Możliwość swobodnego gięcia na zimno oszklenia i mocowania go z wykorzystaniem silikonu strukturalnego, otwiera drzwi do nowego świata ekonomicznych, dwukierunkowo zakrzywionych i dowolnie kształtowanych fasad.\nProjektowanie uszczelnień pierwotnych i wtórnych z silikonu strukturalnego stanowi jednak wyzwanie, ponieważ nie są dostępne żadne normy projektowe, a nawet większość głównych dostawców silikonów nie posiada obecnie jasnych wytycznych projektowych dla fasad, ze swobodnie giętym na zimno oszkleniem mocowanym za pomocą silikonu strukturalnego.\nRys. 1. Porównanie opcji montażu paneli szklanych – płaskie płyty w układzie jak łuski ryby lub gięcie na zimno\nW ramach kontynuacji artykułu autora z poprzedniej konferencji Glass Performance Days, skupiającego się na opcji „gięcia na zimno w pojedynczym narożniku”*) , niniejszy artykuł skupia się na „swobodnym gięciu na zimno” i przedstawia nową koncepcję projektową dla projektu z zastosowaniem silikonu strukturalnego.\nPonadto, na różnych wykresach przedstawiono teoretyczne tło dla różnych opcji montażu paneli szklanych na fasadzie, różne geometrie gięcia na zimno (np. sferyczne, antyklastyczne i wklęsłe/wypukłe), wyginanie się krawędzi szkła po gięciu na zimno oraz modele naprężeń silikonu dla różnych trybów gięcia na zimno płyt szklanych.\nPo serii zrealizowanych projektów, proces „gięcia na zimno w pojedynczym narożniku” (rys. 2) został pomyślnie wprowadzony do przemysłu fasadowego w celu zapewnienia lepszego wyglądu architektonicznego w porównaniu z zasadą pokrycia w układzie „łusek ryby”, inaczej „karpiówki” (rys. 1).\nKolejnym krokiem w procesie gięcia na zimno jest montaż pierwszej fasady w Dubaju przy użyciu nowego procesu „swobodnego gięcia na zimno” (rys. 3).\nRys. 2. Fasada z oszkleniem giętym na zimno w pojedynczym narożniku, montowana z zastosowaniem silikonu strukturalnego\nRys. 3. Swobodnie formowane fasady, z oszkleniem giętym na zimno, montowane z użyciem silikonu strukturalnego (częściowo stosuje się szkło gięte na gorąco)\nW porównaniu z opcjami montażu płaskich paneli szklanych w układzie „łusek ryby” (z narożnikami wysuniętymi na zewnątrz lub do wewnątrz) oraz opcją „gięcia na zimno w pojedynczym narożniku”, jak wyjaśniono na rys. 1 – opcja „swobodnego gięcia na zimno” zapewnia najlepsze przybliżenie do idealnie zakrzywionej elewacji, jednak z wadą dużej złożoności projektowania silikonu strukturalnego.\nBiorąc pod uwagę projektowanie konstrukcji z zastosowaniem silikonu strukturalnego i wytyczne dotyczące projektowania opartego na dopuszczalnych naprężeniach, oba wyżej wymienione procesy gięcia na zimno nie są objęte krajowymi lub wewnętrznymi przepisami lub normami projektowymi – co wskazuje na potrzebę dogłębnych badań i dyskusji pomiędzy ekspertami w branży.\nPodczas gdy proces gięcia na zimno w pojedynczym narożniku, omawiany przez autora w poprzednich publikacjach  , zawierał propozycje koncepcji projektowej dla tego przypadku, niniejszy artykuł koncentruje się na nowej koncepcji projektowania silikonu strukturalnego dla fasad z oszkleniem swobodnie giętym na zimno.\nTa koncepcja projektowa wykorzystuje podejście „naprężeniowe” z obliczeniami naprężeń wykonywanymi za pomocą Metody Elementów Skończonych, w której wdrożono analizę elementów skończonych z modelowaniem materiałów hiperelastycznych stanowiących materiał odniesienia – i wykorzystano to dla projektu referencyjnego (rys. 3).\n*) - Gięcie na zimno w pojedynczym narożniku: w czasie gięcia trzy narożniki prostokątnego panela są trzymane, a czwarty doginany aby dopasować płaski panel do wygiętej formy\n- Swobodne gięcie na zimno: w czasie gięcia wszystkie cztery narożniki mogą się swobodnie przemieszczać\nGięcie na zimno na pojedynczym narożniku w porównaniu do swobodnego gięcia na zimno\nRys. 4 przedstawia omówienie podstawowych, najczęściej spotykanych geometrii przy gięciu na zimno.