Prestiż. Pismo poświęcone reputacji polskiej gospodarki - Branża AGD w Łodzi rozwija się jak nigdy\nPolska od lat należy do czołówki procentów AGD w Europie. Łódź z kolei jest niekwestionowaną stolicą branży w kraju. To tutaj swoje siedziby ulokowali najwięksi przedstawiciele na rynku, powstają nowe miejsca pracy, a wolnych wakatów nie brakuje. Czy rynek pracy sprosta wyzwaniom idącym wraz z rozwojem branży? – pisze Kamil Tomczyk, konsultant Antal Engineering & Operations.\nW Polsce produkuje się około 22 mln sztuk AGD, z czego znaczna część (ponad 19 mln sztuk) trafia na eksport. To sprawia, że bezpośrednio u producentów pracuje około 25 tys. osób. Oprócz tego, poddostawcy zatrudniają 50 tys. osób, a to daje nam łącznie około 75 tys. osób zatrudnionych w całej branży. W ujęciu Europy, która w tym sektorze zatrudnia około 1 mln osób, jest to znaczący wynik. Z czego wynika ten fenomen? Łódź oprócz doskonałego położenia geograficznego posiada również zaawansowaną i wysoko rozwiniętą infrastrukturę gospodarczą. Zaplecze edukacyjne przygotowane do współpracy z lokalnymi jednostkami biznesowymi oraz szerokie spektrum specjalistów władających językami obcymi, tworzą potencjał kadrowy nie tylko w zakresie stanowisk w sferze produkcyjnej, ale przede wszystkim w jednostkach badawczo-rozwojowych i strukturach centrów usług wspólnych.\nPotrzeby kadrowe są duże\nRegion łódzki posiada obecnie jednostki dwóch dużych graczy na rynku AGD – BSH (Łódź) i Whirlpool (Łódź i Radomsko). W samych tych firmach pracuje ponad 5 tysięcy osób, a w połączeniu z wszelkimi poddostawcami zarówno większymi – Drahtzug Stein (producent elementów z drutu) czy Wirthwein (producent komponentów z tworzyw sztucznych) oraz wszelkimi mniejszymi organizacjami i dostawcami rzędu drugiego, otrzymamy kilka tysięcy więcej wakatów. Produkcja AGD wymaga zatem zaangażowania dużego wolumenu pracowników. Niezależnie od stanowiska, obszerna struktura zawsze stwarza możliwości do zatrudnienia nowych pracowników, jeżeli nie ze względu na rozwój, to przez naturalną rotację. Popyt obserwujemy nie tylko w sferze produkcyjnej. Wielość procesów niezbędnych do wytworzenia danego materiału sprawia, że potrzebna też jest większa liczba wykwalifikowanej kadry technicznej. Produkty łączą potrzeby rozwojowe w zakresie obróbki metalu, elementów plastikowych, gumowych czy komponentów elektronicznych, więc wymaga to szerszego spektrum kompetencji inżynierskich, a co za tym idzie, większej liczby specjalistów.\nAtrakcyjne alternatywy rozwoju\nZ perspektywy pracownika, rynek pracy w regionie łódzkim posiada wiele potencjalnych podmiotów biznesowych z sektora produkcyjnego, w których specjaliści i menedżerowie dostrzegają możliwości rozwoju kariery zawodowej. W przypadku produkcji AGD, około 20 proc. ogółu pracowników stanowi kadra biurowa. Dodatkowo konieczność stałego rozwoju produktu w konsekwencji do ciągle zmieniających się potrzeb konsumentów sprawia, że producenci tworzą zaawansowane centra badawczo-rozwojowe. Dobrze wykształceni, znający języki obce inżynierowie, to w tym przypadku atut, który skłania międzynarodowe firmy do tworzenia scentralizowanych jednostek badawczych właśnie w tym rejonie. W rezultacie pracownicy postrzegają branżę AGD, jako atrakcyjną alternatywę zawodową. Przede wszystkim ze względu na możliwość szybkiego rozwoju, a także przez różnorodność procesów i zagadnień funkcjonujących w tak złożonej produkcji. Ponadto, osoby z kilkuletnim doświadczeniem w tym środowisku posiadają szeroki zakres wiedzy i kompetencji, które otwierają więcej możliwości kontynuacji kariery w innych sektorach biznesu.\nDuży ruch na rynku kandydata\nZapotrzebowanie branży AGD na duży wolumen nowych pracowników produkcyjnych, inżynierów i specjalistów powoduje, że Łódź staje się jeszcze bardziej atrakcyjnym miejscem pracy zarówno dla osób wchodzących na rynek, jak również doświadczonych już pracowników. Do tego należy doliczyć zapotrzebowanie kadrowe w innych branżach, które w Łodzi i okolicach także mają zauważalną potrzebę zatrudnienia, co w połączeniu z rozwojem branży AGD zapowiada duży ruch na rynku kandydata. Taki stan rzeczy z pewnością będzie korzystny dla ogółu pracowników nie tylko lokalnych, ale również spoza regionu. Potwierdza to badanie Antal „Aktywność Specjalistów i Menedżerów”. Z raportu wynika, że aż 15 proc. respondentów wybrałoby Łódź, jako miasto do którego mogliby się relokować w przypadku otrzymania atrakcyjnej oferty pracy. Na najbardziej korzystne warunki może liczyć wykwalifikowana kadra techniczna i specjalistyczna, a szczególnie osoby o niszowych kompetencjach. Oprócz wzrostu wynagrodzeń, które generuje zapotrzebowanie kadrowe, obserwujemy też konieczność przyspieszania procesu decyzyjnego w kwestii zatrudnienia potencjalnych kandydatów. Duża liczba ofert powoduje, że dostępne w danym momencie osoby często otrzymują kilka propozycji w ciągu krótkiego czasu i niejednokrotnie to szybka reakcja pracodawcy jest czynnikiem decydującym o pozyskaniu kandydata.\nRośnie nie tylko produkcja\nNaturalnym zjawiskiem w przypadku tej branży jest tworzenie się tak zwanych klastrów produkcyjnych. Każda kolejna organizacja, która chce utworzyć jednostkę produkcyjną w nowej lokalizacji najczęściej wybiera do tego region, w którym istnieje już zaplecze poddostawców wszelkiego rodzaju komponentów. Z tego też powodu przewidywane są kolejne inwestycje w rejonie łódzkim, który już teraz jest jednym z największych klastrów produkcji AGD w Polsce, a w niedługim czasie będzie definitywnie wiodącym. Zwiększenie mocy produkcyjnych oraz rozbudowę zapowiadają zarówno BSH, który deklaruje wzrost zatrudnienia o 500 wakatów, jak i Whirlpool. Utworzenie nowej jednostki produkcyjnej w Polsce planuje Miele – niemiecki producent urządzeń klasy premium, który zapowiada utworzenie 350 nowych miejsc pracy w pierwszym roku działalności. Tak więc całość zapotrzebowania na łódzkim rynku pracy wzrośnie już nie o kilkaset, a znacznie ponad tysiąc osób. Dodatkowo w ślad za rozrostem łódzkich producentów pójdzie grono obecnych już w regionie poddostawców, którzy wobec nadchodzących nowych kontraktów również będą musieli postawić na rozwój oraz kolejne inwestycje magazynowe i logistyczne.\nKamil Tomczyk - konsultant Antal Engineering & Operations\ndodano: 2018-04-19 06:59:04


Wojciech Zastawniak: Kampania wyborcza była prowadzona przez wszystkich kandydatów spokojnie i pozytywnie – KBC24\nStrona główna » Wybory samorządowe 2014 » Wojciech Zastawniak: Kampania wyborcza była prowadzona przez wszystkich kandydatów spokojnie i pozytywnie\nWojciech Zastawniak: Kampania wyborcza była prowadzona przez wszystkich kandydatów spokojnie i pozytywnie\n14 listopada 2014\tWybory samorządowe 2014, Wydarzenia komentarz\nW czwartek, 13 listopada, Wojciech Zastawniak – kandydat na burmistrza Bochni z KWW „Bochnia Szansą dla Wszystkich” – podsumował swoją dotychczas prowadzoną kampanię wyborczą podczas spotkania wyborczego, które odbyło się w sali Kina Regis. Na sam koniec – po wystąpieniu ubiegającego się o fotel włodarza Solnego Grodu – zostali zaprezentowani wszyscy kandydaci komitetu do Rady Miasta Bochnia.\nMoja kampania wyborcza, która jest prowadzona przez 60 dni, jest kampanią otwartą na dyskusję oraz dialog. Nie tylko bilbordy, plakaty oraz konferencje prasowe, ale przede wszystkim rozmowa i dyskusja z mieszkańcami na temat Bochni, jej problemów oraz zadań, jakie czekają do wykonania – mówił Wojciech Zastawniak.\nNa spotkaniu wyborczym Wojciech Zastawniak przypomniał i wyjaśnił znaczenie głównych punktów swojego programu wyborczego, które chciałby zrealizować w przypadku wygrania wyborów na burmistrza Bochni.\nZaczynając kampanię 13 września, przedstawiłem mój pełny program wyborczy. Mogę powiedzieć, że po dwóch – trzech tygodniach moi konkurenci, kandydaci na burmistrza Bochni, przenieśli pewne moje rozwiązania i pomysły do swoich programów. Oznacza to, że trafnie podjąłem decyzję o tym, co powinno znaleźć się w programie. Wiele osób zarzuca mi, że nie urodziłem się w Bochni i z tego powodu nie znam problemów tego miasta. Uważam to za bardzo mylną sytuację. Mój program wyborczy, jak i pozostałych kandydatów na burmistrza pokazuje, że potrafiłem zdiagnozować właściwie sytuację w Bochni i wiem, jakie zadania powinny być wykonane, aby Bochnia się rozwijała – powiedział kandydat KWW „Bochnia Szansą dla Wszystkich” na włodarza Miasta Soli.\nWojciech Zastawniak poinformował, że uczestniczył we wszystkich zebraniach osiedlowych z burmistrzem Bochni, Stefanem Kolawińskim. Spotkania te pozwoliły Wojciechowi Zastawniakowi zapoznać się z potrzebami i problemami, jakie nurtują mieszkańców danych osiedli. Kandydat przyznał, że podczas kampanii nie próżnował i spotykał się z mieszkańcami Bochni.\nWiele osób, rozmawiając ze mną, powiedziało, że wprowadziłem nową jakość do Bochni. Ta jakość polega na tym, że kampania prowadzona w tym roku przy wyborach jest inna niż dotychczasowe. Pomimo incydentalnych przypadków, kampania wyborcza była prowadzona przez wszystkich kandydatów spokojnie i pozytywnie. Mieszkańcy mówią, że to moja osoba miała na to wpływ, bo ja zapoczątkowałem kampanię w ten sposób prowadzoną – podkreślił Wojciech Zastawniak.\nCałość wystąpienia Wojciecha Zastawniaka znajduje się w materiale TV.\nPoprzedni Stefan Kolawiński o powodach złożenia apelacji i ponownego kandydowania na fotel burmistrza Bochni\nNastępny Bezprzewodowy Internet wraca na bocheński rynek\nCiesze się że Wasz portal przedstawia informacje a nie subiektywną opinię jak portal Bo…. który już pokazał na kogo zagłosuje w wyborach, czyli na Pana Zastawniaka gdyż więcej pieniążków zebrał w ciąglu kampanii niz od innych. PLUS za Rzetelność dla KBC


6 sierpnia - Tour de Pologne zawita do Zabrza! - Metropolia GZM\n6 sierpnia – Tour de Pologne zawita do Zabrza!\n– Mamy wyjątkowe czasy, ale i nasz wyścig będzie wyjątkowy. Chcemy stworzyć imprezę, na którą będą zwrócone oczy całego świata. Pokażemy, że można, że warto, a sport znowu da całemu światu piękny sygnał do działania – mówi dyrektor generalny Tour de Pologne Czesław Lang\n– Tour de Pologne to prawdziwe święto miłośników kolarstwa, których w naszym mieście nie brakuje – stwierdza prezydent Zabrza Małgorzata Mańka-Szulik. – Obok przeżywania sportowych emocji doroczny udział w zawodach ugruntowuje wizerunek miasta jako prężnego ośrodka sportu, ale także medycyny, kultury, turystyki industrialnej i innowacyjnej gospodarki. W czasie Tour de Pologne zabrzanie rokrocznie udowadniają, że potrafią stworzyć wspaniałą atmosferę i żywiołowym dopingiem wesprzeć sportowe zmagania kolarzy. Sport jest ogromnym atutem Zabrza, wpływa na integrację mieszkańców, umacnia więzi w społecznościach lokalnych i aktywizuje ludzi połączonych wspólną pasją. W tym wyjątkowym roku mieszkańcy Zabrza również będą sercem z zawodnikami wyścigu.\nW Zabrzu uczestnicy wyścigu trzykrotnie pokonają rundę o długości 6,1 km. Peleton od ronda Sybiraków pojedzie ulicą de Gaulle’a, skręci w lewo w Roosevelta, na niewielkim rondzie w ciągu ulicy Roosevelta pojedzie w lewo, w kierunku Drogowej Trasy Średnicowej, którą dojedzie z powrotem do ronda Sybiraków, by ponownie zjechać w dół. Zdaniem organizatorów, końcówka będzie bardzo spektakularna, a ponad kilometr prostej do mety zapewni piękny sportowy spektakl.\nTags #Tour de Pologne


