Wrzesień, 2009 | Blog Wojciecha Majcherka\nOpublikowano 30 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nW niedzielę w Zielonej Górze spotkanie poświęcone tzw. teatrom prowincjonalnym. Zorganizował je miejscowy Teatr Lubuski. Zjechało się paru dyrektorów i kierowników literackich teatrów, które nie są na giełdzie teatralnej wysoko notowane, choć swoje ambicje mają. Na to spotkanie powinni być zaproszeni też goście krakowskiego Kongresu Kultury, bo coś mi się wydaje, że pochłonięci ważnymi sprawami i inicjatywami zapomnieli, że kultura istnieje też w takich miejscach jak Zielona Góra, Gorzów, Słupsk, Jelenia Góra. Ktoś ją tam robi, ma swoich odbiorców, ma też problemy.\nZastanawiałem się, czy byłbym w stanie pracować w takim miejscu, np. jako kierownik literacki teatru? Jak bym się odnalazł w małym środowisku, w którym jest chęć, by coś robić, ale nie zawsze wystarcza umiejętności, w którym marzenia łączą się ze świństwami. Jak żyć z jednej strony wielką literaturą, a z drugiej donosami, z których wylewają się pomyje? Czy po latach pracy i życia w tym środowisku nie drżałaby mi ręki, gdy wyciągałbym ją po kieliszek wódki?\nW trakcie spotkania padł pomysł, aby teatry się skrzyknęły i zorganizowały coś w rodzaju kroczącego festiwalu (co roku w innym mieście), który byłby przeglądem ich najlepszych spektakli. Ktoś rzucił nazwę dla tej imprezy: Pro Vinci. Czy dyrektorom starczy sił i chęci, by pomysł zrealizować? Trzymam za to kciuki, bo wbrew poecie nie mam w dupie małych miasteczek.\nOpublikowano 26 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nPewne zasłużone pismo, które darzę szacunkiem i sympatią opublikowało w najnowszym numerze wspomnienie o Pinie Bausch, pióra skądinąd inteligentnego znawcy sztuk wszelakich. Wspomnienie nie jest długie, zajmuje pół stronicy. Autor w drugim akapicie wyznaje, że nie widział nigdy żadnego spektaklu Bausch na żywo, ale mimo to ma wrażenie, że jej teatr jest mu bliski. Twórczość jednej z najwybitniejszych artystek naszego czasu autor zna z opisów i z filmu Almodovara „Porozmawiaj z nią”, w którym zawiera się fragment spektaklu „Cafe Muller” z udziałem choreografki. Inny fragment tego słynnego przedstawienia autor obejrzał, jak powiada, na YouToubie [sic!] i lirycznie go opisał. Przyznaje, że wiedział, iż tuż przed śmiercią Piny Bausch jej spektakl „Nefes” był pokazywany we Wrocławiu. „Ale jakoś się nie składało” – i nie obejrzał. W zakończeniu tekstu stwierdził: „Wraz ze śmiercią Piny Bausch coś we mnie umarło”.\nW Polsce Pina Bausch ma niezliczoną rzeszę miłośników. Wielu jeździło do Wuppertalu, by chłonąć jej sztukę. Spektakl, który grano we Wrocławiu w dniu jej śmierci miał wyjątkową atmosferę. Niejeden widz może potrafiłby ją opisać. Niedawno ukazała się ciekawa monografia twórczości Bausch autorstwa Aleksandry Rembowskiej. W Michałowicach działa tancerz, który wiele lat występował w Tanztheater Piny Bausch. Słowem: jest wiele osób, które miałyby prawo i kompetencje, by napisać pół strony o artystce. Redakcja wybrała autora, który niczego nie widział; autor nie miał oporów, by tekst opublikować, choć o temacie nie ma bladego pojęcia.\nAmicus Plato, amicus Sokrates, sed magis amica veritas. Z przyjaźni nie wymieniam nazwy pisma i nazwiska autora. Wybaczcie, że to głupstwo wam wytykam.\nPS. Żeby było jasne: choć widziałem na żywo spektakle Piny Bausch, czytałem o niej trochę, teatr jej był mi bliski – nie podjąłbym się napisania o niej wspomnienia.\nOpublikowano 25 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nZ zainteresowaniem śledzę doniesienia z Kongresu Kultury Polskiej. Podobno ogromne wrażenie wywołał reżyser Michał Zadara, który podczas panelu miał stwierdzić: „Pieniądze są, powiem państwu nawet gdzie one są. One są w stadionie Narodowym – mówił, wywołując oklaski publiczności. – Elity polityczne kompletnie się kulturą nie interesują. Łatwo dostępne jest zdjęcie naszego nieobecnego premiera z piłką. Kiedy nasz premier ostatnio dał się sfotografować w teatrze?”.\nTen krótki cytat skłania mnie do refleksji, że świat jest jednak pełen paradoksów. Z ostatniego spektaklu Michała Zadary wyszedłem w przerwie. Osoba mi towarzysząca skarżyła się, że ze sceny strasznie wieje. Nie nudą, ale reżyser miał pomysł, żeby z wielkich wentylatorów naprawdę dmuchał wiatr. Niezdrowo jest siedzieć w przeciągu. Laryngologia zwyciężyła więc teatrologię. To doświadczenie nie miało jednak tak przykrych skutków, żebym poparł stwierdzenie prof. Balcerowicza, również wypowiedziane podczas Kongresu, jak się domyślam, z przekąsem, że „miarą wartości dzieła kultury jest to, że ludzie nie chcą za nie płacić”. Profesorowi wszystko kojarzy się z pieniądzem.\nA propos premiera. Tusek – jak mawia moja ciocia w Turku. Jakoś nie wydaje mi się konieczne, aby premier robił sobie zdjęcia w teatrze, w którym jak wiadomo obowiązuje zakaz fotografowania. Czy premier w ogóle musi chodzić do teatru? A artystom czy przystoi, żeby tak się żalić, że władza ich nie kocha i woli sportowców? 20 lat temu po euforii powstania pierwszego niekomunistycznego rządu Tadeusz Kantor gardłował: „Nie politycy poprowadzą ten naród. Ten naród zawsze prowadzili artyści, Wyspiański, Mickiewicz… Ten naród prowadzili geniusze. Politycy polscy, także ci obecni, ani razu nie wypowiedzieli słowa „sztuka” i dlatego przegrają”. Jakoś nie przegrywają. Choć może też inaczej brzmią złorzeczenia Kantora na polityków niż podobne skargi Michała Zadary.\nNa ulubione pytanie tzw. sondażowni: na kogo byś głosował, gdyby wybory odbyły się w najbliższą niedzielę? – odpowiedziałbym jak Scarlett O’Hara: pomyślę o tym jutro. Jutro jeszcze nie jest niedziela. Zwłoka nie jest spowodowana nadzieją, że premier pojawi się jednak na kongresie.\nNajzabawniejszy paradoks zostawiam na koniec. Jak już przestałem śledzić doniesienia z kongresu, poszedłem pograć w piłkę.\nOpublikowano 23 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nDo powieści Ingi Iwasiów pewnie bym nie zajrzał, gdyby nie informacja, że jej akcja rozgrywa się w Szczecinie. Książka jest niezła, można ją na kilka sposobów czytać, ale mnie najbardziej interesował portret miasta, które znam z dzieciństwa. Bohaterowie „Bambino” chodzą ulicami, którymi i ja chodziłem. Pocztową, Małopolską, Buczka, Jagiellońską. Nie pojawia się w powieści chyba ani razu Mazurska, przy której mieszkaliśmy, a to prawie centrum. Bywają w parkach Kasprowicza i Żeromskiego, w których i ja bywałem. Jedzą w Domu Rybaka i w Kaskadzie, które to przybytki też pamiętam. Nie znalazłem informacji, gdzie się znajdował tytułowy bar „Bambino”, w którym spotykają się bohaterowie. Iwasiów, która sama jest ze Szczecina, nie opisuje specjalnie pocztówkowych miejsc: Zamku Książąt Pomorskich, Wałów Chrobrego. Pojawiają się za to nazwy dalszych dzielnic: Niebuszewo, Skolwin, Pogodno, Turzyn. Cała ta topografia (a jeszcze place: Grunwaldzki, kina, np. Delfin, operetka, cmentarz o pięknej nazwie Ku Słońcu, jezioro Głębokie) wyłaniała mi się mniej lub bardziej ostro z własnej pamięci, gdy czytałem powieść. Nie ma w niej różnych rzeczy, które tworzą moje obrazy Szczecina, np. duże płyty chodnikowe, rzadko spotykane gdzie indziej. Stare, czerwone tramwaje, których dzwonki i charakterystyczny szczęk rozsuwających się drzwi mam w uszach do dziś. Cyrk, który stawał na wielkim placu przy Alejach Wyzwolenia, tu, gdzie od jakiegoś czasu stoją hotele Neptun i ten drugi lepszy, którego nazwy teraz zapomniałem (zwykle mieszka się w nim podczas Kontrapunktu). Bohaterami „Bambina” są przede wszystkim kobiety, one nie chodzą na mecze Pogoni, a ja pacholęciem będąc chodziłem i były to piękne przeżycia. Jest jeszcze całe mnóstwo miejsc-wspomnień, które tworzą pejzaż pamięci. Doskonale pamiętam siebie, gdy siedzę jako niespełna 4-letni chłopiec na parapecie okna w kuchni, bo tak lubię i nagle widzę, że na ulicy wyłania się pochód mężczyzn w kaskach. Wydaje mi się, że coś krzyczą, skandują, może nawet mają wzniesione w górę pięści. Wołam do mamy, która krząta się przy zlewie: „Krajk! Krajk!”. Mama do dziś nie wie, jakim cudem skojarzyłem maszerujących w grudniu 70 roku stoczniowców ze strajkiem, nawet jeśli po dziecinnemu słowo to przekręciłem. Ja też nie wiem. W powieści Iwasiów, która obejmuje czas od lat 50-tych do 1981 roku, wypadki grudniowe są tylko jednym z epizodów, a przecież to był ogromny wstrząs dla miasta. Tu też jak w Gdańsku zginęli ludzie. Podpalono komitet partii.\nWspólnym doświadczeniem bohaterów „Bambina” jest to, że Szczecin był dla nich miastem, do którego przybyli po wojnie wydziedziczeni ze swoich rodzinnych miejsc. Jedna z kobiet jest tylko rdzenną mieszkanką, Niemką, która dostosowała się do nowej rzeczywistości. Dla naszej rodziny Szczecin też był miejscem, do którego przyjechaliśmy skądinąd. W Szczecinie zawsze czuło się atmosferę niepewności. Że może to miasto najbliżej Berlina, które przecież wieki całe nie było polskie, jest skazane na kaprysy historii. A jednocześnie port, choć do morza jest jeszcze kilkadziesiąt kilometrów, otwierał jakąś tajemną perspektywę dalekich krajów.\nMieszkałem za krótko w Szczecinie, by czuć ten największy sentyment, który wyraża się w słowach papieża z Wadowic: tu się wszystko zaczęło… Lubię do tego miasta przyjeżdżać, bo jest naprawdę ładne, a teraz nawet ładniejsze niż trzydzieści parę lat temu. A „Bambino” dobrze się czyta bez znajomości Szczecina.\nOpublikowano 19 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nWczoraj w Instytucie Teatralnym pokaz pracy nad spektaklem pt. „Był sobie dziad i baba”. Reżyserką przedstawienia jest Agnieszka Błońska (w zeszłym sezonie widziałem jej przedstawienie w Koszalinie), choreografką Anna Godowska, związana z Bretoncaffe, ale przede wszystkim występuje w nim czwórka emerytowanych tancerzy. Powiem szczerze, że nie jestem zwolennikiem teatru tańca, czym zapewne daję dowód jakiegoś wstecznictwa. Ale wbrew miłośnikom tego gatunku, których jest dużo i coraz więcej, śmiem twierdzić, że ruchem czy gestem tancerz nie jest w stanie tak wiele wyrazić jak aktor dramatyczny słowem. Wolę aktora, który przez godzinę bez ruchu recytuje poezję niż tancerza, który przez dziesięć minut skacze, biega, macha rękami, zamiata włosami itd. i jest to przejaw ekspresji czegoś, co on czuje, a ja jedynie mogę się domyślać, na ogół zresztą mylnie. Nie przeczę: są przykłady teatru tańca, ruchu, czy jak go tam nazwać, które osiągają wymiar najwyższej sztuki. Tu oczywiście musi paść nazwisko Piny Bausch. Nie widziałem od dawna lepszego spektaklu niż jej pokazywany we Wrocławiu na dzień przed śmiercią „Nefes”. Ale też w tym przypadku mamy do czynienia ze sztuką, która przekracza gatunkowe ramy i staje się najczystszą sceniczną poezją. To lubię.\nAkurat w spektaklu „Był sobie dziad i baba” nie o teatr tańca chodzi. Może dlatego mnie zaciekawił. Temat starości, również w wymiarze czysto fizycznym, przemijania i śmierci pojawia się w młodym teatrze jakby na przekór dominującej dzisiaj tendencji do ukrywania tej problematyki jako wstydliwej i przykrej. Zaangażowani do spektaklu tancerze szczerze, ale też i bez nadmiernego epatowania mówią o swoich chorobach i również słabej kondycji materialnej (licytują się np. wysokościami swych emerytur, które i tak są dwukrotnie większe niż mojej mamy). Jest w tym odrobina autoironii. Do reżyserki mogę zgłosić pretensję, że podąża za modą na sceniczne gadżety w rodzaju ekranów i mikrofonów. Monolog, w którym jedna z kobiet opowiada o fizycznej przypadłości, będącej wynikiem nadmiernego cholesterolu, wygłoszony jest z ekranu, podczas, gdy aktorka stoi na scenie. Dlaczego tak? Dlaczego niektóre kwestie aktorzy mówią do mikrofonów, skoro mamy ich na wyciągnięcie ręki i są wystarczająco słyszalni. No, tak się czepiam jak stary dziad, którego drażnią w teatrze te wszystkie „zapośredniczenia”.\nAle był w tym pokazie jeden moment, który zapada w pamięć i właściwie dla niego warto, by spektakl „Był sobie dziad i baba” powstał. Najpierw jeden z tancerzy pokazuje baletowe ruchy, jakie wykonywał w swoim przedstawieniu dyplomowym z 1966 roku (o ile pamiętam, to były „Tańce połowieckie”). „Pokazuje” nie jest słowem ścisłym, bo mężczyzna usiłuje powtórzyć kroki, ale musi je też dopowiedzieć, bo w pełni nie jest już w stanie ich wykonać. Po chwili dołącza do niego tancerka, która przypomina dla odmiany swoją dyplomową rolę w „Jeziorze łabędzim” z 1969 roku i też nie może jej odtworzyć. Dochodzi trzeci tancerz, który w komiczny sposób wykonuje jakieś pas z młodzieńczych występów w Mazowszu. Przez moment „tańczą” równolegle i są w tym smutni i śmieszni, ale prawdziwi.\nOpublikowano 18 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nCzytając wywiady z prof. Deglerem na okoliczność wydanego właśnie tomu „Witkacego portret wielokrotny”, a i wertując tę książkę, przyłapuję się na myśli, że właściwie wolę czytać o Witkacym niż samego Witkacego, nie mówiąc o oglądaniu jego sztuk na scenie. Do Witkacego w teatrze zniechęciła mnie wystarczająco wiele przedstawień, głównie w tzw. teatrach prowincjonalnych, w których jeszcze nie tak dawno za szczyt ambicji uchodziło zagrać „W małym dworku”, „Matkę” albo „Wariata i zakonnicę”. To był dowód, że teatrowi w naszym małym mieście nieobca jest też awangarda. Spektakle zwykle były nawet nie okropne, ale śmiertelnie nudne, a to jest największy grzech przeciwko Witkacemu. Zdarzały się wyjątki od tej reguły, ale właśnie tylko wyjątki. Witkacy rzecz jasna nie jest winien temu, co z nim robią marni reżyserzy, którym wydaje się, że nie są tak marni. Zresztą na recepcję jego sztuk narzekano zawsze odkąd po wojnie zaczęto je wystawiać. Pierwszy marudził Puzyna, któremu wszak zawdzięczamy, że dramaty Witkacego wyszły drukiem.\nPewnie, gdyby prowincjonalne inscenizacje Witkacego mnie nie zaraziły, to i tak chodziłbym koło niego jak nieufny pies. Gdzieś w tyle głowy czai mi się taka wątpliwość: dlaczego ktoś, kto fantastycznie przeczuwał zasadnicze problemy człowieka we współczesnym społeczeństwie, przeczucia te wyrażał w tak grafomańskiej formie? Przypominam sobie, że Puzyna we wstępie do pierwszego wydania dramatów Witkacego, czyli na początku lat 60. stwierdzał, że autor „Szewców” odkrywany jest za późno, że na Zachodzie nie będzie rewelacją. Ale załóżmy, że jakimś szczęśliwym trafem Witkacy przebiłby się przed wojną za granicę. Czy uprzedziłby zainteresowanie np. Kafką? Czy zyskałby jego znaczenie? Śmiem wątpić właśnie z powodu stylu Witkacego. To jest oczywiście gdybanie. Moje wątpliwości zresztą może są tylko wyrazem mojego ograniczenia. Ale nic na to już nie poradzę, że wolę z twórczością Witkacego obcować poprzez Puzynę, Błońskiego, Micińską czy Lecha Sokoła, a także Jerzego Jarockiego (nie tylko jako inscenizatora, ale również autora sztuk o Witkacym). Witkacy zresztą jak mało który artysta awangardowy ma szczęście do znakomitych egzegetów. Prof. Degler pewnie powinien napisać biografię Witkacego, teksty zamieszczone w tej najnowszej książce dają tego przedsmak. Jak świetnie Degler opisuje relacje Witkacego z żoną i kochanką, przy której popełnił samobójstwo. Rozumiem, że ta biografia nie może na razie powstać, bo jak mówi Degler w którymś z wywiadów, wciąż nie odkryta jest tajemnica, co się działo z Witkacym w ciągu kilku miesięcy po wybuchu rewolucji październikowej. A ten czas zapewne miał kluczowe znaczenie dla jego późniejszej twórczości.\nOpublikowano 15 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nRozgdakali się dzisiaj dziennikarze, jaką to „wiochę” zrobili politycy rządowi i jak się postanowili pogrzać w blasku złota siatkarzy, a prezydentowi nie dać tej przyjemności. Ale tuzy naszego dziennikarstwa już wczoraj prezentowały się z narodowymi bohaterami, uprzedzając władzę. Jak zawodnik Gruszka miał wieczorem iść do prezydenta, skoro on swoje 20 minut musiał odsiedzieć u Moniki Olejnik. Gwiazda mediów nie była w stanie przez te 20 minut zadać gwieździe siatki żadnego sensownego pytania, ale za to bardzo się do niego miło uśmiechała, włoski opadające na twarzyczkę poprawiała, nóżką ładnie obutą kiwała. I na koniec kwiaty chłopu dała. Już widzę jaki kumple Gruszki mieli z tego ubaw. Dobrze, że siatkarzy jest czternastu, bo mogli się rozejść do innych programów nabijać słupki gospodarzom. U Lisa trzech wystąpiło, co prawda dwóch rezerwowych. Do Morozowskiego i Sekielskiego przyszli dwaj czołowi gracze, ale za to małomówni. Nie mówiąc za wiele i tak wypadli lepiej niż dwaj dziennikarze, którzy strasznie się silili, żeby coś z siatkarzy wyciągnąć. Bardzo to wszystko komiczne. Zapamiętajcie te interviews, te flesze, te wiwaty, śpiewy „We are the champions”. Wszystko będzie zapomniane, gdy za rok mistrzowie Europy nie zdziałają nic na mistrzostwach świata. Choć oczywiście nie życzę siatkarzom spełnienia tego wątpliwego proroctwa.\nOpublikowano 13 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nKorespondencja Mrożka z Adamem Tarnem może jest bardziej ciekawa ze względu na Tarna. Mrożek, mam wrażenie, nie pisze w niej tak otwarcie o swoich problemach jak w listach do Błońskiego czy Skalmowskiego. Może po prostu inaczej traktuje Tarna, w końcu dzieli ich znaczna różnica wieku. Początkowo piszą do siebie per pan, później rodzi się przyjaźń. Mrożek ma wiele wdzięczności dla redaktora „Dialogu”, który umożliwił mu debiut dramatopisarski. Tarn jest jego wiernym kibicem. Nie jest bałwochwalczy, potrafi napisać wprost, że nowa sztuka przyjaciela mu się nie podoba. Ale w listach nie ma szczególnych analiz twórczości Mrożka. Raz go upomina, że powinien trzymać się groteski, bo to jego najbardziej naturalny głos. „(…) jesteś Gogolem naszych czasów, współczesnym Gogolem literatury polskiej”. A Mrożek odpowiada, że chciałby już czegoś nowego spróbować, ma dosyć groteski. Porównanie z Gogolem jest zaszczytne, ale wiesz, przypomina Tarnowi, jak skończył Gogol. Umarł na niechęć do życia. Dosłownie.\nSmutne jest życie Tarna po 1968 roku. Obydwaj z Mrożkiem dzielą już wtedy losy emigrantów. Ale o ile kariera Mrożka się rozwija, ma coraz więcej premier na świecie, zaproszeń etc., o tyle Tarn trafia na kanadyjską prowincję. W pierwszym liście stamtąd pisze: „znalazłem się w jakiejś luksusowej Syberii, na końcu świata, wśród obcych”. Gdyby nie komunistyczna przeszłość może mógłby osiąść w Ameryce. Ale też Tarn nie skarży się bardzo. Nie rozpamiętuje krzywd, które ewidentnie go spotkały. Na moment odżywa, gdy pojawia się szansa, by wydawać pismo wzorowane na „Dialogu”. Zyskuje poparcie Becketta (z którym się również znał), Pintera, Barrualt. Ale projekt upada.\nZabawne, choć i trochę smutne w tych listach jest ciągłe umawianie się z Mrożkiem na spotkania. Jak będziesz w Ameryce, to może byś wpadł do Kanady. Jak będę w Paryżu, to może byśmy się spotkali. Spotykają się chyba tylko parę razy w ciągu tych lat na emigracji. Któregoś razu Tarn zapowiada przyjazd do Paryża. „Zadzwoń, jak tylko przyjedziesz” – odpisuje Mrożek. W następnym liście pisze: „niepokoję się, że Cię nie widać w Paryżu. Dzwoniłem do wskazanego hotelu, ale ani Cię nie było, ani też nie zarezerwowałeś pokoju”. Tarn odpowiada: „nie rozumiem, co się stało”. Przecież był w podanym hotelu. „Ja nie telefonowałem do Ciebie, bo byłem pewien, że Cię nie ma w Paryżu”, ale przecież zostawił liścik w skrzynce. „Dlaczego nie zatelefonowałeś do hotelu, wiedząc, że jestem? Ale trudno.”\nW kwietniu 71 roku Tarn donosi krótko Mrożkowi: „Badania w szpitalu wykazały, że gdzieś między tchawicą a płucem jest mały nowotwór”. Mrożek odpowiada: „domyślam się, że jesteś teraz bardziej sam niż przedtem, bo do samotności kanadyjskiej przyłączyła się samotność choroby”. Życie Tarna powoli się zawalało. Napomyka Mrożkowi o kłopotach finansowych, o tym, że prawdopodobnie straci posadę wykładowcy. Ale o problemach pisze bez histerii. I wciąż całą uwagę ma nakierowaną na przyjaciela, na jego twórczość, sukcesy i niepowodzenia. W jednym z listów zachęca go do odwiedzenia Becketta. Ten już wie o Mrożku, jest gotowy się z nim spotkać, ale prosi Tarna: „Prepare him for the fact that I am no company”. Tarn odpowiada: „muszę Cię uprzedzić, że Mrożek nie jest żadnym kompanem… Jest nieśmiały i nierozmowny”. Mrożkowi zaleca, aby wysłał mu wcześniej swoje publikacje. Mrożek opisuje w końcu swoje spotkanie z Beckettem. „On pewnie męczy się ludźmi znacznie bardziej ode mnie”. Ale wizyta ma sympatyczny przebieg. Początkowe skrępowanie ustępuje, Beckett „w ciągu jednej sekundy poweselał, odprężył się, zaproponował coś do picia (irish whiskey, odtąd tylko taką chcę pić, bardzo mi smakowała)”. Mrożek nie pisze, o czym rozmawiali. „(…) przyszedłem o szóstej, a doszła już pół do ósmej i należało wyjść”. Prosi o wybaczenie przyjaciela, ale nie mógł się przemóc i zostawić Beckettowi swoje książki. Dopytuje się Tarna o to, o co sam Becketta nie zapytał: o jego lektury. „Ciekawi mnie po prostu jego lektura jako rodzaj sekretu. Smutno myśleć, że ja czytam byle co, byle kiedy i byle jak, o ile już w ogóle czasem do czytania dojdzie”. Ale Tarn nic na ten temat nie odpowiada.\nUmiera w Szwajcarii, dokąd sprowadził go siostrzeniec. Mrożek odwiedza go jeszcze przed śmiercią, co opisuje we wstępie do korespondencji: „Wegetował sam jeden w dużym, „przedwojennym” mieszkaniu, martwym i pustym. Pustym nie dlatego, że brakowało w nim mebli, przeciwnie mieszkanie było urządzone solidnie, z solidną mieszczańskością lat dwudziestych i trzydziestych. Ale puste, bo życie, które je niegdyś stworzyło i wypełniło – odeszło, skończyło się, umarło – już dawno. (…) Można powiedzieć, że Adam umierał w grobie – w grobie z łazienką, kuchnią i przedpokojem”.\nOpublikowano 11 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nW EMPiKu na Marszałkowskiej sprzedawca powiedział mi dzisiaj po południu, że box Beatlesów został wyprzedany pierwszego dnia, czyli 9 września. Rzekomo wydawca nie przewidział takiego zainteresowania. Zapytałem więc, kiedy będzie następna dostawa? Po 15 października – padła odpowiedź. Poprosiłem, żeby powtórzył, bo myślałem, że chyba się pomylił. Ale on jeszcze raz podał tę samą datę. Początkowo wydawało mi się, że jest to tylko kolejny przykład na to, co obserwuję od już ładnych paru tygodniu – jakiegoś dołowania EMPiKu. Oferta sprzedaży książek i płyt stała się w tej sieci przeraźliwie słaba. Poszedłem więc do Trafficu, będąc przekonany, że ten box Beatlesów tam dostanę. A jednak nie. Box wyprzedany, może będzie w przyszłym tygodniu.\nNie wiem, może z powodu wysokiej ceny rzeczywiście wypuszczono na tzw. rynek niewielki nakład tego wydawnictwa. Ale przecież było ono dość mocno zapowiadane. Więc może stało się coś niezwykłego: dyskografia zespołu, który ostatnią płytę nagrał 40 lat temu, ponownie cieszy się popularnością. Nie sądzę, żeby magnesem była tylko sprawa remasteringu nagrań. Działa wciąż sentyment do dawnych idoli? Może działać, ale raczej w starszym pokoleniu. Szczerze mówiąc wśród znanych mi młodych ludzi bardzo niewielu zdradza się ze znajomością Beatlesów. Może są dla dzisiejszych nastolatków kimś takim jak Mieczysław Fogg, który był ulubionym piosenkarzem mojej babci, a mnie on w najwyższym stopniu odstręczał, bo ja uwielbiałem Beatlesów. Babcia mówiła, że oni beczą…, co oczywiście w duchu kwitowałem stwierdzeniem, że babcia się nie zna. Ale kto wie, może wyprzedanie płyt Beatlesów jest jakimś krzepiącym znakiem, że prawdziwej sztuki czas się nie ima? Nikt już dzisiaj nie komponuje takich piosenek jak Lennon i McCartney (i Harrison też). Szczęśliwie w wyniku konserwatywnego podejścia do ich praw autorskich nie podlegają one temu okropnemu recyklingowi, który stosuje współczesna pop-kultura. Słyszeliście ich piosenki w didżejskich przeróbkach, w reklamie? Nie są dostępne w internecie. Są absolutną klasyką, która funkcjonuje jeszcze w oryginalnym kształcie. Być może za chwilę to się zmieni. Chcę wierzyć, że ludzie, którzy już zdążyli wykupić ten box, zrobili to, bo mają po prostu wielką potrzebę obcowania z artystycznym geniuszem. A nie ulega najmniejszej wątpliwości, że Beatlesi byli geniuszami.\nCóżeś ty, durniu, widział?\nOpublikowano 10 września 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nCzy skomentuję to, co wczoraj stało się w Mariborze? Nie skomentuję.\nJeżeli Pan Bóg odpowiada również za wyniki piłkarskie, to być może naszą porcję błogosławieństwa odebraliśmy 35 lat temu. I może na więcej nie zasłużyliśmy. 1974 – O roku ów! kto ciebie widział w naszym kraju! Ciebie lud zowie dotąd rokiem urodzaju (…) dotąd lubią starzy o tobie bajać, dotąd pieśń o tobie marzy.\nJa też lubię bajać, bo widziałem i pamiętam. I nigdy nie zapomnę. Gdybym miał syna, to mówiłbym mu co dzień, jak Boy: „Cóżeś ty, durniu, widział. Niceś nie widział”. Boy miał na myśli starych aktorów, a ja starych piłkarzy. Widziałem rogale Deyny, rajdy Gadochy, parady Tomaszewskiego, główki Szarmacha, bramki Laty (tak, tego Laty, o którym Jan Ciszewski mówił: szybciej biega niż myśli; dzisiaj już szybko nie biega, ale nadal wolniej myśli…). Widziałem ich wszystkich nie tylko w telewizji, ale też na żywo, gdy przyjeżdżali na mecze ligowe z Pogonią Szczecin, a ja z ojcem siedziałem na trybunach stadionu przy ulicy Twardowskiego, wchłaniałem zapach tanich papierosów i przede wszystkim wpatrywałem się w herosów, idoli mojego dzieciństwa. Byłem szczęśliwy.\nWięc pamiętając o tym wszystkim, czy mogę się denerwować po tym, co się stało wczoraj?


