Chamstwo czy nieporozumienie? - Jelonka.com\nChamstwo czy nieporozumienie?\nPiątek, 10 kwietnia 2009, 7:22\nAktualizacja: Sobota, 11 kwietnia 2009, 7:27\nWprowadzenie obowiązku wsiadania przednimi drzwiami miało pomóc w rozwiązaniu wielu kłopotów. Czasami się jednak do nich przyczynia.\nKobieta z dzieckiem w wózku miała problemy z wejściem do pojazdu, a jej matka wywróciła się podczas wysiadania, ponieważ kierowca zlekceważył ich prośby i nie otworzył środkowych drzwi ani nie poczekał aż poszkodowana spokojnie wyjdzie na zewnątrz.\nWydarzenie to miało miejsce w minioną środę o godzinie 20:57 w autobusie linii nr 2, jadącym z Górnego Komarna do Jeleniej Góry. Zainteresowany tłumaczy, że doszło do nieporozumienia: działał w dobrej wierze i nie chciał zaszkodzić kobietom.\nPoszkodowane, które wsiadały do pojazdu w Komarnie Dolnym, są zbulwersowane całym wydarzeniem, a zwłaszcza tym, w jaki sposób kierowca się do nich odnosił. – Kierowca zatrzymał się za wysepką, przez co miałyśmy utrudnione wejście do pojazdu. Kazał wchodzić tylnymi drzwiami, nie bacząc na to, że zostałyśmy zmuszone przechylić wózek wraz z niemowlęciem – mówią. – Poprosiłyśmy więc o otwarcie środkowych drzwi, na co on się nie zgodził wyrażając swoją opinię bardzo wulgarnymi słowami – mówią uczestniczki zdarzenia (proszą nas o zachowanie anonimowości).\nKierowca miał zamknąć pojazd i ruszyć w momencie, kiedy jedna z kobiet chciała wyjść z autobusu. Weszła do pojazdu tylko po to, aby pomóc córce. Drzwi zatrzasnęły część jej ubrania i pasażerka przewróciła się. O całej sprawie, jeszcze tego samego dnia, kobiety poinformowały dyspozytora MZK .\nNa temat zaistniałej sprawy rozmawiał z kierowcą autobusu Jan Hanczarek, kierownik działu eksploatacji MZK w Jeleniej Górze. – Był to kurs wieczorny, którym jeżdżą osoby pracujące w zakładzie przy ulicy Spółdzielczej. Kiedy pasażerka poprosiła o otwarcie środkowych drzwi, kierowca przekazał jej, że lepiej wejść ostatnimi, bo wiedział, że w tylnej platformie jest więcej miejsca – mówi J. Hanczarek.\n– Myślał, że kobieta jedzie do Jeleniej Góry i chciał jej zaoszczędzić tłumów, jakie wsiadają na kolejnych przystankach. Nie ulega jednak wątpliwości, że powinien był otworzyć środkowe drzwi. Przekazał nam, że od tej pory będzie to zawsze robić – dodaje przełożony pracownika.\n~m 10-04-2009 7:55\nto jest chamstwo kierowcy i nie ma powodu głupio tłumaczyć jego zachowania. Wstd !\n~snake 10-04-2009 8:10\nWe wsszystkich zachodnich krajach wsiada się do autobusów przodem ,jednak tam autobusy mają szeroką platformę do wsiadania.Tu ktoś z MZK podpatrzył co jest na zachodzie europy i na siłę próbuje wprowadzić u nas taki system,a kultura osobista kierowców zależy od indywidualnych predyspozycji.Są bardzo mili panowie kierowcy i wtedy miło wsiąść przodem ,jednak łyżka dziegciu zawsze się znajdzie.Ci co korzystają z usług MZK dobrze wiedzą którzy to są ci niedobrzy. Podsumowując nie ma co na siłę wprowadzać czegoś jeśli nie ma na to odpowiednio przygotowanego taboru.A takie inicjatywy psują wizerunek firmy.Czas na prywatyzację mzk lub naukę kultury kierowców.\n~zszokowanny! 10-04-2009 8:13\n..."przekazał nam,że od tej pory będzie to zawsze robić"...!!!Jakież to szczęście, cóż za wspaniałomyślność, a ile wdzięcznego serca w tym stwierdzeniu ! Nie po raz pierwszy, nieobycie, kanciastość, chamstwo, prymitiwizm, ignorancja, tępota i prowincja, siedzi za "kółkiem" czerwonych pojazdów! Cóż, takie czasy...\n~ 10-04-2009 8:29\nNa temat kultury kierowców (nie wszystkich) można napisać książkę. Jeżdżę często linią nr 3 spod Jelchemu o godz.6.38 teoretycznie,ponieważ ten kurs jest notorycznie opóźniony nawet do 15 min.Ostatnio przyczyną 12 min.opóźnienia była awaria kasownika(tak mówił kierowca) na uwagi pasażerów spóźnionych do pracy,tenże kierowca odpowiedział"miałem awarię i mam to w dupie,mógłbym nie jechać,a numer do dyspozytora wisi tutaj,niech sobie pani dzwoni"Więcej chyba pisać nie trzeba.\nebee 10-04-2009 8:30\nCzasami zamiast przepisów trzeba się trzymać tzw zdrowego rozsądku. Kierowcy MZK są w znacznej większości mili i uprzejmi. Są jednak w znacznej mniejszości tzw służbiści. Przycisk do otwierania drzwi dla nich jest formą władzy. A tacy lubią demonstrować władzę- nawet ........ kobiecie z dzieckiem.\n~Meg 10-04-2009 8:32\n... jasne jasne, wszyscy wiemy , że jeleniogorskim kierowcom MZK brak jest kultury osobistej, a nawet niektórzy prost wyżywają sie na pasażerach mając w tym jakąś dziką satysfakcję. kilkakrotnie jechalam autobusem i spotkałam sie z takim jak wyżej zachowaniem. opryskilwym. Wielokrotnie kierowcy nie otwieraja drzwi, bez względu na to ile razy naciska sie przycisk stop, nie reagują na prosby o otwarcie drzwi najblizej pasazera i wtedy trzeba nieraz przez tłum przeciskać sie do kolejnych...takich sytuacji jest wiele!\n~Driver69 10-04-2009 8:33\nA pisałem że kierowcy MZK są chamscy, nie napiszę że wszyscy ale tat jest.\n~pasazer 10-04-2009 8:33\nDo zszokowany.Wsiadz do autobusu i zrob z kierowca chociaz ze trzy kursy- a zobaczysz wsod pasazerow wszystkie te przylgi.W ciagu zmiany kierowca przewozi okolo 1000 pasazerow-a tojest 1000 charakterow.Dam ci dobra rade,zacznij z ta kultura od siebie.\n~dominika 10-04-2009 8:54\nCiekawe czy jest to ten sam kierowca który powiedział do mojego 6 letniego syna gdy ten chciał kupić po raz pierwszy sam bilet dla siebie i dla mnie żeby " spieprz... do kiosku bo on nie ma biletów " przypominam było to około godziny 21:20 gdzie kioski są już zamknięte.\n~kierowca autobusu 10-04-2009 8:54\nSłuchaj EBEE,zrozóm wreszcie że te przyciski są wielką pomocą tak dla kierowców jak i dla pasażerów.Kazdy z pasażerów chce dotrzec do celu swej podróży jak najszybciej.Czy konieczne jest bezcelowe marnowanie paliwa,otwieranie wszystkich drzwi które najczęściej się psują?Pamiętaj że dzięki tym przyciskom nadrabiamy opóżnienia.Wymagacie od nas UNII a sami jesteście jeszcze w komunie. Odrobinę rozsądku proszę.\n~~~ 10-04-2009 9:04\nW wielu autobusach kierowcy sie tak zachowują, a to zamkną na kimś drzwi,a to nie otworzą , a to pojadą dalej pomimo tego ze ktos przycisnął guzik. masakra.\n~dady 10-04-2009 9:06\nJest też kilku takich co to nie zatrzymają się na przystanku, ponieważ nikt niue zadzwonił. Szczególnie dotyczy to przystanku przy PKS. Wysiada tam wielu uczniów, a złośliwie wysadzeni na następnym przystanku mają ogromne problemy z dojściem do szkoły. Po stronie przystanku nie ma chodnika, a przejście przez skrzyżowanie jest w tym miejscu pomimo świateł bardzo niebezpieczne.\n~daytona 10-04-2009 9:07\nten wózek musiał mieć literkę L na daszku :)\n~sam 10-04-2009 9:15\nwszyscy kierowcy MZK sa tacy sami a najgorszy jest ten z wąsami!!!\n~ 10-04-2009 9:19\nOstatnio autobus nr.7,też był prowadzony przez jakiegoś k...na,bo inaczej tego stwierdzić nie mozna!!!!Od zajezdni w stronę Cieplic zapierdzielał tak szybko,że wyrzuciło go na przeciwny pas w okolicach MPGK,ale nie to jest najważniejsze,najlepsze w tym wszystkim jest to,że pomimo,iż pasażerowie naciskali guziki przed przystankiem na Marcinkowskiego,to gościu nie zatrzymał się,ludzie nie wsiedli,ani nie wysiedli,gdzie każdy wie,że to główny przystanek w Cieplicach,tzw.światła.Oczywiście mimo krzyków i wściekłości pasażerów,facet jakby nigdy nic, dalej kontynuował swoją wściekłą jazdę,gdzie ponownie wylądował na przeciwnym pasie na skręcie ze świateł w stronę cmentarza.Wysadził ludzi dopiero koło dworca PKP w Cieplicach.Sprawa również została zgłoszona.\n~ 10-04-2009 9:21\n~ 10-04-2009 9:32\n~zak 10-04-2009 9:32\nco drugi kierowca Jeleniogórskiego MZK to cham. Nie oszukujmy się. :)\n~kierowca cham 10-04-2009 9:34\n~ 10-04-2009 9:34\n~Tola 10-04-2009 9:43\nProponuję, żeby jeleniogórskie MZK wzięło przykład z zielonogórskiego. Tam Panowie i Panie kierowcy są mili, w kazdym autobusie i na głównych przystankach znajduja się automaty do sprzedazy biletów, gdzie cena normalnego to 2 zł, a ulgowego 1zł! Ponadto na przystankach w centrum znajduja sie elektoniczne wyświetlacze, które pokazuja 4 najbliższe kursy. I nie ma otwierania drzwi na przycisk - kierowca ma obowiązek zatrzymac się na kazdym przystanku...i jakos zdążaja, opóźnień nie ma...A w JG? Chyba za sto lat....No i tabor zdecydowanie lepszy, ikarusy juz dawno wyszły z użytku!\n~loczi 10-04-2009 9:46\nrobicie wielkie halo jak im autobusy nie odpowiadają to niech chodzą pieszo\n~student 10-04-2009 9:53\nKilka dni temu również jechałem 2 i gdy chciałem kupić bilet u kierowcy (miałem przygotowane 1,30 zł), ten odpowiedział: "Panie student -bilety kupuj Pan w kiosku, bo ja czasu nie mam". Rozumiem jego złość na to, że musi być również "kasjerką i bileterką" jednocześnie, ale sprzedaż biletów w autobusie, za wyliczoną kwotą, należy do obowiązku kierowców. Dyrekcja MZK powinna swoich kierowców z tym obowiązkiem zaznajomić i co jakiś czas o tym przypominać, gdyż niektórze kierowcy nie znają swoich obowiązków służbowych, wykraczających poza kierowanie autobusem.\n~wściekły pasażer 10-04-2009 9:55\nSwego czasu, gdy jeszcze nie było absurdalnego przepisu o wsiadaniu przednimi drzwiami, kierowca autobusu nr boczny 682 nagminnie przytrzaskiwał osoby, które próbowały wejść przednimi drzwiami (argumentując, że to nie są drzwi do wsiadania) Mimo skarg (moich, kolegów, pewnej Pani, która była akurat tego samego dnia w biurze MZK co i ja) nie zrobiono NIC, tłumacząc, że kierowca, widocznie "nie zauważył", "że przodem się nie wchodzi" itd. Kierowcy mają w "D****" pasażerów, a ich szefowie to już chyba w jelitach. Mało tego, jak jedzie się linią nr 7, pasażerowie często pytają, gdzie wysiąść, aby dojść do szpitala/ gdzie jest ulica Noskowskiego, na którym przystanku mam wysiąść, aby było najbliżej pod Noskowskiego 9. Kierowca a to nie usłyszy, a to burknie, że na następnym. Wysłałem maila do MZK (jakiś czas temu) czy nie można zrobić przystanku: "Elsnera-SZPITAL' (aby to szło z głośników i było napisane na tej tablicy co wyświetla) i ulicę Bacewicz-Noskowskiego. Ten mail zawędrował do MZK z rok temu (a w dalszym ciągu ludzie pytają o te 2 miejsca) Odpowiedź MZK wówczas: "Nie widzimy potrzeby, aby to zrobić. Na chwilę obecną nie przewidujemy takich zmian") Nic tylko gratulować. Jestem za wprowadzeniem konkurencyjnej firmy do miasta, bo MZK zmonopolizował rynek, a poza chamstwem, grubiaństwem, lekceważeniem pasażera i ... oczywiście podwyżkami, nie robi NIC. No może poza taborem, który jest naprawdę w porządku. Ale ten plus nie przysłoni minusów!\n~zszokowanny! 10-04-2009 9:57\nDo "~pasażer": Poruszam sie czerwoną komunikacją od 32 lat ( zacząłem w wieku 19 lat ) i sądzę, że posiadam o wiele większą wiedzę na temat kultury kierowców. Nie sądzę "tykający się mojej osoby" pasażerze,abyś miał większe w tym doświadczenie.Jeżeli mylę się, to z góry przepraszam.Twoje statystyki są tutaj najmniej ważne.Kultura w prowadzeniu środków masowej komunikacji jest tak samo ważna w kazdej sytuacji.\n~tida 10-04-2009 9:58\nByłam kiedyś świadkiem, jak dziewczyna na wózku nie mogła dosięgnąc do guziczka, żeby jasnie wielmożnemu panu kierowcy oznajmić, że chce wysiąść. Nie dość że sie nie zatrzymał, to na nasze krzyki zareagował "To mogła pani dzwonić!!!!" Dla niektórych ten guziczek jest wyrocznią... a wystarczyło trochę ludzkiej życzliwości. Potem złośliwie platformy też nie opuścił... bo po co? Dopiero po stanowczej interwencji jednego Pana łaskawie z fochem opuścił autobus.\n~Życzliwy 10-04-2009 10:05\nKIEROWCA MZK MA POWAŻNY PROBLEM Z JEDNEJ STRONY PASAŻEROWIE Z TRUDNYMI CHARAKTERAMI A Z DRUGIEJ STRONY ZAKŁADOWY PISAŻ CHCE Z KIEROWCY ZROBIC AUTORA CZARNEGO SCENARJUSZA JESZCZE DO TEGO DOCHODZI SŁABA PENSJA I WSZYSTKO JASNE BEZSTESOWE ŻYCIE TYLKO WYSTARCZY ZOBACZYC JAK TAM CI KIEROWCY SIE ZMNIENIAJĄ JESZCZE MUNDURU MU NIEZDĄŻĄ USZYC ON JUZ SIE ZWALNIA TAKIEJ ROTACJI TO NAWET W IRÓWCE NIE MA PRZY 100 OBROTÓW NA MIN I ZOSTAJĄ STARE DZIADKI ABY TYLKO DOCZEKAC DO EMERYTÓRY\n~o KULTURZE i MANIERACH 10-04-2009 10:18\nnajciekawsze jest to, że najwięcej kultury i manierów od innych wymagają najczęściej osoby, którym takie watości są obce na codzień. Przypominaja sobie o nich dopiero jak ktoś zachowa się nie po ich myśli. Zauważcie że osoby inteligentne, kulturalne i na poziomie jak zostaną oplute nie biegną od razu do gazety i nie szukaja sensacji tylko zwracają kulturalnie uwagę i wracają do swojego życia.