Nie zawsze freelancing jest pozytywnym rozwiązaniem\nMałe grzeszki freelancerów\nZalety, które mogą zamienić się w wady\nSam podkładasz sobie minę\nLojalność freelancera, a raczej jej brak\nPorzuciłeś etat, zdecydowałeś się na freelancing, bo to obecnie modny sposób zarabiania pieniędzy i nagle okazuje się, że wcale nie jest tak kolorowo, jak sądziłeś. Owszem z freelancingiem wiąże się wiele pozytywnych stron, jednak do ideału trochę mu daleko.\nWielu ludzi wybierających te formę zatrudnienia nie zdaje sobie sprawy ze związanych z nim zagrożeń. Oczywiście jest to ryzyko, które można łatwo wyeliminować, ale wymaga to od freelancera wysoko rozwiniętej samodzielności i motywacji do pokonywania przeszkód. Dlatego też przed podjęciem decyzji o freelancingu warto przyjrzeć się zagrożeniom, które czyhają na niczego nieświadomego przyszłego freelancera. Z tym że trzeba pamiętać, że każdy medal ma dwie strony, więc w tym przypadku i pracodawca podejmuje pewne ryzyko, zatrudniając freelancera.\nOsoba decydująca się na freelancing przed podjęciem ostatecznej decyzji musi zdawać sobie sprawę z ryzyka, które niesie ze sobą ta forma zatrudnienia.\nLenistwo – na pierwszy rzut oka freelancing to istny raj dla osób, które nie lubią wcześnie wstawać. Sami organizują sobie czas pracy – marzenie. Jednak nie mając nad sobą żadnej kontroli, łatwo wpadają w pułapkę własnego lenistwa. Tworzą wokół siebie zgubną sieć tłumaczeń: „zrobię to jutro, dzisiaj już mi się nie chce”, „jak zrobię to za klika dni, to przecież nic się nie stanie” itp. Wieczne odkładanie w czasie może mieć tragiczne skutki – nieterminowe oddawanie zleceń, wykonanie ich pobieżnie i niedbale, a co gorsza w ogóle nie wywiązywanie się z umowy. A przecież jeśli freelancer nie pracuje, to nie zarabia. Zatem na freelancing powinny decydować się tylko osoby zdyscyplinowane i samodzielne.\nNieumiarkowanie – wielu freelancerów podejmuje się wykonania niewyobrażalnej liczby zleceń. A przecież człowiek robotem nie jest i ma swój limit. Owszem freelancer może pracować dłużej niż przeciętny pracownik etatowy, ale musi też odpoczywać. Branie na siebie kilku zadań naraz kończy się tym, że freelancer robi je niedbale albo w ogóle nie zdąży ich wykonać. A co za tym idzie – zleceniodawcy zniechęcają się do takiego zleceniobiorcy i rezygnują z jego usług, a w skrajnych przypadkach odradzają skorzystanie z jego usług innym firmom.\nPycha – niektórych freelancerów cechuje „przerost ambicji nad treścią”. „Przecież jestem specjalistą, mogę zażądać więcej” – w ten sposób tłumaczą zawyżone stawki. Oczywiście trzeba doceniać siebie, ale bez przesady. Należy zachować pewien umiar, bo zleceniodawca zacznie szukać kogoś lepszego i tańszego, a zważywszy na szybki przyrost freelancerów – nie będzie to trudne.\nGniew – na freelancera codziennie spływa multum powodów do złości. Bo klient jest wstrętnym dzikusem i robi awantury, bo urząd skarbowy nie wiadomo dlaczego się czepia, bo za dużo ma zleceń, a za mało czasu na ich wykonanie, bo w ogóle nie odpoczywa itd. Wszystkie te sytuacje prowadzą do wybuchu gniewu, a co za tym idzie – wpływają negatywnie na zdrowie freelancera. A przecież wystarczy odrobina opanowania i cierpliwości.\nChciwość – czyli zarób więcej na naiwności i niewiedzy zleceniodawcy. „Nie ma pan materiałów do tego zlecenia? No dobrze poszukam je sam, ale to będzie kosztowało ekstra” – takie słowa nierzadko padają z ust freelancerów. Chciwi i nieuczciwi freelancerzy często wykorzystują swoją przewagę, np. gdy mają wysokie kwalifikacje i ich mantrą staje się krótka formułka: „to będzie kosztowało ekstra”. Jednak takie permanentne działanie nastawia pejoratywnie zleceniodawców do danego freelancera. Bo oni oczekują raczej jakichś zniżek, a nie „kosztów ekstra”.\nZazdrość i nieczystość posunięć – zdarzają się i tacy freelancerzy, którzy działają na niekorzyść swoich konkurentów – „Jak to możliwe, że on potrafi tyle co ja, a zarabia więcej? Już ja mu pokażę”. Tego typu freelancerzy nie tylko zazdroszczą swoim konkurentom, ale także często nie mają trzeźwego poglądu na sytuację. Przeceniają swoje możliwości i nie widzą, że np. zadanie wykonane przez konkurenta było zupełnie innego rodzaju lub trudniejsze czy bardziej szczegółowe. Szkalowanie konkurentów w oczach zleceniodawców to częsty zabieg. Jednak niezgodny z etyką pracy.\nBrak odgórnej kontroli – to jedna z najważniejszych zalet freelancingu. Tymczasem przy braku samodzielności może stać się zgubną. Nikt nad freelancerem nie czuwa, nie zagania do pracy i nie pomaga. Gdy freelancerowi brakuje samodzielności będzie szukał pomocy, tracąc przy tym niepotrzebnie czas i wprowadzając w swoje życie zawodowe chaos.\nNienormowany czas pracy – jak już pisaliśmy wyżej – nienormowany czas pracy przy braku samodyscypliny prowadzi do lenistwa, a lenistwo do bankructwa.\nWiększe wynagrodzenie – teoretycznie przy odpowiedniej organizacji czasu pracy freelancer jest w stanie zarobić dużo więcej niż przeciętny pracownik etatowy. Ale, żeby zarobić musi mieć zlecenia, żeby mieć zlecenia musi poszukać sobie klientów. A to już nie jest takie proste, kiedy freelancer jest nieśmiały i boi się kontaktu z ludźmi. Będzie jego unikać, a tym samym nie zdobędzie żadnych zleceń. Można być wybitnie sumienną osobą, ale będąc jednocześnie nieśmiałą, traci się szansę na naprawdę duże pieniądze.\nSpełnienie ambicji zawodowych – freelancing daje możliwość spełnienia zawodowego, czyli „robisz, to co lubisz”. Ale pojawia się pytanie: „Czy to co lubisz, może przynieść zyski? Czy właśnie tego brakuje na rynku?”. Freelancer powinien zorientować się, czy na jego usługi będzie popyt na rynku, czy dostanie wystarczającą ilość zleceń. Bo może być naprawdę bardzo zadowolony ze swojej pracy, ale przy braku zleceń szybko zbankrutuje.\nZałożenie własnej firmy – „stworzę sobie własną firmę, będę prezesem, zatrudnię pracowników i zgarnę kokosy” – brzmi cudownie, ale jednocześnie mało wiarygodnie. Przy zakładaniu własnej działalności gospodarczej trzeba mieć na względzie fakt, że nie każda działalność prowadzi do murowanego sukcesu. W takim wypadku freelancer powinien mieć przynajmniej podstawową wiedzę na temat podatków i ubezpieczeń. Bo jeśli nie dotrzyma terminów, w którymś momencie mogą go powalić horrendalne kary. A wtedy to nie sukces, a bankructwo jest pewne.\nElastyczne warunki umów – wspaniale, że freelancer ma wpływ na kształtowanie umów, ale czy zdaje sobie sprawę z tego, że pociągają go one do większej odpowiedzialności prawnej? Każde źle wykonane zlecenie staje się porażką freelancera, a nie zleceniodawcy. A życie nas uczy, że z niektórych porażek ciężko się podnieść.\nOczywiście zatrudnianie freelancerów jest dla pracodawców niezwykle korzystne. Ale bywa czasem także i zgubne, bo i na nich czyhają pewne zagrożenia.\nCzęsto zdarzają się przypadki, kiedy zleceniodawca znajduje freelancera, zleca mu zadanie i... albo otrzymuje je źle wykonane albo, co gorsza, w ogóle go nie otrzymuje. Trzeba mieć na uwadze fakt, że freelancerzy zazwyczaj nieco „podciągają” swoje umiejętności. Biegły angielski może w rzeczywistości okazać się komunikatywnym, Starszy Specjalista okazuje się być Młodszym Specjalistą, a znajomość programów graficznych faktycznie wiąże się z jednorazową stycznością z nimi itp. Co więcej, zdarzają się nieuczciwi freelancerzy- złodzieje, którzy owszem dostarczają w terminie wykonane zlecenie, ale po jakimś czasie wychodzi na jaw, że to plagiat. Oczywiście konsekwencje ponosi freelancer, ale wszelkie nieprzyjemności związane z tym faktem najpierw uderzają w zleceniodawcę.\nJeśli zleceniodawca nie sprawdzi wcześniej freelancera i mimo to zleca mu zadanie, niech liczy się z tym, że właśnie podłożył minę pod swoją firmę. Dlaczego? Bo niekompetentni freelancerzy działają negatywnie na jej wizerunek w środowisku branżowym. Mimo że zleceniodawca prawnie nie odpowiada za porażki freelancera, to one pozostawiają na jego firmie piętno. W końcu złe wiadomości szybko się rozchodzą.\nLojalni pracownicy są na wagę złota, a brak tej lojalności bywa destrukcyjny. Powiedzmy, że pracodawca zleca freelancerowi wykonanie unikatowego projektu i na pierwszy rzut oka wszystko wygląda idealnie. Jednak po pewnym czasie okazuje się, że taki projekt już istnieje na rynku, a usługa freelancera została wcześniej opłacona. Dlatego przed zleceniem zadania freelancerowi bardzo ważne jest sprawdzenie jego uczciwości.\nPracodawca zleca zadanie naprawdę doskonałemu fachowcowi, który w zasadzie wykonuje poprawnie zadanie, ale okazuje się, że zleceniodawca jego efekt wyobrażał sobie zupełnie inaczej. To dobrze, że zleceniodawca nie traci czasu na kontrolę freelancera. Jednak brak tej kontroli powoduje, że czasem otrzymuje wykonane zlecenie dalekie od jego wyobrażeń.\nPrzed zdecydowaniem się na freelancing trzeba dwa razy się zastanowić i przeanalizować sobie wszystkie za i przeciw. Poznać zagrożenia, które czają się zarówno na samych freelancerów jak i zleceniodawców. Może i nie taki diabeł straszny jak go malują, ale w końcu diabeł pozostaje diabłem.


W zasadzie kiedy odchudzanie i troska o zdrowie przeradza się w manię .... zaczynam obawiać się że nadmiar zdrowego rozsądku też szkodzi ..... ile można myśleć o jedzeniu ćwiczeniu .... i po co ? A może to jakaś deprecha że tak myślę .... deprecha czy zmęczenie materiału ?\nTroska o zdrowie rzeczywiście może doprowadzić do wypaczenia psychiki. Mam taką znajomą, która ma wpojone, co jeść i ile po czym, unika wielu produktów uważając je za niezdrowe. Prawie nigdy nie je w restauracjach uważając te jedzenie za niezdrowe, unika ziemniaków chleba itd. Ciągłe patrzenie na dietę i wagę może zepsuć nam urok życia, trzeba wszystko robić z pewnym umiarem.\nRaczej zmęczenie materiału, ale nie ma się co tak zafiksowywać na tym punkcie jak do wszystkiego należy podchodzić z umiarem, a kiedy już czujesz że zaczyna Cie to męczyć pozwól sobie na mały grzeszek i od razu humor Ci się poprawi\nAktualny czas: 24-02-2021, 22:04 Polskie tłumaczenie © 2007-2021 Polski Support MyBB