DAF XF 2001 - skrzynia biegów ZF16 - elektroda.pl\nkryststgpom 07 Cze 2009 13:37 11224 9\n#1 07 Cze 2009 13:37\n#2 07 Cze 2009 16:59\nnajpradopodobnie masz uszkodzoną skrzynie mechanicznie(zatrzaski ,synchonizatory,luzy)elekryka i elekrozawory pełnią funkcję zabezpieczenia zeby przy wiekszych predkościach nie włożyć za niskiego biegu(rozpadła by Ci sie skrzynia)do wypadania biegów nie mają znaczenia\n#3 26 Lip 2009 22:23\nMyślę że masz uszkodzony zaworek pod pedałem sprzęgła ten z przodu\njak otworzysz przednią klapę i tam dochodzi do niego taki cienki przewód pneumatyczny to pod tym gdzie jest przykręcony jest w środku taka\ngumka i ona jest uszkodzona ,ten zaworek jest też od połówek i to prawdopodobnie ci rozłącza biegi ,staje pomiędzy połówkami a całymi.\n#4 26 Lip 2009 23:57\nkolega wyzej ma racje... odłaczasz przewód i odkrecasz srubke i tam sa 2 sprezynki i gumka ... kupujesz cały komplet naprawczy ..a najbardziej chodzi o ta gumke\n#5 04 Paź 2010 20:27\nWitam. Czy możesz mi kolego powiedzieć czy rozwiązałeś swój problem z wyskakującymi biegami ? U mnie w Dafie cf85 skrzynia zf16 jest podobny problem, że podczas cofania ginie wsteczny i samochód przestaje jechać , chociaż lewarek pozostaje w swoim miejscy . Proszę o podpowiedzi co to może być .\n#6 04 Paź 2010 21:55\n#7 17 Lis 2010 20:00\nA czy ktoś ma jeszcze jakieś inne sugestie co to może być ? Bo ten problem mam nadal. Dodam też że jak zginie mi wsteczny podczas cofania to nic nie daje jak wrzucę na luz i ponownie włączę wsteczny bo i tak samochód będzie stał w miejscu po puszczeniu sprzęgła. Ale z kolei jak włączę szybką skrzynię to wsteczny działa normalnie za każdym razem i nie ginie . Czasami też ginie mi 3 i 4 bieg a podczas wrzucania na luz (z wduszonym sprzęgłem) gdy one zginą słychać zgrzyt w skrzyni . Co to może być ?\n#8 28 Lis 2010 14:45\nSprawdź szczelność tłoka siłownika przełączania dolna / górna skrzynia bo\npowietrze może przechodzić na drugą stronę tego tłoka i wyłącza reduktor\ndolnej skrzyni taka duża przekładnia planetarna w tylnej części skrzyni biegów , siłownik znajduje się z tyłu skrzyni u góry po lewej stronie i\ndochodzą do niego dwa przewody pneumatyczne .\nJeśli siłownik i zaworek od niego są ok to\nmasz prawdopodobnie uszkodzenie zużycie w zazębieniu reduktora duża /mała skrzynia trzeba rozebrać tył skrzyni biegów i tam jest przekładnia planetarna i ma takie sprzęgło ,które zazębia ten reduktor gdy jest na dolnej\nskrzyni lub coś się obluzowało na wodziku .\n#9 07 Lut 2011 17:26\nwitam jezeli w dafie xf 95 podczas jazdy wypada lewarek na 100% do wymiany jest synchronizator, stawiam tez ze pewnie dlugo skrzynia nie pochodzi, ktoregos dnia zapniesz bieg i juz go nie wyjmiesz\n#10 13 Lut 2011 21:00\nProblem rozwiązany, zawieszał się elektrozawór, także jeśli ktoś się spotka z takim problemem, to proponuję przejrzeć pneumatykę.\nPodobne tematy DAF XF 2001 - skrzynia biegów ZF16\nWitam, koledzy mam drobny problem z 95-tka z 2005r. Przy ruszaniu z dolnej skrzyni pojawia się komunikat o ruszaniu ze zbyt wysokiego biegu i obci... (3)\nWitam reduktor był sprawdzany. Dzisiaj miałem ten sam problem że zawiesiła się na biegu i nie chciało przełączyć na N ale po rozłączeniu klemy na 20mi... (2)\nWitam Daf xf95 rok 2003 automatyczna skrzynia biegów... Skrzynia biegów do 10 biegu dobrze przebija biegi w górę i w dół (na automacie) jak dojdzie... (1)\nKoledzy próbowałem odpowietrzyć lewarek zmiany biegów po awarii lecz nic z tego:( Pozostaje mi tylko 3 i 4 oraz 7 i 8 z biegów. Moim pytaniem jest j... (2)