\n~Cień 10-04-2009 11:02\nDo pasażera. Jak kierowca ma problemy z nerwami, to zawsze może znaleźć spokojniejszą pracę, na przykład, sadzenie drzew. Zdenerwowany kierowca, jest zagrożeniem na drodze. A ty kierowco, sprawdzaj te przyciski, bo nie zawsze są sprawne.\npiipi 10-04-2009 11:10\n.." od tej pory bedzie to zawsze czynic".~Grzeczny *mezczyzna.Fajnie.\n~al 10-04-2009 11:15\npołowa kierowców MZK to proste chamy których należny przebadać psychiatrycznie !!!!!\n~ennn 10-04-2009 11:16\nczemu nie pioszą o tych dobrych przypadkach gdzie pomagaja gdzie odpowiadają na pytania gdzie po 9 godzinach za kókiem i w upale jeszce sie uśmiechają bilety sprzedają tylko wszystkich do jednego gara z góry zakładają ze cham samo życie chyba codzennie wiekrzosc dnia jest ok\n~adam2239 10-04-2009 11:59\nJest takie powiedzenie "Nadgorliwość gorsza od faszyzmu" = jak ulał pasuje do tego, co mamy w MZK Jelenia Góra. Rozumiem, że szefostwu spółki zależy na dobrym bilansie finansowym i stąd to pilnowanie, aby każdy pasażer wsiadał pierwszymi drzwiami i kasował bilet pod czujnym okiem kierowcy. Rozumiem także, że wiele osób jeździ bezkarnie, nie płacać za przejazd. Ale to, co się teraz wyczynia, jest moim zdaniem lekkim przegięciem. Prezes Marek W. często odnosi się do Anglii czy też Niemiec, gdzie wsiadanie przodem funkcjonuje i jest przed pasażerów respektowane. OK, w porządku. Tylko Panie Dyrektorze Szanowny, proszę zwrócić uwagę, jak tam DOKŁADNIE funckjonuje system komunikacji miejskiej. Otóż, częstotliwośc kursowania autobusu wynosi co 10 minut. W taborze dominują autobusy 12-metrowe, gdyż nie czegoś takiego jak u nas, że do Jelcza M11 na linii nr 9 kisi się grubo ponad 100 pasażerów. Ponadto, częstotliwość wymiany taboru jest nieporównywalnie większa niż u nas. Kierowcy też tam sprzedają bilety, bez robienia wielkiej łaski. Ludzie są tam nauczeni uprzejmości. Podróż przebiega spokojnie, czego nie można powiedzieć o komunikacji w naszym pięknym mieście. Przede wszystkim proszę sobie uzmysłowić, że czasy linii pospiesznych już dawno minęły (do czego i wy jako przedsiębiorstwo przyłożyliście rękę, likwidując przyspieszoną 15). Dlatego też nie widzę powodu, dla którego, szczególnie na przystankach Apteka pod Koroną, Marcinkowskiego, Strzelecka Góra, Zajezdnia, Mała Poczta, C-Skłodowskiej, Podwale, Ogińskiego, Szpital, Sygietyńskiego, ZUS - pasażer byłby zobowiązany do naciśnięcia przycisku STOP. Są to przystanki główne, służące nierzadko za miejsca przesiadkowe i zawsze, powtarzam zawsze ktoś na nich wsiada lub wysiada. Jeżeli zależy Wam na czasie, to proszę zrezygnować z biletów drukowanych z kasy fiskalnej, a wzorem innych miast, takich jak Wrocław czy Lublin, wprowadzić normalne bilety, które pasażer musi skasować sam. Na tym się właśnie traci czas. Tak samo niezrozumiałym jest dla mnie fakt przykręcania mocy w Jelczach M11 i Ikarusach 280. Nieraz podróżując w/w pojazdami, odnoszę wrażenie, że pojazd zaraz się zatrzyma i już nie ruszy. Nie wiem, po jaką cholerę wprowadziliscie to ograniczenie - autobus zachowuje się tak, jakby chciał jechać, a nie mógł. Słychac to w przytłumionej pracy silnika. Proszę o wyjaśnienie tej sprawy.\n~to fajnie 10-04-2009 11:59\nże takie forum jest, można sobie ponarzekać, opisać własne przypadki itd. itd. i niczego to nie zmieni, kierowcy MZK niektórzy będą grzeczni, większość opryskliwa i chamska, będą się tak zachowywać, jakbyśmy ich własnym autobusem jechali i byli zdani na łaskę i niełaskę pana kierowcy. A co mnie to obchodzi, że pan kierowca nerwowy, że się wkurzył. Uśmiech na twarzy i trochę wyrozumiałości, a życie okaże sie lepsze - a najgorsze jest to, że ludzie często nie lubią samych siebie a za to złość wyładowują na innych.\n~Pawcio 10-04-2009 12:14\nhans zlosliwy, ale bardzo duzo jeleniogorskich kierowcow to ludzie bez kultury :/\n~ANTYmzkOWIEC 10-04-2009 12:32\n. . . i ponownie zarządzik mzkusia odpisze na zarzuty, że to pasażerki były chamskie i "rzucały mięsem" i chciały zaatakować biednego pana kierowcę, który jest najkulturalniejszym osobnikiem na świecie. A przy okazji niektórzy kierowcy potem boją się wysiadać na pętlach, bo mężowie i bracia pasażerek czekają żeby ich lekko wymasować . . .\n~Domina 10-04-2009 12:34\nUważam, że po paru incydentach kierowców MZK nie powinniście uogólniać i mierzyć wszystkich kierowców jedną miarą ! Owszem są kierowcy niesympatyczni i mało życzliwi ale także i są w Ci w porządku i z pełną kulturą... nie mierzy się wszystkich jedną miarą !!! Praca jaką wykonują ponosi wielką odpowiedzialność ze sobą, przewożąc liczną grupe ludzi... pomimo , że ich obowiązkiem jest dowieść nas do celu na określony czas powinniśmy być im wdzięczni, ze dotarliśmy na miejsce cali i zdrowi... Uwaga jest także do pasażerów, którzy poszerzają hipokryzję skarżąc sie na kierowców, w pomiędzy czasie bezpodstawnie upokarzając i nie kulturalnie traktując kierowców !!! Jeżeli sami nie jesteście w porządku nie oczekujcie, od innych królewskiego traktowania !!!!!!!!!!!!!!!!!\n~portier 10-04-2009 12:34\nNie od wczoraj kierowcy MZK jeżdżą jak z kartoflami. Drażnią ich pasażerowie? Mogą zmienić pracę, nikt nie obiecywał, że będzie łatwo, miło i przyjemnie. Odrobina kultury obowiązuje nawet gdy kończy się zmianę i przez autobus przewinęło się 1 000 pasażerów... w cą wątpię, ale ~pasażer jest święcie o tym przekonany ;)\n_Dag 10-04-2009 12:51\nOj tak. Kultura u kierowców (a raczej jej brak) to duży problem. Nie tylko mamy z dziećmi w wózkach mają kłopoty. Czasem się zdarza, że kierowcy są nieuprzejmi wobec osób niepełnosprawnych, które poruszają się na wózkach inwalidzkich. Słyszałam o sytuacji, kiedy to osoba na wózku z pomocą miłych pasażerów dostała się do tzw. wysokiego autobusu, a kiedy przyszło do wysiadania, zebrała opierdziel od kierowcy, że nie poczekała na niskopodłogowy...\n~artur1 10-04-2009 13:07\nzamiast jeździć na gapę zatłoczonymi autobusami i narażać się na chamstwo kierowców lepiej zamówić sobie taksówkę i problem z głowy.jak kogoś nie stać na taxi to spacer to samo zdrowie!\n~viki 10-04-2009 14:03\nod od 23 lat nie kozystam z MPK(tak to sie wtedy nazywało) i widze ze nic sie nie zmieniło zawsze jezdzili jak z bydlem i tak samo traktowali-daleko nam do rozwinietych krajow ZGROZA\n~s. 10-04-2009 14:23\nJak zawsze prawda leży po środku. Pracują tam i kierowcy, i "szoferzy" .\n~Gandy 10-04-2009 14:30\nZgadzam się z opiniami o nieuprzejmości kierowców. Ja jestem młoda i sobie z tm radze ale szlag mnie trafia jak kierowcy traktują starsze osby wsiadające do autobusu. Generalnie w Jeleniogórskim MZK jest paru miłych kierowców... choćby tem, który jakiś czas temu miał sprawe o żekone pobicie jakiegoś gówniarza. To był chyba najmilszy kierowca...Niedopuszczalne jest moim zdaniem aby kierowca mówił do pasażera, który stoi z pełnymi siadkami i nie chce się przeciskać przez pół autobusu aby wysiąść chce wysiąść przednimi dzwiami a kierowca do niego :"Nawet małpe by się nauczyło wysiadać tylnimi dzwiami" z całym szacunkiem ale to chyba małpa ten autobus prowadziła, choć nawet małpy mają swego rodzaju zrozumienie dla innych. Zgroza. Dlaczego ciągle upieramy się przy tym wsiadanu przednimi dzwiami?? Jak ktoś ma jechac na gape to i tak znajdzie spoób tylko karze się tylko uczciwaych pasażerów i utrudnia się życie i kierowcy (który ma być skupiony ja prowadzeniu pojazdu) i pasażerom.Jakoś w warszawie nie mają tachich problemów i wsiada się którymi dzwiami się chce. Niech dytekcja o tym pomyśli, zamiast narażać kierowców na nieprzyjemności (bo pewnie to też wpływa na ich zachowanie) jak i pasażerów, który kupują te drogie bilety!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\n~tomjg 10-04-2009 15:07\njakie znowu tłumy gdy przy małej poczcie sa nawet miejsca siedzace, wiekszosc pracownikow z ul.spółdzielczej dojezdza samochodami a takze byly przeciez redukcje chocby w DSE!!!\n~Kierowca MZK 10-04-2009 15:32\n~ do "wsciekly pasazer": Oczywiście Cie rozumiem i jak to w życiu bywa, rację ma każdy po trochu... a co do twojej wypowiedzi odnośnie "pytanie sie o przystanki" itd. to jest taki bardzo prosty przykład gdy ktoś podchodzi do kierowcy i pyta 'którędy pan jedzie", to co mam mu wszystkie przystanki po kolei wyliczać ?! I tu kłania się bezmyślność i lenistwo danego pasażera, bo albo nie przeczyta uważnie rozkład jazdy, tam jest wszystko napisane, albo najzwyczajniej w świecie proszę spytać "cza dojadę np. do szpitala" wtedy krótka odpowiedź "tak" lub "nie" rozwiązuje sprawę, naprawdę nie ma na to czasu by każdemu co chwila tłumaczyć całej trasy. Co do tego chamstwa natomiast, to ani nie potwierdzam, ani nie zaprzeczam... ale odbijając piłeczkę - np. ilu z was maruderów mówi zwykłe" proszę" kupując bilet ?! Bardzo niewielu, są ludzie bardzo mili, którym można coś wytłumaczyć czy pomóc, ale zdecydowana większość to bydło, które uważa się za szlachtę... ale to temat rzeka i można tak polemizować aż się serwer jelonce zawiesi. Było nawet kiedyś takie hasło reklamowe które tutaj idealnie pasuje, "Zmieniaj świat, zacznij od siebie" czy jakoś tak. Każda praca z ludźmi właśnie taka jest, że nikomu nie dogodzisz... a Polacy to już taki naród że najlepiej wychodzi nam narzekanie... i już.\n~kierowca MZK 10-04-2009 16:07\nNa wszystko jest jakieś wytłumaczenie. Zobaczcie w jakim stanie mamy drogi. Tego nie da opisać się słowami. MASAKRA! Dziurawe, wąskie pełne pułapek. Zdemolowane przystanki, brak pętli z prawdziwego zdarzenia. Jeżeli jest zatoczka, to często tak się zdarza, że jest zajęta przez inny pojazd. Wysadzanie ludzi na środku jezdni jest często praktykowane, nie ma innego wyjścia:( O stanie technicznym taboru nie będe pisał, bo gdybym ja był pasażerem nie wsiadł bym to wiekszości autobusów. To są muzea techniki na kołach. Przeważnie w fatalnym stanie. dziesiątki tysięcy kilometrów miesięcznie po takich dróżkach i nawet najlepszy pojazd zrobi się wrakiem. Pensja kierowy to śmiech na sali. Zresztą tak jak wszystko. Kto to wszystko budował? tak my wszyscy.Zamiast narzekać brać się do roboty. Co do przytrzaśnięć drzwiami to 2 razy w życiu miałem taki przypadek. Raz jak starsza kobieta bardzo długo wysiadała i nie zauważyłem jej, drugi raz jak gość z rozbiegu wskoczył do auta. Kierowca to nie maszyna, czasem przemęczenie, być może rozkojarzenie i mamy ....\n~ago 10-04-2009 16:07\nTe przyciski są bardzo potrzebne i ułatwiają jazdę kierowcom, a i pasażerom także, bo nie na każdym przystanku ktoś wysiada i wsiada. To pomaga dojechać bez zbędnych opóźnień. Kierowcy są ludźmi, są wśród nich kierowcy bardzo mili, a są też tacy, którym się zdaje, że ich powołaniem jest na siłę wychowywać pasażerów. To wszystko zależy od człowieka. Trudno wymagać od pasażerów zatłoczonego autobusu, gdy stoją z przodu, aby wysiadali tyłem, jeśli akurat niedawno wsiedli i nie zdążyli przejść dalej, a już mają wysiadać, zwłaszcza, gdy są starszymi osobami. A niestety tak jest, że kierowca nie otworzy drzwi takiemu nawet starszemu pasażerowi, aby mógł wysiąść przodem, czekając aż ten po głowach innych przejdzie do tyłu. Wsiadający także muszą na to niestety czekać, przez co wcale to nie jest szybciej. Wystarczyłoby trochę życzliwości od jednego z drugim. W takich zachowaniach przodują, niestety, panowie w średnim i starszym wieku, tacy z długim stażem w MZK, tzw. "dyrektorzy autobusu". Młodsi kierowcy, o dziwo, są milsi dla pasażerów.\n~kierowca MZK 10-04-2009 16:13\nago masz całkowitą rację. Przyciski sa potrzebne bo miasto robi się coraz bardziej zatłoczone. Dzisiejsze spóźnienia na niektórych liniach sięgały 15-30 minut.\n~ulyssenardin 10-04-2009 16:37\nMZK powinno zmienić nazwę na?!?!?!?\n~szkot 10-04-2009 17:06\nDzis to była masakra na drogach:( a człowiek człowiekowi nie równy.