Goniec.com - Portal brytyjskiej Polonii - I. Łepkowska: „Ja się umawiałam na pisanie bajek”\nMenu\t Goniec Polish FestivalStrona GłównaWiadomości— Wielka Brytania— Polska— Świat— Ciekawostki— SpołeczeństwoPo godzinach— Gadżety— Styl życia— Kultura— Kuchnia— PlotkiPracaABC Emigranta— Porady— Edukacja— Panel EkspertówKatalog firmOgłoszenia— Praca— Nieruchomości— Usługi— Motoryzacja— Ogłoszenia drobne— TowarzyskieReklamaNapisz do nas\nGoniec Polish Festival\nI. Łepkowska: „Ja się umawiałam na pisanie bajek”\nsobota, 15 lipiec 2017 09:07\nAutorka, pisarka, scenarzystka, producentka, królowa seriali. Ilona Łepkowska. Caryca polskiej telewizji, zaraz obok Niny Terentiew i Edwarda Miszczaka, z którymi, jak twierdzi, nie łączy jej nic, bo nie ma władzy absolutnej. Rozmawia: Bartek Fetysz.\nPani książka „Pani Mnie Z Kimś Pomyliła” to opowieść Joanny, kobiety dojrzałej, ledwo wiążącej koniec z końcem, samotnie wychowującej córkę, której życie nagle przewraca się do góry nogami i wkracza do show-biznesu. Ile jest Joanny w Ilonie Łepkowskiej?\n– Sporo, nie będę ściemniać. Najważniejsze podobieństwo to takie, że mam czarnego teriera rosyjskiego i uważam, że pies jest lekiem na całe zło. Także zło show-biznesu. Książkowa Joanna jest na początku naiwna i czysta jak dziecię przed Pierwszą Komunią Świętą, ja, zanim zaczęłam być zaczepiana na ulicy w celu rzucenia się w moje ramiona, ucałowania i pobrania autografu, pracowałam w filmie dobrych kilka lat i sporo już widziałam. Ostrożniej stawiałam nogi na tym polu minowym, ale realia, anegdoty, zdarzenia – sama prawda. Niestety.\nJak pani odnalazła się w show-biznesie? Bo zaczęło się w latach 90., najpierw „Radio Romans”, potem monumentalny „Klan”...\n– Wcześniej napisałam scenariusz do „Och Karol” i paru komedii. Wtedy nie było Pudelka i „Na żywo”, więc nikogo nie interesowały moje trzy rozwody, torebka, tylko moja praca. Milej było, proszę mi wierzyć. Dym się zaczął od „Klanu”, to był mega sukces. Potem poszły następne seriale, które też kupiła publiczność, jakiś dziennikarz powiedział, że jestem Midasem telewizji, potem następny dorzucił królową polskich seriali i poszło.\nA ja się nie musiałam odnajdywać, bo bardzo, bardzo długo nie bywałam, nie stawałam na ściankach i nie udzielałam wywiadów. Siedziałam w domu, gotowałam obiad córce, sprzątałam, prasowałam, robiłam zakupy, a pomiędzy tym stukałam odcinki.\nPotem reklama zaczęła mieć coraz większe znaczenie, trzeba było mówić o nowym projekcie – to mówiłam. Chcieli zdjęcia – nie znoszę, ale jak trzeba, to trzeba. Zaprosili – no to pójdę, niegrzecznie nie pójść. Mnie się wydawało, że jak zacznę odmawiać, to znaczy, że się sadzę, wywyższam. I tak wdepnęłam w celebryctwo. Jedną nogą, ale zawsze.\nTo pani przypisuje się kariery wielu aktorów i aktorek – choćby Kasia Cichopek czy bracia Mroczkowie dzięki pani rozwinęli skrzydła. Z drugiej jednak strony oni byli wielokrotnie krytykowani za brak warsztatu. Co pani myśli o tej krytyce? To polska zazdrość?\n– Pewnie, że tak. Jezu, ilu ja widziałam na castingach drewnianych aktorów z dyplomami magistra sztuki! Takich, którzy mieli mniej umiejętności aktorskich niż Kasia czy Rafał i Marcin, i dużo, dużo mniej wdzięku, uroku osobistego, ale za to więcej przekonania, że są wspaniali, bo są zawodowcami. Zobaczcie, jaki progres zrobiła Kasia Cichopek czy Mroczkowie!\nPoza tym, trudno znaleźć osiemnastoletnich absolwentów studiów aktorskich, a tyle miały lat te dzieciaki, gdy zaczynali w „M jak miłość”. Miałam wziąć ich na pierwsze dwa lata, a potem wymienić na Dereszowską czy Małaszyńskiego? Mam przejmować się takimi uwagami? Jak mówił Michael Corleone, to obraża moją inteligencję.\nPani bohaterka z „Pani Mnie Z Kimś Pomyliła” wpada w wir, romanse z producentami, reklamy, ogromne pieniądze – samotność. Sukces wymaga samotności? Czy może sukces zawsze jest samotny?\n– Myślę, że w większości wypadków sukces oznacza samotność. Bo nikt, kto jest obok, nie rozumie w pełni, jak się czuje człowiek, którego serial ogląda 12 milionów widzów. Jak potrafi przytłoczyć taka świadomość. „Cywil” pomyśli, że to po prostu zajebiste, taki rząd dusz, a tak naprawdę to jest zajebiście niebezpieczne co najwyżej. Napisałam w „Na dobre i na złe” odcinek o ewakuacji szpitala spowodowanej przez fałszywy alarm bombowy i następnego dnia po emisji dzwonią do mnie o 7.30 z PAP-u, że były wczoraj trzy takie alarmy wywołane przez dzieciaki, które obejrzały serial i uznały, że to super numer tak zadzwonić.\nJa się pytam, czy ktoś ucierpiał przy tych ewakuacjach, czy komuś coś się stało i zanim usłyszę odpowiedź, że nie, to sama nieomal umieram. No więc jeśli taki rząd dusz jest zajebisty, to bardzo proszę, ja się chętnie zamienię. Ja się nie umawiałam na rząd dusz. Ja się umawiałam na pisanie bajek. I tyle. Więc to na przykład była cena mojego sukcesu. Reklamę mi kiedyś zaproponowano. Odmówiłam. Udział w jury talent show – tak samo. A sława oznaczała dla mnie między innymi listy od widzów, z których wypadały niewykupione recepty z prośbą o pieniądze, bo „pani jest taka dobra, jak pani wymyśla takie piękne historie”. No, dziękuję bardzo. Miło jest, jak na targu w Tarczynie pani mnie pozna i wybierze ładniejsze pomidory.\nBohaterka Joanna robi bardzo głupią rzecz, która kosztuje ją prawie pół miliona. Nie chcę zdradzać co, pozostawmy to do odkrycia Czytelnikom. Dlaczego w każdej kobiecej książce, w każdym filmie („Nigdy w Życiu”) jest ten „fantastyczny” facet? Nie wystarczy silna kobieta, samotna i z bańkami na koncie?\n– Joanna robi głupią rzecz, bo spotyka na swojej drodze złamasa, manipulanta i oszusta. Dostaje po dupie i kieszeni za dobroć i naiwność. Przedtem miała męża, który też okazał się niefajny. Miałam ją zostawić z takim doświadczeniem damsko-męskim?\nA do tego ze świadomością, że pracowała w branży średnio etycznej i sama nie zawsze była całkiem w porządku? Miałaby wtedy kasę, złamane serce, świadomość, że dała dupy, dosłownie i w przenośni jakiemuś sukinsynowi i po tym wszystkim kupiłaby sobie dom na wsi i byłaby szczęśliwa?\nSorry, ale nie. Są soliści, ale ja do nich nie należę, więc i moja bohaterka też nie. Ja byłam niezależną, silną kobietą z pieniędzmi na koncie i z sukcesem, i nie byłam nieszczęśliwa, ale szczęśliwa też nie. Tak już mam. I większość kobiet tak ma. Poza tym uważam, że Joannie należało się coś fajnego po mężu sukinsynie, gównianej karierze w show-biznesie i tym draniu manipulancie. Choć oczywiście, najlepszym, co ją spotkało był pies.\nW pani powieści, kontrakt to pakt z diabłem – trzeba potem objeżdżać wsie i centra handlowe. Bardzo się to różni od rzeczywistości? Dlaczego w Polsce wciąż promuje się te same twarze?\n– Bo mają dużą klikalność. Dlatego. Poważnie mówię, to się bada. A jak ktoś ma klikalność, to – jeśli delikwent się zgadza – eksploatuje się go tak długo, aż klikalność spadnie, a wzrośnie komu innemu. Mało kto chce ryzykować. Rozenek dobrze się sprzedaje, to dostanie piąty program, no, może dla odmiany ten piąty będzie razem z Radosławem. Magda Gessler jest kochana – to wszystkie garnki i patelnie są jej.\nKurdej-Szatan jest słodką blondynką z reklam Play to ją wsadzimy do dwóch seriali i jeszcze damy do prowadzenia program w TVP. No i buty skutecznie zareklamuje i może coś innego też. Jak się zużyje po czterech sezonach, to się znajdzie nowa. Moja obsesja znajdowania nowych twarzy albo przypominania zapomnianych aktorów jest kompletnie wbrew obecnym trendom. Nikt nie pozwoliłby mi dzisiaj obsadzić tak „Barw szczęścia”. Nie mówię, że wszystko to były strzały w dziesiątkę, ale przynajmniej próbowałam urozmaicić paletę. A jeżdżenie po centrach handlowych to już zazwyczaj własne, samodzielnie zawierane kontrakty.\nW mojej książce bohaterka bierze udział w reklamie i w ramach kontraktu jest obwożona jak baba z brodą po całej Polsce – no, ale to jest czyściec, który musi przejść za karę. Nasi celebryci stają się twarzami centrum handlowego i uważają, że to super biznes, a nie czyściec. Jak ktoś z nich ciągnie za to łacha, to powiedzą, że zarabiają na studia dla synów.\nPieniądze szczęścia nie dają, ale czy tak rozchwytywana scenarzystka jak pani, wszystko może za nie kupić? Wyobrażam sobie, że w latach największej popularności seriali „M jak Miłość” czy „Klanu” nie narzekała pani na brak profitów.\n– No nie wszystko. Zdrowia kupić nie można, choć jak na przykład złamie człowiek nogę w trzech miejscach to go stać na prywatną klinikę ortopedyczną i roczną rehabilitację, co jest nie do przecenienia. Oraz nowe buty, bo w stare noga się nie mieściła. Nie jestem szczególnie rozrzutna, najłatwiej idzie mi wydawanie kasy na prezenty dla bliskich oraz cele charytatywne.\nLatam tanimi liniami, mieszkam w starannie wybranych, ale jednak trzygwiazdkowych hotelach. Piję wina średniej klasy. Rzadko jadam w restauracjach. Ostatnim samochodem jeździłam 8 lat. Był to zresztą samochód mojego psa – ja byłam tylko jego kierowcą. Pożyczam pieniądze przyjaciołom czy rodzinie. Zostawiam sobie tyle, żebym nie musiała się bać, że na starość nie będzie mnie stać na taksówkę, lekarza czy opiekunkę. I żeby coś zostało jeszcze dla mojej córki.\nCzy seriale w Polsce potrzebują odświeżenia? „Barwy Szczęścia” czy „M jak Miłość” to raczej takie seriale edukujące seniorów niż młodzież… I nagle – wszechobecni geje. Taka nowa polska egzotyka.\n– W „Barwach” poza gejami są jeszcze syryjscy uchodźcy. Teraz pracuję przy telenoweli historycznej, czyli czymś, czego u nas nigdy nie było.\nNa Woronicza w dwóch halach zbudowano wnętrza średniowiecznego Wawelu, to naprawdę coś! No więc będzie jakaś odmiana, ale „Dynastii Tudorów” nie zrobimy przy naszym budżecie. Jesteśmy za biedni. Musimy kombinować i wtedy powstaje „Wataha” – gdzie widać jakieś pieniądze, ale oczywiście i tak niewielkie. Są oczywiście pomysły takie jak „Bez tajemnic” – psychoterapeuta i pacjent, kanapa i fotel i jedna rozmowa. Na to nas stać.\nJaki największy błąd popełniła pani w dotychczasowej karierze?\n– Zgodziłam się stworzyć projekt serialu na konkurs TVP przed paru laty. Powstał w wyniku tego scenariusz „Wszystko przed nami”. Konkurs wygraliśmy, ale jakoś dziwnie mnie to nie cieszyło. Potem obsadziliśmy – to nie był całkiem mój pomysł, ale podpisałam się pod nim, więc jestem współwinna – samych ślicznych, choć niekoniecznie super zdolnych aktorów i aktorki. Zbudowaliśmy im na hali śliczne mieszkanka, które nawet jak były niby nieurządzone, bo bohater na dorobku, to były tak ładnie nie urządzone, aż strach. No i ci śliczni w tych ślicznych wnętrzach przeżywali swoje poważne problemy, które nikogo nie interesowały.\nPrezent na komunie i śluby, który zaprocentuje w przyszłości\nFakty i mity na temat badań klinicznych\nJak przygotować wyprawkę do dziecka?\nKobietom grozi choroba końskiego ogona\nSeniorze uważaj na grypę\ndoktor Lubicz\twtorek, 25, lipiec 2017 21:18 Link do komentarza\nTępa, wulgarna i obleśnie gruba.\nwidz\tsobota, 15, lipiec 2017 15:37 Link do komentarza\nSpecjalistka od "tasiemców" i zaśmiecania tandetnymi, głupawymi serialami. Ile lat można ciągnąć te kretyńskie opowieści o niczym.\nSkomentuj artykuł za pomocą konta Facebook\nSkomentuj artykuł bezpośrednio\nOdszkodowania londyn anglia Birmingham , odszkodowania powypadkowe w uk , odszkodowania w milton keynes londynie odszkodowania w uk , wypadek w uk wypadek w london, szkocja\nCSCS – CPCS – IPAF – NPORS – CPC 35H – NVQ LEVEL 1-2-3. UPRAWNIENIE NA MASZYNY BUDOWLANE KOPARKI WYWROTKI WALCE -WOZKI WIDLOWE - TELESKOPOWE Z POZWOLENIEM CPCS NA BUDOWE. SSSTS- SMSTS ? – - PROMOCJA\nFix-Sat, Usługi Instalatorskie montaż-instalacja-serwis-modernizacja\nPolskie Biuro Prawnicze KINAS SOLICITORS. Najwyższe odszkodowania - polska obsługa\nPrzesyłki kurierskie - ATS TRANSPORT\nKategoria: Budowlane / Wykończeniowe / Remontowe\nPraca Krawiectwo Damsko Męskie.\nTranslation Ofis Limited


