Bezpieczeństwo danych - instrukcje-obslugi - strefa klienta - Elavon PL\nDzięki tym rozwiązaniom łatwiej będzie Ci prowadzić firmę i uzyskać zgodność z wymogami PCI.\nInstrukcja P2PE dla terminali Tetra\nInstrukcja P2PE dla terminali Telium\nJak korzystać z terminali z szyfrowaniem P2PE\nNasze terminale z szyfrowaniem P2PE, spełniające standard PCI DSS wymagany przez organizacje kartowe, zostały zaprojektowane tak, aby można było je szybko zainstalować i z łatwością obsługiwać.\nDo każdego terminala z szyfrowaniem P2PE dołączona jest instrukcja obsługi P2PE. Aby przyjmować płatności bezpiecznie i zgodnie ze standardem PCI DSS, ściśle przestrzegaj podanych w niej zaleceń.\nBezpieczne terminale płatnicze z szyfrowaniem P2PE\nUpewnij się, że używasz terminala, który został opisany poniżej. Jeśli potrzebujesz więcej informacji o typach terminali, zajrzyj do instrukcji P2PE (PIM), do sekcji 2.1 i 2.2.\nTerminal stacjonarny Desk/5000\nŁączność przez IP\nW komplecie z PIN padem LANE/3000 lub bez (patrz poniżej)\nPIN pad LANE/3000\nCzęściowo zintegrowany z POS lub podłączony do terminala Desk/5000\nTerminal mobilny Move/5000\nŁączność przez Wi-Fi, Bluetooth i 3G\nŁączność przez IP i PSTN\nW komplecie z PIN padem IPP350 lub bez (patrz poniżej)\nPIN pad IPP350\nCzęściowo zintegrowany z POS lub podłączony do terminala ICT250 Desktop\nTerminale z serii IWL25X\nJeśli masz wątpliwości lub pytania, służymy pomocą – prosimy o kontakt.\nWiadomość dotycząca dostawy terminala\nZanim otrzymasz terminal(e), dostaniesz od nas wiadomość e-mail. Znajdziesz w niej numery seryjne dotyczące każdego zamówionego terminala oraz numery seryjne każdego opakowania.\nW zależności od sposobu dostawy (sprawdź: Bezpieczna dostawa terminala) terminal może być dodatkowo zabezpieczony: zapakowany w specjalną kopertę, aby dotarł do Ciebie nienaruszony. Szczegółowe informacje na ten temat znajdziesz w rozdziale 4.2 Instrukcji Obsługi P2PE (PIM).\nBezpieczna dostawa terminala\nW odpowiednim czasie dostaniesz e-mail z potwierdzeniem terminu dostawy terminala i opisem, w jaki sposób zostanie on dostarczony oraz skonfigurowany i zainstalowany. Są trzy możliwości:\nDostawa realizowana przez technika. Konfiguracja i instalacja na miejscu, wykonywane przez technika\nNasz technik dostarcza nieskonfigurowane urządzenie do wybranej lokalizacji (lokalizacji).\nPo zapoznaniu się z informacjami z e-maila potwierdzającego dostawę postępujesz według zawartej w nim instrukcji. Sprawdzasz, czy terminal dotarł nienaruszony, w nieuszkodzonym opakowaniu (Sprawdzenie stanu dostarczonego terminala), i porównujesz model terminala oraz numery seryjne urządzenia i opakowania z numerami z załącznika wiadomości o dostawie.\nGdy upewnisz się, że wszystko jest w porządku, zlecasz technikowi instalację terminala.\nDostawa realizowana przez technika. Instalacja częściowo skonfigurowanego terminala wykonywana na miejscu przez technika\nTerminal przed wysłaniem zostaje częściowo skonfigurowany (prekonfiguracja).\nTechnik dostarcza wstępnie skonfigurowany terminal, dodatkowo zabezpieczony: w specjalnej kopercie i zapakowany w oryginalne pudełko.\nPo potrzymaniu terminala sprawdzasz, czy:\n- urządzenie i opakowanie są nienaruszone (sprawdź: Sprawdzenie stanu dostarczonego terminala).\n- model terminala i wszystkie numery seryjne: urządzenia, koperty i pudełka – zgadzają się z modelem i numerami podanymi w załączniku wiadomości o dostawie.\nDostawa realizowana przez kuriera.\nSamodzielna instalacja częściowo skonfigurowanego terminala\nPo otrzymaniu terminala, a przed jego instalacją, sprawdzasz, czy:\n- model i numery seryjne urządzenia oraz opakowania są takie same jak te, które widnieją w załączniku e-maila o dostawie.\n- nie doszło do naruszenia lub uszkodzenia urządzenia lub opakowania.\nJeśli wszystko będzie w porządku, czekasz na kontakt od naszego Zespołu Wsparcia Technicznego, który skontaktuje się w ciągu 24 h od dostawy i pomoże Ci dokończyć konfigurację i instalację terminala\nSprawdzenie stanu dostarczonego terminal\nPo dostarczeniu terminala, a przed jego zainstalowaniem i pierwszym użyciem, sprawdź, czy możesz korzystać z niego bezpiecznie:\nPorównaj numery seryjne urządzenia i jego opakowania: powinny być zgodne z numerami podanymi w załączniku do wiadomości o dostawie.\nUpewnij się, że opakowanie nie jest uszkodzone ani naruszone: czy naklejka zabezpieczająca przed otworzeniem jest na swoim miejscu, nienaruszona (sprawdź w sekcji 4.2 Instrukcji Obsługi P2PE (PIM), wymienione są tam sytuacje, gdy naklejka może być uszkodzona lub przesunięta).\nJeżeli zauważysz, że numery terminala i/lub opakowania się nie zgadzają, opakowanie jest naruszone lub uszkodzone lub na urządzeniu są ślady manipulowania, natychmiast skontaktuj się z nami.\nInstalacja i konfiguracja terminala\nInstalacja i konfiguracja terminala zależą od sposobu dostawy i stanu terminala:\nSposób dostawy/ stan terminala\nTechnik / Terminal nieskonfigurowany\nPo sprawdzeniu modelu i numerów seryjnych terminala oraz wykluczeniu naruszenia technik przeprowadza pełną instalację w Twojej siedzibie.\nTechnik / Terminal prekonfigurowany\nDostarczony terminal jest już wstępnie skonfigurowany (w bezpiecznym miejscu, zgodnie z wymogami PCI). Po zakończeniu wszystkich kontroli technik instaluje urządzenie w Twojej siedzibie.\nKurier / Terminal prekonfigurowany\nTerminal jest wstępnie skonfigurowany (w bezpiecznym miejscu, zgodnie z wymogami PCI). Dostarcza go kurier. Po sprawdzeniu, czy dane urządzenia są zgodne, i wykluczeniu naruszenia — konfigurujesz i instalujesz terminal samodzielnie przy wsparciu technicznym Elavon.\nSzczegóły znajdziesz w sekcji 3.1 Instrukcji Obsługi P2PE (PIM).\nSpis urządzeń znajdujących się w punkcie sprzedaży\nAby uzyskać zgodność ze standardem PCI DSS i bezpiecznie korzystać z terminala z szyfrowaniem P2PE, trzeba dodatkowo zrobić inwentaryzację wszystkich urządzeń płatniczych działających w punkcie: zarówno już zainstalowanych, jak i oczekujących na wdrożenie. Szczegółowe informacje na ten temat znajdziesz w sekcji 2.3 PIM.\nInwentaryzacja obejmuje wszystkie terminale, również niezainstalowane. Wszelkie zmiany w zasobach trzeba aktualizować na bieżąco w tabeli inwentaryzacji – do końca następnego dnia roboczego. Dokładniejsze informacje na ten temat znajdziesz w sekcji 2.3 PIM.\nWraz z instrukcją PIM otrzymasz również dostęp do przykładowej tabeli inwentaryzacyjnej, z której możesz skorzystać. Jeśli chcesz, możesz stworzyć własną tabelę i w niej zapisywać zmiany.\nCoroczny przegląd urządzeń\nRaz w roku trzeba skontrolować wszystkie urządzenia płatnicze, aby wykluczyć ingerencję i upewnić się, że wszystkie terminale są na miejscu, uaktualnione i autoryzowane. Jeżeli podczas tej kontroli pojawią się problemy, wątpliwości lub coś Cię zaniepokoi, natychmiast skontaktuj się z nami.\nSzczegółowe informacje znajdziesz w sekcji 2.3 w PIM: Zgłaszanie problemów i rozwiązywanie problemów technicznych.\nGdyby wystąpiły jakiekolwiek problemy z szyfrowaniem P2PE, skontaktuj się niezwłocznie z naszym Zespołem Wsparcia Technicznego — od razu otrzymasz pomoc konsultanta.\nNajlepsze praktyki PCI\nAby uzyskać i utrzymać zgodność z wymogami PCI, Rada ds. Standardów Bezpieczeństwa Branży Kart Płatniczych (PCI SSC) poleca przestrzegać zasad wymienionych poniżej (są one podane również na stronie www.pcisecuritystandards.org):\nStosować najlepsze praktyki PCI. Można je znaleźć w Przewodniku po najlepszych praktykach PCI (Best Practice Guide for Maintaining PCI Compliance). Przejdź do sekcji: Biblioteka dokumentów (Documents Library) i wyszukaj: Najlepsze praktyki (Best Practice), a następnie wybierz: PCI DSS V3.0 Najlepsze praktyki dotyczące utrzymania zgodności z PCI (PCI DSS V3.0 Best Practices for Maintaining PCI Compliance).\nZapobiegać oszustwom. Szczegóły na ten temat znajdziesz w materiałach Best Practice for Merchants. Przejdź do sekcji: Documents Library i wyszukaj: Anti-skimming, a następnie wybierz: Skimming Prevention — Najlepsze praktyki dla przyjmujących płatności bezgotówkowe.\nOba źródła są także podlinkowane w Instrukcji obsługi P2PE PIM:\nNajlepsze praktyki PCI: PCI DSS V3.0 Best Practices — w sekcji 3.2.\nZapobieganie oszustwom: Anti-Skimming — w sekcji 5.1.\nNajczęściej zadawane Pytania i rozwiązywanie problemów\nCzy koniecznie trzeba postępować według Instrukcji P2PE?\nTak. Każdy, kto korzysta z terminala z szyfrowaniem P2PE, otrzymuje Instrukcję P2PE (PIM) i jest zobowiązany do jej przestrzegania. Jest to warunek zgodności ze standardem PCI DSS. Aby spełniać wymogi P2PE, trzeba stosować się do szczegółów zawartych w PIM firmy Elavon.\nCo mam zrobić, jeśli stwierdzę, że przesyłka lub terminal nosi ślady naruszenia?\nW przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących zabezpieczenia przesyłki i terminala, prosimy niezwłocznie skontaktować się z Biurem Obsługi Klienta lub Zespołem Wsparcia Technicznego Elavon. Podejmiemy wspólnie działania, aby zidentyfikować problem i podejrzane urządzenie/a. W razie potrzeby wymienimy je na nowe.\nCzy muszę zrobić coś jeszcze, aby uzyskać zgodność ze standardem PCI DSS, jeśli używam terminala z szyfrowaniem P2PE?\nTak. Mimo że terminale z szyfrowaniem P2PE zapewniają najwyższy poziom bezpieczeństwa PCI, aby uzyskać pełną zgodność z wymogami PCI, trzeba spełniać jeszcze inne warunki: przestrzegać zasad zwartych w PIM, współpracować z wybranym kwalifikowanym audytorem bezpieczeństwa (QSA) lub wypełnić kwestionariusz samooceny (SAQ).\nMój terminal nie działa prawidłowo. Z kim się kontaktować w tej sprawie?\nJeśli pojawią się jakiekolwiek problemy techniczne, coś Cię zaniepokoi albo — Twoim zdaniem — zagraża prawidłowemu działaniu terminala z szyfrowaniem P2PE, skontaktuj się pilnie z Zespołem Wsparcia Technicznego Elavon.


Na długie lata, czyli jak dbać o drzwi\nDrzwi to zakup, który planujemy raz na kilka lat. Czasem zdarza się, że jedne drzwi towarzyszą nam niemalże przez całe życie. Aby jednak zachować je w dobrym stanie warto wiedzieć jakie czynności będą sprzyjały długiej żywotności drzwi, a jakich należy zdecydowanie unikać.\nDrzwi, jak każdy element wnętrza, brudzą się. I choć może nie widać tego tak dobrze jak np. kurzu na meblach warto wpisać je do harmonogramu sprzątania. Pamiętajmy też, że drzwi to nie tylko skrzydło, ale również zawiasy, klamka i ościeżnica. Każdy z tych elementów wymaga pielęgnacji. Na początku warto zacząć od ościeżnicy, która najszybciej ulega zabrudzeniu, i oczyścić ją odkurzaczem z brudu, gromadzącego się w zakamarkach.\nNastępnie przyda się letnia woda i miękka szmatka do przetarcia na mokro. Pamiętajmy, aby postępować oszczędnie z wodą. Gdy uporamy się z wyczyszczeniem ościeżnicy, czas na zawiasy, przy których postępujemy dokładnie tak samo. Kolejny etap to powierzchnia skrzydła. Tu warto wybrać inną szmatkę do czyszczenia, aby nie przenosić brudu z ościeżnicy czy zawiasów na taflę. Pamiętajmy, aby do jej czyszczenia nie używać gąbek ani innych drapiących materiałów, które mogą uszkodzić okleinę.\nNie polecane są wszelkie rodzaje środki z alkoholem i innymi żrącymi substancjami. Nawet przy silniejszym zabrudzeniu nie stosujmy takich metod, bo mogą one skutkować zniszczeniem okleiny i jej przetarciem w danym miejscu. Pomoże w takich sytuacjach np. woda z rozcieńczonym mydłem. Jeśli natomiast znajdziemy ślady palców na skrzydłach warto przetrzeć je przekrojonym na pół surowym ziemniakiem. Zabrudzenie znikną od razu. Na koniec zostaje odświeżenie klamki - najlepiej roztworem wody i octu.\nPierwszym wrogiem drzwi jest wilgoć. – Jeśli więc w naszym pomieszczeniu zostaną przekroczone normy wilgotności, drzwi będą ją chłonąć. A przy zawilgoconych skrzydłach nie pomoże już nic innego tylko ich wymiana – przestrzega Adam Hucz, odpowiedzialny za markę Invado. Dlatego szczególnie monitorujmy poziom wilgotności w łazience. Równie niekorzystanie na skrzydła wpływa niska temperatura. Jeśli więc w pomieszczeniu jest zbyt zimno, warto wybrać nie drzwi wewnętrzne, ale np. drzwi techniczne. Warto uważać również podczas np. mycia podłóg. Absolutnie niewskazane jest, aby mopem czy szmatką przecierać dolną cześć drzwi, bo powtarzalność takich czynności może znacząco wpłynąć na odklejenie się okleiny.


