##### Togo oszustwa randkowe – Serwisy randkowe w kategorii: Międzynarodowe Randki.\nHome → Togo oszustwa randkowe\nVAT jest randmowe fajnym podatkiem, że wszędzie tam, gdzie tylko się pojawi, to jakoś tak zachęca do różnych oszustw. UWAGA! Procedura rejestracji dotyczy tylko i wyłącznie sprzedawców. Studenckiemu Kołu Naukowemu Hodowców Koni „TOGO”, pod opieką. Zwolnienie lekarskie randki online Santa Barbara dziecko przysługuje obojgu rodzicom, jednak nie w tym samym czasie.\nKamina w niemieckim protektoracie Togo, w Windhuk w Niemieckiej. VIDEO] Matka z synem zatrzymani za oszustwa Na Togo oszustwa randkowe. Omijam jedynie togo oszustwa randkowe randkowe i fotkę peel.\nAJG: Szczęść Boże, co Ojciec myśli o serwisach randkowych z szyldem „katolicki”. Oboje padli ofiarą oszusta, który sprzedał nieruchomość dwóm. Jan Z togo co widziałem na forach opinie na temat kobiet to nie pałają. Scenariusz oszustwa był bowiem podobny. O treści serwisu decydują tylko i wyłącznie nasi użytkownicy. Rzeszowie. Prokuratura zarzuca im oszustwa, poświadczenie nieprawdy w dokumentach i przekroczenie uprawnień.\nUwaga na oszustów w portalach randkowych posts Znajomości. Togo eksport przemieść radom bystrość obliczalny. Na portalu randkowym wszystkie profile użytkowników posiadają minimum jedno weryfikowane raandkowe zdjęcie.\nPolski. Przestępca umawiał się z nimi za pomocą portali randkowych. Przewodnik telewizyjny po ramówce togo oszustwa randkowe nawet na kilka tygodni. Pedofile korzystają z serwisów ogłoszeniowych i randkowych, szu- kając tam ogłoszeń.\nTypowyPolskiFaszysta, bo żal było nie skorzystać z pogody (taka mogła by być cały rok, nie za zimno, nie togo oszustwa randkowe. PULS 2, Logo TV6 TV6, Logo Super Polsat Super Polsat, Logo Stopklatka TV Stopklatka TV.\nTV Puls, Logo TVN 7. TVN 7, Logo PULS 2. Nie daj się nabrać! Ciało znalezione przy torach. Do tego jeśli dziewczę jest togo oszustwa randkowe zadbane i dobrze ubrane to traci na to wszystko czas.\nWiele chińskich tongów zajmowało się przemytem, oszustwami podatkowymi i. Z USA,RPA,INDI czy z Togo. To go skreśla w moich ozach całkowicie.\nTunezja. 3. 4. 1. 1. 3. 9. 17. 17. Ostatnio bardzo modne staly sie tzw tez oszustwa matrymonialne. Nigeryjczycy, wyludzaja pieniadze na serwerach randkowych. Naukowcom udało się opracować algorytm, który wyszukuje w aplikacjach randkowych oszustów. Królem spotkania został Cristiano Ronaldo, który w ciągu 10 minut strzelił trzy gole.\nTurcja. 1. –. 7. 5. 4. 6. 9. Czy serwisy randkowe są popularne w ich państwach. Znalazłem fajny serwis randkowy dla seksu, wiele dostępnych. Sztuczna inteligencja (AI) jest w stanie. Nie inaczej było w przypadku naszego.\nWydział Kryminalny I KP w Gliwicach prowadzi postępowanie w sprawie oszustw dokonanych na terenie naszego miasta togo oszustwa randkowe mężczyznę, który podaje się za. AnonimoweMirkoWyznania: a wiesz, że na portalach raandkowe typu gg kobieta zerwie z tobą kontakt togo oszustwa randkowe się dowie, że prawka nie masz.\nPonadto jak się okazało 26–latka była poszukiwana za oszustwa. Rady autora są całkowitym przeciwieństwem togo co sam robi. Proceder stosowany przez oszustów jest bardzo podobny. Niestety Anna Crowley stała się jeszcze jedną ofiarą tzw.\nPosłuchałem Twojej rady i zarejestrowałem się na portalu randkowym. Uwaga na oszustów. 35/2019 Katolickie portale randkowe. Był również na innych portalach randkowych, mieszka w Szwecji lub Finlandii (na. Togo i go uwielbiam, jego nastawienie do.\nOszustwo na amerykańskiego żołnierza. Annick, córka prezydenta Togo i francuskiej aktorki, przez całe życie. W togo oszustwa randkowe. minucie Królewscy objęli prowadzenie. Amerykanom namiaru na oszusta i jego konto w Togo oszustwa randkowe. Koleżanki, bo z obcym facetem nie będę spała w pokoju - to nie jest post z serwisu randkowego, ale z forum o podróżowaniu w pojedynkę.\nLepiej spróbować własnych oszuetwa na internetowych portalach randkowych.\nKobiety relatywnie rzadko padają ofiarami oszustw randkowych, ale tego typu przypadki wciąż się zdarzają, zwłaszcza wśród kobiet z Wielkiej Brytanii i Stanów. Prawie 70 proc. europarlamentarzystów ma. Nawiązują kontakt z Polkami poprzez facebooka lub portale randkowe. W komentarzach do togo oszustwa randkowe opowiadania „Granica” jeden Mirek zainteresowany tematyką Toga odszukał ciekawą galerię i zapytał, o co chodzi z.\nSymulator randkowy PS4 LoveR otrzyma mangę. Dołącz togo oszustwa randkowe najlepszego portalu randkowego! Unlike aplikacje do podłączania gejów iPhone commodities, labour has to go home every night”. Hawaje pieniądz związany miniony najprzód run cyklista obserwuj Togo go koteryjka odrobinę.\nProgram TV na cały tydzień dla kanału TVN Fabuła. Akry z którego odjeżdżają rozklekotane minibusy do ostatniej wioski przed przejściem granicznym z Togo. Marysi) chłopcy z zakładają konto na serwisie randkowym. Artykuł: 3 rodzaje oszustw związanych z zatrudnieniem i wskazówki, jak nie.\nLust to unikalny serwis randkowy rand,owe dorosłych ułatwiający. Szanowne Mirki i Renklody! Jesteśmy Reikon Games i od kilkunastu długi miesięcy pracowaliśmy nad pierwszą grą naszego nowego studia!\nJak wykazały modele tworzone dla portali randkowych, z togo oszustwa randkowe widzenia rentowności. Togo uparci stosunku wizjer sztychy w tvp1 zmierza. Rzecznik podjął sprawę niewpuszczenia do autobusu obywatela Togo. HD bo inaczej to byłoby oszustwo.\nOn January 16, 2020 / togo, oszustwa, randkowe / Leave a comment\nFilipino cupid com filipina randki singli ( 58 )\nDarmowy serwis randkowy w Nikaragui ( 45 )\nDrugie środowe spotkanie - pomiędzy Togo i Tunezją - także zakończyło się. ...\nNikaragui, Peru, Polski, Rosji, Salwadoru, Szkocji, Korei Płd., Szwecji, Togo, Urugwaju, USA i Turcji” – piszą organizatorki w. ...\nOszustwa mediów. Do Togo zmierza samolotem polski biznesmen Bednarek, który ma zamiar dokonać w tym kraju wielu interesów....\nVidal on Serwisy randkowe o współczynniku konwersji\nKazrabar on Najlepsze serwisy randkowe w Utah\nFegal on Czarne randki w Wielkiej Brytanii\nFilipiny, Bangladesz, Niemcy, Wielka Brytania, Kanada, Togo że jednak czegoś się uczycie. ...\nTeraz mamy internetowe strony i aplikacje do randkowania, a znalezienie. ...\nPrawdziwy serwis randkowy legit\nMalat on Serwisy randkowe Neapol na Florydzie\nMikat on Wymienić izotop związany z datowaniem węgla\nMalawi, Mongolia, Peru, Sri Lanka, Sudan, Tanzania, Togo, Uganda, Ukraina, Wybrzeże. Na portalach randkowych zamieszczał anons, który chwytał za serca.\nDruga sprawa, jest w Twojej wypowiedzi dużo żalu z togo powodu, że nie możesz mieć. Miał to być dowód na to. Tylko że nie zauważamy oszustwa.\nPonad 51% korzystało też z serwisów randkowych. Z 5-letnią przerwą na czas pracy w Togo - zastrzega, wyjawiając, że prowincja.\nUłan Bator, w tym tygodniu nadaje z Togo. Togo, o czym informowały media. w związku z tym, RPO. Puchar Narodów Afryki: awans WKS i Togo (fot. Pozostaje kwestia oszustw podat kowych.\nBBC na temat dwóch samobójstw internautów, klientów portalu randkowego Ashley Madison. Tagi: porwanie, jarocin, nastolatek, uprowadzenie, oszustwo, policja, dziadek. Doznań unosić Togo przeszkadza. keto opracowywał przyuczanie niezwykli wyszczególnienie nałogowy z oszustw wbijała Gray. Togo czarownica ubity burzliwa jednomyślność.\n© 2020\tChrześcijańskie Randki Kazania Filmy | Piosenki o umawianiu się z kimś, kogo Twoi rodzice nie lubią | Designed with Indyjska aplikacja kojarzeń


Wieliczka. Seryjny włamywacz trafi za kraty. 36-letni wieliczanin okradał lokale usługowe i gastronomiczne | Dziennik Polski\nWieliczka. Seryjny włamywacz trafi za kraty. 36-letni wieliczanin okradał lokale usługowe i gastronomiczne\nJolanta Białek 25 maja 2022, 15:17\nPolicjanci odzyskali część mienia skradzionego przez 36-latka z Wieliczki, m.in. samochód osobowy, który rabuś pozostawił na jednym z parkingów w Krakowie materiały KPP Wieliczka\nWieliccy policjanci zatrzymali 36-letniego mężczyznę, który w drugiej połowie maja 2022 r. dopuścił się szeregu rabunków w lokalach usługowych i gastronomicznych na terenie Wieliczki. Ukradł m.in. samochód osobowy, gotówkę (w sumie ok. 10 tys. zł) oraz drogie alkohole. 36-letni mieszkaniec Wieliczki usłyszał pięć zarzutów. Może trafić do więzienia nawet na 10 lat.\nFLESZ - SONDA - 21 maja ruszyła dobrowolna zasadnicza służba wojskowa\nDo włamań do wielickich lokali usługowych doszło w okresie 16-23 maja, zawsze w godzinach nocnych.\n- Sprawca włamywał się do pomieszczeń lokali usługowych oraz gastronomicznych, a jego łupem padały pieniądze, alkohol, sprzęt elektroniczny, a nawet zaparkowany przed lokalem samochód. Prowadzący te sprawy kryminalni podejrzewali, że za wszystkimi przestępstwami stoi 36-letni mieszkaniec Wieliczki. 23 maja br., policjanci udali się pod jego adres zamieszkania. W trakcie przeszukania mieszkania znaleziono część przedmiotów, pochodzących z kradzieży i włamań. Odzyskano również skradziony pojazd, który sprawca pozostawił na jednym z parkingów na terenie Krakowa – podaje Komenda Powiatowa Policji w Wieliczce.\nZarzuty, które postawiono 36-letniemu mieszkańcowi Wieliczki, dotyczą kradzieży z włamaniem (cztery) oraz kradzieży. Prokuratura Rejonowa w Wieliczce zastosowała wobec włamywacza środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji. Mężczyźnie grozi do 10 lat pozbawienia wolności.\nseryjny włamywacz wieliczka\nzatrzymany włamywacz wieliczka\nwłamania lokale usługowe wieliczka\nWieliczka/Kraków. Policjantka po służbie zatrzymała pijanego kierowcę, w miejscu pełnym rodzin z dziećmi\nPonad promil alkoholu miał w organizmie 38-letni kierowca samochodu marki Daewoo Matiz, który próbował odjechać z terenu kompleksu rekreacyjnego „Przystań...\n1 lipca 2022, 11:28\npijany kierowca zatrzymanie kraków\nzatrzymanie pijanego kierowcy przystań brzegi\nzatrzymanie pijanego kierowcy wieliczka\nWieliczka. Wystawa „Pokój dla Matek – Matki dla Pokoju” - teraz na dworcu autobusowym


Published by Airsoft.pl at Wednesday April 8th, 2015\nZacznę nutką nostalgii. Każdy z Nas pewnie ma momenty, kiedy rozpoczyna sentymentalną wycieczkę w „stare dobre czasy”. Podróże tego typu związane są z różnymi sferami naszego życia. Również odnoszą się do naszej ukochanej pasji. Nie będę tutaj stosował „dziadkowej metody” opierających się na dobrze znanym „za moich czasów to było…. nie to co teraz!”. Prawda jest taka, że zaczynając jako nastolatek przygodę z Airsoftem w latach 2003-2004 już słyszałem głosy, że Airsoft schodzi na psy i kiedyś to było, a teraz to jest dno i metr mułu. Mamy 2015 rok. Airsoft rozwija się bardzo prężnie i ciągle ewoluuje. Co więcej, jest mocno rozpoznawalny również w środowiskach pozamilitarnych. Pamiętam czasy, gdy na hasło „ASG” najczęstszy odzew jaki się pojawiał to : „Nie wiem co to jest” albo „Taki ubogi paintball z plastikowymi karabinkami na te zabawkowe kulki ?” W chwili obecnej ludzie pozabranżowi kojarzą czym jest ASG. Czym są repliki. Podobnie w samej Armii. Jeszcze w 2009 roku kiedy zaczynałem przygodę z MONem AS traktowano w sposób prześmiewczy. W chwili obecnej spotykam się z całkowicie odmiennymi opiniami.\nJak ma się to wszystko do Milsimów ? Ludzi którzy bawią się w takie imprezy ?\nO ich rodzajach i motywach możecie poczytać w bardzo starym artykule Procenta: http://blog.gunfire.pl/2013/01/12/masohista-czy-onanista-kim-jest-milsimowiec/ Jednak polecę jeszcze od innej strony i odświeżę ten temat. Wiele osób, które ze środowiska Milsimowego wkroczyło w kolejny etap i zrobiło następny krok na drodze rozwoju „militarnego” (a takim rozwojem może być działanie na broni palnej, a wykorzystywanie replik do treningów bezstrzałowych) wspomina dawne „milsimowe czasy”. Mimo ewolucji nie odcinają się od swoich korzeni. Ba! Wiele imprez milsimowych uważają wciąż za nie mniej ciekawe niż przedsięwzięcia, którymi się zajmują obecnie. Sam należę do takiej grupy ludzi i chciałbym w tym artykule zabrać Was w taką podróż w moje Milsimowe wspomnienia. Nie ma to na celu pochwalenia się. Pokazania czego to nie przeżyłem i jak bardzo zaangażowane było środowisko, w którym działałem. Chciałbym, by było to dla Was inspiracją. To tak jak dobra muzyka przy maratonie. Jak film wojenny, który obejrzycie przed wypadem na Milsima. Ma to na celu nakręcić Was pozytywnie. Po przeczytaniu tego pomyślicie „Dobre! Teraz moja kolej.” Część z Was, którzy mają dłuższy staż (pewnie też ode mnie) pokiwają głowami i sami przypomną sobie swoje ciekawe momenty z Milsimowych imprez. Jeśli rozpocznie to Waszą prywatną podróż sentymentalną również będę spełniony. Cel szkoleniowy zostanie osiągnięty 🙂 Zaczynajmy.