Evviva l'algebre! » fantaxje.pl » Pokatne.pl\nTekst sprzed około 20 lat, po minimalnym retuszu :)\nTo było ponad dwadzieścia lat temu. Aż się wierzyć nie chce, że skończyłem studia, ożeniłem się i mam dwójkę dzieci. Od kilkunastu lat uczę matematyki w technikum. Tak, tak – nie chce mi się wierzyć, że nie rozstałem się z Arlettą wczoraj...\nStudia. Matematyka na uniwerku we Wrocławiu. Pierwszy semestr. Zgodnie z odwiecznym zwyczajem świeżo upieczonych studentów, wypytywałem o wykładowców i ćwiczeniowców, których przydzielił mi los i rada naukowa. Koleżanka z czwartego roku, którą pytałem, chętnie i dość szczegółowo opowiadała o poszczególnych pracownikach instytutu. Kiedy jednak padło nazwisko Wilczyk, uśmiechnęła się i spytała:\n– A jest ktoś inny o tym nazwisku? – byłem kompletnie zaskoczony.\n– Na pewno, ale nie w tym instytucie.\n– To po zarazę się tak dopytujesz? – nie wiem czemu, zrobiłem się zły.\n– Jesteś sam w grupie? – rzuciła pozornie bez związku.\n– Poskręcało?! Dwadzieścia jeden sztuk w grupie jest!\n– Sztuk chłopa ile w grupie jest?\n– Sam – odpowiedziałem zrezygnowany.\n– To miłego semestru, rodzynku.\nPomimo całej wazeliny, jaką włożyłem w wypytywanie, nie powiedziała już ani słowa na ten temat. Inna znajoma, którą pytałem o powód takiego zachowania, roześmiała się tylko i powiedziała, że nie ma o czym mówić, bo i tak sam się niedługo przekonam. Pozostawało więc jedynie uzbroić się w cierpliwość. Dopytałem – chłopaków ze starszych lat – o to, jaka jest na zajęciach. Usłyszałem od nich, że dawało się z nią wytrzymać bez większych problemów – nie zamęczała ludzi nadmiernymi wymaganiami, nie gnoiła i była ogólnie w porządku. Jednak i „między nami, mężczyznami” nie obyło się bez półuśmiechów i – oczywiście: ani słowa. Tylko jeden z wypytywanych zachował się inaczej. Powiedział tylko: „Współczuję ci” i ani słowa więcej. Nie da się ukryć, że coraz bardziej chciałem się przekonać, o co im wszystkim chodziło...\nNa pierwsze zajęcia szedłem z mieszanymi uczuciami: z jednej strony paliła mnie ciekawość, z drugiej – czułem się jak skazaniec przed egzekucją. Usiadłem spokojnie w strategicznie wybranym kącie, gdzie prawie nie było mnie widać, i właśnie kończyłem sprawdzać zadania, gdy na sali zapadła cisza. Uniosłem głowę i wreszcie zobaczyłem legendarną wręcz panią Wilczyk.\nPierwsze wrażenie – szara myszka o przeciętnej urodzie, średni wzrost, zgrabna figura; miła, pełna twarz z odrobinę za szerokimi ustami, piwne oczy za okularami w ciężkawej, pseudorogowej oprawce, ciemne włosy spięte w sięgającą łopatek kitkę. Ubrana w ciemnobeżową sukienkę. Tylko dwie rzeczy odróżniały ją od setek kobiet, które oglądałem codziennie na ulicach: wojskowy plecak i ciężkie buty. "Nie wychylać się, to będzie spokój" – kołatało mi się pod czaszką.\nSiedziałem cicho, grzecznie i tak bardzo starałem się nie wychylać, że z zamyślenia obudziło mnie szturchnięcie w ramię, a do uszu dotarł miły, lecz zabarwiony kpiną głos:\n– Czy kolega raczyłby łaskawie wpisać się na listę i podać mi ją?\nPoczułem, że przyjmuję piękny, ceglasty kolor. Szybko dopisałem swoje nazwisko na końcu listy i położyłem ją na biurku. Byłem w połowie drogi do swojego bezpiecznego kąta, gdy znów usłyszałem głos pani magister, jeszcze bardziej kpiący:\n– Kolega Krzysztof pewnie tak się zamyślił nad zadaniem. Może się kolega podzieli wynikami?\nKtóraś z koleżanek podała mi listę i szepnęła: „Czwarte”. Wtedy dowiedziałem się, co czuje skazaniec tuż przed egzekucją. Na jedenaście zadań z listy trafiło mi się przy tablicy to jedyne, z którym nie mogłem sobie poradzić. Zdążyłem tylko pomyśleć, że wesoło się zaczyna. Okazało się jednak, że zadanko było proste, wystarczyło znać pewien trik. Później już poszło z górki i miałem spokój do końca zajęć.\nNastępne ćwiczenia były dwa dni po pierwszych, w piątek. Jak się okazało, do pani mgr Wilczyk włoskie "La donna e mobile" odnosiło się w całej rozciągłości. Wystarczyło niecałe 48 godzin i namierzenie choć jednego osobnika płci brzydszej acz w życiu niezbędnej, aby nasza pani od algebry przeobraziła się w stopniu, jaki nie zawsze gwarantuje różdżka dobrej wróżki...\nZdążyłem jedynie zająć sobie strategiczne miejsce w kątku sali, gdy nagle przez drzwi wpłynęło zjawisko. Zniknęła gdzieś szara myszka, zniknęły przyciężkawe okulary i skromna, nie rzucająca się w oczy sukienka. Tylko buty i plecak pozostały te same. Zmieniła się też fryzura – teraz jej włosy luźno opadały na ramiona. Oczy – teraz dyskretnie, acz bardzo elegancko podkreślone – patrzyły zza "kocich oczek" w delikatnych, złotych oprawkach, a usta, także dyskretnie, a jednocześnie z dużym wyczuciem poprawione, uśmiechały się leciutko. Sukienka miała swój styl – nie była to już, tak jak dwa dni wcześniej, sukienka skromnej urzędniczki – teraz był to uniform seksretarki: długa, luźna,czarna spódnica z głębokim rozcięciem z prawej strony i nieco płytszym po lewo i bluzka w tym samym kolorze, z długim rękawem, pod samą szyję, jednak z dekoltem w kształcie łzy, ukazującym dwa ślicznie uformowane wzgórki i dolinkę między nimi. Ogólnie, wyglądała raczej jak kobieta na intymnej randce, niż nauczycielka w pracy. Sprawiała wrażenie napalonej babki, która za moment zacznie ssać czyjąś naprężoną, gotową do czynu pałę, a później rozłoży nogi, wypnie tyłek albo dosiądzie szczęściarza, z którym się umówiła. Ledwie zdążyłem o tym pomyśleć, a już mój spokojnie drzemiący w spodniach potworek obudził się i zasygnalizował gotowość do robienia rzeczy ogólnie uznanych za co najmniej nieprzyzwoite. Próbowałem go uspokoić, wyobrażałem sobie najróżniejsze nieprzyjemne i wręcz obrzydliwe rzeczy. On jednak, nie zdając sobie sprawy z powagi sytuacji, nadal sterczał w najlepsze i, chcąc nie chcąc, siedziałem sobie ze sporym namiocikiem, klnąc w żywe kamienie pomysł założenia wąskich spodni.\nPech chciał, że wpisałem się na listę jako ostatni i musiałem odnieść ją na biurko. Ten bęcwał w moich spodniach oczywiście ani myślał się uspokoić i jego stan był co najmniej doskonale widoczny, zwłaszcza dla osoby siedzącej na krześle. Czyli, na przykład, dla przyczyny tego całego zamieszania w moich spodniach. I oczywiście zauważyła, nie było siły. Kąciki jej ust ledwo dostrzegalnie się uniosły i natychmiast opadły z powrotem, gdy kładłem tą nieszczęsna listę na jej biurku. Ale najśmieszniejsze było dopiero przede mną.\nZdążyłem tylko usiąść na swoim miejscu i pobieżnie przejrzeć rozwiązania zadań (tym razem dziewięć na dziewięć – nie chciałem podpaść drugi raz z rzędu), gdy pani podeszła do tablicy i zaczęła wyprowadzać jakiś dodatkowy wzór. Momentalnie poczułem, że mam sucho w ustach, a zwierzak w moich spodniach zaczyna twardnieć jeszcze bardziej. Zresztą, każdy mężczyzna zareagowałby identycznie na widok takiej gładkiej, dziewczęcej skóry, widocznej w wyciętej w plecach bluzki sporej łezce. Siedziałem w tym swoim kącie i gorąco się modliłem, aby nie zostać szczęśliwym zauważonym i nie powędrować do tablicy. Próbowałem także poskromić swego fiuta, lecz efekty były zerowe. Stał jak słup graniczny i ani drgnął. Niestety, tego dnia niebiosa nie były dla mnie łaskawe...\n– Kolego Krzysztofie, zapraszam – zaczynałem nie lubić tego głosu. Smętnie powlokłem się do tablicy i zabrałem za rozwiązywanie zadania. Nie patrzyłem na panią Arlettę i skoncentrowałem się na zadanku, nawiasem mówiąc, niezbyt trudnym, jedynie wymagającym sporo uwagi – sporo rzeczy nadawało się do przeoczenia. I wszystko byłoby w porządku, gdyby nie...\n– Z przykrością stwierdzam, że kolega niezbyt uważa.\nWtedy nienawidziłem tego głosu, dźwięczącej w nim kpiny, jego właścicielki... Wyobraziłem sobie bandę wyjątkowo zwyrodniałych sadystów pastwiących się nad jej zmasakrowanym ciałem i trochę mi ulżyło. Ale nie na długo. A właściwie wcale, bo gdy spojrzałem na nią, chcąc się zorientować, o co właściwie chodzi, zobaczyłem, że siedzi i przypatruje się tablicy z rozbawieniem. A pod blatem biurka...\nZ wycięcia w spódnicy wyłaniała się bosko uformowana nóżka. Ciężki but nie szpecił jej, wręcz przeciwnie – podkreślał jej cudowną linię i podniecająco kontrastował z opinającą ją pończochą. Na pewno była to pończocha – w rozcięciu widziałem koronkowy ściągacz i trochę nagiego ciała. Lekko, jak gdyby podrażnione moim spojrzeniem, zafalowały mięśnie. Czułem, że nikt oprócz mnie nie widzi tego, co się dzieje.\n– Przepraszam bardzo, ale... jestem niedysponowany... Czy mogę... – wyjąkałem.\nŚliczna pani magister zafalowała mięśniami odsłoniętej (tylko dla mnie) nóżki, po czym przyzwalająco kiwnęła głową. Dość niepewnie, potykając się, wyszedłem z sali. Oparłem się o ścianę i głęboko odetchnąłem. Postałem tak dłuższą chwilę i powlokłem się do toalety. Pomimo dzikich harców wyobraźni, udało mi się wreszcie poskromić szalejącą w spodniach pałę (pomogła wymyślona wcześniej banda sadystów), a po dokładnym przemyciu twarzy zimną wodą nadawałem się do powrotu na salę. Od momentu, gdy nastąpił ten radosny fakt, do końca ćwiczeń miałem względny spokój, nie licząc sporej porcji wygłaszanych coraz bardziej przeze mnie znienawidzonym głosikiem uwag na temat typowych matematyków – roztargnionych, rozkojarzonych, z głowami w chmurach... Dzień uznałem za sknocony do końca w momencie, gdy jedna z koleżanek, mijając się ze mną w drzwiach przy okazji opuszczania sali po ćwiczeniach, powiedziała cicho:\n– Wszystkie ci współczujemy. Trzym się.\nPaździernik, ku mojemu zaskoczeniu, minął spokojnie. Pani Arletta nadal nosiła się bardzo sexy, lecz choć często wzywała mnie do tablicy, nie fundowała mi już takich wzruszeń, jak na pierwszych zajęciach. Już oddychałem z ulgą, gdy okazało się, że ten okres spokoju to tylko czas na aklimatyzację. Cisza przed burzą...\nListopad, jak ogólnie wiadomo, rozpoczyna się świętem zmarłych. Zostałem wywieziony do rodzinki na wieś i, żeby było jeszcze ciekawiej, zawleczony na cmentarz. Gdy tak sobie stałem i marznąc słuchałem kazania, wyobraźnia podsunęła mi obraz pani od algebry w momencie, gdy na sali ćwiczeniowej, przy, można powiedzieć, pełnym audytorium, odsłoniła przede mną spory kawałek swego ciała. Wiadomo, jaki był efekt – stwierdziłem potężną erekcję i poczułem się bardzo nieswojo. Nawiasem mówiąc, stanowczo bardziej od słuchania znanego na pamięć kazania odpowiadał mi przywołany z pamięci obraz pani ćwiczeniowiec, wyobrażanie sobie, że biorę ją na wszystkie sposoby, o jakich tylko słyszałem i jakie mogłem sobie wyobrazić, we wszystkich choćby trochę nadających się do tego celu miejscach. Tej nocy zaspokajałem się bardzo długo, ale szczytowanie nie przyniosło mi ulgi. Raczej przeciwnie...\nNa uczelni miesiąc zaczął mi się nieszczególnie – od spóźnienia na zajęcia. Na ćwiczenia z algebry. Pani Wilczyk dość uważnie przyjrzała mi się zza swoich kocich okularów i grzecznie, ale z naciskiem zaproponowała zajęcie miejsca dokładnie naprzeciw niej. Jak zwykle była ubrana bardzo podniecająco – aż za bardzo, o czym przekonałem, podnosząc przypadkowo upuszczony pod ławkę długopis. Pamiętając, co zobaczyłem na początku semestru, spojrzałem w stronę jej krzesła. Niemal w tej samej chwili ujrzałem rozchylające się nogi i grzmotnąłem głową w stolik.\nŚcisnąłem w dłoni długopis i usiadłem spokojnie na krześle, starając się choć trochę dojść do siebie po średnich rozmiarów szoku, wywołanym widokiem wygolonego wejścia do jej wnętrza, obramowanego krótką spódniczką i bardzo zgrabnymi nogami w niepozornie dla niewtajemniczonego oka wyglądających w pończochach. Teraz już rozumiałem, dlaczego znajomi współczuli mi z powodu przynależności do tej, a nie innej grupy, i wiedziałem, dlaczego nikt nie powiedział ani słowa na temat powodu tego współczucia.\nPowyżej poziomu stołu wszystko toczyło się normalnie. Zostałem obdarzony umiarkowanie zainteresowanym spojrzeniem, które zaraz przeniosło się na tablicę – miejsce męczarni jednej z koleżanek. Poźniej zostałem poproszony o zastąpienie koleżanki i dokończenie zadanka.\nNie było zbyt trudne, lecz wystarczył jeden formalny błąd, abym wysłuchał sporej dawki dywagacji na temat „skutki uderzenia w głowę w aspekcie rozwiązywania zadań z algebry”. Cholernie mi to nie odpowiadało, więc po zajęciach poprosiłem o chwilę rozmowy. Otrzymana\nodpowiedź trochę mnie zaskoczyła:\n– Czy mogłabym zobaczyć pański plan zajęć? – A po chwili: – Proponuję spotkanie pojutrze, po zajęciach, przed wejściem do instytutu. Myślę, że spacer do przystanku "zerówki" powinien wystarczyć. A więc, do zobaczenia.\n– Już nie mogę się doczekać – starałem się być jadowity. Nie wyszło – przypatrywała mi się uważnie, bez słowa. Wybąkałem: – Przepraszam. Do zobaczenia.\nOdwróciła się i poszła w swoją stronę, a ja jeszcze przez długą chwilę stałem i zastanawiałem się, co miał oznaczać uśmiech, którym obdarzyła mnie na pożegnanie.\nZ okazji tej rozmowy ubrałem się o wiele staranniej i bardziej elegancko, niż zwykle. Garnituru oczywiście nie założyłem, ale nowe dżinsy, czarny golf, ciemna marynarka i obowiązkowe, świecące jak pieskowi na mrozie buty powinny zrobić odpowiednie wrażenie. Dzień był zaskakująco, jak na listopad, ciepły, więc nie musiałem brać ciężkiej kurtki – wystarczył lekki płaszcz.\nPo ostatniej godzinie zajęć, na której zresztą niezbyt uważałem, wyrwałem z sali jak wyjątkowo dziki dzik, pobiłem – zdaje się – rekord instytutu na dystansie sala 225-szatnia, odebrałem płaszcz i przemieściłem swą skromną osobę w umówione miejsce, czyli przed wejście.\nNerwowo przechadzając się na zasadzie wartownika, zdążyłem wypalić dwa papierosy i właśnie zapalałem trzeciego...\n– Nie szkoda płuc? – drgnąłem na dźwięk tego głosu. Jak zwykle, gdy zwracała się do mnie, dźwięczała w nim kpina.\n– Szczerze się przyznam, że nie mogłem się doczekać i...\n– Można prosić o ogień?... Dziękuję. Chodźmy.\nPoszliśmy. Wyglądała bardzo pociągająco – licząc od dołu: czarne pantofelki na szpilkach, na pewno czarne, najprawdopodobniej pończochy, czarna spódnica z wycięciami, ta sama, którą miała na sobie, gdy pokazała mi, jak uformowane są jej nogi, i ciemnoszary, mohairowy golf. Strój uzupełniała czarna apaszka i beżowy płaszcz. Aha, i jeszcze ciemnoszara opaska na włosach.\n– ...mniej oficjalną formę – przerwała moje rozpaczliwe próby wymyślenia sensownego początku rozmowy. Jak zwykle, zbyt późno się ocknąłem.\n– Przepraszam, ale czy mogłaby pani...\n– Mogłaby. Arletta – wyciągnęła rękę.\n– Krzysztof – bąknąłem i lekko pocałowałem podaną dłoń. Drgnęła. Wyczułem to wargami.\n– Tak więc, kiedy rozmawiamy sam na sam, masz moje łaskawe pozwolenie na zwracanie się do mnie po imieniu – podsumowała ze swoją zwykłą kpiną i uśmiechnęła się. Bardzo ciepło.\n– A na zajęciach? – ten uśmiech był zaraźliwy.\n– To już zupełnie nie z tej bajki.\n– A z której?\n– To się dopiero okaże. Wiesz, nie chce mi się wracać do domu. Przejdziemy się?\n– Z dziką rozkoszą nie śmiem odmówić. Co proponujesz?\n– Z dziką rozkoszą śmiem zaproponować Park Szczytnicki – roześmieliśmy się i wsunęła dłoń pod moje ramię.