Madagaskar siódmy kontynent. Szczegóły wyprawy. - 26 sierpnia - 15 września 2018. POTWIERDZONA! - Madagaskar\nMadagaskar > Bez kategorii > Madagaskar siódmy kontynent. Szczegóły wyprawy. – 26 sierpnia – 15 września 2018. POTWIERDZONA!\nMadagaskar siódmy kontynent. Szczegóły wyprawy. – 26 sierpnia – 15 września 2018. POTWIERDZONA!\nSzczegółowy program wyprawy:\n26 sierpnia 2018, niedziela, Przylot do Antananarivo (np. ex Warszawa, Berlin)\nW zależności od wybranego połączenia lotniczego, lądowanie w Antananarivo 25 sierpnia wieczorem lub 26 sierpnia. Pomagam w wyszukaniu najlepszego połączenia i jeżeli ktoś sobie tego życzy, to również w zakupie biletów.\n27 sierpnia 2018, poniedziałek, Antananarivo – Antsirabe.\nRuszamy na południe samochodami z napędem na cztery koła.\nNa trasie w kierunku Antsirabe bardzo duże wrażenie na uczestnikach robi pierwsze zetknięcie się z tradycyjną, malgaską myślą technologiczną. Myślą raz archaiczną, innym razem postępową… cokolwiek ten postęp znaczy dla europejczyka. Wiele prac wykonywanych jest tutaj identycznie, jak przed setkami lat. Dotyczy to zarówno prac polowych, jak i na przykład produkcji cegieł, które wypalane są w potężnych piramidach. W samym Antsirabe odwiedzamy między innymi ogromne, tradycyjne, bezpieczne targowisko. Uczestnicy dojeżdżają na nie miejscowymi powozami. Są to niespotykane już nigdzie indziej na świecie pousse-pousse. Dziś nocujemy w pięknym hotelu w stylu plemienia Betsileo. Hotele na trasie są wysokiej klasy. Na Madagaskarze hotele są bardzo słabe lub bardzo dobre, mało jest „pośrednich”. Aby dobrze zregenerować się po intensywnym dniu – nocujecie w bardzo dobrych hotelach, które na Madagaskarze są często atrakcjami samymi w sobie. Choćby ze względu na prywatne lasy, wyjątkowe położenie, prywatne ogrody botaniczne etc.\n28 sierpnia 2018, wtorek, Antsirabe – Morondava\nPrzejazd do Morondava, gdzie czekają na was potężne baobaby, jeden z symboli Madagaskaru. Po drodze krótkie postoje w celu zwiedzania mało znanych, lokalnych atrakcji. Dziś zaczniecie na dobre wsiąkać w egzotykę Madagaskaru, będziecie już próbować lokalnych przysmaków w sprawdzonych miejscach czy przekraczać progi tradycyjnych chat.\nWażne! Nie korzystamy z oszczędnej opcji poruszania się autokarem – jedziemy autami Nissan Patrol lub Toyota Land Cruiser. Nasi kierowcy nie są przypadkowi, to ludzie z doświadczeniem.\nNocleg w świetnej lodge z basenem.\n29 sierpnia 2018, środa, Morondava – Bekopaka\nTego dnia pokonamy samochodem terenowym około 80 kilometrów drogi do unikalnych w skali świata spiczastych skał Tsingy de Bemaraha. W zależności od tego, w jakim stanie będzie tego dnia droga, na pokonanie trasy będziemy potrzebować od 4 do 8 godzin jazdy. Jazda jeepem będzie sama w sobie przygodą! Wyposażeni na wszelki wypadek w telefon satelitarny będziemy jechać przez niezamieszkałe tereny wyspy. Nocleg w Bekopaka w świetnej lodge z basenem i pięknymi widokami na płaskowyż!\n30 sierpnia 2018, czwartek, Bekopaka – Tsingy de Bemaraha – Bekopaka\nDziś zwiedzamy unikalne formacje skalne. Nigdzie na świecie natura nie stworzyła iglic, które można by pomylić z tymi z Tsingy de Bemaraha. Zwiedzamy najbardziej interesującą część parku narodowego w porze suchej, kiedy w wąwozach nie ma wody. W czasie pory deszczowej tereny parku zalewa woda i miejsce staje się wówczas na około 4 miesiące odcięte od świata. Zwiedzanie Tsingy robi na gościach zawsze ogromne wrażenie i jest niezapomnianą przygodą! Uwaga! Dzień trwa na Madagaskarze od 05:30 do 18:00, o tej porze robi się ciemno. Nie jesteśmy w stanie przestawić godzin wschodów i zachodów słońca, ale jesteśmy w stanie przestawić nasze zegary biologiczne. Często warto zacząć zwiedzanie jak najwcześniej. Zawsze oczywiście, bez względu na to, o której zaczynamy zwiedzanie, macie możliwość wypić kawę, herbatę i zjeść śniadanie, nie zabraknie wam też dostatecznej ilości snu. Po zwiedzaniu unikanych Tsingy relaksujecie się w znanej wam lodge z basenem.\n31 sierpnia 2018, piątek, Bekopaka – Morondava\nDziś czeka nas kolejna wielka atrakcja tej wyprawy. Podczas interesującej podróży jeepem z Bekopaka do Morondava obserwujemy różnorodną roślinność, a ukoronowaniem dnia jest zachód słońca w słynnej alei baobabów. Z opisów wyspy znacie tą aleję doskonale. Na trasie ujrzycie wiele innych baobabów, o wiele większych, niż te w alei. Choćby gigantycznych rozmiarów świętego baobaba, też zakochane, czyli splecione baobaby. Niezwykle interesujące są malowidła nagrobne plemienia Sakalava!\nWidok i atmosfera wieczornej alei baobabów są marzeniem każdego podróżnika i zapadają w pamięć na długie lata! Chętni mogą zaopatrzyć się w unikalne, włochate owoce baobabu i skosztować ich wieczorem lub zabrać w dalszą podróż, co może być jednak niełatwe. Owoc baobabu, jak na samo drzewo przystało, potrafi być spory! Nocleg w Morondava w znanym wam, najlepszym hotelu na wybrzeżu.\n01 września 2018, sobota, Morondava\nPo jednym dniu w Morondava wycieczki wyjeżdżają zazwyczaj w dalszą trasę. My zostajemy w Morondava dwie noce. Morondava jest urokliwym, nadmorskim miastem, w okolicy naszego najbardziej luksusowego hotelu na całym wybrzeżu zobaczycie wiele zwierząt, plaża rozciąga się, gdzie okiem sięgnąć. Warto nieco odpocząć w tym urzekającym miejscu, bo ostatnie dni były intensywne! Wieczorem polecam doskonałą restaurację! Ryby i owoce morza u Włocha Gabriela. Jego kuchrze nigdy mnie nie zawiedli! Kolejny nocleg w Morondava.\n02 września 2018, niedziela, Morondava – Antsirabe\nUdajemy się w pełną egzotyki podróż do Antsirabe. Dojeżdżając do tego miasta coraz dokładniej sonduję, co dzieje się w okolicy… Nocujemy w bardzo dobrym, znanym wam hotelu. Naszą misją w okolicach Antsirabe jest zobaczyć famadihana!\n03 września 2018, poniedziałek, Antsirabe\nWasz pilot Arek Ziemba pozostaje w ciągłym kontakcie z miejscowymi, zaprzyjaźnionymi rodzinami. Naszą bazą wypadową jest komfortowy hotel w interesującym Antsirabe a zasadniczym celem: udział w bezwzględnie fascynujących uroczystościach famadihana! Bywałem już z gośćmi na tym uniklanym obrzędzie ku czci przodków, byli nim oczarowani i zafascynowani!\nLudy Madagaskaru, które przybyły na wyspę z terenów dzisiejszych Malajów dokonują obrzędu, którego nazwę można przetłumaczyć jako „przewracanie przodka”. Po około siedmiu latach od chwili śmierci z ogromną, uroczystą oprawą otwiera się wejście do rodzinnego grobowca i przy dźwiękach muzyki roztańczony korowód wynosi z grobowca owinięte w maty, zmumifikowane ciało przodka.\nTo niezwykle radosna chwila. Nadchodzi chwila, gdy po siedmiu latach rozstania przodek przez kilka dni będzie znów obecny wśród bliskich, z jednej strony będzie brał udział w zabawie, z drugiej strony zostanie mu oddany bardzo głęboki hołd i wyrazy wdzięczności za dobro, którego doświadczono od niego za jego życia.\nMożliwość doświadczenia tej ceremonii z bliska jest niewiarygodnie pozytywnym i głębokim doświadczeniem. Wizyta grupy obcokrajowców wyposażonych w aparaty fotograficzne, potrafiących dostosować się do miejscowych obyczajów, zapowiedzianych przez obcokrajowca mówiącego po malgasku jest mile widziana, można rzec, że podnosi rangę wydarzenia! Będąc gośćmi na tym obrzędzie nie będziecie czuć się ani przez chwilę skrępowani. Obrzęd ma zresztą charakter podniosły, ale z drugiej strony nieskrępowany i wesoły!\nNikomu nie jestem w stanie dać gwarancji, że będziemy na famadihana. Ten obrzęd nie jest „cepelią” i jakiekolwiek manipulowanie nim, choćby manipulowanie jego datą jest dla mnie jako fascynata Madagaskaru absolutnie niedopuszczalne. Na podstawie doświadczeń wielu lat mogę powiedzieć: data, dzień tygodnia (odgrywa dużą rolę!), okolica, moje znajomości wśród miejscowych, dają wielką szansę, byśmy mogli wspólnie cieszyć się absolutnie magicznymi chwilami! W razie czego jestem też w stanie delikatnie zmodyfikować program na dzień następny, co jeszcze bardziej zwiększa nasze szanse na udział w famadihana.\n04 września 2018, wtorek, Antsirabe – Fianarantsoa\nW samym Antsirabe odwiedzamy między innymi ogromne, tradycyjne, bezpieczne targowisko. Uczestnicy dojeżdżają na nie miejscowymi powozami. Są to niespotykane już nigdzie indziej na świecie pousse-pousse. Na waszej wycieczce zobaczycie też lokalne smaczki, choćby prace najbardziej utalentowanego malgaskiego malarza z regionu Antsirabe, wystawione w pięknym, zabytkowym hotelu de Therms. We Fianarantsoa nocleg w świetnym hotelu z basenem, z widokiem na miasto.\n05 września 2018, środa, Fianarantsoa – Ambalavao\nW okolicach Fianarantsoa poznacie wspaniałe widoki miasta Ambohimahasoa oraz sylwetkę misjonarza jezuity, błogosławionego Jana Beyzyma. To niezwykle interesująca postać, która do dzisiaj jest żywa w pamięci Malgaszy. Ojciec Beyzym trafił z przygodami do Fianarantsoa z dalekiego Wołynia i aż do śmierci w 1912 roku opiekował się tutaj trędowatymi. Uczestnicy dowiedzą się dziś wiele o życiu i pracy misjonarzy, a wiadomości te będą arcyciekawe! Jakiekolwiek analizowanie misjonarzy i ich pracy z perspektywy europejskich realiów nie ma wielkiego sensu. Uczestnicy, którzy łyknęli już po drodze „buszu”, a teraz na dodatek odwiedzają Fianarantsoa, przekonają się, jak sprawy wyglądają od podszewki. We Fianarantsoa macie szansę poznać słynnego Pierro Men’a, tutaj mieszka ten znany na całym świecie fotograf wyspy. Jest zaprzyjaźniony z Waszym pilotem, o ile będzie w swym atelier, będziecie mieli okazję poznać Go osobiście. We Fianarantsoa odwiedzimy też urokliwą starówkę. Nocleg w Ambalavao w porządnym hotelu. Po drodze do Ambalavao cudne, górskie widoki.\n06 września 2018, czwartek, Ambalavao\nZwiedzanie Ambalavao rozpoczynamy od rzemiosła Betsileo. Betsileo to plemię Madagaskaru, które pod względem pomysłowości, pracowitości i rozwoju, ma wszystkie inne plemiona pod sobą. Poznajemy tradycyjny wyrób papieru z kory drzewa ivoha. Papier był używany na Madagaskarze przez wieki do zapisywania tajemnych formuł przez ombiasa, czyli szamanów. Interesujące jest poznanie technologii wyrobu papieru, która to technologia jest całkowicie odmienna od staroegipskiej. Kolejne tradycyjne rzemiosło Betsileo to obróbka drewna, a także produkcja jedwabiu z dziko żyjących jedwabników. Te rzemiosła także poznajemy tego dnia.\nPo południu udajemy się do najbardziej fascynującego parku lemurów na Madagaskarze. Udajemy się w porze, gdy park już pustoszeje, gdy inni odwiedzający udają się do hoteli, a lemury katta schodzą z koron drzew i przebywają na ziemi. Lemury jedzą Ziembie z ręki, i wam… może też! To popołudnie to nic innego, jak audiencja generalna u Króla Juliana! Żadna inna grupa z Polski, czy ze świata, nie zostanie tak przyjęta przez dziko żyjące lemury, jak Wasza! Przed zachodem słońca mamy tu też szansę na bliskie spotkania z kameleonami. Na nocleg wracamy do znanego wam hotelu w Ambalavao.\n07 września 2018, piątek, Ambalavao – Mahasoabe\nDziś czeka grupę niezwykła atrakcja. Z Ambalavao krótki przejazd do Fianarantsoa, skąd wyruszymy do miasteczka Sahambavy, i to kolejnym niecodziennym środkiem transportu. Madagaskar to ostatnie miejsce na świecie, po którym można podróżować Michelin’em, czyli… pociągiem na gumowych kołach, który produkowano we Francji do 1952 roku.\nPojazd jest wynajęty specjalnie dla Was! Jest to skład, do którego pielgrzymują fani kolejnictwa z całego świata! Widok ogólny, jak i wnętrze, robią niesamowite wrażenie na każdym podróżującym! Jest to pociąg absurd… jak długo będziemy jechać? Tak długo, jak będziecie chcieli! Zatrzymujemy się przecież tam, gdzie akurat życzycie sobie zatrzymać pociąg! W Sahambavy zatrzymujemy się w jednym z najpiękniejszych hoteli na Madagaskarze. To hotel, którego otoczenie jest niesamowitym, najciekawszym ogrodem botanicznym na wyspie!\n08 września 2018, sobota, Mahasoabe – Mananjary\nPo śniadaniu czeka nas uroczy przejazd do Mananjary, na wybrzeże Oceanu Indyjskiego. Po drodze często zatrzymujemy się, bo widoki na tropikalną wegetację i domki z bambusa są świetne! To jedna z najpiękniejszych tras na Madagaskarze. Wieczorem odpoczywamy, a nazajutrz ruszamy na podbój najbardziej interesującego odcinka Pangalanes. Kolejnego ewenementu w skali światowej! Nocujemy w unikalnej lodge w stylu afrykańskim z dużym basenem.\n09 września 2018, niedziela, Mananjary – Pierwszy dzień rejsu po Pangalanes\nWybrzeże Oceanu Indyjskiego jest na Madagaskarze obszarem wystepowania niezwykle silnych prądów. Na początku XX wieku stworzono tu więc rękami Malgaszy najdłuższy na świecie słodkowodny kanał, liczący prawie 700 kilometrów Pangalanes. Nie przypomina ona w niczym znanych nam kanałów, połączył on niezliczone jeziora oddzielone od oceanu mierzejami. Pangalanes służył jakiś czas do transportowania towarów, od dawna jest już jednak zbyt płytki dla żeglugi handlowej. W niektórych miejscach płyniemy po szerokich jeziorach, w innych miejscach ledwo mijają się dwie łodzie. Brzegi są dzikie, odcinkami wody stykają się z dżunglą. Wioski leżące przy brzegu zamieszkiwane są przez ludzi, którzy muszą być samowystarczalni. Co raz to widać rybaków, którzy na drobnych łupinach wypływają na ocean. Obok urzekającej przyrody takie właśnie obrazki będą nam towarzyszyć na trasie. Rejs po Pangalanes to symboliczne zakończenie wyjazdu, przejrzenie w wygodnej łodzi zapisków i zdjęć z podróży i zaplanowanie następnej, oby równie fascynującej wyprawy.\nNa trasie rejsu po Pangalanes korzystamy z usług naszego Malgaskiego kucharza. W czasie rejsu posiłki ujęte są w cenie wyprawy. Dwa noclegi w namiotach, bo na trasie brak hoteli, to nie jest miejsce turystyczne!\nRejs Pangalanes i spływ dłubankami to dwa całkowicie odmienne byty, odmienne atrakcje! Pangalanes jest bardzo rzadko odwiedzany przez turystów! Tutaj zobaczycie coś, czego nie ma już nigdzie indziej na świecie. Zobaczycie ludzi, którzy żyją… jak przed wiekami!\nPływamy po spokojnych lagunach! W trakcie rejsu na stabilnej łodzi nie ma takiej możliwości, żeby ktoś doznał choroby morskiej! Jest to niemożliwe i nie ma potrzeby się tym stresować!\n10 września 2018, poniedziałek, Drugi dzień rejsu po Pangalanes\nZwiedzamy wioski, oczywiście z pilotem, który zna język malgaski wszystkie drzwi są dla was otwarte. Czekają was urokliwe kąpiele, egzotyka tych terenów zadziwi tutaj każdego, nawet tych, którzy byli już „wszędzie”. Drugi nocleg w namiotach.\n11 września 2018, wtorek, Trzeci dzień rejsu po Pangalanes – Vatomandry\nO poranku dopingujemy rybaków, którzy na kruchych dłubankach przedzierają się przez fale przyboju, by wypłynąć na ocean na połów ryb. Nie zawsze im się to udaje, bo fale są ogromne… goście nie wierzą w to, co widzą… Około południa końćzymy rejs. Spotykamy naszych kierowców, którzy przejechali ponad 1000 kilometrów, by nas tutaj odebrać – wzdłuż Pangalanes nie ma drogi dla samochodów (na mapie jest, ale w rzeczywistości jej nie zbudowano). Jedziemy do hotelu w Vatomandry.\n12 września 2018, środa, Vatomandry – Ankanin’ny Nofy\nNaszym celem jest dziś urocza lodge, gdzie po trudach przejazdu możecie odpocząć na tarasie, i kontemplować z niego cudowną przyrodę wyspy. Fascynujące zakamarki tropikalnego lasu są na wyciągnięcie ręki, doskonałe, słodkowodne kąpielisko również! Jedziemy autem, później hotelowa łódź zabiera was na transfer, po nieco ponad godzinie jesteście w Ankanin’ny Nofy, czyli po polsku: w „miejscu ze snów”. Co to takiego? To jest proszę was miejsce absolutnie magiczne… Miejsce, do którego zawsze będziecie powracać myślami…\n13 września 2018, czwartek, Ankanin’ny Nofy\nDziś jest dla was czas relaksu i kolejnego niesamowitego spotkania z miejscową przyrodą. Nieopodal waszych bungalowów czeka na was 50 hektarów tropikalnego lasu z niezliczoną ilością lemurów! Gatunki dzienne zostaną przez was dokładnie obfotografowane z najbliższej odległości. Dziś poznacie najsympatyczniejsze zwierzęta, jakie żyją na świecie, przy odrobinie cierpliwości będą one wam delikatnie jadły z ręki – podobnie jak Waszemu przewodnikowi Arkowi.\nLemur to nie jest złośliwa małpa! To najdelikatniejsze i najbardziej przyjazne człowiekowi zwierzę na świecie!\nPo południu jest czas zarówno na odpoczynek, jak i na bardzo interesujące wycieczki. Wieczorem okazja na absolutnie niesamowite przeżycie! Arek Ziemba zabiera was w jedyne miejsce na Madagaskarze, gdzie macie ogromną szansę spojrzeć oko w oko lemurowi aye-aye. To niezwykle rzadki i płochliwy, nocny gatunek lemura o strasznej fizjonomii, często określany mianem najbrzydszego zwierzęcia świata. W żaden sposób zwierzak ten nie jest w stanie zagrozić człowiekowi, ma jednak na tyle przerażający i osobliwy wygląd, że według malgaskich przypowieści i legend – należałoby się go bać. Lemur aye-aye wykształcił jeden, nieproporcjonalnie długi, bardzo cienki palec, którym wydłubuje z wnętrza drzew niewielkie larwy.\nWanilia rosnąca niedaleko bungalowów, kameleony, niesamowita przyroda, wokoło lemury – a wy razem z tymi lemurami. Tutaj staniecie się częścią przyrody i nie będziecie wierzyć w to, że niedługo wrócicie do cywilizacji.\n14 września 2018, piątek, Ankanin’ny Nofy – Moramanga\nPo transferze łodzią udajemy się do Moramanga. Po drodze kupujemy egzotyczne owoce, których nie widzieliście jeszcze nigdzie na świecie – rosną tylko tutaj. Po trasie przez góry docieramy do kolejnej wielkiej atrakcji… Odwiedzimy park, który każdego oszołomi najróżniejszymi gatunkami gekonów, kameleonów i innych zwierząt Czerwonej Wyspy. Przygotujcie dużo miejsca na kartach pamięci, bo nieprzebrana ilość zwierząt zadziwi absolutnie każdego! To spotkanie z najbliższej odległości z niesamowitą przyrodą, okazja do zobaczenia, jak wypoczywa gekon i jak poluje kameleon. Wczoraj myśleliście, że już nic was tu nie zdziwi…\n15 września 2018, sobota, Moramanga – Antananarivo\nPrzejazd do stolicy, po zakupie ostatnich pamiątek przejazd na lotnisko i odlot do Europy. Lądowanie tego samego dnia lub dnia następnego.\nBez względu na to, ile czasu spędzamy w stolicy przed odlotem, macie do dyspozycji komfortowe pokoje hotelowe, choćby na kilka godzin, by się odświeżyć, wygodnie spakować etc.\n16 września 2018, niedziela, Antananarivo i wylot do Europy\nW zależności od wybranego połączenia lotniczego (Warszawa, Berlin, inne) wyjazd na lotnisko 14 września późnym wieczorem lub 15 września około południa. Bez względu na wybrany lot – opieka pilota, hotele, transfery, świadczenia do momentu „przejścia przez bramkę na lotnisku”.\nMiłęgo lotu i do zobaczenia!\nKolejne dni opisane w programie: od 26 sierpnia do 16 września. Cena: 11.400 PLN + przelot z Europy.\nTransport: wynajęte pojazdy w czasie wszystkich przejazdów. Spływy tradycyjnymi dłubankami, około 15 – metrowa łódź na Pangalanes, wynajęty pociąg Michelin, transfery speed boatami po lagunach Pangalanes, przejazdy innymi egzotycznymi środkami transportu, jak np. pousse – pousse.\nWyżywienie: w trakcie rejsu pełne wyżywienie ujęte w cenie wyprawy. Przy ośmiu uczestnikach wszystkie kolacje w cenie (danie główne).\nUbezpieczenie NW i KL, opieka polsko- i malgaskojęzycznego pilota Arka Ziemba, wiza madagaskarska (na lotnisku w Antananarivo), lokalni przewodnicy w parkach, tropiciele, wszystkie wstępy, pełny program zwiedzania – BRAK JAKICHKOLWIEK WYCIECZEK FAKULTATYWNYCH. Wszystko, co godne zwiedzenia na naszej trasie – jest ujęte w cenie wycieczki. Brak dodatkowych opłat.\nPrzelotu na Madagaskar.\nWyżywienia poza wyżej wymienionym oraz napoi (od około 10EUR/ dzień)\nAtrakcji, które nie są zawarte w opisie.\nPrywatnych rozmów prowadzonych z telefonu satelitarnego.\nNapiwków (max 20 euro EUR/osoba).\nWyprawa zawiera potężny program zwiedzania bez konieczności płacenia za programy dodatkowe. Gotówka w ilości około 400 EUR na osobę na wyjazd jest wystarczająca – o ile ktoś nie kupuje wielu pamiątek etc.\nNa trasie korzystamy ze sprawdzonych hoteli o najwyższym możliwym standardzie. Jemy w sprawdzonych miejscach, korzystamy ze sprawdzonych aut i zaufanych, nieprzypadkowych kierowców.\nZalecana profilaktyka przeciwmalaryczna.\nLiczba uczestników: min 7, max 13 osób.\nTerminy jak na podstronie „wyprawy” oraz na zapytanie od kwietnia do października.\nTel. 0048 792 345 115 lub 00261 34 99 75 303\nMadagaskar mapa kraju\nWycieczka na Madagaskar sto lat później.\nWycieczka na Madagaskar. Dziś: fotoreportaż z dżungli\nJak uprawiają ryż.\nMiary i wagi.\nZabawki małych Malgaszy.\nKolej na Madagaskarze.\nRozmowa o pogodzie.\nMalgasz w podróży.\nPieprz, wanilia, goździki…\nŚwięta na Madagaskarze.\nMadagaskar i napoje\n© 2012 ziembazmadagaskaru.pl Wszelki prawa zastrzeżone.


