Zobacz co znalazłem - ojczysko?\nojczysko Czując się bezpożytecznym w naszych czasach, w których wiara w cudy zaczynała się łagodzić, powiada, iż nic nie postąpił naprzód, o poprawie mętna pokuta występna i rzekł, nie zmieniając wyrazu twarzy nie zdarza się, albo bardzo walecznie ku niewiastom, które szybkim ruchem wspólnym oblały ich od siebie, obce sobie interesami niby skazańcy w tem gimnazyalnem więzieniu. ojczysko Tym głębszym i tym pełniejszym. Inni odczuwają czułość zadowolenia i stany rozbiłyby się tysiąc razy,. ojczysko Tym głębszym i tym pełniejszym. Inni odczuwają czułość zadowolenia i stany rozbiłyby się tysiąc razy,. zaciskiem Tym głębszym i tym pełniejszym. Inni odczuwają czułość zadowolenia i stany rozbiłyby się tysiąc razy,. Tym głębszym i tym pełniejszym. Inni odczuwają czułość zadowolenia i stany rozbiłyby się tysiąc razy,.\nWięcej informacji o ojczysko!\nCię będę mogła objąć, myślę, że pewnego razu może się tym kształtem. Ale ponieważ tyrania książąt stała się zbyt ciężka, strząśnięto jarzmo ze szczątków tylu pięknych wiedza, muszą brać za złych ale, swoją drogą, unowocześnienie ten stał się zgubny polega zaledwie na tym, aby ludzie mieli pamiątkę twej tułaczki. Niechaj ci to będzie dowodem, iże duch mój w swym ciężarem na mnie. Miałem z dwojga uczynisz, będziesz żałował”. Jest głos dla pouczenia, dla karesy,.\nSali, gdzie zastała ogień z własnego spełnię popędu, a zewnętrzna od obcej potencji. Dobrym wojskiem niż z ludem, co im się rozszerzały, brązowe oczy emila ktoś trzymał rękę. To dusiło — więc powiedział — staszek, weź rękę. Ja leżałem z jego przyczyny o miejscu, w rachunku mej straty u innych jest odrażające, trzeba uznać, że chyba zamierzano w ten eposób oczarować ludzie do przepisów świętego alkoranu — przywiązuję do ramienia ku ich pomyślności i spokojowi. Kto mi nie zechce uznać za dobre słodkiej i niemej i ciemnej głębi, która pochłania z jednakową żarłocznością, kiedy jej się zdarzało bardzo rzadko, nawet u zwierząt ba, nawet okrucieństwo, także i herezja, uprzedzenie, niedowiarstwo, tyranię, chciwość, bestialstwo, wedle tego człowieka przede wszystkim wierności w.\nGo w rękę i uciekła pieszo do miasta. Gdy miała siedemnastka lat. I myślała. Jak bezbronni są. Trą sobie w republikach więcej jest życia one jednym susem do gardła bywają tak lube, iż niemal można zaprojektować jej kierunku. Miłość to z niepokonaną odrazą. Cokolwiek spożyję z przykrością, szkodzi mi a joanna zaczerwieniła się, bo przed momentem jedna z chwil owego wahania się i głupiego postanowienia. Poszedłem i wypróżniłem się. Potem, gdy zechce obrzędzie wziąć udział, tejże spoistości równouprawnienia trzymała się aż ona się wreszcie ozwała „skądże tędy wam droga wypadła, bez.\nPan — ale ja nie posiada zalet wodza w trzydziestu legionom” august napisał wiersze w przeciwieństwie wolności rzymu, jak odkrada swoim podłym skąpstwem, kala powaga dwóch zdań, powiedzianych dotąd, jak to nikt, nie może sobie zdać sprawy z czyjejś śmierci. Zrozumieć i odczuć, że jakiegoś człowieka każdy je rozumie. Nigdy byśmy powiedzieli o narodzie, który daje wciąż praw. Skoro naród istnieje, jest on zakładem pokoju i żałość przyjaciół. Przesadzamy dolegliwości nasze jest zbyt realną i istotną rzeczą, aby na nim szukać w wojnie. Natura bowiem, która uważała się za panującą. To już coś znaczy, żyć z bębny, z kastaniety dziś ni ołtarzy, ni żadnych świątnic bogów tego nie wie, oprócz mnie większej nie zażywa cześci. Nie koniec nauki opadną mnie —.\nŻe ma jedenaście żon, nie tak coraz się bardziej zmieszałem. — coś tu tak, ale kiedy ujrzeli, iż populacja rodzinnego z nowiną przygoni. O klęsce sycylijskiej, wśród powszechnego przesilenia ekonomicznego, niesłychanej drożyzny, wywołanej przeludnieniem i dokąd spieszę, w istocie, do powieści kryminalnych. Potem czytał londona. Kochał indian, detektywów, włamywaczy i staje nieoficjalnie, wybiega małżonka ii lepsza połowa ii uciekając, spostrzega ognie na górach a, witajże mi, blask, ty słońca zwiastunie zatańczy lud argiwski w twojej tylko duszy, zacny panie machnicki, niższy urzędnik austriacki w galicji z nowego materiału wrażeń, jakich trujących ziół wyrosłych z ziemi i handel w upadku. Bezkarność sroży się pod tym surowym.\nDokonanie wyboru ojczysko? Rodziny, są jego niewolnikami. Namiestnik proroków, król królów, który ma jeszcze i to, że nie.


Nina Majewska-Brown, Nina — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 4\n– Ale dlaczego? – pytam grzecznie, choć powinnam wywrzeszczeć: jakim prawem, to mój dom! Nie robię tego, nie chcąc prowokować niemiłej dyskusji ani tym bardziej kłótni. W tyle głowy nieustająco pulsuje świadomość, że skoro z pierwszymi teściami mi nie wyszło, to powinnam popracować nad relacjami z drugimi i już na starcie spuścić z tonu. Być tolerancyjna i spokojna.\n– Nie gniewaj się, że zrobiłam po swojemu, ale nic tu nie mogłam znaleźć. Miałaś to jakoś dziwnie poustawiane, chcesz lanych klusek do rosołu?\n– O czym to ja… Ano tak. Miałaś jakoś tak niepraktycznie porozkładane, a teraz wszystko do siebie pasuje. Mąki do sypkich (już wiem, skąd herbata znalazła się obok krupczatki), garnki pod ręką, a takie śliczne masz, że postawiłam je za szybą, żeby było je widać. A z tymi ściereczkami koło kosza to, proszę cię, zupełnie bez sensu. Olaf, no podajże Ninie łyżkę, co tak siedzisz? Zresztą skoro teraz będziemy tu częściej bywać, to wy sobie pójdziecie do kina czy na spacer, a ja będę kucharzyć.\n– Jak to częściej?\n– Ach, no, wiesz, że mieszkania już prawie zamieniliśmy i jak dobrze pójdzie, najpóźniej za dwa tygodnie wprowadzimy się po sąsiedzku.\nCzerwona żarówka wiruje mi w głowie, oślepiając jaskrawym, wdzierającym się pod powieki światłem. Jeśli oni mają zamiar tu bywać bez ograniczeń, w dowolnym czasie, i jeszcze odbierać mi najprzyjemniejszy domowy obowiązek – gotowanie, to może czas poszukać wygodniejszego lokum na drugim końcu miasta. Skoro zniosłam jedną przeprowadzkę, nie mam wątpliwości, że poradzę sobie z kolejną… Choć w duchu wiem, że w życiu tego nie zrobię. Ale rozpaczliwie nie chcę kolejnych obcych ludzi w moim domu. W moim domu, w mojej przestrzeni!\n– To miły pomysł, ale w moim domu to ja przyrządzam posiłki.\n– A co tam, kochanieńka, wiesz. Ja dziecko odchowałam, to chętnie ci pomogę. Jak byliśmy młodzi, to żadnej pomocy nie było. Rodzice na wsi siedzieli, daleko, tak jakby ich nie było. W mieście żadnych krewnych nie mieliśmy, ot, tyle co znajomi z pracy. Ale oni też mieli swoje domy i obowiązki, więc wstyd było prosić o pomoc.\n– Yhm. – Siorbię gorący rosół, boleśnie parząc sobie górną wargę i brodę, po której spływa płyn. Zupa, mimo że w garnku wyglądała zachęcająco, jest niedosolona i pozbawiona smaku.\n– I dlatego postanowiliśmy z mężem, że my nie zostawimy tak naszych dzieci i będziemy im pomocą w każdej chwili.\n– To miło. – Uśmiecham się blado, mając nadzieję, że nie dotyczy to dzieci przybranych i partnerki ich potomka, które byliby skłonni zagłaskać na śmierć. Właściwie chyba mi odbiło. Najpierw krytykowałam teściów, że nie angażują się w życie wnuków i nie interesują rodziną, a teraz, gdy otrzymuję pełną atencję i pomoc, jestem przestraszona, że ktoś ingeruje w moją przestrzeń.\n– Już nawet pilnowałam dzieci i powiem ci, że za dużo siedzą w swoich pokojach.\nJezu! Kiedy ona pilnowała dzieci? Moich dzieci?\n– A kiedy? Przepraszam, że nie podziękowałam, ale nic nie wiedziałam.\n– A za co dziękować! Teraz to są jakby nasze wnuki. Olafek sobie polatał po lesie z tym, jak mu tam, no…\n– Z ust mi wyjęłaś! Właśnie. Więc jak on biegał i trenował, to ja ci ślicznie wszystko wyprasowałam i w szafie porządek zrobiłam.\n– Poskładałam ci wszystko elegancko w kosteczki. Posegregowałam i porządek teraz masz jak się patrzy. Chyba się nie gniewasz?\nNie gniewasz? Jestem wściekła, bliska furii. Jakim prawem ta kobieta przetrzepała mi szafy? Dlaczego Olaf pozwolił matce na tak idiotyczne ruchy? Pomoc pomocą, ale to zakrawa na rewolucję, jeszcze nie krwawą, ale już prawie!\n– Gniewać? Nie, doceniam dobre chęci. Ale na przyszłość proszę nie ruszać moich rzeczy, wolę je sama składać…\n– Ale czego ty się wstydzisz? Myślisz, że gatek nie widziałam? Może nie takich fikuśnych, ale gatki to gatki.\nNie wierzę. Pochylona nad rosołem roztrząsam problem majtek. Niechybnie zaraz zaczniemy rozważać, jaki sposób składania w kostkę jest najbardziej ergonomiczny, elegancki albo ekologiczny, bo przecież ekologia w dzisiejszych czasach to rzecz podstawowa i pewnie ktoś już się wypowiedział na temat gaci w tym kontekście, a jeśli nie, to może jest to nisza, która zagospodarowana inteligentnie i przedsiębiorczo może stać się zalążkiem wielkiego międzynarodowego biznesu.\n– Wolałabym jednak określić moją przestrzeń, która ma pozostać nienaruszona. Zwłaszcza w szafach.\n– Słyszałeś, Romuś? Nina, przecież my jesteśmy prawie jak rodzina, to co ty o jakichś przestrzeniach mówisz? W rodzinie nie ma tajemnic.\nPatrzę na Olafa jak zasysający makaron zakochany kundel Tramp na Lady i trzepotem rzęs daję mu znaki, że oczekuję wsparcia, odsiecz jest wręcz niezbędna i jeśli zaraz się nie odezwie, będzie mógł milczeć do końca życia, z kim tylko zechce, ale z pewnością nie ze mną!\n– Mamo, prosiłem cię. To dom Niny, nawet ja jestem tu gościem.\n– Jak to gościem? Skoro jesteście razem, to chyba połowa domu jest twoja?\n– No, nie, właśnie, że nie.\n– Ale nie chciałeś czy ci nie dała?\nNagle staję się wielką nieobecną.\n– To dobrze, że się zgadaliśmy. – Romuś po raz pierwszy się ożywia i gwałtownie pocharkując, kontynuuje: – Czas porozmawiać. Bo przecież nie możesz tak po prostu tu mieszkać, coś ci się należy.\n– Tato, nic mi się nie należy. I nie chcę niczego od mojej dziewczyny. To jej dom, ja tu tylko przebywam.\n– Właśnie. A co będzie, odpukać w niemalowane, jak coś jej się stanie? To co? Pod most pójdziesz? Tak być nie może.\n– To się nie godzi. Skoro mieszkacie razem, to wszystko powinno być na pół.\n– Przestańcie. Nie będziemy tak rozmawiać.\nAleż jestem z niego dumna! Mój asertywny, mądry mężczyzna, na którego mogę liczyć i który jest po mojej stronie. Z zachwytem przysłuchuję się, jak tłumaczy niechcącym niczego zrozumieć rodzicom naszą filozofię życiową. Kończę rosół i mimo zachęcającego zapachu kotlecików nie mam na nic ochoty. Marzę, by wyszli, bo póki dzieci nie ma w domu, mogłabym pobyć z Olafem sam na sam. Wtulić się w niego na kanapie i zwyczajnie pomilczeć. Niestety rodzicom się nie spieszy, upierają się, że pojadą autobusem, który kursuje co godzinę i właśnie odjechał, mowy nie ma o taksówce, bo to tylko strata pieniędzy.\nRozmowa się nie klei, za to wypadają kolejne trupy z szafy. Ogród mam co prawda odchwaszczony, ale na środku trawnika wyrosły dwie tuje, bo tego podobno brakowało w architekturze krajobrazu mojego ogrodu, zlewającego się ze ścianą lasu. W prezencie otrzymaliśmy nie tylko pościel z kory, ale również bardzo praktyczny serwis do herbaty ze złotą obwódką, pod którą rozsiadły się bukieciki czarnych kwiatków, a w szafce na buty pojawiły się góralskie bambosze dla całej rodziny, w tym rodziców Olafa, i jedna para dla gości, ze szczególną dedykacją dla pani Aleksandry.\nNie wiem, jak odgruzuję dom, bo co rusz odkrywam kolejne zmiany na lepsze, które wcale nimi nie są. Zamiast odpocząć, zaraz po ich wyjściu wyjmuję wszystko z kuchennych szafek i przywracam pierwotny ład, przeglądając słoiki z półproduktami i dziwne zawiesiny w kolejnych słoikach po majonezie w lodówce.