Najlepszy Internet w Czarnowej? Porównaliśmy 6 ofert!\nInternet w Czarnowej najczęściej zadawane pytania\nNajszybszy Internet w Czarnowej\nNajszybsze oferty Internetu w Czarnowej dostępne są z prędkością pobierania: 300 Mb/s, 600 Mb/s i 1 Gb/s.\nPrędkość Internetu w Czarnowej uzależniona jest od kilku czynników:\nKto oferuje najtańszy Internet w Czarnowej?\nCeny stacjonarnych łącz internetowych w Czarnowej zaczynają się nawet poniżej 40 zł, a internet mobilny można nabyć jeszcze taniej (nawet za 9,99 zł). Cena zależy przede wszystkim od prędkości, długości umowy i innych parametrów technicznych. Warto też korzystać z licznych promocji cenowych, które stosują dostawcy internetu. Aby sprawdzić, które oferty z Czarnowej są dostępne pod adresem, należy wskazać ulicę i numer budynku.\nInternet Czarnowa sprawdź ranking ofert Teleguru.\nJak zamówić Internet w Czarnowej?\nWybierz spośród 6 aktualnych ofert, które mamy w naszej bazie. Najpopularniejsi operatorzy oferujący Internet w Czarnowej to: Kempa Satellite Networks, Netia, TeleGuru.\nodwiedzając salon firmowy lub przedstawiciela handlowego operatora w Czarnowej\nLiczba ofert Internetu w miejscowości Czarnowa to 6 (stan aktualizacji na dzień: 20.05.2022).\nGdzie w Czarnowej jest dostępne stałe łącze internetowe?\nOperatorzy stacjonarni internetu świadczą usługi tylko w wybranych lokalizacjach. Na terenie Czarnowej usługi internetu stacjonarnego dostępne są w bardzo wielu budynkach, ale nie wszędzie będzie można skorzystać z każdej z ofert. Wpisując adres budynku, w którym mieszkasz sprawdzisz dostępność oferty. Sprawdź dostępność Internetu w Czarnowej\nJaką opcję Internetu do domu wybrać w Czarnowej?\nJeśli mieszkasz w bloku lub na większym osiedlu, warto wybrać stałe łącze internetowe w dowolnej technologi. Może to być internet światłowodowy, kablowy, sieć LAN lub nawet podłączenie po kablu telefonicznym. Taki wybór zazwyczaj gwarantuje stabilność internetu. Dostępność usług pod swoim adresem sprawdź w wyszukiwarce ofert internetu w Czarnowej. Wystarczy podać adres budynku.\nJakie firmy dostarczają Internet w Czarnowej\nNa tę chwilę na terenie Czarnowej działają: Kempa Satellite Networks, Netia, TeleGuru. Aby sprawdzić, które usługi można podłączyć pod danym adresem, wystarczy skorzystać z naszej porównywarki ofert Internetu w Czarnowej\nKiedy dostępne są oferty Internetu dla studenta w Czarnowej?\nOferty Internetu dla studentów w Czarnowej dostępne są już od sierpnia do końca października.\nInternet Czarnowa oferta dla studenta\nInternet dla studenta w Czarnowej, jaki jest czas trwania umowy?\nNa jakie promocje Internetu mogą liczyć studenci w Czarnowej?\nInternet dla studentów w Czarnowej to nie tylko krótka umowa. Studenci mogą liczyć na dodatkowe promocje. Operatorzy zachęcają do zakupu dodając usługi w cenie, na cały okres umowy np.: TIDAL, Netflix, HBO GO. Kolejną promocją Internetu dla studentów w Czarnowej jest pierwszy miesiąc za 0 zł.\nJakie dostępne są prędkości Internetu Vectra w Czarnowej?\nInternet w sieci Vectra w Czarnowej dostępny jest w kilku prędkościach pobierania.\nTrzeb mieć na uwadze, że niektóre prędkości w Czarnowej mogą być niedostępne. Związane jest to z ograniczeniami infrastruktury operatora.\nJakie dostępne są prędkości Internetu UPC w Czarnowej?\nSieć UPC w Czarnowej w swojej ofercie Internetu ma aż 4 prędkości do wyboru.\nJakie dostępne są prędkości Internetu Netia w Czarnowej?\nNetia w Czarnowej ma najszerszy zakres dostępnych prędkości pobierania Internetu.\nInternet dostępny w Czarnowej z sieci Netia to także prędkości, które są obecnie najchętniej wybierane, ze względu na znacznie większy komfort korzystania z usług sieciowych.\nJaki internet mobilny wybrać w Czarnowej?\nCzy zamówiona usługa zadziała na terenie Czarnowej i okolic? Operatorzy oferują zazwyczaj 14-dniowy okres testowy. Warto zatem dokładnie przetestować zasięg usługi internetu przed upływem tego terminu. Alternatywnie można wypróbować ofertę na kartę, która nie jest zobowiązująca (ale trzeba kupić starter i doładować konto zazwyczaj kwotą od kilku do kilkunastu złotych)\nCena usługi -- operatorzy mobilni oferują jednolite stawki na terenie całego kraju i nie różnicują tak więc to czy mieszkasz w Czarnowej czy gdziekolwiek indziej nie będzie miało wpływu na wysokość abonamentu.\n5G, co to? Dlaczego Internet mobilny 5G w Czarnowej to najlepszy wybór?\nInternet 5G to obecnie najnowsza technologia przesyłania danych mobilnych. Następca LTE i LTE Adavanced. Obecnie rozwija się bardzo intensywnie. Dostępna już w prawie każdym dużym mieście w Polsce. Główną zaletę sieci 5G w Czarnowej jest większa pojemność. Oznacza to, że jednocześnie może być podłączona większa ilość użytkowników do sieci, bez spadków wydajności. Kolejną, głównie odczuwalną zaletą dla użytkowników sieci 5G jest prędkość pobierania, która przekracza 600 Mb/s. Należy dodać do tego niskie opóźnienia, osiągające 1ms. Kolejną zaletą jest większa stabilność połączenia w porównaniu z LTE. Internet mobilny 5G dostępny jest w sieciach: Play, Netia, Orange, Plus i T-Mobile.\nŁącze symetryczne, co to jest? Czy dostępne jest w Czarnowej?\nW Czarnowej łącze symetryczne warto szukać wśród ofert lokalnych operatorów.\nJakie rodzaje Internetu dostępne są w Czarnowej?\nInternet stacjonarny Czarnowa - dość pojemna kategoria można do niej przypisać wszystkie inne, bez względu na rodzaj łącza chodzi o Internet, z którym nigdzie nie wyjedziemy i przypisany jest do jednego mieszkania, domu.\nInternet światłowodowy Czarnowa - aktualnie jest najszybszym medium dostarczania Internetu do domu. Nośnikiem Internetu światłowodowego jest cienka żyłka z włókna szklanego, transmitująca wiązkę światła.\nInternet przewodowy Czarnowa - do tej kategorii możemy przypisać łącza oparte o przewody dwużyłowe, skrętkę, przewód koncentryczny, światłowód.\nInternet bezprzewodowy Czarnowa - w tej kategorii ujmiemy wszystkie łącza nie wymagające przewodów. Internet bezprzewodowy wykorzystuje fale radiowe. Do odbioru i nadawania potrzebna jest antena.\nInternet radiowy Czarnowa - jest alternatywą w miejscowościach bez infrastruktury kablowej. Pozwala na korzystanie z Internetu bez limitu danych. Najczęściej dostępne prędkości Internetu radiowego to: 6 Mb/s, 10 Mb/s, 15 Mb/s, 20 Mb/s. Zdarzają się również sieci radiowe, które oferują prędkości nawet do 600 Mb/s.\nInternet mobilny Czarnowa, komórkowy - Internet mobilny oparty o łącza telefonii komórkowej, w wielu przypadkach może zastąpić łącze przewodowe. Występuję również jako Internet LTE i Internet LTE Advanced. Obecnie zyskuje szybko na popularności Internet 5G, który przyśpiesza Internet mobilny do 600 Mb/s.\nInternet satelitarny Czarnowa - wykorzystuje sieć satelitów geostacjonarnych. Do korzystania z Internetu satelitarnego potrzebna jest antena satelitarna. Internet dostarczany drogą satelitarną np. Starlink może być dostępny prawie w dowolnej lokalizacji na Ziemi.\nPrzedstawione powyżej wyniki wyszukiwania ofert Internetu w Czarnowej zostały zawężone do tych, które operatorzy deklarują jako dostępne w obrębie Czarnowej.\nBaza usług została zaktualizowana 20.05.2022. Operatorzy świadczący usługi powiązane adresowo z Czarnową to m.in.: Kempa Satellite Networks, Netia, TeleGuru\nInternet Czarnowa - Najnowsze artykuły


