Jak zarobić kilka mln złotych lub więcej w życiu? Mój Profesjonalny trójkąt | Michał Stopka: Inwestor Profesjonalny\nBy Michał Stopka | on 09/08/2017 | 36 komentarzy\nGospodarka Jak podwoić zarobki (PKB) w Polsce?\nJak zarobić kilka mln złotych lub więcej?\nWpis kilkanaście tysięcy złotych zakopany na wykopie\nTo jest wpis z cyklu edukacyjnego: „IniJOB: Od start-upu do globalnej firmy giełdowej. Zmieńmy razem rynek pracy!”\nJak zarobić kilka mln złotych. Profesjonalny trójkąt: moja koncepcja\nPolak Polakowi Polakiem: ekonomia współpracy\nJak zarobić kilka mln złotych lub więcej: kto ile może zarobić\nJak zarobić kilka mln złotych: od kilkudziesięciu spółek do prawie tysiąca\nKilka milionów w życiu: grupa na FB, newsletter, ankieta\nJak zarobić kilka mln złotych: 90% firm/startupów upada\nProfesjonalny trójkąt stworzy jednorożca\nJak zarobić kilka mln złotych: Jak w jeden rok zbudować startup wart 4 mln zł?\nStrategicznie ważna umowa na dystrybucję abonamentów iniJOB\nPartnerzy biznesowi akcjonariuszem iniJOB: brak nowej emisji akcji\niniJOB. Komunikacja z akcjonariuszami: list do akcjonariuszy\nJak zarobić kilka mln złotych lub więcej w życiu: podsumowanie\nPo publikacji poprzedniego wpisu, na grupie kilkanaście tysięcy miesięcznie na FB pytaliście mnie czy mam koncepcję jak sprawić aby zarabiać w Polsce kilkanaście tysięcy złotych (jes już ponad 500 600 osób, pojawiła się też pierwsza fajna oferta pracy tutaj oraz ciekawa dyskusja jak szybko nauczyć się dobrze mówić po angielsku tutaj). Oczywiście, że mam! Jeżeli znacie moje podejście do analiz/historię bloga, to wiecie, że moje analizy/przemyślenia są zawsze kompleksowe. Koncepcja jest mocno rozbudowana i wielopoziomowa. Potrzeba kilkunastu wpisów oraz upływu czasu abyście w pełni zrozumieli na czym polega moja wizja. Dzisiaj kolejny wpis wgłębiający się w to zagadnienie. Opowiem Wam o moim Profesjonalnym trójkącie. I o tym jak zarobić kilka mln złotych w życiu (lub więcej). Jest to drugi obszar, po kilkunastu tysiącach miesięcznie, który jest ważny w mojej inicjatywie i co ważne mocno z nim powiązany. Zainteresowany? Zainteresowana? No to zapraszam do zapoznania się z wpisem.\nOd czasu do czasu wrzucam moje wpisy na wykop. Czasem wchodzą na główną. A czasem nie. Ale chyba nie zdarzyło mi się aby został zakopany. Zawsze musi być ten pierwszy raz. I stało się tak ostatnio jak opisałem Wam koncepcję zarobków w Polsce na poziomie kilkunastu tysięcy złotych miesięcznie: link. To moim zdaniem dobrze pokazuje komunistyczną mentalność która niestety pozostała po poprzednim systemie: “nie da się” “nie da rady” “oszukujo” “Polska to dno”. I to wszystko w ramach powiedzenia “Polak Polakowi Polakiem”.\nDlatego dzisiaj opowiem Wam o mojej koncepcji. Moim marzeniu. Nad realizacją którego myślę już od jakiegoś czasu. I im więcej myślę, tym więcej osób pojawia się, które dziwnym trafem podsuwają mi pomysły/popychają moją inicjatywę ciągle do przodu. Najpierw mały kroczek, potem trochę większy. Kolejny krok. I kolejny krok. I tak krok po kroku. Dlatego jak ostatnio na grupie kilkanaście tysięcy miesięcznie napisałem jak poniżej. To głęboko wierzę w to co napisałem. Że wspólnymi siłami jesteśmy w stanie do tego doprowadzić. Odwrócić to przeklęte powiedzenie “Polak Polakowi Polakiem”. Po prostu musi przyjść ktoś, kto nie wie, że to niemożliwe. I to zrobi. I właśnie ktoś taki się znalazł:\n„IniJOB: Od start-upu do globalnej firmy giełdowej.\nZmieńmy razem rynek pracy!”\nSkłada się on z następujących artykułów\nJak zarobić kilka mln złotych lub więcej w życiu? Mój Profesjonalny trójkąt <<< jesteś tutaj\nWywiad: Trudne pytania do Prezesa iniJOB Bartka Michałka. I jego szczere odpowiedzi\nAkcjonariusze iniJOB: spotkania/webinary. Krok po kroku śledzenie co dalej dzieje się z Naszymi pieniędzmi w celu zdobycia praktycznego doświadczenia jak inwestować w start-upy/rozwijać biznes/analizować spółki giełdowe:\nWrzesień 2017: rozwój produktu dla pracodawców – triger sprzedaży\nStyczeń 2018: rozwój funkcjonalności dla pracowników – ruch na stronie\nStyczeń 2018: wstępne omówienie wyników finansowych w 2017 roku. Ze szczególnym uwzględnieniem co i jak można księgować konserwatywnie lub agresywnie aby podrasować wyniki spółki nienotowanej/giełdowej\nCzerwiec 2018: uruchomienie usługi w USA\nJak robimy startup – jak ograniczamy ryzyka i maksymalizujemy szanse (ustalimy dokładny termin)\nAkcjonariusze ambasadorami spółki: ważni kreatorzy tworzenia biznesu na przykładzie iniJOB\nCase study: zaangażowanie w spółkę nienotowaną/giełdową przez partnerów/pracowników firmy w formie otrzymanych akcji. Szanse i ryzyka dla akcjonariuszy mniejszościowych/indywidualnych\nCzłonek rady nadzorczej jako próba zabezpieczenia interesów inwestorów mniejszościowych/indywidualnych w spółce nienotowanej/giełdowej\nStatut spółki jako ważny element zabezpieczenia inwestorów mniejszościowych/indywidualnych w spółce nienotowanej/giełdowej\nTransakcje z podmiotami powiązanymi jako główne ryzyko dla inwestorów mniejszościowych/indywidualnych w spółce nienotowanej/giełdowej\nUczciwie zachowujący się zarząd/właściciel: biznes zostaje w spółce. Sedno kreowania wartości dla akcjonariuszy mniejszościowych/indywidualnych\nKluczowe czynniki sukcesu dla udanego start-upu/rozwoju dobrego biznesu\nCo to jest Profesjonalny trójkąt? Poniżej macie grafikę jak rozumiem tę koncepcję:\nJuż kilka razy Wam o tym pisałem, jednak Bartek z www.warsztatanalityka.pl przekonał mnie, że warto to ubrać w grafikę. W poprzednim wpisie opisałem Wam pierwszą część z powyższej inicjatywy, czyli “kilkanaście tysięcy miesięcznie”: Oferta pracy: zarobki kilkanaście tysięcy złotych miesięcznie! W Polsce można dobrze zarabiać!\n(…) Cobyśmy w życiu nie robili, wszystko potrzebuje finansowania. I to zazwyczaj sporego. Bez kasy (inwestorzy) nie ma możliwości rozwoju biznesu (przedsiębiorcy) a przez to przyzwoitego zarabiania w Polsce (pracownicy). I tak naprawdę o tym piszę Wam już od długiego czasu. Między innymi po to jest cykl edukacyjny: „Jak zrobić z Polski drugi Londyn i podwoić wynagrodzenia?”\nJeżeli kogoś interesuje idea “kilkanaście tysięcy miesięcznie”, dla przypomnienia info, które pisałem w tym zakresie i jak jest rozwijana ta inicjatywa:\nNo więc inicjatywa “kilkanaście tysięcy miesięcznie” już się rozwija i będzie żyła swoim życiem. Jednocześnie stanowi ona bardzo ważną część która będzie się przenikała z pozostałymi dwoma elementami Profesjonalnego trójkąta. Dlaczego?\nNieraz słyszy się narzekanie, jeżeli jest się pracownikiem, że firmy słabo płacą. Z kolei, jeżeli jest się przedsiębiorcą, że wielu pracowników chciałoby wiele zarabiać ale nie mają odpowiednich kompetencji/podejścia/niewiele wnoszą do firmy.\nNo więc trzeba ze sobą współpracować. Podnosić kompetencje pracowników ale i przedsiębiorców aby tworzyli/zarządzali lepiej biznesami. Do tego profesjonalni inwestorzy, którzy przy pomocy “niewidzialnej ręki rynku” decydują które biznesy powinny otrzymywać finansowanie a które nie (oni też muszą podnosić swoje kompetencje). Do tego jeden czynnik, który opisałem poniżej. I mamy wybuchową mieszankę.\nWśród osób, które włączą się do inicjatywy kilkanaście tysięcy miesięcznie, część osób będzie zainteresowana poniższą grafiką. Ale nie tylko bo część czytelników mojego bloga też zapewne będzie tym zainteresowana:\nPowyższa grafika pokazuje, że w Polsce potrzebujemy profesjonalistów w każdym z tych trzech obszarów bo to tylko prowadzi Nas do sukcesu. I tych kilkunastu tysięcy miesięcznie dla wielu Polaków. Mając Profesjonalnych przedsiębiorców, pracowników i inwestorów będziemy tworzyli coraz lepsze biznesy/będą się coraz lepiej rozwijały biznesy które już funkcjonują. Jak to najlepiej zrobić? Gdy przedsiębiorca, pracownik, partner biznesowy czy inwestor są jednocześnie wspólnikami. Wtedy wszystko się zmienia bo wszyscy dążymy do jednego celu. Stajemy się jednością bo mamy wspólny interes. Każdemu zależy na osiągnięciu sukcesu. Czyli to jest ekonomia współpracy która rozwija się tez mocno dzięki nowym technologiom.\nPowyższa grafika pokazuje też potencjał kto ile może zarobić, jeżeli zrealizuje się pozytywny scenariusz rozwoju firmy:\nOczywiście najwięcej przedsiębiorca bo to on tworzy biznes.\nW dalszej części pracownicy/partnerzy biznesowi. Z tym, że w Polsce jest to mało popularne, ale to zmienimy: część z nich może po prostu objąć akcje w biznesie. I w ten sposób zarobić spore pieniądze. Jednocześnie zmniejszając odpływ środków finansowych w początkowych etapach rozwoju firmy.\nI na końcu relatywnie mniej mogą zarobić inwestorzy ale cały czas przyzwoicie: mogą zostać milionerami.\nZ tym, że warto tutaj zaznaczyć, że inwestorzy mogą dywersyfikować swój portfel inwestycji więc i mniejsze ryzyko ponosić z punktu widzenia całych oszczędności.\nMniej to jest dostępne dla pracowników/partnerów biznesowych. A w przypadku przedsiębiorcy, jeżeli biznes napotka trudności, przedsiębiorca może stracić dorobek życia.\nPodsumowując powyższe spostrzeżenia. Wielkość potencjalnego zarobku zależy od:\nKto wnosi jaką wartość w tworzeniu biznesu\nJakie ryzyko ponosi ten kto jest akcjonariuszem względem całego majątku\nJeżeli komuś z Was przyszło w tym momencie na myśl, ale co ten Michał opowiada. Przecież to jakieś bajki. To powiem tak. Jak dwadzieścia lat temu rozpoczynałem przygodę z giełdą (1999 rok). Jak patrzyłem na spółki notowane na giełdzie to było ich w sumie kilkadziesiąt (!) Teraz jest prawie tysiąc. I to są ludzie, wspólnicy, pracownicy, inwestorzy, którzy na tym bardzo mocno skorzystali. Po prostu zrobili to co opisałem powyżej.\nNo więc można? Można. W dalszej części tego wpisu pokazuję Wam case study na przykładzie iniJOB. Że to już się dzieje. Po to między innymi podjąłem się tego cyklu edukacyjnego z iniJOB. Już zdobywam/zdobywamy z czytelnikami doświadczenie w zakresie tematyki tego wpisu. Innymi słowy budujemy kompetencje abyśmy mogli na większą skalę wcielić tę koncepcję w życie. Jaką koncepcję? Dla przypomnienia Profesjonalny trójkąt:\nMi osobiście w tym zakresie procentują też mocno trzy obszary:\nMoja wiedza i doświadczenie wyniesiona z pracy zawodowej gdzie pracowałem jako analityk akcji/zarządzający\nWiedza którą zdobyłem/zdobywam rozwijając mój biznes (www.michalstopka.pl)\nWiedza, którą zdobywam współpracując z blogerami/przedsiębiorcami. Czy po prostu poznając opinie wielu mądrych osób, które są moimi czytelnikami/znam te osoby osobiście i utrzymuję z nimi kontakt\nW związku z tematyką poruszaną w tym wpisie mam dla Was znowu kilka pomysłów. Tym razem są to pomysły dla osób, które:\nSą lub chciałyby/zastanawiają się czy kiedyś założyć własny biznes\nChciałyby zostać pracownikami/partnerami w firmach, które wyemitują dla nich akcje jako program motywacyjny\nChciałyby zostać inwestorami w nowo tworzonych/istniejących już firmach\nStworzyłem na Facebooku grupę „Kilka milionów w życiu” gdzie osoby zainteresowane tematyką tego wpisu mogą dołączyć. Grupa ma kilka celów. Między innymi doprowadzić do tego aby osoby z grupy zarobiły kilka milionów w życiu. Druga kwestia: pomóc mi doprowadzić do sytuacji gdzie wiele osób w Polsce może zarobić kilka milionów. No i przede wszystkim przybliżyć Nas do celu aby w Polsce wiele osób zarabiało kilkanaście tysięcy miesięcznie.\nZ kolei tutaj jest ankieta, gdzie możecie napisać co sądzicie o tym co napisałem w tym wpisie. Pewnie część z Was chciałaby podzielić się Waszymi przemyśleniami/potrzebami bezpośrednio ze mną. Przede wszystkim co możemy razem zrobić abyście Wy jako moi czytelnicy zarobili kilka milionów złotych? Piszcie co Wam przyjdzie do głowy. Jak możemy się razem wesprzeć?\nZ kolei poniżej jest newsletter, który stworzyłem tylko i wyłącznie dla osób, które chciałyby otrzymać w kolejnych miesiącach informację jak rozwija się dalej inicjatywa „kilka milionów w życiu”. I jak osobiście możecie na tym skorzystać. Jest to tylko i wyłącznie newsletter dedykowany w tej sprawie (nie będzie tutaj informacji jakie zazwyczaj wysyłam co tydzień czytelnikom mojego bloga):\nOczywiście inwestowanie w biznesy. Czy po prostu budowanie biznesów tak aby były coraz większe/coraz bardziej zyskowne/mogły płacić coraz wyższe wynagrodzenia pracownikom. To jest poważne wyzwanie. Trzeba tutaj mieć, podobnie jak w inwestowaniu na giełdzie oraz pracy na etacie, gdzie dużo się zarabia, odpowiedni know how oraz doświadczenie.