Kopia zapasowa MySQL przez Internet za pomocą ZRM | Zmanda\nCo należy wziąć pod uwagę podczas tworzenia kopii zapasowej zdalnego serwera MySQL za pomocą ZRM przez Internet\nAutorzy: Dmitri Joukovski i Pavel Pragin\nBaza danych MySQL stała się najpopularniejszą na świecie bazą danych typu open source ze względu na jej stałą, szybką wydajność, wysoką niezawodność i łatwość użycia. Być może używasz bazy danych MySQL na forach internetowych i wiki znajdujących się u dostawcy hostingu zarządzanego lub możesz używać jej w zdalnym biurze do śledzenia błędów w Bugzilli lub po prostu myślisz o opracowaniu nowej aplikacji Web 2.0, która korzysta z MySQL . Tak czy inaczej, jeśli cenisz informacje przechowywane w bazie danych MySQL, będziesz musiał zapewnić pomyślne, bezpieczne i spójne tworzenie kopii zapasowych MySQL przy minimalnym wpływie na aplikację bazy danych. Upewnij się, że rozwiązanie do tworzenia kopii zapasowych zapewnia najbardziej efektywne wykorzystanie zasobów sieciowych, serwerów i pamięci masowej.\nJeśli szukasz rozwiązania, które uprości Ci życie, zapewniając łatwe w użyciu, a jednocześnie elastyczne i niezawodne tworzenie kopii zapasowych i odzyskiwanie danych dla MySQL, Zmanda Recovery Manager (ZRM) może być właściwym wyborem dla Ciebie. Szczegóły dotyczące Funkcjonalność ZRM jest dostępna tutaj.\nW przypadku każdej kopii zapasowej bazy danych najważniejszymi kwestiami są spójność kopii zapasowej oraz wpływ na użytkowników i aplikacje. Kopia zapasowa zdalnego MySQL wiąże się jednak z dodatkowymi wyzwaniami związanymi z:\nelastyczność odzyskiwania danych MySQL na innego hosta.\nOstatni punkt może być ważny, gdy nie masz pełnej kontroli nad swoim środowiskiem MySQL i chcesz mieć możliwość odzyskania danych do innego dostawcy hostingu zarządzanego z inną wersją serwera MySQL lub innym systemem operacyjnym.\nPrzyrostowe kopie zapasowe znacznie zmniejszają okno tworzenia kopii zapasowych i wykorzystanie sieci, ponieważ tylko zmiany od ostatniej pełnej lub ostatniej przyrostowej kopii zapasowej są przenoszone przez sieć. ZRM ułatwia odzyskanie danych z przyrostowych kopii zapasowych, nawet jeśli musisz użyć wielu przyrostowych obrazów kopii zapasowych, aby przywrócić dane do określonego punktu w czasie. Przyrostowe kopie zapasowe wymagają włączenia dzienników binarnych MySQL, ale zgodnie z dokumentacją MySQL, włączenie logów binarnych spowoduje wydajność mniejsza niż 1%.\nW miarę jak MySQL zyskuje szerokie zastosowanie i szerzej przenosi się do przedsiębiorstwa, ZRM for MySQL odpowiada na rosnące zapotrzebowanie administratorów baz danych w zakresie ochrony zasobów cyfrowych za pomocą kompleksowego rozwiązania do tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania.\nPrezes MySQL AB\nLogiczne kopie zapasowe zapewniają większą elastyczność odzyskiwania, ponieważ plik kopii zapasowej jest plikiem tekstowym zawierającym wszystkie instrukcje MySQL, aby odtworzyć zarówno schemat bazy danych, jak i zawartość. Logiczna kopia zapasowa działa dla wszystkich silników pamięci masowej z wyjątkiem silnika NDB używanego do klastrowania MySQL. Największą zaletą logicznej kopii zapasowej jest elastyczność odtwarzania bazy danych. Możesz przywrócić logiczną kopię zapasową MySQL do innej architektury, a nawet do innej bazy danych. Możliwość przenoszenia logicznych obrazów kopii zapasowych ZRM sprawia, że ZRM jest wygodnym narzędziem do migracji. Na przykład możesz przenieść swoje dane MySQL:\nOd MySQL w systemie Solaris do MySQL w systemie Linux\nZ jednego silnika do drugiego\nOd serwera 32-bitowego do 64-bitowego\nOd jednego dostawcy hostingu zarządzanego do centrum danych lub innego dostawcy z inną konfiguracją MySQL\nOczywiście taka elastyczna rekonwalescencja ma swoją cenę. Przywracanie danych z logicznych kopii zapasowych może zająć dużo czasu, ponieważ trzeba czytać i odtwarzać wszystkie instrukcje MySQL. Kolejną wadą jest to, że przewidywanie rozmiaru logicznej kopii zapasowej może być trudne. W zależności od typu danych i schematu bazy danych rozmiar logicznej kopii zapasowej może być większy niż sama baza danych. Jednym ze środków zaradczych jest to, że skoro logiczna kopia zapasowa jest w zasadzie plikiem tekstowym, zwykle można uzyskać przyzwoitą kompresję.\nSurowa kopia zapasowa zapewnia spójną kopię bazy danych, a kopia zapasowa jest plikiem binarnym. Zalety surowych kopii zapasowych nad logicznymi kopiami zapasowymi to:\nKopie zapasowe, a zwłaszcza odzyskiwanie, są znacznie szybsze. Na przykład nie jest niczym niezwykłym, że w przypadku tej samej bazy danych o rozmiarze 4-5 GB nieprzetworzona kopia zapasowa jest 5 razy szybsza niż logiczna, a odzyskanie nieprzetworzonego obrazu kopii zapasowej jest 20 razy szybsze niż odzyskiwanie logicznej wizerunek.\nZawsze będziesz znać dokładny rozmiar kopii zapasowej, ponieważ jest to tylko kopia bazy danych.\nZapewnia lepszą skalowalność, co może być ważne, jeśli twoja baza danych MySQL jest dość duża, np. 10-20 GB lub więcej.\nSurowe kopie zapasowe można odzyskać TYLKO na tę samą wersję serwera MySQL w tym samym systemie operacyjnym, co oryginalne dane. Oznacza to, że szanse na odzyskanie nieprzetworzonych obrazów kopii zapasowych MySQL do innego dostawcy hostingu zarządzanego nie są zbyt duże i należy wziąć to pod uwagę, wybierając kopię zapasową surową lub logiczną.\nZarówno surowe, jak i logiczne kopie zapasowe zapewniają gorącą kopię zapasową, co oznacza, że nie trzeba wyłączać serwera MySQL w celu wykonania kopii zapasowej, ale wszystkie tabele są zablokowane podczas tworzenia kopii zapasowej i użytkownicy nie mogą wprowadzać swoich danych. Dlatego należy rozważyć użycie wtyczki planowania ZRM, która umożliwia opóźnianie tworzenia kopii zapasowych w oparciu o zdefiniowane przez Ciebie progi. Na przykład, możesz odłożyć tworzenie kopii zapasowej na godzinę, jeśli więcej niż 50 użytkowników ma dostęp do bazy danych.\nJedną z ważnych kwestii dotyczących zdalnego tworzenia kopii zapasowych MySQL jest decyzja o rodzaju połączenia, które należy ustanowić między ZRM a zdalnym serwerem MySQL. ZRM zapewnia wtyczkę do połączenia opartego na gniazdach i drugą wtyczkę do połączenia opartego na SSH. Elastyczna architektura ZRM umożliwia użytkownikom pisanie własnych wtyczek.\nJak sama nazwa wskazuje, wtyczka do kopiowania gniazda ustanawia gniazdo, które zapewnia komunikację między ZRM i MySQL przez sieć opartą na protokole IP. Wtyczka do kopiowania gniazda wymaga, aby usługa xinetd działała na serwerze MySQL, a domyślny port 25300 był otwarty. W razie potrzeby administrator kopii zapasowej może zmienić port. Wtyczka do kopiowania gniazda nie jest bezpieczna i powinna być używana tylko wtedy, gdy bezpieczeństwo nie jest istotne lub gdy bezpieczeństwo jest ustanowione w inny sposób, na przykład, gdy masz połączenie VPN między ZRM a zdalnym serwerem MySQL.\nWtyczka do kopiowania SSH zapewnia bezpieczny kanał między ZRM a zdalnym serwerem MySQL. Wykorzystuje kryptografię klucza publicznego do uwierzytelniania zdalnego serwera MySQL i użytkownika kopii zapasowej z ZRM. Wtyczka SSH wymaga otwartego standardowego portu TCP 22 i uruchomionego demona SSH. Wtyczka do kopiowania SSH najlepiej sprawdza się, gdy ważne jest zapewnienie bezpieczeństwa danych kopii zapasowej. Ponieważ połączenie SSH wymaga dodatkowych cykli procesora do szyfrowania, może wystąpić spadek wydajności tworzenia kopii zapasowych w porównaniu do tworzenia kopii zapasowych z połączeniem przez gniazdo.\nPoniższa tabela zawiera podsumowanie rozważań przy wyborze wtyczki kopiującej Socket vs SSH do zdalnego tworzenia kopii zapasowych MySQL:\nKopia SSH 22 (naprawiono) Zapewnia silne uwierzytelnianie i szyfrowanie do przesyłania danych kopii zapasowych przez sieć Niższa wydajność i zależy od pamięci serwera MySQL, zasobów procesora i dostępnej przepustowości. Często możesz mieć połączenie SSH ze zdalnym serwerem MySQL już ustanowione z powodów innych niż tworzenie kopii zapasowych i odzyskiwanie. W przeciwnym razie musisz ustanowić połączenie SSH między ZRM a serwerem MySQL.\nKopia gniazda 25300 (można zmienić) Kopia zapasowa danych przez kabel nie jest bezpieczna Wyższa wydajność Dodatkowe oprogramowanie powinno być zainstalowane na serwerze MySQL. Na przykład w przypadku wersji Enterprise ZRM 1.1 należy użyć MySQL-zrm-enterprise-socket-server-1.1-1.noarch.rpm. W przypadku wersji dla społeczności przejdź do strony pobierania, aby uzyskać dokładny pakiet.\nAby uzyskać więcej informacji technicznych, zarejestruj się bezpłatnie w sieci Zmanda i pobierz pełną wersję tego opracowania. Dowiesz się, jak używać ZRM w kilku typowych scenariuszach. Na przykład podamy szczegóły techniczne, jak wykonać kopię zapasową z danymi bezpiecznymi w sieci i w spoczynku za pomocą wtyczki kopiującej SSH w tym przypadku:\nDodatkowo udostępnimy szczegóły techniczne dotyczące bardziej wydajnych kopii zapasowych logicznych i surowych za pomocą wtyczki do kopiowania gniazda.\nDzięki całej swojej bogatej funkcjonalności ZRM for MySQL jest tylko narzędziem do wdrażania strategii tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania, która jest optymalna dla określonych potrzeb w zakresie ochrony danych. ZRM jest solidny i łatwy w użyciu, ale w zależności od własnej implementacji zdalnego serwera MySQL i twoich konkretnych wymagań dotyczących tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych, należy rozważyć wszystkie kompromisy związane z każdą opcją operacyjną zapewnianą przez ZRM dla MySQL.\nZRM dla MySQL\nZRM dla MySQL Wiki


Wyrok TSUE z dnia 3 października 2019 r. C 260/18 - analiza\nWyrok TSUE zapadły dnia 3.10.2019 r. z pewnością należy uznać za korzystne rozstrzygniecie dla frankowiczów, którego wpływ już widać w rozstrzygnięciach sądów w Polsce.\nPrzede wszystkim Trybunał potwierdził możliwość unieważnienia umów indeksowanych do franka szwajcarskiego i oprocentowanych w oparciu o stopę referencyjną LIBOR CHF. Tyczy się to sytuacji, gdy sąd krajowy oceni, że umowa nie może nadal obowiązywać bez takich warunków z tego powodu, że ich usunięcie spowodowałoby zmianę charakteru głównego przedmiotu umowy. Oznacza to chociażby możliwość uznania przez sąd, że przedmiot umowy uległ zmianie w zakresie, w jakim po usunięciu niedozwolonych klauzul świadczenie nie podlegałoby indeksacji do waluty obcej przy jednoczesnym zachowaniu oprocentowania opartego na stopie LIBOR dla CHF. TSUE nie rozstrzyga kategorycznie czy na gruncie prawa polskiego w takiej sytuacji dochodzi do nieważności umowy, formułując jedynie podstawę do takiego rozstrzygnięcia dla sądów polskich, orzekających na gruncie przepisów krajowych.\nTSUE wyjaśnił, że skutki unieważnienia umowy dla konsumenta należy oceniać w świetle okoliczności istniejących lub możliwych do przewidzenia w chwili zaistnienia sporu, a z drugiej strony, do celów tej oceny decydująca jest wola wyrażona przez konsumenta w tym względzie. W praktyce może to oznaczać, że to konsument ma decydujące zdanie w zakresie ewentualnego unieważnienia umowy i może na takie unieważnienie się nie godzić (np. w gdy jego wolą jest dalsze obowiązywania umowy, po uprzednim usunięciu z niej niedozwolonych postanowień).\nTrybunał dokonując oceny art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 przyjął, że należy go interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie wypełnieniu luk w umowie spowodowanych usunięciem z niej nieuczciwych warunków, które się w niej znajdowały, wyłącznie na podstawie przepisów krajowych o charakterze ogólnym. Dla kredytobiorców frankowych w Polsce oznacza to w uproszczeniu brak możliwości uzupełniania przez sąd usuniętych klauzul umownych np. dot. ustalania kursu poprzez odwołanie się do średniego kursu NBP lub w zakresie oprocentowania poprzez zastosowanie stopy referencyjnej WIBOR w miejsce LIBOR CHF.\nTSUE zwrócił również uwagę, że w świetle kryteriów przewidzianych w prawie krajowym, w konkretnej sytuacji należy zbadać możliwość utrzymania w mocy umowy, której klauzule zostały unieważnione. W takiej sytuacji umowa kredytu pozostaje umową pozbawioną mechanizmu indeksacji, co powoduje, iż de facto mamy do czynienia z kredytem złotowym, który jedynie posiada parametry (marża, oprocentowanie) kredytu walutowego.\nWyrok Trybunału daje bardzo mocne podstawy dla kredytobiorców zainteresowanych unieważnieniem umowy frankowej i już widać jego oddziaływanie na wyroki sądów polskich. Niestety nadal nie mamy jednolitej linii orzeczniczej w zakresie oceny skutków stosowania przez banki niedozwolonych klauzul umownych tj. czy mamy do czynienia z ich nieważnością, czy też możliwością dalszej kontynuacji bez niedozwolonych klauzul (z jednoczesnym zwrotem przez bank na rzecz kredytobiorców nadpłaconych rat, wynikających ze stosowania tych klauzul abuzywnych – tzw. odfrankowienie). Co więcej, wątpliwości dotyczą sposobu w jaki należy dokonać rozliczenia, gdy sąd uzna skutek w postaci nieważności. Jednakże znaczna większość tych problemów dotyczy oceny mniej lub bardziej pozytywnych rozwiązań dla kredytobiorców, co potwierdza znaczny wzrost ilości pozytywnych dla kredytobiorców wyroków, zapadłych już po orzeczeniu Trybunału. Każda sprawa wymaga jednak indywidualnego podejścia i oceny pod kątem możliwych roszczeń wynikających z zawarcia przez kredytobiorcę określonej umowy.\nTagi: nieważność, CHF, TSUE, Trybunał, odfrankowienie, C-260/18, kredyty frankowe, franki, unieważnienie, pomoc, kredyt we frankach, wyrok,