Promiennik podczerwieni - lepszeseo.pl- nowoczesny katalog dla seo\nkredyt (7), odszkodowania (7), noclegi (8), Kraków (11), najlepsze strony (7), sklep internetowy (8), chwilówki (9), Adwokat (10), hotel (7), katalog stron internetowych (10), warszawa (13), pożyczki (9), ciekawe strony (7), ogłoszenia (9), Wartościowy katalog stron (7), chwilówka (8), indeks stron (7), dobry katalog stron (7), zadbany katalog stron (7), Poznań (9)\nTagi: kula ogrodowa świecąca, promiennik podczerwieni, podświetlana donica LED, grill gazowy\nGdy wyłącznie zaczynają się ciepłe majowe dni, wszyscy rozpoczynają czas grillowy. Jeszcze kilka latek temuż robiono na nich wyłącznie kiełbasy, ewentualnie szaszłyki. Jednakże dzisiaj można spożyć też i kurczaka, kotlety mielone, kaszankę, a w niektórych wypadkach również i warzywa. Każdy więc znajdzie coś dla siebie. Wraz z tym, jak imprezki organizowane przy grillu stały się coraz bardziej popularne zwiększała się także i oferta samych grillów. Wyszukując takowego można zakupić zarówno takowe, nazwijmy je jednorazowe, zwykłe z samym rusztem, a i i bardziej specjalistyczne z pokrywa, do duszenia straw. Aczkolwiek obecnymi czasy na naszym rynku pojawił się również i grill gazowy, do jakiego jak nietrudno się domyśleć, nie ma potrzeby zakupu brykietu oraz rozpałki. Napędzany jest na butle gazową, więc nie potrzebujemy się tak szczególnie męczyć z tym, by ogień w końcu rozpoczął się palić, bo wszyscy już oczekują na spożywanie potraw. Zarówno taki grill, jak też tenże klasycznie kupicie w sklepiku internetowym Domove Home & Garden. Zapoznajcie się z całą ofertą.


VICTORIA Imbryk 30\nMAXIM Imbryk 1400 ml\nImbryk 300ml linia VICTORIA. Producentem wyrobu są Zakłady Porcelany Stołowej "Lubiana".\nPorcelanowy imbryk z pokrywką i ergonomicznym uchem o pojemności 300 ml. Idealny do serwowania naparu herbacianego podczas spotkania w większym gronie. Dzięki swojemu prostemu stylowi będzie pasował do każdego wnętrza. Sprawdzi się zarówno na co dzień jak i podczas rodzinnych uroczystości.


