Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chwilę.. - Rozwój duchowy-myśl pozytywnie - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nWszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chwilę..\nsecret-garden 16.11.07, 12:19\nStaram się nad sobą pracować. Ulepszać swoje wnętrze. Czytam książki, afirmuję, modlę się, dbam o kontakty z bliskimi mi osobami, a nie potrafię znaleźć sobie miejsca w świecie.\nProblem polega na tym, że wszystko mi się szybko nudzi. Np. pojawia się w mojej głowie jakieś marzenie. Jestem nim podniecona, czuję (po raz kolejny), że wreszcie wiem, co chcę robić, czemu się poświęcić. Niestety, euforia mija bardzo szybko i znowu wracam do punktu wyjścia. Stoję w miejscu.\nCałe moje życie dowodzi temu, że tak naprawdę nie spełniam swoich marzeń – bo ich nie mam. Robię rzeczy do których ktoś mnie namówił albo „tak jakoś wyszło”. Np. rodzina zapisała mnie gdy miałam 7 lat do szkoły muzycznej. Szkoliłam się w grze na pianinie przez wiele lat. Byłam w tym bardzo dobra. Ale jak zwykle znudziło mi się to. Teraz do instrumentu siadam rzadko.\nPoszłam na studia (właśnie je kończę) i tak jakoś na nich jestem... Nie jestem nimi zbytnio zainteresowana, ale też studiowanie nie sprawia mi trudności. Więc ciągnę to bez entuzjazmu.\nI tak jest ze wszystkim... gdy usiądę i wsłucham się w siebie, to nic nie słyszę. Pytam się „ co chcesz robić w życiu, jakie chcesz mieć pasje, pracę, z kim chcesz się związać, czy chcesz mieć dzieci...? Odpowiedź nie nadchodzi.\nWiem, że jestem inteligentna, że mam talent muzyczny, że potrafię dobrze pisać, że ludzie mnie lubią, jestem wartościową osobą, ale co z tego, że Bóg obdarzył mnie tyloma wspaniałymi rzeczami, skoro z nich nie korzystam, bo każda z nich traci prędzej czy później blask??\nPozdrawiam cieplutko i liczę na jakąkolwiek pomoc...\naserath Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 16.11.07, 12:33\nty chyba po prostu nie wiesz czego chcesz od życia. Co lubisz w życiu robić?\nSą takie osoby, ktore tak mają całe życie. Spotkałam się z takimi - to mnie\nmęczy nieziemsko, bo ja jestem stała i konsekwentna, a oni - jak im powieje.Co\npół roku robią co innego, zmieniają biznesy, szukają swojego miejsca na świecie.\nTaką mają energię.\nCzasem to przechodzi z wiekiem, albo z jakimś wydarzeniem w życiu - pozaniem\nmiłości, śmiercią bliskich osób - takie nagłe wielkie wydarzenia otwierają w nas\nmiejsca dotąd zamknięte. I zdarza się ze wtedy już człowiek wie czego chce od\nżycia i co jest w życiu najważniejsze\niguana1978 Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 16.11.07, 12:35\npoczytaj tu w zakładce "prosperita" o cyklach energetycznych\nnie jesteś sama z tym problemem , też tak mam - ciągle pracuje\nMoże warto byłoby się też zastanowić co Ci sprawia w życiu\nprzyjemność? Co tak naprawdę chciałabyś robić a może nie wierzysz,\nże dałabyś radę???\nMoże Twój cel życiowy jest gdzieś w zasięgu ręki i wystarczy dobrze\nsię tylko rozejrzeć?\nŻycze powodzenia i pozdrawiam!\ni33 Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 16.11.07, 15:12\ndziewczyno jesteś młoda nic dziwnego ze jeszcze poszukujesz swojego\nprzecież wielu ludzi 40, 50 latków nadal nie wie czego chce od życia\nbytują z dnia na dzień, a ty przynajmniej wiesz że można szukać\npracować nad sobą próbować swych sił w różnych dziedzinach...\nskąd wiesz że te dziedzny pozornie nie związane ze sobą okaża sie\nwszystkie przydatne w którymś momencie---albo miały na celu\nwyostrzyć twe zmysły pogłebić umiejętności...\nmam taki przykład ---co może mieć wspólnego gra na pianinie ,albo\nszydełkowanie, granie na bębnnach z ...masażem np --\nsecret-garden Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 16.11.07, 16:46\nDziękuję Wam za odpowiedz.\niguana1978 -> dziękuję za linka. Nie znałam wcześniej tej strony, a wydaje się ciekawa.\nOdnośnie Twojej wypowiedzi: ja wiem, co mi sprawia przyjemność i na to sobie pozwalam, ale to wszystko trwa u mnie chwilę. Przez moment czuję satysfakcję, że robie coś dla siebie, a potem pozytywne uczucia mijają i pozostaje jakaś taka pustka.\nNiemniej trochę mi razniej, że są osoby, które mają podobne problemy. Patrząc na moją rodzinę czy przyjaciół, to oni wszyscy są uporządkowani, zorientowani w życiu, więc czuję się czasem jak jakiś odszczepieniec, któremu powtarza się, że jest w "gorącej wodzie kąpany" i ma "słomiany zapał".\ni33 -> Podniosłaś mnie na duchu. Dziękuję bardzo. Masz rację, że nigdy nie wiadomo jakie umiejętności nam się przydadzą w życiu.\niguana1978 Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 16.11.07, 18:27\n> jak dojdziesz do swego przeznaczenia to wszystkie klocki\npiękne to zdanie... ja też zdaje się po łepkach próbować różnych\nzajęć... póki co nie czuje się na siłach poprowadzić coś do końca\ntak jak autorka wątku po jakimś czasie się po prostu nudzę...\nostatnio jednak zobserwowałam, że wiedza jaką zdobyłam poprzez\nwypróbowywanie róznych zajęć w pewnym momnecie zaczyna się\nłączyć , może faktycznie to wszystko jest jedna wielką\nlilith_6 Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 20.11.07, 20:41\niguana, jaka fajna stronka )) Dzięki\nuedi Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 16.11.07, 20:05\nNie martw się, rob to co sprawia Ci przyjemność do czasu gdy Ci ją sprawia.\nWtedy wcześniej czy pózniej znajdziesz to czego szukasz. Moim zdaniem lepiej\nszukać niż trwać w czymś czego się nie lubi.\nMiałem podobnie. Szkoły wybierane przez rodziców. Podobnie jak Ty chodziłem do\nszkoły muzycznej, na klasę skrzypiec(już nie pamiętam jak się gra). Też kończę\nstudia, wybór starszej, z pracą mgr się ociągam już pół roku.\nPatrzę na to z tej strony. Bez tych wyborów nie byłbym tym kim dziś jestem. Może\nnigdy bym się nie zainteresował rozwojem, tylko jak inni postawiłbym na\nKtoś kiedyś powiedział, że nie cel sprawia przyjemność lecz droga. Więc uszy do\ngóry. To Twoja droga.\nhalev Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 16.11.07, 23:22\nRaz: widzisz, odpowiedzi przychodzą wtedy, kiedy człowiek się "wyłącza", czyli\nnie myśli, a nie wtedy kiedy pyta i czeka sfrustrowany na nie pojawiającą się\nDwa: fajnie jest umieć robić różne rzeczy, jedne drugich wcale nie wykluczają,\nprawda? Kiedyś czytałam o kobiecie, która pracowała w systemie 2xpół etatu. W\njednej firmie robiła jedno, a w drugiej zupełnie coś innego. Bardzo mi się to\nspodobało. Wyspiański pisał i malował. Boy-Żeleński był lekarzem, pisał i\ntłumaczył. Droga nie musi być jedna. Nikt nie powiedział, że trzeba mieć w życiu\ntylko jedno zajęcie.\nTrzy: robiąc te "różne rzeczy" poznajemy kompletnie różnych ludzi, co bardzo\nnas ubogaca! Poza tym nigdy nie wiadomo, kiedy i w jakich okolicznościach spotka\nsię kogoś, kto zmieni diametralnie nasze życie (sama czegoś takiego doświadczyłam).\nBierz, co życie przynosi. Organizuj swój czas tak, żeby nie zdążyć się znudzić.\nSzukaj nowych dróg, może ta "najulubieńsza" jeszcze na Ciebie czeka...\nJesteś jaka jesteś, nie musisz być taka jak rodzinka. Zaakceptuj siebie. Życie\nto pasmo zmian, a nie stagnacja. Gdyby wszyscy ludzie byli poukładani,\nsystematyczni i wiedzieli czego chcą, życie byłoby strasznie nudne, nie byłoby\nsztuki, a rozwój techniczny ugrzązłby na etapie kamienia łupanego. Nie baj się!\nPS. A tak jeszcze na koniec zapytam: jesteś spod znaku Bliźniąt?\ni33 Re:dla s. garden i uedi 17.11.07, 01:56\ncudownie uspokajające skrzypce i pianino---dzieki nim widać\nwyrażniej jaki swiat jest mimo wszystko jeszcze piękny...nadal\nstrzepy w aurze mi sie układają...\ni33 Re:dla s. garden i uedi 17.11.07, 01:57\nnie zdażyłam wpisać --to ma być---\n"piano in the forest"i "relajante"np 4\nsecret-garden Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 17.11.07, 10:11\nDziękuję za wsparcie, Wasze słowa podnoszą mnie na duchu\nPostaram się zorganizować sobie czas jeszcze lepiej, żeby nie myśleć za dużo i nie analizować.\nBędę szukać nowych zainteresowań wierząc, że będą sprawiały mi przyjemność i satysfakcje.\nhalev -> oj tak, jestem blizniakiem...i często widzę w sobie dwoistą naturę. To jest strasznie męczące czasami. Ale że urodziłam się dzień przed Rakiem, to podobno wpływa to na mnie poztywnie i wycisza moją "blizniaczą" naturę\nhalev Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 17.11.07, 10:21\nHa! I wszystko jasne! Bliźniak!