Kurier swieciechowski 11 by Halpress DTP - Issuu\nNumer 11, Listopad 2012\nWójt Gminy Święciechowa, Zespół Szkół w Długiem Starem oraz Samorządowy Ośrodek Kultury w Święciechowie zapraszają na\nktóre odbędą się 11 listopada 2012 roku w Długiem Starem.\nProgram obchodów: - godz. 10 - msza św. w intencji Ojczyzny - godz. 11 - część artystyczna, przejście pod obelisk przy szkole, złożenie kwiatów - godz. 14 - XIX Bieg Niepodległości na trasie Długie Nowe – Długie Stare oraz II Marsz Nordic Walking Zapraszamy do udziału w uroczystościach.\nZaproszenie na koncert Zapraszamy serdecznie na koncert Zespołu Wokalnego Klubu Marynarki Wojennej Riwiera z Gdyni. Zespół obecnie składa się z pięciu solistów, a nad całością wykonania czuwa specjalista Jacek Grzywacz. Wokaliści w marynarskich mundurach z ogromnym powodzeniem występują na licznych imprezach. Grają rocznie kilkadziesiąt koncertów dla środowiska wojskowego i cywilnego na polskich oraz zagranicznych scenach muzycznych. Zespół i jego soliści mają na swoim koncie liczne nagrody w konkursach na szczeblu Marynarki Wojennej i Wojska Polskiego, a także w przeglądach ogólnopolskich. Koncert odbędzie się w ramach obchodów Święta Niepodległości, 14 listopada o godzinie 18.00 w Sali Wiejskiej w Święciechowie. Zaproszenia można odbierać u sołtysów poszczególnych miejscowości oraz w Święciechowie w Samorządowym Ośrodku Kultury.\nEuropejskie Dni Dziedzictwa [ 2 ]\nEuropejskie Dni Dziedzictwa to największy w Europie projekt społeczny i edukacyjny, a także najważniejsze święto zabytków kultury. Głównie chodzi o bezpłatne udostępnianie zwiedzającym obiektów wartych zobaczenia. Po raz pierwszy Dni Otwartych Zabytków zorganizowano w 1984 roku. Z każdym rokiem imprezy zyskują na popularności.\nW ramach obchodów EDD w Izbie Regionalnej w Święciechowie, znajdującej się przy Samorządowym Ośrodku Kultury, odbyły się trzy spotkania. Uczestniczyli w nich młodzi ludzie z Zespołu Szkół w Święciechowie. W dniach od 4 do 5 października młodzież zapoznała się z przedmiotami odchodzącymi w zapomnienie, a służącymi na początku ubiegłego stulecia codziennym czynnościom w gospodarstwie domowym. Uczniowie najpierw oglądali eksponaty znajdujące się w Izbie Regionalnej, a następnie uczestniczyli w cyklu prania: począwszy od noszenia wody w wiadrach, praniu na tarze, wykręcaniu przez wyżymaczkę, prasowanie żelazkiem na duszę i maglowanie. Poznali też prace związane z kiszeniem kapusty, mieleniem kawy i wyrobem masła. Spotkania odbyły się wokół tema-\ntyki życia codziennego dawniej i dziś. Hasło tegorocznych Europejskich Dni Dziedzictwa w Polsce brzmiało „Tajemnice codzienności”, a więc odkrywanie nieznanego, przywoływanie zapomnianego. Temat ten miał ocalić od zapomnienia piękno i urok codziennych zdarzeń. Ważne jest odkrywanie niezauważalnych, odchodzących w zapomnienie przemijających tradycji i związanych z nimi przedmiotów. Tajemnice codzienności zachęcają do ciekawego rozglądania się wokół. Uczestnicy projektu mają niepowtarzalną okazję zwiedzać miejsca, które na co dzień są niedostępne, odkrywać historię swojego regionu, poznawać jego nieznane bogactwo kulturowe i dowiadywać się, jak wyglądało w dawnych czasach życie naszych przodków.\nInformujemy naszych czytelników, że gmina Święciechowa objęta została pierwszym etapem wyłączenia naziemnej telewizji analogowej. Sygnał analogowy z nadajnika zniknie już 7 listopada. Tradycyjnie analogowe odbiorniki telewizyjne nie są zdolne do odbioru emisji cyfrowych. Wysoka jakość cyfrowego obrazu i dźwięku wymaga posiadania odbiornika telewizyjnego z wbudowanym tunerem MPEG-4. Innym dostępnym rozwiązaniem jest zakup zewnętrznego dekodera - "przystawki STB" i podłączenie go do analogowego telewizora.\nW czwartek, 25 października, trzy pary małżeńskie z gminy Święciechowa obchodziły „Złote Gody”. Irena i Dominik Plewka z Lasocic, Gabriela i Józef Kociucki z Gołanic oraz Anna i Wacław Feler z Ogrodów otrzymali medale przyznane przez prezydenta RP z okazji 50-lecia pożycia małżeńskiego. Kwiaty i życzenia przekazał wójt gminy Marek Lorych. W części artystycznej dla par wystąpiły przedszkolaki z Lasocic.\nKalendarzyk w prezencie\nInformujemy czytelników, że do grudniowego wydania "Kuriera..." dołączymy kalendarz na rok 2013. Będzie to numer świąteczny naszego miesięcznika, więc kalendarzyk traktujemy jak prezent pod choinkę. Grudniowy "Kurier..." ukaże się kilka dni później, tak by rzeczywiście był wydaniem gwiazdkowym. Zamieścimy w nim wiele ciekawostek związanych ze świętami Bożego Narodzenia oraz dodatkowe konkursy. Zachęcamy do lektury.\n[ 3 ]\nJak załatwić sprawę\nW UrZĘDZIE GMINY?\nWe wrześniu na ulicy Pilotów w Strzyżewicach została ułożona kora asfaltowa. Tę nawierzchnię położono na długości 540 metrów bieżących.\nZakończono już układanie dywanika asfaltowego na ulicy Wschowskiej w Święciechowie. Prace były dokończeniem ubiegłorocznej inwestycji. Wykonał je Zarząd Dróg Powiatowych z Leszna przy współfinansowaniu gminy.\nW październiku ułożono chodnik na ulicy Leszczyńskiej w Święciechowie. Inwestycję sfinansowano z budżetu gminy.\nczęsto zdarza się, że do załatwienia wielu spraw w różnych instytucjach potrzebne są dokumenty, które najpierw musimy pozyskać z właściwego urzędu gminy. Jednym z przykładów takiej sytuacji jest pozyskanie odpisów aktów stanu cywilnego. Poniżej kilka wskazówek, jak uzyskać odpis aktu urodzenia, małżeństwa lub zgonu. Otóż w pierwszej kolejności musimy zdecydować, jaki odpis jest nam potrzebny - skrócony czy zupełny? Odpis zupełny to dokument stanowiący dosłowne powtórzenie treści aktu stanu cywilnego wraz ze wszystkimi wzmiankami dodatkowymi. Natomiast odpis skrócony jest dokumentem, w którym podaje się treść aktu stanu cywilnego i uwzględnia się treść wzmianek dodatkowych, lecz pomija się wyrazy, ustępy i zdania skreślone. Ze względu na to, że odpis skrócony nie jest wierną kopią aktu stanu cywilnego warto wiedzieć, co taki odpis zawiera. I tak, w przypadku aktu urodzenia - nazwisko i imię (imiona), miejsce i datę urodzenia oraz imiona i nazwiska rodowe rodziców dziecka. W przypadku aktu małżeństwa - nazwiska i imiona małżonków, ich nazwiska rodowe, miejsca i daty ich urodzenia, miejsce i datę zawarcia małżeństwa, imiona i nazwiska rodowe rodziców, nazwisko (nazwiska) małżonków, które noszą po zawarciu małżeństwa, nazwisko dzieci zrodzonych z tego małżeństwa, a jeżeli małżeństwo ustało wskutek śmierci jednego z małżonków albo rozwodu, zostało unieważnione, orzeczona została separacja oraz jej zniesienie - adnotację o ustaniu małżeństwa, jego unieważnieniu, o separacji oraz o zniesieniu separacji wraz z oznaczeniem aktu zgonu lub sygnatury akt sprawy, w której orzeczono o rozwodzie, unieważnieniu małżeństwa, o separacji oraz o zniesieniu separacji. Natomiast odpis aktu zgonu zawiera: nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, stan cywilny, miejsce i datę urodzenia, miejsce zamieszkania zmarłego, datę, godzinę oraz miejsce zgonu lub znalezienia zwłok, nazwisko, imię (imiona) oraz nazwisko rodowe małżonka osoby zmarłej, nazwiska rodowe i imiona rodziców zmarłego; nazwisko, imię (imiona), miejsce zamieszkania osoby zgłaszającej zgon lub dane dotyczące szpitala albo zakładu. Wniosek o odpis danego aktu stanu cywilnego może złożyć osoba, której akt dotyczy, wstępni (rodzice, dziadkowie), zstępni (dzieci, wnuki), rodzeństwo, małżonek, przedstawiciel ustawowy, sąd i inne organy państwowe oraz inne osoby, które wykażą w tym interes prawny. Może to być również pełnomocnik, który zobowiązany jest złożyć oryginał lub urzędowo poświadczoną kopię pełnomocnictwa. Wniosek można wypełnić na miejscu w urzędzie, pokój nr 2 – Urząd Stanu Cywilnego. Osoba składająca wniosek winna wylegitymować się dokumentem tożsamości, tj. dowodem osobistym lub paszportem i dokonać opłaty skarbowej w wysokości 22 zł w przypadku odpisu skróconego, a 33 zł w przypadku odpisu zupełnego. Opłacie skarbowej nie podlegają odpisy aktów stanu cywilnego do spraw, m. in.: alimentacyjnych, opieki, kurateli, przysposobienia, ubezpieczenia społecznego (ZUS, KRUS), ubezpieczenia zdrowotnego, opieki społecznej, zatrudnienia, świadczeń socjalnych, nauki, szkolnictwa, świadczeń rodzinnych itp. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji związanych z powyższym tematem można kontaktować się z Magdaleną Borowiak, tel. 65 533-35-23, adres e-mail: usc@swieciechowa. pl, pokój nr 2 (parter). SErDECZNIE ZAPrASZAMY!\nZASTĘPCA WóJTA PATrYK TOMCZAK\nSerdeczne podziękowania wszystkim, którzy okazali serce, miłość, przyjaźń i pomoc w bolesnych dla nas chwilach oraz wzięli udział w ostatnim pożegnaniu.\nśp. Kazimiery Mrozińskiej\nPrzy Sali Wiejskiej w Święciechowie powstał plac z kostki brukowej. Na ten cel przeznaczono środki gminne.\nKsiędzu Dariuszowi Paterczykowi proboszczowi parafii w Zbarzewie, Księdzu Hieronimowi Hała, Ojcu Jozuemu Misiakowi, Klerykowi Maciejowi Michalskiemu, pocztom sztandarowym, organiście, ministrantom, delegacjom, rodzinie, przyjaciołom, sąsiadom za wspólną modlitwę, ofiarowane Komunie Św., złożone kondolencje, wieńce i kwiaty oraz liczny udział w ostatniej drodze naszej kochanej mamy i babci. składają córka i synowie z rodzinami\nPożegnanie Pani Zofii [ 4 ]\nW lipcowym wydaniu naszej gazety pisaliśmy, że Zofia Jackowska przechodzi na emeryturę. Po 44 latach pracy miała odpocząć, cieszyć się wnukami, znajdować czas na wyjazdy, czytanie, spotkania z przyjaciółmi. Życzyliśmy jej, by ciągle miała plany i marzenia.\nRENATA- 12 XI\nRenata znaczy „odrodzona” bądź „narodzona na nowo”. Pani ta jest zrównoważona i umie wszystko właściwie ocenić. Jest do tego stopnia uparta, że kiedy coś wbije sobie do głowy, pracuje nad tym tak długo, dopóki nie uda jej się pokonać wszystkich przeszkód. Renata to kobieta bardzo towarzyska, lubi wystawne przyjęcia, jest doskonałą panią domu, żoną i matką. Jej kolorem jest niebieski, rośliną len, zwierzęciem myszka, liczbą piątka, a znakiem zodiaku Waga. Imieniny obchodzi też: 1 lutego, 28 marca i 16 kwietnia. W gminie Święciechowa mieszkają 44 panie o imieniu Renata. Najwięcej jest ich w Święciechowie – 20 i Długiem Starem – 5. Mieszkają także w Przybyszewie – 4, Krzycku Małym i Gołanicach – po 3. Najmniej Renat mieszka w Lasocicach, Niechłodzie i Piotrowicach – po 2\nANDRZEJ - 30 XI\nLos chciał inaczej. Pani Zofia odeszła nagle, w czasie podróży do zaprzyjaźnionej ze Święciechową niemieckiej gminy. Tę współpracę sama przed laty zainicjowała i bardzo się z niej cieszyła. Obiecywała sobie, że nawet na emeryturze utrzymywać będzie kontakty z poznanymi tam przyjaciółmi. Właśnie do nich jechała. Panią Zosię, bo tak mówili o niej wszyscy, znał chyba każdy mieszkaniec gminy. Pracę w Urzędzie Gminy rozpoczęła bowiem w 1978 roku. Przez te lata dziesiątki razy odwiedzała wszystkie wsie, bywała na zebraniach, pomagała sołtysom i radnym. Cieszyła się z osiągnięć mieszkańców, zarówno tych wspólnych, samorządowych, jak i prywatnych, rodzinnych. Znała ludzi i starała się rozwiązywać ich problemy. W Urzędzie pracowała na rzecz Rady Gminy, była sekretarzem Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, prowadziła stronę internetową i Biuletyn Informacji Publicznej. Lubiła swoją pracę. Trudno uwierzyć, że pani Zofii już z nami nie będzie. We wtorek, 23 października, na cmentarzu w\nŚwięciechowie pożegnała ją rodzina, przyjaciele i znajomi. Z ogromnym żalem w tej ostatniej drodze towarzyszyli jej pracownicy Urzędu, wójt, radni, sołtysi. Wszyscy będą pamiętać Panią Zosię uśmiechniętą, gotową do rozmowy i dzielenia się z innymi swoim doświadczeniem. Będą ją życzliwie wspominać. A my w gazecie nie zapomnimy, że od kilku już lat przekonywała nas, że warto taki miesięcznik stworzyć, że mieszkańcy go potrzebują i że ona sama będzie nam przekazywać informacje o pracy Rady. I te pierwsze informacje o święciechowskim samorządzie pochodziły właśnie od niej. Dziękujemy Pani Zosiu. Zawsze jest za wcześnie na ostateczne odejście. Zofia Jackowska odeszła mając dopiero 62 lata. Wtedy, w lipcu, mówiła nam, że chce trochę podróżować, że przeczyta jeszcze niejedną książkę, że cieszyć się będzie z osiągnięć swoich wnucząt. Nie zdążyła. Może tam, po drugiej stronie, wszystko to na nią czeka. Żegnamy Panią Zosię jak kogoś naprawdę bliskiego. Będziemy pamiętać.