Graeber: Oto pięć dowodów na to, że jesteś anarchist(k)ą – KrytykaPolityczna.pl\nGraeber: Oto pięć dowodów na to, że jesteś anarchist(k)ą\nDavid Graeber. Kadr z CNN.com\n4 września 2020 6 września 2020\nGdy wśród wielu opinii starasz się osiągnąć kompromis, jesteś anarchist(k)ą. Gdy nie pozwalasz, by jedna osoba decydowała za wszystkich, jesteś anarchist(k)ą. Gdy na co dzień apelujesz do ludzkiego poczucia rozsądku i sprawiedliwości, to jesteś anarchist(k)ą.\nCałkiem możliwe, że słyszałeś lub słyszałaś już co nieco o tym, kim są anarchiści i jakie mają niby poglądy. Całkiem możliwe też, że wszystko, co usłyszałeś i co ci powiedziano, to bzdura.\nWielu ludziom wydaje się, że anarchizm oznacza przemoc, chaos i zniszczenie; że sprzeciwia się wszelkim formom porządku i organizacji; albo że „anarchista” to inne określenie oszalałego nihilisty, który najchętniej wysadziłby wszystko w powietrze. Nie ma to nic wspólnego z prawdą.\nPrawda jest taka: anarchiści i anarchistki są zdania, że ludzie potrafią zachowywać się rozsądnie i przyzwoicie nawet wtedy, gdy nikt ich do tego nie zmusza. To bardzo prosta myśl. Ale ludzie majętni i posiadający władzę zawsze uważali tę myśl za szalenie niebezpieczną.\nW najprostszym ujęciu anarchizm sprowadza się do dwóch podstawowych założeń. Pierwsze: w normalnych warunkach ludzie są na tyle rozsądni i przyzwoici, na ile pozwala im środowisko, i umieją samodzielnie organizować własne życie i życie swoich wspólnot – nie trzeba im mówić, jak to zrobić. Drugie: władza deprawuje. Anarchizm to przede wszystkim wyciąganie logicznych i konsekwentnych wniosków z prostych zasad przyzwoitości, którymi i tak wszyscy się kierujemy. Może cię to zaskoczy, ale pod pewnymi ważnymi względami już teraz jesteś anarchist(k)ą, nawet jeśli nie zdajesz sobie z tego sprawy.\nNie żyje David Graeber. Antropolog, antykapitalista i autor sloganu „we are the 99%”\n1. Kiedy wsiadasz do zatłoczonego autobusu, to czekasz na swoją kolej i nie rozpychasz się łokciami, chociaż w pobliżu nie ma policji?\nKażdy człowiek uważa, że potrafi zachowywać się rozsądnie z własnej woli. Jeśli sądzimy, że prawo i policja są w społeczeństwie niezbędne, to tylko dlatego, że nie ufamy innym ludziom. Ale czy ci inni nie myślą w ten sam sposób o nas?\nAnarchiści twierdzą, że niemal wszystkie aspołeczne zachowania, które mają być dowodem na konieczność istnienia wojska, policji, więzień i władzy sterującej naszym życiem, są wynikiem systemowej nierówności i niesprawiedliwości. A przyczyną tej nierówności i niesprawiedliwości jest właśnie wojsko, policja, więzienia i władza.\nTo błędne koło. Gdy traktuje się nas tak, jakby nasze zdanie się nie liczyło, oburzamy się, stajemy się cyniczni, niekiedy nawet skłonni do przemocy. A to tylko utwierdza władzę w przekonaniu, że nie musi się liczyć z naszym zdaniem. Ale gdy okazuje się, że nasze zdanie rzeczywiście się liczy tak samo jak opinie innych ludzi, nagle stajemy się znacznie bardziej wyrozumiali. Mówiąc krótko: anarchiści i anarchistki uważają, że to przede wszystkim władza i skutki jej działania sprawiają, że ludzie postępują niemądrze i nieodpowiedzialnie.\n2. Czy należysz do klubu, drużyny sportowej albo innej dobrowolnej organizacji, w której decyzje nie są narzucane przez lidera bądź liderkę, ale są podejmowane za zgodą wszystkich?\nJeśli tak, to znaczy, że należysz do organizacji działającej na anarchistycznych zasadach! Inną fundamentalną zasadą anarchizmu jest dobrowolność zrzeszania się. To nic innego jak zastosowanie zasad demokracji w codziennym życiu. Jedyna różnica polega na tym, że zdaniem anarchistów i anarchistek powinno być możliwe społeczeństwo w pełni zorganizowane na tych zasadach, w którym wszystkie grupy działałyby za nieprzymuszoną zgodą ich członków i członkiń. Oznaczałoby to, że wszelkie odgórnie, po wojskowemu zarządzane instytucje, takie jak armia, urzędowa biurokracja czy wielkie korporacje, których działanie opiera się na wydawaniu i wykonywaniu poleceń, przestaną być potrzebne.\nNie wszyscy wierzą, że coś takiego jest możliwe. Może ty też w to nie wierzysz. Jednak za każdym razem, gdy dochodzisz z kimś do zgody (bez przymusu czy gróźb), gdy dobrowolnie zawierasz z kimś innym umowę, dochodzisz do porozumienia lub osiągasz kompromis, który uwzględnia sytuację i potrzeby tej drugiej osoby, postępujesz jak anarchist(k)a.\nAnarchizm to po prostu sposób, w jaki ludzie postępują, gdy są wolni i mogą działać zgodnie ze swoją wolą oraz gdy stykają się z innymi ludźmi, którzy są tak samo wolni – a przez to zdają sobie sprawę z odpowiedzialności, która z tej wolności wynika. Prowadzi to do innego ważnego spostrzeżenia: ludzie zachowują się rozsądnie i przyzwoicie w stosunku do osób równych sobie. Ludzka natura sprawia, że przestają się tak zachowywać, gdy zyskują władzę nad innymi. Niemal każdy, kto dostaje jakąkolwiek władzę, prędzej czy później zaczyna jej nadużywać.\n3. Czy uważasz, że politycy są w większości aspołeczni, egoistyczni i mają w nosie interes publiczny? Czy system gospodarczy, w którym żyjemy, uważasz za absurdalny i niesprawiedliwy?\nJeśli tak, to znaczy, że akceptujesz anarchistyczną krytykę współczesnego społeczeństwa, przynajmniej w jej najszerszych ramach. Anarchiści i anarchistki uważają, że władza deprawuje, a ci, którzy poświęcają większość życia na zdobywanie władzy, tym bardziej nie powinni dostać jej do ręki. Zdaniem anarchistów i anarchistek panujący system gospodarczy znacznie częściej wynagradza zachowania egoistyczne i pozbawione skrupułów niż zachowania przyzwoite i opiekuńcze. To spostrzeżenie podziela dziś większość ludzi. Jedyna różnica polega na tym, że większość ludzi nie widzi wyjścia z tej sytuacji, a w każdym razie – jak usiłują nam wmówić ci, którzy najwierniej służą władzy – każda próba zmiany tego systemu przyniesie jeszcze gorsze skutki.\nA jeśli to nieprawda? Dlaczego właściwie mamy brać to na wiarę?\nWiększość przewidywań dotyczących tego, jak wyglądałby świat bez państw i bez kapitalizmu, okazuje się całkowicie fałszywa, kiedy zadamy sobie trud ich sprawdzenia. Przez tysiące lat ludzie dawali sobie radę bez wojewodów, ministrów i prezydentów. Do dziś w wielu zakątkach świata żyją ludzie, którzy nie podlegają żadnej państwowej władzy. Nie zabijają się wzajemnie. Zazwyczaj żyją tak samo, jak każdy z nas żyłby na ich miejscu.\nOczywiście, sprawy komplikują się w złożonym, miejskim środowisku, uzależnionym od technologii. Jednak technologia potrafi również ułatwić rozwiązanie wielu z tych problemów. Jak mogłoby wyglądać życie, gdyby pokierować technologią tak, aby naprawdę spełniała ludzkie potrzeby? Nawet się nad tym jeszcze nie zastanawiamy.\nIle godzin w tygodniu musielibyśmy naprawdę pracować, aby utrzymać dobrze funkcjonujące społeczeństwo, gdybyśmy pozbyli się wszystkich bezużytecznych lub wręcz szkodliwych zawodów, takich jak telemarketerzy, prawniczki, strażnicy więzienni, analitycy finansowi, ekspertki od kreowania wizerunku, biurokraci i polityczki – i gdyby najlepsi naukowcy przestali pracować nad bronią jądrową i systemami gry na giełdzie, a zajęli się automatyzacją niebezpiecznych lub uciążliwych zadań, takich jak wydobywanie węgla albo sprzątanie toalet, a pozostała część koniecznej do wykonania pracy zostałaby równo rozdzielona między wszystkich? Pięć godzin dziennie? Cztery? Trzy? Może tylko dwie? Nikt tego nie wie, bo nikt nawet nie zadaje tego pytania. Anarchiści i anarchistki uważają, że właśnie takie pytania musimy sobie zadawać.\n4. Czy naprawdę wierzysz w zasady, które wpajasz swoim dzieciom albo które rodzice przekazali tobie?\n„Nieważne, kto zaczął”. „Nie rób drugiemu, co tobie niemiłe”. „Posprzątaj po sobie”. „Postępuj wobec innych ludzi tak, jak chcesz, by postępowano wobec ciebie”. „Nie traktuj kogoś gorzej, dlatego że jest od ciebie inny”. Zdecydujmy: czy świadomie okłamujemy nasze dzieci, kiedy uczymy je odróżniać dobro od zła, czy też jesteśmy gotowi i gotowe wziąć te zasady na poważnie? Bo jeśli zastosujemy te normy moralne konsekwentnie, dojdziemy do anarchizmu.\nOto jedna z nich: „nie rób drugiemu, co tobie niemiłe”. Wystarczyłoby poważnie potraktować tylko tę jedną regułę, aby niemal całkowicie podważyć zasadność nie tylko każdej wojny, ale i całego systemu wymiaru sprawiedliwości. To samo dotyczy wspólnoty i wzajemności w relacjach między ludźmi. Uczymy dzieci dzielenia się z innymi, zwracania uwagi na ich potrzeby i pomagania sobie wzajemnie – po czym wracamy do „rzeczywistości” i z góry zakładamy, że każdy człowiek jest z natury samolubny i rywalizuje z nami.\nAnarchiści i anarchistki uważają, że zasady, które wpajamy naszym dzieciom, są słuszne. W historii ludzkości praktycznie nie ma takiego wartościowego osiągnięcia, odkrycia czy wynalazku, które powstałyby bez współpracy i wzajemnej pomocy. Nawet dziś wydajemy więcej pieniędzy na potrzeby naszych przyjaciół i członków rodziny niż na własne. Jednostki ambitne i skłonne do rywalizacji pewnie będą istnieć zawsze. Nie ma jednak powodu, by cały system społeczny miał zachęcać do takich postaw – a tym bardziej by zmuszał ludzi do konkurowania o podstawowe zasoby konieczne do życia. To służy tylko władzy, bo najłatwiej jest nami rządzić, gdy żyjemy w strachu przed innymi ludźmi.\nDlatego anarchiści i anarchistki wzywają do oparcia społeczeństwa nie tylko na dobrowolnym zrzeszaniu się, ale także na wzajemnej pomocy. Prawda jest taka, że dzieci najczęściej wychowują się w moralności zbliżonej do anarchistycznej, po czym dorastają i stopniowo przekonują się, że świat ludzi dorosłych kieruje się zupełnie innymi prawidłami. Dlatego młodzi ludzie tak często się buntują albo czują się wyalienowani, miewają nawet myśli samobójcze, a jako dorośli stają się zrezygnowani i zgorzkniali. Często jedyną pociechą pozostaje to, że mogą wychować własne dzieci i udawać przed nimi, że świat jest sprawiedliwy. A gdyby tak zbudować świat naprawdę oparty przynajmniej na zasadzie sprawiedliwości? Czy nie byłby to najwspanialszy dar, jaki można dać swoim dzieciom?\n5. Czy sądzisz, że ludzie są z natury źli i zdeprawowani, a pewne grupy ludzi (na przykład kobiety, osoby niebiałe, biedne lub słabiej wykształcone) są gorszego sortu i muszą podlegać władzy lepszych od siebie?\nJeśli tak, to… no cóż, jednak nie jesteś anarchist(k)ą!\nAle jeśli te przekonania nie są ci bliskie, to znaczy, że już teraz zgadzasz się z 90 proc. zasad anarchizmu i bardzo możliwe, że stosujesz je we własnym życiu. Gdy traktujesz drugiego człowieka z rozwagą i szacunkiem, jesteś anarchist(k)ą. Gdy dyskutujesz z innymi na temat różniących was poglądów, starając się osiągnąć rozsądny kompromis, gdy wsłuchujesz się w to, co inne osoby mają do powiedzenia, a nie pozwalasz, by jedna osoba decydowała za wszystkich, jesteś anarchist(k)ą. Gdy masz możność kogoś do czegoś zmusić, ale zamiast tego apelujesz do jego lub jej poczucia rozsądku i sprawiedliwości, jesteś anarchist(k)ą. To samo, gdy dzielisz się czymś z przyjacielem lub przyjaciółką, gdy wspólnie postanawiacie, kto pozmywa naczynia, i zawsze, gdy w jakiejkolwiek sytuacji kierujesz się poczuciem sprawiedliwości.\nCzęsto podnosi się w tym miejscu argument, że nawet jeśli zasady, o których mowa, sprawdzają się w niewielkich grupach ludzi, trudno sobie wyobrazić stosowanie ich w zarządzaniu miastem czy całym krajem. Ten argument nie jest pozbawiony racji. Jeśli zdecentralizujemy społeczeństwo i oddamy możliwie jak najwięcej władzy małym społecznościom, nadal pozostanie mnóstwo przedsięwzięć, które trzeba koordynować – od transportu kolejowego po kierunki badań medycznych. Jednak z faktu, że coś jest skomplikowane, nie wynika, że nie da się tego urządzić demokratycznie. Po prostu wymaga to bardziej skomplikowanych rozwiązań.\nAnarchiści proponują wiele możliwych koncepcji i wizji tego, jak złożone społeczeństwo mogłoby samo sobą zarządzać. Ich przedstawienie nie mieści się w tym krótkim wprowadzeniu. Wystarczy stwierdzić, że po pierwsze wielu ludzi poświęciło już dużo czasu na opracowanie modeli funkcjonowania prawdziwie demokratycznego i dobrze funkcjonującego społeczeństwa, a po drugie – i równie ważne – żaden z anarchistów nie twierdzi, że ma idealny plan. Bo właśnie najgorszym rozwiązaniem byłoby przymusowe narzucanie społeczeństwu gotowych rozwiązań.\nPrawdopodobnie nie umiemy sobie nawet wyobrazić połowy problemów, jakie napotkamy, próbując stworzyć demokratyczne społeczeństwo. Wierzymy jednak, że dzięki ludzkiej pomysłowości wszystkie takie problemy dadzą się rozwiązać, o ile tylko będziemy przestrzegać podstawowych zasad – które ostatecznie są po prostu fundamentalnymi zasadami zwykłej ludzkiej przyzwoitości.


Lucifer to jeden z największych hitów na Netflix, więc setki jego użytkowników z niecierpliwością czekają na piąty sezon sequela serialu. Istnieje wiele dowodów na to, że właśnie nieoficjalnie poznaliśmy datę premiery nowych odcinków. Ujawniony przez sam Netflix. Potem sam go zdjął.\nPolscy posiadacze kont byli za nimi podczas największego porannego wydarzenia z transmisją strumieniową. Jednak dla wielu z nich najważniejszą informacją nie jest to, że Netflix opublikował pełną listę nowości dzisiaj, w kwietniu 2021 roku. W międzyczasie na stronie serwisu pojawiły się bardzo ważne informacje o nowych odcinkach „Lucyfera”.\nJeden z najpopularniejszych seriali w Polsce dobiega końca, na który czekali fani. Pod koniec ubiegłego roku scenarzyści serialu oficjalnie ogłosili widzom, że zakończyli prace nad scenariuszem sezonu 6. To miało być dokładnie to zakończenie, o którym marzyli lata temu. Zanim jednak to nastąpi w VOD, muszą pojawić się odcinki drugiej części piątego sezonu. Wygląda na to, że stanie się to w maju tego roku.\nNetflix ogłosił na swojej stronie internetowej, że nowy odcinek „Lucyfera” zostanie pokazany 28 maja.\nInformacje na ten temat szybko zniknęły ze strony, ale uważni fani produkcji zauważyli to w porę. Obecnie możesz przeczytać zwiastun w tym samym miejscu: „Wkrótce więcej odcinków”. Tak więc data premiery ostatniego odcinka piątego sezonu „Lucyfera” była najprawdopodobniej spowodowana błędami ludzkimi lub mechanicznymi.\nAktorzy tacy jak Tom Ellis, Lauren Germain, Leslie Ann Brandt, Amy Garcia, DB Woodside, Scarlett Esteves, Rachel Harris i Kevin Alejandro powrócą do obsady. Pierwsza połowa poprzedniej wersji zakończyła się dobrze Cliffhangerem Kiedy Bóg (w tej roli Dennis Dexter Heisbert) przerwał walkę Lucyfera z jego bratem Michaelem.\nAktualizacja (29 marca, godz. 20:07):\nNetflix właśnie oficjalnie potwierdził, że 28 maja na platformie pojawi się drugi odcinek piątego sezonu „Lucyfera”.