W te wyjątkowe Święta Bożego Narodzenia, życzymy Wam,\nbyście oprócz prezentów, znaleźli pod choinką spokój i wytchnienie.\nNiech na Waszych stołach, obok dwunastu potraw, zagości radość ze spotkania z bliskimi.\nOby Wasze domy rozświetliły się nie tylko blaskiem lampek, ale i świątecznej, rodzinnej atmosfery.\nA Nowy Rok niech pozwoli zamknąć drzwi za wszystkimi zmartwieniami i spojrzeć na trudną rzeczywistość bardziej przyjaznym okiem.\nzespół Fundacji Uniwersytet Dzieci\nUniwersytet Dzieci rozpoczyna rekrutację na kolejny rok akademicki w aż 6 miastach w Polsce. Zajęcia prowadzone są w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Olsztynie, Krakowie i Gdańsku.\nWe współpracy z naukowcami, artystami i specjalistami z różnych dziedzin, wszyscy starają się odpowiedzieć na dziecięce pytania: „Dlaczego zęby wypadają?”, „Dlaczego jedne państwa są biedne, a inne bogate?”, „Po co ludziom szczepionki?”. Uniwersytet Dzieci pomaga dzieciom odkrywać i rozumieć otaczający je świat. Zajęcia odbywają się w soboty na terenie uczelni wyższych, w miejscach kultury, muzeach i firmach. Wykłady i warsztaty podzielone są na bloki tematyczne, odpowiednio dostosowane do wieku i zainteresowań studentów.\nJak zapisać dziecko na studia:\nSposób wzięcia udziału w rekrutacji na rok akademicki 2020/21 jest szczegółowo opisany na stronie: https://wsobote.uniwersytetdzieci.pl\nŚniadanie Przyjaciół Fundacji Uniwersytet Dzieci we Wrocławiu\nJuż po raz kolejny Fundacja Uniwersytet Dzieci zaprosiła przedstawicieli różnych środowisk edukacyjnych (uczelni wyższych i szkół), biznesu, oświaty, a także młodzieży na coroczne Śniadanie Przyjaciół Fundacji Uniwersytet Dzieci we Wrocławiu. Wydarzenie odbyło się 26 lutego br. na Uniwersytecie Przyrodniczym. Spotkanie rozpoczęła Prezes Fundacji Anna Grąbczewska przybliżając zaproszonym gościom aktualne cele i założenia Uniwersytetu Dzieci. Następnie dr Marta Jósewicz przeprowadziła wykład dotyczący wpływu relacji w edukacji na prawidłowy rozwój dziecka. Wykład był wprowadzeniem do dalszych dyskusji na temat kluczowego znaczenia relacji międzyludzkich dla skutecznej edukacji.\nSpotkanie przebiegało w atmosferze otwartego dialogu. Głównym wnioskiem konstruktywnych dyskusji było stwierdzenie, że dziecko i jego prawidłowy rozwój powinny być zawsze w centrum wszystkich podejmowanych działań edukacyjnych, dzięki czemu proces nauczania i uczenia się będzie przynosił najlepsze efekty.\nZapraszamy do zapoznania się z relacją wydarzenia na stronie Uniwersytetu Dzieci\nZdjęcia: źródło Uniwersytet Dzieci\nDr Sara Wawrzyniak Wykładowcą Roku 2018/2019 Uniwersytetu Dzieci\nW dniu 28.09.2019 r. na Uniwersytecie Wrocławskim odbyła się coroczna uroczystość wręczenia nagród Wykładowca Roku Uniwersytetu Dzieci.\nDecyzją Dzieci w roku akademickim 2018/2019 nagrodę przyznawaną najlepszym spośród kilkuset wykładowców i specjalistów otrzymała dr Sara Wawrzyniak za idealne połączenie nauki i zabawy, zaangażowanie i niewyczerpane pokłady energii oraz uśmiech dodający otuchy najmłodszym studentom.\nDr Sara Wawrzyniak poprowadziła warsztaty dla najmłodszych studentów w wieku 6-7 lat nt. „Czy podczas gry w piłkę pracują tylko mięśnie?”.\nPo uroczystości wręczenia nagród odbył się wykład inaugurujący rok akademicki 2019/2020 pt.: „Jak działa Wielki Zderzacz Hadronów?”, który wygłosił Grzegorz Michalski.\nKolejny rok współpracy z Uniwersytetem Dzieci za nami!\nW roku akademickim 2018/19 na naszej Uczelni odbyły się kolejne interesujące wykłady i warsztaty dla studentów Uniwersytetu Dzieci.\nWykłady dla dzieci w wieku 10-11 lat przeprowadziła Pani prof. dr hab. Zofia Ignasiak nt. „Jak powstaje ból?” oraz dr Justyna Andrzejewska nt. „Dlaczego sport to zdrowie?”\nDla najmłodszych studentów w wieku 6-7 lat warsztaty nt. „Czy podczas gry w piłkę pracują tylko mięśnie?” poprowadziła dr Sara Wawrzyniak.\nZajęcia cieszyły się dużym zainteresowaniem dzieci a ich zaangażowanie i zadawane pytania wzbudzały ogromny podziw i uznanie prowadzących.\nDziękujemy Pani Dyrektor Katarzynie Bańczyk-Skubale, wszystkim koordynatorom i wolontariuszom za wspaniałą współpracę i czekamy na kolejne zajęcia w nowym roku akademickim!


Pracownia relaksu: Oryginalny t-shirt z muchą i szelkami\nOryginalny t-shirt z muchą i szelkami\nprojekt z angielskojęzycznego bloga "See Kate sew" . W prawdzie dotyczy t-shirtu dla chłopca, ale przecież nasza fantazja jest nieograniczona i można taką małą renowacją potraktować nasze podkoszulki:)\nJa kocham szelki, dlatego zamieszczam ten tutorial dla Was. W sumie można pominąć muchę albo projekt muchy potraktować osobno i przyczepić swoje dzieło do torebki. Możliwości są NIEOGRANICZONE, prawda?\nDo rzeczy jednak. Poniżej tutorial.\n1. Potrzebujemy - biały podkoszulek, czarną taśmę do wykańczania obszycia + nici do niej, koszula męska lub inny materiał z które chcemy zrobić muchę.\n2. Aby uniknąć nieładnych marszczeń kładziemy podkoszulek na płaskiej powierzchni i przypinamy szpilkami taśmę w odpowiednim miejscu na szelki. Końcówki zaginamy pod materiał.\n3. Przyszyj obie krawędzie taśmy do podkoszulka. Po drugiej stronie materiału będzie widoczny ścieg.\n4. teraz przechodzimy do muchy;) Wytnij z materiału 2 prostokąty o wymiarach 14cm x 19 cm oraz pasek na środkową część o wymiarach 5,7 cm x 12,7 cm . Złóż oba prostokąty na pół i przypnij szpilkami. Zszyj wszystkie boki w odległości od brzegu ok. 0,6 cm. Pozostaw jednak dłuższy bok otwarty na szerokość 5 cm, na środku. Obróć.Zagnij pasek ze strony dłuższych brzegów na około 1 cm. Oba zszyte kwadraty nałóż na siebie i pośrodku obwiń paskiem. Zaszyj końcówki paska pod spodem muchy.\n5. Następnie przypnij dolną warstwę kokardy do koszulki i przeszyj maszyną po obu stronach. Pamiętaj aby z tyłu nici zawiązać, aby ścieg nagle się nie rozpruł.\nAutor: pignatelle o 13:28


Komedia małżeńska w Krypcie - Szczecin\n25.02.2012 23:44 / ostatnia modyfikacja: 26.02.2012 12:16\nOd 10 lutego szczecinianie mogą zapoznać się z nową propozycją Teatru Krypta o tajemniczym tytule „Dziś wieczór arszenik czyli komedia z kawą” autorstwa Carlo Terrona. Temat relacji damsko- męskich zawsze spotykał się z ogromnym zainteresowaniem ze strony ludzi. Tym razem wybrano tekst skupiający się na problemach małżeńskich, a jego reżyserii oraz opracowania muzycznego podjął się Tomasz Obara, który zadbał dodatkowo o odpowiednią scenografię. Na scenie można było zobaczyć dwoje wybitnych aktorów Teatru Współczesnego: Annę Januszewską i Grzegorza Młudzika, którzy są małżeństwem nie tylko na scenie, ale i poza nią.\nNowa propozycja Teatru Krypta przepełniona jest czarnym humorem już od początku przedstawienia. Małżonkowie w świątecznej atmosferze, kilka chwil przed Sylwestrem rozpoczynają rozmowę od tematu ilości śmiertelnych wypadków, do których dochodzi w tym okresie. Gdy żona przekazuje statystyki ilości zgonów w różnych okresach i odkrywa, że obecnie jest ich więcej niż poprzednio, on określa to jako postęp. Jest to tylko jeden z przykładów czarnego humoru obecnego w sztuce „Dziś wieczór arszenik czyli komedia z kawą”.\nTak naprawdę dotyczy ona relacji pomiędzy małżonkami, którzy nie zdecydowali się wcześniej na przedstawienie sobie nawzajem uwag dotyczących każdego z nich. Rozmowa o zgonach związana jest z biznesem, który oboje prowadzą (sprzedają trumny) i który nie przynosi zadowalających dochodów, a staje się pretekstem do prawdziwej kłótni, podczas której wygarniają sobie wszystkie żale, używając przy tym także niecenzuralnych słów. Zostaje ona przerwana w pewnym momencie przez telefon z informacją o spodziewanym zgonie i konieczności przygotowania trumny. Od niego rozpoczyna się też prawdziwa gra kryminalna pomiędzy małżonkami. Żona przygotowuje kawę i postanawia w dyskretny sposób otruć swojego męża, dosypując do niej tytułowego arszeniku. O ile pomysł ten wydaje się dość mocno wyeksploatowany i nie wywołuje u zgromadzonych zdziwienia, to przyjemnie ogląda się aktorów odgrywających role sprawcy i ofiary, a także zmieniającą się dla nich, o 180 stopni, sytuację. Bowiem kawa z arszenikiem trafia najpierw do rąk męża, aby wrócić z powrotem do rąk żony, ale z dodatkiem koniaku. Gdy kobieta przekonana jest, że jej małżonek umrze, co sugerują jej prezentowane przez niego symptomy śmierci, decyduje się na skierowanie do niego miłosnego wyznania. Jednak do zgonu nie dochodzi, a ona dowiaduje się o podmienieniu przez niego filiżanek z kawą i błędach, których popełnienie przyczyniło się do znalezienia przez nią w obecnej sytuacji - zagrożenia życia. Podczas ostatecznej rozgrywki małżonkowie snują plany na temat sposobu pochowania drugiej osoby oraz własnej przyszłości. Bezpośrednią bitwę wygrał mąż, jednak w pewnym momencie oznajmia żonie, że nie mógłby żyć bez niej po jej śmierci, dlatego trucizny dosypał także do drugiej z filiżanek. I gdy wszystko wskazuje, że - wojna pomiędzy nimi zakończyła się ich śmiercią, okazuje się, że … Tego nie zdradzę, żeby nie popsuć dobrej zabawy podczas oglądania „Dziś wieczór arszenik czyli komedia z kawą”.\nNależy pochwalić aktorów wcielających się w role żony (Anna Januszewska) i męża (Grzegorz Młudzik). Zagrali oni bardzo przekonująco, doskonale oddając psychologię postaci, co podkreślali odpowiednią mimiką, gestykulacją i intonacją- zwłaszcza w momentach, w których ciśnienie towarzyszące toczącym się dialogom osiągało swoje apogeum. Na uwagę zasługuję także scenografia, na którą złożyły się choinka, kilka świeczek, wieniec pogrzebowy, stół z umieszczoną na nim szachownicą, szampan wraz z kieliszkami oraz - najistotniejsze dla spektaklu - dwie filiżanki kawy.\nZ pewnością nowa propozycja Teatru Krypta nie jest spektaklem wybitnym, ale pod pozorem zwykłej komedii dotyka ważnego problemu, z jakim borykają się nie tylko osoby będące w związkach małżeńskich, ale również osoby, które dopiero zaczynają budowę takowych. „Dziś wieczór arszenik czyli komedia z kawą” spotkał się z bardzo pozytywnym odbiorem widzów. Najbardziej w pamięci utkwiło mi zdanie wypowiedziane przez jedną z osób obecnych na spektaklu, która bacznie śledziła poczynania aktorów na scenie, a mianowicie: „Nie napiłabym się takiej kawy”.\nLajki się zresetowały :(


Bosch PWS 750-125, Szlifierka kątowa - cena i opinie - OleOle!\nszlifierka kątowa Bosch PWS 750-125 + osłona twarzy Dedra BHST05 Zestaw z siatkową osłoną twarzy. Możliwosć regulacji rozmiaru.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Bosch PWS 750-125, wpisz 1087098 w wyszukiwarce oleole.pl.


Zespół Poprzytula w X Factor - opolanie zachwycili jurorów! - nto.pl\nPiłka ręczna. Gwardia Opole gra w sobotę we Wrocławiu\nFutsal. GKS Komprachcice wygrał w debiucie na Mistrzostwach Polski\nDobre wieści dla mniejszości, biznesu i rolników\nBal w zamku na pomoc Jurkowi\nUczniowie z Domaradza dotknęli przeszłości\nVolkswagen Garbus. Auto zaparkowało na dachu kawiarni „Top Gear". Kto stworzy nową ekipę motoryzacyjnego show? Auto zastępcze z polisy OC. Co trzeba wiedzieć? Biznes\nMagdalena Żołądź 29 marca 2014 20:26\nOpolanie zagrali utwór Ellie Goulding "Lights", ale w zupełnie innej, "swojej" aranżacji. ©www.facebook.com/poprzytula Opolską grupę mogliśmy oglądać w dzisiejszym odcinku programu muzycznego X Factor. Zaprezentowali utwór Ellie Goulding "Lights". Jurorom odebrało mowę.\nOpolanie zagrali utwór Ellie Goulding "Lights", ale w zupełnie innej, "swojej" aranżacji. ©www.facebook.com/poprzytula Materiały podobne\nOpolski zespół Poprzytula wydał singiel zapowiadający debiutancki album [wideo]\nDni Opola 2013. Brodka, Jamal, Poprzytula, Budka Suflera [zdjęcia, wideo]\n"Ja chcę być tak przytulany, naprawdę! Gratuluję!" - zachwycał się Kuba Wojewódzki, jeden z czwórki jurorów programu X Factor. Poprzytula, opolska grupa piątki muzyków w składzie Łukasz Łabuś, Andrzej Jeżewski, Alicja Kalinowska, Kuba Mitoraj i Grzegorz Posłuszny, była jedną z gwiazd dzisiejszego odcinka. Zaprezentowali utwór Ellie Goulding "Lights", ale w zupełnie innej, "swojej" aranżacji."Chce się, by muzyka wasza trwała i płynęła. Pięknie, bomba! - podkreślała Tatiana Okupnik. - Czary-mary, ciary. Wszystko naraz! - mówił rozemocjonowany Czesław Mozil.\nJednogłośnie grupa Poprzytula przeszła do kolejnego etapu muzycznego show.Trzon zespołu Poprzytula tworzą Alicja Kalinowska, Kuba Mitoraj. W maju 2013 roku ukazała się ich debiutancka płyta pt. "Pobudzik", którą promował utwór "Nibylandia".W Opolu można ich było posłuchać m.in. podczas zeszłorocznych Dni Opola oraz na scenie klubowej Filharmonii Opolskiej. W 2013 roku zdobyli statuetkę Trytona dla największej osobowości artystycznej Festiwalu FAMA.\naro 30 marca, 21:53 Gratulacje:) Oglądajmy program gdyż 4xtak otrzymała również Magda Bal i Śnieżek trio. Mamy wiec komu kibicować:) stan 30 marca, 08:59 fajna dziewczyna i fajnie śpiewa Wszystkie komentarze (2)\nStarcie "językowych" tytanów na Politechnice Opolskiej 19:15\n3,8 tysiąca opolskich gimnazjalistów uczy się zasad zdrowego odżywiania