\n~hmm 10-04-2009 17:11\nOgólnie nasze MZK (jak i całe miasto zresztą) jest zaniedbanei zapuszczone,tabor fatalny ,a kierowcy? No cóż,tylko w wawie są bardziej chamowaci.Zawód "kierowca" ,no cóz-no comments\n~Pablo 10-04-2009 17:29\nPozdrawiam ekipę z autobusu 727, to najlepsi kierowcy :)\n~Kierowca MZK 10-04-2009 17:38\nMnie też zdarzyło się przytrzasnąć kogoś drzwiami... na linii nr2... jadąc z karola Miarki po godz. 18 na małej poczcie byłem 2 minuty przed czasem, stałem więc na przystanku by odjechać o czasie, ponieważ było ciepło drzwi były cały czas otwarte, a na przystanku były 2 osoby, jednak nikt nie był zainteresowany by wsiąść do tej właśnie linii... do czasu gdy zamykałem drzwi by ruszyć z przystanku, nagle jednej Pani się odwidziało i postanowiła wsiąść "w biegu". Oczywiście z pretensjami od razu że ja przytrzasnąłem, wtedy nie wytrzymałem i jej wygarnąłem...\n~ 10-04-2009 17:38\ngdyby to trafiło na mnie i na moja dwumiesieczną córeczke atmosfera w autobusie była by napewno bardzo nie miła!!!!!!poniewaz nacisniecie guziczka nikomu nie powinno robic kłopotu ale jak widać są tacy co jednak robi!!!!!!!!wstyd!!!!!\n~ago 10-04-2009 18:26\nGuziczków nie naciskają starowinki, a to właśnie starsi kierowcy reagują na to najbardziej nerwowo. Nawet gdy pojazd jest prawie pusty i widać, że staruszka stoi przy drzwiach gdy autobus zbliża się do przystanku, i taka pasażerka nie zauważy, że trzeba nacisnąć, co w wieku 70-80 lat jest zrozumiałe, bardzo często obrywa właśnie od takiego kierowcy pięćdziesięcio- lub sześćdziesięciolatka, gdy prosi o zatrzymanie się, gdy ten "nie zauważył", i "przejechał" dalej.\n0007 10-04-2009 18:28\nCzęsto jeżdżę autobusami i najbardziej zauważam chamstwo pasażerów. Kierowcy powinni być oddzieleni od części pasażerskiej, powinni skoncentrować się na prowadzeniu autobusu a nie robić za przewodnika. Rano jeżdżę do pracy 6 i wielokrotnie słyszałem prośby kierowcy o odsłonięcie mu widoku na jezdnię. Ludzie warczą na niego, że nie ma gdzie się przesunąć. A kierowca jedzie z zasłoniętym widokiem na prawą stronę. Kiedyś to się zemści i będzie duże bum.\n~la 10-04-2009 19:01\nObojetność wstod kierowców jest ogromna . Nie ragują gdy ktos pije piwo w autobusie , lub zachowuje sie agresywnie . Wiele razy byłam świadkiem takiego zachowania szczegolnie po godzinie 21 . Zamiast walczyc z chamstwem wolą odpuscic bo zaraz koncza prace . Powinno to sie zmienic ! A wystarczy wezwać po cichu radiowóz aby przyjechał na zajezdnie i zrobił porzadek z tym chamstwem!\n~m17 10-04-2009 19:13\nSzanowna dyrekcjo mzk zatrudnijcie tych wszystkich narzekających na Was, Wasz zakład i pracowników na stanowisko kierowców autobusów. Niech pojeżdżą przez rok czasu, a następnie na stronach Jelonki opiszą swoje doświadczenia ze swoją kulturą w stosunku do innych osób czyli pasażerów i jak się do nich odnosili i jak odnosili się do nich sami pasażerowie lecz przed tym trzeba by było zamontować w autobusach rejestrującą jednocześnie obraz i dźwięk, by nie było żadnych przekłamań.\n~Zorrro 10-04-2009 19:50\nwszyscy kierowcy z MZK to prostaki i chamy wystarczy zobaczyć jak się zachowują podczas włączania do ruchu z przystanku normalnie BAGNO DNO i PROSTAKI.\n~kierowca 10-04-2009 19:55\ndo la.... Jest zupełnie inaczej nisz piszesz. To straż miejska i policja przeważnie nie ma czasu na interwencję. Kierowca żeby mógł to by pałą przylał przez plecy i był by spokój.Pasażer może nas opluć i zawsze to będzie nasza wina. Uwierz mi, że tak jest. W każdym autobusie powinny być kamery ( na drugi dzień były by wyrwane) kierowca powinien mieć przycisk i łączność z policją ( u nas nie realne, za mało policjantów) może ochrona MZK ? w bajki nie wierze.Kierowca od izolowany? no tak tylko jak by zmieniał numery lini i sprzedawał bilety... Prawda jest jedna- mamy to na co zapracowaliśmy- to wasz miejski zakład komunikacji- wasze drogi- chamscy są nie tylko kierowcy ale i wy wszyscy no chyba, że jesteśmy z innej rasy.\n~ago 10-04-2009 20:01\ndo m17 - Pomysł z kamerami jest BARDZO dobry i dla pasażerów, i dla kierowców. Zdarzają się bardzo kłopotliwi pasażerowie, przeklinający na cały autobus, i zaczepiający niepotrzebnie nawet kierowcę, co bywa zwłaszcza wieczorem, gdy jakaś grupa wraca z imprezy. Do LA - widziałam kierowcę wzywającego radiowóz, który przyjeżdżał "na zajezdnię", a w międzyczasie taka grupa się "ulatniała". Akurat wtedy pozostali, zwykli pasażerowie, byli po stronie kierowcy. Do 0007 - najczęściej to nie zwykli pasażerowie wiszą obok kierowcy lecz jest to niestety wianuszek jego kolegów z pracy, którzy skończyli akurat swoją pracę i wsiadają na przystanku Zajezdnia, i to oni zasłaniają mu widok. Cżęsto bywa też jakaś znajoma z MZK (lub jego jakaś bardzo bliska osoba), albo ... kontrolerka (po pracy, dla jasności sprawy), która go sama zagaduje. Jednych kierowca odgania, a z innymi mu nie bardzo wypada to samo zrobić, bo jak odgonić kolegę z pracy albo ... kobietę. :-) Wśród kierowców MZK są również bardzo mili ludzie. :-)\n~Maślana 10-04-2009 20:07\nPrzepraszam za to stwierdzenie ale większość z was co jeździcie MZK to zwykła hołota. Kupicie bilet za 2 zł i jak napisał poprzednik udajecie szlachtę. Powinno wam się podstawiać Wojskowe Stary na pakę i pojechali.\n~jakub 10-04-2009 22:18\nwiele takich przypadków ...\n~n i c o 10-04-2009 22:28\nWiększość z nich to chamy niestety. A jest taki jeden, wiek ok.40 lat, może więcej, ciemne włosy i wąsy i chyba nosi okulary, to bydle pomyliło chyba zawody. Przyznam szczerze - poluję na niego, a raczej na powtórkę sytuacji z przed dwóch lat, kiedy to zatrzymałem się swoim autem na przystanku, czego mi nie wolno robić według przepisów ruchu drogowego, ale zabierałem z przystanku niepełnosprawną osobę, swoją ciocię, która nie ma jednej nogi, tylko protezę. To bydle staneło za mną i najpierw długi klakson, potem trybem rozkazującym, że mam sekundę, zeby odjechać, a po chwili, wziął radiostację do ręki i poprosił dyspozytora ( albo udawał, że prosi ) o wezwanie policji. Naprawdę nie miałem wtedy czasu, a chętnie bym poczekał na ich przyjazd. Sytuacja miała miejsce na ul. Bankowej ( przy kurczakach ). Nie wiem czy ta kur.. jeszcze pracuje, ale zawsze wychodzę z założenia, że góra z górą nie, ale człowiek z człowiekiem wcześniej czy później, zawsze się zejdzie.\n~do kierowców MZK 10-04-2009 23:08\nKierowcy linii nr 2 ...to największe prymitywy ...wiem bo od ponad 2 lat jeżdzę tą linią do Radomierza ...zero kultury .Jak sprzedaje bilet to z łaską ,jak ma zatrzymać się na przystanku to z łaską ,jak się nie podoba to możę czas zmienić pracę ,po co mają z łachą do pracy przychodzić ,i ludzi drażnić ??? Na odcinku zaraz za pętlą w Maciejowej w kierunku zakład w radomierzu - jadą jak wariaci ,aż te autobusy ledwo zipią ,wszystko trzeszczy i skrzypi ,smród spalin w środku aż nie dobrze wszystkim ...Czasami mam wrażenie że ten autobus zaraz ma odlecieć taki jest huk ...\n~Cień 10-04-2009 23:38\nDo Zorrro. Kto ci dał prawojazdy? Jak widzisz autobus w zatoczce i ma włączony kierunkowskaz w lewo to musisz go puścić. I tak się ciesz, że są na tyle ostrożni i patrzą w lusterka.\n~ 10-04-2009 23:50\nchamy z MZK i tyle!\n~ 11-04-2009 0:13\nsami jesteście chamy. Stare śmierdziuchy, i dobrze ze kierowcy są jacy są muszą sie użerac z jakimis postakami co nie umieją powiedziec o co im chodzi... mzk jest ok...\n~Tommy 11-04-2009 0:14\nOd wielu lat mam "przyjemność" podróżowania autobusami MZK w Jeleniej Górze i o tym jak BARDZO CZĘSTO do pasażerów odnoszą się kierowcy mogę napisać tylko jedno - chamstwo, grubiaństwo i całowity brak kultury. Nie wszyscy oczywiście, bo wśród kierujących autobusami zdarzają się również bardzo sympatyczni kierowcy, ale zdarzają się stanowczo za rzadko. Większość to nieokrzesane gbury, którzy nie powinni w ogóle pracować wśród ludzi. Gdyby wszyscy potraktowani po chamsku pasażerowie składali do MZK skargi Dyrektor tej instytucji zginąłby pod stertą papierów....\n~jancio 11-04-2009 0:40\nPo tych Waszych wypowiedziach za nic nie chciałbym być kierowcą w MZK. Ale to również lepiej dla Was drodzy "pasażerowie-szlachta", bo wtedy naprawdę byście mieli tematy do pisania takich bzdur. Popieram kierowców- jeszcze się taki nie urodził.........I jeszcze jedno -zawsze staram się umożliwiać włączenie się do ruchu autobusom MZK. Najczęściej też KIEROWCY z MZK również mnie pomagają przy wyjazdach z podporządkowanych ulic, przepuszczają, itp. basta. Wesołych świąt dla wszystkich\n~kierowca 11-04-2009 5:51\nDo n i c o. Za takie coś powinieneś dostać mandat i wp...l, bo widze że do tej pory niczego się nie nauczyłeś. Do Zorro. widząć że autobus włącza się do ruchu z zatoczki przystankowej masz obowiązek zatrzymać się i go wpuścić. Ja mam zachować ostrożność tylko jak to zrobić jak żaden cham nie chce mnie wpuścić. Może jeden na 10? Ale czas goni i potem jest że auto spóźnione. 30 sekund dłużej na jednym przystanku to średnio 7 minut spóźnienia na pętli końcowej.\n~ddd 11-04-2009 9:38\nchetnie bym powozil starem wlasnie jednego z drugim, to by stwierdzil jednak ze mzk to luksus.. :)\n~ do kierowcy z g. 5.51 11-04-2009 14:25\nA może to ty jestes tą kur.. Mam nadzieję, że jeszcze jeździsz jako kierowca, bo ryj twój bardzo dobrze zapamiętałem i kiedyś się spotkamy b...ku. Co do wyjazdu z zatoczki to przepisy już dawno się zmieniły i autobus nie ma żadzych przywilejów. Gdzie ty jeździsz ? Mozę ty jesteś kierowcą wózka dziecięcego ? I nie pajacuj tu tak na forum.\n~Maślana do 14:25 11-04-2009 15:50\na nawet jak go spotkasz to co ?????????????????? Możesz mu obcią........ć i tyle na ten temat. Więc niepotrzebnie się podniecasz chłopak. I jeszcze ........ty jesteś tym kierowcą wózka o którym piszesz skoro jeździsz MZK.\n~kierowca do 14:25 11-04-2009 19:31\nNie potrzebnie się denerwujesz. Mnie takie słowa nie ruszają dziecko neostrady. Ale niech ci będzie, że jestem tym złym ". Art. 18. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do oznaczonego przystanku autobusowego (trolejbusowego) na obszarze zabudowanym, jest obowiązany zmniejszyć prędkość, a w razie potrzeby zatrzymać się, aby umożliwić kierującemu autobusem (trolejbusem) włączenie się do ruchu, jeżeli kierujący takim pojazdem sygnalizuje kierunkowskazem zamiar zmiany pasa ruchu lub wjechania z zatoki na jezdnię. " musisz ustapic pierwszenstwa autobusowi ale tylko w obszarze zabudowanym, poza obszarem to Ty masz pierwszenstwo. Mnie instruktor uczyl zeby zwracac uwage na swiatla stopu w autobusie, jak zgasnal to nalezy zwolnic/zatrzymac sie i przepuscic autobus ".......\n~Zorrro 11-04-2009 20:25\nTy Cień to się nie interesuj kto mi dał prawo jazdy lepiej oglądaj się za siebie ludku z MZK\n~do Maślana 12-04-2009 7:20\nA jak go spotkam bo specjalnie go szukał nie bede :) to ja już wiem co... :) Co do obcią...ia to Ty możesz to zrobić, najpierw temu kierowcy, a potem swojemu ojcu, bratu, sąsiadowi itd. jak to lubisz :)\n~ago 12-04-2009 14:07\ndo 07:20 12.04.2009 - A nie możesz mu tego wybaczyć? Myślę, że Twoja Ciocia już dawno to uczyniła. Może będzie Tobie lżej bez tego pragnienia zemsty.\n~do ago 12-04-2009 20:14\nWiesz, masz chyba rację. Może faktycznie powinienem. Trochę się zapędziłem w komentarzach, gdy zobaczyłem ten artykuł na Jelonce. Chciałbym tylko, żeby ten kierowca poczuł klimat i na 5 sekund zamienił się ze mną miejscami. pozdrawiam\n~ 18-04-2009 13:01\nDużo zależy od ludzi są tacy co wchodzą do autobusu i mówią dzień dobry są tacy co wchodzą i proszą Boga oto aby nie zapytac o bilet a fakt faktem ze jak ktoś wysiada to powinien zadzwonić a jak nie moze dosięgnąc to może poprosic kogoś lub krzyknąc wcześniej o wiele wcześniej a nie na wysokości przystanku lub jak go się mija zawsze mosna sie dogadac nawet babcie są miłe i proponuje pasazerom uczcie się od starszych bo nie jestescie sami a kierowca jest tylko kierowcą i nie tak łatwo zatrzymać nagle pojazd ważący 10