5 maja 2019 0 komentarzy\nBlogi TreningoweCiekawostki treningoweMotywatoryTrening\nWitajcie biegacze i miłośnicy biegania! Witajcie szanowni czytelnicy! Zapraszam Was do zapoznania się z moimi rozważaniami o jednym dniu z życia „biegacza”.\nfoto: Mateusz Malewski.\nKiedy biegacz chce poczuć się mistrzem, widzi podium na finiszu (we snach), męczy nogi, traci oddech, gubi rytm… Taki oto początek poukładał mi się w myślach. Kiedy się zapisałem na pierwszy w życiu półmaraton, zrobiłem to raczej dla draki. Chyba nawet nie myślałem wnieść opłaty bo zaraz po kliknięciu w ikonkę „zapisz”, chciałem zrezygnować. Tyle razy pisałem, że biegać po prostu nie lubię. Raczej przestraszyłem się - 21 km i kilka metrów… przecież to jest kosmos. Ale kosmos intryguje, ciekawi, przyciąga. Pomyślałem sobie, że od zapisania do startu jest tyle czasu na przygotowania, że pewnie każdy by się przygotował. Ale zawsze można znaleźć przeróżne wymówki, żeby tylko nie biegać. I znajdowałem.\nTak też… kilometrów w moich nogach nie było ani w marcu ani też w kwietniu zbyt dużo. Zatem pomysłów, by zrezygnować z próby przełamania bariery życiowego rekordu jaki dotychczas zamknął się na 18 km, było wiele. Ale rodzina, rodzina, i znów rodzina - ciągle słyszałem: „kto jak nie ty”. No i w ramach przygotowań przebiegałem różnie . Najdłuższy odcinek to 15 km. Później czułem się przez kilka dni jak puree. Zaporą do udziału w półmaratonie stał się czas 1 godzina i 44 minuty na testowym odcinku.\nAle stało się! 1 maja 2019 roku o godzinie 11.00 stanąłem na starcie półmaratonu Grudziądz - Rulewo śladami Bronka Malinowskiego. Pogoda wyśmienita. Okoliczności sprzyjające. Towarzystwo dobre – obok mnie kolega Adam. Miejsce: stadion miejski GKS Olimpia Grudziądz. Przed startem fizjologiczne emocje... (masakra) Plan miałem bardzo diabelski: nie zejść z trasy, nie być ostatnim i zmieścić się w limicie czasowym (3 godziny) biegu. Powiedziałem sobie, że w najgorszym scenariusz dojdę do mety. Kolega Adam, bardziej doświadczony w dłuższych biegach niż ja, również debiut w półmaratonie, wyraził chęć zaliczenia trasy wspólnym tempem. Przyjęliśmy, że będzie to 6:00 – 6:30 na kilometr. Taki plan. Pierwsze dwa kilometry, to wiadomo, ścisk w tłumie biegaczy i rozgrzewkowe tempo w okolicach 6:50 na kilometr. Pozwoliło nam to na rozgrzanie mięśni i stopniowe zwiększenie tempa do planowanego. Słuszna była decyzja ustalenia przeciętnej prędkości już na około 5 km, ponieważ w tych granicach mijaliśmy pierwszych zwalniających.\nGrudziądzki most imienia patrona biegu, Bronisława Malinowskiego, który w dodatku jest najdłuższym mostem kolejowo – samochodowym w Polsce, dostępnym też dla pieszych, to była pierwsza część kilkukilometrowego prostego odcinka. Tam właśnie wyprzedzaliśmy największą ilość biegaczy. Równe tempo udało nam się trzymać. Dzięki temu nie pozostawaliśmy na tyłach biegu. Długa prosta dała się we znaki. Słońce i jeszcze raz słońce. Zaraz za rondem, na odcinku zabudowanym i otoczonym drzewami mogłem odsapnąć i złapać więcej tchu i uzupełnić płyny. Zazwyczaj na 10 km dopadał mnie kryzys. Tym razem było inaczej, nadal czułem się dobrze i miałem siły na utrzymywanie się zaraz za plecami Adama. Świetnie mnie motywował i co jakiś czas pytał czy wszystko ok. Tego dnia zaczęło się na 15-18 kilometrze: pierwsze bóle i pierwsze myśli o rezygnacji. Przeszeregowałem myśli, krzyknąłem sobie kilka razy… pomogło. Odreagowałem! „Poleciałem dalej”.\nWtedy wiedziałem już, że bieg ukończę. Bolała stopa, wykwitł pęcherz. Cóż, taki los maratończyka. Ostatni odcinek, przed którym mnie ostrzegano, jakoś dziwnie umknął mi i nie pamiętam podbiegu. Myślałem tylko o stawianiu kroku za krokiem i próbie dogonienia Adama. Kolega jakoś dziwnie oddalał się ode mnie… myślałem: „słabnę”, jak to możliwe, przecież trzymam się założonego tempa. Pamiętam jednak, jak wyprzedzałem kolejnych biegaczy. Pamiętam swój krzyk do siebie. Serio! Pomagały mi te moje krzyki. Zobaczyłem cudowny napis z nazwą miejscowości: Rulewo. Rulewo ty moje! I znowu krzyczę k…a, dam radę, dam radę! Parku w Rulewie, który stanowił ostatni odcinek trasy, nie pamiętam. Ocknąłem się z medalem na szyi.\nTak to mniej więcej wyglądało. Nie mogę w tym tekście pominąć istotnych spraw. Pierwsza z nich to mój czas: 2 godziny 7 minut i 10 sekund. Grubo poniżej czasu o jakim myślałem. Zakładając utrzymanie tempa 6:30 skończyłbym ten bieg w czasie 2:20:00 do 2:30:00. Całkowita niespodzianka i sukces. Może raczej składowa mojego sukcesu. Ukończenie pierwszego w życiu półmaratonu to też sukces.\nCo do samej organizacji i trasy. Bardzo wysoki poziom. Wszystko dopięte na ostatni guzik; start planowo, trasa idealnie oznakowana, duże tablice z kilometrami na trasie. Ciągle pojawiający się ratownicy medyczni. Woda i owoce na trasie, kurtyny wodne od nieocenionych strażaków. Wszystko w porządku. Pełen profesjonalizm. Pakiet startowy ze świetnym kubkiem z grafiką stworzoną przez Mateusza Pawlika autora mojego blogierskiego loga, sztos! Medal na mecie, którego autorką jest Magda Jodko, również mega co potwierdzam niemal zawsze. Cała inicjatywa zaplanowana i zrealizowana po raz siódmy z rzędu. Brawo MORIW i wszyscy, którzy pomagali. No i kibice. Byli wszędzie; stali w takich punktach, gdzie się ich nie spodziewałem. Nie wiedziałem, że komuś będzie się chciało podążać za most czy na rondo w Grupie, by kibicować swoim znajomym i rodzinie. Niesamowite, że w tylu punktach kibicowano również i mnie, i to z imienia i nazwiska. Fantastyczna sprawa! Mimo obolałych ciągle stóp, jestem zadowolony i szczęśliwy. Powiem Wam: było warto, i… chcę to powtórzyć, a nawet pójść o krok dalej… niech boli, niech się dzieje…\n... a jutro jeszcze jedna ciekawostka związana z minionym półmaratonem.\nTagi: bieganie, biegi, grappler biega, półmaraton, run, trenować z najlepszymi


Mieszkania Malawa - wynajmę i sprzedam mieszkanie w Malawie\nStrona główna Mieszkania Malawa\nNa sprzedaż 3 pokojowy apartament w Krasnem dostępny od maja 2022 r. Lokal znajduje się na 1 piętrze w nowo wyremontowanym, 3 kondygnacyjnym domu i posiada niezależne wejście. Budynek został dodatkowo ocieplony z zewnątrz, zostały wymienione wszystkie instalacje oraz okna, Dzięki nowej elewacji budynek ma nowoczesny wygląd. Apartament o powierzchni 83 m2 sprzedawany jest w stanie deweloperskim z m... więcej »\nKraczkowa » pl. Przystanek\nBiuro nieruchomości Dream House Brokers prezentuje Państwu mieszkanie na wynajem w miejscowości Kraczkowa . Nieruchomość o powierzchni 90 m2 , usytuowana jest na pierwszym piętrze w budnku wolnostojącym. To przestronny i jasny apartament. Jeżeli szukasz mieszkania w niedalekiej odległości od miasta, jest to idealne rozwiązanie. (...) Pokaż więcej Biuro nieruchomości Dream House Brokers prezentuje... więcej »\nMieszkania Malawa Domy Malawa Działki Malawa Lokale użytkowe Malawa 2 pokojowe Malawa 3 pokojowe Malawa\nMieszkania Rzeszów (3679)\nDziałki Rzeszów (339)\nNieruchomości Rzeszów (5827)


Pogoda Głębocko ⇒ Prognoza pogody w Głębocku • Pogoda na dziś ⇒ jutro, na cały, dzień, wieczorem w Polsce METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Głębocku na 20 10 - 24 10\nPogoda w Głębocku: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Głębocku: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Głębocku: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Głębocku: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Głębocku: Deszcz - 4-14 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.


