Piekarski Werk - Ks. Norbert Bonczyk – piewca wsi i natury\n„Pogrzeb śp. ks. prob. Bontzka był dowodem, jak nieboszczyka lud miłował, albowiem i z parafii Bytomskiej i z dalszych stron zgromadziło się bardzo wielu, aby ostatnią posługę zmarłemu oddać. Stara fara była przepełniona, przy kościele, do którego trudno było się dostać stały po obu stronach ulicy Tarnogórskiej i Piekarskiej aż do cmentarza zbite szeregi ludzi. Gdy pierwsi już na cmentarz wchodzili , ostatni byli dopiero na skręcie ulicy, koło kościoła św. Trójcy. Cała Piekarska ulica aż do cmentarza była zapchana ludem od strony, do strony; gdy się spojrzało z górki cmentarzowej, widziało się morze głów. (…) W pogrzebie wzięły udział wszystkie stowarzyszenia katolickie, cech, magistrat, deputowani miasta. (…) Miasto ze swej strony uczyniło wszystko, aby uczcić nieboszczyka. Latarnie ulic, okryte krepą, paliły się podczas pochodu, z domów powiewały żałobne chorągwie. Także protestanci i żydzi wzięli udział w pogrzebie”.\nTak o pożegnaniu zmarłego 18 lutego 1893 r. bytomskiego kapłana i poety pisał wychodzący tamże „Katolik”. Dziś dorobek literacki ks. Norberta Bonczyka jest niestety mało znany i niedoceniany. Dla jego społecznego odbioru nie bez znaczenia jest fakt, że wznowienia dzieł poety pojawiają się stosunkowo rzadko. Dość przypomnieć, że w okresie po II wojnie światowej mieliśmy po jednym wydaniu jego poematów Stary kościół miechowski (pierwodruk 1879) i Góra Chełmska (pierwodruk 1886) oraz jedno solidne wydanie zbioru wierszy. Skutkuje to pokutującym, utartym szablonem księdza-poety i patrioty, na czym cierpi sama twórczość Bonczyka – oryginalna i ciekawa, jeżeli spojrzymy na nią poprzez tło powstających wtedy dzieł literatury polskiej. Podczas gdy większość piszących w drugiej połowie XIX wieku tworzyła już pod wpływem pozytywizmu, Bonczyk pozostawał nadal w kręgu romantyzmu. Jednym z wyróżników tego prądu literackiego było zwrócenie się w stronę ludowości – w swej twórczości realizował Bonczyk ten postulat zarówno w warstwie językowej, jak i świata przedstawionego. Lud stał się bohaterem zbiorowym obydwu jego poematów. Jakkolwiek rzeczywistość przedstawiona na ich kartach ulegała daleko idącym przekształceniom, zwłaszcza w przypadku idealizacji rodzinnych Miechowic, to jednak zachowała nadal wysoki stopień autentyzmu. Dopełnia go także fakt, iż bohaterowie utworów występują w nich pod swoimi prawdziwymi nazwiskami. Odnajdziemy w dziełach poety również przedstawione w literackiej formie przejawy kultury ludowej – obyczaje, wierzenia i sceny z życia wiejskiego, które jednoznacznie wskazują na etnograficzne zacięcie ks. Norberta Bonczyka. Wyraża się ono m.in. w wypowiedziach postaci z poematów, które prezentują obiegowe opinie czy wyobrażenia typowe dla wiedzy i światopoglądu ludu. Jedną z podstawowych wartości polskiej kultury ludowej była charakterystyczna religijność. W znaczącej mierze zgodna z nauczaniem Kościoła, podlegała jednak swoistym modyfikacjom związanym z chłopskim postrzeganiem świata. Oprócz czci, z jaką odnoszono się do Chrystusa, Maryi czy świętych, odnajdowano sferę sacrum także w elementach otaczającej natury. Wpływało na to złączenie ludzi na wsi z uprawianą przezeń ziemią, a także ich zależność od sił przyrody, niejednokrotnie objawiających się w niezrozumiałych dla nich do końca zjawiskach.\nPoematy ks. Norberta Bonczyka Stary kościół miechowski oraz Góra Chełmska w sposób znaczący nasycone są takimi obrazami przejawów świętości. Świadectwem ludowego odnajdywania sacrum wśród otaczającej rzeczywistości jest tam postrzeganie gwiazd, góry i lasu, jakie można zauważyć przede wszystkim w wypowiedziach młynarza i zarazem kołodzieja pańskiego Łukaszczyka, przewodnika pielgrzymek Spińczyka, a także żyjącego na uboczu Miechowic Wyplera. Nim jednak przejdziemy do krótkiej charakterystyki jego twórczości zatrzymajmy się jeszcze przez chwilę przy osobie autora, by przypomnieć kilka najważniejszych faktów z jego życia, a także przedstawić pokrótce, jak kształtowała się na przestrzeni lat recepcja jego twórczości.\nPortret ks. Norberta Bonczyka; Wizerunek okalają widoki upamiętniające miejsca związane z życiem N. Bonczyka, m.in. Góra Chełmska i Bytom. Pocztówka nakładem Związku Młodzieży Polskiej, Katowice, ok. 1938 r., Biblioteka Śląska w Katowicach.\nNorbert Bonczyk urodził się 6 czerwca 1837 r. w Miechowicach, wówczas wiosce pod Bytomiem. Jego ojciec, Walenty, był górnikiem, swą pracę na kopalni zakończył w randze sztygara. Matka poety, Hanka z Łukaszczyków, zmarła w 1847 r. wraz z dwiema córkami w czasie epidemii tyfusu głodowego. Młody Norbert swą edukację rozpoczął w szkole ludowej w rodzinnych Miechowicach pod okiem nauczyciela Pawła Bienka, opiewanego później na kartach swych poezji. Naukę kontynuował w szkole miejskiej w Bytomiu oraz w gliwickim gimnazjum katolickim. W 1858 r. po zdaniu egzaminu dojrzałości rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, tam też uczestniczył w pracach Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. W 1862 r. Bonczyk przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę duszpasterską jako wikariusz w Piekarach Śląskich pod okiem proboszcza ks. Bernarda Purkopa, późniejszego założyciela piekarskiego „Zwiastuna Górnośląskiego”, w którym Bonczyk będzie również publikował, a następcy zmarłego w tymże samym 1862 r. słynnego śląskiego kapłana ks. Alojzego Ficka.\nPo trzech latach został przeniesiony do Bytomia, gdzie niósł posługę u boku innego znanego proboszcza, ks. Józefa Szafranka, słynnego rzecznika praw ludności górnośląskiej. Bonczyk w niedługim czasie dał się poznać jako sprawny organizator. Założył polskie Kasyno Katolickie – organizację społeczno-towarzyską oraz Towarzystwo św. Alojzego – zrzeszające polską młodzież. Po śmierci ks. Szafranka w 1874 r. przejął faktycznie administrowanie parafią, jednak nominację na proboszcza otrzymał dopiero po dwunastu latach z powodu nieprzychylnego stosunku doń władz pruskich. W 1889 r., dwa lata po srebrnym jubileuszu kapłaństwa, przejął patronat nad Związkiem Wzajemnej Pomocy Robotników Górnośląskich w Bytomiu, odrzucił też propozycję kardynała Koppa, który chciał uczynić go kanonikiem wrocławskiej Kurii Biskupiej. W 1890 r. w wieku 89 lat umiera ojciec poety, Walenty Bonczyk. Rok później ks. Norbert Bonczyk zostaje prezesem Towarzystwa Przemysłowców, kolejnej bytomskiej organizacji skupiającej polskich rzemieślników, drobnych kupców i robotników. 18 lutego 1893 r. w Bytomiu ks. Norbert Bonczyk umiera na zapalenie płuc, którego nabawia się podczas sprawowanego wcześniej pogrzebu. Został pochowany w kaplicy na cmentarzu przy ul. Piekarskiej.\nJako poeta daje się poznać już podczas studiów we Wrocławiu, gdzie na zebraniu Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego przedstawia swoje tłumaczenia utworów Fryderyka Schillera. W tym czasie powstają polskie wiersze, które włącza później w cykl Chwasty z własnej zagrody. W 1871 r. pisze i wydaje okolicznościowe Kazanie stołowe na uroczystość złotego wesela pana obersztajgra Jana Maja i Jadwigi Fitzek w Miechowicach, podobnie uczci też 50-lecie pracy swego pierwszego nauczyciela, Pawła Bienka. Owe wierszowane Pamiętniki szkolarza miechowskiego staną się zaczynem wydanego w 1879 r. w Bytomiu Starego kościoła miechowskiego – pierwszego i najbardziej znanego z poematów Bonczyka. W podobny sposób powstaje drugi z jego poematów. W 1874 r. poeta pisze wiersz Góra Chełmska, który włącza później w obręb poematu, jaki ukazuje się w 1886 r. pod tym samym tytułem. Prócz tych dwóch poematów epickich, stanowiących dziś znak firmowy poety, Bonczyk uprawiał także lirykę. Swoje wiersze pisał po polsku, po niemiecku i po łacinie. W przeciwieństwie do poematów sygnowanych własnym nazwiskiem, zbiory jego poezji ukazywały się w druku zazwyczaj anonimowo oraz bez podania daty ich wydania. Powodem tego była m.in. tematyka zamieszczanych tam wierszy, wśród których część to erotyki. Trudno dziś zawyrokować, na ile utwory te były odbiciem stanów duszy poety, a na ile jedynie efektem zastosowania romantycznej konwencji. Najobszerniejszy zbiór wierszy zatytułowany Eines alten Studenten Ferien-Geklimper seiner utraquistischen Tafelrunde gewidmet zachował się do dziś w jednym zaledwie egzemplarzu. W okresie międzywojennym był on w posiadaniu ks. Emila Szramka, biografa i badacza twórczości Bonczyka, dziś stanowi własność Kurii Archidiecezjalnej w Katowicach. Księdzu Emilowi Szramkowi zawdzięczamy także wiadomość o istnieniu innego tomu poezji Bonczyka wydanego pod tytułem Karpathen-Märchen. Niestety, jedyny znany jego egzemplarz zaginął podczas zawieruchy wojennej. Tom Eines alten Studenten... zawierający kilkadziesiąt wierszy niemieckich, kilkanaście polskich, nie licząc tłumaczeń, oraz dwa wiersze łacińskie, składał się z pięciu cykli poetyckich: Tłumaczenia z niemieckiego, Chwasty z własnej zagrody, Deutsche Reimereien, Gudrun-Lieder i Wieder daheim – pierwsze dwa z nich dołączone zostały także jako dodatek do drugiego wydania Starego kościoła miechowskiego, które wyszło w 1883 r.\nOkładka książki Ks. Norbert Bonczyk. Życiorys. W 25-letnią rocznicę zgonu jego autorstwa ks. dr Emila Szramka, górnośląskiego intelektualisty, znawcy i admiratora twórczości ks. Bonczyka, w latach 1911-1912 wikarego w Miechowicach, zamordowanego przez Niemców w obozie w Dachau w 1942 r. Ksiądz Szramek został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1999 r. jako jeden ze 108 polskich męczenników II wojny światowej. Fot. K. Piotrowski.