\nNie umiem powtórzyć, o czym i w jaki sposób rozmawialiśmy. W każdym razie, do parku weszliśmy mocno do siebie przytuleni, a w bramie namiętnie się całowaliśmy. Znalezienie ławki w jakimś ustronnym miejscu zajęło nam ładnych kilka minut. Przez cały ten czas toczył się przerywany czułymi pocałunkami dialog, w którym drugie i trzecie dna zdań, odpowiednio akcentowane, pozornie niewinne słówka i niedopowiedziane do końca zdania doskonale odgrywały przypisaną im, zgodnie z cichą umową między nami, rolę: rozpalić nas i przygotować do tego, o czym marzyłem i do czego Arletta dążyła od samego początku. Wiedziałem, że jestem przez nią sterowany i że to ona panuje nad sytuacją, lecz zupełnie mi to nie przeszkadzało. Wręcz przeciwnie – pragnąłem jej aż do bólu. Wiedziała o tym. Usiedliśmy w końcu na otoczonej wysokim żywopłotem ławce. To znaczy ja usiadłem na ławce, a Arletta okrakiem na moich biodrach. Objęła mocno moją szyję i całowaliśmy się, a ona coraz mocniej ocierała się podbrzuszem o mojego potwora, wielkiego i twardego jak chyba nigdy dotąd. Wsunąłem ręce pod jej spódnicę i dokładnie miętosiłem te cudowne nogi, które tak mocno mnie teraz ściskały. Zrobiło się ciemno i jakby trochę chłodniej, lecz nie zwracaliśmy na to najmniejszej uwagi.\nPowoli przesuwając się z pieszczotami coraz wyżej, stwierdziłem, że, tak jak się domyślałem, była w pończochach. Zaskoczyła mnie jednak tym, że powyżej nie było już nic. Ściskałem jej pośladki i pieściłem rowek między nimi. Słyszałem jej urywany oddech i czułem, że coraz mocniej ociera się norką o mojego wyrywającego się na wolność zwierza. Puściła mnie i podciągnęła sweter aż po szyję. Wydyszała:\n– Zajmij się nimi – nie czekałem na powtórzenie zaproszenia. Przywarłem ustami do lewej z tych dwóch wspaniałych bliźniaczek i zacząłem pieścić sutek prawej palcami. Objęła mnie i coraz szybciej ocierała się podbrzuszem o moje biodra. Cały czas pieszcząc jej piersi, powoli wsunąłem prawą rękę pod jej spódnicę.\nPrzestała poruszać biodrami. Położyłem dłoń na jej tyłeczku, a palce zawędrowały do rowka między pośladkami. Ssąc na zmianę jej sutki słyszałem jej coraz bardziej rwący się oddech. Czułem, że lekko, lecz wyczuwalnie drży. Ręka, którą położyłem na jej pupie, wędrowała coraz niżej, aż wyprężone palce dotknęły mokrego, nabrzmiałego wejścia do jej norki. Drgnęła i bardzo mocno przywarła do mnie. Coraz mocniej masowałem jej otwierające się pod moim naciskiem wejście...\nPrawie brutalnie uwolniła się z moich objęć. Wstała i cofnęła się o dwa kroki. Odwróciła się tyłem i rozpięła spódnicę. Zdjęła ją i rzuciła na ławkę. Poruszała się jak na zwolnionym filmie. Przypatrywanie się temu, co robi, nie przeszkodziło mi uwolnić zwierza, który wręcz wyprysnął z rozpiętych i nieco opuszczonych spodni. Odwróciła się. Powoli.\n– Weź mnie – jej głos był teraz niski. Rozedrgany – Zerżnij jak kurewkę. Teraz! – zabrzmiało jak to trzask bata. Przyciągnąłem ją do siebie i odwróciłem tyłem. Jedną ręką skierowałem główkę potworka we właściwe miejsce, a drugą położyłem na jej biodrze i łagodnie nacisnąłem. Opuściła się i poczułem, jak jest mokra i rozpalona tam, w środku. Przesuwała się w górę i w dół, początkowo rozmyślnie powoli, dręcząc i siebie, i mnie. W pewnej chwili zajęczała i gwałtownie przyspieszyła ruchy. Jęczała coraz głośniej. Nagle poderwała się i rękami, bez słowa, nakłoniła mnie, abym wstał.\nUsiadła na ławce i szeroko rozłożyła nogi. Złapała mnie za biodra i ściągnęła w dół. Jeszcze niżej. Teraz miałem jej norkę przed oczami – wygoloną, rozwartą i spragnioną. Wessałem się w nią i zacząłem lizać, gryźć i wyczyniać dzikie harce językiem. Westchnęła przeciągle i bezwładnie opadła na ławkę. Po krótkiej chwili powiedziała zmęczonym głosem:\n– Wstań, daj mi go.\nWstałem i przysunąłem biodra do jej twarzy, a ona zacisnęła usta na mojej głowicy. Robiła jakieś dziwne rzeczy z językiem, a później zaczęła poruszać głową w przód i w tył. Jednocześnie lekko uciskała jądra. Po chwili poczułem pulsowanie w dole brzucha i z potwora wytrysnęła pierwsza porcja nasienia. Prosto do jej gardła. Następna. I jeszcze jedna. Jeszcze. Zdawało się to nie mieć końca. Połknęła wszystko, całą złożoną daninę. Wstała i mocno przytuliła się do mnie. Szepnęła:\n– Ty smoku. Wykończyłeś mnie.\nDoprowadziliśmy nasze stroje do porządku i wyszliśmy z parku. Odwiozłem ją do domu, gdzie stęskniony mąż oczekiwał powrotu uwielbianej żony z bardzo ważnej narady...\nNa następnych zajęciach Arletta zachowywała się tak, jakbyśmy nigdy nie zamienili nawet słowa poza zajęciami. A ja cały czas miałem przed oczami jej twarz w momencie, gdy osiągnęła szczyt rozkoszy tam, na ławce w parku. W uszach dźwięczały jej słowa "...Zerżnij jak kurewkę" i jęk. Jęk, który wydała, nabijając się na mojego potwora. Naturalnym i oczywistym skutkiem takiego stanu rzeczy było stwardnienie i znaczne zwiększenie rozmiarów mojego zwierza, który, nic sobie nie robiąc z powagi sytuacji (a ćwiczenia trwały!), stał w najlepsze i ani myślał się uspokoić. Na całe szczęście, nie byłem wzywany do tablicy. Już myślałem, że te zajęcia miną w miarę ulgowo...\n– Czy kolega Krzyś zgadza się z rozwiązaniem koleżanki? – głos Arletty brutalnie wyrwał mnie z zamyślenia.\nRzut oka na wyniki. Mój był zupełnie inny. Po drugim rzucie miałem pełną jasność. Już w drugim przekształceniu koleżanka się rąbnęła i nie wiadomo skąd wyskoczyło kilka ciekawych, aczkolwiek nadmiarowych i raczej niepożądanych rzeczy, a kilka niewątpliwie mniej ciekawych, lecz niezbędnych zniknęło w niewyjaśniony sposób. Wskazałem miejsce, w którym koleżanka rozwinęła własną radosną twórczość i, czego mogłem się spodziewać, powędrowałem do tablicy.\nKoleżanka wróciła na miejsce, a mnie tak wciągnęło ponowne rozwiązywanie zadania, że z matematycznego transu wyrwał mnie dopiero zgrzyt zamka. Rozejrzałem się i zobaczyłem pustą salę. I Arlettę, idącą ku mnie od drzwi. Z jej twarzy przebijało oczekiwanie. Na pieszczoty. Moment zespolenia. Chwilę, w której osiągniemy szczyt. W której trysnę na nią lub w nią. Z cudowną bezpośredniością uklękła przede mną i uwolniła mojego zwierza. Wciągnęła go głęboko w usta i zaczęła przesuwać głową w przód i w tył.\nPosługiwała się ustami jak norką. Położyłem ręce na jej ramionach, aby pokierować pieszczotami. Nie pozwoliła mi na to – wstała i podeszła do biurka. Oparła się o nie i wypięła w moją stronę ten cudowny tyłeczek. Zafascynowany patrzyłem, jak spódnica podjeżdża do góry i odsłania opięte czarnymi pończoszkami uda i cudowne pośladki. Nagie. Patrzyłem na jej palce wędrujące wzdłuż rozdzielającego pupę przedziałka. Dotarły do norki i zaczęły się nią bawić. Przesunęły się wyżej, do jej mniejszego otworka o ślicznym, kawowym zabarwieniu. Zaczęły go pieścić, tak, jakby to była norka. Dwa palce weszły do środka i zaczęły powoli wnikać coraz głębiej. Odwróciła głowę.\n– Na co czekasz? Teraz jestem napaloną dajką. Wypierdol mnie. Teraz! – znałem już ten trzask bicza brzmiący w jej głosie.\nNie dałem sobie dwa razy tego powtarzać. Podszedłem i zdecydowanie, jednym ruchem zagłębiłem się w jej rozpalonym wnętrzu. Zacząłem gwałtownie rzucać się w jej wnętrzu. Od razu dążyłem do finału – wyczuła to. Zajęczała:\n– Zrób to w tyłku.\nWyszedłem z niej. Opadła na biurko i położyła dłonie na pośladkach. Rozciągnęła je mocno. Wsunąłem głowicę do środka, a ona oparła się rękami o biurko i poruszając biodrami wchłonęła mnie do końca. Zacząłem poruszać się w niej. Początkowo powoli, nie chcąc sprawiać bólu, ale szybko słysząc jej tłumione z całej siły jęki, straciłem kontrolę nad sobą. Wszelkie hamulce puściły, gdy pisnęła cienko i mocno ścisnęła mnie w środku. Zacząłem poruszać się coraz mocniej i szybciej. Uderzałem biodrami w jej wypięty tyłeczek. Nie trwało to długo. Może po minucie wytrysnąłem w nią. Opadła ciężko na biurko i poczekała, aż z niej wyjdę. Ubraliśmy się i rozmawiając na jakieś obojętne tematy, wyszliśmy z sali. Gdy się rozstawaliśmy, rzuciła przez ramię:\n– Jutro o piątej. W rynku.\nNie potrafię już ustalić chronologii. Spotkań w rynku było sporo. Miejsc, w jakich się kochaliśmy, i sposobów, w jakie to robiliśmy, także. Wiele razy kończyłem w jej tyłku lub ustach. Często życzyła sobie, abym trysnął na jej plecy, twarz czy piersi. Miejsce też raczej nie grało roli – przygodna brama, jej opel czy wręcz schody w jej bloku były równie dobre jak łóżko (moje, jeżeli byłem sam na stancji, jej, czasem na cały weekend, gdy jej mąż był w delegacji, mogło też być dowolne inne) czy nawet szybki numerek w tramwaju albo w przymierzalni.\nPamiętam dokładnie nasze ostatnie spotkanie, już w czasie letniej sesji. Spędziliśmy szaloną noc u mnie na stancji i obudziłem się koło południa. Arletta jeszcze spała. Obudziłem ją namiętnym całowaniem norki. Przeciągnęła się rozkosznie, westchnęła i szepnęła:\nZapadła w drzemkę. Wstałem i zrobiłem jakieś kanapki, herbatę i kawę. Podałem śniadanie do łóżka – lubiła to. Przy kawie zażyczyła sobie papierosa. Zamyśliła się i westchnęła. Zapaliłem również i uważnie ją obserwowałem – nigdy dotąd tak się nie zachowywała. Siedziała zamyślona, zapominając o wszystkim, oprócz kawy i papierosa. Paliła, puszczając kółka, które lekko rozdmuchiwała po kilku sekundach.\n– Popatrz – powiedziała nagle. Odchyliła głowę mocno do tyłu. Wydmuchnęła kółko i pozwoliła, żeby spokojnie zawisło w powietrzu nad jej głową. – Szczęście jest jak to kółeczko. Teraz wydaje się trwałe. Ale... – głos jej drgnął – ...wystarczy dmuchnąć... o... Widzisz? Nie ma.\n– Co to ma do nas?\n– To była nasza ostatnia noc – odpowiedziała po chwili. – Już nie będziemy się spotykać.\n– Nie chcesz chyba powiedzieć...\n– Chcę. Dałeś mi wszystko, co chciałam dostać – jej oczy zwęziły się, a twarz skurczyła się w nieprzyjemnym uśmieszku. – Wszyscy wiedzą, że co roku jest ktoś inny, nowy. Twój czas się skończył. Teraz będzie ktoś nowy. Jak co roku. Ale przedtem wakacje.\nUbrała się, lekko cmoknęła mnie w policzek i ślicznie uśmiechnęła. Wyszła.\nNie spotkałem jej już nigdy. Pod koniec wakacji przeczytałem w gazetach sążniste artykuły o panu W., prywatnym przedsiębiorcy z Wrocławia, który zastrzelił swoją żonę, spotkawszy ją w małżeńskiej sypialni z czwartym kochankiem w ciągu czterech dni. Życie Arletty okazało się kółkiem dymu, o którym mi mówiła...\nŚrednia: 9.26/10 (31 głosy oddane)\nMdsxfr · 26 maja 2020\nZmień uczelnię. Na matematyce, na I roku, grupa 20 dziewczyn i 1 chłopak, zupełnie nierealne.\nfantaxje.pl · Autor · 27 maja 2020\n@Mdsxfr Zawsze można podyskutować o niezerowym prawdopodobieństwie.\nPokątnie uściski · 29 maja 2020\nI opla na Opla... 🙂\nXeeleeFirst · 29 maja 2020\nTak, powody dla których zapamiętujemy kogoś na całe życie i nie potrafimy wyzwolić się od wracania myślami ku tej osoby bywają różne. P.T. fantaxje.pl przekonująco opisał dlaczego Arletta tak bardzo utkwiła mu w pamięci. Moim zdaniem bardzo dobry tekst, dlatego głosuję za przeniesieniem opowiadania do zbioru głównego.\nXXX_Lord · 30 maja 2020\nCiekawe, dobrze napisane, dopracowane pod kątem stylistycznym i technicznym. Jedyne, co rzuciło mi się w oczy (negatywnie), to zbyt duża liczba zdrobnień (kwestia gustu, mnie drażnią majteczki, norki, używane nadmiernie) i już naprawdę czepiając się na siłę - mgr zamiast magistra na początku. Może jest coś więcej, ale nie chce mi się ślęczeć nad interpunkcją, ponadto są tutaj "Grammar i orto nazi", którzy robią to lepiej ode mnie 😉 Indragor, zostałeś wywołany do tablicy 😛\nReszta - weszła bez popity.\nA teraz, drodzy Czytelnicy i członkowie Loży Autorskiej, którzy wyciągnęli z Poczekalni "Niezapomniany spływ kajakowy" i dali temu "czemuś" dychę - porównajcie tamtego potworka i powyższe opowiadanie. Obie historię są wspomnieniami z młodości mężczyzn, przeżywających uniesienia seksualne, a jakże odmienny poziom reprezentują (zarówno fabularny, jak i stylistyczno-interpunkcyjny).\nChyba tylko ślepy nie zauważy różnicy.\nMarsz z Poczekalni do Głównego 😉\nIndragor · 30 maja 2020\nPrzyrównywanie osób wskazujących błędy do poczynań nazistów jest już nawet nie głupotą, a wręcz chamstwem. I nie mają znaczenia jakieś emoty i ujęcie w cudzysłów. Ciężar tego słowa jest zbyt duży, aby cudzysłów wystarczył. Chcę wierzyć, że tylko nie przemyślałeś tego fragmentu swojej wypowiedzi i zechcesz ją wyedytować.\nXXX_Lord · 31 maja 2020\nPanie kolego, wyjmij Pan kij od szczotki z pupy. Zwrot "Grammar nazi" był tu wielokrotnie używany na przestrzeni lat wobec różnych osób i jakoś nie zauważyłem wtedy Twojego oburzenia.\nEdytować nie zamierzam - jeśli zwrot jest niezgodny z regulaminem strony, to niech komentarz usunie Redakcja/Administrator.\nIndragor · 31 maja 2020\nZwrot "Grammar nazi" był tu wielokrotnie używany na przestrzeni lat wobec różnych osób i jakoś nie zauważyłem wtedy Twojego oburzenia.\nTo może już najwyższy czas przestać go używać?\nWidzę, że lubisz obrażać ludzi, jakie to fajne, prawda? A jaka satysfakcja! Żeby nie być gołosłownym, ostatnie twoje wypowiedzi z czatu:\nK***: Lordzie, dzięki za pamięć. Przykro mi, że tak długo cię boli wytknięcie ,,przecinka"\nXXX_Lord: Boli? To raczej rozbawienie z tytułu "dobrych rad cioci z Koluszek", które wyglądają na frustracje niedoj.banej dewoty\nXXX_Lord: Dorotka była jebnięta w dekiel (…)\nIndragor: @XXX_Lord, "Dorotka była jebnięta w dekiel". Widzę, że lubisz obrażać ludzi.\nXXX_Lord: @Indragor - obrażać ludzi? Raczej stwierdzać pewne fakty wprost. Fakt, że mogłem użyć zwrotu "Dorotka miała problemy z głową" albo " zdrowie psychiczne tej Komentującej było na bardzo niskim poziomie", ale sens zdania pozostałby taki sam.\nRozumiem, że jesteś psychologiem, a może nawet psychatrą – jasnowidzem, ale tylko amatorem i to kiepskim, bo żaden lekarz by nie wystawił takiej diagnozy jak ty, bez badania.\nNiestety z roku na rok przybywa takich ludzi, których cechuje zwykłe chamstwo. I nie mieszaj w to moderatora, bo komentarza, w którym kogoś określa się słowem nazisty, nie da się załatwić prostym usunięciem.\nPodatnik · 3 czerwca 2020\nTak się składa że byłem studentem uczelni wyższej na kierunku Matematyka prawie 20 lat temu. Dodam że ową uczelnia była Politechnika, ale nie w mieście Wrocław. Pamiętam do dziś na grupę 60 osób było Nas młodych mężczyzn mniej niż palce na dwóch dłoniach. Także jest to bardziej niż możliwe że 1 rodzynek przypada na grupę 21 osobową.\nfantaxje.pl · Autor · 8 czerwca 2020\nNo i stało się - nie wiem, co napisać, mimo, iż od dobrych kilku dni nad tym myślę.\nZacznę od rzeczy najważniejszej: WIELKIE DZIĘKI za czas poświęcony na lekturę, wystawienie ocen i komentarze. Bo czas to najcenniejszy prezent, jaki można dostać. I wielka motywacja, żeby prędzej niż później dodać kolejne opowiadanie - dopracowane najlepiej, jak potrafię.\nNie od rzeczy będzie wspomnieć o zaskoczeniu tak pozytywnym odbiorem, którego potwierdzeniem jest momentalny awans z poczekalni do głównego zbioru. I tu ukłon w stronę tych członków Loży autorskiej, którzy przeczytali i oddali głosy "za".\nI teraz ta część, której najbardziej się obawiam, bo to już odpowiedzi personalne. Z oczywistych przyczyn odniosę się wyłącznie do tej części komentarzy, która dotyczy wyłącznie tekstu jako takiego.\nDziękuję pięknie za pozytywny, motywujący komentarz. 🙂 Obie postaci są wymyślone od A do Z, tak samo jak cała opowieść. Tak już mam, że nie opisuję własnych przeżyć. Bardzo cieszy, że mimo "pełnoletności" (tekst powstał na pewno przed 2000r.), opowiadanie nadal potrafi wciągnąć i sprawić wrażenie zapisu faktów. 🙂\nDziękuję za uznanie i od razu spieszę wyjaśnić, że staram się kontrolować ilość użytych zdrobnień - mało tego, kiedyś na moim blogu pojawił się dość emocjonalny artykuł na ten temat. Co zaś do "grammar i orto n***" - można mnie tak opisać. 🙂\nDziękuję za potwierdzenie obserwacji, co prawda "po sąsiedzku", bo na politechnice. 🙂