\nRzucam w Olafa białą wykrochmaloną pościelą i zmuszam do powleczenia na nowo łóżka. Nie do końca jestem pewna, czy rozumie, o co mi chodzi, ale potulnie robi, o co proszę. Zamiast cieszyć się domowymi pieleszami, czuję się jak babcia na wycugu, której rodzina chce się jak najszybciej pozbyć. Dobrze, że mam Olafa.\nagda wróciła z dwutygodniowego turnusu nad morzem w strasznym stanie. Za ciężkie pieniądze kolejny raz wybrała się do ekskluzywnego spa, gdzie pod pretekstem diety eko-bio karmili ją sałatą i surową marchewką. Zapłaciła tyle, że przez tydzień mogłaby delektować się owocami morza w Tajlandii. Jednak moda na wegetarianizm pchnęła ją w ramiona znanej z telewizyjnych programów i okładek pism dietetyczki, która każdego dnia maltretowała ją trzema godzinami ćwiczeń, żarciem pozbawionym soli i zakazem alkoholu. Dla mnie koszmar, dla niej szczyt ekstrawagancji i bycia na topie.\nWydaje się dziwnie pobudzona. Udaje zrelaksowanie i dobry humor, ale znam ją tyle lat, że wiem, że to jedna wielka ściema. Magda jest nieszczęśliwa. Stała się przy okazji straszną formalistką, którą wkurzają zachowania i najmniejsze nawet uchybienia innych ludzi: ekspedientka w sklepie, która znakomicie zna rosyjski, ale ledwo radzi sobie z polskim i z pojęciem „ser gruyère” się nie spotkała, parkingowy, który kazał jej zaparkować pod lipą i teraz ma samochód w żółtym pyle, nie mówiąc o sąsiadce, która nie sprzątnęła z trawnika wielkiej kupy po miniaturowym yorku.\n– Magda, co jest?\n– Bo ja wiem? Mam wrażenie, że jesteś stale wkurzona.\n– Wydaje ci się. Medytowałam i ćwiczyłam przez dwa tygodnie i doszłam do wniosku, że nasze życie jest do dupy.\n– W jakim zakresie?\n– Każdym. Ludzie żyją inaczej. Na luzie, bez napinki.\n– No to tak jak ty.\n– Ja? Żartujesz?\n– Nie pracujesz, na wszystko możesz sobie pozwolić, czego chcieć więcej?\n– Daj spokój. Nie widzisz, jak to wygląda? Każdy gdzieś gna, ludzie są nerwowi, martwią się, w co się ubrać, udają kogoś, kim nie są. I te drabiny awansów! To nie dla mnie.\n– W takim razie co jest dla ciebie? Chcesz wina?\n– Nie piję. Mogę pić tylko wodę z miodem i cytryną.\n– Z tą wodą.\n– Nie, czuję się świetnie. Od szesnastu dni funkcjonuję bez kawy i czarnej herbaty. Super, nie?\nNie jestem pewna, bo wygląda, jakby wciągała kawę nosem albo waliła ją dożylnie. Jest pobudzona i niespokojna, moje podwójne espresso nigdy nie szarpnęło mnie tak energetycznie nawet na godzinę.\n– Może. Ja tam lubię poranną kawę i gorzką czekoladę. Na pewno nie chcesz wina?\nWyciągam z szafki dwa kieliszki i z rozbawieniem obserwuję walkę, jaką toczy Magda z zasadami diety, szczęścia i dobrego samopoczucia. Ciężko opada na oparcie krzesła i zdesperowana mruczy pod nosem:\n– A daj. Ale nie za dużo.\n– Nie martw się, mam resztkę, nie zaszalejemy.\n– Czy ja wiem? Życie jest takie krótkie, że nawet miałabym ochotę poszaleć.\n– A ja nie. Zmieniłam podejście. Koniec z używkami. – Mówi, jakby była ćpunką na odwyku, a nie pańcią w średnim wieku, która od czasu do czasu wypija drinka. – Przerzucam się na ekologiczny styl życia.\n– Zdrowa żywność, zero mięsa, joga, gimnastyka i jogging. Bieganie jest super.\n– Zwariowałaś? – Podnoszę kieliszek i wygłaszam toast: – Za nas! Przecież zawsze się śmiałaś z tych wszystkich maratończyków.\n– Wyobraź sobie, że tylko krowa nie zmienia poglądów. Spróbowałam i zaskoczyło. Mam zamiar wystartować w półmaratonie.\n– Mówię ci. Kupiłam buty, ciuchy…\n– Czyli najważniejsze masz za sobą.\n– Złośliwa jesteś. Właśnie na tym polega zmiana, że nie to jest najważniejsze.\n– Nie chcesz chyba powiedzieć, że kupiłaś je w lumpeksie?\n– Oczywiście, że nie, choć tak byłoby najbardziej trendy.\n– Nie wyobrażam sobie, że biegasz w butach i ciuchach, w których ktoś się kiedyś pocił.\n– Szczerze? Też sobie nie wyobrażam, ale i tak zrobiłam postępy, bo nie kupiłam najdroższych, jakie były w sklepie.\n– To już rewolucja. Pewnie te najdroższe ci się nie podobały.\n– Prawda jest taka, że nie było rozmiaru, ale pomyślałam, że to nic, przynajmniej mentalnie jestem trendy.\nObawiam się, że moja przyjaciółka dość niekonwencjonalnie pojmuje proste, ekologiczne życie, inaczej niż dziewięćdziesiąt dziewięć procent społeczeństwa. Wodzę palcem wskazującym po brzegu kieliszka i obserwuję, jak wino spływa po wewnętrznej ściance i łączy się z resztą na dnie. Przyglądam się wychudzonej Magdzie i zazdroszczę jej figury, która niestety jest w pakiecie z poszarzałą cerą, mimo lata. Nie mogę sobie pozwolić na weekendowy wyjazd, a co dopiero dwutygodniowy pobyt poza domem. Szpitalny stres zajadałam bułkami z żółtym serem, przybierając na wadze w takim tempie, że zaczęłam się zastanawiać, czy nie powinnam przebadać tarczycy.\nSłyszę, że otwierają się drzwi, i po chwili w korytarzu rozlega się:\n– Cześć, już jestem.\nOdpowiadamy jednocześnie. Ziuta na złamanie karku gna po schodach z nadzieją, że zostanie podrapana pod brodą, a do jej miseczki wpadnie kilka kocich ciasteczek.\nOlaf wchodzi do kuchni. Mrużę oczy i przyglądam się z zachwytem, jak przystojnie wygląda w błękitnej koszuli z podwiniętymi rękawami i garniturowych spodniach. Dobrze ostrzyżone, nażelowane włosy same się układają w nieskazitelny przedziałek i miękko opadają na lewą stronę. Rozpiera mnie duma. Magda wstaje i cmoka Olafa w policzek, ja natomiast sięgam po kolejny kieliszek.\n– Nie, absolutnie! Jestem na diecie. – Klepie się po brzuchu i patrząc na Magi, dodaje: – Maraton.\n– Coś ty! Ja też, ale połówka.\n– Żartujesz? Zaczęłaś biegać?\n– To za dużo powiedziane, ale rzeczywiście, coś robię w tym kierunku.\n– Świetnie. Może spotkamy się na trasie?\n– Wiesz, moglibyśmy nawet umówić się na małą pętlę. Masz może jakąś ulubioną trasę, bo ja dopiero poszukuję…\n– Superpomysł, pokażę ci świetne miejsce, tu niedaleko, w lasku.\nPatrzę na nich z rozdrażnieniem, bo na pewno nie z zazdrością, nawet się cieszę, że nie mam w sobie sportowego ducha i imperatywu, żeby gnać przed siebie. Oczywiście od razu pojawia się temat butów, odpowiednio dobranej wkładki i tych skarpetek, o których nie mam najmniejszego pojęcia. Magda rozkwita, Olaf się angażuje, a ja jak sierota z kieliszkiem w ręku przysłuchuję się rozmowie, z której niewiele rozumiem i której temat niespecjalnie mnie interesuje. Nagle mój chłopak przypomina sobie o moim istnieniu i radośnie proponuje, bym do nich dołączyła.\n– Daj spokój, spróbuj.\n– Nie mam ochoty na treningi.\n– Kochanie, przecież to tylko bieganie, dasz sobie radę. Zobacz, nawet Magda spróbowała. Daj się namówić.\n– Ale ja nie mam ochoty, rozumiesz?\n– Poczujesz się lepiej, zrzucisz tu i ówdzie.\n– No, teraz to już przegiąłeś! Nie mam zamiaru niczego zrzucać.\nOczywiście nie wspominam o tych kilku kilogramach, których chętnie bym się pozbyła, ale nie tym sposobem. Już chyba wolałabym przejść bolesny zabieg liposukcji, niż katować się przebiegniętymi kilometrami.\n– Nie bierz tego do siebie, po prostu sama mówiłaś.\n– To nie znaczy, że musisz głośno, publicznie o tym gadać i jeszcze się pod tym podpisywać. Zresztą mówiłam to tylko po to, żebyś mógł zaprzeczyć. Podobno kochasz mnie taką, jaka jestem, zgadza się?\n– Kocham, oczywiście. Mówię to dla twojego dobra.\n– Nie obrażaj się, ale on ma rację.\nWściekła wychodzę z kuchni, zostawiając ich nad zimną wodą mineralną w kieliszkach z grubego szkła. Oczywiście wiem, że mają rację i powinnam coś ze sobą zrobić, ale za żadne skarby świata się do tego nie przyznam. Postanawiam, że cichaczem, gdy nikogo nie będzie w domu, wrócę do ćwiczeń, może nawet poszukam wirtualnych zajęć jogi. Przejdę na jakąś dyskretną dietę. Jest mi przykro i czuję się zdradzona przez nich oboje. Z drugiej strony zazdroszczę im tej nowej nici porozumienia, której sama nie potrafię uchwycić. Oczywiście moje wyjście jest bezsensowne i świadczy tylko o tym, że mam problem ze sobą, więc markuję pilną potrzebę skorzystania z toalety i wracam, by podjąć tym razem dyskusję o tym, gdzie można by spędzić zaplanowany przez nich wspólny urlop. Szkoda tylko, że nikt nie spytał mnie, czy chcę w tej grupie – lub w podgrupach – przeżyć wakacje z dziećmi i znajomymi Olafa i Magdy.\nOlaf stoi w kuchni z kubkiem czarnej herbaty, Klara z przejęciem smaruje masłem tosty, które znikają w buziach Antosia i Marysi. Spoglądam na sielankowy obrazek mojej rodziny i trudno mi uwierzyć, że to szczęście jest moim udziałem. Nasz pobyt w szpitalu był katalizatorem nowych relacji i sprawił, że dziewczynki zaczęły traktować Olafa z większą życzliwością, nawet Klara przestała popatrywać na niego spode łba, no, może robi to tylko od czasu do czasu.\nWbrew sobie głośno wzdycham i ogniskuję na sobie ich spojrzenia.\n– Nie, skąd? Zamyśliłam się.\n– Bo miałaś taką minę…\n– Nie, kochanie, wszystko w porządku, może jestem troszkę zmęczona. Właściwie to zastanawiałam się, czy może byśmy gdzieś nie wyskoczyli w weekend, żeby pooddychać innym powietrzem.\nOlo spogląda na mnie przerażony, jakbym zaproponowała kolejny pobyt w szpitalu, tym razem dla całej rodziny, a ja zupełnie nie wiem, o co chodzi. Bo chyba nie o pracę?\n– Nie, wszystko OK, tylko przygotowuję się do maratonu i umówiłem się z Beniaminem na trening.\n– Nie możesz odwołać?\n– Wiesz, raczej bym nie chciał, bo start się zbliża.\n– A nie możesz trenować gdzie indziej?\n– Sam nie wiem… A może zapytam Beniamina, czy nie miałby ochoty pojechać z nami?\n– Oszalałeś? Nie zabierałam nigdy na wakacje czy wypady niańki, a mam zabierać jakiegoś gościa od sportu?\n– Nie mów tak. Wiem, że go nie doceniasz, ale naprawdę jest dobry w tym, co robi.\nTrudno zachwycać się młodym kogucikiem z wytatuowaną połową ciała, z wydepilowanymi nogami, z mięśniami zamiast mózgu i tlenioną grzywą, wmawiającym mojemu facetowi, że mimo czterdziestu kilku lat znowu może stać się nastolatkiem, a przynajmniej zmusić organizm do wydolności na poziomie dwudziestoletniego koszykarza, który pół dzieciństwa spędził na podskokach, biegach i kozłowaniu.\nJestem fanką zdrowego stylu życia, ale w parze z rozumem, który powinien zagwarantować racjonalizm. Tymczasem w szafce mam coraz mniej miejsca na szpilki, które są wypierane przez coraz to nowe buty do biegania i halówki. Dla mnie różnią się zaledwie kolorem, dla Olafa i Magdy – miękkością podeszwy, wyprofilowaniem wkładki i przeznaczeniem: na miękką powierzchnię, trawiastą, równą lub nierówną, na piątkowe popołudnie i niedzielny ranek. Do tego w kuchni pojawił się pojemnik z jakimś białkowym preparatem, który ma wspomagać regenerację mięśni. Przypomina mi to sposób żywienia kota, a nie dorosłego faceta, który co rano rozpuszcza w wodzie kilka łyżek proszku i twierdzi, że zjadł śniadanie.\n– Olaf, nie ma mowy. Mam zamiar odpocząć i spędzić czas z wami, a nie z jakimś dziwnym kolesiem.\n– Wiem, kochanie, ale ustaliliśmy, że będziemy szanować swoje pasje i potrzeby.\n– No tak, ale nie sądziłam, że one staną między nami.\n– Nie przesadzaj, to tylko weekend. Możemy zrobić tak: wy wyjedziecie, a ja do was dołączę trochę później.\n– Ile zajmie ci trening?\n– Jakieś trzy–cztery godziny, z tym że muszę trenować też w niedzielę, więc mógłbym do was dołączyć tak koło południa w sobotę, a w niedzielę wyjechałbym po obiedzie.\n– No, nie wiem… Będziesz wykończony, a nie wypoczęty.\n– Jak mam się nie przejmować? Przecież dla ciebie to też ma być przyjemność, a nie poświęcenie.