\nOprócz twórczości literackiej ks. Norbert Bonczyk zajmował się też pisarstwem innego rodzaju. Spod jego ręki wyszło wiele popularnych wówczas wśród ludu broszur o tematyce religijnej, będących bądź to tłumaczeniami, bądź jego oryginalnymi tekstami. Warto w tym miejscu nadmienić, że przetłumaczenie w 1872 r. na polski książki Konrada von Bolandena Der alte Gott wpędziło ks. Bonczyka w nie lada tarapaty. W tekście tym, wydanym pod tytułem Stary Bóg żyje i krytykującym państwo pruskie za wypowiedzenie wojny Kościołowi w okresie Kulturkampfu, władze dopatrzyły się podburzania przeciwko funkcjonującemu porządkowi i w wytyczonym ks. Bonczykowi procesie skazały go ostatecznie na osiem tygodni więzienia. To właśnie tam pisze swoje bodaj najważniejsze, wedle opinii ks. Szramka, z dziełek religijnych Wykład Godzinek o Niepokalaném Poczęciu N.P. Maryi, które ukazuje się drukiem w roku następnym (1873) we Wrocławiu. Pobyt za kratami nie zmiękczył pióra tego śląskiego kapłana. Gdy władze państwowe usunęły z Bytomia Siostry Notre Dame, ks. Bonczyk upamiętnił ich działalność wydaną własnym nakładem książką w języku niemieckim, gdzie nie omieszkał po raz kolejny skrytykować antykościelną politykę władz pruskich. Wspomniane wyżej tytuły są wyrazem zaangażowania ks. Bonczyka w sprawy o charakterze społeczno-kulturowym, a chcąc nie chcąc w końcu także i politycznym. Innym przykładem potwierdzającym to zaangażowanie jest opublikowana anonimowo w „Zwiastunie Górnośląskim” w 1868 r. Odezwa do Szanownych Panów Nauczycieli przy Górnośląskich szkołach, gdzie autor występuje w obronie języka polskiego w szkole i kościele. W artykule tym podkreśla również jak ważne dla polskości na Śląsku stały się Piekary, nie tylko za sprawą sanktuarium maryjnego, ale także z powodu prężnie działającego ośrodka ruchu wydawniczego:\n„Jak z ziemi Piekarskiej na gruntach kościelnych wytryskuje krynica (Quell) czysta i skuteczna, tak z jednej oficyny (Werkstatt) tamtejszej z pod fundamentów kościoła świętego – wypływa zdrój (Quell) czystej wody duchownej, odświeżającej duszę: tej samej wody, o której Zbawiciel wspomina Samarytance przy studni Jakóbowej. Czem jest Lipsk (Leipzig) dla całych Niemiec, tem są Niemieckie Piekary dla górnoszląskiego ludu polskiego; też bowiem dostarczają ostatniemu prawie wszystkich książek do nabożeństwa i innych – treści religijnej i moralnej. Tu ztąd też wyszło pod tytułem: „Dostateczny śpiewnik kościelny i domowy wraz z książką modlitewną,” – najobszerniejsze dzieło tego rodzaju dla ludu, obejmujące przeszło 1000 stronnic. Ubliżyłbym Nakładcy P. Teodorowi Heneczkowi, właścicielowi księgarni i drukarni Piekarskiej, gdybym tu ominął nazwisko jego, z tytułu tak licznych książek z jego oficyny wyszłych i poza granicą szląska znajomych. Nie zdołały ponoszone często z przedsiębiorstw literackich straty odstraszyć tego męża ludu, ryzykować fundusze swoje na rzecz oświaty i religii, o czem mamy dowód jasny we wydawaniu „Zwiastuna,” szczególnie zaś w przyjęciu na siebie nakładu wszystkich książek polskich, mających się wydać staraniem wyżej wspomnionego stowarzyszenia literackiego. – I książki Piekarskie nie szpeciłyby czytelni (Lesegabinet) nauczyciela górno-szląskiego; owszem dla wielu mogą bydź „Gradus ad Parnassum,” to jest: stopniem do osiągnięcia pomału biegłości w rozumieniu dzieł polskich we wyższym stylu pisanych. Zresztą też przystoi, popierać podług możności każde przedsiębiorstwo służące dobru pospolitemu, szczególnie zmierzające do oświaty ludu.”\n„Zwiastun Górnośląski” 1868, nr 45 z artykułem ks. Bonczyka, Biblioteka Śląska w Katowicach.\nUkazanie się drukiem Starego kościoła miechowskiego oraz Góry Chełmskiej przyniosło pewien rozgłos Bonczykowi jako poecie. Recenzje poematów wraz z omówieniem ich treści ukazywały się w wychodzącym w Bytomiu „Katoliku”, a także w „Kurierze Poznańskim”. O Starym kościele miechowskim pisał też w wychodzącej w Warszawie „Biesiadzie Literackiej” sam Józef Ignacy Kraszewski. Pochlebna w sumie recenzja znanego powieściopisarza nie zdołała jednak przyczynić się do spopularyzowania twórczości Bonczyka w skali ogólnopolskiej. Co też znamienne, o recenzji Kraszewskiego dowiedział się Bonczyk dopiero po dziesięciu latach od daty jej ukazania się od podróżującego po Śląsku Stanisława Bełzy, który to spotkanie z bytomskim poetą opisał w wydanej później pod pseudonimem Stanisław Piast książce Na Szląsku polskim. Z niej to m.in. dowiadujemy się tego, jak w rzeczywistości Bonczyk czuł się niedoceniany jako poeta. Niedostateczne zainteresowanie ze strony potencjalnych czytelników czy ów brak zachęty, o którym wspomina w rozmowie z Bełzą, nie motywowały więc poety do podejmowania twórczego wysiłku.\nKs. Norbert Bonczyk doczekał się za swego życia oprócz pierwszych wydań swych poematów także drugiego wydania Starego kościoła miechowskiego, które ukazało się w 1883 r. Różniło się ono od pierwodruku, oprócz dołączenia jako dodatku wybranych wierszy z tomu Eines alte Studenten..., przede wszystkim usunięciem z tekstu poematu językowych regionalizmów. Ów niezbyt szczęśliwy pomysł poprawienia pierwotnej wersji dzieła, które przecież nawet w swym tytule miało określenie „w narzeczu górnośląskim”, był autorstwa dr. Franciszka Chłapowskiego, znanego wówczas działacza narodowego. Sugestie dotyczące zmian w tekście Starego kościoła miechowskiego, na które Bonczyk częściowo przystał, Chłapowski zawarł w swej recenzji poematu, która ukazała się na łamach „Kuriera Poznańskiego”. W takiej też zubożonej językowo formie poemat Bonczyka ukazuje się jeszcze w 1918 r., w 25. rocznicę śmierci poety. Dopiero Wincenty Ogrodziński, wybitny badacz śląskiego piśmiennictwa, przygotowując do wydania w 1936 r. Stary kościół miechowski w zamierzeniu jako pierwszy z trzech tomów „pism poetyckich” Bonczyka, powrócił do pierwszego wydania poematu, uznając, że dokonane „poprawki” utwór raczej popsuły i nie odpowiadają pierwotnemu zamysłowi twórcy. Pomysł wydania dzieł Bonczyka udało się zrealizować Ogrodzińskiemu niestety tylko po części. Po czwartym z kolei wydaniu Starego kościoła miechowskiego zdążył bowiem ogłosić w 1938 r. jeszcze tylko drugie wydanie Góry Chełmskiej. Wybuch wojny uniemożliwił wydanie trzeciego tomu dzieł Bonczyka, w którym miały się znaleźć jego poezje. Ostatecznie ich staranny wybór w opracowaniu Jacka Kajtocha ukazał się dopiero w 1967 r. Należy nadmienić w tym miejscu, że Kajtoch jako jeden z popularyzatorów twórczości bytomskiego kapłana jest także autorem monografii Norbert Bonczyk. Epik Górnego Śląska wydanej w 1965 r. Innymi autorami piszącymi o życiu i twórczości Bonczyka są księża Emil Szramek i Jan Kudera. Pierwszy jest autorem prac: Ks. Norbert Bonczyk. Życiorys w 25-letnią rocznicę zgonu jego (1918) oraz Ks. Norbert Bonczyk. Studium biograficzne (1939). Drugi opublikował natomiast opracowanie Ks. Norbert Bonczyk jako poeta (1918). Po wojnie w 1957 r. pracę Ks. Norbert Bończyk [!]. Poeta i patriota opublikował Franciszek A. Marek. W jego też opracowaniu i z jego szkicami ukazało się w 1985 r. trzecie wydanie Góry Chełmskiej, będące przedrukiem drugiego wydania krytycznego Wincentego Ogrodzińskiego. Dwa lata później, w 1987 r. ukazuje się z kolei pierwsze w Polsce po II wojnie światowej wydanie Starego kościoła miechowskiego w opracowaniu i ze wstępem Wilhelma Szewczyka. On także, podobnie jak Marek w przypadku Góry Chełmskiej, powtarza tekst edycji krytycznej Ogrodzińskiego. Wcześniej, w 1964 r., dzięki staraniom ks. Józefa Madei tekst Starego kościoła miechowskiego opublikowany został w Wielkiej Brytanii. Przed wojną tłumaczenia na niemiecki tego najbardziej znanego utworu Bonczyka podjął się nauczyciel i regionalny historyk z jego rodzinnych Miechowic, Ludwig Chrobok, publikując w 1925 r. cztery pierwsze księgi w serii Beiträge zur Heimatkunde von Miechowitz. W ostatnich latach tematem twórczości ks. Norberta Bonczyka zajmowali się: Jacek Lyszczyna publikując w 1994 r. pracę Poeta szczęsnej ziemi, ks. Norbert Bonczyk oraz dosyć niedawno, bo w 2006 r., Zbigniew Zielonka w książce: Praojce. Ojce i my. Powrót do „Starego kościoła miechowskiego”.\nStrona tytułowa pierwszego wydania Starego kościoła miechowskiego z 1879 r., Biblioteka Śląska w Katowicach.\nOsią tematyczną Starego kościoła miechowskiego, pierwszego z dwóch poematów ks. Norberta Bonczyka, jest planowane wyburzenie starego i wzniesienie nowego kościoła w podbytomskich Miechowicach, jego rodzinnej miejscowości. Autor opisuje wydarzenia, które faktycznie miały miejsce w 1853 r. Wówczas to Maria Winkler, dziedziczka Miechowic, postanowiła wybudować tam nowy kościół, który w zamierzeniu miał powstać na miejscu starej i wysłużonej świątyni. Rozpoczęcie budowy w tym miejscu wiązało się jednak z koniecznością rozbiórki nie tylko starego kościółka, ale także z przeniesieniem okalającego świątynię cmentarza, by przygotowany w ten sposób teren mógł być odpowiedni dla posadowienia budowli znacznie przewyższającej rozmiarami swą poprzedniczkę. Pomysł ten jednak okazał się być chybiony, bowiem już wkrótce po rozebraniu starego kościoła i zakończeniu przenosin cmentarza okazało się, że grunt, na którym miały stanąć mury nowej, większej świątyni, nie był ku temu odpowiedni. W związku z tym nowy kościół i tak musiał zostać zbudowany w innym miejscu, niepotrzebna była więc cała operacja przenoszenia wiejskiej nekropolii. Bonczyk w swym poemacie opisuje pierwszą fazę wspomnianych wypadków, tylko akcja epilogu rozgrywa się 28 lat później.\nPojawianie się na kartach tego poematu Bonczyka poszczególnych postaci i wydarzeń jest wynikiem dążenia autora do podporządkowania ich jednemu, naczelnemu celowi, za jaki możemy uznać chęć opisania rodzinnej miejscowości, przy czym, należy dodać, opisanie to dokonuje się w formie głęboko wyidealizowanej. Miejscowa społeczność, ów „lud miechowski”, przedstawiona jest jako wyjątkowa, nieposiadająca znaczących wad, a wprost przeciwnie, mogąca być wzorem dla innych w sąsiedztwie. Nie tylko cechy charakteru mieszkańców wyróżniają Miechowice, także sama okolica w oczach poety jawi się jako wyjątkowe miejsce, które swym pięknem przewyższa, będące natchnieniem malarzy i opiewane przez poetów, słynne na całym świecie włoskie krajobrazy. Nie ma w tym jednak patosu, postacie pojawiające się w utworze, stanowiące bez mała całe ówczesne Miechowice, potraktowane są ze sporym dystansem. Właśnie wszechobecny humor, nie tylko w sposobie przedstawienia poszczególnych osób, ale także przewijający się w konkretnych wydarzeniach, jak choćby w opisanym w księdze VII weselu u Kornowiców, stanowi cechę szczególną, a można rzec też, że i dominantę utworu. Nie znaczy to jednak, że w poemacie nie znajdziemy wydarzeń, jak scena ekshumacji zmarłych, które Bonczyk musiał ukazać inaczej. Zwykle jednak są one bądź elementem przeszłości, jak wspomnienie gorzkiego żniwa, jakie zebrała onegdaj w Miechowicach epidemia tyfusu czy obrazy dawnej biedy i pijaństwa mieszkańców wioski, bądź też obawami o przyszłość, która wraz z dobrodziejstwami postępu technicznego może przynieść także niekorzystne zmiany w tradycyjnej obyczajowości. Zasadniczym motywem tego utworu staje się, powtórzmy to raz jeszcze, opisanie Miechowic, tak jak zapamiętał je młody Nolbuś, postać także pojawiająca się w utworze, bez trudu do skojarzenia przez czytelnika z autorem poematu. Utwór ten pełen dygresji, autobiograficznych wątków i poczucia humoru jest w gruncie rzeczy wielką pochwałą życia w zgodzie z naturą i Bogiem:\nNie mać, to żyć, jak na wsi: Tu człek człeka ceni,\nZnając go od kolebki; tu w miłej przestrzeni\nDomy, stajnie, stodoły, podworki, zagrody;\nW szczerej żyją przyjaźni ludzie i ich trzody;\nCzyj koń, czyja krasula, nawet i psa znają,\nNad bydlątka upadkiem tyle smutku mają\nJak w Berlinie nad zgonem ministra! Tu żyje\nCzłowiek z tego, co zasiał, uchował; tu tyje\nNie przy nocnych biesiadach, lecz przy błogiej pracy\nDniowej, w nocy spoczywa. Mieszczanie nie tacy!\nWe dnie myślą o pracy, wieczorem wychodzą\nNa rozrywki; do domu ledwo rano zgodzą.\nU nich noc bywa rano. A ileż grzeczności\nMusi czynić, ktokolwiek głosem powinności\nBurda pana! Odźwierni, kucharki, lokaje\nKłaniają się u łóżka, a pan, chrapiąc, łaje.\nJejmość, jeszcze leżąca, raczy chlipać kawę\nBez pacierza, chce-li mieć pierwszej damy sławę.\nA gdy w śnieżnych pierzynach już się nadto nudzi,\nPiesek faworyt, liżąc czoło Pani, budzi.\nJakoż na wsi inaczej! Tu po trudnej sprawie,\nZakończonej modlitwą, śpi na twardej ławie\nZdrowy wieśniak, a zatem niebo w związku z ziemią,\nChoć niekiedy pod lekką chmur zasłoną drzemią,\nGotują jemu nader miłe przywitanie:\nOtóż, skoro ich luby syn ze snu powstanie,\nUśmiechają się jemu; już się kur odzywa,\nGąsior gęga, wieprz kwiczy, a słowiczek śpiewa!