\nGięcie na zimno na pojedynczym narożniku jest najbardziej powszechną geometrią, realizowaną w ramach różnych projektów w ciągu ostatnich 10 lat. W tym przypadku, aluminiowe elementy ramy są prostoliniowe, a produkowane szkło jest płaskie\nWszystkie inne geometrie gięcia na zimno – w tym sferyczne wypukłe, sferyczne wklęsłe, antyklastyczne swobodne gięcie, wypukłe o swobodnym kształcie i wypukłe/wklęsłe swobodne gięcie – są oparte na zakrzywionych elementach ramy. Wielkość odkształceń w każdym rogu (P1, P3, P5 i P7), na środku krawędzi (P2, P4, P6 i P8) oraz związek między danymi dotyczącymi odkształceń (P1 to P8) określa geometrię gięcia na zimno.\nWiększość geometrii giętych na zimno charakteryzuje tryb wyginania do wewnątrz i na zewnątrz, jak pokazano na rys. 5. Wymiana pomiędzy tymi dwoma trybami może odbywać się poprzez wymianę wartości odkształceń w punktach narożnikowych (P1, P3, P5 i P7) z wartościami odkształceń w punktach w środku krawędzi brzegowej (P2, P4, P6 i P8). Wybór pomiędzy trybem wyginania do wewnątrz lub na zewnątrz jest podyktowany pozycją elementów ram, zazwyczaj umieszczonych wewnątrz budynku.\nRys. 4. Omówienie podstawowych najczęściej spotykanych geometrii przy gięciu na zimno\nRys. 5. Opcje wyginania do wewnątrz i na zewnątrz dla sferycznego wklęsłego gięcia na zimno\nRys. 6. Porównanie wyginania (odkształcenia) krawędzi i rotacji (obrotu) krawędzi w wyniku zginania na zimno panelu szklanego\nFasady z oszkleniem swobodnie giętym na zimno z mocowaniem za pomocą silikonu strukturalnego – naprężenia ścinające dla silikonu\nProces gięcia na zimno i wynikająca z niego krzywizna powoduje powstawanie odkształceń i naprężeń ścinających pomiędzy różnymi warstwami paneli\nelewacyjnych podczas ich montażu. Odkształcenia i naprężenia ścinające nie są stałe i zmieniają się w zależności od szerokości i wysokości panelu. Można się spodziewać maksymalnych wartości w punktach największych odkształceń i są one określane przez kąt obrotu φ. Rys. 6 przedstawia szkice schematyczne wskazujące na wygięcie (odkształcenie) krawędzi i obrót krawędzi dla dwóch kluczowych punktów: narożnika i środka krawędzi.\nOprócz stałych sił rozciągających w silikonie strukturalnym, kąt obrotu krawędzi i wynikające z niego trwałe odkształcenie i naprężenia ścinające są jednym z kluczowych problemów przy projektowaniu giętych na zimno fasad szklanych z masą uszczelniająco-klejącą z silikonu strukturalnego.\nDotyczy to obu uszczelnień silikonem strukturalnym (rys. 7):\nA] uszczelnienie pierwotne – pomiędzy szybą wewnętrzną szyby zespolonej a ramą aluminiową;\nB] uszczelnienie wtórne – pomiędzy szybą wewnętrzną szyby zespolonej i zewnętrzną.\nZgodnie z EOTA (2012) i ETAG 002  i odpowiednią Europejską Aprobatą Techniczną ETA dla typowych dwuskładnikowych silikonów strukturalnych, dopuszczalne, długoterminowe naprężenia dla silikonu wynoszą tylko 1/10 dopuszczalnych krótkoterminowych naprężeń dla silikonu.\nW celu zredukowania naprężeń ścinających w silikonie, stosowanym jako uszczelnienie pierwotne na elewacji z oszkleniem giętym na zimno w pojedynczym narożniku – co po raz pierwszy wykorzystano w projekcie Credit Libanais w Bejrucie  – autor opracował metodę „Warsztatowego gięcia na zimno i ponownego dogięcia na miejscu montażu”.\nPoniżej przedstawiono porównanie dwóch opcji gięcia na zimno na pojedynczym narożniku:\nA] Opcja A – Gięcie na zimno na miejscu montażu: Panel szklany (szyba zespolona) i ramka metalowa są produkowane jako płaskie wyroby, w warsztacie jest nakładany silikon strukturalny pomiędzy panelem\nszklanym a elementami ramki. Po utwardzeniu silikonu płaski panel elewacyjny jest transportowany na plac\nbudowy i gięty na zimno podczas montażu do zakrzywionych elementów konstrukcji fasady budynku.\nB] Opcja B – Gięcie na zimno w warsztacie i ponownedogięcie na miejscu montażu:\nPanel szklany (szyba zespolona) i ramka metalowa są produkowane jako płaskie wyroby. Jeszcze w warsztacie panel szklany i elementy ramki są gięte na zimno za pomocą wygiętego stelaża (wygięta geometria jest wymuszana – nadawana im przez mocowanie do wygiętej formy).\nNastępnie nakłada się silikon strukturalny pomiędzy panelem szklanym a elementami ramki metalowej. Po utwardzeniu silikonu, gięty na zimno szklany panel elewacyjny jest transportowany na miejsce budowy w wygiętym stelażu. Podnoszenie i montaż panelu wymaga zwolnienia panelu z wygiętego stelaża.