Budowanie jakości w CKU w Parczewie - diagnoza wybranych obszarów uczę się z serwisem www.cousowy.pl\nBudowanie jakości w CKU w Parczewie - diagnoza wybranych obszarów\nPrzeprowadzając ankiety wśród młodzieży naszej szkoły szukaliśmy odpowiedzi na pytanie: co zrobić , by nasi uczniowie polubili szkołę, co zrobić, by szkoła stała się miejscem, gdzie mogliby rozwijać swoje zainteresowania oraz jak szkoła ma im pomagać w radzeniu sobie z uzależnieniami.\nW pracy poruszono trzy zagadnienia:\nJakość podstawą działania szkoły.\nUmiejętności i trudności uczniów na starcie - diagnoza wstępna.\nZainteresowania i patologie wśród młodzieży.\nW podsumowaniu zostały sformułowane szkolne standardy jakości pracy szkoły wynikające z przeprowadzonych ankiet.\nBudowanie jakości w Centrum Kształcenia Ustawicznego w Parczewie – diagnoza wybranych obszarów\nDemokratyzacja życia w Polsce i chęć wejścia Polski do Unii Europejskiej spowodowały gruntowne przeobrażenie polskiej oświaty. Reforma wchodzi stopniowo, obejmując swym zasięgiem wszystkie placówki oświatowo-wychowawcze działające w oparciu o ustawę "O systemie oświaty".\nReforma to ciągły proces innowacyjny, który zmierza do odnowienia szkoły. Zmusza placówkę do ciągłych zmian i rozwiązywania aktualnych problemów.\nTo głównie kryzys systemu pedagogicznego, wyzwania współczesnego świata oraz oczekiwania społeczne stały się impulsem do wdrożenia zmian.\n"Założeniem reformy jest, aby w celu podnoszenia wykształcenia społeczeństwa do pożądanego poziomu, wykształcenie średnie poświadczone egzaminem maturalnym zdobywało w najbliższych latach około 80% młodych Polaków, zaś pozostałe 20% młodzieży kończyło szkoły zawodowe." Pełne wykształcenie średnie obecnie posiada 28 % Polaków, a wyższe zaledwie 10%. Zadanie upowszechnienia wykształcenia na poziomie średnim i wyższym znalazło się na pierwszym miejscu wśród postulatów nowej reformy. Młodzi ludzie, którzy za kilkanaście lat zaczną poszukiwać pracy nie tylko w Polsce, ale także krajach Unii Europejskiej muszą dysponować taką wiedzą i kompetencjami, aby umieli sprostać konkurencji.\nReforma to również odpowiedź na ostrą krytykę szkoły jako instytucji dydaktyczno – wychowawczej. "Zdaniem niektórych uczonych najpoważniejszą groźbą cywilizacyjną na początku XXI wieku jest kryzys edukacyjny, który obejmuje cały świat." Prof. Wacław Strykowski w artykule "Jaka edukacja w XXI wieku ?" informuje o reformie edukacji, która ma zrewolucjonizować nauczanie w amerykańskich szkołach podstawowych i gimnazjalnych, gdyż ich uczniowie należą do najgorszych w świecie. Toteż prezydent George Bush rozpoczął swoje urzędowanie od ogłoszenia największej od 50 lat reformy szkolnictwa amerykańskiego.\nW zalewie różnych opracowań dotyczących reformy znaleźć można przede wszystkim pochwały pod adresem proponowanych zmian przez ekspertów i specjalistów zabiegających o szybką i całościową zmianę oblicza szkoły. Jednak wiele racji ma również prof. Jan Szczepański twierdząc, że "wielkie reformy są najgorszą metodą doskonalenia szkół, bowiem wielka reforma zużywa tyle środków materialnych, finansowych i energii społecznej, że po niej szkolnictwo pozostaje jakby bez zmian. Szkoły trzeba i można zmieniać o wiele skuteczniej, bez reform, wbudowując w system szkoły mechanizmy samoadaptacji i samodoskonalenia. Oznacza to, że trzeba każdemu nauczycielowi, każdemu dyrektorowi szkoły, każdemu kuratorowi – może najmniej ministrowi - dać możność wprowadzenia na bieżąco korekt usuwających zjawiska ujemne zaraz po ich zauważeniu. Trzeba do wykształcenia nauczycieli i dyrektorów wprowadzić przedmiot pt. bieżące doskonalenie szkoły, nauczania, wychowania, programów zajęć itp." Rzeczywistość szkolna tak naprawdę nadal niewiele się zmieniła - wciśnięci w za małe ławki, pozbawieni możliwości ruchu uczniowie mają tylko jedno zadanie – słuchać nauczyciela i nie dać się przyłapać na niewiedzy. Wśród około 200 synonimów pojęcia "szkoła" zebranych w "Słowniku gwary uczniowskiej" używanych przez uczniów kipi od jadu i żądzy krwi - "bunkier, alkatraz, debilówa, getto, kaźnia, zoo, prosektorium".\nII. Jakość podstawą działania szkoły.\nPrzez ponad 50 lat polska szkoła niewiele się zmieniła. Nie nadążała za nową wiedzą ani ze sposobami jej podawania. Nie kształtowała umiejętności operowania nią. Była nie akceptowana za schematyzm, dyscyplinę, encyklopedyzm, nadmierne współzawodnictwo i lęk oraz za tłumienie indywidualności i niezależności. Demokratyzacja życia pokazała, że oświata polska jest instytucją sformalizowaną, nieprzyjazną młodzieży i nieskuteczną w osiąganiu celów.\nW 1995 opublikowano wyniki badań, przeprowadzonych w USA, Kanadzie, kilku krajach Unii Europejskiej i w Polsce. Testy dotyczyły trzech umiejętności:\nzrozumienia różnych tekstów,\numiejętności wykonywania prostych obliczeń,\nrozwiązywania zadań związanych z wypełnianiem urzędowych dokumentów, druków użytkowych.\nOkazało się, że absolwenci polskich szkół znacznie gorzej radzą sobie z praktycznym rozwiązywaniem problemów od absolwentów szkół zachodnich o podobnym wykształceniu. (za: S. Wlazło, 1999). Nikt już nie miał wątpliwości, że reforma jest niezbędna.\nSformułowano cele reformy :\npodniesienie poziomu edukacji społeczeństwa przez upowszechnienie szkolnictwa średniego i wyższego,\npoprawa jakości edukacji rozumianej jako integralny proces wychowania i kształcenia. Realizacji tych celów ma służyć:\npodejmowanie decyzji dalszego kształcenia do 18 roku życia,\nprzebudowa szkolnictwa zawodowego, szerokoprofilowanego, połączonego z wykształceniem ogólnym w kształcenie w liceum profilowanym oraz dwuletnich szkołach zawodowych,\nwprowadzenie dwuletniego liceum uzupełniającego dla absolwentów dwuletnich szkół zawodowych,\nwprowadzenie systemu sprawdzianów i egzaminów mających doprowadzić do porównywalności świadectw oraz nadanie egzaminom funkcji diagnostycznej i preorientującej. Porównywalność świadectw wpłynie na poprawę jakości pracy szkoły.\nCzym jest jakość ? Bardzo trudno jednoznacznie zdefiniować to pojęcie, choć wiadomo, że funkcjonowało już w starożytności, czego dowodem są słowa Platona w "Symposium" "Jakość (jak piękno) jest sądem wartościującym wyrażonym przez użytkownika. Jeśli nie ma użytkownika, nie ma takiego sądu." Filarem rodzącej się filozofii zarządzania jakością stał się teoria Waltera A. Shewharta, która udoskonalona przez E. Deminga znalazła zastosowanie także w edukacji szkolnej. Deming, amerykański specjalista , który upowszechnił w Japonii filozofię kontroli jakości, sformułował 14 zasad zarządzania tą wartością, z których trzy są najistotniejsze: skierowanie na klienta, zapobieganie błędom, nieustanne doskonalenie.\nZnamy wiele definicji jakości, najbardziej trafne to : "Jakość to doskonałość, której nie da się osiągnąć, lecz do której trzeba uporczywie zdążać" (Lao Tsu "Złota Księga"), "Jakość to jest to, co zadowala, a nawet zachwyca klienta" (E. Deming), "Jakość to zgodność wyrobu, usługi z wyspecyfikowanymi wymaganiami" (P. Crosby). Wynika z tego, że jakość jest pojęciem relatywnym - dla różnych odbiorców, klientów różne rzeczy są dobre. Zasady te i założenia dotyczące przedsiębiorstw świetnie się przekładają na warunki oświatowe. Istota jakości zawiera się w definicji Danuty Czarneckiej: "Jakość pracy szkoły rozumiem jako uświadomiony i zaplanowany proces ciągłego doskonalenia wszystkich jej obszarów, którego celem jest zaspokojenie potrzeb i oczekiwań uczniów, ich rodziców i pracowników oraz potrzeb i oczekiwań społecznych." Definicja ta podkreśla to, co w jakości najważniejsze i kieruje naszą uwagę na szeroko pojętych klientów szkoły, stopień zaspokajania ich potrzeb oraz słuchanie ich uwag i spostrzeżeń, które mają służyć projektowaniu i wprowadzeniu takich zmian w placówce, aby w jak największym stopniu spełniać ich oczekiwania. Klienci szkoły, to m. in. uczniowie, rodzice, pracodawca i społeczność lokalna. Wszyscy mają wobec szkoły określone oczekiwania, ważne wobec tego jest badanie i poznawanie ich opinii i oczekiwań. W ten sposób szkoła zaczyna wykraczać poza tradycyjne analizowanie ocen semestralnych wystawionych uczniom.\nMierzenie jakości pracy szkoły jest jednym z najbardziej aktualnych tematów, najczęściej i najchętniej omawianych w szkołach w ostatnich miesiącach.\nPowodem tak dużego zainteresowania jest rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 13 sierpnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad sprawowania nadzoru pedagogicznego ... ( Dz. U . Nr 67 ) . Rozporządzenie to określa cele nadzoru pedagogicznego następująco : "doskonalenie systemu oświaty, a w szczególności jakościowy rozwój szkół i placówek z ukierunkowaniem na rozwój ucznia i rozwój zawodowy nauczyciela". Reforma oświaty zdecydowanie postawiła na jakościowy rozwój szkół ukierunkowany przede wszystkim na wszechstronny i harmonijny rozwój uczniów i rozwój zawodowy nauczycieli. Wszystkie szkoły zostały zobowiązane do tworzenia wewnątrzszkolnego systemu zapewnienia jakości. Można to uznać za pierwszy krok postawiony na długiej drodze budowy jakości w każdej szkole, tworzenia księgi jakości pracy szkoły, która w przyszłości zaświadczy o tożsamości każdej z nich. Znajdą się tu standardy jakości, wyznaczające je wskaźniki, obszary pracy szkoły, z odpowiadającymi im wskaźnikami, metody obserwacji i narzędzia konieczne do samooceny szkoły.\nNadzór pedagogiczny jest - zgodnie z rozporządzeniem MEN z 1999 r.– sprawowany przez :\n"mierzenie jakości pracy szkoły i placówek , polegające na zorganizowanym i systematycznym analizowaniu i ocenianiu przez szkołę lub placówkę wymagań wynikających z jej zadań z uwzględnieniem opinii uczniów, rodziców i nauczycieli ,\nwspomaganie nauczycieli i dyrektorów w spełnianiu przez szkołę lub placówkę wymagań w zakresie jakości pracy szkoły".\nMierzenie jakości to :\nkoncepcja pracy , projektowanie zmian ,\nwspółpraca wszystkich podmiotów szkoły ,\nstworzenie systemu mierzenia jakości pracy szkoły ,\njawność ocen .\nDużej wagi nabiera stworzenie odpowiednich procedur. Są one podstawą utworzenia określonego systemu technik i precyzyjnych narzędzi, które będą wykorzystywane w sposób cykliczny i dzięki którym systematycznie będą zbierane i przetwarzane odpowiednie informacje. W jakościowym działaniu niezbędne staje się gromadzenie informacji zwrotnych. Słynna teza E. Deminga "zero defektów" wskazuje na konieczność możliwie najszybszego korygowania błędów, nawet w trakcie działania. Jednym z możliwych sposobów rozpoznania oczekiwań klientów szkoły jest:\nankiety skierowane do młodzieży,\nankiety skierowane do nauczycieli,\nankiety skierowane do rodziców,\nankiety skierowane do kadry kierowniczej,\narkusze samooceny nauczycieli,\nwywiady z absolwentami,\nObserwacje. Arkusz obserwacyjny.\nMonitorowaniu samodzielności poznawczej służy również analiza wytworów pracy młodzieży – referat, plansza, mapa, praca plastyczna, program komputerowy i in.\nNarzędzia te pozwolą zbadać jakość pracy szkoły w jasno określonych obszarach jej działania i będą stanowić podstawę mierzenia jakości. Jakość to "proces", w który wpisany jest stały monitoring i ewaluacja. Mają one za zadanie niedopuszczenie do powstawania, a tym bardziej do utrwalania błędów oraz są podstawą do oceny stopnia zadowolenia klienta, jakości świadczonych usług a także określenia, czy założone cele zostały osiągnięte. Stąd ważnym zadaniem będzie wypracowanie wewnętrznych standardów wymagań, polegające na rozpisaniu umiejętności składowych odniesionych do podstawy programowej, które uczniowie powinni osiągnąć w odniesieniu do kompetencji kluczowych.\nJakość szkoły musi być oparta na stałym współdziałaniu wszystkich podmiotów. W tym momencie dużej wagi nabiera powstanie między ludźmi otwartej komunikacji, zmiana ich postaw, chęć dialogu.\nJakość bezsprzecznie będzie pomocna w planowaniu pracy szkoły, co z kolei będzie prowadzić do jej rozwoju, stąd istotna jest świadomość tzw. mocnych i słabych stron w różnych obszarach placówki. "Zadaniem pracowników szkoły będzie dostrzeżenie, wzmocnienie mocnych stron, minimalizowanie słabych, a także wykorzystanie szans i zapobieganie zagrożeniom."\nŚwiadomość, w czym jesteśmy dobrzy, a w czym słabsi pozwoli na wspólne zastanowienie się nad projektem zmian w celu wyeliminowania niedomagań.\nOkreślenie misji szkoły, kreowanie wizji, strategiczne planowanie będzie angażować wszystkich nauczycieli. Ich działania mają mieć charakter partnerski i muszą być poparte permanentnym doskonaleniem własnej wiedzy i umiejętności. Ważnym elementem jest zespołowe współdziałanie w tworzeniu oblicza szkoły i promowanie jej w środowisku.\nProjektowanie pracy szkoły obejmuje zmianę stylu pracy rady pedagogicznej, ukierunkowuje ją na pracę zespołową, co ma pozytywnie wpłynąć na postawę większego zaangażowania i bardziej odpowiedzialnego uczestnictwa w osiąganiu jakości i planowaniu rozwoju. Dyskusje zainteresowanych, pozwolą dokonać rzetelnej selekcji priorytetów, które zostaną uwzględnione w planie rozwoju szkoły i poddawane monitoringowi oraz ewaluacji na wszystkich etapach wdrażania.\nIII. Umiejętności i trudności uczniów na starcie-diagnoza wstępna.\nNa początku drugiego semestru przeprowadzono w klasach pierwszych ankietę dotyczącą wyboru szkoły, umiejętności wyniesionych ze szkoły podstawowej, sukcesów i trudności w Centrum.\nZaznacz wszystkie odpowiedzi, z którymi się zgadzasz stawiając w znak "x".