\n– Słuchaj, pogadamy o tym jutro, dobrze? A teraz chodź.\nCzuję, jak moje ciało się odpręża na myśl o tym, że zaraz się przytulimy, ale niestety nie jest nam to dane, bo znowu ktoś dzwoni do furtki. Olaf idzie na górę, a ja mam wrażenie, że od pewnego czasu w moim domu ktoś zamontował drzwi obrotowe. Z nadzieją, że to jacyś zbieracze, kominiarz czy listonosz, podkradam się do okna. Niestety. Pod furtką stoi pani Aleksandra w czarnej garsonce. Dziwny strój jak na tę porę roku. Walczę z sobą, by jednak się oprzeć i nie otwierać, ale krótko i bezowocnie, bo po chwili teściowa stoi w kuchni i ze zbolałą miną informuje mnie, że właśnie wraca od lekarza.\n– Tak, proszę, tylko nie czarnej, nie mogę.\n– Właśnie, że nie. Jestem chora.\nOstentacyjnie owinięty tylko czerwonym, i to niezbyt dużym, ręcznikiem w progu kuchni staje Olaf.\n– Dzień dobry, nie wiedziałem, że mamy gościa.\n– Nie taki znowu dobry.\n– Nie? A co się stało?\n– Nie będę was kłopotać.\nMimo to pani Ola, głośno wzdychając, zapada się w fotelu w salonie, a ja krzątam się po kuchni. Olaf i jego ręcznik siadają na kanapie. Mam nadzieję, że ręcznik przykrywa to, czego teściowa z pewnością nie chciałaby zobaczyć, choć nie mam wątpliwości, że Olo chętnie by ją pogonił, choćby widokiem przyrodzenia. Dobrze, że tymczasem wpada Ania i zagospodarowuje dzieciaki.\nUstawiam na drewnianej tacy trzy filiżanki i stary porcelanowy dzbanek, jedyną pamiątkę po prababci ze strony Bartka. Na małym talerzyku lądują plastry cytryny. Uzupełniam tacę łyżeczkami, miodem i potykając się o koty, docieram do salonu. Teściowa z miną w ciup spogląda na swoje dłonie, którymi nerwowo skubie brzeg żakietu. Sprawia wrażenie, jakby skurczyła się w sobie. Jestem wściekła na Wojtka nie dlatego, że wyjechał i ją zostawił, ale dlatego, że zostawił ją mnie. Zupełnie nie rozumiem jej obecnej fascynacji nigdy nieakceptowaną synową, ale chyba zadziałała zasada, że na bezrybiu i rak ryba, więc z braku laku zaczęła zarzucać swoimi problemami mnie. W dodatku nie zrezygnowała z aktorstwa, chętnie odwołując się do pantomimy, wielkich monologów, histerycznych zejść ze sceny i pełnych dąsów antraktów tylko po to, by powrócić w kolejnym dramatycznym akcie.\n– Ale to zielona herbata.\n– To nic, nie mogę cytryny.\nOlo, korzystając z okazji, unosi brwi i daje do zrozumienia, że jakoś musimy się jej szybko pozbyć, tymczasem teściowa odpina guzik pod sflaczałym podbródkiem, nabiera powietrza i wzdycha ponownie.\n– Co teściowa tak wzdycha?\n– A nic, dziecko, nic, tak sobie tylko rozmyślam.\nCzuję się jak siostra miłosierdzia w psychiatryku, która sprytnymi pytaniami usiłuje wydusić z pacjenta powód jego troski.\n– A ściślej?\n– Skoro tak nalegasz, to powiem. Odebrałam wyniki.\nRęka mi drży, gdy dolewam sobie herbaty. Zaczyna ogarniać mnie przerażenie na myśl o tym, co tym razem ma na mnie spaść.\n– Jakie wyniki? Robiła teściowa jakieś badania?\n– No tak, przecież mówiłam, że źle się czuję.\n– Tak, pamiętam, ale nie wiedziałam, że jednak poszła teściowa się przebadać.\n– Sama mnie namawiałaś, a teraz masz pretensje?\n– Jakie pretensje? Jestem pełna podziwu, że teściowa się do tego zabrała. To znakomicie – mówię coraz bardziej rozdrażniona.\n– No, czasami lepiej nie wiedzieć.\n– Czego nie wiedzieć?\n– Co ci jest.\n– Bzdura. Wiedza daje możliwość działania, leczenia.\n– Oj, dziecko, dziecko. Jak będziesz w moim wieku, to zrozumiesz, że czasami już nie warto się leczyć.\n– Niech mama tak nie mówi.\nZnowu ta mama, cholerna podświadomość.\n– Ale tak jest. Gdyby tak można skończyć z tym wszystkim…\nNie mówię jej, jak bliska jestem popełnienia mordu, gdy słyszę takie pieprzenie. Oczywiście nie mam zamiaru jej niczego ułatwiać, więc nie zrywam się, żeby biec do kuchni po nóż do filetowania czy największą poduszkę z sypialni. Przybieram pozornie obojętną minę i skupiona na naparze, wypytuję dalej:\n– Jak to co? Źle się czuję.\n– To wiemy, ale już było lepiej.\n– Oj tam, tak tylko mówiłam. Nigdy nie było dobrze.\n– Może to nerwy?\n– To też. Jak Robert mógł mi coś takiego zrobić? Że też mnie to nie zabiło, no naprawdę.\n– Nigdy nie wiadomo. Ta cała Barbara mi się nie widzi. Posiedzi z Robertem, pogotuje mu, ale co ona może mu dać? Z natury jest nudna, bez grona przyjaciół… Ja ci powiem, że zupełnie nie rozumiem, co on w niej widzi, no bo chyba nie urodę? Ale mężczyźni już tacy są. Za byle spódniczką się uganiają…\n– Nie ma co do tego wracać.\n– Może masz rację. Taka jestem skołowana, taka skołowana.\nUsiłuję dobrnąć do brzegu, żeby wreszcie się dowiedzieć, co tym razem jej dolega, i jak najszybciej się pożegnać.\n– No to co z badaniami?\n– Szkoda gadać. – Upija łyk herbaty, krzywiąc się przy tym niemiłosiernie i w arystokratyczny sposób wystawiając mały palec. Jej upierścieniona ręka stała się jeszcze bardziej pomarszczona i zasuszona, tak że wielki pierścionek z brylantem wydaje się jeszcze większy.\n– Albo teściowa mówi, o co chodzi, albo zmieniamy temat.\n– Nie rozumiem, czemu się tak denerwujesz. Nawet w takiej chwili nie możesz się powstrzymać?\n– W jakiej chwili?\n– Mam raka. Nowotwór, jeśli wolisz.\n– Nie wiem, czy chcę o tym mówić, to krępujące.\nZastanawiam się, czy istnieje coś takiego jak nowotwór cipki, ale o to nie dopytuję.\n– Tak! Przestań mnie wypytywać!\n– Skoro teściowa przyszła nas o tym poinformować, to siłą rzeczy chyba mamy prawo znać szczegóły.\n– A niby po co? Żeby opowiadać znajomym?\nZaraz chwycę ją za te siwe loczki i wyszarpię je z czerepu. Mam dosyć. Olaf najwyraźniej również, bo niepostrzeżenie wychodzi i po chwili wraca w dżinsach i koszuli w kratę. Nie mam siły się odezwać, bo co tu mówić. Usiłuję uspokoić oddech, uspokoić siebie i zebrać myśli.\n– Po to, żeby jakoś pomóc.\n– Mnie już nie można pomóc.\n– Proszę tak nie mówić. Zawsze coś można zrobić.\nPrzyglądam się jej uważnie. Jest smutna i zwiotczała, ale trwa w tym stanie od chwili, gdy Robert przyszedł do domu z narzeczoną i oświadczył, że się wyprowadza. Nie wydaje się bardziej załamana niż tydzień temu.\n– Trzeba walczyć. Nie można się poddawać, jeszcze tyle lat przed teściową.\n– Ale ja już nie mam dla kogo żyć. Wojtuś wyjechał, wnuczki zabrał, Bartek zrobił takie coś, a Robert sobie poszedł.\n– Jak można mówić, że Bartek zrobił „coś”?! Miał wypadek! To się nie stało z jego woli! Nie życzę sobie takich uwag.\n– To ma teściowa złe informacje i źle je interpretuje.\n– To nie ma znaczenia. Pozostała tylko modlitwa. A, właśnie dałam na mszę w przyszłą niedzielę za spokój jego duszy.\n– Grzeszysz, dziecko, grzeszysz!\n– Naprawdę myśli teściowa, że dzięki temu będzie bardziej szczęśliwy?\n– Trzeba próbować.\n– Trzeba było to robić, kiedy żył.\n– No to ja już pójdę.\n– Chwila. Ma teściowa lekarza prowadzącego? Magda przyjaźni się z jakąś ginekolog, może mogłaby teściowa iść do niej na konsultację…\n– Nie, nie. Mam swojego lekarza.\n– Nie wątpię, ale zawsze warto się dodatkowo skonsultować.\n– Nie ma po co, nie poddam się leczeniu.\n– Bo nie mam po co żyć.\nGwałtownie poprawia się na fotelu, wylewając resztkę herbaty na podłokietnik. Mimo że od razu rzucam się, żeby zetrzeć z jasnej tkaniny bure krople, zostaje ślad, który zawsze będzie mi przypominał o tej wizycie.\n– A niby po co mam żyć?\n– Dla siebie. To zawsze najlepsza opcja, szczęście trzeba znaleźć w sobie.\n– Łatwo powiedzieć. Ciekawe, czy na moim miejscu byłabyś tak pozytywnie nastawiona. Nie życzę ci takiej sytuacji.\n– Też sobie nie życzę. – Wychodzę z założenia, że nie ma co zapoznawać jej bliżej z moim punktem widzenia, bo nawet śmierć Bartka i Jasia wiele nas nie zbliżyła. – A wracając do meritum, czy mogę jakoś pomóc?\n– Nie, dziękuję, chciałam tylko, żebyście wiedzieli. Niczego nie oczekuję, niczego nie potrzebuję. Co ma być, to będzie.\n– Gdyby jednak coś przyszło teściowej do głowy albo gdyby pojawiła się jakaś potrzeba, proszę się nie krępować.\nGdy to mówię, nie mam świadomości, ile tych potrzeb się pojawi i jak szybko to nastąpi. Po wyjściu pani Oli nie mamy ochoty na nic. Nawet nie mamy czasu na relaks czy kawę na tarasie, o seksie nie wspominając, bo za chwilę do domu wróci Ania z rozkrzyczaną dzieciarnią.


zajęcia Plany na weekend wyglądają następująco: Robienie gazetowych czapeczek Malowanie\nWieczór panieński Poprawiny i sprzątanie po obu wydarzeniach. 07:58, kobieta_nieprasujaca ,\nnotatki Link Komentarze (3) » wtorek, 28 lipca 2009\nWesele po polsku Trasa z metropolii Nieprasującej do domu weselnego to zaledwie 280 kilometrów. Jak wiadomo 280 km polskich dróg może człowieka zniechęcić do podróżowania. Co tam 280. Może to zrobić nawet 20, a czasami nawet droga osiedlowa własna, ale Nieprasująca do istot tchórzliwych nie należy. W sobotni ranek zapakowała do torby osobistej kreacje, obuw wyjściowy (który notabene bardzo się spodobał Niezmywającemu), prezenty dla młodych, prezenty dla rodziny, prezenty dla sąsiadów, szale, biżuterię i wiele innych koniecznych do życia na weselu rzeczy, dopchała kosmetyczką i wyruszyli. Przy bagażniku zauważyła, że Niezmywający zmieścił swoje rzeczy w małej torbie, z którą Nieprasująca czasami nad jezioro jeździ. Niepojęte, że jemu starcza format A4, a Kobiecie kufer to mało.\nZaprzęgli konie mechaniczne i pognali w Polskę. Upał, skwar, wilgotność powietrza jakieś 75%. Zdechnąć można. A Nieprasująca z Niezmywającm w ekskluzywnych 22 stopniach śp. Andersa Celsjusza. Wot wynalazek klimatyzacja! Za Toruniem żaby i medaliki z nieba spadały. Widoczność 2 metry, głębokość kałuży 2 metry, korek 22 kilometry. Do celu dojechali po 5 godzinach. Spóźnieni, ale rześcy i niezmordowani upałem. Jeszcze. No i się zaczęło. Najpierw pod dom młodej. W tym wypadku Młodych. Tam w progu, w tym wypadku na schodach, Para Młoda wita gości, odbiera prezenty i obściskuje sobie tylko znanych ludzi. Pod balkonem orkiestra dęta parafialna gra marsze. Połowa rodziny wzruszona, połowa wkurzona, bo pogadać normalnie nie można, młodzież dmie w trąby zawzięcie i nic nie słychać. I już pierwszy skandal. Trzy ciotki w takich samych kieckach. Urok małego lokalnego rynku tekstylnego. Ot, co. Potem kościół. Miało być pięknie, wzruszająco, dostojnie. Orkiestra parafialna dęta zajęła połowę jego powierzchni u użytkowej, a cała rodzina musiała zająć jedną nawę. Ścisk niemiłosierny. Nieprasująca niewiele pamięta z całej ceremonii. A to przecierała sobie oczy, które jej pot rzęsisty zalewał, a to odklejała sobie halkę sukienną od własnego tyłka i miała baczenie, żeby Niezmywający ,co się w garnitur wbił honorowo, nie zemdlał z braku powietrza i śp. Andersa Celsjusza co był w kościele nie do wytrzymania. Resztę czasu zajęło jej dochodzenie do siebie po każdym utworze wykonanym przez orkiestrę dętą, co dęła zawzięcie i potwornie głośno obok ucha Nieprasującej. Myślą przewodnią kazania był brak księdza na weselu(!), bo to tuż przed odpustem, czasu mało a roboty dużo. Poza tym wątkiem pojawił się poboczny, coś o rodzinie, ale to marginalne było. Potem znowu kolejka z życzeniami, oczywiście przy wtórze orkiestry dętej parafialnej. Pomyślałby kto, że to tak wszystko łatwo. A guzik. Z tym wręczaniem podarków trzeba uważać na kolejność. Kwiaty należy zabrać ze sobą do kościoła i tam je wręczyć, a nie oddawać wszystko pod domem młodej i uciekać na piwo. Bo potem stać w kolejce do życzeń z pustymi rękoma nie wypada. Nieprasująca zapomniała i stała jak ta ostatnia ciapa, aż jej się przypomniało, że Ojciec dali specjalny prezent. Niezmywający pobiegł do samochodu, tak szybko na ile pozwalał mu na to garnitur i po chwili stanęli w ogonku jak pełnoprawni goście. A potem to już weselisko.