\nW tym tymczasowym stanie panel częściowo odkształci się z powrotem od wygiętej na zimno geometrii (panel „stara się” wrócić do stanu płaskiego), a naprężenia ścinające w silikonie rosną w tym momencie. Mocowanie panelu do wygiętej konstrukcji fasady budynku będzie wymagało ponownego dogięcia na zimno. Po tym procesie montaż jest zakończony, a naprężenia ścinające w silikonie powracają do normalnego poziomu po gięciu na zimno.\nRys. 7 porównuje odkształcenia narożników i naprężenia ścinające oraz przedstawia tabelę poglądową dla opcji A i B gięcia na zimno w pojedynczym narożniku, jak również dla trybu swobodnego gięcia na zimno.\nJak wspomniano powyżej, opcja gięcia na zimno na pojedynczym narożniku w opcji B powoduje mniejsze naprężenia ścinające w uszczelnieniu pierwotnym.\nZe względu na wstępnie wygięte elementy ramki metalowej używane do swobodnego zginania na zimno, uzyskuje się podobny efekt przy niższych naprężeniach ścinających w uszczelnieniu pierwotnym.\nNależy zauważyć, że dla wszystkich opcji naprężenia ścinające w uszczelnieniu wtórnym (pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną taflą szkła w panelu szklanym – szybie zespolonej) nie są zmniejszone, ponieważ produkcja szyby zespolonej odbywa się zazwyczaj przed montażem paneli fasadowych i gięciem na zimno.\nProdukcja szyb zespolonych z zastosowaniem uszczelnienia wtórnego, wykonanego ze strukturalnego silikonu po wygięciu na zimno poszczególnych tafli szkła, może być technicznie wykonalna, wymagałaby jednak dalszych badań i nie jest częścią niniejszego opracowania.\nRys. 7. Gięcie na zimno – swobodne i w pojedynczym narożniku – słupek fasady, oszklenie oraz silikon strukturalny po odkształceniu z naprężeniami ścinającymi\nFasady z oszkleniem swobodnie giętym na zimno z zastosowaniem silikonu strukturalnego – naprężenia rozciągające w warstwie silikonu\nPodobnie jak dla dopuszczalnych naprężeń ścinających dla silikonu, również w przypadku naprężeń rozciągających można przyjąć, że dla obciążeń długotrwałych naprężenia dopuszczalne wynoszą 10% krótkotrwałego dopuszczalnego naprężenia.\nZe względu na elastyczny proces gięcia na zimno i tendencji szkła do odgięcia się (powrotu do pierwotnego płaskiego położenia), w silikonie działają stałe (długotrwałe) naprężenia rozciągające.\nRozkład stałych naprężeń rozciągających dla silikonu zależy od geometrii zginania na zimno oraz metody analizy naprężeń: obliczeń „ręcznych” lub za pomocą analizy elementów skończonych (ES).\nOdnosząc się do wyników analizy obliczeniowej ES i wartości maksymalnych (szczytowych) naprężeń często spotykanych na wykresach wyników, ocena wymaga znacznej wiedzy specjalistycznej i oceny inżynierskiej.\nWartości szczytowe naprężeń są często zlokalizowane na małych obszarach i mogą być „wycięte” w celu uniknięcia nadmiernie „ostrożnego” projektowania – biorąc pod uwagę, że te małe, przeciążone obszary spowodują lokalne większe wydłużenie, co nie będzie stanowiło problemu dla całego systemu.\nKoncepcję „wycięcia” miejscowych wartości szczytowych naprężeń w narożnikach dla gięcia na zimno\nw pojedynczym narożniku przedstawiono w publikacji autora na GPD 2015 .\nRys. 8 porównuje teoretyczne modele rozkładu naprężeń z rzeczywistymi modelami, zarówno dla gięcia na zimno na pojedynczym narożniku, jak i swobodnego gięcia na zimno.\nFasady o swobodnym kształcie z oszkleniem giętym na zimno z zastosowaniem silikonu strukturalnego – przykład projektu\nJak wspomniano na wstępie, pierwszy projekt wykorzystujący proces swobodnego gięcia na zimno oszklenia jest realizowany w Dubaju (rys. 3).\nW wygiętych fasadach stosuje się zarówno szkło gięte na gorąco, jak i szkło gięte na zimno. To pierwsze stosuje się w miejscach o wysokiej krzywiźnie, w których przekroczone zostałyby limity gięcia na zimno.\nRys. 9 przedstawia stan przed zginaniem na zimno z otwartą szczeliną (zakrzywienie narożnika) między szybą a ramą. Rys. 10 i 11 przedstawiają zdjęcia wykonane po gięciu na zimno i przed nałożeniem pierwotnego uszczelnienia z silikonu strukturalnego.