Zabezpieczcie zapasy wody. Niedługo wyłączą ją w jednej z części Warszawy. Lepiej się przygotujcie. | WawaINFO\nAutor Mateusz Dolak - 24 Lipca 2020\nWoda w części Rembertowa zostanie odłączona z powodu awarii. MPWiK apeluje do mieszkańców dzielnicy, by zrobili zapasy. W innym przypadku będą mogli ją pobrać tylko z beczkowozów zlokalizowanych na ulicy. Utrudnienia rozpoczną się już w piątek późnym wieczorem. Z powodu prac wodociągowców będą też utrudnienia w ruchu dla kierowców.\nNie będzie wody w Rembertowie\nWoda zostanie odłączona o godzinie 23. Jak czytamy na stronie MPWiK odbędzie się to z konieczności naprawy uszkodzonej magistrali w ul. Marsa. "Przepraszamy Państwa za utrudnienia i prosimy o wyrozumiałość. Dołożymy wszelkich starań, aby prace zostały zakończone w możliwie najkrótszym czasie, o czym będziemy Państwa na bieżąco informować za pośrednictwem strony oraz profilu społecznościowego Spółki" - podaje przedsiębiorstwo.\n3. Rząd wyłącza specjalny zasiłek. Zostawił jednak furtkę\nUszkodzenie magistrali wodociągowej\nDo uszkodzenia magistrali wodociągowej o średnicy 400 mm doszło na wysokości ul. Marsa 84 naprzeciwko wjazdu do jednostki wojskowej. Na miejscu pojawili pracownicy MPWiK, którzy zabezpieczyli teren. W związku ze zdarzeniem można się spodziewać utrudnień w ruchu samochodowym w rejonie ulicy Marsa. "Wstępnie szacujemy, że prace związane z usuwaniem awarii potrwają do soboty, 25 lipca 2020 r. i powinny się zakończyć we wczesnych godzinach popołudniowych. Podkreślamy, że jest to termin szacowany i może ulec wydłużeniu." - informuje MPWiK.\nGdzie staną beczkowozy?\nMPWiK prosi mieszkańców o wcześniejsze zabezpieczenie w domach niezbędnych zapasów wody. Na czas naprawy uszkodzonej magistrali zostaną podstawione beczkowozy w poniższych lokalizacjach:\nul. Gen. Montera Chruściela przy Urzędzie Dzielnicy Rembertów\nal. Komandosów (przy kościele)\nul. Dwóch Mieczy r. Waryńskiego\nul. Marsa 95 (teren PGE)\nul. Płatnerska 3\nPadły strzały w Warszawie. Co tam się dzieje?Czytaj dalej\nTak wygląda grób ojca Lecha i Jarosława Kaczyńskiego. Uwagę przykuwa jeden szczegół\nStraszne doniesienia, dwie osoby nie żyją. Policja i służby na miejscu\nStrzały w Warszawie. Całe auto podziurawione, niebywałe co znalazł na ziemi dziennikarzCzytaj dalej