\nImię Andrzej ma greckie pochodzenie i oznacza tego, który jest męski i dzielny. To imię wymusza odwagę, troskę o najbliższych i wierność. Andrzej zawsze przeprowadzi to, co wymyśli. Jest doskonałym kierownikiem i dobrym organizatorem pracy. Cechuje go też dziarskość, optymizm i wola życia. Kolorem Andrzeja jest czerwień, rośliną migdałowiec, zwierzęciem paw, liczbą szóstka, a znakiem zodiaku Baran. Andrzej obchodzi imieniny aż 17 razy w roku: 6 i 19 stycznia, 4 lutego, 12 i 27 kwietnia, 13 i 16 maja, 12, 13, 16, 17, 21 i 31 lipca, 1, 10 i 30 listopada oraz 10 grudnia. W naszej gminie mieszka 93 panów o imieniu Andrzej. Najstarszy ma 71 lat i mieszka w Długiem Nowem, natomiast najmłodszy ma lat 6 i mieszka w Gołanicach. Najwięcej panów o tym imieniu można spotkać w Święciechowie – 35, Długiem Starem – 11 oraz Krzycku Małym – 8. Mieszkają także w La-\nRenata Matuszewska z Przybyszewa\noraz w Henrykowie, Długiem Nowem i Trzebinach – po jednej. Najstarsza Renata liczy sobie 59 lat i mieszka w Święciechowie, a najmłodsza ma lat 13 i mieszka w Trzebinach. Paniom życzymy samych radosnych dni i dużo zdrowia.\nAndrzej Krajewski z Lasocic\nsocicach i Niechłodzie – po 7, Przybyszewie – 6 oraz w Gołanicach, Długiem Nowem i Strzyżewicach – po 4. Andrzejów można spotkać także w Trzebinach – 3 oraz w Henrykowie i Piotrowicach – po 2. Życzymy wszystkim panom pogody ducha na co dzień.\nW ostatnich tygodniach odeszli od nas:\n28. 09 - Wacław Wiśniewski (1957), Lasocice 29. 09 - Czesława Wójcik (1946), Długie Stare 04. 10 - Marianna Andrzejewska (1932), Święciechowa 11. 10 - Bogdan Kasperek (1958), Gołanice 11. 10 - Waleria Wawrzyniak (1931), Przybyszewo 13. 10 - ryszard Hojsler (1967), Lasocice 17. 10 - Stefania Makałowska (1931), Lasocice 19. 10 - Zofia Jackowska (1950), Święciechowa\nW gospodarstwie z tradycjami KURIER ŚWIĘCIECHOWSKI\nCyryl Mikołajczyk z Gołanic od dzieciństwa wiedział, że będzie rolnikiem. W jego rodzinie od ponad stu lat gospodarstwo zawsze przejmowali synowie. Dlatego poszedł do Technikum rolniczego i dlatego został gospodarzem, mając zaledwie 19 lat. Nigdy tego nie żałował.\n- Ziemię trzeba lubić - mówi Cyryl Mikołajczyk. - W gospodarstwie nie ma łatwej pracy, ale kiedy wykonuje się ją z zamiłowaniem, to naprawdę daje satysfakcję. Ja lubię siadać na ciągnik i pracować w polu. Właśnie wczoraj skończyliśmy jesienne siewy. Cyryl Mikołajczyk doskonale zdaje sobie sprawę, że na jego gospodarstwo pracowały przed nim trzy pokolenia rodziny. Z żoną Małgorzatą chętnie o tym opowiada, tym bardziej że w tym roku mija dokładnie 110 lat, odkąd pradziadek wpłacił pierwszy podatek rolny. Gospodarstwo kupili w 1901 roku Stanisław i Michalina Mikołajczykowie. Przenieśli się tu z Bojanic w gminie Krzemieniewo. Tam problemem ich rodziny był brak wody w gospodarstwie. Jeździli po nią do sporo oddalonego od zagrody Kanału Obrzańskiego. Dlatego szukali miejsca, gdzie wody nigdy by nie zabrakło. Znaleźli je w Gołanicach, wsi położonej nad jeziorem. Dodatkowo na miejscu mieli kościół, szkołę, czynną cegielnię, dwa wiatraki. Gospodarstwo obejmowało 18 hektarów, z tym, że część to były łąki, lasy i pastwiska za stodołą. Ziemia też nie należała do najlepszych, w większości był to grunt V i VI klasy. Ale gospodarstwo dobrze się rozwijało. - Czasy dla rolnictwa były wtedy dobre - mówi pan Cyryl. Pradziadek wybudował stodołę z cegły, sprawił sobie dwie bryczki, wychował na tym gospodarstwie szóstkę dzieci. Każdemu też coś zapisał. Mój dziadek Jan otrzymał\nto gospodarstwo w 1915 roku. Rodzina Mikołajczyków uznaje, że rok 1902, kiedy to pradziad z gołanickiego gospodarstwa zapłacił pierwszy podatek, jest początkiem ich rodu. Nic dziwnego, że wszyscy chętnie spotykają się, by na rodzinnej ziemi organizować pikniki. Od kilku lat zapraszają bliskich na polanę przy tzw. Hitkach. Bawią się, wspominają, mówią o swoich planach na przyszłość. Ojciec pana Cyryla Feliks przejął gospodarstwo w 1965 roku. I to on zaczął stawiać nowe budynki gospodarcze. Wtedy powstały chlewnie, szopy, nowoczesna owczarnia i wreszcie nowy, duży dom, w którym mieszkają do dziś. Pan Feliks miał też jedną z największych owczarni w regionie. W najlepszych czasach hodował ponad 130 matek. Z owczarni można było wtedy wyżyć. Dziś zostało w gospodarstwie 40 owiec i trzyma się je raczej z sentymentu niż dla interesu. Ale pan Feliks chętnie do nich zagląda. Jeszcze do niedawna dużo pracował w gospodarstwie, pomagał synowi, doradzał. Teraz zdrowie nie pozwala mu już na taką aktywność. Ale młodzi cieszą się, że mają rodziców u siebie i, że zawsze byli tutaj razem. - Kiedy przejmowałem gospodarstwo od rodziców, miało ono 24 hektary gruntów - mówi pan Cyryl. - Teraz mamy ponad 80 hektarów, a drugie tyle dzierżawimy. Postawiliśmy na rozwój i unowocześnianie. Trzeba było powiększyć areał, dokupić maszyn, zmodernizować hodowlę. Dziś mamy grunty na terenie dwóch gmin, 30 hektarów\nprzeznaczamy na uprawę buraków, a resztę na zboża. A i tak na potrzeby hodowli świń zboża jeszcze dokupujemy. W Gołanicach wszyscy znają historię gospodarstwa Mikołajczyków. Kiedy dziesięć lat temu rodzina obchodziła stulecie gospodarowania we wsi, sąsiedzi i samorząd na dożynkach wręczyli im pamiątkową tablicę z życzeniami. Brat pana Feliksa Alojzy spisał tę historię i przekazał bliskim. A na rodzinnym pikniku pan Feliks odebrał statuetkę Rolnika Siewcy, którą zrobił jego bratanek. Sam pan Feliks mówi, że gospodarstwo przechodziło różne dzieje, ale zawsze najbardziej liczyło się przywiązanie do ziemi. Dobrze gospodaruje im się w wielopokoleniowej rodzinie i wśród życzliwych sąsiadów. A ziemię po prostu trzeba kochać! Gospodarstwo Mikołajczyków jest jednym z większych w regionie. Specjalizuje się w hodowli świń. Aktualnie utrzymuje około 100 loch i sprzedaje rocznie 1800 tuczników. Gospodarstwo korzysta z dotacji unijnych by zmodernizować produkcję. Tegoroczne zbiory\n[ 5 ]\ngospodarze uznają za wyjątkowo dobre. Ale wróćmy do rodzinnych historii. W domu państwa Mikołajczyków mieszkają teraz trzy pokolenia rodu. Dziadkowie, rodzice i czwórka dzieci. Dwaj synowie studiują, a córki chodzą jeszcze do szkoły. Już teraz więc można panu Cyrylowi zadać pytanie, kto przejmie rolniczą pałeczkę. Czy nazwisko Mikołajczyk zostanie w Gołanicach? - Myślę, że tak właśnie będzie odpowiada z uśmiechem pan Cyryl. - W końcu synowie od dzieciństwa związani są z gospodarstwem, a cała czwórka już teraz pracuje z nami w polu i w obejściu. Nie wyobrażam sobie, by z tej ziemi i z tego gospodarstwa można było zrezygnować. Dobrze nam tu w Gołanicach. I dodaje, że chętnie uczestniczą w życiu wsi. Pan Cyryl jest członkiem Rady Sołeckiej, pani Małgorzata udziela się w Kole Gospodyń Wiejskich, zawsze biorą udział w imprezach, piknikach, dożynkach. Po prostu są u siebie. I razem z innymi dopisują historię wsi i rodziny.\n[ 6 ]\nNagroda dla wójta\nDzień Edukacji Narodowej, popularnie zwany Dniem Nauczyciela, jest świętem oświaty i szkolnictwa wyższego. Co roku przypada 14 października. Tradycyjnie w ramach podziękowania nauczycielom uczniowie składają im życzenia oraz obdarowują symbolicznymi prezentami. Z tej okazji przygotowują też specjalne występy artystyczne. Tegoroczne uroczystości obchodzono w każdej szkole w gminie. W piątek, 12 października, w Zespole Szkół w Święciechowie pracownicy placówki mieli okazję zobaczyć przedstawienie dotyczące pracy nauczyciela. Program artystyczny przygotowały dzieci z klas IIa, IIb i IIIb szkoły podstawowej pod okiem Longiny Raburskiej, Doroty Śmiglewskiej i Małgorzaty Dudziak. Piosenki śpiewały dziewczynki przygotowane przez Ewę Masiak: Michalina Mencel, Wiktoria Wawrzyniak, Dagmara Mrozińska, Gabriela Mencel i Zofia Sobczyńska. Pomagali także dźwiękowcy Tomasz Donaj i Paweł Szczepaniak.\nOdszedł na zawsze\nW czwartek, 11 października, odszedł na zawsze ksiądz proboszcz Bogdan Kasperek. Na cmentarzu w Jezierzycach Kościelnych pożegnali go wierni parafii Gołanice i Jezierzyce Kościelne. Jako proboszcz był z nimi od 2000 roku. Msze święte pogrzebowe odbyły się w kościołach w obu wsiach. Ś.p. ksiądz Bogdan Kasperek urodził się w 1958 roku. Był magistrem teologii. Święcenia odebrał 24 maja 1984 roku. Jego pierwszą parafią była Cerekwica koło Sza-\nmotuł. Tam był wikariuszem przez dwa lata. Kolejno posługę wikariusza pełnił w: Rososzycy, Kąkolewie, Rychtalu, Nowym Tomyślu, Śremie, Jutrosinie oraz Wieleniu nad Notecią. Stamtąd przyjechał do Gołanic. Tutaj po raz pierwszy został probosczem, i to dla dwóch parafii. Odszedł po ciężkiej operacji, w 54. roku życia. Kapłanem był 28 lat. W smutku pozostawił rodzinę i swoich parafian. Na mogile ś.p. księdza Bogdana Kasperka zawsze palą się znicze.\nNa początku września, w Szreniawie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Stanisław Kalemba uhonorował wójta gminy Święciechowa Marka Lorycha odznaką „Zasłużony dla Rolnictwa”. Miało to miejsce podczas głównych uroczystości Jubileuszu 150-lecia Kółek Rolniczych na ziemiach polskich, które odbyły się w Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno – Spożywczego. Odznaka ta przyznana została wójtowi dużo wcześniej, jednak Minister zadecydował, że Jubileusz będzie znakomitą okazją by podziękować i uhonorować wójta za jego piętnastoletnią działalność na rzecz wielkopolskich rolników.\nW środę, 10 października, odbyła się VII edycja konkursu z języka angielskiego FIRST STEPS. W tegorocznej edycji startowali uczniowie: Natalia Niewiarowska i Dominika Sibińska z Lasocic, Natalia Pludra i Kasia Roszak z Jezierzyc Kościelnych oraz Joachim Piwek, Emilia Prałat, Szymon Tyrała, Zuzanna Schubert, Nicol Stachowska z Długiego Starego. Uczniowie mogli sprawdzić swoją wiedzę z gramatyki, słownictwa, czytania oraz słuchania. Czekało na nich 50 zadań. I miejsce zajął - Joachim Piwek z Długiego Starego (uzyskując 32 pkt). Na drugim miejscu uplasowała się Emilia Prałat (31 pkt) z Długiego Starego, a trzecia była uczennica z Jezierzyc Kościelnych Natalia Pludra (26 pkt). Na zwycięzców czekały nagrody.\nBiblioteka w internecie\nBiblioteka działająca przy Samorządowym Ośrodku Kultury w Święciechowie ma nową zakładkę na stronie internetowej. Pozwala ona sprawdzić katalog księgozbioru. Każdy czytelnik nie wychodząc z domu może odszukać potrzebną mu pozycję. Obsługa programu jest bardzo prosta. Wystarczy wpisać w odpowiednią rubrykę autora, tytuł książki lub bardziej szczegółowe informacje, takie jak rok wydania czy wydawcę, aby dowiedzieć się czy dana książka jest obecnie dostępna w bibliotece. Adres strony: www.swieciechowa-sok.sowwwa. pl\nZ wizytą u sołtysa\nLucyna Jurgawka jest sołtysem Henrykowa drugą kadencję. Funkcję tę pełni sześć lat, ale z wsią związana jest od zawsze. Mieszka tam bowiem od dziecka.\nPani Lucyna urodziła się w Lesznie. Jednak jej dom rodzinny znajduje się w Henrykowie. Tam też spędziła całe swoje dzieciństwo. W domu była najmłodsza. Miała starsze rodzeństwo: cztery siostry i dwóch braci. Siostry do dziś ma „na wyciągnięcie ręki”, bo wszystkie z rodzinami mieszkają w Henrykowie. W domu rodzinnym pozostała tylko pani Lucyna z mężem i dziećmi. A może pochwalić się czwórką synów. Naukę rozpoczęła w Szkole Podstawowej nr 4 w Zaborowie. Do dziś wspomina dojazdy autobusem z kolegami i koleżankami. Po ukończeniu ósmej klasy pod-\njęła naukę w Studium Nauczycielskim w Lesznie. Po sześciu latach ukończyła kierunek wychowanie przedszkolne. Nie miała okazji pracować w przedszkolu, ale doświadczenie, jakie zdobyła, mogła przełożyć na osobiste życie, bowiem zaraz po szkole zajęła się wychowywaniem swoich dzieci. Mówi, że z czterema chłopakami zawsze były pełne ręce roboty. Kandydaturę pani Justyny na sołtysa zgłosili mieszkańcy. Wspomina, że nie była pewna, czy zgodzić się ją przyjąć. Obawiała się nowego i nieznanego. Ostatecznie podjęła próbę i nie żałuje. Dodaje także, że przed laty funkcję sołtysa\npełnił w Henrykowie jej ojciec Stanisław Cejba. Lucyna Jurgawka współpracuje z Radą Sołecką. W jej skład wchodzą: Danuta Mikołajczak, Natalia Foterek i Roman Duda. Pani sołtys na co dzień ma kontakt z mieszkańcami wsi. Pracuje w miejscowym sklepie spożywczym, więc widuje ich cały czas. Z chęcią z nimi rozmawia, wysłuchuje propozycji, doradza. Pani sołtys cieszy się z prac, które wykonywane są w Sali Wiejskiej. Budynek pochodzi z 1905 roku i wymagał remontów. Wymalowane zostały sale, wyremontowano dach, zaadaptowano pomieszczenia, ułożono nowy chodnik przed salą. Postawiono także latarnię przy przystanku autobusowym. W Sali Wiejskiej w Henrykowie od lat działa świetlica socjoterapeutyczna. Miejscowe dzieci w\nZ kronik Święciechowy Prezentujemy kolejny fragment pochodzący z Kroniki Święciechowy. Informacje, które zamieszczamy poniżej, dotyczą naszego regionu z lat 1918 – 1939.