Rytmika, solfeż, improwizacja – integracja elementów metody Emila Jaques-Dalcroze’a\n› NESOS eBaza\n10 kwietnia 2017, 10:00 - 13:30\n« VII Międzynarodowy Konkurs Fletowy\nSesja Naukowa – Jacob van Eyck – Der Fluyten Lust-hof »\nsesja naukowa z udziałem\nPani Mirosławy Daniel\n(Instytut Jaques-Dalcroze’a w Genewie)\nKorelacja harmonii praktycznej z improwizacją fortepianową do zajęć z rytmiki.\nDYSKUSJA i WARSZTATY\nZajęcia ruchowo-przestrzenne; solfeż – rytmika – improwizacja u Dalcroze’a.\nKatedra Badań Muzyczno-Edukacyjnych\nMirosława Daniel urodziła się w Krakowie. W 1989r. Ukończyła studia na Wydziale Teorii Muzyki, Kompozycji i Rytmiki, Akademii Muzycznej w Łodzi, ze specjalnością rytmika. W 1997r. otrzymała dyplom ze specjalności gra na fortepianie, na kierunku Instrumentalistyka Akademii Muzycznej w Łodzi i jednocześnie dyplom Instytutu Jaques-Dalcroze’a w Genewie.\nMirosława Daniel jest niezwykle doświadczonym pedagogiem. W latach 1988-1990 zajmowała stanowisko asystenta w Akademii Muzycznej w Łodzi. Przez wiele lat pracowała także jako pianista – akompaniator w Teatrze Wielkim w Genewie oraz w balecie Béjarta w Lozannie (Szwajcaria). W latach 1997-2007 była też akompaniatorem międzynarodowego konkursu baletowego « Prix de Lausanne ».\nOd 2006 do 2008 roku wykładała w Wyższej Szkole Sztuki i Muzyki w Bernie (Haute Ecole des Arts de Berne HEAB) prowadząc zajęcia z improwizacji fortepianowej oraz rytmiki na tejże uczelni.\nOd 2001 roku wykłada solfeż w Wyższej Szkole Muzycznej w Genewie (Haute Ecole de Musique de Genève) oraz fortepian, improwizację fortepianową i rytmikę z solfeżem w Instytucie Jaques-Dalcroze’a w Genewie na stanowisku dziekana Wydziału Instrumentalnego.\nOd wielu lat prowadzi także szkolenia dla studentów i profesorów oraz kursy harmonii z improwizacją fortepianową oraz rytmiki z solfeżem według metody E. Jaques – Dalcroze’a w Polsce, Luxemburgu, Francji, Japonii i Szwajcarii.\nNuty i publikacje dostępne w ofercie sklepu Akademii Muzycznej\n© 2018 Akademia Muzyczna w Krakowie. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Ustawa antywiatrakowa została przyjęta – to cios dla rozwoju OZE? | enerad.pl\nStrona głównaAktualnościUstawa antywiatrakowa została przyjęta – to cios dla rozwoju OZE?\nUstawa antywiatrakowa została przyjęta – to cios dla rozwoju OZE?\nW piątek, tj. 20.05.2016 roku, większością głosów została przyjęta kontrowersyjna „ustawa antywiatrakowa”. Według autorów nowe przepisy pomogą uregulować lokalizowanie farm wiatrowych, przeciwnicy twierdzą, że zablokują one rozwój OZE w Polsce.\nW Polsce płyniemy pod prąd – na całym świecie wspiera się rozwój ekologicznych technologii, u nas sytuacja wygląda nieco inaczej, czego dowodem jest przyjęta w piątek tzw. ustawa antywiatrakowa. Za jej przyjęciem głosowało 239 posłów, przeciw było 147, a od głosu wstrzymało się 16. Ustawa została opracowana przez posłów PiS, którzy wskazują, że dzięki nowym regulacjom bardziej przejrzysty będzie system lokalizowania farm wiatrowych. Zupełnie innego zdania są przeciwnicy ustawy, na czele z Polskim Stowarzyszeniem Energetyki Wiatrowej. Co się zmieni w przepisach?\nPrzede wszystkim, wiele kontrowersji budzą przepisy dotyczące lokalizowania farm wiatrowych – minimalna ich odległość od budynków mieszkalnych, parków narodowych, obszarów Natura 2000, czy rezerwatów będzie musiała wynieść 10-krotność wysokości wiatraka wraz z wirnikiem oraz łopatami. W praktyce oznacza to odległości na poziomie 1,5 km – 2 km. Ustawa precyzuje również, że lokalizacja nowych wiatraków będzie możliwa tylko na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.\nA co z dotychczasowymi farmami? Obiekty istniejące, które nie będą spełniać nowych przepisów, nie będą mogły być rozbudowywane. Ustawa dopuszcza tylko niezbędne remonty, które umożliwią prawidłową pracę wiatraka.\nUstawa zastopuje rozwój OZE?\nWedług przeciwników nowe przepisy zatrzymają rozwój OZE, a koszty eksploatacji wiatraków znacznie wzrosną, czego odbiciem będą wyższe ceny energii elektrycznej. Jak wskazuje PSEW, to nie koniec złych informacji dla inwestorów i pracowników branży.\nPrzepisy są na tyle niekorzystne, że większość z 8 tys. osób zatrudnionych przy energetyce wiatrowej straci swoją pracę, a wiele instalacji czeka zamknięcie. Brak rozwoju tej gałęzi OZE spowoduje, że zieloną energię będziemy kupować z zagranicy, a także nie wypełnimy zobowiązania unijnego do 2020 roku, co w konsekwencji zakończy się wysokimi karami…


Wkrótce ukaże się „Spisek barbarzyńców” – Niezależna Gazeta Obywatelska nie tylko w Opolu\nWkrótce ukaże się „Spisek barbarzyńców”\nJuż 7 kwietnia br. nakładem Wydawnictwa 2 Kolory ukaże się najnowsza książka Stanisława Srokowskiego pt. „Spisek barbarzyńców”.\nAutor w 2007 r. został wyróżniony Nagrodą Literacką im. J. Mackiewicza za tom opowiadań pt. „Nienawiść”.\nKsiążka jest drugą częścią planowanej trylogii, w której poprzez zderzenie konwencji – groteski i realizmu zestawione są losy polskich patriotów, zaangażowanych w Solidarność Walczącą z karierami komunistycznych aparatczyków po ’89 roku. Podobnie jak w części pierwszej, w „Barbarzyńcach u bram”, autor stawia bolesną diagnozę otaczającej rzeczywistości, jednak tym razem zatacza ona szerokie, światowe kręgi i obnaża brednię współczesnych doktryn.\nKsiążka dedykowana jest Hannie Łukowskiej-Karniej – legendzie wrocławskiej Solidarności Walczącej oraz „Jej dzielnym koleżankom jako hołd złożony odwadze, godności i bohaterstwu”.\nStanisław Srokowski – poeta, prozaik, dramaturg, krytyk literacki, publicysta. Urodzony w Hnilczu, k. Podhajec, woj. Tarnopol. W 1945 r. wypędzony z Kresów, osiedlił się wraz z rodzicami w Mieszkowicach , woj. Szczecin. Szkoła Podstawowa – Mieszkowice, Liceum Ogólnokształcące -Dębno Lub.; przez rok (1955-56) – nauczyciel w wiejskiej szkole w Zielinie. W 1960 r. ukończył Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Opolu. Praca – Technikum Elektroenergetyczne w Legnicy (1960- 68). W 1968 r. po udziale wraz z młodzieżą w ulicznej demonstracji przeciwko władzy, zmuszony do opuszczenia szkoły. W latach 1968-1969 pracownik Klubu Seniora we Wrocławiu. W latach 1970-1981 dziennikarz tygodnika „Wiadomości”. W stanie wojennym wyrzucony z pracy. Blisko dwa lata bezrobotny. W 1983-89 na wygnaniu w Zagłębiu Miedziowym w Lubinie. Prowadził działalność opozycyjną w „Solidarności Walczącej”. Brał udział w wielu pracach na rzecz odnowy moralnej, społecznej i politycznej kraju. Założyciel „Solidarności” w redakcji „Wiadomości”, doradca Z.W. NSZZ „Solidarność” R.I. we Wrocławiu. Debiutował, jako poeta i prozaik w 1958 r. w Opolu. Autor wielu tomików wierszy, powieści, zbiorów opowiadań i sztuk teatralnych. Spośród powieści wymienić należy: „ Miłość i obłąkanie”, „Lęk”, „Duchy dzieciństwa”, „Repatrianci” i trylogię kresową:„ Ukraiński kochanek”, „Zdrada”, Ślepcy idą do nieba” oraz zbiór opowiadań „Strach”. Za tom opowiadań kresowych „Nienawiść” został wyróżniony w 2007 r. nagrodą Mackiewicza. Opowiadania te stanowią kanwę do przygotowywanego filmu Wojciecha Smarzowskiego pt. „Nienawiść”( roboczy tytuł „Wołyń”). W ostatnich latach Srokowski pracuje nad powieściami o tematyce współczesnej. Tom pierwszy nowej trylogii nosi tytuł „Barbarzyńcy u bram”. „Spisek barbarzyńców” kontynuuje motywy z tomu pierwszego, a zarazem książka stanowi osobne studium charakterów i postaw współczesnych Polaków.\nSpołeczeństwo książka, Spisek barbarzyńców, Stanisław Srokowski\nDo 15 kwietnia Nestlé przyjmuje aplikacje na „Letnią Praktykę z Nestlé” w NamysłowieGrzegorz Braun zarejestrowanym kandydatem na Prezydenta RP [fotorelacja]


Jarosław Kaczyński: musimy zbudować jedność - Polsat News\nJarosław Kaczyński: musimy zbudować jedność\n11.11.2021, 20:45 Polska\n- Musimy uczynić wszystko, żeby w klasie politycznej zbudować jak najszerszą jedność. Wiem, że to wydaje się zupełnie niemożliwe. Ta niechęć, napięcie, a z drugiej strony, także zewnętrzne inspiracje mogą to uniemożliwić. Trzeba się starać - powiedział prezes PiS Jarosław Kaczyński podczas wystąpienia z okazji Święta Niepodległości.\n- Niepodległość nie przyszła ni z tego, ni z owego, ale dzięki zaangażowaniu różnych ludzi. Często mających różne poglądy, skłóconych, walczących ze sobą w różnych okolicznościach, nawet z bronią w ręku - powiedział Jarosław Kaczyński podczas uroczystości w siedzibie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Krakowie.\nSzef PiS krótko przedstawił drogę Polski do niepodległości oraz docenił wkład Józefa Piłsudskiego.\n- Pamiętajcie, że w momencie, w którym odzyskiwaliśmy niepodległość, tego "nowego państwa" jeszcze nie było. Były administracje w różnych częściach polski, częściowo spolonizowane, ale zintegrowanej koncepcji ustrojowej i zintegrowanej administracji nie było. Nie było armii. Znaleźli się ludzie, którzy tę armię stworzyli - powiedział wicepremier.\nZOBACZ: Święto Niepodległości. Orędzie prezydenta Andrzeja Dudy\n- Ta droga połączenia odwagi, czynu, gotowości poniesienia największych ofiar, w tym życia, połączona z gotowością do współpracy nawet tych, którzy się między sobą różnili, a potem nienawidzili - to wszystko było źródłem tego, jakim było wybudowanie w środku Europy dużego państwa polskiego. To jest coś z czego musimy być dumni i o czym musimy pamiętać zawsze - mówił Kaczyński.\n"Mamy też duży kłopot na zachodzie"\nWicepremier stwierdził, że "musimy o tym pamiętać pamiętać szczególnie teraz gdy na wschodniej granicy toczy się wojna hybrydowa, padają dalej idące pogróżki, niektórzy starają się przerzucić winą na nas.\n- Mamy też duży kłopot na zachodzie, chodzi o uznanie naszej podmiotowości, o wyrok trybunału, o nasze prawo do organizowania polskich spraw. Jest trudno, ale to trudno w porównaniu z tym, co było 103 lata temu to nic. Naprawdę, tylko od nas zależy, czy damy sobie radę - powiedział.\nKaczyński: musimy uczynić wszystko\n- Musimy uczynić wszystko, żeby w klasie politycznej zbudować jak najszerszą jedność. Wiem, że to wydaje się zupełnie niemożliwe. Ta niechęć, napięcie, a z drugiej strony także zewnętrzne inspiracje mogą to uniemożliwić. Trzeba się starać. Trzeba wiedzieć, że to jest potrzebne, niezbędne, możliwe - wyliczał.\nPrezes PiS podkreślił, że "skoro Litwini i Łotysze mogli taki stan uzyskać, to my też możemy". - Nie ma przeszkód z naszej strony, ze strony Prawa i Sprawiedliwości, jeżeli cel będzie wspólny - powiedział.\nKaczyński: Polacy są czasem za dobrym narodem\nJarosław Kaczyński stwierdził, że "oprócz frontu zewnętrznego, mamy front wewnętrzny". - Nie chodzi tylko o polityków. Wczoraj już też to powiedziałem. "W czasie kryzysu strzeżcie się agentów". Trzeba podejmować wszelkie możliwe działania, rozpoznawać ich i trzeba wiedzieć, że ta "bitwa", to "bitwa" przede wszystkim o świadomość, o to, co będą myśleć i jakie wnioski będą wyciągać Polacy. Chodzi o to, żeby odwołując się do szlachetnych odruchów, do pięknego uczucia jakim jest empatia, doprowadzić do skruszenia naszego oporu. To się nie może udać - mówił.\nPrezes PiS przyznał, że "Polacy są dobrym narodem, czasami może zbyt dobrym i zbyt szybko wybaczającym". - Ale ta dobroć to nie może być słabość. Ci, którym trzeba pomóc, tę pomoc otrzymują. Nie można prowadzić swojego myślenia i działania w tym kierunku, że to my jesteśmy winni nieszczęścia wielu ludzi, którzy zostają oszukani i wykorzystani. To nie my. To ci, którzy sobie wyobrażają, że zdołają nas złamać. Nie zdołają - podkreślił.\n- Nie ma lepszego dnia, żeby to przypomnieć. I ta sala i to, co się działo dzisiaj w Warszawie nastraja optymistycznie. Podejmowano błędne decyzje. My podjęliśmy słuszne i zwyciężyliśmy i dalej będziemy zwyciężać - powiedział na koniec prezes PiS oraz pozdrowił "wszystkich uczestników marszy niepodległości, które odbyły się dziś w Polsce".\nJAROSŁAW KACZYŃSKIPOLSKAŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI\nCzytaj więcej: "Jedno z najważniejszych, symbolicznych wydarzeń w roku". Andrzej Duda o Święcie Niepodległości