Books by Geek Girl: lipca 2021\nRzadko sięgam po książki mafijne, a moje pierwsze spotkanie z Tijan przy okazji Pozwól mi zostać nie było udane, jednak lubię dawać autorom drugie szanse, a opis zaintrygował mnie na tyle, że postanowiłam po nią sięgnąć, korzystając z kolekcji książek dla kobiet dostępnych w księgarni Taniaksiazka.pl\nOn jest dla niej ucieleśnieniem wszystkiego, z czym walczyła.\nOna dla niego – jedyną nadzieją na zmianę.\nRiley dobrze wiedziała, że jej przyjaciółka Brooke nie pochodzi ze zwyczajnej rodziny. Bennettowie stanowili potężny ród mafijny. Śmierć ojca i najstarszego brata spowodowały, że na jej czele stanął szesnastoletni Kai. Jego magnetyzujące spojrzenie obiecywało tyle samo grozy, co rozkoszy.\nCzternaście lat później Riley musi za wszelką cenę unikać kontaktów z Bennettami. Ukrywa się od lat i osiągnęła w tym mistrzostwo. A przynajmniej tak jej się wydaje. Nagle dowiaduje się, że jej dawna przyjaciółka zaginęła. Dwa dni później Kai ponownie zjawia się w życiu Riley. Wiele się zmieniło. Tylko jego spojrzenie pozostało takie samo.\nRzadko sięgam po książki mafijne, jednak Bennett Mafia przyciągnęło mnie obietnicą złamania schematu mafijnego romansu i pod wieloma względami autorka stanęła na wysokości zadania, jeśli chodzi o ucieczkę przed utartą ścieżką, ale jednocześnie mam mieszane uczucia względem całej lektury. Według mnie powieść jest za długa, pojawiły się momenty przestoju, dłużących się monologów, które powodowały znużenie. Spodziewałam się, że ta książka będzie petardą, że na każdym kroku będziemy świadkami szokujących wydarzeń, nagłych zwrotów akcji, intryg i ogromnych emocji, tymczasem fabuła posuwała się do przodu w dość spokojnym tempie. Na początku byłam zafascynowana, głównie z powodu tajemnicy okrywającej Riley, już od pierwszych stron wiedziałam, że nie mamy do czynienia ze standardową główną bohaterką, lecz im bardziej zagłębiałam się w całą historię, tym mniejsze zainteresowanie odczuwałam. Muszę jednak przyznać, że Tijan obrała oryginalny kierunek, pozytywnie mnie zaskakując, chociaż miałam poczucie, że próbowała wprowadzić zbyt wiele różnorodnych wątków i na żadnym ostatecznie się nie skupiła. Myślałam też, że motyw mafijny będzie mocniej zarysowany, ale został on nieco zepchnięty na bok w obliczu wewnętrznych rozterek Riley i szukania Brooke.\nW Bennett Mafia najbardziej zabrakło mi emocji. Sięgałam po tę powieść przekonana, że dostarczy mi ona niesamowitych wrażeń, że nie będę mogła złapać oddechu, bo będę tak bardzo pochłonięta kolejnymi wydarzeniami, ale nie mogłam się wbić w tę historię, nie czułam się związana z bohaterami. Wydawało mi się, że z powodu swojego zajęcia i tego, przez co przeszła, Riley będzie niezwykle silną kobiecą postacią, tymczasem wystarczyło, by Kai pojawił się w pomieszczeniu, a stawała się całkowicie uległa, podporządkowała mu całe swoje życie i wartości, co bardzo mnie rozczarowało. Kai miał niesamowity umysł, to geniusz planujący wydarzenia o kilkanaście kroków do przodu, jednak poza tym nie miał wiele do zaoferowania, był dziwnie pozbawiony charakteru. Nie czułam pomiędzy tą dwójką żadnej chemii, nie uwierzyłam w ich relację i właściwie natychmiastowe przyciąganie oraz zaufanie, to wszystko się ze sobą nie kleiło.\nBennett Mafia to powieść, którą czytało mi się całkiem przyjemnie, chociaż zdecydowanie nie wbija w fotel. Nie sądzę, żeby została w mojej pamięci na długo, lecz miło spędziłam przy niej czas. Autorka zastosowała kilka wyjątkowych rozwiązań, które zdecydowanie odróżniają tę książkę od innych z motywem mafijnym. Trochę się zawiodłam, ponieważ oczekiwałam pełnej akcji i napięcia historii, bohaterowie mogliby być nieco bardziej wyraziści. Myślę, że czytelnicy mogą zostać pozytywnie zaskoczeni kierunkiem, w jakim podążyła cała fabuła, warto wyrobić sobie samemu opinię na temat tej historii.\nBennett Mafia otrzymałam z Taniaksiazka.pl, za co bardzo serdecznie dziękuję!\nEtykiety: erotyk, powieść jednotomowa, Tijan, Wydawnictwo Kobiece\nDaniel Tudor próbował stworzyć poręczne kompendium wiedzy na temat Korei Południowej, mieszcząc na zaledwie trzystu stronach niezwykle szeroki przekrój tematów: politykę, historię, religię, kulturę, społeczeństwo, rozrywkę i wiele innych. Doceniam jego zamysł, lecz jego starania były z góry skazane na porażkę, autor dotyka wielu kwestii, jednak robi to bardzo pobieżnie, w zaledwie kilku linijkach dostajemy podstawowe informacje, które następnie należy samemu rozwinąć we własnym zakresie, natomiast wiele kwestii się powtarza. Niemal na co drugiej stronie pojawia się nazwisko Park Chung Hee, generała, który dokonał wojskowego zamachu stanu (tak, znajdziecie o nim wzmiankę nawet w rozdziale o telewizji) czy też wszędzie został wciśnięty film Jesteś moim pieskiem, jakby autor nie znał żadnych innych ważnych postaci ze sceny politycznej czy koreańskich produkcji. Brakuje mi też jakiegoś uporządkowania, wyraźnie widać, że Daniel Tudor pisał o tym, co akurat mu przyszło do głowy, w jednej chwili pisze o e-sporcie, w drugiej o skandalu Tablo związanym z jego edukacją, by następnie przejść do inwestycji na giełdzie. Najbardziej interesujące mnie tematy zostały potraktowane po macoszemu (w tytule może pojawia się k-pop, ale w samej książce zajmuje zaledwie 6 stron, z czego 5 jest wywiadem z byłą amerykańską trainee, która ma wyraźnie traumatyczne przeżycia z tego okresu), boli mnie zwłaszcza brak wzmianki o koreańskiej mitologii czy większego rozszerzenia historii, która według mnie jest niesamowicie fascynująca, a skrócenie całej historii państwa Joseon od 1392 do 1897 roku do 12 linijek (policzyłam!) jest nieśmiesznym nieporozumieniem.\nTo nie jest jednak mój największy zarzut względem tej książki. Najbardziej boli mnie to, że tytuł I love Korea wydaje się być tytułem prześmiewczym w obliczu podejścia, jakie prezentuje autor. Jego komentarze są niestosowne, a mówiąc wprost: rasistowskie i seksistowskie. Daniel Tudor nie kocha Korei. Wyraźnie nie rozumie koreańskiej kultury, do której podchodzi z niesamowitą wyższością mieszkańca Zachodu, powielając krzywdzące stereotypy i uprzedzenia. Sposób, w jaki wypowiada się choćby na temat członków zespołów k-popowych jest absolutnie niewybaczalny, jest to bezpodstawna krytyka wynikająca z przekonań autora. Nie da się przeczytać tej książki na spokojnie, mnie ciśnienie wielokrotnie skoczyło do góry. Cytaty z książki: Czasem kiedy w reklamach widzę koreańskie boysbandy, muszę spojrzeć drugi raz i zastanowić się, czy ten po lewej to aby na pewno facet? Na przykład Jo-Kwon, który śpiewa w 2M (tutaj jest błąd wydawniczy, zespół nazywa się 2AM), jest wyjątkowo zniewieściały. (str. 93) Inny cytat dotyczący hanboków, tradycyjnego koreańkiego ubioru: Tradycyjny hanbok był obszerny, workowaty i skromny; można było wręcz stwierdzić, że szaty dla kobiet celowo zaprojektowano tak nieseksownie. (str. 77) Są to tylko dwa przykłady, ale znalazłabym ich o wiele więcej. Daniel Tudor wykazał się również zupełnym brakiem szacunku, zamieszczając w swojej książce wywiady czy polecenia m.in. odnośnie koreańskiej kuchni pochodzące od Amerykanów prowadzących blogi na temat jedzenia czy życia w Korei Południowej. Dlaczego nie porozmawiał z Koreańczykami, skoro jest to książka o ich kraju i kulturze? Nie potrafię tego zrozumieć. A wśród najważniejszych według autora atrakcji do zobaczenia w Seulu jest dom towarowy z luksusowymi markami, miejsce ostentacyjnej konsumpcji. Czy polecając komuś miejsca do zobaczenia w stolicy własnego kraju, wybralibyście centrum handlowe czy klinikę operacji plastycznych?\nJeśli mimo wszystko zdecydujecie się na sięgnięcie po I love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta, musicie pamiętać, że w oryginalne została ona wydana w 2014 roku, dlatego wiele informacji jest już nieaktualnych i przestarzałych. Ciekawi mnie, dlaczego wydawnictwo nie zdecydowało się na przetłumaczenie książki, która byłaby bliższa obecnym realiom Korei Południowej i która miałaby bardziej pozytywny odbiór. Ta książka jest pod tak wieloma względami zła, niewiarygodna i stereotypowa, że mnie - jako osobę zafascynowaną od kilku lat tą kulturą - strasznie to boli. Zwłaszcza rozdział o k-popie woła o pomstę do nieba, ale to tylko wierzchołek góry lodowej. Będę zaciekle wszystkim odradzała tę lekturę. Jedyne, co mi się podobało, to szata graficzna, chociaż i tutaj nie zabrakło pomyłek, gdzie trafiło się zdjęcie boysbandu z podpisem girlsbandu. Nieważne, czy jesteście długoletnimi fanami k-dram, k-popu, k-beauty, czy może dopiero zaczynacie swoją przygodę: w tej książce na pewno nie znajdziecie tego, czego szukacie, a na koniec będziecie czuć jedynie zniesmaczenie i rozczarowanie.\nZa możliwość przeczytania I love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta dziękuję Wydawnictwu MOVA.\nEtykiety: Daniel Tudor, literatura podróżnicza, Wydawnictwo Mova\nJeśli jesteście ze mną już od jakiegoś czasu, musicie wiedzieć, że mam ogromną słabość do motywu obalonych, morderczych księżniczek, utalentowanych złodziei/przestępców o wypaczonym kodeksie moralnym i wrogów, którzy są zmuszeni ze sobą współpracować, aby osiągnąć wspólny cel, więc Dziedzictwo krwi od razu przykuło moją uwagę. Byłam naprawdę podekscytowana perspektywą przeczytania tej książki, która zapowiadała się genialnie i według opisu idealnie wpasowywała się w moje gusta, ale ostatecznie... coś nie zagrało.\nDziedzictwo krwi zaczyna się od naprawdę mocnego uderzenia, już od pierwszych stron zostajemy wciągnięci w wir akcji, która następnie zwalnia, ale wszystko nadal toczy się tak wartko, że jest to powieść do skończenia w dwa wieczory, po prostu płynie się wraz z nurtem całej opowieści. Fabuła nie jest przesadnie skomplikowana, dzięki czemu czyta się ją łatwo i szybko. Niestety, autorka dość mocno oparła się na znanych schematach i nie byłoby w tym nic złego, gdyby tylko nadała im oryginalny wydźwięk, lecz dla mnie zabrakło tej iskry, przez co zaczynałam tracić zainteresowanie bliżej końca książki. System magiczny nie był też przesadnie rozbudowany, jego podstawy przypominały wyjątkowo obdarzonych z innych powieści i – tak jak oni – powinowaci zmagają się z uciskiem oraz wyzyskiem wyżej postawionych warstw społeczeństwa. Gdzieś w tym wszystkim zabrakło wyjątkowości, oderwania się od ustalonych w literaturze young adult fantasy norm, przez co Dziedzictwo krwi wypada dość przeciętnie na tle innych powieści na rynku, zlewając się z nimi w jedną masę, o której łatwo można zapomnieć. Najjaśniejszym punktem pozostaje za to świat wykreowany przez autorkę, którego pierwowzorem była carska Rosja. Ma w sobie pewną cudowną baśniowość, a jednocześnie jest podszyty zimnym okrucieństwem.\nPo cichu liczyłam na to, że bohaterowie uratują fabułę, ponieważ mieli w sobie potencjał. Księżniczka, która utraciła swój prestiżowy status, obecnie ukrywająca się uciekinierka marząca o zemście i obdarzona ogromną, przerażającą mocą... Przez wiele osób uważana za potwora i strasznie żałuję, że nie dostaliśmy więcej tej mrocznej strony Anastazji, ponieważ wtedy stawała się najbardziej interesująca. Przez większość czasu jednak irytowała mnie swoimi bezmyślnymi, pochopnymi decyzjami, którymi narażała wszystkich dookoła, brakowało jej charakteru, w gruncie rzeczy prezentowała bardzo naiwne podejście do świata. Ramson z kolei jest typowym rzezimieszkiem skrywającym pod bezlitosną powłoką serce ze złota i traumatyczną przeszłość. Bardzo podobał mi się w pierwszej połowie książki, ale następnie jego przemiana pod wpływem Any w lepszego chłopaka już mnie zawiodła. Chyba trochę z tego wyrosłam i bardziej interesują mnie teraz niejednoznaczni bohaterowie. Pomiędzy tą dwójką najpierw zawiązuje się niechętna współpraca podszyta nieufnością i wrogością, lecz z czasem ich relacja się zacieśnia i może nie doszło do wielkich wyznań, ale wątek romantyczny już dość mocno się zarysował. Przede wszystkim uwielbiam ich dialogi, błyskotliwe droczenie się i słowne starcia, szkoda, że kiedy ich uczucia zaczęły się ocieplać, autorka z tego zrezygnowała.\nSporo narzekam, ale wynika to z faktu, że miałam względem Dziedzictwa krwi duże oczekiwania i z tego powodu mocno się zawiodłam, jest to jednak dobra książka, którą czyta się szybko i przyjemnie, z zapartym tchem śledząc kolejne wydarzenia, których nie brakuje. Pojawiają się szokujące zwroty akcji, mnóstwo zdrad, nie wiadomo, z której strony padnie cios. Myślę, że młodsza młodzież będzie zachwycona, jednak dla starszych wyjadaczy Dziedzictwo krwi może okazać się być zbyt proste i naiwne w swoim odbiorze oraz nacisku na piękny morał o dobru, szukaniu odpowiedniej drogi i akceptowaniu siebie. Zdecydowanie jest to dobra odskocznia, która pozwala zapomnieć o świecie na kilka godzin i całkiem dobrze się bawić, śledząc przygody Anastazji oraz Ramsona i jestem na tyle zaintrygowana, że z przyjemnością sięgnę po kolejny tom.\nZa możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Dom Wydawniczy Rebis!\nEtykiety: Amélie Wen Zhao, Dom Wydawniczy Rebis, Dziedzictwo krwi, fantastyka, young adult\nBeach Read, czyli jak nie pisać komedii romantycznych na lato\nPoczątkowo nie miałam w planach Beach Read, lecz książka zaczęła cieszyć się taką popularnością, że nie mogłam się powstrzymać przed sięgnięciem po ten tytuł i przekonaniem się na własnej skórze, skąd wzięły się tak liczne recenzje zachwycające się całą historią. Byłam naprawdę pełna nadziei i bardzo podekscytowana, liczyłam na słodką lekturę, która pozwoli mi na kilka godzin zapomnieć o całym świecie, tymczasem Beach Read okazało się być koszmarkiem, którego fenomenu nie jestem w stanie zrozumieć.\nJuż na wstępie muszę zaznaczyć, że ten opis niewiele ma wspólnego z prawdą. Motyw pisarstwa oraz zakładu został zepchnięty na tak daleki plan, że gdyby nie pojawiające się co jakiś czas wtrącenia o tym, że January napisała kilka tysięcy słów danego dnia, zapomniałabym, że mam do czynienia z pisarzami, a był to dla mnie jeden z wątków, który przykuł moją uwagę w pierwszej kolejności i którym najbardziej byłam zainteresowana. Liczyłam więc, że może chociaż wątek romantyczny mnie nie zawiedzie, że dzięki niemu poczuję motylki w brzuchu, ciepło w sercu, że będę szczerzyła się jak głupia, kiedy bohaterowie uczestniczyli w słownych potyczkach... Nic z tego. Znajomość January i Gusa jest trudna, pełna demonów, zwłaszcza jego. Zbyt szybko przeszli od niechęci do miłości, która była dla mnie niewiarygodna, zupełnie nie potrafiłam powiedzieć, skąd między nimi nagle wzięło się tak duże uczucie. Ich dialogi w zamierzeniu miały być zabawne i nietypowe, jednak autorka przesadziła, przez co czułam raczej zażenowanie, gdy ich wymiany o niczym toczyły się przez kolejne strony.\nCzym w takim razie jest Beach Read, skoro nie opowiada o dwójce rywalizujących pisarzy, którzy wymienili się gatunkami (jak sugeruje opis) ani o czytaniu na plaży (jak sugeruje tytuł, plaża praktycznie się nie pojawia w tej powieści) ani o relacji głównych bohaterów (bo January tak naprawdę częściej wspominała o swoim byłym chłopaku niż Gusie, chociaż sam Jacques ani razu nie wystąpił w tej książce we własnej osobie, znamy go jedynie z rozważań January)? Beach Read to niemal niekończący się monolog wewnętrzny głównej bohaterki, która nie umie poradzić sobie z faktem, że jej ojciec zdradzał matkę i niejako prowadził podwójne życie. Właściwie każdy wywód jest temu poświęcony i zajmuje tak dużo miejsca, że nie wystarczyło przestrzeni na inne wątki. Dużo tekstu, a mało prawdziwej treści, trudno było mi przebrnąć przez tę lekturę, wielokrotnie kusiło mnie, żeby ją porzucić. Nie polubiłam się z bohaterami i mam jeszcze jeden duży problem – w Beach Read alkohol lał się strumieniami i postaci nie widziały nic złego w przejechaniu się samochodem pod wpływem, jedna kawka i zupełnie wytrzeźwieli, gotowi do drogi. Absolutnie nie. Nie mogę zaakceptować tego, że autorka promuje podobne zachowania w swojej książce bez żadnych konsekwencji.\nBeach Read to jedno z największych rozczarowań tego roku. Pomysł na fabułę był dobry, jednak przyjął on formę, która zupełnie do mnie nie przemówiła. Opis niewiele ma wspólnego z samą historią, to nie jest lekka, sympatyczna komedia romantyczna, która idealnie nadaje się na lato, a właśnie na taką lekturę się nastawiłam. Książka jest przegadana, ze stylem na siłę kreowanym na zabawny i nietypowy, pełno tutaj rozmyślań o zdradzającym ojcu i byłym chłopaku, główni bohaterowie wypadają słabo... Ja bardzo się męczyłam z tą powieścią i zdecydowanie nie polecam.\nZa możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwo Kobiece!\nEtykiety: Emily Henry, powieść jednotomowa, romans, Wydawnictwo Kobiece\nGildia Zabójców, czyli zawodowi zabójcy i gwiazdy k-popu\nGildia Zabójców to mój pierwszy patronat medialny! Z polskimi autorami często jest mi nie po drodze, ale Małgorzata Stefanik stworzyła książkę, której po prostu nie mogłam się oprzeć jako czytelniczka, która uwielbia motyw zabójców w powieściach, a do tego jako zagorzała miłośniczka koreańskiej kultury musiałam przeczytać tę historię, która oczarowała mnie do tego stopnia, że z przyjemnością wzięłam ten tytuł pod swoje blogowe skrzydła.\nGildia Zabójców to książka, która wymyka się wielu schematom i nigdzie nie daje się przyporządkować. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że połączenie kryminalnej zagadki związanej z handlem bronią, doskonale wyszkolonych zabójców z problemami emocjonalnymi, pełnego rywalizacji świata k-popu, subtelnego romansu i czarnej, ironicznej komedii się nie sprawdzi, a jednak te na pozór niepasujące do siebie elementy tworzą unikatową, świeżą i przede wszystkim spójną całość. Chyba tylko Małgorzata Stefanik mogła napisać książkę, gdzie w jednej chwili leje się krew i jesteśmy świadkami brutalnych zabójstw, a w drugiej wybieramy się na zwiedzanie miasta z członkami koreańskiego boysbandu i chociaż początkowo taki kontrast może wydawać się zaskakujący, to poszczególne wątki zostały ze sobą splecione tak zgrabnie i umiejętnie, że przez całą fabułę płynie się gładko. Już od pierwszych stron zostajemy wciągnięci w wir akcji, która w środkowej części zwalnia i wyraźnie czuć ten spadek tempa, jednak dzięki temu mogłam bliżej zaznajomić się z bohaterami i złapać oddech przed szaloną, wypełnioną szokującymi rewelacjami oraz wydarzeniami końcówką, która stanowiła naprawdę mocne uderzenie. Domyśliłam się niektórych rozwiązań, lecz nie odebrało mi to frajdy z czytania, z każdą stroną byłam coraz bardziej zafascynowana Gildią Zabójców i zastanawiałam się, czym jeszcze autorka nas zaskoczy.\nAlyssa to nasza główna bohaterka, poznajemy jej teraźniejszość, ale także cofamy się do jej przeszłości, co pozwoliło mi lepiej zrozumieć jej motywację i przyświecające jej cele. Jest dziewczyną pełną sprzeczności, której zdecydowanie nie brakuje charakteru, a chociaż mogłoby się wydawać, że jako zabójczyni przygotowywana od małego do tej profesji będzie niezniszczalna i zobojętniała, prawda jest o wiele bardziej skomplikowana. Podobało mi się to, że Alyssa jest bardzo ludzka - nie jest zwykłą maszyną do zabijania, również odczuwa ból, strach, smutek i stratę, a jej trauma odbiła na niej piętno i kładzie się cieniem na jej codzienności, co jest miłą odmianą od tych wszystkich bohaterek, które w przeciągu jednego dnia zapominają o własnych demonach. Alyssa potrafi być silna i bezlitosna, ale przy tym ma w sobie również mnóstwo ciepła i troski dla najbliższych, o których walczy jak lwica. Moją największą miłością pozostaje jednak Kitsune i żałuję, że nie dostaliśmy go więcej w Gildii Zabójców, uwielbiam tego małomównego Liska! Niemal piszczałam z radości za każdym razem, gdy pojawiał się na stronach książki, mam do niego ogromną słabość. Oliwier to przeuroczy, a jednocześnie denerwujący dzieciak, pojawia się mnóstwo innych drugoplanowych bohaterów, każdy z nich ma swoje zalety i wady, przyzwyczajenia, każdy ma wyróżniający się charakter i to było piękne... Nie mogę powiedzieć tego jedynie o Jayden, brakowało mu charyzmy i przez to cały wątek romantyczny wypadł dla mnie słabo, zupełnie nie wiem, co Alyssa w nim widziała, nie czułam żadnego iskrzenia czy przyciągania między nimi.\nGildia Zabójców to książka, której bardzo potrzebowałam w moim życiu, chociaż wcześniej nie zdawałam sobie z tego sprawy. Zawodowi zabójcy, intryga zakrojona na szeroką skalę, a do tego świat k-popu… Czego można chcieć więcej? Każda strona oferuje jeszcze więcej zwrotów akcji oraz piętrzących się tajemnic, a unikatowi bohaterowie, lekki styl pisania i wciągająca fabuła sprawiły, że nie byłam w stanie odłożyć tej książki na bok! Potrzebujecie powieści, która nie pozwoli wam w nocy spać i zawładnie waszym serduchem? Nie musicie szukać dalej. Właśnie trzymacie ją w swoich rękach.\nZa możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję autorce i Wydawnictwu Papierowy Księżyc!\nEtykiety: Gildia Zabójców, Małgorzata Stefanik, Wydawnictwo Papierowy Księżyc\nCień utraconego świata, czyli kawał dobrej fantastyki\nCień utraconego świata to książka, o której w naszej blogosferze zrobiło się naprawdę głośno. Mam wrażenie, że powieści fantasy, zwłaszcza w ostatnim czasie, rzadko stają się popularne, dlatego byłam niezwykle ciekawa, co takiego skrywa w sobie ta mała cegiełka, że udało jej się oczarować tyle osób!\nPoczątek był niezwykle obiecujący. Rozbudowane powieści mają to do siebie, że ich wstęp bardzo często się dłuży, ponieważ czytelnik zostaje zasypany całą lawiną informacji do przyswojenia, jednak Islington zrobił to bardzo zgrabnie, dzięki czemu zostałam wciągnięta przez Cień utraconego świata już od pierwszych stron. Akcja rozwijała się dynamicznie, autor nie czekał z najlepszymi kąskami na sam koniec, już od początku oferując mnóstwo nieprzewidywalnych zwrotów, właściwie ciągle byłam czymś zaskakiwana! Rozwiązanie jednej zagadki pociągało za sobą pojawienie się kolejnych tajemnic do odkrycia, a ja byłam absolutnie zafascynowana tym, co ma mi do zaoferowania ten niezwykły świat i młodzi bohaterowie, którzy stopniowo przechodzą przemianę, zdobywając doświadczenie i zmagając się z własnymi słabościami. Jeśli martwicie się rozmiarem tej powieści, mogę was zapewnić, że w ogóle nie odczujecie tej objętości, a finał zostawi was z ogromnym niedosytem i poczuciem, że książka mogłaby być jeszcze dłuższa! Cień utraconego świata czyta się niesamowicie szybko i gładko, nie zauważając upływu czasu i ilości przerzuconych kartek, zagłębianie się w tę historię było prawdziwą przyjemnością. Znajdziecie tutaj wszystko, co powinna mieć w sobie powieść fantasy: magiczne, nieujarzmione zdolności, zaprawionych w walce wojowników, polityczne zmagania pomiędzy krajami, stare przepowiednie, potężnego wroga, zwroty akcji, liczne wątki, które powoli łączą się w jedną spójną całość... James Islington naprawdę stanął na wysokości zadania, mimo że był to jego debiut.\nCień utraconego świata nie jest jednak książką pozbawioną wad. Mój największy zarzut wymierzony jest w świat przedstawiony, który dla mnie wymaga większego rozwinięcia, tak naprawdę niewiele wiemy, chociaż wydaje się, że historia i prawa rządzące tym światem będą miały kluczowe znaczenie przy rozwiązaniu niektórych wątków. Mam wrażenie, że autor mógł się też wykazać większą kreatywnością przy budowie systemu magicznego (w którym jest sporo dziur). Każdy z bohaterów dostaje swoją szansę na narrację, towarzyszymy im w trakcie ich przygód, które stopniowo ich zmieniają i o ile początkowo byłam bardzo zaangażowana w losy poszczególnych postaci, o tyle mniej więcej w połowie poczułam dziwne... znużenie. Nie do końca podobały mi się kierunki, w jakim podążyły historie poszczególnych bohaterów, nie chodziło o podejmowane przez nich decyzje, a raczej sytuacje, w jakie autor zdecydował się ich wrzucić, zwłaszcza że wiele z nich zdawało się nie mieć wpływu na całość fabuły. Nadal byłam ciekawa, ponieważ James Islington bardzo sprytnie dawkował informacje, przez co wręcz rozpaczliwie chciałam poznać rozwiązanie kilku zagadek, jednak nie byłam zainwestowana w kolejne wydarzenia, było mi obojętne, co się stanie z bohaterami, nie towarzyszyło mi żadne napięcie, nie czułam się wstrząśnięta dalszymi sytuacjami... Ale końcówka zostawiła mnie z ogromną frustracją, ponieważ praktycznie nic nie zostało rozwiązane, autor zostawił sobie bardzo szeroką furtkę dla kolejnych części, po które będę musiała sięgnąć, bo jestem zbyt zaintrygowana, żeby odpuścić!\nCień utraconego świata to wielowątkowa opowieść napisana z prawdziwą pasją, która zapewnia fantastyczną przygodę na wiele godzin. Piętrzące się tajemnice nie pozwolą wam odłożyć tej książki na bok, sprytnie wciągając was w wykreowaną przez Jamesa Islingtona historię. Fabuła wikła się coraz bardziej z każdym kolejnym rozdziałem, jednak nie czułam żadnej ekscytacji związanej z kolejnymi wydarzeniami i to najbardziej mnie boli. Myślę, że Trylogia Licaniusa ma ogromny potencjał: już teraz jest kawałkiem dobrej fantastyki, a czuję, że kolejne części mogą okazać się jeszcze lepsze, na co skrycie liczę.\nEtykiety: Fabryka Słów, fantastyka, James Islington, Trylogia Licaniusa\nI love Korea. K-pop, kimchi i cała reszta, czyli k...\nDziedzictwo krwi, czyli księżniczka o przerażające...\nBeach Read, czyli jak nie pisać komedii romantyczn...\nGildia Zabójców, czyli zawodowi zabójcy i gwiazdy ...