\n„W grudniu 1918 r. z wojny zaczęli wracać i Niemcy i Polacy. Czterech Polaków (Jan Kalitka, Stanisław Kalitka, Ignacy Hof, Stanisław Malcherek) uciekło do powstańców, którzy działali w okolicach: Pawłowic, Kąkolewa, Osiecznej i Śmigla. Na początku stycznia 1919 r. wojska niemieckie w sile pułku wzmocniły garnizon grenzschutzu w Lesznie. Do Święciechowy przyszła kompania. Miasto zamknięto. Nikt już nie mógł umknąć. Młodych i podejrzanych w liczbie 26 internowano w Żaganiu. Po dziesięciu dniach\nzwolniono ich, jednak pozostali w areszcie domowym. Codziennie o godz. 20-stej i często nocą sprawdzano obecność podejrzanych. W Lesznie w Hotelu Polskim na ul. Bolesława Chrobrego urzędowała Międzynarodowa Komisja. Na mocy Traktatu Wersalskiego Święciechowa wróciła do Polski. 13 stycznia 1920 r. władze polskie w Lesznie zwołały Polaków z terenu powiatu. Ze Świeciechowy pojechali: Wojciech Różanek, Ignacy Różanek, Wawrzyn Płoszajczak i Stanisław Konieczny. Utworzono pierwszą władzę dla\nmiasta Święciechowy. Wojciech Różanek został burmistrzem, Stanisław Konieczny i Franciszek Szłapczyński ławnikami magistratu. 15 stycznia Polacy zwołali zebranie w Sali Białasowej. Na zebraniu zatwierdzono nową władzę miejską, wybrano komisję do przemianowania ulic, uchwalono sposób przyjęcia wojska polskiego. Przebywające jeszcze wojsko niemieckie dało posterunki, aby zebranie mogło odbyć się bez przeszkód. 17 stycznia wcześnie rano wojsko, dużo młodych, oraz ci, którzy mieli coś na sumieniu wymaszerowali z rynku przez Lasocice do Wschowy. W tym czasie Polacy wywiesili przygotowane wcześniej polskie flagi. Pierwsze pojawiły się na ul. Leszczyńskiej, Lipowej, Wolności, a następnie na kościele i szkole. Flagi były czerwone z białym orłem. 18 stycznia wjechali ułani. Zostali oni powitani na rynku kwiatami i śpiewem. Ulicę, którą wjechali na rynek nazwali Ułańską i tak nazywa się ona do dzisiaj. Zabawy trwały kilka dni. Niemcy, którzy pozostali zaczęli wychodzić z opłotków i włączać się do życia. Dotychczasowy burmistrz Karol Engel pełnił swoje obowiązki do maja 1920 r. Potem wyjechał do Niemiec. Urzędowanie objął Wojciech Różanek. W skład pierwszej rady miejskiej wchodziło 2 Polaków i 4 Niemców. Wszyscy dobrze znali język polski. Później do rady wchodziło coraz więcej Polaków. Po trzech latach urząd burmistrza z wyborów objął Nowak, a po nim od 1 stycznia 1926 r. Jan Matyla. Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13.VI. 1934 r. Święciechowa została wsią. Na\n[ 7 ]\ndwóch grupach wiekowych mogą uczestniczyć w różnorodnych zajęciach. Spotkania odbywają się cztery razy w tygodniu pod okiem opiekunek. Z myślą o dzieciach i młodzieży powstało także boisko sportowe oraz plac zabaw. Dla nich też organizowane są baliki karnawałowe i Dzień Dziecka.\nmocy Rozporządzenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 21. VII. 1934 r. Dz. U. nr 68 poz. 612 powstaje Gmina Święciechowa, w skład której wchodzą wsie: Święciechowa, Gołanice, Niechłód, Piotrowice, Trzebiny, Długie Nowe, Długie Stare, Lasocice, Przybyszewo, Strzyżewice, Henrykowo. Pierwszym wójtem był Jan Matyla, podwójci Stefan Peikert z Długich Nowych, ławnicy Stanisław Rosa z Przybyszewa i Jerzy Jakubowski z Zaborowa. Oni tworzyli Zarząd Gminny. Sekretarzem był Ignacy Giglewicz. W gminie było 7319 mieszkańców, w tym 4791 Polaków i 2528 Niemców. Obszar ziemi to 13757 ha, w tym 8370 ha łąki ornej, 2681 łąki, 2699 ha lasu i innych 407 ha. W gminie było 11 szkół powszechnych. Budżet gminny na 1935/36 to 27. 891. 50 zł. Radnych było 16. Wójtem gminy został Wawrzyniec Juszczak. Siedzibą gminy była Święciechowa. 12 maja 1937 r. odbyło się poświęcenie i otwarcie 7 km długiej szosy ze Święciechowy, przez Piotrowice do Niechłodu. Drogę tę zbudowano dla uczczenia pamięci marszałka Józefa Piłsudskiego. U wylotu szosu ustawiono olbrzymi głaz z odpowiednim napisem. Głaz zniszczyli Niemcy. W następnym roku postawiono na rynku Pomnik Powstańców, który był symbolem polskości na Kresach Zachodnich. Niemcy po wejściu do Święciechowy niezwłocznie go zniszczyli. W okresie 1920 – 1939 miasteczko nie rozwijało się wcale. Położone przy granicy, pozbawione zakładów pracy wegetowało nędznie. Było wielu bezrobotnych, szerzyły się kradzieże, zwłaszcza żywności.” P.S. pisownia oryginalna\nW świecie Gwiezdnych Wojen [ 8 ]\nDo świata „Gwiezdnych Wojen” trzeba zwyczajnie wejść, zamknąć za sobą drzwi i rozpocząć podróż po odległych galaktykach. Bo właśnie tak zaczyna się ta opowieść: „Dawno, dawno temu w odległej galaktyce...”.\nBył rok 1977, kiedy George Lucas pokazał światu swój pierwszy film z cyklu „Gwiezdne Wojny”, czyli „Nowa Nadzieja”. W Stanach Zjednoczonych było to wydarzenie na miarę historycznego przełomu. Film zaskakiwał niesamowitymi efektami specjalnymi, dopracowaniem każdego szczegółu, niezwykłą akcją. Na ekranach kin pojawili się bohaterowie z odległego, nieznanego świata, a jednak realni, targani uczuciami, uwikłani w walkę dobra ze złem. Film był tak nowatorski i tak technicznie doskonały, że zafascynował miliony widzów na całym świecie. Nic dziwnego, że powstały kolejne jego części. George Lucas opowiedział dalsze losy swoich bohaterów w filmie „Imperium kontratakuje” i „Powrót Jedi”. A, potem cofnął się do zdarzeń sprzed pierwszego filmu i nakręcił odcinki I, II i III - „Mroczne widmo”, „Atak klonów” i „Zemsta Sithów”. Film z roku 1977 otrzymał numer 4. Razem jest ich sześć. I dopiero oglądane w całości pozwalają poznać ten świat odległych galaktyk i zrozumieć historię poszczególnych bohaterów. A, że jest ona porywająca i wzruszająca, świadczy fakt, że „Gwiezdne Wojny” ogląda już trzecie pokolenie widzów. - Miałem siedem lat, kiedy w 1992 roku obejrzałem w telewizji „Nową Nadzieję” - mówi Łukasz Woźny ze Święciechowy. - To było przeżycie, którego nie zapo-\nmniałem do dziś. I początek pasji, bo od tego czasu jestem fanem „Gwiezdnych Wojen”. Kiedy Łukasz zaczął poznawać tamten galaktyczny świat, na rynku były już trzy części filmu. Załatwiał więc gdzieś kasety, pożyczał je, oglądał po kilka razy. Ale wychodziły też komiksy „Gwiezdnych Wojen” i książki o losach bohaterów. W Lesznie znalazł zaledwie kilkanaście sztuk. Szukał ich więc w poznańskich antykwariatach. Niewiele osób zapewne wie, że rok przed premierą pierwszego filmu ukazał się jego scenariusz. Wtedy nikt nie przewidywał, że dzieło stanie się bestsellerem. Nawet George Lucas nie oczekiwał takiego sukcesu. A świat fil-\nmowy zawirował i porwał miliony ludzi, nie tylko młodych. Natychmiast zaczęły się też ukazywać komiksy. W 1977 roku wydano w Stanach Zjednoczonych pierwszy komiks „Star Wars”. - Tego wydania w Polsce nie było - mówi pan Łukasz. - Mam ten komiks wydany w języku angielskim. To mój najcenniejszy okaz. Zdaniem Łukasza Woźnego fani „Gwiezdnych Wojen” dzielą się na tych, którzy zbierają najróżniejsze gadżety, a więc zabawki, plakaty, przedmioty z nadrukami i tak dalej. Na fanów lubiących się przebierać lub organizować inscenizacje z gwiezdnej epoki. A także na fanów zafascynowanych opowiadaną przez autorów historią. I on należy do tych trzecich. Od dwudziestu lat czyta i ogląda wszystko, co ukazuje się na filmowym i wydawniczym rynku „Gwiezdnych Wojen”. W 2001 roku Łukasz dostał pierwszy komputer. Okazało się, że w internecie było już mnóstwo książek, artykułów, komiksów, a także gier opartych na fabule tych filmów. Z pasją zaczął je poznawać. Przy niejednej grze potrafił przesiedzieć po kilkanaście godzin. Dziś grę Jedi Knight 3: Jedi Academy „pokonuje” w niecałe trzy godziny. Ale przede wszystkim czyta. „Gwiezdne Wojny” to setki historii o bohaterach odległych galaktyk. Każda książka i komiks to inna opowieść. Te historie przeplatają się, uzupełniają, odwołują do zdarzeń z filmów. Każda coś nowego wnosi, coś wyjaśnia. A przy okazji pokazuje niezwykłe maszyny, myśliwce, mnóstwo technicznych pomysłów i rozwiązań. Zwyczajnie uczy. - Na studia do Poznania jeździłem pociągiem - wspomina Łu-\nkasz. - Rano zazwyczaj zasypiałem, ale w drodze powrotnej czytałem „Gwiezdne Wojny”. Mam każdą książkę wydaną w Polsce i prawie wszystkie, które ukazały się za granicą. Łukasz Woźny jest analitykiem, a\nwięc umysłem ścisłym, raczej realistą. Tymczasem zafascynował się fantastyką. Mówi, że jest to wspaniała odskocznia od codzienności, od obowiązków. Do tego świata naprawdę wchodzi się na chwilę, zamyka drzwi i uczestniczy w czymś abstrakcyjnym. Ale potem wraca. To przecież hobby jak każde inne. Oczywiście ma w domu sześć filmowych „Gwiezdnych Wojen”. Fani wiedzą jednak, że były też trzy telewizyjne filmy i jeden kinowy, animowany. Pan Łukasz zdobył całą tę kolekcję. Zna też animowane seriale „Gwiezdnych Wojen”. Najnowsza produkcja, czyli „Wojna Klonów” ma już sto odcinków, a prawdopodobnie produkcja będzie ciągle trwać. Serial oglądają przecież kolejne pokolenia widzów. W Polsce przeprowadzono badania, które odpowiadały na pytania, ile osób wydałoby chociaż złotówkę na fascynacje związane z „Gwiezdnymi Wojnami”. Okazało się, że takich osób jest ponad 80 tysięcy, A zarejestrowanych na różnych internetowych forach już 15 tysięcy. Pan Łukasz jest jednym z kilkunastu, który ma największą w Polsce kolekcję wydawniczą dotyczącą „Star Wars”. W swojej bilioteczce zgromadził 250 książek. Są to wszystkie pozycje wydane w Polsce oraz większość wydań brytyjskich i amerykańskich. Do całości wydawnictw światowych brakuje mu tylko około 40 pozycji. Przez lata kupował także setki komiksów, w tym oczywiście wszystkie polskie. Ma dziesiątki gier, ma także autografy aktorów, którzy grali główne role w filmach i którzy byli w Polsce. To jest ogromnie wartościowy zbiór. - Codziennie znajduję chociaż pół godziny, żeby sięgnąć po książkę - zwierza\nsię pan Łukasz. - Czasem „bywam” w dziesięciu miejscach równocześnie, bo tak skomplikowana jest akcja i tyle otwartych serii książkowych, komiksowych i serialowych. Ale to właśnie lubię. Poznałem te realia i chętnie podążam za każdą z tych historii. Jeszcze na studiach pan Łukasz był liderem fanklubu miłośników „Gwiezdnych Wojen”. Wspólnie organizowali Spotkania Wielkopolskich Fanów Star Wars. Jeździli też na spotkania do innych miast Polski,\nTeraz najczęściej rozmawiają na internetowych forach. No i mają swoją internetową stronę. Nazywa się Bastion (www. gwiezdne-wojny.pl). To tam znaleźć można bieżące wiadomości dotyczące filmów i aktorów kreujących główne role, zapowiedzi wydań książkowych i komiksów, recenzje, a także opisy gier komputerowych. Pan Łukasz pisze właśnie o grach bitewnych. - Dzięki tej pasji poznałem bardzo wiele osób - dodaje. - Zostałem też redaktorem. Znalazłem sposób na wypełnianie czasu wolnego, choć nie jest to moje jedyne zajęcie po pracy. Jestem kibicem żużla, czytam też inną literaturę, a ostatnio zostałem szczęśliwym tatą. Ale mimo wielu nowych obowiązków nie zrezygnuję z zainteresowania „Gwiezdnymi Wojnami”. W tym świecie ciągle będzie się coś działo. Epizod I „Mroczne Widmo” wyszedł już w technologii 3D. W przyszłym roku w tej technologii pojawią się Epizody II i III. Na pewno je zobaczę. HALINA\nNowa ferma w Niechłodzie [ 9 ]\nW piątek, 19 października, w Niechłodzie oficjalnie otwarto pierwszą w naszym regionie oborę wolno stanowiskową wybudowaną od podstaw. Nowo powstała ferma krów to najnowocześniejsza obora, wyposażona w roboty udojowe firmy Lely. Przedsiębiorstwo Rolne Długie Stare obejmuje gospodarstwa leżące w zachodniej części powiatu leszczyńskiego. W 2003 roku uznane zostało za spółkę strategiczną ze względu na zakres prowadzonej hodowli zwierząt i doskonalenia bydła mlecznego. W\nskład spółki wchodzi 6 zakładów rolnych: Długie Stare, Krzycko Małe z Gołanicami, Niechłód, Święciechowa z Wilkowicami, Trzebiny oraz Zakład Usług Rolnych z Zakładem Mechanizacji, Suszarnią, Mieszalnią Pasz i Gorzelnią. Z okazji otwarcia obory przedsiębiorstwo zorganizowało w Niechłodzie Dni Otwarte. Uczestniczyli w nich specjaliści z całego kraju. Zgromadzona publiczność wysłuchała wykładów na temat monitorowania stanu krów mlecznych, żywienia zwierząt, a także wpływu doju ćwiartkowego na zdrowotność wymion i jakość mleka. Punktem\n"rządowi w Święciechowie nie ufano"\nWe wtorek, 23 października, w Sali Wiejskiej w Długiem Starem odbył się koncert edukacyjny "Smyczkowo-Bajkowo-Filmowo". Koncert przybliżył zgromadzonym na widowni dzieciom rolę muzyki w filmie i jej oddziaływania na odbiorcę poprzez budowanie i ilustrację nastroju. W koncercie wzięli udział uczniowie klas I-VI szkoły podstawowej i przedszkolaki.