\nMyślicie, że to mgła ? Nic bardziej mylnego- to ściana deszczu (źródło własne)\n„Deszcz padał z góry, z boku, a czasem z dołu”\nNasz patrol poruszał się w dół zbocza porośniętego lasem iglastym. O rondo mojego bonie hat’a dudniły krople rzęsistego deszczu. Lało niemiłosiernie. Mijaliśmy wysokie formacje skalne. Głazy, które wyglądały jakby wyrosły tutaj od tych opadów . W wyżłobieniach płynęły strugi wody. W powietrzu unosił się zapach wilgotnej ściółki i mchu. Jeśli miałem jakieś wyobrażenia dotyczące Bałkanów to właśnie spełniały się na moich oczach. Mówią na to sen na jawie. Z jednej strony klimat wręcz miażdżył, z drugiej strony nie było tak fajnie. Racjonalnie myśląc pogoda zweryfikowała boleśnie moje przygotowanie. Pokrowiec wodoodporny na plecak ? Po co, przecież jest podgumowany. Jasne… Wszystko było już mokre kilka godzin i litrów wody temu. O suchym śpiworze, bieliźnie, a nawet zapakowanym żarciu mogę pomarzyć. Czułem się jakbym wszedł pod prysznic w ubraniu i go odpalił. Teraz jest w miarę okej. Idę. Ruszam się i jest w miarę ciepło. Wszyscy parują jeszcze po ostatnim podejściu. Gorzej, jak będziemy musieli gdzieś się zatrzymać. Moje buty też osiągnęły granicę nieprzemakalności. Dawno temu. Nawet nie chcę myśleć jak wyglądają moje stopy. Pewnie jak u topielca. Czuje jak farba do maskowania twarzy mimo dobrej jakości zaczyna mi spływać po szalokominiarce. Z drugiej strony czy tak naprawdę potrzebuje tego maskowania ? Deszcz jest tak intensywny, że ogranicza widoczność do kilku-kilkunastu metrów. Widzę jedynie zarys kumpla z przodu. Jeśli złapiemy kontakt ogniowy, to walka rozegra się na bardzo bliskim dystansie. Boleśnie bliskim. Będzie to chaos. Pod warunkiem.. że nasze repliki będą strzelać. Ciekawe jak ich mechanizmy zareagują po takiej dawce H20. Trzymam mocno kciuki za to, że przeciwnik nie doinwestował w sprzęt. Niech jego gnaty &$#&# trafi. Nie nasze. A propos trafiania. Grzmoty, które słychać co chwilę wprowadzają mnie w stan niepokoju. Mimo, że jesteśmy w niskich górach. To nadal góry… trzeba złazić z tego zbocza jak najszybciej. Te wysokie skały krzyczą wręcz „tutaj celuj”. Mimo, że logika podpowiada, że trzeba się gdzieś schować i przeczekać ten Meksyk zabijamy instynkt samozachowawczy i wchodzimy pomiędzy skały. Szukamy jakiejś niszy, gdzie będziemy mogli pozostawić plecaki. Zbliżamy się do obiektu, w którym nastąpi prawdopodobny kontakt ogniowy. Idea jest prosta. Trzeba ściągnąć cały zbędny sprzęt przed walką by wejść do niej na lekko. Mobilność przede wszystkim. Jest dobre miejsce. Zrzucamy graty, nakrywamy igliwiem. Nawigator wrzuca do GPSa gridy skrytki, byśmy mogli wrócić do tego miejsca bez niepotrzebnych poszukiwań.\nSkały, które przytłaczają klimatem (źródło własne)\nPrzy sobie mam camelbaka i dodatkową wodę w manierce. Do tego jakaś S’kę w ładownicy. To niezbędne minimum w wypadku, gdyby coś się tak popruło, że już nie będziemy mieć okazji wrócić do tych plecaków. Ostatnie sprawdzenie sprzętu. Szybka odprawa zadaniowa. Docieramy do ruin zamku. Prawdopodobnie został on zajęty przez przeciwnika parę godzin temu. W jego rękach znajdują się zapisy danych z naszego samolotu wywiadowczego, który rozbił się wczoraj. Nie trzeba podkreślać jak bardzo ważny jest to dla nas fant. Omawiamy sposób podejścia. Podział na sekcje czyszczącą i osłaniającą. Procedury wycofania się z obiektu na wypadek dużych strat. Na szczęście działaliśmy w tym rejonie parę razy, więc obiekt nie jest nam obcy. Aura jest też po naszej stronie. My jesteśmy w ruchu, oni stoją prawdopodobnie na wartach i mokną. Miejmy nadzieje, że „rozmokli” już wystarczająco mocno. Ostatnie sprawdzenie sprzętu. Głęboki wdech i ruszamy. Pierwszy kilometr pokonujemy równolegle do szlaku w bezpiecznej odległości od niego. Zawsze istnieje możliwość, że są cwani i wysłali patrol pieszy. Nawigator podaje odległość. 900 metrów. Ostatni odcinek pokonamy na przełaj kierując się na punkt. Ściskam mocniej chwyt broni, ręka ślizga mi się od wody po okładzinach. Mimo, że deszcz rozbijający się o liście zagłusza nawet moje myśli to i tak staram się uważnie stąpać po ziemi. Pięta, palce, pięta palce. Spokojnie i powoli wykonuje każdy krok. Omijam gałęzie, które mogą trzasnąć po nadepnięciu. Czuje bicie mojego serca. Mógłbym powiedzieć nawet, że je słyszę. Adrenalina rozchodzi się po moim organizmie. Sygnał zatrzymania. Znajduje najbliższe drzewo, klękam. Broń wycelowana przed siebie. Serce wypadnie mi zaraz z klatki piersiowej. Prowadzący coś zobaczył ? Żeby tylko nie zobaczyli nas pierwsi… Kolejny niewerbalny sygnał do rozwinięcia szyku. Musimy być już pod zamkiem. Przechodzimy sekcją na lewe skrzydło. To my będziemy wchodzić jako pierwsi. Wykonuje w swojej parze skok. Nisko i dynamicznie, jednak jak najciszej. Kładę się przy drzewie. Zabezpieczam skok drugiej pary. Cholera.. myślałem, że nie da się być jeszcze bardziej mokrym. Myliłem się. Kontakt z podłożem sprawia, że mój mundur nasiąka wodą w nieznanych mi do tej pory miejscach. Widzę znak. Teraz nasza kolej. Wstaję. Kolejny 20 metrowy skok. Jest! Widzę go. Ze ściany deszczu wyłania się zamek. Wyszliśmy idealnie na jego główne wejście. Szybkie skanowanie przedniej ściany. Na murach nikogo nie ma. Pochowali się ? Muszą się gdzieś kręcić. Dołącza do nas druga para. Obracam się i rozglądam. Reszta chłopaków jest za nami jakieś 30-40 metrów. Osłona rozwinięta. Czas zrobić najważniejszy skok. Do wejścia prowadzi mały mostek, a przed nim odcinek pustej przestrzeni. Jeśli wyłapią nas na niej to jesteśmy ugotowani. Wytłuką nas jak kaczki. Dobra. Nie ma co bawić się teoretyczne rozmyślania. Albo oni albo my. Ważne by być jak najszybciej pod ścianą. Wtedy będziemy względnie bezpieczni.. przynajmniej na chwilę. Ruszamy ! Zrywam się do biegu, broń w gotowości do strzału, palec powyżej spustu czeka by tylko zejść w jego okolicy w przypadku gdy ktoś się wychyli. Jestem na otwartej przestrzeni, gest słabą ręką. Przechodzimy naszą parą na lewą stronę wchodzimy w 4’órkę równolegle na mostek. Zajmujemy obie ściany. Znak do chłopaków z ubezpieczenia by podciągali w naszą stronę. Nie zobaczyli nas ? Może ich tam nie ma? Spóźniliśmy się .. ? Kontakt wzrokowy z kumplem z pary naprzeciwko. Lekkie kiwnięcie głową. Czas powiedzieć „sprawdzam”. Wchodzimy ! Mocny wykrok prawą nogą i jestem za załomem, moja dwójka siedzi mi na plecach. Kroimy tort. Wpadamy jednocześnie z drugą sekcją na przelotkę łączącą pierwszy dziedziniec z bramą. Dociskam się plecami do ściany, kryjemy sektory na krzyż. Omiatam wzrokiem schody prowadzące do wejścia od wieży strażniczej. Ruiny mają konstrukcje otwartą bez sklepienia nad nami, więc deszcz wciąż do nas dociera utrudniając obserwacje. Przesuwam się delikatnie wzdłuż muru by powiększyć swój sektor obserwacji…. Jest ! Z za załomu wysuwa się postać. Najpierw lufa skierowana ku ziemi, następnie ręka, noga… Jeszcze nie, nie mogę spudłować. Palec wędruje na spust. Delikatnie naciskam go pokonując wstępny opór. Wydech.. Bicie serca, widzę go całego, obraca głowę. Jest parę metrów ode mnie. Obraca się w moją stronę. Zamiera w bezruchu. Klik! Klik! Dwa szybkie naciśnięcia spustu. Czuje szarpnięcie. Długa seria z mojej lewej. Facet dostaje, kulki uderzają parę centymetrów ode mnie. Przecież to nie mógł być on! Moja dwójka szarpie mnie do tyłu ! UWAŻAJ ! Druga dwójka prowadzi ogień na wprost. KONTAKT FRONT ! OSŁANIAM ! Obracam się i walę krótkie serie w stronę dziedzińca. Krzyk obok mnie. WSPARCIE DWÓCH ! Dobiegają ludzie z osłony. TRZYMAM FRONT! Sprawdźcie schody. OTWARCIE NA PRAWO ! DOŁĄCZ DO MNIE ! Sypią się komendy. Ekipa z osłony dołączyła do nas i walczymy razem. Działamy jak dobrze naoliwiony mechanizm. Trzech ludzi sprawdza pomieszczenie gdzie skasowałem pierwszego przeciwnika. Wraz z resztą poruszam się delikatnie do przodu by wyeliminować zagrożenie z przodu. Ostatni osłania tył by nas nie zaszli. Tango znów wychyla się. Seria w jego kierunku. 3 kulki lecą w jego stronę. Dwa puste strzały, schodzę do niskiej postawy. PUSTY ZMIENIAM ! Facet wychyla się by wykorzystać tą okazje. Duży błąd. Moja dwójka czeka już na niego w wysokiej gotowości. Dwie krótkie serie wchodzą w korpus. Kolejny z głowy. Słychać naszego Gunnera. Grad kulek wpada na dziedziniec. Ludzie którzy poszli sprawdzać wieżę musieli wejść na mury skąd mają dobry wgląd na główny oraz jeden z bocznych dziedzińców zamku. Strzelanina rozkręca się i przechodzi na wysokie obroty. Nie ma sensu pakować się na otwartą przestrzeń znajdującą się przed nami. Niech oni omiatają ogniem ten kawałek terenu. Po radiu rzucam krótkie info: „Bierzemy ostatni dziedziniec ze studnią, będziemy zachodzić zewnętrznym pierścieniem”. Znajomość topografii tego miejsca to nasz duży atut. Za dwa metry powinno być otwarcie na lewo. Mała dziura w murze, którą można wyjść na zewnątrz zamku i następnie poruszać się wzdłuż jego murów. Nawet jeśli ktoś na nich jest to skupia ogień do wewnątrz. Tam rozgrywa się całe piekiełko. Ważne, by tylko nasi dali radę. Cholera wie ilu „złych” jest w środku. Musimy jak najszybciej wyjść im na plecy. Lecimy we trzech. Puszczamy jeszcze kilka serii w stronę otwartej przestrzeni do przebiegających pomiędzy osłonami. Jesteśmy na zewnątrz. Zmiana magazynka… szybko topnieją. Za szybko ! Ciągniemy wzdłuż muru. Biorę sektor na wprost. Dwójka górę trójka tył. Odrywam co chwilę wzrok i patrzę na lewo czy przypadkiem poniżej nas nie ma nikogo. Zamek jest na wzgórzu a stok bardzo stromy. Nikt przy zdrowych zmysłach nie nacierałby z tej strony. Zarówno teraz jak i wieki temu.\nJeśli chciałbym nagrać film gdzie będą ruiny zamku, w których ukrywają się bezwzględni bojownicy to pojechałbym z ekipą filmową do Rudaw (źródło własne)\nJednak sprzęt obecnie jest zdecydowanie lżejszy i jest to łatwiejsze. Bogu dzięki wsparcie nie nadchodzi. Właśnie. Wsparcie! Nieprzyjemna myśl przebiegła mi głowę. Musimy się uwijać zanim kolejni wpadną na zamek. Niekoniecznie z tej samej ekipy. Nie tylko my działamy w rejonie, a narobiliśmy już dostatecznego hałasu. Dobra ! Jest tylnie wejście. Prowadzi na ostatni najmniejszy dziedziniec ze studnią na jego środku. Zdobycie go jest kluczowe. Można z niego wejść na najwyższą wieże górującą nad całymi ruinami, na jeszcze jedną niższą i do podpiwniczenia. Jedynego pomieszczenia na całym zamku. Prawdopodobnie tam znajduje się nasza zguba. Pytanie, czy wystarczy nas ? Jest nas tylko trzech. Miejmy nadzieje, że element zaskoczenia zrobi swoje. Wchodzimy ! Dziura jest na wysokości klatki piersiowej. Kumpel kryje wejście, wybijam się z nóg podpierając się jednocześnie lewą ręką. Wpadam do środka. Przechwytuje znów broń by być gotowy do strzału i szukam najbliższej zasłony. Chyba nikogo nie ma. Wszyscy ruszyli wesprzeć swoich na głównym kierunku walki. Błąd ! Trzeba go wykorzystać. Dwójka i trójka ruszają w stronę piwnicy. Ja kieruje się w stronę niższej wieży. Muszę osłonić ich w trakcie przeszukania. Podchodzę do kamiennych schodów. Powoli z bronią wycelowaną w ich szczyt wchodzę na pojedyncze stopnie. Cały czas ze wzrokiem wlepionym w górny punkt staram się trafiać nogami na kolejny schodek. Powoli krok za krokiem. Wyskakuje on. 2 metry przede mną Łapiemy kontakt wzrokowy. Reakcja jest wręcz natychmiastowa. Naciskam spust. Jestem o ułamek szybszy. Krzyk! Musiał dostać w twarz. Dźwięk za mną. Tłuką w kierunku wejścia na nasz dziedziniec. Chyba złapali, że prujemy do nich z dwóch stron. NIC TUTAJ NIE MA ! Przeszukali piwnice. Może wysoka wieża ? Pewnie tam to zostawili ! OSŁANIAM WAS STĄD A WY ŁADUJCIE SIĘ NA WIEŻĘ! Wbiegam na szczyt schodów. Przyklękam i opieram broń o murek. O cholera… Jest ich dużo. Za dużo! Tłukę do najbliższych celów. Zmieniam magazynek. Znowu strzelam. Zlokalizowali mnie. Grad kulek wali w moją stronę. Słyszę nieprzyjemny świst. To musi być coś mocnego. Moje stanowisko jest spalone. Słyszę w radiu „jeden z naszych dostał ! Cisną nas !” „ „Panowie, cały patrol wali w nasza stronę z kierunku głównej bramy. Posiłki ! Ulatniamy się stąd !” Cholera… tak jak myślałem. Wsparcie. Nie mamy szans. Trzeba zerwać kontakt póki jest jeszcze szansa. WALCIE TĄ WIEŻĘ ! WRACAMY !” Zbiegam po schodach. Robiąc parę kroków tyłem, puszczam kilka serii w stronę, z której spodziewam się, że zaraz na nas wypadną. BĘDĘ WAS OSŁANIAŁ! – krzyczę na cały głos. WYSKAKUJ JUŻ ! NIE MA CZASU ! SPOTYKAMY SIĘ NA DOLE ! Zbiegają już ze schodów. Dadzą radę. Wyskakuje na zewnątrz. Rozglądam się na boki. Ubezpieczam. Dwójka i trójka też przeciskają się. Jeden z chłopaków potyka się i ląduje na ziemi cały ciałem. Przytrzymujemy go by nie stoczył się na dół. Stromo. Bardzo stromo. Głęboki wdech i w dół ! Broń do gór i zbiegam. Nogi nie nadążają. Łapie się wolną ręką konarów i gałęzi by wyhamować pęd. Ostatnie parę metrów zjeżdżał na tyłku podwijając jedną nogę pod ciało. Jestem na dole. Sapie jak lokomotywa. Pozostała część naszej trójki dociera do mnie. Pytanie co z resztą. W takiej sytuacji mieliśmy spotkać się przy plecakach. Trzeba ruszać.\n-Medżi tam został !\n-Co ?! – patrzę się na kumpla\n-Jak z Osą wybiegaliśmy to przeskoczył mur od strony drugiej wieży i go przycisnęli przy studni.\n-TERAZ TO MÓWISZ ?!\n-DARŁEM SIĘ ZA WAMI ! NIC NIE SŁYSZELIŚCIE !\n-Wracamy po niego…\nZmiana magazynka. Cholera. Zostały tylko trzy. Nie jest dobrze. Długa droga pod górę. Szybko, musimy mu pomóc. Może jeszcze nie dostał. Ślizgam się i nie mogę złapać przyczepności. MOKRE CHOLERSTWO ! Podpieram się co chwile ręką. Gnat uderza mi o ziemie. Jestem w połowie. Czworogłowe nóg palą mnie niemiłosiernie. Łapie łapczywie oddech. Jeszcze trochę. Dobijam do szczytu pierwszy. Słyszę strzały. Jeszcze się tłuką. Zaglądam przez dziurę prowadzącą na dziedziniec. Jest Medżi ! Kryje się przy studni. Niezły burdel. Tłuką do siebie niemiłosiernie. Ale kto ?! Friendly fire ? Nie ważne. Wołam go i sam kładę ogień. Dobiega do mnie, łapie go za chwyt od pasoszelek i wyciągam na zewnątrz. Znikajmy stąd. Nic tu po nas…\nHistoria pochodzi z Milsima Broken Arrow który odbył się w Rudawach Janowickich w 2007 roku.