\nRys. 8. Modele naprężeń dla silikonu strukturalnego przy gięciu na zimno w pojedynczym narożniku i przy swobodnym gięciu na zimno\nRys. 9. Swobodnie formowana na zimno płyta elewacyjna zespolona z uszczelnieniem z silikonu strukturalnego przed procesem gięcia szkła na zimno. Szczelina pokazuje wykręcenie (zakrzywienie) narożnika\nRys. 10. Swobodnie formowana na zimno płyta elewacyjna zespolona z uszczelnieniem z silikonu strukturalnego przed procesem gięcia szkła na zimno. Wklęsła krzywizna na dłuższych krawędziach i wypukła krzywizna na krótkich krawędziach\nRys. 11. Swobodnie gięta na zimno płyta elewacyjna zespolona z uszczelnieniem z silikonu strukturalnego podczas procesu gięcia szkła na zimno, krzywizna na dłuższych krawędziach\nPodejście inżynieryjne do koncepcji projektowania silikonu strukturalnego\nObecnie żadne międzynarodowe wytyczne lub norma nie obejmują projektowania silikonu strukturalnego dla systemów przeszkleń giętych na zimo i uszczelnianych silikonem strukturalnym.\nWskazówki dotyczące projektowania silikonu strukturalnego z wykorzystaniem modeli analizy elementów skończonych ES podano w publikacjach\nDescampsa, Kimberlaina, Bautista i Vandereeckena  i , gdzie publikacja  przedstawia porównanie koncepcji „rzeczywistych” naprężeń w stosunku do koncepcji naprężeń „uproszczonych inżynierskich” i podkreśla znaczenie wyprowadzenia współczynnika konwersji pomiędzy oboma rodzajami naprężeń (patrz również punkt B poniżej).\nNiniejszy artykuł opiera się na podejściu inżynierskim, w którym zastosowano następujące kroki:\nA. Wstępna, uproszczona ocena uszczelnienia z silikonu strukturalnego zakładająca zastosowanie szkła płaskiego i ram płaskich (bez zginania na zimno) z zastosowaniem ETAG 002 Systemy oszklenia ze spoiwem konstrukcyjnym Część 1: Systemy podparte i niepodparte . Jest to jedynie wstępna wskazówka, która pomaga ocenić zdolność silikonu konieczną do przeniesienia dodatkowych naprężeń (zginanie na zimno).\nB. Przygotowanie i analiza modelu ES w celu przeprowadzenia symulacji badań maksymalnych naprężeń rozciągających (H-test) wg ETAG-002 , sprawdzonego już przez dostawcę silikonu zgodnie z ETA (Europejska Aprobata Techniczna). Model ten działa jako model walidacyjny w celu uzyskania współczynnika konwersji pomiędzy modelem rzeczywistych naprężeń otrzymanych z obliczeń za pomocą analizy elementów skończonych ES, a koncepcją naprężeń inżynierskich (uproszczonych) zgodnie z dopuszczalnym naprężeniem obliczeniowym określonym w ETA przez dostawcę silikonu.\nC. Przygotowanie i analiza modelu ES dla każdego dowolnego kształtu giętego na zimno panelu szklanego (szyby zespolonej). Modele konstrukcyjne zawierają trójwymiarową analizę wielkości sił dla silikonu strukturalnego oraz wszystkie obciążenia, w tym obciążenia długotrwałe (np. od gięcia na zimno) i obciążenia krótkoterminowe (np. parcie i ssanie wiatru).\nD. Ocena wyników naprężeń z analizy ES i konwersja ich na naprężenia inżynierskie, przegląd wyników z wykorzystaniem metody naprężeń dopuszczalnych zgodnie z wytycznymi . Lokalne wartości szczytowe naprężeń powinny być oceniane przy użyciu metody „wycinania narożników” opisanej we wspominanej publikacji .\nModel badawczy H-Test do wyprowadzenia współczynnika konwersji „naprężeń inżynierskich” na „naprężenia z analizy elementów skończonych”\nW analizie ES dla badań wg H-Test należy stosować identyczne warunki brzegowe, jak w przypadku badanej laboratoryjnie próbki . Stalowa płyta ma szerokość 40 mm, długość 50 mm, grubość 5 mm, a silikon ma szerokość 12 mm, wysokość 12 mm i długość 50 mm (rys. 12). Wymiary te są zgodne z rysunkami z ETAG .\nRys. 12. Próbka do badań maksymalnych naprężeń rozciągających (H-Test) w analizie ES do wyprowadzenia współczynnika konwersji „naprężeń inżynierskich” na „naprężenia z analizy elementów skończonych”\nRys. 13. Wynik badania naprężeń rozciągających (H-test) w analizie ES do określenia naprężeń rozciągających normalnych, przypadek obciążenia 84 N, gruba siatka\nRys. 14. Wynik badania naprężeń rozciągających (H-test) w analizie ES do określenia naprężeń zredukowanych wg Van Misesa, przypadek obciążenia 84 N, gruba siatka\nRys. 15. Wynik badania naprężeń rozciągających (H-test) w analizie ES do określenia naprężeń zredukowanych wg Van Misesa, przypadek obciążenia 600 N, gruba siatka\nNaprężenia i odkształcenia są wyprowadzane dla tego modelu i porównywane z rzeczywistymi wynikami badań. To badanie H-Test (rys. 12) powinno wykorzystywać te same ustawienia (oprogramowanie do analizy Marc Mentat 12, ustawienie, gęstość siatki ES itd.), co analizy kompletnych paneli szklanych giętych na zimno (rys. 20, 21).