\nP.S. Przed kilkoma dniami podano wiadomość, że firmę LucasFilm kupiła wytwórnia Disney. Już zapowiada nakręcenie siódmego epizodu „Gwiezdnych Wojen”.\nkulminacyjnym było zwiedzanie nowego obiektu Ferma robi wrażenie. Obora spełnia najwyższe normy dobrostanu dla krów. Obora jest wyposażona przede wszystkim w roboty udojowe, zgarniacze obornika, kurtyny, boksy legowiskowe z materacami słomiano -wapiennymi służącymi jako ściółka, czochradła oraz niezamarzające poidła. Dój ćwiartkowy krów odbywa się na sześciu robotach udojowych firmy Lely Astronaut A4. Nowy obiekt wyposażony jest w jednostki dojące, które docelowo będą doiły 400 sztuk krów.\nNa trasie pomiędzy Święciechową, a Piotrowicami firma geologiczna z Swadzimia pod Poznaniem badała grunt poprzez urządzenia sondujące. Firma sprawdzała zagęszczenie gleby odpowiedniej pod słupy wysokiego napięcia, które mają stanąć na tej trasie.\nWiosną 1923 roku powołano Ligę Obrony Powietrznej Państwa. Jej twórcą był Aeroklub Rzeczypospolitej Polskiej. Liga wspierać miała rozwój lotnictwa, głównie wojskowego w naszym kraju. Wkrótce w całej Polsce zaczęły powstawać jej lokalne oddziały, które zajmowały się przede wszystkim zbieraniem pieniędzy potrzebnych na zakup samolotów. Taki oddział próbowano też utworzyć w Święciechowie, lecz to się nie udało.\nZebranie założycielskie kółka LOPP odbyło się 13 października. Dowiadujemy się o nim z lokalnej gazety wydawanej w Lesznie. Czytamy tam, że kółka nie założono „z powodu skandalicznego wprost zachowania pewnej grupy, która widocznie nie chce zrozumieć, że zgoda buduje, a niezgoda rujnuje”. Przy czym większość osób głosujących na ”nie”, argumentowała, że nie mają zaufania do władz państwowych. Bowiem te nie wystawiły orkiestry wojskowej na pogrzeb jednego z mieszkańców Święciechowy. I tak to przez wojskową orkiestrę tutejsi mieszkańcy stracili okazję, by na własnym terenie móc wspierać siły powietrzne państwa. DAMIAN SZYMCZAK\nŹródło: „Głos Leszczyński”, nr. 237 z 1924 r.\n[ 10 ]\nW piątek, 28 września, przed szkołę w Święciechowie podjechał radiowóz Inspekcji Transportu Drogowego. Czym zajmują się inspektorzy? Kontrolują pojazdy przewożące różne towary lub ludzi, a więc także autobusy szkolne. Tego dnia jednak mieli jeszcze jedną misję – postanowili porozmawiać z pierwszoklasistami o bezpiecznym podróżowaniu. Wśród najmłodszych uczniów jest wielu dojeżdżających szkolnym autobusem, a wszystkie maluchy uczestniczą w wycieczkach autokarowych, dlatego szkolenie było niezbędne. Okazało się, że dzieci były bardzo dobrze przygotowane teoretycznie. To z pewnością zasługa wychowawczyń Aliny Buga-\nW listopadzie polecamy książkę Małgorzaty Kalicińskiej i Basi Grabowskiej pt. „Irena”. Bohaterkami są trzy kobiety: Dorota, Jagna i Irena. Dorota - mama, wiek 53 lata. Niezbyt zaradna życiowo, trochę eko, trochę hippie, bałaganiara. Jagna - córka, wiek 27 lat, bardzo zaradna pracowniczka korporacji. Mieszka sama, a właściwie z wielkim ślimakiem. Irena - „babka", przyszywana ciotka Doroty. Wdowa, krynica rozsądku, by nie powiedzieć - mądrości. Jagna odnosi sukcesy zawodowe, jednak dla matki nie są one sukcesami, tylko zgodą na korporacyjne zniewolenie. Wolałaby, żeby córka wyszła wreszcie za mąż. Jagna źle znosi brak akceptacji, ale domyśla się, że prawdziwa przyczyna konfliktu tkwi głębiej. I ma rację. Jagna nie jest pierwszym dzieckiem Doroty. Wcześniej był chłopiec, który zmarł „śmiercią łóżeczkową". Matka nigdy się z tym nie pogodziła. A Jagna nigdy nie dowiedziała się, że miała brata. O porozumienie tym trudniej, że Dorota zmaga się z menopauzą, podejrzewa męża o zdradę, a każda sprzeczka z córką urasta w jej\njewskiej i Elżbiety Skorupińskiej, które z dumą przysłuchiwały się, jak ich podopieczni odpowiadają na trudne pytania o ruchu drogowym. Inspektorzy uświadamiali dzieciom, jak ważne jest stosowanie się do zasad bezpieczeństwa w autobusie, w którym nie ma pasów i fotelików chroniących w czasie wypadku. Rozmawiali także o właściwym zachowaniu na przystanku i w czasie wysiadania z autobusu. Atrakcją spotkania było oglądanie radiowozu. Na koniec inspektorzy poczęstowali pierwszoklasistów cukierkami i stanęli z maluchami do wspólnego zdjęcia. Obiecali także odwiedzić uczniów w przyszłym roku.\noczach do rangi katastrofy, zaś Jagnie coraz bardziej doskwiera samotność. Kobiety oddalają się od siebie, w końcu Jagna postanawia odciąć się od toksycznej matki. Wtedy wkracza Irena: Dorota musi dojść ze sobą do ładu. „Pochować" synka i naprawdę pokochać córkę. Czy będzie miała dość siły, by to zrobić? „Irena” to powieść błyskotliwa i przejmująca. Debiut duetu autorek wypada znakomicie. Kolejna propozycja to „Kancelaria” Jahna Grisham. Do małej kancelarii adwokackiej Finleya i Figga, specjalizującej się w rozwodach i odszkodowaniach, trafia absolwent Harvardu David Zinc, który rzucił pracę w ogromnej firmie prawniczej, gdzie zarabiał setki tysięcy dolarów. Figg marzył ciągle o dużej sprawie z milionowymi odszkodowaniami. Dał się wciągnąć w proces przeciwko producentowi leku na zbijanie cholesterolu. David natrafił jednocześnie na wypadek zatrucia się ołowiem przez małego chłopca. Wychodzi na jaw, że lek nie powoduje żadnych efektów ubocznych. Mała kancelaria zostaje na lodzie z procesem, podczas gdy wielkie kancelarie się wycofują. Sprawa jest przegrana. Tymczasem David na własny koszt dokonuje ekspertyzy zabawki chłopca i ma dowody, że winien jest importer, bogata firma.\nW sobotę, 20 października, w Sali Wiejskiej w Święciechowie tancerze z Zespołu Pieśni i Tańca Marynia obchodzili 24. rocznicę powstania zespołu. Jak co roku, członkowie najstarszej grupy wraz z instruktorkami oficjalnie przyjmowali do zespołu nowych członków, którzy we wrześniu rozpoczęli swoją przygodę z tańcem. Tradycyjny chrzest na pełnoprawnego tancerza składa się ze ślubowania, wypicia specjalnej mikstury i symbolicznego obicia batami. Na koniec wszyscy otrzymują pamiątkowy dyplom i stają do wspólnej fotografii. Po części oficjalnej tancerze, a tych jest ponad 130, wspólnie bawili się przy muzyce. Parkiet pękał w szwach, jak na tancerzy przystało. Nie zabrakło także gier i zabaw ruchowych. Tancerzy czeka pracowity sezon, bowiem w przyszłym roku obchodzić będą jubileusz 25- lecia.\nWe wrześniu w Zespole Szkół w Święciechowie ukazał się premierowy numer szkolnego miesięcznika „SOS, czyli Słowo o Szkole”. Można się z niego dowiedzieć, jakie zmiany szykują się w szkole – te wiadomości przekazuje w wywiadzie nowa dyrektorka szkoły Danuta Harasim. Poza tym zamieszczono artykuł Victorii Osięgłowskiej, o obawach najmłodszych uczniów pt. „Czego boją się pierwszaki” oraz opowiadanie Zosi Sobczyńskiej rozpoczynające konkurs literacki. W miesięczniku znaleźć też można dużą porcję humoru i przydatnych porad. Szkolni redaktorzy mają nadzieję, że gazeta przypadnie uczniom do gustu. I już pracują nad kolejnym numerem.\nNa początku października uczniowie klas I, II i III z Długiego Starego wraz z wychowawczyniami wybrali się na jesienną wycieczkę. Ich celem było zaobserwowanie zmian w przyrodzie i odwiedzenie dwóch ciekawych miejsc. Najpierw dzieci odwiedziły gospodarstwo Pawlikiewiczów. Tata Jasia, ucznia klasy II – Arkadiusz Pawlikiewicz - z zamiłowaniem hoduje ptaki ozdobne. Zbudował dla nich specjalne woliery. Pan Arek traktuje to zajęcie jako hobby. Wśród ptaków są papużki, bażanty, kaczki krzyżówki,\nkurki, koguciki oraz przepiórki. Dzieci miały okazję zobaczyć maleńką, dopiero co wyklutą papużkę i wysłuchać wielu ciekawostek z życia ptaków. Pan Arek jest też hodowcą królików i pokazał dzieciom ich kolekcję. Drugim miejscem, które uczniowie odwiedzili było gospodarstwo Musielaków. Zaprosił ich tam uczeń klasy II - Emil. Jego mama Donata Musielak prowadzi pierwsze gospodarstwo agroturystyczne w Długiem Starem. Na przybyłe dzieci czekało ognisko, przy którym zgłodniali uczniowie mogli upiec kiełbaski. Potem pani Donata zaprosiła ich do zagród gospodarskich, by pokazać mieszkające tam zwierzęta. Dzieci najbardziej zaciekawiły świnki wietnamskie, konie i kozy. Był również pokaz dojenia kozy, a chętni mogli skosztować koziego mleka. Nie zabrakło też wesołych zabaw na świeżym powietrzu. Dla dzieci były to niezwykłe lekcje przyrody.\nWe wtorek, 16 października, w Zespole Szkół w Lasocicach odbyło się uroczyste pasowanie uczniów pierwszej klasy. W szeregi szkoły weszły cztery uczennice i trzech uczniów. Wszyscy odbyli uroczyste ślubowanie i otrzymali legitymacje szkolne. Nie zabrakło symbolicznych pamiątek. Na zdjęciu pierwszoklasiści wraz z wychowawczynią.\nAtmosfera Wigilii dawniej i dziś REGULAMIN\nCzas grudniowych świąt zbliża się wielkimi krokami. Z tego też względu chcemy zaprosić Was do wspólnej zabawy. Zapraszamy naszych czytelników do udziału w konkursie o tematyce świąt bożonarodzeniowych. Zwycięskie prace zostaną zamieszczone na łamach naszego miesięcznika. Czekają ciekawe nagrody! Temat pracy: „Atmosfera Wigilii dawniej i dziś” Kategorie wiekowe: - grupa I – dzieci do lat 16 - grupa II – młodzież od 17 do 25 lat - grupa III – dorośli powyżej 25 lat Cel konkursu: - Kultywowanie tradycji związanych ze świętami Bożego Narodzenia Termin i miejsce: - zgłoszenie prac do 5 grudnia b. r. - prace należy dostarczać do Sa-\nmorządowego Ośrodka Kultury w Święciechowie, ul. Śmigielska 1a lub na adres e-mail: gazeta@swieciechowa. pl - ogłoszenie wyników w grudniowym wydaniu „Kuriera…” Dane autora: - imię i nazwisko - adres - wiek lub kategoria wiekowa Technika wykonania: - praca pisemna - praca nieprzekraczająca 1,5 strony maszynopisu A4 - możliwość dołączenia fotografii (jako załącznik) Aby wziąć udział w konkursie, należy napisać pracę pisemną. Zachęcamy dzieci i młodzież do rozmowy z rodzicami lub dziadkami. Niech staną się dla Was źródłem informacji na temat przebiegu świąt z okresu, kiedy to oni byli dziećmi. Jak wspominają ten czas, co pamiętają, za czym tęsknią? Osoby dorosłe mogą podjąć się próby zrelacjonowania jakiegoś ciekawego wydarzenia związanego ze świętami w latach wojennych, a także podzielić się z nami zdarzeniami, do których sięgają pamięcią, a które wydarzyły się na terenie naszej gminy. Można skorzystać z podanych propozycji, jednak formę tematu pozostawiamy uczestnikom. Liczymy na ciekawe prace.\n[ 11 ]\nWszyscy lubimy jeść „smacznie i zdrowo". Trzymając się tej zasady Samorząd Uczniowski Gimnazjum w Święciechowie zorganizował "Dzień Owocu Sezonowego". Piątek, 5 października, okazał się być wyśmienitym terminem na zdrowe jedzenie. Jabłka, gruszki, winogrona, brzoskwinie i nektarynki wszystkie dorodne, piękne i smaczne - kusiły zapachem i wyglądem. Ale to nie wszystko. Najbardziej rozchwytywane były ciasta z tymi owocami, upieczone przez mamy gimnazjalistów i uczennice. Placki kruche i drożdżowe, z jabłkami i śliwkami, a także murzynek z jabłkami smakowały wszystkim. Nauczycielki i uczniowie od razu prosili o przepisy. Świętny pomysł, udany dzień w szkole i "pyszna zabawa".\nW środę, 3 października, uczniowie klas II gimnazjum Zespołu Szkół w Święciechowie brali udział w szkoleniu profilaktycznym "Bądźmy zdrowi - wiemy, więc działamy". Szkolenie przeprowaDrUK: HAF Leszno dzone zostało przez pracowników Stacji Sanitarno - EpidemiologiczKUrIEr ŚWIĘCIECHOWSKI Miesięcznik Samorządowy Gminy Święciechowa nej w Lesznie - Agnieszkę PodfiWydawca: Samorządowy Ośrodek Kultury w Święciechowie gurną i Kalinę Pabisiak red. naczelny: Marek Tulewicz. Kontakt do redakcji: tel. 65 5330691 Ignaszewską. Prelekcja podzielona była na dwie części. W pierwredaktorzy: Halina Siecińska i Ewelina Konieczna redakcja: SOK w Święciechowie, ul. Śmigielska 1A, 64-115 Święciechowa szej uczniowie dowiedzieli się, jak dużą rolę w życiu nastolatka odInternet: gazeta@swieciechowa.pl grywa prawidłowe i racjonalne odSkład: Halpress - www.halpress.eu żywianie się, dobra organizacja Przesyłanie materiałów i numery archiwalne: www.swieciechowa.eu\npracy oraz wzmożona aktywność fizyczna. Dalsza część spotkania poświęcona była problematyce związanej z paleniem papierosów oraz negatywnymi skutkami wynikającymi z sięgania po tego typu używki. Na koniec gimnazjaliści otrzymali specjalne poradniki dotyczące zdrowego stylu życia oraz słodkie upominki. Warto dodać, iż ze wszystkich szkół realizujących program w powiecie leszczyńskim, uczniowie święciechowskiej szkoły jako jedyni, mieli możliwość wzięcia udziału w szkoleniu profilaktycznym.