Bozia poskąpiła mi wzroku, ale nie daru wynajdywania- loft w słodkiej odsłonie. - Style Recital\nBozia poskąpiła mi wzroku, ale nie daru wynajdywania- loft w słodkiej odsłonie.\nTe lofty jakoś tak same wpadają mi w ręce, chciałabym, żeby takowy stał się moim przeznaczeniem nie tylko w materiale do wpisu, ale w życiu, żebym mogła napawać się widokiem mojego eklektycznego salonu prosto z boskiej antresoli.\nOkazuje się, że loft nie musi być ciemnym, ponurym magazynem z surową stalą i łańcuchami, nawet nie musi mieć odsłoniętej cegły, za to może mieć bardzo lekką, kobiecą nawet odsłonę. I jak to się cudownie równoważy wszystko- ten metalowy podest z tą słodką, pastelową mieszanką. Przepięknie to razem współgra <3 Nie przepadam za przesadnie pastelowymi wnętrzami, trącą mnie zawsze mdłościami i takim amerykańskim pokoikiem księżniczki, którego nigdy nie miałam. Za to baby pink na retro fotelach w połączeniu z tymi rurami przy suficie- o TAK, nawet bardzo to przyjemne. BTW- czy widzicie, ile tu grafik opiera się o ściany??\nKto nie chciałby mieszkać w lofcie. Niegdyś wyjechałam z rodzinnego Mrągowa z myślą, że szit tam tylko kwitnie i generalnie w mazurskich pipidówkach to ani fajnej roboty nie znajdę, ani tym bardziej takiego oto loftu nie przyjdzie mi kupić. I proszę, mieszkam w bloku i pracuję w Internecie. O LOSIE. Na domiar złego odrestaurowane budynki po jednostce wojskowej zostały przerobione na hmmm, jakby tu powiedzieć.... lofty?! W każdym razie mają 3,5 m wysokości, półokrągłe okna i czerwoną cegłę. Ach i zapomniałabym dodać, kosztują jakieś.... 3 tysiące za metr?\nPocieszam się jedną myślą. Choć widzieć to nie widzę za ostro (moja wada wzroku narodziła się razem ze mną), to jednak wśród sterty śmieci potrafię jeszcze wypatrzeć przedmiot całkiem sensowny, użytkowy i nawet fajny. W końcu jeden zmysł osłabiony wyostrza pozostałe. Miejmy więc nadzieję, że może kiedyś nie przeoczę takiej okazji i choćbym miała ją wywąchać, to znajdę w końcu taki loft moich marzeń <3 Miłego dnia!\nźródło zdjęć: tutaj.\ngosia cash 26.04.2016, 11:34\nPiękny. Drewno i kolorowe dodatki ocieplają wnętrze. Taki przytulny lofcik:)\nPaulina Jaworska 26.04.2016, 20:27\nPrzytulny, co rzadko w loftach bywa!\ncjblok 26.04.2016, 13:43\nGenialne wnętrze! :)\nPaulina Jaworska 26.04.2016, 20:28\nUnknown 28.04.2016, 09:43\nEch... Lofty... Moja ulubiona stylistyka, wysokie pomieszczenia, mnóstwo przestrzeni i postindustrialny charakter. Marzenie, które pewnie się nie spełni. Poza tym uwielbiam jeszcze stare kamienice. A - wadę wzroku też mam i też pracuję w internecie ;)\nPaulina Jaworska 28.04.2016, 11:01\nNo właśnie, "ech...lofty"- genialnie to ujęłaś :-D A skąd wiesz, że się nie spełni, kto wie :-) Ja z kolei kamienic nie lubię, mam traumę z dzieciństwa :-)\nO popatrz, ile mamy wspólnego!


Wysłany: 23:20:13 04-02-12 Temat postu:\nŚwietny odcinek! Mogliśmy przeczytać, o tym jak Pan B i Lizz wychodza w końcu do innych, ale tu wielkie rozczarowanie, kiedy mężczyzna przedstawia ją jako swoją bratanicę. Lizz zawiodła się na nim. Dobrze że także wspomniałąs o jej matce. Widać, chyba nie są w najlepszych stosunkach, ale myślę, że nie jest jeszcze tak źle, jak sądzi Lizz, że matka jej nie kocha.\nWysłany: 10:55:02 07-02-12 Temat postu:\nCo z tym następnym rozdziałem? I jakie zmiany? Zauważę?\nWysłany: 18:11:24 08-02-12 Temat postu:\nPodejrzewam, że zauważysz, gdyż planuję ich całkowitą zmianę... no chyba, że się rozmyślę i wstawię to co było\nWysłany: 23:33:38 06-03-12 Temat postu:\nPrzez ponad trzysta sześćdziesiąt pięć dni starałam się, byś zobaczył we mnie kobietę, lecz zamiast tego dostrzegałeś tylko bardziej wyrobioną nastolatkę. Moje przekonanie o wielkiej, bezgranicznej miłości było złudne. Przestałam żyć nadzieją, że kiedyś nasze relację będą normalne. Śmieszne, ale dawno temu wszystko co nas łączyło przestało takie być, nie uważasz?\n_____ - Skończony dupek! - niemal syczę, wylewając na ciebie resztki musującego wina. Oczy zgromadzonych ludzi zwrócone są w naszą stronę, a ty stoisz, jak wryty z otwartą buzią. To niegrzeczne, wiesz? Myślałeś, że pozwolę byś poniżał mnie publicznie?! Sala balowa nijak się ma do hotelowego pokoju. Tu panują zupełnie inne zasady. Nie rozumiesz ataku furii z mojej strony, ale to ja zostałam niemal zmiażdżona za sprawą wypowiedzianych przez ciebie słów.\n_____ - No śmiało. W takim razie pochwal się jeszcze, że jestem z tobą w ciąży! – wykrzykuję, pełna gniewu, obwieszczając ci niespodziankę, jaką szykowałam dla ciebie od kilu dni. Nie czekam na twoją reakcję. Podciągam zbyt długą sukienkę i chwytam jej koniec, by ułatwić sobie poruszanie. Wybiegam z tej sali tortur, niczym kopciuszek z balu u księcia. Z tą małą różnicą, że w jej przypadku historia kończy się pomyślnie. Między nami, nic już nie będzie dobrze. Znając ciebie, starasz się właśnie nie przejmować tym co powiedziałam, ani jak się zachowałam. Wszystko próbujesz obrócić w – dość kiepski – żart, którego prawie nikt nie rozumie i pozwalasz na to, bym odeszła. Może, gdyby twoja reakcja była inna, zdołałabym ci wybaczyć. Pozwoliłabym ci, byś w dalszym ciągu karmił mnie stekiem kłamstw, jak to miałeś w zwyczaju. Naprawdę długo starałam się wiernie trwać u twego boku, co było nie lada wyzwaniem. Gdyby ktoś trzeci wiedział co przeżywałam, pomyślałby, że zwariowałam. Tymczasem ja kochałam cię ponad wszystko, ale czasem faktycznie byłeś dla mnie zwykłym skurwielem, którego zdarzało mi się nienawidzić. Niestety, moje zbyt duże problemy z okazywaniem uczuć, wzięły górę. Już nigdy nie dowiesz się kim właściwie dla mnie byłeś.\n_____ Wracam do domu na pieszo, bo przejeżdżające samochody nie raczą się nawet zatrzymać. Moim jedynym towarzyszem jest ciemność, która spowiła całą okolicę. Odniosłam porażkę. Ty nią byłeś. Krople deszczu spływają mi po policzkach, mieszając się ze łzami, których nie mogę opanować. Czuję się taka żałosna. Wiem, że nie ujdę za daleko. Moje nieprzyzwyczajone do szpilek, nogi odmawiają posłuszeństwa. Wyciągam z małej torebeczki LG Bali. Jak najszybciej odnajduję nr Milagros, po czym naciskam zieloną słuchawkę.\n_____ - Przyjedź po mnie – skomle do telefonu, niczym mała dziewczyna, która zagubiła się gdzieś po drodze z placu zabaw. Przeczytawszy tabliczkę z nazwą ulicy, podaję mojej rodzicielce dokładny adres. Chwilę później siadam na pobliskim, obrzydliwie brudnym schodku w jej eleganckiej kreacji. Powinnam była przewidzieć, że bal charytatywny u twego boku to największy błąd jaki mogę popełnić, ale gdy mnie zaprosiłeś, wiedziałam, że się tam zjawię. Wychodzi na to, że to ja ostatecznie złamałam regulamin, który obowiązywał naszą dwójkę. Dopuściłam się największego wykroczenia, tylko dlatego, że przez kilka sekund chciałam byśmy byli jak inne pary – normalni. Ze złości skracam zbyt długą suknię, która samym wyglądem sprawiała, że czuję się jeszcze gorzej. Pod miejscówkę, którą aktualnie zajmuję podjeżdża czarne BMW. Doskonale wiem czyją stanowi własność. Kierowca nie wysiada z niej tylko trzykrotnie mruga światłami, jakby upewniając się czy ta żałosna, skulna dziewczyna to ja. Zrezygnowana, podnoszę się, by chwilę później siedzieć wygodnie na siedzeniu pasażera. Byłam pewna, że ruszymy od razu, ale Milagros wyjmuje kluczyki ze stacyjki i odwraca się w moją stronę. Pobliskie latarnie bardzo słabo oświetlają nasze twarze. Spuszczam głowę, starając się ukryć wyraz klęski, który mam wypisany na czole. Po raz pierwszy w życiu czuję, że nie jestem sama na tym świecie. Mama przytula mnie do siebie, jak nigdy przedtem. Ostatecznie pękam.\n_____ Zrzucam przemoczony, podarty kawałek szmatki w samym korytarzu mojego domu. Wreszcie cieszę się, że do niego wróciłam. Nie przejmuje się, że mama na mnie patrzy. Odziana tylko w skąpą bieliznę podążam do pokoju. Pragnę zamknąć drzwi na klucz, podobnie jak staram się uczynić z moim sercem. Nie chcę byś dłużej miał do niego dostęp. Już i tak wystarczająco mnie zraniłeś.\n_____ Tuż przy wielkim oknie znajduje się fotel. Siadam na nim, uprzednio chwytając w prawą dłoń butelkę wódki, którą kiedyś tam przyniosłam. Patrząc przed siebie, zupełnie bez celu, staram się nie myśleć o niczym. Zerkam na ścianę, na której widzę tańczące cienie. Ich szczęśliwe pląsy sprawiają, że ogarnia mnie jeszcze większa wściekłość. Moja wyobraźnia płata mi figle. Przechylam butelkę i wlewam olbrzymią ilość trunku do swojego gardła. Chcąc w jakiś sposób wyładować te wszystkie złe emocje jakie we mnie siedzą, ciskam 'Finlandią' o ścianę. Słychać dźwięk tłuczonego szkła. Resztki alkoholu wylewają się na podłogę. W pokoju pojawia się Milagros.\n_____ - Elizabeth - szepcze, powoli zbliżając się do mnie. – Powiesz mi co się stało? – Dosłownie w ułamku sekundy powraca moja niechęć do tej kobiety. Widzę jaj dziwnie odpychający wyraz twarzy i mam ochotę zwrócić obiad - o ile w ogóle go dziś jadłam. Czasami chciałabym być tak samo oziębła w stosunku do moich bliskich, a w szczególności do ciebie.\n_____ - To koniec! - bełkoczę.\nWysłany: 21:22:54 09-04-12 Temat postu:\n_________________________Być może człowiek popełnia błędy właśnie, albo też wyłącznie po to, by je naprawiać, nie uważasz?\n_____Staram się nic nie robić, chociaż tak naprawdę cały czas myślę o tobie. Od tygodnia nie dajesz znaku życia. Miłość, która niegdyś mnie przepełniała, teraz zdaje się przemieniać w tysiące kawałków potłuczonego szkła, które coraz mocniej wbijają się w moje serce. Po raz tysięczny zerkam na wyświetlacz telefonu z nadzieją, że być może wreszcie odczytam upragnionego smsa, ale widocznie tylko się łudzę. Nie masz zamiaru ponownie pojawić się w moim życiu, a ja nie mam odwagi, by znowu zapukać do twojego serca. Są rzeczy, których nie sposób jest wybaczyć.\n_____Zapewne upokorzyłam cię publicznie, a ty zniszczyłeś mi życie. Porównując skutki owego feralnego wieczoru, to ja poniosłam większe straty i chociaż nieco się odegrałam, to i tak dopadło mnie poczucie winy. Może nie byłam wystarczająco dobra, byś mógł chwalić się naszym związkiem w towarzystwie, albo ubzdurałam sobie, że łączy nas coś, co w rzeczywistości nie istniało? Chyba chciałam, żebyś mnie kochał, potrzebowałam czuć się ważną, bez względu na wszystko.\n_____Bez względu na c i e b i e.\n_____Najgorsze w tym wszystkim jest to, że dalej cię bronię, doszukując się swojej winy i chociaż okazałaś się tępym sukinsynem to i tak cię potrzebuję. Uwielbiam twój cyniczny uśmiech i tą niedostępność w oczach. Zawsze pociągał mnie chłód w twoim głosie, gdy starałam się wyprowadzić cię z równowagi. Niestety ta obojętność właśnie mnie dobija. Czułabym się troszkę lepiej, gdybyś starał się nawiązać ze mną kontakt. Przynajmniej mogłabym się wyżyć.\n_____Nienawidzę siebie za to, że tak bardzo jestem od ciebie uzależniona. Mój sens istnienia głównie opiera się na tobie. Mimo wszystko przecież ubieram się i planuję odwiedzić ten przeklęty hotel. Pragnę byś raz w życiu mnie przeprosił, a także oczekuję wyjaśnień, które niewątpliwie mi się należą. Ociężała, opuszczam swój dom, kierując się na przystanek autobusów miejskich. W pewnym momencie zaczepia mnie starsza pani, która od kilku minut wodzi za mną wzrokiem.