\nPowiedzieć Ci coś: od początku myślenia o pracy miałam fazę na bycie:\nI jeszcze parę innych pomysłów. Każdego tematu dotknęłam. Każdego spróbowałam.\nLudzie się często dziwią, skąd wiem różne dziwne rzeczy. Ano stąd właśnie.\nBaaardzo mi się to w życiu przydaje. I w pracy. Bliźniakom wiele rzeczy\nprzychodzi z łatwością, to fajne! Ważne, żeby sobie tak upleść zajęcia, żeby nie\nzdążyć się znudzić albo znaleźć zajęcie, które jest dynamiczne, zmienne (np.\ndziennikarstwo dość dobrze się sprawdza). Znudzony Bliźniak to nieszczęśliwy\nBliźniak. A nieszczęśliwy Bliźniak to koniec świata!\nA teraz? Teraz robię równolegle dwie rzeczy, żadna z nich nie znajduje się na\npowyższej liście. I jest dobrze I wcale się nie zapieram, że tak mi zostanie\ndo końca życia. Może skupię się na jednej z nich, a może znajdę jeszcze jedną.\nsecret-garden Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 17.11.07, 10:46\nCzyli rozumiesz mnie choć troszkę?? Bo na ogół ludzie nie rozumieją tego, co czuję. Mówią " grasz od 12 lat na pianinie, masz technikę, masz talent i (to słowo pojawia się najczęściej) ZAPRZEPASZCZASZ to wszystko!!" Ręcę mi od tego opadają, bo słyszę to nie tylko odnośnie muzyki.\nA skoro widzą, że kolejny plan mnie zaintrygował a po krótkim czasie wyparował mi w z głowy, to przestają wierzyć we mnie. I mówią, że znowu sobie coś ubzdurałam i mam się zająć tym co już potrafię.\nTakże widzidz, że wsparcia to nie mam zbyt wielkiego\nDlatego od jakiegoś czasu boję się zacząć cokolwiek, żeby znowu nie poczuć rozczarowania.\nPozdrawiam Ciebie cieplutko halev!\npees. z zawodami które wymieniłaś miałam już po trochu do czynienia, i o każdym (prócz rzezbiarstwa) marzyłam\nnp. w dzieciństwie często bawiłam się w nauczycielkę, jeszcze w liceum się zastanawiałam, czy to nie jest moje powołanie (chciałam uczyć biologii). Do dziś czuję w sobie chęć nauczania, pomagania, wyjaśniania.\nChciałam być też lekarzem dermatologiem gdyż obecnie się tą dziedziną interesuję, ponieważ mam problemy ze skórą, tak więc mam już jakieś zaplecze wiedzy dermatologicznej.\nDziennikarstwo długo mi po głowie chodziło, dlatego poszłam na polonistykę aby zdobyć warsztat pisarski.Jednak odwidziało mi się to, więc wybrałam specjalizację filmoznawczą. To blisko do reżyserki\nTydzień temu wróciłam z Kenii, czyli dusza podróżnika też gdzieś we mnie siedzi i czeka na kolejny wyjazd\nhalev Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 17.11.07, 13:27\nJa Cię nie rozumiem "troszkę". Ja Cię rozumiem absolutnie i do spodu!\nWiem, że można mieć do czegoś talent, lubić to robić od czasu do czasu (np. grać\nna pianinie), ale nie wyobrażać sobie całego życia na stołku. Mnie taka\nperspektywa by zabiła (zwłaszcza powtarzalności, czyli grania w kółko tego\nsamego). Myślę, że np. byłabym niezłą aktorką, ale nie zniosłabym grania tej\nsamej roli dzień w dzień. Po prostu wysiadłabym psychicznie.\nMoja matka była załamana, kiedy szłam np. do szkoły fotografii, bo to był już\npięćdziesiąty pomysł na życie. O wsparciu otoczenia nie było mowy, bo wszyscy\npatrzyli na mnie jak na jakiegoś popaprańca i młotkowali mi dokładnie to samo,\nSzczerze mówiąc mnie samą też czasami to męczyło. Teraz widzę, że to było jakby\nsprawdzanie samej siebie na zasadzie "czy z tym też sobie poradzę". Kiedy\nwidziałam, że dobrze mi idzie, traciłam zapał, bo już wiedziałam, że w razie\nczego nie będę miała najmniejszego problemu w danej dziedzinie. Więc brałam się\nza następną. I tak w kółko. Tyle że w sumie niewiele z tego wynikało, bo\nefektów jakiś widocznych widać nie było.\nAle nie mogę narzekać. Te wszystkie próby dawały mi kupę radości, zresztą\nżadnego z tych zajęć do końca nie porzuciłam, co jakiś czas do nich w pewnym\nstopniu wracam. Albo coś robię, albo czytam. I dalej mam z tego frajdę\nNiczego się nie bój, idź dalej. Jeśli znajdziesz zajęcie, które nie jest\nmonotonne, postaraj się skończyć chociaż jeden projekt (radość z wykonanego do\nkońca zadania jest fantastyczną sprawą, zwłaszcza dla roztrzepanego Bliźniaka).\nKiedy już Ci się to uda, będziesz wiedziała, czy chcesz zacząć kolejny projekt,\nczy szukać nowej dziedziny. Ja znalazłam coś, co mnie kręci, bawi, za każdym\nrazem jest inne i fascynujące. I na dodatek przydają mi się te wszystkie\n"niedokończone" przygody. Mogę powiedzieć, że w pewien sposób jestem\nnauczycielem, lekarzem, dziennikarzem, rzeźbiarzem, podróżnikiem itd. Czyli mam\nwszystko, czego pragnęłam. Czego i Tobie życzę\nCo do kłopotów dermatologicznych: polecam książkę "Możesz uzdrowić swoje życie"\nLouise L. Hay. Jest tam super tabelka, która mówi z czego wynikają konkretne\nschorzenia. Myślę, że może Ci pomóc rozwiązać problem, tylko oczywiście\npotrzebna jest do tego zmiana myślenia, ale to chyba zrozumiałe.\nsecret-garden Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 17.11.07, 15:13\nOjej, to zazdroszczę Tobie, że znalazłaś już coś co daje Ci radość i zaspokaja szaloną naturę\nWydaje mi się, że takie osoby jak my powinny łaczyć swoją pracę i pasje z innymi ludzmi, bo nikt nie jest tak zmienny i zaskakujący jak drugi człowiek. Kontakt z ludzmi to wg mnie podstawa.\nKsiązkę, którą mi poleciłaś już znam - bardzo ciekawa i pomocna.\nOd kiedy zaczęłam czytać książki o rozwoju duchowym, itp, to założyłam sobie zeszyt gdzie spisuję inspirujące mnie cytaty, by wracać do nich gdy jest mi zle, przed snem lub po prostu kiedy tego potrzebuję. W magicznym kajeciku znalazło się całkiem sporo cytatów z "Możesz uzdrowić..."\nmskaiq Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 20.11.07, 11:51\nKazdy czlowiek ma swojego wewnetrznego krytyka. On krytykuje\nwszystko, Ciebie, to co robisz, Twoj talent. Potrafi zniechecic do\nwszystkiego do czego nie przylozysz reki.\nJesli chcesz aby wszystko dla Ciebie bylo wazne, musisz dzialac\nwbrew wewnetrznemu krytykowi, nie mozesz zaakceptowac mysli ze juz\nmi sie znudzilo. Ta mysl pochodzi od Twojego wewnetrzenego krytyka.\newkabaska Re: Wszystko mi się nudzi, moje marzenia żyją chw 30.05.19, 10:17\n"Im szybciej żyjesz, tym wcześniej zaczynasz się nudzić." - Wojciech Pyszczek\n16.03.22, 10:25 Wewnętrzny Spokój, Wewnętrzna Siła Siostra Jayanti (1) galeriamedytacji\nodnośnie krawienia po poronieniu\nKto boi się Grzymowicza?\nSzef MFW uważa, że globalna gospodarka jest na ...\nawaria z powodu...\nGo West! czyli moja wstępna trasa\nNa Aqua grasuje seryjny zabójca..


Polityka prywatności i wykorzystywania plików cookies – Nicpoń w Kuchni - blog kulinarny\nPolityka prywatności strony internetowej https://nicponwkuchni.pl\nJeżeli tutaj trafiłeś, to niezawodny znak, że cenisz swoją prywatność. Doskonale to rozumiem, dlatego przygotowałam dla Ciebie ten dokument, w którym znajdziesz zasady przetwarzania danych osobowych oraz wykorzystywania plików cookies i innych technologii śledzących w związku z korzystaniem ze strony internetowej nicponwkuchni.pl\nW razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z polityką prywatności, w każdej chwili możesz skontaktować, wysyłając wiadomość na adres kontakt@nicponwkuchni.pl\nPowyższe uprawnienia możesz realizować zgodnie z zasadami opisanymi w art. 16 – 21 RODO, kontaktując się ze mną pod adresem kontakt@nicponwkuchni.pl\nDane zostają zapisane w bazie systemu Wordpres. Dane z bazie mojego systemu WordPress są w niej przechowywane przez cały okres funkcjonowania bloga. Dane zostaną usunięte z bazy, gdy podejmę decyzję o zamknięciu bloga. Jeżeli chodzi o system Disqus, dane trafiają tam na podstawie Twojej umowy zawartej z firmą Disqus, na podstawie którego możesz w ogóle korzystać z systemu Disqus. O celach i czasie przetwarzania danych w systemie Disqus decyduje sam Disqus, a ja nie mam na to wpływu.


Aktualności - Remin\nSprzedamy lub wynajmiemy miejsce postojowe w garażu podziemnym w budynku przy ul. Radzikowskiego 47C-D w Krakowie. Możliwość wynajmu. Więcej informacji 12-421 34 54 lub e-mail: biuro@gmcdevelopment.pl...\nWykończony w wysokim standardzie apartament przy ul. Skawińskiej o powierzchni użytkowej 126,40 m2 plus balkon, który składa się z salonu z aneksem kuchennym (możliwość wydzielenia osobnej kuchni),3-ch sypialni, łazienki (wanna, prysznic, wc, bidet, umywalka), osobnego WC, pomieszczenia pralni, prz...\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą zakupu lub wynajmu lokalu użytkowego na parterze budynku na os. Złotej Jesieni 2C w Krakowie, Więcej informacji pod nr telefonu (12) 421 34 54 lub 731 187 410, 731 187 408, 731 187 404....