\nPrawdziwe historie [ 12 ]\nOd miesięcy czytam historie zamieszczane w Waszej gazecie i za każdym razem myślę, że moje przeżycia też pokazałyby kawałek prawdziwego życia. Są niby zwyczajne, bez jakichś wielkich zawirowań, ale mnie nauczyły wiele. Po pierwsze, że nie można rezygnować z uczuć, jeśli jesteśmy ich naprawdę pewni, a po drugie, że miłość mamy pokona wszystkie bariery. Opowiem więc o sobie oraz swoich najbliższych i będzie to pozytywna opowieść.\nWaldka znałam właściwie od zawsze. Pochodziliśmy z tej samej miejscowości, a że był on tylko dwa lata starszy ode mnie, chodziliśmy też razem do szkoły podstawowej. Przyjaźniliśmy się jak większość dzieci z podstawówki. Razem bywaliśmy na wycieczkach, na koloniach, często wspólnie jeździliśmy nad jezioro. Rodzice Waldka mieli prywatny zakład budowlany, a więc kiedy dorósł, musiał pomagać na niejednej budowie. Ja miałam dużo łatwiej. Przede wszystkim byłam jedynaczką i w domu wszystko „kręciło się” wokół mnie. Mama nie pozwalała mi nic robić. Musiałam się tylko uczyć i uczyć. Nauka nie sprawiała mi zresztą żadnych kłopotów. Nic dziwnego, że moi rodzice wymyślili dla mnie swój scenariusz na życie. Miałam pójść na studia, tam znaleźć dobrego męża, może kupić mieszkanie w mieście... A ja zwyczajnie pokochałam Waldka. Mieliśmy wtedy niecałe dwadzieścia lat. Waldek ukończył Technikum Budowlane, a ja liceum. On zaczął pracę u ojca. To nie było łatwe zajęcie. Pracował ciężko fizycznie, czasem do późnych godzin wieczornych, często był zmęczony, niewyspany. Kiedy przychodził do nas, nie bardzo umiał się znaleźć w tym naszym wymuskanym świecie. Mama\nciągle mówiła o moich studiach, o tym, co będę robić za kilka lat, o planach na ich starość. Waldek nie miał odwagi powiedzieć im, że my mamy zupełnie inne pomysły na życie. Chcieliśmy jak najszybciej być razem, a to w pewnym sensie przekreślało marzenia mojej mamy. Rodzice nie widzieli Waldka przy moim boku. Myślę, że nawet tego nie brali pod uwagę. Zawsze traktowali go tylko jak mojego kolegę z klasy. W końcu jednak trzeba im było o tym powiedzieć. Rodzice nie chcieli słyszeć o naszym małżeństwie. Nie pomagały żadne argumenty, a już najmniej ten, że się kochamy. Mama przekonywała mnie, że to tylko dziewczęce zauroczenie, że jeszcze nieraz się w życiu zakocham, że są ważniejsze sprawy niż szybkie zamążpójście. Chodziło jej oczywiście o moje studia i zawód, który miałam zdobyć przed założeniem rodziny. W pewnym sensie ją rozumiałam, ale nie mogłam się zgodzić na zerwanie z Waldkiem. A rodzice właśnie tego chcieli. Powtarzali mi, że to mąż nie dla mnie. Sytuacja w domu stawała się naprawdę trudna. Mama oczekiwała, że nie będę się z Waldkiem spotykać, a ja nie chciałam jej okłamywać i wymykać się do ukochanego. Postanowiłam wyjechać na stałe do mojej cioci. To\nbyła siostra taty, z którą zawsze miałam dobre kontakty. Ciocia zgodziła się, abym u niej zamieszkała, a ja obiecałam, że będę się dalej uczyć. Przyznaję, że rozpoczęłam naukę w pomaturalnej szkole, i to zaocznie. Poszłam bowiem do pracy, bo nie chciałam, żeby utrzymywała mnie ciocia. Po roku do miasteczka, gdzie mieszkałam, przyjechał Waldek. Też znalazł tam pracę. Spotykaliśmy się niemal codziennie. Ja od początku wiedziałam, że Waldek jest moją miłością na życie. Ani przez moment nie pomyśłałam, aby z niego zrezygnować. Przez kilka pierwszych miesięcy ciocia nie wiedziała, że Waldek jest tym chłopakiem, którego rodzice chcieli mi wybić z głowy. Pozwalała, by do nas przychodził, polubiła go, akceptowała nawet jako przyszłego narzeczonego. I wtedy oczywiście musieliśmy powiedzieć jej prawdę. Ale ciocia stanęła po naszej stronie. Za bardzo nas kochała, aby pozwolić nam od siebie odejść. W miasteczku cioci wzięliśmy ślub cywilny. Rodziców poinformowałam, że jestem żoną i że planuję ślub kościelny zorganizować w rodzinnym domu. Nie mówiłam tylko, że moim ukochanym jest Waldek. To była najtrudniejsza podróż do domu. Kochałam rodziców bardzo i cierpiałam z tego powodu, że muszę ich okłamywać. Kochałam Waldka i za żadne skarby świata nie oddałabym tej miłości. A jednak\nwydawało mi się, że będę musiała wybierać. Więc jechałam do domu „z duszą na ramieniu”. Modliłam się, żeby rodzice mnie zrozumieli, żeby pokochali Waldka, żeby nas przyjęli. Do dziś pamiętam mamę stojącą w drzwiach domu. Czekała na nas, bo przecież miała poznać swojego przyszłego zięcia. Chciała też wyprawić nam ślub. Mama stała i patrzyła na nas. Nigdy nie zapytałam jej, co wtedy myślała i czy choć przez moment poczuła się oszukana. Bo trwało to zaledwie sekundy, gdy wróciła do domu, wzięła sól i przywitała nas tą solą na progu. Wiedziałam, że mnie kocha. Ślub oczywiście odbył się w mojej wsi, u mojej mamy. Prawie trzydzieści lat temu. Zamieszkaliśmy u rodziców Waldka, bo kiedy zachorował jego ojciec, Waldek musiał przejąć zakład. Mamy dwoje dzieci, już dorosłych. Od niedawna jestem babcią. A moja mama mieszka ciągle niedaleko nas, w tej samej wsi. Jesteśmy u niej codziennie. Aż boję się myśleć, jak mogłybyśmy się od siebie oddalić, gdyby wtedy mama nie przyjęła nas z otwartym sercem. Jednak jestem szczęściarą. A mamą i babcią też jestem szczęśliwą. Naprawdę, nie można od życia chcieć więcej, nawet jeśli czasem jest „pod górkę”. SPISAŁA HALINA SIECIńSKA\nNie zapomnij w listopadzie\nNie sposób sobie wyobrazić, aby ktokolwiek zapomniał o Wszystkich Świętych lub Zaduszkach. Tymi dniami rozpoczyna się listopad. Każdy Polak wie też, że 11 listopada przypada Święto Niepodległości. Ale listopad to także kilka innych niezwykłych dni. 10. 11 jest Światowy Dzień Ochrony Praw Dziecka, a 14. 11 - Światowy Dzień Chorych na Cukrzycę. A potem 16. 11 obchodzimy Dzień Tolerancji, natomiast 17. 11 - Dzień Studentów. Od 1973 roku zawsze 21 listopada cały świat obchodzi Dzień Życzliwości. Warto o tym pamiętać, tym bardziej że życzliwych gestów w naszym życiu jest coraz mniej. Ale ten dzień to także Dzień Walki z Paleniem Tytoniu. Może należałoby spróbować powalczyć. I jeszcze dwa wspaniałe dni: najpierw 25 listopada - uwaga! - Dzień Pluszowego Misia. A potem 30 listopada - andrzejki. A jak mówi ludowe przysłowie: "Na świętego Andrzeja dziewkom z wróżby nadzieja".\nBaran 21.03-19.04 Spotykaj się z przyjaciółmi i znajomymi, bo tylko wtedy kogoś poznasz. Jest szansa, że nie będziesz taka samotna. W pracy więcej obowiązków, ale sobie poradzisz. Gorzej z finansami. Nie ryzykuj z dużymi wydatkami. Byk 20.04-20.05 Uciekaj od ludzi, którzy mają na Ciebie zły wpływ. Doceń to, co masz, zwłaszcza rodzinę. W pracy nie rozpraszaj się, pilnuj swoich spraw i nie reaguj na zaczepki. Nieco lepsze finanse. Bliźnięta 21.05-21.06 Dowiesz się o czymś, co Cię bardzo zaskoczy. Zachowaj spokój i w miarę możliwości pomagaj bliskim. W pracy nie wdawaj się w konflikty, bo źle na tym wyjdziesz. Pamiętaj o pewnym Wodniku. rak 22.06-22.07 Nie żałuj czasu spędzonego z ukochaną osobą. To odpowiedni moment, by wszystko sobie wyjaśnić. W drugiej połowie miesiąca może Cię spotkać miła niespodzianka. Wrócą wspomnienia z dzieciństwa. Lew 23.07-22.08 Jeśli przeżyłaś nieudany związek, zastanów się, czego naprawdę chcesz. Nie szukaj pocieszenia na siłę. W pracy licz na siebie, bo nie wszyscy chcą Ci pomóc. Gwiazdy mówią o przypływie gotówki. Panna 23.08-22.09 To może być wspaniały miesiąc. Masz szansę na prawdziwą miłość. Spotkasz kogoś, z kim warto iść przez życie. Nie zapomnij jednak o najbliższej rodzinie. Ktoś czeka na telefon od Ciebie. Waga 23.09-22.10 Rodzina przysporzy Ci sporo zajęć. Nie będziesz wiedziała, w co ręce włożyć. Ale nie daj się wykorzystać i koniecznie znajdź trochę czasu dla siebie. Skontroluj też zdrowie. I czekaj na dobrą wiadomość. Skorpion 23.10-21.11 Ni stąd, ni zowąd możesz otrzymać sporą gotówkę. Skończą się wtedy kłopoty finansowe. Ale nie zaniedbuj pracy. Szef liczy na nowe pomysły. W uczuciach trochę zawirowań. Pojawi się ktoś bardzo interesujący. Strzelec 22.11-21.12 Sprawy, które ciągle odkładasz, musisz w końcu załatwić. Wtedy dopiero odetchniesz z ulgą. W domu ktoś bliski może zaskoczyć Cię pewną decyzją. Ale to będzie dobra wiadomość. Finanse lepsze. Koziorożec 22.12-19.01 Przed Tobą czas nowych znajomości. Bardzo przydadzą Ci się te w pracy. Może nawet otrzymasz ciekawe propozycje zawodowe. Unikaj dużych wydatków. I nie odpowiadaj na zaczepki, nie warto. Dobre zdrowie. Wodnik 20.01-18.02 W kontaktach towarzyskich dużo się zmieni. Posypią się propozycje randek, spotkań z przyjaciółmi. Korzystaj z nich. W pracy nie przesadź z nadgodzinami. I uważaj na zdrowie, jesień Ci nie sprzyja. ryby 19.02-20.03 Nie myśl tylko o sobie, zwróć uwagę na potrzeby partnera. Teraz bardzo oczekuje Twojego wsparcia. Pod koniec miesiąca mogą być pewne zmiany w pracy. Spodziewaj się nawet redukcji części etatu.\n[ 13 ]\nKrzyżówka z nagrodą Niewielkie skaleczenie\nMiara papieru = 10 ryzom\nTalerzyk wagi uchylnej\nWłoska waluta przed euro\nBarwnik występujący w marchwi, prowitamina A\n13 Cienki mocny sznur\n9 Cienkie płótno bawełniane\nOsoba ganiąca coś Stara Planina, góry na Półw. Bałkańskim\nSłomianka lub tatami\nPlemiona Afryki zachodniej - Złote Wybrzeże\nRozwiązanie powstanie po przeniesieniu liter oznaczonych cyframi od 1 do 15 do odpowiednich kratek poniżej. Prawidłowe hasło należy przesłać pod adresem redakcji lub na e-mail: gazeta@swieciechowa.pl (prosimy podać adres zamieszkania). Rozwiązaniem konkursu ogłoszonego w dziesiątym numerze „Kuriera...” było hasło: ZAPrASZAMY NA JESIENNE SPACErY. Do naszej redakcji dotarły 3 prawidłowe rozwiązania. W drodze losowania wyłoniliśmy zwycięzcę. Jest nią pani Monika Kociucka z Lasocic. Nagrodę można odebrać w Samorządowym Ośrodku Kultury w godz. od 8.00 do 15.00. Gratulujemy. Na rozwiązania czekamy do 20 listopada.\nMielone z nadzieniem\nSkładniki: 500 g mielonego mięsa, 1 jajko, 1 ząbek czosnku, 1 namoczona w mleku bułka kajzerka, 250 g pieczarek, 1 cebula, 4 łyżki bułki tartej, 1 łyżka smalcu, sól, pieprz. Sposób przygotowania: Do mielonego mięsa wbij jajko, dodaj drobno posiekany czosnek, sól, pieprz, namoczoną i\nodciśniętą bułkę. Wszystko razem wyrób ręką. Pieczarki pokrój w plasterki, a cebulę w kostkę. Przełóż na patelnię, dodaj smalec i podsmaż, od czasu do czasu mieszając, do lekkiego zrumienienia. Następnie lekko przestudź. Z mięsa mielonego uformuj kulki, lekko je spłaszcz, połóż na środek nadzienie i sklej je tak, aby farsz znalazł się w środku. Kotlety obtocz w bułce tartej i smaż na oleju z dwóch stron, po 4 minuty z każdej.\n- Zupa jarzynowa będzie smaczniejsza, jeśli pod koniec gotowania wrzucimy do niej kawałeczek startego łagodnego sera. Potem zupę jeszcze chwilę się gotuje i rozprowadza śmietaną lub surowym żółtkiem. - Krupnik nie ściemnieje, jeśli posolimy go bezpośrednio przed podaniem. - Grochówka się nie zwarzy i zyska intensywniejszy smak, jeśli zagęścimy ją grochową zupą instant. Dwie, trzy łyżki zupy w proszku rozrabiamy zimną wodą, wlewamy do zupy i kilka minut gotujemy. - Pieczona kaczka będzie smaczniejsza i bardziej aromatyczna, jeśli wcześniej natrzemy tuszkę mielonym kminkiem. - Gulasz będzie naprawdę wyborny, gdy mięso posmarujemy odrobiną miodu i mocno zrumienimy na rozgrzanym tłuszczu. Dopiero potem należy mięso dusić.\nDla włosów i twarzy\nNa matowe włosy. Jeśli chcesz przywrócić blask swoim włosom, stosuj raz w tygodniu maseczkę piwną. W miseczce wymieszaj 2 żółtka jajka kurzego, łyżkę oleju rycynowego, łyżeczkę oliwy z oliwek i 6 łyżek ciemnego piwa. Tę odżywkę wmasuj w wilgotne włosy, włóż na głowę foliowy czepek, a następnie owiń ją ręcznikiem. Po upływie 30 minut umyj włosy szamponem. Do nawilżenia twarzy. Polecam jesienną maseczkę, która nawilża i regeneruje cerę każdego typu. Kawałek miąższu dyni zetrzyj na tarce, dodaj łyżkę oliwy i łyżeczkę miodu, całość wymieszaj. Nałóż maseczkę na twarz i pozostaw na 20-25 minut. Po ich upływie zbierz maseczkę wilgotną chusteczką i przemyj buzię letnią wodą, a potem osusz skórę i nałóż krem.\n(: (: HUMOR :) :)\nŻona Nowaka zażyczyła sobie na rocznicę ślubu butów z krokodyla. Mężczyzna wybrał się więc do Egiptu. Po powrocie opowiada o wyprawie kolegom z pracy: - Wpadłem nad ten Nil i zabiłem chyba z 10 krokodyli. I żaden nie miał butów. *** Mówi żona do męża: - Poznajesz człowieka na fotografii? - Tak. - W takim razie dzisiaj o 16:00 odbierz go z przedszkola. *** - Właściciel apteki do praktykanta: - A z tej tu bańki nalewamy tylko wtedy, gdy recepta jest całkiem nieczytelna... *** Młoda małżonka uskarża się matce: - Już mnie nie bawią rozmowy z mężem. - A to czemu? - Co ciekawego może powiedzieć człowiek, który nigdy i w żadnej sprawie nie ma racji.