archiwum promyczek14 podstrona 12\nMARZENIA CHWYTAM WE DNIE I NOCĄ ..\nMarzenia chwytam we dnie i nocą, gdy słońce tonie w powodzi złota, gdy ciepłe pieśni szeleszczą brzozy lub żarem płoną zachodu wrota albo inaczej, gdy spływa z\nPRAWDA W SERCU BOGA BIJE JEGO MIŁOŚĆ DLA LUDZI ŻYJE. BÓG TYLKO PRAWDĘ ZNA, CHOCIAŻ LUDZIE KŁAMIĄ WCIĄŻ. BÓG JEDYNY WIE CO W NASZYCH SERCACH KRYJE SIĘ. PRZED PRAWDĄ\n- mówię cichutko Odpocznij wieczorową godziną. Gdy zaśniesz,niech Ci się spełnią Twoje najskrytsze marzenia. •.,(¯`•♥•´¯)MIŁEGO `•.,(¯`•♥•´¯)W\nPRZYSIĄŚĆ Z ZADUMĄ POD RĘKĘ.\nPrzysiąść z zadumą pod rękę w parku jutra nieznanego, powitać bladą jutrzenkę, mgliste myśli odsunąć od złego, patrzeć, a nie widzieć cienia co być powinien, a\nZROZUMIEĆ ŻYCIA SENS.\nZrozumieć że życie ma sens Zrozumieć co serce czuje Zrozumieć co miłość zneczy Zrozumieć łzę co po policzku płynie. Zrozumieć te wszystkie znaczenia by szczęśliwym\n____$_____$$$$$ ____$$___$$$$$$$$$$ ___$$$__$$.$$$-$$-$$$ __$$$$$_$$$$$$$.$$-$$ _$$$$$$_$$$$.$$$$$ $$.$$$.$$_$$$$$$$ $$$..$$$$$_$$$ $.$$$..$$$$$$$$$ $$.$.$$$$$$$$$$$$\nDZIEN 0DOBRY_____¶¶¶¶¶¶ ¦ ¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶ _____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶ ¶¶ _¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶ ¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶\nSERCE NIE MUSI BYĆ DUZE..\n÷:— :0:— :÷:— :0:— :÷:— :0:— :÷: :÷: Serce nie musi być duże :÷: by przyjaźń dawało, :÷: wystarczy takie maleńkie, :÷: żeby uczucia skrywało. ?\nPOTRZEBA MI DUŻO MIŁOŚĆI...\nPotrzeba mi dużo miłości Dużo drugiego człowieka, Takiego,który nadąży I - zawsze na mnie poczeka. Potrzeba mi przyjaciela takiego na dobre i złe Który rozbawi\n„Aromatem kawy Cię dzisiaj kuszę, Bo podobno kawa rozbudza ciało i duszę, Sam uśmiech w Dzień mglisty to za mało, Troszkę kawy dla rozkoszy by się zdało, uśmiechnij\nCzasami wystarcza... Jeden promień słońca... Jedno miłe słowo... Jedno ciepłe spojrzenie... wyciągnięta dłoń.. Jedno pozdrowienie. Jedna delikatna pieszczota.