Karczewski: jestem wdzięczny marszałkowi Grodzkiemu, że doprowadził do sporu jak myć ręce - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Polska Karczewski: jestem wdzięczny marszałkowi Grodzkiemu, że doprowadził do sporu jak myć ręce\nStanisław Karczewski prezentuje jak myć ręce fot.Senat TV/screenshot\nJestem wdzięczny marszałkowi Senatu Tomaszowi Grodzkiemu, że doprowadził do takiego sporu, jak myć ręce – powiedział w nawiązaniu do czwartkowej wymiany zdań, wicemarszałek tej Izby Stanisław Karczewski. Podkreślił też, że zdrowie nie powinno być tematem “agresywnej kampanii”.\nNa czwartkowej konferencji Karczewski poruszył kwestię właściwego mycia rąk, co jest istotne w profilaktyce antywirusowej i ocenił, że marszałek Senatu niewłaściwie pokazuje, jak należy myć ręce. Karczewski stwierdził, że nie powinno się naciskać spustu dozownika z detergentem kciukiem – tak jak zademonstrował to Grodzki – a należy wciskać go łokciem lub wierzchem dłoni, tak jak robią to chirurdzy.\nW reakcji Grodzki stwierdził, że “czasem granica między rzeczowością a śmiesznością bywa dla niektórych zbyt cienka”. “Wiem, że pan marszałek (Karczewski – PAP) może nie zauważył, ale nie naciskałem kciukiem tego dozownika” – dodał.\nO tę wymianę zdań oraz o sytuację związaną z koronawirusem Karczewski pytany był w piątek w TVP1. “Jestem nawet wdzięczny marszałkowi Grodzkiemu, że w taki sposób doprowadził do takiego sporu, jak myć ręce. Najważniejsze, że mówiliśmy o tym, że trzeba myć ręce” – odpowiedział Karczewski.\nDodał, że wiele wirusów, w tym koronawirus, przenosi się drogą kropelkową, a mycie rąk to “podstawa higieny”. Karczewski dodał, że mimo tego, że lepiej nie pobierać mydła z dozownika naciskając kciukiem, jest to sprawa “drugorzędna”.\nKarczewski wyraził też zadowolenie z tego, że w poniedziałek odbędzie się dodatkowe posiedzenie Sejmu, podczas którego rząd przedstawi informację na temat podejmowanych działań w związku z zagrożeniem koronawirusem. Jak mówił, będzie to okazja do “dobrej dyskusji”. “W ogóle problemy służby zdrowia stają się takim głównym tematem kampanii wyborczej” – ocenił. Podkreślił jednak, że zdrowie nie powinno być tematem “agresywnej kampanii”.\nChoroba zakaźna COVID-19, wywołana przez koronawirusa SARS-CoV-2, wybuchła w grudniu w mieście Wuhan w środkowych Chinach. Na świecie potwierdzono ponad 82 tys. przypadków zarażeń koronawirusem, który rozprzestrzenił się na terenie blisko 50 krajów. W Polsce nie ma obecnie potwierdzonego przypadku koronawirusa.(PAP)\nPoprzedni artykuł„Gdyby Chopin spotkał Paderewskiego”. Koncert Chicagowskiego Towarzystwa Chopinowskiego\nNastępny artykułKwitnący globalny rynek kasyn


Gdzie zamówić drzwi - Środki Fido\nDrzwi z montażem oferowane są przez wiele firm. Całe szczęście. Dzięki temu mogłem wybierać dokładnie takie podmioty do współpracy, które mnie najbardziej interesowały. W pierwszej kolejności zamierzałem zainwestować w nowoczesne i bardzo solidne drzwi do mojego domu, a następnie, jak będę z tej inwestycji zadowolony, to na pewno zacznę interesować się drzwiami do firmy, które jak wiadomo muszą być bardzo dobrze dopasowane do futryn, a z drugiej strony trzeba mieć na uwadze fakt, że każde takie drzwi muszą być solidne.\nZamówienie drzwi do mieszkania\nDrzwi oferowane razem z montażem wydają się być idealną możliwością dla takich klientów jak ja, którzy nie mają za bardzo doświadczenia z tym, aby takie drzwi zamontować na własną rękę. Jeśli więc chodzi o drzwi wejściowe katowice, to na pewno wiele firm na rynku sprawia, że z powodzeniem można podejść do tego tematu i zabrać się za zamawianie takich drzwi w odpowiedni sposób. Jeśli chodzi o drzwi, to tych na rynku również jest mnóstwo modeli, z czego każdy wydaje się być bardzo dobry zarówno pod względem wizualnym, jak i patrząc na aspekty bezpieczeństwa. Drzwi razem z montażem udało mi się więc zamówić w jednej z firm, która zlokalizowana była bardzo blisko mojego mieszkania, także wiedziałem, że nie będę musiał ponosić dodatkowych kosztów związanych na przykład z transportem firmy.\nByło to dla mnie ważne, aby cena za drzwi oraz całą usługę montażową nie była zbyt wygórowana i cieszyłam się, jak tylko widziałem, że końcowa cena na fakturze była dokładnie taka sama, jak się umawialiśmy z pracownikami na samym początku. Dlatego też drzwi, a nawet okna warto zamawiać z takich firm, gdyż na pewno takie drzwi na zamówienie będą pasować lepiej i prezentować się świetnie dla każdego, kto będzie do nas przychodził.\nJak wybrać stolarkę okien?\nTanie i piękne mieszkania\nDrzwi wejściowe do hurtowni