Inspiracje: [OD&D] Dziedzictwo Ungernów – Siedem Dębów\nWojownik Gurczen (M. B.)\nF–M 2, HP 12, AC 2\nWojownik Graham (W. G.)\nF–M 2, HP 5, AC 2\nUłom, N–M, AC 4, HP 2, ML 7 – rębajło\nCebulak, N–M, AC 4, HP 2, ML 7 – rębajło\nGrot, N–M, AC 7, HP 4, ML 7 – łucznik\nBrzechwa, N–M, AC 7, HP 2, ML 7 – łucznik\nNa drugi dzień po ostatniej przygodzie Coltaine został wezwany przed oblicze biskupa Kazimira. Zwierzchnik poinformował go o zombie na cmentarzu, których porąbane szczątki znalazł nad ranem grabarz. To już drugi raz, gdy umarlaki tego typu wałęsały się po żalniku. Czyżby inni szatani byli tu czynni? Prezbiter grał głupa, ale zaproponował, że zbada tę sprawę. Biskup zgodził się i wystawił dla niego przepustkę do okazania pełniącym straż przy cmentarnej bramie gwardzistom.\nColtaine zebrał drużynę i za dnia udał się na żalnik. Uwagę grupy przykuły 2 mauzolea w północnej części nekropolii. Położone o ok. 30 m od siebie, według mapy podziemi mogły kryć zejścia do kanałów. Coltaine wprawnym okiem kamieniarza ocenił, że oba budynki zostały wzniesione w tym samym czasie przez tego samego architekta, ok. 100-150 lat temu.\nRuszyli do grobowca po lewej. Napis na tympanonie głosił, że spoczywają tam przedstawiciele rodu Montezumów. Drzwi były lekko uchylone... W środku odkryli 6 drewnianych trumien ustawionych na podwyższeniach. Trumny były puste. Z tabliczek umieszczonych na grobowcach wynikało, że wszyscy z pochowanych zginęli tragicznie 123 lata temu – czyli wtedy, gdy obalono władzę Ungernów w Midgardzie. Co więcej, odkryto stosunkowo świeże ślady wosku, a po przesunięciu trumien – właz, wiodący do kanałów.\nDrugi grobowiec krył szczątki rodu Kapetyngów. Ta sama sytuacja – 6 pustych trumien, ślady wosku (sprzed paru miesięcy), data pokrywająca się z przewrotem politycznym i właz pod jedną z trumien.\nWezwali jeszcze grabarza i nakazali otwarcie cmentarnej kaplicy, ale tu nie znaleźli nic ciekawego.\nColtaine udał się do Kazimira i zaraportował o wszystkim. Najwidoczniej obie grupki zombie (dwukrotnie po 6) to właśnie nieszczęśni Montezumowie i Kapetyngowie, których ktoś przywrócił do życia. Rzucił podejrzenia na grabarza. Biskup zapewnił, że grabarz jest w porządku. Co do Montezumów i Kapetyngów – były to dwa wielkie rody, zwaśnione ze sobą od niepamiętnych czasów, w zasadzie nie wiadomo o co (według legendy chodziło o jakiś romans). W czasie przewrotu w Midgardzie jedni poparli Emeryka, drudzy Ungerna (którzy którego, nie wiadomo). W efekcie zginęli wszyscy przedstawiciele obu rodów.\nAwanturnicy postanowili odpuścić sobie cmentarz i tropienie domniemanego czarnoksiężnika, który mógł animować zwłoki. Postanowili, aby ruszyć na wschód i odszukać zaginioną osadę o nazwie Siedem Dębów. Był początek maja. Utrzymywała się ładna pogoda.\nZaciągnęli garść najemników i ruszyli nadrzecznym traktem do Rybnicy. Tu przenocowali, a rano opłacili przewoźnika i wylądowali na drugim brzegu rzeki. Udali się na wschód, po dwóch dniach monotonnej wędrówki przez równinę docierając nad rzekę, za którą rozpościerał się mieszany las.\nNastępnego dnia o poranku udali się na południe, idąc po równinie wzdłuż rzeki – nie chcieli spowalniać tempa i ryzykować zagubienia w lesie. Po kilku godzinach dostrzegli ponad drzewami na wschodzie smużkę dymu.\nPrzeprawili w bród się przez rzekę (woda sięgała po pas) i zagłębili między drzewa. Gurczen był kiedyś drwalem, więc bez trudu zorientował się, że las tutaj jest dość młody, drzewa mają nie więcej niż 200 lat. Po jakimś czasie wyszli na polanę, na środku której stał... kościół.\nColtaine ocenił, że niewielki budynek, murowany z kamienia w stylu romańskim, stoi tu dobrych kilka wieków i nie jest w najlepszym stanie. Co jednak ciekawe, niedawno został pokryty prymitywną strzechą; stary dach najwidoczniej runął. Dwie masywne wieże flankowały wejście – dwuskrzydłowe, drewniane odrzwia, też wyglądające na nowe. Opodal świątyni mieściła się osada licząca ok. 10 szałasów. W zagródce pasło się 5 krów, a dym dochodził z 6 mielerzy, w których wypalano węgiel drzewny. Znaleźli też dopalające się ognisko i resztki biesiady. W dołach za szałasami przechowywano mięsiwo.\nZajrzeli do kościoła. Prosta konstrukcja, jedna nawa i apsyda. Potwierdziło się, że więźba dachowa jest nowa. W środku nie było wiele – prosty drewniany ołtarz, na nim krzyż, kielich i 2 lichtarze. Postukali trochę w posadzkę, ale nigdzie nie ujawniła się pusta przestrzeń.\nNastępnie rozejrzeli się na skraju polany. Ojciec Coltaine'a był kłusownikiem i duchowny co nieco wie o tropach – wypatrzył trochę zwierzyny łownej, ale żadnych drapieżników. Ponadto dojrzał, że z polany rozchodziły się promieniście tropy kilkunastu ludzi. Niektórzy z nich byli w ciężkich zbrojach.\nPostanowili rozbić obóz na skraju polany i zaczekać do rana. W nocy nic się nie wydarzyło. O poranku Graham wziął się do dojenia krów, a reszta kręciła się po polanie. Wtem z lasu wyszła grupka mężczyzn. Byli nie mniej zaskoczeni niż drużyna. Coltaine z przerażeniem zaobserwował, że drugą drużynę prowadzi zakuty w zbroję płytową mąż, którym okazał się nie kto inny jak prałat Athelstan – duchowny, który uciekł z Midgardu w atmosferze skandalu i jest poszukiwany listem gończym za molestowanie ministrantów. Towarzyszyło mu 10 zbrojnych, kudłatych i brodatych, w skórzanych kurtach, z tarczami i maczugami.\nReakcja gospodarzy osady nie była negatywna, śmiałkowie wyjaśnili, że przybywają z Midgardu i szukają zaginionej wsi Siedem Dębów. Prałat przedstawił się i poinformował, że właśnie się w niej znajdują, a on sam przybył tu ze specjalną misją od arcybiskupa Racyngera, głowy kościoła midgardzkiego. Utrzymywał, że nie wie nic o Mokrym Dworze (najpewniej kłamał, skoro awanturnicy znaleźli tam jego łódź). Ostatecznie atmosfera się rozluźniła i obie grupy zasiadły do wspólnego śniadania. Prałat oznajmił, że wracali właśnie z polowania, które zajęło im nieco dłużej, bo zapędzili się las za dorodnym jeleniem. Jednak co bystrzejsi zauważyli, że niewielu przybocznych Athelstana miało łuki, a żadnej zwierzyny ze sobą nie przynieśli.\nPożegnali się i ruszyli w swoją drogę, na południe. Coltaine został trochę z tyłu, ale wydawało się, że nikt za nimi nie idzie. Przeprawili się przez rzekę, przeszli parę mil, po czym znowu przeszli rzekę i stanęli obozem w lesie, naradzając się, co robić dalej.\nGraham chciał podkraść się w nocy samotnie do Siedmiu Dębów. Zdał sobie jednak sprawę, że w ciemnościach nie będzie nic widział, a ryzyko zagubienia się w nieznanym lesie jest dość duże. Pomysł upadł. Postanowili przenocować i zaczekać do świtu.\nRuszyli pod ochroną drzew, ale wzdłuż rzeki. Graham szedł na przedzie, bez zbroi, z twarzą umazaną błotem i z łukiem na podorędziu. Gdy poczęli się zbliżać do kościoła, dał znak reszcie i wypuścił się na rekonesans. Doszły go wesołe śpiewy i odgłosy krzątaniny. Zaklął w duchu, bowiem drużyna planowała zaczaić się w kościele. Wtem! Usłyszał za sobą trzask gałązki. Obejrzał się i w odległości parunastu metrów dostrzegł jednego z facetów z obozu. Obaj byli zaskoczeni, jednak zwinny Graham zachował zimną krew i wpakował tamtemu strzałę między oczy. Następnie odciągnął ciało w las i wrócił do drużyny.\nŚmiałkowie zdawali sobie sprawę, że jest tylko kwestią czasu, zanim tamci połapią się, że brakuje ich kompana. Postanowili uderzyć szybko. Tymczasem najemnicy mieli raczej nietęgie miny i sugerowali, aby wracać do domu i ewentualnie powrócić tu z posiłkami. Wyperswadowano im powrót, obiecując udział w nagrodzie za Athelstana. To poskutkowało.\nUzbroili się (Coltaine rzucił na siebie Ochronę przed złem) i ruszyli w stronę polany, muła zostawiając przywiązanego do drzewa. Mimo chrzęszczących pancerzy i pobrzękujących zbroi udało im się uzyskać przewagę zaskoczenia – Graham, Gurczen, Grot i Brzechwa zasypali wrogów gradem strzał, kładąc trupem trzech z nich. Zanim tamci zdołali się zorganizować i zaatakować, dosięgły ich rzucone włócznie, zabijając jeszcze jednego. Jednak i z drugiej strony zafurkotały rzucone topory. Coltaine został raniony, a Cebulak zginął, trafiony prosto w twarz.\nRozpoczęła się potyczka. Coltaine prędko powalił swojego przeciwnika i ujrzał, że z kościoła wybiega prałat Athelstan w pełnym rynsztunku bojowym, otoczony zielonkawym polem siłowym (czyżby Ochrona przed dobrem?). Zatrzymał się na środku polany, wzniósł ręce do nieba i zaczął inkantację. Na posterunku byli jednak Brzechwa i Grot. Świsnęło kilka strzał, jeden z pocisków ugodził kapłana, który zaklął szpetnie – jego modlitwa została przerwana. Dobył buzdygana i ruszył do walki.\nAthelstan starł się z Coltainem. Gdy wymieniali ciosy, prałat zarzucił młodemu księdzu, że napada z bronią na pokojowe obozowisko. Stanowczo wyparł się zarzutów o molestowanie, twierdząc, że to Racynger i Kazimir chronią siatkę pedofilską w Kościele. Jakkolwiek było, Coltaine nie ustępował, napierając i raniąc nawet przeciwnika.\nW tym czasie Gurczen i Graham zasiekli wszystkich pozostałych przeciwników. Niestety, nie bez strat – poległ Ułom, a łucznicy wycofali się na z góry upatrzone pozycje. Obaj wojownicy skoczyli na pomoc Coltainowi. Za późno! Athelstan strzaskał czaszkę dzielnego prezbitera.\nPrałat okazał się niesamowicie groźnym przeciwnikiem. Przypomnieli sobie plotki, jak za młodu wyprawiał się na przygody z obecnym biskupem Kazimirem i zyskał sobie sławę awanturnika. Szczerze żałowali, że nie przybyli tu w towarzystwie któregoś z magów.