Nie przegapić miłości 2003 wydanie 1 - Książki • Naukowa.pl\nJack Chandler jest chłopakiem, o jakim marzą wszystkie dziewczyny. Gerolyn "Gigi" Pelka spędziła rok szkolny w Paryżu. Przyjaźni się z bratem Jacka, Ethanem. O Jacku marzy już od dawna. Teraz, po powrocie do domu, postanawia urzeczywistnić swoje marzenia. Ethan uważa, że pomysł jest okropny. Nie ma dobrego zdania o swoim starszym bracie. Wie, że "Gigi" zasługuje na kogoś lepszego. Czuje też, że mu na niej zależy. Czy Ethan ma jakiekolwiek szanse?\nKlienci, którzy kupili Nie przegapić miłości wybrali również:\nAktualnie oglądasz produkt Nie przegapić miłości - Presser Arlynn


żywienie opasów - Strona 10 - Żywienie bydła - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nKolego Tomas ale czy samymi ziemniakami ma opasać ? co za dużo to nie zdrowo Sianko albo jakaś kiszoneczka musi też być. Jak będzie dawał dużo ziemniaków to zobaczysz jakie rewolucje będą miały . Ja daję np na opasa około 300kg tylko z 5/6 kg ziemniaków a tak to sianko kiszonka i oczywiście treściwe.\nAjgon ja na Twoim miejscu jak nie masz miejsca na takie rzeczy to tak jak tam kolega wyżej powiedział dosusz dobrze siano w balach i owiń je folią takim streczem nawet będzie okej. i masz problem z głowy. Tylko musi być idealnie suche\nEdytowano Kwiecień 28, 2015 przez robertsiwek15\nKoledzy stosował ktoś jakąś gotową paszę typu granulki lub coś podobnego? Kończy mi się qq i zastanawiam się czy czymś ją zastępować czy zostać przy sianokiszonce śrucie i dodatkowo zielonki.\nW tym roku chcę po raz pierwszy zrobić kiszonkę dla opasów, mam zasiany owies+jęczmień+groch(65kg+65kg+80kg).Według was lepiej skosić to rotacyjną na pokos a później zebrać orkanem(ale czy wtedy orkan to dobrze potnie i jeśli będą dość duże kawałki to nie będzie później z tym problemu np. psucie się kiszonki,słabsze pobieranie paszy przez opasy?)Czy bezpośrednio z pnia orkanem?\nIle śruty opasom maksymalnie dawać na jeden odpas? Oczywiście będą dostawać ją dwa razy dziennie.\nmała rozkminka... do tej pory dawałem opasom do śruty ze zbóż sanbulla+rzepakowa. rzepakowa drogo wychodzi bo 100kg koszt 130zł to na to konto mam 3worki sanbulla za 138zł. jak myślicie na czym lepiej bysie podrosną?\nwitam...dla byczka 150kg daje na dzień siano,zielonka,woda do woli,2kg sruty(kukurydza,jęczmień przenżyto)0.7dkg sanbullaze dwie garści makuchu rzepakowego ido tego 2 buraki pastewne.Kiszonek nie mam.Mam coś zmienić ,dodać?co o tym sądzicie,dobrze żywie?dodać do tego troche sieczki?\nWitam to znowu ja:D\nZrobiłem kiszonkę (mieszanka traw i pszenżyto)\npryzma ma 4m szerokości, 18m długości i około 70cm wysokości. Planuję ją otworzyć jakoś we wrześniu:)\nMam obecnie 2 sztuki półroczne ale mam miejsce na 10sztuk.\nPowiedzcie mi na ile sztuk wystarczy mi ta pryzma i przy ilu sztukach?\nSianokiszonkę w balotach przy ilu sztukach jest sens robić??\ndla dwóch sztuk to trochę nietrafiony pomysł bo nie nadązysz skarmiać tej pryzmy bo sie będzie psuło. sianokiszonka też długo nie postoi nawet jak trochę podsuszona to max 3 dni od otwarcia balota i zaczyna się grzać, minimum chyba musisz mieć te 10szt bydlaków żeby to skarmiać bez wiekszych strat. takie jest moje skromne zdanie\nMam pytanie . Czy warto trzymać byki na samej paszy obiętościowej. Skończyło mi się zboże , mam jeszcze troche kiszonki z kukurydzy na ok miesiąc no i bardzo dużo sianokiszonki . Byki mają na oko 600kg.\nA stosuje ktos wysłotki z jablek jest sens dawac to bykom ?\njak masz je za darmo a nie masz innej paszy to może i jest bo jabłko to raczej taka zapchajkiszka dla byka. ani tam białka ani nic może pare witamin więc jak masz za to płacić to sensu nie widzę ale niech się jeszcze wypowie ktoś kto to praktykował\nWitam mam pytanie odnosnie mojego zywienia . Daje pasze\n200 koncentrat de haus jakis ziolowy\nNa jednego byka daje rano i wieczorem po 3 kg paszy i troche siana . Byki 450-400kg i tu jest moje pytanie czy cos zmienic w tym zywieniu ? Czy oplacalo by mi sie robic sianokiszonke nie majac prasy ani owijarki ?\nWitam! Mam okacje zakupić słome z jęczmienia jarego. Czy nadaje się ona do jedzenia przez bydło. Czy bydło ją bedzie smacznie jadło?\nJeść to będzie, tylko o przybieraniu na wadze zapomnij. Chyba że to ma być tylko dodatek w niewielkiej ilości.\nMa byc to tylko dodatek do paszy\nMoje cielaki w dzień chodzą sobie na trawie, na noc wganiam do obory(wilki się pojawiły i już 3 sztuki zeżarły w okolicznych wsiach) i wtedy daję im słomę jęczmienną to jedzą ze smakiem, do rana nic nie ma. Jednak jak kolega wyżej: na przyrosty nie licz.\nEdytowano Lipiec 23, 2015 przez bieniek_88\nA czy ktoś daje opasów kiszone młóto browarniane? Bo zastanawiam się nad kupnem i nie wiem czy jest sens. Czy byczki będą dobrze przybierać na wadze gdybym je karmił kieszonką z qq sianokiszonką młótem i śrutą że zbóż?\nja dawałem jak opasy były w cenie tzn hf po 7 plus vat byczki o 150 kg do końca tuczu dostawaly kiszonke z kukurydzy plus mloto i były super przyrosty i byczki tez wygladaly pięknie ale przy obecnej cenie mlota to się nie kalkuluje\nWitam. Zamówiłem sobie na próbę trochę wysłodek suchych . oczywiście będe je moczył i moje pytanie brzmi ile kg dawać na opasa średnio 350kg . Wysodki będą dawane raz dziennie prócz tego dostawają siano i śrute\nWitam gdzie kupiles wyslodki i w jakiej cenie?\nLACPOL Tarnowski młyn z cenami to jest tak 850 za tone niemelasowanych a 1050 za tone melasowanych ale to musisz całą tone wziąć ale jeśli chcesz mniej to za te niemelasowane 29zł za 30 kg\nDzieki za info. Niedaleko mnie ..... a koncentrat to kupujesz u nich ? Bo oni tylko ekoplon....\nz piasta tez maja i ja biore z piasta\nTak.... kiedys granulki dla malych prosiat kupowałem U nich. Ostatnio kupiłem od nich 5 worków koncentratu T zytni Ekoplon to soja była grubosci pocietego na poł ziarna saladery.... teraz kupuje z kowali księznych z firmy provimi.\nto można wiedzieć skąd dokładnie jesteś ? z jakiej gminy ?


Pomoc humanitarna w czasie pandemii. UNICEF podsumowuje działania w 2020 roku - Głos Nauczycielski\nPomoc humanitarna w czasie pandemii. UNICEF podsumowuje działania w 2020 roku\nUNICEF szacuje, że liczba dzieci żyjących w ubogich gospodarstwach domowych w ostatnim roku wzrosła o 142 mln. Ponadto, aż 94 procent uczniów w szczycie pandemii nie mogło chodzić do szkoły, a co najmniej 1/3 nie miała dostępu do nauki zdalnej. Jednocześnie ograniczony dostęp do żywności może wkrótce sprawić, że 44 mln dzieci będzie niedożywionych.\nUNICEF podkreśla, że zamknięte szkoły, wyzwania zdrowia psychicznego, domowa izolacja i ograniczony dostęp do podstawowych usług dotknęły miliony dzieci i ich rodzin na całym świecie.\nNa skutek pandemii koronawirusa najbardziej poszkodowane zostały dzieci w najuboższych krajach świata oraz te, które już wcześniej były pokrzywdzone przez dyskryminację, wykluczenie społeczne czy konflikty zbrojne.\nSince 1946, UNICEF has worked nonstop to save children’s lives, protect their rights and help them fulfil their potential.\nIn 2020, we faced new challenges every day with COVID-19. These are our results. https://t.co/Y6ldvweIwz\n— UNICEF (@UNICEF) July 13, 2021\nJak podaje agenda wsparcie w walce z pandemią trafiło do 138 krajów. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie pomoc dziewięciu milionów aktywnych Darczyńców UNICEF. W ich imieniu pomoc w terenie niesie ponad 15 tysięcy oddanych pracowników organizacji. W 2020 roku budżet UNICEF wyniósł 6,5 mld dolarów. 90 proc. tej kwoty zostało wydanych bezpośrednio na programy pomocy dzieciom.\n“It is urgent that we get every child back into the classroom now. But we cannot stop there; reopening better means implementing remedial programmes to help students get back on track.”@RobertG_Jenkins on the importance of helping children catch up on lost learning.\nSpośród wielu działań UNICEF na rzecz dzieci w 2020 roku, organizacja wymienia kilka swoich kluczowych osiągnięć:\n>> Zapewnienie czystej wody i usług wodno-sanitarnych dla 106 mln ludzi, w tym 58 mln dzieci w 153 krajach.\n>> 5 mln dzieci cierpiących na skutek ciężkiego ostrego niedożywienia zostało objętych leczeniem.\n>> W ośrodkach medycznych wspieranych przez UNICEF na świat przyszło 30,5 mln dzieci.\n>> 17 mln dzieci na obszarach kryzysów humanitarnych zostało zaszczepionych przeciwko odrze.\n>> Wsparcie ponad 301 mln dzieci w nauce zdalnej.\n>> Pomoc dla ponad 2,2 mln dzieci z niepełnosprawnościami w 144 krajach świata.\nW tym roku UNICEF obchodzi swoje 75. urodziny. W 2021 roku organizacja walczy z pandemią COVID-19, dostarczając szczepionki na całym świecie w ramach sojuszu COVAX, aby żadne dziecko, rodzina ani kraj nie pozostały w tyle.\n„Teraz bardziej niż kiedykolwiek dzieci i młodzież na całym świecie potrzebują globalnych działań, inwestycji w zdrowie, edukację oraz bardziej odporne systemy i usługi, z których wszyscy będą mogli skorzystać. Tak jak poprzednie pokolenie budowało świat na nowo po II wojnie światowej, tak i my dzisiaj musimy to zrobić dla naszych dzieci” – podkreśla UNICEF.\nOrganizacja podpowiada też jak skutecznie pomagać dzieciom na świecie. Każdego miesiąca ponad 5,5 mln osób z 50 krajów świata wspiera UNICEF comiesięczną darowizną. Wśród nich jest wielu darczyńców z Polski.\nComiesięczne darowizny odgrywają kluczową rolę we wszystkich programach pomocowych UNICEF. Od pomocy żywnościowej, medycznej, wodno-sanitarnej aż po edukacyjną, ochronną i rozwojową. We wszystkich tych obszarach organizacja niesie wsparcie dzięki stałym Darczyńcom.\nW ubiegłym roku stali darczyńcy przyczynili się np. do możliwości kontynuowania nauki przez 7000 dzieci z mniejszości etnicznej w północno-wschodniej Kambodży. To jeden z najbardziej odciętych od świata obszarów. Nawet jeszcze przed pandemią COVID-19 dostęp do edukacji był tam mocno ograniczony. Kiedy wybuchła pandemia, dzięki darowiznom od stałych Darczyńców, UNICEF mógł natychmiast wyprodukować i dostarczyć materiały edukacyjne w lokalnym języku.\nNo more empty classrooms.\nThe longer children are out of school, the less likely they are to return – and the higher the risk of child labour, child marriage, early pregnancy, violence and abuse.\nIn-person learning must resume as soon as possible. pic.twitter.com/eAm8KhY5Qt\n— UNICEF (@UNICEF) July 12, 2021\nTo jest przykład, jak dzięki odpowiednim funduszom dostępnym natychmiast, UNICEF może dotrzeć do każdego dziecka niezależnie od tego, jak daleko się znajduje – mówi Katheryn Bennet, Specjalista ds. Edukacji w UNICEF Kambodża.\nŚrodki przekazywane przez stałych darczyńców są najczęściej wykorzystywane w czterech sytuacjach:\n>> budowy infrastruktury, np. szkoły, szpitala, wodociągu, kiedy niezbędne jest długofalowe finansowanie;\n>>kryzysu humanitarnego, kiedy środki finansowe i pomoc są potrzebne natychmiast;\n>>tzw. kryzysu zapomnianego, czyli kraju, o którym nie mówią już media, a gdzie wciąż potrzeby dzieci są ogromne;\n>> innowacyjnych rozwiązań, które na trwałe mogą zmienić życie dzieci.\nW Polsce program dla stałych darczyńców nosi nazwę UNICEF365. Każdy może się do niego zapisać i nieść pomoc najmłodszym przez cały rok! Tym samym Darczyńca, przekazując zaledwie 20 czy 30 zł miesięcznie, dołącza do grona bohaterów UNICEF, dzięki którym organizacja może kontynuować swoją misję. Więcej informacji na stronie unicef365.pl.\nUNICEF: Pandemia COVID-19 wpłynęła na wszystkie obszary życia dzieci. Najnowsze dane\nUNICEF i MOP alarmują, że przez pandemię wzrosła liczba dzieci zmuszonych do pracy. Jest ich aż 160 mln


