Jak odróżnić przeziębienie od grypy? - Cynek\nPost published:31 października 2017\nW okresie jesienno-zimowym obserwujemy wzmożoną zachorowalność na przeziębienie i grypę. W jednym i drugim przypadku za infekcję odpowiedzialne są wirusy, a przebieg z pozoru jest podobny, stąd bardzo często oba schorzenia są mylone ze sobą bądź ich nazw używa się zamiennie.\nZa wystąpienie przeziębienia odpowiedzialnych jest ok. różnych 200 wirusów, takich jak np. rinowirusy, wirusy parainfluenzy, adenowirusy. Natomiast grypę wywołują trzy typy wirusa oznaczone literami A, B i C. Ponadto na grypę istnieją szczepionki, ale warto pamiętać iż działają one jeden sezon. W przypadku grypy obserwujemy nagłe pojawienie się objawów, które najczęściej ,,zwalają nas z nóg’’. Bardzo szybko pojawia się wysoka temperatura (powyżej 38°C), bóle mięśni oraz kostno-stawowe, silne bóle głowy, dreszcze, uczucie ogólnego rozbicia oraz silne osłabienie. Charakterystyczny jest suchy ,,szczekający ‘’ kaszel mogący nawet prowokować wymioty. Rzadziej katar oraz objawy żołądkowo – jelitowe. Objawy ustępują nie wcześniej niż po tygodniu, niestety zmęczenie można odczuwać nawet do kilku tygodni po wyzdrowieniu. Z kolei przeziębienie rozwija się stopniowo, a objawy są łagodniejsze. Początkowo pojawia się drapanie i ból gardła, następnie katar najczęściej z gęstą wydzieliną z nosa. Temperatura wzrasta stopniowo do 38°C, czasami może się nie zmieniać w przebiegu choroby. Najczęściej obserwuje się suchy kaszel, który w wyniku pojawiającej się wydzieliny przechodzi w mokry. Również w trakcie przeziębienia obserwujemy rozbicie i osłabienie, jest ono jednak zdecydowanie łagodniejsze i przeważnie ustępuje po kilku dniach.\nW obu przypadkach źródłem infekcji jest osoba chora. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową (kichanie, kaszel, podanie ręki) lub poprzez kontakt z przedmiotami na których znajduje się wydzielina z dróg oddechowych osób zakażonych np. klamki, uchwyty.\nW przeciwieństwie do przeziębienia grypa charakteryzuje wysokim ryzykiem wystąpienia powikłań po przebytej chorobie. Mogą one dotyczyć układu oddechowego ( np. zapalenie płuc i oskrzeli ), prowadzić do zaostrzenia astmy, zapalenia mięśnia sercowego, opon mózgowo – rdzeniowych i mózgu, zapalenia mięśni i nerek, odrzucenia przeszczepu, a nawet zaburzeń psychicznych i neurologicznych. W przebiegu choroby może dojść do wtórnej infekcji bakteryjnej np. płuc, zatok, serca, naczyń oraz innych narządów. Największe niebezpieczeństwo powikłań i zwiększonej liczby zachorowań występuje w tzw. grupach podwyższonego ryzyka. Są to niemowlęta i małe dzieci, osoby po 65 roku życia, kobiety w ciąży, osoby z przewlekłymi chorobami ustrojowymi ( np. cukrzyca, astma ), nowotworami. W każdym z tych przypadków wskazane jest szczepienie przeciwko grypie. Dodatkowo możemy wymienić pracowników służby zdrowia w bardzo szerokim zakresie tego pojęcia, pracowników pomocy społecznej i służb publicznych, mających kontakt z dużą ilością ludzi.\nOstatnia modyfikacja 31 października 2017


7 lutego 2017 dbanie o diete No comments\nZęby to jedne z najważniejszych części ludzkiego ciała. Dlatego tak ważne jest aby były one zdrowie i prawidłowo funkcjonowały (czyli gryzły pokarmy i prawidłowo układały się w szczęce). Bardzo ważne jest prawidłowe dbanie o uzębienie. Aby zęby były zdrowie powinno się korzystać z usług lekarza stomatologa raz na pół roku, jeśli oczywiście nie ma widocznego problemu. Wtedy należy umówić się na wizytę zdecydowanie szybciej aby problem się nie powiększył. Wizyty raz na pół roku, to wizyty kontrolne podczas których lekarz stomatolog kontroluje uzębienie pacjenta a tym samym stwierdza czy nie są widoczne zmiany, które kwalifikują się do nagłego leczenia. Dbanie o zęby nie powinno jedynie ograniczać się do wizyt u stomatologa. Codzienne szczotkowanie zębów to podstawa aby były one zdrowie i dobrze prezentowały się w szczęce. Szczotkować zęby powinno się po każdym posiłku, przynajmniej trzy razy dziennie. Bardzo ważne jest również czyszczenie zębów nicią dentystyczną, ponieważ dociera ona w najbardziej ukryte zakamarki, do których nie dociera szczoteczka do zębów. Należy również unikać niektórych produktów aby zęby były dłużej zdrowe i dobrze się prezentowały. Papierosy, alkohol i napoje gazowane szkodzą prawidłowemu funkcjonowaniu uzębienia a także wpływają na jego zabarwienie. Kilka rzeczy a mogą zmienić stan zębów każdego człowieka. Osoby, które unikały dentysty w obawie o ból mogą już udać się do niego bez obaw. Współczesne wyposażenie gabinetów stomatologicznych pozwala bowiem na naprawdę bezbolesne leczenie nawet głębokich zmian w naszych zębach. Dziś już nawet podanie znieczulenia nie musi wywoływać dyskomfortu pacjenta.


Kosztem podatkowym przy nabyciu gruntu mogą być odsetki od kredytu - GazetaPrawna.pl\n28 marca 2013, 08:55\nPoniesionych wydatków na nabycie gruntów, a także prawa wieczystego użytkowania gruntów przedsiębiorca nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jako nabyte dla celów prowadzenia działalności gospodarczej stanowią one środki trwałe przedsiębiorstwa, ale nie podlegają również amortyzacji. Pomimo zatem, że przedsiębiorca zobowiązany jest wykazać nabyty grunt w ewidencji środków trwałych, nie będzie mógł dokonywać od wartość początkowej gruntu odpisów amortyzacyjnych i zaliczyć ich do kosztów podatkowych.\nZa koszty podatkowe nie można uznać także wydatków, jakie przedsiębiorca ponosi w związku z nabyciem gruntu. Chodzi tu m.in. o taksę notarialną, prowizję pośrednika, opłatę sądową. Czy można zatem w jakiś sposób zoptymalizować zakup gruntu, który przedsiębiorca zamierza wykorzystywać na potrzeby prowadzonej działalności?\nFinansowanie nabycia kredytem\nJeśli zakup gruntu pod działalność gospodarczą sfinansowany zostanie kredytem, do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć będzie można odprowadzane od kwoty kredytu odsetki. Muszą zostać jednak spełnione pewne warunki. Taki kredyt musi być udzielony na cele gospodarcze. Warto także pamiętać, że ujęte w kosztach podatkowych będą mogły być tylko te odsetki, które zostały naliczone i zapłacone po wprowadzeniu nabytego gruntu do ewidencji środków trwałych. Odsetki zapłacone przed wprowadzeniem gruntu do ewidencji środków trwałych zwiększają wartość początkową gruntu, a tym samym staną się kosztem w momencie jego sprzedaży.\nZaktywizowane w momencie sprzedaży\nCo warto mieć na uwadze, wydatki poniesione na nabycie gruntu będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia takiego gruntu. O wartość poniesionych wydatków przedsiębiorca będzie mógł bowiem obniżyć podstawę do opodatkowania, jeśli określony zostanie dochód z odpłatnego zbycia oraz gdy zbycie to będzie przedmiotem działalności gospodarczej. Dotyczy to również nie ujętych w momencie nabycia gruntu wspomnianych wcześniej wydatków towarzyszących temu nabyciu (prowizja, opłata sądowa). Ponieważ zwiększają one wartość początkową gruntu, a zatem, staną się kosztem uzyskania przychodu w momencie sprzedaży gruntu.\nŻaneta Rowińska, księgowy Tax Care\nprawo podatkowe kredyty koszty podatkowe sprzedaż nieruchomości\nOdsetki mogą być przychodem już z chwilą udzielenia kredytu\nNiestety, pewna dość istotna nieścisłość. Wartość początkową zwiększają odsetki naliczone, nie koniecznie zapłacone, do dnia nabycia. Pojawia się jednak pytanie, jak wówczas potraktować nowe regulacje z 15b UoCIT.\nWięcej na http://www.goldenline.pl/forum/3218938/jednorazowa-amortyzacja-a-korekta-kosztu/s/2#53702218


Koncert Jaromira Nohavicy w KCK\nData publikacji: 07.10.2018 10:55\nKielce. 24.09.2018 / Fot. Marzena Mąkosa / Radio Kielce\nDziś w Kieleckim Centrum Kultury wystąpi Jaromir Nohavica, czeski bard, kompozytor i poeta, który początkowo pisał teksty dla innych wykonawców i pracował m. in. w bibliotece w Czeskim Cieszynie. Zasłynął w tamtych czasach głównie piosenką "Lásko, voníš deštěm" (Miłości, pachniesz deszczem) dla Marii Rottrovej.\nDopiero od 1982 roku, namówiony przez przyjaciół, zaczął sam wykonywać swoje utwory. Od tej pory stał się popularnym wykonawcą, a od lat 90. jest stale w czołówce najpopularniejszych czeskich pieśniarzy.\nPoza Czechami i Słowacją Nohavica sporą popularnością cieszy się również w Polsce, gdzie regularnie koncertuje od 1997 roku. Twórczość mieszkającego w Ostrawie, na pograniczu kultur na Śląsku Cieszyńskim, Czecha, przesiąknięta jest również polskimi akcentami, a artysta swobodnie mówi po polsku, choć twierdzi, że nigdy się nie uczył tego języka. Niektóre piosenki, zwłaszcza na koncertach, wykonuje w polskim tłumaczeniu.\nW 2009 roku ukazał się dwupłytowy album "Świat według Nohavicy", z piosenkami Nohavicy w polskim tłumaczeniu i wykonaniu polskich artystów. Na początku 2013 roku jego utwór „Minulost” (w języku czeskim) trafił na pierwsze miejsce Listy Przebojów Programu III Polskiego Radia i pozostawał tam przez kilka tygodni. W październiku 2013 Nohavica został uhonorowany nagrodą Diament Trójki.\nArtysta napisał ponad 400 piosenek. Gra na gitarze i akordeonie lub występuje z zespołem. Pisze własne teksty, ale także tłumaczy utwory innych wykonawców (Okudżawa, Wysocki, Cohen, Vian i inni), śpiewa też utwory Karela Kryla. Jego płyty, należące do gatunku poezji śpiewanej, należały do najlepiej sprzedających się płyt w Czechach. Płyta "Divné století" z 1996 uzyskała status platynowej płyty oraz tytuł Płyty roku 1996 w czeskiej ankiecie muzycznej Gramy. W 2002 roku wystąpił w roli głównej w filmie Petra Zelenki "Rok diabła". Jest autorem czeskiego przekładu libretta oper "Così fan tutte" - "Wesele Figara" - Don Giovanni.\nWydał 21 płyt. Obecnie triumfy święci jego najnowsza płyta „Poruba”. Jest to nazwa ostrawskiej dzielnicy, z którą łączy go wiele wspomnień i gdzie wszystko się w jego życiu zaczęło: pierwsze miłości, przyjaźnie, znajomości, ale także awantury i szykany. W Porubie miało również miejsce jego pierwsze, publiczne wystąpienie na festiwalu Folkowa Karuzela. Teksty na nowym albumie przywołują te wspomnienia i bardzo trafnie opisują ówczesną rzeczywistość.\n28 października 2017 roku prezydent Miloš Zeman odznaczył Nohavicę Medalem Za Zasługi. Nazwiskiem Jaromira Nohavicy została nazwana planetoida (6539) Nohavica. Koncert na Dużej Scenie KCK rozpocznie się o godz. 19.00.\nKoncert Kazika w Kieleckim Centrum Kultury


Kamień | Specjalista sklep\nPłyty kamienne jeszcze nie tak dawno kojarzyły się nam przede wszystkim z elementami zdobiącymi zewnętrzne części domu. Dziś jednak kamień dekoracyjny coraz śmielej wchodzi również do wnętrz stanowiąc oryginalną i piękną ozdobę pomieszczeń. Jest znakomitym rozwiązaniem dla wszystkich tych osób, które lubią eksperymentować z tradycyjną formą w nowym wydaniu. Trudno jednak o styl, w którym dekoracje z kamienia tego rodzaju byłyby postrzegane jako zbędne.\nCo ważne, kamień dekoracyjny można wykorzystywać na dziesiątki sposobów. W sprzedaży są dostępne zarówno klasyczne płytki, jak i rozwiązania, które posiadają unikatowe motywy, nie ma więc obaw o to, że brak surowca uniemożliwi komukolwiek wcielenie w życie oryginalnej koncepcji.\nW naszym sklepie internetowym nie ograniczamy się zresztą do promowania samego kamienia. Staramy się również pomóc klientom na kolejnych etapach jego umieszczania na ścianach i innych powierzchniach. To właśnie dlatego systematycznie poszerzamy listę akcesoriów dodatkowych, po które można sięgnąć umieszczając na niej także odpowiednie kleje do kamienia. Dzięki temu kamień dekoracyjny może zachwycać gości i domowników przez wiele lat, a remont ściany nie musi wynikać z jego stanu, ale z potrzeby samego właściciela lokalu.\nSTONES Znaki zodiaku 20x20 cm