\nNasze przedszkolaki [ 14 ]\nGrupa starszaków Pszczółki miała okazję sprawdzić swoje umiejętności kulinarne w ramach zajęć na temat skarbów z sadu i ogrodu. Dzieci samodzielnie kroiły i przyrządzały sałatkę owocową, zwracając przy tym uwagę na posługiwanie się nożem. Aby zapobiec chaosowi w trakcie przygotowań, dzieci zostały podzielone na cztery grupy, a w każdej z nich nad przebiegiem prac czuwał szef kuchni. Przyrządzanie sałatek dało dzieciom wiele satysfakcji. Równocześnie maluchy dowiedziały się, jak ważną rolę w odżywianiu odgrywają witaminy. Efektem końcowym wspólnej pracy było próbowanie i smakowanie własnych wyrobów.\nGrupa przedszkolaków Misie wybrała się na wycieczkę do święciechowskiego sadu. Tam mogły podziwiać przyrodę naturalną, drzewa jabłoni z soczystymi jabłkami. Poznały historię drogi jabłka z drzewa do sklepu, a dalej do ich domów. Oglądały jabłka wiszące na jabłoni, dotykały, porównywały. Na zakończenie wizyty każdy maluch wracał z uśmiechniętą buzią i jabłuszkiem w ręce.\nDzień Zdrowej Żywności\nOwoce i warzywa są dla człowieka bogatym źródłem witamin i składników odżywczych. Uczniowie z Zespołu Szkół w Święciechowie dobrze o tym wiedzą. Postanowili zachęcić wszystkich do jedzenia owoców i warzyw oraz dbania o zdrową dietę. W czwartek, 27 września, Samorząd Uczniowski, przy dużej pomocy klasy VIb, zorganizował Dzień Zdrowej Żywności. W przygotowanym sklepiku wszyscy uczniowie szkoły mogli zakupić owoce lub warzywa na drugie śniadanie oraz przekonać się, że to, co jemy, w znacznej mierze wpływa na nasze samopoczucie i szkolne oceny. Dodatkowo uczniowie klasy VIb przygotowali dla wszystkich kupujących specjalne naklejki promujące zdrową żywność. Podziękowali też uczniom, którzy podzielili się owocami i warzywami ze swoich ogrodów i uczestniczyli w tym niecodziennym przedsięwzięciu.\nGrupa maluchów Misie w ramach zajęć o bezpieczeństwie na drodze zaprosiła policjanta, który opowiedział o swojej pracy. Dał maluchom dużo cennych wskazówek dotyczących ich bezpieczeństwa na co dzień. Dzieci wysłuchały policjanta, miały też okazję do zadawania pytań. Na zakończenie zajęć oglądały radiowóz, a odważniejsze mogły wejść do środka. Miały okazję zobaczyć także cały ekwipunek potrzebny w pracy policjanta.\nGrupa starszaków Pszczółki wybrała się na wycieczkę do parku w poszukiwaniu jesieni i skarbów, które ta pora roku ze sobą niesie. Dzieci na łonie natury wypowiadały się na temat zmian, zachodzących w przyrodzie, oglądały drzewa w jesiennej szacie, nazywały je, a także szukały jesiennych skarbów. Wszystkie zebrane przedmioty umieściły po powrocie w kąciku przyrody.\nWięcej zdjęć na www.przedszkole.swieciechowa.pl\n65 lat Koła Gospodyń Wiejskich KURIER ŚWIĘCIECHOWSKI\n[ 15 ]\nTakim jubileuszem może się pochwalić niewiele organizacji. Święciechowskie Włościanki doczekały się jednak godziwego wieku. I nie jest to żaden zarzut, a wręcz przeciwnie, szczere uznanie za wieloletnią działalność.\nWłościanki to Koło Gospodyń Wiejskich ze Święciechowy. Powstało przy Kółku Rolniczym w 1947 roku. Założycielką koła była Pelagia Juszczak, a jego pierwszą przewodniczącą Ewa Kukla. Na skarbnika wybrano wówczas Marię Bartosik. Przez lata koło zmieniało władze, przyjmowało nowe członkinie, szukało miejsca na prowadzenie zajęć. Zawsze jednak działało tak, aby wspierać kobiety i pomagać im.\nMówiła o tym na jubileuszowym spotkaniu obecna przewodnicząca KGW Urszula Płachta. To ona przypomniała historię koła i główne cele jego działalności. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych ubiegłego wieku chodziło głównie o pomoc wiejskim kobietom. Wtedy wypożyczano im sprzęt, sprzedawano pisklęta, organizowano kursy, między innymi gotowania, pieczenia, szycia, szydełkowania i tak dalej. Kobiety\nchętnie dowiadywały się, jak prowadzić nowoczesne gospodarstwo, jak ułatwić sobie domowe zajęcia i jak korzystać z różnych nowości. Dlatego uczestniczyły też w spotkaniach z zootechnikami, weterynarzami, lekarzami, kosmetyczkami. Ale oprócz tego panie potrafiły bawić się, organizować wycieczki, zabawy. Do współpracy zapraszały oczywiście także panów. - Dzisiaj rola Koła Gospodyń Wiejskich jest podobna – mówi Urszula Płachta. – Dalej chcemy być aktywne i inicjować wiele przedsięwzięć. Dlatego organizujemy kursy zdrowego żywienia, przygotowywania potraw, dekorowania. Ale też potrafimy same dać dużo od siebie. Prezentujemy swoje umiejętności w konkursach, festiwalach gotowania i pieczenia, pokazach. Inicjujemy upiększanie wsi, uczestniczymy w budowie obiektów, organizujemy wycieczki. KGW Włościanki z powodzeniem reprezentowało powiat leszczyński na dożynkach wojewódzkich i na Festiwalu Potraw Wielkopolskich w Ostrowie oraz w Gostyniu. W czasie swojego jubileuszu przypomniano też pracę poprzednich pań przewodniczących. Kolejno były to: Ewa Kukla, Agnieszka Kasperska, Bronisława Zielińska, Stefania Bagińska oraz Irena Pazoła. Pani Irena pełniła tę funkcję przez ponad 40 lat i to po niej pałeczkę przejęła Urszula Płachta. Dziś Włościanki liczą 61 członkiń czynnych i 23 wspiera-\nSzkolna liga strzelecka\njące. Od 2000 roku koło ma swój sztandar, a od 2006 odznaczenie „Zasłużony dla Powiatu Leszczyńskiego”. Było więc co wspominać i czym się cieszyć. Impreza jubileuszowa odbyła się 6 października w Sali Wiejskiej w Święciechowie. Przyszło bardzo wielu gości i sympatyków\nkoła. Były życzenia, kwiaty i wyróżnienia. Przyjaciele koła odebrali okolicznościowe statuetki, a na scenie wystąpiły grupy taneczne z Zespołu Szkół w Święciechowie oraz grupa 50 plus z Leszna, a także Zespół Pieśni i Tańca Marynia.\nNa początku października w Lesznie odbyła się czwarta runda Leszczyńskiej Szkolnej Ligi Strzeleckiej. Zawody zorganizował Zarząd Rejonowy Ligi Obrony Kraju. Brała w nich udział młodzież ze szkół ponadpodstawowych z Leszna i powiatu. Do rywalizacji w strzelaniu z karabinków pneumatycznych i karabinów sportowych zgłosiło się 16 czteroosobowych zespołów. Wśród nich była też drużyna z Gimnazjum w Święciechowie. W klasyfikacji zespołowej zajęła wysokie II miejsce. W skład drużyny wchodzili: Klaudia Adamska, Wiktoria Papież, Paweł Szczepaniak i Dominika Cichoszewska. Strzelcem rezerwowym był Marcin Budziński. Tak dobry sportowy wynik możliwy jest dzięki istnieniu w Święciechowie Klubu Żołnierzy Rezerwy LOK. Działa on przy Samorządowym Ośrodku Kultury, a jego członkowie korzystają ze strzelnicy znajdującej się pod sceną Sali Wiejskiej. Co miesiąc walczą o miano Strzelca Roku, wyjeżdżają też do Bractwa Kurkowego we Włoszakowicach. - W ubiegłym roku przy klubie powstała szkolna grupa strzelców – mówi Stanisław Jankowski, prezes Klubu Żołnierzy rezerwy. – Treningi zaproponowaliśmy gimnazjalistom ze Święciechowy, Lasocic i Długiego Starego. Wielu uczniów z tego skorzystało, o czym świadczą wyniki w szkolnej lidze. Cieszymy się, że młodzież ma możliwość realizowania swoich sportowych pasji właśnie u nas. A zapraszamy na zajęcia we wtorki i piątki. Strzelnica jest dla wszystkich.\n[ 16 ]\nKarolinki z Gołanic mają już 30 lat. Są więc we wsi tak długo, że zna ich każdy mieszkaniec, i ten starszy, i ten całkiem mały. A śpiewają dla wszystkich i przy każdej okazji. Niektórzy mówią, że bez Karolinek nie mogłaby się odbyć żadna impreza.\nZespół Pieśni Dawnej Karolinki powstał w maju 1982 roku, a więc zaledwie rok po tym, jak utworzono we wsi Klub Złotej Jesieni. Właśnie przy tym klubie rozpoczął działalność zespół. Jego organizatorką była Łucja Firlej, a pierwszą instruktorką Halina Frach. Wtedy do zespołu przystąpiło 10 pań. Razem z Krystyną Kaźmierczak, prezesem zespołu, przeglądamy grubą kronikę Klubu Złotej Jesieni. Kronika prowadzona jest od początku, a więc od 1981 roku. Już na czwartej kartce księgi można znaleźć wpis o powstaniu Karolinek. A potem przy relacji z dziesiątek imprez czytamy, że śpiewami uświetniał je zespół. Nic dziwnego, że jego zdjęcia są przy okazji informacji z majówek, pikników, dożynek, obchodów Dnia Babci i Dziadka, Dnia Matki, Dnia Seniora, spotkań opłatkowych i wielu innych. Niektóre są bardzo wzruszające, bo Karolinki śpiewały na przykład z okazji złotych jubileuszów mieszkańców wsi czy dla pensjonariuszy domu opieki w Lesznie. Wystąpiły też w Sanktuarium w Licheniu, na imprezie „Wielkopolski Burmistrz, Wójt Roku”, na spotkaniu z piosenką w innych miejscowościach, także poza gminą. Karolinki na stałe wpisały się w życie wsi. Przez te lata instruktorami zespołu obok Haliny Frach byli też: Anna Przydróżna, Mariusz Sałata, Artur Tarasewicz i obecnie Roksana Rządkowska. Pani Anna prowadziła zespół przez 20 lat. A zawsze śpiewali stare i nowe piosenki, bez podkładu muzycznego. Dziś w zespole śpiewa 11 osób: Irena Badura, Halina Emilianowicz, Rozwita Grocholska, Urszula Herkt, Jolanta Jaśkowiak, Pelagia Jaśkowiak, Bo-\nżena Maciejewska, Feliks Mikołajczyk, Teresa Nowaczyk, Czesław Trawa i oczywiście pani prezes Krystyna Kaźmierczak. Z uśmiechem mówią, że odkąd w zespole pojawili się mężczyźni, są nie tylko Karolinkami, ale i Karolkami. W kronice klubu znaleźć można relacje z wielu wyjazdów członków zespołu. Większość dotyczy oczywiście występów Karolinek w ważnych śpiewaczych imprezach. Z tych wpisów dowiadujemy się, że Karolinki brały udział w Przeglądzie Kolęd w Rawiczu, Przeglądzie Pieśni Lwowskiej i Wileńskiej w Górze, w II Wielkopolskiej Letniej Biesiadzie Ludzi Trzeciego Wieku w Żerkowie, a także w Przeglądach Zespołów Śpiewaczych „Viva la musica” w Święciechowie i corocznych występach czterech śpiewaczych zespołów gminy w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Karolinki po prostu często i chętnie występują. Ale obok występów potrafią też ciekawie spędzać ze sobą czas. Wspólnie wyjechali na wycieczkę do Zakopanego, brali udział w rajdzie rowerowym, bawili się na piknikach i zabawach. A w sobotę, 27 października, uroczyście obchodzili 30 rocznicę swojego istnienia (zdjęcia 1 i 2). To był naprawdę śpiewający jubileusz. Karolinki zaprosiły na imprezę bardzo wielu gości. Wśród nich byli: wójt gminy, radni, strażacy, delegacje innych zespołów śpiewaczych, dyrektorzy placówek oświatowych i kulturalnych oraz wielu przyjaciół zespołu. Byli oczywiście mieszkańcy wsi. W programie nie zabrakło piosenek w wykonaniu Karolinek i nie zabrakło ciepłych słów podziękowań i gratulacji. Były kwiaty, upominki i serdeczne brawa.\nKurier swieciechowski 11


Hairdorables - Laleczka niespodzianka z akcesoriami 23600 | Sklep Totti.pl\nHairdorables - Laleczka niespodzianka z akcesoriami 23600\nHairdorables - piękne, bujne kolorowe fryzury to ich znak rozpoznawczy! Przedstawiamy bardzo sympatyczne laleczki, które uwielbiają spędzać razem czas. Każda z nich jest wyjątkowa. Mają różne zainteresowania, ulubione zajęcia, a nawet kolory.\nHairdorables Zestaw kreatywny z laleczką to kolekcja ukryta w opakowaniach - niespodziankach. Do kolekcjonowania aż 36 różnych laleczek i akcesoriów do zabawy. Ubierz i uczesz swoją piękną laleczkę. Dodaj jej unikatowe akcesoria. Jak ma na imię? Taką informacje znajdziesz w przewodniku kolekcjonera. Wśród lalek znajdują się: lalki sportsmenki, lalki artystki, lalki lubiące słodkości i wiele innych. Którą znajdziesz w środku? To niespodzianka! Kolekcjonuj i wymieniaj się z koleżankami. Zbierz je wszystkie.\nZawartość opakowania - niespodzianki\nw opakowaniu znajduje się jedna z 36 laleczek,\nw każdym zestawie znajduje się 11 różnych akcesoriów, m.in. grzebyk, buty, naklejki, przewodnik kolekcjonera\nkolorowe pudełko stanowi część zabawki (otwiera się jak szafa, w której są szufladki na różne akcesoria\n17 x 7,5 x 24 cm