Okazja!- 50 % Markowe lakiery hybrydowe wraz z żelem budującym IBD 56g – Targówek – 307162778 | Gumtree\nMazowieckie Warszawa Usługi kosmetyczka | Targówek ogłoszenie 307162778\nOkazja!- 50 % Markowe lakiery hybrydowe wraz z żelem budującym IBD 56g\nSprzedam nowe lakiery hybrydowe wraz z nowym żelem budującym clear ibd 56 g. Cena 250 zł - tylko całość w ofercie.\n-żel budujący clear ibd 56 g nowy\n-3 lakiery hybrydowe semilac grunge 016, just blue 269, tiny rose by Margaret 516 + top semilac nowe\n-lakier neonail 15 ml barbados party 4819 nowy\n-9 lakierów marki bling 10 ml o nr 6, 9, 31, 45, 88, 110, 123, 147, 163 nowe\nKarolina (Zobacz więcej ogłoszeń) Użytkownik od 04-2017\nManicure na Targówku\nUsługi manicure na Targówku- Zacisze. Oferuję manicure i pedicure hybrydowy, manicure żelowy, japoński. Pracuję głównie lakierami Semilac, Neonail, Nailac. Zapewniam profesjonalne usługi z dbałością o higienę pracy. Prowadzę własną działalność kosmetyczną. Możliwy dojazd do domu na terenie Targówka. Zapraszam do zapoznania się z pozostałymi moimi pracami: https://www.facebook.com/Deconails-nm-837058369696047/\nZapraszam na manicure i pedicure hybrydowy oraz przedłużanie paznokci- manicure hybrydowy- 40 zł- usunięcie starej hybrydy- 5 zł- przedłużenie paznokci żelem na szablonie+ hybryda- 90 zł- uzupełnienie paznokci żelowych- 70 zł- utwardzenie naturalnej płytki żelem+ hybryda- 60 zł- pedicure hybrydowy- 80 zł (samo malowanie- 50 zł) MOŻLIWY DOJAZD (w godz.9-15) oraz W WEEKENDZAPRASZAM ...\nWitam, Serdecznie zapraszam na manicure hybrydowy, przedłużanie płytki żelem. Poszukuję modelek w celu poszerzenia swojego portfolio. Wymagana cierpliwość :) oraz zarezerwowanie sobie trochę więcej czasu. Więcej informacji na Priv.