ZANIECHANIE ZWIĄZANE Z NIEOPUBLIKOWANIEM WYROKU TK WS. TZW. PRZESŁANKI EUGENICZNEJ PROWADZI DO TEGO, ŻE W POLSKICH SZPITALACH W MAJESTACIE PRAWA NADAL SĄ ZABIJANE NIEWINNE DZIECI - Stowarzyszenie RKW\n23 listopada 2020, 23 listopada 2020 19 listopada 2020, 03:02\nPrzez miesiąc od orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, kolejnych nawet 90-cioro dzieci może stracić życie na podstawie tzw. przesłanki eugenicznej. Alarmują obrońcy życia. Liczba ta wynika z oficjalnych danych. W ub.r. z tej przesłanki zabito 1 tys. 74 dzieci poczętych. W tym 435 podejrzewanych o zespół Downa. Miesięcznie ginie w łonach matek blisko 90-cioro chorych dzieci.\nTen proceder miał zatrzymać wyrok TK z 22 października, który wzmacnia ochronę nienarodzonych, jednak rządzący wciąż zwlekają z jego publikacją. Orzeczenie powinno zostać upublicznione niezwłocznie, tymczasem w najbliższą niedzielę minie miesiąc od wyroku Trybunału.\nNiestety w Polsce nadal trwa proceder prenatalnej selekcji najsłabszych – podkreśliła Magdalena Guziak-Nowak z Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.\n– Liczymy na to, że ten wyrok zostanie opublikowany niezwłocznie. W języku prawniczym sformułowanie „niezwłocznie” jest interpretowane jako siedem dni. Bardzo liczyliśmy, że ten wyrok zostanie upubliczniony do 2 listopada. Z powodów dla nas zupełnie niezrozumiałych do tej pory tak się nie stało. Mamy jednak wielką nadzieję na szybkie naprawienie tego wielkiego zaniechania, które nie jest tylko zaniechaniem legislacyjnym, które nie jest tylko zaniedbaniem procedury, że jakiś dokument nie został wysłany czy nie został upubliczniony, to prowadzi do tego, że w polskich szpitalach w majestacie prawa nadal są zabijane niewinne, bezbronne dzieci – akcentowała.\nPublikacja w Dzienniku Ustaw sprawia, że prawo zaczyna obowiązywać niemal natychmiast. Nie musi się zbierać Parlament. Nie jest także potrzebny podpis prezydenta. Dlatego opublikowanie przez rząd orzeczenia TK z 22 października, skutkowałoby natychmiastową ochroną chorych, bezbronnych nienarodzonych dzieci.\nŹródło: RIRM – Radiomaryja.pl\nLekarz z UK szczerze na temat nowego prawa aborcyjnego w Polsce


Skup nieruchomości Połaniec, Skup mieszkań za gotówkę - skup-nieruchomosci.org\n# Skup zadłużonych nieruchomości Połaniec # Skup nieruchomości z lokatorem Połaniec # Skup mieszkań do remontu Połaniec # Skup nieruchomości z długiem Połaniec # Skup mieszkań z lokatorami Połaniec # Skup mieszkań z hipoteką Połaniec\nSkup nieruchomości za gotówkę Połaniec\nMusisz szybko sprzedać swój nieruchomość, a ewentualnych klientów brakuje? Męczy Cię umieszczanie wielu ogłoszeń i bezustanne czekanie na kupującego? Świetnie trafiłeś! Zajmujemy się skupem nieruchomości mieszczących się w miejscowościach powyżej 50 tys. mieszkańców – płacimy gotówką! Dzięki nam uwolnisz swoje środki zamrożone w nieruchomości. Skupujemy domy po wartości rynkowej. Kojarzymy inwestorów w całej Polsce. W przypadku mieszkania z lokatorem, służebnikiem, dożywotnikiem i udziałów w domu wartość jest uzgadniana indywidualnie.\nGłównie interesuje nas Połaniec.\nSkupujemy nieruchomości z miasta Połaniec\nJesteśmy firmą skupującą nieruchomości w Połaniec. Znakomicie znamy ten rynek nieruchomości dlatego możemy zaproponować opłacalną ofertę cenową. Skupujemy nieruchomości również z uregulowanym i nieuregulowanym stanem prawnym, m.in. nieruchomości z lokatorem. Dokonujemy też zakupu udziałów w nieruchomości. Interesują nas także mieszkania spalone, do remontu oraz w idealnym stanie technicznym. Bywa też, że kupujemy mieszkania po osobie zmarłej.\nPo osiągnięciu pomyślnej decyzji, ustaleniu kwoty oraz skompletowaniu papierów potrzebnych mamy szansę podpisania umowy notarialnej nawet kolejnego dnia roboczego. Bezpieczeństwo transakcji stawiamy na pierwszej pozycji, dlatego przelew przeważnie robiony jest jeszcze u notariusza. W razie większych oczekiwań sprzedającego oferujemy możliwość skorzystania z depozytu notarialnego. Instytucja depozytu notarialnego polega na tym, że po zawarciu transakcji to notariusz wydaje kupującemu pieniądze, poprzednio zdeponowane przez nas na jego rachunku.\nSkup mieszkań, domów i działek – Połaniec\nBez wahania. Sprzedaż nieruchomości to zdecydowanie najtrudniejsza transakcja handlowa na rynku. Niemałe kwoty, trudne procesy formalno-prawne, a do tego czas wymagany na znalezienie klienta. Ale wszystko może być łatwiejsze. I szybsze! Dzięki Sverum możesz mieć gotówkę ze sprzedaży nieruchomości już po trzech dniach od pierwszego telefonu. Zobacz jak działamy - Skup nieruchomości Polaniec.\nSkup nieruchomości Połaniec bez względu na stan prawny\nChcesz szybko sprzedać nieruchomość? Masz problem z bankiem lub komornikiem, który grozi licytacją? A może wyjeżdżasz z kraju i pragniesz łatwej gotówki? Prowadzimy skup nieruchomości różnego typu, począwszy od domów i mieszkań, a na działkach i lokalach pod działalność handlową kończąc. I nie ma dla nas znaczenia czy lokal jest zadłużony, ma nieokreślony status prawny czy jest własnością hipoteczną. Chcesz odsprzedać lokal w okazyjnej cenie? Zwróć się do Skup Nieruchomości ORG, my zajmiemy się resztą - skup nieruchomości Polaniec.\nDlaczego my? Jesteśmy profesjonalną firmą z dużym doświadczeniem. Nie proponujemy rzeczy niemożliwych a telefoniczne uzgodnienia są dla nas prawomocne. Skup nieruchomości Polaniec oferuje najlepsze ceny rynkowe. Nie bierzemy żadnych opłat za wycenę nieruchomości Połaniec. Asystujemy w pojawiających się trudnościach i odpowiadamy na skomplikowane pytania.\nInteresuje nas przede wszystkim Skup nieruchomości Polaniec oraz skup mieszkań Polaniec.\nRynek mieszkań w Połaniec jest trudny a do tego bardzo wymagający. Jesteśmy w stanie sprostać życzeniom naszych klientów, oferując wysoki poziom obsługi. Zajmujemy się skupem nieruchomości znajdujących się w większości okolic w Połaniec. Kupujemy również mieszkania spalone, do odświeżenia czy takie, które nie potrzebują żadnych działań i są gotowe do wprowadzenia. Nie przeraża nas trudny stan prawny czy też dom po osobie zmarłej.\nSkup domów Połaniec\nDoskonale znamy rynek Połaniec dzięki czemu możemy zaproponować najkorzystniejszą ceną i krótki czas wykonania transakcji. Dodatkowo pomagamy naszym klientom dopełnić papiery i w ramach obsługi transakcji oferujemy pomoc prawną. Skup nieruchomości Polaniec - tu sprzedający nie ponosi żadnych kosztów związanych z dokonaniem transakcji. Oferowane przez nas kwoty to kwoty „na rękę”.\nSkup nieruchomości Polaniec działa na podstawie sprawdzonego schematu, który gwarantuje natychmiastową sprzedaż i zero problemów. Realizujemy wszystkie formalności prawne, umawiamy wizytę u notariusza i dokonujemy bezpłatnej wyceny.\nCo o nas mówią? - Skup nieruchomości Polaniec\nChcesz lub musisz szybko sprzedać dom, mieszkanie lub lokal? Dobrze trafiłeś! Skup nieruchomości Polaniec to zdecydowanie nasza działka. Dodatkowo interesuje nas skup mieszkań Polaniec. celem umówienia się na oględziny nieruchomości. Wyceniamy nieruchomość bezpłatnie w ciągu 24 godzin od wizyty. Spotkamy się u notariusza, aby sfinalizować zakup. Otrzymujesz gotówkę do ręki u notariusza lub przelewem w ciągu doby od zawarcia transakcji.


RECENZJA / "Nielegalny" Trevor Noah\nczy autobiografia może być zarówno zabawna, przerażająca, pouczająca i poruszająca? okazuje się, że tak! A reszty dowiecie się z książki, bo musicie ją przeczytać!\nJak to zwykle w autobiografii bywa, narratorem opowieści jest autor. Trevor Noah nie jest nielegalnym imigrantem, jak w pierwszym skojarzeniu możemy sobie pomyśleć, ale jest dzieckiem z nielegalnego związku.\nZwykle dziecko jest dowodem miłości swoich rodziców. Ja byłem dowodem ich winy. Spotykałem się z ojcem tylko w czterech ścianach. Kiedy wychodziliśmy z domu, on musiał iść drugą stroną ulicy. Z mamą chodziłem bez przerwy do Joubert Park. To taki Central Park Johannesburga: piękne ogrody, zoo, wielka szachownica z pionkami rozmiarów człowieka. Wiem od mamy, że raz - miałem wtedy dwa latka - tata próbował pójść z nami. Byliśmy w parku, szedł w pewnej odległości, a ja pobiegłem w jego stronę, wołając: "Tatusiu! Tatusiu!. Ludzie zaczęli się oglądać. Ojciec się wystraszył. Wpadł w panikę i uciekł. s. 41\nW czasach apartheidu, związek pomiędzy czarnoskórą kobietą a białym mężczyzną był w RPA karany pięcioletnim więzieniem. Ojciec Trevora był Szwajcarem, dlatego też jego matka nie mogła normalnie żyć pod jednym dachem z jego ojcem, ale znajdowała co raz to nowe sposoby, by spotykać się prywatnie.\nŻycie Trevora od samego początku skazało na przeciwności. Był zawieszony pomiędzy białymi i czarnoskórymi. Przez to często zmieniał miejsce zamieszkania, szkoły i znajomości.\nGdy jest się outsiderem, można się schować do swojej skorupy, by być anonimowym, niewidzialnym. Ale można też obrać inną taktykę. Można się otworzyć. nie trzeba prosić ludzi, żeby akceptowali nas w całości, wystarczy, że zaakceptują nas od tej strony, od której chcemy, żeby nas znano. s.167\nWięcej o fabule, czyli o tym co przytrafia się Trevorowi nie będę pisała, ponieważ dzieje się tam sporo, a chciałabym, żebyście sięgnęli po ten tytuł. Powiem wam dlaczego! Jest to bardzo lekko napisana biografia, która przekazuje wiele treści dodanych. Autor opisując swoje życie pokazuje jak wyglądało tak rzeczywiście życie za czasów apartheidu. Już dawno nie czytałam książki, z której wyciągnęłabym tyle faktów, a do tego podanych bardzo przystępnym językiem, który często śmieszy, bo autor nie stroni od żartów. Do tego przedstawione wydarzenia pokazują, jak tak naprawdę wyglądało życie czarnoskórych ludzi w RPA, którzy chcieli lepszego życia i emigrowali do miasta. Sporo tutaj opisów sytuacyjnych, dlatego też czyta się to jak urywki z filmu, a to co spotyka autora pozwala na przemyślenie problemów rasowych, które dotyczą i dzisiejszych czasów.\nPolecam waszej uwadze tę niezwykłą książkę. Uważam, że każdy kto interesuje się tamtymi czasami, Afryką, czy problemami rasowymi, lub po prostu chce poznać historię pewnego chłopca, powinien sięgnąć po tę książkę.\nZa egzemplarz recenzyjny serdecznie dziękuję Wydawnictwu WaB i Grupie wydawniczej FOKSAL.\nEtykiety: autobiografia FOKSAL wydawnictwo WAB


Grupa ECR w Parlamencie Europejskim zaprasza na konferencję online. Tematem niewybuchy i pozostałośc\n14.11.2021 11:02 Źródło: własne\nStrona główna Ekologia Morska, Rybołówstwo Grupa ECR w Parlamencie Europejskim zaprasza na konferencję online. Tematem niewybuchy i pozostałości chemiczne w morzu [PROGRAM]\nFot. Grupa ECR\nGrupa Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy (ECR) w Parlamencie Europejskim zaprasza w środę (17 listopada) w godz. 10.00-15.45 na konferencję online "Bezpieczeństwo morskie i niebieska gospodarka. Niewybuchy i pozostałości chemiczne w morzu – w poszukiwaniu trwałych i ekonomicznie opłacalnych rozwiązań". Organizatorzy już dziś zachęcają do przesyłania własnych pytań. Gospodarzem wydarzenia będzie europosłanka Anna Fotyga. Co w programie tej ważnej dla branży morskiej debaty?\n> "Niezbadane pod wodą pozostałości po uzbrojeniu i chemikalia – od globalnego problemu do najlepszych rozwiązań" - panel I:\n> "Niewybuchy i pozostałości chemiczne w Morzu Bałtyckim – stan zaawansowania i wezwanie do dalszych działań” - panel II:\n> "Badania i innowacyjne technologie jako ekonomicznie opłacalne rozwiązania” - panel III:\nPolitycy rozmawiają o ochronie Bałtyku 23.10.2021


Lirene – silikonowa baza pod makijaż. – My World by Dagmara Rek\n14 listopada, 2015 29 listopada, 2020 Www.dagmara-rek.pl\tkomentarze 3\tKOSMETYKI, TWARZ\n– Zapewnia równomierne nałożenie podkładu.\n– Matuje cerę.\n– Wygładza i sprawia, że skóra jest aksamitnie miękka w dotyku.\n– Chroni skórę przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych.\n– Nie obciąża skóry.\nMimo wszystko polecam ją. Używam już trzecie opakowanie i jestem zadowolona. Ale znając mnie – nastepne wyjście na zakupy będzie po to, aby upolować jakąś bazę, której jeszcze nie testowałam.\n– baza bez zapachu\n– sprawia, że skóra jest bardzo delikatna\n– nie przedłuża trwałości makijażu\n← Przeciwzmarszczkowy krem Garnier na noc 25+\nNajpyszniejsze ciasto – sernik rosa. →\n3 thoughts on “Lirene – silikonowa baza pod makijaż.”\n14 listopada, 2015 o 13:49\nJa muszę wypróbować bazę z Avonu 🙂\n14 listopada, 2015 o 17:32\n21 listopada, 2015 o 11:31\nNigdy nie próbowałam bazy pod makijaż, może to jest pomysł, aby przedłużyć trwałość makijażu ( chociaż w tym wypadku wybiorę inną, bo tak jak napisałaś – ta nie przedłuża trwałości).