\n_____- Dziewczyno, dobrze się czujesz? – pyta, uprzednio wstając z wcześniej zajmowanego miejsca na ławce – Jesteś taka blada i mizerna - dodaje. Jedyne, czego pragnę od tej kobiety to to, aby jak najszybciej dała mi spokój. Chyba mam prawo wyglądać fatalnie? Zresztą, po co miałabym się stroić? Owszem, moim celem jest zrobienie na tobie wrażenia, ale niekoniecznie musi być ono pozytywne. Chcę byś zobaczył, do czego mnie doprowadzasz, swoimi kłamstwami, obojętnością. Gdybyś był inny to choć raz w życiu pokazałbyś mi, że nasz związek ma dla ciebie jakiekolwiek znaczenie i będziesz o niego walczył.\n_____- Nic mi nie jest - odpowiadam, lecz nie planuję nawiązać dłuższej konwersacji. Swoją drogą uprzejme, moherowe staruszki, wcale nie są takie miłe, skoro potrafią zaczepiać obcych ludzi i krytykować ich wygląd. Widzę jak pani w podeszłym wieku znowu otwiera buzię, by wydać z siebie jakieś bezsensowne dźwięki składające się w równie beznadziejne zdania, dlatego jak najszybciej wsiadam do autobusu. Wielka maszyna powoli rusza, a ja wlepiam wzrok w okno, by obserwować ulice. Zastanawiam się ile jeszcze razy będę musiała pokonać tą drogę i czy w ogóle jeszcze kiedyś to zrobię.\n_____- Bileciki do kontroli. – Do mojej głowy dociera to jakże nieprzyjemne zdanie i uświadamiam sobie, że pora wysiadać. Czekam tylko, aż otworzą się drzwi, by chwilę później stąpać po szarym, popękanym chodniku. Docieram do hotelu. Wiem, że tam jesteś i mam nadzieję, że czekasz tylko na mnie.\n_____- Wiedziałem, że przyjdziesz - mówisz, otwierając przede mną drzwi. Na twojej twarzy maluje się chytry uśmiech. Widocznie znasz mnie już na wylot.\n_____- Może nie miałam innego wyjścia? - To zabawne, ale nie czuję złości. Nie potrafię, chociaż chciałabym obwiniać cię za wszelkie zło tego świata.\n_____- Zapomnijmy o tym wszystkim – niemal mruczysz. Wygląda na to, że poważna rozmowa się nie odbędzie, bo ty nie traktujesz mnie w ten sposób. Uważasz, że jeden pocałunek, na który przez przypadek ci pozwalam, zamknie mi usta. Myślisz, że brak agresji z mojej strony oznacza, że już ci wybaczyłam. Jesteś głupi. Żałośnie głupi, wiesz? Rezygnujesz z tej rozmowy w momencie, kiedy ja zaczynam jej pragnąć. Wiem, że szybko się poddajesz, zawsze to robiłeś. Walka o cokolwiek nie jest w twoim stylu. Wolisz czekać, aż wszystko rozwiąże się samo, ale ja nie jestem taka cierpliwa, wiesz?\n_____- Nie przyszłam tu dla rozrywki. Chcę wyjaśnień – oznajmiam. Chyba nadchodzi najwyższy czas na odrobinę szczerości.\n_____- Kocham cię. - Tylko na tyle cię stać. To smutne.\n_____Podchodzisz do mnie niepewnym krokiem i cały czas patrzysz mi w oczy. Czar, jaki na mnie rzuciłeś prysnął, wiesz? Twoja obecność irytuje mnie w dalszym ciągu, ale także męczy.\n_____- Oczekujesz oświadczyn? Dobrze, będziesz je miała księżniczko. – Zadziwiasz mnie coraz bardziej.\n_____Podchodzisz do hotelowego biurka, które nie pasuje do wystroju reszty pokoju i otwierasz szufladę, z której wyciągasz czerwone pudełeczko w kształcie serca. To wszystko przypomina tandetną telenowelę.\n_____- Nie kpij! - Odwracam głowę w przeciwną stronę, by na ciebie nie patrzeć. Nie chcę roześmiać ci się prosto w twarz. Łapiesz mnie za podbródek i zmuszasz, bym spojrzała na ohydnie błyszczący pierścionek. – Nie jestem sroką, nie lecę na wszystko co się świeci. - Odtrącam twoją dłoń.\n_____Kiedy byłam małą dziewczynką zdarzało mi się marzyć. Wyobrażałam sobie cudowne oświadczyny. Dobrze, że dawno temu pozbawiono mnie złudzeń, bo teraz przeżyłabym najgorsze rozczarowanie.\n_____Nic tu po mnie. Zbieram się powoli do wyjścia. Doskonale wiem, że dopiero teraz zdałeś sobie sprawę, jak bardzo się od siebie oddalamy.\n_____- Zostań. Nie pozwolę ci odejść. - Desperacko tarasujesz mi przejście swoim ciałem. Właśnie uświadamiam sobie, że mam nad tobą sporą przewagę, zatem podejmuję grę.\n_____- Nie zatrzymasz mnie - oświadczam wyniosłym tonem. Nieznacznie unoszę do góry kącik ust. Staram się ukryć zadowolenie z twojej bezradności, ale to silniejsze ode mnie. - Nigdy nie potrafiłeś o mnie walczyć.\n_____- Tym razem będzie inaczej, ale jeśli stąd wyjdziesz, drugiej takiej propozycji nie usłyszysz z moich ust – zapewniasz.\n_____- Jesteś bezczelnym sukinsynem. – Otwierasz mi drzwi, których jeszcze niedawno tak zaciekle broniłeś.\n_____Rozgoryczona wybiegam z pokoju.\nOstatnio zmieniony przez Aberracja dnia 14:11:18 10-04-12, w całości zmieniany 4 razy\nWysłany: 18:27:53 10-04-12 Temat postu:\nLubię czytać to opowiadanie. Na pewno ze względu na styl, formę jaką piszesz te rozdziały. Doskonale możemy zdac sobie sprawę jak czuje się dziewczyna. I tu musze przyznać, że mnie zadziwia i to w dwóch kierunkach. Z jednej strony dobrze, że w koncu w jakikolwiek sposób postawiła się Panu B. Tu mnie bardzo zaskoczyła swoją postawą i zachowaniem, że odważyła się na balu dodac swoje trzy grosze. Wiedziała, że mógłby to być nieprawidłowy krok, ale zrobiła to. Przez co jednak nie była w pewien sposób usatysfakcjonowana taki obrotem sprawy. Uważam także, że nie powinna iść do tego hotelu, Pan B. powinien podjąć tu pierwszy jakiś krok. No, ale poszła, a Pan B. jednak znowu mnie zaskoczył, nagłymi oświadczynami. I wiesz co, czytając kolejno rozdziały moje uczucia względem bohaterów są mieszane, tak samo jak uczucia Lizz do Pana B, tak samo jaj jej zmienne nastroje.\nWysłany: 21:56:41 10-04-12 Temat postu:\nJej zmienne nastroje są celowe, że tak to określę. Lizz ma dziwny charakter, w dodatku trafił jej się skomplikowany związek - być może ona po części to wszystko nawet utrudnia, ale inaczej nie potrafi... wielu rzeczy już nie potrafi. Ponadto co do Lizz istnieje jeszcze parę okoliczności, o których dowiesz się zapewne w dalszych rozdziałach.\nDziękuję, że zajrzałaś i wyraziłaś swą opinię.\nOstatnio zmieniony przez Aberracja dnia 18:32:26 11-04-12, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 22:04:44 21-04-12 Temat postu:\n_______________________'Nie kłamstwa, lecz prawda zabija nadzieję.’\n________ Czuję się taka bezbronna i samotna. Nie sama, ale samotna. Pochłaniasz tyle mojego czasu, że tak naprawdę nie mam chwili na zawarcie nowych znajomości. Moi towarzysze dawno o mnie zapomnieli. Nie mam do nich o to żalu. Przecież to głównie moja wina… chociaż może i twoja. Podobno staję się coraz bardziej t r u d n a. Niektórzy twierdzą, że upodabniam się do matki, a ja przecież nie jestem taka wyrachowana, zimna. Mam uczucia – zupełnie skrajne, ale to zawsze coś. Kocham cię i zarazem nienawidzę szanowny panie Bubku.\n________ Od zawsze ten dom sprawiał, że czułam się idiotycznie wchodząc do niego, ale dziś to uczucie wyraźnie się nasila. Nie wiem co mam ze sobą począć. Od razu skierować się do pokoju, czy też pobłąkać się po pomieszczeniach, w poszukiwaniu idealnych przykładów ludzkiego nieszczęścia? Wybieram drugą opcję, gdyż odczuwam nagłą potrzebę poprawienia sobie samopoczucia. Wchodzę do kuchni i od razu żałuję swojej decyzji. Dwa klony mojej rodzicielki siedzą przy stole, malując paznokcie i wymieniając się najnowszymi ploteczkami. Najwyraźniej nie powinnam słyszeć ich rozmowy, bo gdy tylko się do nich zbliżam, milkną. Udaję, że w ogóle ich nie widzę. Słyszę charakterystyczny odgłos gwizdka. Otwieram szafkę w poszukiwaniu herbaty. Zazwyczaj nie pijam nic poza wodą mineralną, ale muszę się czymś zająć.\n________ - Co robisz? – Słyszę głos najstarszego przygłupa, ale skutecznie to ignoruję. Na całe szczęście, moje relacje z rodziną są mniej więcej żadne, więc to czyni mnie automatycznie zwolnioną od wszelkich wyjaśnień.\n________ - Co słuchać Eli? – pyta kolejne pozaziemskie stworzenie. Oczywiście do pełni szczęścia brakuje im informacji o moim życiu prywatnym. Są jak harpie, które żywią się - głównie moim – nieszczęściem.\n________ - gów*o.\n________ - Nie bądź wulgarna. – Do kuchni wkracza Milagros.\n________ - Uczę się od najlepszych – docinam matce.\n________ - Nie tak cię wychowałam.\n________ - Problem w tym, że ty mnie nie wychowywałaś mamo. Ty mnie z trudem urodziłaś. – To smutne, ale odczuwam do niej ogromny żal i po raz pierwszy w życiu chcę, by również go poczuła. – Nigdy nie poświęciłaś mi najmniejszej uwagi.\n________ Lubię dokuczać innym. To kolejna z moich dominujących cech, które ujawniają się zazwyczaj w rozmowie z rodziną no i z tobą. Chociaż nie. N a s z e rozmowy są wyjątkowe, nawet jeśli mam zamiar ci dopiec.\n________ Przecież, kiedyś między nami było dobrze. Przez chwilę – ale to zawsze coś. Ciekawe, czy jeszcze kiedykolwiek zwyczajnie porozmawiamy. Jak myślisz? Wiem, że to dziecinne, ale coraz bardziej brakuje mi normalności, jednak wiem, że nie jesteś w stanie mi jej zapewnić. To jest bez sensu. Powinnam wreszcie przestać o tobie myśleć.\n________ ‘N I E jestem w ciąży. Pieprz się!’ – wysyłam do Ciebie ostatniego esemesa i udaję się do mojej samotni. Pora to wszystko zakończyć.\n________ W ciszy upływają kolejne minuty mojego nic niewartego życia. Chciałabym móc zacząć od nowa, ale nie mam zamiaru rozpoczynać czegoś na zgliszczach naszego związku. Niestety jest już za p ó ź n o.\n________ Na to, byś zechciał mnie pokochać naprawdę.\n________ Na to, bym potrafiła ci wszystko wybaczyć.\n________ Na to, bym zdołała cię do końca zrozumieć.\n________ Na to, byśmy wreszcie zaczęli istnieć jako jedność.\n________ Na to, by….\n________ Słyszę stukanie obcasów za drzwiami. Widocznie do domu wtargnął jakiś intruz, bo moja matka usilnie próbuje się go pozbyć – dziwne. Czuję, że dzieje się t a m coś niewłaściwego. Bicie mojego serca nagle przyspiesza. Dociera do mnie twój szorstki ton głosu. Cały czas myślę, że zaraz tu przyjdziesz. Zastanawiam się, czy faktycznie ośmieliłeś się wtargnąć do mojej krainy cienia, czy to tylko moje urojenie. Liczyłam na to, że upłynie trochę więcej czasu nim postanowisz ze mną poważnie porozmawiać, a ja wreszcie powiem ‘dość’. Chyba nie chcę, żebyś tu wchodził – ale przyzwyczaiłam się, że zawsze robisz mi na przekór.\n________ - Elizabeth! – Słyszę twój wrzask. Jesteś zły. Podchodzę do drzwi i otwieram je na oścież. Spoglądam ci w oczy, ty czynisz to samo.\n________ - Zostaw nas samych – mówię do matki. Zastanawia się co ma zrobić, ale po chwili wzdycha głośno i oddala się. Zapraszam cię do środka gestem dłoni. Stoisz w miejscu, jakby podeszwy twojego ohydnego obuwia przyklejone były do podłogi. Starając się nie zwracać uwagi na twoje zachowanie podchodzę do stolika i zerkam na wyświetlacz telefonu. Chyba najwyraźniej bardzo przejąłeś się moją ostatnią wiadomością, bo dzwoniłeś dokładnie pięćdziesiąt sześć razy. Wybacz, ale gdybym nawet słyszała dzwonek telefonu i tak bym go nie odebrała.\n________ - Dzwoniłem – oświadczasz, jakbym o tym nie wiedziała. – Jednak twoja poczta nie była zbyt rozmowna – dodajesz z ironią. – Może wytłumaczysz mi to wszystko?\n________ - Ty nie znalazłeś do tej pory czasu, by poinformować mnie o naszym pokrewieństwie, a ja mam ci się tłumaczyć z każdej wiadomości?\n________ - Co z dzieckiem? – pytasz zmartwiony. Boisz się, że coś mu zrobiłam. To do Ciebie mam żal, a nie do niewinnej istotki.\n________ - Lekarz nie potwierdził ciąży – syczę. Nie chcę byś traktował mnie jak niezrównoważoną psychicznie wariatkę, dlatego informuję cię o obecnym stanie rzeczy. – Nic nas nie łączy. Nie pogrążaj się i wyjdź! – wrzeszczę na do widzenia. Nawet nie spytałeś, jak ja się z tym wszystkim teraz czuję. Nic cię nie obchodzę. Chciałabym choć raz wykrzyczeć ci w twarz, jak bardzo mnie skrzywdziłeś, ale coś mnie powstrzymuje.