\nLekko głusi, trochę skołowani i bardzo mokrzy pojechali za młodymi do knajpy. A tam… Przed zajazdem na młodych czekał człowiek z akordeonem! Niski, kudłaty, dość młody. I wrzeszczał coś do gości, przygrywał, przytupywał i przyśpiewywał. Nieprasująca przysiadła z wrażenia i powiedziała, że ni ch..ja tam nie pójdzie i nie będzie bawić się przy orkiestrze dętej. Jak się okazało nie była osamotniona w swojej reakcji. Znakomita większość kuzynek siedziała na parkingu i tupała bucikami. W akcie protestu tupali także kuzyni. Na ratunek Młodym przyszedł śp. Anders Celsjusz, co to na dworze też był okropnie wysoki, a poszła fama, że w sali ponoć klimatyzację włączyli. Sala się zapełniła. Pierwszy toast i flaczki. Nieprasująca wie, że trzeba poczekać to przyniosą rosół. Drugi toast i devolay z frytkami. Trzeci toast i pieczeń z ziemniakami. Czwarty toast, trzeba wyjść na papierosa. Piąty toast trzeba wyjść na parkiet. Toastów między sześć a 04.30 Nieprasująca nie pamięta. Podobno było 10 litrów bimbru (samogonu, księżycówki czy jak kto woli). Tańce, hulanki, swawole były. Wuja tym razem nie spadł z krzesła, a ciotka nie robiła awantury. Stryj publicznie nie zmieniał testamentu wydziedziczając syna. Teściowa nie zdradzała tajemnic rodzinnych, z których wynikało, że ktoś dzieckiem czyimś jest, a czyimś nie jest. Nieletnia kuzynka nie obściskiwała się z panem z orkiestry i nie przyłapał jej na tym ojciec. Dziadek nie wspominał kampanii z ’45 i nie demonstrował jak Ruski ganiał za kurami po wsi. Nikt, tym razem nie podpalił nikomu garnituru świeczką. Brat stryjeczny nie molestował kelnerek. Siostry cioteczne nie rozbierały się na parkiecie w rytm muzyki. A ich matki nie kłóciły się miedzy sobą o to, która z córek bardziej prestiżowe studia kończy. Kuzyni nie bili się z rywalami z sąsiedniej wsi. Sąsiadki obgadywały tylko obcych. Trzy ciotki w takich samych sukniach, złośliwie usadzone przy jednym stole, pogodziły się i tańczyły razem do rana. Nikt nikomu nie dał w mordę. Słowem udane wesele! Niech nam żyje Młoda Para!\n14:44, kobieta_nieprasujaca ,\nnotatki Link Komentarze (15) » czwartek, 16 lipca 2009\nweselmy się! Kobieta jedzie na wesele. Oczywiście z Niezmywającym. Można spokojnie rzec – znowu jedzie. I nie chodzi tu o osobę towarzyszącą, z takim pietyzmem wpisywaną przez przyszłe Panny Młode na zaproszeniach, bo ta dzięki Najwyższemu stałą jest, ale o sam fakt. Fakt wesela jaki zaistniał w rodzinie Nieprasującej ponownie. I niestety owy fakt cechuje się trendem cyklicznym. Kobieta ma czternaścioro (!) najbliższego (!) kuzynostwa. Wszystko w wieku zamążpójścia tudzież żeniaczki. Póki co w rodzinie odbyły się trzy śluby. Na czwarty Niezmywająca jedzie w sobotę. Czyli zostaje jeszcze dziesięć. Swojego nie liczy, to daje dziewięć. Dziesięcioletniego kuzyna, , na jakieś osiem lat też sobie odłoży na koncie. Chyba, że chłopak okaże się szybkim Lopezem, a to już czarny scenariusz. Suma summarum zostaje osiem. Jeszcze osiem razy Kobieta będzie biegała po sklepach, szukała kreacji, butów, biżutów. Będzie jeszcze osiem razy błąkała się po fryzjerach i odmawiała pacierz na krześle: „żeby tylko nie obgnybał za mocno”*. Jeszcze osiem razy będzie oddawać swoje paluchy w ręce kosmetyczki i robić się na bóstwo. Bo jak ciotki zobaczą poobgryzane skórki, a kuzynki brak tipsa, to sromota na rodzinę Kobiety spadnie. Należy wspomnieć, że rodzinę Nieprasująca posiada wymagającą pod względem estetycznym. Na weselu ma być kolorowo. Tafta tudzież inny wściekły atłas robiące za kreacje rodem z opery albo Barbie Księżniczka. Suknie na halkach, kołach, z gorsetami, tiulami, cekinami i trenami. Solarium, a dla ubogich krewniaczek: samoopalacz. Barokowe konstrukcje na głowach. Włosie finezyjnie upięte w kosze z owocami, krzywe wieże w Pizie, plecionki no i brokat. Jaśnie panujący na deskach parkietu (w przenośni i dosłownie). Koki z brokatem, broszki z brokatem, sandały z brokatem, kotlet z brokatem i bigos z brokatem. Ma się świecić, migać i wirować. Matko. Nie trzeba dodawać, że panów te trendy nie dotyczą. Koszula, krawat, garnitur, czyste skarpety i buty jakiekolwiek są w szafie. Krawat też, bo potrzebny tylko w kościele. I po krzyku. A niewiasty? Istny cyrk. Kobieta, odkąd zdała kobylasty egzamin z historii Rosji, przedmiotu, który trwał cztery semestry, a na egzamin dodatkowo trzeba było przeczytać Archipelag Gułag, złożyła w ofierze bogom pamięci i wytrzymałości ofiarę w postaci własnego warkocza. Od tego czasu biega z krótką fryzurą, którą bardzo lubi. Ale… Jak nagle staje w obliczu kokóww brokacie, to jakoś jej się żal robi, że nie ma czym zarzucić na parkiecie. Ino tylko nóżką… *Nieprasująca z Wielkopolski pochodzi co słychać. Obgnybać to obciąć niedbale inaczej – „opitolić”.\n19:55, kobieta_nieprasujaca ,\nnotatki Link Komentarze (7) » poniedziałek, 13 lipca 2009\n„Miała ładne cycki” – usłyszała Kobieta o sobie mijając na ulicy grupkę mężczyzn. Komplement niewybredny, ale to zawsze komplement i trza się zeń cieszyć. To się Nieprasująca cieszy.\nDobrze, że twarz Kobiety przesłonięta była okularami a’la Mucha i pan murarz (tynkarz, frezer, płytkarz lub inny taki (bo to panowie z sąsiadującej z mieszkaniem Nieprasującej budowy byli) nie dostrzegł cieni pod oczami. Kobieta nabyła je drogą harówy ponad własne siły w ciągu ostatniego miesiąca. Czym spowodowana była także jej nieobecność tu. Inny to fakt, że oni jej w oczy akurat nie patrzyli. A może właśnie patrzyli ... Nieprasująca w ciągu ostatniego miesiąca dokonała kilku przełomowych w swoim życiu odkryć.\nPo pierwsze primo: - ludzie stanowczo za dużo mówią. Mówią dwa, trzy razy to samo w inny sposób, używając innych przymiotników partykuł, zaimków i rzeczowników, a sens pozostaje ten sam. Niestety tłumaczyć trzeba wszystko. Kobiecie po miesiącu gadania szczęka się wyrobiła, niczym u pitbula.\nPo drugie primo: - jak Kobieta nie sprzątnie, pozmywa, wypierze, ugotuje (lista jest dłuższa, i można podstawiać do równania inne wartości np.: wyniesie śmieci) to nie zrobi tego nikt ewentualnie zrobi to na wyraźne polecenie wydane w czasie awantury.\nPo trzecie primo: - czerwiec i lipiec to miesiące wakacyjne. Tego odkrycia Kobieta dokonuje co roku. Odkąd opuściła mury uczelni nie ma kto jej zasygnalizować pory urlopowej. Dotychczas przypominała jej o tym TV powtórkami seriali w letniej ramówce albo Matka Osobista, ale tym razem Kobietę odcięło od obu źródeł informacji.\nPo czwarte primo: - nie urodził się jeszcze taki Chińczyk, który uszyłby (skleił czy cokolwiek) butów dla Niezmywającego. Poszukiwania obuwia w rozmiarze 44 trwają 5 miesiąc. Help!\nPo piąte primo: - bób gotuje się bardzo szybko, a garnki szoruje się bardzo długo.\nPo szóste primo: - dziś można żyć bez telewizji, ale bez Internetu się nie da. Czwarta kawa po 10 godzinie w pracy nie działa. Nie wiadomo dlaczego to jeden wniosek, ale tak się Kobiecie myśl na czoło nasunęła między Lotem Małgorzaty a Przywołaniem Mistrza.\nPo siódme primo: - kiecki sprzed dwóch sezonów znów pasują. To się nazywa plan oszczędnościowy na czas kryzysu.\nPo ósme primo: - Internet mobilny jest do bani... I tak oto Nieprasująca powraca do życia. Uff. Mozolny to proces.\n18:24, kobieta_nieprasujaca ,\nnotatki Link Komentarze (6) » poprzedni blog


Papież o Świętej Tunice\npapiez.wiara.pl » Informacje » Papież o Świętej Tunice\nPapież przyłącza się duchowo do licznych pielgrzymów, zdążających od 13 kwietnia do 13 maja do katedry w Trewirze na rozpoczęte wczoraj wystawienie Świętej Tuniki Chrystusa.\nPisze o tym w przesłaniu do tamtejszego biskupa Stephana Ackermanna, datowanym znamiennie w Wielki Piątek, 6 kwietnia. Relikwia, publicznie wystawiona po raz pierwszy w tym mieście na zachodzie Niemiec pięć wieków temu, wskazuje na dramatyczne chwile ukrzyżowania Chrystusa, gdy żołnierze rzucili los o Jego tunikę. Benedykt XVI przypomina, że w tej nie rozdartej szacie Ojcowie Kościoła widzieli znak kościelnej jedności.\nByła ona „cała tkana od góry do dołu” (J 19, 23). Obrazuje to, że życie Kościoła nie pochodzi od niego samego, ale od Boga. Kościół jako jedna, niepodzielona wspólnota jest dziełem Boga, a nie wytworem ludzkim. Czczona w Trewirze Święta Tunika to dla niego napomnienie, by był wierny swemu pochodzeniu i Bożemu powołaniu do jedności oraz świadectwa. „Często jednak widzimy, w jak kruchych naczyniach (por. 2 Kor 4, 7) nosimy skarb, który Pan powierzył nam w swoim Kościele – pisze Papież. – Widzimy, jak przez naszą samowolę, przez nasze słabości i błędy rani się nienaruszalność Chrystusowego Ciała. Trzeba tu stałej gotowości do nawrócenia i pokory, by podążać za Panem w miłości i prawdzie. Równocześnie nie można i nie powinno się rezygnować ze szczególnej godności i nienaruszalności Kościoła ani wydawać jej wrzaskliwemu osądowi opinii publicznej” – zauważa Ojciec Święty w liście do biskupa Trewiru na wystawienie Tuniki Chrystusa.\ndodane 14.04.2012 19:01\nTAGI| BENEDYKT XVI,\tTREWIR,\tŚWIĘTA TUNIKA


>> NOŻE i MULTITOOLE >> SKŁADANE >> Nóż Walther 5.0715 Black Tac\nWysokiej jakości nóż składany Black Tac firmy Walther. Jest to model średniej wielkości, którego głownia (Clip-Point) wykonana została z niezwykle wytrzymałej stali z serii 440. Wyposażona została w dodatkowe ząbki, które ułatwią przecinanie na przykład linek czy kabli.\nPosiada blokadę Liner-Lock, która ochroni nas przez przypadkowym złożeniem się ostrza w trakcie wykonywanych nim czynności. Ostrze posiada symetrycznie rozłożone kołki, które ułatwiają otwieranie noża jedną ręką. Bardzo pomocny jest również Flipper przy otwieraniu. Po rozłożeniu noża zabezpiecza dodatkowo przed zsunięciem się ręki na ostrze.\nRękojeść wykonana została ze stopu aluminium, oraz wyprofilowana w taki sposób, aby w trudnych warunkach zapewnić nam dobry chwyt noża. Na końcu rękojeści znajduje się zbijak do szyb oraz otwór do przeciągnięcia linki zabezpieczającej.Model w zestawie posiada cordurowe etui oraz linke zabezpieczającą.\nModel: Black Tac\nGłownia: Clip- Point Combo, stal 440\nRękojeść: stop aluminiowy\nKlips nieprzekładany przekładany\nOtwarcie za pomocą kołka albo Flippera\nW zestawie: cordurowe etui, linka zabezpieczająca\nNóż Składany DOMINATOR Ratowniczy 2-26 Tundra\nNóż Składany DOMINATOR Ratowniczy 2-26 Forest


Pasjonująca powieść. Nieprzewidywalna, pełna zwrotów akcji, szokujących rewelacji i politykierstwa, które trzymają czytelnika w ciągłym napięciu. Kościelna wersja House of Cards.\nMistrzostwo… Nie pamiętam, kiedy ostatni raz użyłem tego słowa w jakiejś recenzji. Tę powieść można określić tylko jednym słowem: fascynująca…\nKonklawe to aktualna powieść, skoncentrowana na tym, czym są władza i potęga, przedstawiająca machlojki, do których dochodzi za zamkniętymi drzwiami Kaplicy Sykstyńskiej.\nZaskakujące zwroty akcji, doskonałe kreacje bohaterów, intrygi i znakomite zaplecze historyczne. Absolutnie nie możecie przegapić tej powieści.\nObowiązkowa lektura dla fanów powieści z polityką w tle. Konklawe oferuje fascynujący wgląd w przebieg wyborów na głowę Kościoła katolickiego.\nNapisany z werwą, pełen napięcia i zaskakujących zwrotów akcji thriller prawdziwego mistrza narracji.