\nBo trzeba sobie zadać pytanie dlaczego biznesy sobie radzą lub nie radzą? Tym się zajmujemy chociażby w tym cyklu edukacyjnym. I po to jest inicjatywa “kilka milionów w życiu”. Cały czas staram się budować/budujemy razem solidną wiedzę w tym zakresie. Już sporo się dowiedzieliśmy na ten temat, wystarczy prześledzić wpisy które są w tym cyklu edukacyjnym. A szczególnie komentarze moje/Bartka z iniJOB. Oraz czytelników. Bo to jest kopalnia wiedzy w tym zakresie.\nMiędzy innymi widać jak na dłoni, że kluczowi są ludzie, zespół który buduje firmę. Ostatnio byłem na spotkaniu biznesowym dotyczącym budowy sturtupów w USA. Utkwiło mi w głowie jedno zdanie rozmówcy:\nSturtupy w USA, które odnoszą duży sukces biznesowy średnio robią sześć piwotów\nSześć piwotów (!). Piwot to jest zmiana koncepcji dojścia do celu. Cel oczywiście jest taki aby dany biznes odniósł sukces jako biznes.\nTo dlatego, już o tym pisałem gdzieś w komentarzach, na jednym szkoleniu z buisness angels usłyszałem:\nPomysł na biznes jest wart 1 zł + VAT\nNieraz słyszy się, że ktoś ma pomysł na biznes. I boi się powiedzieć co to jest bo ktoś ukradnie pomysł. Nawet jeżeli taki pomysł jest genialny, co rzadko się zdarza bo niby dlaczego ktoś miałby dostrzec nagle coś co nie dostrzegł wcześniej ktoś inny? To prawda jest taka, że i tak po pierwsze pomysł musi być dobrze przemyślany. A tutaj po prostu wiele zyskuje się słysząc opinie różnych osób na ten temat. A na końcu liczą się i tak ludzie którzy realizują pomysł. Bo po drodze na pewno pojawi się wiele problemów/ograniczeń.\nBardzo ważne jest też finansowanie. Bo tak jak pisałem. Bez kasy pomysł, dobry zespół daleko nie zajdzie.\nI z tych powyższych powodów tworzę inicjatywę “kilka milionów w życiu”. Czy szerzej Profesjonalny trójkąt. Buduję ekosystem wymiany know how, doświadczenia, spostrzeżeń, obrabiania pomysłów na biznes. A potem ich prowadzenia, rozwoju, aż po globalny wymiar.\nMam nadzieję, że to co Razem tworzymy spowoduje, że w przyszłości zbudujemy jednorożca. Jednorożec to startup który osiągnął wartość powyżej jednego mld USD. A może będzie cała masa takich jednorożców? Tego sobie, Wam, pracownikom i Polsce życzę!\nBartek z iniJOB od samego początku prowadzi bloga, gdzie krok po kroku opisuje jak rozwija iniJOB. W kontekście tematyki tego wpisu jest to nieoceniona kopalnia praktycznej wiedzy. Jak budować biznes od zera. W tym zakresie ukoronowaniem jego wysiłków jest tytuł i treść tego wpisu: Jak w jeden rok zbudować startup wart 4 mln zł? Praktyczne porady jak stworzyć firmę od zera i osiągnąć sukces.\nPod koniec tego wpisu macie list do akcjonariuszy iniJOB. Szczególnie warto zwrócić uwagę na ten fragment:\nDnia 26 lipca podpisaliśmy strategicznie ważną umowę na dystrybucję abonementów iniJOB i budowę sieci sprzedaży z zewnętrzną firmą szkoleniowo – doradczą – 4P http://czteryp.pl/. Pokładamy spore nadzieje w rozwoju sprzedaży w ramach tej umowy.\nPowyższa informacja dobrze pokazuje jak myśli i co robi osoba która ma spore doświadczenie biznesowa jak Bartek z iniJOB. To dlatego Wam pisałem w czasie akcji crowdfundingowej, że doświadczenie Bartka jest dla mnie bardzo ważne w projekcie iniJOB\nOczywiście powyższa umowa jest ważna z punktu widzenia inwestorów mniejszościowych jeżeli chodzi o potencjalny sukces biznesowy iniJOB. Ale to nie jedyny powód bo konstrukcja umowy jest bardzo ważna z punktu widzenia inwestorów mniejszościowych. I pokazuje mój wkład w rozwój iniJOB. W trakcie rozmów z Bartkiem na temat tej umowy dystrybucyjnej wyszła kwestia, że Bartek chce zmotywować partnera biznesowego poprzez akcje iniJOB.\nI tutaj pojawia się ważna kwestia. Potencjalnie program motywacyjny miał pochodzić z nowej emisji akcji iniJOB. Jeżeli akcje pochodziłyby z nowej emisji, dotychczasowi akcjonariusze po akcji crowdfundingowej zostaliby rozwodnieni. Nie będę się tutaj rozpisywał dlaczego to jest niebezpieczne dla akcjonariuszy mniejszościowych. Będę to omawiał szczegółowo w ramach tego cyklu edukacyjnego w punkcie:\nTo co jest jednak teraz ważne z punktu widzenia Nas, akcjonariuszy mniejszościowych. Poruszyłem ten temat w rozmowie z Bartkiem. I Bartek od raz zaproponował, że skoro z punktu widzenia akcjonariuszy mniejszościowych to rozwiązanie budzi wątpliwości. Program motywacyjny stworzymy w ten sposób, że Bartek odda część swoich akcji (!)\nTo bardzo dobry przykład jakie kroki podejmuję aby działać w interesie Nas akcjonariuszy mniejszościowych. Jest to też dobry przykład jak Bartek podchodzi do Nas, akcjonariuszy mniejszościowych. Tak jak Wam pisaliśmy, to jest właśnie sposób na budowanie zaufania na linii twórca iniJOB – akcjonariusze mniejszościowi.\nI powiem Wam, że ten gest Bartka jest dla mnie mega pozytywny. Nawet nie wiecie jak spółki giełdowe mogą robić złe rzeczy na linii spółka – akcjonariusze mniejszościowi w zakresie rozwodnienia dotychczasowych akcjonariuszy (a może wiecie jak macie większe doświadczenie na giełdzie). Dlatego tak ważne jest zaufanie na linii spółka – akcjonariusze mniejszościowi.\nTak jak Wam pisaliśmy razem z Bartkiem z iniJOB, projetkem iniJOB chcemy też Wam pokazać jak powinny wyglądać wzorowe relacje na linii właściciel startupu i inwestorzy mniejszościowi. Do tego ma służyć między innymi comiesięczny list wysyłany do akcjonariuszy. Treść najnowszego listu do akcjonariuszy macie poniżej:\niniJOB – informacje dla akcjonariuszy\nZgodnie z obietnicą pozwalam sobie niniejszym przesłać do Państwa wiadomości (jako akcjonariuszy spółki) krótkie podsumowanie sytuacji w iniJOB za miesiąc lipiec. Przechodząc do rzeczy:\n– W nawiązaniu do wcześniejszych deklaracji potwierdzam, że zamierzamy trzymać się reżimu comiesięcznego przesyłania do Państwa wiadomości e-mail zawierającej krótkie podsumowanie z poczynań spółki. Jeżeli ktoś z Państwa nie chce otrzymywać podsumowania w tej formule – bardzo proszę o wiadomość.\n2) EMISJA AKCJI\n– Nie otrzymali Państwo dokumentów akcji wraz z należnymi bonifikatami, których rodzaj zależał od wielkości nabywanego pakietu akcji. Powyższe wynika z faktu, że sąd rejestrowy do dnia dzisiejszego nie zarejestrował podwyższenia kapitału w spółce, pomimo odpowiednio złożonego wniosku ze strony spółki. Spodziewamy się, że rejestracja podwyższenia kapitału nastąpi w miesiącu sierpniu. W konsekwencji, bezzwłocznie zrealizujemy przesyłki do Państwa.\n3) POSTĘPY W SPÓŁCE I NAJBLIŻSZE PLANY\n– Jesteśmy na finalnym etapie produkcji pakietu nowych funkcjonalności dla pracodawców. Mają one zupełnie unikatowy charakter, w szczególności na rynku polskim. Ich przygotowanie przebiegało we współpracy z doświadczonymi coachami, a także przy merytorycznym wsparciu Wydziału Psychologii UW, jak również z uwzględnieniem głosu potencjalnych klientów i branży. Wierzymy, że produkt zostanie ciepło przyjęty, a wdrożenie nowych funkcjonalności umożliwi realizację aktywnej sprzedaży abonamentów iniJOB. Zgodnie z wcześniejszymi deklaracjami planujemy rozpocząć aktywną sprzedaż z początkiem września.\n– Pracujemy nad jednoczesnym wdrożeniem programu partnerskiego\n(afiliacyjnego) iniJOB. Zastosujemy technologię, dzięki której będziemy mogli śledzić efekty sprzedażowe każdego partnera, który zarejestruje się w naszym programie. W efekcie już od września będzie możliwe uzyskiwanie dodatkowych dochodów przez każdego, kto poleci nasze narzędzie służące realizacji misji #ZróbSobieLepsząPracę. O szczegółach programu, w tym szczególnej ofercie dla akcjonariuszy poinformujemy po uruchomieniu programu.\n– Dnia 26 lipca podpisaliśmy strategicznie ważną umowę na dystrybucję abonementów iniJOB i budowę sieci sprzedaży z zewnętrzną firmą szkoleniowo – doradczą – 4P http://czteryp.pl/. Pokładamy spore nadzieje w rozwoju sprzedaży w ramach tej umowy.\n– iniJOB jest uczestnikiem programu akceleracyjnego GPW. Liczymy na efekty tego programu w postaci dostępu do nowej grupy klientów.\nKonsumpcja potencjału wynikającego z uczestnictwa w programie GPW będzie możliwa po dokończeniu procesu rozwoju produktu i uruchomieniu sprzedaży.\n– Rozwój spółki przebiega zgodnie z poczynionymi wcześniej założeniami.\nLiczymy, że już w czwartym kwartale bieżącego roku, w wyniku podjętych do tego czasu działań w zakresie rozwoju produktu i sprzedaży, będziemy mogli pochwalić się efektami w postaci bazy płacących klientów. We wrześniu planujemy rozpocząć aktywną sprzedaż korzystając również z Państwa wsparcia – jako akcjonariuszy. Wykorzystamy w tym celu program afiliacyjny iniJOB, którego start nastąpi zaraz po wdrożeniu nowych funkcjonalności w ramach iniJOB. Jesień będzie bardzo ważnym etapem w rozwoju spółki. W dużej mierze dojdzie do weryfikacji naszych wcześniejszych założeń.\nUff, znowu się rozpisałem :) Sporo myśli do przekazania. Mam nadzieję, że teraz lepiej rozumiecie moją koncepcję co chcę zrobić aby można było w Polsce zarabiać kilkanaście tysięcy złotych miesięcznie. Co chcę zrobić aby ludzie w Polsce mogli zarobić kilka milionów w życiu. W tym kontekście niezmiernie się cieszę, że mamy okazję nauczyć się wielu cennych rzeczy/ja mogę Wam przekazać cenne spostrzeżenia w związku z cyklem edukacyjnym dotyczącym projektu iniJOB.\nW kolejnych tygodniach/miesiącach opowiem Wam kolejne elementy mojej wizji bo to co poruszyłem w tym wpisie to dopiero początek. Najlepsze dopiero przed nami :) Gorąco zachęcam do śledzenia mojego bloga. I oczywiście do dołączenia do inicjatyw “kilkanaście tysięcy miesięcznie” oraz “kilka milionów w życiu”.\nJak dojdzie do momentu, że komunikacja pomiędzy inwestorami, przedsiębiorcami i pracownikami znajdzie się na profesjonalnym poziomie. To będziemy naprawdę w stanie zrobić świetne rzeczy w Polsce. A potem zacząć konkurować z firmami globalnymi.\nTylko nie wystarczy nam zaangażowanie jednej osoby, dwóch. Tylko każdy z nas musi wrzucić kamyczek do tego ogródka. Żeby potem móc czerpać wspólne profity.\nPamiętajcie, wielkie rzeczy zaczynają się o idei. A potem czeka nas tylko ciężka i wartościowa praca.\nDobry wpis Mentorze ;)\nDziękuję uczniu :)\nMichał, czytam Twojego bloga bardzo sporadycznie, właściwie tylko wtedy kiedy nagłówek artykułu szczególnie mnie zaciekawił.\nOd artykułu “kilkanaście tysięcy” mam zamiar czytać regularnie. I tu nasuwa mi się jedno pytanie.\nChcesz edukować ludzi jak zarobić kilka mln złotych, ale czy sam zarobiłeś takie kwoty?\n@ Michał, czytam Twojego bloga bardzo sporadycznie, właściwie tylko wtedy kiedy nagłówek artykułu szczególnie mnie zaciekawił.\nOd artykułu „kilkanaście tysięcy” mam zamiar czytać regularnie.\nDziękuję. Postaram się nie zawieść oczekiwań :)\n@ I tu nasuwa mi się jedno pytanie.\nOczywiście, że jeszcze nie zarobiłem w życiu kilku milionów złotych ale mam zamiar to z Wami zrobić.\nKilka milionów złotych można zarobić tylko na trzy sposoby:\n1) na giełdzie: mając kilka milionów złotych\n2) tworząc z sukcesem większy biznes, który wejdzie na giełdę, zostanie sprzedany do branżowego (lub po prostu wygeneruje tyle zysku)\n3) zostając udziałowcem/współudziałowcem w innym biznesie/innych biznesach\nZostaje jeszcze praca na etacie, ale tutaj trudno zarobić kilka milionów. Można ale to trzeba długo pracować na tym etacie. I jeszcze być w grupie “kilkanaście tysięcy złotych”\nNatomiast oczywiście zrobiłem to co opisuję w inicjatywie “kilkanaście tysięcy miesięcznie”. Więc to z autopsji jestem w stanie pokazać ścieżkę jak to się robi. Lub pomysły jak to zrobić na kilka sposóbów.\nW pracy zawodowej obserwowałem z bliska jak inni zarabiali nie tylko kilka ale i kilkadziesiąt mln zł. Albo i więcej. Bartek z iniJOB też wprowadził firmę na giełdę i zarobił kilka mln złotych. Więc myślę, że i ja będę w stanie to prędzej czy później zrobić. Najfajniej byłoby gdyby to było razem z Wami. Mam kilka pomysłów w tym zakresie które stopniowo będą się pojawiały u mnie na blogu w przyszłości. Więc są na to szanse.