Trąba ciszy vs hedonistyczna codzienność\nNoworodek i ateiści* (wybór)\ndla wszystkich moich PT Czytelników!!!\nWłaśnie wczoraj, na cztery dni przed Wigilią,\nzgłosiłem Machomanię do konkursu na Blog Roku 2012.\nPo raz drugi z rzędu.\nJeszcze pamiętam, jak rok temu prosiłem Was wszystkich o głosowanie,\njeszcze wspominam, jak zbierałem głosy,\na potem dziękowałem Wam i radowałem się miejscem w finale.\nDziś znów proszę o głosowanie!!!\nTym razem opisałem Machomanię,\njako „blog literacki prezentujący twórczość autora\nw zderzeniu z hedonistyczną codziennością”.\nI ledwie się zarejestrowałem, otrzymałem mail z pytaniem\nczy „hedonistyczna codzienność” to oksymoron.\nOksymoron jest odmianą paradoksu o znaczeniu metaforycznym,\nnajczęściej składa się z rzeczownika i określającego go przymiotnika\n(np. „gorący lód”, „żywy trup”).\nEwentualnie z czasownika i określającego go przysłówka\n(np. „spieszyć się powoli”).\nCzęsto jako wzorcowy przykład oksymoronu\ncytowany jest wiersz Juliana Przybosia\n"Z Tatr" zawierający w sobie słynne "gromobicie ciszy".\nBędąc kwintesencją paradoksalności, oksymoron wyraża\n(„słodka zabójczyni”, „ciemne światła”, „niekończąca się sekunda”)\nprzez co wyraziście\nkumuluje przeciwności, tworząc nową jakość znaczeniową.\nCzęsto bywa tak, że oksymorony wchodzą do powszechnego użycia,\nbudząc przy tym mieszane uczucia.\nTakimi wyrażeniami są np. „wirtualna rzeczywistość”\nczy „poznańska obwodnica”.\nBędziecie na mnie głosować wbrew trąbom ciszy?\nW chrześcijańskiego boga nie wierzę, ale że 95% Polaków twierdzi,\niż wierzy, razem z nimi mam wolne w pracy.\nJak na razie nie udało mi się wykręcić od spędzania świąt\nu rodziców lub u teściów.\nWolę te u rodziców, bo miło przypominają mi dzieciństwo.\nA poza tym oni już pogodzili się z tym,\nże nie warto mnie namawiać na spacer do kościoła.\nAha, i świąteczne jedzenie mamy jest takie fajne!\nU siebie w domu nie ubieram choinki,\nchoć słucham polskich kolęd opracowanych przez\nWitolda Lutosławskiego (ale to z zupełnie innego powodu).\nLecz tak czy owak lubię te święta - po przesileniu zimowym\ndzień wreszcie zaczyna się wydłużać...\nUstawiam choinkę , na stole jest opłatek , sianko i łuski karpia.\nW gronie rodzinnym śpiewamy kolędy . Ci młodsi ze śpiewników niestety,\nstarsi, te których nauczyli się na\nlekcjach religii i w kościele. Ale śpiewamy tylko wtedy,\nkiedy wszyscy maja ochotę .\nBywały święta ,ze nie śpiewaliśmy.\nO sobie mówię ,ze jestem agnostykiem. Dlaczego więc te wszystkie tzw. „'obrzędy'”? Ano dlatego że kojarzą się\nz ciepłem rodzinnego domu, z jego aromatami, z bezpiecznym dzieciństwem , oczekiwaniem na prezenty...\nUważam, że legenda o żłobku i biednej dziecinie jest podobnie sympatyczna,\njak bajki o Królewnie Śnieżce czy Kopciuszku.\nOd małego miałam awers do choinki, rodzice zmuszali mnie do ubierania\ni strojenia drzewka, był to dla mnie przymus. Teraz jestem dorosła i cieszę się, że w moim\ndomu nie kultywujemy tej tradycji. Nie ma setek kilogramów żarcia, nie obdarowujemy\ndzieci i bliskich prezentami, nie siedzimy godzinami\nz rodziną w fałszywej atmosferze. Kiedyś\nzastanawiałam się czy Bóg obchodzi Boże Narodzenie\ni jestem pewna, że nie,\nponieważ On nigdy nie miał początku,\nani nigdy nie będzie miał końca.\nDo kościoła chodzę.\nReligię odrzucam, bo to (wiadomo) narkotyk dla ludu.\nAle pewne obrzędy czemu nie?\nJeśli pasują, nie odrzucam ich, obchodzę je po swojemu.\nBoże Narodzenie traktuję jako święta rodzinne.\nChoinka, śnieg, dekoracje na mieście, atmosfera ciepła rodzinnego\n- to wszystko powoduje, że witam je z chęcią i zadowoleniem.\nWigilię obchodzę w sposób tradycyjny, czyli bez mięsa.\nAle tylko dlatego, że to mi się\npodoba, że to inna jakość jedzenia, że jestem smakoszem.\nKolędy też lubię, są naprawdę piękne.\n*Wyboru dokonałem na kilku forach, zapisałem też jedną z prywatnych rozmów.\nA Wy, co sądzicie? Wciąż wierzycie w biblijną opowieść o noworodku,\nktóry nastał aby zmienić świat?\nZ nim obejdziecie te święta?\nNa Mikołaja zrobiłem sobie prezent,\npapierowe wydanie e-booka „Dzieci umierają rosnąc.”\nInny poeta, Romek Karwik z Bielska podsunął mi grafika z duszą\n(dziękuję p. Ewo!)\nz którym praca nad wydaniem nie okazała ani nieprzyjemna,\nWydany zbiór różni się nieco kompozycją od zrealizowanego\npozbawiłem go kilku słabszych wierszy, usunąłem te,\nktóre wydam w inaczej zebranym kolejnym tomiku.\nJuż przed końcem pracy okazało się, że w zbiorze nie ma wiersza „Pogodno”,\no którym napisałem wpierw kilka zdań we wstępie.\nPrzejrzałem biblioteki mojego komputera, zadzwoniłem\ndo mojej administratorki strony, zrobiłem\nmałą panikę wśród znajomych.\nZapraszając do lektury tomiku – cena 10 zł, można od dziś mailem składać zamówienia,\na pewnie Doris uruchomi mi wkrótce na „machomanii” okienko do sprzedaży\n- wnoszę do PT Moich Czytelników wielką prośbę:\nCZY KTOŚ Z WAS NIE MA MOJEGO WIERSZA „POGODNO”?\nMoże go komuś wysłałem?\nOddany wróci do matecznika, a pewnie z czasem\ndoczeka się wydania w kolejnym tomiku.\nNa znalazcę czeka zaś bezcenna nagroda. Chyba łatwo się domyślić, że jej nazwa\nPolak pije tanie wino i bije żonę*\nAzjaci znacząco się między sobą różnią.\nTak więc Chińczycy mają bardziej okrągłe twarze, podczas gdy Mongolczycy trójkątne,\nz wyraźnymi kośćmi jarzmowymi. Chińczycy mają bardziej skośne oczy.\nKoreańczycy też są różni i np. mają duże nosy, większe od innych.\nJeśli idzie o kolor skóry, to ludzie ci są wręcz brązowawi,\npodczas gdy pozostali są żółci\ni żółto –pomarańczowi.\nJapończycy różnią się od Chińczyków tym, że mają zupełnie inny kształt oczu i jaśniejszą karnację.\nPrawdę mówiąc, Japończycy mają oczy podobne\ndo postaci z komiksów mangi.\nMongolczycy są najwyżsi i najsmuklejsi,\na nogi mają proste, w odróżnieniu od Chińczyków,\nktórych nogi bardziej w łuk idą.\nJeszcze inni, a przy tym szczególnie niscy są Filipińczycy.\nPoza tym trzeba też pamiętać, że znacząco różnią się ich języki. Chińczycy mówią szybko i ostro,\nKoreańczycy inaczej, a Filipińczycy jeszcze inaczej.\nNatomiast jedynie akcentem i chińskimi naleciałościami rożni się\nmongolski w Mongolii i Mongolii Wewnętrznej.\nGeneralnie Azjatów łatwiej rozróżnić od Europejczyków,\nbo na naszym kontynencie\nnarody się nieco pomieszały.\nFilipińczyk z pewnością będzie transwestytą.\nJapończyk nosi zawsze aparat cyfrowy.\nChińczyk pojawi się w stożkowym kapeluszu,\na Koreańczyka rozpoznasz po grze komputerowej w ręku.\nMongolczyk natomiast przyjedzie toyotą land cruiser, otrzepie pył stepów\nz podkręconych w górę czubów oficerek, zagra na morin hur\ni przytuli ci dziecko, jak Matka Polka.\n(piszę o tym dokładniej, bo RP nie ma w Ułan Bator nawet konsulatu\ni niektórzy mogliby się pomylić)\n*z ankiety przeprowadzonej w Niemczech w 2009 r.\nKuba to moje wszystko\n(fragment wywiadu dla NZ z Grzegorzem Majzlem, muzykiem z Sosnowca, ojcem Kuby chorego na dystrofię mięśniową)\n(…)- Kuba był esencją Kompilacji od początku. W teledysku „Koncert” jest scena, kiedy twój syn klei samoloty. Tak jak ty to robisz. Jest między wami więcej takich podobieństw?\n- Jasne, że pamiętam nasze klejenie samolotów i plastikowych modeli aut, malowanie i robienie makiety dla zespołu Iron Maiden. O Kubie, zawsze myślałem w kategoriach jego osobowości i dowolności postrzegania świata. Kiedy miał 4-5 lat, siadał na plastikowym stołeczku, a ja po drugiej stronie otwartych drzwi. Na framudze opierałem materacyk z łóżka, kładłem się pod nim i rozpoczynaliśmy nasz teatrzyk - były tam historie wymyślone na poczekaniu i najdziwniejsze rekwizyty. Ale ta zabawa utkwiła w nas, bo do tej pory często ją wspominamy. Później były „kosiarki” -ha! z dużych klocków Wadera -budowaliśmy przedziwne moto - potwory, którymi ścigaliśmy się po mieszkaniu. Kuba wtedy jeszcze chodził.\nGadaliśmy też wtedy dużo o muzyce i nagrywaliśmy na taśmę magnetofonową nasze abstrakcyjne utwory muzyczne z podkładem perkusji na pudełkach po butach. I jeszcze grywaliśmy w ping ponga, mecze odbywały się na ławie w pokoju, a siatką były książki dobrane w zależności od sytuacji. Zresztą, ping pong jest do dziś naszą frajdą. Gramy namiętnie na turnusach rehabilitacyjnych, choć wygląda to inaczej, bo trzeba pod stół podłożyć kilka materacy, aby wózek Kuby podnieść do stołu. (…)\n- Choroba syna skłoniła Cię do zajęcia się problemami dzieci z dystrofią mięśniową. Powstała fundacja, cel dla którego z kolejnymi swoimi zespołami wciąż objeżdżasz Polskę. To już są setki… a może nawet tysiące koncertów?\n- To bardzo istotne, by mieć wsparcie, gdy masz tak poważny problem. Fundacja daje poczucie, że nie jesteś sam. Rodzice i dzieci jeżdżą na turnusy rehabilitacyjne i spotykają się tam w gronie osób o podobnych problemach. Dzięki temu można się wspierać wzajemnie, pomagać. Nie jestem w stanie powiedzieć, ile koncertów zagraliśmy przez cały ten czas dla dzieciaków, natomiast wiem jedno-wydarzenia te były absolutnie charytatywne i przyniosły wymierny efekt finansowy. Dziś ta działalność stała się częścią mojego życia, dla fundacji będę grał już zawsze.\n(więcej o Grzegorz Majzel Trio można się dowiedzieć na stronie\ni grudniowym numerze „Nowego Zagłębia”)\nSms z "Kambodży"\n„Choeung Ek to wielkie pole śmierci. Kawałki ciał wystają jak po oraniu.\nPo południu biuro zaplanowało shopping.\nObudził się popłoch\nże pora spać już więc Pójdę\nnie widziałem cię Dziś\nwspomnienia z wczoraj wybiedzone\njak tamte chachary Z Pogoni\nw przedmowie do antologii\nnie Wiem ilu poetów\nzabił naraz dwiema ledwie\npora na tatę Właśnie nadchodzi\nnie - będą tańce\nale tort Zapewne\nznów się będę cieszył Że żyje\nnieufny czujny i łasy Zerka\nukradkiem głodny I modny\nw potarganych lejcach pończoch\nWpierw jeszcze podglądał będzie Aż zza\npancernej szyby lat\nHalloween (a la Polones)\nNapadła mnie banda hallołinków,\nzakrwawione twarzyczki, puste oczodoły, wyrwane nosy:\n- Cukieeer, cukieeer!!!! Albo psikus!!!!\nA dwoch n*jwikszych zachrypniętymi barytonami dodało:\n- MOszE BYĆ PIWO…\nPoniewasz uwielbiam dzieci przYwalilem większemu aż mu poTTERowki spadly\nPIWO JES POD SZCZEGóLNą OCHRONą! A i tak zostalo ledwo pół skszynki.\nNa, po landrynce…\nPoranek z lekka zezowany\nBędzie dziś piękny jesienny dzień.\nWczoraj niby też taki się zapowiadał, ale ten dzisiaj… nie, ten dziś będzie o wiele piękniejszy.\nBardziej wieje i liście platanów kręcą piruety tak wytworne,\nże nie powstydziłaby się ich nawet Dancing Queen.\nJest za trzy dziewiąta i właśnie dochodzę do rynku.\nFontanny szaleją i rynek wygląda, jakby właśnie się wystroił na imieniny\n- Dzień dobry!- odkłaniam się sklepikarzowi\no wielkiej dyniastej głowie a la Abraham Lincoln.\nI jeszcze kątem oka widzę, że Delfina mocuje się\nz drzwiami La Maison Nucingen.\nAle nie, one są otwarte, po prostu zamiast je przyciągnąć wpychała je do środka budynku.\n- Czy pan słyszał o …? – pyta Julian Assange,\nale ja już go właściwie minąłem,\njuż jestem na wprost ruchomych drzwi Antoine’a,\nktóry pozdrawia mnie znad głowy pierwszego dziś Thomasa Cromwella.\nPrzed boczną bramą kościoła św. Tomasza powoli przesuwa się\nbmw doktora Hause’a,\nz zaułka wyłania się Benedykt XVI;\nwikary, co podobno był kiedyś proboszczem,\nale przegrał w karty dusze swych pobratymców Ślązaków.\nI jeszcze słyszę, jak szczęka klucz w drzwiach fotografa,\nSłychać „Barkę”, zaczynają grać kuranty.\n- Skacze pan czy idzie? - gdzieś z dołu świata pojawia się głos\nAlicji z Krainy Czarów.\n- A ty idziesz do szkoły czy może cię świnka osikała? – odpowiadam pytaniem na pytanie.\nI od razu odnoszę sukces, bo dziewczynkę jakby zamurowało.\n- Skąd pan wie, że mam Świnkę Za - morską? – pada w końcu ze słodkich usteczek. – Została\ndziś w domu, bo nie mam podwójnego siodła dla mojego Konia.\n- Zaraz, zaraz… który to Koń? Czy to czasem nie ten Koń od Pipi Langstrump?\n- To musi być niezwykła historia – przykucam i nasze nosy są teraz tete a tete. – Zupełnie jak\nta, gdy spotkałem małego Luke’a Skywalkera, a on poprosił,\nżebym mu narysował świnkę Peppę…\nI potem, kiedy ona zeszła z obrazka…\n- …tere fere! – Alcia wyciąga w moim kierunku drobną dłoń\nzaciśniętą w piąstkę. – Tere fere!\nWakacje się dawno skończyły i dorośli mają zakaz okłamywania dzieci!\n- I have a bad feeling about this,\nbyłem dziś na imieninach u prawdziwej damy\ndelikatnej i pięknej przy tym\nwięc nie było nic o rżnięciu\nza to mordy polskie były te same co dziesięć lat temu\ngrubsze łyssze i siwsze może tylko\nwidziałem tych ludzi w sytuacjach kiedy byli szmatami\nnie potrafię ich znieść\n(to wszystko siedzi w twojej głowie Bukowski\nnie potrzebujesz tego)\nSuplement do Paracelsusa\nBankiet z okazji stulecia przebiegł pod hasłem „Labor omnia vincit”*,\nktóre jest dewizą\nTowarzystwa im. Hipolita Cegielskiego.\nI choćby z tego powodu był tyleż huczny,\nco i pozytywistycznie gospodarny.\nPojawili się przyjaciele firmy - sekretarz stanu i poseł zarazem,\nwicemarszałek i wicewojewoda,\ntrzech starostów, trzydziestu sześciu prezesów i pół setki wiceprezesów.\nSamych odznaczeni wręczono czternaście,\na były jeszcze nagrody od firmy\ni oprawne w stylowe ramy dyplomy.\nW części artystycznej wystąpił kabaret, a po nim\nmłoda gwiazda z głosem prawie jak\nDo kotleta przygrywał już mniej znany zespół.\nAle raczej niezręcznie wybrano repertuar,\nbo kiedy rozbrzmiało Dżemu „W życiu piękne są tylko chwile”\nprzez twarz prezesa prezesów przemknął grymas niepokoju\ni przywieszone na piersi medale zadrżały.\nZdarzenie zauważył (a może jednak wymyślił, któż to dziś odgadnie?)\nprzypadkowo zaplątany na uroczystość poeta,\nco jedyny wyróżniał się brakiem choćby krawata.\nPoeta ów postanowił wesprzeć prezesa opowieścią,\njak niegdyś on sam próbował\nzmienić świat, a w podzięce podano mu cykutę.\nNiestety, ten marny swetrem człeczyna\nnie przepchał się przez tłum entuzjastycznych celebrantów\ni prezes nigdy się nie dowiedział, że zbyt wielka ilość trucizny\npotrafi wskrzesić niejedno nowe\n*praca przezwycięża wszystko\nTelefon zadzwonił za dziesięć szósta.\nZawsze w takich razach myślę, że to na pogrzeb,\nale do tej pory się myliłem.\nPo drugiej stronie odezwał się szwagier.\n- W nocy zadzwonili jacyś ludzie. Brat umarł. – wyjaśnił.\n- Masz jakiś ciemny garnitur do wydania?\n- P...omyślę – odpowiedziałem nie bez trudu i dopiero wtedy dotarło\nże on pyta o ubiór pogrzebowy. Odłożyłem słuchawkę i przez kilka minut\nprzewijałem obrazy ze swojego życia:\njego brat, on, chrześniacy, szafa z garniturami, ja, ja i jego brat, biała\nkoszula ze zbyt ciasnym kołnierzykiem,\nszwagier, siostra, ich potwory,\n- Coś się znajdzie – oddzwoniłem.\nPrzyjechał szybko, ledwie zaczęło szarzeć.\n- Jadę do roboty, wypiszę urlop i ruszam w drogę – machnął ręką.\n– Tam nie ma już nikogo z rodziny.\nNa podrywanych podmuchami czerwonych liściach wierżki\ntańczyło światło lampy znad drzwi.\nGarnitur był z trupa mego poprzedniego życia,\nprzywiozłem go dwanaście lat temu z Francji.\nAle był jedyny w swoim rodzaju, w zasadzie wciąż go lubiłem\ni żal było się rozstawać.\nBrata szwagra pewnie bym nie poznał\nOpowieść o niezamierzonym fałszerstwie*\nW 1864 roku,\nw wyniku upadku Powstania Styczniowego deportowano\nw głąb Rosji co najmniej\ntrzydzieści osiem tysięcy Polaków, z czego dwadzieścia\nznalazło się na Syberii.\nDwa lata później, w połowie 1866 r. wśród siedmiuset dwudziestu jeden polskich katorżników pracujących przy budowie drogi na południowych\nwybrzeżach jeziora Bajkał zrodził się pomysł zbrojnego buntu.\nZawiązano organizację pod nazwą Syberyjski Legion Wolnych Polaków.\nW nocy z 24 na 25 czerwca 1866 r.\nLegion przystąpił do walki.\nNiestety, powstańcom nie sprzyjały okoliczności. Polscy zesłańcy byli nad Bajkałem rozmieszczeni w 9 miejscach, z których najdalsze były od siebie oddalone o 200 kilometrów.\nNie wszędzie dotarła też wieść o rozpoczęciu powstania,\na tam gdzie trafiła\nspotkała się z chłodnym przyjęciem, bo zaledwie dwa miesiące wcześniej\nrząd rosyjski ogłosił amnestię na mocy której znacznie złagodzono\nzapadłe po powstaniu styczniowym wyroki.\nOstatecznie do boju stanęło tylko 250 powstańców.\nLegion składał się z 80-osobowego oddziału kawalerii oraz 70 strzelców\ni 100 kosynierów,\na jego przywódcami zostali weterani insurekcji 1863 roku.\nNaprzeciw tym siłom władze wyprawiły około tysiąca Kozaków\nwzmocnionych trzema setkami piechurów. Regularną armię wsparło pospolite ruszenie rosyjskich i chińskich osadników\noraz plemion buriackich,\nwśród których rozpuszczono fałszywe informacje,\niż zesłańcy planują rzeź miejscowej ludności.\nZaledwie cztery dni od rozpoczęcia buntu - 28 czerwca 1866 roku - Legion został rozbity i rozproszony w bitwie pod Miszychą. Po przegranej powstańcy podzielili się na mniejsze grupy\ni podjęli próbę ucieczki do Chin. W ciągu kilku tygodni\nwiększość z nich została wyłapana,\nlub sama się poddała, trzydziestu ośmiu poległo,\ndwunastu zmarło z głodu lub chorób,\na dwóch zaginęło na zawsze w tajdze.\nOstatni akt nieudanego powstania miała miejsce\nprzed sądem polowym w Irkucku,\ngdzie osądzono zarówno legionistów,\njak i tych zesłańców, którzy nie walczyli,\nale wcześniej zadeklarowali udział w walce.\n27 listopada 1866 r. rozstrzelano czterech najważniejszych przywódców powstania : Narcyza Celińskiego, Gustawa Szaramowicza,\nWładysława Kotkowskiego i Jakuba Reinera.\nSpośród sześciuset sześćdziesięciu ośmiu oskarżonych czterystu czterech skazano na różne kary - od dożywotniej katorgi przez zakucie w kajdany i chłostę do (zaledwie) dozoru policyjnego. Skazani umierali\nz godnością. Szaramowicz zdążył przed salwą plutonu egzekucyjnego krzyknąć: - Jeszcze Polska nie zginęła... !\nPo Syberyjskim Legionie Wolnych Polaków pozostała legenda. Oprócz Wielkiej Wojny Ojczyźnianej (II wojny światowej) było to bodaj najważniejsze wydarzenie zbrojne w historii Syberii. Wśród zesłańców innych narodowości – a zsyłano na Syberię narody całej wielkiej Rosji - żywe były opowieści o buntownikach, którym zamarzyła się wolność\ni pokonanie imperialnej władzy.\nTo o nich m.in. jest słynna pieśń katorżników, „Bradiaga”:\n„Przez pustkę za groźnym Bajkałem, Szedł człowiek, ostatkiem swych sił.