Już mi się nie podoba 2 544\n@aromajster No tak, najlepiej jakby w meczach ze słabszymi rywalami nie strzelał wcale. Tak jak już pisałem wcześniej - Lewandowski nawet jak nie strzela to jest najważniejszym naszym piłkarzem na boisku. To, że nie wyszedł nam ostatni mundial nie jest winą Lewandowskiego, więc daruj sobie.\n@erez dobrze, że sobie chociaż w eliminacjach z Giblartarem, czy Azerbejdżanem postrzelał. Jak przychodzi co do czego to Polacy nic sie nie stało!!!\n@jet43 nie interesuje mnie\n@blue Freddy no to jak twoje osiągnięcia w piłce nożnej 😄\nPowiem tyle kadrę reprezentacyjną w piłce nożnej mamy na w miare dobrym poziomie, przecież nie jesteśmy na poziomie takich reprezentacji jak Litwa, Chiny, Boliwia czy Luksemburg tylko jesteśmy na poziomie Szwecji czy szwarcarji, a i tak piłka nożna to najpopuralniejszy sport na świecie, a skoki już takie popuralne nie są i mamy bardzo dobrych skoczkuw, jednak tylko może 5 kraju się tym sportem interesuje bo łatwiej jest się nauczyć grać w piłkę niż się nauczyć skakać.\n@niwlA - nic. Tylko napisała.\nZa 10 lat będzie rozglądal się za nowym aniolem\n@Meghan Tajner też miał kiedyś anioła teraz ma nowego aniola\n@Meghan A w czyich ma myśleć. Jasnowidzem zapewno nie jest.\nNie myśl w swoich kategoriach.\nAlbo za 5\nA u pana nawet twarzy nie widać, może byśmy się wystraszyli?! A Kamilowi to może pan buty czyścić jeśli panu pozwoli😲 To chłopak👏👍🥇🦅 inteligentny,wykształcony, utytułowany i pełen pokory!\nWielki wspaniały sportowiec jak i człowiek\nBardzo piękna kobieta, i kreacje też miała piękną, przynajmniej wypowiedziała się płynnie, bez pomyłek, bez kartki, bez pomyłki, cudowna rodzinka, ja bardzo lubię patrzeć na szczęśliwych ludzi💞\nMam nadzieje że nie będzie druga Lewandowską :D\nA ta korona to symbolika nawiązująca do tych czasów ?\nTen jebany tajner przez 20 lat się nie zmienia. Dba o siebie dziadyga\n@DjT PNT - to się nazywa życie z odwróconą klepsydrą.\nPawle imienniku śledzę Apoloniusza od lat 90' I on cały czas młodziej i lepiej wygląda\n@Beata Woźniak Take to mkxns żyć.\nRok temu został ojcem, ma 35l młodsza żonę\nWybory miss zakopca🎄\nAlbo korona ma symboliczną postać COVID19\nCo ona ma na głowie. Jest ładna i po co to jej.\n@kostek mati xD\n@kostek mati hehe no racja\nKoronę - od tego koronowirusa ...\n@ANNA MAŁYSZ nie ma co się denerwować. Taka jest moja opinia.\nA co do drugiej części odpowiedzi to.... Może dlatego że chce i jej się podoba???\nPani Ewo!, Jesteś piękna kobieta ,jak komuś coś się nie podoba to poprostu niech nic nie pisze!!!!!! Gratulacje!!!\n@kostek mati a po co mają sobie niszczyć życie dziecmi? -_-\n@kostek mati na co taka gadka? Zaniechaj:-)\n@Elżbieta Gruszka coś ty taka zmierzla dzisiaj?? Czegoś pragniesz a nie dostałaś prawda???\n@kostek mati marnie kostki marnie nie mam zamiaru wdawać się ze slabiakiem w dyskusję pamiętaj nie powinno cię obchodzić życia innych pilnuj swoich dzieci i swojej prywatności. To dobrze na tym wyjdziesz a argume ty finansowe też słabe.\n@Lukasz dzefors Skaczą z jajka do jajka ... :)))


Niewielki Skarbiec Pojęć Bezcennych ➭ LuxDei.pl\nJesteś tutaj: LuxDei ≫ Niewielki Skarbiec Pojęć Bezcennych\n✝ ✞ ✝\nMoc łaski Jezusa\nMoc krwi Chrystusa\nMisteria i obietnice\nCierpliwość, modlitwa i milczenie\nŁaska wyborowa i inne łaski\n"Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje" (BT, Mt 6:19-21).\n"Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie, by ich nie podeptały nogami, i obróciwszy się, was nie poszarpały" (BT, Mt 7:6).\nFelieton w Radio Maryja: Spróbuj pomyśleć: 02-10-2019 (ks. prof. Andrzej Maryniarczyk) [4:33] Źródło MP3\nFelieton w Radio Maryja: Spróbuj pomyśleć: 21-12-2019 (prof. Grzegorz Kucharczyk) [3:34] Źródło MP3\nTreścią cnót jest wola Boża; kto wiernie pełni wolę Bożą, ten się ćwiczy we wszystkich cnotach. We wszystkich wypadkach i okolicznościach życia wielbię i błogosławię świętą wolę Bożą. Święta wola Boża jest przedmiotem mojej miłości. W najtajniejszych głębiach duszy żyję wolą Jego, a tyle na zewnątrz działam, o ile poznaję wewnętrznie, że taka jest wola Boża; milsze mi są z woli Bożej udręki, cierpienia, prześladowania i różnego rodzaju przeciwności, aniżeli z woli własnej powodzenia, pochwały i uznania (Dz. 678).\n♫ "Do trzech cnót" ♫\nGdy kruczo kracze przyszłość czarna,\nWiatr dziejów niesie wilczy zew,\nGdy mnie ścierają czasu żarna\nNa szczyptę mąki, stertę plew,\nGdy na ołtarzu wielkiej bzdury\nWe mgle kadzideł Prawda mrze\nTy, co przenosić możesz góry\nTy, Wiaro, nie opuszczaj mnie...\nGdy sens istnienia z rąk umyka\nI w czarną dziurę wpada świat,\nGdy coraz szybciej zegar tyka\nI garb starganych ciąży lat,\nGdy krąg Fortuny martwo stoi\nI czarno-biało nawet śnię,\nGdy koń już dawno w murach Troi\nNadziejo, nie opuszczaj mnie...\nGdy w ludzkie serca lodem skute\nDaremnie wcieram uczuć maść,\nGdy mi po cichu szyje buty\nTen, z którym konie mogłem kraść,\nGdy uśmiech każe wietrzyć zdradę,\nGdy szukam fałszu w każdej łzie,\nGdy dzień po dniu nasiąkam jadem\nMiłości, nie opuszczaj mnie...\nSłowa: Wojciech Kejne\nWydawnictwo: Dwupłytowy album pt.: «Michał Bajor 30/30 - Największe Przeboje»,\nAgencja Artystyczna MTJ 2005\nZ Biblii Tysiąclecia:\n"Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym. Stało się to przez Pana: cudem jest w oczach naszych. Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się zeń i weselmy!"\n(BT, Ps 118:22-24).\n"Przeto tak mówi Pan Bóg: Oto Ja kładę na Syjonie kamień, kamień dobrany, węgielny, cenny, do fundamentów założony. Kto wierzy, nie potknie się. I wezmę sobie prawo za miarę, a sprawiedliwość za pion. Ale grad zmiecie schronisko kłamstwa, a wody zaleją kryjówkę"\n(BT, Iz 28:16-17).\n"A więc nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga — zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha"\n(BT, Ef 2:19-22).\n"To bowiem zawiera się w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto wierzy w niego, na pewno nie zostanie zawiedziony. Wam zatem, którzy wierzycie, cześć! Dla tych zaś, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się głowicą węgła — i kamieniem upadku, i skałą zgorszenia. Ci, nieposłuszni słowu, upadają, do czego zresztą są przeznaczeni. Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świetym, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła"\n(BT, 1P 2:6-9).\nZ Dzienniczka św. s. Faustyny:\n"W pewnej chwili zastanawiałam się o Trójcy Świętej, o istocie Bożej. Koniecznie chciałam zgłębić i poznać, kto jest ten Bóg... W jednej chwili duch mój został porwany jakoby w zaświaty, ujrzałam jasność nieprzystępną, a w niej jakoby trzy źródła jasności, której pojąć nie mogłam. A z tej jasności wychodziły słowa w postaci gromu i okrążały niebo i ziemię. Nic nie rozumiejąc z tego, zasmuciłam się bardzo. Wtem z morza jasności nieprzystępnej wyszedł nasz ukochany Zbawiciel w piękności niepojętej, z ranami jaśniejącymi. A z onej jasności było słychać głos taki: Jakim jest Bóg w istocie swojej, nikt nie zgłębi, ani umysł anielski, ani ludzki. Jezus mi powiedział: Poznawaj Boga przez rozważanie przymiotów Jego. Po chwili Jezus zakreślił ręką znak krzyża i znikł" (Dz. 30).\n"Wtem ujrzałam jasność niedostępną na kształt mieszkania kryształowego, utkanego z fal jasności nieprzystępnej żadnemu stworzeniu ani duchowi. Do tej jasności trzy drzwi — i w tej chwili wszedł Jezus w takiej postaci, jako jest na tym obrazie, do onej jasności — w drzwi drugie, do wnętrza jedności. Jest to Jedność Troista, która jest niepojęta, nieskończoność. Wtem usłyszałam głos: Święto to wyszło z wnętrzności Miłosierdzia Mojego i jest zatwierdzone w głębokościach zmiłowań moich. Wszelka dusza wierząca i ufająca miłosierdziu mojemu dostąpi go" (Dz. 420).\nZ Dziennika duchowego Czcigodnej Sł. B. s. Leonii Nastał:\n"Co to za przedziwna tajemnica życia w zjednoczeniu z Bogiem. Nic ziemskiego nie wejdzie do owej komnaty, gdzie żyje Trzykroć Święty. Tam może istnieć tylko wymiana miłości. Ze strony Boga — silna, nieskończona, mocna jako śmierć, niszcząca wszystko, co nie jest Bogiem; ze strony duszy — pokorna, pełna żalu, ale i serdeczności, do jakiej tylko dusza, wsparta łaską, jest zdolna".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt III, s.275)\nŚw. Ludwik M. Grignion de Montfort: List okólny do Przyjaciół Krzyża: Do uczniów ukrzyżowanego Boga!:\n"26. Przyjaciele Krzyża, uczniowie ukrzyżowanego Boga! tajemnica Krzyża jest sekretem nieznanym poganom, odrzuconym przez Żydów, a wzgardzonym przez heretyków i złych katolików, ale tajemnica to wielka. Musicie jednak nauczyć się jej praktycznie, w szkole Jezusa Chrystusa, i tylko tam możecie się jej nauczyć. Próżno po wszystkich starożytnych akademiach szukać będziecie filozofa, który by jej nauczał; próżno będziecie zasięgać rady światła zmysłów i rozumu: tylko Jezus Chrystus swoją zwycięską łaską może jej was nauczyć i dać wam jej zakosztować.\nStańcie się więc biegli w tej wyjątkowej wiedzy, pod tak wielkim nauczycielem, a posiądziecie wszelkie inne rodzaje wiedzy, gdyż ona wszystkie je w sobie zawiera w najwyższym stopniu. To jest nasza naturalna i nadprzyrodzona filozofia, nasza boska i tajemnicza teologia, i nasz kamień filozoficzny, który cierpliwością zmienia najpospolitsze metale w bezcenne kruszce, najdotkliwsze boleści w rozkosze, ubóstwa w bogactwa, najgłębsze upokorzenia w chwałę. Ten spośród was, który potrafi najlepiej nieść swój krzyż, choćby nawet nie umiał czytać i pisać, jest najuczeńszym człowiekiem ze wszystkich.\nPosłuchajcie wielkiego św. Pawła, który po powrocie z trzeciego Nieba, gdzie poznał tajemnice ukryte nawet przed aniołami, woła, iż nie zna i znać nie chce niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego. Cieszcie się: biedny głupcze, nieszczęsna kobieto, bez rozumu ni wiedzy: jeżeli posiedliście zdolność cierpienia z radością, będziecie o tym więcej nawet wiedzieć niźli uczony z Sorbony, który nie umie tak dobrze cierpieć jak wy".\n"W pewnej chwili prosił mnie jeden kapłan, żebym się pomodliła na jego intencję; obiecałam się pomodlić i poprosiłam o umartwienie. Kiedy otrzymałam pozwolenie na pewne umartwienie, uczułam w duszy pociąg taki, aby w dniu tym odstąpić wszystkie łaski, jakie dobroć Boża mnie przeznaczyła, dla tego kapłana, i prosiłam Pana Jezusa, ażeby raczył wszystkie cierpienia i utrapienia zewnętrzne i wewnętrzne, jakie w dniu tym miał ten kapłan cierpieć, aby Bóg raczył na mnie to dopuścić. Bóg przyjął w części to moje pragnienie i zaraz, nie wiadomo skąd, zaczęły wyrastać różne trudności i przeciwności do tego stopnia, że jedna z sióstr powiedziała głośno te słowa, że: Pan Jezus ma coś w tym, że wszyscy ćwiczą siostrę Faustynę.\n— A fakty były podnoszone tak bezpodstawne, że jedne siostry to podnosiły, a drugie przeczyły temu, a ja w milczeniu ofiarowywałam się za tego kapłana. Jednak nie na tym koniec, doznałam cierpień wewnętrznych. Najpierw ogarnęło mnie zniechęcenie i niechęć do sióstr, później jakaś niepewność zaczęła mnie męczyć, nie mogłam się skupić do modlitwy, głowę moją zaczęły zaprzątać różne sprawy. Kiedy zmęczona weszłam do kaplicy, jakiś dziwny ból ścisnął moją duszę i zaczęłam cicho płakać; wtem usłyszałam w duszy głos taki: Córko Moja, czemuż płaczesz, przecież sama się ofiarowała[ś] na to cierpienie, wiedz, że jest to maleńka cząstka, co tyś przyjęła za duszę tę. On więcej jeszcze cierpi.\n— I zapytałam się Pana: Dlaczego tak z nim postępujesz? Odpowiedział mi Pan, że dla potrójnej korony, która mu jest przeznaczona: dziewictwa, kapłaństwa i męczeństwa. W tej chwili radość zapanowała w duszy mojej na widok tak wielkiej chwały, jaką otrzyma w niebie. W tej chwili zmówiłam Te Deum, za tę szczególną łaskę Bożą, że się dowiedziałam, że Bóg tak postępuje z tymi, których ma mieć blisko siebie; a więc niczym są wszystkie cierpienia w porównaniu z tym, co nas czeka w niebie" (Dz. 596).