\nWszystkie analizy ES wykorzystują elementy powłokowe do tafli szkła, elementy objętościowe do uszczelnień z silikonu strukturalnego oraz model materiału hiperelastycznego (wg modelu Neo-Hook) do silikonów:\nσ = G [ λ-1/λ2 ], G = 0,67MPa\nOpracowano dwa przykłady obciążeń w celu obliczenia współczynników konwersji dla typowego poziomu naprężeń dopuszczalnych dla silikonu 0,14 N/mm2 (zgodnie z ETA dostawcy silikonu) oraz przekroczenie naprężeń dla silikonu na poziomie 1,0 N/mm2 (zgodnie z oceną inżyniera):\n--- Przypadek obciążenia 84 N siłą rozciągającą do wyprowadzenia współczynnika konwersji dla naprężenia w silikonie 0,14 N/mm2:\nObciążenie powierzchni górnej płyty stalowej:84 N/(40 mm x 50 mm) = 0,042 N/mm2\nNominalne naprężenia rozciągające w silikonie: 84 N/(12 mm x 50 mm) = 0,140 N/mm2\n--- Przypadek obciążenia 600 N siłą rozciągającą do wyprowadzenia współczynnika konwersji dla naprężenia w silikonie 1,0 N/mm2:\nObciążenie powierzchni płyty stalowej: 600 N/(40 mm x 50 mm) = 0,3 N/mm2\nNominalne naprężenia rozciągające w silikonie: 600 N/(12 mm x 50 mm) = 1.0 N/mm2\nWyniki analizy ES przedstawiono na rys. 13-15.\nPrzyjmując dane wyjściowe naprężeń zredukowanych wg Van Misesa dla przypadków obciążeń 84 N i 600 N, można wyprowadzić następujące współczynniki konwersji „naprężeń inżynierskich” na „naprężenia wg analizy elementów skończonych”:\n--- Przypadek obciążenia 84 N (co odpowiada wartości 0,14 N/mm2 naprężeń inżynierskich):3,59\n--- Przypadek obciążenia 600 N (co odpowiada wartości 1,0 N/mm2 naprężeń inżynierskich): 3,52\nPowyższe współczynniki 3,52 i 3,59 zależą od zastosowanego oprogramowania ES, modelu obliczeniowego, gęstości siatki, rodzaju naprężeń i innych elementów.\nDlatego też powyższy współczynnik konwersji różni się od współczynnika przedstawionego w innych publikacjach . Należy również zauważyć, że w publikacji Descampsa, Kimberlaina, Bautisty i Vandereeckena  zastosowano zasadę naprężeń głównych, podczas gdy w powyższych obliczeniach zastosowano naprężenia zredukowane wg Van Misesa.\nOba modele naprężeń mogą być stosowane, a różnica w współczynnikach konwersji jest prawie nieistotna (rys. 16).\nGęstość siatki w analizie elementów skończonych ES\nPowyższe badania (H-test) naprężeń rozciągających (rys. 13-15) wykorzystują identyczną gęstość oczek w analizie elementów skończonych ES jak rzeczywiste modele kompletnych paneli szklanych (rys. 21).\nJest to ważne, ponieważ do rzeczywistych obliczeń zostanie wykorzystany współczynnik konwersji naprężeń inżynierskich na naprężenia wg analizy ES z badań (H-test) naprężeń rozciągających.\nGęstość siatki w powyższych modelach badania naprężeń rozciągających może być postrzegana jako zbyt gruba i nie wystarczająco gęsta. Nie powinno to jednak mieć żadnego wpływu, ponieważ ta sama gęstość oczek jest wykorzystywana do rzeczywistych obliczeń kompletnych paneli szklanych (rys. 21), niemniej jednak przeprowadzono obliczenia porównawcze z większymi gęstościami siatki elementów skończonych ES.\nPorównując naprężenia zredukowane wg Van Misesa z badań naprężeń rozciągających (H-test) z grubą standardową siatką (rys. 13-15) oraz naprężenia Van Misesa w modelu naprężeń statycznych z siatką o drobnej i bardzo drobnej gęstości (rys. 17-19),różnica w maksymalnych naprężeniach zredukowanych wg Van Misesa przedstawia się następująco:\n- standardowa gęstość siatki (duża): 3,53 N/mm2\n- drobna gęstość siatki: 4,08 N/mm2\n- bardzo drobna gęstość siatki: 4,92 N/mm2\nAby utrzymać czas obliczeń w rozsądnych granicach, rzeczywiste modele kompletnych paneli szklanych wykorzystują standardową gęstość siatki.\nPonieważ model z badań naprężeń rozciągających do obliczania współczynnika konwersji wykorzystuje tę samą gęstość siatki, więc ta standardowa siatka nie doprowadzi do znacznych różnic w wynikach naprężeń, a zatem jest akceptowalna.