\nW katordze rozkruszał on skałę... Zapomniał , kim jest i kim był.\nUcieka, a za nim trwa pościg, Z dniem każdym przybliża się doń.\n(w tłumaczeniu Jonasza Kofty)\n* Tę historię opowiedziała mi Aleksisa Iwanowna, rosyjska studentka z Irkucka, która\nw wakacje dorabia pilotując grupy turystyczne po Zabajkalu. Z Polakami Aleksisa rozmawia najczęściej w dwu językach równocześnie – z tymi starszymi po rosyjsku, a z młodszymi po angielsku. Aleksisa ma piękny, ciepły głos i dobrze się jej słucha. Ale w wersji angielskiej na jej opowieść nakładają się błędy językowe. Wszystko było dla mnie jasne dopóki polscy zesłańcy byli „katorżnikami”. Lecz kiedy nagle stali się „refugees” świat stanął na głowie.\nNiestety, Aleksisa dość często prowadzi także grupy z Korei, Japonii i USA…\nOpowieść przy piwie\nMeg generalnie poznała w USA Ariela, którego kocha, no po prostu go kocha!\nOna wtedy trochę sprzątała w NY,\nale potem od razu przeniosła się pod San Francisco,\nlepsza robota i bliżej do Ariela,\nbo on miał podobno pracować w sąsiednim miasteczku,\ndwie godziny jazdy, i mieli się widywać w weekendy…\nNiestety miłość była zbyt silna i po półtora - dwóch dniach Meg nie\nwytrzymała, rzuciła robotę i pojechała za Arielem.\nI tak się wprowadziła.\nAriel kochał Maggie równie silnie jak ona jego.\nTak silnie, że sprał ją już następnego dnia. Ale Meg tego nie zauważyła.\nZa to, że to Ameryka, zauważyła sąsiadka i zgłosiła na policję, więc Ariel trafił za kratki i nie wyszedł po oczekiwanych 24-48godzinach, gdyż okazało się,\nże jest w mieście znanym damskim bokserem.\nA do tego ma żonę,\nwłaściwie to nawet jeszcze drugą w innym stanie i obie niekoniecznie byłe i też prane wcześniej oraz później, zawsze z opcją, że „niech równo puchnie”, więc sprawa od razu w gazecie\ni w sądzie się rozwinęła…\nNiestety Ariel zostawił Meg bez pieniędzy, bo to co przywiozła „zainwestowałem malutka”.\nZa to czynsz nie był zapłacony i trzeba było się szybko wyprowadzać\nAle Meg kocha Ariela !...I tylko to się liczy!\nI ci, którzy jej mówili, że Arielowi źle z oczu patrzy i żeby go zostawiła, to źli ludzie byli!\nŹli ludzie, więc ona przeczeka, aż się wszystko wyjaśni, poczeka.\nSprząta tymczasem w San Francisco,\nbo pieniądze na kaucję i adwokata potrzebne przecież.\nI nawet teraz ma czas czasem, do dzieci pisze maile,\nbo Ariel miał w domu komputer.\nDzieci w Katosach siedzą.\nI są jak ona, bez kasy oczywiście...\nMamuśka się nie sprawdziła w tej Ameryce – opowiadają wieczorami\n– i zamiast zarabiać kokosy,\nsię zadaje z recydywą.\nA przy drugim piwie przypomina im się jeszcze,\nże Meg w starej robocie miała dwie czy trzy pożyczki,\nnawet jak się pieniądze z mieszkania po byłym pierwszym pojawiły.\nTe pożyczki podżyrowane przez z pracy koleżanki są,\nwięc teraz te koleżanki za nią, znaczy, za siebie już,\nbo już banki poprzenosiły te długi, oddają.\nI jaka jest na to twoja reakcja Meg, dzieci pytają,\nsię uczyć życia od niej uczą, a ona odpisuje:\ndobrze im, bo świństwa robiły!\nA R… ską, że z dzieckiem pokarało, to przecież wiadomo,\nże tak musiało być, że franca…\nCzyli radzi sobie Maggie w tej Ameryce,\nprawda, że radzi, że masakra,\nOpowieść przy winie\nCzytała właśnie o relatywnych absolutnych stymulatorach transgresywnych\noraz logice dyskursu we współczesnej psychologii, gdy poczuła,\nże musi go zobaczyć, poczuć.\nMoże chociaż przeczytać?\nWłączyła komputer, załogowała się i od razu uśmiechnęła - JEST!\nNiemal rzuciła się na słowa, chciała je pochłonąć,\n- A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? - spytał Krzyś.\nZatrzymała się, jakby umarła.\nNie mogła czytać dalej, nie chciała. Nie potrafiła nawet spojrzeć,\nco jest dalej...\nPowoli zamknęła pocztę, zapaliła papierosa, pomyślała, że to nie fair, żeby dziś,\nże nie chce wiedzieć, ze przecież mogłaby nie zajrzeć do poczty,\nWróciła po godzinie, już kiedy poczuła działanie prozacu.\nTym razem uśmiechała się do siebie z każdym kolejnym słowem, z każdą literą…\n- Posiedzę tu sobie i na Ciebie poczekam – odpisała.\n- Kiedy się kogoś kocha, on nigdy nie znika.\nw dep’m popadł – chciałoby się napisać z angielska,\nale kiedy widzę mój widżet pogody, boję się, że sierpień będzie podobny\ni po prostu zabraknie mi rymu nawet gdybym poszedł\nDziś, w przedostatni dzień lipca 2011 roku ze wstydem przypominam sobie moje nieodpowiedzialne wiersze m.in. o tym, że nie grilluję w upał\nz sąsiadem czy też o niemoich kotach co w nonsensopedycznym szale rzucają się do oczka wodnego by w pocie i bezmyśle\ndopaść do złotych ciał moich osobistych\nO depie (nie mylić z Depą Billaba, padawanką Mace’a Windu, chalactańską mistrzynią Jedi wybraną do Rady Jedi w okresie, gdy Republika pogrążona była w wojnie)\ndonoszą obecnie z Mazur, znad morza, z gór strzelistych i stołowych,\nz festiwali street –artowych i ze sfer rządowych\n(z tym, że stąd z innych powodów).\nDepresja jest też powszechnym stanem na ulicy Toteż,\nopowiada się o niej zarówno w poprzek, jak i wzdłuż. Nie chcę przez to uzasadniać odcięcia ucha white terierowi pod numerem 5c, ani niechcianej ciąży mecenas K.L.(cóż robić w deszcz, deszcz, deszcz…), ale z nakrywania folią malarską kabrioletu barchetta przelotne oberwania chmur imputują niewielkie oczka wodne,\ngdzie następnie bataliony batalionów i innych czapli wodnych rozsiewają żabi skrzek\nz czego rodzą się seryjnie i w huku piorunów miriady kijanek,\no ile w międzyczasie właściciel cabrio lub PT Słońce\nnie zrobią z tym tzw. porządku.\nByć może też owo prze – z nieba - lanie zapędza do komputerów\ni będzie z tego więcej prozy, poezji oraz superludzi po photoshopie.\nW każdym razie najpierw zaproszono mnie do udziału w konkursie im. Janusza Różewicza,\na następnie uznano mój udział za niezasadny\nz powodu nadmiernego dorobku,\na niejaki Umorusany wezwał mnie na Niecykliczny Konkurs Fabryczny\nw odsłonie zwanej RYMOWISKO.\nPonieważ z Umorusanym jesteśmy zakumplowani\n- raz przyznał mi wyróżnienie,\na następnie odmówił publikacji w tomiku - więc uwagę „będą zacni Jurorzy, bardzo przyjemne nagrody, w tym również 300zł” odebrałem jako próbę przekupstwa w skali poetyckiej szacowaną na osiem\n„Lipcopad, w deszcz popadł” - ma sznyt staropolski\ni pewnie mógłbym długo jeszcze pisać w tym guście,\nale za oknem akurat pada,\nwięc pójdę dla odmiany pomoczyć się w basenie czy innym jacuzzi,\nbo wody mi wciąż jakby mało,\na zwłaszcza zwłaszcza.\nPo wyjściu z basenu poddałem się pełnej uroku mżawce, podczas\ngdy niebo rozjaśniały mi błyskawice.\nLecz najprawdziwsze tornado rozpętało się po wejściu do domu.\nPierwszy podmuch był ciepły i niewinny:\nGdzie byłeś tak długo,\nBrynica, na której jednym z jej brodów powstała Czeladź,\nbyła dawniej nazywana także Brzennyczą, Braną, Brzeźnicą czy Brenicą. Rzeka stanowi prawy główny dopływ Czarnej Przemszy i ma niecałe 55 kilometrów długości.\nPłynie m.in. przez\nPiekary Śląskie, Czeladź (w której mieszkam), Siemianowice Śląskie, Katowice i Sosnowiec. Średniowieczne zapiski informują o siedliskach bobrów, które uniemożliwiały żeglugę.\nObecnie niemal dwóch wieków rzeka jest mocno zurbanizowana.\nW dokumentach z początku XX wieku można znaleźć informacje\no parowcu, który po niej pływał.\nZachowały się też zdjęcia kajaków i kąpiących się letników datowane na okres międzywojnia. Na rzece znajduje się historyczna granica Śląska\ni Zagłębia Dąbrowskiego,\nktóre historycznie i geograficznie jest częścią Małopolski.\nNa owym iluzorycznym pograniczu trwa obecnie coś\nw rodzaju małej wojny. Chodzi o to czym różni się Górny Śląsk\nod Zagłębia Dąbrowskiego, ale przede wszystkim jak\ni czym się różnią się mieszkający na Śląsku i w Zagłębiu ludzie.\nNa forach internetowych cytuje się i bez pobłażania krytykuje fragmenty śląskich wspomnień Kazimierza Kutza, jak choćby ten: "Mój świat lepiony był na model niemiecki, rządziła nim familijność i pracowitość. Po tamtej stronie królowało cwaniactwo, przekupstwo i donosicielstwo. I ten świat, w mundurach UB i garniturach partyjnych aparatczyków,\nwkroczył po wojnie na Śląsk i wdeptał go w ziemię".\nWspomina się i wypomina np. śląskich „tłumaczy gestapo”\nJeśli zdarzają się głosy stonowane, to niejednokrotnie nawołują one po prostu do zamknięcia się po swoich stronach Brynicy,\nw swoich lokalnych społecznościach.\nŚlązacy mają dziś problem czy i jakimi są Polakami.\n70 proc. spośród nich deklaruje „jestem Ślązakiem,\nale jestem też Polakiem”.\nDuża część Ślązaków deklaruje jedynie swoją śląskość,\nz jednoczesnym zastrzeżeniem,\nże nie są ani Polakami, ani Niemcami. A mniejsza, jak choćby przewodniczący Ruchu Autonomii Śląska (i już wicemarszałek województwa) Jerzy Gorzelik, stwierdza swoje przywiązanie do śląskiej tożsamości i równocześnie nie czuje się lojalna wobec\nI wreszcie ostatnią opcją, również skromną liczbowo jest stanowisko: „jestem Ślązakiem i jestem też Niemcem. Choć moją ojczyzną są Niemcy, jestem lojalnym obywatelem Rzeczpospolitej”.\nZ kolei Zagłębiacy mają się bodaj najgorzej od lat. Przepadły splendory\nz okresu gierkowskiego, z perspektywy województwa lewicowe władze zagłębiowskich miast już drugą kadencję są ledwie tolerowane.\nNie układa się współpraca organizacjom pozarządowym,\na jedyne zagłębiowskie czasopismo społeczno\n- kulturalne, „Nowe Zagłębie”\nz trudnych do zaakceptowania powodów\n(oceniono je podobnie, jak miesięcznik „Śląsk”)\nnie otrzymało dofinansowania na kolejny okres,\nco grozi upadkiem periodyku.\nże zbyt często używa się wyrazu "śląski” przy określaniu nazewnictwa różnych nowych instytucji w regionie i województwie.\nTrudno im pogodzić się z propozycjami nazwania przyszłej Metropolii „Silesia” inaczej niż śląsko-dąbrowską lub śląsko-zagłębiowską.\nA samo pojęcie „Zagłębiak” – nie dość, że wordowski podpowiadacz nie zna takiego słowa – rozgrywane jest co i rusz w walce o głosy wyborcze.\nI wszyscy tu pamiętają wypowiedź Kazimierza Kutza,\nże to Jordan; rzeka, która dzieli.\nWjeżdżając na most na Brynicy z jednej strony wjeżdża się na rowerze,\na z drugiej strony zjeżdża na „kole”.\nJak by na to nie patrzeć, to rzeczywiście może więc być Jordan.\nTylko po co to i komu?\nNajstarszym mostem na Brynicy był - opisany już w 1228 roku\n- „ ćwierćmilowy” most Gawła (Pons Gauli) przebiegający nad rozlewiskiem pomiędzy dzisiejszą Czeladzią, a Siemianowicami Śląskimi. Nazwa mostu nie jest jasna i istnieją co najmniej\ntrzy różne wersje jej powstania.\nJednak w każdej z tych wersji celem budowy mostu jest ułatwienie\nkontaktów mieszkańcom ziem śląskiej i małopolskiej.\nw swej naturze towarzyskie i beztroskie\ncałują sie chętnie i lekko\nwszędzie i z każdym\ngorzej nieco jest z ogórkami w słoikach\nramię w ramię ściśnięte\nżeby nie powiedzieć skwaśniałe\nbardziej są skore do uścisku rzeczowego\nna to wszystko ma jeszcze\nprzemożny wpływ cebula\nnawet wyczarowana spod ziemi\nnie daje się łatwo rozbierać\ni raz po raz doprowadza śmiałków\nPowszechny obowiązek szczęścia\nPrzed paroma jeszcze wiekami radość była zakazywana,\nteraz znaleźliśmy się na przeciwnym biegunie – stała się obowiązkiem.\nW sondażu pewnej francuskiej gazety 90 proc. pytanych przyznało,\nże uważa się za szczęśliwych.\nCzy to przypadkiem nie znaczy, że już wkrótce nikt nie odważy się przyznać,\nże czasem czuje się źle?\nJakąkolwiek drogę dziś nie wybierzemy – psychologiczną, fizykalną,\nchemiczną czy wirtulaną (w rozumieniu: komputerową) –\nwszędzie natrafimy na to samo, podstawowe założenie:\nszczęśliwość jest w zasięgu ręki,\na my powinniśmy jedynie wykorzystać\nto „pozytywne uwarunkowanie”.\n(tak choćby mówi lubiany wśród intelektualistów Dalajlama).\nże możemy siłą woli lub niewoli zapanować nad stanami umysłu,\nregulować nastroje, uczynić zadowolenie skutkiem\nDoszliśmy do miejsca, w którym uważamy,\nże musimy być szczęśliwi,\nsamoszantażujemy się groźbą utraty\nPisałem już o tym, to prawda. Acz nic się nie zmieniło i wciąż dostaję\n„niepoprawne” emocjonalnie maile.\nW nich na przykład takie zdania:\nZielono w głowie mam niestety z dawna.\nDziś substancje psychoaktywne pozwalają mi niektóre sprawy widzieć ostrzej,\na o niektórych na chwilę\nBierwiaczonek i telefon komórkowy\nNa majowe zakończenie sezonu w Art Cafe zaprosiłem\nArtystycznego przyjaciela, profesora lingwistę, który ma to do siebie,\nże zawsze mówi, co myśli,\nże i tak umrze, więc warto mówić, jak jest.\nKoncert wypadł na koniec dość długiego wieczoru,\na wtedy zawsze się boję,\nże moi goście nie wytrzymają, że wyjdą.\nW jakimś sensie tak było i tym razem,\nbyła faza zachwytu, była nasycenia\ni była pora, kiedy odjeżdżają prawie ostatnie autobusy.\nAle Bobi miał dobry dzień i śpiewał dalej. I kiedy doszedł do „Szmaciarza”\n(to już przebój, słyszałem w „Trójce”) znajoma malarka spytała,\nczemu nie było go w dniu jej prezentacji,\nNa koniec PP Bogusław (Profesor Poeta) wyciągnął świeżo wydane:\npłytę i tomik.\nW obu, po raz chyba pierwszy, prezentuje swoje rysunki.\nZe wstydem muszę się przyznać,\nże dopiero dziś, już wiele dni później,\nwreszcie je obejrzałem.\nNie chcę recenzować, zresztą pewnie nie umiałbym.\nAle za wierszem „Wszystko jest radiem”\n(wszystko i każdy jest radiem\nWszystko i każdy ma antenę\nWszystko i każdy odbiera\nTo co wszystko i każdy nadaje (…))\nmusiałem na chwilę się zatrzymać.\n„Przedstawiciel telefonii komórkowej tłumaczy rybom\ni innym zwierzętom morskim,\njak używać telefon komórkowy”\nKto się pokusi, by lepiej skomentować\nze Snów dręczących nieletnio\nspółka windykacyjna z o.o.\nzbankrutowana z powodu\nwyeksploatowania Do szczętu obywateli\nZ ręką proszącą u Wielkiego (UE)brata\ni premiekomornikiem co dzieli psi los\nbo miliony naszych\nZastanów się, zanim przepłacisz*\nJeżeli miarą zainteresowania poezją może być handel,\nto spieszę donieść,że mój e-bookowy tomik\n„Dzieci umierają rosnąc”\ntrafił na portale aukcyjne Ceneo.pl oraz Skąpiec.pl. Niestety,\nmożna go tam kupić niemal w cenie wydawnictwa,\nco być może przyczynia mi chwały,\nJednakże, spoglądając na to z innej strony,\nwarto rozważyć zakup, gdyż Macha z drugiej ręki\npowinien być równie atrakcyjny,\njak oryginalny, o ile tylko PT Czytelnik/czka\nzainwestował/a kiedyś na przykład\nw solidną drukarkę.\n- boć z zaoszczędzoną kwotą raczej poszaleć się nie da -\nwarto trochę jeszcze wysupłać i zagrać va banque,\nnp. kupić mi specjalny, kolorowy czy czerpany papier.\nI kończąc te męczarnie wydrukować,\ntak wypieszczonego, „całego” Machę,\n* Tytuł (wyjątkowo) nie jest mój. Wyszukany został dzięki Google\ni powtarzam go za\nitd. Itp., w każdym razie pl,\nczyli za jeszcze około 75 000\npodobnych polskich zwrotów reklamowych.\nOczywiście, gdyby pójść ostrzej w pop,\nlepsze byłoby „życie to handel”, które ma jakieś\n7 870 000 skojarzeń.\nJak Este Okot został Panem Bogiem\npoetów mojego miasta\nOd poklepywania - Este Okot uniósł się opowiadając– aż bolało mnie ramię!\nSzło o pomysł miesięcznika o kulturze,\nktóry miał promować twórców z caaaałego miasta.\nEste go wymyślił, a WSZYSCY ŚWIĘCI poparli.\nLecz kiedy doszło do zbierania funduszy\ndonatorzy zniknęli w katakumbach kopalń,\nmecenasi wyjechali na wielomiesięczne terapie,\na drukarze, wespół z dziennikarzami,\nzażądali pozaziemskich gwarancji.\nEste Okot poczuł, że traci zapał.\nLub, że za chwilę trafi na postronek.\nNa szczęście w jego życiu zagościła właśnie kolejna,\njak zawsze piękniejsza od poprzedniej,\nPo weekendzie pełnym Nieopisanego Rozedrgania\nSmycz, owszem, musiała być.\nAle cienka i trzymana w ręku jakby posłańca, bo Kuriera.\n- To nieważne, przecież będę pisał o kulturze – Este rozparł się dumnie\nw wizji fotela redaktora naczelnego.\n– O kulturze miasta, które opisywał już Żeromski.\nI wkrótce zaczął pisać. A także począł drukować. Oraz zamawiać recenzje.\n(Czasem, niestety, Ktoś jednak pociągał za smycz)\nMinęły trzy lata, a po nich przyszedł dzień,\ngdy każdy poeta w mym mieście wiedział już, kim jest Este Okot.\nOn sam zaś wiedział, że stał się lokalnym Panem Bogiem poetów.\nKiedy wczoraj, na spotkaniu w art cafe,\nprzystawiłem mu do piersi kara.. tfu! mikrofon\ni spytałem czy po tym, jak się udało,\nbywa, że czuje się małym Panem Bogiem,\nEste Okot się niestety nie przyznał.\nNie uwierzyłem. I wy też mu nie wierzcie.\nAle szanujcie Este.\nzapiski z maskarady\nz omnipotencji new age\nprzepisy rozdaję na życie w miłości\nwiem lepiej od ciebie\nktóry wiesz lepiej od tego co wie lepiej\nz seriali wyedukowany\nkrzyżówki z tychże rozwiążę wszystkie bez błędu\nprzykład stanowię współczesny ze wszystkiego\nantygonę i kreona pogodzę wbrew sofoklesowi\ndziecku przekażę lekcję taktu\na taktów różaniec zawieszę jezusowi na ustach\nwzgardzanym nie dam wyczuć wzgardy\nTomik Poezji "Dzieci Umierają Rosnąc"\nMój tomik poezji został wydany przez\nZainteresowanych zakupieniem tomiku zapraszamy TUTAJ >>\nWiele dobrego wydarzyło się w tym konkursie.\nNawet nie to, że w głosowaniu nazbierałem sms-ów\naż na trzecie miejsce.\nTo było oczywiście wyjątkowe i dziękuję tym, którzy mnie wsparli.\nAle bodaj największą wartością jest sympatia z jaką zetknąłem\nsię w trakcie jego trwania i po.\nKtoś opowiedział mi o dwudziestoletniej córce,\nktóra zaczytała się w blogu,\nktoś z obcego mi świata stwierdził, że jest pod wrażeniem,\njeszcze inna osoba niespodziewanie przyznała, że lubi mnie „poczytać” (choć stwierdziła także,\nże nie po drodze jej z mottem strony).\nByły też gesty mniej osobiste – propozycja współpracy\nprzy etiudzie dyplomowej studenta łódzkiej filmówki\ni zaproszenie bloga na e-czytnik.\nW swoim rankingu Kilmore Fisz - guru tego kawałeczka Internetu\n- uznał mego bloga za pewnego kandydata do wielkiego finału\n(z czym oczywiście się pomylił).\nHitem zaś jest wyznanie „nigdy nie nosiłam majtek na więcej\nniż jeden ze sposobów\ni pomysł, że można to zrobić inaczej jest odkryciem”!\nDziękuję za te wszystkie dobre zdarzenia i wciąż cieszę się nimi.\nPS. Gdyby ktoś chciał spytać, jak oceniam werdykt pani Katarzyny G. to chciałbym się uchylić od odpowiedzi słowami zwyciężczyni w tej kategorii, które – o ile pamiętam - brzmiały mniej więcej tak:\nO Boże, co ja mam powiedzieć…