\n"Także w tej samej chwili widziałam pewną osobę, i w części stan jego duszy i wielkie doświadczenia, jakie Bóg zsyła na tę duszę; cierpienia te dotyczyły umysłu jego i w tak ostrej formie, że żal mi się zrobiło i rzekłam do Pana: czemu tak z nim postępujesz? I odpowiedział mi Pan: dla jego potrójnej korony, ale i dał mi Pan poznać, jak niepojęta chwała czeka duszę, która jest podobna do Jezusa cierpiącego tu na ziemi: będzie dusza taka miała podobieństwo do Jezusa w Jego chwale. Ojciec niebieski o tyle dusze nasze uwielbi i uzna je, o ile będzie w nas widział podobieństwo do Syna swego. Zrozumiałam to, że to upodobnienie się do Jezusa jest nam dane tu na ziemi. Widzę dusze czyste i niewinne, na które Bóg wywiera swą sprawiedliwość, i dusze te są ofiarami, które podtrzymują świat i uzupełniają to, co nie dostawało męce Jezusa; takich dusz jest niewiele. Cieszę się niezmiernie, że mi Bóg dozwolił poznać takie dusze. O Trójco Św., Boże wiekuisty, dziękuję Tobie, żeś mi dał poznać wielkość i różnicę stopni chwały, która dzieli dusze. O, jak wielka różnica jest pomiędzy jednym stopniem głębszego poznania Boga. O, gdyby to dusze wiedzieć mogły. O Boże mój, gdybym mogła uzyskać jeden z nich więcej, chętnie bym poniosła wszystkie męki, jakie wycierpieli męczennicy razem. Naprawdę, wszystkie te męki wydają mi się niczym w porównaniu z chwalą, która nas czeka przez całą wieczność. O Panie, zanurz duszę moją w oceanie Bóstwa swego i udziel mi łaski poznania Ciebie, bo im Cię lepiej poznaję, tym Cię goręcej pragnę, a miłość moja potęguje się ku Tobie; czuję w swej duszy otchłań niezgłębioną, którą wypełnia tylko Bóg; rozpływam się w Nim jako jedna kropla w oceanie; zniżył się Pan do nędzy mojej, jako promień słońca do ziemi pustej i skalistej, a jednak pod wpływem Jego promieni, okryła się dusza moja zielenią, kwieciem i owocami, i stała się ogrodem pięknym dla Jego odpocznienia" (Dz. 604-605).\n"Patrzałem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. Tron Jego był z ognistych płomieni, jego koła — płonący ogień. Strumień ognia się rozlewał i wypływał od Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi" (BT, Dn 7:9-10).\n"W piątek po Komunii św. zostałam przeniesiona w duchu przed tron Boży. Przed tronem Bożym widziałam Moce niebieskie, które bez przestanku wielbią Boga. Poza stolicą widziałam jasność nieprzystępną dla stworzeń; wchodzi tam tylko Słowo Wcielone, jako pośrednik. Kiedy Jezus wszedł do onej jasności, usłyszałam te słowa: Napisz zaraz, co słyszysz: Jestem Panem w istności swojej i nie znam nakazów ani potrzeb. Jeżeli powołuję stworzenia do bytu — jest to przepaść miłosierdzia mego. I w tej chwili ujrzałam się w naszej kaplicy, jako przedtem, w swoim klęczniku. Msza św. się skończyła. Słowa te już miałam napisane" (Dz. 85).\n"W jednym dniu, kiedy byłam na adoracji, a duch mój jakby w konaniu za Nim i łez powstrzymać nie mogłam, wtem ujrzałam jednego ducha, który był piękności wielkiej, który mi rzekł te słowa: Nie płacz — mówi Pan. — Po chwili zapytałam: Ktoś ty jest. — A on mi odpowiedział: Jestem jednym z siedmiu duchów, którzy stoją dniem i nocą przed tronem Bożym i wielbią Go bez przestanku. — Jednak duch ten nie ukoił mojej tęsknoty, ale pobudził mnie do jeszcze większej tęsknoty za Bogiem. Duch ten jest bardzo piękny, a piękność jego jest ze ścisłego złączenia z Bogiem. Ten duch nie opuszcza mnie ani na chwilę, wszędzie mi towarzyszy.\nNa drugi dzień, w czasie mszy św., przed podniesieniem, duch ten zaczął śpiewać te słowa: Święty, Święty, Święty — głos jego jakoby głosów tysiące, niepodobna tego napisać. Wtem duch mój został zjednoczony z Bogiem, w jednej chwili ujrzałam wielkość i świętość Boga niepojętą, a zarazem poznałam nicość, jaką jestem sama z siebie. Poznałam, wyraźniej niżeli kiedy indziej, Trzy Boskie Osoby: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Jednak istność ich jest jedna i równość, i majestat. Dusza moja obcuje [z] tymi Trzema, lecz słowami nie umiem tego wyrazić, ale dusza rozumie to dobrze. Ktokolwiek jest złączony z jedną z tych Trzech Osób, przez to samo jest złączony z całą Trójcą Świętą, ponieważ Ich jedność jest nierozdzielna. To widzenie, czyli poznanie, zalało duszę moją szczęściem niepojętym, dlatego że Bóg jest tak wielkim. Nie widziałam tu tego, com napisała, oczami, jako dawniej, ale często wewnętrznie, w sposób czysto duchowy i niezależny od zmysłów. Trwało to do końca mszy św.\nTeraz zdarza mi się to często, i nie tylko w kaplicy, ale i przy pracy, i w czasie, jak się najmniej tego spodziewam" (Dz. 471-472).\n"Przedziwny widok przykuł duszę do siebie. Gdzieś z głębi, z jednego punktu wytryskało źródło i — nie rozlewając się wcale — biło wiecznym życiem, pięknem, siłą różnorodnością w jedności, wonią i światłością. Czułam, że przedstawione mi było w ten sposób życie Boga, który jest sam z siebie, i to bez początku. Zapragnęłam zanurzyć się w tym wieczystym Źródle i na mgnienie oka czułam się w Nim istotnie zanurzona, jak drobny pyłek w oceanie, ale już nie mogłam siebie odróżnić od oceanu, zdawało mi się, że z Nim razem stanowię coś nierozerwalnego — i dane mi było zrozumieć: «Będziemy Mu podobni, gdy Go ujrzymy jako jest» (por. 1J 3,2)".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt I, s.63)\n"Ojciec niebieski zawsze mi się ukazuje jako płomień ognisty, przeniknięty miłą jasnością, ale przez tę jasność i przez ten płomień można się patrzeć w jakieś głębie nieprzebyte i nieogarnione. Ojciec niebieski nas bardzo, a bardzo kocha. Aż trudno wierzyć, że Bóg tak bardzo kocha słabe stworzenia. Szczęśliwy, kto w tę miłość uwierzy, sprawia Ojcu największą radość".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt I, s.153)\n"Bóg — Trójca Przenajświętsza, tonąc od wieków we własnym szczęściu, pieściła niejako w swej myśli tajemnicę Wcielenia Syna Bożego. Rozkoszowała się Jego widokiem tak, że mając ustawiczne widzenie Boskiego Trynitarnego Jestestwa, upajała się równocześnie wizją Niemowlęcia Jezus, Jego przeczystej Matki i tych, którzy przez Jezusa i Maryję do Niego przyjść mieli".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt I, s.208)\n[Głos wewnętrzny czyli rozumienie w Bogu:] "Odkąd Słowo Odwieczne stało się ciałem, Trójca Przenajświętsza — zespolona ze Słowem — zamieszkała w ludzkiej naturze Jezusa zjednoczonej osobowo z naturą Jego Boską. Trójca Przenajświętsza, kontemplując swój nieskończony majestat, widzi w sobie i ludzką naturę Słowa, i wszystkie stworzenia, które przypuszczone będą do oglądania Boga, będą widzieć Jezusa nie inaczej jak w Trójcy Przenajświętszej. A choć oglądać będą odrębnie Boga — jako Trójcę — widzieć Ją równocześnie będą w Jezusie, pierwowzorze wszelkiego stworzenia. Ta kontemplacja ludzkiej natury Słowa nie zaczęła się w Trójcy Najświętszej w czasie. Bóg wieczny ma wszystkie wieki i czasy przed sobą, owszem — w sobie też. A zatem, choć Jezus w czasie przyjął ludzką naturę, był przedmiotem wiekuistej kontemplacji Trójcy, jak jest obecnie przedmiotem Jej posiadania. W Jezusie i przez Niego ludzkość cała jest odziana promieniami Boskiego Słońca, a wybrani stanowią z Jezusem jedno".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt VI, s.361)\nWieczorem, kiedy byłam w swojej celi, ujrzałam anioła, wykonawcę gniewu Bożego. Był w szacie jasnej, z promiennym obliczem, obłok pod jego stopami, z obłoku wychodziły pioruny i błyskawice do rąk jego, a z ręki jego wychodziły i dopiero dotykały ziemi. Kiedy ujrzałam ten znak gniewu Bożego, który miał dotknąć ziemię, a szczególnie pewne miejsce, którego wymienić nie mogę dla słusznych przyczyn, zaczęłam prosić anioła, aby się wstrzymał chwil kilka, a świat będzie czynił pokutę. Jednak niczym prośba moja była wobec gniewu Bożego. W tej chwili ujrzałam Trójcę Przenajświętszą. Wielkość majestatu Jej przeniknęła mnie do głębi i nie śmiałam powtórzyć błagania mojego. W tej samej chwili uczułam w duszy swojej moc łaski Jezusa, która mieszka w duszy mojej; kiedy mi przyszła świadomość tej łaski, w tej samej chwili zostałam porwana przed stolicę Bożą. O, jak wielki jest Pan i Bóg nasz i niepojęta jest świętość Jego. Nie będę się kusić opisywać tej wielkości, bo niedługo ujrzymy Go wszyscy, jakim jest. Zaczęłam błagać Boga za światem słowami wewnętrznie słyszanymi.\nKiedy się tak modliłam, ujrzałam bezsilność anioła, i nie mógł wypełnić sprawiedliwej kary, która się słusznie należała za grzechy. Z taką mocą wewnętrzną jeszcze się nigdy nie modliłam jako wtenczas. Słowa, którymi błagałam Boga, są następujące: Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, za grzechy nasze i świata całego; dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas.\nNa drugi dzień rano, kiedy weszłam do naszej kaplicy, usłyszałam te słowa wewnętrznie: Ile razy wejdziesz do kaplicy, odmów zaraz tę modlitwę, której cię nauczyłam wczoraj. Kiedy odmówiłam tę modlitwę, usłyszałam w duszy te słowa: Modlitwa ta jest na uśmierzenie gniewu Mojego, odmawiać ją będziesz przez dziewięć dni na zwykłej cząstce różańca w sposób następujący: najpierw, odmówisz jedno «Ojcze nasz» i «Zdrowaś Maryjo», i «Wierzę w Boga», następnie na paciorkach «Ojcze nasz» mówić będziesz następujące słowa: «Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i świata całego»; na paciorkach «Zdrowaś Maryjo» będziesz odmawiać następujące słowa: «Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i świata całego». Na zakończenie odmówisz trzykrotnie te słowa: «Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem» (Dz. 474-476).\nWtem usłyszałam głos podczas odmawiania tej koronki: O, jak wielkich łask udzielę duszom, które odmawiać będą tę koronkę, wnętrzności miłosierdzia mego poruszone są dla odmawiających tę koronkę. Zapisz te słowa, córko moja, mów światu o moim miłosierdziu, niech pozna cała ludzkość niezgłębione miłosierdzie moje. Jest to znak na czasy ostateczne, po nim nadejdzie dzień sprawiedliwy. Póki czas, niech uciekają [się] do źródła miłosierdzia mojego, niech korzystają z krwi i wody, która dla nich wytrysła. O dusze ludzkie, gdzie się schronicie w dzień gniewu Bożego? Uciekajcie teraz do źródła miłosierdzia Bożego. O, jak wielką widzę liczbę dusz — widzę — [które] uwielbiły miłosierdzie Boże i śpiewać będą pieśń chwały na wieki (Dz. 848).\nMoc krwi Chrystusa według św. Jana Chryzostoma Złotoustego:\nChcesz poznać moc krwi Chrystusa? Trzeba się cofnąć do jej prawzoru i wspomnieć jej typ opisany na kartach Starego Testamentu.\nMojżesz poleca: «Zabijcie baranka i jego krwią pokropcie próg i odrzwia waszych domów». Co mówisz, Mojżeszu? Czyż krew nierozumnego zwierzęcia może ocalić człowieka, istotę rozumną? Owszem, może, lecz nie dlatego, że jest to krew, ale dlatego, że jest ona obrazem krwi Zbawiciela. Dlatego też obecnie prędzej ucieka nieprzyjaciel, gdy ujrzy już nie odrzwia skropione krwią, która była tylko obrazem, lecz rozjaśnione krwią prawdy usta wiernych — odrzwia świątyni poświęconej Chrystusowi.\nChcesz poznać jeszcze inną moc tej krwi? Przypatrzmy się, skąd zaczęła płynąć — i z jakiego wytrysnęła źródła. Wypłynęła ona z samego krzyża i wzięła początek z boku Zbawiciela. Czytamy bowiem w Ewangelii, że po śmierci Jezusa, gdy On jeszcze wisiał na krzyżu, jeden z żołnierzy zbliżył się, włócznią przebił Mu bok, i natychmiast wypłynęła krew i woda. Woda była obrazem chrztu, a krew Eucharystii. Żołnierz więc przebił Mu bok i otworzył wejście do świątyni, a ja tam znalazłem cudowny skarb, i cieszę się ze wspaniałych bogactw. To więc się stało z Barankiem: Żydzi Go zabili, a ja zebrałem owoc ofiary.\n«Z przebitego boku wypłynęła krew i woda». Nie chcę, abyś, słuchaczu, przechodził obojętnie wobec tak wielkich tajemnic, zostaje bowiem jeszcze inny i tajemny sens. Powiedziałem już, że woda i krew są obrazem chrztu i Eucharystii. Z tych dwóch sakramentów bierze swój początek Kościół «przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym», to znaczy przez chrzest i Eucharystię, które wywodzą się z boku Zbawiciela. Kościół więc powstał z boku Chrystusa, podobnie jak z boku Adama wyszła jego małżonka, Ewa.\nDlatego świadczy o tym św. Paweł, kiedy mówi: «Jesteśmy z Jego ciała i z Jego kości» — a ma on tu na myśli bok Chrystusa. Albowiem jak z boku Adama Bóg stworzył kobietę, tak też Chrystus dał nam ze swego boku wodę i krew, z których utworzył Kościół. I tak jak Bóg wyprowadził Ewę z głęboko uśpionego Adama, tak też Chrystus po śmierci dał nam wodę i krew.\nWidzicie więc jak Chrystus połączył się z oblubienicą, widzicie, jakim żywi nas pokarmem. Dzięki temu samemu pokarmowi rodzimy się i żywimy. Jak matka powodowana naturalną miłością do dziecka, spieszy, by je nakarmić własnym mlekiem i krwią, tak Chrystus poi swoją krwią tych, których odrodził.\nKatecheza chrzcielna św. Jana Chryzostoma Złotoustego, biskupa\n(Katecheza 3, 13-19)\n"Pan Jezus na moment odsłonił przede mną swoją obecność. Z boku Jego płynęła obficie Krew najświętsza. Następnego dnia rano powtórzyło się to samo. Pragnęłam zbierać tę Krew najdroższą. Otworzyłam przed Panem Jezusem swą duszę, by raczył w niej złożyć Boską Krew. Były jej jednak tak obfite strumienie, iż sobie zdawałam sprawę, że świat cały nie wyczerpie nigdy tego zdroju ożywczego".