Gramster.pl » Blizzard nie kończy zachwycać – Heroes of the Storm!\nSierpień 14, 2015 | Posted in Darmowe gry, MMO | No comments\nHeroes of the Storm to kolejny głośny tytuł jakim obdarował nas wszystkich niezawodny Blizzard Entertainment. Nie mogło być inaczej! Firma ta podbijała już świat grami takimi jak World of Warcraft, Diablo, Starcraft, Hearthstone i śmiało mogła ubiegać się o miano najlepszego producenta gier online na świecie. Jednak brak wśród wyżej wymienionych tytułów dwóch na pewno głośnych typów gier. Nie ma tu typowego FPSa (który nawiasem mówiąc już jest zaplanowany i niedługo rozpoczną się beta testy gry o tytule Overwatch, która już nawet pojawiła się w menu wyboru aplikacji Battle.net) oraz gry typu MOBA (Multiplayer Online Battle Arena). Czym jest MOBA? Brzmi obco? Może tylko w pierwszej chwili, gdyż jestem przekonany, że każdy z Was słyszał o grach takich jak League of Legends, czy Dota. Tak! Właśnie sieciówka w takim stylu jest już dostępna dla wszystkich za darmo (od czerwca tego roku) i nosi wyżej wspomniany przeze mnie tytuł Heroes of the Storm!\nKtoś rzekłby nuda. Co nowego można wprowadzić, co nie wskazywałoby na to, że nowa gra typu MOBA nie będzie po prostu w większości kopią przykładowo League of Legends. Otóż mam dla Was niespodziankę – Heroes of the Storm różni się BARDZO od wcześniej znanych tytułów i myślę, że między innymi tym przyciągnęła taką ilość fanów do tej pory, że już śmiało organizowane są profesjonalne turnieje! Choć oczywiście główny i jedyny tak naprawdę dający ostateczne zwycięstwo cel jest jeden i ten sam – zniszczyć bazę naszych oponentów!\nPierwszą innowacją i myślę, że niezwykle cieszącą szczególnie fanów produkcji Blizzarda, są postacie w tej grze. Otóż stając się nowym graczem, ale znającym świat Blizzarda, nie będzie sytuacji jak w LoLu – wchodzimy do gry i nagle staje przed nami ponad 100 całkowicie nie znanych nam postaci, które będą nam się jeszcze przez długi czas mylić. Nie tutaj! Znacie Thralla i Jainę Proudmoore? A może Tyraela i Kerrigana, albo Zeratula i Novą? Tak! Heroes of the Storm daje nam możliwość wcielenia się w postacie z innych gier tego samego producenta. Mamy do wyboru najbardziej znane postacie z WoWa, Diablo, Starcrafta! Umiejętności ich też nie są przypadkowe, tylko powiązane ze stylem walki jaki prezentuje dana postać w jej pierwowzorze. Dzięki temu mamy przykładowo możliwość rozstrzygnięcia wielu znanych pojedynków jak walka Arthasa z Utherem, albo możemy sprawdzić jak dwie podobne do siebie postacie, ale z dwóch różnych światów spiszą się w walce między sobą, czy też stając po jednej stronie np. Zeratul walczący z Illidanem! Jeśli chodzi o mnie – MEGA!\nPozostając przy postaciach poznajmy też typy postaci. Oczywiście jest odwieczny podział na postacie typu melee (walczące wręcz), albo ranged (na dystans). Ale do tego są też 4 rozejścia. Możemy zagrać Zabójcą (Assassin) – jak np. Illidan, Wojownikiem (Warrior) – jak np. Muradin Miedziobrody, Pomocnikiem (Support) – jak np. Malfurion, albo Specjalistą (Specialist) – jak np. Jaina Proudmoore. Zabójcy charakteryzują się zwykle możliwością zadania ogrooomnych obrażeń, jednak są z reguły dość „papierowi”, czyli mało wytrzymali, więc należy na siebie uważać i grać na tyle umiejętnie, by zadać „Tons of damage”, ale też nie zginąć za szybko, lub wcale. Wojownik może śmiało rzucić się w środek walki, przyjmować w siebie obrażenia, starając się skupić je na sobie, zamiast na mniej wytrzymałych współwalczących ze sobą postaciach. Pomocnik wspiera swoją drużynę umiejętnościami leczącymi, czy różnymi wzmocnieniami, lub osłabieniami i negatywnymi efektami dla drużyny przeciwnej. Natomiast specjalista z reguły charakteryzuje się umiejętnościami oblężniczymi, lub zwyczajnie stosującymi magię ofensywną.\nDalej mówiąc o postaciach przenieśmy się do rozgrywki. Każdy bohater zaczyna mając od razu wszystkie swoje podstawowe skille z wyjątkiem ultimate. Mogą to być umiejętności zarówno aktywne jak i pasywne i z reguły są rozmieszczone pod hotkeyami pod Q,W,E,R (ultimate) oraz niektóre postacie mają też jakąś umiejętność pod skrótem klawiszowym D. Levelując postać, nie musimy rozwijać naszych umiejętności, w sposób taki, że jedynie zwiększamy moc tej umiejętności, ale po każdym wbitym poziomie mamy do wybrania jeden z przeważnie pięciu możliwych talentów. Oczywiście jest to też wzmocnienie tej umiejętności, jednak nie zawsze, a w zasadzie chyba nawet rzadziej chodzi tu jedynie o poprawienie statystyk umiejętności, jak ilość zadawanych/leczonych obrażeń, czy czas trwania czegoś. Każdy talent dodaje jakiś ciekawy efekt do umiejętności, niekiedy zmienia nawet trochę zasadę działania.\nInną moim zdaniem fajną zmianą jest fakt, że levelujemy jako cała drużyna jednocześnie. Nikt nie dostaje indywidualnie punktów doświadczenia, tylko są one rozdzielane na cały team. Czyli nie spotkamy się z sytuacją, że powiedzmy na innej linii, komuś z naszej drużyny nie idzie i ginie cały czas, to za chwilę się okaże, że my osobiście, nawet nie ginąc w ogóle, mamy powiedzmy 9 lvl, a za moment nam wparuje bestia z innej linii, nafeedowana po wsze czasy, co już ma 12 lvl i nas zabije w 3 sekundy, bez żadnych szans z naszej strony, by mu cokolwiek zrobić. Oczywiście może się zdarzyć sytuacja, że cała nasza drużyna ma powiedzmy 9 lvl, a drużyna przeciwników już 11, ale jeśli już mamy do czynienia tutaj z tak dużą przewagą na skalę całej drużyny, to znaczy, że nie jakiś jeden słabszy gracz się nam trafił i psuje rozgrywkę, tylko raczej całej naszej drużynie nie idzie. Oprócz tego taka przewaga nawet całej drużyny rywali nie jest jednoznaczna z ich automatyczną wygraną. Wyobraźcie sobie jakby w LoLu cała drużyna miała 2 lvle więcej od najlepszej postaci naszej drużyny. Surrender! Waste of time! A tutaj? Niekoniecznie! Gdyż tutaj większą wagę od samego PvP, mają obiektywy i pewne zadania, które musimy wykonywać na konkretnych mapach.\nA jeśli już mowa o mapach. Oto kolejna, może nie powiem przewaga nad LoLem, gdyż to zależy od gracza co woli, ale na pewno różnica. W LoLu do znudzenia grana jest na najwyższym poziomie i na większości gier rankingowych mapa Summoner’s Rift, czyli klasyczne pole bitwy do walki 5 vs 5. Tutaj natomiast mamy dostępne 8 różnych map, z których jedna jest losowana przed każdą grą i na każdej mapie chodzi o zupełnie coś innego! Oto one:\nTutaj co jakiś czas na środku rozpoczyna się walka pomiędzy dwoma nieśmiertelnymi. Jeden jest po naszej stronie, drugi przeciwko. Zadaniem obu drużyn jest pomóc wygrać walkę temu naszemu. Wówczas on przenosi się na jedną z linii i pomaga nam w niszczeniu bazy przeciwnika, a trzeba przyznać, że jest to ogromna, wytrzymała i dużo bijąca bestia! Strategie mogą być przyjęte dwojako. Można w pełni sił napierać po prostu i atakować wrogiego nieśmiertelnego, albo bronić naszego przed drużyną przeciwną. Wybór odpowiedniej strategii może zależeć od tego, czy wielki IMMORTAL stanie po Waszej stronie.\nTu naszym głównym zadaniem jest zbieranie klejnotów, by obdarować nimi Pajęczą Królową. Wylatują one z pająków, które chodzą z mobami po liniach oraz z zabitych bohaterów. Jako drużyna musimy odpowiednią ilość takich klejnotów złożyć w ofierze i wówczas na każdej linii pojawiają się podwładni Pajęczej Królowej, którzy pomagają nam w walce, gdy zostaną zabici, zbieranie klejnotów zacznie się od nowa, z tym, że drużyna, która poprzednio przywołała wielkie pająki, potrzebuje teraz oddać kilka klejnotów więcej. Należy tutaj uważać, by nie mieć zbyt dużej ilości drogocennych kamieni przy sobie, gdyż w przypadku śmierci, wylatują nam wszystkie i musimy zbierać od nowa.\nŻebyście nie mówili, że wszędzie tylko przyzywamy jakieś bestie, które nam pomagają pushować, tutaj dla odmiany co jakiś czas na mapie aktywują się świątynie. By ich moc sprzyjała naszej drużynie, należy stać w ich obrębie i nie dać się strażnikom, którzy będą się pojawiać, by z nami walczyć, ani drużynie przeciwnej, która też będzie chciała zająć te błogosławione miejsca. Drużyna, która utrzyma przewagę pod świątyniami, wyłoni się laser, który będzie z ogromną siłą ciskał w kondygnacje rywali.\nNa tej mapie przyjdzie nam walczyć wśród ogrodów. Powinno być miło, prawda? Otóż za dnia – owszem, ale nocą? W nocy pośród krzewów pojawiają się truchła, które musimy unicestwiać. Z zabitych stworków będą wylatywać nasiona, które należy zbierać. Drużyna, która jako pierwsza uzbiera 100 nasion, będzie miała możliwość uwolnienia w swojej bazie wielkiego Ogrodowego Koszmara, z tą różnicą, że tym razem jeden z nas się w niego zamieni, zyskując niewyobrażalną siłę i nowe umiejętności. Gdy rywale się już uporają z nami w skórze potwora, po prostu nasz bohater wyleci nienaruszony i może kontynuować walkę. Oczywiście to nie jest gra do jednego przejęcia potwora! Noc nastanie wielokrotnie.\nWalka w porcie? Czemu nie! Tu mamy poniekąd połączenie zasad z map Podniebna Świątynia oraz Grobowiec Pajęczej Królowej. Naszym zadaniem jest zbieranie monet – dublonów – które wylatują z zabitych bohaterów, najemników oraz od czasu do czasu pojawiających się skrzyń na skarby. Gdy już uzbieramy i oddamy określoną ilość, statek Czarnosercego swoimi armatami zacznie ostrzeliwywać struktury rywala. Należy uważać tak jak poprzednio, by nie mieć zbyt dużej ilości monet przy sobie, gdyż w przypadku śmierci – tracimy wszystkie.\nPonownie przyjdzie nam walczyć wśród ogrodów. Jednak w przeszłości miejsce to wyglądało zupełnie inaczej, a mianowicie było ognistą krainą zamieszkaną przez smoki! Na mapie znajdują się dwie świątynie, po jednej odpowiednio na górnej i dolnej alejce. Co jakiś czas będą one się aktywować i wówczas naszym zadaniem jest przejąć kontrolę nad nimi (stojąc w ich obrębie). Tutaj jednak, by to przyniosło pożądany efekt, jedna drużyna musi mieć aktywowane obie świątynie w jednym czasie! Gdy tak się stanie, zostaną wystrzelone promienie w kierunku posągu smoczego rycerza, znajdującego się przy środkowej alejce. Jeden z graczy musi wówczas podejść i aktywować pomnik, po to by zamienić się w ogromnego smoka!\nKlimat dla tych lubiących truposzy też musiał zostać uwzględniony na jednej z map! Jak sama nazwa mapy wskazuje, mamy tu do czynienia z kopalnią, do której wejścia będa co jakiś czas odblokowywane. W podziemiach przyjdzie zmierzyć nam się z rozsianą armią nieumarłych. Z pokonanych zombiaków będą wylatywać czaski, które należy zbierać. Ogólna ich liczba, dla obu drużyn łącznie wynosi 100. Gdy wszystkie zostaną zebrane, na powierzchni dla obu drużyn pojawi się niedługo golem, który będzie walczył dla nas. Jednak jeden z teamów – mianowicie ten, który uzbierał więcej czaszek – otrzyma silniejszego stronnika. Różnica też ma znaczenie, gdyż powiedzmy jak stosunek czaszek będzie wynosił 51-49, to siła golemów, nie będzie aż tak zróżnicowana, jednak, gdy jedna z drużyn uzbiera 80, a druga tylko 20… Niech ta druga zaczyna już się modlić!\nCo jakiś czas, w całkowicie losowych miejscach na mapie pojawiać się będzie przedmiot do zebrania, który dosłownie rzecz ujmując jest daniną od Władcy Kruków. Oczywiście mówiąc „całkowicie losowe miejsce” mam na myśli takie, które jest dostępne zarówno dla jednej, jak i drugiej drużyny, czyli nie pojawi się to nagle komuś pod samą bazą. Może pojawić się bliżej bazy rywali, może bliżej naszej, może dokładnie pośrodku, ale na pewno obie drużyny, będą miały do tego równie łatwy dostęp. Gdy jeden z teamów zbierze już 3 takie itemy, Władca Kruków rzuci klątwę na drużynę rywali, która sprawi, że wszystkie budynki, które mają zdolność atakowania – utracą tę zdolność oraz wszystkie moby wychodzące z bazy rywali będą miały tylko i wyłącznie 1 punkt hp. Oczywiście to się utrzymuje tylko przez jakiś czas, potem znika i daniny można zbierać od nowa.\nDo wyżej wymienionych map niedługo dojdzie kolejna, gdyż na Gamescom, które odbywało się z początkiem sierpnia, przedstawiciele Blizzardu ogłosili, że najnowsza mapa jest już w fazach testowania!\nCo jeszcze odróżnia HotS od innych gier MOBA? Chociażby obozowiska potworów „w lesie”. Tutaj pokonanie takich potworów, czy jakiegoś bossa, oznacza, że za moment one ożyją, by stanąć po naszej stronie. Wyjdą na linię i atakują razem z nami! Do tego statystyki liczą się w jednej kolumnie sumując nasze zabójstwa jak i asysty, co eliminuje ryzyko kłótni w zespole, które często się zdarzają na niskim poziomie o przysłowiowy „ks”, czyli dobicie rywala, które należało się komuś innemu. Tu wszystko liczone jest razem, jedynie dla satysfakcji, w momencie zabójstwa jest pokazane, kto dokładnie zadał ostatni cios. Dochodzi do tego wszystkiego fakt, że (w grach trybu normalnego) postać, którą chcesz zagrać wybierasz już przed grą. Nie ma niepotrzebnych kłótni, że ten nie chce grać supportem, a tamten specjalistą. Grasz tym, czym chcesz! Różnic jak i podobieństw jest jeszcze mnóstwo, jednak każdy najlepiej się o tym przekona na własnej skórze … czy tam klawiaturze!\nTagged: diablo, Heroes of the Storm, hots, LoL, moba, Starcraft, warcraft, WoW


Studia, praca, "osobliwe zainteresowania" | TVN Warszawa\nTVN24Kajetan P. został zatrzymany na Malcie 17 lutego\nStudia filozoficzne, zamiłowanie do greki i łaciny, staże w gazetach i pismach, w końcu praca w bibliotece - zainteresowania i kierunki, w których Kajten P. chciał rozwijać swoją karierę, nie mogłyby w żaden sposób doprowadzić do wniosku, że jest zdolny do okrutnej zbrodni. Tę jednak - jak podejrzewa policja - popełnił 3 lutego na warszawskiej Woli.\nKajetan P. został zatrzymany na Malcie 17 lutego. Informację tę jako pierwszy podał dziennikarz śledczy portalu tvn24.pl Maciej Duda. Została ona następnie potwierdzona przez warszawską Prokuraturę Okręgową w Warszawie.\nO 27-latku, który najprawdopodobniej zamordował 30-letnią Katarzynę J., w ciągu dwóch tygodni od chwili odkrycia jej zwłok i ustalenia tożsamości, policji i mediom udało się dowiedzieć całkiem sporo.\nFilozofia, dziennikarstwo, staże w mediach\nAbsolwent filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i studiów licencjackich z dziennikarstwa, ostatnio pracował w jednej ze stołecznych bibliotek.\nWcześniej próbował swoich sił w mediach. Jak napisała w opublikowanym w swoim środowym wydaniu "Polityka", Kajetan P. zaczynał jeszcze w studenckim piśmie "PDF". Potem były też staże w "Gazecie Studenckiej" i "Res Publice Nowej".\nMężczyzna pojawił się nawet w samej "Polityce" i w lipcu 2013 r. w trakcie stażu przygotował tam konspekty trzech tekstów, które chciał opublikować.\n"Wydawały się przemyślane od strony zawartości, choć raczej monotonne pod względem tematyki – uznaliśmy je wtedy za wyraz szczególnych zainteresowań, a poglądy za dość osobliwe. W końcu wszystkie trzy konspekty na różne sposoby odnosiły się do historii kanibalizmu" – pisze "Polityka".Pierwszy nosił roboczy tytuł "Słynni smakosze – między Rzymem a Hannibalem Lecterem". W drugim, "Jak być dobrym mięsożercą", autor pytał, czy człowiek jadający mięso chociaż raz w życiu nie powinien zabić swojego obiadu własnoręcznie. W trzecim "Słowo o kanibalizmie" stawiał pytanie: "Cóż jest takiego złego w zjedzeniu ludzkiego mięsa?". Kończy go refleksja: "Gdybyśmy pominęli chrześcijańską doktrynę, jaka jest moralna różnica między zjedzeniem kurczaka a człowieka? Żadna".\nP. ponad dwa lata redagował też i robił korektę tekstów w jednym z serwisów internetowych.\nDziennik "Fakt" podawał w ostatnich dniach, że podejrzany o morderstwo próbował swoich sił także w Polskiej Agencji Prasowej.\n27-latek jako dziennikarz szukał pracy również poza Warszawą. Latem ubiegłego roku pojawił się w redakcji "Faktów Nyskich".\n- Na biurku naszej koleżanki, pod stertą papierów leżało (jego) CV. To był gorący lipcowy dzień. Byliśmy mocno zajęci, więc nie miałem za bardzo czasu, żeby z nim dłużej porozmawiać - mówi "Nowej Trybunie Opolskiej" Krzysztof Strauchmann, redaktor naczelny nyskiego tygodnika.\nP. w redakcji chciał zajmować się działem kultura. Według "NTO" P. w Nysie spędził kilka dni. W tym czasie miał pracować jako kelner w miejscowej restauracji.