Zostań w domu i przygotuj święta z dzieckiem - RMF 24\nZostań w domu i przygotuj święta z dzieckiem\nWtorek, 7 kwietnia 2020 (07:10)\nW cyklu naszych codziennych zabaw z dziećmi dziś kolejne zadania, które oprócz dobrej zabawy przygotują też Wasz dom na święta. Ozdabiamy jajka, tworzymy stroik, oraz trochę się razem poruszamy.\nPotrzebne nam będą: karton, wytłoczki po jajkach, sznurek, klej, nożyczki i umyte skorupki. Ewentualnie gotowe inne symbole wielkanocne. Np. kurczaczek czy zając. Z kartonu wycinamy koło, które starannie owijamy sznurkiem. Z wytłoczek wycinamy płatki kwiatów i je sklejamy. Wszelkie ozdoby, kokardki, kwiatki i skorupki przyklejamy. Po wyschnięciu, możemy już powiesić nasz wianuszek na drzwiach.\nZ taśmy dwustronnej wycinamy kółka. Przyklejamy je na biały karton. Potem po kolei odklejamy i starannie wypełniamy białą włóczką. Gdy grzbiet baranka będzie gotowy, wycinamy go i kładziemy na czarną kartkę. Z filcu lub kolorowego papieru wycinamy głowę, rogi i kopytka. Całość sklejamy i gotowe.\nUgotowane jajko smarujemy klejem i starannie obtaczamy w brokacie.\nZe starej gazety wycinamy cienkie paseczki. Klejem lub dwustronną taśmą przylepiamy je do ugotowanego jajka. Oryginalną pisankę możemy ozdobić kokardką choćby z wiórków, które służą często za wypełnienie paczek.\nTeraz pora na rozruszanie całej rodziny. Nie macie gotowych kręgli? Nic nie szkodzi. Wystarczą puste, plastikowe butelki po mleku, albo po innych napojach. Za kulę może posłużyć dowolna piłka.\nSPRAWDŹ: #Zostańwdomu - świąteczny zając, łapanie cienia i pachnące farby\nTagi:koronawirus, zostań w domu, dziecko\nNews#Zostańwdomu - odkrywaj emocje, prowadź śledztwo i wybierz się na bal\nNews#zostańwdomu – kolaż, latający smok oraz kółko i krzyżyk dla ambitnych. Nowe zabawy dla dzieci\nNews#Zostańwdomu - świąteczny zając, łapanie cienia i pachnące farby