Drogi frankowiczu masz więcej siły niż ci się wydaje - mPolska24\nDrogi frankowiczu masz więcej siły niż ci się wydaje\nW sprawie kredytów walutowych zawinił nadzór bankowy, banki i klienci – w tej właśnie kolejności. Ale w tym roku zmieniło się prawo – trochę naprawiono upadłość konsumencką. Frankowicze już nie są niewolnikami dłużnymi banków do końca swojego życia. Mogą z nimi skutecznie negocjować pod groźbą skorzystania z upadłości konsumenckiej.\nPożyczanie osobom fizycznym w walucie zagranicznej sprzeczne jest z bezpiecznym prowadzeniem banku. Kursy waluty raz na kilka lat mają duże wahnięcia. A raz na dekadę lub dwie zdarza się na tyle duże wahnięcie, że uruchamia tyle negatywnych efektów w gospodarce, że zyskuje miano kryzysu walutowego. Zmienność kursów waluty oznacza dla walutowych kredytów hipotecznych prawdopodobieństwo niewypłacalności sporej części kredytobiorców graniczące z pewnością.\nWyhodowanie dużego portfela kredytów walutowych udzielonych osobom fizycznym tworzy ryzyko dla banków i całej gospodarki. Pojedynczy niewypłacalny frankowicz jest problemem tylko tego niewypłacalnego frankowicza. Ale wielu niewypłacalnych frankowiczów to problem banków. Natomiast bardzo wielu to problem nas wszystkich. To, że nadzór bankowy pozwolił bankom naprodukować tyle kredytów walutowych dla osób fizycznych stanowi kryminalne zaniechanie sprawowanych obowiązków.\nNa razie problem niespłacalnych walutowych kredytów hipotecznych jest prawdopodobnie problemem na poziomie problemu kilku banków. W Polskim systemie bankowym udział kredytów walutowych jest wysoki ale spadający:\nŹródło: NBP – Należności i zobowiązania monetarnych instytucji finansowych i banków\nWysoki udział kredytów walutowych w bilansach naszych banków wynika głównie z udzielania kredytów walutowych osobom fizycznym w latach 2005-2008:\nLata 2005-2008 były wyjątkowymi latami. W tym czasie miał miejsce wzrost cen mieszkań, który zdarzyć się może raz na pokolenie lub kilka:\nCi co liczyli na trwanie dobrej pasy cen mieszkań dość szybko zapoznali się z ryzykiem kursowym. Kurs franka zaczął zwiększać ich zobowiązania raz gdy skoczył w 2008, potem w 2011 oraz ostatnio:\nOczywiście części kredytobiorców to ryzyko się opłaciło. Moja była dziewczyna kupiła mieszkanie na kredyt walutowy tuż przed tym wzrostem cen, a krótką chwilę potem przeniosła się do pracy w Szwajcarii.\nTakich szczęściarzy jest jednak mniejszość. Spora część frankowiczów dziś płaci więcej niż oczekiwało, za mieszkania warte mniej niż oczekiwali. Rosnąca ich część ma problem ze spłatą. Większość kredytów walutowych skoncentrowana jest w kilku bankach. W analizie o skutkach przymusowego przewalutowania wszystkich kredytów we franku na złotówkowe z października 2013 Komisja Nadzoru Finansowego mówi o 3 do 7 bankach, dla których problem kredytów walutowych jest istotny:\nŹródło: KNF, Ocena wpływu na sytuację sektora bankowego i polskiej gospodarki propozycji przewalutowania kredytów mieszkaniowych udzielonych w CHF na PLN według kursu z dnia udzielenia kredytu.\nDla szacunku liczby banków dla których kredyty walutowe to istotny problem korzystam z symulacji KNF dotyczących przewalutowania kredytów, bo nie są publicznie dostępne dane o udziale hipotecznych kredytów walutowych w portfelach każdego banku.\nNam dostępne są dane na poziomie systemu bankowego, które wskazują że przeciętnie na razie jest OK. Ujawnione w księgach banków należności przeterminowane stanowią stabilne 11 do 13% wszystkich należności:\nŹródło: Komisja Nadzoru Finansowego, Sektor bankowy miesięczne dane o rynku\nNatomiast przeterminowane kredyty mieszkaniowe to niewielka część bilansu banków, która wzrosła z 2% w 2010 do 3% w 2011 i cały czas mniej więcej trzyma się tego pułapu:\nNajwięcej przybyło przeterminowanych kredytów mieszkaniowych w 2011 gdy frank skoczył z 3,10 zł do 3,50 zł (trochę ponad 10%). Jednak problem przeterminowanych kredytów walutowych narasta, o czym świadczy mały ale rosnący udział tych najbardziej przeterminowanych (powyżej 180 dni):\nNa razie nie ma powodu i nie zapowiada się by wdrożone zostało jakieś działanie dotyczące całej klasy kredytów walutowych hipotecznych (np. przymusowe przewalutowanie, urzędowe usztywnienie kursu, stworzenie funduszu, który przejmie hipoteczne kredyty walutowe). Działają i działać będą frankowicze, czy to w pojedynkę czy to razem. Mają powody. Chociażby dlatego, że jak w 2013 podał IMF w 25% kredytów walutowych wartość kredytu przekraczała wartość mieszkania o co najmniej 30%:\nŹródło: IMF, Republic of Poland: Financial System Stability Assessment, July 2013, Report No. 13/221\nKredyt wyższy od wartości mieszkania, zwłaszcza wyższy o tak wiele jest nieopłacalny dla frankowicza. Co prawda do końca zeszłego roku frankowiczie nie bardzo mieli wybór. W Polsce kredyt hipoteczny to taki dziwny wynalazek, który zabezpieczony jest nie tylko na nieruchomości, ale również na osobach kupujących nieruchomości. W USA gdy oddasz bankowi mieszkanie kupione na taki kredyt pozbywasz się zobowiązania. Nie martwisz się czy bank sprzeda mieszkanie za więcej czy za mniej niż wynosi kredyt. W Polsce natomiast bank, który zabierze ci mieszkanie i je sprzeda za mniej niż wartość kredytu do niedawna mógł cię windykować do końca życia. Teraz wprowadzono niedoskonałą, ale jednak potencjalnie działającą upadłość konsumencką: możesz oddać bankowi mieszkanie i uwolnić się od długów. Sprzedaż mieszkania i proces upadłościowy zajmą ze 2 lata, potem będziesz musiał zrealizować 3 letni plan spłaty długów i po mniej więcej 5 latach będziesz mógł zacząć na nowo z czystą kartą finansową.\nDługo? Lepiej niż całe życie, jak to było uprzednio! A ponadto teraz więcej ludzi może się zdecydować oddać bankom mieszkania, by uwolnić się od długów. Banki o tym wiedzą i się boją. Bo gdy frankowicze załapią, że mają taką możliwość wielu z nich może się na ten krok zdecydować. A pozostali wiedząc, że banki będą się bały rzucić na rynek większą ilość mieszkań z licytacji, bo zdołuje to ceny mieszkań i zaszkodzi bankom zarówno po stronie kredytów udzielonych na kupno mieszkań osobom fizycznym jak i po stronie kredytów udzielonych deweloperom będą twardziej negocjować z bankami. I dobrze, bo ryzyko gospodarcze powinno się bardziej sprawiedliwie rozkładać na uczestników obrotu gospodarczego, niż miało to do tej pory miejsce w przypadku walutowych kredytów hipotecznych\nData: 25.01.2015, 23:27\nTagi: #Frankowicze #frank #szwajcarski #kredyt #klienci #banki


W jaki sposób najlepiej uczyć się języka? - Grupa KPM\nW jaki sposób najlepiej uczyć się języka?\nObecnie istnieje bardzo duża ilość dostępnych metod nauki języków obcych. Do naszej dyspozycji mamy chociażby naukę przez internet, kursy językowe za granicą, szkoły językowe oraz samodzielna nauka. Nie brakuje zwolenników i przeciwników każdej z tych metod.\nNauka języka – jak najlepiej się uczyć?\nSprawdźmy jakie plusy i minusy charakteryzują poszczególne z wymienionych metod. Zacznijmy od nauki przez internet. Obecnie mamy do dyspozycji szereg kursów językowych, które możemy odbywać w sposób zdalny za pomocą specjalnych platform multimedialnych, które będą naszym wirtualnym nauczycielem. Nauka języka odbywa się wtedy w naszym własnym tempie. Nikt na nas nie naciska. Jest to rozwiązanie szczególnie wskazane dla osób, które źle się czują przebywając w dużej grupie ludzi. Niestety jednak podczas takiej nauki nikt nas tak naprawdę nie pilnuje i nie koryguje naszych błędów. Program co prawda wskaże nam zasady poprawnej gramatyki, podpowie jak prawidłowo wymawiać skomplikowane wyrazy, jednakże jest to tylko i wyłącznie maszyna zaprogramowana tylko do pomocy w określonych wypadkach. Bardzo ciekawe są obozy językowe. Takie zagraniczne obozy językowe sprawiają, że możemy uczyć się języka bezpośrednio u jego źródła. Panuje przeświadczenie, że to właśnie ten rodzaj nauki jest najbardziej efektywny i w dużej mierze jest to prawda, jednakże nie każdy chwali sobie właśnie ten sposób prowadzenia zajęć. Istnieją również szkoły językowe i one budzą zdecydowanie najwięcej kontrowersji.\nNiektóre szkoły są bardzo efektywne i prowadzą ciekawe zajęcia, jednakże niektóre aż zniechęcają do nauki. Nie ma skutecznej metody do nauki języka i jest to raczej kwestia indywidualna.


Kolumbia - Dzień 776 - Ludzie Podróżują\nKolumbia – Dzień 776\n10 listopada 2020 Krzysztof Rudź\tDodaj komentarz\nNo to wyjeżdżamy z Santa Marta. Dziwnie to brzmi, bo wiemy, że wyjeżdżamy już na dłużej, a nawet bardzo długo… co dowodzi niezbicie, że wielka jest w nas ochota by tu wrócić. To całkiem dobry klimat dla nas. Może i jest za ciepło, może i duszno, może i klimat tropikalny nie sprzyja myśleniu i pracy, ale jest za to niezwykle wakacyjnie cały czas i otacza nas wszechogarniająca błogość i uczuci wakacyjnego nastroju…\nNie wiadomo co robić, bo jakiś dziwny smutek wzbiera. Jechać? Nie jechac?\nJednak przed samym wyjazdem idziemy jeszcze ostatni raz na basen na godzinkę około 10. Potem zwozimy na parking ostatnie przygotowane rzeczy do auta. Oddajemy Alvarowi klucze i ruszamy we wzmagającym się upale na wschód.\nZnamy już drogę i mija ona dosyć sprawnie. Po drodze tankujemy jeszcze trochę paliwa, ale nie za dużo bo nie możemy mieć pełnego zbiornika przy załadunku do kontenera.\nRezygnujemy ze zjedzenia po drodze obiadu i około 17 meldujemy się u Leonarda w mieszkaniu w którym byliśmy poprzednio. Okazuje się, że mieszka tam w pokoju jednoosobowym dziewczyna z Meksyku, która przyjechała na kilka dni zwiedzać Kolumbię. Przenosimy większość bagaży do swojego pokoju i rozgaszczamy się powoli…\nDzień siedemset siedemdziesiąty szósty – 07.11.2020\nPoprzedni wpisKolumbia – Dzień 775Następny wpisKolumbia – Dzień 777


Ogłoszenia Parafialne – 23 Niedziela Zwykła - 05.09.2021r. - Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Józefa w Tarnawcu\nStrona główna Ogłoszenia Ogłoszenia Parafialne – 23 Niedziela Zwykła – 05.09.2021r.\nDzisiaj pierwsza niedziela miesiąca – adoracja. Zmiana tajemnic różańcowych. Intencja dla róż – o Boże błogosławieństwo dla naszej parafii i rozpoczynających nowy rok szkolny.\nDzisiejsza taca przeznaczona jest na WSD w Przemyślu.\nZa tydzień składka inwestycyjna przeznaczona jest na potrzeby naszej parafii.\nPrzed kościołem zbiórka do puszek organizowana przez Caritas Polska jako pomoc migrantom i uchodźcom z Afganistanu.\nPo wakacyjnej przerwie wznawiamy spotkania formacyjne. Zapraszamy dotychczasowych uczestników, ale także zachęcamy nowe osoby do wstąpienia w szeregi naszych parafialnych grup religijnych: Bractwa św. Józefa, RAM, ministranci, lektorzy, zespół dziecięcy Mio Dio, AK, Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, Róże Różańcowe, Łańcuch Apostolstwa Miłości, Dzieło Pomocy Powołaniom.\nWe wtorek o 17.00 w salce parafialnej spotkanie Mio Dio.\nW piątek na Mszę św. i spotkanie zapraszamy młodzież z RAM. W spotkaniach mogą brać udział uczniowie od kl. 6.\nW sobotę na Mszę św. i spotkanie zapraszamy rodziców i dzieci przygotowujące się do I Komunii św.\nW najbliższą środę, 8 września, celebrować będziemy jedno z najstarszych świąt maryjnych: Narodzenie Najświętszej Maryi Panny, zwane popularnie w Polsce świętem „Matki Bożej Siewnej”, gdyż dopiero po tym święcie obsiewano pola, mieszając ziarno przeznaczone do siewu z tym wyłuskanym z kłosów poświęconych w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Na Mszy św. poświecimy ziarno siewne.\nW środę przed Mszą św. różaniec w intencji Ojczyzny oraz nowenna do MBN Pomocy.\nW czwartek od 17.00 wystawienie Najświętszego Sakramentu, modlitwa o powołania kapłańskie i zakonne i o wiarę, że w Komunii św. przyjmuję prawdziwe Ciało Jezusa Chrystusa oraz nowenna do św. Józefa.\nW sobotę 25 września 2021 r. w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Jodłówce odbędzie się tegoroczna pielgrzymka Róż Żywego Różańca. Chętni proszeni są o zapisy do następnej niedzieli.\nW następną niedzielę będziemy gościć ojca karmelitę z Przemyśla, który przybliży nam postać św. Szymona Stocka. Chętne osoby będą mogły przyjąć i nałożyć szkaplerz. Noszenie szkaplerza N.M.P daje przywilej. Mianowicie każdy, kto pobożnie nosi szkaplerz i zachowuje czystość według stanu, zostanie wybawiony z czyśćca w sobotę po swej śmierci.\nZostała przedstawiona propozycja, aby w każdej parafii powstał Parafialny Zespół Charytatywny niosący pomoc ludziom potrzebującym oraz Szkolne Koło Caritas.\nNa cmentarzu przy grobie kpt. Józefa Zadzierskiego ps. „Wołyniak” pojawił się maszt z flagą, który ufundowali żołnierze 4 kampanii piechoty WOT.\nSprzątającym kościoły dziękujemy za wykonaną pracę. Na piątek po Mszy św. do tej posługi proszeni są mieszkańcy Tarnawca z numerów – 2 – 6.\nPrzez wstawiennictwo św. Michała Archanioła módlmy się o Boże błogosławieństwo dla nas i naszej parafii. Święty Michale Archaniele… Duchu Święty Boże zmiłuj się nad nami, św. Józefie módl się za nami. Niech Pan Bóg błogosławi nas i naszą parafię.\nPoprzedni artykułOgłoszenia Parafialne – 22 Niedziela Zwykła – 29.08.2021r.\nOgłoszenia Parafialne – 26 Niedziela Zwykła – 27.09.2020 r.\nadmin - 27 września 2020 0\nMsza św. w tygodniu o godz.17.00, sobota o 16.00.Za tydzień pierwsza niedziela miesiąca – błogosławieństwo przedmiotów religijnych oraz zmiana tajemnic.Za tydzień taca przeznaczona jest...