\nRys. 16: Współczynniki konwersji dla naprężeń zredukowanych wg Van-Misesa i naprężeń głównych przy wartościach 0,14 N/mm2 i 1,0 N/mm2 naprężeń inżynierskich\nRys. 17. Wynik badania naprężeń rozciągających (H-test) w analizie ES do określenia naprężeń zredukowanych wg Van Misesa, przypadek obciążenia 600 N, drobna siatka\nRys. 18. Wynik badania naprężeń rozciągających (H-test) w analizie ES do określenia naprężeń zredukowanych wg Van Misesa, przypadek obciążenia 600 N, drobna siatka (pięć przekrojów przez silikon)\nModele do analizy elementów skończonych ES w pełnej skali dla swobodnie giętego na zimno panelu szklanego z uszczelnieniem z silikonu strukturalnego\nModele do analizy elementów skończonych ES budowane są w dwóch etapach: najpierw uszczelnienie konstrukcyjne z idealnie sztywną, wygiętą ramą (zerowe ugięcia pod wszystkimi przypadkami obciążeń), a później płaska (równa) szyba zespolona.\nElementy stykowe elementów skończonych ES umieszczone są pomiędzy szybą zespoloną i uszczelniaczem strukturalnym.\nProces modelowania i analizy obejmuje następujące etapy:\n1. Założenie początkowego modelu do wstępnego gięcia na zimno z zakrzywioną ramą i płaskim szkłem (rys. 20). Wygenerowanie siatki elementów skończonych ES (rys. 21) z gęstością siatki zgodnie z modelem badań naprężeń rozciągających używanym do uzyskania współczynnika konwersji „naprężeń inżynierskich” na „naprężenie z analizy elementów skończonych”.\n2. Początkowy model z płaskim panelem szklanym (szybą zespoloną) jest obciążany na krawędziach, a szkło jest odkształcane aż do momentu, gdy krawędzie zetkną się z powierzchnią konstrukcyjnego materiału uszczelniającego (silikon nałożony na wygiętą ramę, rys. 22).\n3. Obciążenia krawędzi wymagane do uzyskania kontaktu silikonu z zakrzywioną ramą są usuwane. Wszystkie obciążenia wynikające z elastycznego gięcia na zimno szkła są teraz przenoszone przez silikon strukturalny, co zapobiega cofnięciu się (odgięciu) szkła do jego pierwotnej płaskiej geometrii.\n4. Wprowadzenie do modelu obciążeń klimatycznych – zmiany izochroniczne ciśnienia w komorze międzyszybowej w wyniku zmiany ciśnienia powietrza (hPa), zmiany temperatury w komorze powietrznej (°C) i różnicy wysokości (m) pomiędzy miejscem produkcji szkła a miejscem montażu.\n5. Dodanie obciążenia wiatrem.\nProces przykładania obciążenia na krawędziach w etapie 1 jest iteracyjny. Wielkość obciążenia i rozstaw punktów obciążanych musi być zmieniany aż do osiągnięcia stanu ciągłego kontaktu między silikonem i ramą we wszystkich miejscach. Niektóre programy do analizy elementów skończonych ES umożliwiają tworzenie kolorowych wykresów wyjściowych do kontroli ciągłego kontaktu we wszystkich miejscach styków (rys. 23).\nRys. 19. Wynik badania naprężeń rozciągających (H-test) w analizie ES do określenia naprężeń zredukowanych wg Van Misesa, przypadek obciążenia 600 N, bardzo drobna siatka\nRys. 20. Przykład modelu do analizy elementów skończonych ES w pełnej skali na etapie wstępnego gięcia na zimno, widok ogólny\nRys. 21. Model do analizy elementów skończonych ES w pełnej skali na etapie wstępnego gięcia na zimno, widok szczegółowy\nRys. 22. Model do analizy elementów skończonych ES w pełnej skali na etapie wstępnego gięcia na zimno, widok szczegółowy z wykresem ugięcia\nOcena wyników analizy rozkładu naprężeń metodą elementów skończonych ES\nNależy sprawdzić wyniki rozkładu naprężeń pochodzące z analizy ES dla następujących przypadków obciążeń (poz. 1-4) i kombinacji tych obciążeń (poz. 5) w celu oceny zgodności z dopuszczalnymi granicznymi wartościami naprężeń:\n1. Obciążenia stałe (ciężar własny) – obciążenia długotrwałe.\n2. Obciążenia wynikające z gięcia na zimno (siły powstające w wyniku „uwolnienia” (zdjęcia ze stelaża mocującego panel szklany gięty na zimno) – obciążenia długotrwałe.\n3. Obciążenia klimatyczne (zmiany izochroniczne ciśnienia w komorze międzyszybowej szczelinie, w wyniku zmian temperatury, np. latem lub zimą) – obciążenia długotrwałe.\n4. Obciążenie wiatrem (parcie lub ssanie) – obciążenie krótkotrwałe.\n5. Kombinacje powyższych przypadków obciążeń, w tym przypadek obciążenia wiatrem – kombinacja obciążeń długo- i krótkotrwałych.