\nZerwał się ze snu wieśniak, słyszy śpiewów chóry,\nPodziwia piękność nieba, powietrza odory\nChciwie w zdrową pierś wciąga, błoga ranna chwila\nDo szczerej go modlitwy i pracy zasila.\nNa wsi nikt nie próżnuje; gdyby zaś sen miły\nPrzedłużał się (bo w trudach wyczerpią się siły),\nToć słońce nie pobłaża, lecz promienie spore\nCiska w oczy śpiącego: - „Hej Podeszwa – gore!”\n(SKM VI, 1-36)\nStrona tytułowa Starego kościoła miechowskiego wydanego w Wielkiej Brytanii ze słowem wstępnym abp. Józefa Gawliny, Ślązaka, biskupa polowego Wojska Polskiego w latach 1933-1947, kapelana liniowego m.in. w bitwie pod Monte Cassino. Fot. K. Piotrowski.\nBonczyk nie poprzestawał na przeciwstawieniu skądinąd bardzo humorystycznemu wsi i miasta lecz w słowach wypowiadanych przez Wyplera, w rzeczywistości pozaliterackiej szwagra Walentego Bonczyka czyli ojca poety, poszerza ów schemat poprzez przeciwstawienie wsi naturze reprezentowanej przez las. Każda, nawet zdawałoby się najzacniejsza wioska, to jednak skupisko ludzi charakteryzujących się przecież rozlicznymi wadami i słabościami charakteru. Wypler, ocierając się wręcz o mizantropię, wylicza uciążliwości związane z życiem wśród ludzi: sąsiedzkie niesnaski, dwulicowość i zakłamanie obecne także wśród członków najbliższej rodziny oraz trudność w nawiązaniu prawdziwych przyjaźni. Wszystko to skłania go do konstatacji, że uczucia lasu są bardziej szczere od tych ludzkich:\n(...) Przeciwnie, im dalej\nOd ludzi, tym swobodniej, spokojniej: mawiali\nJuż mój ojciec. Któż ludziom truje życie? Ludzie!\nSchodzę więc, ile mogą, z drógi ich obłudzie,\nPewien będąc, iż w smutku szczerzej las żałuje,\nJak przyjaźń ludzka, która wzdycha, upłakuje,\nGdy się skarżysz, a myśli: dobrze ci tak, biesie!\nGdybyś szedł po pieniądze, nawet brat zaprze się,\nŻe nic nie ma, lub radzi, byś szedł do sąsiada.\nWierz mi, szwagrze, o szczerą przyjaźń trudna rada.\nA któż by to mnie okradł lub zabił tu w lesie?\nNie las, lecz człowiek, gdy go tu licho zaniesie!\nGdym raz chorował, moja Maryś mi usłała\nPoduszkę tu w drzew cieniu, tu pielęgnowała.\nLasek świeżym powietrzem, chłódkiem i wonnością\nWięcej podobno pomógł, jak lekarz biegłością,\nBo nie otruł: powstałem! - Gdy raz umrzeć trzeba,\nWiemć, że z lasa nie dalej, jak ze wsi do nieba.\n(SKM, IV, 389-406).\nJuż za życia ks. Norberta Bonczyka jego rodzinna miejscowość jak i inne na Górnym Śląsku zaczęła podlegać znaczącym przemianom. Rozwój przemysłu wydobywczego sprawił, że wieś szybko się rozrastała – w roku 1823, kiedy uruchamiano tam kopalnię galmanu „Maria”, Miechowice liczyły 487 mieszkańców, w roku 1852 było ich 1770, by z kolei w roku 1890, czyli na trzy lata przed śmiercią ks. Bonczyka, liczyć ich już 4540. W związku z rozpoczęciem eksploatacji węgla kamiennego i otwarciem kopalni „Preussengrube” liczba ta dalej wzrastała i spis powszechny z 1927 r. ujawnił w Miechowicach 15827 osób. Zwiększanie liczby mieszkańców dokonywało się dzięki obserwowanemu od XVI w. ogólnemu wzrostowi ludności w Europie, prowadzącemu do urbanizacji – część mieszkańców wsi, kiedy zaczynało brakować ziemi, zmuszona była emigrować za pracą do większych ośrodków. Zmieniała się także struktura zatrudnienia mieszkańców Miechowic – o ile w roku 1823 odsetek osób zatrudnionych poza rolnictwem wynosi 39%, o tyle już w roku 1850 wzrasta on aż do 82,5 %. Oprócz budowy wielkich zakładów pracy opartych na mechanicznej produkcji, istotnym elementem zmian cywilizacyjnych i kulturowych była rewolucja komunikacyjna, dzięki której masowo produkowane towary można było zacząć przewozić na znaczne odległości. Z nowych środków transportu zaczęli korzystać licznie także ludzie, którzy dzięki kolei zyskali możliwość względnie taniego i szybkiego przemieszczania się w poszukiwaniu pracy i lepszych warunków życia. Kolej, jak pisał Peter Burke, „prawdopodobnie zrobiła więcej dla erozji kultur prowincjonalnych i dla przemiany regionów w narody niż pobór powszechny i propaganda rządowa”. Wszystkie te wymienione wyżej i powiązane ściśle ze sobą czynniki głęboko przekształciły nie tylko relacje ekonomiczne, ale też i społeczne. Warto w tym miejscu przytoczyć słowa, które w poemacie Bonczyka wypowiada miechowicki proboszcz ks. Preuss, „przepowiadając” nadchodzące dla górnośląskich wsi zmiany:\n„Toć ja o takich mówię” – rzekł Ksiądz – „wasze gruby\nZnacznie się przyczyniają do naszych wsi zguby.\nJuż ja to przewiduję, mój Panie; wnet będzie\nPo kopalniach i hutach, polach, słowem wszędzie\nNowy sposób roboty; a porządek stary\nUstąpi nowym siłom i machinom pary.\nNie myślę ja, iżby te nowych machin siły,\nMądrych ludzi wymysły, naszym w czymś szkodziły.\nAle z nimi nastaną majstry, urzędniki,\nDyrektory, ferwaltry, metry, kulturniki,\nLudzie nie naszej wiary, a ich złe przykłady\nPozostawią śród naszych wsi nieszczęsne ślady!\n(SKM, VIII, 140-151)\nMiechowice w roku 1850, L. Chrobok, Die alte Kreuzkirche, Miechowitz 1927, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu.\nKs. Preuss zapowiada tu nadchodzący nieuchronnie przełom, który nie tylko przeobrazi stosunki ekonomiczne, ale też przeorze sielski dotąd krajobraz oraz zmieni postrzeganie przez ludzi otaczającej rzeczywistości. Oczywiście nie dokona się to wszystko z dnia na dzień, będzie to proces długotrwały i przebiegający latami. Ks. Norbert Bonczyk pozostając w kręgu romantyzmu, którego jednym z wyróżników było zwrócenie się w stronę ludowości, realizował ten postulat w swej twórczości zarówno w warstwie językowej, jak i świata przedstawionego. Pochwała lasu, jaką wypowiada w Starym kościele miechowskim Wypler, wpisuje się z jednej strony w romantyczną konwencję powrotu do natury, niebędącej dla człowieka wrogą siłą, z którą musi się zmagać, ale częścią, z którą tworzy on razem wspólną całość. Ślady tej charakterystycznej dla romantyzmu postawy odnajdujemy w istniejącym we współczesnej kulturze dążeniu do koegzystencji człowieka z naturą. Troska o niszczejące lasy będzie więc w naszych czasach żywym, choć dalekim i ukrytym elementem tradycji romantycznej. Z drugiej strony tym, co z kolei odróżnia współczesność od obrazów z poematu Bonczyka, jest desakralizacja otaczającej człowieka przestrzeni. Postrzeganie drzew i lasu, jakie odnajdujemy w Starym kościele miechowskim z ludowymi legendami o zachowaniu osik w czasie Męki Pańskiej, obserwacji objawiania się boskich mocy w zjawisku burzy gnącej do ziemi potężne drzewa, porównywaniem lasu do świątyni i ustawicznym, silnym odczuwaniem w nim obecności Boga, pozwala nam dostrzec dystans, jaki dzieli współczesnego człowieka areligijnego, a jeśli jeszcze religijnego to posiadającego w sposób znaczący zubożoną religijną wrażliwość, od postawy XIX-wiecznego chrześcijańskiego ludu wiejskiego na Górnym Śląsku.\nKs. Joseph Preuss (1803-1870) – pochodzący spod Wschowy kapłan przedstawiony w poemacie z jednej strony z zamiłowań do niemieckiej kultury, z drugiej jako obrońca polskości. Proboszcz miechowicki od 1833 r. do śmierci, L. Chrobok, Die alte Kreuzkirche, Miechowitz 1927, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu.\nGrób ks. Preussa na miechowickim cmentarzu. W scenie wesela u Kornowiców Walenty Boncyk tak żalił się ks. Preussowi: (…) z miechowskich pasterzy / Ani jeden na naszym cmentarzu nie leży, / Dopiero jak Wielebność śród nas umrzeć raczy. (SKM VII, 102-104). Fot. K Piotrowski.\nW Górze Chełmskiej, swym drugim poemacie. Bonczyk sięgnął po tematykę wykraczającą daleko poza lokalność Starego kościoła miechowskiego z opisami swojej rodzinnej miejscowości i postaciami będącymi jej mieszkańcami. Tym razem miejscem wydarzeń została Góra św. Anny – najważniejsze sanktuarium religijne na Górnym Śląsku, a postacie pojawiające się na kartach tego poematu to wybitni śląscy kaznodzieje i działacze społeczni. Obecny tam także lud będzie rekrutował się ze wszystkich stron Śląska, a nie jednej konkretnej miejscowości. Również temat, wokół którego zbudowane jest dzieło, czyli usunięcie zakonników z klasztoru na Górze św. Anny przez władze pruskie, jest o wiele bardziej nośny niż sprawa zburzenia starego i wybudowania nowego kościoła, która stanowiła ważne wydarzenie jedynie dla mieszkańców Miechowic. Mimo iż Bonczyk za podstawę treści swojego utworu wziął prawdziwe wydarzenia, to jednak dokonał tu pewnych przekształceń. Połączył mianowicie opis uroczystości odpustowych z okazji święta Podwyższenia Krzyża Świętego, gromadzących 13 i 14 września na Górze św. Anny tłumy pątników z całego Śląska, z usunięciem w lipcu 1875 r. zakonników ze znajdującego się tam klasztoru. Zabieg ten podyktowany był po części wymogami kompozycyjnymi, po części też względami politycznymi. Bonczyk z jednej strony uzyskał dzięki temu zagęszczenie akcji do tego stopnia, że jej czas skrócił w utworze do czterech i pół dnia, z drugiej strony poprzez umieszczenie wydarzeń odpustowych w roku 1875, na co wskazuje sam podtytuł dzieła, a więc w roku, w którym się one faktycznie nie odbyły, bo zakonnicy zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru dwa miesiące wcześniej, autor zapewnił bezkarność realnie istniejącym osobom, którym w usta włożył wypowiedzi mogące być przyczyną zainteresowania ze strony władz pruskich.\nOprócz wymienionych już wyżej dwóch głównych wątków przewijających się przez poemat, czyli przebiegu uroczystości odpustowych oraz wygnania zakonników z klasztoru na Górze św. Anny, obecny jest jeszcze wątek trzeci, dotyczący osoby Damiana Gaszyny. Ma on w przeciwieństwie do pozostałych dwóch niemal jednoznacznie literackie pochodzenie. Chociaż bowiem Gaszynowie to rzeczywiście prawdziwy ród von Gaschin, który związany był z sanktuarium na Górze św. Anny od początków jego istnienia, to jednak postać Damiana Gaszyny i jego losy – zaginionego niegdyś młodzieńca, który przeżywa absolutnie wręcz nieprawdopodobne przygody na Ukrainie związane z nieszczęśliwą miłością, by po śmierci ukochanej powrócić w rodzinne strony i żyć odtąd nierozpoznany aż do śmierci jako pustelnik, brat Aleksy, mają charakter absolutnie fikcyjny. W pomyśle tego ostatniego wątku widać zafascynowanie Bonczyka Marią Malczewskiego oraz Panem Tadeuszem Mickiewicza. Podobieństwa pomiędzy Damianem Gaszyną – bratem Aleksym, a Jackiem Soplicą – księdzem Robakiem są nader widoczne. Wszystkie te przedstawione wyżej wątki Góry Chełmskiej splatają się ze sobą i dopełniają w zakończeniu utworu.\nStrona tytułowa pierwszego wydania Góry Chełmskiej z 1886 r., Biblioteka Narodowa.\nZ wielu możliwych fragmentów wybierzmy do krótkiej analizy ten, w którym to bytomscy pielgrzymi docierają do sanktuarium na Górze św. Anny i sposobią się do porannych modłów, jeden z pątników głośno dzieli się ze swymi towarzyszami wrażeniem widoku nieba, jakiego doświadczył po przybyciu w owo święte miejsce, na co przewodnik pielgrzymki śpiewak Spińczyk objaśnia współpielgrzymom znaczenia gwiazd:\nMiejmyż więc tę nadzieję! – Niebo takie śliczne!\nSpojrzyjmy na te gwiazdy jako piasek liczne;\nNie próżnują ci one: Nim my śpimy w nocy,\nOne posłuszne boskiej, niepojętej mocy\nOd wschodu do zachodu idą w procesyi\nPrzed tron Boski w kierunku królowy Maryi!