Najlepsze okładki książek w 2018 roku | Typografia i dizajn | gfijas.pl\nagnieszka pasierska fajne chłopaki Forssman Frycz i Wicha ha!art Jacek Mrowczyk Jak projektuję książki Karakter Marcin Wicha Marek Pawłowski okładki Ossolineum Papierówka PIW Przemek Dębowski Robert Kleemaan Siemaszkiewicz Witold Siemaszkiewicz Wydawnictwo Czarne Wydawnictwo Literackie Znak\nOd początku lat 90. liczba wydawanych w Polsce książek rośnie systematycznie prawie każdego roku. Według ostatniego dostępnego raportu Biblioteki Narodowej dwa lata temu wyniosła ona około 36 tysięcy. Można założyć, że w mijającym roku mieliśmy do czynienia z podobną liczbą premier, a każdą z nich zdobi (w założeniu) okładka.\nTeoretycznie stanowi to spory rynek zleceń dla grafików, jednak rzeczywistość nie jest wcale tak różowa. Wartość branży wydawniczej jest niska, więc równie niskie pozostają wynagrodzenia. Specjaliści od projektowania stron internetowych czy brandingu na pewno zarabiają lepiej od projektantów książek i są bardziej rozchwytywani. Mimo niedofinansowania rynku półki w księgarniach wyglądają coraz lepiej. Na pewno ma na to wpływ wzrastająca świadomość odpowiedzialnych za estetykę książki grafików i przede wszystkim wydawców. Cieszy również to, że coraz częściej na książkę nie patrzy się tylko przez pryzmat okładki, a docenia się cały projekt, łącznie z typografią wnętrza, na co wpływ mają pojawiające się od czasu do czasu wywiady z projektantami, artykuły poświęcone grafice wydawniczej i konkursy, np. Pióro Fredry czy Najpiękniejsze książki roku organizowane przez Polskie Towarzystwo Wydawców Książek.\nSkąd się biorą okładki\nKiedy jednak postanowiłem przygotować zestawienie najlepszych moim zdaniem okładek w 2018 roku, zadanie nie okazało się wcale łatwe. Wspomniane wcześniej statystyki przekłamują sytuację, ponieważ znaczna część tytułów wydawana jest w minimalnym nakładzie i pozostaje poza powszechnym obiegiem czytelniczym, trudno do nich dotrzeć, a przez to uwzględnić w rankingu. Czasem są to książki o artystycznych ambicjach, a ich okładki pozbawione są funkcji marketingowej, co pozwala grafikom na odważniejsze decyzje projektowe. Częściej jednak są to pozycje wydane jak najmniejszym kosztem, co niestety widać w ich warstwie estetycznej. Gdy przyjrzymy się tego typu zestawieniom, to łatwo zauważyć, że dominują te tytuły, które oprócz ciekawej okładki odniosły pewien sukces komercyjny bądź były szerzej dyskutowane. Na wyróżnienie zasługuje coroczny ranking tygodnika „Polityka”, w którym często oprócz książek głośnych pojawiają się niszowe publikacje. Liczba tytułów i ich dostępność to jednak nie jedyny problem.\nJak wcześniej zauważyłem, gdy wejdziemy do księgarni, widok nie jest tak straszliwy jak jeszcze kilkanaście lat temu. Wzrosła przede wszystkim świadomość typograficzna, większą wagę przykłada się również do jakości papieru i druku. Przestają być modne uszlachetnienia, którymi kiedyś tuszowano nijakość części projektów. I choć na Facebooku ciągle aktywny jest fanpage Kupiłbym tę książkę, gdyby nie okładka, to znaleźć naprawdę fatalne projekty jest coraz trudniej. Jednocześnie jednak można odnieść wrażenie, że większość okładek wygląda tak samo i trudno trafić na coś, co naprawdę wyróżniałoby się na tle całej produkcji. Dlaczego tak się dzieje?\nOkładka pełni przede wszystkim funkcję marketingową\nTo, jak książka będzie się prezentowała, wiadomo często na kilka miesięcy przed jej premierą. Podejrzewam, że w skrajnych wypadkach okładka powstaje jeszcze przed zakończeniem pisania książki. To, że grafik przygotowuje ją przed złamaniem tekstu (co często sprawia, że typografia w jej wnętrzu nijak się ma do tego, co na zewnątrz) jest szkodliwym pod względem edytorskim standardem, na który narzekają specjaliści. Tak pisał o tym Friedrich Forssman: „[…] zaczynam od wnętrza publikacji. To ono jest najistotniejsze, zawiera w sobie całą substancję książki, na nie czytelnik patrzy czasem przez kilka dni, albo nawet i tygodni […] najchętniej okładkę projektuję na samym końcu”. Trudno się dziwić wydawcom, że zależy im na tym, żeby książkę przede wszystkim sprzedać, zwłaszcza że połowę jej ceny zabierają dystrybutorzy, pozbawieni już zupełnie troski o jakość. Jednak sukces takich wydawnictw jak Czarne czy Karakter pokazuje, że można funkcjonować na rynku na własnych zasadach.\nKsiążki produkuje się za szybko\nNieprzypadkowo użyłem czasownika, który pasuje bardziej do fabryki niż do wydawnictwa. Kiedy przyjrzy się katalogom wydawniczym, można zauważyć, jak wiele pozycji rocznie wypuszczają największe wydawnictwa. Duże firmy kierują się przede wszystkim danymi z tabeli Excela i wartość artystyczna schodzi na drugi plan. Projekty muszą więc powstawać szybko, graficy nie mają czasu na eksperyment, a wydawcy nie chcą zaryzykować. Zwłaszcza że…\nNa księgarskich półkach rządzą konwencje\nNiezwykle ważne w procesie projektowania książki konwencje (o ich kluczowym znaczeniu pisał m. in. cytowany wcześniej Forssman) sprawiają, że okładki stają się coraz bardziej zuniformizowane. Ma to oczywiście także znaczenie sprzedażowe, czytelnik musi od razu wiedzieć, po jaki typ książki sięga. Książkę historyczną o drugiej wojnie światowej będzie zdobiło archiwalne zdjęcie i agresywna typografia. Jeżeli autor jest mediewistą to zobaczymy dawną rycinę i stylizowaną antykwę. Kiedy szukamy biografii, rozglądamy się w księgarni za półką wyściełaną znanymi twarzami. Oczywiście, spełniając założenia konwencji, można stworzyć świetną okładką, czasem o mistrzostwie grafika świadczy połączenie odpowiedniego zdjęcia z krojem pisma. Częściej jednak jedyną reakcją na taką okładkę jest wzruszenie ramion. Największe pole do popisu projektanci mają przy tzw. literaturze pięknej, jednak nie zawsze wydawcy decydują się na niestandardowe rozwiązanie.\nWydawcom brakuje odwagi\nMożna zauważyć tendencję, że drugie i kolejne wydania danego tytułu mają lepszą czy ciekawszą oprawę graficzną. Podobnie dzieje się w wypadku, gdy dzieła danego pisarza wydaje się w serii. Wtedy powierza się przygotowanie okładek projektantowi, który potrafi nadać jej indywidualny charakter. W ostatnich latach za kilka świetnych serii był odpowiedzialny Przemek Dębowski (np. dzieła Ryszarda Kapuścińskiego czy Milana Kundery, w wypadku tej drugiej serii współtwórcą okładek był Wojciech Kwiecień-Janikowski), w tym roku żadne wznowienie nie zrobiło tak dobrego wrażenia. Sporo ciekawych okładek pojawiło się w serii związanej z 70-leciem Empiku, jednak przygotowali je różni graficy oraz wydawcy i ich poziom bardzo się między sobą różni, nie da się również wskazać jakiejś stylistycznej dominanty łączącej poszczególne tytuły. W każdym razie, gdy książkę sprzedaje przede wszystkim uznane nazwisko uznanego autora, wydawcy są bardziej skłonni do zaufania grafikom, co zazwyczaj przynosi dobre efekty.\nAle mniejsi są odważniejsi\nOstatnie słowo w kwestii okładki ma wydawca i często on jest gwarantem wysokiej jakości projektu. Małe firmy, specjalizujące się w ambitniejszym repertuarze wydawniczym, często nie baczą na słupki sprzedaży i zależy im przede wszystkim na przygotowaniu książki wysokiej klasy. Cieszy, że świetne edytorsko książki wydaje Ossolineum, które wkrótce będzie można postawić obok słowo/obraz terytoria. Należy wspomnieć o ha!arcie, m.in. z serią poetycką, dla której okładki przygotowuje Kuba Woynarowski (ciekawe projekty dla krakowskiego wydawnictwa tworzy również Justyna Plec). Świetne projekty mają nierzadko książki poetyckie, niestety pozostające poza szerokim obiegiem czytelniczym. Wciąż niewiele się dzieje, jeśli chodzi o wydawnictwa naukowe, których książki, poza tym, że mają nudne okładki, są często fatalnie złożone.\nJeśli chodzi o estetykę książki, nie straszą nas już lata 90., kiedy była ona odbiciem czasów dzikiej transformacji. Dziś książki dużych wydawców są przede wszystkim towarem, który należy sprzedać, a ich wygląd to rezultat wytężonej pracy speców od marketingu. Projekty są profesjonalne, ale jednocześnie przewidywalne i nudne. Najlepsze powstają tam, gdzie reguł wolnego rynku nie traktuje się jako wyroczni. I choć edukacja estetyczna czytelników jest pewnym rozwiązaniem, to najlepiej zadziałałyby rozwiązania systemowe, które przywróciłyby równowagę na rynku książki. Okładki są w tym wypadku najmniej ważne, ale równie mocno cierpi opracowanie redakcyjne i typograficzne polskich książek.\nNajciekawsze okładki 2018\nMimo niezbyt optymistycznego wstępu w tym roku pojawiło się sporo ciekawych projektów. Niestety, nazwiska ich autorów często się powtarzają i aby moja lista nie wyglądała jak laurka dla konkretnego projektanta, każdego z nich reprezentuje tylko jedna okładka. Dobrałem je w taki sposób, aby się od siebie różniły, a każda przedstawiała jakiś projektowy problem. Kolejność jest przypadkowa.\nHerman Melville, Moby Dick, PIW, projekt Fajne Chłopaki\nWydawanie klasyki to pole do popisu. Niestety zazwyczaj pozostaje niewykorzystaną szansą, zwłaszcza gdy zajmuje się tym wydawnictwo specjalizujące się w szkolnych lekturach (często są to książki wydawane wyjątkowo tanio, bowiem nie obowiązują już do nich autorskie prawa majątkowe). Wtedy albo otrzymujemy paskudny obrazek, albo imitujące luksusową oprawę złocenia i niby wyszukaną typografię. Fajne Chłopaki pokazują, że można zrobić naprawdę genialną okładkę, z jednej strony na wskroś nowoczesną, z drugiej ewidentnie sugerującą, że mamy do czynienia z klasyką (format, kompozycja, kolory, typografia). Plus dbałość o detale, takie jak wykorzystanie motywu harpuna, świetne wkomponowanie logo do projektu. Poza tym większość okładek Fajnych Chłopaków dla PIW zasługuje na uznanie.\nPaulette Jiles, Nowiny ze świata, Czarne, projekt Agnieszka Pasierska/Pracownia Papierówka\nTa piękna okładka to przykład na to, w jaki sposób stworzyć świetną stylizację. Subtelne zabiegi typograficzne od razu sugerują, z czym mamy do czynienia. Modne jakiś czas temu zamieszczanie na okładce fragmentu książki niesie tutaj dodatkowe znaczenie. Całość dopełnia stylizowana na drzeworyt ilustracja, a nietypowe kolory świetnie kontrastują z klasycznym układem osiowym. Podobnie jak przy Moby Dicku logo wydawnictwa jest integralnym elementem projektu.\nReni Eddo-Lodge, Dlaczego nie rozmawiam już z białymi o kolorze skóry, Karakter, projekt Przemek Dębowski\nPrzemek Dębowski jest chyba obecnie najbardziej znanym projektantem okładek w Polsce, a nierzadko przypisuje się mu rozpoczęcie estetycznej rewolucji na naszym rynku. Każdego roku przygotowuje co najmniej kilka świetnych pozycji, a ja postanowiłem wybrać coś na pierwszy rzut oka niepozornego. Siła tej okładki tkwi jednak w prostocie i zderzeniu zdjęcia autorki z tytułem, które razem sugerują bardzo mocną wypowiedź. Warto wspomnieć też o okładce oryginału, w której słowa „white people” mają kolor białego tła i są ledwo widoczne. Współzałożyciel Karakteru znany jest z podobnych gier z typografią (chociażby na okładce Widzieć/Wiedzieć czy zbioru felietonów Michaela Bieruta), jednak poszedł tutaj w zupełnie inną stronę, być może sugerując, że temat jest poważny i takie zabawy mogą osłabić przekaz książki.\nJerzy Jarzębski, Gry poetyckie i teatralne, Wydawnictwo Literackie, projekt Marek Pawłowski\nByć może kieruje mną sentyment, ale okładka nowej książki uznanego krytyka i badacza literatury od razu mi się spodobała ze względu na subtelne podobieństwo do okładki Gry w Gombrowicza tego samego autora, nad którą spędziłem trochę czasu na studiach. Przy okazji jest to przykład, że czasem sama typografia wystarczy, żeby stworzyć intrygujący projekt. Może to być wskazówka zwłaszcza dla wydawnictw naukowych.\nThomas Mann, Niemieccy słuchacze! Przemówienia radiowe z lat 1940–1945, Wydawnictwo Ossolineum, projekt Frycz i Wicha\nMarcin Wicha święcił w tym roku tryumfy jako pisarz, ale przygotowana przez jego pracownię okładka to kolejny przykład dla akademickich wydawców. Fala radiowa i kształt sugerujący swastykę, do tego geometryczna typografia – wszystko wydaje się bardzo proste, jednak razem tworzy świetną kompozycję.\nGeorgi Gospodinow, Fizyka smutku, Wydawnictwo Literackie, projekt Robert Kleemaan\nDruga pozycja z krakowskiego WL-u, którego okładki rzadko kiedy mnie pozytywnie zaskakują. Tutaj jednak uwiódł mnie minimalizm kolorowych łez / kropli deszczu na czarnym tle. Niewiele w tym roku okładek, w których postawiono na podobny zabieg.\nWiesław Myśliwski, Widnokrąg, Znak, projekt Witold Siemaszkiewicz\nOkładki Witolda Siemaszkiewicza i powieści Myśliwskiego to dobrana para. Przy wznowieniu Widnokręgu projektant postawił jednak na coś zupełnie innego. Zamiast zdjęcia − geometryczna ilustracja i mocna typografia. Może nie jest to najciekawsza okładka roku, ale duży plus za odwagę i odświeżenie szaty graficznej.\nZdeno Kolesár, Jacek Mrowczyk, Historia projektowania graficznego, Karakter, projekt Jacek Mrowczyk\nNa koniec książka, której okładka nie jest najbardziej porywająca (zabieg z przechodzącym poza format książki napisem pojawił się już tu i ówdzie), ale stanowi piękny projekt jako całość. Więcej o niej napisałem tutaj.\nMam nadzieję, że w 2019 roku wydawcy wykażą się większą odwagą i w kolejnym podsumowaniu pojawi się więcej świetnych projektów.\n F. Forssman, Jak projektuję książki, przeł. P. Piszczatowski, Kraków 2018, s. 36.\n Moją recenzję książki Bieruta można przeczytać tutaj.


Nakładka pianowa do prądownicy wysokociśnieniowej - Sprzęt-Poż - kompleksowe zaopatrzenie Straży Pożarnej i Zakładów Przemysłowych\n» Prądownice wysokociśnieniowe\n» Nakładka pianowa do prądownicy wysokociśnieniowej\nCena: 473,48 zł 473.48\nCena netto: 384,94 zł\nKod produktu: 649-916\nStosowana do prądownicy wysokociśnieniowej POHORJE; zastosowanie opcjonalne. Zakres stosowania do 40 bar. Możliwość zamontowania nakładki pianowej pozwala na uzyskanie piany ciężkiej.\nZapraszamy do zapoznania się z pozostałymi prądownicami wysokociśnieniowymi w kategorii Prądownice wysokociśnieniowe, powyższa nakładka pasuje do prądownicy POHORJE.\nŁatwe podłączenie do prądownicy wysokociśnieniowej fi 25 przez zatrzask bagnetowy (kątowy). Może być używana dla uzyskania płynnej formy piany lub wysokiego ciśnienia w zależności od źródła. Dla uzyskania dobrej jakości piany wymagane jest minimalne ciśnienie 25 bar na dopływie.\nCena: 1 412,21 zł (netto: 1 148,14 zł )\nNakładka pianowa do BLUE DEVIL BD 1560\nNakładka piany ciężkiej do prądownicy TIPSA Blue Devil BD 1560\nPrądownica wysokociśnieniowa Blue Devil BD 1560\nPrądownica wodno-pianowa wysokociśnieniowa TIPSA Blue Devil 1560 do montażu na liniach szybkiego natarcia.\nNakładka pianowa Rosenbauer RB 101. Za pomocą nakładki uzyskamy pianę ciężką, nakładka umożliwia uzyskanie liczby spienienia do 14. Solidna konstrukcja, banalna obsługa, gwarancja spokoju na lata.\nNakładka piany Foam Attachments FJ-LX-G\nNakładka pianowa Foam Attachments FJ-LX-G. Nakładka do wytwarzania piany o niskiej rozszerzalności zasysająca powietrze do wszystkich dysz z serii G-Force.\nNakładka pianowa Foam Attachments FJ-MX-G. Nakładka piankowa z odsysaniem powietrza do wszystkich dysz serii G-Force 1,5” (38 mm).\nNakładka pianowa do BLUE DEVIL BD 3012\nNakładka pianowa do BLUE DEVIL BD 3012. Nakładka piany ciężkiej do prądownicy TIPSA Blue Devil BD 3012\nDziałko wodno-pianowe JMW-FIRE GT 3200 przenośne\nDziałko wodno-pianowe Pohorje GT 3200 przenośne. Działko przeznaczone do gaszenia pożarów przy zastosowaniu wody lub piany ciężkiej. Obrót horyzontalny działka wynsoi 360° a zakres ruchu w płaszczyźnie pionowej wynosi od -52° do +80°. Urządzenie posiada manometr w celu kontroli ciśnienia zasilającego. Działko GT-3200 może być stosowane w wersji do zabudowy na pojazdach pożarniczych lub w wersji przenośnej. Opcjonalnie działko może być wyposażone w deflektor służący do formowania płaskiego strumienia piany gaśniczej.\nCena: 14 655,77 zł (netto: 11 915,26 zł )\nDziałko wodno-pianowe JMW-FIRE GT 3200 stacjonarne\nDziałko wodno-pianowe Pohorje GT 3200 stacjonarne. Działko GT-2400/3200 przeznaczone do zabudowy na samochodach gaśniczych, do montażu w stałych instalacji gaśniczych oraz wykorzystywane jako działko przenośne. Działko przeznaczone do gaszenia pożarów przy zastosowaniu wody lub piany ciężkiej. Obrót horyzontalny działka wynosi 360° a zakres ruchu w płaszczyźnie pionowej wynosi od -52° do +80°.\nCena: 11 510,32 zł (netto: 9 357,98 zł )\nCena: 1 714,35 zł (netto: 1 393,78 zł )\nCena: 2 002,45 zł (netto: 1 628,01 zł )\nCena: 542,82 zł (netto: 441,32 zł )\nCena: 2 346,78 zł (netto: 1 907,95 zł )\nWytwornica piany Q-15 JMW-FIRE z zaworem (CNBOP)\nCena: 1 663,00 zł (netto: 1 352,03 zł )\nZasysacz liniowy Z-2 JMW-FIRE (CNBOP)\nCena: 1 435,95 zł (netto: 1 167,44 zł )\nZasysacz liniowy Z-4 JMW-FIRE (CNBOP)\nCena: 1 588,37 zł (netto: 1 291,36 zł )