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt VI, s.335)\nZ ksiąg mądrościowych Biblii Tysiąclecia:\n(BT, Mdr 7:22-8:1)\nKto się boi Pana, dobrze pokieruje swoją przyjaźnią,\nbo jaki jest on, taki i jego bliźni.\nSynu, od młodości swej staraj się o naukę,\na będziesz ją nabywał aż do siwizny.\nJak oracz i siewca przystępuj do niej\ni czekaj na dobry jej plon;\ntrochę się utrudzisz pracując nad nią,\nale wnet będziesz spożywał jej owoce.\nJakże bardzo twarda jest dla nieuków,\na lekkoduch w niej nie wytrwa.\nJak potężny kamień próby2 go przytłoczy\ni nie będzie zwlekał z jej odrzuceniem.\nMądrość bowiem, zgodnie ze swą nazwą,\nnie dla wielu jest dostrzegalna.\nSłuchaj, synu, przyjmij me zasady,\na rady mojej nie odrzucaj!\nWłóż nogi w jej dyby,\na szyję swą w jej obrożę!\nPoddaj ramiona swe i dźwignij ją,\na nie zżymaj się na jej więzy!\nCałą duszą zbliż się do niej\ni strzeż jej dróg ze wszystkich sił!\nUbiegaj się o nią, szukaj, a da ci się poznać,\na gdy ją posiądziesz, nie wypuszczaj z objęć!\nNa koniec bowiem znajdziesz miejsce jej odpoczynku,\na to ci się w radość obróci.\nDyby jej będą ci walną obroną,\na obroża jej strojem zaszczytnym.\nZłota bowiem jest na niej szata,\na więzy jej są z nici purpurowych.\nJak strój wspaniały ją przywdziejesz,\njak wieniec radosnego uniesienia włożysz na siebie.\nJeżeli jej będziesz pożądał, posiądziesz naukę,\njeśli dołożysz uwagi, zdatny będziesz do zrobienia wszystkiego.\nJeżeli będziesz lubił słuchać, nauczysz się,\ni jeśli nakłonisz ucha swego, będziesz mądry.\nStań na zgromadzeniu starszych:\na [jeśli] kto jest mądry, przyłącz się do niego!\nChętnie słuchaj wszelkiego wykładu rzeczy Bożych,\na przysłowia rozumne niech nie ujdą twojej uwagi!\nJeżeli ujrzysz kogoś mądrego, już od wczesnego rana idź do niego,\na stopa twoja niech ściera progi drzwi jego!\nRozmyślaj nad zarządzeniami Pana,\na przykazaniami Jego zawsze pilnie się zajmuj!\nOn sam umocni twe serce,\na pożądana mądrość będzie ci dana.\n(BT, Syr 6:17-37)\nSzkaplerz karmelitański NMP z Góry Karmel oraz wielkie obietnice i łaski Maryi:\n"Kto w Nim umrze nie dozna ognia piekielnego" (słowa Matki Bożej wypowiedziane do św. Szymona).\nMaryja tym samym obiecuje wszystkim odzianym Szkaplerzem św. pomoc na drodze zbawienia.\n"Ja, Matka w pierwszą sobotę po ich śmierci miłościwie przyjdę do nich i ilu ich zastanę w czyśćcu, uwolnię i zaprowadzę ich na świętą Górę żywota wiecznego".\nJest to tak zwany przywilej sobotni. Matka Boża zapewniła rychłe wybawienie z czyśćca (bulla pap. Jana XXII w 1322 r.), tym, którzy nosząc Szkaplerz, zachowają czystość według stanu i wierność modlitwie. Maryja tym samym obiecuje wszystkim odzianym Szkaplerzem pomoc na drodze uświęcenia.\nPomoc i obrona w niebezpieczeństwach duszy i ciała.\nUczestnictwo w dobrach duchowych całego Zakonu karmelitańskiego za życia i po śmierci\n(tj. w Mszach św., pokutach, modlitwie i ofiarach), gdyż Matka i Królowa Karmelu, jednoczy z sobą w jedną Rodzinę tych, którzy, przyjmując Szkaplerz św. tworzący erygowaną prawnie wspólnotę Bractwa Szkaplerznego, korzystają także z daru odpustów zupełnych.\nTajemnica Szczęścia i obietnice Jezusa przekazane przez św. Brygidę\n15-tu sprawiedliwych spośród krewnych zostanie potwierdzonych i zachowanych w łasce.\n15-tu grzeszników spośród krewnych zostanie nawróconych.\nObietnica Jezusa związana z Koronką do Miłosierdzia Bożego wg św. Faustyny:\nW nocy nagle zostałam przebudzona i poznałam, że jakaś dusza prosi mnie o modlitwę i że jest [w] wielkiej potrzebie modlitwy. Króciutko, ale z całej duszy prosiłam Pana o łaskę dla niej.\nNa drugi dzień już po dwunastej, kiedy weszłam na salę, ujrzałam osobę konającą i dowiedziałam się, że agonia zaczęła się w nocy. Kiedy stwierdziłam — było to wtenczas, kiedy mnie proszono o modlitwę. Nagle usłyszałam w duszy głos: odmów tę koronkę, której cię nauczyłem. Pobiegłam po różaniec i uklękłam przy konającej, i zaczęłam z całą gorącością ducha odmawiać tę koronkę. Nagle konająca otworzyła oczy i spojrzała się na mnie, i nie zdążyłam zmówić całej koronki, a ona już skonała z dziwnym spokojem. Gorąco prosiłam Pana, aby spełnił obietnicę, którą mi dal, za odmówienie tej koronki. Dal mi Pan poznać, że dusza ta dostąpiła łaski, którą Pan mi przyobiecał. Dusza ta była pierwszą, która doznała obietnicy Pańskiej. Czułam, jak moc miłosierdzia ogarnia tę duszę.\nKiedy weszłam do swej samotni, usłyszałam te słowa: każdą duszę bronię w godzinie śmierci, jako swej chwały, która odmawiać będzie tę koronkę albo przy konającym inni odmówią  jednak odpustu tego samego dostępują. Kiedy przy konającym odmawiają tę koronkę, uśmierza się gniew Boży, a miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę, i poruszą się wnętrzności Miłosierdzia Mojego, dla Bolesnej Męki Syna Mojego.\nO, gdyby wszyscy poznali, jak wielkie jest miłosierdzie Pańskie; ale jak bardzo my wszyscy potrzebujemy tego miłosierdzia, a szczególnie w tej stanowczej godzinie (Dz. 809-811).\nCudowny Medalik — dar od Maryi dla ciebie\nOto słowa Matki Bożej wypowiedziane do Katarzyny Labouré podczas objawienia z dnia 27 listopada 1830:\n"Wszyscy, którzy będą go nosili, dostąpią wielkich łask, szczególniej jeśli będą go nosili na szyi. Tych, którzy we mnie ufają, wieloma łaskami obdarzę".\n"Promienie, które widzisz spływające z mych dłoni, są symbolem łask, jakie zlewam na tych, którzy mnie o nie proszą".\nDuchowy fundament pierwszych sobót. 06-12-2019 (opublikowano w pierwszy piątek m-ca)\n"Dziś skupienie Boże od rana przenika moją duszę; w czasie mszy św. myślałam, że zobaczę małego Jezusa, jak często [Go] widzę, jednak dziś widziałam w czasie mszy św. Jezusa ukrzyżowanego. Jezus był przybity do krzyża i [w] wielkich mękach. Dusza moja została przeniknięta cierpieniem Jezusa, w duszy i ciele moim, chociaż w sposób niewidzialny, ale równie bolesny. O, jak straszne tajemnice dzieją się w czasie mszy św. Wielka tajemnica się dokonuje w czasie mszy. Z jaką pobożnością powinniśmy słuchać i brać udział w tej śmierci Jezusa. Poznamy kiedyś, co Bóg czyni dla nas w każdej mszy św. i jaki w niej dla nas gotuje dar. Jego Boska miłość tylko na taki dar zdobyć się mogła. O Jezu, Jezu mój, jak wielkim bólem przeniknięta jest dusza moja, widząc tryskający zdrój żywota z taką słodyczą i mocą dla każdej duszy. A jednak widzę dusze zwiędniałe i usychające z własnej winy. O Jezu mój, spraw, niech moc miłosierdzia ogarnie te dusze" (Dz. 913-914).\n"Tajemnica Mszy Świętej. Świadectwo Cataliny Rivas":\n"Msza Święta to jestem Ja przedłużający Moje życie i Moją Mękę na krzyżu pośród was. Co byście mieli bez zasług Mojego życia i Mojej Krwi, by stanąć przed Ojcem? Nic, nędzę i grzech... Musicie przewyższać w cnocie aniołów i archaniołów, bo oni nie mają radości przyjmowania Mnie jako pokarmu tak jak wy. Oni piją kroplę ze źródła, a wy, którzy macie łaskę przyjmowania Mnie, macie cały ocean do picia."\nInną sprawą, o której Pan mówił z bólem dotyczyła ludzi, którzy spotykają się z Nim z przyzwyczajenia, tych, którzy zagubili lęk przed każdym spotkaniem z Nim. Rutyna sprawia, że ludzie stają się tak obojętni, że nie mają niczego nowego do powiedzenia Jezusowi, gdy Go przyjmują.\n"Są chwile, w których nie dowierzam sama sobie, jestem przeświadczona do dna o swojej słabości i nędzy, i poznałam, że w tych chwilach mogę wytrwać tylko ufając nieskończonemu miłosierdziu Bożemu. Cierpliwość, modlitwa i milczenie — te wzmacniają duszę. Są chwile, w których dusza powinna milczeć i nie godzi się jej rozmawiać ze stworzeniami; są to chwile niezadowolenia z samej siebie, a dusza czuje się słaba, jak małe dziecko, wtedy trzyma się całą siłą Boga. W takich chwilach żyję wyłącznie wiarą i kiedy się uczuję wzmocniona łaską Bożą, wtenczas jestem śmielsza w mowie i obcowaniu z bliźnimi" (Dz. 944).\n"Wpatruj się w tajemnice mojego niemowlęctwa, byś je odzwierciedlić mogła w swojej duszy przez naśladowanie Mnie możliwie najwierniejsze. Przez milczenie i skupienie ducha uwielbiaj moje Boskie milczenie w niemowlęctwie. Ja tak bardzo kocham dusze oddane milczeniu. Tylko do dusz skupionych przychodzę, by z nimi poufnie przestawać; im tylko mogę odsłaniać tajemnice Mego Serca. Niech się nie dziwią dusze rozproszone i wylane na zewnątrz, że nie słyszą wewnątrz Bożego głosu. Czyż w zajezdnej gospodzie słychać delikatny powiew wietrzyka? A takim jest tchnienie Ducha Świętego, takim — głos maleńkiej Dzieciny, Niemowlęcia Jezus".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt V, s.312)\n"Imię Jezus, o, jak wielkie jest imię Twoje, o Panie, ono jest mocą duszy mojej; gdy siły ustają i ciemności tłoczą się do duszy, to imię Twoje jest słońcem, którego promienie oświecają, ale i grzeją, a dusza pod ich wpływem staje się piękna i promieniuje, biorąc blask z imienia Twego. Kiedy słyszę najsłodsze Imię Jezus, serce mi silniej bije, a są chwile, kiedy słysząc Imię Jezus — wpadam w omdlenie. Duch mój rwie się do Niego" (Dz. 862).\n"Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką. Po chwili powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie. Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także, już tu na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały" (Dz. 47-48).\n"W tym samym dniu, kiedy byłam w kościele, czekając na spowiedź, ujrzałam te same promienie wychodzące z monstrancji, i rozchodziły się po całym kościele. Trwało to przez czas całego nabożeństwa, po błogosławieństwie na obie strony — i z powrotem do monstrancji. Widok ich jasny i przeźroczysty jak kryształ. Prosiłam Jezusa, aby raczył zapalić ogień swojej miłości we wszystkich duszach oziębłych. Pod tymi promieniami rozgrzeje się serce, chociażby było zimne jak bryła lodu, chociażby było twarde jak skała, skruszy się na proch" (Dz. 370).\n"— Dusza: Zwyciężyłeś, o Panie, kamienne serce moje dobrocią swoją; oto z ufnością i pokorą zbliżam się do trybunału miłosierdzia Twego, rozgrzesz mnie sam ręką zastępcy swego. O Panie, czuję, jak spłynęła łaska i pokój w moją biedną duszę. Czuję, że mnie na wskroś ogarnęło miłosierdzie Twoje, Panie. Więcej mi przebaczyłeś, aniżeli ośmielałam się spodziewać albo pomyśleć byłam zdolna. Dobroć Twoja przewyższyła wszystkie moje pragnienia. A teraz zapraszam Cię do serca swego, przejęta wdzięcznością za tyle łask. Błądziłam jak dziecię marnotrawne po manowcach, a Tyś mi nie przestawał być Ojcem. Pomnażaj we mnie miłosierdzie Twoje, bo widzisz, jak słabą jestem.\n— Jezus: Dziecię, nie mów już o nędzy swojej, bo ja już o niej nie pamiętam. Posłuchaj, dziecię moje, co ci pragnę powiedzieć: przytul się do ran moich i czerp ze źródła żywota wszystko, czegokolwiek serce twoje zapragnąć może. Pij pełnymi ustami ze źródła żywota, a nie ustaniesz w podróży. Patrz w blaski miłosierdzia mojego, a nie lękaj się nieprzyjaciół swego zbawienia. Wysławiaj Moje Miłosierdzie"(Dz. 1485).\nZ "POEMATU BOGA-CZŁOWIEKA":\n"Oko z trudnością nadąża za tą przemianą. Teraz Go podziwia. Jakże różni się On od [tego Jezusa], który pozostał w moich wspomnieniach, kiedy był jeszcze żywy, bez ran i śladów krwi. Promieniuje blaskiem, który tryska potokami z pięciu ran i wychodzi ze wszystkich porów Jego skóry.\nRobi pierwszy krok. Przy tym ruchu promienie tryskające z Jego rąk i stóp otaczają Go aureolą świetlistych ostrzy. Blask otacza Go od głowy do kraju szaty. [Głowę] okala światłość diademu, który powstał z niezliczonych ran po koronie. Nie wydobywa się już z nich krew, lecz tylko — blask. Kiedy otwiera ramiona, które miał skrzyżowane na piersiach, ukazuje się znowu obszar bardzo żywego światła. Przenika ono przez szatę, nadając Jezusowi blask słońca na wysokości serca. To prawdziwa »Światłość«, która przyjęła Ciało. Nie jest to biedna światłość ziemska, mizerna światłość gwiazd, uboga światłość słońca. To Światłość Boga. To cały blask Raju. Skupia się on w jednym jedynym Bycie. Nadaje źrenicom swój niepojęty lazur, włosom — swe złote płomienie, szatom i barwom — swą anielską jasność. Tego wszystkiego nie można opisać ludzkimi słowami. To najwznioślejszy żar Trójcy Przenajświętszej, która pochłania Swą gorejącą mocą każdy ogień Raju. Wchłania go w Siebie, aby go na nowo rodzić w każdej chwili wiecznego Czasu. To Serce Nieba. Ono przyciąga i rozlewa Swoją krew, niezliczone krople Swej niematerialnej krwi: zbawionych, aniołów i wszystkiego, co jest Rajem: miłość Boga i miłość do Boga.