\n„Otóż znak jej na niebie przecudnej piękności:\nCztery gwiazdy w czworoboku, trzy zaś w szerokości,\nO których masz w Godzinkach: Domie Bogu miły,\nOwa zaś gwiazd kupeczka na niebios przestrzeni\nTo pięć panien z lampami; o nich wzmiankę czyni\nPismo święte. Gdziekolwiek dwie a dwie spojone\nJasne światła, to dla tych Świętych wystrojone,\nJak Kosmas z Damijanem, Gerwazy z Protazem,\nI Jan z Pawłem, bo oni umierali razem.\nWszystkie idą za krzyżem, który z drugiej strony\nZiemi dla całych niebios złoty wystawiony.\nZa nim i za Maryi szczytnym domem złotym\nCzynią służbę chwalebną corocznym obrotem\nWszystkie gwiazdy; za nimi na wozie wspaniałym\nKrąży Michał Archanioł, którymkolwiek śmiałym\nNapaściom złego ducha grożąc już z daleka –\nŚwięty pokój na niebie, Lucyper ucieka”.\n(GCh, III, 47-70)\nW polskiej tradycji ludowej wśród tych gwiazd, które posiadają znaczenie religijne, właśnie Matce Boskiej poświęcona jest ich największa liczba, a w opowieści Spińczykowej pojawianie się gwiazd przed Jej obliczem staje się celem ich codziennej wędrówki po nieboskłonie. Pojawiają się więc w tej zwięzłej opowieści Cefeusz, Plejady (bądź Hiady), Bliźnięta, Krzyż Południa i Wielki Wóz. Rozgwieżdżone wieczorne niebo wprawiało człowieka od zawsze w podziw i uniesienie. Obserwowane już za dnia dla większości kultur posiadało charakter sakralny – przytłaczał jego niedosięgły bezkres, fascynowały cechy całkowicie odróżniające je od znanego, ziemskiego otoczenia. Niezliczone ilości gwiazd pojawiające się na niebie po zapadnięciu zmroku wrażenia te tylko potęgowały. W wielu kulturach było niebo miejscem przebywania bogów i dusz zmarłych ludzi. Nie inaczej było też w kulturze ludowej śląskiej ludności rodzimej. Bonczyk wnikając w wartości górnośląskich rzemieślników i chłopów ukazuje w swych poematach przykłady charakterystycznej ludowej religijności, która w większości czerpiąca i pozostająca w spójności z oficjalnym chrześcijaństwem, główny aspekt kładła na związek religii z naturą, co dla społeczności związanej z uprawą ziemi było rzeczą ważną i skądinąd oczywistą. Bardzo wyraźnie o ówczesnej wiejskiej religijności mówią nam te opowieści o gwiazdach Spińczyka oraz o wiele bardziej rozbudowane miechowickiego kołodzieja i młynarza Łukaszczyka ze Starego kościoła miechowskiego. Kwestie przez nich wypowiadane składają się razem na wizerunek społeczności odnajdującej sacrum w elementach otaczającej natury zarówno tej w pozostającej w zasięgu ręki, jak i tej niedosiężnej, z którą obcować można było jedynie spoglądając w rozgwieżdżone niebo.\nNagrobek Walentego Bonczyka na cmentarzu w Miechowicach. Ojciec poety spoczął po latach obok swej żony i córek zmarłych w 1847 r. w czasie epidemii tyfusu głodowego. Fot. K. Piotrowski.\nNa koniec należałoby zaznaczyć, że sam twórca omawianych poematów, ks. Norbert Bonczyk, był z całą pewnością pośrednikiem pomiędzy małą a wielką tradycją. Pośrednikiem o tyle szczególnym, iż był dwukulturowy. Nie był człowiekiem z warstw wykształconych, który musiał poznawać kulturę jarmarku i „uczyć się” ludu. Bonczyk podobnie jak spora część księży i zakonników, którzy byli synami chłopów czy rzemieślników, w tej kulturze wzrastał. Jak pisze Burke: „Zakonnicy czerpali z motywów ludowych, które często przekształcali. Opowiadali tradycyjne historie, ale dawali im morał, który niekoniecznie był tradycyjny. Wykorzystywali melodie ludowe, ale pisali do nich nowe słowa”. Mimo że słowa te odnoszą się do stylu, w jakim duchowni przemawiali do ludu, to ciekawie korespondują ze sposobem, w jaki ks. Bonczyk oddał na kartach swych dzieł przedstawione w poetyckiej formie obyczaje, wierzenia i sceny z życia wiejskiego. Poeta przedstawił w wypowiedziach bohaterów swych poematów obiegowe opinie czy wyobrażenia, typowe dla wiedzy i światopoglądu ludu, nie omieszkał jednak dodać do nich treści pochodzących spoza kultury ludowej, scalił więc w swoich poematach wyniesioną z czasów uniwersyteckich erudycję w tekstach kultury Zachodu z wyobrażeniami na temat sakralności otaczającej rzeczywistości, które zaczerpnął instynktownie w wiejskim środowisku, w którym się urodził i wychował – w podbytomskiej wiosce Miechowice.\n „Katolik” 1893, nr 24.\n Fakty biograficzne dot. ks. Norberta Bonczyka za: E. Szramek, Ks. Norbert Bonczyk. Życiorys. W 25-letnią rocznicę zgonu jego, Opole 1918; J. Lyszczyna, Poeta szczęsnej ziemi, ks. Norbert Bonczyk, Katowice 1994.\n S. Piast, Na Szląsku polskim, Kraków 1890, s. 27-33.\n Cytaty utworów ks. Norberta Bonczyka według wydań: Norbert Bonczyk, Stary Kościół Miechowski, opr. Wincenty Ogrodziński, Katowice 1936. Dalej: SKM; Norbert Bonczyk, Góra Chełmska, opr. Wincenty Ogrodziński, Katowice 1938. Dalej: GCh.\n J. Bonczol, W ostatnich dwóch stuleciach, „Magazyn Bytomski” t. VII, red. J. Drabina, Bytom 1988, s. 184-187.\n Na wielki wzrost zaludnienia w XIX wieku w Europie oprócz postępu w dziedzinie medycyny i higieny miały wpływ procesy uwłaszczeniowe, które polepszyły sytuację materialną chłopów. Dużą rolę odegrały nowe uprawy w szczególności ziemniaków, których rozpowszechnienie było dobrodziejstwem zwłaszcza dla najuboższych mieszkańców wsi i miast. Por. Historia chłopów śląskich, red. S. Inglot, Warszawa 1979, s. 27-28.\n T. Dybeł, J. Hebliński, Historia Miechowic i kronika kopalni „Miechowice”, Bytom 1988, s. 38.\n P. Burke, Kultura ludowa we wczesnonowożytnej Europie, Warszawa 2009, s. 12.\n Śpiewak, jak zapisuje Bonczyk, a właściwie śpiewok czy też śpiywok to osoba prowadząca pielgrzymkę z danej parafii, zwykle intonująca pieśni śpiewane przez pątników i odmawiane przez nich modlitwy. Śpiewocy cieszyli się dużym mirem pośród wiernych, por. W. Korzeniowska, O targach, jarmarkach, odpustach, kiermaszach i pielgrzymkach, w: Śląskie uciechy i zabawy, red. I. Bukowska-Floreńska, Bytom 1991, s. 120.\n Słownik stereotypów i symboli ludowych, t. I, Kosmos, red. J. Bartmiński, Lublin 1996, s. 205-206.\n P. Burke, Kultura ludowa..., s. 92.\nWięcej informacji o życiu i sztuce ks. Norberta Bonczyka, mogą znaleźć Państwo w książce autora powyższego artykułu Krzysztofa Piotrowskiego pt. "Kosmos i Sacrum w poematach księdza Norberta Bończyka\nKrzysztof Piotrowski, autor książki "Kosmos i sacrum w poematach księdza Norberta Bonczyka", publikował w "Confinium", "Entenringu", "Roczniku Łubowickim" i "Zaraniu Śląskim".\nWięcej w tej kategorii: « Piekarzanie z życzeniami dla przyjaciół zza wielkiej wody Zanim ziemia katyńska wchłonęła jego krew - Paweł Słania i jego listy »


Wsparcie Ośrodka Pomocy Społecznej w Stawiskach – Praca Podlaskie\nOsoby mieszkające w Stawiskach, którym trudno odnaleźć się w życiu zawodowym i społecznym mogą liczyć na wsparcie ze strony instytucji, które otrzymują dofinansowanie m.in. z Unii Europejskiej. Taką instytucją jest np. Ośrodek Pomocy Społecznej w Stawiskach na co dzień wspiera niemałe grono mieszkańców, którzy realnie potrzebują wszelkich form pomocy.\nProjektem, który wzbudził spore zainteresowanie i co ważne – w dużej mierze również pomógł – był projekt o nazwie “Zawsze aktywni”. Był on realizowany w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Najważniejszym założeniem programu były działania mające na celu poprawienie samooceny uczestników, zwiększenie ich samodzielności oraz pobudzeniu w sferach socjalnej i zawodowej. Podniesienie kwalifikacji zawodowych korzystnie wpływa na poruszanie się na rynku pracy a podniesione poczucie własnej wartości sprawia, że łatwiej można sobie poradzić w każdej, nawet trudnej sytuacji życiowej.\nTego typu projekty z założenia mają pomóc osobom najbardziej potrzebującym, takim jak: bezrobotni, niepełnosprawni, osoby, których kwalifikacje zawodowe uległy dezaktualizacji, a także osoby zagrożone wykluczeniem społecznym. Ponieważ liczba ofert pracy w Stawiskach wskazuje na rynek pracodawcy, a formy aktywizujące społeczeństwo są ograniczone, dlatego programy wsparcia doskonale sprawdzają się w tym regionie województwa podlaskiego.\nPrevious article Kiedy warto poprosić o podwyżkę?\nNext article W jakim czasie zapada decyzja o tym czy dostaniesz pracę w Stawiskach?\nTagged in bezrobocie, oferty pracy


[Oręż Bohaterów] Spitfire Mk. IXc Plagisa - Nowości - War Thunder\n20 marca 2015 Oręż Bohaterów\nSpitfire Mk IXc - J. A. Plagis, dowódca 126 Dywizjonu Myśliwskiego RAF, grudzień 1944 r. Plagis odniósł 16 zwycięstw powietrznych (według innych źródeł 19) w europejskim i śródziemnomorskim teatrze działań wojennych. W tym właśnie samolocie zestrzelił kilka niemieckich myśliwców w drugiej połowie roku 1944 r., latając nad Francją oraz Zachodnimi Niemcami.\nBrytyjski pilot o greckich korzeniach, Ioannis Agorastos Plagis „John”, urodził się 10 marca 1919 roku w mieście Hartley (obecnie Chegutu), w Rodezji Południowej (obecnie Zimbabwe). Ze względu na brak obywatelstwa tego kraju, jego próby dołączenia do Rodezyjskich Sił Powietrznych zakończyły się porażką. Sytuacja uległa zmianie po wybuchu wojny: Plagis został przyjęty do sił powietrznych i przed rokiem 1942 ukończył swój trening w Rodezji Południowej.\nIoannis Plagis odbył swoje pierwsze loty bojowe na niebie Wielkiej Brytanii pilotując Spitfire’a Mk V. Niedługo potem, na własną prośbę, został przeniesiony do 249 Eskadry RAF stacjonującej na Malcie. Niemal natychmiast po przybyciu na wyspę, Plagis został wciągnięty w zaciekłe walki powietrzne. Tak wspomina dramatyczną sytuację w powietrzu: „jeśli cztery nasze samoloty musiały stawić czoła dwudziestu czy trzydziestu wrogim maszynom, to uważaliśmy, że mamy niezłe szanse”. Ioannis Plagis odniósł większość swoich zwycięstw w bojach nad Maltą za sterami Spitfire’a Vc.\nCiągłe potyczki odcisnęły swoje piętno na psychice Plagisa. Ze względu na zmęczenie został przeniesiony do Anglii, gdzie mógł wracać do zdrowia. Jako dowódca eskadry, w czasie rekonwalescencji brał czynny udział w pierwszych lotach doświadczalnych nowego Spitfire’a Mk IX. Po wyzdrowieniu Plagis dowodził 64 Eskadrą RAF, odbywając loty w nowym samolocie. W drugiej połowie 1944 r. został dowódcą 126 Eskadry. W tym okresie operował nad Francją i Niemcami, gdzie za sterami Spitfire’a Mk IXc numer ML214, noszącym oznaczenie 5J-K, odniósł cztery zwycięstwa powietrzne.\nCiekawostką jest pochodzenie eskadry 126. Ta powstała kosztem brytyjskich koloni w Zatoce Perskiej, skąd wziął się przyrostek w jej pełnej nazwie – Zatoki Perskiej. Poza symbolami zwycięstw powietrznych, samolot Plagisa nosił nazwę stolicy jednej z tamtejszych koloni – sułtanatu Maskatu (obecnie Omanu), zapisaną po angielsku i arabsku, a także imię siostry pilota – Kay. Podobnie jak większość brytyjskich samolotów wojskowych, Spitfire Mk IX dowódcy 126 Eskadry nosił pasy inwazyjne.\nZależnie od źródła, liczba zestrzeleń Ioannisa Plagisa wynosi 13, 16 lub 19 wrogich samolotów. Najpowszechniej uznawaną wartością jest 16.\nPlagis odbył swój ostatni lot podczas II Wojny Światowej pilotując Mustanga Mk III, należącego do 126 Eskadry RAF. Jego zadaniem była eskorta bombowców Mosquito atakujących kwaterę główną Gestapo w Kopenhadze.\nIoannis Plagis zmarł w 1974 roku.