Onkyo DAC-HA200 - kieszonkowy przetwornik D A i wzmacniacz słuchawkowy\nHigh-Tech & Gadżety » Audio-Video » Onkyo DAC-HA200 - kieszonkowy przetwornik D/A i wzmacniacz słuchawkowy\n2014.09.02// J. Kruczek\nTagi: Onkyo Wzmacniacz Wzmacniacz słuchawek Przetwornik Onkyo DAC-HA200\nOnkyo DAC-HA200 to wysokiej klasy przetwornik D/A oraz wzmacniacz słuchawkowy w jednym. To pierwsze takie urządzenie cenionego japońskiego producenta.\nZobacz także: Marantz PM7005 - nowy wzmacniacz zmierza na rynek »Nowy model pozwala na połączenie z różnorodnymi urządzeniami mobilnymi czy komputerami. W ten sposób możemy się cieszyć dźwiękiem o niezwykłej jakości płynącym np. ze smartfona. Takie rozwiązanie docenią wszyscy miłośnicy dobrego dźwięku spędzający dużo czas na zewnątrz.\nOnkyo DAC-HA200 obsługuje między innymi pliki o bezstratnej jakości. Wzmacniacz słuchawkowy jest zasilany z wbudowanego akumulatora mieszczącego się w bardzo estetycznej aluminiowej obudowie. Producent zapewnia, że wzmacniacz będzie pracował ze wszystkimi słuchawkami dostępnymi na rynku.\nZobacz także: NAD D7050 - ceniony wzmacniacz wzbogacony o obsługę Spotify »Wymiary urządzenia sprawiają, że bez problemu zmieści się ono w kieszeni. Sprzęt wysokiej jakości nie należy do tanich. Onkyo DAC-HA200 został wyceniony na naszym rynku na 1799 złotych.\nDo góry // High-Tech & Gadżety » Audio-Video » Onkyo DAC-HA200 - kieszonkowy przetwornik D/A i wzmacniacz słuchawkowy


Kuchenne wędrówki Shinju: Makaron z indykiem w sosie serowym\nSery pleśniowe są dość kontrowersyjne. Jedni je uwielbiają, inni nie mogą na nie patrzeć ani wąchać. Nie da się ukryć, że wiele spośród nich ma zapach, którego w żaden sposób nie da się zignorować. Camembert jednak do nich nie należy. Jego zapach w porównaniu do wielu innych serów tego typu jest dość przyjemny, a smak delikatny i kremowy. I właśnie camembert postanowiłam wykorzystać do przygotowania sosu serowego do makaronu.\nOczywiście jeśli chcecie możecie użyć do jego przygotowania innego sera pleśniowego, np gorgonzoli czy któregoś z serów Lazur. W każdym z tych przypadków będzie pysznie :)\nok 140 g sera camembert (ze ściętym nadmiarem białej skórki), pokrojonego w kostkę\n35 g startego parmezanu lub jak u mnie starego szenekera + dodatkowy ser do posypania\nsól, ziołowy pieprz (lub zwykły czarny)\npęczek szczypiorku, posiekany (ok. 1/2 szklanki o pojemności 250 ml)\nMięso indycze myjemy, oczyszczamy ze zbędnych błonek. Kroimy w cienkie, niezbyt długie paseczki. Doprawiamy niewielką ilością soli i pieprzu.\nNa dużej, głębokiej patelni (lub w garnku) rozgrzewamy niewielką ilość oleju i partiami smażymy paseczki indyka aż zaczną być zaczną lekko się rumienić. Gdy ostatnia partia indyka będzie już usmażona dokładamy do niej pozostałe usmażone mięso. Pod patelnią skręcamy ogień. Na mięso wykładamy śmietanę i delikatnie mieszamy ją z indykiem. Następnie dodajemy pokrojony w kostkę ser camembert i połowę startego parmezanu/szenekera.\nZawartość patelni podgrzewamy na niewielkim ogniu, wciąż mieszając aż sery się rozpuszczą i utworzą z śmietaną gęsty, jednolity sos. Następnie dodajemy pozostały parmezan/szeneker oraz posiekany szczypiorek. Podgrzewamy jeszcze przez chwilę aż dodany ser się rozpuści. Doprawiamy solą i ziołowym pieprzem (lub czarnym). Mieszamy z świeżo ugotowanym, odcedzonym makaronem.\nJuż na talerzach możemy dodatkowo zetrzeć na potrawę odrobinę sera lub posypać dodatkowym szczypiorkiem.\nMakaron z indykiem w sosie z sera camembert i szenekera przygotowałam w ramach wspólnego gotowania potraw do akcji "Akcja pleśnią pokryta". Poza mną dania przygotowali: Maggie, Siaśka, Lejdi, Paszczak oraz Bartoldzik.\nEtykiety: Camembert, Drób, Makarony, Obiady\nSiaśka 10 października 2012 19:17\nshinju 10 października 2012 20:56\nRób :) Mam nadzieję, że będzie smakowało.\naga-aa 10 października 2012 19:56\npodoba mi się, lubię sery pleśniowe, zwłaszcza z makaronem jak się domyślasz ;)\nshinju 10 października 2012 20:55\nNo domyślam się :) Makaron i takie sosy to świetne, błyskawiczne danie.\nNemi 10 października 2012 20:28\nUwielbiam sery pleśniowe i wszelkie śmierdziuchy:D Piszę się na takie danie!\nshinju 10 października 2012 20:54\nbartoldzik 10 października 2012 20:41\nPodobnie myślimy :-) Bardzo lubię takie aromatyczne sosy, z camembertem jeszcze nie robiłem, ale kusząca propozycja. Faktem jest, że mimo niewielu składników serowe sosy są niesamowicie sycące.\nshinju 10 października 2012 20:53\nTo fakt, są sycące. Sos z camemberta jest delikatniejszy w smaku niż taki z gorgonzoli. Ten gorgonzolowy też lubię :) Aktualnie mam ochotę na przyrządzenie takiego sosu ze złocistym Lazurem.\nMałgosia 10 października 2012 21:22\nwspaniale danie na jesien i zime - sycące i kremowe - pycha!\nmnie do "pleśniaków" na szczęście nie trzeba namawiać. nawet moje dzieci lubią sery pleśniowe (z borówkami usmażonymi przez Babcię :))\nshinju 10 października 2012 23:08\nSkoro dzieci sery lubią to taki makaron powinien im zasmakować :)\nAnia 10 października 2012 22:30\nPrzepis brzmi wspaniale. Sama uwielbiam wszelakie pleśniowce, jednak moi domownicy za nimi nie przepadają. Zauważyłam już jakiś czas temu, że ukryte w potrawach gotowanych smakują nawet tym, którzy na zimno ich nie lubią. I masz rację, kiedy będę gotowała ta potrawę użyję camamberta, a gorgonzolę zostawię sobie na kanapki. Pozdrawiam serdecznie :)\nshinju 10 października 2012 23:07\nTen makaron miała okazję jeść osoba ogólnie nie lubiąca serów pleśniowych, a bardzo jej smakowało. Camembert jest delikatny, więc świetnie się do tego nadaje.\nAnna i Grzegorz 11 października 2012 00:45\nSer i makaron to chyba najlepsze połączenie smaków:)\nMajana 11 października 2012 06:52\nLubię pleśniowe serki. Połączenie smaków -pyszne :)\nPanna Malwinna 11 października 2012 08:58\nShinju, danie musiało być obłędne! Szkoda, że nie dałam rady do Was dołączyć\nGrace 12 października 2012 00:55\nDo takich sosów najczęściej dodaję ser Lazur, ale camembert też jest dobrym pomysłem :)\nMartynCia ^^ 13 października 2012 17:40\nuwielbiam wszystkie wariacje na temat makaronów, sery pleśniowe też darzę sympatią, wiec jak dla mnie danie 10/10 ;)


Górnictwo: zarząd PGG odpowiada związkowcom, którzy pytają o plany łączenia kopalń - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\n13 sierpnia, 11:10\nElektrownie Energi znów otwarte dla zwiedzających\n13 sierpnia, 11:03\nWirus nie odpuszcza. Ponad 800 nowych zakażeń\n13 sierpnia, 10:48\nPrawie 30 nowych przypadków koronawirusa w PGG\n13 sierpnia, 10:23\n13 grudnia 2019\tPortal gospodarka i ludzie autor: JM\nGórnictwo: zarząd PGG odpowiada związkowcom, którzy pytają o plany łączenia kopalń\nPlany zakładają połączenie w jeden organizm trzech b. zakładów Katowickiego Holdingu Węglowego – kopalń Murcki-Staszic, Mysłowice-Wesoła i Wujek oraz kopalni Ruda z kopalnią Sośnica\nNiepokój strony społecznej wzbudził pomysł połączenia w jeden organizm trzech b. zakładów Katowickiego Holdingu Węglowego – kopalń Murcki-Staszic, Mysłowice-Wesoła i Wujek oraz kopalni Ruda z kopalnią Sośnica. Na pisma związkowców właśnie odpowiedział wiceprezes Polskiej Grupy Górniczej ds. pracowniczych Jerzy Janczewski.\nPomysł utworzenia dwóch nowych megakopalń zespolonych, który został zasygnalizowany przez zarząd PGG podczas listopadowych rozmów ze stroną społeczną, wzbudził obawy zarówno pracowników, jak i związkowców. Związkowcy domagali się spotkania z kierownictwem spółki i przedstawienia szczegółowych analiz dotyczących ewentualnego połączenia kopalń. Obawy głównie dotyczyły tego, że łączenie zakładów będzie oznaczało również likwidację części z nich.\n- Pracownicy przychodzą i pytają, co będzie dalej z kopalniami i ich przyszłością. Chcemy się dowiedzieć, jak ma wyglądać ewentualne połączenie zakładów, co przyniesie i jakie będą z tego tytułu oszczędności. Niestety przykłady z wieloletniej historii górnictwa pokazują, że łączenie kopalń często wiązało się z likwidacją części zakładów. Tak się działo w przypadku wielu zakładów w Bytomiu, Rudzie Śląskiej czy Chorzowie. Same połączenie może też przynieść ogromne szkody dla poszczególnych zakładów. Tak było w przypadku połączenia kopalni Halemba z Polską-Wirek. W konsekwencji w 2010 r. pojawiło się widmo likwidacji kopalni Halemba. Gdyby nie nasza interwencja, to pewnie kopalnia Halemba zostałaby wtedy zlikwidowana. Dziś to zakład, który jest najbardziej stabilny w całej kopalni Ruda – argumentował Artur Braszkiewicz, wiceszef Solidarności w PGG.\n- Prawie 30 nowych przypadków koronawirusa w PGG\nW piątek, 13 grudnia, zarząd PGG odpowiedział na pisma zaniepokojonych związkowców. W piśmie skierowanym do przedstawicieli Solidarności z KWK Ruda, wiceprezes PGG ds. pracownicych Jerzy Janczewski zaznaczył, że w tej sprawie nie zostały podjęte na razie żadne decyzje. "W odpowiedzi na pismo dotyczące przyłączenia do KWK Ruda KWK Sośnica, informuję, iż żadne decyzje w tej sprawie nie zostały podjęte. Obecnie trwają analizy mające na celu ocenę zasadności takiego przedsięwzięcia pod względem technicznym, organizacyjnym, ekonomicznym i społecznym. W związku z powyższym, spotkanie dotyczące tego procesu zostanie zorganizowane niezwłocznie po zakończeniu wyszczególnionych wyżej analiz" - można przeczytać w liście.\nKomentarze (12) pokaż wszystkie\nMaxiu 15 grudnia 2019 09:50:43\nDo DRU: Nic z tego po połączeniu będzie wszystko bez zmian Będzie jedna dyrekcja ale dwóch dyrektorów w administracji zmieni się nic a związki jak istniały tak będą istnieć. Po połączeniu kopalni 1 Maja z Marcelem a potem jej likwidacji na 1 Maja związki po likwidacji istniały (nie wiem czy jeszcze nie istnieją) jeszcze przez kilka lat.\nPEZECIAK 15 grudnia 2019 09:14:53\nPiotr69 14 grudnia 2019 23:22:37\nNasz Staszic jest najnowocześniejsza kopalnia w Polsce, tylko my w tej chwili prowadzimy zgazowanie węgla pod ziemia - z powodzeniem. Inne kopalnie moga tylko o tym marzyć.\nKajto 14 grudnia 2019 15:53:40\nTak Sośnica sypie 14000 t na dobę A te z rudy razem nie mogę 7000 nasypać.\nlol 14 grudnia 2019 08:47:43\nCzy po połączeniu dalej będzie tylu nadsztygarów?\nRyl 13 grudnia 2019 17:15:21\nJohe....Widac ze niewiesz co godosz..\nDukel 13 grudnia 2019 14:57:34\nZamknoc sosnica te dno, wyzysk i ciągły mobbing przez pewnego stopkę.\nanty zwiazkowiec 13 grudnia 2019 13:18:27\nWłaśnie mniej związków heheh :P i z ta 'niepokój' strony społecznej, juz sie boja o swoje stołki a zjeżdżać na dół niecącą. Jeśli chodzi o organizacje zwiazkowe to tam jeszcze panuje pełna komuna i PZPR wiec do póki istnieją nie można mówić o restrukturyzacji górnictwa bo beton to beton. pozdro\nhajer przodowy 13 grudnia 2019 12:30:17\nA może PGG odda te kopalnie za przysłowiową złotówkę innej spółce wtedy PGG stanęło by mocno na nogi i mogła by podnieść zarobki swoim pracownikom a tak cały zysk wypracowany przez inne kopalnie jest marnowany w tej dziurze bez dna!\nDomin 13 grudnia 2019 11:59:05\nMój typ to Staszic i Wujek do zamknięcia.\nJOHE 13 grudnia 2019 11:20:46\nJak w RFN (RAG) ten proces potrwa maksymalnie 10-15 lat\nDru 13 grudnia 2019 11:16:57\nPołączenie to same korzyści. Jedna dyrekcja-jeden dyrektor. Mniej związków i administracji.