Rząd Anneli Jäätteenmäki – Wikipedia, wolna encyklopedia\nRząd Anneli Jäätteenmäki – 68. gabinet w historii Finlandii. Utworzony został 17 kwietnia 2003 po wygranych przez centrystów wyborach parlamentarnych. Powołała centrolewicowa koalicja trzech partii, w skład której weszły Partia Centrum (Kesk.), Socjaldemokratyczna Partia Finlandii (SDP) i Szwedzka Partia Ludowa (SFP).\nFunkcjonował niespełna 70 dni, ustąpił 24 czerwca 2003, gdy do dymisji podała się premier Anneli Jäätteenmäki w związku z oskarżeniami o rzekome oszustwa wyborcze (ostatecznie niepotwierdzone). Gabinet ten został zastąpiony przez rząd Mattiego Vanhanena.\npremier Anneli Jäätteenmäki Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister spraw zagranicznych Erkki Tuomioja SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister sprawiedliwości Johannes Koskinen SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister spraw wewnętrznych Kari Rajamäki SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister obrony Matti Vanhanen Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister finansów Antti Kalliomäki SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister-koordynator finansów Ulla-Maj Wideroos SFP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister edukacji Tuula Haatainen SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister rolnictwa i leśnictwa Juha Korkeaoja Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister transportu i łączności Leena Luhtanen SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister handlu i przemysłu Mauri Pekkarinen Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister spraw społecznych i zdrowia Sinikka Mönkäre SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister opieki zdrowotnej i socjalnej Liisa Hyssälä Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister pracy Tarja Filatov SDP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister środowiska Jan-Erik Enestam SFP 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister kultury Tanja Karpela Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister spraw regionalnych i samorządowych Hannes Manninen Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nminister handlu zagranicznego i rozwoju Paula Lehtomäki Kesk. 17 kwietnia 2003 24 czerwca 2003\nSkład gabinetu na stronie Rządu Finlandii (fiń.)\nTę stronę ostatnio edytowano 15 kwi 2016, 22:21.


Wszystko o modzie i stylu - Strona 125 z 129 - Aktualne informacje na temat mody oraz stylu\n30/03/2021 przez Janelle\nFred Perry Raf Simons ogłosili, że wznowią ostateczną współpracę w zakresie odzieży. Belgijski projektant Raf Simons współpracował w przeszłości z Fredem Perry, dodając swój współczesny minimalistyczny styl do projektów vintage Freda Perry’ego. Jego styl, często określany mianem „torturowanej młodzieży”, inspirowany jest nastrojem i postawą – podejściem, które niedawno przyniosło mu stanowisko dyrektora w jednym z … Czytaj dalej\nNieszablonowe talenty Lacoste L! Ve\n30/03/2021 przez Enrica\nZaczęło się od symbolu, a konkretnie małego aligatora. Ta gadzia istota byłaby logo, które obejmowałoby szereg osiągnięć sportowych, a tym samym firma, która stonowana elegancja tchnęłaby życie w cały wymiar stroju sportowego. Lacoste taka byłaby jego nazwa i od 1933 roku ich innowacyjny charakter wykorzystuje talenty zwykłych ludzi do tworzenia produktów, które nie tylko świetnie … Czytaj dalej\nTrenerzy John Lobb Porth\n30/03/2021 przez Andreana\nMarka luksusowych butów John Lobb wypuściła na rynek swój najnowszy model butów, Porth; który oferuje lekką i wygodną alternatywę dla codziennego, tradycyjnie eleganckiego mokasynu. Korpus tenisówek Porth, dostępny w pięciu różnych kolorach, jest wykonany z jednego kawałka wysokiej jakości skóry i jest w pełni pokryty skórą z perforacją z przodu, która pozwala butowi oddychać. Unikalna … Czytaj dalej\nKoszulka do biegania Nike Tailwind\n30/03/2021 przez Lesli\nW miarę zbliżania się cieplejszych miesięcy Ape to Gentleman poszukuje najlepszych strojów do biegania, aby nasi czytelnicy mogli zobaczyć przez lato. Nasze poszukiwania zakończyły się nowym Koszulka do biegania z krótkim rękawem Nike Tailwind z dekoltem w szpicto nasz polecany top na biegi w ciepłe letnie wieczory. Jak zawsze Nike doskonale łączyli styl, funkcjonalność … Czytaj dalej\nW szczegółach: Tumi Tegra lite\n30/03/2021 przez Lissa\nPrzedstawiamy najnowszą innowację w luksusowym podróżowaniu – Tumi Tegra-lite. Z pozoru wygląda bardzo podobnie do większości innych walizek. Czterokołowe i elegancko zaprojektowane, to krzywe reprezentują samochód. Jednak to prawdziwy cud łączy się, gdy zagłębisz się w konstrukcję tego akcesorium. Jej nazwa wywodzi się od materiału, z którego została wyrzeźbiona; Tegris. Rewolucyjna tkanina, która … Czytaj dalej\n30/03/2021 przez Lorna\nKrzaczaste brwi są problemem dla większości mężczyzn, ponieważ są przeważnie zaniedbane. Ponieważ regularnie przycinamy i przycinamy włosy, to samo powinniśmy robić z brwiami. Zaniedbane brwi mogą utrudniać wygląd, ale poświęcając czas na pielęgnację tych zapomnianych o brwiach, możesz odciążyć swój wygląd na lata i sprawić wrażenie zdrowo, czysto wyglądającej twarzy. Z brwiami męskimi wiąże się … Czytaj dalej\nSłuchawki Bowers and Wilkins: P3\n30/03/2021 przez Giustina\nBowers and Wilkins rozpoczęli wspaniałą karierę w serdecznym otoczeniu Sussex. W tym miejscu szukają podstaw doskonałej produkcji i dobrego projektu, tworząc gamę wysokiej jakości głośników. Były to jednak zaledwie początek trwającej muzycznej podróży. Wkrótce wyruszyli w świat słuchawki wypuszczając imponujące 'P5’I’C5”odpowiednio. Teraz są gotowi dodać kolejną parę, aby wzmocnić swoją pozycję na stale rosnącym rynku … Czytaj dalej\nSpencer Hart: wiosna / lato 13\n30/03/2021 przez Lynnea\nBrytyjski projektant Spencer Hart od dawna ma romans z muzyką, więc wydaje się słuszne, że ta forma sztuki była inspiracją dla jego wiosenno-letniego pokazu. Otoczony industrialnym wystrojem hotelu Old Selfridges, Mr Hart zaprezentował szereg ubrań z mocnymi stylami, hołdując londyńskiej scenie fusion latynoskiej / jazzowej. Paleta kolorów składająca się z delikatnych szarości i czerni kładzie … Czytaj dalej\nNiecierpliwie wyczekiwany, osadzony na rozległej arenie opuszczonego parkingu Topman Design Pokaz wiosna / lato 13 był spotkaniem dwóch kulturowych podziałów Ameryki z początku lat 80-tych. W jednym rogu była skrojona na miarę estetyka wschodniego wybrzeża i centrum Nowego Jorku, aw drugim zowie radość rodowitego skatera z Zachodniego Wybrzeża. Wspólnie stworzyli młodą, zabawną, energiczną i buntowniczą … Czytaj dalej\nXander Zhou: wiosna / lato 13\n30/03/2021 przez Othilie\nChiński projektant Xander Zhou jako miejsce docelowe swojego pierwszego pokazu w stolicy wybrał London Collections: Men. Otoczony bogactwem młodych i przybyłych młodych twórców był w tym roku jednym z najlepszych. Demonstracja świeżego i nieskrępowanego pokazu płynnie noszonej odzieży. Kolekcja zatytułowana Fleurdelism została zainspirowana wspaniałymi plenerami; temat, który działał jako rekonstrukcja przestrzenna dla ubioru. Odzież wierzchnia … Czytaj dalej


Poszukiwania nowej posady czyli garść wskazówek jak się przygotować i gdzie szukać ofert » Michalski-farm\nPoszukiwania nowej posady czyli garść wskazówek jak się przygotować i gdzie szukać ofert\nWyszukanie nowej pracy to dla wielu ludzi spore wyzwanie, szczególnie w naszym kraju, gdzie są z tym spore problemy. Wysokie bezrobocie i niewielka ilość ogłoszeń sprawia, że czasami trzeba przeznaczyć sporo energii i czasu, zanim otrzyma się wymarzone zajęcie.\nDużo ludzi w pewnym momencie zrezygnowało z ciągłej obawy o pracę i niskich pensji i wyjechało za granicę, ale nadal pozostało w Polsce dwadzieścia milionów osób mogących pracować. I każda z tych osób bardzo chce mieć stałą pracę, choć nie każda ma na to możliwość. W praktyce każdy, kto poszukuje pracy w pewnym momencie ją znajdzie, lecz niestety czasami znacznie poniżej swoich kwalifikacji czy za pieniądze nie gwarantujące godnego życia. Jednak nawet w takich sytuacjach, a tak naprawdę szczególnie w takiej warto cały czas szukać nowych możliwości, wysyłać swoje aplikacje i być na bieżąco z wynikiem pracy. Jeżeli się nie jest zadowolonym z tego, co się robi to najlepszym sposobem będzie zmienienie dotychczasowej firmy.\nSposobów na szukanie pracy jest całkiem sporo, nie należy się ograniczać tylko do jednego, bo wtedy są mniejsze szanse na znalezienie czegoś interesującego. W pierwszej kolejności trzeba sprawdzać ogłoszenia, jeśli kogoś interesuje na przykład praca na produkcji (nasza strona www) to skupić się powinien właśnie na takiej kategorii i tam sprawdzać ukazujące się oferty.\nW internecie funkcjonuje kilkanaście dużych i kilkadziesiąt mniejszych portali z ofertami pracy i warto je regularnie przeglądać. Dobrym pomysłem będzie także umieszczenie swojego profilu na jednym z kilku serwisów społecznościowych powiązanych z pracą - może się okazać, że jakaś firma headhunterska trafi na taki profil i coś ciekawego zaproponuje. No i pamiętać trzeba o szukaniu nowej pracy przez swoich znajomych, kolegów i przyjaciół. W wielu przypadkach właśnie przez polecenia i znajomości natrafić można na interesującą propozycję, jaka być może będzie właśnie tą, na jaką ktoś tak długo musiał czekać.\nTags: pieniądze, praca, oferty


Ośrodek terapii uzależnień “Szansa na wolność” mieszczący się w Skoczowie zapewnia profesjonalną pomoc w wyjściu z nałogów. Ośrodek proponuje terapię dla osób z problemem alkoholowym, uzależnionym od narkotyków oraz leków, nałogowych hazardzistów jak również dla osób współuzależnionych. Oferujemy badania wraz z konsultacjami, zwolnienie lekarskie, detoks, terapię indywidualną a także zajęcia grupowe. Po ukończeniu terapii odbytej w ośrodku “Szansa na wolność” zapewniamy uczestnikom terapii jak i ich najbliższym pomoc oraz wsparcie. Doświadczenie zawodowe terapeutów zdobyte na przestrzeni wielu lat pracy z osobami uzależnionymi, ułatwia rozwiązanie problemów zarówno osobistych jak i emocjonalnych.\nSłowa kluczowe: prywatny ośrodek terapii uzależnień, terapia uzależnień, narkomania, alkoholizm, Skoczów, lekomania


Profesjonalna baza firm - grantnalepszystart.pl\nBudownictwoDom i ogródDzieciE-commerceJedzenieModaMotoryzacjaFinanseNieruchomościPrzemysłSport i HobbyTechnologiaUsługi i FirmyZdrowie i uroda\nProwadzenie własnej działalności gospodarczej nie jest łatwe. Trzeba starać się o to, aby jak największe grono klientów dowiedziało się o tym, że dana firma istnieje na rynku.\nZaufane firmy w Internecie\nW jaki sposób najlepiej to zrobić? Dzięki reklamie! To ona jest dźwignią handlu i pomaga zapukać do serc i głów klientów. Sprawia, że klienci są gotowi zaufać przedsiębiorcy i skorzystać z jego oferty. Z tego powodu należy zadbać o dobrą reklamę o rozpoznawalność marki. W tym pomocne będzie umieszczenie swojej wizytówki do portalu z ogłoszeniami.\nBaza firm, która zawiera ogromną ilość pozycji, jest miejscem na Twoją reklamę.\nPortal z ogłoszenia pozyskuje dla Ciebie klientów, a jedyne, o co musisz się troszczyć, to umiejętne zarządzanie własną stroną internetową.\nBaza firm pomaga Ci poprawić pozycjonowanie w internetowej wyszukiwarce, zwiększyć zasięg na stronie, zwielokrotnić liczbę konwersji, a co najważniejsze - wypromować Twoją działalność na skalę ogólnopolską.\nReklama jest dźwignią handlu, a więcej klientów to pieniądze, które dają nowe możliwości.\nCo oferuje wpis do katalogu firm?\nTo baza firm, gdzie w kilku prostych krokach możesz umieścić swoje ogłoszenie, które na pewno pomoże Ci zdobyć większą ilość klientów. W obecnych czasach klienci chętnie korzystają z katalogu polskich firm, gdzie można znaleźć całą bazę przedsiębiorstw z różnych branż. Warto więc zrobić wszystko, aby właśnie w takim katalogu firm umieścić swoje ogłoszenie. Nasza polska baza firm jest często odwiedzana przez potencjalnych klientów, dlatego zapraszamy do skorzystania z naszych usług.\nNajnowsze firmy jakie zostały dodane do bazy\nSzeroka oferta usługowa firmy nprofit.net obejmuje szereg istotnych działań mających na celu skuteczne...\nSonda pomiarowa może zostać wykorzystana w takich miejscach, jak pomiar przemieszczenia, wałka rozrządu,...\nŻelazna 5, Rzeszów\nGrupa Ergis to firma działającą na rynku środkowoeuropejskim od wielu lat. Jest jednym z największych...\nTamka 16, Warszawa\nEfekciarnia.pl to sklep internetowy z efektownymi artykułami służącymi do renowacji i wystroju wnętrz....\nśw. Szczepana 2/3, Poznań


Książka "Ogród ziołowy" - Hans-Werner Bastian\nZioła hodowane we własnym ogrodzie nie tylko zamienią zwykłą potrawę w aromatyczne i pełne charakteru danie, ale jako rośliny dekoracyjne o pięknym zapachu wzbogacą również każdy ogród ozdobny. Książka zawiera wszystkie niezbędne informacje o uprawie, zbiorze i stosowaniu ziół, a także wskazówki, jak je przechowywać, aby nie straciły swych walorów smakowych i leczniczych. W książce znajdziemy: dokładne opisy najważniejszych ziół używanych w kuchni. Od stokrotki do tymianku – dzikie zioła i ich zastosowanie. Szczegółowy kalendarz prac w ogrodzie ziołowym łatwym w pielęgnacji. Cenne wskazówki dotyczące właściwego przyprawiania potraw. Liczne porady, sugestie wybranych ekspertów zapewnią sukces i przyjemność w uprawie własnego ogrodu ziołowego.