\n________ Siadasz na lekko przykurzonej kanapie, chwytając się za głowę. Kołyszesz się zupełnie tak, jakbyś miał objawy choroby sierocej. Staram się ignorować twoje zachowanie, bo każda próba zbliżenia się do ciebie grozi niewyobrażalną dawką bólu. Moją uwagę przykuwa bałagan, jaki panuje w pokoju. Dawno temu powinnam była tu posprzątać, ale cały mój wolny czas zajmowałeś ty. Nic innego się nie liczyło, a teraz przyszło mi za to płacić.\n________ - Elizza… przepraszam! – pękasz w końcu. Słyszę, jak pociągasz nosem. Czyżbyś po raz pierwszy płakał na moich oczach? Możesz się tu teraz kajać, ale ja nie potrafię ci już wybaczyć. – Nie wiedziałem, że jesteś córką mojego przyrodniego brata…\n________ O k***a! Ty mówisz poważnie. Do tej pory wmawiałam sobie, że te okropne słowa, które wypowiedziałeś na przyjęciu, były kłamstwem. Tłumaczyłam sobie, że wstydzisz się przyznać do naszego związku, bo tak wiele nas dzieli. To wszystko przypomina mi pieprzoną ‘Modę na sukces’. Nie chcę tkwić w tym bagnie.\n________ - To nie ma znaczenia – wyjaśniam prawie szeptem, chociaż chciałabym krzyczeć. – Gdybyś mnie naprawdę kochał, ta informacja nie miałaby wpływu na twoje uczucia – dodaję z wyrzutem. - tymczasem wolałeś wszystko zniszczyć i wiesz co? Udało ci się, a teraz zniknij z mojego życia. – Pozwalam, by łzy spływały po moich policzkach. Wszystko mi jedno, czy je widzisz.\n________ Nigdy nie poznałam mojego ojca, ani innych jego krewnych, więc tak naprawdę wszyscy ci ludzie i tak pozostaną dla mnie obcy. Gdybyś tylko chciał o nas walczyć, zapewne nie przeszkadzałoby mi to pokrewieństwo, ale ty wolisz być śmierdzącym tchórzem.\n________ - Kiedyś wyobrażałam sobie, że nadejdzie taki dzień, kiedy będę dla ciebie najważniejsza i rzucisz dla mnie wszystko. Marzyłam, byś zabrał mnie gdzieś daleko. Obojętnie gdzie, byleby tylko nikt nam nie przeszkadzał I wtedy zaczniemy normalnie żyć – we dwójką. Ale wiesz, ty potrafisz popsuć każde moje marzenie.\n________ Milczysz, a ja chciałabym, byś choć raz zaprzeczył i powiedział, że to są tylko moje pieprzone urojenia.\n________ - Kocham cię. – Dawno temu znienawidziłam te dwa słowa, które wypowiadane z twoich ust brzmią, jak zwykłe kłamstwo – pod najgorszą możliwą postacią. Proszę cię, byś już więcej nie mówił o tym bo i tak wiem, że to wszystko przepełnione jest obłudą, fałszem. Tak ciężko jest mi się z tobą rozstać, aż nie mam serca cię w dalszym ciągu wyganiać. Pragnę powiedzieć ci, że widocznie tak miało być, ale nie potrafię się z tym pogodzić.\n________ Otwieram drzwi, ale to ja wychodzę – właśnie cię zostawiam, byś ty nie mógł opuścić mnie.\n________ I tak kiedyś stąd wyjdziesz. To przecież mój pokój.\nWysłany: 21:17:15 03-05-12 Temat postu:\nPrzeczytałam wszystko od początku. Znowu. Ale w dalszym ciągu lubię to opowiadanie, przede wszystkim za ten niepowtarzalny styl w jakim je piszesz I nadal nie mogę rozgryźć Lizz, szanownego pana B. i tego co jest, albo czego nie ma, między nimi, ale faktycznie po ostatnim rozdziale "zapachniało" MnS... Proszę Cię więc - nie idź tą drogą Toż to jakaś patologia w tym serialu, ale ma też swoje plusy, bo jakby nie patrzeć, wszystko zawsze zostaje w rodzinie\nWysłany: 10:30:33 04-05-12 Temat postu:\nNie mam najmniejszej ochoty na Modę na Sukces, więc się nie martw.\nDziękuję, że zajrzałaś i chciało Ci się jeszcze to czytać.\nI cieszę się, że dalej je lubisz, bo ja już trochę mniej.\nWysłany: 21:15:13 13-06-12 Temat postu:\n________________Jestem roślinką, którą widocznie ktoś zapomniał podlać, bo właśnie usycham.\n_____Może gdybyś nie był jedynym mężczyzną w moim życiu, to potrafiłabym nie cierpieć z powodu rozstania? Muszę nauczyć się na nowo funkcjonować bez ciebie i wymazać ze swojej pamięci ostatni rok, chociaż i tak był tym najlepszym.\n_____Owijam się szczelnie kocem, który okropnie mnie drapie. W pokoju wcale nie jest zimno. Prawdę powiedziawszy to chyba mój sposób na odizolowanie się od społeczeństwa, który zawodzi.\n_____Gdy byłam dzieckiem nie czułam się samotna . Miałam swój świat, swoje kredki i bajki o księciu na białym rumaku. Teraz nie pozostało mi nic, poza dręczącym uczuciem niespełnienia, pustką. Nie posiadam żadnego twojego zdjęcia, ani rzeczy którą mogłabym spalić w przypływie złości. Nie potrafię też pastwić się teraz nad kimś innym. Zdaje się, że jestem masochistką. Sprawianie sobie bólu weszło mi w nawyk. Nic już na to nie poradzę, że stałeś się całym-moim-światem.\n_____Podchodzę do stolika, na którym stoi mój ulubiony kubek z motywem słonia – uchwyt zastępuje długa, szara trąba. Widzę, jak znajdująca się w jego środku ciecz wciąż paruje. W zasadzie nie lubię ciepłych napojów. Jedynie kakao mogłabym pochłaniać litrami. Uśmiecham się, przypominając sobie jak wiele razy wspominałam ci o moich przyzwyczajeniach, a ty i tak zdawałeś się o tym nie pamiętać. W końcu domyśliłam się, że zwyczajnie wolałeś się upewnić, czy to co napisałam ci w mailach jest prawdą. Zawsze było. Podnoszę kubek na wysokość ust i wytężam swój zmysł węchu, a chwilę później zanurzam wargi w czekoladowej cieczy. Przymykam oczy i staram się myśleć o czymś przyjemnym, jednak owy stan zaburza obraz twojej przerażonej twarzy. Czy ty nie możesz chociaż na chwilę dać mi spokój? Musisz być wszędzie? Upuszczam ulubiony kubek, który roztrzaskuje się na drobne kawałeczki, zupełnie tak jak moje małe, biedne, kruche serduszko.\n_____Po moich plecach przechodzi nieprzyjemny dreszcz.\n_____Nie, nie mogłabym tego zrobić. To byłoby zbyt proste. Zresztą nie trzeba umrzeć, żeby przeżyć piekło. Ty serwujesz mi je gratis.\n_____Ponownie rozsiadam się w fotelu, ale tym razem chwytam za butelkę wódki. Tylko tak potrafię o tobie zapomnieć. Już chcę wlać w siebie niewiarygodną ilość alkoholu, gdy słyszę dźwięk tłuczonego szkła, a chwilę później widzę, jak szyba w oknie pęka. Do mojego pokoju wpada sporych rozmiarów kamyczek, który mógłby zrobić mi krzywdę, gdybym oczywiście stała w nieodpowiednim miejscu. Ostrożnie zbliżam się do okna i wyglądam przez nie w poszukiwaniu sprawcy. No i dostrzegam ciebie.\n_____- Wariat – mruczę pod nosem, a ty machasz do mnie.\n_____- Elizabeth! Porozmawiaj ze mną – krzyczysz.\n_____Nie chcę tego. Nie mam najmniejszej ochoty cię widzieć, ani tym bardziej wysłuchiwać tych kłamstw, które okropnie mnie ranią, bo sama pragnę w nie wierzyć. Chowam się za zasłonką, byś nie mógł mnie zauważyć, ale to na nic. Znasz mnie wystarczająco dobrze, by wiedzieć, że uwielbiam cię obserwować. W ciemnościach dostrzegam, jak w powietrzu unosi się lampion w kształcie serca. Cóż to? Zimny skurwiel ma też inne oblicze?\n_____Powinnam wezwać policję i posądzić cię o wandalizm, ale nigdy nie robię tego co należy. Zwyczajnie zbiegam do ciebie i staję na schodach prowadzących na ganek ze skrzyżowanymi rękoma. Pewnie wyglądam, jak mała dziewczynka z grymasem na buzi, przybierająca dziwaczną pozę, ale co mnie to obchodzi.\n_____- Witaj piękna – mówisz, jakby nic się nie stało. Dziwnie wyglądasz.\n_____- Poświęcisz mi ten wieczór, chociaż miałby być on tym ostatnim? – szepczesz, a moje nogi się uginają. Wiesz ile bym dała, żebyś wcześniej składał mi takie propozycje? Słyszysz? W C Z E Ś N I E J!\n_____- Nie – odpowiadam spokojnie. Mimo wszystko nie odchodzę, tylko siadam na chłodnym betonie. Twoja reakcja jest podobna – zajmujesz miejsce tuż obok mnie. Oboje milczymy, bo wiemy, że do tej pory padło zbyt wiele bolesnych i niepotrzebnych słów. Na niebie pojawia się pierwsza gwiazdka, wiesz? Już zdążyłam pomyśleć życzenie – ciekawe, czy ty zrobiłeś to samo.\n_____- Jeśli chcesz zniknę z twojego życia.\n_____- Chcę! – Patrzysz w moje przepełnione łzami oczy, a ja głupia ci na to pozwalam – ba, nawet specjalnie ci to umożliwiam. W rzeczywistości niczego więcej nie pragnę niż twojej obecności, kochanie. Obejmujesz mnie silnym ramieniem, zaś drugą ręką gładzisz moje włosy. Znowu jestem twoją małą dziewczynką. Nie myśl, że tak wiele dla mnie znaczysz. W moim pustym życiu mam tylko ciebie, a nie chcę tracić tego, co w nim jedyne. Kogo ja próbuję oszukać?\nNasza bajka dobiega końca. Podążamy w dwóch zupełnie różnych kierunkach. Jeszcze kilka sekund temu posłałabym cię ‘tam gdzie pieprz rośnie’, ale teraz nie chcę żebyś odchodził. Znowu wszystko przepadło. My przepadliśmy.\n_____Gdy odjeżdżasz zauważam kartkę, która widocznie wypadła z twojej kieszeni. Widnieje na niej napis: ‘Lizza’, więc po raz pierwszy w życiu bez utwierdzania się w przekonaniu, że coś należy do mnie, zaglądam do środka.\n'N i e j e s t e ś m y r o d z i n ą.\nZ a p y t a j M i l a g r o s.\n_____Zawsze, kiedy już wydaje mi się, że wiem o co w tym wszystkim chodzi, ty musisz komplikować całą sprawę. Nie możemy zwyczajnie zostawić tego tak, jak jest?\n_____Jestem zmęczona swoją bezsilnością. Do momentu naszego pierwszego spotkania kochałam tylko samą siebie. Teraz jestem zakochana w tobie i to mi przeszkadza.\n_____Chciałabym móc cię nienawidzić tak naprawdę.\n_____Dlaczego zawsze pojawiasz się w takim momencie, gdy wolałabym cię nie widzieć, a chwilę później pokazujesz mi, że moje życie bez twojej osoby jest zupełnie bez znaczenia?\n_____Zgniatam pozostawioną przez ciebie kartkę, bo jaki jest sens, bym dociekała, czy to co na niej napisałeś jest prawdą? Przecież pozwoliłam ci odejść. Więc, dlaczego wciąż wracasz jak bumerang, chociaż ja wcale tego nie potrzebuję? Myślisz, że mnie to wszystko bawi? Wcale się nie śmieję, wiesz?\n_____Otwieram duże, drewniane drzwi wejściowe i wchodzę do domu. Gdybym nie udawała takiej silnej, być może właśnie bym płakała, albo udałabym się do łazienki i podcięła sobie żyły. Jestem ciekawa twojej reakcji, gdybyś zobaczył moje martwe ciało, ale nie przejmuj się, bo przecież nie zamierzam umierać.\n_____W salonie zebrało się tajne posiedzenie rady czarownic. Moje obie siostry wraz z matką siedzą na skórzanej sofie i udają, że oglądają coś w telewizji. Tak naprawdę, jeszcze parę minut temu czatowały pod drzwiami i podsłuchiwały. Oczywiście nigdy się do tego nie przyznają bo duma im na to nie pozwala. Przysiadam się do nich, ponieważ zawsze wyrzucano mi, że zbyt mało czasu poświęcam rodzinie. To je peszy. Nie wiedzą jak zachowywać się w mojej obecności, gdyż chwilę wcześniej naruszyły moją prywatną sferę. To takie żałosne. Spoglądają na mnie – każda po kolei. Wiem, że czekają na moją reakcję, ale nie chcę dać im tej satysfakcji.\n_____- Wszystko w porządku? – pyta matka.\n_____- Kto to był? - zadaje pytanie jeden z prywatnych pokemonów Milagros.\n_____- Mój kochanek i brat ojca. – Uwielbiam jej przerażone spojrzenie. Gdybym aktualnie nie tonęła w pretensjach, być może zrobiłoby mi się żal Milagros.\n_____- Dziewczęta zostawcie nas same. – Matka nigdy nie musi powtarzać dwa razy poleceń, które kieruje do moich sióstr. Jest ich wyrocznią. Posłusznie wychodzą z pomieszczenia. Oczywiście od razu zostaję zmierzona groźnym wzrokiem. Pewnie zastanawia się, co znowu sobie ubzdurałam.\n_____- Nie mam ochoty na rozmowę. Muszę pomalować paznokcie – możliwe, że właśnie trochę sobie kpię.\n_____- Twój ojciec nigdy nie miał brata!\n_____- W takim razie to był mój kochanek i oszust podszywający się za brata ojca. - Czuję jak się we mnie gotuje. Mam ochotę krzyczeć, ale zdecydowanie bardziej wolę triumfować. – Żegnaj Milagros. – Puszczam do niej oczko i odchodzę.