Gdańsk/Trójmiejski Punkt Taneczny: Larysa Grabińska „Drzewo” – taniecPOLSKA\nGdańsk/Trójmiejski Punkt Taneczny: Larysa Grabińska „Drzewo”\nTrójmiejski Punkt Taneczny zaprasza na spektakl Larysy Grabińskiej Drzewo. Larysa Grabińska o spektaklu: DRZEWO to spektakl o zjawisku absolutnie doskonałym, jak istnienie drzewa. Drzewo – jako odbiorca i wyraziciel podstawowej energii życia – miłości. Drzewo, które całe sobą wyraża: kocham. Od ko-rzenia, wzdłuż ko-ry, aż po krańce ko-rony... koncept, choreografia i wykonanie: Larysa Grabińska / muzyka na żywo: Bartosz Winiecki, Grzegorz Sokólski / realizacja w ramach Gdańskiego Festiwalu Tańca 2014 / 30 min. BILETY NA SPEKTAKLE 25 zł / 15 zł – studenci* i Karta do Kultury* / 10 zł – uczniowie* i seniorzy / 5 zł – na Kartę Dużej Rodziny* / 3 zł – na Kartę Tancerza* * wyłącznie za okazaniem ważnej legitymacji i KARTY przy zakupie biletów (1 bilet na 1 legitymację/ 1 KARTĘ) Bilety obejmują 2 spektakle. Sprzedaż biletów oraz rezerwacje prowadzi kasa Klubu Żak codziennie w godzinach od 15.00 do 21.00 (w sb i nd od g.16.00). Kontakt: kasa@klubzak.com.pl; Tel. 58 344 05 73 lub 58 345 15 90 – w.117 / Odbiór rezerwacji nie później niż pół godziny przed imprezą. / Zakupione bilety i karnety nie podlegają zwrotom. / Liczba biletów zniżkowych na KARTĘ DO KULTURY i KARTĘ DUŻEJ RODZINY limitowana. / Wszystkie ceny zawierają podatek VAT. Klub Żak, Gdańsk, ul. Grunwaldzka 195/197\nTrójmiejski Punkt Taneczny zaprasza na spektakl Larysy Grabińskiej Drzewo.\nLarysa Grabińska o spektaklu:\nDRZEWO to spektakl o zjawisku absolutnie doskonałym, jak istnienie drzewa. Drzewo – jako odbiorca i wyraziciel podstawowej energii życia – miłości. Drzewo, które całe sobą wyraża: kocham. Od ko-rzenia, wzdłuż ko-ry, aż po krańce ko-rony…\nkoncept, choreografia i wykonanie: Larysa Grabińska / muzyka na żywo: Bartosz Winiecki, Grzegorz Sokólski / realizacja w ramach Gdańskiego Festiwalu Tańca 2014 / 30 min.


Strona 461 z 1202\nPokaż wyniki od 4,601 do 4,610 z 12020\nBurzujka ja niewiem. Jakieś dziwne nazwy miały. Są drogie i długo na wyniki się czeka. Ale coś z krzepliwoscia krwi na pewno. Na razie wygrzewam się w łóżku a mama co chwila donosi mi herbatkę z miodem. Jej jest gorąco a ja jak się wynurze spod kołdry to jest mi zimno. A jestem w bluzie i spodniach. Chyba ja poproszę żeby mi coś kupiła na odporność. Jedzie dziś na noc do pracy a ze w szpitalu pracuje to ma tam aptekę.\nKasiu hebata z lipy dobra na zimno i wypocenie, dodać miód i cytrynę i naturalne lekarstwo przy przeziębieniu.\nMamakai u mnie rano 6, teraz 12 i mega wiatr.\nMamakai, podziwiam Cię :P ja bym już dawno kilka testów zrobiła Kasia, zdrówka życzę ;-)\nja mam jutro wizytę u gin i ostatnie (juhuuu) wypalanie nadżerki :P cieszę się, bo to takie dziwne, bolące uczucie, że jak mi powie, że jeszcze jedno to chyba ucieknę z gabinetu [Najpiękniejszych chwil w życiu nie zaplanujesz, one przyjdą same.] Phil Bosmans\na u mnie też zimno... w pracy już miałam włączony grzejnik [Najpiękniejszych chwil w życiu nie zaplanujesz, one przyjdą same.] Phil Bosmans\nKasiu ja też podobnie placilam za pierwsze badania pozniej juz bedzie mniej wiec spoko, teraz lez w łóżku i sie wygrzewaj jak by cie zatoki wzięły to inhalacje najlepsze jak masz czym zwykla solą fizjologiczna na gardlo mleko z miodem i maselkiem mi tez teraz pomoglo dbaj o siebie i swoje szczęście\nJa już zaczynam bezsenne noce ale pocieszam sie ze juz niedługo\nCześć dziewczyny. Pamiętacie mnie jeszcze ? Dawno niepisalam bo czasu brak a do tego lekka frustracja bo to juz pol roku po odstawieniu tabletek a moje cykle sa tragiczne. Na pierwszy okres czekałam 55 dni na drugi 44 a na trzeci 36 i miałam nadzieje ze ta tendencja malejąca sie utrzyma ale dzisiaj juz 41 dc mam a okresu nie widać. Tylko piersi mnie bolą. Najgorsze to, że na ciąże nie liczę bo jak miałam owulacje to\nMęża w mieście nie było. Teraz jestem na urlopie u moich rodziców z synkiem i tak czekam na ten okres i czekam. Mimo ze na ciąże nie liczę to jak nie przyjdzie okres do niedzieli kiedy wracamy do domu to dla formalności test zrobię chociaż rzygam juz robieniem tych testów. Co miesciac łzy bo sie nie udało.\nHihi bezsenne noce to Ci się kochana zaczynają i długo nie miną Pamiętam jak z synkiem 2 pierwsze miesiące siedziałam nocami i myślałam czy zapałki w oczy nie włożyć bo same leciały. Potem na moje szczeście synuś zaczął przesypiać całe nocki a ja miałam problem bo musiałam kombinować żeby pokarm nie stracić.\nAnn no z krwi robiłam 5 dni temu j był negatyw\nJak do piątku nie dostanę to zrobię sikanego może dla świętego spokoju\nOstatnio edytowane przez mamakai2014 ; 20-09-16 o 12:35\nno właśnie o sikanym mówię, że bym zrobiła :P nawet ostatnio jak odebrałam przesyłkę (10szt.) to sobie zrobiłam jeden, w sumie nie wiem po co :P


60 lat praw miejskich\nOpublikowano: środa, 12, styczeń 2022 09:08\nPieszyce otrzymały prawa miejskie 22 lipca 1962 r. Starania włodarzy o zmianę statusu miejscowości zaczęły się jednak wcześniej, bo już w 1948 r. W 2022 r. obchodzić będziemy 60 lat od tych wydarzeń.\n„Ówczesny przewodniczący Gminnej Rady Narodowej Mieczysław Makieła wystąpił z projektem zwrócenia się do władz zwierzchnich o przyznanie miejscowości statusu miasta. Niestety, cała sprawa z jakichś bliżej nieznanych powodów ugrzęzła w administracji lokalnej. Dopiero rok później, a dokładnie 30 III 1949 r., na mocy uchwały plenarnego posiedzenia GRN w Pieszycach, postanowiono wrócić do zarzuconego pomysłu”. Działanie takie było jeszcze powtarzane w latach późniejszych, jednak bez sukcesu. „Kwestia ta wypłynęła ponownie. Stało się to przy okazji Uchwały Rady Ministrów i Rady Państwa z 24 II 1954 r. w sprawie prac przygotowawczych do powołania Gromadzkich Rad Narodowych. Władze Pieszyc postanowiły skorzystać z okazji i przypomnieć o swoich miejskich aspiracjach. Tym razem złożony 20 III 1954 r. wniosek był bardziej dopracowany i lepiej uargumentowany. Jego autorzy podkreślali, że 85% mieszkańców gminy to ludność miejska i z każdym rokiem odsetek ten rośnie. Starania o prawa miejskie uzasadniane były nie tylko chęcią podniesienia prestiżu miejscowości, ale również względami natury ekonomicznej. Zwracano uwagę, że znaczna część urządzeń komunalnych, budownictwa mieszkaniowego miała charakter małomiasteczkowy. Konieczne były poważne nakłady na remonty budynków, utrzymanie kanalizacji, słowem na inwestycje o charakterze miejskim, podczas gdy Pieszyce traktowane były jako gmina wiejska, otrzymywały z centralnego rozdzielnika subwencje państwowe skrojone na potrzeby wsi. Oczekiwano, że uzyskanie praw miejskich pozwoli na starania o większe wsparcie z kasy państwowej, a przynajmniej na dostosowanie dotacji centralnych do specyfiki terenu. (…).Podobnie jak poprzednio i tym razem nie znamy odpowiedzi władz wojewódzkich, ale możemy się jednak domyślać, że była ona negatywna, skoro sprawa znowu nie została załatwiona po myśli wnioskodawców. Ostatecznie dopiero 22 VII 1962 r. Pieszyce otrzymały status miasta i własny herb”.\n- Pieszyce dziś\nKolejną istotą zmianą była zmiana statusu Gminy Pieszyce z miejskiej na miejsko – wiejską, co nastąpiło w styczniu 2016 r. Na wniosek Burmistrz Pieszyc Doroty Koniecznej – Enozel i przy akceptacji radnych Rady Miejskiej Pieszyc kadencji 2014-2018 rząd zatwierdził zmianę polegającą na tym, że od obecnego miasta odłączone zostały miejscowości Rościszów (z Lasociniem i Podolinem), Kamionki, Piskorzów (z Dorotką) i Bratoszów. W związku z tym wyznaczono teren administracyjny miasta Pieszyce i czterech wcześniej wspomnianych sołectw.\nDlaczego taka zmiana – aby wreszcie określony został charakter wiejskich miejscowości, które nie są już dzielnicą Pieszyc, a odrębnymi wioskami. Dzięki temu gmina Pieszyce może również sięgać po środki zewnętrzne przewidziane dla gmin wiejskich.\n- Dziś Pieszyce to Gmina z jasno wytyczonym kierunkiem, dobrze wykorzystująca swoją szansę w pozyskiwaniu funduszy zewnętrznych oraz z zaangażowanymi samorządowcami - ocenia Dorota Konieczna – Enozel, Burmistrz Miasta i Gminy Pieszyce. – Cieszę się, że odpowiedzialność za gminę coraz bardziej czują też mieszkańcy, chcą się utożsamiać z Pieszycami i budować ich markę. To dla nas ważne, jako dla włodarzy, bo to potwierdza dobrze obrany kierunek.\nGmina z budżetem na poziomie około 40 milionów złotych każdego roku inwestuje w rozwój kolejne miliony. – W samym 2022 r. w planie budżetowym na inwestycje przeznaczonych zostało 11 milionów złotych – mówi burmistrz. – Wraz z pozyskiwanymi funduszami pozycja ta wzrasta i dzięki współpracy z innymi gminami, podmiotami, w ostatnich latach każdego roku na inwestycje przeznaczanych jest kilkanaście milionów złotych. To bardzo dużo. Staramy się nie tylko nadrabiać zaległości – dlatego budujemy kanalizację, ale na bieżąco utrzymywać infrastrukturę – np. remontujemy drogi i optymistycznie patrzymy w przyszłość, planując inwestycje, które przyniosą gminie dochód, stąd zależy nam na budowie całorocznej stacji Wielka Sowa – wylicza burmistrz Pieszyc Dorota Konieczna – Enozel.\n- Obchody jubileuszu\nW trakcie ostatniej sesji z inicjatywy Przewodniczącego Rady Miejskiej Ryszarda Kondrata podjęta została uchwała w sprawie ogłoszenia roku 2022 Rokiem Obchodów Jubileuszu 60-lecia Nadania Praw Miejskich.\n- Niniejszą uchwałą Rada Miejska Pieszyc wyraża szacunek oraz uznanie wszystkim osobom, które poprzez swoją działalność i zaangażowanie przyczyniły się do rozwoju Miasta i Gminy Pieszyce – mówi Przewodniczący Rady Miejskiej Pieszyc – Ryszard Kondrat. – Są to w szczególności nasi poprzednicy - burmistrzowie, radni, pracownicy Urzędu Miasta i Gminy Pieszyce, sołtysi, ale także duchowni oraz nauczyciele kształtujący na przestrzeni lat świadomość, tożsamość oraz kulturalny i cywilizacyjny dorobek mieszkańców Gminy Pieszyce.\nW dokumencie zwraca się również uwagę na zasługi Honorowych Obywateli Gminy Pieszyce, osób zasłużonych, organizacji pozarządowych, strażaków Ochotniczej Straży Pożarnej w Piskorzowie, przedsiębiorców - za wkład i zaangażowanie w rozwój Miasta i Gminy Pieszyce, miast partnerskich oraz mieszkańców za poświęcenie w pracy oraz aktywność i zaangażowanie w życie naszej gminy.\n- Jakie są Pieszyce? W dużej mierze takie, jak sami chcemy je widzieć i jak sami o nie dbamy – zauważa Przewodniczący Rady Miejskiej. – Jestem wdzięczy, że rośnie w mieszkańcach świadomość społeczna, chęć dbania o swoje otoczenie i wspólne dobro. Razem zmieniamy i rozwijamy nasze miasto, bo siłą gminy są jej mieszkańcy.\nDla uczczenia jubileuszu 60-lecia nadania praw miejskich zaplanowanych zostało wiele ciekawych, różnych wydarzeń, aby dotrzeć też do różnych grup mieszkańców. Szczegółowy harmonogram publikujemy na stronie internetowej www.pieszyce.pl. Przygotowane zostało także okazjonalne logo, które przez cały rok będzie towarzyszyło różnym wydarzeniom\nZa: M. Goliński, J. Kęsik, L. Ziątkowski, „Pieszyce od czasów najdawniejszych do końca XX wieku”, Toruń 2002, Wydawnictwo Adam Marszałek\_


Power Woman – cztery żywioły – cztery fundamenty sukcesu\nPoznają różnice między żywiołami.\nPoznają skutków zaniedbania lub zbytniej koncentracji na jednym żywiole.\nZrozumieją rolę fundamentów w budowaniu osobistego szczęścia i zawodowego spełnienia.\nZrozumieją zasady zarządzania żywiołami podczas realizacji celów i zadań w życiu osobistym oraz zawodowym\nProponowany program szkolenia: Power Women\nTwoje cele, marzenia i potrzeby.\nWyznaczania granic i standardów traktowania.\nAsertywność dla kobiet – kiedy jesteś uległa a kiedy agresywna.\nSkrzynka narzędziowa: analiza transakcyjna E.Berna, trójkąt dramatyczny S.Karpmanna, model asertywności, modele coachinowe ustalania celów.\nTwój rozwój i Twoje potrzeby.\nTwoje sprawy i Twoja kontrola na nimi.\nKorzystanie w własnej wiedzy i zasobów.\nKiedy wiesz czego nie wiesz i przez to się blokujesz.\nSkrzynka narzędziowa: krąg wpływu, modele coachingowe, praca z zasobami, C5 itp.\nModuł IV. Power Women – Żywioł Zmysłowości\nMądrość ciała czyli jak słuchać jego potrzeb by zachować zdrowie i energię do działania?\nŚwiadome wykorzystywanie zmysłów do relaksacji i budowania odporności psychicznej.\nSkrzynka narzędziowa: mindfullness, uważność, aromaterapia, zdrowie jedzenie, muzykoterapia, mind-body bringing, automasaż, TRE, Wim Hoff itp.\nModuł IV. Power Women – Żywioł Radości\nJak realizować swoje pasje, marzenia, zwiększać w sobie siłę i motywację do działania?\nSkrzynka narzędziowa: psychoneuroimunoligia, wehikuł czasu, strategia Vonneguta, słodka cytryna, neutralizacja wampirów, stymulowanie endorfin itp.\nJak dbać o równowagę między żywiołami?