Marcowe (Bierhalle Łódź) | Piwny Brodacz\nBy Piwny Brodacz 2.3.14 Tagi:bierhalle łódź,marcowe,Polska\nByłem wczoraj u znajomego wraz dwoma innymi jegomościami, wszyscy tak samo uzależnieni od alkoholu jak ja. Oczywiście wpadłem wcześniej do muszkieterów po jakiś prowiant i ku mojemu zdziwieniu wybór piw był cholernie słaby. Patrząc na półki pełne mocnych piw i dziwnych wynalazków typu Reds byłem zmuszony wybrać parę smaczków, które zawiodły mnie niestety niezmiernie.\nPierwszy do ust powędrował osławiony już chyba Zwierzyniec, prawdziwy pils za 3 zł. Według mnie smakował gorzej od zwykłej Perły, nawet nie staram się być sarkastyczny w tym momencie. Drugi był pilzner z Miłosławia, tutaj jeszcze większe rozczarowanie bo śmierdział masłem i kukurydzą na odległość, o smaku już nawet nie chcę wspominać (a jakieś 2 lata temu mi smakował jeszcze). Noteckie jasne dokończyły dzieła zniszczenia, było cholernie ciężko je wypić do końca. Na szczęście, kumpel u którego piłem te specjały dał mi bączka do spróbowania. Oczywiście nie miałem zamiaru go marnować w ten sam wieczór. Smak taniego pilsa za 3 złote postanowiłem zmyć dzisiaj, na spokojnie.\nWyglądu samej butelki nie ma się co czepiać, nawet gdy etykieta jest wydrukowana na drukarce w domu i to jeszcze czarno-biała (tryb drukowania - oszczędny). W końcu jest to browar restauracyjny, nikt im nie każe piwa lać do butelek na wynos. Sam wygląd piwa jest jednak godny uwagi, piana bardzo ładna, drobna i zbita. Troszku krótko się trzyma ale przy 0,33l jakoś mi to przestało przeszkadzać. Kolor piękny, ciemnozłoty z lekkim zmętnieniem, stylowo powinno być niby klarowne.\nWącham i tak sobie myślę, że mogłem wziąć coś lepszego do poprawy nastroju. Zapach jest cholernie słaby, głównie słodowy, lekko kwiatowy. W sumie trochę się biję w pierś, przeca ten styl jest nudny więc nie wiem czego ja się spodziewałem. Biorę łyk i lekka poprawa nastroju jednak następuje. Jest słodowo i chlebowo. Słodycz na umiarkowanym poziomie i trzeba przyznać, że fajnie przechodzi z niej w lekką wytrawność. Gorycz na bardzo niskim poziomie. Rozumiem Niemców i ich upijanie się Marcowym na Oktoberfest. Jest to o wiele lepsze piwo niżeli znane nam eurolagery. Może nie ma jakiś fantastycznych doznań smakowych ale osobiście wolałbym aby ludzie pili hektolitrami właśnie je. Jest neutralne, delikatne a zarazem dość pełne, nie pozostawia posmaku kapcia w ustach po każdej butelce. Pozostaje jednak problem nudności stylu, jako zamiennik dla Lecha/Żywca/Żubra/Tyskiego/Harnasia/Carslberga/Heinekena jest idealne. Ja chyba jednak wrócę do swoich ipów-sripów i witów-sritów.\nAnonimowy 3.03.2014, 07:32\nJa mam zapytanie o tego zwierzyńca. W muszkieterach jest Zwierzyniec w puszce-0,5l ale na nim nie jest napisane pils. Ten w buteleczkach 0,33 ma napis pils. Niestety nie miałem porówania obu na raz. Moje wrażenie jest takie że to zupełnie inne piwo-tzn Pils jest zdecydowanie bardziej goryczkowy. Ale czy tak jest w rzeczywistości?\nNo i zaskoczyłes mnie Miłosławiem. Ja ostatnio piłem go ze 2 miesiące temu -kupiłem chyba ze 30 butelek w promocji po 1,5zł.I zdecydowanie był DOBRY-zero kukurydzy. Masła to ja w piwie chyba nie wyczuwam wechem -tylko czasami smakiem-ale piłem kilka wypustów gdzie ludzie ostro skarżyli się na masło-a ja nic takiego nie miałem (np Prometeusz).\nSamo marcowe-no cóż szału nie ma -ale lepiej niż eurolager:)\nPiwny Brodacz 3.03.2014, 11:23\nNa mojej puszce był napis "pils", na obręczy górnej.\nAnonimowy 3.03.2014, 12:08\nMasz rację-ale mi chodziło o porówanie tych 2 piw\nno i jak widac to 2 różne piwa:) sam sobie odpowiedziałem:)\nTo 0,5 litrowe-szału nie robi:)