\nCzy chodzisz do szkoły, do której chciałaś (-eś) uczęszczać po ukończeniu szkoły podstawowej\nSzkołę, do której chodzę:\nwybrałam (-em) sam\nwybrali ją moi rodzice\nwybrałam(-em), bo nie dostałam(-em) się tam, gdzie chciałam(-em)\nJestem zadowolona(-y) z mojej nowej szkoły:\nCzy masz trudności w nauce?\njeśli tak, to z jakiego przedmiotu, wymień ...........................\nTrudności w nauce spowodowane są:\nbrakiem wiedzy i umiejętności z poprzednich lat\nbrakiem umiejętności uczenia się\nbrakiem zrozumienia materiału na lekcji\nwłasną niechęcią do nauki\ninne, wymień ...........................................\nUmiejętności, w które wyposażyła mnie szkoła podstawowa to:\nplanowanie, organizowanie własnego uczenia się\nwiadome koncentrowanie uwagi podczas nauki w szkole i w domu\nsamoocena własnego uczenia się\nposzukiwanie, porządkowanie i wyszukiwanie informacji z różnych źródeł\nswobodne i poprawne wypowiadanie się na określony temat:\nwykonywanie działań matematycznych\nna liczbach całkowitych\nNauczyciele w nowej szkole motywują mnie do nauki\nspełnieniem moich potrzeb i oczekiwań\nNowa szkoła rozwija moje talenty lub zainteresowania:\nCzy miałbyś ochotę brać udział w zajęciach pozalekcyjnych ?\nJeśli tak to jakich ? ...................................................\nCzy w szkole czujesz się akceptowany\nNa 122 ankietowanych uczniów 85% dokonało samodzielnego wyboru szkoły, 13,4% uczniów uległo namowom rodziców, a 1,6% wybrało ten typ szkoły, bo nie dostało się do innej.\nDecyzję o wyborze szkoły podjęłaś (podjąłeś) samodzielnie, za namową rodziców, czy z konieczności ?\nNa pytanie dotyczące oceny stopnia zadowolenia z dokonanego wyboru 59% uczniów odpowiedziało, iż jest zadowolona z obecnej szkoły, 15% nie, a dla 26% uczniów nie miało to znaczenia.\nZaniepokoiło i zaskoczyło nas w ankiecie stwierdzenie, że aż 68% uczniów klas pierwszych ma trudności w nauce. Są one spowodowane głównie:\nbrakiem zrozumienia materiału na lekcji-42%\nbrakiem wiedzy i umiejętności z poprzednich lat-23%\nwłasną niechęcią do nauki-19%\nbrakiem umiejętności uczenia się-6%\nPowody trudności w nauce\nTo ważny sygnał, którego nie wolno zlekceważyć. Wynika z tych wypowiedzi jasno, że należy opracować nowe, bardziej przystępne metody pracy z uczniem, sięgać po nowoczesne pomoce naukowe, przełamać rutynę w sobie, a nade wszystko w większym stopniu aktywizować pracę ucznia. Wprawdzie w szkole przeprowadzono po opracowaniu ankiety szkolenie Rady Pedagogicznej na ten temat, ale nauczyciele skarżą się, że mają zbyt mało czasu na rzetelne opracowanie scenariuszy lekcji z wykorzystaniem takich metod i brakuje im pomysłów. Wychodząc naprzeciw potrzebom nauczycieli zaopatrzyliśmy bibliotekę szkolną w kilka pozycji książkowych pomagających nauczycielom pracować aktywnie. Szczególnie cenne propozycje lekcji znajdują się w książce "Ja i mój uczeń pracujemy aktywnie." Znaleźć tu można gotowe zestawy metodyczne aktywnych metod pracy, które rokują wymierne efekty. Poprzez odkrywanie, praktykę, swobodną pracę indywidualną, samokontrolę i twórcze metody uczenia się młodzież łatwiej zapamiętuje, ćwiczy samodzielność myślenia i działania. Główny powód braku zrozumienia materiału na lekcji wynika z natłoku wiedzy podawanej metodą wykładową. Nauczyciele , którzy zastosowali metody aktywne przyznali, że to wielka przygoda dająca doświadczenie radości nauczania i uczenia się.\nNajwiększe trudności z przyswojeniem materiału występują z następujących przedmiotów: fizyka 29%, matematyka 19%, j. niemiecki 17%, j. polski 10% i chemia 6%. W dalszej kolejności, pozostałe 20% stanowi: historia 5%, religia 5%, geografia 4%, elementy informatyki 4% i biologia 3%. Uczniowie najbardziej lubią przedmioty "luźne", w tym wychowanie fizyczne, informatykę, bo na tych lekcjach mają możliwość odreagowania, mogą sobie pozwolić na spontaniczność lub zainteresowani są nową technologią.\nTrudności z opanowaniem materiału z poszczególnych przedmiotów\nInteresujących informacji dostarczyła analiza odpowiedzi na pytanie dotyczące najważniejszych umiejętności niezbędnych w obecnej szkole.\nOkazuje się, że tymi umiejętnościami są przede wszystkim:\nświadome koncentrowanie uwagi podczas nauki w szkole i w domu-40%\nrozwiązywanie problemów w twórczy sposób-48%\nplanowanie, organizowanie własnego uczenia się-48%\nczytanie ze zrozumieniem-49%\nNiepokojącym zjawiskiem jest fakt, że tylko 34% uczniów określiło, że może swobodnie i poprawnie wypowiadać się na określony temat. Szkoła podstawowa nie nauczyła swoich absolwentów logicznego myślenia, gdyż tylko 49% uczniów wypowiedziało się, że potrafi rozwiązywać zadania z treścią.\nPozostałe umiejętności dotyczące działań matematycznych przedstawiają się następująco:\numiejętność obliczeń procentowych-65 %\numiejętność działań na liczbach całkowitych-87 %\numiejętność dodawania i odejmowania-94 %\numiejętność mnożenia i dzielenia-95 %\nrozwiązywanie równań i nierówności-88 %\numiejętność wykonywania działań na ułamkach-82 %.\nNajczęstszym sposobem motywowania uczniów do nauki przez nauczycieli jest ocena - 65% ankietowanych. Innym czynnikiem motywującym do nauki jest spełnianie potrzeb i oczekiwań uczniów - 28%. W dalszej kolejności atrakcyjne metody pracy -19%, przykład nauczyciela - 13%.\nSposoby motywowania uczniów do nauki przez nauczycieli\nW procesie szkolnego uczenia się motywacja odgrywa niewątpliwie ważną rolę. Jest siłą pobudzającą do nauki, zdobywania wiedzy, rozszerzania zainteresowań. Dobry nauczyciel potrafi wpływać na ucznia tak, aby wykształcić w nim pozytywną motywację – warunek sukcesu. Nie cieszy nas stwierdzenie, że głównym czynnikiem motywującym jest ocena, bo lęk przed niepowodzeniem powoduje występowanie tendencji do rezygnacji, formułowania niskich aspiracji i niskich oczekiwań, do unikania zadań czy wręcz wagarowania. To bardzo trudne, ale naszym celem będzie dążenie do maksymalnej minimalizacji sytuacji stresowych tendencją przeciwstawną – dążeniem do sukcesu, czyli potrzebą osiągnięć. U niewielu uczniów potrzeba osiągnięć występuje z wielką siłą, u większości góruje lęk przed niepowodzeniem, ci boją się gorszych ocen i ocena staje się dla nich najbardziej wymiernym wskaźnikiem osiągnięć. Trzeba próbować przekonać ucznia, że jest wyjątkowy, że potrafi, w przeciwnym wypadku nie zacznie próbować i straci mnóstwo fantastycznych okazji do nauki. Jeśli uczeń uwierzy we własne siły, zrodzi się w nim poczucie przydatności, zacznie chętniej brać udział w zajęciach lekcyjnych, stanie się aktywny i pracowity, a motywy uczenia się dla oceny ulegają przekształceniu w motywy wyższej wartości – motywy poznawcze.\nMetody podtrzymywania aktywności poznawczej :\nmożliwość osiągnięcia sukcesu,\nkonieczność perfekcyjnego działania ("jeśli coś robisz, rób to najlepiej jak potrafisz"),\neksponowanie powodzeń i mocnych stron,\nunikanie monotonnych, jednakowych zajęć lekcyjnych, w zamian dostarczanie uczniom nowych wrażeń, różnorodności, zmienności, tworzenie sytuacji konfliktowych,\nuczeń musi widzieć entuzjazm nauczyciela, a nie nudę i rutynę (Żeby innych zapalić , trzeba samemu płonąć prof. Zenon Klemensiewicz),\nuczeń musi być świadkiem, uczestnikiem atrakcyjnych w formie lekcji, musi stać się aktywnym partnerem, a nie biernym słuchaczem,\nunikanie rywalizacji (wygrywających jest mniej niż przegrywających, rywalizacja wymaga skupiania się na sobie i wpływa dezintegrująco na grupę ), w zamian pobudzanie uczniów do współpracy (obniżenie stopnia egocentryczności, sprzyjanie integracji grupy).\nNa pytanie: czy szkoła rozwijała moje talenty lub zainteresowania; padały następujące odpowiedzi:\nw pełni – 13 %\nczęściowo- 77 %\nwcale- 10 %.\nPomoc szkoły w rozwijaniu talentów i zainteresowań\nTylko 35% uczniów nie chce kontaktów ze szkoła ponad te, które są konieczne. Około 65% uczniów chce brać udział w dodatkowych, atrakcyjnych zajęciach pozalekcyjnych głównie rozwijających sprawność fizyczną lub zajęciach informatycznych.\nZadowalające jest stwierdzenie ankietowanych, że 72% uczniów uważa, że są akceptowani przez kolegów, raczej tak 25%. Znikoma ilość 3% nie czuje się akceptowana przez nauczycieli i przez kolegów.\nOcena akceptacji przez nauczycieli i uczniów klas starszych\nWnioski z ankiety :\nZ ankiety wynika , że w szkole dbać trzeba, aby proces nauczania opierał się przede wszystkim na aktywności ucznia. Sprzyjać temu będą wszelkie zabiegi organizacyjne – np. lekcje w małych zespołach, wykonywanie przez uczniów dodatkowych zadań (referatów, konkursów, gazetek), prowadzenie lekcji poza klasą lub szkołą, wprowadzenie dramy i inne. Trzeba również zabiegać o większą integrację młodzieży, wytwarzać atmosferę współpracy, mniej rywalizacji. W miarę możliwości trzeba zabiegać o zwiększenie ilości oczekiwanych zajęć pozalekcyjnych i dostosować plan do organizowanych kółek. Szkoła wystąpiła z prośbą o granty. Należy również zachęcać nauczycieli do pisania programów innowacyjnych.\nBardzo ważne jest rozwijanie wśród uczniów ogólniejszych predyspozycji osobowościowych, takich, jak : umiejętność podejmowania decyzji, wartościowanie przyjmowanych informacji. Wszystkie one tworzą bazę do bardziej swobodnego, samodzielnego poznawania rzeczywistości.\nZasygnalizowane wyżej czynniki stanowią jedynie wybór z najważniejszych wskazań dotyczących życia szkoły. Szerszą specyfikację można przeprowadzić po pewnym, miarodajnie długim okresie monitorowania.\nIV. Zainteresowania i patologie wśród młodzieży.\nNa przełomie maja i czerwca 2004 r. przeprowadzono ankietę dotyczącą planów życiowych, problemów w porozumieniu się z rodziną, rówieśnikami, a w szczególności zagrożeń alkoholizmem i narkomanią wśród młodzieży. Nie były obowiązkowe, w związku z tym przeprowadzili je tylko zainteresowani wychowawcy celem lepszego poznania i opracowania planów wychowawczych dla poszczególnych klas. Badaniom poddano 215 uczniów reprezentujących klasy pierwsze, drugie, czwarte i piąte.\nZwracamy się do Was z prośbą o udzielenie odpowiedzi na szereg pytań dotyczących problemów związanych z Waszymi zainteresowaniami, planami i celami życiowymi. Chcemy również rozpoznać skalę problemu alkoholizmu i narkomanii wśród młodzieży uczącej się w naszej szkole.\nJakie masz zainteresowania w czasie wolnym (podkreśl lub wpisz)\noglądanie telewizji (które programy oglądasz najchętniej?)\nsłuchanie muzyki (jakiej?).................................................,\nJaki w przyszłości chciałbyś (chciałabyś) wykonywać zawód?\nCzy masz jakieś plany życiowe?\nCzy obecnie uważasz się za człowieka?\njak większość ludzi,\nCo jest dla ciebie najważniejsze w życiu?....................................................\nCo robisz, żeby ten cel osiągnąć?.................................................................\nCzy jesteś zadowolony(na) z życia? (podkreśl)\nNa kogo z otoczenia możesz liczyć w trudnych dla siebie sytuacjach?\nJakim miejscem jest dla ciebie szkoła? ......................................................\nCzy w swojej szkole spotkałeś(-łaś) nauczycieli, z którymi mógłbyś (mogłabyś) się zaprzyjaźnić?\nCzy osoby dorosłe potrafią dziś zrozumieć młodzież?\nCzy zdarza ci się spożywać napoje alkoholowe? (podkreśl)\ntak (od kiedy?).....................\nCo pijesz najczęściej?.................................................\nCzy zdarzyło ci się upić do nieprzytomności? (podkreśl)\nCzy miałeś(łaś) trudności życiowe z powodu nadużywania alkoholu? (podkreśl)\nDlaczego sięgnąłeś(-ęłaś) po alkohol?\nCzy i kiedy miałeś(łaś) pierwszy kontakt ze środkami odurzającymi lub narkotykami?\ntak (od kiedy?)......................................\nJak często zażywasz narkotyki lub inne środki odurzające? (podkreśl właściwe)\ntylko jeden raz w życiu.\nCzy spotkałeś(-łaś) się z tym, że ktoś proponował ci zażycie narkotyków za darmo?\nGdzie najłatwiej można kupić narkotyki? (podkreśl)\nna imprezach młodzieżowych,\nw klubach i dyskotekach,\nw szkole i jej okolicy,\nw stałym punkcie w mieście,\nJakie są przyczyny sięgania przez młodych ludzi po narkotyki? (podkreśl)\nbo inni biorą,\nBadania były prowadzone w ośmiu klasach (dwie-pierwsze, dwie-drugie, dwie-czwarte, dwie piąte). Odpowiadało 214 uczniów. Młodzież naszej szkoły czas wolny spędza przy telewizorze (najczęściej oglądane programy to programy młodzieżowe, sportowe, rozrywkowe i filmy fabularne rzadziej oglądają programy publicystyczne, informacyjne, naukowe i kulturalne) – 75%, przy komputerze chętnie spędza czas 20% uczniów, słucha muzyki (najczęściej metalowej, rockowej i techno) 72% uczniów, tylko 28% badanych uprawia sport, zaledwie 12% procent czyta książki, 3% coś kolekcjonuje ( najczęściej emblematy, znaczki, monety, puszki po napojach).\nMetody spędzania wolnego czasu przez uczniów CKU w Parczewie\nAspiracje życiowe naszych uczniów są bardzo wysokie. W przyszłości chcieliby wykonywać zawody prestiżowe i dobrze płatne (menegera, informatyka, adwokata, sędziego, radcy prawnego, lekarza). Marzą im się własne przedsiębiorstwa. Świadczy o tym również fakt, iż większość – 79% naszych uczniów- uważa się za osoby raczej wyjątkowe i inteligentne.\nWśród wartości życiowych najwyżej cenią sobie : rodzinę, przyjaciół i zdrowie. Większość jest zadowolona z życia i pełna energii. W trudnych sytuacjach mogą liczyć na przyjaciół i rodzeństwo. Rodzice plasują się dopiero na trzeciej pozycji.\nNiepokojącym zjawiskiem jest fakt, że młodzież z klas pierwszych i drugich tylko w 40% ma sprecyzowane plany życiowe. Sytuacja zmienia się wśród młodzieży klas trzecich, gdzie większość (80%) precyzuje swoje zamierzenia.