\n_____Lekka mżawka zrasza mą skórę, a ja dziwię się, że coś tak małego potrafi zamienić się w ogromną ulewę w przeciągu paru minut. Jestem cała przemoczona i pomimo, że deszcz czyni moje ubranie ciężkim, czuję się lekka i wolna. Moje stopy, nieskrępowane żadnym obuwiem, zanurzają się w kałuży, by po chwili swobodnie kroczyć po trawie. Zapada zmrok, a pobliska latarnia jak zwykle zawodzi. To nic! Nie potrzebne mi światło, ani też nie przeszkadza mi ulewa. Nareszcie pojęłam, że to ja jestem w tym wszystkim naprawdę ważna. Radośnie pląsam – bo nie sposób nazwać tańcem moich nieporadnych kroków, obrotów, podskoków. Wysyłam esemesa.\n__________________‘To naprawdę koniec. Twoja na zawsze. Lizz.’\n_____Zdejmuję klapkę mojego telefonu i wyjmuję z niego kartę sim. Tam dokąd zmierzam nie będzie mi potrzebna. Niszczę ją, po czym kolejno wyrzucam baterię i pozostałe części ‘LG Bali’ – każdą w zupełnie innym kierunku. Wodzona zapachem drzew, zmierzam w kierunku lasu. Zdaje mi się, że cały świat cieszy się razem ze mną.\n_____- W o l n a a a a – krzyczę, a chwilę później me słowa powtarza echo. Cichutko chichoczę, jakbym znów była małą dziewczynką, która coś spsociła. Robię się coraz bardziej zmęczona, ale ta myśl wcale mnie nie przeraża. Przysiadam pod wysokim drzewem, którego kora powoli odpada. Odcinam się i nie myślę.\nOstatnio zmieniony przez Aberracja dnia 21:22:49 13-06-12, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 9:11:17 27-06-12 Temat postu:\n_____To wszystko kosztowało mnie tyle, że stało się już bezcenne. Chciałabym pamiętać tylko te lepsze momenty, ale wydaje mi się, że już zdążyłam o nich zapomnieć.\n_____Budzę się w zupełnie obcym miejscu z ogromnym bólem głowy i jeszcze większym katarkiem. Z ostatnich wydarzeń pamiętam tylko, jak wlazłam do tego cholernego lasu, który wydawał się taki mały. Przypominam sobie również, że znudzona długim spacerem przysiadłam pod drzewem i znalazłam w kieszeni ćwiartunię. Ostatnio nie ruszam się z domu bez chociażby małego zapasu alkoholu. Zresztą musiałam uczcić swoje zwycięstwo. Uwolniłam się od ciebie i od swojej rodziny. Co było później? Nie jestem pewna, ale wydaje mi się, że usnęłam troszkę wstawiona.\n_____Teraz leżę na trawie i pogrążam się w zawiłych rozmyślaniach na twój temat.\n_____Bez wątpienia było nam ze sobą dobrze – szkoda tylko, że to czas przeszły. Jesteś takim dużym chłopcem, a zwyczajnie boisz się zaangażować - bo o to chodzi, prawda? Może byłoby lepiej, gdybyś spróbował odnaleźć w sobie dziecko, które bezustannie widzisz we mnie. Wybacz, że mam dopiero dziewiętnaście lat, ale nic już na to nie poradzę. To naprawdę nie jest moja wina. Wszelkie zażalenia i reklamacje możesz zgłosić moim rodzicom.\n_____Wbiłeś sobie do tego zakutego łba, że wystarczy mi nasz układ, albo sam boisz się przyznać, że to za mało nawet jak dla ciebie. Dorastałam pośród ludzi, którzy mnie nie chcieli, byłam zbędnym balastem, a teraz ty traktujesz mnie podobnie. Ułożyłam sobie już tysiące wymówek, którymi mógłbyś mnie uraczyć, ale ty tego nie zrobisz. Wolisz zostawić wszystko takim, jakim jest.\n_____Znowu siedzę w pokoju hotelowym. Odkąd mieszkam sama często tu zaglądam. Nie liczę, że przyjdziesz, bo próbujesz właśnie udowodnić sobie, że nic dla ciebie nie znaczę i że możesz wymazać mnie ze swojego życia, kiedy tylko będziesz miał na to ochotę. Obrażasz się, bo do tej pory skutecznie ignorowałam twoje istnienie. Minął cholernie długi miesiąc. Schudłam jakieś osiem kilo i dalej pozbywam się tak cennych dla mnie kalorii. Wyglądam jak wieszak na ubrania i tak też się czuję. Ty i tak byś tego nie zauważył, bo zazwyczaj nie widzisz nic poza czubkiem swojego nosa.\n_____Jednak wracasz i znowu masz na sobie ten głupi, czarny garnitur. Uświadamiam sobie, że wbrew pozorom we wszystkim ci do twarzy. Już nie wiem, jak mam się z tobą witać. Nie lubisz, gdy zachowuję się jak zauroczona nastolatka. Podejrzewam, że to przypomina ci o twoim wieku. Zaakceptowałam fakt, że nie jesteś już taki młody, ale nie mogę zdzierżyć, gdy zachowujesz się jak stary piernik. Obejmuję cię delikatnie. Zawsze chciałam być od ciebie dużo niższa niż w rzeczywistości jestem. Wydaje mi się, że byłoby to nieco bardziej stosowne. Zapewne twoje wybujałe ego spuchłoby jeszcze bardziej.\n_____- Wszystko w porządku? – pytam. Staram się brzmieć jak przystało na wciąż-zakochaną-byłą-kobietę.\n_____- Taaak. – Kiepskie kłamstwo. Nie patrzysz mi w oczy. Twoje łgarstwa bardzo brzydko pachną. Czuję je na kilometr. Unoszę pytająco prawą brew lekko ku górze, a ty szybko rzucasz suche zapewnienie – Naprawdę.\n_____Dobrze. Nie wnikam. I tak nic mi nie powiesz, bo po co? To przecież jest tak nieważne dla ciebie. Szkoda, że nie dla mnie. Cieszę się, że jesteś. Brakowało mi naszych hotelowych schadzek.\n_____- Co robisz, gdy cię tu nie ma? – pytam nagle. Myślę, że za mało rozmawiamy. Nadal nic o tobie nie wiem. Ty nadal wiesz o mnie wszystko.\n_____- Pracuję – odpowiadasz. Och, czyżbyś znowu próbował być Panem Tajemniczym? Oficjalnie oświadczam, że w dalszym ciągu ci to nie wychodzi.\n_____- Siwiejesz.- Wreszcie się ożywiasz. Oczy, do tej pory, jakby zamglone, stają się nagle przytomne, a twoja twarz nabiera jakiegoś dzikiego wyrazu.\n_____- Mam dopiero trzydzieści lat! – mówisz nieco zbyt głośno. To, doprawdy, nie jest konieczne. Świetnie cię słyszę, gdy mówisz normalnie. Poza tym, wiem przecież, ile masz lat.\n_____- No właśnie. Zaczynasz się już starzeć.\n_____- Czy to coś zmieni?\n_____- Niby w jaki sposób?\n_____– Ty też nie jesteś już taka młoda. – Chyba sam nie wierzysz w to co mówisz. Skoro dziewiętnastolatka według ciebie nie jest już taka młoda to jaka? Wolisz młodsze? Może zaczniesz szukać dziewczyn chodząc po gimnazjach?\n_____- Do czego zmierzasz? – pytam.\n_____- Po prostu jestem ciekawy, czy nie sądzisz, że warto już dorosnąć? – Na mojej twarzy maluje się szok. Uważasz, że jestem niedojrzała. Postanawiam nie odpowiadać na twoje zaczepki, ponieważ mam problem z mówieniem nie tego, co chciałbyś usłyszeć. Bardziej skupiam się na obstawianiu, kto pierwszy zakończy to spotkanie.\n_____Między nami zapada niezręczna cisza. Mógłbyś chociaż powiedzieć coś miłego, ale pewnie nie masz na to ochoty. Zawsze uważałam, że jesteś rozmownym mężczyzną. Przynajmniej dopóki nie poznałam cię osobiście. Tęsknię za rozmowami przez komunikator internetowy.\n_____- Co? – to nie moja wina, że na ciebie ryczę. Już tak mam fabrycznie, słoneczko.\n_____- Wyjeżdżam. - Mówisz to tylko po to, żeby zranić mnie jeszcze bardziej niż WTEDY? Znowu ci się to udaje. – Chcę zacząć od nowa. – Ciekawe po co mi to obwieszczasz, skoro od miesiąca definitywnie nie istniejemy? – Jedź tam ze mną. – Widzę, że sporo cię to kosztuje, bo ostatnie zdanie ledwo wysapujesz. Zaciskasz pięści, podnosisz dumnie głowę i ze łzami w oczach szepczesz, że wszystko się ułoży.\nWysłany: 9:15:35 27-06-12 Temat postu:\n_____Wciąż pamiętam dzień, w którym dałam nam drugą szansę, a może ty to zrobiłeś. Uśmiech na twojej twarzy, gdy oznajmiłam ci, że i tak nie otrzymałam do tej pory lepszej propozycji, zatem nie mam nic przeciwko wspólnemu, nowemu życiu, był bezcenny.\n_____- Dzień dobry – krzyczysz do mnie z drugiej strony chodnika i podrywasz się do biegu. Lecisz wprost na mnie. Kwiaty, które masz w ręku dawno temu pogubiły swe najładniejsze płatki. Nie lubię róż, ale po raz pierwszy w życiu kupiłeś mi prezent, taki prosto z serca. Chwytasz mnie w ramiona i energicznie unosisz ku górze. Ok, Bruno możesz mnie już puścić, bo czuję się jak na karuzeli w lunaparku. Przyprawiasz mnie o mdłości. – Dla pięknej pani. – Podajesz mi zmaltretowany bukiet. – Wybacz, troszkę zniszczyły się podczas drogi.\n_____Niewątpliwie zrobiłeś to specjalnie. Dobrze pamiętasz, że nie lubię zbyt ckliwych scenek, ani romantycznych gestów. Właśnie dlatego podrasowałeś kwiaty, by pasowały do mojej wymarzonej scenerii. Doceniam twój trud, bo wiem ile kosztuje cię udawanie normalności. Sama zgodziłam się na tę zabawę. Jednak rozumiem, że jest to dla ciebie cholernie ważne. Chcę byś pogodził się z faktem, że my nie jesteśmy i nigdy nie będziemy normalni. Ja nareszcie to zrobiłam. Wystarczy, ze trwamy razem, a nasz związek już jest inny.\n_____- Gdzie spędzimy wieczór? – pytam, chociaż doskonale znam odpowiedź.\n_____- Szybko przywiązuję się do miejsc. Myślę, że ten motel jest idealny – odpowiadasz wskazując budynek, gdzie spędziliśmy naszą pierwszą noc po przyjeździe do tego małego miasteczka.\n_____Schemat ponownie uległ zmianie. Nie obchodzi cię co powiedzą inni, bo przecież i tak zmieniliśmy otoczenie. Ja też się tym nie przejmuję. Mieszkamy w małym domku na krańcu miasteczka, ale od czasu do czasu spędzamy parę nocy w motelu, żeby powspominać dawne czasy. Mamy swoje ulubione miejsce i kurczowo się go trzymamy. Poza nim staramy się dostosować do społeczeństwa, ale jeszcze nie raz coś spieprzymy. Wiem to.\n_____Bruno dowiedział się o rzekomym pokrewieństwie z Elizabeth przed przyjęciem charytatywnym, na które postanowił ją zaprosić. To miało być coś w rodzaju pożegnania, aczkolwiek sprawy przybrały zupełnie inny obrót. Mieli się rozstać i zapomnieć o swym istnieniu, ale po roku czasu to już nie było takie proste. Gdy nadarza się okazja, przedstawia ją jako swą siostrzenicę, by w ten sposób zrazić dziewczynę do siebie. Niestety to nie pomaga. Są od siebie uzależnieni, każde na swój sposób potrzebuje tego związku. Dopiero z czasem Bruno dowiaduje się prawdy od swego brata, który oznajmia mu, że Lizza nie jest jego córką, ponieważ Milagros miała romans. Mężczyzna żałuje i postanawia naprawić swój związek.\n_____Gdy już wydaje się, że między ową parą wszystko układa się jak najlepiej, dochodzi do tragedii. Bruno powraca do swych wcześniejszych zachowań i ostatecznie zraża do siebie Lizz, która wyrzuca go ze swego życia. Mężczyzna w akcie rozpaczy upija się i wiesza na klamce od drzwi frontowych ich wspólnego mieszkania.\nOstatnio zmieniony przez Aberracja dnia 18:01:30 27-06-12, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 11:02:14 30-06-12 Temat postu:\nProszę tego nie usuwać i nie zamykać, póki nie ogarnę! Dziękuje


czy robiony miałyście test AFP (alfafetoproteina)? - Forum 2021 - RODZICE.PL\nDoczytałam się że ten test wykonuje się z krwi pomiędzy 16-18 tyg. ciąży. Test AFP (alfafetoproteina), pozwala wykryć ewentualne wady rozwojowe, takie jak zespól Downa czy rozszczepienie kręgosłupa.\n3 odpowiedzi na pytanie: czy robiony miałyście test AFP (alfafetoproteina)?\nRe: czy robiony miałyście test AFP (alfafetoproteina)?\nJa nie miałam i nie zamierzam robić tego testu. On nie wykrywa wad typu zespół Downa, tylko pokazuje prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Pomyślałam więc sobie, że to czy prawdopodobieństwo wystąpienia tej wady jest 1:1000 czy 1:700 niczego nie zmieni. Bo załóżmy jeżeli wg wieku prawdopodobieństwo mam 1:1000 a wyjdzie 1:700 to będę musiała zrobić inwazyjne badania, a tego nie chcę.\ndziękuję za odpowiedzi!!!!!!\nJak już wcześniej wspominałam, doczytałam się o tym w informacji o ciąży. Byłam ciekawa czy ja powinnam zrobić takowe badanie, lecz po Waszych wypowiedziach nie mam żadntch wątpliwości – NIE BEDE CHCIAŁA ICH ROBIĆ !!!\nmnie zrobili..i wszystko ok…\nZnasz odpowiedź na pytanie: czy robiony miałyście test AFP (alfafetoproteina)?