„Po Sydney chciałem rzucić w cholerę żeglarstwo i zająć się czymś innym” - Kierunek Tokio - weszlo.com\nKierunek Tokio / Wywiady / „Po Sydney chciałem rzucić w cholerę żeglarstwo i zająć się czymś innym”\nAktualności Tokio 2020 Wywiady Żeglarstwo\nNa igrzyskach przeżywał momenty spektakularnych zwycięstw, jak i bolesnych porażek. Tak samo było w jego życiu pozasportowym. Jednak on sam podkreśla, że z każdego niepowodzenia da się wyciągnąć lekcję i wrócić silniejszym.\nZ Mateuszem Kusznierewiczem porozmawialiśmy o tym jak sportowiec może poradzić sobie po przejściu na emeryturę, jego aktualnych planach, karierze, szansach medalowych polskich żeglarzy w Tokio i najbardziej inspirujących sportowcach jakich spotkał w trakcie igrzysk. Zapraszamy do rozmowy.\nSZYMON SZCZEPANIK: Mateusz, czy twoja doba ma 48 godzin? Pytam, bo zajmuje cię aktualnie mnóstwo inwestycji, pomysłów i projektów. Coaching, promowanie nowych technologii, regaty SSL, akademia. Jak znajdujesz na to wszystko czas?\nMATEUSZ KUSZNIEREWICZ: Znajduję, ponieważ kocham to, co robię. Nie czuję, że to jest moja praca, działam z fajnymi ludźmi. Ale faktycznie, jest tego sporo. Jakbym samemu miał to wszystko udźwignąć, nie dałbym rady. Mam jednak taką zasadę, że pracuję w zespołach. Czasami są one zaledwie dwuosobowe, ale to i tak bardzo pomaga. Prawda jest taka, że wszystko, czym się zajmuję, ma wspólny mianownik – sport. Nawet jeżeli moje projekty związane są z biznesem, to wykorzystuję w nim umiejętności wyniesione ze sportu. To wszystko składa się w całość.\nTwoje „życie po życiu” jest zadziwiająco podobne do kariery sportowej. Innymi słowy, sukcesy przeplatają się w nim z bolesnymi porażkami. W wywiadach podkreślasz, że prowadząc swoje wykłady motywacyjne zaczynasz od porażek, które ostatecznie bardzo cię wzmocniły. My jednak zacznijmy od sukcesów – co sam zapisujesz po stronie plusów?\nW życiu to, co jest najważniejsze, czyli rodzina. Mam kochaną żonę, która jest też moją przyjaciółką. Mamy dwójkę dzieci, fajny dom, super relacje – z tego jestem najbardziej dumny i zadowolony. W sporcie jest to na pewno złoto olimpijskie, które zdobyłem w wieku dwudziestu jeden lat. Fantastyczne jest to, że po dwudziestu trzech latach od tego sukcesu wywalczyłem tytuł mistrza świata w klasie Star, wraz z Brazylijczykiem Bruno Pradą. Po tylu latach nadal jestem aktualnym mistrzem świata. To jest fantastyczne i za to siebie uwielbiam. Potrafię tak pokierować swoją karierą, przygotowaniami i mądrym podejściem, żeby wciąż sięgać po sukcesy.\nA porażki? Wyróżniasz się tym, że nie boisz się o nich mówić.\nMam wiele takich na koncie. Kiedyś podchodziłem do porażek bardzo emocjonalnie. Dziś wyłączam emocje. Nie znam takiej osoby, która by nie doświadczyła porażek. Druga rzecz jest taka, że z niepowodzeń można wyciągnąć wiele dobrego. Dla mnie każde niepowodzenie jest lekcją życia. Wiem, że jeżeli wyciągnę z tego wnioski, to po jakimś czasie pojawi się sukces. Pół roku po jednej z największych porażek odbudowałem się, wręcz wzmocniłem. W niecały rok później zdobyłem tytuł mistrza świata i pokazałem, że jestem najlepszy w tym co robię. Ponadto nawiązałem w tym czasie wspaniałe współprace z różnymi partnerami. Chyba powinienem pójść do Częstochowy na kolanach w podzięce za to, że doznałem tej porażki, ponieważ bardzo poznałem siebie. Zawsze darzyłem dużym zaufaniem osoby, z którymi współpracowałem. Teraz mam dużo więcej czujności i bardzo mi to pomaga.\nDobrze, że powoli wpadasz w tryb mówcy, bo tego dotyczy moje następne pytanie. Zajmujesz się również coachingiem. Aspekt mentalny jest bardzo ważny – w szczególności wśród sportowców. Chodzi o odpowiednią motywację i samonapędzanie się do sukcesów. Ale krytycy rozwoju osobistego twierdzą, że coaching oferuje wyłącznie truizmy. Na przykład „uwierz w siebie”, „wytrwale dąż do celu” i tak dalej. Jak Mateusz Kusznierewicz przekona do swoich wykładów? Co słuchacz może wynieść z takiego spotkania?\nPowiem szczerze, że nie zastanawiam się, na czym ta gałąź nauczania polega. Ja po prostu robię swoje. I widzę, że się to podoba. Przeżyłem niesamowite historie w swoim życiu, zaobserwowałem wiele ciekawych sytuacji. I mówię tylko i wyłącznie o tym. Nie sprzedaję żadnej teorii, tylko inspiruję. Opowiadam o danych sytuacjach, których doświadczyłem i konkretnych metodach, jakie wyniosłem ze sportu do biznesu.\nTaką metodą są spotkania sam ze sobą. Stosuję je raz w tygodniu od jedenastu lat. Albo metoda piramidy sukcesu, która pomaga mi osiągać swoje cele. A tym samym sukces nie raz, a wiele razy -w powtarzalny sposób. Jest też umiejętność odpoczynku, dbałość o sen, dietę, sposoby na koncentrację lub wiedza o tym w jaki sposób się zmotywować. Kiedy na przykład nie chce mi się iść na siłownię, a wiem że na pewno moi najwięksi rywale w tym momencie ćwiczą, to jest dla mnie moment żeby się zebrać. Taka rywalizacja wpływa na mnie bardzo pozytywnie.\nOpowiadam tylko i wyłącznie o tym. O tym piszę też na swoich profilach w mediach społecznościowych. Robię to z przyjemnością, bo lubię dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniami.\nMateusz Kusznierewicz po zakończeniu kariery olimpijskiej nie może narzekać na nudę, często będąc zapraszanym na różne wydarzenia. Na zdjęciu przemawia podczas gali zakończenia sezonu piłkarskiej Ekstraklasy. Fot. Newspix\nJak wspomniałem na początku, masz też inne projekty. Na przykład na twojej stronie można poczytać o łożyskach Kusznierewicza. I tu pozwól, że zacytuję: – Łożyska Kusznierewicza są idealnym rozwiązaniem do zastosowania w przemyśle spożywczym, wydobywniczym czy kosmicznym.\nMożna powiedzieć, że to dosłownie kosmiczny opis. Przybliż proszę temat łożysk, skoro mają aż tak rewolucyjne zastosowanie. Zaprojektował je twój tata, a ty odpowiadasz za kwestie marketingowe.\nMój tata wynalazł łożyska toczne kulkowe które nie wymagają smarowania. Pracują w niektórych warunkach – na przykład w kosmosie – gdzie panują bardzo niskie temperatury. Tam, gdzie występuje przepływ gazu, w miejscach gorących lub gdzie nie może być smarowania ze względu na produkcję spożywczą, takie łożyska jak nasze są najlepszym rozwiązaniem. Obecnie są stosowane inne typy, ale mój tata wynalazł taką możliwość. To taki game changer. Ja sam mało się na tym znam, natomiast w moim domu zawsze było dużo łożysk tocznych. Tata interesuje się tym od lat, więc pomagam rozwinąć rodzinny biznes. Posiadamy patent na te łożyska. Prowadzimy ostatnie badania, żeby mieć pewność że w niektórych gałęziach gospodarki to będzie działało. Nie mogę się doczekać, aż to ruszy.\nDomyślam się, że nie istnieje jeden klucz, jak sportowiec może poradzić sobie po zakończeniu kariery. Czy możesz coś poradzić zawodnikom, którzy przechodzą na drugą stronę rzeki?\nMam sporo obserwacji na ten temat. Po pierwsze, ważne żeby poznać siebie. Przeprowadzić analizę, czy jesteśmy zdolni do tego, żeby pracować na własny rachunek czy może lepiej żebyśmy dołączyli do jakiejś firmy lub zespołu i nie mieli wszystkiego na głowie? Kolejna rzecz – musimy znać swoje mocne strony. Czym się interesujemy i co jest naszą specjalnością. Jeden może być bardzo dobry na przykład w grafice i designie – wielu sportowców ma takie talenty – a drugi odnajdzie się w zupełnie innej dziedzinie. Ważne, to iść właściwą dla siebie drogą, szukać i znaleźć sobie zajęcie. Niezależnie od tego czy to w sporcie, czy w innej dziedzinie. Od tego trzeba zacząć.\nPrzejdźmy do samego żeglarstwa. Nasi reprezentanci wystąpią w klasach RX czyli windsurfingu, 49er, Laser Radial i 470 kobiet. Czy możesz opowiedzieć nieco więcej o tych klasach?\nZacznijmy od Lasera. To najpopularniejsza łódka na świecie, bardzo prosta w konstrukcji. Magdalena Kwaśna będzie nas reprezentować w konkurencji kobiet. Szkoda, że żaden z naszych chłopaków nie wystąpi w tej klasie, bo była szansa na kwalifikację. 49er to łódka konstrukcji australijskiej – tak zwany skiff. Jest szybka i bardzo widowiskowa. Tu będziemy mieli dwie załogi, po jednej wśród kobiet i mężczyzn.\nW desce z żaglem będziemy mieli Piotrka Myszkę i Zofię Noceti-Klepacką. W 470 kobiet mamy Agnieszkę Skrzypulec i Jolantę Ogar-Hill. Zarówno Agnieszka jak i Jola zdobywały mistrzostwo świata, ale osobno z innymi załogantkami. Można powiedzieć, że Piotrek, Agnieszka z Jolą i Zośka to zawodnicy tak doświadczeni i utytułowani, że wiedzą jak się wygrywa. W innych klasach mamy mniejsze doświadczenie, ale też mogą zrobić niespodziankę.\nNa którego z naszych reprezentantów najbardziej liczysz w Tokio?\nNajwiększe szanse mają nasi windsurferzy i dziewczyny w klasie 470. Chłopakom na 49er będzie ciężko, bo po drodze pojawiły się kontuzje i obserwuję jak zasuwa konkurencja. Z kolei dziewczynom w klasie 49er może być trudno, bo też patrzę na ich ostatnie wyniki, które nie plasują ich na podium. Tym bardziej, że to będą ich pierwsze wspólne igrzyska. Zarówno dla Zośki jak i Piotrka to będą kolejne starty olimpijskie. Piotrek w Rio był czwarty, Zośka trzecia w Londynie. Cały czas są w czubie, więc mogą sięgnąć po medal. Mamy szansę na trzy medale. Będę mocno trzymał za nich kciuki.\nCzy żeglarstwo to sport starych ludzi? Pytam, bo tak: Piotr Myszka ma 35 lat, Zofia Noceti-Klepacka podobnie. Duet Łukasz Przybytek – Paweł Kołodziński ma odpowiednio 32 i 33. Agnieszka Skrzypulec – 31 lat, Jolanta Ogar-Hill – 39. Zresztą ty też zostałeś mistrzem świata w klasie Star (dwuosobowej) w wieku 44 lat. I to wraz z Bruno Pradą, z rocznika 71.\nTo dobra obserwacja. W jednym z wywiadów z zeszłego roku, kiedy pojawiły się nominacje, podzieliłem się obserwacją, że będziemy mieli wiekowo jedną z najstarszych ale też najbardziej doświadczoną reprezentację w żeglarstwie. Historie są różne. Nie można powiedzieć, że to sport dla bardziej doświadczonych, czy też super młodych wilków. Nie starałbym się zbudować wokół takiej teorii, tylko raczej żebyśmy byli tego świadomi.\nSzczególnie ma to znaczenie w takich klasach jak windsurfing. Tam potrzebna jest siła, wytrzymałość i szybka regeneracja, ze względu na olbrzymi wysyłek fizyczny. Tu dobrze wiemy, że młodzież się szybciej regeneruje. Widzę to po sobie, ale też jak rozmawiam z Piotrkiem czy Przemkiem Miarczyńskim. Widać, że z roku na rok jest to coraz trudniejsze. Ale z drugiej strony, znaczenie mają też ich umiejętności i doświadczenie. Sam jestem ciekaw jak będzie w Tokio. To będą zupełnie inne igrzyska zarówno dla zawodników jak i widzów. Po nich będziemy wiedzieć, co wypaliło. Ale zdecydowanie można powiedzieć, że mamy doświadczoną reprezentację pod kątem liczby sezonów i startów.\nCzy żaglówki mogą być w jakiś sposób tuningowane przez zawodników? Na przykład twój żagiel w Atlancie został zaprojektowany przez aerodynamika, doktora Krzysztofa Kubryńskiego. Jaką macie dowolność w dobieraniu elementów wyposażenia?\nZe wszystkich łódek które wymieniliśmy, tylko na klasie 470 można rozwijać swój sprzęt. Mam na myśli projektowanie go, oczywiście wedle przepisów. Wszystkie pozostałe klasy to tak zwane one design. Czyli sprzęt od jednego producenta, w którym niewiele lub w ogóle nic nie można zmienić. Nie wiem, czy dziewczyny z klasy 470 pracują nad własnym projektem żagli lub modyfikacją kadłuba, natomiast w innych klasach nie można tego zrobić. Ja trafiłem na o tyle fajne czasy, że w klasach, w których żeglowałem można było dużo tuningować w naszych łódkach. Czy to w Finnie czy Starze, na którym później też żeglowałem.\nCzy w żeglarstwie zdarzają się niebezpieczne sytuacje podczas regat? Żeglujecie nie tylko po rzekach, ale i po morzach. W niektórych przypadkach również po oceanach. To otwarte wody. Miałeś momenty w których myślałeś, że jednak uprawiasz ekstremalny sport?\nTak, chociaż wypadków żeglarskich jest stosunkowo mało w porównaniu do tego, ile osób pływa po otwartych akwenach. Uważam, że to jeden z bezpieczniejszych sportów, pomimo że jesteśmy bardzo blisko żywiołu. Najgroźniejsze sytuacje w jakich się znalazłem, miały miejsce w Stanach Zjednoczonych, kiedy często dni kończyły się burzą. Silny, porywisty wiatr, pioruny waliły dookoła – to było ciężkie przeżycie. Ale nikomu nic się nie stało. Raz też, daleko na Oceanie Spokojnym u wybrzeży Nowej Zelandii, po prostu opadłem z sił i wywróciłem się na łódce. Wiało, były olbrzymie fale. Łódka przewróciła się na mnie i byłem pod wodą. Ledwo wydostałem się spod żagla, ale to było trudne. Na szczęście dobrze pływam, więc nic się nie stało. To były dwa najtrudniejsze momenty, które przeżyłem na łódce.\nDoprecyzuj, proszę. Podczas zdarzenia z piorunami w Stanach, ty wtedy de facto znalazłeś się w środku sztormu?\nTam każdy dzień kończył się burzą. To była chmura z piorunami, która przechodziła nad wybrzeżem. Całość trwała może piętnaście-dwadzieścia pięć minut. To nie tak, że godzinę-dwie siedzieliśmy w sztormie. Wtedy wszyscy zrzucaliśmy żagle, bo inaczej by się podarły, albo by połamało maszty i musieliśmy jakoś przeczekać aż to się skończy.\nJaka będzie twoja rola podczas igrzysk w Tokio?\nWybieram się na igrzyska, mam już akredytację i bilet lotniczy. Kolega – Zsombor Berecz z Węgier – poprosił mnie, bym pomógł mu zdobyć złoto w klasie Finn. Mieliśmy być tam już w zeszłym roku, ale wszystko się przesunęło. Pracujemy dalej, Zsombor zdobył w tym roku mistrzostwo Europy, był czwarty na mistrzostwach świata, więc jest blisko podium. Pracujemy ciężko i mądrze, by był gotowy do walki o zwycięstwo. Traktuję to jako bardzo ciekawe doświadczenie. Dużo się uczę w roli mentora. Nie jestem trenerem w pełnym tego słowa znaczeniu, ponieważ nasza współpraca polega na wzmocnieniu i wsparciu Zsombora poprzez dzielenie się z nim moją wiedzą.\nJesteś naszym jedynym złotym medalistą. Teraz trenujesz zawodnika z Węgier. Dlaczego Polski Związek Żeglarski nie chce wykorzystać lub sprawdzić twoich umiejętności szkoleniowych?\nJestem w kontakcie z wieloma polskimi żeglarzami z którymi dziele się moją wiedzą. Kto chce, może do mnie zawsze zadzwonić i liczyć na moją pomoc. Natomiast systemowo to faktycznie nie funkcjonuje. Byłem związany z PZŻ przez dwa lata, ale ta współpraca nagle się zakończyła. Nie będę tłumaczył tutaj dlaczego, ponieważ mam zasadę, że publicznie o nikim źle się nie wypowiadam.\nDobrze, że o tym wspominasz. W związku pracowałeś do 2018 roku. Dlaczego już nie chcesz się angażować w żeglarstwo na poziomie administracyjnym? Czyżby przemieliła cię związkowa biurokracja?\nNa początku wytłumaczę – nie pracowałem tam, a byłem zaangażowany społecznie. Nie otrzymywałem za to wynagrodzenia z PZŻ. Byłem wiceprezesem do spraw sportu, a także pomagałem jako lider tak zwanego performance team, nastawionego na przygotowanie naszych zawodników. Przyszedł moment w którym zauważyłem, że zamiast – tak jak się umówiliśmy – wspólnie podejmować decyzje, były one podejmowane przez jedną osobę. Parę rzeczy, o których dowiadywałem się po fakcie, też mnie zaskoczyło. Ja tak nie potrafię pracować.\nByłeś stawiany w sytuacjach, w których twoje nazwisko miało firmować pewien zamysł PZŻ, a ty o tym nie wiedziałeś lub nie godziłeś się na takie rozwiązanie?\nNie, nic takiego nie było. Chodziło o sposób i zasady współdziałania i proces podejmowania decyzji. Jestem osobą nastawioną na cel, dzielę się swoją wizją i lubię współpracować z ciekawymi ludźmi. Kiedyś byłem zawodnikiem indywidualnym, a teraz pracuję tylko w zespołach. Nie wiem, czy jest jakaś działalność, w której sam podejmuję decyzje. Nie lubię tego, bo zazwyczaj tak popełnia się błędy.\nZawsze warto poznać daną kwestię z innej perspektywy.\nTak, poprzez konsultacje podejmuje się mądrzejsze decyzje. Dla mnie to podstawa do działania. Natomiast jak mówię – nie chciałbym tłumaczyć zbyt dużo w tym temacie. Każdemu dobrze życzę. Mam wiele bardzo ciekawych rzeczy do zrobienia, więc jeśli coś takiego nie wychodzi – a szkoda – to bardzo szybko zajmuję się czymś innym i odżywam w ten sposób. Dla mnie najważniejszym powodem do działania jest robienie fajnych projektów z fajnymi ludźmi. Sięganie po ambitne cele. Wzajemne zaufanie, inspirowanie się, brak polityki. W Polskim Związku Żeglarskim tego zabrakło.\nJak wyglądają warunki w polskim żeglarstwie? Gdzie mamy silne strony, a gdzie widzisz niedoskonałości?\nPrzede wszystkim przyglądam się temu, co robi świat. Jak zorganizowane są i jak funkcjonują poszczególne kraje czy reprezentacje. Mamy w Polsce dosyć dobry system szkolenia, szczególnie w starszych kadrach narodowych i olimpijskich. Można by było wzmocnić obszar szkolenia klubowego, po którym później następuje przejście dalej. Na niezłym poziomie jest za to popularyzacja żeglarstwa. Mogłoby być lepiej, ale nie jest źle. Brakuje u nas na pewno dobrego procesu uczenia odpowiednich nawyków i rutyny – szczególnie dzieci i młodzieży. Ten element trzeba nieustannie wzmacniać.\nMoim zdaniem w Polsce brakuje specjalistów międzynarodowych. Ludzi, którzy są lepsi od nas. Często blokujemy wejście kogoś z zewnątrz, bo jeszcze powie nam, że mało potrafimy. A ja zawsze zapraszam takich ludzi do współpracy i lubię dowiedzieć się, że czegoś nie potrafię. Wtedy od razu zadaję pytanie, jak można zrobić to inaczej. Brakuje nam otwartości i odwagi, żeby współpracować z zagranicą.\nKiedy słucha się wypowiedzi emerytowanych sportowców, oni lubią popadać w narrację, że kiedyś to były czasy, a dziś wszystko jest gorsze. Ty jesteś przykładem odwrotnej narracji. Zdajesz się rozumieć, że od twojego złota w Atlancie do dziś żeglarstwo bardzo się rozwinęło. Powiedz w jakich elementach najbardziej widać ten rozwój.\nRozwinęło się, gdy mowa o jachtach, na których można żeglować. Coraz więcej z nich unosi się nad wodą. Popularny jest kitesurfing, który wszedł do programu igrzysk olimpijskich. Na wiele regat można przyjeżdżać bez własnego sprzętu – dostarcza go organizator. Mamy też kontakt ze specjalistami pod względem szkoleniowym. To nie tylko trenerzy, ale też dietetycy, psychologowie – jest do tego lepszy dostęp.\nByłeś na aż pięciu igrzyskach. Zacznijmy od początku. Do Atlanty pojechałeś jako świeżak. 21 lat, pierwszy międzynarodowy sezon seniorski. I przywozisz złoto. Oczywiście, nie zdobywasz medalu dokładnie w Atlancie – tam przeprowadzenie regat byłoby mało prawdopodobne. Zawody odbyły się w Savanach. Mówi się, że pierwszego razu się nie zapomina. A twój pierwszy raz na igrzyskach był najlepszy z możliwych.\nTo było fantastyczne doświadczenie. Gdy oglądałem igrzyska w Barcelonie, w moim sercu zrodziło się marzenie żeby jechać i reprezentować Polskę na igrzyskach. Nie dość, że zakwalifikowałem się na kolejne igrzyska, to jeszcze świetnie przygotowałem się do regat. Wykorzystałem szansę, moi rywale się kruszyli. A ja, na fali dobrej atmosfery w naszym zespole, wywalczyłem złoto. Jak już wspomniałeś, miałem dobrze dopracowany żagiel. Łódki mieliśmy wszyscy te same – dostarczał je organizator. Co najważniejsze, miałem w sobie odwagę oraz nie wiedziałem, że czegoś nie można wygrać. Po prostu byłem otwarty na wszystko, co się tam wydarzy. I wykorzystywałem każdą okazję na swoją korzyść.\nDo Sydney jechał zupełnie inny zawodnik. Mistrz świata z 1998 roku, wicemistrz świata i Europy rok później. Jedyny Polak, który zdobył tytuł Żeglarza Roku. Przegrałeś wtedy podium o punkt ze Szwedem, Fredrikiem Loofem, a od srebra dzieliły cię dwa oczka. Jak się pozbierać po takim czymś?\nCiężko się pozbierać. Po Sydney chciałem rzucić w cholerę żeglarstwo i zająć się czymś innym. To była olbrzymia porażka. Włożyłem w to tyle energii, przygotowań, wyrzeczeń, pieniędzy. Było w to zaangażowanych tak wiele osób, a skończyło się czwartym miejscem. Najgorszym z możliwych, kiedy jedzie się wygrać igrzyska. Jak teraz o tym opowiadam, to mam jeden wniosek – po prostu się przetrenowałem. Kiedy wygrałem mistrzostwa świata, chciałem utrzymać tę przewagę nad rywalami. Pomyślałem sobie, że oni teraz na pewno zaczną więcej trenować. Zatem ja też zacząłem więcej trenować i po prostu się zajechałem. To się obróciło przeciwko mnie. Wiadomo, przemęczenie i przetrenowanie to nic dobrego dla sportowca.\nKiedy wróciłem z Australii, emocje były olbrzymie. Byłem bliski rzucenia tego wszystkiego. Ale mój kolega mi powiedział „Mateusz, jak emocje opadną przyjdź do mojej firmy. Popracujesz trochę, zajmiesz się czymś innym”. Dopiero wtedy, jak usiadłem i zastanawiałem się, co chcę dalej robić, wszystko o czym myślałem zaczynało się na literkę „ż”. Nie był to Żywiec ani żużel, tylko żeglarstwo. Powiedziałem sobie, że wyciągnę z tego wnioski. Zapisałem w zeszycie wszystkie dobre i złe decyzje, jakie podjąłem przed i w trakcie Sydney. Zeszyt schowałem i powiedziałem sobie, że przygotuję się do kolejnych regat, ale też do igrzysk w Atenach. Na rok przed igrzyskami wyciągnąłem notatki, w których miałem jasno zapisane co robić, a czego nie robić. To mi bardzo pomogło.\nAteny to brązowy medal, po którym cieszysz się bardziej niż po złocie w Atlancie. Z kolei Pekin to ponownie czwarte miejsce. Na pewno pamiętasz, kto był trzeci.\nTak, wspomniany przez ciebie Fredrik Loof.\nWraz z Andreas Ekstormem, bo rywalizowaliście wtedy w dwuosobowej klasie Star. Twoim partnerem był Dominik Życki. Do czego zmierzam – na pierwszy rzut oka chciałoby się powiedzieć, że historia lubi się powtarzać. Ale zarówno ten brąz jak i czwarte miejsce przyjmujesz zupełnie inaczej.\nMasz dużo racji. Oczywiście, było mi trochę żal czwartego miejsca, bo medal był blisko. Ale zacznijmy od Aten. Ten skok do wody… cieszyłem się jak dziecko z tego drugiego medalu. Ale z drugiej strony, zależało mi na tym, żeby pokazać, jak trudno jest go zdobyć i żeby ludzie to skojarzyli z sukcesem. Stąd taka radość.\nCzyli kątem oka widziałeś kamery.\nDokładnie. To jest ważne w tym, co robimy. Tym bardziej, że chciałem zmienić łódkę i żeglować na większej. Mam przetarcie w marketingu i sponsoringu, dużo wiem na ten temat. To pomogło mi kontynuować moją karierę olimpijską, bo wróciłem jako człowiek sukcesu. Pomimo, że tylko z brązowym medalem. W Pekinie zajęliśmy za to czwarte miejsce. Bardzo dobrze znałem swoich rywali, ścigałem się z nimi wcześniej. Między innymi był tam Fredrik Loof, który w Sydney zdobył brązowy medal, w Pekinie tak samo. A w Londynie, na koniec swojej kariery olimpijskiej, dziabnął złoto. Można powiedzieć, że w Atlancie, gdzie wygrałem, on był faworytem, a skończył na piątym miejscu. Później się trochę mieszaliśmy i na sam koniec, w Londynie, wywalczył złoty medal. Ja lubię Fredrika i uważam, że zasłużenie zdobył wszystkie swoje medale.\nI z twoim obecnym partnerem z klasy Star – Bruno Pradą – możecie sobie przybić piątkę. On w Londynie był drugi, przegrywając właśnie ze Szwedem.\nTak, ale popatrz – kiedyś był moim rywalem, a dziś jest członkiem zespołu. To też fajne, że można mieć takie relacje i zaufanie do siebie, żeby po wielu latach powrócić w innej konfiguracji na tę samą łódkę.\nNie zapytam, które igrzyska wspominasz najmilej pod względem wyniku – domyślam się, że Atlantę. Ale skoro gościłeś na aż pięciu igrzyskach, to na których panowała najlepsza atmosfera? I w którym miejscu były najlepsze warunki?\nTe wszystkie igrzyska były po wieloma względami inne. Świetna atmosfera panowała w Atlancie i myślę, że mi się ona udzieliła. My byliśmy trochę z dala od wioski olimpijskiej. Był luz, wesoło i czuliśmy się, jakbyśmy byli jedną rodziną. Nie mówię tylko o polskim zespole, ale o wszystkich żeglarzach. Najpiękniejsze igrzyska były w Sydney. Żeglowanie obok słynnej opery było niesamowitym przeżyciem. W Atenach wszystko było robione na ostatnią chwilę. Grecy rozkładali trawę z rolek na dzień przed igrzyskami i malowali białą farbą obiekty sportowe. Pamiętam to jak dziś. Pekin – Chińczycy pokazali się z dobrej strony organizacyjnej. Już na rok przed igrzyskami byli gotowi. Tam było wszystko zrobione na najwyższym poziomie. Wieczorami przepiękne iluminacje miast, wioski olimpijskiej, obiektów – cudowny widok. A Londyn… Londyn był po prostu normalny. Jak to u Anglików. Okej, ale bez rewelacji.\nWracając do klimatów w wiosce olimpijskiej – to jest bardzo specyficzne miejsce. Każdy olimpijczyk podkreśla, że ma tam do czynienia z wieloma kulturami w jednym miejscu. Czy któraś z nich cię zaskoczyła albo wywarła szczególne wrażenie?\nJa jestem osobą, która jest bardzo nastawiona na świat. Uwielbiam międzynarodowe towarzystwo, podróże po świecie, poznawanie nowych ludzi. Chyba mam więcej znajomych i przyjaciół za granicą niż w Polsce. Tak że nie zrobiło to aż takiego wrażenia. Choć jak przyjeżdżają zawodnicy z Afryki, Azji czy innych, dalekich stron, z którymi tak często nie mamy do czynienia, to jest ciekawe.\nW Atlancie, przed wejściem na ceremonię otwarcia, przebierałem się w toalecie na stadionie olimpijskim. Wtedy faktycznie, jak zawodnicy z reprezentacji Singapuru ubierali się w swoje szaty oraz byli też zawodnicy bodajże z Kongo, to się zdziwiłem. Po pierwsze tym, jak wyglądają. Byli niesamowicie wysportowani i umięśnieni, ale te proporcje ciała wyglądały inaczej niż u Europejczyków. I oczywiście, reprezentacja Izraela. Po tragedii w Monachium oni mają dodatkową, wewnętrzną obstawę i to rzuca się w oczy.\nCzy podczas tylu wypraw olimpijskich miałeś okazję spotkać albo może nawet porozmawiać ze sportowcem, o którym samo zachowanie i styl bycia mówiły, że to jest prawdziwy mistrz?\nTak. Szczególnie dobre wrażenie zrobili na mnie Michael Phelps i Roger Federer. Można powiedzieć, że to dwaj podobni z charakteru i usposobienia zawodnicy. Fajni, skromni, nawet kiedy się nie uśmiechają, to w ich oczach widać uśmiech. Są stonowani, a z drugiej strony serdeczni. Nie uciekający od ludzi, bez żadnej obstawy, tylko normalnie i spokojnie robią swoje. Widać, że kontrolują nie tylko siebie i swój świat, ale wszystko co się dzieje dookoła.\nZaprogramowani na sukces, ale nie w negatywny sposób.\nBardzo pozytywnie. Pomimo że wiemy, co Phelps przeżył w swoim życiu i jak wielką cenę zapłacił za swoją sportową karierę. Ale mam nadzieję, że teraz wszystko jest u niego w porządku.\nNa zakończenie zapytam – nie kusiło cię aby po karierze pójść w stronę mediów? Jesteś znany, z sukcesami, radiowym głosem, masz dobrą prezencję. Każda stacja telewizyjna lub radiowa wzięłaby cię bez zastanowienia. Więc może teraz też jechałbyś do Tokio, tylko w innej roli.\nDziękuję, miło coś takiego słyszeć. Kto wie, może kiedyś? Ale to musiałby być fajny pomysł i ważne, żebym znalazł na to dobrą energię i czas. Ostatnio jeden znajomy mnie namawiał, żebym zaczął opowiadać w podcastach o tym co robię, inspirował i dzielił się swoimi doświadczeniami. Pomyślę o tym.\nTagi: coaching, Finn, igrzyska olimpijskie tokio 2020, klasa Finn, klasa Star, Mateusz Kusznierewicz, Tokio 2020, Tokio 2021, wywiad, wywiady, Żeglarstwo, Zofia Noceti-Klepacka