Trailer - Joe Monster\nForum > Półmisek Literata > Trailer\n2006-03-23 03:33:07 Zgłoś\nOto część większej rzeczy, nad którą pracuję od pewnego czasu - fragment ze środka początku.\nCzytajcie, komentujcie. Czy na podstawie tej próbki można powiedzieć, że coś ewentualnie z pewnymi założeniami w sprzyjających warunkach ma choćby nikłą szansę z tego być?\nNa wypadek, gdyby jednak coś z tego wynikło, małe zastrzeżenie:\nPrzedstawiony fragment może ulec zmianie do chwili opublikowania całości. Niekoniecznie reprezentuje jakość końcowych wypocin.\nWnętrze zaskoczyło Pierwszego. Wkraczając głową do przodu, oświetlając swe pole widzenia sprzężonymi z hełmem reflektorami, natknął się jedynie na trzy osoby. Spodziewając się całej obsady naukowej placówki (w tym jednego denata) zgłupiał, gdy dziewięć z dwunastu foteli okazało się pustych. Podłoga kapsuły znajdowała się nad jego głową, on zaś, trzymając się drabinki, ponownie obrócił się wokół licząc postaci pod ścianą. Samotnie siedzący człowiek, odziany w pełen skafander próżniowy, naprzeciw niego dwójka, przy czym jedna osoba bez hełmu, z głową swobodnie opadłą na gwint kołnierza. Ten facet oddychał, był jedynie nieprzytomny, jego hełm dryfował obok głowy Kirtegaarda, który dopiero w momencie zderzenia swojej szyby z tamtą zorientował się, że z porzuconego hełmu wylewają się ohydne wymiociny. Pchnął lekko tamten za siebie, pospiesznie odbezpieczając i zdejmując swój, nim naleśniki zdecydują się ostatecznie powrócić drogą, którą przeszły. Odór uderzył go, lecz Peter stłumił odruch i uwolnił z hełmu sąsiednią osobę. Była to kobieta, również nieprzytomna. Wisząc do góry nogami Kirtegaard nie mógł ocenić, czy miała ładną twarz. Być może urwał jej się film, nim cała trójka doświadczyła karuzeli wywołującej torsje, jej towarzysz zachował przytomność na tyle długo, by zerwać osłonę twarzy w momencie, gdy zwymiotował.\nSpokojny o tę dwójkę obrócił się ku trzeciemu skafandrowi. Gdy chwycił oburącz za hełm, cały czas wisząc głową ku podłodze kapsuły, postać złapała go za ręce tak gwałtownie, że ze strachu ugryzł się w okaleczoną dolną wargę, którą ssał cały czas. Jego gwałtowne ruchy, kiedy szamotał się przez chwilę z tamtym, zaniepokoiły Pike’a.\n– Peter! Peter! Potrzebujesz pomocy? – doszło z wnętrza odrzuconego hełmu.\n– Zostaw! – Pierwszy plunął krwawą śliną na szybę przybyłego. – Już dobrze.\nCzłowiek w skafandrze samodzielnie zdjął swój hełm, dołączył on do trzech obijających się w przestrzeni kapsuły. Spocona młoda twarz spojrzała na dowódcę misji ewakuacyjnej\nKirtegaard miał ochotę wypytać go o to i owo, wiedział jednak dobrze, że to nie czas i miejsce. – Jesteś cały? – zapytał, na co tamten tylko pokiwał głową.\n– Joshua Parkes, Josh – wykrztusił po chwili. – Ty jesteś Kirtegaard?\n– Tak – Pierwszy skojarzył sobie, że Pike majaczył coś o jakimś Josh’u. Oczywiście przypadek. Rozejrzał się wokół raz jeszcze i powrócił wzrokiem do Parkesa. – Zostań tu Josh, zajmiemy się najpierw tamtymi, może być?\n– Dobra – młodzik spojrzał na nieprzytomną parę jakby dopiero teraz ich zauważył. – Czy oni...?\n– Żyją – uspokoił go Kirtegaard. Wisiał przed nim nadal głową ku podłodze. – Nie wstawaj – przypomniał, – ja sobie poradzę.\nChwycił najpierw kobietę, bo tak było mu wygodniej. Odpiął jej pasy i bardzo powoli wyciągał za kołnierz, bezwładną jak szmaciana lala, lecz pojął wnet, że lepiej będzie skorzystać z pomocy.\n– Pike!!! – ryknął w stronę porzuconego hełmu cofając się. – Cho no tu! – i nie czekając na kompana wsunął się energicznie do wnętrza kapsuły, a następnie przekręcił ostrożnie, cały czas znajdując oparcie w drabince, by stać nogami na podłodze. Słyszał, jak Ben otwiera drzwi śluzy po swojej stronie robiąc z niej korytarz na przestrzał. W nowej pozycji łatwiej było manipulować oklapłym ciałem nieprzytomnej.\n– Pani do ambulatorium – rzucił do Pike’a i podał mu poszkodowaną przez właz. – Ułóż ją ładnie i wracaj.\nDrugi pilot zniknął, zaś Peter począł wyciągać nieprzytomnego faceta. Josh siedział grzecznie na swoim miejscu i milcząc przyglądał się tej akcji. Patrzał, jak Kirtegaard manipuluje tamtym i ustawia go wzdłuż siebie, aby odepchnąć się i wystrzelić świecą w przejście nad głową. Pierwszy trzymał omdlałego lewą ręką, prawą odpychał się ścian, hamował na sufitach, które okazywały się podłogami, czasem pomógł sobie nogą, zważając nieustannie, by swobodne członki holowanego, bujające się jak u pajaca, nie zahaczyły o żadną krawędź. W windzie wparło ich delikatnie w sufit, a po chwili przerzuciło na podłogę – jej przyspieszenia specjalnie nie były znaczne. Przemierzając puste korytarze twarzą w twarz z tym mężczyzną Kirtegaard żałował szczerze, iż nie jego oddał Pike’owi. Jakże przyjemniej byłoby szybować bez wysiłku z kobietą, którą nie tylko manewrowałoby się lżej z racji mniejszej masy, nie tylko przyjemniej z powodu urody, lecz przede wszystkim taką, która nie śmierdzi wymiotami.\nTuż przed ambulatorium zobaczył Drugiego, który ledwo umocował był swą podopieczną na medycznym stole.\n– Weź i tego – nakazał mu. – Ja wracam po trzeciego – odbił się wstecz. – Aha, Ben, bądź gotów na mały ciąg za chwilę.\nW kapsule Parkes siedział, jak miał przykazane, nie odpiął się nawet z pasów.\n– Chodźmy – Kirtegaard gestem wskazał mu światło włazu. – Mamy nieważkość. Jesteś w stanie lecieć o własnych siłach? – automatycznie mówił doń na „ty”, może dlatego, iż tamten przedstawił się zdrobnieniem, a może z tego powodu, że chłopak wyglądał na nastolatka.\n– Tak myślę – Josh poderwał się. Ostrożnie wypełzł z kapsuły i pofrunął przez korytarz.\n– Tylko nie szarżuj chłopcze – dowódca zawołał za nim, a gdy młodzik zatrzymał się przy najbliższych drzwiach, Pierwszy miał ochotę stuknąć się w czoło. Gościnność gościnnością, ale skąd on ma wiedzieć, gdzie się udać? Wyprzedził zatem chłopaka i pociągnął w drogę do strefy medycznej.\nWlecieli do sporego pomieszczenia, gdzie dwójka nieprzytomnych leżała uwiązana do łóżek. Pike przyjrzał się młodemu, którego oczy, żywe teraz i bystre, zdradzały, że przyszedł już do siebie.\n– To drugi pilot Beniamin Pike – Kirtegaard przedstawił towarzysza.\n– Josh Parkes – chłopak skłonił się głęboko. Latali wszyscy trzej; brak punktu oparcia sprawił, że złożył się przy tym i rozłożył jak scyzoryk.\n– Komputer! – wywołał Pierwszy, – daj cztery procent g, ale pilnuj orbity.\n– Zrozumiałem – maszyna była nauczona znaczenia ostatniego zwrotu.\n– Ben, zbadajmy tę dwójkę.\nObaj piloci chwycili wpierw mężczyznę i umieścili go na specjalnej ławie zaawansowanego tomografu sprzężonego z kilkoma innymi cudami medycznej techniki. Poziome to leże przechodziło przez światło półtorametrowego pierścienia, niczym spłaszczony palec przez obrączkę. Pike pomanipulował przy panelu i ława wraz z badanym przesunęła się przez obręcz tam i nazad. Po chwili otrzymali diagnozę – nic poważnego. Następnie wykonali badanie z kobietą, a potem ponownie obojgu po kolei, lecz bez skafandrów. Wszystko okazało się w porządku.\nJoshua cały czas się przyglądał.\n– Co z pozostałymi? – to Pike zadał nieuchronnie nadchodzące pytanie, lecz nim przybyły odpowiedział, dowódca pohamował go.\n– Jedna rzecz na raz. Najpierw zbadamy jeszcze chłopaka. Rozbierz się i wskakuj tu – wskazał. Joshua pokornie usłuchał. Gdy podskakiwał pod sufit przy ściąganiu skafandra, Pierwszy zwrócił się do Pike’a. – Wszystko w swoim czasie, Ben. Ciekawość to drugi stopień do piekła.\nKirtegaard miał nadzieję, że to chłopak wyrwie się przed Pike’iem, jednakże on albo zwietrzył podstęp, albo nie chciał odzywać się niepytany. Być może znał ten stary haczyk. Za to Pike łyknął przynętę.\n– To co jest pierwszym? – zapytał zdziwiony.\n– Nie wiem – z miną niewiniątka odparł Peter, – ale ty jesteś nadal na drugim. Ty mi powiedz, co jest pierwszym.\nParkes sadowił się na blacie śmiejąc się półgębkiem. Drugi docenił dowcip i wtórował dowódcy w pełnym uśmiechu. Za moment przekonali się, że i młodzikowi nic nie dolega.\n– No dobrze – spoważniał Kirtegaard. Jego zastępca, jak gdyby cień dowódcy, również przybrał neutralną minę. – To co z pozostałymi, panie Parkes? Nie przeszkodzi, jeśli nagramy całą naszą rozmowę?\n– Komputer, rejestruj wszystko, co dzieje się w tym pomieszczeniu, do odwołania. Wszystkie manipulacje na zarejestrowanych danych będą wymagać mojej autoryzacji.\nKirtegaard spojrzał pytająco na Josh’a. Tamten westchnął. Spojrzał na nieprzytomną parę i odetchnął głęboko jeszcze raz.\n– Oni myślą, że to Zajcew zabił profesora Globerta – zaczął.\n– Zabili Zajcewa? – wyrwał się Pike.\n– Cicho, Ben – skarcił go Pierwszy. – Niech opowiada.\n– Jones wierzy Zajcewowi... – podjął Parkes.\n– Po kolei – przerwał mu Kirtegaard. – Znam waszą ekipę tylko z nazwisk. Wiem, że jesteś praktykantem. A oni to kto? – wskazał ruchem głowy pozostałą dwójkę nie zauważając, że wtrąca się tak samo, jak Drugi przed chwilą. Nie uszło to uwagi Bena, który spojrzał jedynie w wyrzutem na dowodzącego; to wymowne spojrzenie pozostało zupełnie niezauważone przez Kirtegaarda.\n– Svenson. Małżeństwo. Martha i eee... Steven.\n– OK, myślą, że to Zajcew. A ty jak myślisz?\n– Nie wiem – chłopak zawahał się. – Pan pozwoli mi opowiedzieć.\n– Właśnie, Peter – poparł go Pike.\n– Oni myślą, że Zajcew zabił. Właściwie to pani Svenson jest pewna i przeciąga męża na swoją stronę. Jones, najstarszy naukowiec, wierzy Zajcewowi, a Weberowie... sam nie wiem. Nie oskarżają, ale pewni nie są. Pozostali chyba też mu wierzą.\n– A ty? – znów zaczął Kirtegaard.\n– Nie wiem... Dowodów nie mam żadnych...\n– No... Myślę, że byłby do tego zdolny. Tylko tyle – zdecydował się Parkes.\n– Dobra, mów dalej.\n– Generalnie pani Svenson nie ufa nikomu, tylko mężowi, i nie chciała lecieć z mordercą. Czy mogę się ubrać? – Josh niespodziewanie zmienił temat.\nZaskoczeni piloci zorientowali się, iż przesłuchują półnagiego. Pike pańskim gestem wskazał kupkę jego ubrań.\n– Ale tobie ufa, skoro wzięła cię ze sobą – Kirtegaard sam dziwił się sobie, w jak oskarżycielski ton wpada raz za razem.\n– To nie tak – z godnością stwierdził chłopak ostrożnie wciągając spodnie. Starał się nie wzlecieć do sufitu, stracił równowagę i majestatycznie walił się na nos. Niezrażony powolnym upadaniem wciągał gacie aż do ostatniej chwili, kiedy energicznie odepchnął się od podłoża. Kręcąc się jak fryga wystrzelił w górę i wyrżnął potylicą w strop.\n– Auć – podpowiedział Ben Pike.\n– Auć – Josh opadł trzymając się za głowę. – Podsłuchałem ich rozmowę, że chcą sami odlecieć. Przypadkiem usłyszałem. No i gdy zrealizowali swój plan, ja już siedziałem w rakiecie. Nie mieli wyboru.\n– Pięknie – przyznał Kirtegaard. – Zamiast donieść o spisku...\n– Chciałem – jęknął Joshua Parkes.\nJosh zaczął mówić, jak to siedział samotnie w pomieszczeniu kontrolnym reaktora. Obsługa urządzenia była całkowicie automatyczna i mogła być równie dobrze prowadzona z dowolnego terminala komputerowego na terenie bazy, lub zlecona głównemu komputerowi. Lecz praktykant lubił raz na jakiś czas przyjść do centrum sterowania osobiście, choćby po to, aby przypatrzeć się dziesiątkom wskaźników w tej ciszy i spokoju, w samotności, chłodzie słabo ogrzewanego poziomu zakopanego, jak cały reaktor, kilkanaście metrów pod powierzchnią gruntu. Atmosfera tego miejsca nastrajała go filozoficznie; pokój kontroli reaktora miał dla Josha coś z sanktuarium, w którym można kontemplować istotę wszechrzeczy. W obawie, iż natchnięty aurą tego miejsca spędzi tu na medytacjach długie godziny (tak się już zdarzało), chłopak przychodził bez swetra, by wyjść w momencie, gdy panujący chłód okaże się trudny do dalszego zniesienia.\nZasiadł na centralnym fotelu – w myślach zawsze nazywał go tronem głównego nadzorcy – i ogarnął wzrokiem całą ścianę przed nim. To było teraz jego królestwo, jego imperium, dominium... Stąd mógł bez trudu pozbawić stację zasilania na chwilę, wyłączając prądnice, na godziny, stopując cały reaktor, lub na zawsze, gdyby tylko obszedł procedury bezpieczeństwa i doprowadził do niekontrolowanego stopienia rdzenia; wiedział, jak to zrobić.\n– Nadzorowałeś reaktor jądrowy? – zdziwił się Pike. – Praktykant?\n– Normalka – uśmiechnął się chłopak. Widać było, że cieszy się z wywartego wrażenia.\nGdy tak siedział na tronie, uwagę jego przykuł wskaźnik ogólnego obciążenia układu. Reaktor pracował z mocą wyższą niż zazwyczaj. Żadne wartości graniczne nie zostały przekroczone i nie sama moc wzbudziła jego obawę. Gdyby miast niego był tu ktoś inny, niechybnie nie spostrzegłby w tym niczego niepokojącego, lecz Joshua Parkes bywał tu na tyle często, przesiadywał tak długo, iż wiedział, że takie obciążenie nigdy się jeszcze nie zdarzyło. Podjechał wraz z tronem do pulpitu i przyjrzał się dokładnie cyfrowemu wskaźnikowi, jak gdyby to w nim leżał powód takiego stanu reaktora. Zaraz obok tkwił indykator analogowy, którego wskazanie ściśle korespondowało z podanym przez sąsiada. Josh postukał delikatnie w jego szkiełko, które teoretycznie mogło zblokować cieniutką igłę na jej drodze po półokrągłej skali, lecz przyrząd ani drgnął. Chłopak popukał również w cyfrowy wyświetlacz, co prawdę powiedziawszy nie miało żadnego sensu.\nWskazania utrzymywały się na stałym poziomie. Przekonany już o ich poprawności praktykant przeniósł wzrok na tablicę rozrządu mocy. To tutaj wskazywany był każdy kilodżul pochłonięty przez dowolną podsieć energetyczną w ciągu poprzednich dwudziestu czterech godzin, a także każdy wat, jaki karmił dowolną z tych sieci teraz lub w innym momencie minionej doby (choć planeta miała własny cykl dobowy, tradycyjnie używano ziemskich jednostek). Ze zdziwieniem skonstatował, że przyczyną tak widocznego wzrostu mocy reaktora nie było obciążenie energetycznej sieci samej stacji, ani w zakresie urządzeń codziennego użytku, ani z powodu laboratorium, które miało osobną gałąź elektryki; również ogólne układy podtrzymywania życia, czyli ogrzewanie, uzdatnianie powietrza i recykling odpadów nie żarły więcej prądu niż zazwyczaj. Szklarni nie był pewien i postanowił wrócić do niej w sytuacji, gdy nie znajdzie źródła anomalii gdzie indziej. Martwe człony bazy zostały fizycznie odcięte od sieci energetycznej w obawie, być może nieco na wyrost, iż niekonserwowana tam instalacja spowoduje zwarcie jakie, czy inny problem, który zagrozi bezpieczeństwu energetycznemu zamieszkałej części kompleksu, toteż wystarczył jeden rzut oka na martwe wskaźniki, by stwierdzić, że nie tam skrywało się rozwiązanie intrygującej zagadki. Dopiero na końcu przyjrzał się kontrolkom odpowiedzialnym za kosmodrom, jego oświetlenie, windy, agregaty grzewcze i pompy paliwowe. Aparatura wykazała, że od siedmiu minut pracują nagrzewnice paliwa zmagazynowanego w zbiornikach, a przed chwilą włączyły się pompy przynależne do wyrzutni numer dwa.\nJosh wiedział, że tam właśnie stoi rakieta mająca wynieść ich wszystkich na spotkanie z pojazdem ewakuacyjnym, Zajcew bowiem ogłosił wszystkim plan działania, gdy tylko skończył rozmowę z Kirtegaardem. Według tych wytycznych należało czekać na następny kontakt z pilotami promu, zaś jeśli nawet dowodzący zdecydował się na zatankowanie rakiety już teraz, ogrzewanie paliwa powinno trwać co najmniej pół godziny, nim zacznie się je tłoczyć w górę do drugiego stopnia rakiety, inaczej nie dość, że zamorduje się pompy, to paliwo zmarznie w oczekiwaniu na start dostatecznie, by w kluczowej chwili utracić płynność i zamiast być zbawieniem pchającym drugi stopień wraz z kapsułą załogową ku czekającym ich na orbicie ludziom, stanie się jedynie balastem. Chyba że...\nChyba że zaszło coś nieoczekiwanego i konieczny jest natychmiastowy start. Tylko w takiej sytuacji sens miało tłoczenie ledwo płynnego paliwa w zbiorniki drugiego członu rakiety. W chwili, gdy doszedł do takiego wniosku, Josh cofnął rękę sięgającą w stronę terminala, który mógł posłużyć za telefon. Chciał wypytać kogokolwiek, o co chodzi, wtem zrozumiał, że jeśli rzeczywiście inni gotują się do awaryjnego startu, lepiej gnać do rakiety na łeb, na szyję, niż wydzwaniać po bazie. Po chwili pędził korytarzem ku windzie zastanawiając się, czemuż to nikt nie próbował go znaleźć, czy sytuacja była aż tak poważna? A może i go szukali, tylko dlaczego Zajcew nie włączył ogólnego alarmu, który mógł rozwyć się we wszystkich pomieszczeniach, na zewnątrz i w wybranych pasmach radiowych głośnym sygnałem syren?\nChłopak nie próbował przebić się podziemnym przejściem do głównego kompleksu bazy naukowej. Wiedział dobrze, iż ktoś niezbyt rozgarnięty urządził kiedyś w tym korytarzu tymczasowy magazyn, a potem już tak zostało. Aby dojść do reaktora należało przejść kawałek po powierzchni planety, w skafandrze oczywiście, tak jak on zrobił to kilkanaście minut temu. Biorąc pod uwagę, że pracujący z ułamkiem swej maksymalnej wydolności blok reaktora obywał się świetnie nadzorowany na odległość, zawalony pakami korytarz nie był wielkim problemem. Josh wpadł do śluzy i najszybciej jak mógł wdział skafander zostawiony tu ledwie kwadrans przedtem. Podczas odpompowywania powietrza, zanim otwarły się zewnętrzne drzwi, wyobrażał sobie mimowolnie czerwoną, napuchniętą gwiazdę, w której blasku odległe postaci biegną ku rakiecie, by dotrzeć na Robusta, pospiesznie wskoczyć w hibernatory i w ostatniej chwili uciec z maksymalnym przyspieszeniem przed wszechogarniającym żarem. Z takim obrazem przed oczyma stanął przed ostatnimi wrotami, jakie dzieliły go od rozrzedzonej atmosfery planety, która już być może rozgrzewała się od ekspandującego słońca.\nWyszedł w mrok. Chwilę stał zaskoczony nie tylko tym, że z nieba nie leje się żar, ale i faktem, iż było już po zachodzie. Mizerna gazowa otoczka planety nie dawała nigdy żadnej poświaty przy wschodzie lub zachodzie gwiazdy, jedynie chmury, szczątkowe obłoki, które i tak rzadko w ogóle raczyły utworzyć się w większej ilości, potrafiły zabłysnąć na chwilę na ciemnym niebie lizane promieniami będącej za horyzontem gwiazdy. Teraz jednak albo ich wcale nie było, albo zdążyły były już zagasnąć, i jedynym jasnym punktem po zachodniej stronie były światła kosmodromu, w tym owo najważniejsze w tej chwili, na czubku tankowanej rakiety, które oznaczało, iż pojazd jeszcze tam stoi. Parkes zapalił reflektor na szczycie głowy i ruszył dziarsko w tamtą stronę uważając, by nie potknąć się i nie upaść. Grawitacja nieznacznie niższa niż ziemska czyniła bieganie możliwym, biegł więc. Jednocześnie sprawdzał wszystkie pasma radiowe poczynając od awaryjnych, wywoływał, lecz radio milczało. Biegł spoglądając to pod nogi, to w tchnące nadzieją światło rakiety wieńczące jej sylwetkę, mroczną i nieprzeniknioną, odcinającą się na tle gwiazd. Zastanawiał się, gdyby inni też biegli, czy widziałby ich w tym mroku? Powinni mieć zapalone reflektory, jak on, jednakże przed nim nikogo nie było. Siedzą już w kapsule – uświadomił sobie – albo...\nPrzystanął i odwrócił się, chcąc popatrzeć, czy ktoś nie biegnie od strony bazy. Ale nie, nie było tam żadnego ruchu, jedynie różnokolorowe lampki tliły się na dachach budynków i systemie anten na wzgórzu po prawej. Nagle zobaczył przed sobą swój cień.\nKiedy zwrócił się na powrót frontem ku rakiecie, była ona już jasno oświetlona. Kiedyś srebrzysta, teraz już po prostu szara wieża tkwiła sto metrów przed nim, oblana z lewej strony jasnym blaskiem halogenowych lamp, które tkwiły na kratowej konstrukcji, prawie tak samo wysokiej, będącej przede wszystkim prowadnicą dla windy. Prawa połowa rakiety tonęła w mroku, przez kontrast z lewą jakby jeszcze bardziej czarna niż przedtem. Cień jej całej kładł się na prawo i biegł w dal, aż w pewnej odległości zatracała się granica pomiędzy nim, a gruntem oświetlonym, a może to był już horyzont? Joshua stał na samej granicy jasnego placka, jaki rzucały silne lampy; gdyby cofnął się o kilka kroków, skryłby się w ciemności.\nZaczął znowu biec, ucieszony widokiem windy na poziomie gruntu – nie będzie tracił czasu na sprowadzenie jej z góry. Jednocześnie zdjął go strach, bo jeśli rakieta zacznie teraz startować, nie będzie już gdzie uciec, schować się przed buchającym ogniem odrzutu; nie pozostanie po nim nawet skafander, a może jednak tylko on? Był w połowie odległości, gdy nagłym przebłyskiem objawiło mu się, iż gdyby start miał być zaraz, tuż, to czy platforma nie byłaby na górze? Zatem czekali na niego, może na kogoś jeszcze. Josh wznowił nawoływania przez radio.\n– ... siedem minut na powrót. – rozległo się w słuchawkach. Joshua nie mógł rozpoznać głosu, ale przypuszczał, że jeśli nawoływany nie wróci w ciągu tych siedmiu minut, reszta odleci bez niego. Byłoby to do mnie? – zdążył pomyśleć i już otworzył usta, by zameldować, że jest u windy, lada chwila wjedzie na górę, gdy odezwał się głos znacznie bliższy i wyraźniejszy.\n– Pospiesz się, kochanie. Musisz wysadzić te anteny, żeby nikt nie ostrzegł Robusta!\nZnał ten głos i nie mógł się pomylić. To Martha Svenson. Josh pospiesznie skoczył w cień po drugiej stronie kratowej wieży. Rakieta i winda były oświetlone i doskonale widoczne, a on, choć stał na otwartej przestrzeni, był w mroku. Rozpaczliwie próbował jednocześnie wyłączyć reflektor na hełmie i przełączyć radio w tryb tylko do odbioru, co wymagało manipulacji na panelu na lewym ramieniu, by po chwili poświęcić wszystkie starania pierwszemu z tych dwu zadań. Wstrzymał z trudem oddech, żeby swym sapaniem nie zdradzić się w eterze, i dopiero gdy lampa zagasła, zajął się w pośpiechu radiem. Z pewnym zaskoczeniem stwierdził, iż było ono cały czas w tym trybie, widocznie poprzedni użytkownik skafandra tak to zostawił, a on nie upewnił się i wydzierał się tylko we wnętrzu swojego hełmu. Z ulgą wypuścił powietrze i zastygł zasłaniając ręką świecący panel, aż ten po chwili bezczynności zagasł.\n– Używali głuchego kanału – poinformował Kirtegaarda i Pike’a. – To jest...\n– Wiemy, czym jest głuchy kanał – uświadomił mu Pierwszy. Chodziło o częstotliwość, na której zdolne są nadawać i której nasłuchują radia skafandrów, a której z takiego lub innego powodu nie wyłapuje standardowo ustawione radio bazy. Parkes słyszał, bo był w skafandrze.\nZaczął wycofywać się w kierunku bazy, zwracając baczną uwagę, by jak najdłużej pozostać w cieniu. Mógł na alarmowym kanale poinformować innych o zamiarach Svensonów; co do tego, że chcą odlecieć sami, nie miał żadnych wątpliwości, wiedział doskonale, że Martha paranoicznie obawia się zabójcy doktora Globerta. Alarmowy kanał to było nie byle co: każda próba łączności na nim, nawet jeśli niewychwycona przez człowieka, postawi w stan gotowości główny komputer, a ten już zaalarmuje personel. Ale z drugiej strony we wszystkich skafandrach zapali się alarmowe światełko, Josh nie był pewny, czy wskutek użycia zastrzeżonej na tę okoliczność częstotliwości, czy poprzez zdalny sygnał z centralnego komputera bazy, lecz był przekonany, że spłoszy to parę. A jeśli nawet nie uda im się wysadzić anten, to jeśli odlecą jedyną rakietą...\nPraktykant nie wiedział, że Robust jest zdolny lądować na planecie.\nNie kierował się wprost ku bazie, ale przytomnie zboczył w okolice zbiorników paliwowych i pozakręcał zawory. Chętnie przestawiłby pompy, by oddały paliwo z powrotem do cystern, lecz nie mógł stąd tego zrobić, a na dotarcie do odpowiedniego miejsca nie było czasu. Postanowił ostrzec innych. Pobiegł do bazy kierując się na jej mdłe światełka. Cały czas nasłuchiwał na kanale używanym przez Svensonów, lecz oni nie mówili nic. Przebiegł ponad połowę odległości, gdy wykombinował, że skoro utrzymują kontakt ze sobą, to prawdopodobnie nie monitorują innych kanałów i można bezpiecznie próbować wywołać bazę, o ile tylko ktoś siedzi tam i nasłuchuje. Ale nigdy wcześniej nie widział, by ktoś sobie ot tak nasłuchiwał, zatem porzucił ten pomysł, tym bardziej że wymagałoby to przekonfigurowania radia, co trudno zrobić w biegu; potem musiałby wyjaśniać sprawę dysząc do mikrofonu, bo wypluwał już z siebie płuca pędząc jak najszybciej w ciemności. Nie zdążył nawet zdziwić się, że biegnie jak po stole, z wyłączonym reflektorem, i wcale się nie potyka. Załączył światło i pomknął do głównej śluzy, która była za rogiem, lecz chwilę przedtem, nim wybiegł zza węgła, przy śluzie błysnęło i wzniosła się kurzawa; Josh nie wyhamował i wbiegł w chmurę pyłu tracąc na chwilę orientację. Owionął go strumień powietrza bijący ze śluzy, dzięki czemu cały uniesiony pył momentalnie zwiało, zaś oczom jego ukazały się resztki drzwi, blachy wygięte wybuchem do środka pomieszczenia, świadczące o tym, że ładunek podłożono na zewnątrz. Wybuch rozhermetyzował też drzwi wewnętrzne, lecz już zniszczenie pierwszych wyłączyło z użytku całą śluzę. W świetle reflektora na jego hełmie rozerwane odrzwia rodziły wrażenie, jakby budynek stał opuszczony i zdewastowany od wielu lat.\nMimo utraty hermetyczności śluzy, stacja i jej załoga mogły przetrwać. Konstrukcja nie była głupio pomyślana i posiadała hermetyczne grodzie opuszczane automatycznie w razie sytuacji zagrożenia. Josh miał nadzieję, że nikogo nie było w bezpośrednim sąsiedztwie śluzy, ponieważ człowiek taki mógł nie zdążyć uciec za gródź, nim się zamknęła, walcząc dodatkowo z podmuchem uciekającego powietrza; nie mówiąc o tym, że zranić go mógł sam wybuch.\nPozostawała druga śluza, po przeciwnej stronie budynku. Joshua Parkes wystartował do biegu nim zastanowił się, w którą stronę będzie bliżej, na szczęście pobiegł właściwie. Ponieważ lampa na jego głowie dawała plamę światła nie dość rozległą, by komfortowo biec wzdłuż ściany nie wpadając na nią prawym bokiem i nie oddalając się zbytnio na lewo, a jednocześnie świecić sobie pod nogi, młody mężczyzna trzymał się budynku po omacku, sunąc po ścianie prawą ręką, a gdy ta powierzchnia urwała się, co znaczyło, że dotarł do rogu, gdzie powinien zakręcić, spojrzał w prawo akurat w chwili, gdy wybuchło pod antenami widocznymi na tle nieba jako cztery pionowe konstelacje czerwonych światełek (wieże) i jeden owalny cień (czasza). Pomarańczowo świecące obłoki wykwitły u stóp konstrukcji, a anteny powoli i z gracją poczęły walić się, jakby nawet ten proces w przypadku ich wielkości wymagał wysiłku i nie mógł być zrobiony szybko i byle jak.\nJosh stanął i wsparł dłonie o kolana. Dyszał, przez co szybka jego hełmu momentalnie zaparowała, czy może była taka już od jakiegoś czasu? Wybuchy widział dokładnie, więc chyba zaparowała dopiero teraz. Nie był w stanie orzec, nie wiedział. Jedyne, co wiedział, to to, iż teraz na pewno Steven Svenson zmierza do rakiety. Nie wahał się już i przestawił radio.\n– Svensonowie porywają rakietę! – krzyknął nie mając pewności, czy pozbawiona anten baza odbierze ten komunikat. Były jeszcze małe antenki na dachu budynku, ale Josh stał niemal pod samą ścianą, więc nie musiały wyłapać jego sygnału. Nie zastanawiając się nad tym wiele, pocieszając się, że wybuch przy śluzie i utrata wielkich anten w wystarczający sposób zaalarmują wszystkich wewnątrz, ruszył, by po raz trzeci przebyć dystans między kompleksem a rakietą.\n– Nie chciałem zostawiać tamtych ludzi, ale sam też chciałem lecieć – praktykant przerwał na chwilę patrząc w oczy to jednego, to drugiego pilota. Mężczyźni słuchali go z uwagą.\nPorządnie zmęczony rwał do przodu obserwując podnóże rakiety stojącej nieruchomo i przypominającej strzelisty minaret w trakcie remontu, u jej boku tkwiło przecież mniej malownicze kratowe rusztowanie. Światła nadal niewzruszenie zalewały jej jeden bok jasnością pozwalając drugiemu zatracić się w cieniu, zaś winda cały czas spoczywała na dole. To podniosło Josha na duchu, ponieważ znaczyło, że Svenson nie wjechał jeszcze na górę, dawało szansę na zwycięstwo w wyścigu. Rozglądając się w kierunku, gdzie przed minutą stały anteny, skąd najprawdopodobniej nadbiegnie rywal, Parkes po raz pierwszy potknął się. Tylko błyskawiczny refleks uratował go od rozbicia szybki o podłoże i uduszenia się w beztlenowej atmosferze. Nie bacząc na bolące palce u lewej nogi młodzik podniósł się i ruszył dalej.\nWbiegł w oświetlony obszar z lekkim uczuciem ulgi: gdyby Steven Svenson miał dotrzeć do rakiety przed nim, Josh musiałby już go widzieć, tymczasem nie było nikogo. Tamten był z tyłu, jak daleko? – nie wiedział, ale i nie chciał oglądać się za siebie, nim nie dopadł do windy i nie wcisnął podświetlonego guzika. Dopiero gdy okratowana platforma ruszyła, odwrócił się i spostrzegł postać biegnącą w skafandrze niecałe dwadzieścia metrów od niego. Bezpieczny już jechał w górę i dopiero wtedy wrócił na odbiór kanału, na którym wyśledził Svensonów kilka minut przedtem.\n– Martha, ktoś jedzie do ciebie! – na całe gardło ryczał Steven. – To nie będę ja! Zrzuć go z góry! Nie jestem na windzie!\nJosh rozejrzał się nerwowo za jakąś bronią, której mógłby użyć przeciwko idącej za radą męża kobiecie. Rurka, pręt, kabel, cokolwiek. Nie miał nic. Zdecydowany walczyć do ostatka i bez skrupułów strącić ją na dół, lub rozbić jej szybę i tym samym udusić, wjechał na poziom pomostu prowadzącego do kapsuły. Nie było na nim nikogo.\nPrzez chwilę stał osłupiały nie opuszczając windy, jak gdyby bojąc się niewidocznej zasadzki czekającej nań na wąskiej kładce. Na dźwięk mechanizmu dźwigu rzucił się do przodu.\nWinda pojechała na dół. Ponieważ nie miała żadnych drzwi, których otwarcie mogło zblokować ją w danym położeniu, ani innych zabezpieczeń, po krótkim postoju zareagowała na nerwowe próby wezwania jej na dolny poziom. Joshua spojrzał na panel na rękawie, gdzie powinna się była palić czerwona lampka alarmowa, lecz była ona ciemna. Ostrzeżenie nie zostało odebrane. Popatrzał z wysokości kilkunastu pięter na odległe o niecałe pół kilometra budynki, od których nikt nie nadbiegał, na pogruchotane anteny, wokół których kurzawa już osiadła, bo nikła atmosfera nie pozwalała takim pyłom unosić się długo, a i wiatr przypominający na tej planecie raczej łagodną bryzę nie powodował zazwyczaj żadnej zamieci; o huraganie nikt nigdy tu nie słyszał. Patrząc z góry na dzieła Svensonów – zniszczone instalacje, opuszczonych ludzi, którzy byli gdzieś tam, pojął, iż pozostawała tylko walka lub samobójstwo. Czy dyshonorem było, że z dwojga przeciwników wybrał kobietę? Nie chciał tego, lecz widząc, jak mocniejszy z nich dwojga wjeżdża na górę, postanowił od niej zacząć. Wszedł do kapsuły, w której doprawdy nie było miejsca na porządne starcie, a wtedy pani Svenson, która siedząc we wnętrzu nie odebrała ostrzegawczych wrzasków, już na miejscu i opasana, a na dodatek przekonana, że to jej mąż we własnej osobie wkracza tu zgodnie z planem, włączyła zapłon, który potrzebuje kilkudziesięciu sekund na rozruch, ale nie można już go zatrzymać.\n– Tu zrobiłem błąd – Josh przyznał pilotom. Skoro bowiem rakieta musiała wystartować, czy nie powinien grać Stevena, zamknąć właz, rozsiąść się wygodnie i słuchać, jak nadchodzący bezsilnie stuka w metalowe drzwi, które od zewnątrz niemożliwością jest otworzyć, a potem milknie, gdy narasta inny hałas, dalece potężniejszy, rumor silnika pierwszego stopnia, który zmiata natręta, będąc mu zapowiedzią ogni piekielnych? Kirtegaard i Pike zgodzili się, że powinien.\nZamiast tego rzucił się na nią. Uderzył kilka razy w szybę hełmu, ta jednak mocniejsza była, niż się spodziewał, a może utracił zbyt wiele sił na bieganie tam i z powrotem. Dość, że nic nie zdziałał, i tylko fakt, że Steven Svenson wjechał wreszcie windą i przytomnie domknął i uszczelnił właz uratował ich wszystkich przed wyleceniem w kosmos w otwartej rakiecie. Przytomności umysłu nie starczyło mu na wiele więcej.\n– Ty zdziro! – darł się na kanale odbieranym i przez Josha. W tak ciasnej przestrzeni napełniającej się normalnym, zdatnym do oddychania powietrzem usłyszeliby go i bez radia. – Chcesz mi uciec sprzed nosa z nim!?\n– Czas był najwyższy, by usiąść. Pierwszy stopień odpalił i zaczęła się jazda. – kończył relację młodzian. – Resztę znacie.\n# Re: Trailer\nLajka Superbojowniczka od 15 maja 2005 | Katowice | GG: 8388337\n2006-03-23 14:55:44 Zgłoś\nAle na pogubilam sie w postaciach\nstrasznie to na poczatku nie wyrazne...\nze niby 3 fotele zajete a on wisi? a pozniej ktos tam jest jeszcze.. to nie moj dzien na myslenie\nJam jest jako ten człowiek, który przeszedł.