Włamywacz zatrzymany na gorącym uczynku - Wiadomości - Komenda Miejska Policji w Częstochowie\nPatrol z Poczesnej uzyskał informację, że do jednego z niezamieszkałych domów w Zawadzie ktoś się włamał. Policjanci natychmiast pojechali na miejsce. Wchodząc na posesję, usłyszeli głośne trzaskanie dochodzące z domu. Zaraz potem zauważyli oparty o ścianę rower, a w drzwiach wejściowych wybitą szybę. Mundurowi byli pewni, że w środku jest złodziej i nie pomylili się. W środku znaleźli przygotowany do wyniesienia łup, a na strychu ukrywającego się 36-latka.\nMężczyzna był znany policjantom z wcześniejszych kradzieży i rozboju, za co już odbywał karę pozbawienia wolności. 36-latek kilka dni wcześniej również włamał się do tego domu, skąd wyniósł łup o wartości kilku tysięcy złotych.\nZ uwagi na to, że włamania dopuścił się w warunkach recydywy, teraz grozi mu kara pozbawienia wolności wyższa o połowę.


Maciej Wróbel, f1wm.pl 16.08.2020 21:59\nRelacje czterokrotnego mistrza świata z Ferrari od kilku miesięcy zdają się być mocno napięte, co szczególnie widoczne było podczas dwóch weekendów wyścigowych na Silverstone. Zrodziło to momentalnie plotki o możliwym zakończeniu współpracy Vettela z włoską stajnią jeszcze przed zakończeniem sezonu 2020. Sebastian Vettel zapytany na Silverstone o taką ewentualność stwierdził, że nie była ona w ogóle poddawana dyskusji. - Nie wiem, nie sądzę - powiedział Niemiec. - Nie rozważaliśmy czegoś takiego i nawet o tym nie rozmawialiśmy - dodał Vettel.\nMattia Binotto przyznał natomiast w rozmowie ze Sky Italia, że plotki o rychłym odejściu Vettela z Ferrari są "całkowicie nietrafionymi domysłami". - Nie ma ku temu żadnych podstaw - stwierdził Włoch. - Sebastian jest utalentowanym kierowcą, wiemy, na co go stać i nic tego nie zmieni. Nie ma żadnego napięcia i mamy ze sobą dobre relacje. Sebastian jest częścią rodziny Ferrari - podkreślił szef Ferrari. - Szanujemy siebie nawzajem, a nasz zespół będzie nadal udzielał mu wsparcia. Nie ma więc żadnego powodu, by choćby myśleć o tego typu zmianach w trakcie sezonu - dodał Binotto.\nDr Helmut Marko, doradca Red Bulla, przypomniał z kolei, że Vettel miał spore problemy ze zrozumieniem bolid również w 2014 roku - swoim ostatnim sezonie w Red Bull Racing. - Mieliśmy taki okres w sezonie 2014, kiedy Sebastian zmagał się z bolidem - stwierdził Austriak w wywiadzie dla Sport1. - Znaleźliśmy jednak źródło problemu i daliśmy mu nowe podwozie. Nagle stary Sebastian wrócił. W mojej opinii problem leżał tu w sferze mentalnej - dodał.\n- To, czego Sebastian teraz potrzebuje, to pojechać kilka dobrych wyścigów, by poprawiły się ogólne nastroje. Wtedy będzie musiał zdecydować, co będzie chciał robić w przyszłym roku. Czy zdecyduje się pozostać, czy też odejdzie? Myślę, że w tej sprawie nie padło jeszcze ostatnie słowo - zakończył Marko.


Ekologiczne Podpaski Higieniczne Ultra Extra Long, 8 szt. - Natracare\nEkologiczne Podpaski Higieniczne Ultra Extra Long\nWąska podkładka z dodatkową amortyzacją, ze skrzydłami\nObfite miesiączkowanie, doskonała na noc.\n8 podpasek na opakowanie\nKod kreskowy: 0782126003201\nEkologiczne podpaski higieniczne ultra extra długo ze skrzydełkami. Naturalne i chłonne wkładki ze skrzydłami do intensywnego miesiączkowania lub na noc, z dodatkową warstwą amortyzującą.\nZacznij korzystać się dziś\nP: „Jak używać skrzydełek na podpasce?”\nPodpaski Natracare ultra extra są wyposażone w skrzydełka. Przygotowując podpaskę do użycia usuń środkowy pasek papieru i przyciśnij stronę pokrytą klejem do bielizny. Następnie oderwij papier od skrzydełek, zawiń je pod spód klina i przyciśnij od spodu. Pomaga to utrzymać podpaskę w miejscu podczas użytkowania.\nP: „Czy podpaski ze skrzydełkami są lepsze?”\nWybór podpasek ze skrzydełkami czy bez sprowadza się do osobistych preferencji. Niektóre użytkowniczki wolą dodatkowe zabezpieczenie w postaci skrzydełek. Inne wolą zrezygnować z dodatkowej warstwy lub używanie podpasek bez skrzydełek jest dla nich bardziej komfortowe.\nP: „Jak utylizować podpaski ultra extra?”\nPodpaski ultra extra super\nDodatkowa wyściółka i skrzydełka – do średniego i silnego krwawienia


11.09.2018 r. portal wnp.pl opublikował artykuł po przedstawieniu wyników za I półrocze 2018 roku. MANGATA jeden z ważniejszych graczy w branży metalowej, może zaliczyć pierwsze półrocze do udanych. Holding zanotował 15 proc. wzrost przychodów i ok. 20 proc. wzrost zysku w stosunku do pierwszego półrocza 2017.\nWięcej na: https://hutnictwo.wnp.pl/mangata-holding-zyski-wzrosly-o-jedna-piata,330245_1_0_0.html\n21.04 w Parkiecie ukazał się artykuł przedstawiający firmy, które już opublikowały swoje przewidywania wyników w 2018 roku, ale wciąż stanowią one zdecydowaną mniejszość na warszawskiej giełdzie. Wśród sześciu przedstawionych firm znalazła się spółka Mangata.\nZ oczekiwań na 2018 rok wynika, że przychody przemysłowej spółki mają wzrosnąć o 12,5 proc., do 694,4 mln zł. EBITDA zwiększy się o 18,8 proc. i wyniesie 98,3 mln zł, a zysk netto spółka chce poprawić o 25,1 proc., do 51,4 mln zł.\nWięcej na: http://www.parkiet.com/Parkiet-PLUS/304219973-Spolki-celuja-w-poprawe-wynikow.html\n12.06.2018 r. portal PAP Biznes poinformował iż Mangata Holding utracił status akcjonariusza Techmadex S.A. z siedzibą w Warszawie w związku ze zbyciem całości akcji Techmadex.\n05.04.2018 roku bnkier.pl tuz po konferencji wynikowej opublikował artykuł dotyczący wyników Mangata w m2017 roku oraz prognoz i planów na 2018 rok. Poinformowano iż MANGATA w 2018 r. przeznaczy na inwestycje 75,2 mln zł. Dodatkowo spółka czeka na zgodę rady nadzorczej na budowę nowej odlewni za 100-120 mln zł. Prezes holdingu Leszek Jurasz poinformował, że rekomendacja zarządu dotycząca dywidendy za '17 będzie zbliżona do ubiegłorocznej, kiedy stopa dywidendy wyniosła 5 proc.\nPolski przemysł przeżywa jedne z najlepszych chwil w historii.\nWIG najwyżej w historii. Czekaliśmy na to ponad 10 lat.\nW oczekiwaniu na nowe prognozy.


Niemieckie wina i kuchnie świata… - Exu Magazine\nNiemieckie wina doskonale komponują się z potrawami kuchni azjatyckiej. To już w zasadzie truizm. Kuchnia azjatycka jest jednak pojęciem bardzo szerokim, sięga od kuchni tajskiej z powszechnie stosowanymi kokosami, po piekielnie ostre dania z chińskiej prowincji Syczuan, od klarownych aromatów japońskich, po ostre curry kuchni indyjskiej…\nAle do każdego rodzaju potrawy znajdzie się wśród win z niemieckich regionów winiarskich doskonały towarzysz!\nBogate aromaty i ostre klimaty\nWytrawne wino muskateller do potraw ze świeżym imbirem. Aromatyczne wino scheurebe do curry z mlekiem kokosowym. Doskonale pasują tu zresztą także dojrzałe wina. Jednakże mocne wina nie powinny towarzyszyć zbyt ostrym potrawom. Alkohol wzmacnia ostrość, jedzenie może stać się zbyt piekące. Do ostrych potraw polecamy raczej wina o niewielkiej zawartości alkoholu i wyczuwalnej słodyczy resztkowej – cukier działa na ostrość łagodząco. Słone potrawy – zalicza się do nich także sushi w sosie sojowym – dobrze komponują się z winami o żywiołowej grze słodyczy i kwasowości, na przykład z rieslingiem. Wytrawne Kabinety, półwytrawne Spätlese, Trockenbeerenauslese, wina lodowe, Winzersekty: wszystko z jednej odmiany winorośli, ale i jaka rozmaitość win, którą możemy znaleźć w Niemczech często w jednej winnicy. Nie stanowi zatem problemu dobranie odpowiednich win do wielodaniowego menu, nawet jeśli pochodzą od jednej tylko odmiany winogron, która może wtedy tym bardziej pokazać w pełni swoją wszechstronność. Goście najczęściej nie mogą uwierzyć w to, że wina mogą być tak różne.\nMały wysiłek, wielka przyjemność\nKiedy nie mamy ochoty na długie gotowanie, możemy błyskawicznie zorganizować wykwintną ucztę. Wystarczą trzy gatunki serów i dwa lub trzy typy wina. To daje w sumie sześć do dziewięciu kombinacji smakowych, które potrafią zaspokoić najwybredniejsze gusta. Łagodny ser miękki, pikantny ser twardy, ser pleśniowy, do tego na przykład riesling i spätburgunder, może jeszcze Trockenbeerenauslese – i naturalnie pieczywo!\nŁasuchów z pewnością uszczęśliwi połączenie wina z czekoladą. Wina o bogatej kwasowości świetnie pasują do czekolad o niewielkiej zawartości lub w ogóle pozbawionych kakao (np. rieslingi do białej czekolady). Im wyższa jest zawartość kakao w czekoladzie, tym bogatsze w garbniki może być wino czerwone. Aromatyczne czekolady (zawierające na przykład owoce) stanowią razem z aromatycznymi winami (Gewürztraminer, muskateller, scheurebe) istny poligon doświadczalny, niekiedy komponują się doskonale, a innym razem wcale. Ale jeśli odkryjemy akurat sensacyjne połączenie… będzie to deserowa petarda!.\nOgólna zasada: lekkie (nietłuste) potrawy do lekkich win o niskiej zawartości alkoholu, delikatne aromaty w potrawach wymagają łączenia z subtelnymi, eleganckimi aromatami w winie. Do potraw tłustych, ciężkich, suto przyprawionych należny natomiast podawać treściwe, bogate wina o silnie wyrażonych nutach owocowych, winifikowane w beczkach typu barrique lub w określonych przypadkach także wina słodkie. Wyraziste wina słodkie (typu Beerenauslese, Trockenbeerenauslese oraz wina lodowe) są wyjątkami wyśmienicie komponującymi się z deserami lub serami o intensywnym smaku (np.: serami pleśniowymi). Tyle teorii!\nA w praktyce jednak zawsze decydują indywidulane preferencje!.\nczekolada, dojrzałe wina, exumag, kuchnia, kuchnia azjatycka, niemieckie wina, ostre przyprawy, przyprawy, smaki świata, winorośl\nDziś z winem zabieram Was do malowniczej krainy, która na cały świat...\nPoprzedni artykułMcClane przeciw wszystkim, czyli planszowe “Die Hard”\nNastępny artykułSztuczna inteligencja zyska prawa do własnych patentów?