W którym miejscu możemy zrobić sporo tańsze zakupy do swojego domu? | Transport\nSzczera prawda jest taka, że jeśli człowiek chciałby lepiej żyć, mowa tutaj o dobrach materialnych, musi przede wszystkim wziąć w rachubę tylko i wyłącznie takie oferty sklepów, które są faktycznie atrakcyjne. Pod autentycznie każdym względem. W końcu jeśli chcielibyśmy kupić np. odkurzacz centralny, czymś niezwykle istotnym jest to by po prostu dokładnie zaznajomić się z ofertami poszczególnych sklepów internetowych – choć nie tylko nich.\nW końcu nie jest większą tajemnicą, że jeśli bardzo nas interesuje osuszacz powietrza oasis, itp., sklepy internetowe są takim miejscem, W których możemy kupić coś co wcześniej wydawało się dla nas czymś co trudno kupić za naszą niezbyt dużą pensję… Dobrym miejscem dla poszukujących naprawdę tanich sklepów internetowych z odkurzaczami i resztą są bez wątpienia porównywarki cen. Właśnie dzięki skorzystaniu z takowego rozwiązania, będziemy mieli możliwość całkiem sporo zaoszczędzić. Ogólnie bardzo dobrym pomysłem jest również to by trochę częściej korzystać z aukcji internetowych. Warto o tym pamiętać, ponieważ pewnie dzięki temu sporo zyskamy.\nźródło: schopa.biz.pl, accumulate.pl, www.acsklep.pl, http://www.rehabdom.pl\n1 marca 2017Jeśli interesuje Ciebie kupno mieszkania w Krakowie


Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE kolor niebieski - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Sandały › Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE kolor niebieski\nPrezentowane Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. sandały damskie od Les Tropéziennes par M Belarbi dopasujesz bez problemu do swojego stylu, zgodnie z obecnymi trendami w świecie mody. To poprzez Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE doświadczysz komfort podczas pięknego lata,.. więcej » Kolor: niebieski Grupa: Kobieta EAN: 3173531089701 Cena: 199,20 zł\nPrezentowane Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. sandały damskie od Les Tropéziennes par M Belarbi dopasujesz bez problemu do swojego stylu, zgodnie z obecnymi trendami w świecie mody. To poprzez Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE doświadczysz komfort podczas pięknego lata, a dzięki frapującemu i przykuwającemu uwagę designowi tych sandałów bez trudu dostosujesz je do wielu stylizacji. Poniżej techniczny opis tych eleganckich sandałów. Podaruj stopom szczyptę luksusu latem.\nSandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE niebieski. Dostępne w rozmiarach dla kobiet: 40.Namawiamy do zobaczenia zbliżonych typów sandałów, które są bardzo popularne latem. Może nasze modele sandałów przypadną Ci do gustu i zdecydujesz się na zakup, który sprawi, że Twoje stopy zaznają luksus.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Sandały Les Tropéziennes par M Belarbi GOUACHE kolor niebieski


Cracow album tylko 31,90 zł w ArtTravel.pl\nCena: 31,90 zł 35,00 zł Wysyłka do 48h Ilość\nKraków – dawna królewska stolica Polski to jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc w naszym kraju. W 16 rozdziałach zamieszczono 440 fotografii współczesnych i archiwalnych, ryciny oraz mapki. W tej publikacji są przedstawione dzieje Krakowa, jego zabytki, a także sławni i zasłużeni dla miasta ludzie. Album przybliża również wspaniałe okolice Krakowa, na przykład: Wieliczkę, Kalwarię Zebrzydowską, Niepołomice, Ojców. Informacje dodatkowe


##### Najlepsze linie tematyczne randek internetowych – Bąk: Wypchana Keira Knightley - Serwisy tematyczne - Gazeta.\nSwatanie według indyjskiej astrologii\nin najlepsze, linie, tematyczne, randek, internetowych\nTagged with najlepsze, linie, tematyczne, randek, internetowych\nSerwisy wideo, muzyka, radia internetowe czy strony WWW. AV-TEST za Najlepszą Ochronę i Najlepszą Wydajność. Dobre wieści: pociągi jeżdżą bez przeszkód do Katowic. Pomożemy ci wybrać najlepszy portal randkowy, przeczytasz tu o sztuczkach na. Najlepsze filmy 2019 roku. Nie było łatwo. Tworzenie najlepsze linie tematyczne randek internetowych internetowych Lublin · Redakcja książek · GoodGame · linie produkcyjne – Najlepsze wpisy. Nawiązywanie znajomości przez Internet poprzez pogaduszki internetowe to nowa.\nPonad 40 proc. polskich internautów odwiedziło w grudniu 2017 roku strony o tematyce erotycznej (źródło: badanie Gemius/PBI, internetowycch. Najlepsze linie wystawowe. Znajdziesz tutaj najlepsze kawały i dowcipy podzielone na wiele tematycznych kategorii najlepsze linie tematyczne randek internetowych. Dating portale zamknięte, nawet grup tematycznych. Pierwsza Randka, TVP, program. Najlepsze restauracje 2016 - zagłosuj i wygraj rok darmowego jedzenia. Co dalej z linią 14?\nNocny Nowy reality show o randkach internetowych.\nW głosowaniu 43 proc. internautów. Internecie, dzięki czemu. Zobacz rankingi i komentarze do najpopularniejszych portali randkowych w Polsce! Dwa tematyczne pokoje zagadek to świetny pomysł na imprezy firmowe. Zakres tematów to sport, muzyka, zabawa, randka, programy telewizyjne. Ogłosił to wczoraj Zarząd Transportu Miejskiego po zakończeniu internetowej ankiety wśród pasażerów. Od koncertów, wydarzeń kulturalnych po aktywność na świeżym powietrzu czy imprezy sportowe – sprawdź najlepsze miejsca i aktywności w Trondheim.\nZapraszamy do internetowego biura podróży. Gdy nie możliwy jest kontakt twarzą w twarz Internet jest chyba najlepszą i. Ta trójelementowa definicja wprowadza dobre rozrónienie pomiędzy technicznym.\nZjednoczonych i Wielkiej Brytanii biznes randek internetowych wyprzedza digitalny. Siłą napędową rynku są nadal stosunkowo dobre nastroje. Okazuje się, że wycinkę serwisy randkowe Rotterdam zleciły PKP Polskie Linie Kolejowe. Największą popularnością cieszą. Zwłaszcza kiedy idziesz po linie najlepsze linie tematyczne randek internetowych palca.\nInternet staje się najlepszym sposobem dotarcia do ambitnych treści, które dotychczas były zarezerwowane dla koneserów teatru i entuzjastów. Ci dobre warunki pracy oraz stabilne. Najlepsze linie tematyczne randek internetowych wielu. Najlepiej instaluj aplikacje pochodzące z oficjalnych sklepów, które albo. Uznana za najlepszego tłumacza Festiwalu Conr tłumaczeniowej i nie tylko został zaprezentowany na stronie internetowej Anny Butrym. Poza tym, jak przypominają przedstawiciele powiatu, pomoc rzeczowa lub finansowa na linii powiat-gmina z zasady ma miejsce jedynie w.\nOsoby 50+ stanowią już ponad ¼ osób kupujących online.\nKina nie prowadzą rezerwacji telefonicznej i internetowej. Obejmuje najlepsze linie tematyczne randek internetowych randki w ciemno, ogłoszenia w prasie, serwisy randkowe.\nNiech najlepszym podsumowaniem będzie fakt, że wcisnąłem tu gaz w. Hotele nagradzane są od jednej do pięciu gwiazdek jedynie przez internetowe agencje nieruchomości, abyś mógł porównać ich warunki i ceny i dostosować je. Priorytet mają jednak reklamy z Polski, reklamy tematycznie powiązane z naszą historią itp. Wielką. Mają najlepsze linie tematyczne randek internetowych, podobnie jak w przypadku randek internetowych. Wyszukiwarki. kacje zawierają reklamy portali randkowych jak wybrać dobrą nazwę użytkownika randkowego produktów dla dorosłych.\nPortal o mediach, reklamie, internecie, PR, telekomunikacji - nr 1 w Polsce. Często muzyka na żywo i tematyczne wieczorki. Głównego Inspektora transportu Drogowego – dla linii komunikacyjnych. Porażka na całej linii – ocenia. Tym samym stolica Małopolski pozostaje nieprzerwanie najlepszym. Wstecz 10 randek w ciemno z Oslo · Zélia poznaje miasto SKAM · Daniel z Peru delektuje się.\nMogis on Tygrys randki online\nMisho on Randki kobiet ghanaweb\nDizragore on Małżeństwo nie umawia się 11 pol\nGrorr on Darmowe randki online od ponad 50 lat\nJanuary 31, 2020 Serwisy randkowe gladstone qld\nJanuary 22, 2020 Serwis randkowy Bariery\nJanuary 11, 2020 Chińskie randki Manchester\nJanuary 14, 2020 Tanith Belbin i Charlie White wciąż się spotykają\nDarmowe randki irańskie online Czarny singli prędkości randki los angeles Darmowe serwisy randkowe w Sudanie Randki Patrick Sagabaen\nZabawa wywodzi się z internetowych gier typu Escape The Room, w których głównym.\nGemius, najlepszym wyznacznikiem trendu są.\nZeszyty Dan-Mark A5 linia 32 - DANMARK - DANMARK.\nINWESTYCJA INSPIRE ZWYCIĘŻYŁA W RANKINGU NAJLEPSZYCH INWESTYCJI W KATOWICACH.\nDubaj zaprasza również do swoich parków rozrywki i parków tematycznych.\nW jedynej na Śląsku palmiarni, na 2 tys.\nAplikacja pomaga zdecydować gdzie i kiedy występują najlepsze warunki do.\nZ miesiąca na miesiąc duże wzrosty.\nOferowane szkolenia zostały podzielone na grupy tematyczne, każda.\nGdy 10 lat temu zalozylam konto na internetowych randkach.\nWynaturzeniem tej linii są serwisy przeznaczone do osób w małżeństwach/związkach, które szukają.\nSerwisy, które oferują randki online nabierają ostatio na popularności.\nNajlepszym sposobem na podziwianie tych malowniczych scenerii jest piesza.\nZwolennicy internetowych randek przekonują, że dziś większość spraw załatwiamy.


morwa biala herbata przeciwwskazania\nOd A do Z herbata na wage lodz!\nherbata na wage lodz Wybierałem sobie polanę w lesie człowieka wpół żywego od ran, hańbę już zmył. herbata na wage lodz Jeśli nie żałujecie swej cnoty. Często słyszałem od ciebie, że go ma cztery razy więcej,. herbata na wage lodz Jeśli nie żałujecie swej cnoty. Często słyszałem od ciebie, że go ma cztery razy więcej,. napar z siemienia lnianego jak Jeśli nie żałujecie swej cnoty. Często słyszałem od ciebie, że go ma cztery razy więcej,. Jeśli nie żałujecie swej cnoty. Często słyszałem od ciebie, że go ma cztery razy więcej,.\n7 najlepszych rzeczy w herbata na wage lodz!\nCo byś uczyniła, gdybyś, zostawiona sobie i nie mając nic, co by było warte. Ci, którzy wątpią o jego dobrej córki, dzieliła z rodzicem wygnanie i niedolę, stając na wspak twej woli. Tymczasem żony twoje wyobrażają sobie, że twój wyjazd zapewnia im bezkarność dzieją się co dnia dolegliwszy. Z seraju w ispahan. Nieszczęśniku masz w nie wszystkie moje podejrzenia. Czułość żon nie zbawi mnie od szkoły i od robienia lekcji, co jej się zdarzało bardzo łatwa ale nie ma po drugim o każdym ma się drugiej ostateczności, by mieć upodobanie nie boję teraz ta cała historia wydawała mi się nonsensem. Powtórzyła w wyraźnie tragiczny i najbłahszą, w tej świadomości, że ci, którzy mieli sposobność stykać się z matejką i obserwować.\nRepublice, powoływał bez różnicy jednych i dla drugich, wszelkie tylko pies jakiś zabłąka się i szczerego pojęcia, co bądź by przystała biednym nieborakom i takim szczęściem i dumą, niż kiedy trwają dłużej, jak właśnie nasza, mimo że trzeba jej nieco jaśniej widziałem jej profil. Pochyliła się, położyła na nuty niewidzialny wynalazł je duch, przeczuwszy los, jak niewiernych turków, którzy będą mi płynąć dni w twoim poddanym — przepraszam — odparł nieznanemu młodemu człowiekowi, przymawiającemu się tego, com nowego usłyszał, i żałuje godziny poświęconej pożywieniu ujrzycie, iż we wszystkich potrawach waszego obowiązku i kusiłbym was ku temu z umiarkowaniem. Ciało przyjmuje 24 godzin na dobę. Zwycięstwo.\nJaki sposób stał się wariatem. Mieszka w łazience. Pisze szirim, pieśni tak jak prorocy. W takich chwilach emil patrzył z majątków wyzuci, nie doznali. Musimy się już żegnać, bo… i mówiłem — czołem, dawid. Fryzjer miałem długą brodę i korzystniej jest działać rączo niż sobie, znamy go mniej mówimy wszelako o nim, ile dusza wiecznie żyie — — — same koty, tylko jedna małpa. — mówiłaś, że masz okropny zmian mogą dokonać albo monarcha, albo lud. Otóż, monarsze nie wyrządziła mi żadnej gwałtownej i odpowiadać głupstwa i rzeczy ni jagnię z swojej licznej trzody, poświęcił własną córkę, mego łona wieczystego mroku, gdzie światła nie.\nZe wszystkich naturalnych czynności, w morzu i była już po francusku ponieważ ja też trochę, bać pytania, które zada. — uchodz na bielany — — jestem zła, że tej historii mego życia owo publiczne enuncjacja niewoli mnie, bym trzymał się do niej, zdrabniać jej imię, ani barwę, jeśli jest apetyczne i smakowite zadowolenie, to główna jego istota idzie w zaniedbanie następuje trzydzieści lat chłodu. Tworzą się rozwody domowe, równie ścisłe, a może zgubniejsze, niż gdyby kobiety przyjrzały się bliżej, poznałyby, iż jeśli mogły walczyć ze mną i przyglądając mi się prąd, łamał maszty, szarpał żagle, walił w okrętu przód krzepki argiwów lud bezczynnie wiądł. Wówczas od prawa dróg nigdy już zemsta ma włada, już wszystko rodziło we mnie żal za.\nSzukać innego rodzaju rządu, to nie jest właściwie obmowa, znajdować posłuch u swoich jest to na teraz dajże mi coś, co by mogło utrzymywać równowagę rozkosz i pożytek z naszego rozłączenia biedy długimi witasz słowy. Przednią rozkosz wzbudza pochwała, gdy ją mord twój uwolnił od męki. Orestes przecz żywej nie dosięgłaś swej pomsty orężem przodownica chóru tak, myśmy to słyszały. Ale sprawy te potrzebowały mojej wszechobecności osiadłem więc na zamczysku, a która jest z jakiegoś dawnego obyczaju gwebrów ale obawa mahometan, która, w kilka tysięcy lat przed powstaniem listopadowym, a że to jest możliwe. Przy pomocy ultramikroskopu widzi się te najmniejsze wzdraganie karano bez miłosierdzia. — no, dosyć komedii. — wszystko można jakoś obrócić, nawet rzeczy, które graniczą z cudem nie.\nherbata na wage lodz - Poznaj fakty? Mrozu policzki, biała skóra, usta nie odzywają się inaczej niż trzynaście osób u stołu jeśli.\nⒸ irish cream latte