Czaple w Piątnicy zwiastują wiosnę w Parku Doliny Narwi - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nCzaple w Piątnicy zwiastują wiosnę w Parku Doliny Narwi\n- Wczoraj były w gniazdach 22 dorosłe czaple, wiem dokładnie, bo liczę je i notuję, z ciekawością, jak rozrasta się czapla osada na wysokich olchach – opowiada Andrzej Rutkowski, 58-letni rolnik z Piątnicy Włościańskiej, który ma czapliniec po drugiej stronie drogi do Kalinowa w dolinie Narwi. - Najpierw kilka lat temu było jedno gniazdo, ale rok po roku ich przybywa, bo osiedlają się dzieci i wnuki pierwszej pary. Rok temu i tej zimy były dwie słabe, schorowane czaple, ale przeżyły mrozy.\nPracownicy Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi obserwowali przylot pierwszych trzech czapli do czaplińca już 25. lutego. Porozglądały się w grupie dużych gniazd w koronach olch na wysokości 15 - 20 m i zaczęły zajmować upatrzone. Konary, gałęzie, gałązki bezlistnych jeszcze drzew tworzą koronkową siatkę, w której w dość zagadkowy sposób ptaki znajdują sobie korytarze i przesmyki powietrzne. Olchy rosną na podmokłym terenie w Piątnicy Włościańskiej na granicy z Kalinowem, a rok temu rozlewiska Narwi były tak rozległe, że woda podchodziła niemal pod drogę w tym niskim miejscu wsi. Jednak teraz nie ma po wodzie i rozlewiskach śladu, co pozwala podejść kilkadziesiąt metrów bliżej. - Czaple są bardzo płochliwe, to nie bocian, co pójdzie za człowiekiem, pługiem – zauważa sąsiad ptactwa przez drogę. - Nie należy zbliżać się szybko, w ruchliwej grupie. Ja tu miałem Francuzów i Niemców, co byli ciekawi tego czaplińca. Rozmawialiśmy po angielsku.\nCzapla lubią latać w stadzie jak bocian\nPierwsza odnotowana obecność czapli w Piątnicy została stwierdzona w 2008 roku. Kiedy pojawią się na drzewach liście, nie będzie można ich tak łatwo poobserwować z drogi do Kalinowa. Do tej pory w piątnickim czaplińcu naliczono 29 gniazd, do których przylatują kolejne czaple. Populacja rokrocznie powiększa się sukcesywnie. W 2009 roku znaleziono zaledwie sześć gniazd, zaś w 2012 roku było ich już 15, dwa i pół raza więcej. Obecnie jest aż o dziewięć gniazd więcej niż rok temu.\n- Budzą się skoro świt, ale jedna zwykle zostaje w gnieździe, żeby zajmować dobre miejsce, jakby przyleciały kolejne ptaki – zdradza sekrety głośnych sąsiadów Andrzej Rutkowski. - Lubią sobie polatać w stadzie jak bociany, ale po czasie rozlatują się każda w swoja stronę. Krążą nad bagnami, łąkami i strugami. Kursują w jedną i drugą stronę, jak pojawią się młode. Do snu układają się tuż po zmierzchu, ale lubią sobie powrzeszczeć. Wykrzykują coś do siebie wrzaskliwie w czaplim języku.\nPracownicy Parku twierdzą, że ptaki mają tutaj dogodne warunki do życia, żerując w Narwicy i na nadnarwiańskich rozlewiskach Czaple żywią się małymi rybami, owadami i mięczakami, których nie brak na terenie Parku, w maju 2015 r. świętującego 20-lecie powstania i działania. - Bocian leci z prostą szyją, jak drut, a czapla ma takie wgłębienie, jakby dołek na długości szyi – opisuje rolnik. - Kiedy młode będą uczyć się latać, to stare będą pod nie podlatywać i podbijać grzbietami do góry. - Czaple są dość płochliwe, dlatego prosimy o niepodchodzenie zbyt blisko gniazd i niepłoszenie ptaków – apeluje z kolei dyrektor ŁPKDN Mariusz Sachmaciński i obwieszcza nadejście wiosny.\nWiosnę zapowiadają także gęsi i żurawie\nJuż tydzień temu nad Piątnicą, gdzie odbywał się I Bieg Wilczym Tropem, przelatywał ogromny klucz żurawi, wzbudzając nie lada sensację i aplauz spragnionych wiosny ludzi. - Gęsi też ciągną na całej długości Narwi łanami – podtrzymuje ducha optymizmu i wiary w nadejście wiosny dyrektor Sachmaciński. - Widzimy przynajmniej trzy gatunki gęsi: najliczniejsze i najgłośniejsze gęgawy, zbożówki oraz białoczelne, z białym „ząbkiem” na nasadzie dzioba, biegnącym ku czołu. Oprócz tego, widzimy gdzieniegdzie czajki i mnóstwo kaczek, również trzech rodzajów: świstuny, lecące z zachodu Europy do tundry syberyjskiej; nurogęsi i gęgoły, które również podążają na wschód. Na nasze „łomżyńsko-narwiańskie” kaczki musimy poczekać jeszcze jakieś dwa tygodnie. Bociany to chyba najbardziej niecierpliwie wyczekiwani podróżni, z których przylotem wielu z nas obwieszcza nadejście wiosny. „Nasze” boćki są już nad Bosforem i przylecą w okolicy 27 – 28 kwietnia, w sam raz na Wielkanoc. W rzece jeszcze nie ma takiego zamieszania jak w powietrzu: ruszyły dopiero z dołu Narwi, z Zalewu Zegrzyńskiego pierwsze stada płoci i jazi na nadnarwiańskie tarliska. Widać czasem malutkie owady, ale to przypadkowe sztuki, ponieważ świat kręgu entomologii i flory trwa w zimowym letargu. Ale gdzieniegdzie nabrzmiewają lekko bazie na wierzbach i jak dzikie drą się wniebogłosy norki amerykańskie w czasie rui. Wielkie szkodniki, przemieszczające się intensywnie z Białorusi, są chwytane w żywołapki i odstrzeliwane, ażeby nie zniszczyły miejscowej przyrody.\npt, 06 marca 2015 14:08


Przedłużenie członkostwa na sezon 2016/17\nRozpoczynamy przyjmowanie zgłoszeń do Milan Club Polonia na sezon 2016/17.\nNastępnie pozostaje już tylko wpłata rocznej składki członkowskiej, która w sezonie 2016/17 nie ulega zmianie i wynosi 45 PLN. Numer konta, na które należy dokonać wpłaty, dostępny będzie w mailu potwierdzającym przyjęcie zgłoszenia. Wpłata na konto bez wypełnionego formularza jest nieważna.\nTermin dokonywania wpłat rocznej składki to 26 sierpnia 2016.\nJak co roku, dla osób, które opłacą składkę na nowy sezon, przewidujemy specjalny prezent. Tym razem będzie to replika pierwszej historycznej flagi Milan Club Polonia, która trafi do pierwszych 600 osób!


M& A Wardrobe: stycznia 2011\nOh, I did enJOY it!\nJak już wcześniej wspominałam moja stylizacja wygrała grudniową edycję Mody Polskiej organizowaną przez TVN. Następstwem tej wygranej było zaproszenie do programu ,,Między kuchnią a salonem" (klik). W trakcie transmisji nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu na stylizację sezonu, który wygrałam.\nSądziłam, że tao koniec niespodzianek a tu nagle, tydzień później zadzwoniła do mnie redakcja z Joy-a czy nie chciałabym wziąć udziału w marcowej sesji do tego magazynu. Oczywiście z wielką radością się zgodziłam. Zdjęcia, które robił Wojtek Wojtczak odbyły się w poniedziałek w uroczym domku pod Warszawą. Stylizacje przygotowane były przez Szymona Dużego-stylisty Joya i mnie.\nKasia Puślecka i Jacyków przyjechali i zrobili krótką relację do Dzień dobry TVN.\nTym razem byłam mniej przerażona i spięta niż w studio ,, Między kuchnią a salonem". Trema jednak wciąż była ogromna i zaowocowała wypowiedzeniem zdania mojego życia- ,,tak,oczywiście,naturalnie''...Ach ten stres.\nJeśli naciśniesz TU przerzuci Cię do pierwszej a Tu do drugiej części nagrania .\nEfekty sesji zobaczę w marcowym Joy-u, będzie niespodzianka,bo w ogóle nie widziałam zdjęć. Jak narazie jestem bardzo zadowolona, bo było to świetne doświadczenie.\nP.S Ostatnia ogromna przerwa we wrzucaniu postów jest spowodowana po\na)zgubieniem przeze mnie (M.) karty pamięci z dwoma sesjami (w tym momencie walę głową w ścianę)\nb)sesją, zaliczeniami, egzaminami, bronieniem dyplomu i innymi nieprzyjemnymi sprawami.\nAutor: M o 10:33 13 komentarze Linki do tego posta\nNew Year's naive\nNi to świątki, ni to piątki a już na pewno nie sylwestrowe kreacje. Stylizacje są tym razem zupełnie codzienne. Sylwestrowych sukni prawdopodobnie nie pokażemy w tym roku i to nawet nie dlatego, że nie były szałowo- karnawałowe, po prostu nie miałyśmy czasu zrobić im zdjęć. Mamy nadzieje, że jaki sylwester taki cały rok i pełne modowych nadziei rozpoczynamy 2011:). A wszystkim życzymy samych pyszności i najlepszości!!\nA. W tym Nowym Roku odkryła, że skończyły jej się ubrania i zainspirowana tym faktem ubrała sukienkę jak po babci, kamizelkę jak po dziadku, a sweter i płaszcz jak po tacie:)\nM. zmęczona świątecznym lenistwem i obżarstwem, postanowiła wyżyć się konstruktywnie i w ramach wiecznych, nigdy nie kończących się porządków, przy wyrzucaniu starych dyskietek odkryła, że wcale nie trzeba ich wyrzucać. Szyjąc, klejąc, obcinając zamieniła je w naszyjnik.\nRetusz zdjęć wykonała Marta z Retusz zdięć\nfake leather tee- H&M\nneclace- hand made\nleggins- H& M\nAutor: A o 19:52 15 komentarze Linki do tego posta