Jak zaczać od nowa, jak należałoby postępować z nowo poznaną kobietą? - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nJak zaczać od nowa, jak należałoby postępować z nowo poznaną kobietą? - Netkobiety.pl\nForum Kobiet » ROZSTANIE, FLIRT, ZDRADA, ROZWÓD » Jak zaczać od nowa, jak należałoby postępować z nowo poznaną kobietą?\n1 Temat przez marcin1717 2013-06-16 09:55:37\nTemat: Jak zaczać od nowa, jak należałoby postępować z nowo poznaną kobietą?\nJestem 6 lat po ślubie kościelnym mam 2 dzieci 6 lat i 4 lata. Jestem tuż przed rozwodem. Żona ma od pół roku kochanka. Chciałbym, żebyście mi doradzili jak poznaję nową kobietę, to czy powinienem jej wszystko mówić od początku jaką mam sytuację czy poczekać ileś czasu. Ja nie chce mówić zaraz na 1 czy 2 spotkaniu że mam dzieci i że jestem w trakcie rozwodu, każda jedna da sobie ze mną spokój.. a po za tym myślę, że te pierwsze spotkania są i tak zapoznawcze, więc nie ma sensu przedstawiać swojego całego życia jak i tak nic z tego poważnego może w ogóle nie być. Mówię na razie że jestem po 6 letnim związku z kobietą i tyle, że nie chce o tym rozmawiać i tyle. W zasadzie nie kłamie tylko nie mówię wszystkiego, czyli tego że byłem po ślubie no i te dzieci czy dobrze robię?\n2 Odpowiedź przez Szarlotkanagorąco 2013-06-16 10:10:00\nOdp: Jak zaczać od nowa, jak należałoby postępować z nowo poznaną kobietą?\nWarto żebyś najpierw poukładał woje porozwodowe życie, relacje eks i dziećmi, a dopiero potem zaczynał jakieś nowe poważniejsze relacje z kobietami .\nAle jeśli już poznasz kogoś kto Cię zainteresuję bardziej na poważnie to bezwzględnie powinieneś od początku przedstawić sprawę jasno: masz dwoje małych dzieci. Ukrywanie tego nie ma sensu i jest nieuczciwe. Oczywiście dla młodych wolnych kobiet jest to raczej nie do przeskoczenia i większość tego nie zaakceptuje. No ale trudno. Możesz stworzyć udany związek tylko z kobietą, która zaakceptuje twoją sytuację.\nOczywiście nie mówię tu jakiś przelotnych historiach, wtedy nie ma powodu, żeby wtajemniczać każdą kobietą w twoje osobiste sprawy.\n3 Odpowiedź przez marcin1717 2013-06-16 10:17:02\nWiem. Tak jak mówisz tylko jeszcze nie wiem czy bede chciał czy ona by chciała coś na poważnie, dlatego nie mówie, wiem, że to nie jest w porządku. Chciałbym mieć singielke, ale może rzeczywiście zostaną mi tylko rozwódki....\n4 Odpowiedź przez pati31 2013-06-16 13:15:01 Ostatnio edytowany przez pati31 (2013-06-16 13:17:43)\nPo pierwsze sam bedziesz rozwodnikiem , a rozwodki beeeeeeeeeeeee.\nI te dzieci ? hallo to Twoje dzieci , kolego..........\nZalujesz ze masz dzieci? , to malutkie istotki , nic nie winne a Ty piszesz i jeszcze te dzieci?\nBrak slow rece mi opadaja .\n5 Odpowiedź przez nieznajoma2013 2013-06-18 16:08:40\nMoże na pierwszym spotkaniu faktycznie powinieneś sobie darować opowiadanie całej historii swojego życia. A nie lepiej byłoby poczekać na rozwód i dopiero wtedy poznawać nowe osoby? Jeśli osoba będzie ciekawska na pewno będzie wypytywać o Twoje życie i co wtedy powiesz? Nie każda uwierzy, że jesteś w trakcie rozwodu, większość pomyśli, że najzwyczajniej w świecie kłamiesz. Jak już Twoja sytuacja się ustabilizuje, będziesz miał rozwód to myślę, że nie powinieneś ukrywać tego,że jesteś po rozwodzie i masz dzieci. Jeśli komuś będzie zależało na Tobie to nawet ten niezbyt przyjemny fakt będzie w stanie zaakceptować.\n6 Odpowiedź przez Cyngli 2013-06-18 16:43:13\n"no i te dzieci..." mną wstrząsnęło.\nWobec tego uważam, ze powinieneś informować ewentualne wybranki o fakcie, iż dzieci posiadasz i jesteś w trakcie rozwodu, niech się nie łudzą, ze jesteś księciem z bajki...\n« Zostawił mnie bez słowa przez moją natrętność i szczerość. | ,,...separacja .. na jakis czas -,,jego slowa!!!! »


Miau.PL • Zobacz wątek - Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nWto sty 28, 2020 4:48\nTymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nPosty: 619 • Strona 41 z 42 • 1 ... 38, 39, 40, 41, 42\n» Nie sie 18, 2019 16:08 Re: Tymuś bez oczka i jego kumpel Ryś:)\nTymuś miał jednak trochę szczęścia w życiu - spotkał tabo10 i ciebie!\n» Nie sie 18, 2019 17:06 Re: Tymuś bez oczka i jego kumpel Ryś:)\nStrasznie smutne wieści.\n» Nie sie 18, 2019 18:18 Re: Tymuś bez oczka i jego kumpel Ryś:)\nŻegnaj Tymusiu [*]\n» Nie sie 18, 2019 19:02 Re: Tymuś bez oczka i jego kumpel Ryś:)\n» Nie sie 18, 2019 19:49 Re: Tymuś bez oczka i jego kumpel Ryś:)\nDrugi kochany kot za TM.\nBoże ile jeszcze mnie pokarasz? Tak dzień za dniem?? Ile jeszcze mam znosić kocich odejść??? I to tak ukochanych,wyjątkowych kotów!!!!\nmagdalena99, przytulam Cię mocno i dziękuję Ci stokrotnie za wspaniały dom,który dzięki Tobie dostał Tymuś.Dziękuję Ci za każdy dzień,który w nim spędził.Za Twą miłość i opiekę.\nNie,Tymuś nie był pechowy i nie miał odejść w brudnej,śmierdzące piwnicy warszawskiego blokowiska!\nPokazał światu,że koty bez oczka potrafią żyć pełnią życia i tylko my-ludzie stygmatyzujemy ich,odbieramy źle ich niepełnosprawność. Pokazał też,że z wetami-konowałami jak oprawca Tymusia, trzeba walczyć i można wygrać!!! Także przed sądem lekarsko-weterynaryjnym. I mnie,dzięki Tymusiowi i wlasnej determinacji się to udało.\nPokazał ile radości kot może dać ludziom,którzy go spotkali,a przede wszystkim Tobie.Okazał się też kotem terapeutycznym,który pomógł zmienić zdanie o kotach Twej znajomej.\nmagdalena99,przytulam stokrotnie i jeszcze raz wielkie dzięki za 7lat wspaniałego życia Tymka.Za każde jego wakacje na balkonie,w kwiatach i w jego ulubionej donicy,gdzie zakwitał piękniej niż najpiękniejszy kwiat... Za wszystko!\nDziękuję Ci też ,że w ostatnią podróż otulilaś go w kocyk ode mnie. Choć nie mogłam go sama wygłaskać i utulić,dobrze że choć zabrał cząstkę ode mnie.Dziękuję Ci stokrotnie.\n» Pon sie 19, 2019 8:07 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\n» Pon sie 19, 2019 10:58 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\n» Pt sie 23, 2019 21:14 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nŻegnaj kochany Tymoteuszku\nOstatnio edytowano Nie sie 25, 2019 18:41 przez magdalena99, łącznie edytowano 1 raz\n» Sob sie 24, 2019 6:11 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nBiegaj za TM [*]\n» Sob sie 24, 2019 11:45 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nSynku mój koci ukochany\nWciąż nie wierzę...\nNiestety to kolejny kocio stamtąd,który odszedł tak wcześnie. W zeszłym roku pożegnałyśmy z Jego Pańcią Ernesta.Mogli być braćmi.\n» Sob sie 24, 2019 20:31 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nA co było przyczyną śmierci Ernesta?\n» Sob sie 24, 2019 20:36 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\n» Czw sie 29, 2019 9:48 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nBezpośrednia przyczyną śmierci Ernesta była pnn. Wg mnie wywołana długim podawaniem sterydów na dziwne puchnięcie gardełka ,tchawicy-nie rozpoznano przyczyny u kiepskiego weta w Wyszkowie,potem w Wwie.Teraz myślę,że może to była astma? Alergii też nie rozpoznano.Wcześniej długo walczyl o życie po brudno wykonanej kastracji,potem wycięto coś na dziąśle,straszono nadziąślakiem-ale nie potwierdziło się,był pogryziony przez psa-udało się go wyprowadzić z tego,choć miał perforację jelita i było w pewnym momencie dość kiepsko.\nWstawię jego zdjęcie potem,to zobaczysz ,czy byli podobni\nGeneralnie miał trafić na wolność,ale ,że kastrację schrzanili i wydali mi kota z gorączką (w ostatniej chwili przed otwarciem transporterka przed wypuszczeniem,chciałam mu się dobrze przyjżeć,zapamiętać umaszczenie,by nie łapać ponownie tego samego kota i zauważyłam ,że się trzęsie. Miał wysoką temperaturę. Telefon do delfinki(*),a Ona by absolutnie nie wypuszczać i znów do weta. Reoperacja,potem od kroplówek miał martwicę skóry i znów nie mógł wrócić na wolność. Aż w międzyczasie się oswoił. I znalazł cudowny,kochajacy go dom. Pańcię swą ubóstwiał i żył u Niej ok.6lat. Wychodził,niestety,ganiał jak wściekły,obserwował kurki u sąsiadów. Miał dobre życie ,wielki dom,w którym ganiał.\nJa miałam ochotę otworzyć szampana jak poszedł do adopcji ,bo u mnie skakał tak,że mieszkanie się trzęsło. W swoim domku biegał tupiąc jak stado koni. Skakał z kredensu i biegał po strychu.Lubił wytargać saszetkę z wypitej herbaty i ją po domu rozwlec ,albo taplać i pacać łapką wodę.Mocno . Koniecznie w dużej misce,albo w garnku z obranymi ziemniakami.Ludzi się bał ,ale swoją Panią kochał. Żył z koleżanką/siostrą ze swojej piwnicy. Ona żyje do dziś w ich domku.\n» Czw sie 29, 2019 12:19 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\ntabo 10 - dlaczego to kara? Nie uważam. To było najwspanialsze 7 lat życia Tymusia. Zawsze chce się żeby to życie trwało i trwało. Magdaleno 99 bardzo współczuję straty. Pamiętaj o wszystkich dobrych i miłych chwilach spędzonych z Tymusiem i życzę żeby jak najszybciej łzy zastąpił tkliwy uśmiech.\n» Czw sie 29, 2019 18:50 Re: Tymuś[*] bez oczka - żegnaj wyjątkowy kocie\nTo nie był pierwszy mój kot, którego musiałam pożegnać, ale tym razem zupełnie sobie nie radzę.\nPosty: 619 • Skocz do • Strona 41 z 42 • 1 ... 38, 39, 40, 41, 42\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Google [Bot], lyudahodova i 62 gości


Listy do czcicieli Serca Jezusowego - Dostawa 0 zł (opr. miękka) - porównaj zanim kupisz\nPamiętniki, dzienniki i listy Dehon\nListy do czcicieli Serca Jezusowego - Dostawa 0 zł (opr. miękka)\nAutor Józef Gaweł\nListy do czcicieli Serca Jezusowego pisane były poprzez ks. Józefa Gawła SCJ do Sercańskiej Wspólnoty Świeckich (SWŚ) w latach 2003-2012. Miały one za cel formację duchową jej członków. Dzisiaj zostają udostępnione wszystkim czcicielom Serca Jezusowego. SWŚ jest bowiem jedynie jedną z niezwykle wielu wspólnot ludzi świeckich poświęconych Sercu pana Jezusa. Do\ntakich wspólnot należą: m.in. Arcybractwo Straży Honorowej Serca Jezusowego, Rodziny Serca Jezusowego. Wydaje się, że warto te materiały udostępnić wszystkim czcicielom Bożego Serca, żeby służyły one pogłębieniu duchowemu i ich obszerniejszej miłości do tego Najświętszego Serca.\nW drugiej części publikacji pozostały zamieszczone najważniejsze modlitwy czcicieli Serca Jezusowego i statut SWŚ.\nPodtytuł: 250 rocznica ustanowienia święta Najświętszego Serca Jezusowego (1765-2015)\nKod paskowy: 9788375193183\nAutorzy: Gaweł Józef\nKod wydawcy: 31031\n20,88zł Listy do czcicieli Serca Jezusowego\n18,36zł Listy do czcicieli Serca Jezusowego - Józef Gaweł\nPosługa egzorcysty (opr. miękka)\nDroższe Marki Dehon


wartościowanie wynagrodzeń w nf.pl\nwartościowanie stanowisk? Czy informować i zaangażować pracowników w cały proces? Jakimi metodami przeprowadzić wartościowanie? Jakich błędów unikać? M.in. na te pytania odpowiemy w\nwartościowanie stanowisk pracy. W założeniu zapewnia ono równą płacę za pracę o tej samej wartości. Aż 12 urzędów biorących udział w badaniu przy określaniu wysokości wynagrodzenia\nwynagrodzeń i ich sporą rozpiętość. Pensje dwóch osób pracujących w różnych firmach na analogicznych stanowiskach potrafią w Polsce różnić się o kilkadziesiąt procent. Pracownicy nie\nwynagrodzeń i struktura płac, nagradzanie i karanie, świadczenia socjalne i bytowe, szkolenie i rozwój zawodowy pracowników. Kodeks pracy Prawa i obowiązki pracowników w zakładzie pracy\nwartościowanie i nagradzanie za wydajność - przewartościowanie podstawowego podkładu do wynagrodzenia - określenie pozycji w przedsiębiorstwie\nwartościowanie stanowisk, polityka wynagrodzeń, zarządzanie talentami i efektywnością pracowniczą, wynagrodzenia kadry zarządzającej, badania opinii pracowników. Hay Group prowadzi\nwynagrodzeń Dokumentacja personalna Nowoczesne formy zatrudniania pracowników Zwolnienia pracownicze Główną zaletą Akademia Managera HR jest możliwość wyboru przez jego\nFirmy i oferty dla "wartościowanie wynagrodzeń"


Rywalizacja tytanów o "Tytany" | Dziennik Polski\nRywalizacja tytanów o "Tytany"\nOLA 5 marca 1999, 5:59\n(INF. WŁ.) Dziesiąta edycja Ogólnopolskiego i Międzynarodowego Festiwalu Filmu Reklamowego i Reklamy Crackfilm '99 rozpoczęła się wczoraj w krakowskim kinie "Kijów". Uczestniczy w niej ponad 1,5 tys. osób zawodowo związanych z rynkiem reklamy w Polsce. W opinii Lesława Wilka, dyrektora agencji "Crackfilm", będącej organizatorem imprezy, istotną zmianą w jej formule jest w tym roku odejście od nudnych prelekcji na rzecz interesujących prezentacji o charakterze scenicznym i ekranowym.\nRuszył Crackfilm '99\nCrackfilm jest jedną z większych imprez tego typu w Europie Środkowej. Jej celem jest prezentacja rynku reklamowego w Polsce i porównanie osiągnięć rodzimej reklamy z tym, co się dzieje w tej dziedzinie na Zachodzie. Na program festiwalu składają się prowadzone przez ekspertów z kraju i zagranicy prezentacje i wykłady dotyczące najważniejszych zjawisk reklamowych, a także pokazy laureatów najsłynniejszych światowych festiwali (takich jak Clio Awards, Cannes Lions, Cresta Awards, London Festiwal i Golden Drum). Głównym punktem programu są jednak prezentacje najlepszych reklam z poprzedniego roku, które biorą udział w licznych konkursach.\nW tym roku 101-osobowe jury złożone z pracowników wyższych uczelni, dziennikarzy, fotografików, szefów i dyrektorów kreatywnych agencji przyzna nagrody - statuetki "Tytanów" w dziewięciu kategoriach (piosenka reklamowa, wydarzenie promocyjne, fotografia, reklama zewnętrzna, reklama prasowa, reklama radiowa, adaptowane na polski rynek filmy reklamowe, polskie filmy reklamowe i kampanie reklamowe). Do konkursu zgłoszono: 116 polskich filmów reklamowych, 9 filmów adaptowanych na rynek polski, 116 reklam prasowych, 99 reklam radiowych, 17 piosenek reklamowych, 19 fotografii, 63 billboardy, 24 kampanie reklamowe i 8 wydarzeń promocyjnych.\nZ okazji jubileuszowej edycji imprezy zostanie też przyznana nagroda "Tytana Tytanów" dla najlepszej agencji dotychczasowych festiwali.