\nZakładając start poważnej kariery od 30 wystarczy zarabiać 8,5 tys. aby zarobić miliony. To nie takie trudne. Ale pytanie ile z tego zaoszczędzimy. Ja mam plan miec co najmniej 4 mln na emeryturze.\nMożesz rozwinąć? W skali roku wychodzi 100 tys. zł. Czyli milion po 10 latach, 2 po 20, 3 po 30 latach.\nJeżeli polowe z tego odłożysz to milion jest po 20 latach a 2 mln po 40.\nNie. Co ja piszę. Widać, że nie nie pracuję już na etacie :)\n8,5 brutto to około 6 na rękę. A nawet nie wiem czy nie mniej bo się chyba wchodzi w drugi próg podatkowy\nCzyli na milion zarobków (netto) trzeba pracować prawie 15 lat. na 2 mln 30.\nA odłożenie miliona złotych to już w ogóle kosmos :(\nZa 6 tysięcy to pracuje złodziej, albo idiota. A za 10 tysięcy to można żyć dobrze tylko na prowincji ;)\nPisałeś o zarobieniu kilku milionów. 100 tys rocznie = 8,3 tys. miesięcznie. 30 lat i masz 3 miliony = kilka milionów. To dosyć łatwe. A więc cel nie jest zbyt ambitny. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że w życiu zarobi miliony.\nAle kwestią ważniejszą jest to, ile z tego zaoszczędzimy. Niektórzy im więcej zarabiają, tym więcej wydają. I nigdy nie wychodzą z długów.\nOczywiście, że jeszcze nie zarobiłem w życiu kilku milionów złotych ale mam zamiar to z Wami zrobić\nserio? Nawet jak pracowałeś na etacie, to nie zarobiłeś kilku milionów? Oczywiście nie dla siebie, a dla pracodawcy? (i tak, wiem, łatwiej operuje się cudzymi pieniędzmi ;)).\nBardzo podoba mi się Twoje zaangażowanie w INIJOB. Gdyby faktycznie Bartek zrobił nową emisję, to bardzo by mnie zawiódł, jako “partner biznesowy”, a tak i wilk syty i owca cała ;). Gratuluje Bartku mądrej decyzji.\nLubie Michale gdy piszesz o Inijob, bo sam kupiłem ich kilka akcji z ciekawości.\nTrzeba przyznać, że z tymi akcjami Bartek (CEO Inijob), zyskuje duży szacunek.\nJak mniejszościowi akcjonariusze w Polsce są dymani, to chyba nigdzie indziej w Europie.\nDo tego mają oni krótką pamięć i zapominają, że powinno się już nigdy nie inwestować w spółkę, której założyciel raz zachował się na niekorzyść udziałowców mniejszościowych. Mam tu na myśli, rozwodnienia, emisje prywatne tylko dla założycieli, wezwania na akcje, po uprzednim uwaleniu kursu, itd. itp.\nTo ja zrobię jeszcze jedną wrzutkę (ideę). Kiedyś o tym pisałem. Uważam, że wiele talentów jest marnowanych, nie tylko przez “Polak Polakowi Polakiem”, ale i przez strach / nieśmiałość do zmian. I nie chodzi tu nawet o otwieranie firmy, ale o przechodzenie na etat do innych. A to może być przecież bardzo istotne w kontekście optymalnej alokacji zasobów intelektualnych w kraju. Może to socjalistyczna wizja, ale osobiście uważam, że gdyby “bezrobotne” wypłacano przez np. 3 miesiące jako ~80% pensji, którą rzeczywiście się zarabia, a nie grosze to o wiele więcej osób byłoby odważnych i w negocjacjach płacowych, i w zmianie pracy. Szczególnie w okresie gdy stopa bezrobocia nie szoruje po podłodze.\nWracam do Ciebie sporadycznie i niestety znowu sie rozczarowuję :( Skuszony tytułem spodziewałem się efektu wow a tymczasem… Chociaż może w skrócie Ci napiszę co przeczytałem w tym wpisie:\n1. Spis treści, jakiś wstęp – ok\n2. Dygresja o innym spisie plus wzmianka o jakimś ogłoszeniu – po co??\n3. Jakaś agenda o całej serii wpisów – po co??\n4. Opis koncepcji – OK w końcu! Ale zaraz, zaraz – zmieniasz zdanie i piszesz o jakiejś grupie na FB, ankiecie, newsletterze – WTF??\n5. OK. Znowu wracasz do opisu koncepcji. Jest “mięsko” – czytam, czytam i co? I znowu nagle zaczynasz o FB, ankiecie, newsletterze!?!?!?! O co chodzi??\n6. I znowu wracasz do “mięska” ale po raz kolejny przechodzisz do innego tematu (iniJOB)\n7. Potem nagle podsumowanie. A mam wrażenie, że nie znalazłem nigdzie treści artykułu, który zapowiada tytuł :(\n8. No i slynny apel.\nNie wiem jak innym ale dla mnie taka strutkura artykułu jest kompletnie niezrozumiała.\n@ Nie wiem jak innym ale dla mnie taka strutkura artykułu jest kompletnie niezrozumiała.\nJuż odpowiadam. Jak coś robię w życiu to robię to po to aby coś osiągnąć. Nie po to aby sobie popisać ot tak po prostu. Ile znasz takich blogów jak moje? Albo w ogóle ilu znasz blogerów, którzy piszą już (prawie) od 10 lat?\nTak samo każdy wpis piszę tak aby osiągnąć założone cele. Cele mogą być różne. W jednym artykule może być jeden cel. Lub osiągam nim kilka celów jednocześnie.\nNa przykład po to są te grupy na facebooku, ankiety, newslettery, że dzięki temu uzyskuję kilka celów. Między innymi testuję jakie jest zainteresowanie tematyką danego wpisu. Przy iniJOB w komentarzach padło bardzo wiele wartościowych opinii/spostrzeżeń/wniosków. Między innymi jak za coś się zabieramy to warto przetestować czy Nasze pomysły nie są bez sensu. Czy jest na nie po prostu popyt.\nBo inaczej taki przedsiębiorca zmarnuje zasoby (czas, energia, pieniądze, zasoby pracowników, partnerów). I po jakimś czasie okaże się, że ten sam pomysł można było wcześniej przetestować. I co najważniejsze. Praktycznie bezkosztowo. Tylko trzeba mieć know how w tym zakresie. Że akurat ten obszar tak się powinno robić. I tak jest z każdym elementem rozwoju biznesu. Takich elementów jest cała długa lista. Jakie błędy popełniają przedsiębiorcy co potem kończy się porażką. A co robią z listy przedsiębiorcy sukcesu.\nDzięki tym dwom wpisom o inicjatywie “kilkanaście tysięcy złotych” i “kilka milionów w życiu” mam już z grubsza to co chciałem osiągnąć. Nie będę się tutaj rozpisywał co dokładnie, jak i dlaczego robię bo konkurencja nie śpi. Napiszę tylko, że:\n1) W grupie “kilkanaście tysięcy miesięcznie” jest już prawie 600 osób na co wystarczyło kilka dni:\n2) Natomiast w grupie kilka milionów zaledwie 20 osób: https://www.facebook.com/groups/262299157608804/\nDla zobrazowania. Jak stworzyłem grupę kilkanaście tysięcy miesięcznie w pierwszym dniu było w grupie prawie 200 osób\nI to już wiele pokazuje. Daje mi bazę pod przyszłe działania w zakresie obu grup. Co, gdzie i jak dokładnie będę robił. Weź też pod uwagę (chociaż, jeżeli nie jesteś stałym czytelnikiem to nie wiesz), że powiększyła mi się rodzina. I mam bardzo mało czasu co do zasady na wiele rzeczy. Więc muszę optymalizować to co robię. I na co poświęcam czas oraz zasoby: Cytat\n(…) Flash note: Skąd pomysł?\nTo jest takie krótkie pokazanie, że każdym wpisem jak go piszę, piszę go tak bo chce osiągnąć to, to i to. Przechodząc na wyższy poziom, tak samo jest z tym apelem na końcu. Już kiedyś kilka razy to tłumaczyłem dlaczego jest w każdym wpisie.\nTo, że Ty nie rozumiesz, co chcę osiągnąć, nie ma znaczenia. Bo niby dlaczego miałbym się komuś tłumaczyć co każdym wpisem chcę osiągnąć? Osoby które regularnie czytają mojego bloga. I komentarze które często wrzucam pod wpisami. Z grubsza pewnie odczytują co i dlaczego robię. Jakie cele chcę osiągnąć. A reszta to jest warsztat blogera. Co pisać, jak pisać aby artykuły były klikalne. Lub dobrze pozycjonowały się w google. I tak dalej i tak dalej, ale to już jest typowy know how mnie jako blogera.\nNo i na zakończenie jedna ważna rzecz. Moje analizy czy wpisy wyglądają też tak bo tematy których się podejmuję są złożone, skomplikowane. I nie ma możliwości poruszenia w jednym wpisie tego co mam w głowie w zakresie moich analiz/koncepcji. Dlatego w tym celu tworzone są cykle edukacyjne. W cyklu edukacyjnym kompleksowo poruszam dany obszar.\nTo jest to samo co już pisałem kiedyś w komentarzach, że są ludzie którzy potrzebują prostych odpowiedzi na przykład “co kupić”. Życie nie składa się z prostych odpowiedzi. I tak samo mój blog nie jest prowadzony w celu udzielania prostych odpowiedzi. Nie będę tutaj rozwijał tego wątku. Jeżeli jesteś zainteresowany, kilkadziesiąt komentarzy w tym zakresie jeżeli nie czytałeś możesz doczytać sobie pod tym cyklem edukacyjnym:\n@ Za 6 tysięcy to pracuje złodziej, albo idiota. A za 10 tysięcy to można żyć dobrze tylko na prowincji ;)\nPanie Adamie jak za parę lat osiągnę to co chcę osiągnąć to rzeczywiście powyższe stwierdzenia będą miały bardzo głęboki sens :)\n@ Pisałeś o zarobieniu kilku milionów. 100 tys rocznie = 8,3 tys. miesięcznie. 30 lat i masz 3 miliony = kilka milionów. To dosyć łatwe. A więc cel nie jest zbyt ambitny. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że w życiu zarobi miliony.\nTo prawda. Tylko ważne jest czy te 8 tysi miesięcznie to jest netto czy brutto?\nZresztą może można zrobić wpis jak zostać milionerem pracując na etacie. Uwzględniając w tym dodatkowo jakieś reinwestowanie środków? Na różne stopy zwrotu?\n@ Oczywiście, że jeszcze nie zarobiłem w życiu kilku milionów złotych ale mam zamiar to z Wami zrobić\nserio? Nawet jak pracowałeś na etacie, to nie zarobiłeś kilku milionów? Oczywiście nie dla siebie, a dla pracodawcy?\nNie no, nie zrozumiałem sugestii :) No tak, tylko tam to były nie kilka milionów tylko grube pieniądze\nTylko to nie ma czego porównywać. Zarabianie grubych pieniędzy dla innych gdy potem otrzymujesz z tego ułamek, promil tego co wypracowałeś. Śmieszny promil wersus to co wnosisz jako wartość\nDlatego jak teraz robię to co robię dla Was, to też robiąc to dla siebie, każdy może dużo zyskać. Bardzo dużo. A nie być wyciśniętym jak cytryna na etacie bo teraz mamy wspólny interes. Duży interes.\n@ (i tak, wiem, łatwiej operuje się cudzymi pieniędzmi ;)).\nNo właśnie ze mną jest chyba coś nie tak. Bo znowu to słyszę. Dla mnie to były pieniądze od których zależą przyszłe emerytury dlatego mi się tym znacznie trudniej zarządzało niż moimi. Dla mnie to były bardzo poważne decyzje. Bo 10 czy sto milionów złotych ot tak można było stracić. I nie byłem w zawodowej pracy osobą, która nawalała 10 rekomendacji tygodniowo. Każda rekomendacja była przemyślana przez dłuższy czas bo zdawałem sobie sprawę, że to są ludzkie pieniądze.\nNapisałem, że znowu bo to było poruszane też w wywiadzie\nMichał Stopka: Skuteczne inwestycje wymagają pasji\nWiem, że dla wielu osób może się to wydawać dziwne ale takie mam po prostu podejście do życia i innych.\n@ Lubie Michale gdy piszesz o Inijob, bo sam kupiłem ich kilka akcji z ciekawości.\n@ Trzeba przyznać, że z tymi akcjami Bartek (CEO Inijob), zyskuje duży szacunek.\n@ Bardzo podoba mi się Twoje zaangażowanie w INIJOB. Gdyby faktycznie Bartek zrobił nową emisję, to bardzo by mnie zawiódł, jako „partner biznesowy”, a tak i wilk syty i owca cała ;). Gratuluje Bartku mądrej decyzji.\nTak. Dla mnie to też jest mega pozytywne. I dlatego mam głęboką wiarę w Bartka. Że to co robimy w ramach iniJOB będzie miało mega wpływ na wiele rzeczy.\nWiele rzeczy w ramach tego co ja rozwijam razem z Wami. I wiele rzeczy które zdarzą się w Polsce\n@ To ja zrobię jeszcze jedną wrzutkę (ideę). Kiedyś o tym pisałem. Uważam, że wiele talentów jest marnowanych, nie tylko przez „Polak Polakowi Polakiem”, ale i przez strach / nieśmiałość do zmian. I nie chodzi tu nawet o otwieranie firmy, ale o przechodzenie na etat do innych. A to może być przecież bardzo istotne w kontekście optymalnej alokacji zasobów intelektualnych w kraju.\nMega wartościowe spostrzeżenia. Dokładnie tak samo to widze. I tym co chcę zrobić w ramach cyklu edukacyjnego iniJOB, inicjatywą kilkanaście tysięcy i kilka milionów w życiu, chcę też na to wpłynąć.\n@ Może to socjalistyczna wizja, ale osobiście uważam, że gdyby „bezrobotne” wypłacano przez np. 3 miesiące jako ~80% pensji, którą rzeczywiście się zarabia, a nie grosze to o wiele więcej osób byłoby odważnych i w negocjacjach płacowych, i w zmianie pracy. Szczególnie w okresie gdy stopa bezrobocia nie szoruje po podłodze.\nWłaśnie moim zdaniem niestety nie tędy droga. Bo to ma poważne konsekwencje negatywne. Problem ugryziemy z innej strony bez tych negatywnych konsekwencji. Po to są te inicjatywy powyżej.\nDzięki za odpowiedź. Oczywiście rozumiem, że masz swoje cele. Co prawda zaskoczyło mnie, że jest ich więcej niż np. zainteresowanie artykułem na blogu ale to jest Twoja sprawa.\nZastanawiam się też czy bardziej Ci zależy na utrzymaniu “kółka” stałych czytelników czy jednak rozszerzeniu swojego zasięgu. Tytuł i treść posta wskazywałby na to drugie chociaż po odpowiedzi na mój komentarz nabrałem wątpliwości.\nJa nie twierdzę, że elementów nawiązujących do grupy na FB, ankiety i innych prób zwiększenia ruchu nie powinno być – rozumiem czemu służą. Ale wg mnie nie kosztem czytelności artykułu.