E=mc² - film\nOlaf Lubaszenko, właśc. Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko (ur. 6 grudnia 1968 we Wrocławiu) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i producent, także wokalista i konferansjer. Związany z Teatrem Buffo. Dyrektor artystyczny Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach.Szymon Majewski (ur. 1 czerwca 1967 w Warszawie) – polski dziennikarz, showman, prezenter radiowy i telewizyjny, satyryk i aktor.\nBohaterem filmu jest Maks Kądzielski (Olaf Lubaszenko), doktor filozofii. Pewnego dnia o pomoc zwraca się do niego Stella (Agnieszka Włodarczyk), która jest dziewczyną gangstera Andrzeja Ramzesa Nowickiego (Cezary Pazura). Maksowi przysparza to wielu kłopotów. Zakochuje się on w Stelli, co bardzo złości Ramzesa. Maksowi z trudem udaje się wytłumaczyć, jaką rolę przyszło mu odegrać w karierze naukowej Stelli i powstrzymać gniew gangstera. Nie jest to jednak koniec kłopotów doktora. Ramzes, który swój dyplom magisterski kupił, składa Maksowi propozycję nie do odrzucenia. Młody wykładowca musi przygotować gangstera do egzaminu doktorskiego. W razie sprzeciwu Maks musi się liczyć z utratą zdrowia, a nawet życia. W dodatku jego uczucie do Stelli staje się coraz gorętsze. Z wzajemnością, bowiem znudzona dotychczasowym związkiem z gangsterem dziewczyna coraz bardziej życzliwie patrzy na imponującego jej wiedzą naukowca. Para musi bardzo uważać, aby romans nie wyszedł na jaw, gdyż wówczas zemsta Ramzesa mogłaby być straszliwa. Wieści o naukowych ambicjach gangstera rozchodzą się szybko w przestępczym światku. Ramzesem interesuje się tajemniczy Doktor X, potężny mafioso, którego organizacja ma międzynarodowe powiązania. Uaktywnia się także Arnold. Dla tego bandyty intelektualne zainteresowania jego głównego rywala Ramzesa oznaczają słabość. Arnold postanawia ją wykorzystać i uderzyć w znienawidzonego wroga.\nEdward Ryszard Linde-Lubaszenko, do 1991 Edward Lubaszenko (ur. 23 sierpnia 1939 w Białymstoku) – polski aktor filmowy i teatralny.Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.\nCezary Pazura – Andrzej Nowicki ps. „Ramzes”\nJan Nowicki – Teść Ramzesa\nPaulina Janus – Sonia Nowicka, córka Marty i Ramzesa\nAndrzej Mleczko – mężczyzna przed Silver Screenem\nJerzy Kolasa – policjant sierżant sztabowy Jerzyk\nGrzegorz Skrzecz – policjant Heniek\nMichał Coganianu – mężczyzna\nMarek Nowakowski – policjant w pubie Nie ma mocnych\nIreneusz Machnicki – członek komisji egzaminacyjnej\nMagdalena Gnatowska – dziewczyna w przedstawieniu teatralnym\nW scenie urodzin Soni Malwina grana przez Monikę Ambroziak miała w pasie przewiązany słynny sweter Gruchy z filmu pt. Chłopaki nie płaczą (także w reżyserii Olafa Lubaszenki), w którym Monika Ambroziak zagrała prostytutkę o pseudonimie Cycofon, która wręczyła ten sweter Grusze.\nTomasz Sapryk (ur. 17 listopada 1966 w Warszawie), polski aktor, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, na stałe związany z Teatrem Syrena.Grzegorz Skrzecz (ur. 25 sierpnia 1957 w Warszawie) – polski pięściarz, medalista mistrzostw świata, aktor, brat bliźniak Pawła.\nE=mc² w bazie filmweb.pl\nPiotr Siejka (ur. 22 lipca 1960 w Warszawie) - aktor filmowy i teatralny. Absolwent wydziału aktorskiego Państwej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Od 1986 roku aktor Teatru Ochoty w Warszawie. Występował również w teatrach: Syrena (1982, 2003), Na Targówku (1986), Na Woli (1998) i Teatrze Studyjnym `83 w Łodzi (1983, 1985-86).