\nŚcięli się kilka razy. Athelstan oberwał, ale i Gurczen został ranny, a Graham zginął od potężnego ciosu buzdygana. Gurczen został sam. Przez wiele minut bez słowa wymieniali uderzenia. Obcasami zryli całą polanę, wpadli na niejeden mielerz i obalili niejeden szałas, obaj byli już pokiereszowani, a ich powgniatane napierśniki zbryzgane krwią. Ręce im omdlewały. Wreszcie Gurczen stwierdził, że kiedy indziej też jest dzień i rzucił się do ucieczki.\nBiegł jakiś czas. Gdy się opamiętał, znalazł się w środku lasu. Athelstan najwyraźniej nie podążył za nim albo nie był wystarczająco szybki i udało mu się wymknąć. Nie zmieniało to faktu, że Gurczen nie wiedział, gdzie się znajduje. Wypił miksturę uzdrawiającą i nasmarował się balsamem doktora Rumianka. Wyszukał drzewo o rozłożystych konarach. Zrzucił zbroję i wspiął się bez trudu. Zrobiło się pochmurno, więc nie mógł ustalić stron świata. Wokół widział drzewa, jednak na zachodzie wypatrzył jakby skraj lasu.\nChoć raniony i zmęczony po ucieczce, nie miał zamiaru odpoczywać. Ruszył w kierunku południowo-zachodnim, w stronę rzeki. Maszerował do wieczora, aż wreszcie zdał sobie sprawę, że powinien dojść do rzeki, a tak się nie stało... zgubił się! Co było robić, wlazł na drzewo i przysnął na gałęzi.\nWtem! Obudził go błysk, trzask i chluśnięcie wodą w twarz. Wiał silny, porywisty wiatr, z nieba lał się deszcz. Burza! Tej nocy nie zmrużył więcej oka, kuląc się i słuchając, jak walą pioruny, walą się drzewa i gałęzie. Szczęśliwie jego drzewo wytrzymało (nie na darmo jest drwalem – wiedział, które najlepiej się nada).\nWstał siódmy dzień wyprawy, ale ani myślał odpoczywać jak Bóg przykazał. Nie miał już jedzenia, poza tym nie chciał ryzykować spotkania z drapieżnikami albo czymś jeszcze gorszym. Rozejrzał się po okolicy i oceniając stopień rozwinięcia koron drzew ustalić kierunki. Ruszył i niebawem dotarł do rzeki. Ciek był w tym miejscu szerszy i głębszy (ok. 9 m szerokości i 3 m głębokości) niźli 15 mil w górę biegu, a po burzy z deszczem rzeka była wezbrana i wzburzona.\nGurczen zrzucił zbroję, wyszukał większą gałąź i uczepiony do niej przepłynął topornym stylem na drugą stronę rzeki. Przemókł kompletnie i stracił część ekwipunku, ale nie chciał się zatrzymywać. Ruszył na południe, obierając za cel Mokry Dwór. Modlił się, aby wojskowi jeszcze tam byli. Szedł do końca dnia, ale do ruin warowni było daleko...\nSzczęśliwie hubka przechowywana w metalowej puszce nie zamokła, zdołał rozniecić niewielkie ognisko z trawy i patyków. Wody miał pod dostatkiem, ale nie jadł już drugi dzień. Spał krótkim, urywanym snem. O świcie zbudziło go przejmujące zimno. Niebo było w dalszym ciągu pochmurne, a wiatrzysko dawało się we znaki.\nByło późne popołudnie, gdy wyczerpany, głodny, zziębnięty i przemoczony strzęp człowieka, którego kiedyś zwano Gurczenem dotarł do Mokrego nomen omen Dworu. Został aresztowany przez jakiegoś nadgorliwego porucznika, ale oficer Lineusz usłyszał poruszenie i kazał natychmiast prowadzić awanturnika do swego namiotu, gdzie zaraz dostał suche ubranie, kubek grzanego wina i miskę gorącej polewki.\nOpowiedział dowódcy załogi o przygodzie i zasugerował wspólną wyprawę, aby dopaść prałata Athelstana, zanim ucieknie zbyt daleko. Lineusz przystał na tę propozycję...\nPokonano: 10 bandytów (N–M, HD 1, AC 6)\nPolegli: 2 PC, 2 NPC\nBaronia Midgardu i okolice (1 heks = 5 mil = 8 km)\nGurczen powrócił na 3. poziom, HP jednak nie przerzucił.\nGracze trochę przeszacowali swoje siły i element zaskoczenia (wpierw jeden darmowy strzał z łuku lub kuszy, następnie, zanim wrogowie dobiegną, kolejny strzał lub rzut włócznią, toporem bądź młotem, wreszcie normalna walka). Chyba nie spodziewali się, że prałat będzie aż tak twardy. Z drugiej strony, gdyby mieli ze sobą maga, to prałat zasnąłby snem sprawiedliwego (HD 4+1 jeszcze się łapie pod Uśpienie).\nPostanowiłem zostać przy wartościach morale z BD&D i modyfikatorach z lojalności z OD&D. Proste i przejrzyste.\nZrezygnowałem z apteczek, zamiast tego jest Balsam Doktora Rumianka. Po jakimś czasie (tego jeszcze nie sprecyzowałem, ale raczej nie od razu) przywraca 1d3 HP. Można stosować wielokrotnie, leczyć stare i nowe rany, łączyć z miksturę uzdrawiającą. Cena: 50 GP za sztukę. Liczba towaru ograniczona!\nNa próbę dorobiłem mechanikę do hełmów. Od teraz postać walcząca bez osłony głowy ryzykuje, że dostanie prosto w łeb. Szansa na to wynosi 10%, sprawdzane przed każdym atakiem. Jeśli cios idzie w głowę, test ataku wykonywany jest przeciwko AC 9 (jak bez zbroi). Nie obejmuje to istot, które mają naturalny pancerz typu futro lub łuski, warto też zastanowić się, czy wij powinien mieć taką szansę, atakując człowieka, lub człowiek, atakując olbrzyma. Wzorowałem się tu na DMG do AD&D 1E (gdzie jednak większa szansa), w OD&D jest 10% na zniszczenie magicznych hełmów. Oczywiście, nie oznacza to, że znika pozamechaniczne znaczenie hełmów. Zobaczymy, jak się sprawdzi, póki co nie było takiej sytuacji.\nPrzy ucieczce Gurczena nie było żadnych "wolnych ataków", "ciosów w plecy" itp., gracz po prostu zadeklarował i już. Rzut d2 ustalił, że prałat go nie goni, więc w sumie niepotrzebnie chyba przesunąłem śmiałka na sąsiedni heks. Trochę dziwi mnie zapis w Vol. III, że tylko szybszy ścigający może dogonić uciekiniera, może powinna istnieć jakaś szansa dla postaci o tej samej wartości MV?\nZagubienia: dla postaci o backgroundzie leśnika (myśliwego, drwala, trapera itp.) rzucam 2k6 i dopiero dwie wtopy (w lesie to 1-2) oznaczają zagubienie. W ten sposób jest prawie 90% na orientację w lesie. Przy ucieczce Gurczena (automatycznie zagubienie) rzuciłem k6, na który heks wbiega, a przy drugim zagubieniu d2, żeby sprawdzić, w którą stronę go zniosło. Sposoby na odzyskanie orientacji wymyślał gracz, ja ewentualnie sprawdzałem, czy jest np. jakaś większa polana lub wysokie drzewo (1-2/d6). Z drzewa widział na jeden heks dookoła (ale dopuściłem, że widzi koniec lasu).\nZałamanie pogody wypadło z tabelki. Szansa na "przygodę" zgodna z Vol. III, tzn. 5-6/d6, ale tylko 1/8 na zmianę pogody. Siła wiatru: 11/2d6 (strong breeze), stąd burza.\nNie było żadnych reperkusji głodu i braku odpoczynku dnia siódmego (i po pościgu). Uznałem, że skoro Gurczen ma dostęp do wody, to jest w stanie kilka dni pomaszerować nawet z przeciętną CON. Gdyby doszło do jakiejś walki, zapewne nałożyłbym karę -1 do ataku i rzutów obronnych. To jest w sumie sytuacja, gdzie można by zastosować przepis o withstand, niezdany test to kara do ruchu czy coś.\nRuch w terenie zgodny z OD&D: ludzie mają 3 ruchy dziennie (bez względu na wartość MV i zbroję – wiem, że to nierealistyczne, ale wolę uniknąć skomplikowanych ułamków, a skali mapy już nie chcę zmieniać). Dziennie można przejść 3 heksy po płaskim, 1,5 po lesie (to trochę upierdliwe, może lepiej 3 w 2 dni?) i 1 po górach / na bagnach. Za forsowanie rzeki nie nakładałem kar.\nFajnie się czyta :) Szkoda, że TPK -> zmiana gry, ale ciekaw jestem jak sprawdzi się mechanika Chaosium. Chętnie przeczytałbym też tekst podsumowujący Twoje przygody z OD&D.\nJaki był maksymalny poziom wbity przez graczy w Twoich kampaniach?\nDzięki! :) Nie wiem, czy od razu zmiana gry, czy zmiana kampanii po prostu. Trochę mi już ten Midgard bokiem wychodzi. Gracze mają w pamięci morderczą dzicz z Pustkowia Piktów i niechętnie wyściubiają nos za rogatki miasta. A że nie czułem się na siłach tworzyć wielkiego City na kilkadziesiąt tys. osób z megadungeonem pod spodem, to mam za swoje ;]\nCo do BRP, to raczej się nie zdecyduję. Za dużo chciałbym tam zmienić już na początku. Trochę próbowałem przerabiać i za każdym razem wychodzi D&D na sterydach. Pisałem o tym w komentarzach u Wolfganga.\nProblem stanowi wysoka śmiertelność, ale to głównie dlatego, że niektórzy gracze nie dbają specjalnie o swoje postacie. Zapewne zastosowanie dupochronów mogłoby trochę poprawić sytuację, np. roll & arrange przy tworzeniu postaci, bonusy z CON do HP, max HP na starcie, HP kumulujące się co poziom, przy 0 nieprzytomny itd. przy jednoczesnym niewzmacnianiu potworów. Jednak, jak znam życie, i tak pewnie byłyby trupy.\nCo do tekstu podsumowującego, to popełniłem kilka po mojej poprzedniej kampanii (Pustkowie Piktów):\nPS jak dotąd trzeci poziom, zarówno w Pustkowiu Piktów, jak i w bieżącej kampanii. Do legendarnego czwartego (Hero) nikt się nawet nie zbliżył ;]\nDzięki, czytałem podsumowanie kampanii o Piktach :)\n"Do legendarnego czwartego (Hero) nikt się nawet nie zbliżył"\nJak wyglądało to w pierwszych kampaniach OD&D? Czy tam też postacie żyły głównie na początkowych poziomach? Jeśli nie - jak oni to osiągali? Gracze byli sprytniejsi, Referee dawał im fory, grali 5 razy w tygodniu?\nNajlepiej, jakby się Jarl wypowiedział.\nVanGrasstek w "Dungeon" podaje, że jego pierwsza sesja (odbyła się 9 II 1974) zakończyła się TPK po 20 minutach. W "Tunnels & Trolls" w Phoenix większość graczy miała "pod ręką" od 3 do 15 postaci. We wspominkach Jamesa M. Warda z sesji u Gygaxa też była rzeźnia, ale nastoletni podówczas syn EGG-a użył pierścienia z życzeniem i wszystko dobrze się skończyło.\nW notatkach z kampanii Rythlondar na najwcześniejszym etapie (dalej nie czytałem) sesje rozegrano przykładowo: 3 XI, 1 XII, 3 XII, 1 I, 3 I, 1 II, 3 II, 1 III, 3 III. Jeśli te datacje oddają daty w prawdziwym świecie, widać, że grano dość regularnie, na początku miesiąca. Niektórzy byli na każdej sesji, inni chodzili w kratkę. Rekordzistą jest gracz, którego zaliczył zgon w 4 z 6 sesji, w których uczestniczył.