\nI żeby była jasność – nie szukam prostych wskazówek co i jak zrobić. W wielu momentach Twoje artykuły (piszę w liczbie mnogiej bo np przeczytałem kilka z serii “czy warto kupić akcje…”) dawały mi podstawę czego i gdzie szukać/uczyć się dalej.\nJednak jak główna treść jest pocięta wstawkami nie związanymi z tematem to trochę jak z filmem na polsacie – po drugim bloku reklamowym przełączam kanał i szukam innego źródła tego samego filmu ;) rozumiesz porównanie? ;)\n@ Jednak jak główna treść jest pocięta wstawkami nie związanymi z tematem to trochę jak z filmem na polsacie – po drugim bloku reklamowym przełączam kanał i szukam innego źródła tego samego filmu ;) rozumiesz porównanie? ;)\nTak rozumiem :) I doceniam każdą uwagę, opinie moich czytelników. I często je biorę pod uwagę, tam, gdzie uważam, ze nie kolidują z moimi celami\n@ Co prawda zaskoczyło mnie, że jest ich więcej niż np. zainteresowanie artykułem na blogu\nTo jest ważny cel. Gdyby to było jednak jedynym celem to pisałbym w kółko jak w pięć minut tygodniowo zarobić duże pieniądze. I się jeszcze przy tym nie narobić.\nPrawda jest jednak taka, że to kłamstwo ale wiele osób się na to daje nabierać. Aż nieraz łapię się za głowę jak ludzie są naiwni.\nAle to nie moja sprawa. Ja piszę rzetelnie, uczciwie, pokazuję wiele rzeczy bo wierzę, że na dłuższą metę uczciwość ma sens. Że budowanie zaufania ma sens. I że to będzie procentowało.\nA dwa, nie mam serca kogoś wpuścić kogoś w maliny a potem niech sobie biedak sam radzi. I mieć to w dupie.\nDlatego to co robię, to co robimy razem to jak budowa domu. Kładziemy fundamenty. Solidne fundamenty. Pod Naszą wspólną przyszłość. Rozumianą na wielu różnych płaszczyznach.\n“To moim zdaniem dobrze pokazuje komunistyczną mentalność która niestety pozostała po poprzednim systemie: „nie da się” „nie da rady” „oszukujo” „Polska to dno”. I to wszystko w ramach powiedzenia „Polak Polakowi Polakiem”.”\nNie rozumiem, czemu wszystko co złe w Polsce obwinia się komunizmem? Akurat Panie Michale te cytaty słyszę przez cały okres III RP. Właśnie, dlatego niemożliwe, bo Polska jest krajem na dorobku (Czyli robisz, robisz i niczego się nie dorobisz). Bo Polska ma w ofercie tylko tanią siłę roboczą, bo była u nas wojna, komuna, itp. Więc prognozowana mediana na poziome 10000zł w niedalekim czasie, wywołało reakcję, jaką wcześniej widzieli u czołowych ekonomistów prasowych III RP.\n“Newsweek: A czy pani wie, że według GUS na trzech pracujących Polaków tylko jeden zarabia co najmniej średnią krajową brutto? Reszta ma mniej.\nHenryka Bochniarz: Nie mam pretensji do ludzi, którzy chcą żyć lepiej i zarabiać więcej. Pretensje mam do wszystkich, którzy opowiadają bzdury, że Polska może szybko i bezboleśnie zrównać się płacami z zachodem Europy, podnieść pensję minimalną do 2,5 tys. zł albo obniżyć znowu wiek emerytalny. Do polityków. Do związkowców.\nJak widać, w Polsce nie brak również ludzi gotowych w takie bajki uwierzyć. Dlatego każdemu, kto tak plecie, powinno się prosto w twarz powiedzieć, że oszukuje ludzi. Nadal żyjemy w kraju na dorobku, więc nie porównujmy się, na Boga, z Niemcami. Ich gospodarka ma takie atuty jak BMW, Audi czy Mercedes. A co miała Polska na początku wolnorynkowej drogi? Wyłącznie tanią siłę roboczą.”\nPanie Przemysławie akurat tutaj się zgadzam w 100 procentach. Proszę zauważyć ile osob w Polsce wierzy w takie bzdury jak ze można by podnieść płace minimalna np do tyć 2 500. Albo ze obniżenie wieku emerytalnego nie jest szkodliwe. Winni temu wszystkiemu są politycy którzy mamią ludzi ze oni im coś dadzą.\nPrawda jest brutalna. Politycy nic nie mogą dać bo nic nie maja. Móga tylko dać komuś coś co zabrali komuś innemu. I to wszystko.\nNatomiast moja inicjatywa jest dlatego realna ze to ludzie sami musza zapracować ciężka praca na swoje lepsze jutro. W mojej inicjatywie nie ma słowa o polityce czy rządzie. Bo to utopia. Najgorsze jest jak bardzo politycy i państwo niszczy ludzi, gospodarkę, przedsiębiorców. Zreszta gdyby wysłać polityków na księżyc byłoby o wiele łatwiej. Szybciej moglibyśmy osiągnąć dobrobyt w Polsce\n“Panie Przemysławie akurat tutaj się zgadzam w 100 procentach. Proszę zauważyć ile osob w Polsce wierzy w takie bzdury jak ze można by podnieść płace minimalna np do tyć 2 500. Albo ze obniżenie wieku emerytalnego nie jest szkodliwe. Winni temu wszystkiemu są politycy którzy mamią ludzi ze oni im coś dadzą.”\nNo Panie Michale, tylko niech się Pan nie dziwi, że ludzie medianę na poziome 10000 też sprowadzają do mamienia ludzi.\nAle Panie Przemysławie ile zarobki w Polsce wynosiły 10 lat temu? A ile teraz? Proszę znaleźć u mnie wykres np. Średniej krajowej. I napisać w komentarzu ponizę o ile poszła procent średnia krajowa do góry.\nA ostatnie kilka lat była deflacja dodatkowo\nTo da Panu punkt odniesienia jak podszedłem do analizy. Skąd wzięła się moja analiza.\nTo samo pisałem z cyklem dziesięcioletnim na rynku pracy. Tez to nie były mzonki tylko solidna analiza. Pisałem o rynku pracownika kilka lat temu jak było bezrobocie 15%?\nTo, ze większości to się wydawało bredniami wtedy nie miało wtedy znaczenia. Znaczenie ma tylko czy moja analiza opiera się na faktach i logicznych zalozeniach.\nZazwyczaj większość nie ma racji. Odnosi się to szczególnie do inwestowania ale i wielu kategorii życiowych jak trendy w gospodarce. Czy chociażby rynek nieruchomości. Kilka lat temu ludzie spodziewali się załamania rynku nieruchomości. I co mamy teraz?\nWiększość ludzi nie robi analiz. Opiera się na opiniach. Taka jest natura człowieka. Emocje. Kto by tam coś analizował. I to perfidnie tez wykorzystują politycy.\n@Michal: Bardzo podoba mi się Twoje zaangażowanie w INIJOB. Gdyby faktycznie Bartek zrobił nową emisję, to bardzo by mnie zawiódł, jako „partner biznesowy”, a tak i wilk syty i owca cała ;). Gratuluje Bartku mądrej decyzji.\n1. W poprzedniej firmie (którą założyłem, w której mielismy wiodących inwestorów, i która trafiła na GPW) stosowaliśmy praktykę wynagradzania menadżerów akcjami w ramach kolejnych, nowych emisji. Czerpiąc z tego doświadczenia miałem przekonanie, że to jedyna słuszna droga. Michał długo przekonywał mnie, że nie mam racji. Ostatecznie przyznałem mu rację – stąd taka decyzja.\n2. iniJOB nie jest zwykłą firmą. Będzie budowana przy aktywnym udziale akcjonariuszy. Ale oni zaangażują sie tylko jezeli będzie zaufanie do działań zarządu. Dlatego z wielką skrupulatnością podejmujemy wszelkie korporacyjne decyzje i super, że jest Michał, który nam w tym pomaga\n3. Testujemy tutaj nowy model budowania firmy. Chcemy zbudować coś dużego, razem i przy założeniu, że nasz główny kapital to nie pieniądze tylko ludzie zaangażowani w projekt. Jezeli ta decyzja o przyjętym trybie wynagradzania akcjami buduje większe zaufanie i potencjał do współpracy z akcjonariuszami to jest to dla mnie osobiście duzy sukces :)\n“Ale Panie Przemysławie ile zarobki w Polsce wynosiły 10 lat temu? A ile teraz? Proszę znaleźć u mnie wykres np. Średniej krajowej. I napisać w komentarzu ponizę o ile poszła procent średnia krajowa do góry.”\nNie musiałem długo szukać, wykres na wykopie :P\n2007 – 3000\n2017 – 4600\nTo w którym roku mediana 10000zł? 2027-2030?\nMoim zdaniem warto mówić o jakiej perspektywie czasowej jest mowa. Bo większość ludzi mogła pomyśleć, o 3 lub 4 latach.\nJednak główną intencją mojego komentarza było pokazanie, że przedstawione przez Pana cytaty „nie da się” „nie da rady” „oszukujo” „Polska to dno”, bardziej tyczą się mentalności 3RP niż komuny. Ja się teraz boję tego, że i za sto lat intelektualiści będą usprawiedliwiać komuną wszelakie mankamenty życia w Polsce.\n@ To w którym roku mediana 10000zł? 2027-2030?\nNo ale Panie Przemysławie to nie moja wina, że ludzie mogli myśleć to czy tamto. Oczywiście, że nie za 3 lub 4 lata 50% miałaby zarabiać minimum 10 tysi brutto. Gdzie głowa? To znowu to samo obrazuje, że ludzie nie myślą, nie analizują bo to fizycznie nie jest możliwe.\nMoja inicjatywa kilkanaście tysięcy miesięcznie ma mocne umocowanie w rzeczywistości. I patrzę na to tak. W dziesięć lat jest to w zasięgu ręki. Wyzwanie ale do zrobienia. Bo w przeciwnym wypadku, jeżeli politycy dalej będą się zajmowali czym zajmują a nie takim wyzwaniem jak zarabiać kilkanaście tysięcy miesięcznie. Że w Polsce nie będziemy tak zarabiali za dziesięć lat ale za dwadzieścia lub trzydzieści.\nI to jest problem. Że, tak jak Pan napisał, ludzie mogli myśleć, że za 3 lub 4 lata. Co jest oczywistą nieosiągalną rzeczą. Zamiast pomyśleć, że zróbmy to aby za dziesięć lat tak zarabiać. Bo jak nie będziemy tak myśleli to może tak będziemy zarabiali w Polsce około 2040 lub 2050 roku.\n@ 1. W poprzedniej firmie (którą założyłem, w której mielismy wiodących inwestorów, i która trafiła na GPW) stosowaliśmy praktykę wynagradzania menadżerów akcjami w ramach kolejnych, nowych emisji. Czerpiąc z tego doświadczenia miałem przekonanie, że to jedyna słuszna droga. Michał długo przekonywał mnie, że nie mam racji. Ostatecznie przyznałem mu rację – stąd taka decyzja.\nBartek, bardzo się cieszę, że rozmawialiśmy w tym zakresie tyle razy. I że ostatecznie uwierzyłeś razem ze mną, że możemy wprowadzać nowe standardy na rynek kapitałowy w Polsce. Czy na giełdę.\nBo, tak jak rozmawialiśmy, jest wiele rzeczy, które mogą być potencjalnie niekorzystne z punktu widzenia akcjonariuszy mniejszościowych. A w części po prostu właściciele biznesów nawet nie do końca mogą sobie z tego zdawać sprawę. Bo niby jak, skoro mają doświadczenie w biznesie. A nie jak to wszystko wygląda z punktu widzenia akcjonariusza mniejszościowego. Tym bardziej, że część rzeczy jest naprawdę mocno specjalistyczna i wymaga niszowej wiedzy. A tej wiedzy w Polsce nie ma bo giełda jest bardzo młoda. Te trzydzieści lat w porównaniu z kilkuset latami nieraz w krajach zachodnich.\nStąd jest wiele do zrobienia w Polsce. I myślę, że projektem iniJOB ustanowimy wiele dobrych standardów w Polsce. Na czym skorzystają akcjonariusze, przedsiębiorcy i Polska.\nW odpowiedzi na: Trzeba przyznać, że z tymi akcjami Bartek (CEO Inijob), zyskuje duży szacunek.\nMoze jest tak, ze jezeli rynek pozwala na to, zeby “nadwyrężać” zaufanie akcjonariuszy to zainteresowani po prostu z tego korzystają? Po co trzymać wysokie standardy, jezeli wykorzystywanie nainwnosci “małych” akcjonariuszy daje większe profity?\nOsobiście wyznaję wyższe wartości. Uważam, ze uczciwość i dobra energia dają zdrowy zwrot. Dlatego nie interesuje mnie zerowanie na czyjejkolwiek naiwności. Mam wiele dowodów na to, ze takie podejście jest rozsądne rownież z finansowego punktu widzenia. iniJOB na pewno nie wpisze sie w standard na wielu frontach, a w szczególności w obszarze korporacyjnym. Zycie pokaże, czy takie podejście przynosi zwrot ślą akcjonariuszy. Jestem przekonany, ze owszem.\nRównież uważam, że w życiu warto być uczciwym – często dzięki temu ludzie wokół odwzajemnili mi taką uczciwośc, ale do drogi do kilku milionów jeszcze mi bardzo daleko :P\nja wtrącając swoje 3 grosze powiem, że problem polega u większości z nas (jak już Michał to zauważył) na analizowaniu ,ale też prognozowaniu naszego budżetu domowego (naszych aktywów, naszych inwestycji) na przestrzeni dłuższej niż 1 rok. takiej prawdziwej prognozy naszych możliwości systematycznego oszczędzania z ołówkiem w ręku.\nzastanówcie się ile osób planuje swoje budżety/inwestycje (nie mówię o pojedynczych akcjach) w okresie 5, 10, 20 lat.\nkto planuje swoją emeryturę z własnych oszczędności.\nMichał ma dużo racji, to nie jest wzięte z księżyca odłożenie nawet miliona złotych. Na warsztat analityka było kiedyś ile możemy zarobić odkładając 100, 500, 1000 zł miesięcznie. i warto wrócić do tego artykułu.\nMichał pokazał w tym wpisie jak podejść do bogacenia się – że to nie tylko praca zawodowa, ale i inwestycje i planowanie długoterminowe, zabrakło mi jedynie przypomnienia, że planując, analizując długoterminowo można to osiągnąć.\nMichał takie wpisy są równie ważne co tematy dotyczące gospodarki, tak dalej\nP.S. faktycznie bardzo dużo odnośników w tym wpisie.