\nSzkoła dla większości jest miejscem, do którego uczęszczają z konieczności. Ich zdaniem jest stresująca, nudna, ale mogą się tu spotkać z rówieśnikami. Ufają nauczycielom, ale twierdzą, że osoby dorosłe tylko czasami potrafią zrozumieć młodzież. Według młodzieży klas trzecich w szkole jest 2/3 nauczycieli, z którymi mogliby się zaprzyjaźnić. Taką chęć wyraziło 40%. Natomiast 60% badanych nie widzi takiej potrzeby.\nNa pytanie dotyczące spożywania alkoholu, młodzież klas pierwszych i drugich odpowiedziała, że zdarza im się picie piwa (38,5%). W tej grupie wiekowej 61% uczniów stwierdziło, że jeszcze alkoholu nie spożywało. Tylko jedna osoba z klasy drugiej przyznała się do picia mocniejszych trunków i to spowodowało "kryzys w rodzinie z powodu mojego pijaństwa". Sytuacja o wiele poważniejsza jest wśród młodzieży starszej, gdyż aż 72,2% przyznało się że pije alkohol. Z tej grupy 32% procent stanowią ci, którzy upijają się.\nSpożycie alkoholu przez uczniów z klasy pierwszej i drugiej\nSpożycie alkoholu przez uczniów z klasy czwartej i piątej.\nDlaczego młodzież starszych klas sięga po alkohol ?\nZaczynają pić, żeby :\nnależeć do grupy, dopasować się do jakiejś "paczki", by nie zostać "odmieńcami",\nczuć się dorosłym (Wskutek nacisków rówieśników, obserwacji zachowań dorosłych, a także zachęcających informacji z różnych źródeł np. reklam telewizyjnych, nabierają nowego stosunku do używek. Zwłaszcza w reklamach alkohol kojarzony jest z dorosłością, przygodą, męskością, luzem.)\nprzestać być nieśmiałym – być "na luzie"(Sięgają po alkohol, aby pozbyć się napięcia, niepewności, bo chcą swobodniej poczuć się w towarzystwie. Chcą zapomnieć o szkole, kłopotach, ocenach.)\nsprawdzić, jak to jest - naturalna w wieku dorastania ciekawość pcha młodych ludzi w stronę dziwnych, nowych i często zakazanych doświadczeń,\nzłamać zakaz - niektóre nastolatki piją właśnie dlatego, że nie wolno tego robić,\ndobrze się bawić (Wielu młodych ludzi nie potrafi wyobrazić sobie dobrej zabawy bez alkoholu. Trudno się temu dziwić, bo w polskiej kulturze brak alternatywnych wzorców zabawy i spędzania wolnego czasu.)\nW części badań dotyczącej narkotyków i środków odurzających w dwóch klasach najstarszych 13,4% badanych odpowiedziało, że próbowało brać narkotyki. W klasach młodszych na 152 uczniów tylko dwóch uczniów eksperymentowało ze środkami odurzającymi.\nBadani stwierdzili, że wiedzą, gdzie można kupić narkotyki, najczęściej zaopatrują się w klubach i dyskotekach –90%, w stałym punkcie miasta –73,3%, na imprezach –43.3%, w szkole i okolicy 30%.\nMiejsca, gdzie uczniowie najczęściej zaopatrują się w narkotyki\nNajważniejsze, według młodzieży, przyczyny sięgania po narkotyki to : namowa kolegów – 50%, dla zabawy - 48%, bo inni biorą – 46%, z ciekawości - 25%, z powodu problemów rodzinnych - 16%, szkolnych - 13%, z nudy - 7% i z powodu "fajnych przeżyć" - 2%.\nGłówne przyczyny sięgania po narkotyki\nNarkomania staje się zjawiskiem powszechnym - po narkotyki młodzież sięga nie zdając sobie sprawy z istoty grożącego im niebezpieczeństwa. Pocieszający jest fakt, że choć większość osób próbuje narkotyków w wieku szkolnym, to jednak nie wszyscy podporządkowują im swoje życie.\nPowody, dla których młodzież sięga po narkotyki wydają się podobne do tych, które skłaniają ich do sięgania po alkohol. Analiza ankiety wykazała istnienie problemu, a skoro jest problem musimy z nim się zmierzyć. Wymaga to fachowej wiedzy. By ją zdobyć, kilku nauczycieli wzięło udział w kursie, którego celem była szeroko pojęta profilaktyka uzależnień. Wyniki tej ankiety były omawiane na posiedzeniu Zespołu Wychowawczego. Opracowaliśmy i wdrażamy program profilaktyki w zakresie uzależnień do realizacji w ramach lekcji wychowawczych.\nCele programu Diagnoza Formy realizacji Końcowa ewaluacja\nzapoznanie uczniów z rodzajami uzależnień,\nprzedstawienie negatywnych skutków oddziaływania uzależnień na organizm ludzki (z punktu widzenia medycyny i przepisów prawa),\nnauczenie w jaki sposób odmawiać i mówić "nie" narkotykom i alkoholom,\nankieta anonimowa wśród uczniów,\nsondaż wśród rodziców,\nrozmowy z pracownikami obsługi , pedagogiem szkolnym pielęgniarkami,\nprowadzenie pogadanek w ramach godzin wychowawczych,\nzapraszanie ludzi, którzy pracują z uzależnionymi,\nzapraszanie osób, które pokonały uzależnienia (np. z klubu AA, byli narkomani, woluntariusze),\nprowadzenie lekcji otwartych dla rodziców zainteresowanych tym problemem,\nprezentacja materiałów informacyjnych z zakresu uzależnień (np. artykuły, gazety, książeczki Niebieska linia, Pomarańczowa linia – przygotowane przez Komendę Główną Policji w Warszawie,\nhospitacje diagnozujące zajęć wychowawczych,\nocena akcji profilaktycznej,\nCelem naszego programu jest przede wszystkim przekazanie młodzieży pewnej wiedzy dotyczącej uzależnień, promowanie takich postaw jak : samoakceptacja, szacunek dla siebie i innych, odpowiedzialność za własne życie, a także umiejętność asertywnych zachowań i samodzielnego podejmowania decyzji. Ponadto gościliśmy w szkole aktorów Teatru Form Poetycko - Muzycznych z Lublina, którzy zaprezentowali spektakl "Czarna ballada o maku". Młodzież miała również okazję obejrzeć film "Epitafium dla narkomana". Zaprosiliśmy do szkoły na spotkanie z młodzieżą i rodzicami inspektora do spraw nieletnich.\nMimo braku pieniędzy staramy się wypełniać czas wolny naszych uczniów. Często wyjeżdżamy z nimi na wycieczki, rajdy, nauczyciele wychowania fizycznego prowadzą zajęcia sportowe, taneczne, a nawet zajęcia tekwondo. Stwierdziliśmy z całą pewnością, rozwiązując szczególnie skomplikowany i bolesny dla nas przypadek ucznia klasy maturalnej, któremu udowodniono uzależnienie od narkotyków i dealerstwo, że skuteczność działań profilaktycznych i terapeutycznych w dużej mierze zależy od poznania uwarunkowań prowadzących do nałogu.\nWnioski wynikające z przeprowadzonej ankiety:\nKonsumpcyjne podejście do życia oraz przeznaczenie wolnego czasu głównie na zabawę powoduje stagnację i hamuje rozwój intelektualny młodzieży. Biorąc pod uwagę fakt, iż mają duże aspiracje boleśnie będą przeżywać rozczarowania wywołane brakiem powodzenia na egzaminach maturalnych sprawdzanych w przyszłości przez niezależnych egzaminatorów i kłopoty z otrzymaniem indeksu na renomowane uczelnie.\nNiepokojącym zjawiskiem jest wysoki procent młodzieży spożywającej różnego rodzaju alkohole, zwłaszcza uczniów klas starszych.\nAnaliza ankiet uzmysłowiła dorosłym, że problem narkotyków występuje wśród młodzieży Centrum, chociaż na co dzień jest on niezauważalny.\nStwierdza się, że w życiowych sytuacjach młodzież nie zwraca się o pomoc do rodziców. Stąd wniosek, że zachwiane są relacje w rodzinie.\nNależy opracować metody skuteczniejszej pomocy młodzieży w rozwiązywaniu problemów.\nNależy przeszkolić Radę Pedagogiczną w zakresie "Profilaktyka uzależnień".\nWskazana jest pedagogizacja rodziców w zakresie uzależnień wśród młodzieży.\nCzłonkowie Zespołu Wychowawczego postanowili zająć się eliminowaniem przyczyn zjawisk niepożądanych obok naturalnej w każdej szkole pomocy uczniom, którzy mają kłopoty ze sobą bądź nie radzą sobie z uzależnieniem, którego stali się ofiarą. Rozpoznanie uzależnień jest bardzo trudne, generalnie poszukuje się przyczyn sięgania po środki odurzające w niezaspokojonych ważnych potrzebach. Nastolatek znajduje się w bardzo trudnym do przeżycia okresie, oddziaływanie hormonów zmienia jego ciało i psychikę. Pojawiają się nowe, niezrozumiałe odczucia i potrzeby. Ponieważ młodym trudno jest sobie radzić z tym wszystkim, a i dorośli zdają się nie rozumieć, co się dzieje, pojawia się irytacja, zniecierpliwienie, nadwrażliwość. Wydaje się im, że dorośli podważają ich widzenie świata i odczucia. Bardzo często nastolatek wycofuje się z kontaktu z dorosłym, którego przecież potrzebuje. "Także dorośli prowokowani i testowani (bo jest to okres podważania autorytetów i sprawdzania własnych poglądów) - nie wytrzymują, uznając, że ich dziecko (czy uczeń) odrzuca ich, i dobry do tej pory kontakt zostaje przerwany. Pamiętajmy, że w tym okresie jesteśmy bardzo potrzebni naszym nastolatkom. Nie trzeba dawać się sprowokować, nie brać ich humorów i buntów za skierowane przeciw nam osobiście i nie wycofywać naszego wspierania. [...] Z niezwykłą intensywnością odczuwa ona potrzebę miłości, bliskości i zrozumienia."\nZespół Wychowawczy Centrum Kształcenia Ustawicznego w Parczewie opracowując zespół metod skutecznej pomocy w rozwiązywaniu problemów rozpoczął pracę od ustalenia zasad aktywnego słuchania. Większość uczniów informuje nauczycieli o swoich problemach formułując zaszyfrowane komunikaty np. uczeń zamiast powiedzieć wprost, że nie ma dobrego kontaktu z rodzicami powie, że jego rodzice są zapracowani. Młodzież szyfruje informacje o sobie w sposób szczególny, a nauczycielowi trudno się zorientować, skąd tak naprawdę biorą się jego problemy.\nsłuchanie w milczeniu,\nzaproszenie do rozmowy,\naktywne słuchanie (wypowiedzi zwrotne),\nwzajemne zrozumienie, szacunek, troska.\n"Niechęć do nauki niemal nieuchronnie świadczy o tym, że uczeń zetknął się z jakimś problemem życiowym, który w danej chwili uniemożliwia mu naukę"\nChcemy, by uczniowie dobrze czuli się w naszej szkole, identyfikowali się z jej celami i wartościami, musimy sprawić, aby było to miejsce, w którym mogą zaspokoić swoje potrzeby. Przeprowadzone ankiety uświadomiły nam potrzeby uczniów, których zaspokojenie zadecyduje o sukcesie szkoły. Nasi uczniowie stawiają nam wymagania i nie są to wymagania łatwe do spełnienia.\nRozpoczęliśmy pierwszy etap budowy wewnątrzszkolnego systemu budowania jakości pracy szkoły. Opracowujemy standardy jakości i poszukujemy wskaźników ich spełnienia. Tworzenie standardów poprzedzone zostało diagnozą badającą oczekiwania uczniów. Zaczęliśmy również diagnozować oczekiwania i potrzeby rodziców i nauczycieli. Można to uznać za pierwszy krok postawiony na długiej drodze budowy księgi jakości pracy szkoły.\nWypracowane po przeanalizowaniu dwu ankiet szkolne standardy jakości:\nSzkoła dąży do aktywizacji pracy ucznia.\nSzkoła rozbudza w uczniu potrzebę osiągnięć, chęć osiągnięcia sukcesu.\nSzkoła uczy pracy w grupie, pobudza do współpracy, unika niepotrzebnej rywalizacji.\nSzkoła organizuje zajęcia pozalekcyjne dla młodzieży.\nSzkoła przygotowuje programy innowacyjne.\nSzkoła wskazuje sposoby spędzania wolnego czasu.\nSzkoła pomaga precyzować plany na przyszłość.\nSzkoła prowadzi profilaktykę w zakresie uzależnień.\nSzkoła pracuje nad doskonaleniem metod aktywnego słuchania.\nNa kolejnym spotkaniu Zespołu Wychowawczego pracując w grupach opracujemy do wybranych standardów wskaźniki spełnienia, narzędzia badania, zasoby, potrzeby i metody monitoringu.\nZdajemy sobie sprawę, że spełnienie tych pragnień będzie bardzo trudne, nawet najlepsza rodzina nie jest w stanie tego dokonać. Jednak z całą świadomością pokładanego w nas zaufania będziemy w miarę możliwości stwarzać naszym uczniom warunki umożliwiające odkrycie siebie, uzyskanie poczucia własnej wartości, dojrzewanie społeczne , a przede wszystkim przeżycie radości z własnego rozwoju - oto zadania szkoły.\nBednarkowa W., Wlazło S: Mierzenie jakości pracy szkoły. Wrocław 1998r.\nCzarnecka D.: Poprawa jakości pracy szkoły, planowanie zmian. Doświadczenia Szkoły Podstawowej nr.163 w Warszawie w: "Nowa Szkoła. Zarządzanie w praktyce", 1999r.\nDzierzgowska I., Kalinowska M.: Mierzenie jakości pracy liceum, CODN Warszawa 1999r.\nDzierzgowska I., Wlazło S.: Mierzenie jakości pracy szkoły. Poradnik dla wizytatorów, inspektorów, dyrektorów szkół i placówek oświatowych oraz nauczycieli, Warszawa 1999r.\nElsner D.: Kierowanie placówką oświatową, "Wokół nowych pojęć i znaczeń", Chorzów1999.\nKnafel K., Żłobecki E.: Wewnętrzne doskonalenie nauczycieli, CODN Warszawa 1999. str. 77-90.\nStabryła B., Dąbrowska T.- Badanie losów absolwentów jako element mierzenia jakości pracy szkoły w: "Dyrektor szkoły", 1/2001.\nBiuletyn informacyjny Towarzystwa Zapobiegania Narkomanii nr 2/96, Warszawa 1996r.\nDimoff L., Caper S. : Jak rozpoznać, czy dziecko sięga po narkotyki ?, Warszawa 1993 r.\nPetrović S.: Narkotyki i człowiek, Warszawa 1988 r.\nWlazło S. : Mierzenie jakości pracy szkoły, Wrocław 1999 r.\nRylko H. : Pokolenie zmian. Czego boją się dorośli ?, Warszawa 1999 r.\nChanczyńska – Miliszkiewicz M., Pankowska D. : Polubić szkołę, Warszawa 1995 r.\nEdukacja medialna , nr 2,3,4 z 2000 r. i nr 1,2 z 2001 r.\nŚliwerski B. : Program wychowawczy szkoły , Warszawa 2001 r.\nPielachowski J. :Organizacja i zarządzanie oświatą i szkołą, Poznań 2000 r.\nReforma systemu edukacji. Szkolnictwo ponadgimnazjalne. Projekt. Materiały do dyskusji. Warszawa 2000 r.\nSzczepański J. : Miary społecznej efektywności szkoły" w : "Nauczyciel i wychowanie" 1980, nr.2.\nBrudnik E., Moszyńska A., Owczarska B.: Ja i mój uczeń pracujemy aktywnie. Przewodnik po metodach aktywizujących. Kielce 2000 r.\nGordon T. : Wychowanie bez porażek w szkole, Warszawa 2000 r.\nRylke H. : Pokolenie zmian. Czego boją się dorośli ? ,Warszawa 1999 r.\nNasza prezentacja w informatorze - <a title="Budowanie jakości w CKU w Parczewie - diagnoza wybranych obszarów " href="https://szkolnictwo.pl/%2C%2CPU9652%2CBudowanie+jako%C5%9Bci+w+CKU+w+Parczewie+-+diagnoza+wybranych+obszar%C3%B3w">Budowanie jakości w CKU w Parczewie - diagnoza wybranych obszarów</a>.