Wrażenia po spektaklu "#ObamaPL". | wMeritum.pl\nWrażenia po spektaklu „#ObamaPL”.\nKategorie: Felietony, Polecane, Polityka, Publicystyka, Publicystyka\nWiększość marnych widowisk polskiej reprezentacji w piłce nożnej urasta do rangi teatru za sprawą komentatorskich zdolności Szaranowicza. Podczas dwudniowego święta europejskiej demokracji brakowało mi wyraźnie tej narracji. Tymczasem, okazja do demouniesień była przednia. Wszystko za sprawą wizyty w naszym kraju Baracka Husseina Obamy II. Wizyty, której towarzyszyła iście pielgrzymkowa aura. Zabrakło tylko „Sto lat” i „Żegnamy Cię” na Okęciu.\nSłowa Obamy, nazwane gestem a będące w istocie deklaracją, wygłoszone wczoraj nad ranem w hangarze, dotyczące miliardowego wsparcia, stały się na wiele godzin głównym przedmiotem analiz i fundamentem dla budowania europejskich nadziei militarnych. Co najmniej jakby Polska miała dostać extra środki na zbrojenia. Po pierwsze, zabrakło konkretów dotyczących ewentualnej alokacji wspomnianych środków. Po drugie, obietnica ta pozostaje jedynie werbalnym „głasiu, głasiu” do momentu poddania jej ocenie Kongresu. Nawet w przypadku otrzymania przez Polskę prezentu od Wujka ze Stanów, te pieniądze prawdopodobnie wydalibyśmy na zakupy za oceanem. Zauważalne w ostatnich godzinach wytryski radości są zatem w mojej ocenie zdecydowanie przedwczesne.\nUpojony 25-letnią wolnością Naród czekał od wielu dni na krasomówczy popis Obamy na Placu Zamkowym. Ci, którzy cierpliwie wysłuchali bezbarwnych wystąpień HGW i Prezydenta Komorowskiego, z pewnością nie mogą czuć się zawiedzeni. Polska „grupa” polityczna miała bowiem sposobność obserwowania modelowego przemówienia, przygotowanego z pełną starannością, dopracowanego w każdym możliwym aspekcie. Już na początku swojego speech’a Obama zaskarbił sobie serca Polaków pijerogamy i kiewbasoo. Chicagowskie follow up’y i zwroty do Polaków w ich ojczystym języku…Choć są to zabiegi dość przewidywalne, u nas wciąż budzą zachwyt okraszony gromkimi brawami. Pogrążony w zadumie od początku uroczystości Walesa omal nie spadł z krzesełka słysząc swe nazwisko z ust Baracka. Z obietnic i zapewnień Obamy o przyjaźni amerykańsko-polskiej nie będę go oczywiście rozliczał. Czas pokaże, czy za słowami pójdą czyny, a jako że biedy Ci u nas dostatek – okazji do weryfikacji autentyczności przyjaźni z pewnością nie zabraknie. Reasumując, przemówienia Obamy słuchałem z ogromnym uznaniem dla dbałości o przygotowanie i modelowym jego wygłoszeniem. W skrócie – Uczta się!\nZ klasą godną laureata Grammy zaprezentował się Włodek Pawlik i o ile kartonowy performance mógł budzić pewien niesmak, muzyka skomponowana przez naszego jazzmana nadała uroczystościom doniosłości. Śmiem twierdzić, iż bez duetu Obama&Pawlik posnęlibyśmy z nudów.\nW mojej ocenie najwięcej na tym wszystkim skorzystał Prezydent-elekt Poroszenko, a wbrew mainstreamowym komentarzom -gdyby nie sytuacja na Ukrainie- wizyta Obamy w Polsce nie byłaby taka oczywista. Tradycyjnie, głównym kreatorem naszych uniesień okazały się media, których zabrakło jedynie podczas porannej toalety Baracka. Słyszałem jednak coś o siłowni, więc możliwe, że wspomnianą toaletę przeoczyłem.\nObama zbił piątkę z przywódcami, poklepał naszych po ramieniu, wsiadł w samolot i odleciał, pozostawiając na Placu Zamkowym Polską Wolność, przyodzianą w koszulkę z Bangladeszu z kapiącą nań -z rozdziawionych ust- śliną.\nNa koniec moje ulubione słowa jakie padły wczoraj w PLmediach:\n„W stronę Belwederu jadą właśnie dwie bestie”. Mowa o nazywanych tak prezydenckich Cadillacach, jednak słowa te – wyrwane z kontekstu – mogły wywołać wśród widzów uzasadnioną panikę.


Wirus koronowy: co dzieje się w Kanadzie i na całym świecie w czwartek\nAlaska, która kilka miesięcy temu prowadziła większość stanów USA pod względem szczepień przeciwko koronawirusowi, podjęła drastyczny krok, narzucając standardy opieki kryzysowej całemu systemowi szpitalnemu, oświadczając, że ogromny wzrost liczby pacjentów z COVID-19 wymusił racjonowanie nadwyrężonych zasobów medycznych.\nMike Dunleavy i urzędnicy ds. zdrowia ogłosili ten krok, ponieważ liczba nowo potwierdzonych przypadków w całym stanie osiągnęła kolejny jednodniowy rekord 1224 pacjentów pośród fali infekcji wywołanej rozprzestrzenianiem się wysoce zaraźliwego typu delta wśród nieszczepionych.\nWariant delta „paraliżuje nasz system opieki zdrowotnej. Wpływa na wszystko, od zawałów serca po udary u naszych dzieci, jeśli ulegną one wypadkowi rowerowemu” – powiedziała dr Ann Zinke, dyrektor medyczny Alaski na konferencji prasowej z Dunleavy.\nKomisarz ds. Zdrowia i Opieki Społecznej Alaski, Adam Crum, ogłosił, że podpisał w zeszłym tygodniu przedłużenie stanu zagrożenia, obejmujące pełne stanowe standardy opieki kryzysowej, ogłoszone w zeszłym tygodniu w największym szpitalu stanu, Providence Alaska Medical Center w Anchorage. Nowy dokument ogranicza odpowiedzialność dostawców opieki medycznej w sytuacjach kryzysowych we wszystkich szpitalach na Alasce.\nCo więcej, uznaje rzeczywistość regulowanej opieki na poziomie stanowym, traktując priorytetowo skąpe zaopatrzenie medyczne i personel w sposób, który pozbawia niektórych pacjentów normalnego poziomu opieki na rzecz innych, w zależności od tego, jak bardzo są chorzy i jakie mają szanse na wyzdrowienie.\nAby przeciwdziałać napływowi COVID-19, urzędnicy powiedzieli, że Alaska podpisała umowę o wartości 87 milionów dolarów na rekrutację setek pracowników służby zdrowia spoza stanu.\nWedług danych stanowych około jedna piąta pacjentów szpitali na Alasce ma COVID-19. Ale liczba ta zmniejsza obciążenie systemu jako całości, ponieważ „podkreśla” jego zdolność do leczenia ofiar wypadków samochodowych, udarów, zawałów serca i innych chorób, powiedział Dunleavy.\nJak na ironię, w kwietniu Alaska była jednym z najlepszych stanów, które otrzymały szczepionki przeciw COVID-19 w ramiona ludności, w dużej mierze wspomagane wysiłkami świadomych pandemii rdzennych mieszkańców tego stanu.\nREAD Victoria Police wydała dwa rozkazy wykonawcze Covid do 2023 r.\nOd tego czasu Alaska pozostaje w tyle za średnią krajową, a tylko 58 procent populacji w wieku 12 lat lub starszych zostało zaszczepionych, według stanowej bazy danych. Spadek szczepień zbiegł się w czasie ze znacznym oporem politycznym wobec żądań zdrowia publicznego.\n– Z serwisu Reuters, ostatnia aktualizacja o 6:45 ET\nOglądaj | Rekordowa liczba przypadków COVID-19 zwiększa stres w szpitalach Saskatchewan:\nRosnące wezwania do zablokowania szczepu COVID-19 szczep Sask. Szpitale\nW Saskatchewan coraz częściej pojawiają się głosy wzywające do zaostrzenia ograniczeń, w tym zablokowania, ponieważ rekordowa liczba przypadków COVID-19 zwiększyła presję na szpitale powiatowe. 2:20\nJedyny szpital dziecięcy w Saskatchewan otwiera oddział intensywnej opieki pediatrycznej dla młodszych dorosłych z COVID-19.\nOsoby poniżej 40 roku życia są przyjmowane do Szpitala Dziecięcego Jima Pattisona w Saskatoon. Urząd Zdrowia Saskatchewan powiedział w środę, że jak dotąd Dwoje dorosłych na oddziale intensywnej terapii pediatrycznejA przestrzeń jest przewidziana na więcej.\nDr Susan Shaw, dyrektor medyczny urzędu zdrowia, powiedziała, że zdolność do intensywnej opieki medycznej jest pod presją.\nHrabstwo zostało niedawno zgłoszone Rekordowe liczby przyjęć do szpitala z powodu COVID-19 W większości pacjenci nieszczepieni.\n– Z kanadyjskiej prasy, ostatnia aktualizacja o 6:40 ET\nPracownik służby zdrowia przygotowuje dawkę szczepionki Pfizer-BioNTech COVID-19 w prywatnej szkole w Quito w Ekwadorze na początku tego miesiąca. (Rodrigo Buendia/AFP/Getty Images)\nWedług narzędzia do śledzenia przypadków Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa, od wczesnego czwartku rano na całym świecie zgłoszono ponad 230,1 miliona przypadków COVID-19. Zgłoszona globalna liczba ofiar śmiertelnych osiągnęła ponad 4,7 miliona.\nNierówność w dystrybucji szczepionki przeciw COVID-19 stała się w czwartek jeszcze bardziej dotkliwa, jak wiele krajów w Afryka Wszedłem na podium, aby przemawiać na dorocznym spotkaniu światowych przywódców ONZ.\nJuż teraz walka o powstrzymanie pandemii koronawirusa Wyróżniane w przemówieniach liderów W ciągu ostatnich kilku dni – wiele z nich zostało dostarczonych zdalnie właśnie z powodu wirusa.\nPrezydent Republiki Południowej Afryki Cyril Ramaphosa nazwał szczepionki „największą obroną ludzkości przed plagą tej pandemii”.\n„Dlatego bardzo niepokojące jest to, że społeczność międzynarodowa nie przestrzega zasad solidarności i współpracy w zapewnieniu równego dostępu do szczepionek COVID-19” – powiedział.\n„To oskarżenie ludzkości, że ponad 82 procent światowych dawek szczepionek zostało uzyskanych przez kraje bogate, podczas gdy mniej niż jeden procent trafił do krajów o niskich dochodach”.\nPrezydent Republiki Południowej Afryki Cyril Ramaphosa przemawia za pośrednictwem łącza wideo podczas 76. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku w czwartek. (Spencer Platt/The Associated Press)\nOn i inni wezwali państwa członkowskie ONZ do poparcia propozycji tymczasowego zniesienia niektórych praw własności intelektualnej stworzonych przez Światową Organizację Handlu, aby umożliwić większej liczbie krajów, zwłaszcza o niskich i średnich dochodach, produkcję szczepionek przeciw COVID-19.\nPrezydent Angoli Joao Lourenço powiedział, że „zdumiewające są różnice między niektórymi krajami a innymi pod względem dostępności szczepionek”.\n„Te rozbieżności pozwalają w niektórych przypadkach na podanie trzeciej dawki, podczas gdy w innych, na przykład w Afryce, ogromna większość populacji nie otrzymała nawet pierwszej dawki” – powiedział Lourenço.\nw Amerykanie, Panamerykańska Organizacja Zdrowia ostrzegła, że kraje w regionie mogą nadal zmagać się z lokalnymi epidemiami COVID-19 do 2022 r., Nawet jeśli liczba zgonów spadła w porównaniu ze styczniowym szczytem.\nw Bliski WschódSyria stoi w obliczu nowego wzrostu infekcji zarówno na terytorium kontrolowanym przez rząd, jak i poza granicami państwa, które może przytłoczyć kruchy system opieki zdrowotnej w rozdartym wojną kraju.\nPatrol policyjny wzdłuż plaży St Kilda w Melbourne w czwartek. W mieście pojawiły się ostatnio protesty pracowników budowlanych i innych osób przeciwko przepisom dotyczącym COVID-19. (William West/AFP/Getty Images)\nw Azja i Pacyfik W okolicy ulice australijskiego miasta Melbourne były w czwartek w dużej mierze ciche po trzech dniach protestów przeciwko blokadzie, ponieważ setki policjantów patrolowało, aby zapobiec kolejnemu wiecowi, ponieważ przypadki COVID-19 w Wiktorii ustanowiły codzienny rekord.\nNagrania w mediach społecznościowych pokazały, że policja w centrum Melbourne sprawdza, dlaczego ludzie są na zewnątrz, po tym, jak brutalny protest w środę w drugim co do wielkości mieście Australii doprowadził do ponad 200 aresztowań. W tym tygodniu urzędnicy państwowi zarządzili dwutygodniowe zamknięcie placów budowy i nałożyli obowiązek szczepień dla pracowników budowlanych, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się wirusa.\nPremier Japonii Yoshihide Suga powiedział, że Japonia planuje przekazać innym krajom 60 milionów dawek szczepionek COVID-19, podwajając cel z poprzedniej obietnicy 30 milionów dawek.\nTymczasem Tajlandia opóźniła swoje plany ponownego otwarcia Bangkoku i kilku innych dużych miast dla zagranicznych przyjazdów do listopada.\nw EuropaEuropejska Agencja Leków prawdopodobnie zdecyduje na początku października, czy zatwierdzi trzecią dawkę szczepionki Pfizer-BioNTech COVID-19, która zostanie podana pół roku po początkowym kursie dwukrotnym.\n„Wynik tej oceny jest spodziewany na początku października, chyba że potrzebne będą dodatkowe informacje” – powiedział Marco Cavalieri, szef strategii szczepień w agencji na czwartkowym briefingu.\n— Z Reuters i The Associated Press, ostatnia aktualizacja o 14:00 czasu wschodniego\nPrev post Polska dopuściła udział w działaniach certyfikacyjnych North Stream 2\nNext post Nintendo Direct wrzesień 2021: Czas rozpoczęcia, jak oglądać, zaplanować\nErdogan nakazuje deportację wysłannika Kanady i dziewięciu innych ambasadorów\nArabia Saudyjska: Crown Prince mówi, że największy światowy eksporter ropy osiągnie zerową emisję dwutlenku węgla netto do 2060 r.\nTurcja przygotowuje się do deportacji 10 zachodnich ambasadorów: Erdogana