Warszawskie Targi Książki - Piątek, 19 maja\n19.05.2017 10.00–11.00 11.00–12.00 12.00–13.00 13.00–14.00 14.00–15.00 15.00–16.00 16.00–17.00 17.00–18.00 18.00–19.00 19.00–20.00 dzieci w wieku 3-6 lat dzieci w wieku 11-13 lat dzieci w wieku 7-10 lat młodzież w wieku 14-18 lat przedstawiciele branży przedstawiciele branży + publiczność publiczność\n10.00–11.00 Warszawa w 100 słowach - promocja antologii\n10.00–12.00 Marek Wawrzkiewicz\n10.00–15.30 Konkurs Publio.pl - odpowiedz na pytania i wygraj czytnik ebooków\n1. W godzinach 10:00-15:20 pobierz kupon konkursowy ze stoiska PocketBook (34/D7).\n2. Do godz. 15:30 odpowiedz na pytania związane z Warszawskimi Targami Książki oraz pytanie dodatkowe znajdujące się na kuponie i zanieś go na stoisko Publio.pl (46/D9).\n3. Osoba, która odpowie poprawnie na wszystkie pytania oraz na pytanie dodatkowe w sposób, który zachwyci jury, wygra tego dnia czytnik PocketBook Basic Touch. Osoby, które zajmą miejsce 2. i 3., otrzymają kody na darmowe ebooki w Publio.pl o wartości 100 zł i 50 zł.\n10.00–18.00 Profesor Grzegorz Łęcicki\nWydawnictwo Acus zaprasza na spotkanie z autorem prof.UKSW dr.hab Grzegorzem Łęcickim na swoim stoisku 6/BK. Przez cały dzień będzie można spotkać się i porozmawiać z profesorem oraz z zaproszoną psychoterapeutką Panią Anną Czyżewską. Każda zakupiona książka będzie nagrodzona niespodzianką.\n10.00–19.00 Przemek Corso\nTak rozpoczęła się współpraca znanego podróżnika i wydawcy z autorem przygodowej serii o archeologu i awanturniku Robercie Karczu mi.in.: „Podziemne miasto", „Miasto złodziei" oraz „Miasto z gliny".\n10.50–11.20 Ewa Przydryga\nEwa Przydryga podpisuje książkę pt. „Motyle i ćmy".\n11.00–12.00 Anna Kańtoch\n11.00–12.00 Artur Nowicki\n11.00–12.00 Janusz Wasylkowski\nPodpisuje książki: „Pęknięta matowa szyba” (opowiadania), „Myśli niewątpliwie zezowate” (aforyzmy), „Myśli jak najbardziej zezowate” (aforyzmy).\nOrganizator: organizatorzy warszawskich Targów Książki, Czytam, więc nie śpię\n11.30–12.10 Anna Burzyńska\nAnna Burzyńska podpisuje książkę pt. „Archanioła", pierwszą część trylogii „Czarna legenda".\n12.00 Powrót Strzemińskiego\nUWAGA: wielki powrót kultowej „Teorii widzenia” Władysława Strzemińskiego (wyd. Muzeum Sztuki w Łodzi).\n„Teoria widzenia” to owoc długoletniej refleksji Strzemińskiego i niezwykłe świadectwo teoretycznej świadomości artysty, który na trwałe wpłynął na rozwój sztuk plastycznych. To dzieło, które uczy patrzeć na zmiany artystycznej percepcji w czasie, wyjaśnia zależności między ewolucją społeczeństwa a zmianami zachodzącymi w sztuce i książkach, która łączy edukację artystyczną z historią sztuki.\nPublikację będzie można zakupić na stanowisku Bęc Zmiany (nr 4/D1).\n12.00 Warszawski Weekend Księgarń Kameralnych 2017 – spotkanie podsumowujące tegoroczną edycję wydarzenia\nSpotkanie z Anną Karczewską, Katarzyną Daniluk, Karoliną Krakowską\n12.00–13.00 Iwona Czarkowska\nSpotkanie z Iwoną Czarkowską, autorką książki "Dama z kotem".\n12.00–13.00 Anna Kańtoch\nAnna Kańtoch, laureatka Nagrody im. Janusza A. Zajdla, podpisuje antologię utworów nominowanych do Nagrody.\n12.00–13.00 Redakcja Kwartalnika Literackiego "Podgląd"\n12.00–13.00 Stefan Szczepłek\nSpotkanie z dziennikarzem sportowym i autorem serii książek „Moja historia futbolu".\n12.00–13.00 Regina Wasiak-Taylor\n12.00–14.00 Krystyna Mazurówna\nAutorka prezentuje i podpisuje swoją autobiograficzną książkę „ACH, CI FACECI!".\n12.00–14.00 Łukasz Pogoda\nŁukasz Pogoda podpisuje grę „Awans – zostań marszałkiem Polski”\n12.00–15.00 Joanna Rawik\n12.20–12.50 Tomasz Pospieszny\nTadeusz Pospieszny podpisuje książki pt. „Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej-Curie" oraz „Zapomniany geniusz. Lise Meitner - pierwsza dama fizyki jądrowej".\n12.30–13.30 William Gruff\nSpotkanie przy stoisku z Williamem Gruffem, autorem poradnika „Niemożliwe załatwiam od ręki. Podręczny Poradnik Rozwiązywania Problemów" - zbioru praktycznych i konkretnych porad, pobudzających do racjonalnego myślenia.\n13.00 Grzegorz Wiśniewski\nPrezentacja książki Grzegorza Wiśniewskiego "Moskwa. Portret – przewodnik. Dzieje – zabytki – kultura" (wydawnictwo "Adam Marszałek" ) z udziałem autora.\nUczestniczy: Polski historyk kultury, eseista, tłumacz Grzegorz Wiśniewski.\n13.00–13.30 Grzegorz Wielgus\nGrzegorz Wielgus podpisuje książkę „Krzyżowiec".\n13.00–14.00 Komiks na świecie: Czechy, Argentyna, Brazylia, Kolumbia, Białoruś\n13.00–14.00 Henryk Bardijewski\nAutor podpisuje swoją najnowszą książkę „Pan Fiasko i jego sukcesy".\n13.00–14.00 Daniel de Latour\nIlustrator podpisuje książkę „Pan Fiasko i jego sukcesy" autorstwa Henryka Bardijewskiego\nPodpisuje książkę pt. "Miniatury poetyckie cz.I, II"\nPodpisuje książkę pt. „Wiatru tchnienie o Chopinie".\n13.00–14.00 Erling Kagge\nAutor książki Cisza\n13.00–14.00 Piotr Müldner-Nieckowski\nPodpisuje książki: „Biegański, Kramsztyk i inni. O nowej etyce lekarskiej w XIX-wiecznej Warszawie”, wyd. OW Volumen, Warszawa, 2016, „Za kobietą tren”, poezje, wydanie III, wyd. AULA, Warszawa, 2017, „Schody”, poezje, wyd. OW Volumen, 2015.\n13.00–14.00 Piotr Wojciechowski\nPodpisuje powieść: „Strych świata”.\n13.00–16.00 Artur Andrus\nWydawnictwo Esteri zaprasza na spotkanie z Arturem Andrusem - autorem polskiego tekstu książki „Czytanie jest super" (stoisko 29/D3).\n13.40–14.10 Tadeusz Wodzicki\nTadeusz Wodzicki podpisuje książkę „Nocni goście" oraz dwie książki podróżnicze „Patagonia" i „Argentyna".\n14.00 György Spiró\nPodpisywanie książki pt. Diavolina\nOrganizator: Spółdzielnia Wydawnicza "CZYTELNIK"\nMiejsce: stoisko 31/D3\n14.00–15.00 Krzysztof Bielecki\nPodpisuje opowiadania „Przepaść”\n14.00–15.00 Michał Fedorowicz\nAutor prezentuje i podpisuje swoją książkę "KULTURĄ W PŁOT"\n14.00–15.00 Prof. UW dr hab. Anna Giza\nProfesor Anna Giza będzie podpisywać książkę „Uczeń czarnoksiężnika, czyli społeczna historia marketingu” na stoisku Wydawnictw Uniwersytetu Warszawskiego nr 66/BK.\nMiejsce: stoisko 66/BK\nSpotkanie z gwiazdami polskiej SF i serii Horyzonty zdarzeń - Robertem Szmidtem i Marcinem Przybyłkiem\n14.00–15.00 Filip Radej\n14.00–15.00 Barbara Wachowicz\nSpotkanie z Barbarą Wachowicz autorką książki „Matki Wielkich Polaków”.\n14.20–14.50 Artur Pruziński\nArtur Pruziński podpisuje książkę pt. „Jarek Patriota: Bóg, honor i włoszczyzna".\n15.00 Tatiana Polakowa\n15.00 Wanda Szymanowska\nAutorka, z małymi przerwami, będzie obecna na stoisku przez cały dzień\n15.00–15.30 Melissa Darwood\n15.00–15.30 Evald Flisar\nSpotkanie z Evaldem Flisarem, jednym z najważniejszych pisarzy słoweńskich. Dramaturg, eseista, obieżyświat (odwiedził około 90 krajów), kierowca metra w Sydney, redaktor encyklopedii w Londynie, autor słuchowisk radiowych i teatralnych przedstawień telewizyjnych dla BBC, scenarzysta w Hollywood, prezes Stowarzyszenia Pisarzy Słoweńskich (1995-2002), od 1998 roku redaktor naczelny najstarszego słoweńskiego magazynu literackiego „Sodobnost”. Autor nagrodzonych powieści „Obserwator" i „Na złotym wybrzeżu". Książki w tłumaczeniu Marleny Grudy ukazały się nakładem Wydawnictwa EZOP.\nMiejsce spotkania: czerwona kanapa literacka.\n15.00–15.30 Adam Guz\nAdam Guz podpisuje książkę pt. „19 dołków”.\n15.00–16.00 Jakub Ćwiek\n15.00–16.00 Dariusz Dziekanowski\nAutor książki Dziekan\n15.00–16.00 Katarzyna Enerlich\n15.00–16.00 Magdalena Filak\n15.00–16.00 Janusz Guttner\n15.00–16.00 Magdalena Kałużyńska\nMagdalena Kałużyńska – autorka horrorów, prowadzi pogadankę radiową o horrorze i tematach pokrewnych. Jej ulubioną odmianą gatunku jest slasher. Pierwszy tom „Alvethor. Białe miejsce” został uhonorowany Nagrodą Polskiej Literatury Grozy im. Stefana Grabińskiego za rok 2014 w kategorii powieść. Oficjalna strona pisarki: www.magdalenakaluzynska.pl\n15.00–16.00 Matthias Kneip\npodpisywanie książki pt: „111 powodów, by kochać Polskę. Wyznania niemieckiego pisarza."\n15.00–16.00 Sergiusz Leonczyk\n15.00–16.00 Radosław Lewandowski\nAutor sagi Wikingowie\n15.00–16.00 Jose Angel Leyva\n15.00–16.00 Doktor Magdalena Piłat-Borcuch\nSpotkanie wokół książki „Design, designer i metamorfozy miejskie. Studium socjologiczne". Rozmowa autorki ze światowej sławy designerem, ceramikiem Markiem Cecułą, powiązana z prezentacją twórczości artysty.\n15.00–16.00 Krystyna Rodowska\nPodpisuje tomik wierszy „Jest się czymś więcej”\n15.00–16.00 Beata Tadla\nSpotkanie z Beatą Tadlą, która będzie podpisywać swoją książkę Czego oczy nie widzą\n15.00–16.00 Grzegorz Walczak\nPodpisuje tomik „Anioły i dusioły”\n15.00–17.00 Agnieszka Tomczyszyn-Harasymowicz\n15.00–17.00 Andrzej Zaniewski\n15.30 Kapitan Żbik - spotkanie o książce Mateusza Szlachtycza\n15.40–16.10 Mateusz Bajas\nMateusz Bajas podpisuje książkę pt. „Dwie świątynie".\n16.00 Evald Flisar\n16.00–16.45 Maxime Chattam\n16.00–16.45 Joanna Jurgała-Jureczka\nAutorka Tajemnic prowincji oraz Siedmiu spódnic Alicji.\n16.00–16.45 Iwona Żytkowiak\nSpotkanie z Iwoną Żytkowiak, autorką książek „Tonia" i „Wszystkie moje zmartwychwstania".\n16.00–17.00 Sabine Chéron\nPodpisuje książki pt."Les coquelicots de l’espérance”, "Les coquelicots au vent de la liberté "\n16.00–17.00 Jakub Ćwiek\nJakub Ćwiek, laureat Nagrody im. Janusza A. Zajdla, podpisuje antologię utworów nominowanych do Nagrody.\n16.00–17.00 Irena Ewa Idzikowska\n16.00–17.00 Eliza Kącka\n16.00–17.00 Agnieszka Krawczyk\n16.00–17.00 Jose Angel Leyva\nSpotkanie z José Angelem Leyva, meksykańskim poetą, eseistą, prozaikiem, krytykiem sztuki, wydawcą i redaktorem naczelnym pisma literackiego „La Otra". Rozmowę poprowadzi Krystyna Rodowska, poetka, eseistka, tłumaczka literatury francuskiej i hiszpańskojęzycznej, tłumaczka jego nowego tomiku wierszy „Wiersze".\n16.00–17.00 Weronika Mliczewska\n16.00–17.00 Joanna Mruk\nPremiera książki "Moda kobieca w okupowanej Polsce". Spotkanie z Autorką.\n16.00–17.00 Ewa Mukoid\nSpotkanie z Ewą Mukoid, coachem oraz autorką Książki dla ciebie. Kim jesteś, dokąd zmierzasz\n16.00–17.00 Ewelina Rubinstein\n16.00–17.00 Dorota Schrammek\n16.00–17.00 Kazimierz Świegocki\nPodpisuje tomik wierszy „Kamień i czas" oraz esej „Wizja człowieka w poezji Mickiewicza, Norwida i Leśmiana".\n16.00–17.00 Andrzej Titkow\nPodpisuje tomik poezji „Pieśń pod pieśniami”\n16.00–17.00 Agata Tuszyńska\n16.00–17.00 Maciej Wierszycki\nMaciej Wierszycki podpisuje swoje dwa tomiki poezji „Dla ciebie się stałem" oraz „Byłem".\n16.00–17.30 Joanna Jarecka-Gomez\nAutorka podpisuje dwa zbiory opowiadań: Nazar oraz Jagüey.\n16.00–18.30 Beata Gołaszewska\n16.15 Marek Turek\n16.20–16.50 Bartek Marcinkowski\nBartek Marcinkowski podpisuje książkę pt. "Rozgrywka".\n16.30–17.30 Agnieszka Lis\n16.45 Hans Lijkema\n16.45 James Sturm\n16.45–17.30 Natalia Nowak-Lewandowska\nSpotkanie z Natalią Nowak-Lewandowską, autorką książki "Pozorność".\n17.00 Wojciech Górecki\nNagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego: spotkanie z reporterem - Wojciech Górecki\n17.00 doktor Anna Żakiewicz\nSpotkanie dotyczące promocji albumu ze zbiorem prac Stanisława Ignacego Witkiewicza.\n17.00–17.45 Camilla Grebe\nAutorka będzie podpisywać swą powieść „Stąpając po cienkim lodzie"\n17.00–17.45 Monika Oleksa\nAutorka literatury kobiecej m.in. Miłość w kasztanie zaklęta, Samotność ma twoje imię oraz Niebo w kruszonce.\n17.00–18.00 Albert Jawłowski\nAlbert Jawłowski podpisuje książkę Milczący lama. Buriacja na pograniczu światów.\n17.00–18.00 Anna Karpińska\nAnna Karpińska podpisuje najnowszą książkę Odnajdę Cię, pierwszy tom nowego cyklu Księgarnia pod Flisakiem.\n17.00–18.00 Bernadeta Prandzioch\n17.00–18.00 Emilia Tomecka\nPodpisuje książkę pt. "Uwaga! Psy! Jest Fundacja Świat z „4”, "\n17.00–18.00 Sylwia Trojanowska\nSylwia Trojanowska - mówi o sobie, że jest marzycielką twardo stąpającą po ziemi. Kiedy nie pisze, spełnia się jako trener biznesu i coach. Jest absolwentką studiów biznesowych. Pasjonują ją góry, muzyka filmowa, dobra książka, teatr i aktywny wypoczynek. Uwielbia podróże po Polsce i po Italii.\nRazem z mężem i synem mieszka w Szczecinie, na skraju Puszczy Bukowej.\nLatem 2015 roku zadebiutowała powieścią pt. "Szkoła latania". Zimą 2016 roku ukazała się powieść pt. "Blisko chmur", która kontynuuje wątki zapoczątkowane w "Szkole latania".\n17.00–18.00 Tomasz Wiśniewski\n17.30–18.15 Julita Strzebecka\nSpotkanie z Julitą Strzebecką, autorką książki "Nakarm mnie".\n17.30–18.30 Adam Jaworski (DJ Adamus)\nSpotkanie autorskie z DJ Adamusem:\nDJ Adamus, (właśc. Adam Jaworski) - Polski DJ i producent muzyczny, a także dziennikarz radiowy i osobowość telewizyjna.\nUkończył politologię na Uniwersytecie Opolskim.\nAutor książki "Historia Złego Chłopca.Świadomość,szczęścia,pasja".\n17.30–18.30 Marta W. Staniszewska\nSpotkanie przy stoisku z Martą W. Staniszewską, autorką książek z pikantnym opisem scen erotycznych "Nigdy cię nie zapomniałam", "Nigdy nie pozwolę ci odejść", "I obiecuję ci miłość..."\n18.00 Tatiana Polakowa\n18.00 João Sequeira\nO portugalskim komiksie z rysownikiem João Sequeira (Burza) i wydawcą portugalskim Rui Brito.\n18.00–19.00 Piotr Witt\n19.00–21.00 Slam poetycki, inauguracja pisma krytycznoliterackiego „Mały Format”\n12 maja ukaże się pierwszy numer „Małego Formatu”, a już 19 maja twórcy miesięcznika zapraszają na imprezę towarzyszącą inauguracji pisma - slam poetycki.\nSlam to pojedynek poetów i poetek, w którym wszystko decyduje się głosami publiczności. Czekamy zarówno na widzów jak i artystów, którzy chcieliby wystąpić na scenie (w przypadku tych drugich prosimy o kontakt mailowy na adres kontakt@malyformat.com lub przez Facebooka: https://www.facebook.com/malyformat).\nNie tylko okazja, ale również miejsce jest dla nas szczególnie istotne - Klubojadalnia Eufemia, kultowe miejsce na mapie Warszawy, pod koniec maja zamyka się już na zawsze. Dlatego tym bardziej chcemy pożegnać ją z hukiem i fajerwerkami.\nOrganizator: miesięcznik krytycznoliteracki „Mały Format” (www.malyformat.com)\nMiejsce: Klubojadalnia Eufemia, Krakowskie Przedmieście 5