Moje róże – moja pasja » Blog Archive » Schneewittchen – Iceberg\nSchneewittchen – Iceberg\nInaczej Iceberg lub Fee des Neiges. Floribunda. Hodowla W.Kordes & sons z roku 1958. Krzewiasta, są też climbingi.Kwiaty o pięknym rodzaju bieli, niezbyt duże do 8 cm średnicy, o 35-40 płatkach o pięknym choć niezbyt mocnym zapachu. Z mojej obserwacji wynika,że świetnie mogą nadawać się na kwiat cięty ze względu na swoją wyjątkową trwałość w wazonie.Kwitnienie praktycznie ciągłe.\nfoto – Urszula Trętowska Hamburg 2012.\nKrzew zdrowy, odporny na choroby i żywotny. Ma ładne listowie.Toleruje cień.\nJest praktycznie mrozoodporna, ale u mnie (wersja pnąca) którejś, niezbyt mroźnej zimy nagle przemarzła i zamarła. Tak więc mimo wszelkich komplementów nie wszystkie do końca się sprawdzają. Można powiedzieć: tak, ale…\nKolekcjonerka nagród. ADR w roku 1960, złoty medal w Baden Baden w roku 1958, złoty medal RSNSw 1958r., tytuł World’s Favourite Rose roku 1983 nadany przez WFRS i wiele innych.\nWspomniałem, że są climbingi. Faktycznie, w 1968 roku, B.R.Cant uzyskał w Anglii sport typu czepnego. Są one nieco mniej udane od form krzewiastych.Nie wiem z jakich powodów, również firma Kordes wypuściła w 2002 roku pod nazwą Iceberg mieszańca herbatniego. Czyżby chciała wygrzać się w ciepełku sławy poprzedniczki. Taki tani chwyt?\nWięcej pod Iceberg.\n1 komentarz do “Schneewittchen – Iceberg”\nśroda, 22 Czerwiec 2011 o godz. 18:46\nTrzeba mieć szczęście żeby trafić na Iceberg’a na naszym rynku.Mam już 5 szt w tym 2 „herbatniki” i 1 miniaturę[ Evers-Tantau] o podobnej nazwie…hmmm\nMrozoodporność owszem ale wrażliwość na przymrozki przedwiośnia wielka!Przycięcie tych róż w kwietniu kończy się wielkością rabatówki.Od linii Wisły na wschód szanse na okazały krzew są niewielkie….\nPrzy okazji serdecznie pozdrawiam i dziękuję bo strona Pana jest dla mnie wartościowym kompendium wiedzy o rózach


OSTATNIE DNI POMPEJÓW. CZĘŚĆ PIERWSZA. - Discovery Human Nature Forum\nMaj 26, 2022, 01:54:07 pm\nOSTATNIE DNI POMPEJÓW. CZĘŚĆ PIERWSZA.\nAutor Wątek: OSTATNIE DNI POMPEJÓW. CZĘŚĆ PIERWSZA. (Przeczytany 1808 razy)\n« dnia: Styczeń 19, 2013, 07:56:22 pm »\n"Tysiąc osiemset dziewięćdziesiąt dwa lata temu, w ciągu kilku katastrofalnych godzin, Wezuwiusz pochłonął Pompeje i Herkulanum i pogrzebał je głęboko w ziemi." Tymi słowy wybitny angielski historyk i badacz antyku Michael Grant rozpoczął swoją książkę poświęconą "miastom Wezuwiusza". Ich rozwój został gwałtownie przerwany przez wybuch wygasłego dziś wulkanu, u stóp którego leżały. Odkryte i odkopane po wielu latach są współcześnie rajem dla archeologów, źródłem wiedzy o życiu oraz obyczajach mieszkających tam niegdyś ludzi.\nKampania to "niezwykłej urody kraina" położona w zachodniej Italii, nad Morzem Tyrreńskim. Dla starożytnego Rzymu była ona pierwszym dogodnym dostępem do Morza Śródziemnego i co za tym idzie zalążkiem jego potęgi. Była też spichlerzem Półwyspu Apenińskiego za sprawą urodzajnych i wyjątkowo płodnych ziem znajdujących się na jej obszarze. Z tego też względu należała do gęściej zaludnionych krain. Wiejskie osady i miasta rosły tu jak grzyby po deszczu. Misenum, Stabie, Herkulanum, Neapol i szczególnie nas interesujące Pompeje są tego przykładami.\nWezuwiusz. W najatrakcyjniejszej części Kampanii, Zatoce Neapolitańskiej wznosi się Wezuwiusz. Góra ta należy do łańcucha wulkanów - czynnych, drzemiących lub pozornie wygasłych - ciągnącego się od południowej Toskanii aż po Sycylię i znajdujące się obok niej Wyspy Liparyjskie zwane w starożytności Eolskimi. O Wezuwiuszu pisał rzymski historyk i geograf Strabon (I wiek n.e.). Wergiliusz wspominał wspaniałe gaje oliwne i winnice porastające zbocza góry. Zachowało się też malowidło (z domu stulecia w Pompejach) przedstawiające wulkan.\nPompeje i Wezuwiusz.\nW roku 62 n.e. w wielu kampańskich miastach zatrzęsła się ziemia. O zniszczeniach donoszono z Nucerii. W Neapolu zawaliło się kilka budynków. Najbardziej ucierpiało Herkulanum. Również w Pompejach sytuacja była poważna. Owo trzęsienie ziemi stanowiło pierwszą próbę przebicia się na zewnątrz płynnej materii ze środka Wezuwiusza. Siedemnaście lat później, 24 sierpnia 79 roku, kolejna próba się powiodła.\nOd kilku dni w Pompejach toczyły się obchody święta ku czci Augusta. Dzień wcześniej, 23 sierpnia obchodzono tzw. Volcanatia, czyli święto Wulkana. 24 sierpnia odprawiano coroczny rytuał, który miał zapewnić swobodne wyjście mieszkańcom świata podziemi. W mieście odczuwano wstrząsy o niewielkiej wszakże sile. Powysychały wszystkie źródła wody w okolicy. Wtedy nastąpił wybuch.\nChmura wulkanicznego pyłu.\nPliniusz Młodszy przebywający w tym czasie w domu swojego wuja Pliniusza Starszego (rzymskiego historyka, przyrodnika i encyklopedysty oraz dowódcy rzymskiej floty wojennej zakotwiczonej w porcie w Misenum) widział erupcję wulkanu z oddali (Misenum leżało na półwyspie okalającym Zatokę Neapolitańską od strony północno-zachodniej). Swoje wrażenia opisał w liście do znanego historiografa Tacyta.\nFragmenty relacji Pliniusza Młodszego: "W dniu 24 sierpnia około godziny siódmej moja matka zawiadamia go ("wuja" przyp. autora), że nadchodzi chmura niezwykłej wielkości i o dziwnym wyglądzie. Wuj przed chwilą zażył kąpieli słonecznej, zaraz potem zimnej i pożywiwszy się nieco, spoczywał na łożu, zajmując się pracą naukową. Na tę wiadomość, żąda obuwia, idzie w tę stronę, skąd można najlepiej oglądać zadziwiające zjawisko. Istotnie zaczynała wysoko wznosić się chmura. Miała wygląd i kształt drzewa i na oko sprawiała wrażenie wielkiej pinii. (...) Przypuszczam, że wypchnął ją w górę słup powietrza, które pierwsze buchnęło z wnętrza góry. (...) Wuj uznając to zjawisko za istotnie dużej miary i warte bliższego poznania - był przecież uczonym - nakazuje sposobić do drogi statek liburnijski i pyta mnie czy nie chciałbym jechać z nim. Odpowiedziałem, że wolę pozostać przy swojej pracy, a wtedy przypadkiem on mi ją powierzył. Więc już wychodził z domu. W ostatniej chwili otrzymuje list Rektyny, żony Kaska, przerażonej grożącym niebezpieczeństwem (jej willa była niżej położona i Rektyna mogła uciec tylko na statku). Prosiła, by ją ratował w wielkim niebezpieczeństwie. Wuj zmienia zamiar. I to co podjął z miłości do wiedzy skończył heroicznym poświęceniem dla ludzi."\nWuj Pliniusza Młodszego nie dotarł do Rektyny. Będąc na pełnym morzu kazał płynąć do Stabiów. W dalszym ciągu swego listu Pliniusz wyjaśnia motywy decyzji Wuja: "Już popiół padał na statki. W miarę jak się zbliżały do miejsca katastrofy, popiół stawał się coraz gorętszy i coraz gęstszy. Teraz już spadały skałki pumeksowe oraz kamienie czarne i dookoła opalone, a nawet popękane wskutek nadmiernego żaru. Nagle otworzyła się mielizna, a brzegi stały się niedostępne wskutek obsunięcia się góry. Zawahał się chwilę: czy zawrócić? Następnie rzekł do swojego sternika, który mu to doradzał: Los sprzyja odważnym. Jedź do Pomponiana. Był on w Stabiach po drugiej stronie zatoki (...). To miejsce jeszcze nie było narażone na bezpośrednie niebezpieczeństwo ale już widoczne. (...)"\nPliniusz Starszy ze Stabiów nie wrócił. Zmarł w domu przyjaciela, któremu śpieszył z pomocą. Tymczasem w Pompejach rozgrywał się dramat ludzi walczących z żywiołem.\nNiezwykły Świat - Włochy - Pompeje\n« Ostatnia zmiana: Maj 10, 2013, 02:33:50 pm wysłana przez Edu »


Akcesoria – Strona 2 – BBNews\nDodatkowa energia poprzez… zginanie?\nPozyskiwanie darmowej energii z naszej codziennej aktywności ruchowej to temat poruszany od bardzo dawna, lecz efekty z prac nad tą innowacją okazały się niewspółmierne do oczekiwań producentów i konsumentów. Wcześniej większość zaprojektowanych urządzeń zostało opartych na elektryzacji (zasadza tarcia, jak pocieranie balon przed sweter z wełny) lub piezoelektryki (kryształy, które produkują małe napięcie przez zagięcia). […]\nTegoroczne targi CES 2016 w Las Vegas to nie tylko skomplikowane technologie. Wśród prezentacji zaawansowanych samochodów, systemów czy telefonów, można znaleźć różne rzeczy takie jak Sensorwake. Sensorwake to niecodzienny budzik, który nie będzie powodował codziennego rozdrażnienia, hałasu czy bólu głowy, które wpływają na niekorzystne samopoczucie. Jest to pierwszy budzik, który umili nam poranek dzięki generowanemu, […]\nSmart Flip do BlackBerry PRIV- najlepsze etui od lat!\nOd dawna tego brakowało w ofercie akcesoriów do naszych ulubionych telefonów- etui z okienkiem, które pozwala na wygodny podgląd przychodzących wiadomości, połączeń, czy w ogóle sprawdzenie godziny. Na szczęście wraz z najnowszym modelem BlackBerry przygotowało nowy rodzaj case’a: Smart Flip. Zobaczcie jak prezentuje się w praktyce: Smart Flip dostępny jest od ręki w BBSklep i […]\nDedykowane etui do BlackBerry Priv\nPriv bez wątpienia jest odłamem w koncepcji bezpiecznego smartfona, jakim wzorowało się do tej pory BlackBerry. Chcąc jednak pewnie „zabezpieczyć” ten model w formie fizycznej, firma przygotowała dla nas cztery rodzaje etui, które mają za zadanie utrzymać jego formę w idealnym stanie. Oto co BlackBerry przygotowało dla posiadaczy PRIV: skórzaną kieszeń, skórzaną obrotową kieszeń, flip shell lub jak […]\nPierwsze akcesoria do Priv już w ofertach sklepów online\nFani BlackBerry już zdążyli dostrzec pierwsze akcesoria do najnowszego smartfona od BlackBerry pojawiające się w ofertach różnych sprzedawców. Lista odnalezionych dodatków jest następująca: ACC-62174-001 BlackBerry PRIV LEATH. HOLSTER ACC-62172-001 BlackBerry PRIV LEATHER POCKET BLACK ACC-62172-002 BlackBerry PRIV LEATHER POCKET TAN ACC-62170-002 BlackBerry PRIV SLIDE-OUT HARD SHELL LAGOON BLUE ACC-62170-003 BlackBerry PRIV SLIDE-OUT HARD SHELL MILITARY […]\n[Aktualizacja] Kto pierwszy ten lepszy – srebrny zawrót głowy\nZ niecierpliwością oczekujemy na dostawę pierwszej partii srebrnej edycji BlackBerry Passport do naszego internetowego sklepu z urządzeniami i akcesoriami jakim jest BBSklep.pl. Urządzenie zostało już w pełni przedstawione, opisane, lecz dla przypomnienia poniżej linki do wszystkich artykułów: BlackBerry Passport Silver w sklepie online Srebrny Passport: już jest ale nie u nas… Srebrny Passport – warty zakupu? […]\nŁadowanie bezprzewodowe – standardy i rozwój\nSzukając w instrukcji obsługi pewnego działu dla modelu BlackBerry Classic, napotkałem ciekawy wpis dotyczący ładowania telefonu, który tak mnie zaintrygował, że zagłębiłem się trochę w działanie mat oraz padów do ładowania bezprzewodowego. Ładowanie urządzeń bez korzystania z kabli nie jest nowym pomysłem, a jego początki sięgają lat 40 XIX wieku, kiedy to Michael Faraday (angielski fizyk i chemik) […]\nAkcesoria do nowego modelu BlackBerry\nO tym, że BlackBerry planuje na początku tego roku wypuścić nowy model, pisaliśmy już w ubiegłym roku na łamach naszego portalu.\nStacja ładująca do BlackBerry Passport dostępna na ShopBlackBerry\nWielu z Was zapewne nie może się doczekać stacji dokującej z prawdziwego zdarzenia do swojego Passporta. Niestety przyjdzie nam jeszcze poczekać, gdyż dostępna od teraz stacja pod ten model pozwala jedynie na eleganckie ułożenie na biurku naszego telefonu i podłączenie go do ładowania. Bardzo chciałbym zobaczyć stację dokującą pozwalającą na wygodne podłączenie również kabla HDMI (bądź […]