\nPozycja 5 odnosi się do kombinacji obciążeń, w tym obciążeń krótko- i długotrwałych. W tym przypadku ocenę wyników dodatkowo komplikują różne dopuszczalne wartości naprężeń dla obciążeń długotrwałych i obciążeń krótkotrwałych, gdzie dopuszczalne wartości naprężeń dla obciążeń długotrwałych wynoszą zazwyczaj 1/10 wartości dopuszczalnej dla obciążeń krótkotrwałych.\nZe względu na charakter procesu zginania na zimno, odzwierciedlony w etapach analizy ES, przypadek obciążenia krótkotrwałego 4 (obciążenie wiatrem) może być uruchamiany tylko w połączeniu z przypadkiem obciążenia długotrwałego 2 (siły powstające w wyniku „uwolnienia” - zdjęcia ze stelaża mocującego panel szklany gięty na zimno: „wtórne odgięcie” panelu giętego na zimno).\nDla tej kombinacji obciążeń oprogramowanie do analizy elementów skończonych ES zapewnia tylko jeden wykres naprężeń „łączący” wyniki naprężeń dla przypadków obciążeń długo- i krótkotrwałych.\nMożna „ręcznie” wprowadzać dane o naprężeniach dla obciążeń krótko- i długotrwałych dla każdego punktu węzłowego siatki w analizie elementów skończonych ES, jednak ta złożona i czasochłonna metoda może nie być preferowana. Konieczne będą dalsze badania w celu znalezienia najlepszego sposobu, w jaki można łatwo ocenić te kombinacje obciążeń.\nPatrząc na ogólny wykres naprężeń dla jednego panelu szklanego, ocena wyników analizy elementów skończonych ES może umożliwić rozróżnienie obszarów „Całkowitych”, „Szczytowych” i „Pozaszczytowych”.\nW przypadku obszarów szczytowych można zastosować koncepcję wycinania wartości szczytowych naprężeń (rys. 8), aby uniknąć nadmiernie ostrożnego projektowania.\nZdefiniowanie zakresu wycięcia wartości szczytowych naprężeń w narożach wymaga oceny i doświadczenia inżynierskiego, ponieważ dopuszcza się miejscowe przeciążenie silikonu. W przypadku uszczelnienia wtórnego (drugi poziom uszczelnienia), pełniącego funkcję uszczelnienia krawędzi szyby zespolonej, zbyt duże miejscowe przeciążenie może prowadzić do miejscowego zmniejszenia szczelności uszczelnienia krawędzi szyby.\nRys. 23. Model do analizy elementów skończonych ES w pełnej skali na etapie wstępnego gięcia na zimno, kontrola styków uszczelnienia pierwotnego ze strukturalnego silikonu do ramy (żółty: 1 - pełny kontakt, niebieski: 0-brak kontaktu)\nRys. 24. Wykres naprężeń z analizy elementów skończonych ES uszczelnienia pierwotnego (naprężenia zredukowane wg Van Misesa) dla przypadku obciążenia 1, przedstawiający miejscowe (lokalne) wartości szczytowe naprężeń\nRys. 25. Wykres naprężeń z analizy elementów skończonych ES uszczelnienia pierwotnego (naprężenia zredukowane wg Van Misesa) dla przypadku obciążenia 1, z wyłączeniem obszarów z wyciętymi miejscowymi wartościami szczytowymi naprężeń w narożach\nRys. 26. Wykres naprężeń z analizy elementów skończonych ES uszczelnienia pierwotnego (naprężenia zredukowane wg Van Misesa) dla przypadku obciążenia 1, obszary z wyciętymi miejscowymi wartościami szczytowymi naprężeń w narożach\nTypowy obszar narożnikowy z wartościami szczytowymi naprężeń przedstawiono na rys. 24. W tym przypadku koncepcja wycięcia wartości szczytowych naprężeń w narożu, jak pokazano na rys. 25 (wykres pozaszczytowy) oraz na rys. 26, prowadzi do redukcji naprężeń o ok. 25%.\nDalsze informacje na temat długotrwałego działania szyb zespolonych giętych na zimno można znaleźć w publikacji Besseruda, Bergersa i in. , choć nie podano szczegółowych informacji na temat dopuszczalnych wartości naprężeń.\nAby uzyskać gładką i pozbawioną nierówności zewnętrzną powierzchnię szklanej fasady, w wielu złożonych projektach elewacji z oszkleniem giętym na zimno zastosowano systemy szklenia strukturalnego –z zakrzywionymi panelami szklanymi mocowanymi na miejscu za pomocą silikonu strukturalnego\nChociaż jest to rozwiązanie wskazane i preferowane pod względem architektonicznym, montażysta elementów elewacji oraz projektant konstrukcji stają przed problemem wpływu długotrwałych sił (obciążeń) rozciągających i ścinających działających na strukturalny silikon, spowodowanych przez tendencję szkła do odwrócenia procesu gięcia na zimno, jakiemu było poddane i próby powrotu do początkowej, płaskiej pozycji.