Wiadomości: I liga M: Dwukrotny mistrz Europy w Kęczaninie?\nStrona Główna > Aktualności > I liga mężczyzn > I liga M: Dwukrotny mistrz Europy w Kęczaninie?\nI liga M: Dwukrotny mistrz Europy w Kęczaninie?\nWszystko wskazuje, że nowym zawodnikiem I-ligowego Kęczanina Kęty zostanie Piotr Janiak. Siatkarz, który wraz z Dawidem Popkiem wygrał inauguracyjny turniej siatkówki plażowej Plaża Open w Kętach, miałby wzmocnić przyjęcie w kęckim klubie.\n– Już teraz jesteśmy dogadani z Piotrem Janiakiem, ale brakuje jeszcze jego podpisu na umowie. Natomiast normalną koleją rzeczy jest, że prowadzimy także rozmowy z innymi zawodnikami – informuje Marek Błasiak, prezes kęckiego klubu.\nPotwierdził to także sam zawodnik na konferencji prasowej przed turniejem Orlen Beach Volley Tour 2013 w Krakowie. Zapytany o swoje plany w nowym sezonie i klub, w którym grał w ubiegłym [KS Milicz – przyp. red.] powiedział: – Już w nim nie zagram, przenoszę się do Kęczanina.\nPiotr Janiak (198 cm), który urodził się 9 września 1988 roku, swoją przygodę z siatkówką zaczynał w Ozorkowie, w miejscowym I-ligowym zespole Bzury. Kibicom znany jest przede wszystkim z turniejów piłki plażowej, gdzie święcił swoje największe sukcesy m.in. mistrzostwo i wicemistrzostwo Polski oraz akademickie medale mistrzostw Europy (w tym dwa złote zdobyte w Kazaniu i Maladze oraz srebrny zdobyty w hiszpańskiej Cordobie), a także siódme miejsce na akademickich mistrzostwach świata w Brazylii.\nSiatkarza można spotkać jednak również w hali. W sezonie 2012/2013 był zawodnikiem KS-u Milicz, drużyny która zajęła drugie miejsce w turnieju finałowym i uzyskała awans do I ligi. Rok wcześniej był natomiast zawodnikiem AZS-u UAM Poznań – drużyny, z którą uczestniczył w Turnieju Mistrzów II lig w Kętach. Poznaniacy nie awansowali wtedy w sportowej walce do I ligi, zajmując trzecie miejsce w turnieju za Kęczaninem i Czarnymi Radom. Janiak został jednak wybrany najlepszym zawodnikiem poznańskiej drużyny.\nOd piątku do niedzieli (21-23 czerwca) siatkarz uczestniczył we wspomnianym wyżej, mocno obsadzonym turnieju plażówki z cyklu Orlen Beach Volley Tour 2013 w Krakowie z pulą nagród w wysokości 20 tys. złotych. Ostatecznie para Janiak/Popek zajęła czwarte miejsce.\nRozegranie: Kacper Popik\nW barwach UMKS-u nie zobaczymy natomiast w nowym sezonie: Marcina Mierzejewskiego (Banimex Będzin), Stanisława Wawrzyńczyka (SK Posojilnica Aich/Dob – Austria), Igora Walczykowskiego (MCKiS Jaworzno), Marka Wawrzyniaka (Czarni Wirex Rząśnia) i Macieja Fijałka, który wybrał ofertę beniaminka PlusLigi – BBTS-u Bielsko-Biała.


Postępowanie o udzielenie zamówienia klasycznego w trybie podstawowym na Przebudowę drogi gminnej w miejscowości Leontyna gmina Jakubów - Przetargi.eGospodarka.pl\neGospodarka.pl › Przetargi\t› Przetargi Jakubów\t› Postępowanie o udzielenie zamówienia klasycznego w trybie podstawowym na Przebudowę drogi gminnej w miejscowości Leontyna gmina Jakubów\nNazwa: Gmina Jakubów\nAdres: Mińska 15, 05-306 Jakubów\n1.2.) Nazwa zamawiającego: Gmina Jakubów\n1.4) Krajowy Numer Identyfikacyjny: REGON 711582718\n1.5.1.) Ulica: Mińska 15\n1.5.2.) Miejscowość: Jakubów\n1.5.3.) Kod pocztowy: 05-306\n1.5.7.) Numer telefonu: 257579190\n1.5.8.) Numer faksu: 257579190\n1.5.9.) Adres poczty elektronicznej: sekretariat@jakubow.pl\n1.5.10.) Adres strony internetowej zamawiającego: www.jakubow.pl\n2.4.) Identyfikator postępowania: ocds-148610-9bd92dd7-5a5a-11eb-86b1-a64936a8669f\n2.5.) Numer ogłoszenia: 2021/BZP 00001596\n2.9.) Numer planu postępowań w BZP: 2021/BZP 00000669/01/P\n1.1.4 Przebudowa drogi gminnej w msc.Leontyna gm. Jakubów\n3.6.) Wymagania techniczne i organizacyjne dotyczące korespondencji elektronicznej: 1. W niniejszym postępowaniu komunikacja między Zamawiającym a Wykonawcami odbywa się przy użyciu mini portalu https://miniportal.uzp.gov.pl, ePUAPu https://epuap.gov.pl/wps/portal, oraz poczty elektronicznej email: sekretariat@jakubow.pl lub a.wolszczak@jakubow.pl (przy czym ten sposób komunikacji nie jest właściwy dla oferty oraz dokumentów składanych wraz z ofertą)2. Wykonawca zamierzający wziąć udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego musi posiadać konto na ePUAP. Wykonawca posiadający konto na ePUAP ma dostęp do formularzy: złożenia, zmiany, wycofania oferty lub wniosku oraz do formularza do komunikacji.3. Wymagania techniczne i organizacyjne, wysyłanie i odbieranie dokumentów elektronicznych, elektronicznych kopii dokumentów i oświadczeń oraz informacji przekazywanych przy ich użyciu opisane zostały w Regulaminie korzystania z miniPortalu oraz Regulaminu ePUAP.4. Maksymalny rozmiar plików przesyłanych za pośrednictwem dedykowanych formularzy do złożenia, zmiany, wycofania oferty lub wniosku oraz do komunikacji wynosi 150 MB.5. Za datę przekazania oferty, zawiadomień, dokumentów elektronicznych, oświadczeń lub elektronicznych kopii dokumentów lub oświadczeń oraz innych informacji przyjmuje się datę ich przekazania na ePUAP.6. Identyfikator postępowania i klucz publiczny dla danego postępowania o udzielenie zamówienia dostępne są na Liście wszystkich postępowań na miniPortalu.7. We wszelkiej korespondencji związanej z niniejszym postępowaniem Zamawiający i Wykonawcy posługują się nr ogłoszenia (BZP, TED lub ID postępowania).\n3.15.) RODO (obowiązek informacyjny): Oświadczenie RODO\n4.1.2.) Numer referencyjny: BiF.271.2.2021.AW\n1. Przedmiotem zamówienia jest: Przebudowa drogi gminnej w miejscowości Leontyna, gmina Jakubów. Roboty budowlane muszą być wykonane zgodnie z:a. dokumentacją projektową,b. Szczegółową Specyfikacją Techniczną,c. przedmiarem robót,d. obowiązującymi przepisamie. normami oraz zasadami wiedzy technicznej i sztuki budowlanej.Obmiary robót zawarte w przedmiarze mają wyłącznie charakter informacyjny (pomocniczy). Dla potrzeb wyceny i późniejszej realizacji udostępniana dokumentacja techniczna j.w. opisująca przedmiot zamówienia musi być przez Wykonawcę rozpatrywana łącznie. Wykonawca zobowiązany jest do kompleksowego zrealizowania zamówienia w zakresie wszystkich prac wynikających z w/w dokumentacji technicznej. Wykonawca zobowiązany jest przewidzieć wszystkie niezbędne koszty i prace do kompleksowego zrealizowania zamówienia wynikające wprost z dokumentacji technicznej, SWZ, jak również koszty w nich ujęte, bez których nie można wykonać zamówienia lub przystąpić do użytkowania. o Wykonawca ma obowiązek zapoznać się dokładanie z w/w dokumentacją oraz całą SWZ wraz z jej załącznikami,o zaleca się, aby przed sporządzeniem oferty Wykonawca zapoznał się z miejscem przyszłych robót budowlanych, o wymagana jest należyta staranność przy realizacji zamówienia.Zakres robót objętych SSTUstalenia zawarte w niniejszej specyfikacji dotyczą zasad prowadzenia robót związanych z przebudową drogi gminnej w miejscowości Leontyna, gmina Jakubów.Zakres stosowania dotyczy wszystkich czynności umożliwiających i mających na celu przebudowę drogi gminnej w miejscowości Leontyna, gmina Jakubów.Przedmiotem inwestycji są roboty polegające na przebudowie jezdni. Powierzchnie obliczone w granicach opracowania wynoszą:o Powierzchnia jezdni - 2 764,00 m2o Powierzchnia poboczy - 500,00 m2W ramach zadania należy wykonać:o roboty przygotowawczeo roboty związane z przebudową jezdnio roboty odwodnienioweo roboty wykończeniowe2. Zamawiający wymaga od Wykonawcy udzielenia gwarancji jakości na zrealizowany przedmiot Zamówienia - 36 miesięcy. Okres gwarancji liczony będzie od dnia odebrania przez Zamawiającego robót budowlanych i podpisania bez uwag protokołu odbioru końcowego przedmiotu zamówienia.3. Zamawiający stosownie do art. 95 ust. 1 ustawy Pzp, określa obowiązek zatrudnienia na podstawie stosunku pracy osób wykonujących następujące czynności w zakresie realizacji zamówienia tj: kierowanie pojazdami, układanie masy bitumicznej jeżeli wykonywanie tych czynności będzie w przypadku danego wykonawcy polegało na wykonywaniu pracy w rozumieniu przepisów art.22 § 1 kodeksu pracy. Wykonawca jest zobowiązany do złożenia w dniu zawarcia umowy oświadczenia potwierdzającego zatrudnienie pracowników, o których mowa powyżej , na podstawie art.22 § 1 Kodeksu Pracy.4. Wykonawca, w terminie do 7 dni od dnia zawarcia umowy, przedstawi Zamawiającemu wykaz osób biorących udział w realizacji zamówienia wraz ze wskazaniem czynności, jakie osoby te będą wykonywać oraz informacją o sposobie zatrudnienia tych osób.5. Wykonawca zobowiązany jest do informowania Zamawiającego o każdym przypadku zmiany osób wykonujących czynności wymienione w ust. 4 lub zmiany sposobu zatrudnienia tych osób, nie później niż w terminie 7 dni od dokonania takiej zmiany. 6. Każdorazowa zmiana wykazu osób o którym mowa w ust. 4 nie wymaga aneksu do niniejszej umowy. 7. Zamawiający zastrzega sobie prawo do kontrolowania wypełniania przez Wykonawcę obowiązku, którym mowa w ust. 3, na miejscu realizacji zamówienia w celu weryfikacji czy osoby wykonujące czynności przy realizacji zamówienia są osobami wskazanymi przez wykonawcę w wykazie o którym mowa w ust. 4. Podczas kontroli osoby oddelegowane przez Wykonawcę zobowiązane są do podania imienia i nazwiska wyznaczonemu pracownikowi Zamawiającego. W razie odmowy podania danych umożliwiających identyfikację osób wykonujących zamówienie, Zamawiający wzywa Wykonawcę do pisemnego oświadczenia wskazującego dane osób, które odmówiły podania imienia i nazwiska podczas Kontroli Zamawiającego.8. Zamawiający ma prawo zwrócić się do Państwowej Inspekcji Pracy o wykonanie czynności w ramach ustawowych kompetencji w celu sprawdzenia/kontroli zatrudnienia przez zatrudnienia przez Wykonawcę lub przez Podwykonawcę osób na umowę o pracę przy czynnościach o których mowa w ust. 19. W przypadku niewywiązania się z obowiązków, o których mowa w ust. 1-3, Wykonawca zobowiązany będzie do zapłaty kary, o których mowa odpowiednio w niniejszej umowie.10. Obowiązek ten dotyczy także podwykonawców - wykonawca zobowiązany jest zawrzeć w każdej umowie o podwykonawstwo stosowne zapisy zobowiązujące podwykonawców do zatrudnienia na umowę o pracę osób wykonujących wskazane czynności.\n4.3.1.) Sposób oceny ofert: 1. Wykonawca zobowiązany jest do wypełnienia formularza ofertowego (załącznika do SWZ) podania ceny oferty - kwotę brutto w złotych polskich. 2. Zamawiający nie dopuszcza rozliczeń w walutach obcych.3. Cena winna być zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku. Zaokrąglenia należy dokonywać zgodnie z regułą matematyczną (zasada zaokrąglenia - poniżej 5 należy końcówkę pominąć, powyżej i równe 5 należy zaokrąglić w górę).4. Cena musi być podana cyfrowo i słownie, z wyodrębnieniem należnego VAT. Cena podana w ofercie powinna obejmować wszystkie koszty i składniki związane z wykonaniem zamówienia, przy zastosowaniu należnego VAT.5. Prawidłowe ustalenie VAT należy do obowiązku Wykonawcy.6. Cena oferty powinna być obliczona przez Wykonawcę na podstawie szczegółowego opisu przedmiotu zamówienia z uwzględnieniem wytycznych określonych w niniejszej SWZ.7. Cena oferty musi zawierać wszelkie koszty niezbędne do zrealizowania zamówienia, wynikające wprost z opisu przedmiotu zamówienia, jak również w nim nieujęte, a bez których nie można wykonać zamówienia tj. koszty organizacji, obsługi, ubezpieczenia i innych wynikających z umowy.8. Wykonawcy przysługiwać będzie wynagrodzenie zgodnie ze złożoną ofertą. 9. Zaleca się Wykonawcom sprawdzenie w terenie warunków wykonania zamówienia w celu zminimalizowania ryzyka związanego z faktycznym rozmiarem prac niezbędnych do wykonania zamówienia.10. Zamawiający nie przewiduje udzielenia zaliczek na poczet wykonania zamówienia.11. Jeżeli złożono ofertę, której wybór prowadziłby do powstania obowiązku podatkowego Zamawiającego zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług w zakresie dotyczącym wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, Zamawiający w celu oceny takiej oferty dolicza do przedstawionej w niej ceny podatek od towarów i usług, który miałby obowiązek wpłacić zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wykonawca, składając ofertę, informuje Zamawiającego, czy wybór oferty będzie prowadzić do powstania u Zamawiającego obowiązku podatkowego, wskazując nazwę (rodzaj) usług, których świadczenie będzie prowadzić do jego powstania oraz wskazując ich wartość bez kwoty podatku. W takim przypadku Wykonawca sporządzi stosowne oświadczenie. Jeżeli Wykonawca nie złoży żadnego oświadczenia w tym zakresie Zamawiający uzna, że wybór oferty Wykonawcy nie będzie prowadził do powstania obowiązku podatkowego Zamawiającego.12. W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawcy wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści za wyjątkiem omyłek pisarskich i rachunkowych. 