\nDalej jest jeszcze statystyka wypraw:\n- poszło 12, zginęło 5\n- poszło 12, zginęło 3\n- poszło 10, zginęło 2\n- poszło 14, zginęło 6\n- poszło 7, zginęło 2\n- poszło 7, wszyscy wrócili\n- poszło 12, zginął 1\n- poszło 7, zginął 1\n- poszło 15, zginęło 3\n- poszło 14, zginęło 5\n- poszło 8, zginęło 3\n- poszło 14, wszyscy przeżyli\nna tym etapie w kampanii uczestniczyli:\nDwarf F-M 4\nGnome F-M 1\nElf F-M 1 / M-U 1\nElf F-M 3 / M-U 1\nJak widać, dobijano do wyższych poziomów, a killfactor nie był jakiś piorunujący. Nie to, co u mnie xD\nDzięki za zestawienie. Nie zagłębiałem się dokładnie w Rythlondar, tylko przejrzałem, ale zauważyłem jakieś informacje o postaciach, które wbiły na 7 poziom.\nJeśli dobrze zrozumiałem to po tych dwunastu sesjach jeden PC miał 5 poziom, dwóch 4 + jakieś mixy w stylu Elf F-M 3 / M-U 1. Dobry wynik. Jestem ciekaw czym to było spowodowane. Nie zapowiada się na razie w mojej kampanii, żeby gracze mieli osiągnąć takie tempo levelowania. Boją się ryzykować, nie wchodzą do podziemi, łażą od kościoła do karczmy i kradną pieniądze z tacy lub wkurzają karczmarza.\nW jednej z wcześniejszych inkarnacji Blackmoor maksymalnym poziomem był 4. W 1976 roku Gygax pisał w Strategic Review o rekordowo wysokim poziomie w 4 letniej kampanii Greyhawk: 14. Przypomnę, że rozwój na zasadach z Greya jest dużo wolniejszy, a ekipa Jaja rozgrywała ~kilkanaście sesji miesięcznie.\nNie wiem, czy raporty uchwyciły stan od początku kampanii, tzn. czy kilkanaście sesji wystarczyło do nabicia wyższych leveli. Nie jest to przecież wykluczone, jeśli stosować 1:1 tabelę skarbów, przy łucie szczęścia można trafić na naprawdę wielkie pieniądze.\nTrzeba by się w to wczytać i prześledzić rozwój konkretnych PC. Co jednak ważne - ekipa od Rythlondar nie grała w "czyste" OD&D. Na pewno stosowano zasady domowe, wzorowane na suplemencie Greyhawk. Trudno powiedzieć, jak wyglądała kwestia HP i XP, a to jest kluczowe pytanie.\nPrzygoda jak zaplanowana;) Losy Athelstana ustaliłeś z głowy, czy wyszło z rzutów, że zaszył się w Siedmiu Dębach z grupą zabijaków?\nTeż zastanawiałem się co zrobić z morale w rozpoczętym Czarnym Krzyżu i ostatecznie zdecydowałem się na modyfikatory lojalności z OD&D, bez stałych wartości morale. Lojalność dodaje tylko bonusy (lub minusy) do rzutu na morale, który ma ustawione na sztywno wyniki (2k6, 2: poddanie się, 3-5: odwrót lub ucieczka, 6-8: utrzymanie pozycji, 9-11: natarcie/podjęcie inicjatywy, 12: przypływ wigoru, +1 do następnego testu morale lub atak z furią).\nZ hełmami poszedłem z kolei w stronę zasady, którą gdzieś znalazłem, ale nie pamiętam już gdzie: jeśli ktoś nie nosi hełmu, to w wypadku bestii jest 1 na 6 szans, że będzie atakować w głowę (AC 9), inteligentni przeciwnicy spróbują w 3 na 6 przypadków. Na razie testuję, zobaczę, czy nie będzie za bardzo zamulało gry (nie będzie na pewno jeśli PC będą nosić hełmy w obawie przed trafieniem).\n1. Zaplanowana była jego ucieczka do Mokrego Dworu, z tabeli spotkań wypadło mi, że spotyka tam bandytów (2k6). Reakcja była pozytywna - resztę wymyśliłem. Ja już od dawna wiem, że grupka zadekowała się w Siedmiu Dębach i eksplorowała okolicę (bez żadnych rzutów). Drużyna zobaczyła smużki dymu (z mielerzy dawało aż miło), postanowiła wejść na heks, gdzie wypadło spotkanie z NPC - automatycznie uznałem, że to Athelstan, ustaliłem tylko, czy dochodzi do niego "in lair". Wypadło, że nie. W tym przypadku stwierdziłem, że prałata i ekipy po prostu nie ma w domu, a do spotkania dojdzie później (równie dobrze można by uznać, że czaili się w krzakach na ekipę).\n2. Spoko, można i tak. Dla mnie to trochę za sztywne. Podobnie jest w materiałach od Judges Guild, a także w Delving Deeper. Gygax wręcz zachęcał tu do samodzielnego warzenia. W "The Strategic Review" pisał jeszcze, że 2 to bardzo złe morale, a 12 bardzo dobre. Jarl stosuje zasadę z BD&D, dla mnie jest ona dość intuicyjna i po 3 sesjach mogę powiedzieć, że sprawdza się bardzo dobrze. Morale testuję nie więcej niż dwa razy w ciągu jednej walki (zawsze na początku i ewentualnie po jakiejś gwałtownej zmianie sytuacji, np. śmierć przywódcy, przybycie posiłków itp.), zbiorczo dla całego oddziału, bo nie chce mi się rozdrabniać na wyliczanie 1/4 straconych HP u danego kombatanta. Do rzutu 2k6 doliczam modyfikator z Lojalności, która się zmienia - wolę to niż stałą wartość zależną od Charyzmy (jak w BD&D). Póki co nie stosowałem modyfikatorów sytuacyjnych - już sama konieczność wykonania testu jest wyzwaniem samym w sobie. Parę razy zrezygnowałem z turlania, np. gdy walczono z jakimiś słabymi mobami.\nJakikolwiek system przyjąć, ważne, aby ten czynnik w ogóle brać pod uwagę i pamiętać o nim. Potrafi to nieźle pomieszać szyki graczom. Ważne też, aby stosować go dla drugiej strony.\n3. Zasada, o której piszesz, pochodzi z DMG do AD&D 1E. Ja oparłem się na wskazówkach z OD&D (vol. II: 10% na zniszczenie magicznego hełmu; vol. III: artyleria przeciwlotnicza ma 10% na trafienie latającej bestii w łeb). U mnie funkcjonuje od 2 sesji, ani razu nie sprawdziłem, bo wszyscy grzecznie noszą hełmy. Jak już pisałem, mam wątpliwości wynikające raczej z rozmiaru walczących (a niekoniecznie z ich inteligencji).\nMyślałem też o takim rozwiązaniu: jeśli broniący się nie ma hełmu, a przeciwnik potrafi to wykorzystać (=jest inteligentny), to po prostu rzuca przeciwko AC 9 :D ale to już chyba przegięcie i zbytni ukłon w stronę symulacjonizmu.\nDo tej pory (w LotFP i LL) stosowałem (w LL stosuje nadal) "współczynnik" morale, przy okazji nowej kampanii chciałem sprawdzić coś nowego. Na razie nie miałem okazji zobaczyć w działaniu. Zasada stosowana poprzednio dobrze się sprawdzała, nie to, że byłem z niej niezadowolony. Nie ustalałem sobie ile razy w ciągu walki rzucać, zwykle wykonuję test, jeśli najemnicy mają wykonać coś ryzykownego, są duże straty albo następuje jakieś inne gwałtowne zdarzenie. W wypadku najemników rzucam indywidualnie, przeciwników traktuję zbiorczo.\nBtw, macie jakieś pomysły na morale w BRP? W pierwszej sesji (raport wkrótce) stosowałem test POW, ale nie wiem, czy to będzie działać dobrze.\nNo tak, oczywiście, zapomniałem, że to z DMG (teraz sobie przypominam, że specjalnie przeszukiwałem DMG pod kątem informacji o hełmach). Mi generalnie każda zasada dotycząca pancerza głowy trochę pachnie symulacjonizmem. Ale coś trzeba mieć, inaczej gracze będą zawsze optymalizować koszty i ganiać z gołymi głowami. Oczywiście, jak zawsze do wszystkiego trzeba podchodzić z głową (pun intended), wiadomo, że giganta w łeb człowiek raczej nie trafi.\nZmienna Lojalność jest o tyle dobra, że gracze nigdy nie wiedzą, co się stanie - przyboczni zawsze mogą po prostu zdezerterować. W ten sposób każda walka to dreszczyk emocji. Uzależnienie Morale bezpośrednio od wartości Charyzmy średnio mi leży, raczej wolę, gdy zależy ono od uzbrojenia i wyszkolenia, a osobowość przywódcy jest tu tylko dodatkowym czynnikiem. Wszak niejedna historyczna bitwa została wygrana, gdy dowódcy już nie stało.\nBRP - zapewne zastosowałbym umiejętność Command i bawił się w modyfikatory w zależności od zagrożenia, np. wyskakuje tyranozaur: test bardzo trudny itp. Reakcje w zależności od wyniku, np. fumble to dezercja. Przy opisie tej umiejętności znajduje się informacja, że PC może dowodzić liczbą NPC równą swojej Mocy.\nWiesz, równie dobrze można powiedzieć o tarczy, że to symulacjonizm. Nawiasem mówiąc, w Dungeon VanGrassteka tarcza nie pochłaniała "hitów". Wojownik / ksiądz nosił ją domyślnie na plecach i dopiero zastawienie się tarczą dawało dodatkową ochronę, co jednak ściągało też karę do ataku (logiczne).\nTak jak piszesz - jakiś przepis z hełmami warto zastosować właśnie dlatego, żeby nie latali z gołą głową, bo to zawsze 10 GP, a "nic nie daje". Pamiętajmy też, że skórzanki i kolczugi miały domyślnie nakrycia głowy (tak przynajmniej twierdzi Mornard), ale nie uznaję ich za równoznacznych z hełmem.\nDla mnie sztywne 10% jest git. Jest wystarczająco abstrakcyjne i dlatego można to potraktować jako dodatkowe narzędzie opisu. Wielki wij wali człowieka w głowę? Może wpełzł na wojownika i gryzie go w twarz. Człowiek wali olbrzyma w łeb? Może olbrzym się wywrócił? Albo chwycił naszego śmiałka i chciał pożreć, a ten ciachnął go w japę?\nRównie dobrze można uznać, że to działa tylko przy szermierce dla humanoidów rozmiaru mniej więcej człowieka (powiedzmy od kobolda do gnolla lub ogra włącznie).\nU mnie większość humanoidów i tak nosi hełmy (podoba mi się wizja wędrujących band humanoidów na wzór zmilitaryzowanych plemion barbarzyńskich podczas Wędrówek Ludów), a zwierzęta mają pancerz naturalny. Magowie nie noszą zbroi, więc w ich przypadku przepis nie gra roli.\n@morale w BRP\nTest Dowództwa to za mało. Co z mobkami, które nie mają dowódcy? Też trzeba określać, czy dają nogę, czy walczą do końca. No i: "Wszak niejedna historyczna bitwa została wygrana, gdy dowódcy już nie stało." ;) Na razie lepszego pomysłu niż test POW nie mam, ale dam znać jak wymyślę.\nGwoli przypisu, z kronikarskiego obowiązku - zasadę z hełmami przejął też Dan Proctor w swoim Advanced Edition Companion do LL:\ns. 142: Helmets: Generally characters are assumed to be wearing a helmet with their armor. However, if for some reason a character is not wearing a helmet an opponent of no intelligence or relatively low intelligence will strike at a characterÊs AC 9 head on a roll of 1 on 1d6. Intelligent opponents will attempt to strike the head on a roll of 1-2 on 1d6.