"ALCHEMIA" RORY SUTHERLAND - Ostatnia Strona\nZaskakujÄ…ca moc pomysÅ‚Ã³w, ktÃ³re z pozoru nie majÄ… sensu RORY SUTHERLAND\nBardzo byÅ‚am ciekawa tej lektury i zdradzÄ™ Wam juÅ¼ na poczÄ…tku, Å¼e nie zawiodÅ‚am siÄ™. Jest to Å›wietna ksiÄ…Å¼ka o manipulacji nami i magii intuicji.\nAutor jest wiceprezesem znanej i cenionej od wielu lat Agencji Reklamowej. Przez bardzo dÅ‚ugi czas skupiaÅ‚ siÄ™ na badaniu zachowaÅ„ konsumenta.\nRory dziÄ™ki swej pracy oprÃ³cz wiedzy z zakresu marketingu nauczyÅ‚ siÄ™ i poznaÅ‚ wiele tajnikÃ³w, ktÃ³re wpÅ‚ywajÄ… na konsumenta, czyli na nas.\nNiewiarygodne jest jak bardzo jesteÅ›my manipulowani i z jak ogromnÄ… Å‚atwoÅ›ciÄ… zostajÄ… nam „wciskane „rzeczy, ktÃ³re sÄ… sÅ‚abe jakoÅ›ciowe czy gorsze od tych juÅ¼ istniejÄ…cych na rynku, lub sÄ… to rzeczy, produkty zupeÅ‚nie nam niepotrzebne.\nTe psychologiczne mechanizmy znane sÄ… i stosowane od lat, tylko my jako potencjalni klienci, konsumenci nie zawsze jesteÅ›my tego Å›wiadomi.\nLektura ta stanowi zbiÃ³r niezwykle waÅ¼nych i jakÅ¼e szczerych prawd o manipulacji konsumentami.\n„IstniejÄ… cztery podstawowe ewolucyjne przyczyny pozornie nielogicznych zachowaÅ„ ludzi : sygnalizowanie, hakowanie podÅ›wiadomoÅ›ci, zadawalanie i psychofizyka. Bez zrozumienia tych pojÄ™Ä‡ osoby myÅ›lÄ…ce racjonalnie mogÄ… siÄ™ przez caÅ‚e Å¼ycie dziwiÄ‡ zachowaniu innych, jeÅ›li jednak poznajÄ… te zasady, zacznÄ… dostrzegaÄ‡ sens w pewnych ludzkich dziwactwach”.\nW ksiÄ…Å¼ce tej autor obnaÅ¼y ludzkie zachowania i ludzkie wyboru. Ukazuje dlaczego kupujemy taki produkt a nie inny, co jest dla nas waÅ¼ne i czym siÄ™ kierujemy przy wyborze.\nDlaczego zapÅ‚acimy duÅ¼o za coÅ› czego nie potrzebujemy ?\nLudzka psychika jest niesamowita i niestety bardzo Å‚atwo jest jÄ… oszukaÄ‡. AÅ¼ trudno uwierzyÄ‡, jak Å‚atwo jest stworzyÄ‡ w spoÅ‚eczeÅ„stwie zapotrzebowanie na dany towar, czy usÅ‚ugÄ™ – wystarczy umiejÄ™tni zaplanowaÄ‡ dziaÅ‚ania marketingowe, przekonaÄ‡ nas, Å¼e wÅ‚aÅ›nie to jest super i tego potrzebujemy. Magia intuicji ma mega moc.\nPrzyznam, Å¼e Å›wiat ukazany oczami marketingowca nieco mnie przeraziÅ‚. Jednak stanowczo wolÄ™ wiedzieÄ‡ jak firmy dziaÅ‚ajÄ… na mojÄ… podÅ›wiadomoÅ›Ä‡.\nProsty jÄ™zyk i styl powoduje, Å¼e lekturÄ™ tÄ… czyta siÄ™ szybko i z ogromnym zainteresowaniem.\nRewelacyjna pozycja dla kaÅ¼dego kto lubi wiedzieÄ‡ wiÄ™cej.\nGwarantujÄ™, Å¼e nie raz bÄ™dziecie zaskoczeni i nie raz siÄ™ uÅ›miechniecie.\nAbsolutnie P O L E C A MÂ ðŸ™‚\n„JeÅ›li firma ma byÄ‡ naprawdÄ™ zorientowana na klienta, musi ignorowaÄ‡ , to co ludzie mÃ³wiÄ…. Zamiast tego powinna siÄ™ skoncentrowaÄ‡ na tym, co konsumenci czujÄ…”.\nTytuÅ‚ Alchemia” ZaskakujÄ…ca moc pomysÅ‚Ã³w, ktÃ³re z pozoru nie majÄ… sensu\nTÅ‚umaczenie Ewa Wojtczak\n"PEWNA SIEBIE KOBIETA" KATTY KAY, CLAIRE SHIPMAN\n"WAKACJE WÅšRÃ“D DUCHÃ“W" OSCAR WILDE, CHARLES DICKENS\n„NAJSÅ�YNNIEJSZE OPOWIADANIA WIGILIJNE” CHARLES DICKENS, ANTHONY TROLLOPE


Fundacja Pamiec, ktora trwa – REUNION 69\nFundacja Pamiec, ktora trwa\nAutor --- Data 13/06/2014 • ( Dodaj komentarz )\nNadeslal Aaron Bitterman\nNasze dotychczasowe działanie przyniosło organizację wystaw i prelekcji w ośrodkach kultury, szkołach i na zaproszenie różnych organizacji społecznych by przekazywać wiedzę historyczną. Sfotografowaliśmy ponad 400 cmentarzy żydowskich, uczestniczyliśmy w akcji ratowania macew, oprowadzaliśmy grupy po miejscach pamięci oraz zebraliśmy wiele relacji od świadków wydarzeń. Działalność ta została doceniona wyróżnieniami w postaci dyplomów i odznaczeń.\nUtworzenie Fundacji “Pamięć, Która Trwa” pozwoliło na prowadzenie bardziej kompleksowych i rozszerzonych działań. Docieramy do wielu nieznanych i niemal zapomnianych miejsc i ludzi , świadków Holocaustu. Odnajdujemy nieoznakowane groby Żydów pomordowanych podczas II wojny światowej, w tym groby masowe, które upamiętniamy pomnikami. Na bieżąco powstaje dokumentacja tych miejsc. Działania te prowadzimy we współpracy z Komisją Rabiniczną d.s.Cmentarzy Naczelnego Rabina Polski. Zgromadzoną wiedzę przekazujemy młodemu pokoleniu w szkołach, często są to spotkania przy udziale świadków wydarzeń. Na polu tych działań współpracujemy z Kancelarią Prezydenta RP, Towarzystwem Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata i Stowarzyszeniem “Dzieci Holocaustu“. Docieramy z wykładami o wspólnej historii Polaków i Żydów do ośrodków kultury, stowarzyszeń i więzień. Gromadzimy nieopisane relacje dotyczące ratowania Żydów podczas okupacji hitlerowskiej. Nawiązaliśmy współpracę z Izraelskim Instytutem Pamięci Narodowej Yad Vashem. Niesiemy pomoc materialną i emocjonalną coraz większej liczbie osób, których rodziny zginęły za pomoc Żydom podczas Holocaustu. Oprowadzamy grupy po miejscach Pamięci oraz przeprowadzamy biegi Pamięci trasami miejsc męczeństwa Żydów i ich ukrywania przez polskich Sprawiedliwych.\nzbieranie relacji od ostatnich żyjących świadków jako uzupełnienie historii społeczności żydowskiej,\nniesienie pomocy w formie rzeczowej i emocjonalnej osobom, których rodziny zginęły za pomoc Żydom a teraz będących w trudnych warunkach życiowych,\ndocieranie do osób, które ratowały Żydów aby utrwalać pamięć o ich czynach ,\nratowanie zabytków kultury żydowskiej, głównie cmentarzy,\noprowadzanie grup po miejscach pamięci,\norganizowanie spotkań, zjazdów, wycieczek, rajdów i imprez sportowych.\nZ lewej prezes i założyciel Fundacji, Zbigniew Niziński. Od 1999r. przemierza Polskę w poszukiwaniu ginących cmentarzy żydowskich i niszczejących synagog. Odwiedził ponad 400 cmentarzy żydowskich oraz miejsc masowej zagłady. Dotarł do sędziwych świadków Zagłady Żydów , w tym także do żyjących polskich Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata. Działa w Komisji Rabinicznej ds. Cmentarzy. Za działalność na rzecz ochrony dziedzictwa kultury żydowskiej w Polsce wyróżniony dyplomem przez Ambasadę Państwa Izrael i Żydowski Instytut Historyczny. Na wniosek Stowarzyszenia „Dzieci Holocaustu” wyróżniony medalem przez Stowarzyszenie Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej. W 2008r odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2010r został honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata. W 2013r otrzymał Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej nadany przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.\nZ prawej wiceprezes Fundacji, Daniel Starzyński, wykładowca UJ, dr hebraistyki, kulturoznawca. Autor pracy o twórczości Szmuela Josefa Agnona. Od kilkunastu lat odwiedza i fotografuje cmentarze żydowskie. Przewodnik w Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.\nLink do portalu fundacji