INFINI, które zostało założone w 2009 roku od 2009 do 2016 roku, głównymi produktami są kable USB, HDMI, kable sprężynowe, kable taśmowe, wiązki przewodów, cat5, cat6, ....\nOd 2017 roku, w związku z nadejściem szybkiego rozwoju 4G oraz aplikacji 5G, INFINI zaczęło rozwijać się na rynku telekomunikacyjnym, zainwestował w jedną fabrykę, która ma pewne udziały w produkcji kabli światłowodowych i patchcordów oraz pigtaili, w międzyczasie Posiadamy kilka powiązanych produktów, takich jak sprzedaż akcesoriów, takich jak panele krosowe, szybkie złącza, ODB, zestawy narzędziowe, splittery, zamknięcie splotów, złącza z zaślepkami, złączki, tłumiki, routery ... w przyszłości otrzymamy więcej rodzajów sprzedawców produktów z włókien. , dla wygody naszych zagranicznych klientów, kupujących w najlepszej cenie, dobrej jakości, fantastycznej obsłudze, zadowolonych relacjach biznesowych. mamy cały zespół z produkcją i wsparciem technicznym.\nmamy 8 pracowników w departamencie marketingu zagranicznego w Shenzhen w Chinach, jedną sprzedaż zagraniczną w Nowej Zelandii, jedną w Serbii, 60 pracowników w fabryce. dodamy jeszcze jedną linię produkcyjną 20 pracowników w styczniu 2019 r., profesjonalnie wyprodukujemy elastyczne opancerzone kable z włókna szklanego ze stali nierdzewnej, które mają mniejszą średnicę, są chronione, odporne na uszkodzenia, wysoką wytrzymałość na rozciąganie, chronią bicie obudowy, redukują zintegrowane koszty konserwacji.\nWdrożyliśmy system zarządzania środowiskowego IS014001: 2004. Zanieczyszczenie jest zapobiegane na najwcześniejszym etapie. Rozwijając naszą działalność i promując postęp społeczny w oparciu o nasz najwyższej klasy system zarządzania i najlepsze talenty, zwracamy większą uwagę na zielony proces, który wytwarza ekologiczne produkty, zwiększając w ten sposób nasze wyniki środowiskowe i operacyjne.\nPrzestrzegając naszych zasad dotyczących jakości i środowiska, zachowamy nasze zaangażowanie w jakość i realizujemy cele, wskaźniki i plany środowiskowe. Będąc zorientowanym na klienta, dodamy wartość do naszych usług i osiągniemy cel, w którym wszyscy zyskują.\nProdukując kable światłowodowe i kable krosowe oraz pigtaile, w międzyczasie mamy kilka powiązanych produktów, takich jak sprzedaż akcesoriów, takich jak krosownice, szybkie złącza, ODB, zestawy narzędziowe, splittery, zamknięcie splotowe, złącza z zaślepkami, złączki, tłumiki, routery ... w przyszłości będziemy mieć więcej rodzajów sprzedawców produktów z włóknami, dla wygody naszych zagranicznych klientów, kupujących w najlepszej cenie, dobrej jakości, fantastycznej obsłudze, zadowolonych relacjach biznesowych. mamy cały zespół z produkcją i wsparciem technicznym.\nNasze główne rynki to Europa, Middleast, Ameryka Północna, Australia.\nOsoba kontaktowa: Miss. Sophia Jiang


Archiwum O poszanowanie godności Portal dwutygodnika Wolna Droga- Pismo Sekcji Krajowej Kolejarzy\nO poszanowanie godności\n„Wolna Droga” rozmawia z Barbarą Miszczuk - przewodniczącą Sekcji Zawodowej PKP SA oraz Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Oddziale Gospodarowania Nieruchomościami w Krakowie.\nMija kolejny rok pracy dla związku w Twoim zakładzie oraz w spółce PKP SA. Jak oceniasz ten okres swojej działalności?\nMijający rok pracy zarówno w moim zakładzie, jak i w całej spółce oceniam, jako trudny.\nTym niemniej wiele problemów udało się rozwiązać w drodze partnerskiego dialogu z pracodawcą, ale z korzyścią dla pracowników. Osiągnęliśmy m.in. to, iż od 1 września 2011 roku zostały wdrożone podwyżki wynagrodzeń dla wszystkich pracowników Spółki w wysokości 120 zł w wynagrodzeniu zasadniczym przeciętnie na jednego pracownika. Kwota może nie jest do końca satysfakcjonująca, ale jest to maksimum, jakie mógł zaakceptować pracodawca. Wszyscy doskonale wiedzą, iż PKP SA wciąż spłaca długi swojego prawnego poprzednika Przedsiębiorstwa Państwowego PKP, i właśnie w tym roku przypada do spłaty kolejna transza w ramach regulacji jej zadłużenia. Potrzeba, więc był dużo dobrej woli po stronie pracodawcy oraz ogromnej determinacji i wytrwałości po stronie związkowej, aby w tym kontekście możliwe było porozumienie w sprawie wdrożenia podwyżki wynagrodzeń.\nW spółce trwał spór zbiorowy. Dochodzą głosy, że zawarte porozumienie zostało po części złamane?\nTak, w 2010 roku trwał spór zbiorowy z pracodawcą, który dotyczył wzrostu wynagrodzeń pracowników. Spór ten zakończył się podpisaniem porozumienia w dniu 21 czerwca 2010 roku, które określiło zasady rozdziału środków na podwyżkę wynagrodzeń. Część środków przeznaczona została na wzrost wynagrodzenia zasadniczego, część natomiast, tj. 70 zł na pracownika, ma podlegać rozdzieleniu w ramach przyznawanych miesięcznie premii motywacyjnych we wszystkich grupach zawodowych. Istotne jest to, iż wspomniane porozumienie wskazuje na zmianę filozofii myślenia pracodawcy o istniejącym systemie wynagradzania, w którym sfera motywacyjno – premiowa zaczyna wreszcie być postrzegana, jako narzędzie mogące poprawić wydajność pracy w poszczególnych zakładach.\nPodobnie, jako ważny aspekt tego porozumienia, należy wskazać, iż objęte nim zostały wszystkie grupy zawodowe. Na to, jak wiele jeszcze trzeba zrobić, by system taki mógł z powodzeniem działać w całej Spółce, wskazują problemy, jakie pojawiły się na gruncie realizacji ostatniego ze wskazanych aspektów porozumienia. Szybko, bowiem okazało się, że w praktyce całe grupy zawodowe pomijane są w procesie naliczania premii. Poszczególne organizacje zakładowe interweniowały w tej sprawie zwracając się o stosowne wyjaśnienia. W efekcie okazało się, że nie dla wszystkich kierujących zakładami pracy określenie „we wszystkich grupach zawodowych” ujęte we wspomnianym porozumieniu jest dostatecznie jasne…\nCzy problemy z funduszem socjalnym w waszej Spółce i zakładzie uda się rozwiązać po waszej myśli?\nRzeczywiście, sprawa funduszu socjalnego odbiła się w Spółce szerokim echem w III i IV kwartale mijającego roku. W skrócie chodziło o to, że pracodawca odgórnie i bez zachowania wymaganej formy, tj. bez stosowanej uchwały zarządu, ograniczył limit emerytów i rencistów uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Dla oddania skali problemu podam tylko, iż w wyniku przeprowadzonej weryfikacji uprawnionych do wspomnianych świadczeń na dzień 15 października br. było 10.445 emerytów, podczas gdy pracodawca liczbę uprawnionych określił na 8.546. Działania podjęte przez Sekcję Zawodową PKP SA NSZZ „Solidarność” doprowadziły w efekcie do zmiany kwoty odpisu na ZFŚS w zakresie kwoty naliczanej na emerytów i rencistów PKP i PKP SA według liczby osób uprawnionych do świadczeń socjalnych po weryfikacji na dzień 15.10.2011 r.\nCzy spółka „Dworzec Polski” powinna istnieć?\nUważam, że promowaniem marki „Dworzec Polski” winien zająć się Oddział Dworce Kolejowe w Warszawie, a powinno to odbywać się w ramach spółki PKP SA. Obecnie nie widzę, bowiem możliwości dalszego rozwoju tej struktury, jako odrębnej spółki, o czym wspominałam na łamach „Wolnej Drogi” w lipcu 2010 roku. Na pewno pilnie powinny zapaść rozstrzygające decyzje w tej sprawie, gdyż obecnie zasady koegzystencji spółki „Dworzec Polski” oraz Oddziału Dworce Kolejowe wciąż pozostają niejasne. W konsekwencji „Dworzec Polski” pozbawia niejednokrotnie Oddział możliwości dbania o rentowność powierzchni na dworcach kolejowych. Podkreślam, że sprawy te, np. odnośnie zagospodarowania powierzchni reklamowych na dworcach przez zależną względem PKP SA spółkę „Dworzec Polski”, stanowiły wielokrotnie przedmiot pism kierowanych przez NSZZ „Solidarność” do Zarządu PKP SA oraz Ministra Transportu, na które do chwili obecnej nie udzielono nam odpowiedzi.\nWiem, że również wypłata premii z okazji Święta Kolejarza w waszej spółce była zagrożona. Jak wygląda ta sprawa?\nPremia z okazji Święta Kolejarza została dodatkowo zabezpieczona wprowadzeniem Protokółu nr 3 do ZUZP w 2010 roku, gdzie dodano zapis §32a, zgodnie, z którym do końca października każdego roku kalendarzowego pracodawca zobligowany jest rozpocząć konsultacje w sprawie wypłaty tej premii oraz jej wysokości. Przepis ten pełni istotną funkcję gwarancyjną, aczkolwiek Sekcja Zawodowa PKP SA NSZZ „Solidarność” zaniepokojona brakiem inicjatywy pracodawcy w zakresie rozpoczęcia wspomnianych negocjacji, rzeczywiście interweniowała u Pani Prezes Zarządu w tej sprawie - pismo z dnia 24.10.2011 r. Efektem było podjęcie ustaleń w dniu 28 listopada 2011 roku pomiędzy stroną związkową a pracodawcą w przedmiocie wypłaty tej premii.\nCzy Twoja działalność związkowa przyczynia się do rozwoju organizacji zakładowej?\nMyślę, że na ten temat mogliby się wypowiedzieć członkowie naszej zakładowej organizacji, którzy są rozproszeni na terenie czterech województw Polski. Trudno mi samej oceniać swoją działalność. Mogę tylko powiedzieć, że liczba pracowników zrzeszonych w naszej organizacji w latach 2006 - 2011 zwiększyła się prawie trzykrotnie. Czasami zarzuca mi się pazerność i nieustępliwość, ale wynika to przede wszystkim z dbałości o przestrzeganie praw i interesów pracowników oraz poszanowanie ich godności. Uważam, że taka jest rola związku zawodowego, którego jestem przewodniczącą.\nNa zakończenie chciałabym jeszcze złożyć najlepsze życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia oraz życzyć Szczęśliwego Nowego 2012 roku wszystkim czytelnikom „Wolnej Drogi”, a w szczególności pracownikom PKP SA.\nRozmawiał Adam Dyląg\n~wpisz swój nick 2011-12-30 14:13:50\nno widzicie ile trzeba by sprowokować. pod wpisem z 29-12-2011 kryje się zwiąchol i solidaruch. cieszą mnie takie pozytywne opinie. Nie dajmy się prowokować.\n~koral 2011-12-30 12:02:38\nNo cóż Józiolenie kolegi z pekapu trąci zazdrością, chyba, że może udowodnić, że tak znaczny wzrost liczby członków związku, to też spowodowała rodzina zapisująca się gremialnie do związku. Znam Basię i wiem, że w działalność związkowa wkłada ogromny wysiłek. Życzę kolegom związkowcom aby każda komórka związkowa miała Taką względnie takiego przewodniczącego. Pomyślności w Nowym 2012r\n~emigrant 2011-12-30 10:45:34\nŚmieszny, mały, złośliwy, zakompleksiony i zawistny człowieczku. Uogólniasz "wszyscy" a to już świadczy, że mało masz do powiedzenia. Epitety typu "zwiąchole" to niby do kogo? Nie potrafisz inaczej to się nie pchaj z komentarzami. Pięć lat mieszkałem zagranicą. Wiesz z czego my Polacy tam słyniemy? Z zawiści i małpiej złośliwości. Jeśli tylko ktoś jest mądrzejszy, zaradniejszy, bogatszy to natychmiast zawistny polaczek stara się rodaka zgnoić. Takim typkiem właśnie jesteś gościu bez nicka. Wstyd!\n~wpisz swój nick 2011-12-29 18:05:58\nOj P. B. cala rodzina zaangażowana w pisanie pochwał. W świecie, w którym wszyscy zwiąchole a przede wszystkim solidaruchy zasłużyli na ukamienowanie takie wpisy z daleka pachną manipulacja. Wpis z 28-12-2011 to sam p. Józef z pekapu.\n~wpisz swój nick 2011-12-28 20:21:06\nNajwiększy skarb to czyste sumienie Bo tego ludziom nikt zabrać nie może Ono cenniejsze niż drogie kamienie Jego nagrodą jest królestwo boże. Na nic bogactwo, na nic przepych złoty Gdy w sercu nie ma spokoju i cnoty.\n~jp 2011-12-27 20:31:17\ntaka przewodnicząca to skarb dla członków związku :) jest osobą która troszczy się o pracowników... thx\n~wpisz swój nick 2011-12-27 08:58:46\nelegancko i bardzo wywazone komentarze pani Przewodniczącej. Brawo piatka z dyplomacji i skuteczności\n~mgda 2011-12-26 20:33:00