Kobiecy foch definicja (strzelić focha synonim)\nCzym dokładnie jest digital marketing?\nKoniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że rola marketingu cyfrowego z roku na rok jest coraz większa. Nikogo nie powinien dziwić ten fakt, ponieważ internet jest kluczowym źródłem informacji.\nWarto w pierwszej kolejności przetłumaczyć omawiane pojęcie. Digital oznacza cyfrowy. Oznacza tym samym, że digital marketing jest działalnością reklamową bazującą na różnych cyfrowych formatach. Należy mieć świadomość, że w ramach sieci internetowej można bez większego problemu dzielić aktywności na użytkowników urządzeń mobilnych albo stacjonarnych komputerów. Istnieje również możliwość dokonywania zupełnie innego podziału według określonych potrzeb.\nOmawiany rodzaj marketingu jest to w najprostszym możliwym ujęciu przyszłość, jeżeli chodzi o komunikację z klientami.\nZdecydowanie najczęściej wymienianą zaletą digital marketingu jest mierzalność. Rozwiązanie oferuje bowiem ogromnie możliwości analityczne. Firma może wszystkie działania na YouTube, Facebooku czy w Google AdWords poddać zarówno gruntownej analizie, jak i wyodrębnić bardzo dużą liczbę wskaźników, na których najbardziej jej zależy. Ponadto bardziej lub mniej doświadczeni digital marketerzy mają możliwość zmierzenia zasięgów lub stosunek wydatków do uzyskanych klientów czy kontaktów.\nMożna także sprawdzić liczbę wyświetleń lub klików na poszczególne formaty reklamowe. Koniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że omawiany digital marketing jest również świetną opcją do testowania przez przedsiębiorstwo najbardziej optymalnych rozwiązań. Możliwe jest bowiem przeprowadzenie testów A/B w celu zoptymalizowania swojego przekazu marketingowego i zwiększenia jego skuteczności. W rezultacie przedsiębiorstwo będzie mogło zaoszczędzić pieniądze, które będą wydawane na reklamę w przyszłości.\nNależy mieć świadomość, że digital marketing pozwala kierować działania na wybranych przez siebie odbiorców. Ułatwiona zadanie będą miały firmy, które dokładnie wiedzą, kto jest ich modelowym klientem. Omawiane rozwiązanie pozwala na bardzo precyzyjne targetowanie. Digital marketer może korzystać z narzędzi analitycznych takich środowisk, jak Facebook czy Google. W najprostszym możliwym ujęciu będą one umożliwiały na wyświetlanie poszczególnych reklam dokładnie takim osobom, na jakim zależy firmom.\nBardzo duża liczba działań w digital marketingu będzie wymagała tylko poświęcenia czasu. Można bowiem samodzielnie pisać artykuły na blogu firmowym, a także wchodzić w różnego rodzaju interakcje na portalach społecznościowych czy branżowych forach. Przedsiębiorca może także udzielać odpowiedzi na pytania potencjalnych klientów.\nDoskonałym rozwiązaniem może być skorzystanie z usług zewnętrznej firmy specjalizującej się w tej formie reklamy. Marketing cyfrowy jest bowiem w najprostszym możliwym ujęciu inwestycją, która może zdecydowanie przyspieszyć rozwój.\nOd czego warto rozpocząć swoją przygodę z digital marketingiem?\nWarto w pierwszej kolejności bardzo dokładnie wczuć się w potencjalnego klienta. Wystarczy zatem poważnie zastanowić się, gdzie będzie on szukał informacji o oferowanych usługach czy produktach danego przedsiębiorstwa. Obecnie zdecydowana większość klientów korzysta z wyników wyszukiwania w Google i rekomendacji. Nikogo nie powinien zatem dziwić fakt, że wspomniana wyszukiwarka Google jest naturalnym środowiskiem poszukiwania informacji.\nCo może zrobić przedsiębiorca dysponujący dużą ilością czasu?\nRekomendowane jest wtedy oparcie swojej strony internetowej o unikalne treści bazujące na słowach kluczowych. Należy również odpowiadać na wszystkie pytania zadawane przez klientów. Warto dowiedzieć się, czego dokładnie szukają i na co zwracają uwagę. Trzeba także uzyskać informację czy lokalizacja będzie dla nich odgrywała duża rolę. Koniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że przeważnie potencjalni konsumenci mają mnóstwo zapytań. Świetnym rozwiązaniem może być skupienie się na niszowych frazach.\nZalecane jest również nasycenie treści słowami kluczowymi. Bardzo istotne będzie także upewnienie się, że napisany tekst cechuje się bardzo wysoką jakością i może pomóc potencjalnemu klientowi w rozwiązaniu jego problemu. Przedsiębiorca powinien stworzyć taki tekst, który sam chciałby przeczytać. Bardzo istotne znaczenie będzie miało znalezienie się w top 10 na określone słowo kluczowe.\nCo powinny zrobić osoby, które nie mają dużo czasu na działania?\nWarto w takiej sytuacji skorzystać z narzędzia Google AdWords. Dzięki temu firma nie będzie potrzebowała dużego wkładu finansowego, by znaleźć się na samej górze wyników wyszukiwania na poszczególne słowa i frazy. Oczywiście można zrobić to samodzielnie lub zlecić agencji specjalizującej się w omawianym rodzaju marketingu.\nOsoby, które będą działały same, oszczędzą przede wszystkim na prowizji. Godny uwagi jest fakt, że mogą nie posiadać odpowiedniego doświadczenia, które umożliwi im właściwie zmierzyć wyniki konwersji pod wieloma względami. Kampania może zatem nie być dobrze zoptymalizowania. W rezultacie może okazać się, że działania prowadzone przez agencję przy uwzględnieniu wspomnianej wcześniej prowizji będą zdecydowanie bardziej efektywne. Należy mieć świadomość, że agencja reklamowa będzie zainteresowana tym, by wyniki były bardzo satysfakcjonujące dla klientów.\nJakie są różnice między marketingiem internetowym, a cyfrowym?\nW najprostszym możliwym ujęciu marketing cyfrowy jest znacznie szerszym pojęciem. Obejmuje bowiem wszystkie działania uwzględniające komunikację cyfrową z użytkownikami. Oczywiście wliczane są do nich kampanie SMS. Koniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że obecnie zdecydowana większość działań cyfrowych jest powiązana z obecnością przedsiębiorstwa w internecie.\nDigital marketing to coś zdecydowanie więcej niż reklama\nOmawiana forma marketingu bazuje przede wszystkim na bardzo wysokiej jakości treściach. Należy mieć świadomość, że nie można skupiać się tylko na nasyceniu poszczególnych tekstów właściwymi słowami kluczowymi. Kluczowe jest bowiem wchodzenie w interakcję z potencjalnymi klientami, a także poprowadzenie ich przez tzw. lejek marketingowy. Bardzo istotne znaczenie będzie miało budowanie zasięgów w social mediach czy budowanie bardzo wartościowych linków, które będą przekierowywały na stronę docelową.\nNie można zapomnieć o dobrej kampanii marketingowej. Jej celem musi być przyniesienie długofalowych efektów. Będzie wymagała stworzenia przemyślanej, indywidualnej strategii, a także dobraniu najbardziej efektywnych narzędzi do ich realizacji. Koniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że najbardziej renomowane agencje wyznaczają dedykowanych opiekunów do poszczególnych klientów.\nW najprostszym możliwym ujęciu jest to nie tylko efektywny, ale również bardzo czasochłonny sposób na pojawienie się stosunkowo wysoko w wynikach wyszukiwania przez daną firmę na określone frazy kluczowe. Warto wiedzieć, że optymalizacja SEO jest bardzo złożonym procesem. Jego celem jest znaczne zwiększenie zarówno liczby odwiedzin, jak i ruchu na danej stronie internetowej.\nNależy mieć świadomość, że im większa liczba potencjalnych klientów będzie wchodziła na witrynę, tym większe szanse firmy na zwiększenie sprzedaży. Obecnie niektóre przedsiębiorstwa decydują się na zainwestowanie dużych pieniędzy w audyt SEO, a także optymalizację swojej strony internetowej. Nie wszyscy wiedzą, że SEO jest jedną z kluczowych części digital marketingu.\nJest to kolejne narzędzie digital marketingu. W najprostszym możliwym ujęciu wykorzystuje eBooki, posty na firmowym blogu czy infografiki. Bardzo istotne znaczenie mają nie tylko słowa kluczowe, ale również angażujące treści. Mogą one bowiem przyczynić się do tego, że określony odbiorca uzna autora za eksperta. Jak wiadomo klienci zdecydowanie częściej kupują produkty firm, do których mają zaufanie. W przypadku, gdy w treści artykułu pojawi się informacja o usłudze, istnieje duże prawdopodobieństwo, że odbiorca z niej skorzysta. Będzie bazował na dobrej opinii o danej marce, która została zbudowana odpowiednimi treściami.\nNależy mieć świadomość, że reklama natywna będzie wiązała się przede wszystkim z Content Marketingiem. Jest to bardzo istotne narzędzie omawianego marketingu cyfrowego. Koniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że przeciętni odbiorcy będą mieli ogromny problem z rozpoznaniem reklamy natywnej w pierwszych sekundach zapoznawania się z danym materiałem. Celem reklamy natywnej jest dyskretne zaprezentowanie określonego przekazu. Oczywiście musi być ona bardzo spójna zarówno wizualnie, jak i treściowo, w którym została wyemitowana.\nMedia społecznościowe maja zdecydowanie większe możliwości, niż mogłoby się wydawać. Są bowiem doskonałym narzędziem do promowania własnej marki. Nikogo nie powinien zatem dziwić fakt, że z roku na rok coraz większa liczba przedsiębiorstw zakłada profile firmowe na Instagramie, Facebooku i Twitterze. Social Media Marketing będzie przede wszystkim pozwalała marce na wejście w bezpośrednią interakcję ze swoimi potencjalnymi i stałymi klientami. Oczywiście warunkiem do zdobycia ogromnej liczby obserwatorów będzie: angażowanie odbiorców, odpowiednia strategia komunikacji czy szybkie reagowanie na potrzeby użytkowników.\nW najprostszym możliwym ujęciu jest to płatna reklama za kliknięcie. Oznacza to, że firma będzie płaciła za każdego użytkownika, który w trakcie przeglądania określonej strony internetowej kliknie w wyświetlającą się reklamę. Doskonałymi przykładami mogą być reklamy na Facebooku czy Google AdWords.\nMarketing e-mailowy oraz afiliacyjny\nKoniecznie trzeba zdawać sobie sprawę, że jest to najstarsza forma omawianego digital marketingu. Godny uwagi jest fakt, że znaczna większość strategii marketingowych wykorzystuje w swoich działaniach element e-mail marketingu. Z kolei marketing afiliacyjny polega na płaceniu stronie trzeciej (może to być osoba fizyczna lub firma) za reklamowanie i promowanie marki.\nOnline marketing cyfrowy\nDziałania marketingowe dla Twojej firmy to wszystko m.in. od analityki (np google analytics), aż po marketing tradycyjny, sem, google ads (dawniej google adwords), facebook, czy każdy inny kanał, który może sprawić że branża w której działasz odpowie świetnie na Twój przekaz.\nInfluencer marketing, współpraca nowych mediów i social media (promocja marki)\nRafalSzrajnert.pl » Doradztwo marketingowe » Digital Marketing Internetowy sposób na sprzedaż. Zarządzanie online


Beautiful Duty: Pozbywamy się zaczerwień i podrażniń z Vichy; Aqualia Thermal ExtraSensitive\nDzień dobry! Pierwsza kosmetyczna recenzja tego roku! Po tej przerwie świątecznej jest mi mega ciężko wrócić do starego trybu, w którym wszystko mam poukładane i ogarnięte w mojej idealnej kolejności. Ale damy radę, rok się dopiero zaczął, więc jeszcze wszystko przed nami. W końcu wrócę do mojego rytmu, ale i tak cieszę się, że coś udało mi się napisać, więc mam nadzieję, że i recenzja będzie dla Was przydatna!\nMarkę Vichy znam już dość długo. Moja mama jest jej chyba największą fanką, a dla mnie zawsze były to kosmetyki dla takich dorosłych babeczek. No i chyba już dorosłam do tego wieku, że i Vichy jest u mnie dość dużo. Marka ma ogromny wybór, więc każdy znajdzie odpowiednie produkty dla siebie. No i ja mam dzisiaj dla Was nawilżający krem, enjoy!\nVichy, Aqualia Thermal ExtraSensitive\nKojąca pielęgnacja przeciw zaczerwieniom i podrażnieniom\nDzięki połączeniu Witaminy B3 znanej z właściwości kojących, Wody Termalnej z Vichy, Kwasu Hialuronowego oraz Masła Shea, formuła Aqualia Extrasensitive skutecznie ukoi nadwrażliwą skórę.\nKrem ma za zadanie zredukować zaczerwienienia, zniwelować uczucie pieczenia, długotrwale nawilżyć, a także przywrócić komfort skórze nadwrażliwej i suchej skłonnej do podrażnień. Poza tym, wzmocni skórę, ukoi i wspomoże jej regenerację.\nProdukt łatwo się wchłania, posiada lekką nawilżającą konsystencję, pozostawia uczucie nawilżenia i komfortu skóry.\nSkład: Aqua/Water, Squalane, Propanediol, Dimethicone, Hydrogenated Polyisobutene, Niacinamide, Glycerin, Pentaerythrityl Tetraisostearate, Pentylene Glycol, Butyrospermum Parkii Butter/Shea Butter, Stearyl Dimethicone, Ammonium Polyacryldimethyltauramide/ Ammonium Polyacryloyldimethyl Taurate, Propylene Glycol, Synthetic Wax, Glyceryl Isostearate, Sodium Hyaluronate, Poloxamer 338, Citric Acid, Acrylates/ C10-30 Alkyl Acrylate Crosspolymer, Acrylates Copolymer, Parfum.\nSkuteczność potwierdzona w 5 badaniach. Testowany dermatologicznie, hipoalergiczny. Zapakowany hermetycznie. Bez parabenów, barwników i alkoholu etylowego.\nKrem znajduje się w smukłej butelce próżniowej, która jest jeszcze dodatkowo zapakowana w kartonik. Na tym kartoniku znajdują się wszystkie najważniejsze informacje. Na samej butelce nic nie znajdziecie, ale to nie problem. Ogólnie opakowania próżniowe są super, bo naciskacie, a produkt jest wypychany na wierzch i macie pewność, że praktycznie wszystko zostanie wypompowane i zdenkowane. Ja uwielbiam takie rozwiązanie, bo jest to nie tylko łatwe i wygodne w aplikacji, ale i higieniczne.\nKonsystencja jest bardzo lekka, ale zarazem treściwa i konkretna. Jedna pompka idealnie wystarcza na aplikację na całą twarz, co mega mi się podoba. Na szyję zostają jakieś resztki, co mi w porannej pielęgnacji wystarcza. Bardzo dobrze się go rozprowadza. A i pachnie ładnie, dość delikatnie, raczej kosmetycznie niż jakoś konkretnie, żebym mogła do czegoś przyrównać. Ale wszystko tutaj pasuje.\nKrem mimo swojej lekkiej konsystencji jest całkiem konkretny jeśli chodzi o działanie na skórze. Nie jest obciążający, męczący czy taki ciągnący skóry. Bardzo lekko rozsmarowuje się po twarzy i szybko się w nią wchłania. Nie muszę czekać za długo np. z nałożeniem makijażu. Skóra po nałożeniu nie jest ani zmatowiona ani rozświetlona, taka normalna. Aczkolwiek czuć, że jest nawet nawilżona, wygładzona i miła w dotyku. Nie zauważyłam też, żeby krem jakoś wpływał negatywnie na makijaż.\nW sumie to ja nie mam większych problemów z podrażnieniami, nie mam żadnych skłonności, ewentualnie do przebarwień. Z kolei zaczerwienienia zawsze jakieś się pojawią.\nJeśli chodzi o długotrwałe efekty to zauważyłam znaczące nawilżenie skóry, nawet jeśli w ciężkich chwilach zapominałam o pielęgnacji to i tak nie miałam z cerą żądnych problemów. Krem też sobie fajnie radzi teraz zimą, kiedy skóra jest narażona na niższe temperatury. Jakiekolwiek podrażnienia, które czasem się pojawiały spowodowane chorobą czy pogodą zostały bardzo szybko złagodzone. Jeśli chodzi z kolei o zaczerwienienia, bardziej mi się wydaje, że znikają one same niż, żeby krem miał na nie jakieś działanie. Bo cudownego zniknięcia zaczerwień nie zauważyłam.\nKrem mnie nie podrażnił ani nie zapchał.\nKrem jest dobry, fajnie lekki, nawilżający, ale nie powiedziałabym, że jest to jakaś cudowna bomba, która odmieni waszą cerę w kilka tygodni. Działanie jest lekkie, więc dla bardzo wymagającej cery może być jednak niewystarczające, ale dla młodej cery, która nie boryka się z wieloma problemami będzie fajny. Nie zauważyłam co prawda działania na zaczerwienienia, ale podrażnienia były fajnie łagodzone i pieczenie było ukojone. Bardzo, ale to bardzo podoba mi się samo opakowanie, które jest tak mega wygodne w aplikacji, że szok! Kosztuje w okolicach 80-90zł w zależności od miejsca.\nCzy polecam? Ciężko mi tu stwierdzić, bo jest fajny, ale nie jest jakiś super, ekstra, genialny, a myślę, że na pewno znajdziemy kremy o podobnym działaniu (jak nie lepszym), a w niższej cenie.\nDajcie znać, co myślicie? I jakich kremów używacie ?\nŁukasz Bier 5 stycznia 2020 16:08\nMa przyjemną lekką konsystencję :)\nKarolajna 5 stycznia 2020 16:49\nNie miałam jeszcze kosmetyków z Vichy, ale myślę, że jakiś sobie niedługo przetestuję. ;)\nZapachem pisane 5 stycznia 2020 18:38\nZ Vichy jeszcze nigdy niczego nie używałam ;)\nanna piekneperfumy 5 stycznia 2020 20:27\nLubię linię Aqualia Termal Vichy, kiedyś bardzo często sięgałam po te kremy. Fajnie mi się sprawdzały.\nAgnieszka Kaniuk 5 stycznia 2020 20:49\nJuż dawno nie miałam żadnych kosmetyków tej marki. 😊\nWioleta Sadowska 5 stycznia 2020 21:22\nDobrze, że nawilża skórę. To mnie niewątpliwie zachęca.\nKinga K. 5 stycznia 2020 22:47\nMiałam kiedyś wiele przebarwień, ale poradziłam sobie z nimi pielęgnacją :)\nRuda 5 stycznia 2020 22:57\nLubię kosmetyki z Vichy, ale tego jeszcze nie znam :)\nStylishMegg 6 stycznia 2020 09:59\nLife by Kadia 6 stycznia 2020 11:38\nNo faktycznie. Za taką cenę zdecydowanie znajdziemy coś lepszego :) Ale zauważyłam, że kosmetyki tej marki zawsze były droższe :)\nAgata 6 stycznia 2020 13:41\nMarkę Vichy lubie ale bardzo mało ich kosmetyków stosowałam. Z tego co piszesz to jak na cenę działanie chyba powinno byc lepsze, Pozdrawiam :)\nLili 6 stycznia 2020 15:10\nVichy znam jedynie z reklam ,nigdy nie miałam żadnego ich kosmetyku ,ale kto wie...☺\nmrs Calluna 6 stycznia 2020 15:46\nLubię takie wydajne kremy :)\nZ mojego punktu widzenia 6 stycznia 2020 18:35\nLubię kosmetyki o takich lekkich konsystencjach na dzień, pod makijaż. Ten krem jednak widzę po raz pierwszy, ale ciekawa jestem jego działania :)\nOliviaSophiaJo 6 stycznia 2020 23:08\nJa akurat potrzebuję większego nawilżenia w przypadku mojej skóry więc raczej się nie sprawdzi. Ale może z czasem przyda mi się taki lekki kremik.:)\nKlara van Pure 6 stycznia 2020 23:37\nbardzo fajna recenzja, wszystkiego dobrego w nowym roku! pozdrawiam ciepło :*\nZołzaTexa 7 stycznia 2020 07:48\nTo próżniowe opakowanie może okazać się najlepszym rozwiązaniem\nCarolyna's world 7 stycznia 2020 10:54\nTego nigdy nie uzywałam chociaz markę Vichy osobiscie lubię :-)\nBeata 7 stycznia 2020 11:19\nzarysowana 7 stycznia 2020 14:59\nUwielbiam kosmetyki z masłem shea w składzie. Tego kremu jednak nigdy nie używałam :)\nBlingBlingMakeUp 7 stycznia 2020 17:35\nFajnie ze jest lekki, wlasnie tak jak piszesz dla cer mlodych mysle ,ze bedzie sprawdzal sie idealnie :)\nSYS 8 stycznia 2020 00:18\nO tym kremie słyszałam dużo pozytywnych opinii ale chyba nie znam kosmetyku vichy, który byłby klapą. Skład jest dobry więc w tym przypadku chyba też vichy zrobiło dobrą robotę :) Ja nie mam problemu z zaczerwienieniami. Aktualnie stosuje konfiturę róża malina z ministerstwa dobrego mydła i jestem bardzo zadowolona :)\nKosmo Riviera 8 stycznia 2020 01:21\noj daaaaaawno nic nie miałam Vichy , ale poki co skupiam sie na kosmetykach tanszych, eko, aa nalepiej wegańskich:D orientana, resibo, duetus:D\nKathy Leonia 8 stycznia 2020 08:25\nja z vichy mam jedynie produkty do włosów:)\nDi bloguje 8 stycznia 2020 08:58\nZ chęcią sama przetestuję.\nElaR 8 stycznia 2020 11:41\nHmm może rzeczywiście powinnam przerzucić się z antytrądzikowych na kojące... może potrzeba odpoczynku, szczególnie brodzie... cały czas mi tam coś wyskakuje, jakaś rada?\nChocolade 8 stycznia 2020 20:33\nMojej cerze ostatnio nie po drodze z produktami tej marki :P Z każdym razem źle się kończy ;)\nJenovia Dżemson 8 stycznia 2020 21:27\nMiałam w swoim życiu kilka kosmetyków Vichy ale tego akurat nie.\nRosemary Littletoe 9 stycznia 2020 11:33\nJa się chyba będę musiała tym zainteresować, bo nie wiem co się mojej skórze stało, ale zrobiła się hipernadwrażliwa ostatnio... :(\nVenus 9 stycznia 2020 15:28\nNiestety mnie ten preparat nie przekonuje . Ale ważne ze Tobie się sprawdził\nIlona 30 września 2020 15:37\nVichy znam jedynie z reklam, nie miałam okazji wypróbować. A zaczerwienienia zniwelowała dzięki serii Kali Musli! Mega polecam