MSZ Rosji: interpretowanie przez Kijów wyników spotkania w Niemczech budzi zdziwienie - Sputnik Polska Widgets Magazine\n03:57 20 Marzec 2019\nMSZ Rosji: interpretowanie przez Kijów wyników spotkania w Niemczech budzi zdziwienie\n17:53 21.08.2015 (zaktualizowano 15:28 05.10.2015) Krótki link\nInterpretowanie przez Kijów wyników spotkania ekspertów z krajów normandzkiej czwórki w Berlinie jako „poparcie” przez niemieckich i francuskich specjalistów ukraińskiego stanowiska nie zgadza się z rzeczywistością – podano w komunikacie MSZ Rosji.\nCohen wymienił trzy powody możliwego natarcia Kijowa na Donbas\nW Berlinie 20 sierpnia odbyło się spotkanie ekspertów z krajów normandzkiej czwórki, na którym omówiono niektóre aspekty prawne reformy konstytucyjnej na Ukrainie.\n— Budzi zdziwienie to, że Kijów zinterpretował wyniki spotkania jako „poparcie” przez francuskich i niemieckich ekspertów ukraińskiego stanowiska. Jest to niezgodne z rzeczywistością. Mankamenty argumentacji ukraińskich partnerów są oczywiste. Liczymy, że dialog w formacie normandzkim będzie sprzyjał wdrożeniu wszystkich punktów porozumień mińskich, które są podstawą do rozwiązania zaostrzającego się ukraińskiego konfliktu, w każdy możliwy sposób mają pomagać przedmiotowej pracy w ramach istniejących formatów współpracy, w tym grupie kontaktowej i jej podgrupom roboczym – czytamy w dokumencie.\nTrump: nie należało dopuścić do zbliżenia Rosji i Chin\nkonflikt, Rosja, Ukraina\n19/03 23:41Donald Tusk ostatnią nadzieją brytyjskiego rządu?\n19/03 23:20120 dni na Księżyc i z powrotem z kobietami na pokładzie\n19/03 22:59W USA oskarżono Rosję i Chiny o tworzenie broni przeciwko satelitom\n19/03 22:38„Facet do towarzystwa” opowiedział o dziwnych zachciankach klientek\n19/03 22:17Trump o interwencji wojskowej w Wenezueli: Wszystko jest możliwe


Gramatyka języka polskiego - www\nZobacz kategorię gramatyka języka polskiego w Wikisłowniku\nOnufry Kopczyński – Układ grammatyki dla szkół narodowych (1785)\nWydana w 1783 roku przez Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych Grammatyka dla szkół narodowych\nJęzyk polski reprezentuje typ fleksyjny.\nZrozumienie polskiej gramatyki staje się o wiele prostsze po uwzględnieniu ogólnych zasad wymian głoskowych.\nFonemy i, y\ntwardych wargowych p (słupy), b (gruby), f (trafy), w (stawy), m (tamy)\ntylnojęzykowym ch (głuchy)\nprzedniojęzykowych twardych t (płoty), d (młodymi), s (łysy), z (gazy), n (danym)\npółotwartych r (stary), ł (goły)\nstwardniałych zwartoszczelinowych c (nocy), dz (drodzy)\nstwardniałych szumiących sz (głuszy), cz (tkaczy), ż (bożym), dż (drożdży), rz (parzy)\nNatomiast zamiast połączeń *ji występuje zwykle, przynajmniej w piśmie i wymowie starannej i: szyi.\nWyjątkiem są dopełniacze rosyjskich imion typu Kati oraz innych wyrazów obcych: Arabii, parafii, Danii, Rosji.\nWiele końcówek zmiękcza głoski funkcjonalnie twarde. Oznacza się je niekiedy znakiem ´, np. -´e. Umownie stosuje się też ten znak przed i/y. Przekształcenie zmiękczające zmienia czasem głoskę fonetycznie miękką w fonetycznie twardą. Konkretnie:\nGłoski wargowe (p, b, w, f, m) ulegają zmiękczeniu regularnie, do p´, b´, w´, f´, m´ (zapisywanych jako pi itp. przed samogłoską. Należy pamiętać, że na końcu wyrazu fonetyczna miękkość zanika (tego gołębia – ten gołąb, ta ziemia – tych ziem)), np.:\nten grób – tego grobu – na grobie\nja dmę – ty dmiesz – dmij!\nNiektóre głoski przedniojęzykowe (s, z, n) ulegają silniejszemu zmiękczeniu (czego nie widać w pisowni), do głosek środkowojęzykowych (ś, ź, ń; zapisywanych przed samogłoską jako si itp.), np.:\nja stanę – ty staniesz – stań!\nUwaga: w pewnych sytuacjach głoski s, z ulegają wymianie do stwardniałych sz, ż (w związku z jotyzacją, zobacz język prasłowiański, umownie zapisuje się (J)´ – koś- + (J)´ę = koszę), np.\npisać – ja piszę – ty piszesz\nty kosisz – ja koszę\nzagrozić – zagrożony\nzalesisz – zalesię\nrozgałęzić – rozgałęziony\nGłoski przedniojęzykowe zwarte (t, d) ulegają zmiękczeniu do głosek środkowojęzykowych zwartoszczelinowych (ć, dź; zapisywanych przed samogłoską jako ci, dzi), np.:\nten młody – ci młodzi\nja gniotę – ty gnieciesz – gnieć!\nUwaga: w sytuacjach związanych z jotyzacją t, d ulegają wymianie do stwardniałych c, dz (st, zd do szcz, żdż), np.\nty płacisz – ja płacę\nty widzisz – ja widzę\nty bruździsz – ja brużdżę\npomścić – pomszczony\nGłoska r ulega wymianie do stwardniałego rz, np.:\nGłoska ł ulega wymianie do l, które zachowało fonetyczną miękkość tylko przed i, np.:\nten mały – ci mali\nten wół – na wole\nGłoski tylnojęzykowe (k, g, ch) ulegają wymianie do stwardniałych głosek szumiących (cz, ż, sz; w związku z pierwszą palatalizacją, zobacz język prasłowiański), np.:\ndług – oddłużyć\nUwaga 1: k, g przed e oraz i (pochodzącym z historycznego y) stają się fonetycznie miękkie (w związku z czwartą palatalizacją, zobacz Powstanie i rozwój języka polskiego), np.:\nta długa – ten długi\nUwaga 2: sk, zg przechodzą w szcz, żdż, np.:\npluskać – ja pluszczę\nmózg – móżdżek\nUwaga 3: k, g w deklinacji z reguły przechodzą w c, dz (w związku z drugą palatalizacją, zobacz język prasłowiański; sk, zg przechodzą dziś w analogiczne sc, zdz, choć dawniej spotykano też szcz), np.:\nten długi – ci dłudzy\nta Polska – tej Polsce (ale w Panu Tadeuszu – „Polszcze”)\nGłoski miękkie zwykle nie ulegają wymianom\nten głupi – ci głupi\nStwardniałe c, dz powstałe w wyniku trzeciej palatalizacji ulegają niekiedy wymianie do cz, ż\nksiądz – księża\nZmiękczeniu ulega również poprzednia spółgłoska s lub z przed l, ń, ć, dź, rzadko także przed m, w czasownikach niekiedy także przed p, np.:\nta wiosna – tych wiosen – o wiośnie\nten błazen – tego błazna – o błaźnie\nto dziąsło – o dziąśle\nta pasta – tej paście\nta gwiazda – o gwieździe\nto pasmo – o paśmie lub pasmie\nspać – śpię\nromantyzm – o romantyzmie (powszechna wymowa /-yźmie/)\nPrzegłos polski (lechicki)\nOsobny artykuł: Przegłos lechicki.\na lub o (ó) przed zębową historycznie twardą, e wszędzie poza tym, np.\non siwiał – oni siwieli\nten popiół – tego popiołu – w popiele\non plótł – ona plotła – oni pletli\nW trakcie historii języka analogia i inne procesy mogły pokrzyżować regularne wymiany, a nawet wprowadzić je tam, gdzie ich być nie powinno, np.\nbiodro – biodrze (zamiast *biedrze), choć wciąż biedrzeniec\nta wieś – tej wsi – wioska (ruchome e nie powinno podlegać wymianie do o)\nkozioł – kozła\nosioł – osła\nkocioł – kotła\nziemia – poziom, poziomka, ziomek (wymiana nie powinna zachodzić przed m)\non wlókł – ona wlokła – oni wlekli (również regularnie wlekł, wlekła)\ndziało, dziale obok dzieło, dziele (zamiast spodziewanego działo – dziele)\nWymiany związane z dawną długością samogłosek i e ruchome\nó:o, ą:ę, e:0 (rzeczowniki: r.m.: M.l.p., r.ż. i n.: D.l.m.)\non plótł – ona plotła\non szedł – ona szła (z uproszczeniem grupy spółgłoskowej)\non kopnął – ona kopnęła\nwóz – wozu\nteż przed -(e)k, -ka, -ko\nosoba – osóbka\ngęś – gąska, ale gęsi\nW tradycyjnej (szkolnej) klasyfikacji wyróżnia się 10 części mowy: rzeczownik, przymiotnik, czasownik, liczebnik, zaimek, przysłówek, przyimek, spójnik, wykrzyknik, partykuła.\nZobacz też: Klasyfikacja części mowy.\nRzeczownik – odmienia się przez przypadki i liczby, jednakże:\nniektóre rzeczowniki odmieniające się przez przypadki mają tylko liczbę pojedynczą (np. matematyka, odzież, leżenie, Kraków, Monachium);\nniektóre mają tylko liczbę mnogą (np. dżinsy, nożyce, sanie, drzwi, Sudety, Węgry);\nniektóre odmieniają się przez liczby, ale nie odmieniają się przez przypadki w liczbie pojedynczej (np. gimnazjum, muzeum, liceum, technikum);\nniektóre są nieodmienne, tzn. nie odmieniają się ani przez przypadki, ani przez liczby (np. alibi, graffiti, kakadu, boa, Monte Cassino).\nRzeczownik nie odmienia się przez rodzaje. Rzeczownik w liczbie pojedynczej występuje w jednym z trzech rodzajów: męskim (np. mężczyzna, lew, stół), żeńskim (np. kobieta, lwica, stolnica) lub nijakim (np. dziecko, źrebię, okno). Rzeczownik w liczbie mnogiej występuje w jednym z dwóch rodzajów: męskoosobowym (np. mężczyźni, sąsiedzi) lub niemęskoosobowym (np. lwy, kobiety, dzieci). Te części mowy, które rzeczownik określają, dostosowują do niego swoje formy rodzajowe: przymiotniki (np. dziewczyna → piękna), zaimki (np. zeszyt → tamten), liczebniki (np. chłopców → dwóch) i czasowniki (np. dziecko → zapłakało).\nCzasownik – odmienia się przez:\nosoby – trzy osoby w liczbie pojedynczej i mnogiej – 1. ja, my, 2. ty, wy, 3. on, ona, ono oraz oni, one;\nliczby – dwie liczby – pojedynczą i mnogą;\nczasy – trzy czasy – teraźniejszy, przeszły, przyszły; rzadko spotykany bywa także czwarty czas – zaprzeszły;\ntryby – trzy albo cztery, zależnie od interpretacji, tryby – orzekający, przypuszczający, rozkazujący, łączący;\nstrony – trzy strony – czynna, bierna, zwrotna;\nrodzaje (z wyjątkiem czasu teraźniejszego):\ntrzy w liczbie pojedynczej – męski, żeński i nijaki;\ndwa w liczbie mnogiej – męskoosobowy i niemęskoosobowy.\nprzypadki – jedynie w postaci imiesłowu przymiotnikowego (robiący, robiącego, robiącemu...)\nPoza tym czasownik posiada aspekt – jest albo dokonany (np. zrobić), albo niedokonany (np. robić). Nieliczne czasowniki nie zaliczają się do żadnej z tych dwóch kategorii – są to czasowniki dwuaspektowe (np. aresztować) bądź jednoaspektowe (np. być, mieć).\nPrzymiotnik – odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje. Zawsze dopasowuje swoją formę gramatyczną do rzeczownika, który określa.\nLiczebnik – odmienia się przez przypadki i rodzaje (nie odmienia się przez liczby, bowiem liczby określa);\nZaimek – w odmianie zachowuje się tak, jak części mowy, które zastępuje. Odmienne zaimki:\nzaimek rzeczowny (np. ja, ona, ktoś, nikt, nic) odmienia się przez przypadki i liczby (jak rzeczownik), ale w przypadku zaimka on również przez rodzaje (on → rodzaj męski, ona → rodzaj żeński, ono → rodzaj nijaki, oni → rodzaj męskoosobowy, one → rodzaj niemęskoosobowy);\nzaimek przymiotny (np. mój, twój, ten, tamten, inny) odmienia się jak przymiotnik przez przypadki, liczby i rodzaje;\nzaimek liczebny (np. ile, tyle) odmienia się jak liczebnik przez przypadki i rodzaje.\nPrzysłówek (jak zapamiętać: „Spośród wszystkich łamigłówek najtrudniejszy jest przysłówek, lecz nie będziesz miał z nim biedy, gdy zapytasz: jak? gdzie? kiedy?” – np. ładnie, wszędzie, jutro);\nZaimek przysłowny (np. jak? – tak; gdzie? – tam; kiedy? – kiedyś; którędy? – tamtędy; skąd? – stamtąd; dokąd? – tam).\nPrzyimek (jak zapamiętać: „Znajdź przyimki przy imionach: z Jankiem, w Stachu, u Szymona”);\nWykrzyknik (np. ach!, hej!, halo!, hura!, bęc!);\nPartykuła (jak zapamiętać: „Wreszcie partykuły te: li, czy, no, że, niech, by, nie!”);\nSpójnik (jak zapamiętać: „Spójnik spaja doskonale słowa, zdania: i, lecz, ale, oraz”).\nW języku polskim są 2 liczby – pojedyncza i mnoga. Nieliczne zachowane formy liczby podwójnej pełnią funkcje liczby mnogiej, szczególnie w określeniach części ciała występujących parami. Można na przykład porównać odmianę słów ręka (zachowane formy liczby podwójnej) i męka (odmiana normalna):\nLiczba mnoga (z formami dawnej liczby podwójnej)\nMianownik ręka ręce męka męki\nDopełniacz ręki rąk męki mąk\nCelownik ręce rękom męce mękom\nBiernik rękę ręce mękę męki\nNarzędnik ręką rękoma lub rękami męką mękami\nMiejscownik ręce ręku lub rękach męce mękach\nWołacz ręko ręce męko męki\nW liczbie mnogiej wyrazu ręka zachowały się formy dawnej liczby podwójnej – z końcówką e zamiast i w mianowniku, bierniku i wołaczu oraz -oma obok -ami w narzędniku. Forma rękoma występuje tylko w języku książkowym, w języku codziennym słyszy się zwykle rękami. W gwarach reliktem liczby podwójnej są formy typu chodźta, chodźwa, róbta, robita itp., które w większości narzeczy przybrały znaczenie liczby mnogiej. Słowo róbta pierwotnie znaczyło „(wy dwaj) róbcie”.