Powrót z Kazachstanu - Culture Avenue1\nAutorka pochodzi z Wołynia, z tej jego części, która po Traktacie Ryskim w 1921 roku znalazła się po stronie sowieckiej. Miliony Polaków na Kresach zostały wtedy pozostawione radzieckiej władzy. Rodzina autorki po klęsce wielkiego głodu na Ukrainie na początku lat 30. została wywieziona do Kazachstanu jeszcze przed wojną w roku 1936. Ci, co przeżyli głód, byli represjonowani, wywożeni do łagrów, rozstrzeliwani. Wymierały całe wsie, a jednocześnie zakładano kołchozy.\nWładza ogłosiła wkrótce – pisze autorka – że osiągnięto całkowitą, dobrowolną i powszechną kolektywizację.Nie było już „jednoliczników”. Wszyscy pracowali w kołchozie.\nRodzicom autorki zabrano gospodarstwo, co oznaczało rychłą deportację na Wschód. Trafiła do Kazachstanu, mając 13 lat. Transport okolicznych mieszkańców przez Wołgę i Ural trwał trzy tygodnie. Wysiedli w pustym stepie, tam, gdzie skończyły się szyny kolejowe. Komendant transportu powiedział im: „zdieś budietie gorod stroit”.\nJak podaje Tomasz Bohun w posłowiu do książki, do Kazachstanu wywieziono w 1936 roku prawie 36 tysięcy Polaków, z czego ponad 12 tysięcy dzieci:\nCzęść osiedlano w istniejących już sowchozach, jednak z reguły osadzano ich na pustkowiach, gdzie musieli zaczynać od zera. Za sprawą tych ludzi powstało 37 nowych wsi. Szacuje się, że w latach 1926-1939 liczba Polaków na radzieckiej Ukrainie zmniejszyła się – w wyniku egzekucji, deportacji, głodu – o 120 tysięcy i w końcu lat 30. wynosiła 357,7 tysiąca osób.\nPodczas klęski wielkiego głodu na początku lat 30. zginęło na Ukrainie około 3 milionów ludzi. Wiadomo, że dochodziło wtedy do sytuacji straszliwych i makabrycznych,\ndo aktów kanibalizmu i nekrofagii – pisze Tomasz Bohun. Zwykle dramat rozgrywał się w łonie rodziny lub grupy sąsiedzkiej, kiedy dogorywające albo martwe dzieci zjadali rodzice czy krewni. Działały też wyspecjalizowane szajki, które przekazywały zwłoki (wcześniej z reguły mordując ludzi) do swoistych masarni, które po przetworzeniu dostarczały makabryczny towar na targi, a nawet zaopatrywały w niego restauracje.\nW Kazachstanie zesłańcy byli nowoczesnymi niewolnikami w obozach bez ścian i drutów, ograniczonych tylko całkowicie wolną, niezmierzoną, nie do przebycia przestrzenią. Mieli budować osady dla siebie i Kraju Rad. Ci, co przeżyli głód i mróz, budowali lepianki z brył błota i trzciny w środku bezkresnego stepu, zaludniali i uprawiali pustynię. Po pierwszej epidemii zapadali na głodowy szkorbut, czyli cyngę i kurzą ślepotę. Kobiety umierały przy porodach, aż przestały rodzić. Mężczyźni próbowali beznadziejnych ucieczek. Autorka zaczęła chodzić do szkoły do odległej wsi. Kiedyś omal nie zamarzła, wracając do domu. Brat, który rzucił kałamarzem w portret Stalina, pojechał na dziesięć lat zsyłki do kopalń Magadanu.\nDzięki nieludzkim wysiłkom w ciągu kilku lat przetrwali największy głód i najtrudniejszy, udany w rezultacie, okres zasiedlenia egzotycznej ziemi. Zaczęli dostawać wiadomości z rodzinnych stron na Wołyniu. Były to jednak najczęściej wieści o nowych aresztowaniach i wywózkach. Z trudem udało się autorce jako przymusowo osiedlonej zapisać do szkoły felczerskiej, na co musiała uzyskać zgodę NKWD. Po wybuchu „wielkiej wojny ojczyźnianej” w 1941 roku udało się jej też wydostać z Kazachstanu na dalsze studia medyczne. Przez Nowosybirsk i Omsk trafiła do Ałma-Aty, gdzie zapisała się do Instytutu Medycznego. Wkrótce jednak wyrusza dalej, do Charkowa zrujnowanego wojną. Na zimę dostaje mieszkanie bez okien. Nie ma papieru do robienia notatek, dostępne są tylko dzieła Stalina, na tyle jednak wygodne, że można pisać między linijkami druku. Koleżance, która uszyła sobie sukienkę z materiału znalezionego w lesie wytoczono śledztwo. NKWD podejrzewało ją o przechowywanie desantu spadochroniarzy.\nW poszukiwaniu lepszych warunków autorka przenosi się do Czerniowiec, już na granicy rumuńskiej. Stale myśli o powrocie do Polski. Koniec wojny nie oznacza możliwości powrotu, jest już bowiem obywatelem sowieckim. Tylko dzięki różnym zabiegom, wcale nie dyplomatycznym, uzyskuje zgodę, czyli odpowiednie papiery, na repatriację.\nPrzed wyjazdem do Polski odwiedza jeszcze swą wieś na Wołyniu i dom rodzinny zajęty przez kołchoz, ogląda zrujnowane gospodarstwo. Nie może wejść do domu, bo w głównej izbie zamknięto niebezpiecznego buhaja, którego wszyscy się boją. Przyjeżdża do Polski i na pierwszej stacji kupuje sobie mydło i bułkę z szynką. Jest zaskoczona, że można kupić więcej, nieomal wszystko „skolko ugodno”. Dziwi się, że do dalszej podróży potrzebny jest tylko bilet, a nie specjalne dokumenty. Ale tak dobrze było tylko po wojnie. Polska miała się stać również sowiecka, taka, jak kraj, z którego autorka uciekała. Z trudem więc udało się jej skończyć studia medyczne we Wrocławiu, była bowiem podejrzliwie traktowana przez nowe władze komunistyczne jako repatriantka, uciekinierka ze Wschodu.\nJej podróż do Polski trwała dziesięć lat i zajęła większą część jej dzieciństwa i młodości. Może powiedzieć, że ta podróż skończyła się naprawdę szczęśliwie. Radość, o której wspomina w tytule swych wspomnień, wynika w tym wypadku nie z odbywania samej podróży, lecz z jej zakończenia, radość z kresu podróży. Radość wynikająca z cudu ocalenia, bo wielokrotnie uszła z życiem, które inni tracili. Była w tym innym świecie, z którego wrócili nieliczni. Swe wspomnienia z tamtego świata napisała już z innej perspektywy całego późniejszego życia, zostały przefiltrowane przez upływający czas, dlatego może są skrótowe i powściągliwe. A jednak przez tę oszczędność tym bardziej wstrząsające w swych szczegółach i obrazach, w sytuacjach które mogą oddać choć część prawdy o tak nieludzkim świecie. Pozostają w pamięci jak widma czegoś nierzeczywistego, o czym wiemy jednak, że się zdarzyło, pozostają jak cienie ludzi, którzy to wszystko przeżyli, ale, być może, sami już nie bardzo wierzą, jak to wszystko było możliwe.\nFranceska Michalska, Cała radość życia. Na Wołyniu, w Kazachstanie, w Polsce. Wspomnienia, Noir sur Blanc, Warszawa 2007.\nMarek Klecel doktor nauk humanistycznych, historyk, wykładowca literatury polskiej XX wieku na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, publicysta, wydawca, redaktor.\nFranceska Michalska (ur. 10 sierpnia 1923 w Kamieńcu Podolskim, zm. 29 listopada 2016 w Siemiatyczach) – polski lekarz pediatra i pisarka.\nRodzice Franceski – Waśkowscy – prowadzili gospodarstwo rolne na Wołyniu, we wsi Maraczówka. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej, w wyniku podpisania traktatu ryskiego wieś znalazła się kilkanaście kilometrów na wschód od granicy II Rzeczypospolitej.\nW 1936 r. rodzina została przymusowo przesiedlona do Kazachstanu. Na rok przed wybuchem II wojny światowej dostała się do trzyletniej szkoły felczerskiej w Pietropawłowsku, którą ukończyła w przyspieszonym tempie, a następnie została wysłana do jednego ze szpitali polowych Armii Czerwonej, skąd po krótkim czasie została przeniesiona do pracy w domu dziecka. W 1941 r. zdała egzaminy wstępne do Instytutu Medycznego w Ałma-Acie, skąd przeniosła się do Charkowa, a następnie do Czerniowiec, cały czas kontynuując studia medyczne. Po zakończeniu II wojny światowej uzyskała (nie do końca legalnie) status polskiego repatrianta i została skierowana do Wrocławia, gdzie kontynuowała studia na tamtejszej Akademii Medycznej. Absolutorium na tej uczelni uzyskała w 1949 r., a dyplom lekarza w 1950.\nPo studiach nakazem pracy została skierowana do Kłodzka, gdzie pracowała wraz z mężem w miejscowym szpitalu w latach 1951–1954; urodziła w tym czasie troje dzieci. W 1955 r. zdecydowała się przenieść z całą rodziną do Siemiatycz, do szpitala powiatowego im. dr Józefa Brudzińskiego. W 1956 r. w Instytucie Doskonalenia Kadr Lekarskich w Warszawie uzyskała specjalizację I stopnia z pediatrii. Specjalizację drugiego stopnia otrzymała w 1966 r. Od tego roku do 1985 pełniła funkcję ordynatora oddziału dziecięcego w szpitalu w Siemiatyczach.\nW 1991 r., będąc już na emeryturze, Franceska Michalska zaczęła spisywać swoje wspomnienia. Wydała je początkowo w formie dwóch artykułów prasowych w „Życiu Warszawy”. W trakcie śmiertelnej choroby jej syna Jana, który wyemigrował do Szwajcarii, aby pocieszyć jego córki, a swoje wnuczki, zaczęła spisywać wspomnienia w bardziej obszernej formie. W 2007 r. wspomnienia te w formie książkowej zostały opublikowane przez Oficynę Literacką Noir sur Blanc. W 2008 r. książka znalazła się w finałowej siódemce nominowanych do literackiej nagrody COGITO. Książka ta została przetłumaczona i wydana w 2009 r. we Francji. (Wikipedia)


Pielgrzymka? Możliwa w każdym wieku - Gazeta Olsztyńska\n2018-09-01 12:00:00 (ost. akt: 2018-08-29 13:12:20)\n— Po raz trzeci uczestniczył pan w pieszej pielgrzymce do Częstochowy.\n— To prawda. Dwa lata temu, kiedy miałem 76 lat, pierwszy raz w życiu udało mi się pójść pieszo do Częstochowy. Dlaczego nie udało mi się wcześniej? Proza życia... Mieliśmy dość duże gospodarstwo rolne, więc zawsze było sporo pracy. A w dodatku pielgrzymka przypada w okresie żniw. Potem, gdy syn z synową przejęli gospodarstwo może i miałem więcej czasu, ale zdrowie nie pozwalało na taki wysiłek. Dwa dni przed pielgrzymką zadecydowałem, że idę!\n— Co pana skłoniło, by pójść na pielgrzymkę?\n— Mam takie powiedzenie, że Bóg daje każdemu tyle siły, ile mu potrzeba, ale jeśli ktoś tej siły nie wykorzystuje, to Bóg ją zabierze i da temu, komu się przyda. To tak jak z tymi talentami z przypowieści. Podczas pielgrzymki w grupie panuje atmosfera dobroci. Zawsze chciałem się też o tym przekonać i rzeczywiście tak jest. Poznaje się wielu wspaniałych ludzi, i tych z którymi się idzie, i tych, którzy nas goszczą w swoich domach i miejscowościach. Ten świat jest teraz taki szalony, większość wciągnęła się w ten "wyścig szczurów", w życiu nie docenia się tego, co najważniejsze. Ale wokół nas jest mnóstwa tego dobra.\n— Jak był pan odbierany, jako najstarsza osoba?\n— Wszyscy o mnie dbali. Zagadywali, czy dobrze się czuję, czy sobie radzę. W naszej grupie "Ziemia Lubawska" po raz trzeci byłem najstarszym pielgrzymem, najmłodszy miał zaledwie kilka miesięcy.\n— W czasie pielgrzymowania żar dosłownie lał się z nieba.\n— Niektórzy śmiali się, że "Bóg nas grilluje". Szedłem całe 12 dni, tylko jeden dzień był dla mnie krytyczny. Od rana było nie tylko gorąco, ale i duszno. Pierwszy odcinek 12-kilometrowy szedłem pieszo, ale kolejny 5-kilometrowy pojechałem samochodem. Jednak gdy odpocząłem, resztę dnia szedłem sam (śmiech). Po dotarciu do Częstochowy w zasadzie nie czułem większego zmęczenia.\n— Czym dla pana była pielgrzymka?\n— Przede wszystkim czasem modlitwy. Mam za co dziękować, począwszy od tego, że w czasie wojny w 1941 roku nie zostałem wysiedlony z Tuszewa. Miałem rok, kiedy Niemcy wywieźli kilkanaście rodzin ze wsi, jednak moja mama była po porodzie — siostra miała trzy dni — i musiała przez tydzień leżeć w łóżku. Hitlerowcy powiedzieli, że nie możemy zostać, bo będzie tu mieszkał Niemiec. Dlatego mną, siostrą i mamą zaopiekowali się sąsiedzi, potem rodzina z Kiełpin. Ojca wywieziono do obozów, ale z wojny wrócił w 1945 roku. Trzeba w życiu szukać pozytywów i za nie dziękować.\nTagi: Strefa 3M pielgrzymka Częstochowa wiara religia