PIXMA PRO-100S i PRO-10S - profesjonalne drukarki foto do domowego użytku Antoni Żółciak\nCanon PIXMA PRO-100S i PRO-10S to fotograficzne drukarki A3+ do zastosowań domowych, współpracujące z urządzeniami mobilnymi\nProjektując nowe drukarki, Canon postawił na łączność - zarówno PIXMA PRO-100S, jak i PRO-10S, dysponują zintegrowanym modułem Wi-Fi. Możemy przez to łączyć się z kontami na DropBoksie, Flickrze, Facebooku, Google Drive i OneDrive, co zdecydowanie ułatwi transfer i wydruk fotografii.\nPIXMA PRO-100S korzystaja z 8-kolorowego systemu atramentów, dzięki którym mamy - według producenta - uzyskać jakość wystawową. Plusem jest również rozgraniczenie każdego z kolorów, co przyśpiesza i ułatwia ich wymianę.\nPIXMĘ PRO-10S oparto na systemie 10-elementowym, wykorzystującym atrament pigmentowy. Dzięki temu rozwiązaniu połączonemu z technologią Chroma Optimizer, użytkownik ma otrzymać wyraźnie zwiększoną gęstość czerni.\nDrukarki nie różnią się rozdzielczością; maksymalnie wynosi ona 4800 x 2400 dpi. Podobnie jest również z formatem, choć przy wydruku A3+ PIXMA PRO-100S potrzebuje tylko ok. 90 sekund na zakończenie zadania, podczas gdy PIXMA PRO-10S ukończy je w 3 minuty i 35 sekund. Ta ostatnia oferuje za to opcję drukowania na płytach DVD i CD, czego nie znajdziemy w modelu trzycyfrowym.\nObydwa urządzenia mierzą 689 x 385 x 215 milimetrów przy wadze ok. 20 kilogramów. Ceny drukarek nie są jeszcze znane.


Azowstal. Żony żołnierzy i dramatyczny apel do świata - Turcji, Chin i Boga - tvp.info\nfa, mnie 16.05.2022, 13:20 | aktualizacja: 14:05\nBłagamy, prosimy dzisiaj o pomoc. Pętla wokół Azowstalu się zacieśnia. To jest ten moment, kiedy mamy ostatnią nadzieję, że są szanse na uratowanie naszych żołnierzy. W połączeniu naszych sił, Turcji, Chin i pana Boga możemy uratować Azowstal, tych, którzy tam są – mówiła na konferencji prasowej w tureckim Stambule żona jednego z żołnierzy broniących się przed Rosjanami w niezdobytych zakładach Azowstal w ukraińskim Mariupolu.\nWojska specjalne niszczą szlaki komunikacyjne na tyłach wroga – poinformował sztab generalny ukraińskich sił zbrojnych. Żołnierze wysadzili most...\nKobieta mówiła, że ukraińscy żołnierze w Azowstalu „są na granicy życia i śmierci”. – Oni są w piekle, codziennie doznają nowych ran. Oni są bez kończyn, bez medyków, bez lekarstw – mówiła przedstawicielka rodzin mariupolskich żołnierzy i zwracała się do społeczności międzynarodowej: to ostatnia chwila, by nieść ratunek.\n– Mam nadzieję, że dzięki odważnym działaniom lidera silnego państwa będę mogła objąć swojego syna, a inni rodzice – swoje żywe dzieci. A polegli obrońcy Azowstalu będą mogli kiedyś zostać pochowani przez swoich bliskich. To okropne – od 80 dni giną tam chłopcy, a rodzice nie mogą zorganizować im pogrzebu, nie mogą opłakać swoich dzieci – mówiła matka jednego z żołnierzy.\nUderzenie na batalion, który próbował przeprawić się przez rzekę Doniec w obwodzie ługańskim, było jednym z najbardziej dotkliwych dla rosyjskiej...\nJak informowała w niedzielę ukraińska wiceminister obronny Hanna Malar, nie ma zgody prezydenta Rosji Władimira Putina na ewakuację rannych ukraińskich żołnierzy z oblężonych zakładów Azowstal w Mariupolu nad Morzem Azowskim. Jak powiedziała, w ratowanie ukraińskich obrońców zaangażowani są dziś prawie wszyscy światowi przywódcy i wiele organizacji międzynarodowych.\nAzowstal broniony jest przez pułk Gwardii Narodowej Azow i 36. Samodzielną Brygadę Piechoty Morskiej. W ostatnich dniach dzięki konwojom humanitarnym udało się uratować kilkuset cywilów, którzy schronili się na terenie zakładów. Rosja nie zezwoliła dotąd na ewakuację rannych żołnierzy.\nWedług strony ukraińskiej w silnie ufortyfikowanym, przygotowanym do wytrzymania uderzenia atomowego podziemnym systemie schronów posowieckiego kompleksu huty Azowstal znajduje się około tysiąca żołnierzy. Wielu z nich jest rannych, kończy się im woda.\n#azowstal #ukraina #rosja #inwazja\nMariupol. Wodę bieżącą ma tylko 5 proc. mieszkańców\nW Mariupolu na południowym wschodzie Ukrainy panuje katastrofalna sytuacja zobacz więcej\nProtesty obejmą 10 portów lotniczych. zobacz więcej\nsob. 17:57\t|Świat


Czym jest i czym zajmuje sie nauka? - ŚFiNiA\nCzym jest i czym zajmuje sie nauka?\nPozatym twój idealizm został wymyślony, a nauka nie została wymyślona, tylko teorie zostały opracowane na podstawie logicznej analizy doznań zmysłowych, a bardziej prawdopodobne jest, że istnieje coś, co jest wnioskiem logicznym z analizy doznań, niż, że istnieje cos, co zostało wymyślone (nawet jak jest bardziej podobne do doznań zmysłowych).\nBomba, zaczynamy zabawę.:-) Polecam na poczatek lekturę Karla Poppera książke "Droga do prawdy, Refutacje i preferencje". A teaz do rzeczy. Nauka czyli system analizy doznań zrodził się nie z samych doświadczeń ecz z takich gdybań presokratyków jak: skąd wiemy, że swiat jest zbudowany z wody? Czy istnieje Bóg czy bogowie? Czy możemy się jakoś z tym bohiem skontaktować?... . Nauka w rzeczywistości jest tylko jednym z systemów analizy tych doznań. Nie stety nie da się opracować skutecznej lini demarkacyjnej między językiem nauki a językiem metafizycznynym, na co Popper zweracał uwagę. Taka linia zawsze obcinała za mało albo za dużo. Na przykład wychodziło, ze astrologia to nauka. (swoją drogą kilka potwierdzonych chipotez zaczerpnięto własnie z niej). A jednocześnie, że psychologia i inne działy hummanistyki, a nawet pewne działy matematyki sa nienaukowe.. A teraz takie pytanie czy nauka może oprzeć się wyłącznie na zbieraniu i potwierdzaniu doświadzeń? Nie ponieważ każde doświadczenie odwoływało by się do nieskończonego ciąggu faktów i zdarzeń, które trzebaby było potwierdzić. Dlatego nauka jest także metoda uproszczeń.\nWysłany: Pon 19:06, 12 Gru 2005 Temat postu:\nJa znow z propozycja organizacyjna: poniewaz uwaga Konrado i odpowiedz Radka dotycza podstaw nauki, to czy panowie zgodzilibyscie sie, zeby zrobic z tego nowy watek, wlasnie w kategorii Nauka i w dziale Metodologia. Tematem jego moglo by byc, na przyklad: "Czym jest i czym zajmuje sie nauka?". Uporzadkowaloby to nam dyskusje i ulatwilo innym czytelnikom wziecie w niej udzialu.\nWysłany: Pon 19:34, 12 Gru 2005 Temat postu:\nZastanawiam się, czy jesteśmy w stanie dojść do konsensusu w kwestii tzw. "definicji podstawowej" nauki. Nie chodzi o słownikową definicje...tylko o taką definicje naukowości, która zawierała by w sobie zarówno to "co robi się" w naukach ścisłych jak i humanistycznych czy społecznych.\nW gruncie rzeczy zrodzi to na pewno dyskusje na temat czy "to co robi sie" w naukach społecznych i humanistycznych jest nauką?\nW wielu wypadkach pewnie nie, w wielu tak, ale to właśnie zależy od DEFINICJI nauki jaką przyjmiemy...nad tym chciałbym porozmawiać...jaka jest najbardziej podstawowa definicja?\nMoja propozycja, na najbardziej podstawowym poziomie:\nNauka to sposób pozyskiwania wiedzy o świecie empirycznym (doświadczalnym zmysłami), porządkowanie tej wiedzy i jej interpretowania w jak najbardziej możliwie zdefiniowanych kategoriach (w formie teorii).\nTaka definicja zawiera moim zdaniem zarówno "to co się robi" w naukach ścisłych jak i społecznych czy humanistycznych, a co postrzegam za czynności naukowe.\nz Drugiej strony można by pod taką definicje podstawić również astrologię np,\n1. pozyskuje sie tam wiedze\n3. interpretuje w formie teorii...\ni tu musimy dodac , tak ale nie robi sie tego za pomocą metody naukowej\nTyle, że z tą [link widoczny dla zalogowanych] są problemy....\nbo albo wyklucza ona nauki społeczne, humanistyczne,\nalbo jest wręcz za rozległa i można tam włożyć również astrologię...\n(metoda obserwacyjna, metoda intuicyjna)\nWysłany: Nie 1:44, 02 Maj 2010 Temat postu:\nMyślę, że dobrze byłoby mimo wszystko zacząć od nakreślenia celu, w którym zamierzamy sprecyzować pojęcie nauki tak, aby obejmowało nauki ścisłe, humanistyczne i społeczne. W ten sposób wyjdzie na jaw to, co uważamy za istotnie wspólne dla tych nauk (w kontekście wspomnianego celu) - a stąd do definicji już tylko niewielki krok powinien być.\nJeśli o nauki ścisłe chodzi, to tak się składa, że dzisiaj pisałem o tym żmijce o nauce, mam więc pod ręką parę słów. Tutaj celem było uzyskanie takiej definicji nauki, żeby nauka była "obiektywna", w sensie "wolna od ideologii, od subiektywnych opinii, od widzimisię":\nWydaje mi się, że obiektywność tego rodzaju jest także zakładana przez astrologię, ale astrologia nie jest w żadnym przypadku stanie spełnić warunku (2) i dlatego nie mieści się w kategoriach nauki (musiałaby się składać z samych hipotez, bez dowodów, czyli w sumie nie byłaby obiektywna w jakimkolwiek stopniu). Niespełnianie warunku obiektywności dyskwalifikuje astrologię jako naukę w ogóle, bowiem gdyby miałaby ona być nauką, to miejsce dla niej byłoby właśnie w gronie nauk ścisłych, określonych przez warunek obiektywności.\nWróćmy więc do owego celu szerokiej definicji. Wydaje mi się, że można tu za cel przyjąć zamiar podzielenia metod poznawania tego, co uważamy za rzeczywistość, na metody o jakościowo różnej wiarygodności. Intuicyjnie rzecz biorąc, prowadzi to do podziału na metody racjonale i systematyczne (wiarygodność klasy A) oraz na metody niespójne lub chaotyczne (wiarygodność klasy B). Jeśli tak, to naukowe w tym szerokim sensie będzie to, co jest klasy A: każde działanie produkujące wiedzę (rozumianą jako wnioski uzyskane na drodze rozumowania dopuszczonego przez metodologię danej dziedziny) i pozostające w zgodzie ze składanymi przez siebie deklaracjami. Astrologia znów się nie załapie, bo deklaruje obiektywność ale się w niej nie mieści. Filozofia zaś czy socjologia uzyskają miano nauk w takim zakresie, w jakim tej obiektywności nie będą deklarowały.\nOstatnio zmieniony przez wujzboj dnia Nie 1:54, 02 Maj 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 9:31, 02 Maj 2010 Temat postu:\nZ naukami ścisłymi rzeczywiście sprawa jest dość prosta, mnie jednak nurtuje na jakiej podstawie nauki społeczne i humanistyczne, mają status nauki skoro idea obiektywizmu została w nich podważona już co najmniej od lat 60' (jeśli nie wcześniej).\nWeźmy np taką psychologię (postrzeganą chyba za najbardziej obiektywna z nauk społecznych i historię z nauk humanistycznych- twierdzeń w tych dyscyplinach nie da się zobiektywizować. Więc warunek obiektywności odpada jak zauważył Wuj.\nZaproponowana przez Wuja definicja szeroka dla Nauki (która obejmowała by nauki humanistyczne i społeczne) jest jednak problematyczna, bo jeśli:\nA: każde działanie produkujące wiedzę (rozumianą jako wnioski uzyskane na drodze rozumowania dopuszczonego przez metodologię danej dziedziny) i pozostające w zgodzie ze składanymi przez siebie deklaracjami.\nTo pod taką definicje podchodzą również takie działalności jak krytyka literacka, pisarstwo (które też ma swoją metodologię tworzenia tekstów) a w pewnym sensie nawet sztuka....\nkluczowym jest w tej definicji kwestia jak rozumiemy stwierdzenie "na drodze rozumowania"\np.s. Aczkolwiek definicja Wuja podoba mi się z innego punktu widzenia: wskazuje że nauka jest tak na prawdę (niejednorodnym i z góry nie przesądzonym) sposobem analizowania wiedzy i może przyjąć rożną postać ---byle tylko była spójna w stosunku do założeń przyjętych na wstępie.\nWysłany: Nie 14:45, 02 Maj 2010 Temat postu:\nZastanawiam się, czy jesteśmy w stanie dojść do konsensusu w kwestii tzw. "definicji podstawowej" nauki.\nInieto, i po co to kluczenie, ty się nie zastanawiaj tylko wal ze swoją już od dawna trzymaną w szufladzie definicją nauki i w oparciu o nią pochwal się również już przygotowanym przez siebie naukowym dowodem istnienia boga. Będzie wesoło.\nWysłany: Nie 23:59, 02 Maj 2010 Temat postu:\npod taką definicje podchodzą również takie działalności jak krytyka literacka, pisarstwo (które też ma swoją metodologię tworzenia tekstów) a w pewnym sensie nawet sztuka....\nKrytyce literackiej przysługuje chyba miano nauki humanistycznej. Natomiast ani pisanie powieści ani w ogólności działalność artystyczna raczej wiedzy nie produkują.\nW pełnym sformułowaniu: "na drodze rozumowania dopuszczonego przez metodologię danej dziedziny". Chcielibyśmy zachować krytykę literacką, ale obciąć pisarstwo. Dlaczego? Zapewne dlatego, że chcielibyśmy, aby pojęcie naukowości było kompatybilne z pojęciem akademickości. Czyli jeśli coś uznamy za naukowe, to powinno to coś być przy tym takiego rodzaju, że miałoby sens staranie się o utworzenie katedry uniwersyteckiej zajmującej się taką działalnością (jeśli takie katedry jeszcze nie istnieją). Katedra krytyki literackiej - OK. Katedra prozy - może być, jeśli zajmować się będzie analizą i nauczaniem sztuki pisania dzieł literackich. Ale katedra pisania książki "Hulajnogą przez prerię" - chyba raczej nie, ponieważ pisanie takie jest wydarzeniem zbyt jednostkowym, aby można było tu mówić o jakieś "dziedzinie". Sądzę więc, że użycie słowa "dziedzina" jest dostatecznym zabezpieczeniem przed rozlaniem się tej definicji na zbyt szerokie obszary.