Dostawa i płatność, Apteka EW-KO - apteka internetowa, Krynica zdrój, Nowy Sącz\nSzczegółowe zasady dostaw zawarte są w Regulaminie (>>>link)\nSzybkość i terminowość dostawy przesyłek w dużej mierze zależy od kupującego.\nSzybki przelew, potwierdzenie dokonania płatności oraz właściwe wypełnienie formularza zakupu dla dobrego kontaktu z kupującym, pozwala nam na natychmiastowe skompletowanie zamówienia, błyskawiczne przygotowanie paczki i wysłanie jej do klienta.\nW takim przypadku już na drugi dzień możesz cieszyć się z zamówionych produktów u siebie w domu.\nKoszt dostawy InPost Paczkomaty przy płatności online:\n- przy zamówieniu do 199,99 zł koszt przesyłki to 13,99 zł.\n- przy zakupach powyżej 200,00 zł oferujemy dostawę za darmo.\nPrzy zamówieniu z dostawą przez kuriera InPost,\n- koszt wysyłki zamówienia płatnego on-line do 199,99 zł to 15 zł,\n- koszt wysyłki zamówienia płatnego za pobraniem do 199,99 to 19 zł.\nPrzy odbiorze osobistym - 0 zł, w naszych aptekach stacjonarnych w Krynicy-Zdroju, Nowym Sączu oraz Rytrze (dane teleadresowe znajdą Państwo tu - LINK)\nUwaga! W przypadku preparatów o ponadnormatywnych wymiarach (odżywki, opakowania szklane) i wadze (ponad 7 kg) zastrzegamy sobie możliwość doliczenia kosztu wysyłki wyższej kategorii gabarytu przesyłki.\nPrzed naliczeniem dodatkowych kosztów skontaktujemy się z Kupującym celem ich potwierdzenia.\nPrzesyłki kurierskie z zamówionymi preparatami realizujemy na terenie całego kraju.\nApteka Internetowa Ew-Ko przyjmuje płatności za dokonane zakupy wszystkimi dostępnymi płatnościami on-line przy pomocy portalu przelewy24.pl. Udostępniamy też możliwość płatności przy odbiorze przesyłki (za pobraniem).\nGłównym naszym partnerem usług kurierskich jest firma InPost. Jednak to po Państwa stronie jest wybór dostawcy wśród wszystkich dostępnych ofert firm kurierskich.\nProsimy w formularzu zamówienia o podawanie numeru kontaktowego, by w razie Państwa nieobecności kurier mógł poinformować o próbie dostarczenia przesyłki.\nszczegółowe zasady dotczące płatności zawarte są w Regulaminie (>>>link)\nW naszej Aptece Internetowej mają Państwo możliwość zapłaty za zamówienie przed jego wysłaniem lub dopiero przy odbiorze zamówienia.\n1) system szybkich płatności przelewy24.pl\n2) tradycyjny przelew na nasz rachunek bankowy:\nWybierając tę formę płatności, zapłacą Państwo za pomocą tradycyjnego przelewu bankowego. W tytule przelewu należy koniecznie podać numer zamówienia. Przelewu takiego mogą Państwo dokonać w swoim banku lub na poczcie.\nApteka Ew-Ko Ewa Buchalska - Konior\nnr konta: 29 1090 2590 0000 0001 4677 9584, Santander Bank\nw tytule płatności prosimy o podanie nr zamówienia


+thermomix +zupa - przepisy na +thermomix +zupa z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na +thermomix +zupa\nzupa z soczewicy thermomix\nCO WYBRAĆ: THERMOMIX CZY ROBOT PLANETARNY? O... 35\nPod koniec zeszłego roku pisałam Wam o tym jak wybrać robota kuchennego. Komu lepiej sprawdzi się Thermomix, a komu bardziej przyda się rozbudowany robot planetarny (z funkcją gotowania lub bez). Nie Zobacz więcej\nZupa krem z kalarepki- Thermomix 783\nZupa grysikowa 2363\nDość popularna zupa na lekkim wywarze z kaszą manną i jarzynami. Szczególnie polecana osobom na diecie lekkostrawnej. Przygotowanie jej zajmie nam niecałe pół godziny. 2 marchewki / 1 pietruszka Zobacz więcej\nZupa krem z ciecierzycy Thermomix 117\nCzy warto kupić Thermomix? Moja opinia po 8... 67\nZupka- krem z młodej kalarepy podkręcona... 608\nZaczynam nowy etap w mojej fotografii kulinarnej! Pomyślałam- patrząc na mój nowy Thermomix TM5. Do zakupu namawiali mnie moi znajomi kucharze, którzy codziennie w nim gotują. Polecały mi go koleżan Zobacz więcej\nZupa - krem z kukurydzy 5371\nKolejna pyszna propozycja na błyskawiczną zupę - krem. Gdy za oknem piękna pogoda nie ma się czasu na wymyślne obiady. Dzisiejsza propozycja jest szybka i niewymagająca dużego zaangażowania w przygoto Zobacz więcej\nDieta Thermomix 1500kcal – II tydzień 222\nDieta Thermomix 1500kcal – II tydzień | Food Harmony - diety na Thermomix - bez glutenu, bez nabiału, bez cukru - oczyszczanie organizmu, detoks, zdrowe odżywianie NEWSLETTER Menu Home Poznajmy się Ko Zobacz więcej\nDieta Thermomix 2000kcal – II tydzień 143\nDieta Thermomix 2000kcal – II tydzień | Food Harmony - diety na Thermomix - bez glutenu, bez nabiału, bez cukru - oczyszczanie organizmu, detoks, zdrowe odżywianie NEWSLETTER Menu Home Poznajmy się Ko Zobacz więcej\nKapusta gotowana w thermomix-ie . 1602\nDieta Thermomix 2000 kcal 430\nDieta Thermomix 2000 kcal | Food Harmony - bez glutenu, bez nabiału, bez cukru - oczyszczanie organizmu, detoks, zdrowe odżywianie NEWSLETTER Menu Home Poznajmy się Kontakt Przepisy Śniadania Chleby i Zobacz więcej\nThermomix - tak czy nie? 229\nThermomix - nowoczesne gotowanie 781\nThermomix - czyli najmniejsza kuchnia świata. 3809\nThermomix wg Aleex (TM5) 1122\nZupa krem marchewkowo imbirowa - Thermomix 38\nZimne długie, jesienne wieczory? Nadchodzące mrozy zimy stulecia? Przepis na rozgrzewający krem marchewkowo imbirowy zabezpieczy Was na tą okoliczność. Nic tak nie pobudzi organizmu do aktywności jak Zobacz więcej\nZupa gulaszowa - Thermomix 15\nRewelacyjna w smaku zupa gulaszowa ugotowana w Thermomix ale spokojnie można ją przygotować i bez tego urządzenia. Jakież to było pyszne, letnie pełne smaku danie. Polecam gorąco! *Zupa Gulaszowa* wo Zobacz więcej\n5 DNIOWY DETOKS – Thermomix 119\n5 DNIOWY DETOKS – Thermomix | Food Harmony - diety na Thermomix - bez glutenu, bez nabiału, bez cukru - oczyszczanie organizmu, detoks, zdrowe odżywianie NEWSLETTER Menu Home Poznajmy się Kontakt Prze Zobacz więcej\nZupa Gyros - Thermomix 4705


SasuNaru i NaruSasu yaoi: 8. Rozbart\nNaruto Uzumaki leżał nieruchomo na sporej wielkości łóżku w sypialni Sasuke i patrzył na okno. Z łazienki dochodził odgłos wody lejącej się z prysznicowej słuchawki. Uchiha brał prysznic.\nNaruto nie spał już co najmniej z godzinę, może trochę dłużej. Kiedy Sasuke się obudził, tylko udawał mocny sen, nie chciał z nim jeszcze rozmawiać. Wolał… wolał jeszcze troszeczkę pomyśleć…\nPrzekręcił się lekko i syknął, gdy poczuł ból tam na dole. Wczoraj zrobił to z Sasuke dwa razy. Uchiha dwa razy go wykorzystał, dogadzając sobie wedle własnych zachcianek. Naruto go nie rozumiał, albo raczej… nie był w stanie pojąć, jak bardzo pieniądze potrafią przewrócić w głowie. No bo… jaki normalny mężczyzna, mający wcześniej dziewczynę i w ogóle zarzekający się, że jest hetero, nagle ma ochotę na seks z innym mężczyzną? Jaki byłby na tyle perfidny, by uzależnić od siebie Bogu ducha winnego człowieka, przypadkowo spotkanego, a potem wykorzystać tę zależność, by zaciągnąć go do łóżka? Jakim człowiekiem trzeba być, by tak się zachować?\nUzumaki zamknął oczy i przypominając sobie smak ust czarnowłosego i jego dłonie na sobie, zadrżał. Czuł się teraz jak zwykła dziwka. Najzwyklejsza dziwka, która z własnej woli rozłożyła przed kimś nogi. Jęknął, przypominając sobie to uczucie, gdy on wchodził w niego, ogromny i gorący, jak to paliło, jak piekło, a jednocześnie jakie wspaniałe dreszcze wywoływało. Naruto płonął w jego ramionach… nie, jego ciało płonęło w jego ramionach, a umysł obrzucał najgorszymi wyzwiskami, jakie Naruto znał. Ubiegłej nocy to ciało wygrało nad jego umysłem, kochał się z Sasuke i choć czerwona lampka w jego głowie mrugała, dzwoniła, wręcz darła się, by go stanowczo odepchnął, to czując wtedy to wszystko, co robił Sasuke, blondyn po prostu nie mógł dobitnie i głośno powiedzieć „nie”. Tylko że teraz wyrzuty sumienia były tak silne, że ledwo mógł je znieść.\nŁza potoczyła się po jego policzku, wiec szybko podniósł rękę i otarł twarz. Nie mógł pozwolić sobie, by Uchiha znów widział go zapłakanego. Wczoraj po prostu nie wytrzymał, w trakcie czuł się jak szmata. Kiedy ubiegłego dnia zrozumiał, do czego dążą działania Uchihy, cały dzień chodził jak struty. Ledwo wyzdrowiał, a Uchiha natychmiast zaplanował dla nich wspaniały, romantyczny dzień z winem i filmem, byleby się do niego dobrać. Uzumaki walczył ze sobą, planował, jak uciec, co zrobić, jak się wykręcić… ale każdy jego plan kończył się wizją siebie, leżącego na podłodze, przygniatanego przez pijanego Sasuke i jego obrzydliwe prośby, namowy by za pieniądze zrobił mu to czy tamto. Tak, jak tego pierwszego dnia, gdy się dla nich rozebrał.\nUbiegłego wieczoru panicznie bał się Sasuke. Nie wiedział, jak to rozegrać. Pił, by być rozluźnionym, ale miał ochotę zerwać się z tej cholernej kanapy i uciec jak najdalej. Ale bał się, że jak wykona jakiś zły ruch, to Sasuke będzie agresywny. Nie chciał, by jego pierwszy raz był gwałtem. Tak bardzo się bał, że tak miałoby to wyglądać… on, gwałcony przez jakiegoś… jakiegoś…\nPrzekręcił się jeszcze raz, siłą powstrzymując szloch. Zakrył dłońmi twarz, wspominając, jak to się odbyło. Ile razy obrzydzenie przekroczyło granicę i chciał zaprotestować, Sasuke zamykał mu usta pocałunkiem. Rozgrzał jego ciało, zmusił go do przyjemności, której Naruto nie chciał. Choć… choć momentami doprowadzał go do szaleństwa, to zawsze gdy to szaleństwo mijało Naruto czuł się źle. Oddał mu się z własnej woli myśląc, że to będzie lepsze niż gwałt, ale teraz… Teraz myślał, że wolałby już, by Uchiha wszystko na nim wymusił, byleby tylko nie czuć się teraz jak dziwka Sasuke… jak zwykła szmata.