W co warto zainwestować w 2018 roku - Ancients.pl\nW co warto zainwestować w 2018 roku\nPaździernik 9, 2018 Autor: admin Kategoria: Gospodarka\nDynamiczne zmiany na rynku finansowym, deflacja zmieniająca się w inflację, niestabilność cen na rynku nieruchomości. To wszystko sprawia, że inwestorzy w ostatnich miesiącach naprawdę nie mieli lekkiego życia. Obecnie inwestowanie wymaga tak naprawdę nerwów ze stali, cierpliwości, a do tego dużej wiedzy, aby naprawdę osiągać ogromne zyski.\nNiegdyś drobni inwestorzy chętnie odkładali swoje pieniądze po prostu na lokatach. Rekordowo niskie stopy procentowe sprawiły jednak, że taka forma oszczędności straciła na swojej wartości. O ile w roku 2017 nie było jeszcze tak źle, przez rzadkie zjawisko deflacji, tak w roku 2018 mamy już inflację. Łącząc to z niskimi stopami procentowymi i koniecznością odprowadzenia podatku, niestety okazuje się, że zamiast zyskiwać, tak naprawdę tracimy. Co w takim razie zrobić? Czy w tym roku są w ogóle jakieś sensowne opcje na inwestowanie swoich pieniędzy?\nCzy w roku 2018 nadal warto inwestować w mieszkania?\nOstatnie lata pokazały, że mnóstwo osób niezadowolonych z wysokości dochodów z lokat bankowych uciekała ze swoimi pieniędzmi do rynku nieruchomości. Przez dłuższy czas ceny mieszkań utrzymywały się na dość stabilnym poziomie. Jednocześnie wzrosło zainteresowanie najmem mieszkań, co sprawiło, że można było na tym sporo zarobić. Jak jest obecnie?\nNa rynku nieruchomości mamy do czynienia z pewną niewiadomą. Póki co ceny utrzymują się na stałym poziomie, co niby wygląda bezpiecznie. Z drugiej jednak strony deweloperzy ciągle chwalą się doskonałymi wynikami sprzedaży, narzekając jednocześnie na trudności z zakupem nowych gruntów. Jakby tego było mało, widzimy stopniowy wzrost cen materiałów budowlanych. Skoro popyt na mieszkania jest ogromny, to można się spodziewać, że w dalszej perspektywie doświadczymy jednak wzrostów cen mieszkań. Jeśli więc w nie inwestować, to najlepiej teraz.\nMieszkania są jeszcze relatywnie tanie i, dzięki niskim stopom procentowym, w wielu przypadkach sensowne jest nawet kupowanie mieszkania z przeznaczeniem do wynajmu na kredyt. Mając lokal w atrakcyjnej lokalizacji nie powinno być większych problemów ze znalezieniem najemców. Naturalnie wynajem zawsze wiąże się z pewnym ryzykiem.\nNa pewno jednak na mieszkaniach można dzisiaj zarobić mniej. Trzeba pamiętać o tym, że mnóstwo właśnie kończonych inwestycji było nastawionych na wynajem. Wzrośnie konkurencja na rynku, co utrudni oczywiście ewentualne podnoszenie cen wynajmu. Naszym zdaniem jednak jest to wciąż atrakcyjna forma lokowania swoich pieniędzy, jeśli oczywiście ma się ich więcej.\nJeśli obligacje, to najlepiej indeksowane inflacją\nLubicie inwestować w obligacje? Niestety nagły przeskok deflacji w inflację spowodował, że tego typu inwestycje są niewiele bardziej opłacalne, niż zwykłe lokaty bankowe. Dzieje się tak z bardzo prostego powodu. Najpopularniejsze obligacje ze stałym oprocentowaniem na 3 miesiące lub 2 lata oferują odpowiednio oprocentowanie 1,5% oraz 2,1%. Na chwilę obecną inflacja natomiast przekracza już poziom 2,2%, co pokazuje najlepiej, dlaczego te inwestycje przestały być opłacalne. Oczywiście na tym nie koniec. Zapłacimy również za odsetki od naszych inwestycji wysoki podatek.\nW 2018 roku najlepszym rozwiązaniem mogą okazać się z tego powodu obligacje indeksowane inflacją. Można zarobić na nich naprawdę dużo i, choć trzeba liczyć się z dłuższym lokowaniem pieniędzy, to jednak jest to rozwiązanie bardzo wygodne, bezpieczne i przede wszystkim nie generujące stresu.\nInwestowanie w obligacje korporacyjne – czy warto ryzykować?\nInwestorzy interesujący się obligacjami korporacyjnymi mają obecnie ogromny dylemat. Wysoki poziom inflacji oraz utrzymywanie się na stałym poziomie od długiego czasu indeksu WIBOR sprawiło, że na takich inwestycjach póki co nie zyskuje się zbyt wiele, a fizycznie nawet traci.\nW przypadku obligacji korporacyjnych trzeba kierować się dotychczasowymi trendami i liczyć na to, że indeks WIBOR i w tym przypadku nie zawiedzie. Choć na razie nie wygląda to zbyt dobrze, to jednak do tej pory praktycznie zawsze indeks WIBOR utrzymywał się powyżej poziomu inflacji, z drobnymi, bardzo krótkimi przerwami. Daje to oczywiście ogromne perspektywy inwestycyjne, choć zawsze będzie z nimi wiązało się pewne ryzyko. Co bardzo istotne, eksperci prognozują, że wzrosty indeksu WIBOR nie będą szły w parze z podnoszeniem cen obligacji korporacyjnych, a to jeszcze bardziej zwiększy opłacalność takich inwestycji.\nInwestowanie w indeksy giełdowe\nI tak doszliśmy do najbardziej ryzykownych inwestycji, a więc indeksów giełdowych. Tutaj sytuacja jest mocno skomplikowana, generując duże ryzyko inwestycje. Teoretycznie sytuacja na rynku sprzyja tej formie inwestycji. Najczęściej rosnąca inflacja winduje indeksy giełdowe. Te są uzależnione również od dobrej sytuacji gospodarczej, która od pewnego czasu w Polsce bardzo się poprawia. Wszystko wygląda pięknie, ale trzeba pamiętać o jednej, bardzo ważnej rzeczy.\nŚwiatowa giełda napędzana jest w głównej mierze przez gospodarkę amerykańską. Ta od wielu lat miała się doskonale i mocno rosła, ale passa niestety się skończyła. Niestety w Stanach Zjednoczonych pękła bańka kredytowa, co natychmiastowo przełożyło się na potężne spadki giełdowe. Eksperci przewidują, że gospodarka tego kraju będzie teraz przez dłuższy czas przeżywała swoje gorsze chwile, co na pewno utrudni inwestowanie.\nJest jednak kilka typów inwestycyjnych, które w roku 2018 mogą nie zawieść. Zalicza się do nich przede wszystkim:\nCD Projekt – tak, twórcy serii gier Wiedźmin znani są z tego, że ich notowania giełdowe systematycznie rosną i naprawdę nie zwiastują żadnej tragedii. Istotne jest to, że gry firmy doskonale sprzedają się latami po ich premierze, a jak wynika z różnych informacji, firma już odzyskała pieniądze za produkcję ostatniego Wiedźmina, a więc wszystkie następne dochody będą już czystym zyskiem.\nOrange Polska – firma od lat nie była na celowniku inwestorów, a to przez nieustanne spadki giełdowe. Wiele wskazuje jednak na to, że już wkrótce trend ten może się odwrócić. Firma zapowiedziała ogromne inwestycje, w tym w sieć światłowodową, co może sprawić, że zacznie dynamicznie odbijać się od dna na giełdzie.\nTrudne czasy dla inwestorów\nNiestety mamy do czynienia z dość trudnym okresem, w którym inwestorzy muszą podejmować pewne ryzyko, jeśli liczą na wysokie zarobki. Naszym zdaniem, na chwilę obecną, jeśli zyski z obligacji są dla kogoś za niskie, warto rozglądać się za mieszkaniami pod wynajem.\nOpublikowane w GospodarkaTagi inwestycje\ninwestycje medycyna estetyczna mieszkania paliwo rynek rynek nieruchomości samochody wakacje zdrowie\nAll rights reserved © Ancients.pl


Wiele osób pozostających w trudnej sytuacji materialnej szukaj wsparcia finansowego. Komu i na jakiej podstawie przysługuje renta socjalna? Jaka jest wysokość takiego świadczenia? Jakie warunki należy spełnić, aby otrzymać rentę? Przeczytaj o tym! czytaj dalej\nZmiany wprowadzone na początku 2022 roku sprawiły, że skutkiem osiągnięcia przez świadczeniobiorcę przychodu w wysokości 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał nie jest już zawieszenie, a jedynie zmniejszenie renty socjalnej. Przeczytaj! czytaj dalej\nPracownicze Plany Kapitałowe to program gromadzenia oszczędności głównie na okres emerytalny. Możliwy jest jednak transfer środków z PPK np. w przypadku zmiany pracodawcy. Na czym polega ten proces? Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się! czytaj dalej\nPracownik, który został powołany do zasadniczej lub okresowej służby wojskowej, a także do terytorialnej służby wojskowej, ma prawo do odprawy. W jakiej wysokości przysługuje odprawa dla pracownika powołanego do służby wojskowej? Przeczytaj! czytaj dalej\nPożyczka od pracodawcy jest dobrowolnym świadczeniem finansowanym przez pracodawcę na rzecz pracowników. Jakie są zasady udzielenia takich kredytów? Przeczytaj ten artykuł i dowiedz się więcej na temat pożyczki pracowniczej! czytaj dalej\nZUS zyskał szersze uprawnienia w kwestii dochodzenia należności. Zmiany w ustawie systemowej wynikające z nowelizacji weszły w życie z 18 września 2021 roku. Czy nienależne świadczenie będzie trzeba oddać? Przeczytaj i dowiedz się więcej na ten temat! czytaj dalej\nAby pobierać rentę czy emeryturę należy spełnić odpowiednie warunki. Czy można pobierać oba te świadczenia jednocześnie? Co w przypadku zbiegu prawa do nich? Przeczytaj artykuł i dowiedz się czy łączenie emerytury i renty jest możliwe! czytaj dalej


Stefan Burczyk będzie pochowany w Alei Zasłużonych - Kultura\nStefan Burczyk będzie pochowany w Alei Zasłużonych\n2014-07-10 14:20:07 (ost. akt: 2014-07-10 14:36:06)\nW poniedziałek w Parafii Świętego Wojciecha odbędzie się pogrzeb Stefana Burczyka. Stefan Burczyk zmarł w sobotę wieczorem w wieku 90 lat. Aktor przez wiele lat związany był z Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie.\nW poniedziałek 14 lipca, w Parafii Świętego Wojciecha, przy ulicy Gałczyńskiego w Olsztynie, o godzinie 15:30 odbędzie się ostatnie pożegnanie Stefana Burczyka. Aktora, który przez wiele lat związany był z olsztyńskim Teatrem im. Stefana Jaracza. Aktor zostanie pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu przy ulicy Poprzecznej.\nStefan Burczyk odszedł w sobotę wieczorem w wieku 90 lat. Burczyk urodził się 28 grudnia 1924 roku w Algierze. Ukończył PWST w Łodzi w 1947. W tym samym roku zadebiutował jako aktor. W 1958 Ukończył Wydział Reżyserski PWST w Warszawie, dyplom uzyskał w 1963 r. Od 1975 roku aktor Teatru im. S. Jaracza w Olsztynie.\nMa na swoim koncie wiele wybitnych ról teatralnych i filmowych. Do ważniejszych, które zagrał na deskach olsztyńskiego teatru należą: Małomiejski w "Grzegorzu Niezgule" Moliera, ksiądz Piotr w "Dziadach" Mickiewicza, Škunca w "Przedstawieniu Hamleta we wsi Gucha Dolna" - spektakl zdobył 7 nagród na toruńskim FTPP, w tym za rolę Stefana Burczyka.\nNa dużym ekranie można było zobaczyć go między innymi w Quo vadis. Stefan Burczyk był mężem Ireny Telesz, która od 1975 zawodowo związana jest z Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie.\nTagi: Stefan Burczyk Teatr Olsztyn Pogrzeb\ne #1435644 | 178.183.*.* 10 lip 2014 17:43\nOczywiście,że będę. Namawiam wszystkich, którzy znali Zmarłego o przybycie. Pochylmy głowy przed WIELKĄ OSOBOWOŚCIĄ.