Telewizor.pl - Program Disney XD (niedziela, 8 Grudnia 2019 roku, poniedziałek, 9 Grudnia 2019 roku, wtorek, 10 Grudnia 2019 roku)\n2019-12-08 Wczoraj (2020-01-22) Dziś (2020-01-23) Jutro (2020-01-24) 2020-01-25 (Sobota) 2020-01-26 (Niedziela) 2020-01-27 (Poniedziałek) 2020-01-28 (Wtorek) 2020-01-29 (Środa)\nSzczury laboratoryjne: Bioniczna wyspa - odc. 91, USA 2015\nSzczury laboratoryjne: Jednostka elitarna - odc. 3, USA 2016\nSzczury laboratoryjne: Jednostka elitarna - odc. 6, USA 2016\nSzczury laboratoryjne: Jednostka elitarna - odc. 4, USA 2016\nFineasz i Ferb - odc. 26, serial animowany, USA 2007\nGłówka pracuje - odc. 22, serial animowany, USA 2016\nGłówka pracuje - odc. 24, serial animowany, USA 2016\nGłówka pracuje - odc. 26, serial animowany, USA 2016\nGłówka pracuje - odc. 1, serial animowany, USA 2016\nGłówka pracuje - odc. 21, serial animowany, USA 2016\nWodogrzmoty Małe 2 - odc. 22, serial animowany, USA 2014-2016\nWodogrzmoty Małe 2 - odc. 25, serial animowany, USA 2014-2016\nFineasz i Ferb: Misja Marvel - film animowany, USA 2014\nMech-X4 - film dla młodzieży, Kanada 2017\nWyk. Nathaniel J. Potvin jako Ryan Walker, Raymond Alexander...\nSzczury laboratoryjne: Super wielka bitwa na moce - komedia, USA 2013\nWyk. Tyrel Jackson Williams jako Leo Dooley, Billy Unger jako...\nPrzygody 14-letniego Leo (Tyrel Jackson Williams) i trójki innych obdarzonych nadludzkimi zdolnościami nastolatków. Przyjaciele wspólnie uczą się sztuki przetrwania w typowym liceum, ukrywając swoje niezwykłe, bioniczne moce.\nMyszka Miki - odc. 14, serial animowany, USA 2013\nMyszka Miki - odc. 4, serial animowany, USA 2013\nMyszka Miki - odc. 18, serial animowany, USA 2013\nMyszka Miki - odc. 20, serial animowany, USA 2014\nPoradnik zakręconego gracza - odc. 1, USA 2015\nWyk. Cameron Boyce jako Conor "KidFury", Murray Wyatt Rundus...\nPiętnastoletni Conor (Cameron Boyce), mistrz gier video o pseudonimie KidFury, po złamaniu kciuka podczas zawodów musi przerwać swoją światową karierę. Nastolatek do tej pory uczący się w domu, po raz pierwszy w swoim życiu rozpoczyna edukację w publicznej szkole. Poznaje tam innych zapaleńców gier - Wendella (Murray Wyatt ...\nPoradnik zakręconego gracza - odc. 3, USA 2015\nMarvel's Spider-Man 2 - odc. 27, serial animowany, USA 2018\nMarvel's Spider-Man 2 - odc. 28, serial animowany, USA 2018\nWodogrzmoty Małe - odc. 9, serial animowany, USA 2012-2013\nWodogrzmoty Małe - odc. 8, serial animowany, USA 2012-2013\nGreenowie w wielkim mieście - odc. 16, serial animowany, USA 2018\nGreenowie w wielkim mieście - odc. 17, serial animowany, USA 2018\nPoradnik zakręconego gracza - odc. 4, USA 2015\nPoradnik zakręconego gracza - odc. 2, USA 2015\nMarvel's Spider-Man 2 - odc. 29, serial animowany, USA 2018\nMarvel's Spider-Man 2 - odc. 30, serial animowany, USA 2018\nWodogrzmoty Małe - odc. 7, serial animowany, USA 2012-2013\nWodogrzmoty Małe - odc. 10, serial animowany, USA 2012-2013\nGreenowie w wielkim mieście - odc. 19, serial animowany, USA 2018\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 53, USA 2014\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 62, USA 2014\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 54, USA 2014\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 55, USA 2014\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 56, USA 2014\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 59, USA 2014\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 58, USA 2014\nSzczury laboratoryjne 3 - odc. 64, USA 2014\nFineasz i Ferb - odc. 2, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 3, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 9, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 10, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 13, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 14, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 17, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 18, serial animowany, USA 2007\nStar Butterfly kontra siły zła 3 - odc. 36, serial animowany, USA 2017\nKacze opowieści 2 - odc. 32, serial animowany, USA 2018\nKacze opowieści 2 - odc. 34, serial animowany, USA 2018\nKacze opowieści 2 - odc. 35, serial animowany, USA 2018\nKacze opowieści 2 - odc. 36, serial animowany, USA 2018\nKacze opowieści 2 - odc. 33, serial animowany, USA 2018\nKacze opowieści 2 - odc. 37, serial animowany, USA 2018\nFineasz i Ferb - odc. 4, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 5, serial animowany, USA 2007\nGreenowie w wielkim mieście - odc. 30, serial animowany, USA 2018\nGreenowie w wielkim mieście - odc. 1, serial animowany, USA 2018\nGreenowie w wielkim mieście - odc. 3, serial animowany, USA 2018\nGreenowie w wielkim mieście - odc. 5, serial animowany, USA 2018\nGłówka pracuje - odc. 9, serial animowany, USA 2016\nGłówka pracuje - odc. 10, serial animowany, USA 2016\nPrawo Milo Murphy'ego - odc. 3, serial animowany, USA 2016-2017\nPrawo Milo Murphy'ego - odc. 4, serial animowany, USA 2016-2017\nGreenowie w wielkim mieście 2 - odc. 31, serial animowany, USA 2019\nSzczury laboratoryjne - odc. 17, USA 2012\nGreenowie w wielkim mieście 2 - odc. 32, serial animowany, USA 2019\nSzczury laboratoryjne - odc. 4, USA 2012\nGreenowie w wielkim mieście 2 - odc. 33, serial animowany, USA 2019\nSzczury laboratoryjne - odc. 13, USA 2012\nWielka Szóstka - odc. 7, serial animowany, USA 2017\nFineasz i Ferb - odc. 19, serial animowany, USA 2007\nFineasz i Ferb - odc. 20, serial animowany, USA 2007\nPrawo Milo Murphy'ego: Gdzie jest Milo? - film animowany, USA 2017\nReż. Robert F. Hughes, Bob Bowen\nDakota i Cavendish powstrzymują Milo przed zniszczeniem drzewka pistacjowego. Niespodziewanie ich działanie powoduje zmianę całej przyszłość. Ocalona przez nich pistacja dojrzewa, uzyskuje świadomość i przejmuje całą planetę.\nMyszka Miki - odc. 13, serial animowany, USA 2013\nMyszka Miki - odc. 15, serial animowany, USA 2013\nMyszka Miki - odc. 17, serial animowany, USA 2013\nMyszka Miki - odc. 19, serial animowany, USA 2013\nMarvel's Spider-Man 2 - odc. 42, serial animowany, USA 2018\nMarvel's Spider-Man 2 - odc. 43, serial animowany, USA 2018\nGłówka pracuje - odc. 13, serial animowany, USA 2016\nPrawo Milo Murphy'ego 2 - odc. 23, serial animowany, USA 2018\nPrawo Milo Murphy'ego - odc. 21, serial animowany, USA 2016-2017\nPrawo Milo Murphy'ego 2 - odc. 24, serial animowany, USA 2018\nPrawo Milo Murphy'ego 2 - odc. 25, serial animowany, USA 2018\nDuch i nas dwóch - odc. 17, serial animowany, Wielka Brytania 2013\nDuch i nas dwóch - odc. 18, serial animowany, Wielka Brytania 2013\nDuch i nas dwóch - odc. 19, serial animowany, Wielka Brytania 2013\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja - odc. 16, serial animowany, USA 2012-2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja - odc. 20, serial animowany, USA 2012-2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja - odc. 24, serial animowany, USA 2012-2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja - odc. 18, serial animowany, USA 2012-2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja - odc. 22, serial animowany, USA 2012-2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja - odc. 26, serial animowany, USA 2012-2014\nSzczeżujski - odc. 17, serial animowany, USA, Francja 2014\nSzczeżujski - odc. 19, serial animowany, USA, Francja 2014\nSzczeżujski - odc. 21, serial animowany, USA, Francja 2014\nSzczeżujski - odc. 23, serial animowany, USA, Francja 2014\nSzczeżujski - odc. 25, serial animowany, USA, Francja 2014\nSzczeżujski - odc. 1, serial animowany, USA, Francja 2014\nSzczeżujski - odc. 2, serial animowany, USA, Francja 2014\nFalsyfikot - odc. 4, serial animowany, Wielka Brytania, Kanada, USA 2015\nFalsyfikot - odc. 5, serial animowany, Wielka Brytania, Kanada, USA 2015\nFalsyfikot - odc. 8, serial animowany, Wielka Brytania, Kanada, USA 2015\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 40, serial animowany, USA 2014-2015\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 42, serial animowany, USA 2014-2015\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 44, serial animowany, USA 2014-2015\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 46, serial animowany, USA 2014-2015\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 41, serial animowany, USA 2014-2015\nSzczeżujski - odc. 24, serial animowany, USA, Francja 2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 43, serial animowany, USA 2014-2015\nSzczeżujski - odc. 26, serial animowany, USA, Francja 2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 45, serial animowany, USA 2014-2015\nSzczeżujski - odc. 3, serial animowany, USA, Francja 2014\nRandy Cunningham: Nastoletni Ninja 2 - odc. 47, serial animowany, USA 2014-2015\nSzczeżujski - odc. 5, serial animowany, USA, Francja 2014\nFalsyfikot - odc. 19, serial animowany, Wielka Brytania, Kanada, USA 2015\nFuriki - odc. 7, serial animowany, Francja 2016\nFuriki - odc. 8, serial animowany, Francja 2016


Stronę Danusi odwiedziło juz 176604 osób.\nChcę żebyśmy nigdy nie zapomnieli\nBabcia mojej koleżanki Milenki uszyła mi nowy piękny pokrowiec na wałek. Teraz już mogę bezpiecznie go używać i nie bać się że go pobrudzę bo teraz w każdej chwili można go zdjąć i wyprać.\nDostałam prezent od Sebastiana. Własnoręcznie namalowany rysuneczek, na którym jest moja mamusia, ja i Sebastian ze swoją siostrzyczką. Ale wszystko możecie zobaczyć na zdjęciu.\nKwiecień 2006 (wpis z 19.04.2006)\nDo tego prezentu najlepszy będzie opis mamusi autorki, cytuję więc ze stronki Oleńki:\n"...podeszła do mnie Oleńka i powiedziała: "mamusiu poczytaj mi też o Danusi".\nMoja córeczka ma 2 latka i jest bardzo wrażliwym dzieckiem, ale nie miałam pojęcia, że aż tak bardzo.\nNa koniec powiedziała mi: "mamusiu dlaczego Danusia jest taka biedna, ona musi bardzo cierpieć!, ale napisz jej, że ja powiem AMEN".\nNastępnego dnia (jak mówiła Pani z przedszkola) Ola wszystkim począwszy od wychowawczyni, a skończywszy na przedszkolakach mówiła, że zna Danusie i ona jest chora, ale Pan Doktorek jej pomoże i kiedyś się spotkają, bo Danusia jest dzielnym zuchem.\nOla specjalnie dla Danusi namalowała rysunek. Jest to piękna Wiosna.\nJak dobrze się przypatrzycie, albo jak spojrzycie oczami dwulatki to napewno zobaczycie Wiosnę dla Danusi."\nTe śliczne poszewki na podusie wyhaftowały własnymi rączkami: moja babcia, jej koleżanki Małgosia i Tereska, oraz moja ciocia Agnieszka. Natchnęła je nasza piękna kołderka i postanowiły też cos podarować dzieciaczkom przebywającym z nami na eRce. Na takich ślicznych poduszeczkach sny są bardziej kolorowe.\nMarzec 2006 (wpis z 11.03.2006)\nPiękny, misternie wykonany anioł, który ma chronić naszą rodzinę, to podarunek od mamy chłopców z Oślej łączki. Zostało włożone w niego tyle maminego serca, że aż ciężko było się z nim rozstać, ale nikomu tak jak Danusi taki opiekun nie jest potrzebny (no, może jeszcze jej rodzicom)\nMarzec 2006 (wpis z dnia 4.03.2006)\nBardzo chcieliśmy, wygodnie usadzać Danunie, żeby widziała więcej świata no i żeby siedziała. Początkowo uparliśmy się na leżaczek, ale okazało się, że to rozwiązanie tylko dla maluchów, a nie takiej dużej panny. Odezwała się wiec do nas mama Tomka i poleciła stronkę producenta różnego rozmiaru bardzo wygodnych puf. Napisaliśmy z zapytaniami czy coś takiego by się nadało w naszym przypadku. Dostaliśmy natychmiastową odpowiedź, że oczywiście, wraz z informacją, że pędzi do nas paczka z prezentem.\nLuty 2006 (wpis z 26.02.2006) Powstawiać nasze zdjęcia w takie piękne rameczki zadeklarowała się mama chłopców z Oślej Łączki.\nPomaga nam też w pierwszych krokach stawianych w skomplikowanym świecie obróbki fotograficznej.\nLuty 2006 (wpis z 14.02.2006)\nNasi smykowi przyjaciele, za podszeptem mamy Mikołajka, w dowód sympatii postanowili obdarować Danusie smykową poduszeczką. Zgłosili plan do administratora, a ten zapytanie do sponsora.\nW tym samym czasie odezwała się do nas mama Andzi z zapytaniem czy przyjmiemy od nich w prezencie poduszeczkę, którą wygrały w smykowym konkursie.\nI tak Danusia stała się szczęśliwą posiadaczką dwóch bardzo wygodnych poduszeczek z wyhaftowanym swoim imieniem\nLuty 2006 (wpis z 6.02.2006)\nTo właśnie dzięki Jagodzie mogliście nas poznać. Jej blog zainspirował nas do stworzenia własnego. Jagódkę mogliśmy poznać osobiście. Odwiedziła nas w drodze na zimowe ferie i podarowała tego miłośnego miśka.\nStyczeń’06 (wpis z 27.01.2006)\nPrzez całą dobę Danusia podłączona jest do aparatury monitorującej jej serduszko i oddechy, co wiąże się z naklejaniem na jej ciałko elektrod. Niestety te, którymi dysponuje szpital uczulają ją. Z kupnem innych i to w ilości detalicznej mieliśmy we Wrocławiu problemy. Uderzyliśmy więc bezpośrednio do producenta i po przedstawieniu problemu reakcja była natychmiastowa. Od tamtej pory regularnie dostajemy paczuszkę z porcją elektrod dla Duni.\nGrudzień 2005 (wpis z 1.03.2006)\nDzięki smykom znalazła nas uczestniczka akcji „Kołderka za jeden uśmiech”. Napisała do mnie, że Danusia koniecznie musi mieć taką kołderkę i ja muszę ją zgłosić. Tak też zrobiłam. Nad jej urodą pracowało sześć osób: Kasia z Zamościa, Aga z Lublina, Lilka, Tesia z Opola, Ania, Mariola z Sopotu i Jola z Sierakowic.\nListopad 2005 (wpis z 10.11.2006)Pięknie obrobione zdjęcia jakie możecie oglądać na naszej stronce, niestety nie są naszego autorstwa. Prawie od początku dba o to mama EmilkiZuchDziewczynki, poświęcając na to swój czas i wkładając ogromne serce.