\nTym wszystkim jest Światłość, która jest i formuje Chrystusa Zmartwychwstałego".\nMaria Valtorta — "POEMAT BOGA-CZŁOWIEKA":\nKsięga VII: Uwielbienie: 3. Zmartwychwstanie\nKATECHEZA: ZNACZENIE ZMARTWYCHWSTANIA DLA CZŁOWIEKA 15-10-2020 (o. Dawid Wilczyński CSsR) [24:47] Źródło MP3\nWynagradzanie jest klasyczną odpowiedzią na miłość\nMy — grzesznicy — powinniśmy wynagradzać Jezusowi i Maryi, bo nas kochają, a tymczasem Ich ranimy. Owa powinność (czy tego chcemy, czy nie chcemy) staje się dla nas (zgodnie z Wolą Najwyższego) koniecznością ostateczną. Przeto, wynagradzając Najświętszemu Sercu Jezusowemu i Niepokalanemu Sercu Maryi, właściwie wynagradzamy samemu Bogu. To On jest najbardziej zraniony grzechami przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi.\nBól odczuwany przez Matkę bardziej nęka Syna niż samą Matkę i badziej Go zasmuca. Zatem odwzajemniając miłość, wynagradzajmy Miłości Bożej wzgardzonej i odrzuconej, ponieważ miłość odwzajemnia się tylko miłością.\nTam, gdzie jest miłość — JEST sam Bóg...\nBóg jest Miłością, a Miłość JEST Pełnią, Doskonałością, Wszystkością...\nMajestat Trójjedynego JEST Świętością, Sprawiedliwością i Miłosierdziem...\nSprawiedliwość bez miłosierdzia jest prawem, ale sprawiedliwość miłosierna jest usprawiedliwieniem...\nBóg, po trzykroć Święty, JEST bogaty w Miłosierdzie...\nMiłość Miłosierna to On, Sprawiedliwość Miłosierna to również On, a Matka Miłosierdzia to Ona...\nKto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim (por. BT, 1J 4:16), i przeciwnie: kto nie miłuje, trwa w śmierci (por. BT, 1J 3:13)...\nŚwięty Jan nie mówi: kto wierzy lub kto się modli, lecz: kto kocha...\nKto kocha, temu będzie wybaczone na mocy Łaski usprawiedliwienia. Przeto wszystko zależy od miłości i polega na miłości — wynagradzanie też — ono rodzi się z wiary, rozkwita w łasce i owocuje na modlitwie, a gdy wydaje plon — świat nazywa to skandalem...\nGdy 10 grudnia 1925 roku s. Łucji objawiła się Najświętsza Dziewica Maryja z Dzieciątkiem na ręku, Matka Boża wskazała na swoje Niepokalane Serce otoczone cierniami, a Mały Jezus powiedział: Miej współczucie z Sercem Twej Najświętszej Matki, otoczonym cierniami, którymi niewdzięczni ludzie je wciąż na nowo ranią, a nie ma nikogo, kto by przez akt wynagrodzenia te ciernie powyciągał. Słowa te dowodzą, że Jezus jest pierwszym, który domaga się od nas wynagradzania Niepokalanemu Sercu Maryi...\nW swoich wizjach dotyczących Pasji, błogosławiona Anna Katarzyna Emmerich napisała, że największą męką Pana Jezusa — biorąc pod uwagę wszystkie ich rodzaje (zarówno te duchowe, jak i fizyczne) — był widok zbolałej Matki. Do tego stopnia spotęgowało to ogrom cierpień Jezusa, że bezpośrednio przyśpieszyło Jego agonię.\nZa arcyważną formę wynagradzania za grzechy świata uznaje się ostatecznie nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi, które jest kontynuacją i dopełnieniem nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa. W tych Dwóch Najświętszych Sercach jest bowiem nasze ocalenie. Tajemnicę zaś z tym związaną zawiera nie tylko Maryjne przesłanie z Fatimy (1917), ale również objawienie Najświętszego Serca Pana Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque, we francuskim Paray-le-monial (1673-1689).\nMiędzy tymi Dwoma Najświętszymi Sercami istnieje jakaś niepojęta wymiana Miłości, która jest dla nas ostatecznym kołem ratunkowym...\nMiędzy objawieniami Serca Jezusa oraz Serca Maryi zachodzą niezwykłe podobieństwa:\nSerca otoczone cierniami...\nZarówno Serce Pana Jezusa objawione św. Małgorzacie, jak i Serce Maryi objawione w Fatimie są otoczone koroną cierniową, która symbolizuje rany zadawane tym Sercom przez nasze grzechy. Takie zobrazowanie Najświętszych Serc wskazuje wyraźnie na Ich jedność w cierpieniu. To dość nietypowe, ponieważ zwykle Serce Maryi ukazywane było jako otoczone liliami lub przebite mieczem. Tutaj jednak zostaje odsłonięte przed nami tak jak tradycyjnie przedstawiane dotąd Najświętsze Serce Jezusa.\nTak jak w Paray-le-monial Jezus przekazał św. Małgorzacie, że pragnie ustanowienia nowego nabożeństwa do swojego Najświętszego Serca, tak w Fatimie Maryja oznajmiła pastuszkom, że Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca...\nTak jak w Paray-le-monial Jezus wyjaśniał, że przez to nowe nabożeństwo chce być bardziej miłowany oraz pragnie ratować dusze od zguby, tak w Fatimie Maryja objawiła, że celem nabożeństwa do Jej Niepokalanego Serca ma być ratowanie grzeszników, a Wolą Jezusa jest to, aby była bardziej znana i miłowana.\nTak jak w Paray-le-monial Jezus mówił św. Małgorzacie, że to nabożeństwo będzie ostatnim wysiłkiem Jego Miłości i jednocześnie jedynym ratunkiem dla ludzkości w czasach ostatnich, tak s. Łucja z Fatimy podkreślała bardzo wyraźnie, że Bóg daje dwa ostatnie środki ratunku dla świata: Różaniec Święty i nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi.\nTak jak podczas jednego z objawień w Paray-le-monial Jezus ukazał się: jaśniejący Chwałą, ze stygmatami pięciu ran błyszczącymi jak słońce, tak w Fatimie Maryja objawiła się obleczona w słońce...\nTak jak korona cierniowa wokół Najświętszych Serc Jezusa i Maryi wskazywała na Ich jedność w cierpieniu, tak blask jaśniejący jak słońce wskazuje na Ich jedność w Chwale.\nWynagrodzenie, towarzyszenie i dobra śmierć\nTak jak w Paray-le-monial Jezus prosił o przyjmowanie Komunii Świętej wynagradzającej Jego Sercu w każdy pierwszy piątek miesiąca, tak w Fatimie Maryja prosiła o przyjmowanie Komunii Świętej wynagradzającej Jej Sercu w każdą pierwszą sobotę miesiąca...\nTak jak w Paray-le-monial Jezus prosił, aby każdej nocy z czwartku na piątek (w godzinach 23:00-24:00) towarzyszyć Mu w pokornej modlitwie, jaką zanosił do Ojca w Getsemani, tak w Fatimie Maryja prosiła, aby w każdą pierwszą sobotę, rozważając wybraną tajemnicę Różańca, towarzyszyć Jej przez 15 minut...\nTak jak w Paray-le-monial Jezus prosił o praktykę dziewięciu pierwszych piątków miesiąca, dając obietnicę łaski w ostatniej chwili życia, w której Serce Jezusa stanie się bezpieczną ucieczką dla umierającego, tak w Fatimie Maryja prosiła o praktykę pięciu pierwszych sobót, dając obietnicę, że w chwili śmierci przyjdzie do umierającego z potrzebnymi do zbawienia łaskami...\nTak jak do św. Małgorzaty Pan Jezus mówił: «Ty przynajmniej staraj się Mi zadośćuczynić, o ile to będzie w twej mocy, za ich niewdzięczność», tak Maryja podobnie poprosiła s. Łucję: «Spójrz, moja córko, oto moje serce otoczone cierniami, które niewdzięczni ludzie wbijają mi nieustannie; czynią tak przez bluźnierstwa i niewdzięczność. Chociaż ty postaraj się mnie pocieszyć».\nAdoracja i Różaniec św.\nTak jak w Paray-le-monial Jezus ukazał się św. Małgorzacie w chwili, gdy modliła się przed tabernakulum, tak w Fatimie Maryja przyszła do dzieci w trakcie ich modlitwy różańcowej...\nWskazówka jest zatem oczywista: adoracja Najświętszego Sakramentu łączy nas w szczególny sposób z Sercem Jezusa, a modlitwa różańcowa łączy nas z Sercem Maryi.\nProśba o akt poświęcenia\nTak jak w Paray-le-monial Jezus prosił o poświęcenie Jego Najświętszemu Sercu króla wraz z rodziną oraz całą Francją, tak w Fatimie Maryja prosiła o poświęcenie Rosji Jej Niepokalanemu Sercu.\nNiewierność i jej konsekwencje\nTak jak Ludwik XIV nie spełnił pragnień Serca Jezusowego, tak nie została spełniona prośba Maryi o poświęcenie Rosji Jej Niepokalanemu Sercu. Konsekwencje tych niewierności znamy dobrze z kart historii.\nNiezwykłe podobieństwa zachodzące między objawieniami Serca Jezusa oraz serca Maryi znajdują swoje zwieńczenie w słowach małej Hiacynty, która krótko przed śmiercią powiedziała, że Serce Jezusa chce być czczone razem z Niepokalanym Sercem Maryi.\nSłowa Jezusa do Alicji Lenczewskiej:\n"O wiarę trzeba się modlić każdego dnia i budować ją w codziennym trudzie, żeby była wielka i żeby miała się czym odżywiać. Karm swoją wiarę faktami z życia. Pielęgnuj ją gorliwie, żeby kwitła i przynosiła owoce.\nPokój, radość, pewność w działaniu, wolność, bogactwo...\nJesteś Moim dzieckiem, a więc Moim dziedzicem. Wiara czyni cię Moim dzieckiem. Dbaj o nią" (nr 69).\n"Pragnij, a otrzymasz. Im bardziej będziesz pragnąć, tym więcej otrzymasz. Nie bądź niecierpliwa. Na wszystko przyjdzie czas. Ucz się czekać cierpliwie i ufnie. Ja jestem bardzo blisko, a ty powinnaś wierzyć w to, choć nie odczuwasz. Wiara jest ważniejsza niż doznanie. Wiara jest zasługą, a doznanie łaską.\nTy Mi daj żarliwą wiarę, a Ja obdarzę cię łaskami" (nr 83).\n"O wiarę proś ciągle. To, jaka będzie, zależy od siły i ciągłości pragnienia jej i prośby o nią.\nWiara jest źródłem wszystkiego. Nie intelektualne uznawanie — ono może być początkiem, choć też nie musi — ale dziecięca ufność: całkowita i bezwzględna. O odruch tej ufności w każdej sytuacji proś. Na taką ufność stać tylko dzieci i wielkich świętych. U dzieci jest to naturalne, u świętych wypracowane trudem wielu lat.\nTo, co jest najważniejsze, najbardziej cenne, wymaga największego wysiłku. Wysiłku maksymalnego i ciągłego" (nr 101).\n"Moja moc i Moja miłość jest ponad wolą ludzi. Wszystko mogę sprawić i uczynić realnym. Ode Mnie zależy, by się stało to, co z ludzkiego punktu widzenia nie jest możliwe. Ale przecież masz wiarę, a wiara czyni cuda. Trwaj w takiej wierze i w takim zawierzeniu, aby każdy dzień był cudem Mojej miłości w tobie" (nr 553).\nA. Lenczewska: «Świadectwo»\nFelieton w Radio Maryja: Spróbuj pomyśleć: 09-04-2021 (prof. Paweł Skrzydlewski) [6:04] Źródło MP3\n"Miłość jest siłą, która potrafi uwięzić Wszechmocnego w duszy. Miłość utożsamia poniekąd duszę z Umiłowanym. Miłość dokonuje zjednoczenia duszy z Bogiem, ale staje się to dopiero wówczas, gdy dusza nie czyni żadnych zastrzeżeń. Dopóki chce dla siebie, czy dla stworzeń zostawić bodaj cząstkę swojego serca, będzie w niej tkwił kolec świadomości — nie kocham Boga, jak [On] tego żąda ode mnie. Nie trzeba Panu Jezusowi spłacać daniny miłości ratami. Trzeba Mu ją dać wspaniałomyślnie od razu, a wówczas i dusza znajduje od razu pokój i zadowolenie serca, i Jezus czuje się również uszczęśliwiony. Odnosi się to zwłaszcza do dusz kroczących drogą doskonałości. Od dusz początkujących wymaga Jezus przynajmniej tego, co się zgadza z Jego wolą zawartą w przykazaniach. Niebo jest krainą miłości. Wchodzą tam tylko dusze, które przenika miłość; miłość czysta, wolna od przymieszki miłości własnej.\nDo miłości doskonałej dochodzi się przez ofiarę, zaparcie się siebie, zapomnienie o sobie i przez [jak] najczęstsze wzbudzanie aktów miłości. Kryj się najczęściej w Sercu moim, bo Ono jest siedliskiem miłości. Tul się w objęcia Matki Niepokalanej, a Ona doprowadzi cię do wyżyn miłości".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt I, s.214)\n"Na drugi dzień cała Trójca Przenajświętsza rozgościła się wśród mojej duszy, zapraszając mnie do poufałej rozmowy. Były to chwile niebiańskie. Tymczasem, kiedy zbliżyła się pora Komunii św., zawahałam się, czy mogę przyjąć Jezusa. Przypomniałam sobie wczoraj poznaną wadę, chciałam sobie za karę odmówić Komunii św. Ból szarpał moją duszą, ale miłość zwyciężyła. Zapragnęłam koniecznie posiadać w duszy Tego, którego kocham ponad wszystko, więc z ufnością powierzyłam Mu moją nędzę i przyjęłam do duszy Jezusa — Miłość moją".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt VI, s.336-337)\n[Głos wewnętrzny]: "Dzieła mojej wszechmocy otaczają cię dookoła we wszechświecie. Wiedz jednak, że daleko więcej uwydatnia się moja wszechmoc w stwarzaniu w duszy cudów łaski. Każde posunięcie duszy na drodze doskonałości, każde pomnożenie w niej miłości jest cudem wszechmocy Bożej. A cudem wszystkich cudów jest tajemnica Eucharystii, tajemnica zjednoczenia duszy z Bogiem przez Sakrament Miłości. Dusza za każdym razem wchodzi głębiej w Boga — Bóg wchodzi głębiej w duszę. Istota ziemska nabiera coraz więcej cech Boskich. Wobec tych dzieł, choć niewidzialnych, lecz istotnych, blednie cały blask piękności rozlanej w przyrodzie. Wobec sił duszy, nabytych w tym zespoleniu z Bogiem, słabnie mocarna potęga gromów. Tych cudów wszechmocy dokonuję ustawicznie w duszy, w miarę jej wierności i zaufania".