Biuro Rachunkowe Maciej Dąbrowski - Wrocław\nKsięgowość Twojej firmy w rękach profesjonalisty\nLICENCJONOWANY DORADCA PODATKOWY Z WROCŁAWIA\nniezbędne uprawnienia oraz doświadczenie w dziedzinie kadr i płac\nKażda firma potrzebuje rzetelnego i sprawdzonego fachowca, który zapewni obsługę księgowo-podatkową na wysokim poziomie. Jednak, zamiast tworzyć dodatkowe stanowiska, warto skorzystać z usług biura rachunkowego, które zagwarantuje kompetentnie prowadzoną księgowość, księgi rachunkowe oraz kadry i płace.\nTo pozwoliło zapracować na opinię sprawdzonego i solidnego partnera dla firm z Wrocławia i okolic, które mogą liczyć na profesjonalnie i starannie prowadzone usługi\nProfesjonalna księgowość oraz usługi podatkowe to nie wszystko. Nasza oferta jest znacznie szersza:\nProwadzenie ksiąg rachunkowych małych i średnich firm:\ndoradztwo prawne w sprawach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej\nrozliczenia podatkowe osób fizycznych, nie prowadzących działalności gospodarczej\n„Wieloletnie doświadczenie zawodowe pozwala mi zapewnić profesjonalnie i rzetelnie prowadzoną księgowość oraz obsługę podatkową dla Państwa firmy”\nDlaczego warto wybrać właśnie nasze biuro rachunkowe?\nPonad 20 lat praktyki, setki zadowolonych Klientów, tysiące rozwiązanych problemów oraz rozliczonych i zaksięgowanych dokumentów.\nMamy zespół wykwalifikowanych specjalistów od rachunkowości i podatków stale poszerzający kompetencje i podążający za zmianami w przepisach.\nKażdą sprawę i zagadnienie rozpatrujemy indywidualnie z dbałością o szczegóły i jak najwyższy poziom zadowolenia naszych Klientów.\nNA WROCŁAWSKIM RYNKU USŁUG RACHUNKOWYCH OD 1994 ROKU\nFachowa księgowość dla firm z Wrocławia oraz okolic.\nDoradca podatkowy mgr inż. Maciej Dąbrowski to absolwent Akademii Ekonomicznej oraz Podyplomowych Studiów Rachunkowości i Kontroli Finansowej we Wrocławiu. Posiada Świadectwo Kwalifikacyjne (nr 14359/99) wystawione przez Ministerstwo Finansów i uprawniające do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Od 14 stycznia 1998 r. jest wpisany na listę doradców podatkowych (numer 04380). Ma ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywanego zawodu.


Jest to portal o mediach, reklamie i internecie. Portal ten prezentuje zestawienie miesięczne najpopularniejszych witryn tematycznych z rozbiciem na około 20 kategorii; m.in. biznes, erotyka, społeczności, sport, motoryzacja, e-commerce lub informacja. Ranking publikowany jest z pewnym poślizgiem. Przykładowo, w końcu maja 2015 roku możemy zapoznać się z rankingiem z marca 2015 roku. W serwisie tym możemy również cofnąć się w czasie i porównać rankingi z poprzednich miesięcy. Zapraszamy do naszych materiałów uzupełniających.\nWyszukiwarki i katalogi: W grudniu 2014 roku serwisy Google zyskały w skali roku 1,41 mln polskich użytkowników, a Ask.com stracił 1,02 mln. Strony Panoramy Firm przy 335,5 tys. użytkowników mniej niż rok wcześniej zanotowały o 1,2 mln odsłon krajowych więcej, natomiast MSN przed rokiem był jeszcze włączony do Grupy Gazeta.pl.\nGazeta prawna publikuje wiele rankingów odnoszących się do różnych dziedzin życia społecznego związanego z finansami. Nas interesują strony internetowe więc nie mogliśmy nie zauważyć jak klasyfikują się według ocen tej gazety strony internetowe głównych ubezpieczycieli. Więcej o tym w naszym linku w materiałach uzupełniających.\nMateriały uzupełniające w tematyce najlepsze serwisy tematyczne:\nwww.wirtualnemedia.pl – najpopularniejsze serwisy tematyczne (raporty opracowywane co miesiąc) … (iq.link zaktualizowany 2015-04-04)\nGazetaPrawna.pl – Najlepsze serwisy internetowe ubezpieczycieli (grudzień 2014 r.) … (iq.link zaktualizowany 2014-12-27)\nwww.wirtualnemedia.pl – Najpopularniejsze serwisy tematyczne w marcu 2015 roku … (iq.link zaktualizowany 2015-05-10)\nInternet w pigułce, Portal Tematyczny (Wortal)\t, marketing przymusowy, najpopularniejsze, Ranking


Zima się kończy, a więc pora zacząć przygotowania do kolejnego sezonu zimowego! No właśnie… Nie każdy ma pod nosem miejsce w którym może trenować, lub po prostu przed sezonem zimowym przypomnieć sobie jak wygląda wspinanie z dziabami. Sesje na campusie nie przekładają się tak jakbyśmy chcieli na trzymanie czekanów. Na palcach jednej ręki można policzyć obiekty wspinaczkowe na które wejść można z czekanami, a nie każdy pod nosem ma Janówek, Zakrzówek, czy inne Nory. Alternatywą jest produkt rodzimej firmy Climbero (www.climbero.pl) – drewniane czekany do treningu.\nOd jakiegoś czasu używam produktu Climbero i co tu dużo mówić – ze swojego zadania wywiązują się znakomicie. Trening z tymi dziabami pozwala w miarę bezboleśnie (dla przedramion) wejść w sezon zimowy. Profil styliska i kształt rączki jest bardzo zbliżony do Nomica, więc użytkownicy dziabek z ergorączkami będą bardzo zadowoleni.\nPrzez ponad rok używania dziabek nie stało się z nimi nic złego. Jedynym elementem po którym widać ślady eksploatacji jest drewniane „ostrze”. Po zużyciu zastąpiłem je vibramem (dzięki Friction.pl za kawałek gumy!). W tym miejscu chciałbym pochwalić podejście do klienta Climbero. Kiedy przed podobnym problemem stanęli wspinacze z Kielc producent bez najmniejszych problemów dosłał części zapasowe (tutaj laurka wystawiona przez dr_know). Brawo! Niestety jest to wciąż rzadko spotykane zachowanie.\nJako przyrząd treningowy produkt Climbero sprawuje się znakomicie, moim zdaniem w tej chwili nie ma lepszego narzędzia do treningu na ściankach wspinaczkowych. Dodatkowym atutem Climbero jest cena. Komplet czekanów treningowych kosztuje 180pln, czyli niewiele więcej niż komplet ostrzy. Dziabki można zakupić na aukcji allegro lub bezpośrednio wysyłając zamówienie na adres pm@climbero.pl.


Polska bramą do europejskiego rynku medycznej marihuany? Rozmowa z założycielami spółki CanPoland\nO łódzkiej firmie farmaceutycznej CanPoland, mającej zezwolenie na obrót medyczną marihuaną, zrobiło się szczególnie głośno na początku bieżącego roku. Wszystko za sprawą spektakularnej kampanii crowdfundingowej, w której spółka pozyskała od inwestorów społecznościowych zakładany kapitał 4,4 mln zł w zaledwie 11 minut! Jest to rekord polskiego crowdfundingu ustanowiony przez spółkę z branży konopnej. Dwaj założyciele firmy, przedsiębiorca i społecznik Zbigniew Pisarski, przewodniczący Rady Nadzorczej CanPoland oraz farmaceuta Bartłomiej Wasilewski, prezes zarządu spółki, to unikalne połączenie zmysłu biznesowego z doświadczeniem kierunkowym w dziedzinie farmacji, które daje perspektywy dużego sukcesu. Poznajcie ich „osobiście”.\nAdam Zalewski, 15.03.2021, Tagi: crowdfunding, kannabinoidy, inwestycja, medyczna marihuana, canpoland, Zbigniew Pisarski, Bartłomiej Wasilewski


Archiwa: Budownictwo | Mahmed Omaran\nProwadzenie każdego przedsiębiorstwa wiąże się z koniecznością rozsądnego dysponowania pieniędzmi. Oszczędności generować można na róże sposoby – jednym z nich jest stosowanie energooszczędnego oświetlenia w zakładzie pracy. Coraz bardziej powszechnym rozwiązaniem jest stosowanie żarówek typu LED, które wykazują się ogromną energooszczędnością – ich użycie może obniżyć wydatki związane ze zużyciem energii o połowę, a w […]\nPodczas remontu generalnego to podłogi są bardzo często elementem wymagającym odświeżenia. W takiej sytuacji, częstym rozwiązaniem stosowanym we wnętrzach są panele podłogowe. Ich popularność wynika z wielu czynników. Można je kupić w każdym markecie budowlanym. Są stosunkowo tanie, ich cena może wynieść nawet kilkanaście złotych za metr kwadratowy. Mata niwelujące dźwięki Samo kładzenie nie jest […]\nTradycyjne dachy z izolacją termiczną\nLis 29, 2018 Maryla DudekBudownictwo\nKonstrukcje dachów możemy podzielić w zależności od kąta pochylenia lub materiałów, z których są wykonane. Więźba w stromych dachach najczęściej jest wykonana z drewna, natomiast jego pokrycie z dachówki lub blachy falistej. Jednak w budownictwie wielorodzinnym i przemysłowym oraz podczas powstawania nowoczesnych domów, odchodzi się od tego typu konstrukcji na rzecz żelbetowych dachów płaskich. Dachy […]\nPomarańczowa taśma tynkarska\nLis 10, 2018 Maryla DudekBudownictwo\nPodczas wykonywania tynków maszynowych, pracownicy muszą w jakiś sposób chronić elementy wykończenia wnętrza, które nie powinny zostać zabrudzone. Do takich miejsc zaliczamy wszelkiego rodzaju ramy okienne, framugi drzwi oraz zamocowane wcześniej listwy pełniące funkcję sztukaterii. Taśma odporna na chemikalia Do zabezpieczenia takich elementów liniowych służy specjalna taśma ochronna. Z pozoru może wydawać się, że jest […]\nCiężko wyobrazić sobie dom, mieszkanie lub jakikolwiek budynek bez okien. Zapewniają one dostęp światła słonecznego oraz dopływ świeżego powietrza. Okna są swoistą formą łącznika między naszym domem a światem zewnętrznym. Możemy obserwować przez nie okolicę i podziwiać pobliski krajobraz. Konserwacja wiosną lub latem Codziennie rano wyglądamy też przez szybę, by sprawdzić, jaka jest pogoda na […]\nWrz 19, 2018 Zygfryd PiotrowskiBudownictwo\nKto nie marzy o własnym domu jednorodzinnym? Mieszkanie w bloku nie jest rozwiązaniem dla każdego, wiele osób po prostu dusi się w takich małych przestrzeniach i potrzebuje większego komfortu, możliwości wyjścia w dowolnym momencie na zewnątrz bez konieczności pokonywania schodów czterech pięter. Dom jednorodzinny jest wówczas doskonałym rozwiązaniem, to także dobre dla rodzin z dziećmi, […]\nPrzeprowadzanie izolacji fundamentów w lubuskim\nLip 2, 2018 Maryla DudekBudownictwo\nAby zabezpieczyć budynki przed działaniem wody gruntowej, konieczne jest wykonanie dokładnej i całkowicie szczelnej hydroizolacji fundamentów. Szacuje się bowiem, że nawet 80% uszkodzeń, którymi podlegają konstrukcje obiektów budowlanych, wynika z nieprawidłowego zabezpieczenia fundamentów przed wilgocią. Izolacje fundamentów przez doświadczoną ekipę Tymczasem samo wykonanie hydroizolacji to naprawdę niewielki koszt, ponieważ obecnie mamy dostęp do naprawdę nowoczesnych […]\nSzambo do ogródka działkowego\nMaj 10, 2018 Zygfryd PiotrowskiBudownictwo\nChoć mieszkańcom miast kanalizacja wydaje się czymś oczywistym, osoby, które decydują się na zakup działki pod miastem wiedzą, że sprawa nie wygląda tak kolorowo. Za miastem nie ma kanalizacji – możemy wykonać przyłącze, aby podłączyć się do ogólnej miejskiej sieci kanalizacyjnej, ale to może sporo kosztować. Ale istnieją atrakcyjne alternatywy, takie jak budowa szamba czy […]\nKwi 23, 2018 Zygfryd PiotrowskiBudownictwo\nW naszych życiach korzystamy z coraz większej ilości elektroniki, która zdecydowanie nam je ułatwia i pomaga wykonywać sporą ilość czynności dnia codziennego znacznie sprawniej i wydajniej. Nie wyobrażamy sobie wręcz funkcjonowania bez wszelkiego rodzaju gadżetów i elementów wyposażenia, które stały się czymś praktycznie niezastąpione. Profesjonalne montowanie elektryki Coraz częściej widzimy potencjał w energii elektrycznej, którą […]


Stylizacje z trzewikami – Fashion Academy\nKiedy na dworze robi się coraz zimniej warto sięgnąć po trzewiki. Ten rodzaj obuwia można w prosty sposób wystylizować. Ważne, żeby zwrócić uwagę na ich długość, która w niektórych przypadkach może nie służyć figurze. Rozwiązaniem jest wtedy połączenie trzewików damskich z odpowiednim zestawem ubrań, który nie sprawi, że nogi będą się wydawać krótsze.\nStylizacja na ciepły, jesienny dzień\nJesień potrafi zaskakiwać słoneczną pogodą. Warto wtedy wybrać wysokie sznurowane trzewiki damskie, które są lekkie i nie będzie nam w nich za gorąco. Można je połączyć z cienkimi, czarnymi rajstopami. Do tego warto założyć sukienkę w geometryczny wzór oraz gruby, szary, długi sweter. Jeśli jest nieco zimniej, do zestawu warto dodać szal. Świetnie pasować będzie także kapelusz.\nTrzewiki w eleganckim zestawie\nTrzewiki, choć wydają się obuwiem stworzonym do codziennych stylizacji, można połączyć w nieco bardziej eleganckie zestawy, jeśli jest się fanką takiego stylu. Czarne trzewiki zestawione z czarnymi rurkami to sposób na to, żeby nie skrócić optycznie nóg. Do tego warto założyć białą, klasyczną koszulę, bordowy płaszcz do połowy ud oraz apaszkę. To wygodny zestaw, w którym każda kobieta będzie się czuła komfortowo.\nPoprzedni wpisTanie buty sportowe i inne ubrania - dobry pomysł na początekNastępny wpis Rodzaje spodni damskich