\nNa podstawie kryterium zgodności rzeczownika z przymiotnikiem można wyróżnić pięć rodzajów rzeczownika:\nPrzykład – biernik liczby pojedynczej\nPrzykład – mianownik liczby mnogiej\nRodzaj męskoosobowy (męski osobowy, mężczyźniany) nowego pracownika nowi pracownicy\nRodzaj męskozwierzęcy (męskożywotny, męski nieosobowy żywotny) nowego psa nowe psy\nRodzaj męskorzeczowy (męski nieosobowy nieżywotny) nowy stół nowe stoły\nRodzaj nijaki nowe krzesło nowe krzesła\nZ kolei dla innych niż rzeczownik części mowy (w tym także dla zaimków rzeczownych!) wyróżnia się trzy rodzaje w liczbie pojedynczej (męski, żeński, nijaki) oraz dwa w liczbie mnogiej (męskoosobowy, niemęskoosobowy).\nDla uproszczenia zwykle trzy rodzaje rzeczownika – męskoosobowy, męskozwierzęcy oraz męskorzeczowy – klasyfikuje się w liczbie pojedynczej wspólnie jako po prostu rodzaj męski. Pozwala na ujednolicenie nazw rodzajów dla rzeczowników oraz dla innych części mowy. W takim wypadku w liczbie mnogiej rzeczownika określa się rodzaj niezależnie od jego rodzaju w liczbie pojedynczej: ten brat (r. męski)→ ci bracia (r. męskoosobowy), ale ten pies (r. męski)→ te psy (r. niemęskoosobowy).\nJest 7 przypadków (w nawiasach podano pytania przypadków):\ndopełniacz (kogo? czego?) nie ma\ncelownik (komu? czemu?) przyglądam się\nbiernik (kogo? co?) widzę, słyszę\nnarzędnik ((z) kim? (z) czym?) idę, cieszę się\nmiejscownik (o kim? o czym?) mówię, myślę\nwołacz (brak pytania).\nPrzykładowa odmiana przez przypadki:\nnos ojczyzna jajko\nnosa ojczyzny jajka\nnosowi ojczyźnie jajku\nnos ojczyznę jajko\nnosem ojczyzną jajkiem\nnosie ojczyźnie jajku\nnosie! ojczyzno! jajko!\nSzczątkowo zachowały się formy rzeczownikowej odmiany przymiotników. Formy te to np. nom. zdrów oraz pierwotne dopełniacz i celownik w wyrażeniach typu z grecka i po grecku. W liczbie mnogiej wołacz jest zawsze równy mianownikowi.\nZobacz hasło Aneks:Język polski - czasowniki w Wikisłowniku\nCzasownik określa czynność lub stan.\nW języku polskim wyróżnia się – w zależności od klasyfikacji – 3 lub 4 koniugacje w czasie teraźniejszym, a w dydaktyce 11 wzorów odmiany (i podwzory).\nKażdy czasownik posiada aspekt – dokonany lub niedokonany. System czasów jest różny u czasowników dokonanych i niedokonanych. Od czasownika bazowego tworzy się inne czasowniki przez dodawanie przedrostków. Tak tworzy się też formy dokonane z niedokonanych. Dość często występuje też sytuacja, że w złożeniach czasownik niedokonany staje się dokonanym, a forma niedokonana jest zupełnie inna:\nY – czasownik o znaczeniu wielokrotnym w aspekcie niedokonanym (często forma nieistniejąca!)\nrobić – czasownik bazowy w aspekcie niedokonanym\nzrobić – ten sam czasownik w aspekcie dokonanym\nzarobić – czasownik pochodny w aspekcie dokonanym\nzarabiać – czasownik pochodny w aspekcie niedokonanym\nrabiać – forma nieistniejąca!\npisać – czasownik bazowy w aspekcie niedokonanym\nnapisać – ten sam czasownik w aspekcie dokonanym\nzapisać – czasownik pochodny w aspekcie dokonanym\nzapisywać – czasownik pochodny w aspekcie niedokonanym\npisywać – czasownik o znaczeniu wielokrotnym w aspekcie niedokonanym\nNieliczne czasowniki (np. aresztować) wykazują cechy obu aspektów (tzw. czasowniki dwuaspektowe) i ich konkretne znaczenie zwykle wynika z kontekstu, choć może być niejasne. Np. w zdaniu „Uciekł, gdy go aresztowaliśmy.” wyraz ten można zinterpretować zarówno w aspekcie dokonanym („Najpierw go aresztowaliśmy, a dopiero potem nam uciekł.”), jak i w niedokonanym („Próbowaliśmy go aresztować, ale się nie udało, bo uciekł.”)\nIstnieją następujące czasy (różne formy mają to samo znaczenie):\nforma imiesłowowa – „będziemy robili”\nforma bezokolicznikowa – „będziemy robić”\nteraźniejszy – „robimy”\nforma ściągnięta – „robiliśmy”\nforma z końcówką osobową doczepioną do innego wyrazu – „żeśmy robili”, „myśmy robili”, „gdybyśmy robili” itd. (formy z pominiętą końcówką osobową, np. „my robili”, są gwarowe, niezgodne z normą ogólnopolską)\nprzyszły prosty – „zrobimy”\nforma ściągnięta – „zrobiliśmy”\nforma z końcówką osobową doczepioną do innego wyrazu – „żeśmy zrobili”, „myśmy zrobili”, „gdybyśmy zrobili” itd. (formy z pominiętą końcówką osobową, np. „my zrobili”, są gwarowe, niezgodne z normą ogólnopolską).\nCzasowniki w aspekcie dokonanym nie mają form złożonych czasu przyszłego, dlatego występują tylko w dwóch czasach. W ten sposób w języku polskim możemy wyróżnić pięć form czasowo-aspektowych, choć należy zauważyć, że:\nFormy czasu teraźniejszego są tworzone tak samo, jak formy czasu przyszłego prostego.\nFormy czasu przeszłego niedokonanego są tworzone tak samo, jak formy czasu przeszłego dokonanego.\nCzas zaprzeszły w języku współczesnym zanikł w zasadzie całkowicie i znany jest dziś tylko z książek (bardzo rzadko bywa używany w celu celowej archaizacji języka mówionego). Czas ten oznaczał zdarzenie, które zaszło przed innym zdarzeniem, czasem również zdarzenie, które zaszło bardzo dawno temu.\nforma niedokonana – „robiłem był”, „byłem robił” itd.\nforma dokonana – „zrobiłem był”, „byłem zrobił” itd.\nFormy czasu zaprzeszłego niedokonanego są tworzone tak samo, jak formy czasu zaprzeszłego dokonanego. Czasu zaprzeszłego nie należy mylić z czasem przeszłym (tzw. II formą) trybu przypuszczającego (np. „byłbyś zrobił X, to nie stałoby się Y”).\nCzas przeszły oznacza zdarzenie, które już zaszło (dokonany) lub zachodziło (niedokonany). Nie jest to wprawdzie zbyt użyteczna definicja (polega na użyciu czasownika „zajść” w odpowiednim czasie), jednak powinna być dla większości użytkowników języka polskiego zrozumiała.\nTworzy się go przez dodanie do formy imiesłowu przeszłego (zależnej od liczby i rodzaju) odpowiedniej końcówki osobowej:\n– (e)m – (e)śmy\n– (e)ś – (e)ście\nKońcówka osobowa jest ruchoma – pierwotnie czas przeszły składał się z imiesłowu przeszłego i czasownika pomocniczego. Może występować w połączeniu z czasownikiem w formie przeszłej, ze słowem pomocniczym że, lub z innymi słowami. Możliwe są więc formy typu (końcówka osobowa zaznaczona na czerwono):\nWe współczesnym języku dominuje postać z końcówką doklejoną do imiesłowu czasu przeszłego.\nForma jam ma charakter podniosły. Inne formy mają charakter potoczny lub są stosowane do podkreślenia. Formy typu „gdzie żeście byli” przeważnie uznaje się za nienormatywne, chociaż są rozpowszechnione w mowie potocznej niektórych regionów. Końcówkę -ście dokleja się do cząstki „że” wtedy, gdy pełni ona rolę spójnika lub partykuły wzmacniającej, np. Mówili, że jedliście. = Mówili, żeście jedli., Gdzieżeście byli? = Gdzież byliście?\nPod względem formy czas teraźniejszy jest identyczny jak czas przyszły prosty. Formy czasu teraźniejszego oznaczają czynności lub stany:\naktualne (np. Teraz jem śniadanie);\nhabitualne (np. We wtorki chodzę na siłownię).\nMarginalne jest użycie form czasu teraźniejszego dla oznaczenia czynności lub stanów:\nprzyszłych (np. Jutro pracuję do ósmej);\nprzeszłych (np. To było tak: idę sobie ulicą, a tu nagle jak nie wyskoczy pies bez kagańca).\n– (J)´ę -´imy/-´ymy\n-´i/-´y – (J)´ą\nNiekiedy III i IV koniugację łączy się w jedną.\nW niektórych czasownikach nieregularnych pojawia się -adzą, -´edzą zamiast -ają, -´eją.\nW I koniugacji pojawiają się oboczności związane z przegłosem lechickim: jadę – jedziesz, niosę – niesiesz.\nPierwsza koniugacja dotyczy prawie wszystkich czasowników, druga – szóstej i siódmej grupy, trzecia – pierwszej grupy, a czwarta – drugiej grupy.\nPod względem formy czas przyszły prosty jest identyczny jak czas teraźniejszy. Formy czasu przyszłego prostego oznaczają czynności lub stany przyszłe (np. Za miesiąc skończę szkołę). Marginalne jest użycie form czasu przyszłego prostego dla oznaczenia czynności lub stanów:\nhabitualnych (np. Zawsze, kiedy przyjdzie, wypija szklankę mleka);\nomnitemporalnych (np. Nie rozpali się ognia, jeśli się nie ma żadnych narzędzi);\nFormy czasu przyszłego złożonego oznaczają czynności lub stany przyszłe. Forma imiesłowowa (będzie robił) występuje częściej niż forma bezokolicznikowa (będzie robić), szczególnie w rodzaju męskim. W innych rodzajach forma bezokolicznikowa jest krótsza i wygodniejsza niż imiesłowowa (będzie robiła).\nTryb oznajmujący wyraża neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów. Czasownik w trybie oznajmującym odmienia się przez osoby, liczby, rodzaje i czasy.\nTryb przypuszczający tworzy się przez dodanie do imiesłowu przeszłego partykuły by i końcówki osobowej czasu przeszłego. Cząstka by z końcówką osobową jest ruchoma, np. widziałbym psa = psa bym widział.\nIstnieje też dość rzadko używana forma czasu przeszłego, składająca się z trybu przypuszczającego czasownika być i imiesłowu przeszłego, np. byłbym upadł, gdybyś mi nie pomógł. W typowym języku praktycznie niespotykana, wykorzystywana od czasu do czasu w celach stylizacyjnych.\nTryb rozkazujący w języku polskim posiada syntetyczne formy drugiej osoby liczby pojedynczej i mnogiej oraz pierwszej osoby liczby mnogiej: chodź, chodźcie, chodźmy.\nKońcówką 2. os. l.p. jest -´0 lub -´ij/-´yj (po niektórych grupach spółgłoskowych) w pierwszej i drugiej koniugacji, -aj w trzeciej i -´ej (dla nieregularnych czasem -´edz). Formy 1. i 2. osoby l.m. tworzy się przez dodanie końcówek odpowiednio -my i -cie.\nFormy trzeciej osoby obu liczb tworzy się za pomocą partykuły niech: niech chodzi, niech chodzą. Niekiedy tworzy się również w ten sposób formę pierwszej osoby.\nIstnieje podział wśród autorów co do istnienia trybu łączącego, jednak wiele opracowań, zarówno dawnych, jak i stosujących współczesne metody lingwistyczne rozróżnia taki tryb w polszczyźnie, jak i w innych językach słowiańskich. Tryb łączący, tak rozumiany, różni się od trybu przypuszczającego regułami składniowymi dotyczącymi cząstki by.\nTryb łączący można stosować, między innymi gdy w zdaniu nadrzędnym występuje czasownik wyrażających wolę, rozkaz, życzenie, powątpiewanie, żądanie, obawę, unikanie, np. chcę, by wysłał list w miejsce nieprawidłowego chcę, że wyśle list, lub gdy zdanie nadrzędne jest przeczące, np. nie nalegam, by wysłał list.\nCząstkę by wykorzystuje również tryb przypuszczający, jednak występują tu różne reguły składniowe, według których partykuła właściwa dla trybu łączącego musi zaczynać zdanie podrzędne. Porównaj np. tryb łączący w upieram się, by chodził do szkoły do trybu przypuszczającego w upieram się, że chodziłby do szkoły. Stąd też, trybu łączącego nie implikują właściwe dla trybu przypuszczającego konstrukcje z sekwencjami rozdzielnych partykuł typu że by, ponieważ że, w odróżnieniu np. od żeby, nie jest partykułą właściwą dla trybu łączącego, a by nie występuje jako pierwsze.\nW języku polskim wyróżnia się trzy strony: czynną (Mama myje Anię), bierną (Ania jest myta przez mamę) i zwrotną (Ania się myje).\nStrona zwrotna wyróżnia się obecnością zaimka zwrotnego się. Istnieje również forma celownikowa tego zaimka (sobie), używana zwykle dla modyfikacji znaczenia czasownika w stronie czynnej (Idę sobie tak bez celu. albo: Idź sobie wreszcie!). Istnieją nieliczne czasowniki, które tworzą stronę zwrotną tylko z formą celownikową (np. wyobrazić sobie).\nStrona bierna składa się z formy osobowej czasownika być (dla czasowników niedokonanych) lub zostać (dla czasowników dokonanych) oraz imiesłowu przymiotnikowego biernego.\nImiesłów to forma czasownika, która zachowuje się jak przymiotnik lub przysłówek.\nImiesłów przymiotnikowy czynny ma znaczenie współczesne, np. Boję się szczekających psów.\nTworzy się go od czasowników niedokonanych przez zastąpienie końcówki -ą 3. os. l.m. czasu teraźniejszego przez -ący, czyli dodanie -cy.\nImiesłów przymiotnikowy bierny ma znaczenie współczesne dla czasowników niedokonanych (Myty chłopiec wyrywał się.) i uprzednie dla dokonanych (Umyte warzywa wrzucamy do wody.)\nTworzy się go przez dodanie końcówki -´ony do tematu czasu teraźniejszego czasowników odmieniających się według XI wzoru odmiany, -(J)´ony dla grupy VI, -nięty do podstawowego tematu grupy V, a dla innych czasowników przez dodanie do tematu czasu przeszłego -ny po a (które może się wymieniać na e w innych formach, ale nie w M. l.m. r.m.-os.) i -ty w pozostałych przypadkach.\nW M. l.m. r.m.-os. -´ony przechodzi w -´eni, przy czym zwykle ć, dź przechodzi w c, dz.\nNawet dla czasowników nieprzechodnich ta forma jest podstawą rzeczownika odczasownikowego i form bezosobowych na -no, -to.\nImiesłów przysłówkowy współczesny ma znaczenie czynne, np. Pies biegnie, szczekając.\nTworzy się go od czasowników niedokonanych przez zastąpienie końcówki -ą 3. os. l.m. czasu teraźniejszego przez -ąc, czyli dodanie -c.\nImiesłów przysłówkowy uprzedni ma znaczenie czynne, np. Zaszczekawszy, pies podbiegł do Marty.\nTworzy się go od czasowników dokonanych przez zastąpienie -ł w formie męskiej imiesłowu uprzedniego czynnego przez -wszy po samogłosce i -łszy po spółgłosce.