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt IV, s.290)\n"Błagałam Jezusa z całą usilnością o pewną łaskę. Pan Jezus powiedział: Już uczyniłem, o co prosisz, bądź spokojna. Po południu dowiedziałam się, że istotnie tak było. Serce moje wezbrało wdzięcznością dla Pana Jezusa. Spokój wielki, błogosławiony wypełniał mi duszę po brzegi. Czułam, że zetknięcie się nicości z Wszechmocą potrafi uzyskać, o co prosi, gdy prosi z ufnością dziecka, apelując do nieskończonej dobroci, zwłaszcza gdy ta nicość przychodzi z miłością ofiarną, bo wówczas miłość Boga zaznacza się również ofiarą względem maleńkiej duszy".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt IV, s.296)\n[Głos wewnętrzny]: "Kiedy obchodzi imieniny prezydent Polski, naród cały czci ten dzień. Są uroczyste obchody ze sztandarami, są dekoracje, pieśni. Szkoły mają wolne. Jest to jakby święto narodowe. Słusznie podwładni czczą swego władcę, obchodząc w ten sposób dzień imienin tego, który jest ich panującym. Dlaczego naród polski nie obchodzi w ten sposób dnia Imienia Matyi, swojej Królowej? Tylko kapłani w swoich modłach wspominają w tym dniu imię Jej przebłogosławione lub jakaś dusza pobożna czci i wychwala Jej imię. Czemu cały naród nie spieszy z życzeniami do kochającej go Matki? Dlaczego jest obojętny w dniu Jej imienia? Prymas Polski, łącznie z biskupami i rządem, powinni się postarać u Stolicy Świętej o przywilej obchodzenia z całą uroczystością Dnia Imienia swojej Królowej. Maryja — to imię jest tak potężne. Niczego nie mogę odmówić duszy, gdy blaga w imię Maryi. Na wezwanie tego imienia pierzchają szatani — bo to imię przebłogosławione.\nW tej chwili w Bogu ujrzałam, jakby jasne słońce, imię Maryi, a wśród obłoków ujrzałam Niepokalaną, tchnącą przedziwną pięknością i wdziękiem. Otaczali Ją aniołowie w strojach przetykanych słońcem i takimi odcieniami kolorów, na których wyrażenie słów mi brakuje. Skrzydła ich były przezroczyste, przetykane również promieniami, a w każdym promieniu lśniło tkane złotem imię «Maria». Dziewice, ustawione w szeregach w kornym pokłonie, przybrane były w szaty Niepokalanej — białe suknie, niebieskie płaszcze; utworzyły półkole. Matuchna Najświętsza miała podejść do każdego ze świętych z osobna. Tymczasem ja skorzystałam z tej wolnej przestrzeni — podbiegłam do Matki Niepokalanej. Zdawało mi się, że święci byli zaciekawieni, co powie taka mała, ziemska istota Królowej Nieba. A ja natychmiast przypomniałam sobie wezwanie Kościoła ku czci imienia Maryi, więc odezwałam się: Niech będzie pochwalone imię Maryi Dziewicy i Matki. A potem dodałam: Kocham Cię, Matko moja, kocham Cię, Maryjo Dziewico Niepokalana, kocham Cię. Nie wiem, co się potem stało, nie wiem, jak długo byłam przy Matuchnie Najświętszej".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt IV, s.296-297)\n"Przygotowuj się do podróży — powiedział Pan Jezus — musimy się spieszyć. Ostateczna jazda ma być błyskawiczna. Ogołacaj się coraz więcej ze wszystkiego, by być możliwie najwięcej podobną do twego Boskiego Oblubieńca. Gdy się ktoś wybiera w podróż, musi myśleć o zapłacie podróży. Ty myśleć nie musisz. Koszta przyjąłem na siebie, a ty odrzucaj wszystko, co nie jest potrzebne, co nie jest konieczne. Pragnę cię widzieć ubogą. Czyś zauważyła kiedy, jak postępują ci, którzy zmieniają mieszkanie — przenoszą się do innego, kosztownie umeblowanego? Sprzedają, a nawet oddają za bezcen to, co nie stanowi dla nich, na przyszłość, wartości.\nMoja oblubienico, w domu Ojca mego od wieków przygotowane są dla ciebie nieocenione bogactwa. Po cóż ci tego, co tylko ziemską stanowi wartość? Wszystko oddaj. Czy wiesz komu oddajesz? Oto Ja, w osobie bliźnich twoich, wszystko zabiorę, wszystko odnowię, byś kiedyś wszystko z powrotem odnalazła w niebie. Mam na myśli wszystkie usługi oddane bliźnim z miłości ku Mnie, a także wszystkie akty wyrzeczenia się i zapomnienia o sobie dla Mnie.\nIm kto więcej [jest]ubogi duchem, tym łatwiej, szybciej i bezpieczniej dotrze do ojczyzny. Ubóstwo jest tytułem do osiągnięcia bogactw bez końca. Ubóstwo jest tytułem do zmiłowań Bożych. [...] Jezus przywiązuje się do tej duszy, która się odwiązuje od wszystkiego. Moje kazanie na górze zacząłem od błogosławieństwa ubogich duchem. Chciałem przez to podkreślić nieskończoną wprost cenę ubóstwa; nieskończoną dlatego, że jego wartość sięga w nieskończoność — w wieczność".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt 1, s.301-302)\n[Słowa Jezusa]: "W Sercu moim ukryte są dary Ducha Świętego, których udzielać pragnę wszystkim ludziom, a zwłaszcza kapłanom, którzy są przewodami moich łask dla wiernych. Dary Ducha Świętego są im najwięcej potrzebne i one spływają ustawicznie na ich dusze, bo bez nich nie mogliby spełnić swego zadania na ziemi. Ale wody ze zbiornika mogą się sączyć kropla po kropli, mogą też spływać całymi strumieniami, zależnie od wielkości otworu. Serce moje otwarte na rozcież, ale otwór tamują ciernie złości ludzkich. Miłość moja nieskończona pragnie się udzielać, toteż nawet przez ciernie sączą się z mego Serca ustawicznie zdroje łask, by nimi ożywiać i uświęcać dusze".\n(Uwierzyłam miłości, Zeszyt V, s.315-316)\nZ dziełka «Mój ideał Jezus, Syn Maryi» o. dra Emila Neuberta:\n• Kochaj moją Matkę tak jak Ja!\nA wreszcie proś Mnie o łaskę kochania Jej i ciągłego wzrastania w tej miłości.\nMiłość mojej Matki jest łaską — łaską wyborową. Łaskę otrzymuje się przez modlitwę: proś a otrzymasz.\nProś bez wahania, bo ta łaska nie może być przeciwna moim zamiarom. Wahanie byłoby bluźnierstwem wobec Mnie i mojej Matki; byłoby przypuszczeniem, że mogę nie chcieć, żebyś Ją kochał.\nCzyż nawet twoja chęć kochania Jej nie jest przeze Mnie natchniona? Czyż byłbym cię natchnął, gdybym nie chciał Jej zadowolić?\nProś o tę łaskę codziennie.\nPrzychodzę wówczas do ciebie jako Syn Maryi z tym człowieczeństwem, które od Niej otrzymałem i przez które daję ci udział w mojej boskości.\n«Kto pożywa Ciała mego, ten żyje we Mnie». Kochać moją Matkę taką miłością, jaką Ja Ją kocham, czyż nie jest to żyć przeze Mnie?\nW Komunii św. zwłaszcza przelewam z Serca mojego do twego miłość moją do Matki; wtedy już nie ty żyjesz, ale Ja żyję w tobie; już nie ty kochasz Maryję, ale Ja kocham Ją w tobie. Dotąd nie prosiłeś Mnie o tę łaskę prawie wcale: proś a otrzymasz, aby radość twoja była pełna.\nO dobry Jezu, przez miłość, jaką Matkę swoją kochasz, daj mi łaskę kochania Jej prawdziwie, tak jak prawdziwie Ją kochasz i chcesz, żeby Ją kochano".\n• Bądź posłuszny jak Ja mojej Matce!\nBracie mój, czy chcesz tak jak Ja okazywać swoją miłość mojej Matce? A więc bądź Jej posłuszny jak Ja.\nDzieckiem małym oddałem się Jej woli zupełnie: dałem się położyć w żłóbku, nosić na rękach, karmić, powijać, zabrać do Jerozolimy, do Egiptu, do Nazaretu.\nPóźniej, starszy, spieszyłem wykonywać Jej życzenia, zgadywać je nawet i uprzedzać.\nZdumiawszy mądrością doktorów, wróciłem do Nazaretu i byłem Jej poddanym, powolny każdemu Jej życzeniu.\nNiewysłowionego doznawałem szczęścia w posłuszeństwie dla Niej. Przez moją uległość czyniłem Jej zadość za wszystko, co dla Mnie zrobiła, a szczególnie za to, co kiedyś miała cierpieć za Mnie.\nPosłuszeństwo moje zachowało zupełną prostotę: byłem Jej Bogiem, ale byłem także Jej Synem; Ona zaś była moją Matką i przedstawicielką Ojca mojego.\nZ całą prostotą rozkazywała Mi i kierowała Mną, i była niewypowiedzianie szczęśliwa widząc, jak uprzedzałem najmniejszą Jej chęć.\nJeżeli chcesz Jej to szczęście odnowić; bądź Jej posłuszny tak jak Ja.\nMoja Matka ma dla ciebie rozkazy. Rozkazuje ci naprzód głosem obowiązku.\nDla niektórych całe nabożeństwo do Maryi zasadza się na obrazkach i figurach, na świecach i kwiatach; dla innych polega ono na formułkach pacierzy i pieśniach; dla innych znowu — na uczuciach czułości i uniesieniach; dla innych wreszcie — zawiera się ono w praktykach i umartwieniach.\nNiektórym się wydaje, że Ją bardzo kochają, bo lubią o Niej mówić, albo widzą siebie w wyobraźni, czyniących wielkie rzeczy dla Niej, albo starają się ciągle o Niej myśleć.\nWszystko to jest dobre, ale nie najważniejsze. Nie ci, co mówią «Panie, Panie», wejdą do Królestwa Niebieskiego, ale ten, który czyni wolę Ojca mego, ten wejdzie do Królestwa Niebieskiego.\nI nie ci, którzy mówią «Matko, Matko», są prawdziwymi dziećmi Maryi, ale ci, którzy zawsze spełniają Jej wolę.\nA Maryja nie ma innej woli, tylko moją, a moją jest wolą, żebyś spełniał swój obowiązek.\nStaraj się więc przede wszystkim spełniać swój obowiązek i spełniać go z miłości dla Niej: obowiązek wielki czy mały, łatwy czy ciężki, zajmujący czy nudny, świetny czy ukryty.\nDla podobania się Matce swojej bądź uleglejszy względem zwierzchników, uprzejmiejszy dla równych sobie, łagodniejszy dla podwładnych, uczynniejszy dla wszystkich. Bądź dokładniejszy w posłuszeństwie, sumienniejszy w pracy, cierpliwszy w przeciwnościach.\nI wypełniaj to wszystko z największą miłością, z uśmiechem na twarzy.\nUśmiechaj się do swego ciężkiego zadania, do prozaicznych zajęć swoich, do monotonnej kolei powinności, jaki ci wypełniać wypadło; a raczej uśmiechaj się do Matki swojej, która żąda, byś wypełniać obowiązek ochoczo, okazując Jej tym samym swoją miłość.\nOprócz obowiązków stanu Maryja okazuje ci w inny sposób swoją wolę; mianowicie przez natchnienia łaski.\nKażda łaska przychodzi do ciebie przez Nią.\nKiedy łaska nagli cię do wyrzeczenia się jakiejś przyjemności, do opanowania jakiejś skłonności, do naprawienia błędu lub zaniedbania, do wykonania aktu cnoty, to Maryja słodko, z miłością objawia ci swoje życzenia.\nLęk cię ogarnia czasem wobec wymagań tych natchnień. Nie bój się, to Matka twoja mówi do ciebie, Matka, która pragnie twego szczęścia.\nPoznaj Jej głos, zawierz Jej miłości i odpowiadaj «tak» na wszystko, o co cię poprosi.\nMasz jeszcze trzeci sposób wykonania posłuszeństwa względem Maryi, to jest wykonanie szczególnego zadania, które ci powierzy; Bądź gotów je spełnić".\n© 2007-22 LuxDei\n© 2007-22 Created & developed by J@cek Lewicki (under the inspiration of the Holy Spirit)


▷ Juventas Bańki gumowe akupunkturowe, 4 szt - ceny / opinie / promocje - Apteka z Gór\n» Bańki gumowe akupunkturowe, 4 szt\nJuventas - Zdjęcia produktu\nBańki gumowe akupunkturowe, 4 szt (Juventas)\nAkcesoria do rehabilitacji Juventas\nOpis produktu Juventas\nRozmiar: 6 cm, 5 cm, 4 cm i 2,5 cm\nGumowe bańki akupunkturowe polecane są przy zabiegach wyszczuplających oraz masażach antycellulitowych. Przystawiając bańkę w określonym punkcie ciała, wyrównujemy poziom energii w miejscach chorych. Organizm łatwiej oczyszcza się z szkodliwych substancji.\nMasaż bańką gumową polega na zasysaniu kawałka skóry (ściskamy bańkę w dłoni, przykładamy do ciała, rozluźniamy uścisk) i wykonywaniu podłużnych lub kolistych ruchów w kierunku węzłów chłonnych. Przed masażem należy nasmarować ciało oliwką - wówczas bańka będzie łatwo ślizgała się po skórze. Skutkiem masażu jest jędrniejsza i gładsza skóra, redukcja cellulitu oraz szczuplejsza sylwetka. Efekty są widoczne już po kilku zabiegach.\nGumowe bańki można stawiać co drugi dzień na 15-20 minut. Cała kuracja powinna obejmować 10 zabiegów. Osoby z zaburzeniami krzepliwości krwi w ogóle nie mogą ich stosować.\nLinka KC-02 96 cm do ćwiczeń w kabinach UGUL, KC-02\nRehan Klin przeciwobrzękowy po mastektomi - prosty 53x37x22\nElektrostymulator quadstar ii (tens+ems+inf) Bmls\n9.60 zł 16.3zł\nLaska inwalidzka drewniana- gięta koliście Laski lasex\nAparat do masażu uciskowego (drenażu limfatycznego) mk400 Bardo-med\nBmls Elektrostymulator tens biostim m7\nW porównywarce cenowej Apteka z gór możesz znaleźć ogromną pakiet akcesoriów medycznych, lekarstw, ziół, kosmetyków oraz artykułów dla dzieci. Niesamowite oferty promocyjne i opinie o lekach w jednym miejscu.