13. Zamawiający poprawia w tekście oferty oczywiste omyłki pisarskie oraz oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek, inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona.\n1. O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy:o nie podlegają wykluczeniu na podstawie art. 108 ust. 1 Pzp.o spełniają warunki udziału w postępowaniu określone przez zamawiającego w ogłoszeniu o zamówieniu i SWZ;\n1. Dokument potwierdzający, że wykonawca jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia w wysokości nie mniejszej niż 350 000,00 zł 2. Wykaz robót budowlanych wykonanych nie wcześniej niż w okresie ostatnich 5 lat, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, wraz z podaniem ich rodzaju, wartości, daty, miejsca wykonania oraz podmiotów, na rzecz których roboty te zostały wykonane, z załączeniem dowodów określających czy te roboty budowlane zostały wykonane należycie, przy czym dowodami, o których mowa, są referencje bądź inne dokumenty sporządzone przez podmiot, na rzecz którego roboty budowlane zostały wykonywane, a jeżeli wykonawca z przyczyn niezależnych od niego nie jest w stanie uzyskać tych dokumentów - inne dokumenty.W tym celu należy wykazać, iż Wykonawca wykonał co najmniej dwie roboty budowlane odpowiadające swoim rodzajem robotom budowlanym stanowiącym przedmiot zamówienia tj. budowa, przebudowa, modernizacja, remont dróg bitumicznych o wartości co najmniej 300 000,00 zł każda.3.Wykaz osób, skierowanych przez wykonawcę do realizacji zamówienia publicznego, w szczególności odpowiedzialnych za świadczenie usług, kontrolę jakości lub kierowanie robotami budowlanymi, wraz z informacjami na temat ich kwalifikacji zawodowych, uprawnień, doświadczenia i wykształcenia niezbędnych do wykonania zamówienia publicznego, a także zakresu wykonywanych przez nie czynności oraz informacją o podstawie do dysponowania tymi osobami.W tym celu należy wykazać, iż Wykonawca dysponuje lub będzie dysponował co najmniej jedną osobą posiadającą uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w specjalności drogowej lub odpowiadające im uprawnienia wydane na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów prawa oraz przynależącym do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.\n1.Oświadczenie Wykonawcy na podstawie art. 125 ust.12.Oświadczenie Wykonawcy, w zakresie art. 108 ust.1 pkt 5 ustawy, o braku przynależności do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2020 r poz. 1076 i 1086), z innym wykonawcą, który złożył odrębną ofertę, ofertę częściową lub wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, albo oświadczenia o przynależności do tej samej grupy kapitałowej wraz z dokumentami lub informacjami potwierdzającymi przygotowanie oferty, oferty częściowej lub wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu niezależnie od innego wykonawcy należącego do tej samej grupy kapitałowej,3.Odpis lub informacja z Krajowego Rejestru Sądowego lub z centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej, w zakresie art.109 ust.1 pkt.4 ustawy jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru lub ewidencji, 4.Zaświadczenie właściwego naczelnika urzędu skarbowego potwierdzającego, że wykonawca nie zalega z opłacaniem podatków i opłat, w zakresie art.109 ust.1 pkt. 1 ustawy, wystawionego nie wcześniej niż 3 miesiące przed jego złożeniem, a w przypadku zalegania z opłacaniem podatków lub opłat wraz z zaświadczeniem Wykonawca składa dokument potwierdzający, że odpowiednio przed upływem terminu składania ofert dokonał płatności należnych podatków lub opłat wraz z odsetkami lub grzywnami lub zawarł wiążące porozumienie w sprawie spłat tych należności;5.Zaświadczenie albo inny dokument właściwego oddziału regionalnego lub właściwej terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego potwierdzającego, że wykonawca nie zalega z opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, w zakresie art.109 ust.1 pkt.1 ustawy, wystawionego nie wcześniej niż 3 miesiące przed jego złożeniem, a w przypadku zalegania z opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne wraz z zaświadczeniem Wykonawca składa dokument potwierdzający, że odpowiednio przed upływem terminu składania ofert dokonał płatności należnych składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne wraz z odsetkami lub grzywnami lub zawarł wiążące porozumienie w sprawie spłat tych należności;\n1. Wypełniony formularz oferty, załącznik do niniejszej specyfikacji2. Oświadczenia Wykonawcy o spełnieniu warunków udziału w postępowaniu oraz o braku podstaw wykluczenia z postępowania na podstawie ustawy prawo zamówień publicznych - Załączniki do niniejszej specyfikacji;3. W przypadku wspólnego ubiegania się o zamówienie przez Wykonawców oświadczenia składa każdy z wykonawców. 4. Zobowiązanie podmiotu udostępniającego zasoby do oddania mu do dyspozycji niezbędnych zasobów na potrzeby realizacji zamówienia lub inny podmiotowy środek dowodowy potwierdzający, że wykonawca realizując zamówienie, będzie dysponował niezbędnymi zasobami tych podmiotów (jeżeli dotyczy) oraz oświadczenia o spełnieniu warunków udziału w postępowaniu oraz o braku podstaw wykluczenia z postępowania 5. Wykaz podwykonawców, w przypadku gdy wykonawca powierzy część zamówienia podwykonawcom. Wykonawca, który zamierza powierzyć wykonanie części zamówienia podwykonawcom, w celu wykazania braku istnienia wobec nich podstaw wykluczenia z udziału w postępowaniu, przedstawia oświadczenie o niepodleganiu wykluczenia. 6. Oświadczenie RODO.7. Kosztorys ofertowy.\n1. Wykonawcy mogą wspólnie ubiegać się o udzielenie zamówienia. W przypadku składania oferty wspólnie Wykonawcy ustanawiają Pełnomocnika, który będzie upoważniony do:o reprezentowania ich w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lubo reprezentowania ich w postępowaniu i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego w ich imieniu.2. W przypadku wspólnego ubiegania się o zamówienie przez Wykonawców oświadczenia składa każdy z wykonawców. Dokumenty te potwierdzają spełnianie warunków udziału w postępowaniu oraz brak podstaw wykluczenia w zakresie, w jakim każdy z wykonawców wykazuje spełnianie warunków udziału w postępowaniu .3. Wykonawca, w przypadku polegania na zdolnościach lub sytuacji podmiotów udostępniających zasoby, przedstawia, wraz z oświadczeniem , także oświadczenie podmiotu udostępniającego zasoby, potwierdzające brak podstaw wykluczenia tego podmiotu oraz odpowiednio spełnienie warunków udziału w postępowaniu, w zakresie, w jakim wykonawca powołuje się na jego zasoby.4. Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia , w odniesieniu do warunków dotyczących wykształcenia, kwalifikacji zawodowych lub doświadczenia, mogą polegać na zdolnościach tych z wykonawców, którzy wykonują roboty budowlane, do realizacji których te zdolności są wymagane. 5. W przypadku, o którym mowa w ust.4 dołączają do oferty oświadczenie, z którego wynika, które roboty budowlane wykonają poszczególni wykonawcy.\n1. Zamawiający przewiduje możliwość zmiany zawartej umowy w stosunku do treści wybranej oferty w zakresie uregulowanym w art. 454 - 455 ustawy prawo zamówień publicznych oraz wskazanym we wzorze umowy stanowiącym załącznik do SWZ.2. Zamawiający przewiduje zmiany w wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy, w przypadku zmiany stawki podatku od towarów i usług, jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania zamówienia przez wykonawcę.3. Zamawiający dopuszcza możliwość zmiany ustaleń zawartej umowy w zakresie:1) Terminu zakończenia realizacji robót na uzasadniony wniosek Wykonawcy pod warunkiem, że zmiana ta nie wynika z winy Wykonawcy oraz których Wykonawca nie mógł przewidzieć na etapie składania oferty2) zmiany kierownika budowy na innego spełniającego wymagania określone w niniejszej SIWZ - w uzasadnionym przypadku;3) innych istotnych zmian wynikających ze zmiany przepisów prawa, jeżeli będą miały wpływ na przedmiot zamówienia.4. W trakcie trwania umowy Wykonawca zobowiązuje się do pisemnego powiadamiania Zmawiającego o zmianie siedziby lub nazwy firmy, zmianie osób reprezentujących, ogłoszeniu upadłości, ogłoszeniu likwidacji, zawieszenia działalności, wszczęcia postępowania układowego, w którym uczestniczy Wykonawca.\n8.1.) Termin składania ofert: 2021-02-04 11:00\n8.2.) Miejsce składania ofert: 1. Ofertę wraz z dokumentami, opatrzonymi kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub w postaci elektronicznej opatrzonej podpisem zaufanym lub podpisem osobistym o których mowa w rozdziale X pkt. 1 należy złożyć za pośrednictwem Formularza do złożenia oferty dostępnego na ePUAP i udostępnionych również na miniPortalu.\nW toku postępowania o udzielenie zamówienia Wykonawcom przysługują środki ochrony prawnej przewidziane w Dziale IX ustawy Prawo zamówień publicznych.\nINNE PRZETARGI JAKUBÓW\nwięcej: przetargi JAKUBÓW »\nModernizacja nawierzchni drogi na os. Chrobrego dz. Nr 140/32, 136/1 i Sobieskiego dz. Nr 296 w Szprotawie\nModernizacja drogi ul. Parkowa w Serbach\nRozbudowa drogi gminnej nr 250715W Łyse - Dudy Puszczańskie od km 0+000,00 do km 2+226,50\nPrzebudowa drogi gminnej Nr 100448F na odcinku od miejscowości Dobrzęcin w kierunku drogi wojewódzkiej Nr 279 relacji Czerwieńsk - Wysokie


CHROM FORTE z zieloną herbatą na odchudzanie + Garcina cambogia + L-karnitin, wzbogacony witaminą B6.\nKwas hydroksycytrynowy (HCA) pozyskiwany z owoców rośliny Garcina cambogia zmniejsza apetyt, oraz hamuję przemianę węglowodanów w tłuszcze.\nChrom bierze udział w procesach regulacji stężenia cukru we krwi oraz wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego organizmy. Przyswajanie chromu wspomaga obecność witaminy B6.\nZielona herbat wspomaga trawienie i redukcję tkanki tłuszczowej. Może wykazywać działanie antyoksydacyjne.\nChrom forte z zieloną herbatą:\n- hamuje przemianę węglowodanów w tłuszcze,\n- reguluje poziom stężenia cukru we krwi,\n- pomaga w utrzymaniu dobrej kondycji podczas diety.\nTabletki są łatwe do połykania a ich zażywanie nie jest uciążliwe.\nW opakowaniu znajduje się 30 tabletek, które starczają na 15 dni.\nObecnie jestem cały czas na diecie, gdyż planuję zrzucić naprawdę sporo kilogramów. Podczas odchudzania sięgam po różne suplementy a przyjaciółka poleciła mi właśnie chrom, który w jej przypadku likwidował apetyt na słodkości. Bardzo się ucieszyłam dowiadują się, że mogę ten produkt przetestować, jest to nowość w ofercie firmy GorVita.\nNiestety nie mogę powiedzieć czy sam suplement przyczynił się do spadku na wadze, ale na pewno w dużej mierze mi w tym pomógł.\nDzięki temu suplementowi bez problemu przeczekiwałam przerwy między posiłki i przestałam tuż po śniadaniu myśleć o porze obiadowej :). Wcześniej łykając inne suplementy zdarzały mi się krytyczne momenty w których miałam ochotę sięgnąć chociażby po kostkę czekolady, przez 15 dni mojej przygody z Chromem Forte taka sytuacja nie miała miejsca.\nPrzez dosyć małe posiłki popołudniami zdarzało mi się być okropnie zmęczoną i senną - podczas stosowania tego suplementu te dolegliwości również ustąpiły.\nKażdy dzień z tym produktem był dla mnie niespodzianką.\nWydaje mi się, że Chrom Forte jest świetnym suplementem szczególnie na początku stosowania diety odchudzającej, gdyż zmniejszając apetyt pozwala lżej przetrwać te najtrudniejsze, pierwsze dni.\nPo raz kolejny nie zawiodłam się na produkcie od tej firmy, dlatego zachęcam Was do zapoznania się z ofertą Gorvity. Jak już Wam wcześniej pisałam jestem pod wrażeniem tego jak strona gorvita.com.pl się odmieniła, teraz wygląda dużo lepiej, przejrzyściej i bardziej przyjaźnie :).\nRossnett 26 grudnia 2012 19:09\nnie znam, zapraszam na swoj blog :)\nSklep z herbatą 17 stycznia 2013 10:31\nNiestety suplementy to nie wszystko, rzekłbym nawet, że tylko szczegół jeśli chodzi o zrzucenie zbędnych kilogramów. Bez zmiany stylu życia i żywienia w dłuższym terminie to nie wystarczy.\nMimo wszystko warto się wspomagać nawet jeśli efekt był tylko placebo.