Lato w środku zimy! Tysiące motyli monarcha - meksykańskie góry - jaskinie - starożytne miasta - tequila - gorąca plaża pod palmami - Acapulco!\nMEKSYK Monarcha - Lato w środku zimy!\nMexico City - Teotihuacan - Guadalupe - Tula - Valle de Bravo - Taxco - Cacahuamilpa - Acapulco\nTysiące motyli monarcha lecą 4000 km z Kanady do Meksyku by przezimować w ciepłym klimacie.\nMy przelecimy 12000 km by zanurzyć się w chmurze kolorowych piękności. Zobaczymy największe miasto świata, odwiedzimy starożytne ruiny i miejsca mocy, zobaczymy cudowny wizerunek Matki Boskiej z Guadalupe, powędrujemy górskimi szlakami, zobaczymy piękne kolonialne starówki, a na koniec wygrzejemy się w tropikalnym Acapulco!\nCena: 7900 zł + 900 USD\nWpłaty na imprezę dokonywane są w następujący sposób:\n1 rata 1000zł przy zapisie\n2 rata 3900zł do 12.11.2021\n3 rata 3000zł do 12.01.2022\nKwotę dolarową 900 USD będzie zbierał pilot po przylocie do Meksyku.\nZbiórka na lotnisku Chopina w Warszawie. Przelot do Mexico City z przesiadką. Przejazd do hotelu. Zakwaterowanie. Znajdziemy się w samym sercu starożytnego Imperium Azteków, a obecnie największego miasta na świecie. Nocleg\nWycieczka do starożytnego Teotihuacan – „miejsca, gdzie rodzą się bogowie”. Położone ok. 50 km od stolicy było największym miastem prekolumbijskiego Meksyku, zamieszkałym przez 100-200 tys. mieszkańców i jest obecnie jednym z najważniejszych zabytków na świecie. Zobaczymy tam m.in. Cytadelę ze wspaniałą świątynią Quetzalcoatla, 4 km Aleję Zmarłych, po 365 stopniach wejdziemy na ogromną Piramidę Słońca oraz zobaczymy panoramę miasta z Piramidy Księżyca. Wracając do miasta Meksyk odwiedzimy bazylikę Guadalupe – najważniejsze w Ameryce Łacińskiej sanktuarium Matki Boskiej. Nocleg\nZwiedzanie Meksyku, korzystając ze sławnego metra. Muzeum Archeologii i Antropologii. W okolicy Zocalo zobaczymy wspaniałą katedrę i pałac prezydencki gdzie znajdują się piękne murale Diego Rivery. Templo Mayor – pozostałość dumnego Tenochtitlan - bilety na metro i bilety wstępu po stronie uczestników. Wieczorem na Plaza Garibaldi posłuchamy muzyki mariachi i napijemy się tequili. Nocleg.\nWycieczka do Tuli, starożytnej stolicy imperium Tolteków. Znajdują się tu sławne, olbrzymie posągi. Powrót do miasta Meksyk. Nocleg.\nPrzejazd do Valle de Bravo, uroczego miasteczka, położonego nad pięknym jeziorem, otoczonym górami. Zakwaterowanie, spacer po mieście. Jest to centrum aktywnej turystyki i sportu w przepięknej górskiej scenerii. Pobliskie góry wybrały sobie motyle monarcha (Danaus plexippus), które każdego roku lecą 4000 km z Kanady by spędzić tu zimę. W tym czasie można zobaczyć majestatyczne drzewa iglaste oblepione tysiącami efektownych, barwnych motyli. Znaleźć się w chmurze latających piękności to niezapomniane przeżycie! Nocleg.\nWycieczka do rezerwatu motyli. Jedyna okazja by zobaczyć tak niezwykłe widowisko! Powrót do miasteczka, nocleg.\nWycieczka fakultatywna do wyboru. Wędrówka po okolicznych szlakach ze wspaniałymi widokami, wodospady, paragliding, kajak, rappel, wspinaczka skałkowa itp. Czas wolny, nocleg.\nPrzejazd do Taxco, meksykańskiej stolicy srebra, pięknie położonej w górach. Spacer po mieście, efektowny kościół Santa Prisca, zakupy w licznych sklepach ze srebrem, degustacja pozole. Nocleg.\nWycieczka do ogromnych jaskiń Cacahuamilpa - najwyższa sala ma 82m wysokości. Odbędziemy 4-kilometrowy spacer w podziemiach, w królestwie niesamowitych formacji skalnych. Dla chętnych jest możliwość przejazdu na linie ponad kanionem (ziplining), zjazdu na linie (rappel) oraz wspinaczki skałkowej w pięknych okolicznościach przyrody.\nPowrót do Taxco - spacer po mieście, wieczorne dzielenie się wrażeniami przy dobrym piwie lub szklaneczce margarity. Nocleg.\nPrzejazd przez góry Sierra Madre do Acapulco nad Pacyfikiem, zakwaterowanie. Wieczorem idziemy do La Quebrada zobaczyć jak dzielni meksykańscy chłopcy skaczą z wysokiej skały do oceanu, co uwiecznił w swoim filmie sam Elvis Presley. Piękny, ciepły wieczór pod palmą, szum fal, meksykańska kuchnia i drinki. Nocleg.\nCzas wolny na odpoczynek, plażowanie, kąpiel w ciepłym oceanie, spacery po Acapulco albo wycieczka fakultatywna statkiem po zatoce Acapulco. Zabawa, meksykańska kuchnia, egzotyczne drinki w gorącym klimacie.. Nocleg.\nOdpoczynek w Acapulco, plażowanie. Dla chętnych fakultatywna wyprawa na połów merlina. Pożegnanie tropików i Pacyfiku. Nocleg.\nCzas wolny. Około południa przejazd do miasta Meksyk. Nocleg.\nZwiedzanie centrum Meksyku - w zależności od wolnego czasu. Zakupy. Po południu przejazd na lotnisko i wylot do kraju.\n- Przelot na trasie Warszawa - Mexico City - Warszawa\n- Opieka licencjonowanego Pilota Wycieczek.\n- Uczestnicy grupowych imprez są ubezpieczeni w AXA Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji S.A. Przedmiot i suma ubezpieczenia zagwarantowane przez BT Gaudeamus:\n- Całkowity transport w Meksyku (transfery pomiędzy poszczególnymi miejscowościami oraz transport lokalny wynikający z programu imprezy , autobus, TAXI , BUS)\n- Noclegi (pokoje 2-3 osobowe najczęściej z łazienkami).\n- Organizacja wycieczek fakultatywnych, dodatkowo płatnych - cena usług zależy od ilości chętnych - ceny wycieczek podane w "cennych informacjach" skalkulowane są przy minimum, określonym przez Pilota Wycieczki na miejscu jej organizacji.\nWalutą uniwersalną jest USD, wymieniamy na peso meksykańskie i posługujemy się głównie gotówką, w niektórych sklepach i supermarketach można używać kart płatniczych;\nWarto mieć kartę do wypłat z bankomatu ponieważ nie zawsze można wymienić pieniądze , a bankomaty są wszędzie. Przydaje się też karta kredytowa do niektórych płatności i jako zabezpieczenie na wypadek nieprzewidzianych wydatków.\nW sumie 1000-1200 USD\nPoniżej przedstawiamy ramową kalkulację kosztów, z którymi należy się na pewno liczyć.\nWycieczki w programie, na które pilot zbiera kwotę dolarową, po przylocie:\n2) Zwiedzanie miasta Meksyk, transport metrem\n4) Valle de Bravo – zwiedzanie miasta\n5) Rezerwat motyli monarcha\n6) Zwiedzanie Taxco\n7) Jaskinie Cacahuamilpa\n8) Acapulco La Quebrada skoczkowie + rejs po zatoce\nOk. 300 USD\nWg powyższego programu to kwota ok 40 USD\nDodatkowa aktywność w Valle de Bravo (20-50 USD)\nAcapulco - wyprawa na marliny (ok.60USD)\nKażdy uczestnik musi posiadać paszport ważny co najmniej 12 miesięcy od daty planowanego wylotu z Meksyku.\n) Wirusowe zapalenie wątroby typu A i B\n) Błonica i tężec\nCovid19 - Obecnie Meksyk nie wymaga testów ani szczepienia, na miejscu należy zachować ostrożność, używać maseczki.\nPlastry opatrunkowe, woda utleniona + gaziki do dezynfekcji, tabletki przeciwbólowe, tabletki przeciwbiegunkowe, np. smecta, nifuroksazyd (tabl.), loperamid; płyn lub olejek do opalania z filtrem x 2 (jeden słabszy drugi co najmniej „30”), spray na komary ,chusteczki mokre ,amol, aviomarin; dobrze mieć jakiś antybiotyk na wypadek przeziębienia, tabletki na ból gardła, nie wolno zapomnieć o środkach do dezynfekcji niewielkich zadrapań czy skaleczeń oraz o plastrach.\nW czasie naszej imprezy większość czasu spędzimy bardzo aktywnie na różnych wysokościach i w różnych strefach klimatycznych. W związku z powyższym prosimy aby każdy z ewentualnych uczestników skonsultował się przed wyjazdem ze Swoim lekarzem celem ustalenia możliwości uczestnictwa w wyjeździe.\nBędziemy przebywać dużo na bardzo silnym słońcu, należy zabrać odpowiednie kremy z filtrem.\nŚrodki przeciw komarom.\nNajlepszym rozwiązaniem będzie torba na kółkach oraz mały plecak - bagaż podręczny.\nWarto też mieć dodatkowy plecaczek lub torbę na wycieczki dzienne do zabrania wody i sprzętu foto.\nJeśli chcecie Państwo zabrać grzałkę to trzeba pamiętać, że napięcie w sieci wynosi 110V więc polskie grzałki nie będą działać lub będą podgrzewać o wiele wolniej.\nKrótkie spodnie, długie spodnie (2 szt.), buty turystyczne - zwykłe "adidasy", sandały, klapki pod prysznic, koszulki - krótki i długi rękaw, bielizna, polar lub ciepły sweter ,lekka kurtka, ponczo na deszcz, okulary przeciwsłoneczne i czapeczka, stroje kąpielowe, ręcznik\n110 V gniazdka typu amerykańskiego (dwa płaskie równoległe bolce)\nWspółczesne urządzenia działają przy napięciu 110-230V ale do gniazdka będziemy potrzebować\nPrzez kilka dni doliną Marsyandhi pomykamy, Wzajemnie swoje siły oceniamy. Mijamy pola ryżowe, stoki bogatej roślinności, Małe dzieci, dorosłych – pełnych życzliwości. Pniemy się wąską dróżką przez urwiska, znów nowa siklawa... Wybrane fragmenty refleksji z Nepalu, autorstwa Uczestnicy Wyprawy 1 zapewne pod redakcją Janiny


NAPROKSEN w ciągu godziny obniża o 82% ilość wirusów w płucach - badanie naukowe. - PSNLIN\nStrona główna / Artykuły / Profilaktyka i leczenie / NAPROKSEN w ciągu godziny obniża o 82% ilość wirusów w płucach ...\nAutor: lek.stom. Ewa Bzymek\nNAPROKSEN w ciągu godziny obniża o 82% ilość wirusów w płucach - badanie naukowe.\n- łącząc się z RNA wirusa rozpoczyna proces replikacji materiału genetycznego i namnażanie wirusa.\n- aktywuje kaskadę cyklooksygenazy (COX) zwiększając stan zapalny i burzę cytokinową\n- hamuje odpowiedż immunologiczną organizmu,przez blokowanie odpowiedzi interferonu (substancji przeciwwirusowej)\n- przyspiesza śmierć zainfekowanej komórki.\nNAPROKSEN natomiast łącząc sie z białkiem N blokuje je i utrudnia połączenie z łańcuchem RNA - uniemożliwia podjęcie funkcji.\n- przeciwwirusowo - hamuje replikację/ namnażanie\n- zmniejsza ogólny stan zapalny - hamuje kaskadę cyklooksygenazy i innych mediatorów zapalenia np interleukin\n- chroni nabłonek dróg oddechowych - oskrzeli\n- hamuje niekorzystne działanie wirusa na odpowiedż ukladu immunologicznego,czyli organizm zyskuje możliwość naturalnej obrony przed infekcją wirusową: odzyskuje sprawnośc odpowiedzi nieswoistej.\nBadanie wykazało ponadto, że podczas zastasowania Naproksenu, po godzinie od podania leku, ilość wirusa w zakażonych próbkach nabłonka oskrzelowego spadła o 73-82%.\nReasumując,w badaniu wykazano,że naproksen ma bezpośrednie działanie przeciwwirusowe na replikację SARSCov-2 i, co ważne chroni nabłonek płuc przed uszkodzeniem wirusowym działając silnie przeciwzapalnie. Białko N wirusa SARSCov-2 to najliczniejsze białko strukturalne i to ono jest dobrym celem dla leków przeciwwirusowych,a takie właśnie działanie wykazuje NAPROKSEN.\nryc,budowa wirusa SARSCov-2 ,zródło prosci-inc.com Sławomir Kała\nOpracowała lek.stom. Ewa Bzymek\nNadesłane do PSNLiN świadectwo wyleczenia z Covid-19 przy zastosowaniu Naproksenu.\nnazywam się Mirosław Zalewski. Mam 69 lat i mieszkam w Gdańsku. 08.11.2021 r. wraz z żoną Danutą poczuliśmy się tak, jakby zaatakowała nas grypa. Lekkie "drapanie" w gardle, stopniowy nasilający się kaszel, ból mięśni, kości, a nawet bardzo zwiększająca się wrażliwość skóry. Z każdą godziną objawy się nasilały. Po kilkunastu godzinach przyszły dreszcze, pocenie i temperatura 37,2 ⁰ C. Byliśmy przekonani, że złapaliśmy grypę, chociaż gdzieś w podświadomości przewijała się myśl, że może to być najmodniejsza choroba świata - Covid-19. Ponieważ w przychodni rejonowej nikt przez długi czas nie odbierał telefonu, zaproponowałem lekarza przyjmującego prywatnie, z którego wizyt kilka razy już korzystaliśmy przed ogłoszeniem zarazy. Niestety, lekarz odmówił przyjazdu z uwagi na brak przyjętych przez nas szczepień. Ponieważ stan się pogarszał, postanowiliśmy wykonać testy na C19. Po skontaktowaniu się z Sanepidem pojechaliśmy samochodem (półprzytomni) do punktu testowego przy UG. Wieczorem otrzymałem informację SMS, że jesteśmy ,,dodatni". Telefony które dotychczas milczały rozdzwoniły się. Dzwoniono i z Warszawy, i z Chojnic, i z Gdańska, wszystkie z komunikatami informującymi o tym, że jesteśmy zarażeni, objęci izolacją, i że będziemy kontrolowani przez policję czy nie opuszczamy miejsca izolacji. Żadnego telefonu od lekarza lub z przychodni z pytaniem jak się czujemy i co dalej robić. Ponieważ czuliśmy się coraz gorzej, zbadałem saturację pulsometrem. Ku mojemu przerażeniu żona miała 81, ja 91. Byłem przerażony ale jednocześnie zdesperowany, że się nie poddam. Dostałem od córki telefon (dzieci nas bardzo wspierały nie mogąc się z nami spotkać) i zamówiła teleporadę z lekarzem w Warszawie. Lekarka wysłuchała informacji, przepisała krople do nosa i zasugerowała żeby zgłosić się do szpitala jak będzie gorzej. Ponieważ jestem bardzo wielkim zwolennikiem wszelkich niezależnych ruchów wolnościowych i od początku zawiązania się Polskiego Stowarzyszenia Niezależnych Lekarzy i Naukowców byłem wielkim sympatykiem popierający i obserwującym każde wystąpienie jej członków i założycieli, każde spotkanie, każdą konferencję, postanowiłem wejść na stronę www.psnlin.pl, ponieważ na Facebooku jest zawieszona i nieaktywna (strona PSNLiN została w bezprawny sposób usunięta przez FB - przyp. red). Modląc się do Pana Boga o pomoc, znalazłem na stronie informację o zbawiennym badaniu przez Szwajcarów NAPROKSENU jako leku na tę specyficzną grypę+.\nNatychmiast poprosiłem dzieci, żeby mi kupiły i dostarczyły ten lek. Okazało się, że dostępny jest na receptę. W sprzedaży bez recepty jest, ale w mniejszych dawkach. Oczywiście wykorzystałem tę oczywistą głupotę decydentów farmaceutycznych, bo żeby zwiększyć działanie można wziąć więcej mniejszych dawek, a efekt ten sam. Tak też zrobiłem. Postanowiłem zostać doświadczalnym szczurem i na sobie sprawdzić działanie leku, żeby móc przede wszystkim ratować żonę. I.....stał się cud. Po 1 - 1½ godzinie poczułem się lepiej, kaszel bardzo osłabł, wróciła energia i po 5 godzinach minęła słabość. Natychmiast zastosowałem to u żony, modląc się żeby pomogło. Boże.....reakcja na lek jak w szybkim filmie nagrywającym rozwój roślin.\nPo 1-2 godzinach żona już się nie dusiła kaszlem. Po 3 godzinach zasnęła mocnym snem dwugodzinnym, przerywanym słabym kaszlem. Po 5 godzinach poprosiła o ziemniaki z masłem. Był to pierwszy posiłek od 3 dni. Minęły 4 dni, a my zdrowi. Mi wszystko ustąpiło. Saturacja 97-98, a małżonka saturacja 91-92, kaszel mokry odrywający się, noce przespane. Jeszcze słaba, bo jednak musiała mieć mocno zajęte płuca, a na wszystko potrzeba czasu. Po 24 godzinach żona usiadła na łóżku i powiedziała płacząc: widzisz kochany, co za skurwysyny ( to o rządzących i lekarzach rządowych) jest lek a oni nic nie mówią o tym ludziom..... tylko szczepić i szczepić.\nJestem przeszczęśliwy. Izolację z żoną mamy do 27.11.2021r., do godz. 17.00. Dziękuję Panu Bogu, że czuwał nad nami oraz że w takim momencie pokierował mną do wejścia na Waszą stronę kochani niezależni lekarze, i że była tam informacja o nowych badaniach nad lekiem Naproxen. Bogu powierzam swoje życie i los, natomiast tylko Wam mogę powierzyć moje zdrowie i życie w opiekę lekarską. Jeżeli są w Gdańsku lekarze z PSNLiN, których można wybrać i zapisać się do któregoś jako lekarza rodzinnego bardzo proszę o kontakt. Kocham Was. Niech Bóg czuwa nad Wami, Waszą pracą i Waszym zdrowiem.\nArtykuł edytowany: 8 stycznia 2022