Agnieszka Kaczorowska to aktorka, znana głownie z serialu: "Klan". Wiele osób twierdzi, że gdyby nie ta rola, nie udałoby jej się wybić, a na pewno nie miałaby szansy zostać gwiazdą. Aktualnie Kaczorowska poświęca się głównie innej roli - a jest nią rodzicielstwo. Jest mamą dwóch, uroczych dziewczynek - młodsza z nich właśnie skończyła 3 miesiące. Choć oddaje się swoim córkom w pełni, ostatnio wróciła na salony i często pojawia się na różnych eventach. Tym razem wybrała się na premierę spektaklu: The Strings i zaskoczyła wszystkich stylizacją, choć była ona dość nieoczywista.\nZanim przyszła na świat pierwsza córka Agnieszki Kaczorowskiej, jej życie kręciło się głównie wokół pracy. Ale kiedy urodziła się Emilka, świat Agnieszki wywrócił się do góry nogami. Zmieniły się jej priorytety i Kaczorowska w pełni oddała się swojej nowej roli jaką stało się rodzicielstwo.\nA 3 miesiące temu urodziła się jej druga córeczka - Gabi. Bardzo wyczekiwana, choć początki ciąży nie były dla Agnieszki łatwe. Na chwilę zrobiła sobie nawet przerwę od Instagrama, by w spokoju odpocząć i nabrać sił.\nJednak gdy poczuła się lepiej, wróciła do swoich fanów i regularnie relacjonowała im przebieg swojej ciąży.\nTeraz - choć wciąż poświęca się dziewczynkom - wróciła już na salony i coraz częściej pojawia się na różnych eventach.\nAgnieszka Kaczorowska na premierze spektaklu\nAgnieszka Kaczorowska wybrała się na premierę spektaklu: The Strings. Na Instagramie napisała:\nKomedię zrobić najtrudniej… A ja dawno się tak nie spłakałam ze śmiechu…!\nNa koniec sama miałam ochotę wyskoczyć na scenę i tupnąć nogą!\nOgromne gratulacje dla twórców.\nAgnieszka oczywiście pozowała też na ściance, na której (jak zwykle) błyszczała. Miała na sobie czarne, dopasowane spodnie i połyskujące body z odkrytymi plecami. Fani twierdzą, że dopiero teraz tak naprawdę widać dokładnie jej idealną figurę. No trzeba przyznać, że Kaczorowska prezentuje się fantastycznie, prawda? Sprawdź w galerii.\nAgnieszka Kaczorowska wybrała się na premierę spektaklu.


Samoyed i ja: 2014\nŻegnam minione miesiące\nI pełna nadziei spoglądam w przyszłość.\nTira of Ares\ni Tari of Ares jako śnieżynki :) .... już u siebie :)\nAutor: Mirka o 00:54 6 komentarzy:\nEtykiety: samoyed, samoyed from our kennel, samoyed puppies\nOstatnie nowości :)\n05.10.2014 psiaki z naszej hodowli odniosły sukcesy na wielu płaszczyznach :)\nw której wywalczyli I miejsce!\nNatomiast Michał Gieszczyk (hodowla Winterfield ) wystartował w klasie D2 na hulajnodze\nHanuś i Arabelka\nzdjęcia autorstwa Agaty Kros\nHanuś i Furiat na treningu przed zawodami\nwszystkie zdjęcia autorstwa Pauliny Adamskiej\na tu już na zawodach .... oczekiwanie :)\nna pierwszym planie Hanuś, potem Arabelka i Furiacik na końcu\ndostojny Hanuś :) ...nasz król lew :)\nMichał z Hanusiem i Arabelką\nI siostra Pauliny z Furiacikiem :)\nPogoda i humory wszystkim dopisały :)\nDziękuję Paulinie, Kamili i Michałowi za cudownie spędzony weekend.\nDziękuję im za to, że chce im się jechać tyle kilometrów ( z Biełegostoku ) by wziąć udział w zawodach .... no i spotkać się z nami :)\nAutor: Mirka o 23:11 3 komentarze:\nEtykiety: Aklaro FAST &FURIOUS, Arabela, ARABELA White Beauty Of Svidnik, nowości z wystaw, Pieski z naszej hodowli ( miot na "H"), samoyed from our kennel, użytek-zawody\nPodobnie jak w zeszłym roku rodzicami zostali:\ni ich mama, Kiara, która ma w tej chwili taką kryzę, że jak to mawiał swego czasu Pietrzak ... jak pewna dama co poleciała do Paryża koafiurę sobie zrobić na sylwestra i wyglądała .... jakby piorun dupnął w szczypiorek ... :)\nOczywiście zdjęć mam masę, muszę je tylko lepiej zabezpieczyć żeby nie było podobnie jak z poprzednimi, padł dysk i po wszystkim.... pozostały tylko wspomnienia po zdjęciach :(\nW kolażach pokazałam te sytuacje, miejsca co mnie najbardziej jakoś tak poruszyły.\nSkromne kościoły po małych miejscowościach, a piękne , duże obiekty sportowe.\nOświetlone całą noc, tak, że i wieczorem oblegane. Posiadają kilka przeróżnych boisk, widać, że i o maluchach nie zapomnieli bo i małe brameczki widziałąm :)\nŻeby sobie kupić codzienną gazetę nie trzeba daleko szukać, gazety wiszą w woreczkach...wyjmuje się gazetę z woreczka i dopiero potem wrzuca pieniążek ....u nas nie do pomyslenia\nWszędzie drogowskazy, w malutkich miejscowościach i w lesie nawet!!!\nKażde rozgałęzienie dróg posiada informację gdzie dotrzemy i ile km do niej mamy !!!\nU nas w dużych miastach się gubimy :(\nPrzy domach mają bardzo malutkie działki i szkoda im marnować terenu by składować drewno opałowe.Owszem jest poukładane przy domu, ale to raczej w ramach ozdoby.\nA reszta stoi sobie ładniutko porąbana w lesie. Nikt nie kradnie !!!\nKażdy wie czyje i gdzie leży.\nMy jak mamy wykupione u leśniczego drewno to natychmiast musimy zwozić bo szybko może zniknąć :(\nPiękne , malutkie cmentarze.\nI spotkałąm się tam z czymś czego u nas nie widziałam.\nPomijając, że groby są bardzo skromne, żadnych marmurów, cudów.\nNa każdym grobie jest pojemniczek z wodą (chyba święconą ) i mała szczoteczka jako kropidełko.\nTrudno nam było dowiedzieć się po co to jest, zrozumieliśmy na tyle, że jak ktoś przychodzi to skrapia grób wodą - taka forma powitania.\nA może Ktoś kto tu zaglądnie, a wie po co te pojemniczki, to podzieli się wiedzą :)\nPojemniczki są przeróżne, ale wszystkie na stałe przymocowane do płyty nagrobkowej.\nDużo tego wyszło, i na dobranoc\nKażda chwila jest dobra by przysnąć, maluchy "monitorowane" są przeze mnie :)\nAutor: Mirka o 18:56 5 komentarzy:\nEtykiety: aktualne mioty, Kiara, Pieski z miotu Kia Ora i Ares (miot na T), samoyed, samoyed from our kennel, samoyed puppies, szczeniaczki\nPowrót z odrobinę przydługich wakacji :)\nKilka dni temu, dość późną wieczorową porą, miałam telefon. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie to, że był z ... pogróżkami :)\nŻe niby to, ile można tą Ziutę w Kórniku oglądać !!!\n... Ziuta już od dawna przebywa w swoim domu w Gdańsku.\nŻe jak nie dam "nowego znaku życia" to będzie to .... albo to..... :): )\nWakacje, jak to wakacje ... no ... ja to mam cały czas wakacje :)\nBo na żadną określoną godzinę nie muszę biec do pracy. Wszystko czym się zajmuję mam na wyciągnięcie ręki :)\nAle lato to zawsze dla mnie taki okres , który stanowczo za szybko mija.\nMimo tak długich dni to i tak ciągle tego czasu brakowało :)\nUdało się nam kilka razy na kilka dni wyjechać, gościć u siebie znajomych i rodzinę :)\nByło wspaniale, szkoda,że ponownie możliwe dopiero za rok.\nZ jednego z takich wyjazdów przywiozłam coś w rodzaju włóczki zpagetti.\nSą to cieniutkie, długie dzianinowe paski . Dostałam tego ogromniasty wór, musiałam tylko pozwijać w motki.\nI dostałam też dwa piękne koszyki zrobione właśnie z tego .\nA to są moje pierwsze próby zrobienia czegoś co można nazwać koszykami.\nBędę miała co robi jesienią :)\nMuszę je jeszcze tylko usztywnić krochmalem.\nBędąc w Kurniku mąż z zazdrością patrzył na ryby, które pływały w tamtych stawach.\nTeraz podobne mamy w swoich stawach :)\nNawet idąc karmić ryby zabieram aparat, bo po pierwsze, bardzo lubię robić zdjęcia a poza tym zawsze jest, według mnie, coś miłego dla oka ... mojego i aparatu :)\nOto kręgi na naszych stawach.\nA to już oznaki jesieni\nI sezon kominkowo - grzybowy rozpoczęty :)\nI w naszym białym stadku też się dzieje.\nZ najnowszych wydarzeń to udział Furiata i Arabelki w Międzynarodowej Wystawie Psów Rasowych w Białymstoku, która odbyła się 31.08.2014\nPodczas tej wystawy uprawnienia reproduktora zdobył nasz importowany z Serbii samiec:\nAklaro FAST & FURIOUS - ocena doskonała, I lokata, CWC.\nzdobywając tym samym kolejny wniosek do Championatu Polski.\nTak się prezentował Furio ....\nNasza młodsza pociecha Arabelka zdobyła tym razem srebrny medal w klasie młodzieży:\nA tak Arabelka .......\nPięknie dziękuję Paulinie, Uli, Michałowi za tak wspaniałe przygotowanie i wystawienie Furiata i Arabelki.\nJA TO JEDNAK MAM SZCZĘŚCIE DO SPOTYKANIA NA SWOJEJ DRODZE SAMYCH WSPANIAŁYCH LUDZI :) :) :)\nW następnym poście pochwalę się wcześniejszymi sukcesami wystawowymi naszych psiaków i szczeniaczków z naszej hodowli :)\nA co tam, będę nadrabiać zaległości :)\nAutor: Mirka o 02:00 7 komentarzy:\nEtykiety: Aklaro FAST &FURIOUS, ARABELA White Beauty Of Svidnik, free time, nowości z wystaw, samoyed, w ramach relaksu\nZiuta w Kórniku ... :)\nPraktycznie wszystkie nasze wyjazdy to spontaniczna decyzja. Bo jak coś planujemy to zazwyczaj i tak nic z tego nie wychodzi.Tak było i tym razem. Połączyliśmy wizytę u lekarza opisującego zdjęcia rentgenowskie bioder Furiata z małą wycieczką.\nWynik jak najbardziej pozytywny :)\nSpełniony obowiązek i przyjemność dla wszystkich.\nMożna było zdjęcie wysłać pocztą ale po co ....\nByła oczywiście wizyta w Poznaniu u Agi -kaczuszka na obiad :)\nW drodze powrotnej wizyta w Kórniku.\nJak ktoś ma ochotę na więcej informacji to TUTAJ\nByła oczywiście z nami Ziuta :)\nPo domowemu Ziuta a papierowo ROSSI HONEY The Glow Of The Snowy Star\nOprócz zwiedzania zamku dodatkową atrakcją jest Arboretum.\nMożna wejść z psem ( za darmo) :)\nWiadomo, ze zdjęcia nie oddadzą piękna tego miejsca ale może kogoś skuszą do zawitania w to miejsce.\nO chleb z kaczkami konkurowały ryby.... zresztą bardzo skutecznie :)\nWszystkie drzewa, krzewy przejrzyście opisane.\nChciałabym zobaczyć to miejsce w kwietniu gdy wszystko kwitnie, ale i jesienią musi być uroczo, gdy wszystko się przebarwia.\nAutor: Mirka o 12:33 13 komentarzy:\nEtykiety: Aklaro FAST &FURIOUS, free time, sa, samoyed from our kennel, samoyed puppies, w ramach relaksu\nW oczekiwaniu na Święta Bożego Narodzenia i No...


The Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego. Poziom B2 Audiobook — BodogLife.EU\nThe Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego. Poziom B2 Audiobook\nJęzyk i nauka języków obcychWilde OscarFihel MartaJemielniak DariuszKomerski GrzegorzPolak Maciej\nJak pobrać The Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego. Poziom B2 Audiobook?\nTytuł The Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego. Poziom B2 Audiobook jest dostępny w wersji: PDF, DOC, MP3, EPUB, MOBI\nThe Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego. Poziom B2 Audiobook I to ona okazuje się największym wyzwaniem w jego życiu…. Napisał kilkanaście thrillerów medycznych, które przetłumaczono na ponad 30 języków i wydano w ponad 40 krajach m. Ponieważ nie dochodzi do przestępstwa, zgłoszenia są ignorowane. Zamierzeniem autora było też pokazanie, jak opisywane wydarzenia wkomponowane były w cele polityki wschodniej obozu piłsudczykowskiego, w szczególności do utworzenia federacji państw pod polskich kierownictwem, aby odgrywać znaczącą rolę w polityce europejskiej. Grant Ashton, oczyszczony z podejrzeń o zabójstwo swojego ojca Spencera Ashtona, musi pozostać w Kalifornii do czasu, aż policja znajdzie prawdziwego mordercę. Swobodnie podąża się za zamysłami autora, śledzi ze zrozumieniem tło przebiegu akcji, poznaje uzasadnienia podstaw zachowań pojedynczych ludzi, grup, zbiorowości, zrzeszeń i organizacji międzynarodowych, a także ruchy powstające na rzecz technologii uspołecznionej. W swojej książce autorka przedstawia także głos byłych dżihadystów ,,ekspertów od spraw walki z terroryzmem” oraz członków rodzin i przyjaciół sympatyków państwa islamskiego. Po lekturze tej książki każda mama – rozbawiona do łez i wyluzowana – pomyśli: „jak dobrze, że jestem taką fajną matką”. Za „Zakładnika ISIS” autorka została uhonorowana najwyższą nagrodą dziennikarską w Danii, Cavlingprisen 2015. To jedna strona pracy w tajnych operacjach, druga niesie dreszcz emocji, możliwość bycia na pierwszej linii, robienia czegoś co uważa się za słuszne i pozwala na niestandardowe działanie, wymagające inwencji. Płomień i krzyż to symbole Świętego Officjum, instytucji niosącej w świat ogień jedynej i prawdziwej wiary. Biografka ujawnia nieznane dotąd informacje na temat byłych sympatii księcia oraz dokumentuje historię związku i zaręczyn z Meghan Markle, amerykańską aktorką, która wyznaczyła przełom w jego życiu osobistym. Nic więc dziwnego, że bywa przeładowany, a wtedy nasza czujność i zdolność do trzeźwej oceny sytuacji gwałtownie się zmniejszają. odlozylem ta ksiazke " na pozniej" - moze siegne ?. Zawsze rodzą się bliźniaki: perfekcyjna Alfa i zmutowana Omega. Gdy mówi czy pisze, nie można się od tego oderwać. Lazurowe wybrzeże miało być dla Raphaela i Anny wspaniałą podróżą. The Picture of Dorian Gray. Portret Doriana Graya w wersji do nauki angielskiego. Poziom B2 Audiobook Podkreśla szczególną rolę kierowników w osiąganiu sukcesów w pracy. „W Polsce, czyli nigdzie” – pisał Alfred Jarry. Coraz więcej podatników PIT prowadzących działalność gospodarczą decyduje się na wydobywanie lub ma zamiar rozpocząć pozyskiwanie (potocznie zwane wydobywaniem) kryptowalut, takich jak bitcoin, litecoin czy ether. Trudne relacje między Lucy i Royem, ich rozmowy, a raczej kłótnie, szybko prowadzą do małżeńskiego kryzysu, podczas którego młoda kobieta zaczyna dojrzewać emocjonalnie i spogląda krytycznie na swoje wcześniejsze decyzje oraz fascynację mężczyzną, który okazał się chwiejny, niezdecydowany i oderwany od rzeczywistości. Tymczasem redaktor naczelny lokalnej prawicowej gazety zostaje brutalnie zamordowany we własnym mieszkaniu. Książka jest fascynującym zbiorem faktów, obiektów i relacji z przeszłości. W ciągu tego czasu pojawiło się wiele nowych poszlak i pytań, ale prawie żadnych odpowiedzi. Miranda od początku ukazana jest w pozytywnym świetle. Rzadko zdarzają się kariery w pełni harmonijne, w których byłoby miejsce na wszystkie wspomniane formy aktywności w pełnym wymiarze. Dziesiątki, setki, tysiące butów. Paradoksalnie może to więcej powiedzieć o dzisiejszej Polsce niż analiza historii rzeczywistej. Wcześniej opublikowała dwa zbiory opowiadań: „Criaturas abisales” i „Leche” (obie pozycje opublikowane przez wydawnictwo Los libros del lince), które zostały bardzo dobrze przyjęte przez krytykę. Gra na komputerze, ma kochającą rodzinę. Only Silvertip, an honest man fast with his fists and quicker with his guns, can tame the magnificent stallion Parade, son of Brandy, king of the wild horses of the Sierras. Żonaci mężczyźni cieszą się lepszym zdrowiem, są szczęśliwsi, więcej zarabiają i żyją dłużej aniżeli ich koledzy. Tym razem jednak czekała na mnie miła niespodzianka – akcja okazała się wciągająca od pierwszych stron, bohaterowie wyraziści, a ich problemy realistyczne, życiowe i doskonale wpisujące się w beletrystykę chrześcijańską. Saga opisuje losy trzech pokoleń, ukazując bohaterów w czasach wojny i pokoju, w okresach wielkiego powodzenia i dotkliwych porażek, ciężkiej pracy na plantacjach bawełny, święcących triumfy i przeżywających swoje ludzkie tragedie – zawsze z różą w tle. Samson obserwuje życie zupełnie sobie obcych kobiet. Mieszka w San Juan Capistrano z mężem i dwoma synkami. If you enjoy a fast moving Western dealing with vengeance and well-deserved payback, you’ll like "The Rangeland Avenger" by Max Brand. James "Jimmy" Kildare, an aspiring surgeon, who leaves the simple life of his parents’ farm to practice medicine at a big-city hospital.\nMorderca zwany Rzeźnikiem Niewiniątek kilka lat temu siał terror na ulicach Krakowa. Wielu zdaje się sądzić, że to działanie przeciwko sobie, widząc w nim samobójstwo w płomieniach, które wznieca się własnymi rękoma. Mroczny i klaustrofobiczny…” – „The Washington Post” „Wspaniała współczesna powieść kryminalna!” – „New York Post” „Połączenie powieści Agaty Christie z «Dziewczyną z pociągu»” – „The Sun” O Autorce:Ruth Ware dorastała w Sussex, na południowym wybrzeżu Anglii. Bycie prawdziwym mężczyzną w stylu Jamesa Bonda przyciąga kobiety jak magnes. Kim była denatka? Dlaczego ktoś zatuszował jej śmierć? I czy w tej sytuacji dojdzie do otwarcia muzeum? Odkrywając nowe fakty, Violeta zacznie zupełnie inaczej patrzeć na historię swojej rodziny… „Siła tej książki nie leży w pomyśle, ale w sposobie, w jaki zmienia nasze postrzeganie rzeczy i nas samych. McEwan opisuje uczucia bohatera, ale w większości przypadków ich nie pokazuje, przez co trudno było mi polubić tę postać. Tak poprowadzony zabieg z pewnością świadczy o odwadze autora, ale jednocześnie wyrabia mimowolną nadzieję na coś więcej w samym finale. Autorka opisuje przede wszystkim kulturę, miejscową ludność, ich wierzenia, tradycje, ale również przybliża nieco historię danego regionu. W dodatku zabójcą jest człowiek, którego kochasz. Wyjątkowo przyjazny styl narracji, zgrabne połączenie nastroju epoki, historycznych informacji i opisu przebiegu śledztwa, co skłania do sięgnięcia po kolejny tom serii. Ostatnią enklawą ludzkości jest Polska. Jadą na weekend do Paryża…. Najmniej znane i rzadziej pojawiające się w antologiach są wiersze Meng Jiao, zebrane w cykl „Jesienne uczucia” – wstrząsające jako opis grozy towarzyszącej starości i chorobie, a jednocześnie zdumiewająco nowoczesne w niezwykłości swoich obrazów. Okazało się, że tym razem autor nas zaskoczył i postawił na horror religijny. Mamy okazję zobaczyć, jak wyobrażał on sobie losy tego świata… Czy choć trochę nasz świat przypomina wizję Dicka? Być może częściowo, ale jednak na drodze technologicznej mamy jeszcze trochę do zrobienia. „Demon podszedł na tyle blisko, że Tyrael mógł określić liczbę robaków chodzących po jego ciele. Wejdź z nimi na pokład Argo II, jeśli masz odwagę. Do tej roboty zachęca mnie nie tylko pożytek takiej pracy, lecz i uwaga na czas. „Czasami kłamię” to jej debiutancka powieść, do której prawa zostały sprzedane jeszcze przed premierą do 8 krajów!. Zabicie Ostatniego Imperatora, by obalić Ostatnie Imperium, było właściwym krokiem, prawda? Wraz z powrotem zabójczych wszechobecnych mgieł, wzmagającymi się opadami popiołów i coraz potężniejszymi trzęsieniami ziemi Vin i Elend zaczynają mieć wątpliwości. Podczas II wojny światowej nie wszyscy Polacy byli nastawieni antyniemiecko. Pamięć zaś, jak wiadomo, nieustannie nad sobą pracuje: raz zakrywa, kiedy indziej miesza wspomnienia, czasem pozwala im się wynurzyć, nigdy ich nie utrwala, bez ustanku je przeobraża w rezultacie spotkań bądź doznań doświadczanych z perspektywy czasu. Wynika to z tego, że boryka się z ustaleniem właściwej hierarchii wartości moralnych, z jednej strony doskonale wie, dokąd powinien zmierzać i czym się kierować, a z drugiej waha się przed koniecznością zastopowania wyśmienicie rozwijającej się kariery, być może utracenia bliskiej znajomości z oszałamiająco piękną i bogatą życiową partnerką, Sigrun Zernikow. Autor nie zapomina przy tym o głębszym kontekście historycznym i kulturowym, bo tylko w ten sposób można wznieść się ponad uproszczenia i stereotypy i zastanowić się, jaki naprawdę jest ten wielki kraj. Przede wszystkim jednak to pean na cześć marzeń, bo (jak piszą autorzy i zarazem uczestnicy wydarzeń) „wszystko zaczęło się od marzeń. Rzadko zdarzają się kariery w pełni harmonijne, w których byłoby miejsce na wszystkie wspomniane formy aktywności w pełnym wymiarze. Biograficzna opowieść Stanisławy Kuszelewskiej-Rayskiej to obraz kobiet walczących każdego dnia o przeżycie. Od lat współpracuje z Magdaleną Boczarską, odpowiadała za wizerunek Kasi Sokołowskiej w programie TOP MODEL. O pomyłce Meredith dowiaduje się dwa lata później. Dziwactwa, skandale, przezabawne anonse matrymonialne, niecodzienne przyzwyczajenia, sensacyjne kolekcje, przerażające trupy teatralne, szaleni wizjonerzy. Jak w zgodnie ze szczególnymi zasadami rachunkowości stworzyć zapisy dotyczące działania kont zespołu 3 „Materiały i towary”?Przeczytają Państwo w publikacji „Ewidencja materiałów i towarów w jednostkach publicznych. Każdego ranka ponętną urodą wodzi go na pokuszenie… sposobem, w jaki pochyla się nad stołem, by podać mu posiłek, który ugotowała… sposobem, w jaki jej dłonie delikatnie, acz zmysłowo muskają jego ramię. Teraz są razem uwięzieni na zasypanej śniegiem wyspie. „Valis to najbardziej autobiograficzna z powieści Dicka. Taka postawa zapewniła Kościołowi znaczny autorytet w polskim społeczeństwie. Tematem projektu jest pojęcie widma, stanowiące jedno z kluczowych pojęć dla zrozumienia źródeł i zasad nowoczesnych teorii i praktyk artystycznych.\nThe Hash Knife Outfit MP3\nKroniki czerwonej kompanii. Tom 1. Czarna kolonia Audiobook\nRozliczenie podatkowe za 2014 rok. Obowiązki płatnika do końca stycznia i końca lutego 2015 r. MOBI\nEgzotyczne cywilizacje Ebook\nKomunikacja terapeutyczna EPUB\nW krainie Ognistego Kwiatu EPUB\nLato w Nowym Jorku MP3\nWilno literackie na styku kultur Ebook\nPowiem ci, kim jesteś DOC\nWoda i ścieki. Prawny serwis informacyjno-doradczy. Nr 6/2015 EPUB\nKsiężniczka na ziarnku grochu. Dziewczynka z zapałkami MOBI\nNiepokorny bard. Opowieść o Włodzimierzu Wysockim PDF\nPsalm 2 Ebook\nAnanasowy napój dla pięknej damy DOC\nAgatha Christie: I nie było już nikogo - poradnik do gry MOBI\nTaniec w ogniu PDF\nŚwiat wężowej bogini Ebook\nGrzywna akcesoryjna w polskim prawie karnym EPUB\nKroniki Żelaznego Druida. Tom 7. Nóż w lodzie Ebook\nUśpiona namiętność DOC\nTeoria PWM i paradygmat rozwoju kompetencji Audiobook\nPropensity Score Matching. Własności małopróbkowe Audiobook\nLesbos. Najlepsze opowiadania erotyczne 2010 Ebook\nSpotkania z gatunkami filmowymi. Horror Ebook\nWszystkie smaki życia. Tom 3. Apetyt na więcej PDF\nTommy i Tuppence. Tom 1. Tajemniczy przeciwnik Audiobook\nDialog wiary z nauką i kulturą Audiobook\nMorderstwa w Sandhamn. Tom 3. Właściwie bez winy MP3\nBarcelona na zawsze PDF\nSwobodny przepływ audiowizualnych usług medialnych na żądanie w Unii Europejskiej EPUB\nSprawy Międzynarodowe 1/2014 EPUB


Ruszyła Kraszanka 2017 [ZDJĘCIA] – Radio Zielona Góra 97,1 fm\nRuszyła Kraszanka 2017 [ZDJĘCIA]\nZielonogórska starówka zamieniła się w kolorowy jarmark. Na deptaku ruszyła Kraszanka 2017. Stoiska rozstawione są od ul. Żeromskiego, aż do rausza. Można na nich znaleźć m.in. odzież i żywność. Bogatą ofertę prezentują także lokalni rękodzielnicy i kolekcjonerzy:\nJarmark wielkanocny potrwa do środy. Wystawcy na zainteresowanych czekają w godzinach od 11:00 do 19:00. Ponadto, w ramach imprezy, od piątku do poniedziałku, na starówce będzie czynna Kraszankowa Warsztatownia. Pod okiem rękodzielników będzie można stworzyć m.in. oryginalne ozdoby świąteczne. Szczegółowy program warsztatów dostępny jest (tutaj).