Projektowanie kuchni – o czym należy pamiętać? – Totolijo.pl\nProjektowanie kuchni – o czym należy pamiętać?\nKuchnia to serce całego domu. Nie od dziś wiadomo, że najlepsze spotkania mają miejsce właśnie w tym pomieszczeniu. Jednocześnie musi ono być maksymalnie funkcjonalne – w końcu to tutaj przygotowujemy wszystkie posiłki, a często także kuchnia pełni funkcję jadalni.\nIm więcej blatów, tym lepiej\nBlatów w kuchni nigdy nie jest za mało. Zazwyczaj brakuje nam bowiem miejsca przy przygotowywaniu posiłków, a to wprawia nas w zdenerwowanie. Jeśli zapewnimy sobie odpowiednio dużą powierzchnię, nie powinniśmy mieć z tym problemu. Warto zastanowić się nad zamontowaniem w kuchni wyspy – jest to rozwiązanie bardzo funkcjonalne i coraz bardziej na czasie.\nZlew i zmywarka\nW każdej kuchni niezbędnym elementem jest oczywiście zlewozmywak. Jeśli możemy sobie pozwolić również na zmywarkę, to jest to bardzo polecana opcja. Dzięki niej nie będziemy spędzać długich godzin przy zmywaniu. Jest to ważne szczególnie w domach, w których mieszka wiele osób. Ważne jest, aby zlew nie znajdował się bezpośrednio przy ścianie. Będzie to niewygodne dla osoby z niego korzystającej, a ponadto może dojść do zachlapania ściany.\nNajczęściej te dwa elementy są ze sobą połączone. Jeśli nie, to warto umieścić piekarnik nie na dole, a na wysokości głowy. Dzięki temu wyeliminujemy problem schylania się, co jest niewygodne, szczególnie kiedy mamy za zadanie wyjąć z piekarnika ciężkie, gorące danie. Optymalnie kuchenka powinna składać się z czterech palników. Niejednokrotnie przecież gotując jakąś potrawę, robimy to „na kilka garnków”.\nNasłonecznienie i oświetlenie\nWarto zadbać, by nasza kuchnia była odpowiednio nasłoneczniona. Nie montujmy w oknach firanek i zasłonek – w kuchni będą one niepraktyczne. Oświetlenie również powinno być przemyślane. Często zastanawiamy się, czy żyrandole do kuchni są dobrym rozwiązaniem. Będą one odpowiednią opcją w kuchniach wysokich. W niskich pomieszczeniach będą przytłaczające. Żyrandole do kuchni znajdziemy w każdym sklepie z oświetleniem – czy to stacjonarnym, czy internetowym. Można pokusić się o ciekawe ich wzory – będą wtedy designerskim dodatkiem do wnętrza. Szczególnie popularne stają się dziś żyrandole do kuchni wykonane z drewna.\nPrevious Jak dobrać idealny żyrandol do sypialni?\nNext W jaki sposób zatroszczyć się o obiekt budowlany, by z roku na rok nie tracił na wartości?


Mechanior siedemnasty. Finałów z Polakiem nie będzie | wspinanie.pl\n27 czerwca 2015 06:20\nMechanior siedemnasty. Finałów z Polakiem nie będzie\nAndrzej Mecherzyński-Wiktor nie powtórzył sukcesu sprzed tygodnia. Nasz zawodnik w rozegranych w nocy półfinałach w Haiyang wywalczył 17. pozycję.\nMechanior w boju…\nMechanior walczył dzielnie, ale udało mu się pokonać tylko jeden bald. Na pozostałych wywalczył bonusy. Widać, że routesetterzy, szefem jest Laurent Laporte, a asystują mu Tomek Oleksy i Kim Dong Hyun wykonali dobrą robotę i postanowili, że należy być po bezpieczniej stronie… W rywalizacji męskiej problemy rozrzuciły stawkę zawodników, ale na topie każdego problemu zameldował się jakiś zawodnik.\nDo awansu do finału wystarczyło pokonanie dwóch baldów, tylko należało je zrobić szybko. Mechanior na topie zameldował się jedynie na ostatnim baldzie i zawody skończył z wynikiem 1t3 4b9, który dał mu 17. miejsce.\nCHON Jongwon KOR 3t3 4b4\nONDRA Adam CZE 3t4 4b6\nGELMANOV Rustam RUS 3t7 4b10\nNAKANO Minoru JPN 3t10 4b8\nLEVIER Alban FRA 2t3 4b6\nW kobiecych półfinałach routesetterzy nie zdołali już uzyskać tak ewidentnego rozrzucenia zawodniczek. Aż 10. dziewczyn przeszło trzy pierwsze problemy, a jedynie pierwsza trójka (Saurwein, Nogucho, Klingler) zapisała na koncie także ostatni, czwarty. O awansie do finału decydowała liczba prób na bonusach.\nSAURWEIN Katharina AUT 4t5 4b4 7\nNOGUCHI Akiyo JPN 4t5 4b5\nKLINGLER Petra SUI 4t5 4b5\nCOXSEY Shauna GBR 3t3 3b3\nLE NEVE Melissa FRA 3t3 3b3\nNONAKA Miho JPN 3t4 3b3\nOgromnym zaskoczeniem i zawodem jest brak relacji na żywo z zawodów. Trzymamy kciuki za naszych sprinterów, którzy już 0 7:00 przystąpią do kwalifikacji a o 8:30 na pewno będą walczyć w finałach.\nDo śledzenia aktualnych wyników zapraszamy na naszą specjalną stronę poświęconą zawodom.\nAndrzej Mecherzyński-WiktorPuchar Świata 2015 w konkurencji bouldering


Rower na niepogodę: jak jeździć, gdy zimno, wietrznie i pada - WybieramRower.org\nRowerem jeździmy zazwyczaj gdy za oknem jest ładna pogoda: świeci słonce, jest minimum 18 stopni, nic nie spada z nieba (chyba, że są to płatki kwiatków z drzew owocowych). Dlaczego tak się dzieje? Czy aura rzeczywiście ma aż taki wpływ na wybór środka transportu?\nMówi się, ze nie ma złej pogody do jakiejkolwiek aktywności na świeżym powietrzu, są tylko źle ubrani ludzie. To powiedzenie bardzo dobrze pasuje do jazdy na rowerze. Wrocław jest jednym z najcieplejszych miast w Polsce. Ostatnie zimy pokazały się nam z bardzo wiosennej strony, dlatego dni, w których faktycznie można było pomyśleć, by pojechać do pracy, szkoły, znajomych czymś innym niż jednoślad, było zaledwie kilka. Co więc zrobić, jak się przygotować do tego, aby pogoda nie była dla nas wymówką i nie odstraszała od przejażdżki rowerem?\nPrzede wszystkim odpowiedni ubiór. Dla każdego z nas będzie on trochę inny, gdyż komfort ciepła to też sprawa subiektywna. Niezależnie od wszystkiego, przydatną zasadą jest nakładanie na siebie kilku cieńszych warstw po to, aby w czasie jazdy regulować nimi temperaturę naszego ciała. Szczególnie na początku przygody z rowerem testuj różne zestawy ubrań w różnych warunkach pogodowych, żeby znaleźć taki zestaw, który będzie dla Ciebie optymalny pod każdym względem: wygody, utrzymania temperatury, przepuszczalności powietrza i wodoodporności. Na początek naprawdę nie musisz zaopatrzyć się w techniczne koszulki, spodnie czy buty. Taki strój ma sens przy pokonywaniu dłuższych, kilkudziesięciokilometrowych tras, ale nie jest niezbędny, gdy mamy do pokonania 5-7 kilometrów z domu do np. pracy. Na takie dystanse Twoja szafa na pewno zaoferuje szeroki wybór ciuchów do wypróbowania.\nPogoda to kobieta, więc bywa zmienna, dlatego nie pozwólmy się jej zaskoczyć. Oto co każdy rowerzysta powinien zawsze mieć przy sobie, aby sprostać niespodziankom atmosferycznym:\nrękawiczki z palcami, czapka lub buff: gdy jest ciepło w głowę/twarz i dłonie, to jest ciepło wszędzie. Są to nieduże rzeczy, a idealnie przydają się na chłodniejsze poranki i wieczory, nawet jeśli za dnia temperatura sięga kilkunastu bądź i dwudziestu stopni. Szczególnie polecamy zakup buffa (w lumpeksie za kilka złotych),którego można uzyć w wielu konfiguracjach: jako czapkę (jedno i kilkuwarstwową), szalik, opaskę na rękę/głowę, kominiarkę, a nawet biustonosz. Zmieści się w każdej kieszeni a rewelacyjnie sprawdza się nie tylko na rowerze. Za taką cenę można mieć kilka, w różnych kolorach w zależności od nastroju i stroju.\npeleryna, ponczo lub zestaw kurtka przeciwdeszczowa + spodnie. Peleryna jest najlżejsza, ale nie chroni nas całkowicie przed deszczem. Zestaw kurtka + spodnie są idealne na duże ulewy z wiatrem, ale najlepiej mieć do nich wodoodporne buty i takie same rękawiczki. Optymalnym rozwiązaniem jest ponczo, im większe tym lepsze. Najlepiej w jaskrawych kolorach, gdyż po jego założeniu razem z sobą zakrywamy też dużą cześć roweru więc i światełka, a przecież nadal chcemy być widoczni dla innych użytkowników ruchu. Można je kupić w sklepach sportowych, nie tylko na stosiku rowerowym ale i np. myśliwskim. Jest ono rozpinane po bokach więc po założeniu możemy narzucić go sobie na kierownicę, tworząc tym samym swoisty namiot, który ochroni całą naszą sylwetkę, łącznie z nogami i dłońmi. Jedynie przy silniejszym wietrze może stawiać większy opór i powiewać robiąc z nas rowerowego Batmana, ale w czasie takiej smutnej pogody przyda się wywołać trochę uśmiechu na twarzach mijanych osób.\nbłotniki. To nie część ubioru, ale bardzo dobrze chronią przed wodą/śniegiem zalegającym na drodze, nawet gdy już jest dawno po opadach. Nie zalecane dla osób, które lubią mieć brudny ogon na plecach lub częste pranie odzieży wierzchniej to ich pasja.\nW miarę jak będziesz jeździć często i w każdych warunkach, sam zauważysz co przyda się jeszcze, a z czego danego dnia można zrezygnować. W pakowaniu przydaje się sprawdzanie pogody przed samym wyjściem z domu lub chociaż poprzedniego wieczoru. Strony takie jak np. meteo.pl z dużą sprawdzalnością podają nie tylko temperaturę odczuwalną czy zachmurzenie, ale też siłę wiatru, który potrafi dać w kość rowerzystom.\nJazda rowerem bez względu na pogodę daje jeszcze jedną, niewymierną korzyść: większa odporność. Nie zastanawiaj się zatem, czy danego dnia wybrać rower, auto czy MPK, zastanów się co na siebie włożyć, żeby na dwóch kołach komfortowo dojechać do celu.\nSkondensowaną porcję motywacji jak pedałować na przekór pogodzie znajdziesz w broszurze.


4 października 2017 w kategorii Babski bazar\nKuchnia to doskonałe miejsce na walkę z nudą. Może stać się wyspą wspaniałych przygód, centrum nauki i odkrywania nowych smaków oraz placem zabawnych sytuacji, które ze śmiechem wspominamy potem przy stole. To także miejsce, które wyjątkowo zbliża rodzinę. Mamy zapytane w badaniu przeprowadzonym na zlecenie marki Lubella o to z jakimi uczuciami kojarzy im się wspólne przygotowywanie posiłków, gdy same były dziećmi, odpowiadają, że były to dla nich przede wszystkim miłe chwile (46%) dające poczucie ciepłego, rodzinnego domu (39%) oraz zdobywania nowych umiejętności (27%). Wspólne gotowanie to zatem dobry sposób na przełamanie – doskwierającej często całej rodzinie – jesiennej nudy. Zaangażujmy więc do działania wszystkich jej członków, aby cieszyć radosnymi momentami, przeżywać kulinarne przygody i razem smakować pyszny rezultat naszych działań.\nDobrym pomysłem na prosty poranny posiłek, który z łatwością przygotują wszyscy – także najmłodsi, jest np. miska ulubionych płatków. Aby mieć energię do dalszego działania, wybierzmy te pyszne i pełnowartościowe, takie jak np. płatki zbożowe Lubella Corn Flakes Kakao i Miód. Trzy wartościowe składniki: złocista kukurydza, prawdziwe kakao DecoMorreno i naturalny miód zapewnią codzienną porcję istotnych dla organizmu minerałów: żelaza, fosforu, manganu i miedzi. Zbożowe płatki dostarczą także cennego błonnika. Przygotowane z nich wspólnie pełnowartościowe śniadanie, to doskonały sposób na rozpoczęcie rodzinnego dnia walki z jesienną nudą.\n• Jogurt naturalny (gęsty)\n• Laska prawdziwej wanilii\n• 2 duża łyżki pokruszonych orzechów\n• Suszona żurawina, daktyle\nWymieszaj płatki śniadaniowe Lubella Corn Flakes Kakao i Miód z masłem orzechowym, cynamonem, orzechami, żurawiną i pokrojonymi daktylami. Mieszamy ręką (super ćwiczenie dla dzieciaka). Gdy złączą się w masę włóż do lodówki na kilka chwil. Jogurt naturalny wymieszaj z miodem i wanilią (kardamonem, cynamonem, skórką pomarańczy - co dusza zapragnie). W foremce do tarty ułóż na spodzie zmieszane płatki śniadaniowe, następnie rozsmaruj jogurt naturalny, połóż owoce, posyp orzechami, płatkami śniadaniowymi, płatkami migdałowymi... Twoja pizza jest gotowa. Możesz napić się kawy. Proste, prawda?