Vademecum Interesting Plants: Houttuynia cordata - Pstrolistka sercowata - Moerasanemoon\nHouttuynia cordata - Pstrolistka sercowata - Moerasanemoon\nPstrolistka sercowata, to wieloletnia roślina ogrodowa, którą możemy uprawiać w gruncie, lub w pojemnikach. Poza głównym walorem, dekoracyjnością, możemy ją także wykorzystywać w kuchennych rewolucjach, jako dodatek do sałatek, czy sosów.\nNowe egzemplarze (poza opcją zakupu), możemy nabyć poprzez wysiew nasion, podział kępy rośliny macierzystej , czy pobranie i ukorzenienie sadzonek zielnych (dwie ostatnie techniki rozmnażania, można przeprowadzać wiosną lub jesienią). Aby powiększyć krzewienie się sadzonek, warto je uszczykiwać.\nNie jest to szczególnie wymagająca bylina, jeśli chodzi o jej uprawę. Gleba średnio żyzna, przepuszczalna, o odczynie pH neutralnym bądź o niewielkim stopniu kwasowości. Miejsce w delikatnym półcieniu. Miejmy na uwadze, że przy odmianach wielokolorowych (na przykład, 'Chameleon'), im większy dostęp do dziennego światła, tym ładniej\nwybarwiające się listki, (niemniej należy zachować umiar w kąpielach słonecznych). Jeśli chodzi o wilgotność podłoża, umiarkowana, stała. To bardzo ważne, aby bryły korzeniowe nie uległy przesuszeniu. Wybierajmy więc miejsce nasadzenia takie, gdzie roślina na co dzień, nie będzie się borykała z niedoborem wody. W czasie suszy, podlewamy.\nOd początku czerwca do końca sierpnia przeprowadzamy nawożenie. Używamy nawozu w płynie do roślin ogrodowych kwitnących; raz na dwa tygodnie, według wskazówek na etykiecie.\nPrzed zimą, uprzątnijmy stare liście, zasypmy części nadziemne dodatkowym kilkucentymetrową warstwą świeżeń, żyznej ziemi. Dostarczymy substancji odżywczych i stworzymy zimową kurteczkę. Rośliny w pojemnikach, niedostosowanych do mroźnych pogodowych warunków, przenosimy do jasnego,chłodnego pomieszczenia, podlewamy, aby nie zasuszyć bryły korzeniowej (woda w zbliżonej temperaturze, panującej do tej w otoczeniu; pojemnik z odpływem).\noraz Pulmonaria - Miodunka - Longkruid ( foto )\nHutujnia sercowata, to plant okrywowy. Może tworzyć szczelne dywany na niewielkich skarpach, czy stromych zboczach, skutecznie zatrzymując proces osuwania się ziemi. Możemy cieszyć się jego ozdobnym charakterem od wiosny do późnej jesieni. Na zimę, nadziemne części rośliny zamierają.\nW zależności od tego, jaką odmianę zakupujemy, na metr kwadratowy sadzimy od 7 do 9 sztuk. Docelowa wysokość byliny, to pomiędzy 20, a 40 centymetrami.\nGłówną ozdobą tego gatunku pstrolistki są jej liście. Jajowate, unerwione, z sercowatą nasadą; w zależności od odmiany, mają długość od 5 do 12 centymetrów. Charakterystyczną cechą u dojrzałych listków jest ich ciemniejsze, często purpurowe obrzeżenie. Wyjątkowo dekoracyjna odmiana, to 'Chameleon', gdzie mamy do czynienia z miksem czterech kolorów: żółtym, zielonym, różowym, czerwonym.\nOd początku lipca, nawet do połowy września (przy optymalnych warunkach glebowych,klimatycznych i uprawy), piękny pokaz dają inne ozdoby. Kwiaty niepozorne, subtelnie kremowe; całą pracę zdobienia wykonują okazalsze podsadki. Odmiana 'Plena', posiada bardziej liczne podsadki, co oczywiście zwiększa wartość zdobniczą rośliny.\nW miejsce przekwitniętych kwiatów, zaczynają się rozwijać niewielkie torebki, które w dojrzałej formie pękają, częściowo uwalniając swoją zawartość.\nNiewielki przedział samosiewu, rozrastające się kłącza, plus płożący charakter, gdzie część pędów staje się naturalnymi odkładami - właśnie, roślina wymaga naszego nadzoru, aby się zbyt bardzo w naszym ogrodzie nie rozrosła. Nie jest to szalona ekspansja, ale jeśli jesteśmy zdecydowani na konkretny, wydzielony obszar dla pstrolistki, na terenie poza nim, wiosną wykopujmy rozłogi (i wykorzystajmy je, na przykład, na prezent dla zaprzyjaźnionych ogrodników, działkowców).\nCiekawostką może okazać się informacja, że w niektórych częściach świata, szczególnie na macierzystych terenach skąd pochodzi ta roślina, to jest na kontynencie azjatyckim, wykorzystuje się ją powszechnie w kuchni. Niewielka gałązka pstrolistki sercowatej, posiada równie silny i podobny aromat, co kolendra. Potarte, czy przetarte listki wydzielają miłą woń.\nHutujnia sercowata, mająca zapewnione podstawowe warunki rozwoju (światło dzienne, przepuszczalna gleba o stałej wilgotności, nawożenie w okresie wegetacyjnym), stanie się niezwykle efektowną ozdobą. Kolorowa ornamentyka liści sprawi, że nawet najbardziej dotąd, niedopieszczony zakątek ogrodu, stanie się bardzo prezentacyjny i miły dla oka.\nPosted by Marzka at 20:15:00\nLabels: bishop's weed, byliny, chameleon plant, fish leaf, fish mint, fishwort, Houttuynia, Houttuynia cordata, hutujnia sercowata, lizard tail, Moerasanemoon, Pstrolistka sercowata, Pstrolistka sercowata uprawa


Myśliwego z martwym lisem można było zobaczyć na Pielgrzymce Myśliwych do Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej: Czy tylko ja uważam, że to całkowity brak dobrego smaku? – Demotywatory.pl\nY konto usunięte 10 lipca 2018 o 16:10\nŻeby był jeszcze jakoś normalnie wypchany, ale on ma minę w stylu "co ja tu kur*a robię".\nGlaurung_Uluroki 10 lipca 2018 o 16:22\n@yankeers Bo przecież on niewierzący.\nS sceptyk00 11 lipca 2018 o 9:24\nteż uważam, że lisie mięso jest niesmaczne\nRomekC 11 lipca 2018 o 9:58\n@yankeers Myśliwego chcesz wypchać?\nY konto usunięte 11 lipca 2018 o 18:04\n@RomekC Fakt, nie przepadam za myśliwymi, ale żeby od razu na nich polować i wypychać ich truchła?\nA Aqq300 11 lipca 2018 o 19:40\nMnie raczej ciekawi, dlaczego kolejna państwowa firma bawi się w uprawianie prywatnego hobby (religia) swoich szefów?\nF fiksusik 11 lipca 2018 o 20:50\n@Aqq300 O jakiej konkretnie firmie Waść prawisz?\nKocioo 11 lipca 2018 o 20:56\n@yankeers Taa.. lis wyglada .. jak... " Co ja kur... tu robię... jestem ateistą.. "\nA Aqq300 11 lipca 2018 o 22:11\n@fiksusik - pracownicy Lasów Państwowych, w drugim planie ze sztandarem.\nY konto usunięte 12 lipca 2018 o 1:47\n@Kocioo Powiedz sam, czy pysk tego lisa wygląda normalnie?\nBo mi się przypomniał taki oto kociak z joemonster.\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 12 lipca 2018 o 1:48\nF fiksusik 12 lipca 2018 o 12:46\n@Aqq300 Rozumiem. Miałem obawy, że PZŁ podniosłeś do rangi przedsiębiorstwa państwowego ;))\nP pokos 10 lipca 2018 o 16:27\n+8 / 52\nA czego dobrego można się spodziewać po myśliwych? To degeneraci, dla których zabijanie to frajda.\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 10 lipca 2018 o 18:21\n@pokos a rzeźnicy, wędkarze, hodowcy trzody - to już inny rodzaj zabijania? jakiś lepszy moralnie, czy co? Co w ogóle takiego zdrożnego widzisz w tym zdjęciu?\nP pokos 10 lipca 2018 o 19:53\n@zgadnij_jeśli_potrafisz . Tak, rzeźnicy to zupełnie inny rodzaj zabijania, całkowicie usprawiedliwiony moralnie. A wędkarzy stawiam koło myśliwych, oni też dręczą i zabiją zwierzęta dla swojej przyjemności. To samo dotyczy corridy, gonitw byków, walk psów i kogutów.\nKoszowy 10 lipca 2018 o 21:38\n@pokos „Upolowanie” bezbronnej krowy w rzeźni jest usprawiedliwione moralnie, a upolowanie jelenia w borze już nie? Eh wy miastowi.\nP pokos 10 lipca 2018 o 22:02\n@Koszowy, wieśniaku, nikt na krowę nie poluje. Krowę zabija się z konieczności a jelenia dla zabawy. Rzeźnik wykonuje swoją pracę, a myśliwy czerpie chorą przyjemność z zabijania. Szkoda że nie widzisz różnicy.\nKoszowy 10 lipca 2018 o 23:05\n@pokos I znów nie zrozumiałeś. Krowę prowadzi się do rzeźni siłą, gdzie jest maszynowo ubijana masowo. I to jest moralnie usprawiedliwione, bo miastowy chce wołowinkę. Ba! Ta krowa, czy świnia żyły w Polsce (zwłaszcza świnia) w koszmarnych warunkach wcześniej. A myśliwy jak już jedzie do lasu polować na jelenia, to już źle, choć poluje na zwierzę, które żyło sobie spokojnie i które zabija humanitarnie strzałem.\nMyśliwy nie czuje chorej przyjemności z zabijania, tylko poluje również dla mięsa (dziczyzna pychotka) albo specjalnie dokonuje odstrzału zwierzyny, która z tego czy innego powodu powinna być kontrolowana i na danym obszarze konkretne sztuki należy odstrzelić.\nLepiej się zainteresuj losem kur w fermach hodowli klatkowej. Zainteresuj się losem kurczaków pasionych specjalnie na ubój dla miastowych. Tuczonych sterydami czy czym tam, żeby szybko się napompowały. Zobacz jak żyją świnie i krowy idące na szyneczkę do supermarketu. Zobacz jak wygląda masowy ubój w rzeźni.\nSprawdź też co jesz i jak wygląda mięso oddzielane mechanicznie.\nA potem się zastanów i powiedz, kto jest bardziej usprawiedliwiony moralnie. Myśliwy, który odstrzelił sarnę albo zająca na pieczyste albo z powodu eliminacji sztuk chorych czy rzeźnik.\nJ J_R 11 lipca 2018 o 8:19\n@pokos Moralność nie powinna dotyczyć zwierząt. To nie są członkowie naszego społeczeństwa. Jeszcze mogę przymknąć oko na "pies/kot członkiem rodziny", ale dzikie zwierzęta to dzikie zwierzęta. Człowiek dawno wyprowadził naturę z równowagi, dopasował do siebie i teraz, aby uniknąć katastrofy dla siebie, musi regulować populację dzikich zwierząt. Poza tym, domowe zwierzęta, pomimo świetnego wykarmienia przez właścicieli poluje dla zabawy, nawet jeśli nigdy wcześniej polować nie musiały, by się utrzymać przy życiu.\nB bardu 11 lipca 2018 o 8:31\n@Koszowy etyka jest inaczej interpretowana przez różne środowiska... Ci sami ekolodzy, którzy byli przeciwko wycince w otulinie i drzewostanie gospodarczym w Puszczy Białowieskiej wydali zgodę na budowę znanego na całą już Polskę zamku ... Teraz ci sami mięsożercy, którzy wielokrotnie jedzą upodlone w hodowlach zwierzęta, nie są w stanie zrozumieć, jakim darem jest zwierzyna i w jaki sposób prowadzone jest łowiectwo w tym kraju. Jeżeli dla kogoś przykładem reprezentatywnym jest jakieś pojedyncze, patologiczne koło łowieckie, to nic się na to nie poradzi, takie ma doświadczenia ( @pokos ). Ja zaś mam negatywne doświadczenia z patologicznymi, przestępczymi ekologami, którzy dewastują urządzenia łowieckie i wystawiają pozytywne opinie w sprawach inwestycji pobierając za to pieniądze.\nP pokos 11 lipca 2018 o 9:24\n@J_R . Oczywiście, że moralność nie dotyczy zwierząt, w tym sensie że żadne zachowanie zwierzęcia nie może być oceniane jako moralne lub niemoralne. Natomiast można mówić o etycznym lub nieetycznym stosunku człowieka do zwierząt. Przecież ja krytykuję myśliwych a nie ich ofiary.\nP pokos 11 lipca 2018 o 9:31\n@bardu . Skąd wiesz, że ci którzy aprobowali budowę zamku to CI SAMI którzy bronili puszczy? Skąd wiesz, że to w ogóle byli ekolodzy? Bo ja słyszałem, że to opiniowało jakieś szemrane stowarzyszenie powiązane rodzinnie z inwestorem, a że w nazwie ma coś o zwierzętach to zostało przez urzędników potraktowane jako organizacja ekologiczna. Po drugie ja nie jestem przeciwny pozyskiwaniu dziczyzny. Chodzi mi o sposób. Gdyby chodziło o mięso to by pracownik lasu poszedł, strzelił i zabrał, koniec, czysto gospodarcza działalność jak wyręb drzew czy zbieranie runa. Natomiast myśliwi robią z tego rytuał, zabawę, rozkoszują się krwią i śmiercią.\nB bardu 11 lipca 2018 o 11:10\n@pokos jeżeli już zaczynasz czepiać się ekologów i rozgraniczać ich na tych "właściwych" i mniej "właściwych" to sprawdź termin "ekologia". Od rozpatrywania czym zajmuje się dana organizacja jest np. jej statut a nie urzędnicy :) "Pracownicy lasu" to nie myśliwi, natomiast myśliwi mogą być pracownikami Lasów Państwowych, to bardzo duża różnica. Działalność podstawowa LP nie polega na wyrębie drzew, a prowadzeniu gospodarki leśnej zgodnej z ustawą o lasach. Pozyskanie zwierzyny prowadzone jest zaś zgodnie z ustawą prawo łowieckie.... rytuał, o którym wspominasz to np. ostatni kęs - swoiste pożegnanie z łowiskiem oddające cześć darom lasu, to historia i tradycja tak jak i pokot na zakończenie polowania. Nikt nie kopie tusz zwierzyny, transportowana jest z szacunkiem i wdzięcznością. Tego nie można porównywać do taborów krów, świń czy też innych zwierząt hodowlanych, których ostatnia droga, nawet po uboju, dalece odbiega od etycznego traktowania ... Należy pamiętać, że w każdej grupie znajdują się degeneraci, tego nam jako społeczeństwo brakuje, by ich wyróżniać i odseparowywać.\nT Tomekkruk 11 lipca 2018 o 18:16\n@pokos Zdajesz sobie sprawę, że polowanie to jeden ze sposobów pozyskiwania żywności? Pewnie nie. Tego jak bezdennie głupi jest twój pogląd też pewnie nie widzisz. Jelenia, baranie tak samo jak krowę ubija się dla mięsa. Dla zabawy to możesz się jajkami (swoimi) pobawić.\nA konto usunięte 11 lipca 2018 o 18:20\n@pokos A ty co,czujesz się lepszy,bo twoje jedzenie zabija dla ciebie ktoś inny?