autor: macie kesz?\n12 marca 2019, 10:07\nDzień dobry ;) Poszukując silnika do T4 trafił się taki rodzynek.. Oryginalna wersja Kamei Club Van. Jeden ze stu na świat.. W tamtych czasach nazywany biurem na kołach :D Elektrycznie sterowane fotele kapitańskie, klimatyzacja, dwa szyberdachy, lodówka, ekspres do kawy i inne wypasy. Do tego pakiet...\n02 sierpnia 2018, 08:28\nCześć i czołem :) Miałem kilkadziesiąt sztuk B3, w tym każdą możliwą kombinację - VR6, 16v, g60 ośka, g60 syncro kombi i chyba najrzadziej spotykane g60 syncro w sedanie. Do tego wersję kanadyjskie, USA i na Skandynawie. Żadne nie jest demonem prędkości, ale dalej darze te auta mega sympatią. Fajnie...\nTemat: 744 D24Tic '89\nOpony były 195/50 i 205/50\nAuto sprzedane.. za takie grosze, że mam nadzieję, że będzie miał dobrze\n19 czerwca 2018, 10:24\n11 czerwca 2018, 13:40\n11 czerwca 2018, 13:09\nWitam Standardowo zacznę od historii, choć nie jest szczególnie ciekawa :) W niedzielny wieczór znajomy podesłał mi ogłoszenie i pomimo późnej pory udało się umówić na spotkanie na dzień następny. Rano w pociąg i po kilku godzinach jestem w Kętrzynie Co do auta.. Fabrykę opuścił jako 744 GLE Turbodi...\n29 marca 2018, 09:59\nTemat: Volvomechanik serii 900 na Pomorzu?\nVolvomechanik serii 900 na Pomorzu?\nWitam Mamy tu jakiegoś znachora od kredensów? Pacjent 945 b230ft - ogólny przegląd po zakupie i wymiana podstawowych rzeczy / diagnoza co zrobić. Nie pali się, bo wyjazd służbowy mam i może to być nawet za miesiąc, ale jest tu ktoś godny polecenia? Wiem o Mateuszu, bywam w Warszawie, ale może ktoś l...\n18 grudnia 2017, 18:47\n144 i 244 tudzież ogólnie 100tki i 2setki mają takie same klamki?\n09 grudnia 2017, 09:58\nTemat: Volvo 940 TiC\nRe: Volvo 940 TiC\nTak czy siak widać, że miał sucho, więc może to na swoisty sposób jakoś go zakonserwowało


Grupa Hörmann to jedno z największych w świecie przedsiębiorstw produkujących drzwi I bramy dla odbiorców indywidualnych i biznesowych. Powstała w 1935 roku firma wyprodukowała na przestrzeni lat przeszło 20 milionów sztuk swoich produktów. W skali roku wypracowuje obroty na poziomie miliarda euro, a w 38 fabrykach na 3 kontynentach zatrudnia ponad 6 tys. osób. W wytwarzającym sekcyjne drzwi garażowe zakładzie w Ichtershausen, w którym podczas jednej zmiany dokonuje się rozładunku około 30 ciężarówek, zastanawiano się nad możliwościami zwiększenia wydajności procesów przy zastosowaniu pojazdów autonomicznych. Po dobrze rokujących konsultacjach z dotychczasowym dostawcą wózków widłowych zorganizowano w zakładzie testy maszyn AGV.\n– Hörmannowie, rodzina założyciela Grupy i właściciele firmy, nieustannie poszukują możliwości innowacji. Od jakiegoś czasu śledzili doniesienia o wdrożeniach pojazdów autonomicznych – mówi Ronny Weißenborn, menadżer ds. logistyki wewnętrznej w Hörmann KG. – Zdecydowaliśmy się w związku z tym sprawdzić, na ile opłacalne i bezpieczne jest zastosowanie samojezdnych wózków w dowozie materiałów na linie produkcyjne. Poprosiliśmy o pomoc naszych doradców z położonego po sąsiedzku oddziału STILL – relacjonuje. Podczas zorganizowanych wspólnie dwudniowych testów zwracano szczególną uwagę na to, jak pojazdy autonomiczne radzą sobie w sytuacji włączenia ich ruch konwencjonalnych wózków. Demonstracja przekonała przedstawicieli Hörmann KG i zdecydowano się na wdrożenie. W oparciu o stworzone przez menadżera ds. logistyki klienta szablony opisujące mające miejsce w zakładzie procesy transportu wewnętrznego przygotowano infrastrukturę potrzebną do ich automatyzacji i rozpoczęto realizację.\nBezpośrednio po rozładunku dostawy, towarom nadawany jest kod magazynowy, z użyciem którego wprowadzane są one do systemu SAP. Palety oraz skrzynie siatkowe transportowane są następnie do strefy buforowej. Stamtąd pobierane są przez wózki wysokiego składowania STILL FM-X 14, przewożone i odkładane na taśmociąg. Równolegle, po zeskanowaniu oznaczenia ładunku, system SAP generuje polecenie jazdy trafiające do autonomicznego wózka podnośnikowego STILL EXP 20. Pobiera on samodzielnie towary z końcowego odcinka przenośnika i transportuje do miejsca docelowego – jednej ze wskazanych przez system 12 lokacji mieszczących się w 2 halach produkcyjnych. Wózek identyfikuje trasę za pomocą osadzonych w posadzce magnetycznych transponderów. By podczas przejazdu zagwarantować bezpieczeństwo infrastruktury i innych uczestników ruchu, EXP wyposażono w laserowe skanery otoczenia wywołujące zatrzymanie, jeśli w bezpośrednim sąsiedztwie pojawi się inny obiekt. Po dostarczeniu towaru wózek zabiera z wyznaczonych w pobliżu linii produkcyjnej punktów puste palety i transportuje je do strefy rozładunku.\n– Zautomatyzowany proces dostarczania materiałów na produkcję i odwożenia pustych palet działa tak dobrze, że chcemy włączyć do zadań wózka AGV także odbieranie pojemników na odpady. Wystarczyłoby, żeby pracownik przekazał do systemu SAP informację o lokalizacji ładunku i EXP mógłby go zabrać – planuje Ronny Weißenborn.\n– Dzięki automatyzacji udało nam się wprowadzić na tym odcinku najbezpieczniejszą w ruchu mieszanym jednokierunkową organizację tras przejazdu. Ze względu na fakt, że STILL EXP działa przez całą dobę, byliśmy w stanie przesunąć trzech pracowników do innych zadań – mówi Ronny Weißenborn z Hörmann KG. – Co ciekawe, choć wózek zaprogramowany jest tak, by jeździć wolniej niż sterowany ręcznie odpowiednik, charakteryzuje się wyższą produktywnością. Nie potrzebując przerw, jest w stanie wykonać w ciągu jednej zmiany więcej zadań. Niespieszna jazda w stałym tempie pozwala także ograniczyć koszty konserwacji i wydłużyć okres eksploatacji, a w połączeniu z zainstalowanymi systemami bezpieczeństwa gwarantuje bezwypadkową jazdę. Kolejnym krokiem na ścieżce innowacji Hörmann KG ma być zautomatyzowanie procesu ładowania akumulatorów.


Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 7 w Olsztynie • Poradniki/Psychologia\nStrona główna / Biblioteka / Nowości / Poradniki/Psychologia\nym razem Mireille Guilliano opisuje sytuację współczesnych pracujących kobiet. Jak zachować równowagę pomiędzy życiem osobistym a zawodowym? Jak odnaleźć się w świecie biznesu, który jest zdominowany przez mężczyzn? Jak czuć się dobrze we własnej skórze? Autorka, w pełen humoru sposób, doradza kobietom, jak sprawić, by ich życie stało się lepsze i nabrało barw.\nGuilliano, pracująca przez wiele lat jako dyrektor generalny amerykańskiej filii domu szampana Veuve Clicquot, ubarwia poradnik licznymi opowieściami i anegdotami z czasów własnej kariery. W książce znalazło się również kilka przepisów kulinarnych. Wszystkie utrzymane są w duchu francuskiej tradycji, która nade wszystko sławi przyjemność płynącą z życia.\nPraca z książką przyniesie ci nie tylko podpowiedź, jak odbudować pewność siebie. Książka będzie ci towarzyszyć na każdym etapie tej drogi, wyposaży w praktyczne narzędzia, listy kontrolne i zadania niezbędne w aktywnej i efektywnej pracy nad sobą. Specjalnie opracowane ćwiczenia pomogą ci zwiększyć pewność siebie, dzięki której w pełni wykorzystasz swój potencjał. Miej odwagę być sobą w każdej sytuacji i niezależnie od okoliczności!\nDołącz do 250 tysięcy osób, które osiągnęły swoje cele i rozwiązały problemy z serią poradników Samo sedno.\npraktyczne wskazówki i rady, jak wykorzystać wiedzę zaczerpniętą z książek w codziennym życiu


Świat Yerby - Twoje źródło wiedzy o Yerba Mate\nArgentyńska yerba mate Rosamonte Junior\nRosamonte Junior to yerba mate dostępna od bardzo wielu lat, ale jak to bywa, niestety nie w Polsce. Kilka osób, które czytają bloga zapewne ją kojarzy. Ja sam wiedziałem już dość długo, że coś takiego jest. Żeby rozwiać wątpliwości – nie jest to yerba mate dla dla dzieci.\nRecenzja Opinie Recenzja Yerba Mate yerba mate cena Recenzja Yerby yerba mate yerba mate opinie recenzje Argentyna yerba


Mieszkanie do wynajęcia 2 pokoje Gdynia Witomino Leśniczówka, 43,60 m2 - Gethome.pl\nmieszkanie do wynajęcia 2 pokoje Gdynia Witomino Leśniczówka, 43,60 m2\n2-pokojowe mieszkanie na witominie\n2-pokojowe mieszkanie do wynajęcia o powierzchni 43,6m2 w Gdyni na Witominie.\nW skład mieszkania wchodzą DWA NIEZALEŻNE pokoje, oddzielna kuchnia z oknem, łazienka z wanną i WC oraz przedpokój.\nStandard wykończenia:na podłodze-panele,terakota,wykładziny;ściany-glazura,malowane.\nPrzed budynkiem ogólnodostępne miejsca parkingowe za szlabanem.\nOpłaty ok 600zł+prąd+gaz.\nCicha i spokojna okolica wśród terenów zielonych.\nPoszukiwany najemca bez zwierząt.\nNumer oferty: DJ946765


Wypełnianie zmarszczek – Centrum Terapii Laserowej\nChirurgia plastyczna i med estetyczna > Wypełnianie zmarszczek\nNajczęściej stosowane substancje do wypełniania zmarszczek to preparaty na bazie kwasu hialuronowego. Kwas hialuronowy występuje w organizmie człowieka w sposób naturalny – jest on podstawowym składnikiem skóry, odpowiada za utrzymanie jej właściwego poziomu nawilżenia i jędrności. Niestety wraz z wiekiem ilość kwasu hialuronowego w skórze stopniowo się zmniejsza, wskutek czego staje się ona wysuszona, wiotczeje, pojawiają się pierwsze zmarszczki, a policzki i usta tracą swoją jędrność i objętość.\nDzięki zastosowanym preparatom zawierającym kwas hialuronowy skutecznie możemy nawilżyć skórę, wypełnić zmarszczki, nadać objętość, modelować usta, poprawić kontur twarzy oraz pobudzić naturalne procesy regeneracyjne skóry. Z powodzeniem można je stosować w celu wypełnienia bruzd nosowo-wargowych, linii marionetki, zmarszczki palacza oraz innych.\nCzas utrzymywania się efektów działania wypełniacza na bazie kwasu hialuronowego wynosi od 6 do 12 miesięcy. Okres ten może być krótszy lub dłuższy w zależności od wieku pacjentki, rodzaju skóry oraz prowadzonego trybu życia (palenie papierosów, ekspozycja na słońce, wizyty w solarium skracają czas działania preparatu).\nWypełnianie „lwiej zmarszczki” od 1400 PLN*\nWypełnianie fałdów nosowo- wargowych od 1200 PLN*\nWypełnianie „zmarszczek palacza” od 1200 PLN*\nWypełnianie opadających kącików ust „linii marionetek” od 1200 PLN*\nInne nietypowe okolice od 1200 PLN*\nKonsultacja kwalifikacyjna* 200 PLN\nTerapia 5 x 1h 2950 PLN\nTerapia 7 x 1h 3950 PLN\nTerapia 9 x 1h 4950 PLN\nUWAGA! Po zabiegu z użyciem kwasu hialuronowego należy utrzymywać miejsca iniekcji w szczególnej czystości (np. nie dotykać). Przez 48h po zabiegu unikamy nadmiernej mimiki.\nPrzez 3 dni po zabiegu nie należy pływać ani podejmować forsownych ćwiczeń. Przez przynajmniej 4 tygodnie po zabiegu nie powinno wykonywać się takich zabiegów jak np. laseroterapia w okolicach iniekcji wypełniacza. Czas ten może być dłuższy w przypadku technik, które rozgrzewają skórę właściwą w celu stymulacji produkcji kolagenu. Wówczas należy liczyć się z szybszą degradacją podanego preparatu.