Andruszkiewicz w Olsztynie: do 2024 roku koniec internetowych "białych plam" w regionie\nakt.: 22 maja 2021\nDo końca 2024 roku w woj. warmińsko-mazurskim nie powinno być miejsc, w których nie ma internetu – powiedział w sobotę Olsztynie na konferencji prasowej prezentującej Nowy Ład sekretarz stanu w kancelarii premiera Adam Andruszkiewicz.\nMinister Andruszkiewicz podkreślił, że w Nowym Ładzie ważne miejsce zajmuje cyfryzacja. „Cyfrowe będą samorządy, urzędy gmin, w znacznie większym stopniu niż dziś będą zinformatyzowane różne procesy” – zapowiedział. Dodał, że choć dziś w warmińsko-mazurskim są miejsca, w których nie ma dostępu do internetu, to do 2024 roku ma się to zmienić.\n„Zakładamy, że za 2-3 lata, do 2024 roku wszędzie powinien być internet, w tym ten najszybszy, szerokopasmowy” – powiedział Andruszkiewicz.\nWojewoda warmińsko-mazurski Artur Chojecki mówił, że „dzięki szczepieniom wychodzimy z kryzysu pandemicznego, ale przed nami ogromna praca związana z odbudową gospodarki”. Dodał, że Nowy Ład to nie tylko nowe ustawy i rozporządzenia ale także nowe, ogromne środki, w tym te skierowane do regionu.\nSzef okręgu olsztyńskiego PiS Jerzy Szmit po raz kolejny powtórzył, że w jego ocenie pieniądze, która mają trafić do Olsztyna i powiatu olsztyńskiego – w sumie blisko 6 mld zł – winny uczynić ze stolicy regionu metropolię. „Do Olsztyna powinien być szybki dojazd z wielu miast w regionie, a w samym mieście powinna się znaleźć szeroka oferta sportowa, kulturalna, oświatowa” – wyjaśnił.\nPoseł PiS Iwona Arent oceniła, że w Nowym Ładzie jest też miejsce na sprawiedliwość społeczną pojmowaną jako troska o seniorów. „Obecnie już emeryci dostali 13 emerytury, jesienią otrzymają 14 emerytury, będziemy dążyć do podwyżki świadczeń emerytalnych, w czym pomoże zwolnienie części emerytów z podatku” – powiedziała.\nW sobotę w całym kraju działacze PiS prezentują założenia Nowego Ładu tj. firmowanego przez partie tworzące Zjednoczoną Prawicę nowego programu społeczno-gospodarczego na okres po pandemii. Jego fundamenty to: 7 proc. PKB na zdrowie; obniżka podatków dla 18 mln Polaków (w tym podniesienie kwoty wolnej od podatku do 30 tys. zł i zwiększenie progu podatkowego z 85,5 tys. zł do 120 tys. zł), inwestycje, które wygenerują 500 tys. nowych miejsc pracy, mieszkania bez wkładu własnego i dom do 70 m kw. bez formalności, a także emerytura bez podatku do 2500 zł. W programie zaproponowano też m.in. zlikwidowanie odliczenia składki zdrowotnej od podatku.


Nowe informacje o Pozwie Zbiorowym – NSZZ FUNKCJONARIUSZY I PRACOWNIKÓW WIĘZIENNICTWA\nStrona główna Informacja Nowe informacje o Pozwie Zbiorowym\nNowe informacje o Pozwie Zbiorowym\n29 września 2015\t 29 września 2015 Informacja\nW dniu 23 stycznia 2013 r. 221 funkcjonariuszu Okręgu Warszawskiego złożyło pozew o wypłacenie nieotrzymanej waloryzacji w 2009 i 2010 r. z prawem przechodzącym na następne lata. Nasze roszczenie obejmuje okres od 01 stycznia 2009 do 31 paĽdziernika 2012 r. Aby nie ograniczać się wyłącznie do własnego środowiska przygotowaliśmy możliwość dla funkcjonariuszy w całej Polsce. Oczywiście dla tych, którzy chcieli w ten pozew wejść i podjęli razem z nami ryzyko. W 20014 r. włączyło się 620 funkcjonariuszy z całej Polski. W paĽdzierniku 2014 r. gotowe były dokumenty tych uczestników. W tym momencie pojawił się dylemat.\nSąd w toczącej się już sprawie dla 221 funkcjonariuszy Okręgu Warszawskiego, mimo złożonego w tej sprawie wniosku w pozwie, nie określił postanowieniem toczącego się postępowania jako proces w postępowaniu grupowym. Co w moim przekonaniu jest ważne dla 221 funkcjonariuszy, których roszczenie Sąd już rozpatruje, ale ważniejsze jest dla 620 funkcjonariuszy. Dlaczego jest to ważne dla 620 uczestników? W przypadku gdy Sąd postanowi, że roszczenia nasze będzie rozstrzygane w postępowaniu grupowym, tych 620 funkcjonariuszy przystąpi do toczącej się już sprawy na takich samych uprawnieniach jakby złożyli pozew 23 stycznia 2012 r. Co jest ważne i wytłuszczam to zdanie, nie obejmuje ich wówczas okres przedawnienia.\nWystąpiliśmy ponownie do sądu z wnioskiem, o to aby sprawa ta była rozpatrywana w trybie ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym. Wówczas w listopadzie 2014 r. Sad Okręgowy wydał postanowienie o odmowie rozstrzygania tej sprawy w tym trybie, jako nieuprawniony. Przewodnicząca Sądu Okręgowego oświadczyła, że Sąd nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, choć prawdopodobnie mamy prawo do niewypłaconej waloryzacji.\nWystąpiliśmy o uzasadnienie tego orzeczenia i po jego uzyskaniu wystąpiliśmy z zażaleniem do Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Wystąpiliśmy do Sądu o zwolnienie z kosztów sądowych zażalenia , nie zostaliśmy z nich zwolnieni i zapłaciliśmy. Z naszego wysiłku finansowego skorzystają pozostali uczestnicy postępowania. Czekaliśmy długo na decyzję w sprawie zażalenia. W czerwcu 2015 r. wystosowane zostało ponaglenie. Zwróciliśmy w nim uwagę, że jako przedstawiciele grupy zawodowej, zainteresowanych tematem, czekamy bardzo długo na rozstrzygnięcie i prosimy o jak najszybsze rozpatrzenie tej sprawy.\nW tym miejscu wrócę do chwili gdy zebrane zostały materiały 620 funkcjonariuszy. Pojawiło się oczekiwanie i presja niektórych środowisk, często nie uczestniczących w tym postępowaniu grupowym, a także kancelarii nas reprezentującej aby złożyć pozwy i tu pojawiły się dwie opcje. Pierwsza aby złożyć pozwy cywilne, co wiązałoby się z tym, że każdy zainteresowany musiałby indywidualnie, na nowych warunkach finansowych, pozwać dyrektora swej jednostki o brak waloryzacji. Druga opcja to złożenie drugiego pozwu zbiorowego dla 620 uczestników z terminem złożenianajwcześniej paĽdziernik 2014 r. Termin złożenia pozwu ma ogromne znaczenie ponieważ zmienia sytuację prawną. Przypomnę ? okres przedawniania roszczeń, ale nie tylko. Podjąłem się tego wysiłku na określonych zasadach dochodzenia do pozytywnego rezultatu naszego roszczenia. Określiłem je precyzyjnie zarówno na stronie Zarządu Głównego NSZZF i PW jak i na spotkaniach i w bezpośrednich rozmowach i kontaktach mailowych z funkcjonariuszami i uczestnikami tego postępowania z jednostek penitencjarnych w całej Polsce.\nNa koniec najważniejsze. Sąd Apelacyjny w Warszawie na skutek naszego zażalenia uchyliłpostanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie XXI Wydział Pracy, o braku możliwości dochodzenia naszych roszczeń w trybie pozwu zbiorowego i skierował sprawę do ponownego rozpoznania.Z szesnastostronicowego dokumentu zacytuję tyko mały fragment uzasadnienia Sadu Apelacyjnego: ? W pierwszej kolejności Sąd Apelacyjny zauważa, że o możliwości dochodzenia roszczeń w postępowaniu grupowym, decydują przesłanki w art. 1 i 2 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym?. Powyższy jak i pozostałe argumenty z uzasadnienia Sądu Apelacyjnego pokrywają się z naszą merytorycznie uzasadnioną oceną. Wyrażę też przekonanie oparte na tej merytorycznej ocenie, że nasza sprawa zmierza w dobrym kierunku.\nWyrażając radość z powyższego przypominam, że postępowanie w sprawie trwa i przyszły rezultat jest nadal otwarty. Na najbliższym posiedzeniu Sąd Okręgowy w Warszawie będzie się musiał określić co do pozwu zbiorowego. Po pozytywnym postanowieniu,a przekonany jestem, że takie będzie, Sąd wyznaczy termin przystąpienia do pozwu. Wówczas 620 funkcjonariuszy przyłączy się do pozwu i uzyska uprawnienia jakby pozew złożyli 23 stycznia 2013 r.\n/-/ Zbigniew Głodowski\nPoprzedni wpisKomunikat FZZSM z 16 września 2015 roku\nNastępny wpisRelacja z III Biegu Memoriałowego Tomasza Mielko 26 września 2015 roku Drzonków


Naruszanie lub przekraczanie granic dobrostanu psychicznego i fizycznego w związku może przybierać różne formy. Jak się przed tym bronić i kiedy warto rozważyć zakończenie związku – podpowiada dr Robert Kowalczyk, psycholog i seksuolog kliniczny. ...\nProblemy z wyrzucaniem rzeczy ma co piąta osoba w USA. Kolekcjonować można różne rzeczy – znaczki, sztukę, gadżety związane z filmami, popiersia Piłsudskiego, karty telefoniczne, pieniądze, a w skrajnych przypadkach śmieci. Co nam daje gromadzenie?...\nCzy lekarze potrafią słuchać pacjentów? Co trzeba zmienić w kształceniu lekarzy, by skutecznie komunikowali się z pacjentami? Mówi o tym etyk i filozof prof. Paweł Łuków. Medexpress:Panie Profesorze, dużo mówi się o kryterium jakości w ochronie...\nOkazywanie uczuć. Czy lubimy się przytulać? Pewnie, że tak! Ale czy z zupełnie obcymi osobami też? Z tym jest trochę gorzej, a przecież przytulanie nie tylko wspomaga odporność organizmu, ale również zmniejsza ryzyko chorób serca oraz niweluje objawy...\nŁysa zakonnica, czarny kot na drodze – w jakie przesądy wierzą Polacy? (WIDEO)\nOd wieków w ludzkiej świadomości istnieją przekonania o rzeczach nadprzyrodzonych. W społecznej świadomości pojawiają się symbole oraz sytuacje i osoby, które mają pewną moc sprawczą oraz w jakiś sposób wpływają na nasze życie. Okazuje się, że do...\nCzy wierzymy we wróżby i zabobony? (WIDEO)\nDo wróżbitów i tarocistów przychodzą różne osoby. Większością z nich kieruje ciekawość. Są jednak i takie, które będąc nieszczęśliwe, szukają szklanej kuli pocieszenia i dobrej wróżby na przyszłość. Jak się jednak okazuje, wróżby te nie zawsze się...\nCzy możemy żyć bez przyjaźni? Naukowcy orzekli, że brak przyjaciół jest tak samo szkodliwy, jak nadmierne picie alkoholu czy palenie tytoniu. Brak przyjaźni truje Uczeni są zdania, że samotność jest szkodliwa, tak jak wypalanie 15 papierosów...\nJeżeli kiedykolwiek dałeś się przez kogoś przytulić i od razu poczułeś się lepiej, to wiedz, że uścisk może pomóc w czymś więcej niż tylko w poprawie nastroju. Według najnowszych badań przeprowadzonych przez specjalistów z Uniwersytetu Carnegie...\nMobbing w miejscu pracy podwaja absencję chorobową kobiet, prowadzi do szerszego stosowania leków przeciwdepresyjnych i wpływa negatywnie na zdrowie kobiet przez długi czas. Z drugiej strony, mężczyźni dwukrotnie częściej opuszczają rynek pracy na...