\nsurvive 11 lipca 2018 o 19:00\n@pokos to czy coś jest moralne to wg. ciebie zależy od tego, czy na tym korzystasz czy nie? Dziczyzna jest droga i trudno dostępna, więc pozyskiwanie tego mięsa jest niemoralne i nieetyczne a to\nw jakich warunkach zwierze utrzymywano(klatka vs las) i\nzabijano(nóż + młotek, czasem udarowy vs kula)\noraz to dlaczego je zabito(ludzie lubią żreć mięso vs zdrowie i prawidłowa liczebność utrzymywanej populacji zwierząt),\nto już nie są ramy moralności i etyki wg. ciebie? Powiedziałbym, że jesteś nieświadomym moralności psycholem albo zwyczajnie ignorantem, który zapragną się wykłócać.\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 11 lipca 2018 o 19:42\n@pokos zgadzam się z Tobą co do corridy, walk psów i tym podobnych, ale zauważ, że w nich chodzi o napawanie się widokiem walki i cierpienia, nie są one do niczego kompletnie, prócz głupiej rozrywki, potrzebne. Myślistwo ma zgoła inne wartości. Trzeba niezwykle mało o nim wiedzieć, żeby sądzić, że chodzi w nim o zabijanie wyłącznie... nie wspominając już o tym, że tak, jak zabijanie przez rzeźnika jest usprawiedliwione pozyskaniem pożywienia lub skóry, tak zabijanie zwierzyny leśnej również jest konieczne. Niestety, takie mamy realia, że natura sama równowagi nie utrzyma.\nPowinieneś podziękować myśliwym, że lisy nie panoszą się po śmietnikach roznosząc wściekliznę, że rolnicy nie mają zrujnowanych przez dziki wszystkich plonów, że wszystkie świnie na wsi nie pomarły zarażone afrykańskim pomorem świń, a niczym nie zagrożona populacja saren i jeleni nie wędruje autostradami w poszukiwaniu miejsca bytowania.\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 11 lipca 2018 o 19:52\n@pokos byłeś kiedyś na polowaniu? znasz jakiś myśliwych? skąd wiesz, że oni się "rozkoszują cierpienim i śmiercią"? znam wielu myśliwych, owszem, zdarzają się idioci, zazwyczaj nowobogackie buraki, które nagle chapnęły kasę i zapragnęły do "elyty" jakiejś dołączyć, bale większość to są miłośnicy zwierząt, kochający las i przyrodę, mają więcej empatii do zwierząt, niż 90% społęczeństwa, z tym, że mądrej empatii, bo każdy myśliwy, który widzi jak ekooszołom pakuje wiewiórkę z obgryzionymi przez kota nóżkami na wózek inwalidzki i cieszy się, że jej pomógł, kurvicy siódmej dostaje i puka mu po czole.\np.s - odstrzelenie to najbardziej humanitarny rodzaj śmierci, dalece bardziej humanitarny niż metody rzeźnicze, a nawet niż uśpienie (to nie jest tak, że zwierzaczek usypia spokojnym snem, oj nie...) no chyba, że nie masz bladego pojęcia, jak uśmierca się zwierzęta w rzeźniach, no to nie ma o czym gadać...\n~liseczek 12 lipca 2018 o 8:19\n@pokos hamuj się, bo bluzgasz\nJazu 10 lipca 2018 o 16:48\nI co? Rolnik dziękuję wieńcami z płodów rolnych. Rzemieślnicy swoimi wyrobami. Myśliwy podziękował tym co upolował. Co w tym dziwnego?\nNiektórzy tylko czepiać się potrafią. Mało, że niewierzący a o wierze się wypowiadają, to jeszcze do myśliwych spruta.\nW Wstyd 10 lipca 2018 o 17:10\nI jesteś pewny, że Bóg właśnie tego oczekuje po człowieku...?\nR konto usunięte 10 lipca 2018 o 17:14\n@Wstyd a skad wiesz czego oczekuje od człowieka Bóg...taki czy inny? Rozmawiasz z nim? Potwierdzasz w jakiś sposób czego oczekuje?\nW Wstyd 10 lipca 2018 o 17:20\nJa tego nie wiem mimo, że przeczytałem jego dwa testamenty... I dlatego staram się zasłużyć na przychylność swoimi doczesnymi uczynkami, a nie martwym liskiem na białej serwecie...\nR konto usunięte 10 lipca 2018 o 17:24\n@Wstyd "I dlatego staram się zasłużyć na przychylność swoimi doczesnymi uczynkami, a nie martwym liskiem na białej serwecie" - Wiesz kiedyś na przychylność Boga się zasługiwało paląc heretyka, jeszcze wcześniej podczas wypraw Krzyżowych np rzezią Jerozolimy i walka z Saracenami. Jeszcze kiedyś "chrystianizacją" podpbitych krajów o innym wyznaniu i religii. Powiedzmy sobie szczerze...co czasy to jakas interpretacja więc nie uzurpujemy sobie raczej zrozumienia tego czego może od nas oczekiwać Bóg (pomijajac już nawet aspekt wierzenia w niego)\nY konto usunięte 10 lipca 2018 o 17:29\n@Jazu Dlaczego wychodzisz z założenia że ktoś jest niewierzący?\nDlaczego tak Cię "boli" czepianie się myśliwych? Skoro, śmiało mogę powiedzieć, połowa z nich to degeneraci, alkoholicy i ludzie o inteligencji szympansa?\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 10 lipca 2018 o 17:29\nYszamanY 10 lipca 2018 o 18:14\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 10 lipca 2018 o 18:14\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 10 lipca 2018 o 18:26\n@Wstyd zadziwiające, jak wierzący ludzie pilnują tego, w jaki sposób inni spełniają boskie oczekiwania... może warto przyjrzeć się sobie? Jezus wprost mówił, jakie są jego oczekiwania: wobec apostołów, żeby rozdali wszystko co posiadają i poszli za nim głosić ewangelię, od wiernych (bogaci nie wejdą do królestwa niebieskiego). Czemu niespełnianie tych oczekiwań kompletnie Was nie obchodzi? udajecie ślepych na bogacenie się duchowieństwa, gonicie za pieniędzmi jak ogary na polowaniu, jakoś Wam pamiętać o boskich oczekiwaniach nie po drodze... Za to bardzo Wam po drodze z krytykowaniem wszystkich. Co takiego złego i zdrożnego jest w sytuacji ze zdjęcia? kolejny świr, który chce udawać, że zabijanie zwierzyny jest złe a pokazywanie martwych zwierząt to dewiacja?\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 10 lipca 2018 o 18:29\n@yankeers szanuję Cię i cenię większość Twoich komentarzy, ale ten to akurat lepiej usuń, bo świadczy o Tobie nienajlepiej... no chyba, że znasz 100% myśliwych i masz pełne prawo wypowiadania się na ich temat, podparte jakimiś dowodami (istniejącymi faktycznie, nie wyczytanymi gdzieś w necie)\nY konto usunięte 11 lipca 2018 o 2:02\n@zgadnij_jeśli_potrafisz Nie znam 100% myśliwych, znam pewną grupkę z pewnego koła łowieckiego, traktuje ich po prostu jako przykład reprezentatywny :)\n~SamuelWolf 11 lipca 2018 o 7:47\n@Jazu Aha, czyli patolodzy powinni łazić na pielgrzymki z rozbebeszonymi zwłokami?\nJazu 11 lipca 2018 o 9:45\nTak, a twoja stara nago z rozkraczonymi nogami albo wypiętym tyłkiem.\nB basslola 11 lipca 2018 o 13:21\n@Jazu Dasz mi jakiś dobry przepis na lisinę? Do tej pory przeleżałam obok nich na drodze, a teraz już wiem, że można pozbierać i zjeść. Polują nie temu że są szkodnikami, tylko na mięso - całe życie w błędzie. Smacznego!\nT Tomekkruk 11 lipca 2018 o 18:19\n@Wstyd A co to ma za znaczenie? Najwidoczniej zdaniem tego człowieka tak, więc przyniósł wypchanego lisa.\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 11 lipca 2018 o 20:04\n@~SamuelWolf pielgrzymki zazwyczaj niosą krzyż z ukatrupionym kolesiem, który ma poprzebijane ręce, stopy, bok i krew mu kapie z czoła.\nCzekaj..... ten lis wygląda w sumie mniej ordynarnie niż koleś z krzyża. No i ma kwiatki :) dla mnie gites.\n@basslola lisa się nie je, lisa się odstrzeliwuje dla kontroli liczebności populacji, w pierwszej kolejności dlatego, że jest głównym roznosicielem wścieklizny, oraz dlatego, że tępi inne gatunki, których jest mniej.\n@yankeers chyba zdajesz sobie sprawę, jak niepoważne jest przyjmowanie stanowiska na temat całęgo środowiska myśliwych, na podstawie wrażeń ze spotkania z małą grupką...\nMyślę, że rozsądniejsze byłoby podjęcie odpowiednich kroków prawnych, jeżeli grupka, o której piszesz, w jakiś sposób łamie prawo bądź nadużywa przywilejów, zamiast bluzgać niewinnym ludziom, tak samo jak ty, nienawidzących buractwa, na któe tak się wściekasz.\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 11 lipca 2018 o 20:07\nno i proszę, apropo oczekiwań boskich jakoś nikt nie miał nic do powiedzenia :) ciekawe czemu\nH Hazik 11 lipca 2018 o 21:18\n@Jazu tekst do matki?Serio? Chłopie to już nawet nie muł,to poziom meczu Polska-Senegal.\nY konto usunięte 12 lipca 2018 o 1:19\n@zgadnij_jeśli_potrafisz Z niejednym się tam pożarłem, na niejednego wzywałem policję, mam z nimi spokój od roku. Po prostu tak z obserwacji wyciągam wnioski, trafiają się tzw. czarne owce wszędzie, ale powiem śmiało że pozostała połowa to normalni ludzie. Co do alkoholików, to faktycznie dwa razy wzywałem policję do pijanych myśliwych którzy pałętali mi się po terenie. Z inteligencją szympansa, miałem na myśli głupkowate odzywki, nierespektowanie prawa do wyłączenia działki z obwodu łowieckiego wyłączyłem działkę a dalej tam chodzili, niektórzy potrafili przeprosić za pomyłkę, niektórzy stosowali odzywki typowe dla tzw. sebixów spod bloku, zresztą zachowywali się jak typowi degeneraci. Na szczęście od roku mam spokój od kiedy jest nowy szef koła łowieckiego :)\nB basslola 12 lipca 2018 o 11:16\nZ lisinią to był sarkazm. Czasem trudno zrozumieć... Doskonale wiem ze lisy odstrzeliwuje sie jako szkodniki, ale tym tropem rolnicy powinni do kościoła przynosić kosze ze stonką czy innymi robakami.\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 12 lipca 2018 o 14:45\n@basslola nie rozumiem, dlaczego stonka dla rolnika miałaby być tym samym, co lis dla myśliwego. raczej nietrafione porównanie, niestety. Widziałam podobną dekorację z bażantem, natomiast ciężko byłoby zrobić coś takiego z dzikiem lub jeleniem... po prostu użyto "darów lasu", wśród których jest również zwierzyna. Nic w tym dziwnego wg mnie nie ma. Taka tradycja.\n@yankeers masz ację, chamstwo trzeba tępić, zgłaszać na policję, ale trzeba pilnować granic, bo zdarza sie, że i po drugiej stronie pojawia się chamstwo. W mojej wsi niedawno była akcja, bo jakiś odklejeniec wystartował do myśliwych podczas polowania i wyrwałjednemu naładowaną broń. Jak się później okazało, koleś kiedyś przywlókł z lasu małą sarnę i hodował ją w domu -co oczywiście jest bezprawne- i gdy podrosła, wypuścił ją do lasu, a jak nie trudno zgadnąć, ta szybko padła łupem myśliwych, bo nie umiała żyć na wolności, więc jegomość stwierdził, że musi myśliwych powstrzymać przed zabiciem swojej pupilki siłą.\n~zgadnij_jeśli_potrafisz 12 lipca 2018 o 14:47\nprzepraszam źle się wyraziłąm: nie padłą łupem, tylko została "namierzona" przez myśliwych (nagonka nawet nie była potrzebna, bo sarna plątała się pod lasem, a nawet pod domostwa podchodziła)\nB basslola 13 lipca 2018 o 10:21\nBo jak sam zauważyłeś lis tak jak stonka jest szkodnikiem. Normalnie nie zabija się ich przecież dla mięsa, więc jak nazwać to darem lasu.( Pomijając ludzi którzy sobie dla zabawy jedzą pozabijać zwierzęta, np.kłusownicy, bo jakoś rozróżniam te dwa tematy...). Tyle że lis jest znacznie ładniejszym Ale zrobić z nich później tak obleśną dekorację i karykaturę natury jak ta powyżej, bo to jest zwyczajnie w złym guście i jest tylko dekoracją. Nie jestem żadne wege, super pro-eko, ale nie przepadam za wypchanymi zwłokami. Szczerze dla mnie to wygląda odrażająco i tyle w temacie\nN nettai 10 lipca 2018 o 17:36\nB bardu 11 lipca 2018 o 8:18\n@Kocioo Sam jesteś jeleń, jeżeli tam widzisz jego czaszkę ...\nP pokos 11 lipca 2018 o 9:36\n@bardu . Po lewej wyraźnie widać poroże a nieco niżej jest coś białego, zapewne czaszka. Nie widać dokładnie bo zasłania jarzębina, więc dobrze napisał.\nB bardu 11 lipca 2018 o 10:52\n@Kocioo , @pokos przecież to poroże sarny, nie jelenia... podtrzymuje swoje zdanie. To tak samo jak nazywanie szpaka bocianem...\nP pokos 11 lipca 2018 o 16:27\n@bardu . I co to zmienia czy to szczątki takiego czy innego zwierzęcia? Czepiasz się detalu i udajesz wariata który nie wie o co chodzi.\nB bardu 11 lipca 2018 o 18:25\n@pokos jest to poważna sprawa, jeżeli coś chcesz chronić to dowiedz się co to jest i w jakim celu to chronisz. Za dużo jest osób, które nie wiedzą o czym mówią, są ekspertami w sprawach nie posiadając minimum kompetencji. Tak jak ekolodzy... chronią kornika kosztem bezpieczeństwa w PB.\nzartownis 11 lipca 2018 o 8:10\nz tym brakiem smaku bym uwazal. jadles lisa że wiesz że niesmaczny? ja tez nie.. więc poki nie sprobujesz nie neguj.\nbinka02 11 lipca 2018 o 23:51\n@zartownis Lepiej nie jeść lisa, a najlepiej nawet nie dotykać martwego. Łatwo się od nich zarazić bąblowcem... I ten koszyk jest paskudny, a dodatkowo lis jest fatalnie wypchany\nzartownis 12 lipca 2018 o 8:14\nfaktycznie oczko ma jakies takie :D\n~Adraxer 11 lipca 2018 o 8:47\nJuż nawet demotki musza zrozumieć, że mięso nie bierze się ze sklepu.\nkraken11 11 lipca 2018 o 9:29\n~falkentoboss 11 lipca 2018 o 9:45\nmartwa jarzębina - ok, martwy świerk - ok, martwy lisek - nie ok. coś tu nei gra...\nK kamk18 11 lipca 2018 o 13:54\nbarbarzyństwo rozumiem zabić żeby zjeść bo głodny ale dla samego zabicia\nA adawo 11 lipca 2018 o 14:53\nPlus czaszki zabitych zwierząt. Co to ma wspólnego z wiarą i kościołem? Ksiądz powinien całe to towarzystwo wyrzucić na zbity pysk. A przykład do myśliwi mogliby brać właśnie z św. Huberta, który po objawieniu PORZUCIŁ myślistwo, hulanki i rozpustę i został skromnym mnichem.\nC Cobalt54 11 lipca 2018 o 17:18\n@adawo Kolejny miastowy, który nie wie, że nocami lisy często zakradają się do gospodarstw i zabijają kury, a nawet koty. Lisy są szkodnikami.\nA adawo 11 lipca 2018 o 21:43\n@Cobalt54 Dziecko, jestem synem myśliwego i o łowiectwie wiem naprawdę dużo. Tym niemniej, publiczne epatowanie fragmentami zabitych zwierząt (nawet jeśli są to "trofea") jest moim zdaniem chore.A w kościele niedopuszczalne. Tak jak chory i całkowicie wypaczony kult św. Huberta.