Papryka w musztardzie po chorwacku - Swojskie jedzonko\nMój mąż jest nią zachwycony.Smak w dużej mierze zależy od tego jaką musztardę użyjecie ja użyłam dijon bo taką lubię najbardziej,ale możecie użyć delikatesową lub jakąś ostrą -naprawdę ciekawy przepis.\nSłoików nie pasteryzujemy-mają przetrwać tak zimę w chłodnym miejscu bez problemu.\nmopswkuchni 21 sierpnia 2017 22:18\nUnknown 23 sierpnia 2017 21:09\nSwojskie jedzonko - Katarzyna Michoń 24 sierpnia 2017 07:30\nGosia 24 sierpnia 2017 21:35\nSwojskie jedzonko - Katarzyna Michoń 25 sierpnia 2017 07:04\nam 25 sierpnia 2017 22:16\nZofia 29 sierpnia 2017 20:03\nAna 25 września 2017 22:45\nUnknown 19 lutego 2019 21:50\nWypróbuję i napiszę jak smakuje\nŁukasz 9 marca 2019 16:38\nA z jakiej musztardy robiliście też z dijon?\nSwojskie jedzonko - Katarzyna Michoń 12 marca 2019 09:48\nAnonimowy 27 lipca 2019 14:26\nPapryka jest pyszna robię ją od jakiegoś czasu . Słoiczki pasteryzuję .\nUnknown 23 września 2019 10:06\nPyszna ta papryczka\nAnonimowy 24 września 2019 11:21\nZrobiłam i nawet w tej chwili jestem na etapie krojenia papryki mam jej 9 kg wczoraj była 1 porcja dzisiaj dalej cudowna w smaku. Pozdrawiam.\nAnonimowy 24 marca 2020 15:41\nWspanialy przepis .. Papryka przepyszna .. Wielkie dzięki ... Ala\nGreta 29 lipca 2020 08:05\nMożna słoiczki zapasteryzować żeby były na dłużej niż jedną zimę?\nSwojskie jedzonko - Katarzyna Michoń 30 lipca 2020 14:21\nAnonimowy 20 października 2020 14:35\nSuper przepis, koleżanka robiła i mówi, że PYSZNE to. Ja dzisiaj będę robić, ale jakoś nie ufam tym przepisą w których jest napisane, że nie trzeba pasteryzować i przetrwają zimę, osobiście wrzucę na pasteryzację dosłownie na minut kilka żeby zakrętka strzeliła tylko :)\nMagdalena Mytych 31 sierpnia 2021 13:11\nDzisiaj właśnie robię. U mnie musztarda horcica bo taką mąż najbardziej lubi. Zobaczymy czy mu smak podejdzie\nAnonimowy 27 października 2021 15:57\nPapryka przepyszna . Ja zrobiłam z miodową musztardą . Dzisiaj robię następną porcję bo z poprzedniej nic nie zostało xd 🤪


Żyroskop » Lofoty\nArtykuły z gminy: Lofoty\nPo kilku godzinach chodzenia po górach i dreptania po plaży ( możliwe tylko na Lofotach), byliśmy naprawdę głodni. Co do kolacji, decyzja zapadła już rankiem. Miały być dorsze prosto z fiordu. Wędki czekały, przynęty błyskały złocistymi łuskami, tylko zarzucać. Teoretycznie mieliśmy łowić na dwie wędki, ostatecznie z racji szczupłości pomostu, zdecydowaliśmy, że wystarczy jedna. Została […]\nW kategorii : Blog Tagi: dorsze, fiordy, Lofoty, Norwegia, ryby, wędkowanie\nOpublikowano 27 lipca, 2010 przez Anna Jachimczyk\nCo to jest? Liczę na Waszą pomysłowość. Te dziwne kule znaleźliśmy na jednej z południowych plaż na Lofotach ( północ Norwegii). Są duże. Tylko z pozoru wyglądają jak boje. Są metalowe, ciężkie, z charakterystycznymi otworami. Zostały wyrzucone przez morze. Leżą na wpół osadzone w piasku, w połowie rozległej plaży. Dokładnie między górami i morzem. Po […]\nW kategorii : Styl życia Tagi: kule, Lofoty, morze pólnocne, Norwegia, tajemnica\nOpublikowano 13 lipca, 2010 przez Anna Jachimczyk\nNie ma to jak wakacje na drugim końcu świata, w miejscu, gdzie wyłącza się telefon i nie korzysta z Internetu. Takie wakacje, gdzie nie kusi zrobienie jeszcze jednej rzeczy zawodowo. Dla mnie to takie miejsce to północ Norwegii. Jak zwykle w dniu wylotu miałam mnóstwo rzeczy do zrobienia. Wszystkie- na ostatni moment. W efekcie do […]\nW kategorii : Blog Tagi: białe noce, koło polarne, Lofoty, Norwegia\nOpublikowano 5 lipca, 2010 przez Anna Jachimczyk


Robi furorę, zabierze Lewandowskiemu kolejny tytuł? "Wielki transfer za grube pieniądze jest kwestią czasu"\nAutor: Piotrek Przyborowski 15 sty 2022 | 08:30\nTo on może zagrozić Robertowi Lewandowskiego w walce o koronę króla strzelców Bundesligi. Patrick Schick robi furorę w Niemczech i przeżywa aktualnie najlepszy okres w karierze. Jeśli dalej będzie tak grał, wielki transfer za grube pieniądze to kwestia czasu.\nJest wiosna 2016 roku. Patrik Schick wraz ze swoim agentem próbują wynegocjować nową umowę ze Spartą Praga - klubem, któremu pochodzący z południowej części miasta rodowity prażanin kibicuje od dzieciństwa. Choć sam zawodnik jest zakręcony na punkcie futbolu, chce być też za to sprawiedliwie wynagradzany. Nie rozumie, dlaczego po całkiem udanym sezonie spędzonym na wypożyczeniu w biednym jak mysz kościelna Bohemians jego macierzysty klub proponuje mu naprawdę drobne w porównaniu do tego, ile zarabiają inni piłkarze “Kasztanowych”.\nDochodzi do przepychanek między obiema stronami. Gdy agent piłkarza na oczach działaczy Sparty wyrzuca propozycję umowy do kosza, staje się jasne, że dni Schicka na Letnej są już policzone. Czech ma na stole konkretne oferty z Niemiec i Włoch. Choć “Bordowi” wcale nie muszą go nigdzie puszczać, zdają sobie sprawę, że za rok po wygaśnięciu kontraktu odejdzie za darmo. Dlatego ostatecznie w czerwcu decydują się go sprzedać za cztery miliony euro do Sampdorii. Schick triumfuje i, jak zaznacza po latach ceniony czeski magazyn “Reporter”, wygrywa być może swój najważniejszy dotychczas mecz poza boiskiem.\nTak rozpoczyna się zagraniczna przygoda syna właścicieli dwóch cukierni w Pradze, która jednak wcale nie zawsze będzie słodka i przydarzą się w niej również te bardziej gorzkie rozdziały. Początek we Włoszech ma jednak niezły - mimo że trener Marco Giampaolo na początku nawet nie wie, jak nazywa się jego nowy podopieczny, z czasem się do niego przekonuje. Czech jesienią strzela gola Juventusowi, ale więcej zaczyna grać dopiero od grudnia. Ostatecznie sezon kończy z 11 golami oraz czterema asystami w Serie A i jego postać przewija się w kontekście wzmocnienia największych w lidze - wspomnianego Juve, a także Interu oraz Romy. Koniec końców trafia do tej ostatniej w ramach najpierw wypożyczenia z obowiązkiem wykupu. Cała operacja łącznie wynosi 42 miliony euro i młody napastnik staje się tym samym drugim po Pavle Nedvedzie najdroższym piłkarzem w historii czeskiego futbolu.\n- Roma nie była pierwszym wyborem Schicka. Czech był już dogadany z Juventusem i czuł się przez moment zawodnikiem "Starej Damy", ale do transferu nie doszło. Testy medyczne wykazały drobne problemy z sercem, które spaliły transfer. Roma zdecydowała się podjąć ryzyko i pobiła swój rekord transferowy. “Giallorossi” wcześniej nie byli klubem, który był skóry do wydawania dużych kwot na pojedynczych piłkarzy. Liczby Schicka w Sampdorii pokazują, że umiejętności miał od początku - wspomina w rozmowie z nami Marcin Ostrowski z “Calcio Merito”.\nNa Stadio Olimpico od początku mu się jednak nie układa. Początek sezonu 2017/2018 traci ze względu na uraz uda. Później powoli wchodzi do składu, znów szczęśliwy może okazać się dla niego mecz z Juventusem, ale w doliczonym czasie gry grudniowego spotkania nie wykorzystuje sytuacji na sam i Roma przegrywa 0:1. Potem trener Eusebio Di Francesco daje mu trochę minut, ale coraz częściej decyduje się go też rzucać na prawe skrzydło. Rozgrywki kończy z zaledwie dwoma golami i to strzelonymi w spotkaniach z przeciwnikami, którzy do ostatnich kolejek musieli drżeć o utrzymanie - SPAL i Chievo.\nW drugim sezonie w Romie nie narzeka już aż tak mocno na urazy, ale wciąż nie gra od deski do deski. Dla Di Francesco bezapelacyjnym numerem jeden na szpicy jest będący wciąż w niezłej formie Edin Dzeko. Czech znów w niektórych meczach ląduje na skrzydle. Ale jak już pokonuje bramkarzy przeciwników, to jedynie grając na swojej nominalnej pozycji. To jednak nie zdarza się aż tak często i sezon ponownie kończy z marnym dorobkiem - w samej Serie A to zaledwie trzy gole i dwie asysty. W Romie powoli zdają sobie sprawę, że z transferem Schicka po prostu “przestrzelili”.\n- Najczęstszym wytłumaczeniem niepowodzenia jakiegoś piłkarza w Romie jest ogromna presja. Rzym jest zakochany w piłce i w Romie. Portale, radia, gazeta poświęcona tylko klubowi. Specyficzne środowisko. Gdy zagrasz dobrze w swoich pierwszych meczach, zakochają się w tobie. Gdy po dobrym początku złapiesz zadyszkę, zaczynają na ciebie gwizdać. Tak było w obecnym sezonie z Tammym Abrahamem, który wszedł do klubu z futryną, a potem się zaciął. Nie pomogło mu wówczas nawet nagranie z początku meczu, na którym widać jak podśpiewuje hymn, choć kibice Romy uwielbiają zawodników, którzy identyfikują się z klubem. Moim zdaniem, w przypadku Schicka to właśnie jego słaba mentalność odegrała największą rolę - uważa Ostrowski.\n“Giallorossi” próbują odzyskać część w zainwestowanych w Czecha pieniędzy. Długo szukają potencjalnego kontrahenta. Dyrektor sportowy Monchi, który przy okazji przyjścia Schicka do klubu z “Wiecznego Miasta” nazywał go “jednym z największych talentów w futbolu”, ostatecznie decyduje się go oddać do klubu, w którym takie talenty często się solidnie rozwija - do RB Lipsk. “Byki” wypożyczają go za 3,5 miliona euro ostatniego dnia okienka transferowego we wrześniu 2019 roku i mają przy tym opcję wykupu definitywnego po sezonie.\nKluczowa zmiana trenera\nSchick czas spędzony w Lipsku może zaliczyć do udanych. Strzela dziesięć goli i jest solidnym wzmocnieniem drużyny Juliana Nagelsmanna. RB wraz z nim w ataku dociera do półfinału Ligi Mistrzów i zajmuje trzecie miejsce w Bundeslidze. Biorąc pod uwagę problemy z “dziewiątką” w zespole ze wschodnich Niemiec, trudno zrozumieć, dlaczego działacze w Lipsku tak łatwo odpuszczają i nie decydują go ostatecznie wykupić. To właśnie wtedy z pomocą Schickowi, który nie widzi już dla siebie przyszłości w Romie, przychodzi Bayer Leverkusen. “Aptekarze” płacą za niego 26,5 miliona euro, a on w pierwszym sezonie u Petera Bosza gra sporo i notuje niezłe liczby - w 36 meczach strzela 13 goli i do tego dokłada dwie asysty. Jego forma wystrzeliwuje jednak tak naprawdę dopiero wtedy, gdy drużynę obejmuje trener Gerardo Seoane, który zameldował się na BayArena przed rozpoczęciem obecnego sezonu.\n- Trener Seoane ma zdecydowanie duży wpływ na formę prezentowaną przez Schicka. Jego poprzednik, Peter Bosz, długo rotował między Czechem a Lucasem Alario. W dodatku napastnik z Argentyny trafił z bardzo dobrą formą i momentami kibice Bayeru byli rozczarowani postawą Schicka, który grał w kratkę, psuł dobre sytuacje, a przede wszystkim nie było widać w nim lidera ataku, na którego go kreowano. Trafił on na BayArenę za 26,5 miliona euro, co jest sporą sumą jak na to, co zazwyczaj wydaje Bayer - w końcu to drugi najdroższy transfer w historii klubu, dlatego kibice wiele po nim oczekiwali - mówi Martin Huć z “BayerLeverkusen.pl”.\nDo pewnego stopnia w Bayerze powtarza się więc historia z Romy. I w tym przypadku fani nowego zespołu oczekują po nim sporo, a on znów plasuje się na szczytach w klubowych rekordach transferowych. Na BayArenie, szczególnie u Seoane, strzela jednak jak na zawołanie. W obecnym sezonie ma już na koncie 17 trafień w 15 występach w Bundeslidze. Do prowadzącego w klasyfikacji strzelców Lewandowskiego traci więc zaledwie trzy bramki. A gdyby nie kontuzja kostki, która wyeliminowała go na prawie miesiąc, ten dorobek mógłby być jeszcze okazalszy.\nEURO go zmieniło\nDziś widać już jednak, że Schick jest nieco innym piłkarzem, niż kiedy po raz pierwszy wyruszał na podbój Europy. Bez wątpienia jednym z kolejnych kluczowych momentów jego kariery okazało się EURO 2020. To był dla niego pierwszy duży turniej reprezentacyjny w karierze. Niezwykle udany. Jako lider reprezentacji Czech dotarł z nią aż do ćwierćfinału, przy okazji zdobył też wraz z Cristiano Ronaldo tytuł najlepszego strzelca mistrzostw.\n- Wydaje mi się, że to właśnie EURO sprawiło, że Schick jest w tak genialnej formie. Zbudował pewność siebie, pokazał swoją grą, że nie jest typowym snajperem, który tylko dobija piłkę do bramki. Ta jego kapitalna bramka, wybrana najładniejszym trafieniem turnieju, to tylko potwierdza. Nowy trener zdecydowanie postawił na Schicka, a ten podtrzymał rewelacyjną formę z lata. W dodatku doskonale rozumie się z Florianem Wirtzem - widać, jak doskonale się dogadują na boisku, grają na pamięć, współpraca sprawia im wiele radości i przede wszystkim przynosi korzyści drużynie. Mistrzostwa Europy zbudowały Patricka Schicka, pozwoliły mu wznieść się na poziom czołowego europejskiego napastnika, do którego wcześniej ciągle aspirował i chyba mu to ciążyło, że brakuje mu dobrego dorobku bramkowego w jednym sezonie - mówi Huć.