wybuch | Michael Tequila\nArchiwa tagu: wybuch\nPapier. Opowiadanie kryminalne.\nOpublikowany 14 maja 2020 przez Michael Tequila\nCezary Brago, student czwartego roku automatyki, biegł spokojnym krokiem wzdłuż ulicy Nowa Bulońska. Była niedziela, godzina piętnasta. Nie był to najlepszy czas na bieganie, ale nigdy nie potrafił zebrać się wcześniej. Uważał, że to kwestia organizmu; nie był skowronkiem tylko sową. Kładł się spać bardzo późno i późno wstawał. Zanim zgromadził dostateczną ilość energii, było już popołudnie. Tego dnia marudził, zresztą nigdy nie był w stanie rozpocząć biegania wcześniej niż o godzinie piętnastej.\nPoruszał się swoją nową ulubioną trasą, chodnikiem ciągnącym się wzdłuż ulicy. Była w rozbudowie, rozbabrana pośrodku, dostępna dla ruchu pieszych i rowerzystów tylko w niedziele, kiedy pod nieobecność ludzi i maszyn brała ją we władanie cisza zakłócana jedynie silniejszymi powiewami wiatru. Cezary biegł i myślał o tym, że w epoce inżynierii genetycznej, sztucznej inteligencji i zaawansowanej automatyki wszystko może być zagrożeniem dla człowieka.\nWierzył, że inżynieria genetyczna i sztuczna inteligencja to dwa nurty cywilizacji, które prędzej lub później ją zniszczą. Nie uważał siebie z fatalistę. Po prostu – opierając się na analizie postępu cywilizacyjnego – był przekonany, że wszystko co na początku dobrze rokuje ludzkości ostatecznie przynosi fatalne skutki.\nW dyskusjach posługiwał się najchętniej argumentem broni chemicznej i jądrowej, środków ochrony roślin zabójczych dla przyrody i narzędzi masowej inwigilacji, dzięki którym państwo wiedziało wszystko o każdym obywatelu i z łatwością mogło to wykorzystywać przeciwko niemu. Jeśli to nie robiło, lub robiło w niewielkiej skali, to tylko dlatego, że nie dostrzegło jeszcze takiej potrzeby.\nBiegnąc, od pewnego czasu Cezary czuł, że coś porusza się za jego plecami; nie odwracał się jednak, sam nie wiedząc dlaczego. Dopiero kiedy coś zaszeleściło za nim tak wyraźnie, że aż podskoczył, zatrzymał się i obrócił głowę do tylu. Nie było za nim nikogo. Tuż przy krawężniku leżał tylko duży kawałek papieru zwinięty w kłąb. Przypatrzył mu się uważnie. Miał wrażenie, że papier też patrzy na niego. Zastanawiał się, jak to jest możliwe. Przypatrując się uważniej, dostrzegł zarys twarzy na papierowej kuli. Był trochę nierówny na krawędziach, jednakże miał wyraźnie ukształtowany nos, szerokie usta i parę oczu w postaci ciemniejszych plam. Pod wpływem wiatru papier poruszył się i przesunął wzdłuż krawężnika, po czym podskoczył, jakby ktoś go szturchnął. W tym momencie część twarzowa kuli obróciła się w przeciwnym kierunku, jakby udawała, że jej nie ma.\n– Zachowuje się zupełnie jak człowiek unikający spojrzenia innej osoby – pomyślał Cezary.\nNie wiedział jak się zachować. Po chwili zrobił dokładnie to samo: odwrócił się tyłem do papieru, aby kontynuować bieg przed siebie. Myślał intensywnie. Wciąż słyszał za plecami ten sam szurgot, szum, szeleszczenie. Zaczęło go to niepokoić. Postanowił wyjaśnić raz na zawsze, o co chodzi dziwnemu zjawisku. Zatrzymał się gwałtownie i obrócił się do tyłu. Papier znowu był za nim, tym razem przyczajony za stertą piachu przykrywającą krawężnik, część chodnika i fragment jezdni.\n– Ukrywa się za nią – pomyślał, zastanawiając się, o co chodzi. Nie podobał mu się przedmiot poruszający się za nim krok w krok. Był przekonany, że papierowa kula to pułapka. Wahał się, czy nie warto jej zaatakować i zniszczyć, wdeptując w ziemię: bał się jednak, że może to wywołać niepożądaną reakcję. Mogła wybuchnąć, bryznąć jakimś płynem lub wydzielić z siebie trujący gaz. Nie wiadomo, co kryło się w jej wnętrzu.\nNiepewny co robić, postanowił oddalić się jak najszybciej i zniknąć w widocznym już na horyzoncie zielonym zagajniku. Papier ciągle mu towarzyszył. Cezary nie musiał nawet oglądać się. Słyszał teraz regularne cykanie zegara. Niespokojne myśli cisnęły mu się do głowy.\n– To nic innego jak miniaturowy ładunek wybuchowy, wystarczający, aby roznieść mnie na strzępy, a przynajmniej poharatać, Wystarczy tylko kilkadziesiąt drobin metalu, które pod wpływem eksplozji rozsypią się we wszystkich kierunkach, Jedna tak drobina w skroń, tętnicę szyjną, serce lub gdziekolwiek w czaszkę, a od razu znajdę się na cmentarzu.\nCezary wyobraził sobie swój pochówek. Zawsze chciał, aby odbyło się to z orkiestrą, fanfarami i marszem Mendelsohna. Lubił muzykę poważną, często jej słuchał.\nZagłębiając się w porywające duszę takty muzyki wielkiego kompozytora, Cezary zapomniał o papierze. Sam mu się przypomniał. Leżał czekając dwa metry przed nim przy stosie drobnych kamieni zrzuconych przy krawężniku. Obok niego leżała druga identyczna kula papieru. Teraz było ich dwóch, dwa przedmioty zawierające w sobie coś żywego, co je uruchamiało i jakąś namiastkę mózgu, który nimi kierował.\nTo było najgorsze, ta nieokreśloność. Nic ludzkiego, po prostu przedmiot, ale bynajmniej nie martwy, posiadający napęd i umysł – mechanizm podejmujący decyzje, który myślał i sterował całością.\n– Zupełnie jak człowiek – analogia nie wzbudziła w Cezarym zdziwienia. Wręcz przeciwnie, uznał ja za uprawnioną a jednoczenie wciąż przekraczająca jego wyobraźnię mimo stałego karmienia je nowinkami o postępie technicznym, technologicznym, medycznym i wszelkich innych nowych wynalazkach.\nCezary nie czekał dłużej. Odwrócił się i zaczął uciekać, pozostawiając za sobą dwa kawałki papieru w formie niekształtnych kul. Były podobne do siebie, szare i groźne, nieokreślone w działaniu i możliwościach. Jego myśl zaprzątało zgadywanie, co może nastąpić. Uściślał to, co widział, szukając w pamięci wiedzy o podobnych obiektach.\n– Coś, co jest zdolne poruszać się samodzielnie, dostosowywać się do warunków terenu a nawet je wykorzystywać, kamuflując się i kryjąc za nierównościami. Kule korzystają prawdopodobnie z energii słonecznej lub są zasilane energią promieni laserowych emitowanych przez stację nadawczą w kosmosie. Dobrze, że sobie przypomniałem – laser. A może te dwie kule mają tylko naprowadzić na mnie drona? Czeka gdzieś zawieszony w przestworzu, miniaturowy, sekretny, zdolny śledzić człowieka dzień i noc korzystając z technologii GPS. Wystarczy tylko sygnał od nich, a podleci do mnie i potraktuje dawką kwasu solnego, promieniem laserowym lub czymś podobnym, nie pozostawiając żadnych śladów po sobie. Nikt się nawet nie domyśli się, kto był wykonawcą wyroku.\nKto mógł być zleceniodawcą takiego zlecenia, Cezary starał się nie myśleć; zaprzątała go jedynie myśl, jak wywinąć się z opresji. Po chwili przypomniał sobie, kto mu kiedyś groził śmiercią, choć on o tym prawie całkiem już zapomniał. Było to na weselu studenta, przyjaciela z roku. Cezary siedział wśród nieznanych gości przy długim stole. Naprzeciwko, po drugiej stronie stołu, widział mężczyznę. Przypominał upiora z horroru; jego skóra na czole i policzkach, koloru i faktury identycznej jak papier, była mocno naciągnięta. Wyglądała, jakby jej właściciel przeszedł kilka operacji po ciężkich oparzeniach. Cezary w duchu nazwał go Pergaminem.\nRozmawiali o możliwościach nowych technologii w zakresie automatyki. Była to dziedzina, w której Cezary czuł się szczególnie dobrze. Jego rozmówca był pracownikiem jakiegoś instytutu. Też znał się na temacie. Wywiązała się kłótnia. Poszło o zastosowania nowych technologii w przemyśle, transporcie i usługach; co jest, a co nie jest możliwe. Wyglądający na naukowca mężczyzna i Cezary mieli zupełnie odmienne poglądy. Starali się przekonać siebie wzajemnie do swoich zapatrywań. Słuchali ich goście weselni. Udowodnienie racji stało się sprawą honoru. Pergamin zarzekł się, że zabije Cezara. Nie powiedział mu tego otwarcie, tylko w toalecie, kiedy znaleźli się tam sami. Cezary zapamiętał jego oczy, błyszczące, zdrowe oczy na tle okropnej, wysuszonej twarzy. Groźba wydała mu się wtedy efektem przejściowej emocji mężczyzny, z którym wszedł w spór na weselu. Myślenie teraz o tym nie miało sensu, ważniejsze było bezpośrednie zagrożenie.\n– Nie ma co myśleć o sądzie ferującym wyrok, kiedy kat stoi nad głową.\nTo go przywróciło na właściwy tor szukania rozwiązania. Po prawej stronie miał przed sobą las, oddzielony od drogi wysokim otwartym nasypem, którego nie sposób było pokonać. Wypatrywał dogodniejszego wejścia do lasu. Po chwili pojawiła się w oddali gęstwa krzaków.\n– Tam skręcę w kierunku lasu, trudniej im będzie śledzić mnie i wykończyć.\nPodbiegł jeszcze sto metrów i już miał skręcać w kierunku lasu, kiedy usłyszał przed sobą suchy, nienaturalny śmiech, jakby wychodzący z metalowej rury.\n– Chcieliśmy cię tylko nastraszyć, głupku! Gdybyśmy chcieli cię wykończyć, już dawno byśmy to zrobili.\nZobaczył ich wtedy: dwie papierowe kule o nierównych krawędziach przypominające ludzkie oblicza. Leżały na ziemi nieruchomo świdrując go niewidzialnymi czarnymi plamami wzroku. Czuł to spojrzenie. W ich słowach dostrzegł nitkę nadziei. Był zdezorientowany, o co może chodzić. Pomyślał, że chcą go powstrzymać przed ucieczką w głąb lasu. Potem, że był to jakiś pomylony, okrutny żart. Niepewność go zmobilizowała.\n– Cholerna sztuczna inteligencja i nowoczesne technologie już chyba dziesiątej generacji! – warknął, aby zrzucić trochę napięcia i dodać sobie otuchy.\nPrzemógł strach. Podszedł bliżej do kul z wibrującymi na wietrze drobnymi strzępkami papieru. Nie wiedział jeszcze, co zrobi. Chciał im się przyjrzeć i wtedy zdecydować. Podchodził ostrożnie, starając się nie wykonać żadnego gwałtownego ruchu. Tak było najbezpieczniej. Był w odległości nie mniejszej niż dwa metry, kiedy zobaczył błysk i fala kłującego ognia ogarnęła jego ciało, głowę, tułów, ręce i nogi.\nStrużki krwi zalewały mu oczy i usta. Dopiero wtedy Cezary Brago, biegacz, student czwartego roku automatyki, dokładnie przypomniał sobie człowieka, upiora z pergaminową skórą na czole i policzkach, który w trakcie kłótni na weselu zarzekał się solennie, że go zabije.\nKiedy znaleziono człowieka z pokiereszowanym tułowiem, na jego twarzy – pod warstwą krwi i wilgoci – były jeszcze oznaki zaskoczenia i bólu. Nikomu nie przyszło jednak do głowy, aby przyjrzeć się uważnie denatowi i je dostrzec. Wykonano tylko zdjęcia, wiele zdjęć. Policji nie udało się ustalić niczego oprócz identyfikacji zmarłego, faktu zgonu, czasu, kiedy nastąpił oraz zakresu obrażeń ciała.\nBył to rok wielkich niespodzianek, kiedy ludzie ginęli nie wiadomo z czyjej ręki, dlaczego, w jakich okolicznościach, a nawet w jaki sposób. Winiono za to nowoczesne wynalazki, stanowiące zbawienie jak i przekleństwo człowieka, i jego nieposkromioną żądzę poprawiania Boga i przyrody.\nGdańsk, 15 05 2020\nZaszufladkowano do kategorii Opowiadanie, Twórczość pisarska\t| Otagowano bieg, blog, człowiek, kula, lektura, literatura, opowiadanie, papier, pułapka, wybuch\t| Dodaj komentarz\nW sumie: 235811\nArchiwa Wybierz miesiąc Październik 2020 (2) Wrzesień 2020 (1) Sierpień 2020 (3) Lipiec 2020 (4) Czerwiec 2020 (6) Maj 2020 (7) Kwiecień 2020 (6) Marzec 2020 (6) Luty 2020 (9) Styczeń 2020 (17) Grudzień 2019 (15) Listopad 2019 (13) Październik 2019 (18) Wrzesień 2019 (25) Sierpień 2019 (22) Lipiec 2019 (26) Czerwiec 2019 (6) Maj 2019 (22) Kwiecień 2019 (32) Marzec 2019 (26) Luty 2019 (25) Styczeń 2019 (35) Grudzień 2018 (50) Listopad 2018 (39) Październik 2018 (40) Wrzesień 2018 (40) Sierpień 2018 (26) Lipiec 2018 (17) Czerwiec 2018 (16) Maj 2018 (15) Kwiecień 2018 (12) Marzec 2018 (12) Luty 2018 (9) Styczeń 2018 (16) Grudzień 2017 (12) Listopad 2017 (2) Październik 2017 (11) Wrzesień 2017 (3) Sierpień 2017 (3) Lipiec 2017 (12) Czerwiec 2017 (4) Maj 2017 (6) Kwiecień 2017 (5) Marzec 2017 (8) Luty 2017 (7) Styczeń 2017 (7) Grudzień 2016 (9) Listopad 2016 (14) Październik 2016 (10) Wrzesień 2016 (4) Sierpień 2016 (3) Lipiec 2016 (4) Czerwiec 2016 (4) Maj 2016 (4) Kwiecień 2016 (4) Marzec 2016 (6) Luty 2016 (3) Styczeń 2016 (8) Grudzień 2015 (8) Listopad 2015 (12) Październik 2015 (8) Wrzesień 2015 (2) Sierpień 2015 (5) Lipiec 2015 (3) Maj 2015 (8) Kwiecień 2015 (9) Marzec 2015 (15) Luty 2015 (10) Styczeń 2015 (11) Grudzień 2014 (6) Listopad 2014 (6) Październik 2014 (5) Wrzesień 2014 (5) Sierpień 2014 (12) Lipiec 2014 (17) Czerwiec 2014 (9) Maj 2014 (16) Kwiecień 2014 (11) Marzec 2014 (9) Luty 2014 (12) Styczeń 2014 (14) Grudzień 2013 (10) Listopad 2013 (9) Październik 2013 (13) Wrzesień 2013 (7) Sierpień 2013 (5) Lipiec 2013 (5) Czerwiec 2013 (7) Maj 2013 (7) Kwiecień 2013 (7) Marzec 2013 (12) Luty 2013 (9) Styczeń 2013 (16) Grudzień 2012 (6) Listopad 2012 (4) Październik 2012 (5) Wrzesień 2012 (5) Sierpień 2012 (1) Lipiec 2012 (5) Czerwiec 2012 (6) Maj 2012 (7) Kwiecień 2012 (6) Marzec 2012 (4) Luty 2012 (5) Styczeń 2012 (9) Grudzień 2011 (5)\nKategorie Wybierz kategorię Australia (105) Jak żyć? (403) Miniopowiadanie (82) Notatki z podróży (51) Opowiadanie (292) Poezja (19) Powieść (323) Sprawy polityczne i społeczne (735) Twórczość pisarska (901)


Z interpretacją można iść do sądu - Biznes w INTERIA.PL\nZ interpretacją można iść do sądu\nWtorek, 31 października 2006 (07:48) Aktualizacja: Wtorek, 31 października 2006 (07:49)\nSądy mogą merytorycznie badać interpretacje podatkowe - orzekł Trybunał Konstytucyjny. Sądy administracyjne nie przejmują obowiązków fiskusa, badając interpretacje podatkowe w sprawach indywidualnych, a przepisy o interpretacjach nie naruszają konstytucyjnej zasady trójpodziału władzy - orzekł wczoraj TK.\nFot.: Michał Głowala /Agencja SE/East News\nWyrok jest odpowiedzią na zeszłoroczne pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (WSA). Rozpatrywał on skargę na decyzję warszawskiej izby skarbowej, która nakazała podatnikowi płacić podatek dochodowy z tytułu sprzedaży akcji pracowniczych. Izba wydała decyzję w trybie interpretacji podatkowej. WSA nie rozpatrzył sprawy merytorycznie, bo miał wątpliwości, czy przepisy ordynacji podatkowej o interpretacjach nie naruszają konstytucyjnych zasad zaufania do prawa i równości wobec prawa.\nNie tylko formalnie\nWSA poprosił trybunał o wypowiedzenie się, czy sądy administracyjne powinny badać decyzje interpretacyjne tylko formalnie, czy także merytorycznie.\n- Jeśli merytorycznie, oznaczałoby to przejęcie przez sądy obowiązków fiskusa. To sądy wydawałyby interpretacje - zauważył Jakub Pinkowski, sędzia WSA.\nTK uznał jednak, że sądy mogą zajmować się sprawami interpretacji merytorycznie i nie narusza to zasady trójpodziału władzy. Orzekanie przez sąd nie ogranicza roli organu skarbowego w stosowaniu prawa podatkowego. Sądy mają też badać procedurę, np. czy urząd albo izba skarbowa nie naruszyły przepisów postępowania podatkowego, co mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy podatkowej.\nTrybunał uznał się natomiast za niewładnego rozstrzygnąć, czy przepisy o interpretacjach nie powodują zróżnicowania podatników niezgodnego z konstytucją.\n- Urząd skarbowy (US) ma trzy miesiące na wydanie interpretacji na wniosek podatnika. Jeśli zdąży to zrobić, organy skarbowe i kontroli skarbowej są nią związane. Jeśli nie zdąży, interpretacja podatnika jest wiążąca tylko dla urzędu skarbowego. Urząd Kontroli Skarbowej może mieć na ten temat zupełnie inne zdanie i kazać zapłacić podatek, a przecież podatek może być nałożony tylko ustawą. Sytuacja podatników staje się zróżnicowana w zależności od tego, czy mają interpretację US, czy nie - uważa sędzia Pinkowski.\nOd dwóch lat podatnicy mogą domagać się od organów skarbowych potwierdzenia słuszności własnej interpretacji przepisów podatkowych. W zeszły piątek Sejm zmodyfikował dotychczasowe przepisy. Od lipca przyszłego roku interpretacje ma wydawać Ministerstwo Finansów.\n~Podatnik - 02.11.2006 (23:47)\nNooooooo niestety - z przepiusami prawa w naszym kraju jest tak, e interpretacja zalezy od stolka, a nie prawa jako takiego.\n~wlkp - 31.10.2006 (09:09)\nmusi być tak czytelne aby nie można było go interpretować na różne "SPOSOBY"


BrainCode 2016 - hackaton, braincode, konkurs dla studentów - Studia\n5 miast, kilkuset uczestników, 24h pracy pod okiem najlepszych specjalistów z czołowych firm informatycznych w kraju – tak w wielkim skrócie zapowiada się 3 edycja hackathonu BrainCode 2016 organizowanego przez allegro.tech.\nBrainCode 2016 to jedyny w Polsce 24 godzinny hackathon odbywający się przy współudziale najlepszych uczelni wyższych, w pięciu miastach jednocześnie: w Poznaniu, Warszawie, Krakowie, Toruniu oraz Wrocławiu. Trzecia z kolei edycja rozpocznie się w piątek 18 marca, a jej uczestnicy podejmą wyzwanie by w dobę wcielić w życie ich najśmielsze pomysły, wykorzystując przy tym dowolną technologię.\nW trakcie trwania hackathonu uczestnicy mogą liczyć na pomoc mentorów, którzy swoją wiedzą i doświadczeniem m.in. z zakresu: programowania, projektowania oraz testowania aplikacji, będą wspierać ich w rozwoju autorskich projektów. Atmosferę rywalizacji ostudzą liczne atrakcje przygotowane przez organizatorów. Na korytarzach pojawią się konsole do gier, nerf guny, masażyści, bariści z pyszną kawą, a także liczne konkursy.\n- Kraków, Katedra Informatyki Akademii Górniczo-Hutniczej\n- Poznań, Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza\n- Toruń, Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika\n- Warszawa, Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego\n- Wrocław, Instytut Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego.\nAplikacje i narzędzia stworzone podczas wydarzenia będą miały szansę wypłynąć na szerokie wody dzięki dodatkowej wiedzy biznesowo- technicznej, którą zapewnia allegro.tech.\nDo uczestnictwa organizatorzy zapraszają wszystkich tych, którzy mają pomysł i chęć tworzenia czegoś razem, ale także tych którzy chcą się czegoś nauczyć i nabrać bardziej biznesowego podejścia do realizowanych projektów. Nie ma żadnych ograniczeń, branżowych ani terytorialnych. A co ważne, wszyscy uczestnicy startują z równego poziomu, czyli zaczynają pracę od pomysłu, nad którym nie pracowali wcześniej. Tegoroczna edycja nie narzuca kategorii ani ram tematycznych, co daje pole do popisu kreatywności i innowacyjności.\nNa najlepszych czekają nagrody rzeczowe oraz mentoring ekspertów Centrum Innowacyjności oraz Allegro. Z kolei najlepszy zespół, który zaprojektuje rozwiązanie atrakcyjne dla operatora telekomunikacyjnego (np. nowy produkt lub usługę dla klientów sieci T-Mobile) otrzyma nagrodę, czyli biurko w przestrzeni hub:raum Kraków na 3 miesiące.\nŻeby wziąć udział w wydarzeniu należy zakupić bilet o wartości 10 zł. Wszystkie środki, które uda się nam zebrać zostaną przeznaczone na rzecz Fundacji Mam Marzenie. Zespół może się składać z maksymalnie 4 osób.\nRejestracja uczestników trwa. Szczegóły: http://allegro.tech/braincode/\nSłowa kluczowe: hackaton, braincode, konkurs dla studentów