Indonezja – Australia | Centrum Studiów Polska-Azja\n28 lutego 2017 21:10\nPrzedstawiciele Indonezji i Australii poinformowali w niedzielę (26.02), iż pełne więzi wojskowe pomiędzy oboma krajami zostały przywrócone. Stało się tak po styczniowym zawieszeniu współpracy przez indonezyjskie wojsko spowodowanym „obraźliwymi” materiałami dydaktycznymi odnalezionymi w czasie wspólnych szkoleń w australijskiej bazie na początku roku. „Prezydent Widodo i ja zgodziliśmy się na pełne…\nGłówny dowódca indonezyjskich sił zbrojnych gen. Moeldoko powiedział, że Indonezja nie weźmie udziału w szkoleniu wojskowym zaplanowanych wspólnie z Australią. Przyczyną tej decyzji są najnowsze doniesienia o podsłuchiwaniu indonezyjskich polityków w latach 2007-2009 przez australijskie służby specjalne. – Wszelka współpraca wojskowa Indonezji i Australii w zakresie walki z przemytem ludzi zostaje natychmiast…\n19 listopada 2013 23:20\nRząd Indonezji odwołał swojego ambasadora w Canberze Nadjiba Riphata Kesoemy, aby w ten sposób wyrazić rozczarowanie w związku z doniesieniami o podsłuchiwaniu indonezyjskich polityków (w tym prezydenta kraju) w latach 2007-2009 przez australijskie służby specjalne. Australian Broadcasting Corporation, australijski publiczny nadawca telewizyjny i radiowy oraz dziennik The Guardian poinformowały w poniedziałek (18.11),…\n29 lipca 2011 13:39\nRząd Indonezji po konsultacji ze służbami weterynaryjnymi wprowadziła tymczasowy zakaz wwożenia z Australii koni. Decyzja ta będzie rewidowana co 6 miesięcy. Australia była podstawowym eksporterem koni dla Indonezji. Pozostałe kraje dostarczające koni na rynek indonezyjski to Niemcy, Malezja, Japonia i Portugalia. Wcześniej identyczną decyzję podjęły władze Malezji. Ograniczenia ta wiążą…


Uczniowie z Kruszewca zagrali z Orkiestrą - Kętrzyn\n2018-01-22 07:53:45 (ost. akt: 2018-01-23 12:45:37)\nUczniowie z radością zaangażowali się w zbiórkę pieniędzy.\nTymi słowami wielkiego świętego Polaka, Jana Pawła II kierowali się uczniowie Szkoły Podstawowej w Kruszewcu oraz ich opiekunowie, biorąc udział 14 stycznia w 26. finale Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Kętrzynie. Dzielili się przede wszystkim swoim czasem i zaangażowaniem w zbiórkę pieniędzy, a także w liczenie zebranych datków.\nJuż o godzinie 10.00 nasze delegacje wyruszyły ze skarbonkami "w miasto" na poszukiwanie ofiarodawców. Byli to: Klaudia Rodak, Karolina Śmierzyńska, Milena Kijewska, Zuzanna Stefanowicz, Wiktoria Bartoszko, Nikola Gronkiewicz, Weronika Lewicka i Sebastian Kołodziejczuk. Każda grupa uczniów miała swojego "anioła stróża"-p. Annę Pawluczuk, Martę Pupel i Dorotę Syhłowyj. Mimo iż dzień był dość zimny, dzielnie trwali na posterunkach do popołudnia. Potem już sami opiekunowie zaangażowali się w pomoc przy zliczaniu pieniędzy z wszystkich przyniesionych skarbonek. Do tej mozolnej pracy dołączyła także p.Tamara Furka. A datki były bardzo rożne.Obok pieniędzy polskich w skarbonach lądowały nominały obcych walut oraz rozmaite przedmioty(np.biżuteria). Ostateczne wyniki zbiórki w Kętrzynie poznamy niebawem, ponieważ w programie imprezy były jeszcze licytacje, aukcje itp.\nWOŚP przyświeca, jak każdego roku szczytny cel. Pozyskane w 26. finale środki przyczynią się do wyrównania szans w leczeniu noworodków.\nNasi nauczyciele i uczniowie kolejny raz dowiedli, że są wśród nas ludzie o dobrych sercach i warto pomagać, by móc uratować każde malutkie życie.\nTagi: Kętrzyn Kruszewiec Szkoła Podstawowa w Kruszewcu SP Kruszewiec WOŚP WOŚP 2018 Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy


„Banderland” – Nagroda Angelus\nDzisiaj rosyjską opinię publiczną urabiają, z powodzeniem, pisarze i poeci. Piotr Kępiński o słynnym „Wieczorze z Władimirem Sołowjowem”.\nWładimir Sołowjow, znany rosyjski dziennikarz, któremu Władimir Putin przypiął jakiś czas temu do piersi Order Aleksandra Newskiego, prowadzi dzisiaj w telewizji RTR Planeta popularny program „Wieczór”. To naturalnie program dyskusyjny. Pojawiają się w nim znani politycy, oczywiście niezwiązani z opozycją. To tutaj Władimir Żyrinowski wylewał pomyje na wrogów Kremla. Tutaj swoje brednie ogłasza światu Giennadij Ziuganow. Sołowojow tylko słucha. Komentuje, od czasu do czasu. Nigdy jednak nie wypowiedział zdania, z którym Putin mógłby się nie zgodzić. (Nowe ordery czekają, w końcu odznaka Newskiego Aleksandra to nie najwyższy honor).\nW „Wieczorze” w zasadzie nikt z nikim się nie kłóci. Wrogowie, ewentualnie oponenci Rosji są za drzwiami. Od czasu do czasu trafi się tylko ktoś, kto delikatnie zaznacza inne zdanie. Wtedy następuje rzeź, w której bierze też udział prowadzący: robiąc miny, przedrzeźniając interlokutora, ewentualnie ironizując, wdeptuje przeciwnika w ziemię. Publika buczy na przeciwnika. A Sołowjow udaje wtedy zatroskanego i wykonuje gesty skopiowane z programu swojego idola Bruno Vespy (prowadzi program „Porta a Porta” w RAI).\nPublika klaszcze tylko wtedy kiedy dyskutant prezentuje zdanie zgadzające się z linią Kremla.\nDwa dni temu w „Wieczorze z Władimirem Sołowjowem” odbyła się dyskusja poświęcona Krymowi.\nTym razem większość gości stanowili literaci, poeci, pisarze i reżyserzy. Było śmiesznie i strasznie.\nKaren Szachnazarow, reżyser, może niezbyt wybitny, niemniej jednak mający w swoim dorobku kilka ciekawych filmów (m.in. „Stworzył nas jazz”, „Zimowy wieczór w Gagrach”) a który w marcu 2014 roku podpisał list poparcia dla militarnych działań prezydenta Putina na Ukrainie, nie miał wątpliwości w programie Sołowjowa gdyby Putin nie zatrzymał Ukraińców na Krymie dzisiaj mielibyśmy do czynienia z rzezią w Rosji. Zresztą, Szachnazarow i tak nie należy do „jastrzębi”, w każdej podobnej dyskusji akcentuje swoje umiłowanie do pokoju, ale w przypadku Krymu nie zna kompromisu. Tak musiało się stać.\nWtórował mu Jurij Kublanowskij, poeta laureat Nagrody Sołżenicyna i Nowej Nagrody Puszkina, który z emfazą przypominał: Krym to nasza kultura, to Puszkin, to Czechow, to nasza tożsamość, bez Krymu Rosja nie istnieje. Nikołaj Starikow, pisarz, współzałożyciel nacjonalistycznej partii Wielka Ojczyzna, pytany o swój stosunek do Ukrainy mówił: najbardziej rosyjskim miastem na Ukrainie jest Kijów. Nasza rosyjska cywilizacja musi być wielka, żeby przetrwać. (Czy Kijów należy zająć? Tego nie wypowiedział na głos).\nZaś Jurij Poliakow, redaktor naczelny ‚Litieraturnoj Gaziety”, która drukuje dzisiaj największą grafomanię polityczną od początku swojego istnienia, nazwał obecną Ukrainę „Banderlandem” (w tym momencie na twarzach gości zgromadzonych w studiu zagościły ironiczne uśmiechy). Ta pseudo-dyskusja trwała w nieskończoność. Pewien młody pisarz (Szugnurow), który był na Krymie w trakcie referendum mówił w uniesieniu, że podczas tego wydarzenia w Symferopolu „patriotyzm stał się religią”, przywoływał widok staruszki, która pamiętała jeszcze Olgę Czechową drżącą dłonią głosującą za przyłączeniem Krymu do Rosji (widział to na własne oczy).\nNie mam pojęcia jak się czuł w tym momencie Ołeś Buzina, znany pisarz ukraiński, który zrezygnował z funkcji redaktora naczelnego gazety „Siewodnia” na znak – jak twierdzi – narzucanej przez wydawcę cenzury politycznej (nie wolno pisać o tym, że fabryki Poroszenki zwiększają produkcję w Rosji, nie wolno źle pisać o Jaceniuku etc.). Buzina jest przeciwny walkom na wschodzie Ukrainy. Rosji widać jest dosyć przychylny. Upadek ZSRR chyba bardzo go bolał. Zatem teoretycznie mógłby się dogadywać zarówno z Sołowjowem i Szachnazarowem. Jednak kiedy tylko wspomniał, że jednak Krym został podarowany Ukrainie przez Chruszczowa został wyśmiany. Kiedy powiedział, że niekoniecznie Ukraińcy muszą być obdarzani przez Rosjan mało wybrednymi epitetami – rozległy się śmiechy. (To przecież nie tak).\nBo przecież na Krymie i dawniej na Ukrainie wszystkie nacje żyły w dostatku w „wielokulturowym tyglu” pod czapką „russkiego miru”. I nikt nie narzekał…