\nTrzasnęły drzwi i Naruto spojrzał w bok, na Uchihę, który w szlafroku, z ręcznikiem przewieszonym przez kark, spojrzał na niego i uśmiechnął się. Naruto wzdrygnął się.\n-Dzień dobry – powiedział Sasuke i podszedł. Usiadł na brzegu łóżka i przesunął palcem po nagich plecach Uzumakiego, który przekręcił się tyłem do niego.\n-Czy… czy teraz już wrócę do domu? – spytał chicho Naruto, podkulając pod siebie nogi. Objął się ramionami.\n-Myślę, że tak – odparł Uchiha. Naruto odetchnął, czując się tak, jakby ktoś w końcu zdjął mu obrożę z szyi.\n-Pójdę się umyć – powiedział.\nWstał nieco chwiejnie i ruszył w stronę łazienki, jednak ledwo zrobił krok do przodu,silne dłonie złapały go za biodra.\n-Czekaj, a może by tak wykorzystać, że jesteś brudny i zanim się umyjesz… ubrudzić cię jeszcze trochę? – zapytał Uchiha, unosząc w górę jedną brew. Naruto wyrwał mu się.\n-Nie dotykaj mnie już! – warknął, czując się mało pewnie. Serce znów zaczęło walić mu jak szalone. Sasuke zmarszczył brew.\n-Chcę wrócić do domu – powiedział Naruto. –Powiedziałeś, że… że mogę już wrócić do domu.\n-Więc chcę wrócić! – zawołał rozhisteryzowany Uzumaki, siłą powstrzymując szloch. Odwrócił spojrzenie, czując łzy w oczach. Uchiha wstał szybko, a Naruto cofnął się o kilka kroków. Sasuke wyciągnął ku niemu dłonie.\n-NIE DOTYKAJ MNIE!!! – wrzasnął Uzumaki. – Nie zbliżaj się do mnie!\n-D… dostałeś t-to, czego chciałeś – Naruto wymierzył w niego drżącym palcem. – W-więc d-daj mi już spokój. Chcę d-do domu,słyszysz!? Wypuść mnie stąd! Chcę do siebie!\n-Nie chcę z tobą sypiać! Nie jestem… ja nie jestem żadną DZIWKĄ! Ja… - zatkało go nagle. Poczuł, jak jego przypadłość odcina mu wszelki dostęp do powietrza. Łzy, które czuł pod powiekami, spłynęły mu po policzkach. Z jego gardła wydobył się charkot, kiedy sięgnął ręką przed siebie by namacać coś, o co mógłby się oprzeć.\n-Naruto! – zawołał Sasuke i złapał go, nim się przewrócił. Posadził go na łóżku i wybiegł z sypialni, by wrócić z inhalatorem. Uzumaki złapał go czym prędzej i wziął głęboki wdech, czując jak Sasuke głaszcze go po plecach drżącą dłonią.\n-Odwal się… ode mnie… - wysapał blondyn, ztrudem nad sobą panując. Cały dygotał. – Z-zostaw mnie…\n-Nie jestem twoją d-dziwką! Chcę do domu! Chcę tylko do domu! Pozwól mi wrócić do domu!\n-CHCĘ DO DOMU! – wrzasnął Naruto, odsunął się gwałtownie i w końcu rozpłakał, i to na cały głos. Sytuacja go przerosła, bał się, nie wiedział co robić i jak wyplątać się z tej całej sytuacji. Uwierzył Sasuke, zaufał mu, że wcale nie chodzi o jego ciało, o seks z nim, ale to okazało się nieprawdą! Czarnowłosemu od początku chodziło tylko o to, by go przelecieć! Każde słowo było kłamstwem, Sasuke mówił to, co Naruto chciał usłyszeć, byle tylko dobrać mu się do tyłka!\nUchiha zamilkł w końcu i tylko skinął głową, a wtedy Naruto czym prędzej zerwał się z łóżka i uciekł do łazienki, by zmyć z siebie ślady po nocy i po swoim upokorzeniu.\nGdy wyszedł, ubrany w swoje ciuchy, Sasuke już na niego czekał z jego plecakiem. Naruto wyrwał mu go z reki i szybko sprawdził, czy ma klucze, lekarstwa i dokumenty. Na całej reszcie mu nie zależało.\n-Naruto, wysłuchaj mnie – nalegał Uchiha, gdy Uzumaki odwrócił się, by odejść. – Posłuchaj, co chciałbym ci powiedzieć!\n-Nie obchodzi mnie to! Nie idź za mną! – zawołał blondyn, zmierzając do drzwi wyjściowych.\n-Ale ty musisz mnie posłuchać, to wcale nie tak…\n-Niczego nie muszę! – wrzasnął Naruto, obracając się ku niemu. Z trudem panował nad własnym głosem. – Niczego! Zostaw mnie w spokoju, nie chcę cię znać, nie chcę cię pamiętać i nie chcę mieć z tobą nic wspólnego!\n-Ale ja nie rozumiem, o co ci chodzi, do jasnej cholery! – zdenerwował się Uchiha, patrząc na niego z wściekłością. – To, że się z kimś przespałeś wcale nie znaczy, że ten ktoś ma cię za dziwkę! Naruto, zatrzymaj się, posłuchaj… zostań, porozmawiajmy…\n-Odwal się ode mnie – warknął Uzumaki, łapiąc za klamkę od drzwi. – Po prostu daj mi spokój. I nie idź za mną!\nUzumaki otworzył drzwi a potem zatrzasnął je za sobą i szybko podbiegł do windy, naciskając guzik. Na całe szczęście ta znajdowała się zaledwie dwa piętra wyżej, wiec po kilku chwilach drzwi otworzyły się i Naruto wskoczył do środka. W tym samym momencie trzasnęły jakieś drzwi.\n-Naruto! – usłyszał głos Uchihy. – Naruto, zaczek…!\nNie usłyszał jednak więcej, ponieważ drzwi windy zasunęły się, a ta natychmiast ruszył w drzwi. Sasuke nie zdążył do niej dobiec.\nNaruto odetchnął z ulga, opierając się o ścianę. Serce waliło mu jak szalone, a kolana drżały. Wyjął inhalator i wziął głęboki wdech, starając się uspokoić. Nie uwierzył w ani jedno słowo Uchihy, ponieważ ten już mu pokazał, jak dobrze potrafi kłamać. Przez cały tydzień go zwodził i oszukiwał go, tylko po to, by dopiąć swego. Ciekawe, na czym teraz mu zależało, skoro tak bardzo chciał go u siebie zatrzymać? Ubiegła noc mu nie wystarczyła? A może tak mu się spodobała,że chciał więcej? W każdym razie, czegokolwiek by nie chciał, Naruto nie miał zamiaru mu tego dać.\nWinda stanęła, drzwi się otworzyły i Uzumaki wysiadł w lobby, po czym jak najszybciej skierował się do drzwi. Nie odpowiedział na pozdrowienie ochroniarza, tylko jak najszybciej wyszedł na ulicę i ruszył ku najbliższemu przystankowi. Dosłownie w momencie, w którym do niego dotarł podjechał autobus, którym Uzumaki mógł dojechać w swoje okolice.\n-Naruto! – usłyszał ten sam głos, ale nawet się nie obejrzał, tylko wsiadł. W momencie, gdy autobus ruszył, Sasuke do niego dobiegł, ale kierowca już się nie zatrzymał. Ich oczy spotkały się poprzez szybę i Sasuke wykonał jakiś dziwny gest ręką, ale Naruto odwrócił od niego wzrok. Nie miał zamiaru dać nabrać się na jego sztuczki.\nDopiero gdy dotarł do domu, odetchnął z ulgą. Poodkręcał kaloryfery, by mieszkanie się nagrzało, zaparzył sobie herbatę, usiadł w kuchni i zakrywając twarz dłońmi, oddychał długo i głęboko. Czuł się dużo lepiej, będąc we własnym domu, jednak jego ciało drżało z niepokoju. Przypomniał sobie minę Sasuke, gdy spojrzeli na siebie przez szybę autobusu. Co oznaczał ten dziwny gest, to spojrzenie, te krzyki za nim? Dlaczego Uchiha tak się starał?\nWypił herbatę, patrząc beznamiętnie w przestrzeń. Chciał oczyścić głowę ze wszelkich myśli, jednak nie udawało mu się to. Za każdym razem, gdy zamykał oczy, widział twarz Sasuke. czuł na skórze jego dłonie, na wargach jego cudowne pocałunki, przypominał sobie jak to było, gdy się kochali.\nZerwał się z krzesła, gdy ktoś załomotał w drzwi.\n-Naruto! – usłyszał głos Sasuke i zamarł.Uchiha zapukał ponownie. – Naruto, wiem, że tam jesteś! Otwórz, musimy pogadać!\nUzumaki odetchnął głęboko, a potem podkradł się pod drzwi. Wyjrzał przez wizjer. Sasuke stał na korytarzu, nerwowo przytupując. Podniósł rękę i ponownie zapukał, a serce Naruto podskoczyło do gardła, jednak tylko w połowie ze strachu.\n-Naruto, chciałbym, żebyś mnie wysłuchał! – zawołał.\n-Odwal się – szepnął Naruto, jednak tak cicho, że nawet osoba stojąca obok niego miałaby problem, by go usłyszeć.\n-Naruto, do cholery jasnej! – wrzasnął Uchiha. – Otwórz, daj mi ze sobą porozmawiać!\nNaruto oparł się delikatnie o drzwi, nasłuchując. Wcale nie chciał mu otwierać.\n-Naruto, przecież wiem, że jesteś za tymi cholernymi drzwiami! – powiedział Uchiha, ciszej, ale na tyle głośno, by Naruto go słyszał. – Błagam cię, daj mi wyjaśnić. Nie jestem takim skurwysynem, nie jestem, przysięgam ci. Naruto, otwórz!\nUzumaki zamknął oczy. Uchiha znów w nie zapukał.\n-Naruto, no otwórz!\n-Czego się pan wydziera?! – Uzumaki podskoczył, gdy usłyszał głos sąsiadki.\n-Pani wybaczy, po prostu pokłóciliśmy się z Naruto…\n-A co mnie to obchodzi, przestań się pan drzeć! – wydarła się starsza pani. Naruto dałby wiele, by zobaczyć minę Sasuke, ale wtedy musiałby go wpuścić, a tego nie chciał. przez wizjer widział już tylko kawałek jego ręki i pleców.\n-No… znaczy, usiłuję pani wytłumaczyć, czemu zmuszony jestem krzyczeć…\n-No właśnie! Nie drzyj się pan, tylko stąd idź!\nMinęłytrzy sekundy, zanim Sasuke odpowiedział.\n-Pani mnie nie rozumie, nie mogę stąd odejść, ponieważ chcę porozmawiać z Naruto – powiedział Uchiha cierpliwie.\n-Jak pan nie odejdzie, to ja wezwę policję– zagroziła baba, a Naruto siłą stłumił śmiech. Tym razem Uchiha milczał o wiele dłużej.\n-Ale przecież nie ma potrzeby – powiedział Sasuke przez zęby. – Nie ma godziny nocnej, a Naruto, jestem o tym przekonany, niebawem wpuści mnie do środka.\n-Ale jakoś nie wpuścił!\n-Powiedziałem, że niebawem. A to nie znaczy, że teraz. Po prostu muszę go przeprosić…\n-To przepraszaj go pan gdzie indziej!\n-Nie mogę go przeprosić gdzie indziej, to niewykonalne, ponieważ on jest w tym mieszkaniu! – wydarł się w końcu Sasuke.\n-Teraz na mnie się pan drze?!\n-Ja się na nikogo nie „drę”! – krzyknął Uchiha. – Ja tylko, do cholery jasnej, chcę porozmawiać z Naruto!\n-Wyrażaj się, młody człowieku, kiedy do mnie mówisz!\n-Wejdzie pani do mieszkania – wycedził Uchiha – i da mi piętnaście minut…\n-Niczego nie będę dawać niewychowanemu smarkaczowi! Wynoś się stąd!\nNaruto zasłonił usta dłonią, wyobrażając sobie skonsternowaną minę czarnowłosego.\n-Czy pani nie rozumie, że ja usiłuję dojść między nami do kompromisu?\n-Czego niby?! Tacy jak ty tylko klatkę dewastują!\n-Czy ja wyglądam pani na wandala?!\n-Więc się przyznajesz do wandalizmu,niewychowany smarkaczu?!