Malzenstwo W Historii - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: historia historia polski piotr paliński porady małzeńskie poznań prawidła grzeczności\nZAPOWIEDŹ: Wystawa fotografii Krzysztofa Palińskiego w MBP\nW Miejskiej Bibliotece Publicznej w Mikołowie od piątku można oglądać wystawę fotografii Krzysztofa Palińskiego pt. Śladami śląskiego kina amatorskiego.\nWięcej na temat: MBP wystawa Paliński wystawa fotografii Paliński wystawa portrety Paliński\nŚwiętochłowice w obiektywie i projekcie Krzysztofa Palińskiego\n"Świat nieodkrywany" to zbiór 14 zdjęć terenów zurbanizowanych dwóch miast: Świętochłowic i Chorzowa. Projekt Krzysztofa Palińskiego można było podziwiać w ubiegłym roku na wystawie w Starej Herbaciarni.\nWięcej na temat: krzysztof paliński chorzów zdjęcia paliński świętochłowice paliński świat nieokdrywany paliński\nŚwiętochłowice na zdjęciach Krzysztofa Palińskiego można oglądać do 25 listopada\nWięcej na temat: stara herbaciarnia wystawa wystawa herbaciarnia herbaciarnia świętochłowice krzysztof palinski wystawa paliński świętochłowice zdjęcia\nAleksander Paliński tańczył na scenie razem z Céline Dion [ZDJĘCIA, VIDEO]\nChoć od piątej edycji programu "You can dance", w której wystąpił Aleks Paliński z Brzeska, minęły już dwa lata - młody tancerz nie daje o sobie zapomnieć. Podczas jednego z ostatnich koncertów Céline Dion we Francji, w grupie towarzyszących jej tancerzy znalazł się również mieszkaniec Brzeska.\nWięcej na temat: Aleksander Paliński Aleksander Paliński celine dion Aleksander Paliński dion Aleksander Paliński tancerz Aleksander Paliński brzesko Aleksander Paliński you can dance Aleksander Paliński video\nOdwołali szefa w łódzkiego GDDKiA\nZbigniew Paliński został odwołany ze stanowiska dyrektora łódzkiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Obowiązki dyrektora pełni obecnie Iwona Zatorska-Sytyk, która wcześniej była zastępcą Palińskiego do spraw realizacji inwestycji. Paliński został wyrzucony, bo w trakcie sprawowania funkcji dyrektora przyznał sobie nagrody w wysokości 88 tys. zł.\nWięcej na temat: GDDKiA łódź Paliński GDDKiA\nMałżeństwo obezwładniło nożownika


Lifestyle - Sanok, Bieszczady, wiadomości, informacje | Korsosanockie.pl\nWiadomości SYTUACJA POWODZIOWA W REGIONIE Po godzinach Specjaliści radzą Sport Bieszczady Interwencje Nasze sprawy Zdrowie Kultura Biznes Ogłoszenia Regulaminy Praca Promowane WIDEO Życzenia świateczne Bieszczadzki Leśnik Plebiscyt Człowiek Roku 2016 Stylistka ZOPHIA Lifestyle Wybory samorządowe Z policji Metamorfozy Podróże\nData: 24.12.2018 1 Nie zapominajmy o tym co najważniejsze w te Święta\nWigilia nalewką pachnąca\nData: 22.12.2018 1 2 Świąteczna gorączka – to rozmrażamy to co skruszeć miało, to zakupy last minute oraz rozpalanie ognia pod garami…\nWYWIAD: Śpiewam duszą\nData: 21.12.2018 7 Do ostatniego wywiadu na łamach naszej gazety zaprosiłem niezwykłą i szlachetną kobietę. Silną, a przy tym niebywale kruchą i wrażliwą. Rozmowa z dr Moniką Brewczak, założycielką i…\nData: 21.12.2018 Od lat, odkąd żyję, odkąd mam świadomość, że ludzie sobie czegoś życzą, słyszę te słowa: "wesołych świąt". Na każdej pocztówce, w większości świątecznych SMS-ów, podczas rodzinnych…\nData: 20.12.2018 Maraton Pisania Listów to ogólnoświatowa akcja odbywająca się co roku w ramach świętowania Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka.\nData: 20.12.2018 1 5 Współczesny heroizm nie musi być wcale głośny. Nie potrzebuje rozgłosu w mediach społecznościowych. Przez to bardzo często jest niezauważany. Wolontariusze pracujący w Niepublicznym…\nData: 14.12.2018 2 Sabinie z Sanoka dzięki głosom internautów pojedzie w wymarzoną podróż psim zaprzęgiem po północnej Skandynawii. Dziewczyna z Sanoka zakwalifikowała się do finałowej 10 uczestników…\nData: 11.12.2018 3 3 Na świecie co 35 sekund ktoś dowiaduje się, że cierpi na chorobę nowotworową krwi. W Polsce taką diagnozę co godzinę słyszy jedna osoba. Często jedynym ratunkiem w takich przypadkach…\nData: 11.12.2018 1 2 Imprezy sportowe i kulturalne, bieg "Policz się z cukrzycą", morsy, łucznicy, miasteczko ratownicze, koncerty, licytacje oraz tradycyjnie "światełko do nieba", a to wszystko to w ramach…\nData: 08.12.2018 „Przeszedłem kilka nowy granic. Geograficznie, duchowo, fizycznie. Dowiedziałem się o sobie i o świecie rzeczy których nie ujmie żaden scenariusz, telewizyjny bo są to rzeczy które…\nData: 07.12.2018 5 3 Nie ogląda telewizji, uwielbia śpiewać, kocha zimne kąpiele. Jaki naprawdę jest Roman Bzdyk, nowy wójt gminy Komańcza?\nData: 07.12.2018 2 1 Posłowie PSL UED złożyli w Sejmie projekt ustanawiający dni wolne od pracy w Wielki Piątek i Wigilię Bożego Narodzenia.\nData: 07.12.2018 3 Sylwestrowe pokazy sztucznych ogni - widowiskowe, barwne i głośne - jednych zachwycają, u innych budzą sprzeciw. Kolejne miasta w Polsce rezygnują z fajerwerków, ostatnio zrobił to…\nWYWIAD: Roksana Węgiel: Robię to, co kocham\nData: 07.12.2018 13-letnia Roksana z Jasła reprezentowała Polskę w Eurowizji Junior. O jej zwycięstwie i przepięknym, mocnym głosie mówi cały świat.\nData: 06.12.2018 - Zostałam wolontariuszką, bo chęć niesienia pomocy zawsze była dla mnie ważna. Największa satysfakcję sprawia mi uśmiech ludzi i świadomość, że mogę zrobić coś dla innych - powiedziała…\nPSYCHOPORADY: W pogoni za szczęściem\nWEEKEND Z KSIĄŻKĄ: "Cud za rogiem"\nData: 30.11.2018 Japońscy krytycy nazwali "Cuda za rogiem" jedną z najbardziej wzruszających historii, innej niż większość powieści obyczajowych.\nChoroba to nie stygmat. Dołącz do nas i żyj normalnie\nData: 28.11.2018 3 Szok, strach i niepewność - to uczucia, jakie najczęściej towarzyszą osobom, które usłyszały, że chorują na stwardnienie rozsiane. Mimo, że o chorobie mówi się dosyć sporo, ciągle…\nWYWIAD: Joanna Szurlej: Przemoc ma płeć\nData: 27.11.2018 26 listopada ruszyła kampania "16 Dni Akcji Przeciwko Przemocy ze względu na Płeć". To międzynarodowa akcja, poświęcona wspieraniu i koordynacji działań mających na celu zlikwidowanie…\nSanoczanka chce przejechać psim zaprzęgiem z Norwegii do Szwecji. Głosuj na Sabinę! [ZDJĘCIA]\nData: 23.11.2018 2 13 Sabinie z Sanoka marzy się podróż psim zaprzęgiem przez arktyczne bezdroża północnej Skandynawii. Bierze udział w konkursie Fjällräven Polar 2019, dzięki któremu to marzenie może się…\nKulturalny VIP dla Wiesława Banacha. Dyrektor sanockiego muzeum laureatem prestiżowej nagrody\nData: 21.11.2018 1 Wiesław Banach, dyrektor Muzeum Historycznego w Sanoku, uhonorowany nagrodą VIP Kultura magazynu VIP Biznes&Styl dla Najbardziej Wpływowych Podkarpacia 2018.


Szukasz inspiracji podróżniczych? Sięgnij po książki Wojciecha Cejrowskiego Literatura podróżnicza od lat zajmuje czołowe miejsce wśród najchętniej wybieranych pozycji książkowych. Różnorodność dzieł na ten temat jest naprawdę imponująca. Reportaże, pamiętniki,…\nMiasto będzie współpracować z uniwersytetem Wspólne przedsięwzięcia naukowe, badawcze i rozwojowe mają być podstawą współpracy miasta z Uniwersytetem Ekonomicznym w Krakowie. Burmistrz Mariusz Szewczyk podpisał dziś w tej sprawie…\nUwaga na jajka z Biedronki. Mogą mieć salmonellę Główny Inspektorat Sanitarny ostrzega przed spożywaniem jajek dostępnych w sieci sklepów Biedronka. Państwowa Inspekcja Sanitarna stwierdziła w nich obecność pałeczek Salmonella Enteritidis.…\nWyjątkowej urody rękojeści Twoich noży możesz stworzyć samemu Jednym z powodów, dla których warto zdecydować się na samodzielne wykonanie noża, jest jego unikalny charakter. Sam wybierasz poszczególne komponenty i tworzysz z nich praktyczne ostrze,…\nCo powinien zawierać sklep karpiowy? Zdobądź profesjonalne wyposażenie! Karp często kojarzy się ze świętami Bożego Narodzenia. Nic w tym dziwnego – stanowi on jedną z głównych potraw na stole wigilijnym, ponieważ zachwyca swymi walorami smakowymi. Warto…\nPlanujesz ocieplenie domu? Sprawdź, jak oszczędzić czas i pieniądze! Kompletnym Systemem Ociepleń Termo Organika – to optymalne rozwiązanie! Wchodzącego w jego skład materiały izolacyjne produkowane są z najwyższej jakości surowców, przy zastosowaniu…


Ból barku, Siemianowice Śląskie - ZnanyLekarz.pl\nBól barku specjaliści w Siemianowicach Śląskich\n„100 procent zadowolenia. Przepisane przez Pana doktora leki zaczęły pomagać. Widać dużą poprawę kolana.”\n„Byłem pierwszy raz , polecam Pana dr. Mateusza z powodu fachowości i zrozumienia pocjenta. Kolejna wizyta już ustalo…na , jeszcze raz polecam.” Więcej


Serwis z ogłoszeniami - Leon instruments\nHome | Internet | Serwis z ogłoszeniami\n| sty 18, 2020\nDzięki dostępowi do Internetu, można zdziałać bardzo wiele. Internet jest nam pomocny w różnych kwestiach, dzięki niemu wiele się możemy nauczyć. Ale może on nam także służyć do sprzedawania rzeczy i szukania różnych rzeczy, a to wszystko dzięki serwisom ogłoszeniowym. Takich serwisów o profilu ogłoszeniowym, jest w Internecie bardzo dużo, są one łatwe w obsłudze i bardzo intuicyjne.\nW zależności od tego co się szuka, czy jest to rzecz mała czy duża, szukamy jej na terenie całego kraju albo tylko w wybranym rejonie. Ogłoszenia z całej Polski, wiążą się z koniecznością dopłacenia za transport zakupionej rzeczy a transport ten nie zawsze jest tani. Dlatego też zdecydowana większość osób decyduje się na robienie zakupów w swoim rejonie, tak by móc podjechać po zakupiony towar osobiście. Ogłoszenia rejonowe w Internecie, cieszą się więc największą popularnością, bo spełniają oczekiwania klientów.\nKażdy kto mieszka w Kielcach, chce kupić rzeczy w tym mieście. Na szczęście w tym rejonie można znaleźć wiele ciekawych ogłoszeń ze sprzedażą i nie tylko. Także jeśli ktoś szuka na przykład pracę w tym rejonie, na serwisie z ogłoszeniami również znajdzie ogłoszenia z takimi ofertami w rejonie miasta Kielce. Poza tym w Kielcach można kupić samochód, meble, ubrania, buty, galanterie a także można tu znaleźć oferty mieszkań i domów do kupienia i na wynajem. Jak więc widać, wszystko czego się szuka, tutaj się znajdzie, wystarczy ustawić odpowiednie parametry w wyszukiwarce.\nRozrywki w sieci dla dzieci Kiedy musimy pozostać z pociechami w domu, prędzej, czy później dzieci zaczynają się nudzić. Brak ruchu oraz mała stymulacja, powodują, że maluchy...\nNowi użytkownicy w świecie Youtube i nagrywania Nie brakuje nowych użytkowników na świecie którzy nagrywają jak grają lub zaczynają przygodę na streamie. Nowym takim cudem w świecie Survivalu pojawił...\nJak stworzyć sklep internetowy. Kilka słów Dogodność staje się nieodzowną częścią naszego życia. Jednak nie od dziś wiadomo, że większość ludzi lubi kupować w internecie. Jednak jak założyć,...\nCiekawy audiobook dla dzieci\nABOUT THE AUTHOR leon-instruments.pl\nUkład scalony. Obudowy układów scalonych\nNokia 3310, czyli legenda wśród telefonów komórkowych\nJedna pasja kilka prezentów\nWyszukiwanie gier komputerowych\nAby wyszukać dla siebie nowych, interesujących gier możemy skorzystać z wielu różnych źródeł. Jednym z nich są blogi dotyczące …\nWspólne czytanie przed snem\nNoc i sen to chyba najprzyjemniejsza pora dnia. Możemy odpocząć, zrelaksować się, przemyśleć na spokojnie wszystkie nurtujące nas pytania. …\nkalendarze dwudzielne z nadrukiem\nNie ma chyba osoby, która nie próbowałaby zagrać w ciągu swojego życia chociaż w jedną grę. Rynek gier komputerowych …\nJak można zauważyć – technologia cały czas jest pod stałym rozwojem. Coraz więcej firm oferuje techniczne rozwiązania, które mają …\nCharakterystyka myszy do gier\nPierwsze komputery osobiste\nCzy smartfony zastąpią telefony komórkowe?