chore poczucie odpowiedzialności • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nchore poczucie odpowiedzialności\nprzez katia010 21 lut 2015, 21:23\nMam czasem poczucie odpowiedzialności za wszystko, ale tylko w niektórych sytuacjach - stworzonych w 100 % przeze mnie. Niby to normalne, ale w moim przypadku dochodzi to do granic absurdu - jest to jedną z wielu przyczyn mojej ograniczonej aktywności życiowej. W związku z czym rzadko kiedy bawię się w organizatora, bo kiedy już kogoś na coś zaproszę - na jakąś imprezę, wyjazd, spotkanie - wystarczy jeden krzywy uśmiech a ja przestaję się dobrze bawić, czuję się winna, zastanawiam się czy to nie z mojej winy, czy w ogóle dobrze zrobiłam że tą osobę zaprosiłam. Nie potrafię wziąć na luz tylko się spinam o wszystko. Kiedy się z kimś umawiam z całą grupą i się spóźniamy, bo grupa jest ślamazarna, zaczynam się na wszystkich denerwować, poganiać, robię sie złośliwa itd., nie potrafię zachować spokoju a jednocześnie nie chcę być tylko ogonkiem doczepką do jakiś wydarzeń, niestety jak do tej pory tylko w tej roli dobrze się sprawdzam.\nProblem jest już w chwili gdy kogoś zapraszam - obawiam się, że ta osoba mnie oleje i zazwyczaj się tak dzieje. Samospełniająca się przepowiednia? - być może. Ale to trochę zbyt ogólne wyjaśnienie. Chciałabym wiedzieć czemu tak źle oddziałuję na ludzi.\nCzy ktoś też tak ma? Jak z tym można walczyć?\nprzez magnolia84 21 lut 2015, 21:28\nkatia010, jesteś DDA?\nprzez katia010 21 lut 2015, 21:37\nno właśnie raczej nie, w mojej rodzinie nie było żadnych uzależnień\nprzez mala_milka 22 lut 2015, 00:08\nja też tak mam. To chyba nie jest żadno "chore dziwactwo" na tle psychicznym, tylko Twój charakter. Ja np.: jestem bardzo niecierpliwa, nerwowa, wybuchowa, czasem przejmuję się głupotami, a w dodatku jestem małostkowa i bywam agresywna, zwłaszcza gdy ktoś nie gra ze mną fair. ale wiesz co... ma to też swoje strony. W srodowisku jest wiele osób o takich cechach, ale zauważyłam i wiem po sobie, że to są zazwyczaj ludzie godni zaufania, którym warto powierzyć zadanie, oni Cię nie zawiodą, nie oleją, nie zrobią świństwa. W dodatku łatwo zauważają prawdziwe "krzywe uśmiechy" innych, co zwykle świadczy, że coś jednak nie jest ok... Jako pierwsza widzę je u koleżanek na roku, na mieszkaniu, u rodziców... Zawsze coś się pod tym kryje. Człowiek ma to do siebie, że odreagowuje i faktycznie, nawet jak jest twardy, widać po nim że coś go zdenerwowało, rozjuszyło... Zwykle ludzie tego nie widzą, ja jako pierwsza dostrzegam symptomy niezadowolenia na twarzy moich znajomych...\nprzez Lilith 26 lut 2015, 06:54\nkatia010, przede wszystkim...tak naprawdę nie ma czegoś takiego, jak tworzenie przez siebie sytuacji w 100%. Zawsze w interakcje z Naszymi działaniami wchodzą czynniki zewnętrzne, niezależne od Nas, takie, jak np. to, że ktoś utknął w korku i nie dotarł na czas, ktoś ma za przeproszeniem olewatorskie podejście do punktualności i tak dalej. Nie jest się w stanie odpowiadać za takie rzeczy. Próbując przypisać odpowiedzialność sobie za czynniki niezależne robisz sobie krzywdę. Nie uderza to w nikogo poza Tobą. Ponadto pisząc, że nie chcesz być jedynie doczepką, mam wrażenie, że czujesz się niedoceniona i niezauważona. Ale teraz pytanie, czy jest tak faktycznie, czy to tylko Twoje postrzeganie? Dlaczego sądzisz, że to Ty źle oddziałujesz na ludzi? Może kwestią jest to, jakich ludzi sobie dobierasz?


Twilight Singers - Blackberry Belle\n2003, One Little Indian 7.3\nHołubiony w naszych kręgach debiut Twilight Singers uciął szlochy rozczarowanych rozwiązaniem Afghan Whigs, plasując się wysoko (dla mnie zaraz za 1965) na liście najlepszych krążków dotkniętych ręką Grega Dulli. Wyczekiwany trzy lata następca Blackberry Belle podąża śladem ("serca, a nie za stadem") rewelacyjnego Twilight, utrzymując jak zwykle wysoki poziom wydawnictw firmowanych nazwiskiem lidera, spełniającego dziś już funkcję swoistego certyfikatu jakości. Właśnie wspomniane dwie pozycje z repertuaru artysty wydają się być kluczowe przy analizie BB. Jeśli przyjmiemy zatem, że 1965 stanowi portret pełnego werwy Dulliego zaraz po śniadaniu wyruszającego na podbój świata (czytaj: kobiet), a Twilight ujmuje go podczas wieczorno-nocnych refleksji (mina a la chłopczyk z okładki Gentlemen) w poszukiwaniu istoty miłości i sensu wszechświata, to Blackberry Belle plasuje się gdzieś pośrodku. Da się tu wyczuć zarówno determinację i pewność siebie ("ja pierdole, jaki on jest pewny siebie") bijącą od tej pierwszej, jak i chybotliwość nastrojów i chwile wahania znane z tej drugiej.\nMuzycznie mamy tu w zasadzie wszystko, co stanowiło o sile debiutu. Charakterystyczne dla twórczości autora harmonie, pulsujące podkłady, przejrzyście stąpające akordy, genialne przejścia, ździebko elektroniki, częste zmiany tempa, swobodnie dołączające się i odchodzące kolejne, często egzotyczne (sprawdźcie partie banjo w "Papillon") instrumenty, no i nade wszystko głos Dulliego. Eh, postać jego głosu: "czysta technika, żadnego fałszu" (nie w sensie warsztatu naturalnie) – absolut przecież. I to jest właśnie siła Twilight Singers: rozumna taktyka "grania na Grega". Oczywiście otacza go plejada oddanych ziomków, jednak jego hegemonia jest tu jeszcze wyraźniejsza niż na debiucie, gdzie dla przykładu zdarzało mu się ustępować miejsca wokalowi Chichestera (tym razem nie brał udziału w projekcie). Na Blackberry Belle Dulli rządzi już niepodzielnie, nie odstępując na krok mikrofonu, tolerując co najwyżej przebijające się przez ściany gitar chórki.\nZaraz, ściany gitar? Jakie ściany gitar? Otóż najwyraźniej Dulli postanowił przypomnieć sobie swoje punkowe korzenie (pamiętacie może hardcorowe Up In It?) i namówił parę aranżerów (Mike Napolitano & Mathias Scheeberger), by obok elektronicznych wstawek (niczym te wprowadzone przez Fila Brazillia) uwypuklić wiosła. Wynik to raz po raz krzesana ze strunowców czysta punkowa eksplozja, selektywnością brzmienia i wyrazistością przypominająca największych tuzów współczesnego post-punku i hardcore'u. Powoli rozpędzające się "Martin Eden" i dość mroczne "Esta Noche" przygotowują pole dla masakry zadanej przez porażający "Teenage Wristband" – highlight zestawu. Charakterystycznie "narastająca" kompozycja w refrenie oferuje wspomnianą punkową furię, okraszoną klasycznie łamiącym się wokalem ("She said / You wanna go for a ride?") Dulliego, przepięknym zloopowanym zaśpiewem niewiasty oraz kojącą melodią przewodniego motywu. Dziesiątka.\nDla lepszego wyobrażenia eklektyzmu krążka wspomnę jeszcze kapitalny "The Killer" z otwierająca frazą "That's right", brzmiącą jak pochwała partnerki wypowiedziana przez kochanka w trakcie uniesienia tudzież fragmentem "I know you know / You know I know", ewokującym skojarzenia z "Neglekted" (to tam padło kultowe "I know you know / So make it so"). Jest też zaskakująco taneczne "St. Gregory", "Decatur St." z cudnie zacinającymi gitarami i rozbrajającymi wstawkami "yeah, yeah, yeah", czy wreszcie długo finiszujące "Number Nine", prezentujące się jak propozycja z repertuaru Songs: Ohia. Na zakończenie mamy jeszcze w prezencie ślicznie rozprowadzony, a nie zaznaczony na trackliście kawałek, budzący przyjemne skojarzenia z samymi SFA. Wszystko razem wyborne. Dulli mistrz, wiadomo.


"Dzień z nowoczesną technologią" online\nDodane przez admin dnia Listopad 02 2020 17:46:03\nCorocznie w październiku w naszej szkole podejmowane są inicjatywy związane z programowaniem, kodowaniem, robotyką czy nowoczesną technologią. Odbywają się wtedy w hali sportowej pokazy, prezentacje, warsztaty dla dzieci z przedszkoli, uczniów naszej szkoły oraz okolicznych szkół podstawowych i średnich.\nW tym roku zaplanowana inicjatywa "Dzień z nowoczesną technologią" niestety nie mogła odbyć się na dotychczasowych warunkach z powodu ograniczeń spowodowanych koronawirusem Covid-19.\nPostanowiliśmy, że stanowiska technologiczne pokażemy online, utrwalone na filmie i udostępnione do oglądania na YouTube.\nW tym roku projekt "Dzień z nowoczesną technologią" był realizowany przez grupę nieformalną "Aktywna Jedynka" pod patronatem Stowarzyszenia Copernicus działającego przy Szkole Podstawowej Nr 1 w Ustrzykach Dolnych. Inicjatywa ta została dofinansowana przez Fundację Przestrzeń Lokalna, działającą w ramach Podkarpackich Inicjatyw Lokalnych 2020.\nDotacja została przeznaczona m.in. na zakup tabletów, materiałów do druku 3D - długopisów oraz filamentów, kostek "Merge Cube", okularów VR oraz materiałów promocyjnych.\nDziękujemy wszystkim wolontariuszom (szczególnie pani Annie Śmietanie), którzy pomogli w realizacji projektu wykazując się ogromnym zaangażowaniem. Dziękujemy również bardzo panu Adrianowi Orłowskiemu za pomoc w profesjonalnym nagraniu i montażu filmu (część I)\nZapraszamy do oglądania filmików: część I (informacyjna pokazowa) i część II (uzupełniająca pokazowa) oraz zdjęć.


Wystartowała wakacyjna akcja „Bądź widocznym patriotą – bądź dumny z niepodległej” - Aktualności - Instytut Pamięci Narodowej\nInstytut Pamięci Narodowej Wystartowała wakacyjna akcja „Bądź widocznym patriotą – bądź dumny z niepodległej” - Aktualności -\nUroczysta inauguracja kampanii „Bądź widocznym patriotą – bądź dumny z niepodległej” miała miejsce podczas obchodów Święta Policji 16 lipca na terenie Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.\nZ okazji 100. rocznicy powołania Policji Państwowej, Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Gdańsku oraz Wydział Ruchu Drogowego z KWP w Gdańsku w najbliższych tygodniach przeprowadzi kampanię edukacyjną, której celem są działania promujące właściwe zachowania w ruchu drogowym, szczególnie w odniesieniu do pieszych.\nW jej ramach funkcjonariusze ruchu drogowego będą wręczali biało-czerwone opaski odblaskowe na terenie całego województwa pomorskiego podczas kontroli, spotkań edukacyjnych oraz wydarzeń plenerowych.\nWojewództwo pomorskie stanowi region bardzo atrakcyjny turystycznie przez cały rok, jednakże podczas letnich miesięcy cieszy się szczególną popularnością. Zarówno ruch pieszych, rowerzystów, motocyklistów, jak i pojazdów ulega znacznemu wzrostowi. Z tych też względów ważne jest, abyśmy wspólnie, każdego dnia pamiętali o bezpieczeństwie na drodze.\nW ramach uroczystości Święta Policji oprócz prezentacji biało-czerwonych opasek odbyły się: pochód paradny kompanii reprezentacyjnej garnizonu pomorskiego wraz z orkiestrą i pocztami sztandarowymi, wręczenie nominacji na wyższy stopień służbowy oraz wręczenie odznaczeń, wyróżnień i podziękowań za zasługi na rzecz Policji.\nWśród odznaczonych znalazł się prof. Mirosław Golon, dyrektor IPN Gdańsk, który z rąk nadinsp. Jarosława Rzymkowskiego, komendanta wojewódzkiego Policji w Gdańsku otrzymał podziękowanie za zaangażowanie oraz gotowość do wspierania inicjatyw na rzecz bezpieczeństwa w ruchu drogowym realizowanych przez pomorską Policję.\nDyrektor IPN Gdańsk podkreślił, że otrzymane wyróżnienie uważa przede wszystkim za docenienie pracy OBEN z naczelnikiem Krzysztofem Drażbą na czele, na polu popularyzacji barw narodowych, którą w mądry sposób połączono ze zwiększeniem bezpieczeństwa na drogach naszego województwa.


Chcesz odmienić wygląd swojego mieszkania? Czy wchodząc do swojego domu czujesz, że nadszedł czas na zmianę? A może potrzebujesz świetnego prezentu?Wysokiej jakości obraz "Kolorowa sowa" to wynik pracy utalentowanego zespołu projektantów – młodych artystów, grafików i fotografów z głowami pełnymi pomysłów. Obraz, który Cię zainteresował, to połączenie najwyższej jakości druku, starannej pracy ręcznej i najlepszych gatunkowo materiałów.\nChcesz odmienić wygląd swojego mieszkania? Czy wchodząc do swojego domu czujesz, że nadszedł czas na zmianę? A może potrzebujesz świetnego prezentu?Wysokiej jakości obraz "Wybierz szczęście" to wynik pracy utalentowanego zespołu projektantów – młodych artystów, grafików i fotografów z głowami pełnymi pomysłów. Obraz, który Cię zainteresował, to połączenie najwyższej jakości druku, starannej pracy ręcznej i najlepszych gatunkowo materiałów.