Kwestie finansowe - e-corgi.pl\nNiewątpliwie usługi finansowe stanowią niezwykle szeroki zakres i obejmują wszelkie usługi o charakterze inwestycyjnym, kredytowym, płatniczym, bankowym, emerytalnym bądź też ubezpieczeniowym. Dla przeciętnego człowieka to może być skomplikowane zagadnienie, zatem bardzo często potrzebuje w tym zakresie pomocy. Usługi finansowe bywają różnego rodzaju. Doradca finansowy zazwyczaj udziela pomocy, a także podpowiada, w co zainwestować, jaki kredyt mieszkaniowy wybrać. Poza tym może zarządzać czyimiś pieniędzmi poprzez fundusze inwestycyjne oraz rachunki inwestycyjne. Tym bardziej że usługi finansowe są przeznaczone zarówno dla osób fizycznych, jak i przedsiębiorstw. Tak więc, gdy ktoś poszukuje konkretnego rozwiązania w kwestiach finansowych albo ma poważne wątpliwości, co zrobić, może oczywiście skorzystać z pomocy, jaką oferują powszechnie usługi finansowe. Tylko trzeba dobrze wybrać doradcę, ponieważ jeśli trafi się ktoś niekompetentny, narobi więcej szkody, niż pomoże. A przecież nie o to w tym wszystkim chodzi! Ponadto można skorzystać z możliwości, jakie daje internet i samemu się dokształcić w tej dziedzinie, jeśli ktoś ma dosyć w sobie cierpliwości. Coś z pewnością można wybrać.


Dofinansowanie dla dwóch przedszkoli w Gminie Puck. Nowe place zabaw i zajęcia terapeutyczne — Portal i Telewizja Kaszuby24\nasian dating in louisiana blinds dating dating site for hoarders\nStrona główna informacje z regionu Dofinansowanie dla dwóch przedszkoli w Gminie Puck. Nowe place zabaw i zajęcia...\nDofinansowanie dla dwóch przedszkoli w Gminie Puck. Nowe place zabaw i zajęcia terapeutyczne\nPrzedszkole z Łebcza oraz przedszkole integracyjne w Darzlubiu otrzymały dofinansowanie w ramach środków z Regionalnego Programu Operacyjnego dla województwa pomorskiego. Łączna kwota dotacji to blisko milion złotych. Środki przeznaczone zostaną na doposażenie obiektów oraz podniesienie jakości kształcenia.\nDofinansowaniem objęte zostały dwie placówki z terenu gminy Puck: przedszkole w Łebczu oraz przedszkole integracyjno-terapeutyczne w Darzlubiu. Umowę w tej sprawie podpisał z przedstawicielami placówki marszałek województwa pomorskiego.\n-Bardzo nam zależy, aby nowe miejsca w przedszkolach tworzone były szczególnie na terenach wiejskich — mówił marszałek województwa pomorskiego Mieczysław Struk — Umożliwia to powrót młodych mam na rynek pracy. Bardzo cieszę się, że ta inwestycja mogła zostać zrealizowana na terenie gminy Puck.\nŁączna kwota dofinansowania wynosi 980 tysięcy złotych. Otrzymane środki mają zostać przeznaczone na utworzenie sali korekcyjnej, lekcje języka angielskiego, czy zapewnienie zajęć z logopedą oraz psychologiem. Dofinansowanie zostanie także przeznaczone na dalszą edukację nauczycieli i opłacenie studiów podyplomowych.\n-W ramach dofinansowania utworzone zostaną kolejne miejsca w przedszkolach — opowiada Krystyna Gierwatowska, współwłaściciel obu przedszkoli. – Środki mają pozwolić także na poprawę kwestii zdrowotnych, m.in. zajęcia na basenie, indywidualne zajęcia rehabilitacyjne, korekcyjne. W ramach wyrównania szans dla dzieci z obszarów wiejskich placówki zostaną doposażone m.in. w tablice interaktywne, oprogramowanie edukacyjne czy place zabaw.\nW obu przedszkolach łącznie uczęszcza ponad 60 dzieci. W placówce w Łebczu pozostało jeszcze kilka wolnych miejsc.


Niedziela.pl - Artykuł - Prymas Tysiąclecia po Bogu najbardziej kochał Polskę\nPo Mszy św. uczestnicy liturgii przeszli do grobu kard. Stefana Wyszyńskiego, gdzie odmówili modlitwę o jego beatyfikację i odśpiewali Apel Jasnogórski.\nW rocznicę urodzin Prymasa Tysiąclecia, którego – jak powiedział św. Jan Paweł II – Pan Bóg daje raz na tysiąc lat, gdy jego proces beatyfikacyjny jest już w zaawansowanej fazie, warto zastanowić się nad przesłaniem Prymasa do współczesnych Polaków. - Na pewno powiedziałby nam, że miłość jest najważniejsza, ale miłość bez prawdy właściwie nie jest miłością. Bo Kardynał wiedział, że bez prawdy nie ma życia społecznego. Czasem był jeszcze wyrozumiały wobec tych, którzy nie żyją w prawdzie, nie mówią prawdy i jej nie czynią. Ale w sytuacjach najważniejszych wypowiadał zdecydowane: non possumus – powiedziała w rozmowie z „Niedzielą” prof. Krystyna Czuba, medioznawcza, wykładowczyni WSKSiM w Toruniu.\nTo „non possumus” Prymasa nie było jednorazowe. Wiele razy wypowiadał je z ambony, w przemówieniach, podczas spotkań prywatnych czy z dużymi grupami. - Myślę, że dzisiaj by też powiedział to tym wszystkim, którzy chcą rozszarpać Polskę, bo mówił przecież, że kocha Ojczyznę więcej niż własne serce i wszystko, co czyni dla Kościoła, czyni dla niej. Byłby bardzo surowy dla tych wszystkich, którzy nie tylko się pogubili, ale zapomnieli o tym, kim są. Źle by ocenił tych, którzy jadą za granicę i mówią tam złe rzeczy na temat Polski – podkreśla prof. Czuba, dodając, że kard. Wyszyński żył w trudnych czasach komunistycznych, ale nigdy nic złego nie powiedział o Polsce. Nigdy mu się to nie zdarzyło. Bo kochał Polskę.\nW archikatedrze warszawskiej trwa nieustanna modlitwa o beatyfikację Prymasa Tysiąclecia. Mszę św. w tej intencji odprawiane są każdego 28. dnia miesiąca o godz. 19.00.\nkard. Stefan Wyszyński Msza św.


Galvin Paris - Parysz (EP)\n2010, self-released 6.4\nAG: Dobrze się stało, że recka Parysz (EP) wchodzi na bit nazajutrz po Niwei i pokazuje światu jak może, jak powinno brzmieć kombo "anty-flow, z dupy teksty i łupiące podkłady". W wykonaniu Galvina brzmi rozbrajająco. Nie będę się rozpływać nad wskrzeszaniem ducha OH, bo ileż można – najważniejsze, że lirycznie i pod względem maniery dostarczania wersów to potomstwo w najprostszej linii. "Produkcyjnie" utwory są bardziej dopieszczone od najlepszych autorskich bitów Jurgena Kaczówki. Bassline'owy "Parysz", bliższa house'owi "Kronika Mietków" czy psychodeliczny "Sen" są brzmieniowo naprawdę, no, niezłe. Ogólnie dwanaście minut kopania po tyłkach.\nŁK: Tak, świetna sprawa to zestawienie Niwei i Parisa, aż zastanawiam się, czy Wojtek celowo nie ustawił tak grafiku. Mroczny "Sen" wystawia na pośmiewisko całą zawartość 01. Nowsze utwory ogólnie robią wrażenie, pokazując muzyczny postęp w stosunku do towarzyszących im "Nuty O Mnie", czy, bardzo zresztą fajnego, pastiszu "Wearing My Rolex" w postaci "Kroniki Mietków". O zaskakującym Prefuse'owym "Solaris" był już porcast, ale tytułowy utwór na EP-ce udowadnia, że to nie był jednorazowy wypadek. Używając jakichś freeware'owych programów, ktoś (sam Galvin, jego starszy brat?) zrobił zwyczajnie świetne bity. Cięcie wokalu i rave'owa coda w "Paryszu" – nie będziecie w stanie temu odmówić. Nie wiem czy to dzięki lekturze Lema, ale Galvin Paris zrzuca skórę naśladowcy Obrońców Hardkoru i zmierza w miejsce, które mnie bardzo interesuje.\nMHJ: Ile haseł panoramicznych rozgromił Galvin, nim wysmażył tę oto EP-kę. Wie jak żyć, co napisał Lem. Dobre rady od 2 Unlimited pozawijał w avant bity, nieskalane wapnem. Żaden z pięciu liryków nie daje powodów do rodzicielskich trosk, poza trochę letargicznym "Snem" z adnotacją okolic trzepaka i nieposortowanych odpadów. Mały chowa się zdrowo, ma apetyt, lubi bawić się z rówieśnikami. Ma swój styl i swoją gitarę. Nie usiedzi.\nKFB: Galvin Paris naprawdę nazywa się Marcin Kowalski, mieszka w Opolu, kończy drugą gimnazjum, a bity robi mu stary – czterdziestoletni fan Kraftwerk, stały czytelnik Porcys. Tak to widzę. Bo jeśli nie, to mamy do czynienia z jakimś wunderkindem, talentem czystej wody czy jak tego tam nie nazwać. Poważnie – tak świadomej zabawy różnymi konwencjami nie może się przecież podjąć ktoś przypadkowy. Flow jak flow – młodszy brat MC Terminatora, to już ustaliliśmy – ale te pancze naprawdę są czymś strasznie świeżym (albo tak tęsknię za OH że sam nie wiem co opowiadam). Bo przecież czy to rozbrajające urokiem "Siemacha / Galvin Paris Ci macha", czy odważna, ironiczna odpowiedź na zarzuty redaktora Zagroby, o których pisał Borys w swoim caście w postaci wersu "Jem dużo piachu żeby dawać tutaj ostro czadu" czy wreszcie "Trzymajcie za mnie meble a kciuki wyrzućcie", które spokojnie mógłby rzucić Afrojax w którymś miejscu Połącza – każda z tych odsłon urzeka autentycznością i po prostu "trafia w punkt". A to tylko wybrane wersy, bo rozwala praktycznie co drugi. A muzycznie to króciutko się postaram – jeden "Sen" wciąga jedną dziurką od nosa współczesną krajową scenę psycho-rapu, "Parysz" zalatuje jakimś Global Deejays (rozwala zwłaszcza prostacki patent z zabawą głośnością utworu i podbicie tego tłustego bitu pod koniec) a "Kronika Mietków" to prawdziwy feel good track – ciężko się przy tym nie uśmiechnąć. Strach pomyśleć co ten gość wyda za następny kwartał jeśli zachowa obecne tempo progresu.\nAleksandra Graczyk Magda Janicka Łukasz Konatowicz Kacper Bartosiak


Kompozycja, język, narracja w „Ferdydurke” - klp.pl\nKtoś tu narzucił formę i od razu wszyscy jak jeden brat krzyczą "fenomenalne!". No zgadzam się, że fajnie to jest opracowane (żeby nie było) ale jak się już raz przyprawi gębę jakiejś stronce to nikt sie nie odważy powiedzieć że wcale to aż takie wspaniałe nie jest, bo może jak większość tak uważa to tak faktycznie jest??? FENOMENALNE..zjawisko. pozdro\nJezeli cos jest naprawde dobre to bez sensu jest przeciwstawiac sie temu tylko po to zeby przelamac forme. Wtedy stajemy sie sztuczni czego sami nawet nie zauwazamy


Na warsztatach malarstwa w Straszynie powstały niezwykłe obrazy - Dziewczyna z perłą Vermeera |ZDJĘCIA | Pruszcz Gdański Nasze Miasto\nNa warsztatach malarstwa w Straszynie powstały niezwykłe obrazy - Dziewczyna z perłą Vermeera |ZDJĘCIA\nDanuta Strzelecka 7 kwietnia 2021, 10:19\nBarbara Chudyba i Danuta Kraszewska (po prawej) Fot. Danuta Strzelecka\nVermeer, Renoir, Dali, takich artystów dzieła biorą na warsztat uczestniczki warsztatów malarstwa w Straszynie, które prowadzi Danuta Kraszewska. Właśnie powstało dziewięć przepięknych kopii Dziewczyny z perłą Jana Vermeera, XVII wiecznego malarza.\nPanie biorące udział w warsztatach z chęcią podjęły to wyzwanie. I tak zanurzyły się w sztukę dawnych mistrzów od początku do końca. Zakupiły piękne płótno lniane, jednakowe krosna, olej lniany, terpentynę, klej kostny i gesso. Naciągnęły prawidłowo płótno na ramę, przybijając młoteczkiem gwoździe. Następnie rozpuszczony letni klej kostny naniosły szerokim pędzlem na podobrazie. Po wyschnięciu kleju zagruntowały podobrazie gesso. Na takim gotowym podobraziu zaczęły malować ... Dziewczynę z perłą Jana Vermeera, XVII wiecznego malarza. Efekt zachwycił uczestniczki warsztatów i prowadzącą.\nNa warsztatach malarstwa w Straszynie powstały niezwykłe obr...\nwystawa mediateka straszyn