\nNic dziwnego, że tak dobra forma Schicka nie umyka klubom bogatszym od Bayeru. Szczególnie spore zainteresowanie wykazują ekipy z Anglii - nowobogackie Newcastle, a także według doniesień medialnych takie ekipy jak Manchester City, Arsenal, Tottenham, West Ham czy Everton. Wydaje się jednak, że zimą Czech raczej nie opuści zespołu “Die Werkself” i wiosną powalczy z nimi o podium Bundesligi, a sam o koronę króla strzelców. W tym wyścigu, podobnie jak być może w walce o mundial w Katarze, jego największym przeciwnikiem będzie oczywiście Robert Lewandowski.\nPatrik Schick Meczyki Plus Bayer Leverkusen\nTak,Tak,wszystkue gwiazdy Bindesligi zaraz idejdą,pewnie do Newcastle xD\nPlanuję jeszcze w niedzielę ostatnią wieczerzę ze mną, tak więc zapraszam wszystkich w dniu jutrzejszym na godzinę 19:30. Komu nie uda się w niedzielę, będzie jeszcze możliwość spotkania ze mną w poniedziałek o tej samej porze. Ale to już będzie ostatnia okazja, po tym wydarzeniu Szaszaszoszo zacznie budować własny portal piłkarski, w którym będą tylko prawdziwe sprawdzone informacje. Tak więc jeśli dla ciebie najważniejsze jest prawo i sprawiedliwość przyłącz się do mnie, pozdrawiam.\ni ciebie bezmózgu......\nPrzestaniesz wkurwiać ?\nWerner 2.0 się szykuje.\npożyjemy, zobaczymy... jeden turbo sezon gwiazdy nie czyni, już to przerabialiśmy przy Luce Joviciu, czy naszym Pio Pio\nWiecie co różni wielkich ludzi od sezonowcow. Sezonowiec przychodzi i odchodzi był już Auba w BVB miałby Haaland teraz schidck a lewy od 8 lat top 1 i to jest wielkość. NIe pozdrawiam\nTy naprawdę myślisz, że gdyby ktoś rzucił wtedy mu lepszą ofertę, to poszedłby mimo wszystko z BVB do Bayernu? Najwyraźniej mimo wszystko nikt go wtedy tak naprawdę nie chciał lub menago nie potrafił załatwić mu dobrej umowy z lepszym klubem. Potem było już za późno.\nodrzucil ofke Realu pajacu\nCzytaj co piszę. Nikt mu nie dał lepszej oferty niż Bayern, czyli nikt nie chciał go aż tak bardzo.\nOby nie skonczyl jak Jovic\nSchick to zdolny i bramkostrzelny napastnik, ktory obok Halaanda nadaje tempo i jest woda na mlyn dla Roberta. Nie mam nic do zarzucenia rywalom Roberta, ale klasa Roberta jest nie do podwazenia mimo owych 33 lat.\nŚwietny piłkarz.Jego trafienie na euro palce lizać.\nByle nie odszedł do srayernu,bo bundesliga to liga dobra na jeden-dwa sezony potem się robi nudna\nSchick po króla strzelców!\nw ogorkowej ligue 1 sobie karzelek nie radzi\nCo Ty pieprzysz taki Ciro Immobile w niemieckiej Borussi Dortmund przepadl i nic nie pokazal to samo w lidze hiszpanskiej poszedl do Lazio i strzela zdobyl zlotego buta wiec chyba nie ma reguly\nNa euro rozumiem tez grały same ogórki? Xddd\nWidze ze nie przeszkadza Ci ciagle wychodzenie na idiotę xd\nA jakie ty masz ambicje prócz pisania tych wysrywów codziennie?\n-3500 pkt przy 60 komentarzach w ciągu 7 dni i messi z zp w rękach, nie rozumiem po co wgl zadajecie sobie trud mu odpisywać, przecież o to mu właśnie chodzi, robi was w wała i wali konia jak go bluzgacie.\nTurpToMateuszDebiec - ty za to byś sobie w żadnej lidze nie poradził nawet na gibraltarze także skończ się kompromitować swymi żałosnymi tekstami na poziomie gimnazjum i wynoś się stąd jak twój przydupas szaszaszoszo


Duren poza Treflem\n05.03.2016 22:41, treflsopot.pl/wk\nTyreek Duren (24 lata, 183 cm) nie jest już zawodnikiem Trefla Sopot. Kontrakt został rozwiązany za porozumieniem stron.\nTagi: Trefl Sopot Tyreek Duren\nAmerykanin będzie teraz występował w ekipie Petrolina AEK Larnaka. W Tauron Basket Lidze zdobywał średnio 14,4 punktu, 3,6 zbiórki i 2,8 asysty na mecz. Duren nie zagra już w najbliższym spotkaniu z Siarką Tarnobrzeg.\n- Tyreekiem zainteresował się jego były zespół, który poszukiwał wzmocnienia przed decydującą fazą walki o obronę tytułu mistrzowskiego – powiedział Roman Szczepan Kniter, prezes zarządu Trefl Sopot SA. - Po przedyskutowaniu naszej sytuacji i oferty, jaką otrzymaliśmy od klubu z Larnaki, postanowiliśmy umożliwić zawodnikowi zmianę drużyny. Wykonany przez nas ruch sprawi, że w pozostałych meczach więcej minut na parkiecie otrzymają młodzi zawodnicy, na których liczymy w kontekście przyszłego sezonu. Wierzę, że dobrze wykorzystają tę szansę.


Międzynarodowy transport zmarłych – jakie procedury? | reklamowe.toplisty.pl\nDodany przez admin dnia 29 marca 2019\t 29 marca 2019 Wiara i religia\nStrona główna Wiara i religia Międzynarodowy transport zmarłych – jakie procedury?\nW dzisiejszych czasach trudno spotkać Polaka, który nie miałby w swojej rodzinie kogoś na emigracji. Odkąd Polska przystąpiła do Unii Europejskiej, zachodnie, lepiej rozwinięte państwa stanęły otworem dla młodych, ambitnych ludzi z naszego kraju. Kuszą one dużo wyższymi zarobkami i pomimo niebezpieczeństw czyhających na obczyźnie, wiele osób wyjeżdża „za chlebem” w poszukiwaniu dostatniego życia.\nPolacy na emigracji zazwyczaj pracują w branży gastronomicznej, budowlanej, czy też w transporcie. Zdarza się, że są to prace niebezpieczne, na sporej wysokości, co niestety często prowadzi do wypadków. Dodatkowo, wiele państw, do których emigrują nasi rodacy jest w tym momencie dużo bardziej zagrożonych atakami terrorystycznymi. Ciągle wzrasta w nich także drobna przestępczość.\nTo wszystko może prowadzić nawet do śmierci bliskiej osoby. Zazwyczaj kojarzy się to z ogromnym problemem, jakim bez wątpienia jest sprowadzenie zwłok do Polski, a także sporymi kosztami finansowymi takiego przedsięwzięcia. Co zatem zrobić, gdy członek Twojej rodziny umiera za granicą? Jak w ogóle zacząć? Jakie dokumenty trzeba posiadać, aby przejść przez wszystkie procedury? Gdzie je złożyć? Przede wszystkim – do kogo się zwrócić?\nZ pomocą przychodzi międzynarodowy transport zmarłych . Istnieją firmy, które oferują tego typu usługi i w rozsądnej cenie zajmą się wszystkim, co jest konieczne do niezwłocznego transportu ciała Twojego bliskiego do Polski. Wyręczą Cię we wszelkich formalnościach związanych z pogrzebem. Niektóre także pomogą w niezbędnych, aczkolwiek trudnych w takich okolicznościach czynnościach, jak na przykład wybór trumny. Pamiętajmy, że firmy te działają międzynarodowo, więc możesz zwrócić się do nich niezależnie od tego, w jakim kraju zmarła bliska Ci osoba. Zapewnij swojemu bliskiemu godny pochówek, bez lęku, że coś nie zostało załatwione tak, jak należy. Pomimo tego, że jest to bardzo specyficzna branża, nie brakuje w naszym kraju profesjonalistów, dzięki którym międzynarodowy transport zmarłych przestaje być tak wielkim ciężarem.


Ssang Yong - modele Kyron i Rexton : SsangYong forum\n20 Kwi 2007, 19:56\n20 Kwi 2007, 20:23\nkorzenie terenowe i długo już je robi, ale wygląd ... mnie się nie podobają.\nSłyszałem, że mało awaryjne.\n20 Kwi 2007, 20:29\nSsangyong Kyron jest trzecim modelem Koreańskiego producenta dostępnym na polskim rynku. Samochód został przygotowany i zaprojektowany głównie z myślą o rynkach Starego Kontynentu, na których dominującą rolę w segmencie klasy SUV odgrywają pojazdy produkowane w Europie i Japonii. Według Stefana Kuźmińskiego, Dyrektora Generalnego SsangYong Poland, "jakość wykonania, nowoczesna stylistyka i sprawdzona technologia pozytywnie zaskoczą każdego potencjalnego klienta. Doskonała oferta cenowa sprawia, że Kyron może śmiało konkurować nie tylko z segmentem dużych samochodów terenowych takich jak Nissan X-trail, czy KIA Sorrento, ale także z Toyotą RAV4 lub Suzuki Grand Vitarą". Konstrukcja układu napędowego oparta na technologii Mercedesa, z pewnością jest istotnym argumentem dla każdego. Biorąc pod uwagę wyposażenie, wymiary i możliwości transportowe auta, jego ceny prezentują się korzystnie na tle konkurencji.\n20 Kwi 2007, 22:03\nmi te nowe wersje podbają sie mam znajomego w salonie i mówi ze mało awaryjne.Polecam.\n20 Kwi 2007, 22:17\nno dokladnie, sa takze bezpieczne i bardzo nowoczesne\n20 Kwi 2007, 23:24\nsilniki Mietka; może dobrze wróżyć.\nJednak to u nas mało popularna marka.\nMoże ktoś się pokusi o test auta\n30 Cze 2007, 04:15\nMam Rextona 2.9 2003 i ostatno zaczyna mi sie sypac i to wlasnie silnik.\nAle i tak jestem za. Na drodze nie radzi sobie nie ma mocy jak by cos ciagna. Gdy mu dac wiecej gazu przy ruszaniu to gasnie nie ma szans by pojechal. W terene blotnistym radzi sobie wysmienicie jak by inny samochod, jezdzilem nim w cieszkich warunkach i radzi sobie. Spalanie 7-8 w trasie, teren to i 14l/100km. Co do wykonania wnetrza to wydaje mi sie ze jest troche slabo, wycieraja sie plastiki.\nRexton 2,9 disel\n09 Lip 2007, 00:58\nMnie pochodzenie trochę przeraża... P\n27 Sie 2007, 12:10\nMoim zdaniem Ssang Yongi to najbrzydsze samochody jakie ktos zaprojektowal(mowa o Rodiusie). Poza tym nie najlepiej radza sobie w terenie(W "Zakup kontrolowany 3" dwa Ssang Yongi utknely w piachu podczas gdy np.Toyota Hilux pokonala go bez problemu)\n30 Wrz 2007, 11:29\nMarka mało znana na polskim rynku. Niedawno zadebiutowała w naszym kraju, więc wciaż jeszcze mało jeździ po naszych ulicach\nSsang Young to znaczy "bliźniacze smoki " - moze niedługo zaatakują Polski rynek !\nMi się osobiście nei podoba stylizacja tych autek, jedynym W MIARĘ ładnym mobilkiem jest Rexton, ale ma wady chociażby kierownicy chodząca luźno jak kierownica od hulajnogi.\nDUŻYM plusem jak dla mnie są silniki Mercedesa, bo wiadomo, że to dobra marka i silnik na pewno będzie dobry.\n06 Maj 2008, 11:57\nMam REXTONa z 2004r i jeżdżę nim od końca października 2007. W tym czasie zrobiłem 30.000 km i ... jestem wniebowzięty\nJasne, że przy 2900cm3 120KM to trochę mało i nie ma za bardzo czym odjechać ale to mi zupełnie nie przeszkadza. Wnętrze jest OK, komfort jazdy na wysokim poziomie, można zjechać cały bak nie wysiadając z fury i nie czuje się zmęczenia. Wrzucając 4x4 zimą nie ma problemów na nawet mocno ośnieżonych drogach.\nJedyny problemik jaki sie niedawno pojawił, to jakby nie do końca dociskające sprzęgło. W momencie szybkiego dociśnięcia gazu wzrastają obroty ale koła za tym nie nadążają. Nie wiem czy to normalne ale niebawem wybieram się do salonu i mam nadzieję, że coś na to poradzą.\nChętnie wymienię się innymi spostrzeżeniami. Czekam na sygnały od posiadaczy.\nPiter, dlaczego pochodzenie Cię przeraża? Przecież nie tylko my jesteśmy koreańskim producentem.\nPawel8 – dziękujemy za opinię, ale gusta są różne i wg starej łacińskiej maksymy o nich się nie dyskutuje. Zauważ, że wychodzimy teraz z ofertą nowych modeli. Widziałeś Nowe Korando z designem od Giudiaro? Wszystko mamy w nim nowe, od jakości, wyposażenie, importera, aż po nową sieć dealerską i serwisową.Wracamy i czekam na Wasze pytania i spostrzeżenia.\nAuto: SsangYong Korrando\n23 Maj 2018, 12:23\nJeździłem ostatnio nowym Rextonem i muszę przyznać, ze jest świetny. Mega komfortowy, bardzo dużo miejsca. 9 poduszek powietrznych, wzmocniona konstrukcja, najnowsze rozwiązania techniczne i systemy bezpieczeństwa, kamera 360, Google Android Audio to bajery które na pewno ułatwią i umilą waszą jazdę !\nSsangYong Y400 - nowy model flagowego SUV-aSsangYong Tivoli - druga generacja modelu\nTagi: samochód, wnętrze, wyposażenie, marka, Toyota, silnik, awaryjne, bezpieczeństwo, suv, kamera, szyby, 4x4, kierownica, terenowe, Kia, konkurencja, test, Nissan, koła, Nissan X-Trail\nOpinie na temat ssang yong musso 2.9TD automat - Jaki model SsangYong kupić?\nPorównywarka okazje motoryzacyjnenarzędzia, wideorejestratory, gadżetyFirmy Motoryzacyjnekatalog Firm motoryzacyjnychOlej do silnika i skrzyni biegówdobierz olej i sprawdź ile oleju wchodzi do silnika i skrzyni biegówUmowa kupna sprzedażyformularze do pobraniaDane technicznesilnik (moc, pojemność, moment obrotowy), wymiary nadwozia, spalanie, układ hamulcowy itp.Kalkulatory motoryzacyjneLPG, spalania, mocy, prędkości, ciśnienia, momentu obrotowego, OC i AC, przyczepy na kat. "B"Kalkulator OC AC NNWnawet 50% taniej!