Odlotowo Utracone Dziewictwo czyli Kula i Nieziemskie Uniesienie - blog KOBIETA KULA\n24 marca 2019, 17:46 299 odsłon\nCzłowiek w marności swojej częstokroć poprzestaje na tym co znane, zmian się wszelakich obawiając, albowiem sobie wyobraża jakowyś w swem życiu chaos, gdyby nawykom swoim uporządkowanym poszedł cokolwiek na przekór. Żyje w ten deseń wedle schematu, wypracowanych latami przyzwyczajeń, a bezpieczeństwo rzekome czując na skutek rutyny, nie dopuszcza do siebie radosnej adrenaliny i zgorzknienie w sobie nieświadomie produkując. Trzyma się takowy obywatel przyziemnych schematów, brak jemu polotu i czepiawszy się innych, co jego zdaniem powinni jemu służyć tym i owym, albowiem on wymagając, bo płacąc. Nos takowemu w chmurach ląduje, a on charakterologicznie na ziemi się znajdując, przy czym poziom wartości własnej się jemu pod asfaltem usadowiwszy, dusza zaś w samym piekle lądując.\nKula Kobieta w ten deseń, podjąwszy decyzję o podróży do swej Ojczyzny, a Karawan mając w zamiarze oszczędzać, nie mieć jednakowoż we wszelakich Busach do czynienia z obywatelami kategorii tego rodzaju, co ją opisawszy powyżej, postanowiła sobie tak zwanym Aeroplanem odlecieć, albowiem skoro z analizy dłoni mnie wyszło, że dziewięćdziesiątki ja dożyję, tak nie mam się czego obawiać w temacie zamachów i katastrof.\nKumpela moja, co nie będąc takową jak Kula Kobieta internetową analfabetką, w tak zwane trymiga mnie te Online Tentegesy zorganizowała, za co ja w tem miejscu wielkie dzięki składam. :-)*\nW konsekwencji zaś owych online działań, po obezwładniającej grze wstępnej, co zdejmowaniem publicznie glanów i obmacywaniem łydek Kuli Kobiety przez kobietę w uniformach się odbywała, w tak zwanego Dreamlinera ja wsiadłwszy, co mnie spełnienie marzeń obiecywał w kwestiach nieziemskich uniesień.\nTak się i przyjemnie złożyło, że i Anioł Chochlik za tem pierwszym moim razem nikomu nie musiał na kolanach siedzieć, albowiem miejsce obok mnie się zwolniło i mógł on był sobie siedzieć swobodnie, tylko z paczką cukierków na kolanach.\nSilniki przyjemnie pod krzesłem wibrowały, podniecenie moje sięgnąwszy punktu G... eneralnej zgody na utratę dziewiczej błony mnie z ziemią łączącej i kiedy po powolnym pieszczeniu się, zawibrowały z mocą na początku startowego pasa, jęknąwszy ja z przestraszonej rozkoszy. Anioł Stróż Chochlik zaś mnie w czubek głowy, zwany Czakrą Korony, z chichotem łaskotał, gdy z ziemią kontakt straciwszy namacalny, w powietrze się uniósł Aeroplan.\nPotem podniecenie mnie troszkę minąwszy, albowiem uczucie w niebie płynięcia, choć przyjemne, tak cokolwiek senne i zażądawszy ja lubieżnie kawy, bo jak wiadomo takowe obsceniczne kawy picie powodując odloty internetowe, co w Aeroplanie może być doznaniem ciekawym, względem trybu Offline w Galaktycznym Telefonie. Anioł Chochlik, złośliwie, szeptał mnie w ucho sonety Seneki, choć jemu ja rzekłam wprost, aby się nie wymądrzał w tematach duchowych, bo jesteśmy w samolocie, a nie na Salonie24.\nNa szczęście, każden filozof czy inny nudziarski poeta praktykujący grafomanię, co w chmurach lubi bujać, z ziemią planetą się musi spotkać, a dla Kuli Kobiety następuje w ten deseń podnieta w temacie swobodnego poruszania się ciała doskonałego po orbitach Wszechświata.\nUśmiech w ten deseń na twarz moją wykwita, spełnienia wielkiego będąc rezultatem, gdy z szczytowania podniebnego, w stan relaksacji ja schodząc z lekką, swobodną przyjemnościowością w spektakularne spotkanie, zespolenie paranormalne, w którym się zakochawszy, a nie mogąc się już wszak doczekać następnych tego rodzaju uniesień...\nI tralalala :-)))\nOpublikowano: 24 marca 2019, 17:46


Zielony kolor wody w akwarium: przyczyny i rozwiązania - My Animals\nZielona woda w akwarium to wydarzenie, z którym w pewnym momencie musi sobie poradzić prawie każdy opiekun Oto jak położyć temu kres.\nAkwaria są niezastąpionym walorem estetycznym w domu, ponieważ zapewniają w równym stopniu spokój, harmonię i witalność. Widok krystalicznie czystej wody w zbiorniku i spokojnie pływających ryb to prawdziwa duma dla opiekuna. Niestety czasami pewne braki równowagi powodują, że równowaga ekosystemu w zbiorniku załamuje się. W rezultacie woda w akwarium może zmienić kolor na zielony.\nTo nie tylko pogarsza wygląd zbiornika, ale może również wskazywać, że coś jest nie tak z chemią wody. Dowiedz się z nami, jakie są przyczyny tego zdarzenia i jak je rozwiązać, ponieważ jest to łatwiejsze niż się wydaje na pierwszy rzut oka.\nDlaczego woda w akwarium zmienia kolor na zielony?\nOdpowiedź na to pytanie kryje się w mechanizmie, który wszyscy znamy w mniejszym lub większym stopniu: fotosynteza. Termin ten definiuje się jako proces chemiczny, który zachodzi w roślinach, algach i niektórych typach bakterii, gdy są one wystawione na działanie światła słonecznego.\nPodczas fotosyntezy, węgiel (uzyskiwany ze środowiskowego dwutlenku węgla) łączy się z wodą, tworząc węglowodany, a tlen jest produkowany jako odpad metaboliczny. W tym celu rośliny i glony przekształcają energię świetlną w chemiczną i są w stanie pozyskiwać organiczne składniki odżywcze z materii nieorganicznej.\nProces ten wyjaśnia wzrost glonów w środowisku wodnym. A tym samym powód, dla którego woda w akwarium zmienia kolor na zielony. Następnie szczegółowo przedstawiamy wydarzenia, które sprzyjają temu nieprzyjemnemu zjawisku:\nBrak równowagi żywieniowej: jeszcze kilka lat temu uważano, że nadmiar składników odżywczych, takich jak fosfor lub azot, powoduje wzrost lub zakwit glonów. Nauka pokazała, że to nieprawda, ale może się zdarzyć odwrotnie. Jeśli rośliny w zbiorniku nie mają wystarczającej ilości składników odżywczych, nie mogą konkurować z algami.\nZbyt wysoki fotoperiod: fotosynteza glonów, więc im więcej światła, tym bardziej rośną. Dla zbiorników już zasiedlonych zaleca się 10 godzin światła dziennie, nieco mniej dla dojrzewających (6 godzin).\nAmoniak: Amoniak jest doskonałym źródłem azotu, niezbędnym składnikiem odżywczym dla przetrwania alg. Stężenie tego związku chemicznego koreluje jednoznacznie z zakwitami glonów.\nCo ciekawe, to nie nadmiar podstawowych składników odżywczych, ale niedobór powoduje najczęściej przerost glonów i zazielenienie wody w akwarium. Jeśli rośliny nie rosną wystarczająco, glony przejmują kontrolę i atakują szkło akwarium, podłoże i dekoracje zbiornika.\nCzy glony są złe po założeniu akwarium?\nChoć w pierwszej kolejności jest to irytujące, należy podkreślić, że umiarkowany wzrost glonów w zbiorniku wcale nie jest zły. Szczególnie w nowo założonych akwariach, ekosystem musi się ustabilizować i prawie zawsze przechodzi przez fazę przerostu glonów. Jest to normalne i nie powinno być powodem do niepokoju.\nPonadto w miarę wzrostu rośliny w akwarium, będą pobierać więcej składników odżywczych, tym samym “wypierając” możliwy wzrost glonów i powodując zmniejszenie zieloności wody. To tylko kwestia czasu, kiedy sytuacja się poprawi: generalnie w ciągu 1-2 miesięcy nowy ekosystem się ustabilizuje.\nW nowo założonych akwariach zawsze występują fazy rozwoju glonów i bakterii.\nCo zrobić, jeśli woda w moim akwarium jest zielona?\nTeraz wiesz, że zielony odcień wody (i reszty) w twoim akwarium jest spowodowany przerostem glonów. W kolejnych wierszach przedstawiamy kroki, które należy wykonać, aby go wyeliminować.\n1. Zmień fotoperiod\nMożliwe, że żarówki akwariowe są włączone zbyt długo (ponad 10 godzin), że są bardzo mocne lub lokalizacja akwarium nie jest odpowiednia. Na przykład, jeśli zbiornik znajduje się przy oknie, bez względu na to, jak ograniczysz sztuczne światło, promienie słoneczne będą nadal świecić, a glony będą się rozmnażać w ten sam sposób.\nAby zapobiec przerastaniu glonów zaraz po posadzeniu akwarium, zaleca się rozpocząć od 6 godzinnego fotoperiodu. Następnie zwiększyć go do 8 po kilku tygodniach i osiągnąć ostatnie 10 godzin, gdy ekosystem zostanie ustabilizowany. Jak już powiedzieliśmy, danie roślinom w akwarium czasu na wzrost zapobiegnie rozwojowi glonów w przyszłości.\n2. Zmieniaj wodę co tydzień\nCo tydzień należy wymieniać od 15 do 30% wody w zbiorniku, w zależności od mocy filtra i liczby mieszkańców. Należy również pamiętać, aby zawsze mieć odpowiedni filtr oraz czyścić i wymieniać nietrwałe części co najmniej raz w miesiącu.\nW przypadku, gdy woda w akwarium jest bardzo zielona, a glony wymknęły się spod kontroli, można sporadycznie zmieniać 50% wody w akwarium. Jednak przed wprowadzeniem do wody należy ją zawsze odchlorować i dostosować chemicznie do parametrów życiowych ryb.\nZbyt agresywna podmiana wody może zabić ryby.\n3. Hoduj ryby zjadające glony\nRyby denne z rodzaju Plecostomus i Ancistrus są doskonałymi pożeraczami glonów, ponieważ opierają dużą część swojej diety na materii roślinnej. Możesz także zdobyć wiele gatunków ślimaków słodkowodnych, ale bądź bardzo ostrożny: jeśli te ślimaki rozmnażają się w sposób niekontrolowany, mogą stać się szkodnikami i w końcu zabić naturalne rośliny w akwarium.\nPonadto, należy wziąć pod uwagę kompatybilność glonojadów z innymi członkami akwarium (pod względem chemicznym i behawioralnym). Ma to również wpływ na wielkość, jaką osiągają jako dorosłe osobniki, ponieważ Hypostomus plecostomus może osiągnąć 70 centymetrów. Istnieją inne gatunki, które są znacznie mniejsze, więc koniecznie poinformuj się i wybierz właściwy.\n4. Wyczyść szyby akwariowe\nJeśli zmieniasz 30-40% wody, możesz skorzystać z okazji, aby wyczyścić szyby i pozbyć się irytujących glonów, które zabarwiają wszystko na zielono. Aby to zrobić, zaleca się stosowanie urządzeń magnetycznych, które są sprzedawane specjalnie dla akwariów. Możesz również użyć zwykłej szmatki, ale upewnij się, że nie zawiera ona chemikaliów i brudu (lepiej, jeśli jest nowa).\nJak widać, zielony kolor wody w akwarium jest wynikiem przerostu glonów spowodowanego brakiem równowagi żywieniowej lub nadmiernym fotoperiodem. Jeśli wszystkie wymienione metody nie umniejszają powagi sytuacji w Twoim akwarium, zawsze możesz skorzystać z określonych produktów przeciw glonom, przeznaczonych specjalnie dla ryb.\nPrapłaziec: ryba z płucami\nZnana pod wieloma nazwami - południowoamerykańska ryba dwudyszna, amerykańska ryba błotna i łuskowata ryba salamandra - prapłaziec to ryba z płucam...


W czwartek 06.05.2021 R. odwiedzili nasza bibliotekę nasi serdeczni Przyjaciele Alina i Krzysztof Galasowie. – Miejska Biblioteka Publiczna w Dziwnowie\nW czwartek 06.05.2021 R. odwiedzili nasza bibliotekę nasi serdeczni Przyjaciele Alina i Krzysztof Galasowie.\nZ pewnością ich nasi czytelnicy znają i pamiętają – odwiedzał nas kilka krotnie ze swoja żoną Alinka jak o niej mówi.\nKrzysztof jest niewidomym muzykiem, poetą, członkiem Klubu Literatów – dotychczas przyjeżdżał do nas z tomikami poezji i poezja śpiewaną, a dziś ze swoja pierwsza powieścią\nDostaliśmy w prezencie dla naszych czytelników jeden egzemplarz z dedykacją.\nWydany już jest drugi tytuł „Widzieć intelektem” i właśnie kończy trzecia ze swoich powieści.\nChcemy państwu zaprezentować dwie powieści Pana Krzysztofa, zachęcić do ich czytania i mamy ogromna nadzieje na spotkanie w okresie jesiennym jeśli tylko zdrowie i warunki związane z pandemia na to pozwolą.\n„A jednak” –\n„Widzieć intelektem” –\nKto jest lepszy: Miłosz czy Szymborska? Jak zrozumieć, „co autor miał na myśli”? Jak się pisze wiersze? Skąd wziąć natchnienie? Ile się zarabia na pisaniu? Na te i wiele innych pytań z literackiego podwórka w humorystyczny sposób odpowiada zbiór felietonów “Widzieć intelektem”.\nPozwolimy sobie przybliżyć postać pana Krzysztofa Galasa dla przypomnienia tym którzy ich znają i pamiętają i dla osób które dopiero będą miały okazje go poznać.\nWiersze poety publikowane były w wielu antologiach i almanachach, a także czasopismach kulturalnych, takich jak „Gazeta Kulturalna”, „Okolice Poetów”, „Znad Wilii”, „Sekrety żaru”, w kwartalnikach „Filantrop”, oraz „Help – wiedzieć więcej”. Można je było usłyszeć na antenie Programu I Polskiego Radia, poznańskiego radia Merkury, oraz radia Emaus.


Wizzair w PolskieRadio.pl (3)\nRyanair podjął decyzję. Przenosi się do Modlina\nJak powiedziała IAR dyrektor marketingu linii Ryanair Katarzyna Gaborec, od trzeciego września wszystkie rejsy, które teraz rozpoczynają się w Warszawie będą przekierowane do portu w Modlinie. Zobacz więcej na temat: lotnictwo lotnisko w Modlinie Modlin Ryanair Wizzair\nZarząd lotniska w Modlinie zostanie odwołany?\nZ nieoficjalnych informacji wynika, że jeszcze w tym tygodniu obecny zarząd portu w Modlinie może zostać odwołany. Edyta Mikołajczyk nie potwierdziła jednak tych doniesień. Zobacz więcej na temat: lotnisko w Modlinie Ryanair Wizzair\nWizz Air zostaje na Okęciu, Port w Modlinie rozmawia z przewoźnikami\nWizz Air zostaje w Warszawie, Modlin szuka innych przewoźników. Władze portu zapewniają, że decyzja węgierskich linii nie sparaliżuje działalności podwarszawskiego portu. Zobacz więcej na temat: lotnisko w Modlinie Ryanair Wizzair\nWizzAir zostaje na Okęciu, nie przenosi się do Modlina\nWizz Air nie wróci na lotnisko w Modlinie. Przewoźnik nadal będzie odprawiał swoje rejsy z Warszawy. Ogłosił to szef firmy Jozsef Varadi. Zobacz więcej na temat: lotnictwo lotnisko w Modlinie Ryanair Wizzair\nRekordowe półrocze lotniska Chopina\nRekordowe półrocze lotniska Chopina w Warszawie. Przez pierwsze sześć miesięcy port obsłużył ponad pięć milionów pasażerów. Zobacz więcej na temat: lotnictwo Ryanair Wizzair\nRyanair wyprzedził PLL LOT, Wizzair depcze im po piętach\nRyanair jest numerem jeden na polskim niebie. Zdeklasował w ten sposób wieloletniego lidera Polskie Linie Lotnicze LOT. Wizzair nadal walczy. Zobacz więcej na temat: LOT lotnictwo Ryanair wakacje 2013 Wizzair