\nImiesłów przymiotnikowy przeszły czynny\nImiesłów przymiotnikowy przeszły czynny jest podstawą do tworzenia czasu przeszłego i przyszłego złożonego oraz trybu przypuszczającego.\nTworzy się go przez dodanie odpowiedniej końcówki: -ł w rodzaju męskim, -ła w żeńskim, -ło w nijakim, -ły w niemęskoosobowym i -li w męskoosobowym (Z uwzględnieniem odpowiednich wymian – dla wielu czasowników: w r.m. l.p. ę > ą, o > ó; w r.m.-os. l.m. ´o, ´a > ´e).\nOd niektórych czasowników nieprzechodnich dokonanych tworzy się też formę przymiotnikową z końcówką -ły. Pojawia się wtedy rozróżnienie – oni ściemnieli, ale oni są ściemniali.\nBezokolicznik tworzy się przez dodanie, najczęściej do tematu czasu przeszłego, końcówki -ć. Zachodzi przy tym często (o ile jest możliwy) przegłos ę > ą, o > ó i ´o, ´a > ´e.\nKiedy temat kończy się na -s-, -t-, -d- tworzy się końcówka -ść, kiedy na -z- – -źć /-ść/, kiedy na -k-, -g- – -c. Inne zakończenia to -ać, -eć, -ić, -yć, -uć, -ąć.\njeść – jadł – jadła\nmóc – mógł – mogła\ndać – dał – dała\nForma ta odpowiada konstrukcji bezosobowej z się w czasie przeszłym: gotowano zupę = gotowało się zupę.\nJest tworzona poprzez zastąpienie -y w M. r.m. imiesłowiu przymiotnikowego biernego przez -o.\nRzeczownik odczasownikowy jest tworzony poprzez zastąpienie -y w M. r.m. imiesłowiu przymiotnikowego biernego przez -´e.\n-´ony przechodzi wtedy w -´enie, podobnie jak -´any dla czasowników, których bezokolicznik kończy się na -´eć. Czasem pojawia się przy tym wymiana związana z jotyzacją.\nObejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -a- i które w czasie teraźniejszym odmieniają się według trzeciej koniugacji.\nsłuch-a-ć – słuch-a-ła – słuch-a-ł – słuch-a-li – słuch-am – słuch-asz – słuch-ają – słuch-aj – słuch-a-ny\ngani-a-ć – gani-a-ła – gani-a-ł – gani-a-li – gani-am – gani-asz – gani-ają – gani-aj – gani-a-ny\nNieliczny. Obejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -´a-:-´e- i które w czasie teraźniejszym odmieniają się według czwartej koniugacji. Jedynym regularnym czasownikiem jest umieć.\num-ie-ć – um-ia-ła – um-ia-ł – um-ie-li – um-iem – um-iesz – um-ieją – um-iej – um-ia-ny\nObejmuje czasowniki nieprzechodnie, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -´a-:-´e- i które w czasie teraźniejszym mają przyrostek -´ej- i odmieniają się według pierwszej koniugacji.\nosiw-ie-ć – osiw-ia-ła – osiw-ia-ł – osiw-ie-li – osiw-iej-ę – osiw-iej-esz – osiw-iej-ą – osiw-iej-0 – osiw-ia-no\nCzasownik gorzeć ma formy typu goreje, gore obok gorzeje...\nObejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -owa- i które w czasie teraźniejszym mają przyrostek -uj- i odmieniają się według pierwszej koniugacji.\nkup-owa-ć – kup-owa-ła – kup-owa-ł – kup-owa-li – kup-uj-ę – kup-uj-esz – kup-uj-ą – kup-uj-0 – kup-owa-ny\nPodgrupy Va i Vb obejmują czasowniki, które mają przyrostek -nę-:-ną- w temacie czasu przyszłego, -n- w temacie czasu przyszłego i -nię- (spotyka się też archaiczne -n-iony – zamkniony) w temacie imiesłowu biernego. Podgrupa Va ma temat zakończony na spółgłoskę i tryb rozkazujący z końcówką -´ij, a Vb – temat zakończony na samogłoskę i tryb rozkazujący z końcówką -´0. Na przykład\nkop-ną-ć – kop-nę-ła – kop-ną-ł – kop-nę-li – kop-n-ę – kop-n-iesz – kop-n-ą – kop-n-ij – kop-nię-ty\nprzypły-ną-ć – przypły-nę-ła – przypły-ną-ł – przypły-nę-li – przypły-n-ę – przypły-n-iesz – przypły-n-ą – przypły-ń-0 – przypły-nię-ty\nPodgrupa Vc łączy formy podgrupy Va i grupy XI.\nszarpnęła chudła napadła okradła wiozła\nszarpnął chudnął/chudł napadł okradł wiózł\nszarpnąć chudnąć napaść okraść wieźć\nszarpnięty (chudnięto) napadnięty okradziony wieziony\nszarpnę chudnę napadnę okradnę wiozę\nObejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -´i- (podgrupa VIa) lub -´y- (VIb) i które w czasie teraźniejszym odmieniają się według drugiej koniugacji (z -i- (VIa) lub -y- (VIb) w końcówkach). Imiesłów bierny kończy się na -ony.\nmroz-i-ć – mroz-i-ła – mroz-i-ł – mroz-i-li – mroż-ę – mroz-isz – mroż-ą – mroź-0/mróź-0 – mroż-ony\nzawierz-y-ć – zawierz-y-ła – zawierz-y-ł – zawierz-y-li – zawierz-ę – zawierz-ysz – zawierz-ą – zawierz-0 – zawierz-ony\nObejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -´a-:-´e- i które w czasie teraźniejszym odmieniają się według drugiej koniugacji (z -i- (VIIa) lub -y- (VIIb) w końcówkach). Imiesłów bierny kończy się na -any.\nwidz-ie-ć – widz-ia-ła – widz-ia-ł – widz-ie-li – widz-ę – widz-isz – widz-ą – (widź-0) – widz-iany\nsłysz-e-ć – słysz-a-ła – słysz-a-ł – słysz-e-li – słysz-ę – słysz-ysz – słysz-ą – słysz-0 – słysz-any\nObejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -ywa- (VIIIa) lub -iwa- (VIIIb) i które w czasie teraźniejszym mają przyrostek -uj- oraz odmieniają się według pierwszej koniugacji. Mogą się też odmieniać według wzoru I. Formy skrzyżowane typu oddziaływujący zamiast oddziałujący lub oddziaływający są przeważnie krytykowane przez normatywistów; niektórzy jednak uznają je za mieszczące się w granicach normy użytkowej.\noddział-ywa-ć – oddział-ywa-ła – oddział-ywa-ł – oddział-ywa-li – oddział-uj-ę – oddział-uj-esz – oddział-uj-ą – oddział-uj-0\npodsłuch-iwa-ć – podsłuch-iwa-ła – podsłuch-iwa-ł – podsłuch-iwa-li – podsłuch-uj-ę – podsłuch-uj-esz – podsłuch-uj-ą – podsłuch-uj-0 – podsłuch-iwa-ny\nObejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -a- i które w czasie teraźniejszym mają zwykle przyrostek -´(J)-.\npis-a-ć – pis-a-ła – pis-a-ł – pis-a-li – pisz-ę – pisz-esz – pisz-ą – pisz-0 – pis-a-ny\nWyjątkiem są czasowniki ssać – ssę – ssiesz i rwać – rwę – rwiesz bez przyrostka -´(J)-.\nCzasowniki z tematem zakończonym na t mogą zamiast regularnego c mieć cz (w trybię rozkazującym jedyne możliwe): deptać – depczę/depcę – depcz.\nDo wzoru IX zalicza się też czasowniki typu dawać, poznawać z przyrostkiem -awa- w czasie przeszłym, -aj- w czasie teraźniejszym i końcówką trybu rozkazującego -awaj utworzoną od bezokolicznika jak we wzorze I.\nd-awa-ć – d-awa-ła – d-awa-ł – d-awa-li – d-aj-ę – d-aj-esz – d-aj-ą – d-awaj – d-awa-ny\nNatomiast czasowniki brać prać mają przyrostek -ra- w czasie przeszłym i -´or- zmiękczany do -´erz- w czasie teraźniejszym\nb-ra-ć – b-ra-ła – b-ra-ł – b-ra-li – b-ior-ę – b-ierz-esz – b-ior-ą – b-ierz-0 – b-ra-ny\nPodgrupa Xa obejmuje czasowniki, których temat kończy się na -u-, -i- lub -y- i które w czasie teraźniejszym mają przyrostek -j-.\nku-ć – ku-ła – ku-ł – ku-li – ku-j-ę – ku-j-esz – ku-j-ą – ku-j-0 – ku-ty\nPodgrupa Xb obejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -´a- i które w czasie teraźniejszym mają przyrostek -´ej-. W rodzaju męskoosobowym czasu przeszłego mogą mieć też regionalną końcówkę -´eli, np. grzeli.\ngrz-a-ć – grz-a-ła – grz-a-ł – grz-a-li – grz-ej-ę – grz-ej-esz – grz-ej-ą – grz-ej-0 – grz-a-ny\nPodgrupa Xc obejmuje czasowniki, których temat czasu przeszłego ma przyrostek -´ą-:-´ę- lub -ą-:-ę- i które w czasie teraźniejszym mają przyrostek odpowiednio -n- lub -m-.\nc-ią-ć – c-ię-ła – c-ią-ł – c-ię-li – t-n-ę – tn-iesz – t-n-ą – t-n-ij – c-ię-ty\nd-ą-ć – d-ę-ła – d-ą-ł – d-ę-li – d-m-ę – d-m-iesz – d-m-ą – d-m-ij – d-ę-ty\nObejmuje głównie czasowniki, których temat kończy się na -s-, -z-, -t-, -d-, -k-, -g- i które nie mają przyrostków, ale mają wiele oboczności. Imiesłów bierny ma końcówkę -´ony.\ntrząś-ć – trzęs-ła – trząs-ł – trzęś-li – trzęs-ę – trzęs-iesz – trzęs-ą – trzęś-0 – trzęs-iony\nDo wzoru XI zalicza się też inne czasowniki z r i l w przyrostkach:\nTypu drzeć z przyrostkiem -rze- w bezokoliczniku, -ar- w czasie przeszłym (z imiesłowem biernym na -ar-ty) i -r- w czasie teraźniejszym.\nd-rze-ć – d-ar-ła – d-ar-ł – d-ar-li – d-r-ę – d-rz-esz – d-r-ą – d-rz-yj – d-ar-ty\nCzasownik żreć odmienia się podobnie, ale ma formy bez miękkości: żreć – żresz zamiast *żrzeć – *żrzesz.\nCzasowniki mleć pleć mają przyrostek -le- w bezokoliczniku, -eł- w czasie przeszłym i -´el- w czasie teraźniejszym. Imiesłów bierny tworzy się od tematu czasu teraźniejszego przez dodanie -´ony, ewentualnie (starsza forma) od tematu czasy przeszłego przez dodanie -ty.\nm-le-ć – m-eł-ła – m-eł-ł – m-eł-li – m-iel-ę – m-iel-esz – m-iel-ą – m-iel-0 – m-iel-ony/m-eł-ty\nDopuszczalna jest też odmiana według wzoru VI z bezokolicznikiem mielić pielić.\nCzasownik wrzeć ma przyrostek -rze-:-rza- w czasie przeszłym i -r- w czasie teraźniejszym. Dodatkowo pojawiają się formy wre, wrzą(c(y)).\nw-rze-ć – w-rza-ła – w-rza-ł – (w-rze-li) – (w-r-ę) – w-r-e/w-rz-e – w-r-ą/w-rz-ą – w-rz-yj – (w-rz-ano) – w-rz-enie\nCzasowniki typu zawrzeć odmieniają się jak trzeć.\nWielki słownik polsko-angielski wymienia jako czasowniki nieregularne być, dać, jeść, wiedzieć, mieć, chcieć, wziąć, iść, jechać, siąść, znaleźć, wrzeć, stać, bać się.\nPrawie wszystkie przymiotniki odmieniają się według jednego wzoru, jednak zgodnie z podanymi wyżej regułami fonetycznymi różnie modyfikuje się ostatnią spółgłoskę lub grupę spółgłosek, co zaznaczone zostało różnymi kolorami. Wołacz jest zawsze równy mianownikowi.\nRodzaj męskożywotny (męskoosobowy i męskozwierzęcy)\n-a/-ia -y/-i -e/-ie -´i/-´y -e/-ie\n-ej/-iej -ego/-iego -ych/-ich\n-ej/-iej -emu/-iemu -ym/-im\n-ą/-ią -ego/-iego -y/-i -e/-ie -ych/-ich -e/-ie\n-ą/-ią -ym/-im -ymi/-imi\n-ej/-iej -ym/-im -ych/-ich\nW przypadku pól:\nBiałego – forma podstawowa przymiotnika (mianownik rodzaju żeńskiego)\nZielonych (końcówka z e) – drugą formę (z „i”) w przypadku przymiotników kończących się na „ka” (wielka), „ga” (długa) lub „ia” (głupia) w mianowniku rodzaju żeńskiego, formę bez „i” w pozostałych\nŻółtych (końcówka z i/y) – drugą formę (z „i”) w przypadku przymiotników kończących się na „ka”, „ga”, „la” (ośla) lub „ia” w mianowniku rodzaju żeńskiego, formę bez „i” w pozostałych\nBłękitnych – drugą formę (z „i”) w przypadku przymiotników kończących się na „ia” w mianowniku rodzaju żeńskiego, formę bez „i” w pozostałych\nCzerwonego – należy dokonać zmiękczenia poprzedzającej grupy spółgłosek i dodać „i” lub „y” zależnie od wyniku.\nUwaga: zamiast końcówek -*szy, a częściowo także -*ży (nie -rzy) pojawiają się fonetycznie miękkie -si, -zi, np.\nten wyższy – ci wyżsi\nten głuchy – ci głusi\nten duży – ci duzi\nten boży – ci boży\nPrzekształcenia zmiękczające to m.in. (w porównaniu z mianownikiem rodzaju męskiego liczby pojedynczej):\nZamiana „y” na „i”\nWymiana spółgłoski, „y” pozostaje „y”\nWymiana spółgłoski, „y” przechodzi w „i”\nży (czasem) zi\nWymiana spółgłoski, „i” przechodzi w „y”\nBez zmian, z „i”\nBez zmian, z „y”\nży (czasem) ży\nZazwyczaj przymiotnik występuje przed rzeczownikiem, ale kiedy związek jest ściślejszy, przymiotnik zajmuje często drugie miejsce: duże państwo, potężne państwo, ale państwo polskie; biały kot, wesoły kot, ale kot domowy; długa wojna, ostatnia wojna, ale wojna domowa.\nW języku polskim występują liczebniki:\ndwa, trzy – odmienne na swój sposób\npojedynczy, podwójny, potrójny – odmieniane jak przymiotniki\njednokrotny, dwukrotny, sześciokrotny – odmieniane jak przymiotniki\ntrzykroć, dwakroć, pięciokroć – archaiczne, nieodmienne\npółtora – 3/2 (nie ma go w większości innych języków europejskich)\npół – 1/2\nćwierć – 1/4\npółćwierci – 1/8 (archaiczny)\ndwojaki, trojaki, wieloraki – odmieniane jak przymiotniki\ndwaj, dwoje – odmieniane jak rzeczowniki\nniewiele, wiele, trochę, dużo, mało\nWystępują też rzeczowniki odliczebnikowe, np. jedynka, dwójka, trójka, jedenastka, setka.\nPo liczbach 2, 3 i 4 oraz 22, 23 i 24 itd. występuje rzeczownik w mianowniku, po pozostałych liczebnikach stosowany jest dopełniacz liczby mnogiej, np.: 6 kóz, ale 2 kozy, 3 kozy, 4 kozy itp.\n↑ MirosławM. Bańko MirosławM., Ile mamy rodzajów? – Poradnia językowa PWN, Słownik języka polskiego PWN [dostęp 2018-05-09] .\n↑ Piotr Bąk: Gramatyka języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1979, s. 289–294. ISBN 83-214-0073-6.\n↑ Słownik poprawnej polszczyzny. Warszawa: PWN, 1995, s. XXXVI-XL. ISBN 83-01-03811-X.\n↑ Z. Saloni (2002), Czasownik polski, WP, Warszawa, s. 21–22.\n↑ Piotr Bąk: Gramatyka języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1979, s. 312. ISBN 83-214-0073-6.\n↑ Jan Miodek, Rozmyślajcie nad mową, s. 123–124.\n↑ a b c Józef Muczkowski: Gramatyka języka Polskiego. Kraków: 1836, s. 228.\n↑ a b c d Barbara Tomaszewicz: Subjunctive Mood in Polish and the Clause Typing Hypothesis. W: Smirnova Anastasia, Mihaliček Vedrana, Ressue Lauren: Formal Studies in Slavic Linguistics. Newcastle upon Type, Wielka Brytania: Cambridge Scholar Publishing, 2010.\n↑ MirosławM. Bańko MirosławM., przekonywujący?, [w:] Poradnia językowa PWN [online], sjp.pwn.pl, 7 maja 2009 [dostęp 2018-11-24] .\n↑ Jan Stanisławski: Wielki słownik polsko-angielski P-Ż. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1975, s. 860.\nMarek Wiśniewski, Zarys fonetyki i fonologii współczesnego języka polskiego, Toruń 2001.\nSłownik poprawnej polszczyzny. Warszawa: PWN, 1995, s. 999. ISBN 83-01-03811-X.