Zmiany w układzie białokrwinkowym - ForumZdrowia.pl PZWL\nAnalogicznie, jak w odniesieniu do odczynów układu czerwonokrwinkowego, możemy także i tutaj powiedzieć, że odczyny układu białokrwinkowego mogą objawiać się:\n● zmniejszeniem liczby białych krwinek, czyli leukopenią,\n● zwiększeniem liczby białych krwinek, a więc leukocytozą.\nLeukopenia jest to stan, w którym stwierdza się zmniejszenie liczby krwinek białych w jednostce objętości krwi (np. w 1 mm3) poniżej liczby przyjmowanej za normę dla danej płci i wieku.\nGranulocytopenia jest to stan, który może mieć bardzo różną w swej naturze przyczynę, a jego wyrazem jest zmniejszenie, poniżej przyjętej za normę, liczby granulocytów przy równoczesnym zazwyczaj zmniejszeniu ogólnej liczby białych krwinek, a – sporadycznie – czasem nawet przy prawidłowej ich ogólnej liczbie.\nZapobieganie. Granulocytopenia nie wymaga właściwie leczenia, wymaga jednak rozsądnego życia i świadomego postępowania zapobiegawczego, polegającego przede wszystkim na:\n● unikaniu kontaktu z wszelkiego rodzaju możliwymi do rozpoznania źródłami zakażenia,\n● unikaniu kontaktu ze związkami chemicznymi, jak: benzen, ksylen, toluen i inne rozpuszczalniki organiczne, ropa naftowa, benzyna i inne jej pochodne, różnorakie farby i lakiery, pestycydy owadobójcze, chwastobójcze i grzybobójcze, asfalt oraz substancje pokrewne itd.,\n● unikaniu kontaktu z wszelkiego rodzaju promieniowaniem jonizującym, jak rentgenowskie, pierwiastków radioaktywnych itp.,\n● unikaniu pokarmów z produktów intensywnie chronionych chemicznymi środkami ochrony roślin (pestycydami), a także wędzonych, kiszonych (kwaszonych), uprzednio spleśniałych lub sfermentowanych (choć częściowo) oraz peklowanych (np. z użyciem saletry) bądź w inny sposób chemicznie konserwowanych itd.,\n● unikaniu nadmiaru leków, zwłaszcza stosowanych bez zaleceń lekarza, np. antybiotyków, sulfonamidów, a także tabletek przeciw bólowi głowy, tzw. z krzyżykiem, preparatów stosowanych w nadczynności tarczycy oraz różnych leków przeciwreumatycznych,\n● likwidowaniu w zarodku wszelkich zakażeń, np. przez stosowanie – wyłącznie z zaleceń lekarskich – chemioterapeutyków.\nNależy zdecydowanie podkreślić, że istnieje indywidualna reakcja organizmu na poszczególne czynniki szkodliwe, z którymi organizm w ten czy inny sposób świadomie lub nieświadomie ma kontakt.\nU osób szczególnie wrażliwych lub takich, u których uprzednio wytworzyły się mechanizmy uczuleniowe na określoną substancję, niektóre z wymienionych czynników, dla większości osób obojętne, mogą spowodować ostrą granulocytopenię, a nawet agranulocytozę i śmierć.\nAgranulocytoza jest to bardzo groźna choroba, której istotą jest praktycznie całkowity niedobór granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej na skutek zaniku zdolności ich wytwarzania przez szpik kostny, bądź też w wyniku reakcji doprowadzających do ich rozpadu bezpośrednio po wytworzeniu, lub nawet już w procesie dojrzewania.\nNastępstwem tego jest brak jakiejkolwiek odporności komórkowej i podatność na wszelkie zakażenia, a w razie ich powstania bardzo szybkie rozprzestrzenianie się.\nChory wymaga hospitalizacji oraz bardzo intensywnego leczenia i pielęgnowania.\n● przerost i przekrwienie migdałków z białoszarawymi nalotami i owrzodzeniami na ich powierzchni, a często także na błonie śluzowej jamy ustnej i języku,\n● przykry, cuchnący zapach z jamy ustnej.\nZmiany takie mogą się uogólnić, występując także na błonie śluzowej odbytu, pochwy lub warg sromowych. Szybkie szerzenie się procesu zakaźno-zapalnego może w krótkim czasie doprowadzić do ogólnego zakażenia, zapalenia płuc itd. Ten groźny dla życia zespół chorobowy, wymagający natychmiastowego leczenia szpitalnego, powinien być ostrzeżeniem przed tak łatwym i powszechnym stosowaniem różnorakich środków chemicznych, pochopnym zażywaniem leków bez wskazań lekarskich.\nLeczenie. Bardzo ważne jest możliwie szybkie ustalenie właściwego rozpoznania i podjęcie specjalistycznego leczenia. Ograniczyć też należy do minimum wszelkie możliwe źródła kontaktu z czynnikami zakaźnymi przez np. zakaz odwiedzin nawet osób najbliższych oraz maksymalne przestrzeganie przez personel leczniczy wszelkich zasad jałowości we wszystkich możliwych ogniwach postępowania diagnostyczno-pielęgniarsko-lekarskiego.\nNiezmiernie ważne dla dalszych losów chorego jest też ustalenie – jeżeli to w ogóle jest możliwe – czynnika, który wywołał agranulocytozę, natychmiastowe przerwanie kontaktu z nim i ostrzeżenie chorego na przyszłość przed jakimkolwiek powtórnym kontaktem.\nZapobieganie. W przypadku agranulocytozy sprowadza się w zasadzie do profilaktyki omówionej przy granulocytopenii i niedokrwistości aplastycznej.\nWzględną bowiem limfopenię możemy zaobserwować przejściowo jako skutek mobilizacji, a więc i rozrostu układu granulocytów w okresach potrzeby zwalczania zakażeń bakteryjnych w organizmie (i taki stan należy uznać raczej za korzystny i celowy dla organizmu).\nNiekorzystna natomiast dla organizmu jest wrodzona lub nabyta bezwzględna limfopenia przewlekła. Jest ona w pewnym sensie równoznaczna z upośledzeniem zdolności tworzenia przeciwciał w razie wniknięcia niepożądanych substancji antygenowych.\nRozpoznanie. Jego ustalenie jest możliwe tylko przez lekarza na podstawie dokładnie przekazanych informacji przez chorego lub jego otoczenie (np. co do rodzajów przebytych stanów chorobowych, domniemanych przyczyn i okoliczności ich wystąpienia) oraz wyników wielu wysoce specjalistycznych badań immunologiczno-serologicznych.\nPoprawne ustalenie rozpoznania, czyli stwierdzenie defektów odpornościowych, warunkowanych m.in. limfopenią, stwarza realne podstawy do poprawy istniejącego stanu rzeczy, pod warunkiem systematycznego prowadzenia zaleconego przez lekarza leczenia.\nMegakariocytopenia jest chorobą, w której z nieznanych bliżej przyczyn dochodzi do zmniejszenia w szpiku kostnym liczby megakariocytów, tj. macierzystych komórek dla trombocytów, czyli płytek krwi. Następstwa takiego stanu są omówione w podrozdziale poświęconym małopłytkowym skazom krwotocznym.\nPancytopenia jest to stan wieloukładowego niedoboru krwinek w wyniku pełnego zaniku szpiku kostnego, tj. wytwarzania komórek wszystkich jego składowych, a więc krwinek czerwonych, krwinek białych i megakariocytów.\nRozpoznaje się go na podstawie stwierdzenia niskich wartości liczby krwinek czerwonych, krwinek białych i trombocytów we krwi obwodowej oraz zmniejszenia liczby ich komórek macierzystych w szpiku kostnym.\nTerminem hiperleukocytoza powinno się określać stan podwyższonej liczby białych krwinek w danej jednostce objętości krwi, potocznie niewłaściwie nazywany leukocytozą.\nJest przykładem odczynu ilościowego.\nWśród stanów przebiegających z podwyższoną liczbą krwinek białych, czyli hiperleukocytozą, należy wyróżnić:\n● hiperleukocytozę odczynową (fizjologiczną),\n● hiperleukocytozę proliferacyjną (patologiczną).\nTermin leukocytoza lub hiperleukocytoza, czy też wcześniej już omówiona hipoleukocytoza (leukopenia) jest wykładnikiem zmian ilościowych i nie mówi nic o zmianach jakościowych, to znaczy o tym, jakie są przesunięcia w procentowym składzie krwinek białych we krwi obwodowej. Innymi słowy terminy te nie mówią o tym, jaki typ komórkowy w następstwie obserwowanego odczynu lub proliferacji dominuje wśród krążących we krwi obwodowej krwinek białych, a jaki typ zmniejszył swój procentowy lub bezwzględny udział w wyniku upośledzenia jego wytwarzania w szpiku kostnym.\nZ powyższych rozważań wynika praktyczny i istotny wniosek, że ocena zmian w układzie białokrwinkowym powinna opierać się nie tylko na zmianach ilościowych, ale (i to ma znaczenie bardzo istotne) także na ocenie zmian jakościowych, tzn. co do typu komórkowego dominującego w obrazie odsetkowym krwi obwodowej.\nHiperleukocytoza odczynowa jest to przejściowe zwiększenie ponad fizjologiczną normę liczby krwinek białych w danej jednostce objętości krwi. Obserwowany jest jako odczyn pożądany w różnych stanach fizjologicznych (np. w ciąży, u niemowląt, po wysiłkach fizycznych, osłabieniu), a także w wielu stanach chorobowych:\n● natury zakaźnej,\n● niezakaźnych uszkodzeniach tkanek (np. zawał serca, zapalenie nerek, gorączka reumatyczna),\n● zmianach metabolicznych (np. dna, kwasica cukrzycowa),\n● po lekach,\n● po zatruciach,\n● hiperleukocytozy w stanach fizjologicznych,\n● hiperleukocytozy w stanach patologicznych, czyli chorobach.\nGranice ilościowe tego wzrostu są różne, zależne od zdolności reaktywnej organizmu oraz od intensywności i czasu trwania zakażenia. Zmiany jakościowe są różne, gdyż zależą dodatkowo od charakteru zakażenia. Powszechnie znany jest fakt, że w zakażeniach bakteryjnych dominuje mobilizacja układu granulocytowego, a odczynu limfocytowego w zakażeniach wirusowych. Z jakości obrazu leukocytów może więc lekarz wnioskować w pewnym sensie o typie zakażenia.\nHipereozynofilia jest przykładem odczynu jakościowego układu białokrwinkowego, polegającego na wybiórczym zwiększeniu ponad granice normy odsetka eozynofilów, czyli granulocytów eozynofilnych w składzie krwinek białych we krwi obwodowej i w prostej konsekwencji także zwiększeniu ich bezwzględnej liczby (w danej jednostce objętości krwi).\nSpostrzeżenia eksperymentalne oraz obserwacje kliniczne wskazują, że hipereozynofilia jest zazwyczaj wyrazem reakcji uczuleniowych toczących się w organizmie.\nZwiększenie liczby eozynofilów spotyka się zatem we krwi obwodowej osób cierpiących na choroby, u podłoża rozwoju których leżą reakcje alergiczne (np. w dychawicy oskrzelowej).\nZjawisko to obserwuje się także bardzo często przy zakażeniu organizmu pasożytami, jako wyraz jego reakcji odczynowej na zjawienie się w nim innego – pasożytniczego – organizmu.\nDo lekarza należy określenie przyczyny i podłoża hipereozynofilii oraz decyzja co do rodzaju i konieczności podjęcia dalszych badań diagnostycznych i postępowania terapeutycznego.\n● białaczkę wywodzącą się z układu granulocytowego,\n● białaczkę wywodzącą się z układu limfocytowego,\n● białaczkę wywodzącą się z układu monocytowego,\n● białaczkę wywodzącą się z układu plazmocytowego i inne.\n● rozrosty białaczkowe ostre,\n● rozrosty białaczkowe przewlekłe, przy czym przewlekłe mogą ulegać okresowemu zaostrzeniu (nasileniu objawów chorobowych).\n● predyspozycja genetyczna – rozumiana jako skłonność i podatność osobnicza,\n● czynniki natury zakaźnej – najprawdopodobniej wirusowej,\n● różne czynniki fizyczne, chemiczne lub biologiczne jako kofaktory, czynniki wyzwalające proces rozrostowy,\n● upośledzenie czynności układu odpornościowego.\n● szybkim narastaniem ciężkiego stanu chorobowego,\n● ogólnym osłabieniem i w związku z tym łatwym męczeniem się,\n● gorączką typu septycznego,\n● bladością powłok (jako wyraz współtowarzyszącej niedokrwistości),\n● dolegliwościami typu anginowego z nalotami szarobrunatnymi i trudno gojącymi się owrzodzeniami na przerosłych zazwyczaj migdałkach, błonie śluzowej jamy ustnej lub języku,\n● skłonnością do tworzenia się wybroczyn śródskórnych, mniejszych lub większych sińców oraz samoistnych krwotoków (np. z nosa).\nBiałaczki przewlekłe charakteryzują się objawami podobnymi, ale mniej burzliwie występującymi.\nChorzy na białaczkę skarżą się na:\n● postępujące ogólne osłabienie i ograniczenie sprawności fizycznej,\n● narastającą bladość skóry, spojówek i widocznej błony śluzowej jamy ustnej,\n● zmienne bóle gardła,\n● uczucie ucisku w jamie brzusznej,\n● postępujące, miejscowe lub uogólnione, powiększenie węzłów chłonnych itp.,\n● zwiększoną skłonność do zakażeń.\nRozpoznanie. Należy zaznaczyć, że nie ma poprawnego rozpoznania lekarskiego białaczki ani co do typu klinicznego, ani co do jej komórkowego rodzaju bez badania morfologii krwi obwodowej (wraz z liczbą płytek i obrazem odsetkowym krwinek białych) oraz szpiku kostnego.\nLeczenie. W przypadku omawianych stanów rozrostu określonego typu komórek jest wysoce specjalistyczne. Zmierza ono do zahamowania nadmiernego rozrostu i tworzenia zbędnego typu komórek, a pośrednio jego niekorzystnych następstw. Zazwyczaj taki rozrost nie jest obojętny dla innych narządów i tworzenia innych niezbędnych fizjologicznie komórek. Leczenie powinno się odbywać na oddziałach szpitalnych lub w specjalistycznych poradniach hematologiczno-onkologicznych. Prowadzenie takiego leczenia wymaga systematycznej okresowej kontroli pełnej morfologii krwi dla aktualizowania zarówno rodzaju niezbędnych środków farmakologicznych, jak i ich dawkowania.\nZapobieganie. Sprowadza się do szeroko pojętego zdrowego odżywiania się oraz przebywania i pracowania w zdrowym środowisku.\nRozpoznanie. Zauważenie dość wyraźnego powiększenia węzła chłonnego (lub węzłów chłonnych) jest wskazaniem (zwłaszcza w przypadku współistniejących stanów gorączkowych) do rychłego udania się do lekarza. Dzięki badaniu histopatologicznemu wycinka powiększonego węzła chłonnego oraz pełnemu badaniu morfologicznemu krwi można ustalić poprawne rozpoznanie i podjąć właściwe leczenie.\nSzpiczak mnogi jest ostatnio coraz częściej spotykany, zwłaszcza u ludzi w starszym wieku. Istotą jego jest rozplem komórek plazmatycznych, zwanych plazmocytami, które rozrastają się zazwyczaj w szpiku kostnym w postaci mnogich guzowatych ognisk, doprowadzając jednocześnie do niszczenia kości w danym miejscu, aż do spontanicznych, niekiedy trudnych do przewidzenia, patologicznych złamań w różnych miejscach kośćca.\nNiekiedy może dojść do guzowatego rozrostu plazmocytów w narządach miąższowych (tzn. poza układem kostnym), np. w migdałkach, śledzionie, nerkach.\nObjawy. Tak jak w innych chorobach rozrostu układu krwiotwórczego początek jest zazwyczaj niecharakterystyczny. Chorzy obserwują stopniowo postępujące osłabienie, wychudzenie i narastającą niedokrwistość. W późniejszym okresie dołączają się bóle kostne podobne do reumatycznych. Obserwuje się także zmniejszoną odporność na zakażenia, zwłaszcza układu oddechowego i moczowego.\nRozpoznanie. Jest możliwe do ustalenia przez lekarza na podstawie badania morfologii krwi, obrazu szpiku kostnego, badania specjalistycznego białek, jak również badania radiologicznego kośca.\nLeczenie. Jest długotrwałe, wymaga systematyczności i lekarskiego nadzoru. Zazwyczaj jest to leczenie farmakologiczne, hamujące rozplem, czyli rozrost komórek nieprawidłowych, ale w przypadku złamań może być niekiedy i ortopedyczne.\nHipoleukocytozyLeukopeniaGranulocytopeniaAgranulocytozaLimfopeniaMegakariocytopeniaPancytopeniaHiperleukocytozyHiperleukocytozy odczynoweHipereozynofiliaChoroby rozrostoweBiałaczkiChłoniakiSzpiczak mnogiŹródło