\n-Ta dyskusja nie ma sensu…\n-Masz rację, dzwonię na policję, nie będę tracić czasu na rozmowy z wandalami!\n-Proszę pani! P-proszę pani! Halo! – Uchiha zastukał w drzwi, ale tym razem nie te należące do Naruto. – Kurwa mać!\nZaklął i nastała cisza. Naruto przyłożył ucho do drzwi, ale nic nie usłyszał, więc ponownie wyjrzał przez wizjer. Sasuke nie było n korytarzu, więc Naruto czym prędzej rzucił się do okna wychodzącego na ulicę. Wyjrzał przez nie i spostrzegł samochód Uchihy, zaparkowany przy krawężniku. Sekundę później pojawił się obok niego Sasuke, wiec Naruto schował się za ścianą, zerkając jednym okiem. Sasuke oparł się o auto, wyjął komórkę, przyłożył ją do ucha i… w tym samym momencie zadzwonił telefon Naruto. Blondyn miał wielką ochotę nacisnąć zieloną słuchawkę, ale powstrzymał się.\nSasuke odjechał dopiero wtedy, kiedy przyjechała policja. Naruto widział przez okno, jak Uchiha z nimi rozmawia, ale nie miał pojęcia, o czym. Wkrótce potem uścisnęli sobie dłonie, Sasuke odjechał, a po nim również radiowóz. Dopiero wtedy Naruto sięgnął po telefon i jak się okazało, Sasuke nagrał mu wiadomość:\n-Naruto, wiem, że jesteś w mieszkaniu i wiem, że patrzysz na mnie przez okno. Do jasnej cholery, wyjdź! Albo chociaż nie wiem, oddzwoń. Daj mi wyjaśnić, po prostu… Naruto, naprawdę mi zależy. Tonie tak, że chciałem… to wszystko nie tak, proszę cię, źle zrozumiałeś. Cały tydzień ze mną mieszkałeś, mówiłem ci tyle rzeczy… Naruto… oddzwoń, po prostu oddzwoń. Proszę…\nNaruto zagryzł dolną wargę, nie wiedząc, co o tym myśleć. O co chodziło? Czemu Sasuke tak się upierał, by go przeprosić? Czy nie powinien teraz opijać z Kakashim zaliczenia go? Po co dalej go dręczy? Po co tu przychodzi?\nNie zrozumiał Uchihy i nie oddzwonił, tylko położył się spać, ponieważ czuł się padnięty po prawie nieprzespanej nocy z Uchihą.\nZasnął natychmiast, jednak nie był to spokojny sen. Jego wyobraźnia podsuwała mu takie obrazy, że przewracał się na swoim materacu, starając się odgonić wizję nagiego Sasuke, który…\nZerwał się w połowie wyjątkowo erotycznego snu, dysząc jak po maratonie. Było mu duszno i gorąco, z trudem łapał oddech, więc sięgnął po inhalator, który wcześniej schował pod poduszką i nabrał głęboki wdech. Później ściągnął z siebie kołdrę i wstał, czując, że pod bokserkami ma nie tylko wilgotno, ale również ciasno.\nUspokoił się pod prysznicem, w myślach obrzucając się obelgami. Jak mógł wstać w takim stanie po śnie, w którym główną rolę odgrywał ten przeklęty, ale jakże namiętny, ten podły, ale jakże gorący, ten wredny, ale… Nie! Nie wolno mu tak myśleć, nie o tym dupku! Przecież nie jest gejem, tak więc czemu ma takie sny?No dobra, spał z Sasuke, ale Uchiha nie dał mu wyboru, Naruto bał się, że gdyby się nie zgodził, to Uchiha wziąłby go siłą! Ale… czy aby na pewno tak by się stało? Czy tamten Sasuke, który obdarzył go taką ilością przyjemności, który pieścił jego ciało z taką pasją, który mówił te wszystkie rzeczy, który przyjechał tu za nim, dzwonił do niego, który pobiegł za jego autobusem… Czy taki Sasuke zrobiłby mu krzywdę!\n-Ty przeklęty draniu! – wrzasnął Naruto na cały głos, uderzając pięścią w chłodne płytki. Jednak największą pretensję miał Naruto do samego siebie. Bo wiedział, że gdyby nie te wszystkie wątpliwości, to zostałby u Sasuke na następne noce i raz po raz powtarzał z nim to, co stało się tej ubiegłej. Tak bardzo mu się to podobało.\nto przedostatni rozdział tego opowiadania, ostatni postaram się dodać jak najszybciej, jestem w połowie xD\nAutor: ayanami o 11:45


Rusza akcja: przyjdź i spróbuj judo\nDodano niedziela, 24.08.2014 r., godz. 12.31\nMłodzieżowe Centrum Sportu działające przy PKS Olimpia Poznań zaprasza wszystkie dzieci i młodzież na dwutygodniową darmową przygodę z judo w ramach akcji "Przyjdź, zobacz, spróbuj judo".\nJak co roku klub PKS Olimpia Poznań przygotował dla najmłodszych poznaniaków we wrześniu dwutygodniowe darmowe zajęcia z judo w ramach akcji "Przyjdź, zobacz, spróbuj judo". Treningi ruszą 1 września w dwóch ośrodkach: Sala Dojo w Wyższej Szkole Prawa i Administracji przy ul. Bułgarskiej 55 i Szkole Podstawowej przy ul. Janickiego 22. Olimpia przygotowała zajęcia judo dla młodzieży szkolnej 7-16 lat oraz gry i zabawy sportowe judo z elementami jogi dla najmłodszych od 3-6 lat.\n- Kończą się wakacje, a nasi najlepsi judocy kończą obóz kadry narodowej juniorów w Cetniewie, a klub przygotowuje się, aby od 1 września 2014 powitać nowe oraz już ćwiczące dzieci i młodzież na naszych treningach judo. Nowoczesny sposób wychowywania dzieci to zrównoważony rozwój ciała i umysłu poprzez uczestnictwo w zabawach sportowych judo pod kontrolą i nadzorem doświadczonych trenerów dlatego serdecznie zapraszamy do naszego klubu na akcję "Przyjdź, zobacz, spróbuj judo" - mówi wiceprezes PKS Olimpia Poznań, Janusz Radtke.\nSzczegółowe informacje dotyczące akcji pod numerem telefonu 603-585-500 lub fanpage PKS Olimpia Poznań. Każde dziecko może przez dwa tygodnie spróbować judo, a jeśli spodobają mu się zajęcia na macie może odpłatnie je kontynuować w cenie 60 zł miesięcznie.\nfot. PKS Olimpia Poznań fot. PKS Olimpia Poznań fot. PKS Olimpia Poznań\n#judo #PKS Olimpia Poznań


A może by tak otworzyć firmę zajmującą się przeprowadzkami? | Zkitf\nChoć naturalnie nie jest powiedziane, że przeprowadzkadrewniana(polecamy zabudowa wnęki pod schodami ) wrocław to tylko przeprowadzka z jakiegoś miasta do innego. A może złapiemy klienta, który będzie regularnie zlecał nam chociażby transport produktów? W rachubę wchodzi również transport fortepianów bądź współpraca z tymi firmami, które trudnią się sprzedażą RTV oraz AGD. W zasadzie na prowadzeniu firmy przeprowadzkowej idzie zarobić spore pieniądze, zatem to pokazuje, iż jeśli wpadliśmy we własnym życiu na słaby pomysł, to z całą pewnością ciężko myśleć, że akurat pomysł założenia firmy zajmującej się usługami przeprowadzkowymi to coś kiepskiego. A miejmy przynajmniej takową nadzieję – rzekomo nadzieja umiera jako ostatnia…\nNajbardziej istotne w dosłownie wszystkich firmach funkcjonujących w branży przeprowadzkowej są z pewnością samochody. Byłoby idealnie, gdybyśmy mieli kilka aut – może jakieś się zepsuje albo wyjedzie w Europę? Przykładowo ktoś zapragnie przeprowadzić się gdzieś za granicę, np. do Niemiec. Możliwości w owej branży jest od zatrzęsienia, zatem nigdy nie zapomnijmy, że porządna flota aut jest najważniejsza. Chociaż naturalnie nie od razu Kraków postawiono, zatem zapewne początki będą dosyć skromne. Trzeba działać, a pewnie będzie dużo lepiej – czytaj więcej.\nW jaki sposób sfinansować założenie takiej firmy? Choć firma przeprowadzkowa to jakby nie patrzeć nic przesadnie innowacyjnego, jednakże na całe szczęście jest możliwość pozyskania dotacji unijnej.\nTe intrygujące posty posiadają swoją kontynuację. Chcesz się z nią zaznajomić? Zatem idź do strony tanie przeprowadzki wrocław i tam ciesz się fascynującymi wątkami.\nFakty są takie, że jeśli w naszym mieście dają dotacje, byłoby bardzo nieodpowiednie, gdybyśmy nie mogli skorzystać z takowego alternatywy. Czyli otwórzmy firmę trudniącą się usługami przeprowadzkowymi, ponieważ to ciekawa branża biznesowa.\n← Czy możemy polecić Ci jakąś konkretną markę sprzętów do kuchni? Jasne, że tak!


Solidne doypacki dla chemii - boks tajski\nZapewniamy najlepsze ciastka reklamowe\nZaplanuj dzień z kalendarzem firmy Matgraf\nStart » Publikacje » Materiały Reklamowe » Solidne doypacki dla chemii\nDodano: 2021-05-11Kategoria: Publikacje / Materiały Reklamowe\nNasza firma wprowadza na rynek wysokiej jakości opakowania o różnych parametrach - przede wszystkim wykonane z wysokiej jakości folii i laminatów. Wykonujemy na zlecenie wydruki na opakowaniach, dostosowane do potrzeb klientów biznesowych. Konfekcjonowanie chemii w nasze opakowania to przede wszystkim pakowanie produktów płynnych i sypkich w różnego rodzaju folie. Konfekcjonowanie chemii to także usługi polegające na wykonywani nadruków na laminatach. Zapewniamy konkurencyjne warunki cenowe na wszystkie opakowania do produktów płynnych i sypkich. Regularnie wprowadzamy na rynek także chusteczki nawilżane.\nEstetyczny i funkcjonalny pendrive z nadrukiem\nPoszukujesz wyjątkowych upominków, które możesz podarować swoim klientom lub pracowników? W ofercie sklepu Gratisownia znajdziesz wyjątkowe upominki i gadżety biznesowe, cieszące się bardzo dużą popularnością na rynku.. Jesteśmy renomowanym przedsiębiorstwem, dostarczającym od wielu lat najlepsze upomi...\nSpecjaliści od reklamy ciągle poszukują nowych formatów propagowania określonych treści. Jednym z najlepszych sposobów w opisywanym zakresie są parasole z nadrukiem dla firm. Można je zamówić w wielu jednostkach gospodarczych, jednak jedną z najlepszych propozycji przygotowała firma Olda. Jest to podmiot, ...\nCo takiego twojemu biznesowi może przynieść pisanie artykułów? Content marketing to dzisiaj najważniejsza praca, jaką należy wykonywać prowadząc biznes. Ludzie dzisiaj zanim cokolwiek kupią, na początek poszukują informacji o produkcie czy usłudze w internecie. Dzięki pisaniu artykułów możesz pozycjon...\nProjektowanie sal konferencyjnych i wyposażanie je w niezbędny sprzęt to jeden z głównych obszarów działalności naszej firmy. W naszej ofercie można znaleźć bardzo szeroki zakres różnego rodzaju rozwiązań audiowizualnych, cieszących się dużym zainteresowaniem klientów z różnych branż. Stosujemy in...