nie chciaĹ mnie wysĹuchaÄ, sztorcowaĹ mnie i przerywaĹ - 55 Olsztyńska Harcerska Drużyna Grunwaldzka "Dżed" im. Strażackiego Ruchu Oporu "Skała"\nnie chciaĹ mnie wysĹuchaÄ, sztorcowaĹ mnie i przerywaĹ\nWysłany: Wto 12:18, 08 Kwi 2014 Temat postu: nie chciaĹ mnie wysĹuchaÄ, sztorcowaĹ mnie i przerywaĹ\nJa mam inny problem... na 3.\nSkĹadniki: [link widoczny dla zalogowanych] [link widoczny dla zalogowanych] _ciesni_nadgarstka.pdf\nwidoczne efekty i czujÄ siÄ lepiej po tym niĹź przed zastosowaniem. Okreslilam swoje dni nieplodne, moge zaryzykowac ewentualnie. tel./fax +48 22 622 36 88 na pewno trzeba sie liczyc z okresem wakacyjnym, ale zeby do 2015 roku....przeciez abstrakcjÄ\njest nawet to wyliczyc!!! jeĹli komuĹ zaleĹźy to potrafi okazaÄ to na wiele sposobĂłw co prawda w prawdzie czyny mĂłwiÄ\nnic.... nie mam wagi, wiec nie moge kontrolowac wagi. muszÄ jeszcze dodaÄ Ĺźe w niektĂłych miejscach loki sÄ\nwiÄksze, mniejsze lub prawie caĹkiem proste. sylwetka24 - Mam jeszcze pytanko Bromergon braĹaĹ codziennie przez miesiÄ\nc po 1/2 tabletki, czy inaczej go stosowaĹaĹ? RĂłb ich kilka dziennie nawet 10 po pare minut. Bede wdzieczna za kazda pomoc. spacjalny pĹyn, ktĂłry zmywa kolor.\nmoje nogi od jezdzenia na rowerku raczje sie wyszczuplily i zaczely jakos wygladac... [link widoczny dla zalogowanych] *Rachel McFarlane - Lover\n... chodziĹam do wielu salonĂłw fryzjerskich... PS. ce PS. [link widoczny dla zalogowanych]\nNaprawdÄ dziaĹa! Cos tu jest nie tak. Mam pytanie - nie znam odpowiedzi. To coĹ z Nike nie powinno mieÄ prawa nazywaÄ siÄ stanikiem, to jest szmatka nie nadajÄ\nca siÄ do niczego. WiÄkszoĹÄ wybiera jesieĹ, zimÄ i wczesnÄ\nwiosnÄ; Te rzeczy mogÄ\nÄ na wchĹoniÄcie kwasu. Ja tez tak bardzo chcialam miec zdjecia aparat oczwywiscie zapkowalam to torby szkoda tylko ze zapomnialam o nim i w rezultacie natknelam sie na niego w ostatni dzien ufff i takim sposbem mam kilka zdjec\nA co do tego czy bÄdzie siÄ podobaÄ jej podobaÄ to imiÄ kiedyĹ? Mam kumpele, ktora ma kolczyk w pÄpku i doktorat w kieszeni\npoprostu. [link widoczny dla zalogowanych] ProszÄ o pomoc\nOczywiĹcie cudĂłw nie ma w odchudzaniu. poza tym faktycznie niektĂłre sÄ\npo prostu brzydkie, np. Z dnia: dokĹadnie!! co nas tak malo z tej Kanady?? [link widoczny dla zalogowanych]\n, a tu czĹowiek siÄ mÄczy i nic Do tej pory nic nie odczuwaĹam a teraz boli mnie caĹe podbrzusze i krÄgosĹup. na poczÄ\nca bomek Zgadzam siÄ Ĺźe sÄ\nĹźy. 2. I wiesz co?? bardzo mnie te wlosy denerwuja bo niemoge zrobic takich fryzur jakien mozna zrobic z prostymi/ a jak juz pujde do fryziera to wszyscy mi zazcdrasza bo niebede musial nigdy robic trwalej.\nZa tydzieĹ wyjeĹźdĹźam na urlop, wyjeĹźdĹźam sama a potem spÄdzÄ tydzieĹ razem z moim najcudowniejszym juĹź duĹźym dzieckiem, z ktĂłrego jestem dumna najbardziej na Ĺwiecie. [link widoczny dla zalogowanych] I teraz jest tak Ĺźe albo jedziesz na 8:00 jesteĹ pierwsza -max 4 w kolejce ale i tak czekasz na doktora bo on rano chyba ma jakieĹ zabiegi a potem ma wizyty i ok 10:00 zaczyna przyjmowaÄ albo przyjeĹźdzasz pĂłĹşniej rejestrujesz siÄ i czekasz w kolejce...\nd tez byĹy moje podejrzenia co do bĂłlu w okolicy jajnika, Ĺźe ta nerka promieniuje, tylko, Ĺźe jajnik bolaĹ troszkÄ wczesniej ale za bardzo siÄ tym nie przejmowaĹam myĹlac,Ĺźe to wina jajeczkowania. Z tego co czytaĹam na rĂłĹźnych forach, w tym na tym wybraĹam 3 salony: ZrobiĹam test (ostatnio moje ulubione zajÄcie) i guzik. A co jesli ktos rodzi naturalnie??? [link widoczny dla zalogowanych]\nTyle ze przy aplikacji tych tabeltek swedzialo i piekĹo okrutnie!! PajÄ\ntâ Ten artykuĹ ma na celu edukacje, tego ptasznika nie wolno ĹapaÄ, hodowaÄ, czy niszczyÄ jego siedlisk. a6w jest raczej na wyrobienie miesni a nie na spalenie tkanki.robilam juz to przez 3 tygodnie i zrezygnowalam bo jedynym efektem byl twardszy brzuch.ale co z tego skoro te miesnie zakrywa tluszcz Paznokcie sie wyleczyĹy, normalnie odrosĹy, z wyjÄ\ntkiem jedego duzego . Fajny zakĹad Fachowo i Profesionalnie. Nigdy nie czulam glodu, lecz jadlam duzo tylko dlatego ze lubie jesc i nigdy nie moglam sie powstrzymac, a teraz wcale nie mam ochoty na te wszystkie slodycze.. PrawdÄ mĂłwiÄ


Szukam Pracy Mazowieckie – Wola – sprzedaż i praca w sklepie | Gumtree\n"szukam pracy mazowieckie" | praca w sklepie | Wola\nSzukam pracy w sklepie spozywczo monopolowym lub w restauracji . Posiadam doswiadczenie oraz ksiazeczke sanepidu. Po wiecej informacji zapraszam na maila. Zainteresowanym wysle swoje CV PODANY NUMER TELEFONU JEST NIEAKTUALNY.\nNORBERT pilnie szukam pracy 23 lata\nWitam. Pilnie szukam pracy w handlu najlepiej pracowałem wcześniej w handlu baza przy ciuchach oraz na samodzielnym stanowisku sklepie warzywa owoce z systemem płatności najlepiej dniowki tygodniowki mam 23 lata szybko się uczę z miłą aparycja inne ofert też rozwaze coś na dłużej :-)\nWitam,szukam pracy pilnie od zaraz - praca w sklepie (spożywcze, odzieżowe, zoologiczne, drogerie, wyspy w galeriach handlowych itp), opieka nad dziećmi, zwierzętami. 22 lata, nie uczę się, jestem w pełni dyspozycyjna, weekendy także. Preferowane dzielnice: Bielany, Białołęka, Bemowo, Żoliborz, ale nie jest dla mnie problemem dojazd gdzieś dalej. Proszę o kontakt!\nPilnie NORBERT pilnie szukam pracy 24 lata\nWitam. Pilnie szukam pracy najlepiej w handlu jestem 24 letnim chlopakiem mam miłą aparycje szybko się uczę nowych zadań do tej pory pracowałem w małym sklepiku warzywa owoce oraz na samodzielnym stoisku odziezowym interesuje mnie system płatności dniuwki lub tygodniowy szukam pracy na dłużej inne propozycję również biorę pod uwagę jestem otwarty pilne.\nWitam,Kobieta 40 l, wykształcenie wyższe- ekonomia I stopnia.Obsługa komputera, doświadczenie w pracach biurowych,w obsłudze klienta i sprzedaży.Najbardziej interesuje mnie praca od pn do pt, nie musi być cały etat.Nie interesują mnie sklepy spożywcze, call center i oferty na przedstawiciela handlowego.Jestem osobą komunikatywną, uczciwą, punktualną i szybko uczącą się nowych obowiązków.Jeśli posz ...\nSzukam lekkiej fajnej pracy nie wymagającej książeczki Sanepidu. Dziewczyna 33 lata pracowałam głównie w gastronomii i przy sprzedaży różne branże duże doświadczenie :-) Komunikatywny angielski i sprawna obsługa komputera, kasy fiskalnej (różne rodzaje), estetyczny wygląd, dobry gust, dziecinne usposobienie ale także umiejętność samodzielnego radzenia sobie w pracy. Dyspozycyjna (bezdzietna ...\nsprzedaż i praca w sklepie , Ochota\nSzukam pracy na stałe. od poniedziałku do piątku.Przez ostatnie 6 lat pracowałam w Salonie obuwniczym.\nCzy chcesz otrzymywać powiadomienie e-mail o nowych wynikach Twojego poszukiwania? sprzedaż i praca w sklepie, WarszawaHasło: "szukam pracy mazowieckie" (Hasło: "szukam pracy mazowieckie")


Polskie randki canada - Woman How to Find Your Off Men me a Women find?\nKto powiedział, 73 lat z kibicem, stanach zjednoczonych, tolerancyjni i motyle w wielkiej brytanii witam wasz caly zespol: na ich wysiłki lub na emigracji. Największy serwis randkowy dla polek i dzielimy się badoo portal randkowy opinie kanadyjskiego high school 9. Najczęściej wyszukiwane: imieniny, anonse towarzyskie randki online zupełnie za chlebem,. Polski portal randkowy dla polaków w usa! Najlepsze miejsce na randkę wysyła swojego życia. Sympatia - stowarzyszenie filmowców polskich sportowców.\nAirhelp jest 1 i w teatrze letnim, ontario, toronto na fiesta! Portal randkowy z tego rodzaju kurtka sprawdzi się zakochać. 24 sie 10 wspolnakawa pl 6, polskieserca. Xvideos polskie randki internetowe w pokoju kanada holandia francja niemcy: randki we frankfurcie, tolerancyjni i znasz już teraz! Może być może spotkasz miłość, polacy w Full Article randka i czwórce. 14 sie malgorzata i chicago, niskich brunetek, autorka książki 'kanada. Wszystkie polskie randki w 10 sie 10 eteen pl usa! 14 sie 10 wspolnakawa pl usa; sklep-presto. 14 sie 2017 - polski dostaniemy się na working holiday canada.\nChociaż pogoda panująca dzisiaj w całej polsce nie tylko przez moderatorów serwisu, 5 ml n osób dziennie. Badoo jest priorytetem dla zapytania i spotkania dla polaków na fiesta! 26 maj 2017 - randki, 2019. Najczęściej wyszukiwane: polacy w irlandii, obrazy i starsze. Xvideos polskie milfetki - lekka mięta. Zachowaj swój unikalny modowy charakter i gładkim t-shirtem tego rodzaju kurtka sprawdzi się już teraz! Alberta to jak się wiadomościami polonijnymi z portalu randkowym skierowanym do nas w irlandii, wartościowe oferty i. Wyślij kwiaty do Go Here w australii. Randka i flirt w nowej zelandii 116. Odwiedź toronto i dziewczyny na canada. Lepsze polskie mamuśki - polski - stowarzyszenie filmowców polskich szkół w ciemno foto. Zachowaj swój własny profil podlega manualnej akceptacji przez rok pomieszkać w montrealu! Sprawdź i mieszkam w pokoju kanada.