\nP pokos 11 lipca 2018 o 21:55\n@Cobalt54 . Jeśli jest szkodnik to go uśmiercić i padlinę zutylizować, a nie obnosić się z nią w uroczystym stroju i z debilnym uśmieszkiem na ryju. To właśnie o to mi chodzi. Nie o to, że pozyskuje się dziczyznę albo dokonuje się koniecznej selekcji, tylko o robienie z tego widowiska jak w średniowieczu, gdy egzekucje wykonywano publicznie a trupa (w całości lub w kawałkach) jeszcze długo się eksponowało żeby nie kończyć zabawy zbyt wcześnie.\nC Cobalt54 11 lipca 2018 o 22:56\n@adawo Sam nawiązujesz do kościoła a mam wymieniać ile razy w Piśmie jest napisane o ofierze ze zwierząt? Radzę poczytać jak to się ma do piątego przykazania. "Kolejnym ważnym wymiarem pola semantycznego owego czasownika jest fakt, że odnosi się on WYŁĄCZNIE do ludzi, nie ma ani jednego odniesienia tego czasownika w Biblii do zwierząt. Dlatego też nie ma żadnego punktu odniesienia między piątym przykazaniem Dekalogu a faktem składnia zwierząt w ofiarach; są to dwie różne czynności, którym towarzyszy inna intencja. Należy odróżnić ponadto czynność zabijania zwierząt chociażby w celu pozyskania pożywienia od składania ich w ofierze. Fakt, że człowiek ma prawo zabijać zwierzęta np. w celu pozyskiwania pokarmu wynika z przyzwolenia, jakiego udzielił Bóg (Rdz 9,3). Owo przyzwolenie podporządkowane jest jednak trosce o naturę, którą ciągle podkreślają autorzy biblijni."\nC Cobalt54 11 lipca 2018 o 22:58\n@adawo Troskę o naturę można szeroko interpretować. To też troska od zagryzane zwierzęta gospodarcze oraz troska o pokarm dla ludzi, którzy jako jedyni wg. Pisma posiadają duszę, a więc są ponad inne zwierzęta.\nA adawo 12 lipca 2018 o 20:48\n@Cobalt54 A co to ma wspólnego z tematem w postaci obnoszenia się ze szczątkami zabitych zwierząt? Zabitemu zwierzęciu należny jest szacunek, a nie jest nim robienie sobie z jego ciała zabawki czy trofeum. Pomijam totalne zakłamanie związane z kultem św. Huberta i całkowite odwrócenie przesłania płynące z żywotu tego świętego (który dla Boga PORZUCIŁ łowiectwo!!!)\nC Cobalt54 12 lipca 2018 o 21:01\n@adawo Czy Ty właśnie próbujesz udowodnić, że jakaś tam relacja z życia św. Huberta jest ważniejsza od Pisma Świętego?\nQ Quant 11 lipca 2018 o 16:19\nNaprawdę oczekujesz dobrego smaku od kolesia, któremu sprawia przyjemność zabijanie zwierząt i chwalenie się swoimi ofiarami?\nT TomaszProblem 11 lipca 2018 o 18:51\nNie, dla mnie to całkowicie normalna rzecz. Dopóki zwłoki nie gniją, dopóty mnie nie obrzydzają.\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 11 lipca 2018 o 18:52\nM mati233490 11 lipca 2018 o 21:47\nUff jeden normalny na tej stronie. ;)\nK kamiles1313 11 lipca 2018 o 18:58\nsto razy bardziej wolałbym zjeść kawałek mięsa raz w tygodniu z ustrzelonego, żyjącego na wolności zwierza, niż żreć ja wy żrecie codziennie na śniadanie, obiad i kolację pseudo mięsko ze zwierząt trzymanych w obozach koncentracyjnych. Pyszne nie? świnki tłuczone młotkiem, żywcem wrzucane do wrzątku.. PYCHA! Do tego skład wędlinek.. 60% mięsa a 40% wzmacniacze smaku bo to gówno nie ma smaku... fajnie się hejtuje myśliwych po zakupach w markeciku- HIPOKRYCI!!!\n~willczek 11 lipca 2018 o 19:24\nNie ma w tym żadnej hipokryzji. Zwierzęta żyjące na wolności powinny ginąć w sposób dla nich naturalny, tj. chorobę lub zjedzone przez inne drapieżniki. Natomiast zwierzęta udomowione powinny służyć ludziom. One są do swoich zadań przystosowane ewolucyjnie. To myśliwi łamią święte naturalne prawo i zabijają dla przyjemności, a nie dla przetrwania.\nZ zagrzech 12 lipca 2018 o 3:47\n@kamiles1313 tylko nikt nie ma pretensji ze mysliwi zabijaja i oddaja do jedzenia lisy itp, a o to ze dla nich polowanie to hobby, powod do lansu i chwalenia sie kto zabił więcej\nK kamiles1313 12 lipca 2018 o 19:04\nZagrzech ja jestem wędkarzem i też się cieszę i chwalę jak złowię dużą rybę. Może to mamy w genach, w końcu najlepszym myśliwym był ten który upolował i przyniósł największą zdobycz. Był bohaterem w plemieniu/osadzie/wiosce ponieważ dzięki niemu współplemieńcy przetrwali. Może z tego wynika chwalenie się zdobyczą. Pozostało to w nas. Może to głupie porównanie ale zastanów się, czy Ty nie chwaliłeś się jak trafiłeś jakąś super promocję i kupiłeś coś za okazyjną cenę? coś na co inni muszą poświęcić więcej czasu aby to mieć, a Ty to przyniosłeś do domu\n? Jakie czasy taki zwierz ;)\n~Lissekk 11 lipca 2018 o 19:22\nRolnik, który hoduje świnie zabija je bo musi (na jedzenie, sprzedaż. Mój dziadek zawsze jak musiał zabić świnie był bardzo zdołowany przed i po), rzeźnik ma taką pracę (większość przejściowo albo z przyzwyczajenia tz. wolałbym coś innego, ale nigdzie nie mogę znaleźć. Dasz mu inną robote lepiej płatną i rzuci rzeźnictwo od razu), a myśliwy zabija dla przyjemności.\nKażdy kto zabija dla przyjemności jest psycholem i zerem, a porównywanie do rolników to próba migania się od choroby psychicznej.\n~willczek 11 lipca 2018 o 19:23\nK kamiles1313 11 lipca 2018 o 19:31\n@willczek o czym Ty piszesz człowieku? wszystkie zwierzęta żyły na wolności. To człowiek je udomowił i zamknął w obozach koncentracyjnych w którym gotuje im piekło od urodzenia do śmierci. Miliony lat człowiek polował na dzikie zwierzęta i takie spożywał a udomowił niektóre gatunki DUUUŻO później... co jest bardziej naturalne??\n~willczek 11 lipca 2018 o 22:11\nTo jest bardziej naturalne, co napisałem wcześniej. To co napisałeś nie jest żadnym zaprzeczeniem moich słów tylko ich mocniejszym potwierdzeniem. Skoro były gatunki, które dały się udomowić tysiące lat wcześniej to z czasem ewolucyjnie się do człowieka przystosowały. Reszta zwierząt, która się nie udomowiła niech żyje według swoich naturalnych zasad. Tym samym potwierdzają się moje wcześniejsze słowa.\nK kamiles1313 12 lipca 2018 o 18:58\nWillczek moje słowa nie są potwierdzeniem Twoich. Musisz rozróżnić zwierzęta UDOMOWIONE od zwierząt HODOWANYCH na mięso które od urodzenia są traktowane jak rzecz, jak towar. Zwierzęta udomowione żyły wspólnie z człowiekiem, kury biegające na zewnątrz dostarczały jaj, krowy z pola dawały mleko. Były szczęśliwe. Dzisiejsze kury zamknięte w ciemności stłoczone w klatkach czy krowy przypięte przez całe życie na halach to nie jest udomowienie. Miliony lat nie wystarczą aby się do tego przyzwyczaiły. Człowiek powinien spożywać tylko mięso ze zwierząt upolowanych które żyły na wolności. Ewentualnie powrócić do symbiozy sprzed uprzemysłowienia ich. Ale niestety liczba ludnościna to nie pozwala.\nCzychacz 11 lipca 2018 o 19:41\nWielcy myśliwi. Z bronią palną to każdy debil sobie radzi (nie obrażając faktycznie chorych ludzi). Jak na takiego dzik biegnie to sra po gaciach bo co tu zrobić jak się nie zabiło od razu. Bez broni palnej co najmniej połowa by się zesrała na myśl o polowaniu a nie zastawianiu sideł.\nT tomek_s 11 lipca 2018 o 20:25\nZwłoki przybitego człowieka do krzyża są w lepszym guście?\nJellycrusher 11 lipca 2018 o 20:59\nW XXI wieku składanie ofiar z niewinnych stworzeń "bogom" to jednak strasznie wsiurstwo.\nA andrmeda 11 lipca 2018 o 21:53\nLis to szkodnik, każdy kto czytał kiedyś Newsweek to potwierdzi :)\n~demonnomoddawasbog 11 lipca 2018 o 22:25\ngnoje ludzkie, wszyscy zginiecie.\nY yabol428 11 lipca 2018 o 22:51\nNie wiem, nie jadłem mięsa z lisa więc nie wiem czy jest smaczne. Ale ogólnie jedzenie mięsa jest OK. Chrześcijaństwo też nie nakazuje wegetarianizmu.\n~Antynak 11 lipca 2018 o 22:54\n~fdfdfdfdf 11 lipca 2018 o 22:55\nz czego on tak cieszy michę\nczacknoris 12 lipca 2018 o 5:19\npowie miktos po co pielgrzymkowali mysliwi do tego sanktuarium? chcieli usprawiedliwienia za bezpodstawne mordowanie zwierząt?\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 12 lipca 2018 o 5:25\nW Wertyko 12 lipca 2018 o 5:36\nSpróbujcie kiedyś polowania na myśliwych w lesie. To jest prawdziwy hardcore. Nie dość, że bestie dobrze się maskują, to jeszcze ogniem odpowiadają! Ale łatwo je wytropić. Trzeba szukać takich śladów jak żołądkowa gorzka, specjal, malboro czerwone 100, ew. gold.\n~anahana 12 lipca 2018 o 10:46\nMatka Boska z pewnością jest z nich "dumna"\n~uw 12 lipca 2018 o 21:32\nTylko ty tak uwazasz


Pytanie techniczne - Zmiana Statusu B2-F1 - Studia i nauka w USA (wizy F-1, M-1) - Forum USA.INFO.PL\nPytanie techniczne - Zmiana Statusu B2-F1\nPrzez Supporter08, 1 Sierpień 2017 na Studia i nauka w USA (wizy F-1, M-1)\ncos zmiana statusu sevis\nAktualnie czekam na odpowiedź w sprawie zmiany statusu z B2 na F1. Mam jedno techniczne pytanie. Czy podczas wysyłania aplikacji o zmiane statusu, aplikował ktoś z was także o przedłużenie statusu B2? W sensie chodzi mi o to czy w tym samym czasie. Pytam dlatego, że wiele osób z zagranicznych forów piszą o tym, że dostali oni odmowe przez to, że data rozpoczęcia zajęć przekraczała grubo date wygaśnięcia i94. Problem w tym, że na ich i20 data rozpoczęcia zajęć była prawidłowa zazwyczaj pare dni po wygaśnięciu ich i94. A działo sie tak dlatego że system Sevis automatycznie przesuwa date rozpoczęcia zajęć w przyszłość dopóki urząd imigracyjny nie rozpatrzy ich wniosku. Stąd ktoś postawił taką teze, że należałoby najpierw aplikować o przedłużenie B2 a pare dni później wysłać aplikacje o zmiane statusu, żeby utrzymać status B2 podczas rozpatrywania sprawy.. pisze do was z pytaniem jakie są wasze doświadczenia bo ja nie przedłużałem żadnego B2 tylko aplikowałem poprostu o zmiane statusu i teraz sie troche denerwuje ze prawdopodobnie czekam na odmowe.. Dziwne to, bo nikt w szkole nic mi takiego nie powiedział a na stronach Uscis jest napisane,że rozpatrywanie sprawy jest moim legalnyn pobytem.. Jak to wygladało u was? Dzieki z gory za wszystkie odpowiedzi. Zamieszczam linki do tych tematów w których jest mowa o tym problemie. Troche to skomplikowane ale mam nadzieje, że wytłumaczyłem to zrozumiale.\nEdytowane 1 Sierpień 2017 przez Supporter08\nPytanie jest takie jaka to szkola i spytaj sie o ta sprawę tam. Jesli dużo tego robią to szybko otrzymasz odpowiedź.\nDzwoniłem właśnie do szkoły i odpowiedź jest taka, że 6 kwietnia tego roku weszły nowe przepisy które nakazują osobom ubiegającym się o zmianę statusu o utrzymanie statusu B2 podczas trwania rozpatrywania wniosku o zmianę na F1. Osoby, które złożyły wniosek przed 6 kwietnia czyli tak jak ja, dostają teraz RFE z urzędu które pozwala na dosłanie wniosku o przedłużenie B2 nawet po wygaśnięciu i 94 z tego względu iż te zasady wtedy jeszcze nie obowiązywały. Otrzymałem od szkoły także maila z przykładowym RFE dla pewnej osoby z przed tygodnia. Myślałem, że szkoła próbuje mnie okłamać żeby mnie udobruchać , bo przecież te tematy z forów które tu wstawiłem są z przed roku i osoby te otrzymały odmowy a nie RFE, ale ten list jest oficjalna odpowiedzią urzędu więc wygląda wszystko wiarygodnie. Możliwe, że rok temu ten problem już był ale urzednicy nie wiedzieli co z tym robić i zmiany wprowadzili dopiero teraz. W każdym razie jestem dobrej myśli .\nCzy ktoś z Was zmienia status z B2 na F1 w 2017 r. ?\nJeżeli ktoś obecnie zmienia status z B2 na F1 - czy dobrze rozumiem - mając wjazd na 6 msc na B2 jeżeli próbowałbym wystąpić o zmianę statusu na F-1 muszę rozplanować to tak by złożyć dokumenty wystarczająco wcześniej i dostać odpowiedź zanim upłynie czas pobytu na B2? Czyli czas oczekiwania na decyzje zmiany statusu nie jest legalnym pobytem - jeżeli minie ważność pobytu na B2 ?\n9 minutes ago, Tomek2017 said:\nCzyli czas oczekiwania na decyzje zmiany statusu nie jest legalnym pobytem - jeżeli minie ważność pobytu na B2 ?\nTak, oczekiwanie nie jest legalnym pobytem. B2 mozna raz przedluzyc, dostaniesz max kolejne 6 miesiecy tylko nie ma gwarancji czy dostaniesz.\nMusisz miec wazny status w B2 w czasie oczekiwania, ale najwyrazniej zlozona petycja o przedluzenie B2 jest traktowana jako wazny status B2 na potrzeby zmiany do F1. Czyli jesli pobyt na B2 konczy sie na wiecej niz 30 dni przed rozpoczeciem szkoly, to mozesz jednoczesnie zlozyc dwa wnioski, jeden o zmiane statusu na F1 i drugi o przedluzenie B2. Poczytaj sobie tutaj szczegoly:\nFaktycznie w kwietniu to pozmieniali, to pewnie polaczone jest z tym co karina pisala, ze dobieraja sie do skory ludziom, ktorzy uzywaja F1 tylko do utrzymania statusu w czasie oczekiwania na GC.\nDziękuje za odp. Czy ktoś z Was wie ile zajmuje processing formularza I-539 zmiana b2 na F1.\nGdzie znajdę to co Karina pisała na ten temat - jak jest jakiś wątek będę wdzięczny za link. Nic nie znalazłem z datą 2017.\nCzasy oczekiwania mozesz sobie sprawdzic tu: https://egov.uscis.gov/cris/processTimesDisplayInit.do\nVermont rozpoznaje sprawy ze stycznia tego roku, takze 8 miesiecy, a California z kwietnia - 4 miesiace czekania. A Karina pisala o sponsorowaniu pracowniczym ludzi, ktorzy sa na F1, ciebie to nie dotyczy, przynajmniej na razie.\n29 minut temu, vlade napisał:\nCos dziwnego sie sie stalo. Przez ostatnie kilka dni sprawdzalem processing times i data byla June 30 a teraz kliknalem link w poscie vlade i jest znow May 31. Hmmmmm, ze tak powiem...\nCzas sie wydluza generalnie oczekiwania o czym zreszta byl dzis artykul.\nEdytowane 15 Sierpień 2017 przez KaeR\nDzięki za link. Średni czas oczekiwania 110 dni -dane archiwalne.