(30. 8. 1884, Štítina, powiat opawski – 11. 4. 1968, Praga)\nksiądz katolicki, profesor języka i literatury starosłowiańskiej, krytyk literacki, historyk\nUrodził się w rodzinie mistrza kołodziejstwa, Františka Vašicy i jego żony, Marianny (z domu Glabazňovej). Młody Josef był jednym z pięciorga dzieci z drugiego małżeństwa jego ojca. Miał cztery rodzone siostry, ale w rodzinie wychowywały się również dzieci z wcześniejszych związków małżeńskich obojga rodziców. Mimo że ojciec zarabiał na życie jako rzemieślnik, w wolnych chwilach grał na skrzypcach, klarnecie oraz na kontrabasie. Muzykowaniu poświęcał znaczną część swojego czasu wolnego.\nPrzy tej czynności zapoznał się między innymi również z dyrektorem opawskiego gimnazjum, Vincencem Praskem, znaczącym śląskim działaczem narodowym. To właśnie on pomagał później młodemu Josefowi na początku jego studiów. Kiedy Josef Vašica zdał maturę na czeskim gimnazjum (tzw. Matiční gymnázium) w Opawie, cała rodzina razem z dziećmi przeprowadziła się w 1902 roku do Klimkovic. Rolę przy podejmowaniu tej decyzji odegrał również fakt, że jego stryj, Monsignore Eustach Glabazňa, był wówczas w Klimkovicach proboszczem i dziekanem. Prawdopodobnie także pod jego wpływem Vašica podjął decyzję o studiowaniu teologii na Wydziale Teologii uniwersytetu w Ołomuńcu. Wkrótce po tym, kiedy po ukończeniu studiów, 31 grudnia 1906 r., został wyświęcony na księdza, przeniósł się jako prefekt na Gimnazjum Arcybiskupie w Kroměříľu. W latach 1907 do 1911 studiował filologię słowiańską na uniwersytecie wiedeńskim. W roku 1911 uzyskał tam tytuł doktora filozofii z aprobacją profesora uniwersyteckiego. Następnie zaczął uczyć języka czeskiego na Gimnazjum Arcybiskupim w Kroměříľu. W międzyczasie minęła pierwsza wojna światowa i powstała Republika Czechosłowacka. W roku 1919 habilitował się na docenta z dziedziny język i literatura starosłowiańska, wtedy już na Cyrylo-Metodiańskim Wydziale Teologii w Ołomuńcu. Od 30 lipca 1928 r. był tutaj profesorem zwyczajnym z tej dziedziny. Na wydziale pracował aż do roku 1937, kiedy to przeniósł się na Wydział Teologii Uniwersytetu Karola w Pradze. Został wybrany członkiem Czeskiej Akademii Nauk i Sztuki. Jego późniejsza działalność pedagogiczna została jednak przerwana na skutek zamknięcia czeskich szkół wyższych w trakcie okupacji niemieckiej, a następnie, po krótkim powojennym intermezzu, na skutek ponownego zlikwidowania wydziału teologii w roku 1950. W pełni poświęcił się zatem pracy naukowej w dziedzinie języka starosłowiańskiego, liturgii i piśmiennictwa starosłowiańskiego.\nDziałalność naukowa profesora Vašicy była niezwykle szeroka. Wiele czasu i wysiłku poświęcił na studiowanie czeskiej literatury barokowej. Publikował w szeregu specjalistycznych czasopism i utrzymywał kontakty naukowe z wieloma osobistościami tej epoki. Bogata była również jego działalność jako tłumacza. Tłumaczył teksty z języka starosłowiańskiego, łacińskiego, rosyjskiego i francuskiego. Swój dorobek naukowy zebrał na schyłku życia w cennej publikacji „Literární památky epochy velkomoravské 863-885” („Zabytki literackie z epoki wielkomorawskiej 863-885”), (Praga 1966). Aż do swojej śmierci w roku 1968 aktywnie pracował w redakcji Słownika języka starosłowiańskiego, na potrzeby którego przygotował i na nowo zinterpretował w szczególności zabytki prawnicze. Za swoje zasługi naukowe został przez kościół mianowany papieskim kapelanem.\nKiedy umarł, Praga pożegnała go 17 kwietnia 1968 r. w kościele św. Salwatora. Następnego dnia zgodnie z własnym życzeniem pochowano go na starym cmentarzu v Klimkovicach, po boku jego wuja, księdza E. Glabazni. Później, w związku z likwidacją tego starego cmentarza, za zgodą arcybiskupa ołomunieckiego, Monsignore Jana Graubnera, podjęto decyzję o ekshumowaniu jego szczątków z grobu w Klimkovicach i o ich przewiezieniu na Velehrad, gdzie, po uroczystości ku jego czci, zostały one złożone w grobowcu jezuitów na tutejszym cmentarzu. Ekshumacja jego szczątków, uroczystości pochwalne i kościelne miały miejsce w kościele parafialnym św. Katarzyny w Klimkovicach dnia 16 kwietnia 1993 r.\nNeuwirth Vladimír – Profesor Josef Vašica (Profesor Josef Vašica), Ołomuniec 1994\nŠkarka Antonín – Slezský sborník (Almanach śląski), 1949 rocznik 47\nMálková I., Urbanová S. a kol.: Literární slovník Moravy a Slezska (Słownik literacki Moraw i Śląska), Votobia Ołomuniec, 2001


W Lublinie trwa Kiermasz Ogrodniczy Eden : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nW Lublinie trwa Kiermasz Ogrodniczy Eden 15:56 25-04-2015\nDziś i jutro w Lublinie w hali Tagów Lublin odbywa się Kiermasz Ogrodniczy Eden. Imprezie towarzyszą Targi Styl 50+ Oferta dla Dojrzałych i Seniorów oraz Kiermasz Zdrowie i Uroda.\nW sobotę i niedzielę w Lublinie odbywa się Kiermasz Ogrodniczy Eden oraz Targi Styl 50+ Oferta dla Dojrzałych i Seniorów oraz Kiermasz Zdrowie i Uroda. Zwiedzający mają możliwość skorzystania z porad profesjonalistów oraz poznania najnowszych trendów w ogrodnictwie. Bogato wyposażone stoiska oraz przystępne ceny umożliwią zakup wyjątkowych roślin, a także niezbędnych akcesoriów i artykułów ogrodniczych.\nW tym samym czasie w Targach Lublin odbywa się Kiermasz Zdrowie i Uroda oraz Targi Styl 50+.\nKiermasz Zdrowie i Uroda – to okazja by zadbać o swoje zdrowie i zrobić EKO zakupy. Podczas dwóch dni kiermaszu będzie możliwość skorzystania z porad dietetyków, bioenergoterapeutów, zielarzy i kręgarzy oraz kosmetyczek. W jednym miejscu pojawią się: stoiska ze sprzętem medycyny estetycznej, suplementy diety, kosmetyki naturalne, rękodzieło i produkty regionalne.\nStyl 50+ to oferta dla dojrzałych i seniorów, która charakteryzuje się szerokim wachlarzem prezentacji, wykładów i zajęć aktywizujących osoby dojrzałe i starsze, wśród których każdy znajdzie coś dla siebie. Dojrzali i Seniorzy będą mogli aktywnie wziąć udział w wydarzeniu, uczestnicząc w wielu warsztatach oraz zapoznać się z coraz większą i różnorodną ofertą produktów i usług przeznaczonych właśnie dla nich.\nkiermasz ogrodniczy eden\nCiężarówka wypadła z drogi. Utrudnienia na trasie Bełżyce – Borzechów\nApel o pomoc dla rodzin poszkodowanych w pożarze kamienicy przy ul. Lubartowskiej\nZderzenie dwóch aut na ulicy Dzierżawnej. Sprawca porzucił pojazd i uciekł pieszo


Nadzwyczajne spotkanie Forum....\nDnia 19.03.2010r. odbyło się nadzwyczajne spotkanie Forum Samorządowego Szkół Powiatu Tczewskiego z włodarzami miasta Tczewa :\nPrezydentem Zenonem Odya\nWiceprezydentem Zenonem Drewą\nStarostą Witoldem Sosnowskim\nWicestarostą Adamem Krucharkiem\noraz Przedstawicielami Tczewskiego Centrum Kultury i Sztuki .\nMłodzież szkół powiatu tczewskiego przybyła wraz z opiekunami samorządów szkolnych na spotkanie z włodarzami miasta i powiatu. W pierwszej części spotkania podsumowano realizację inicjatyw Forum. Ostatnią akcją było przeprowadzenie zbiórki funduszy na pomoc dla dzieci poszkodowanych w tragedii na Haiti.\nNastępnie młodzież zadawała pytania przedstawicielom władz miasta i powiatu. Prezydent Zenon Odya wyczerpująco omówił próbę rozwiązania problemu dotyczącego zniżek biletowych dla młodzieży spoza Tczewa. Starosta Witold Sosnowski mówił o czekających mieszkańców miasta utrudnieniach komunikacyjnych, natomiast przedstawicielki Centrum Kultury i Sztuki mówiły o propozycji obchodów Dni Młodzieży w Tczewie.\nDyskusja była burzliwa, a atmosfera miła. Młodzież otrzymała odpowiedzi na wiele nurtujących ją pytań.\nBankiet Politechnika Gdańska...\nMłodzież dla Haiti!...\nForum Młodzieży Powiatu Tczewskiego zainicjowało w lutym 2010 roku akcję pomocy dla dzieci poszkodowanych w trzęsieniu ziemi na Haiti. Do pracy nad pozyskiwaniem funduszy przystąpiła młodzież szkół ponad gimnazjalnych powiatu tczewskiego. Samorządy szkolne pod kierunkiem swoich opiekunów prześcigały się w pomysłach, jak zdobyć pieniądze, którymi można by zasilić konto specjalnie założone przez UNICEF.\nGrupa młodzieży z Zespołu Szkół Ekonomicznych grając i śpiewając powędrowała na tczewski „Manhatan” i w ten sposób zbierała pieniądze. Uczniowie Zespołu Szkół Rzemieślniczych i Kupieckich, Technikum Mechanicznego i „Ekonomika” zorganizowali „słodkie kiermasze” z pączkami i faworkami, które sprzedawali w tłusty czwartek. Okazją do gromadzenia funduszy stał się Dzień Zakochanych. To z tej okazji sprzedawano kartki walentynkowe. W I LO, Liceum Katolickim i Zespole Szkół Agrotechnicznych i ZSE kwestowano wśród uczniów, nauczycieli i rodziców. Różnorodne działania młodzieży zaowocowały sumą 1234 i 33 gr.\nMożna dyskutować: dużo czy mało? Jestem jednak pewna, że nie kwota jest najważniejsza. Bardziej liczy się odruch serca, okazanie empatii, solidarności z poszkodowanymi dziećmi, jakże potrzebującymi pomocy. Cieszy fakt, że tczewska młodzież jeszcze raz udowodniła jak bardzo jest otwarta na potrzeby innych.