\nEfekt ten występuje tylko w przypadku fasad z oszkleniem giętym na zimno i nie istnieje w przypadku fasad z oszkleniem giętym na gorąco, gdzie proces gięcia szkła zapewnia trwałą (nieelastyczną) krzywiznę szkła.\nOprócz prezentacji różnych wykresów najczęściej występujących geometrii gięcia na zimno oraz zaleceń dotyczących gięcia na zimno w warsztacie i doginania na miejscu montażu w celu zmniejszenia naprężeń ścinających w pierwotnym uszczelnieniu z silikonu strukturalnego, w artykule przedstawiono nową koncepcję projektowania silikonu strukturalnego dla przypadku swobodnego gięcia na zimno paneli szklanych uszczelnianych za pomocą silikonu strukturalnego.\nW celu dostosowania tej nowej koncepcji projektowej do uzgodnionych standardów wśród specjalistów od elewacji z oszkleniem giętym na zimno i dostawców silikonów, autor z zadowoleniem przyjmie uwagi, opinie i komentarze techniczne.\nMeinhardt Facade Technology Dubaj\nAutor składa podziękowania dla prof. dr inż. Ewy Scheideler (Uniwersytet Nauk Stosowanych Ostwestfalen-Lippe, Niemcy) i jej biura inżynieryjnego za ich wsparcia w przeprowadzaniu analizy hyperelastycznego materiału (wg modelu Neo-Hook) z użyciem oprogramowania MSC Marc Mentat 12.\n Beer, B.: Structural Silicone Sealed Cold-Bent Glass – High-Rise Projects Experience Leading to a New Design Concept (Uszczelnione silikonem strukturalnym oszklenie gięte na zimno - doświadczenia z realizacji projektów o wysokim poziomie zaawansowania prowadzące do nowej koncepcji projektowej), Glass Performance Days, 2015\n Beer, B.: Complex Geometry Facades – Introducing a New Design Concept for Cold-Bent Glass (Fasady o skomplikowanej geometrii - wprowadzenie nowej koncepcji projektowania dla szkła giętego na zimno), Glass Performance Days, 2013\n Datsiou, K.C., Overend, M.: The mechanical response of cold bent monolithic glass plates during the bending process (Mechaniczna reakcja giętych na zimno monolitycznych płyt szklanych podczas procesu gięcia), Engineering Structures 117 (2016) 575-590,2016\n EOTA (2012); ETAG 002 Guideline for European Technical Approval for Structural Sealant Glazing Kits (Wytyczne dla Europejskich Aprobat Technicznych dla systemów oszklenia ze spoiwem konstrukcyjnym), wydanie listopad 1999, poprawka nr 3 maj 2012\n Descamps, P., Kimberlain, J., Bautista, J., Vandereecken, P.: Structural Glazing: Design under high windload (Szklenie strukturalne: Projektowanie dla przypadku dużego obciążenia wiatrem), magazyn IGS, wydanie 2016 lato\n Vandereecken, P.: Positioning on FEA - Finite Eelement Analysis (Pozycjonowanie w analizie elementów skończonych), Dow Corning, 2016\n Besserud, K.,Bergers, M., J. Black, A., Donald, L. D., Mazurek, A., Misson, D., Rubis, K.: Durability of Cold- Bent Insulating-Glass Units (Trwałość szyb zespolonych giętych na zimno), Journal of ASTM International, tom 9, nr 3, 2012


2012 Lancia Ypsilon Sedan – Lancia story\nNajnowsza generacja malucha spod znaku Lancii została zaprezentowana oficjalnie raptem rok temu. Lancia Ypsilon produkowana jest w Polskiej fabryce Fiata w Tychach. Samochód zbudowany na płycie podłogowej „Fiat Mini platform” wspólnej z m.in. Fiatem 500. Szeroko reklamowany w mediach samochód coraz bardziej zyskuje na popularności i mimo niezbyt niskiej ceny powoli zaczyna się pojawiać na naszych drogach.\nDlaczego więc nie wprowadzić nowej wersji nadwoziowej? W końcu sedany są bardzo popularne w niektórych krajach. Lancia Ypsilon w wersji z nadwoziem trójbryłowym zyskała troszkę na wielkości. Samochód optycznie wydaję się być większy. Urósł bagażnik. Czy w środku mamy więcej miejsca, nie sądzę, w końcu to nadal jest Lancia Ypsilon.\nA tak naprawdę to tylko komputerowa wizja grafika 😉\n← Nowa Lancia Delta lub Flavia → 2012 Lancia Flavia Cabrio premiera


Ból barku - Objawy - Medycyna Praktyczna dla pacjentów, Stozki z bolu w stawach\nStozki z bolu w stawach. Uszkodzenie stożka rotatorów - przyczyny, objawy, leczenie\nDo zapalenia pochewki tego ścięgna dochodzi w przypadku jego uszkodzeń mechanicznych, a także w wyniku różnych chorób zapalnych stawów. Objawy Charakterystycznym objawem dla zespołu zamrożonego barku jest ekstremalny ból barku bez wymiernego uszkodzenia tkanek miękkich. Podstawową metodą leczenia bólu barku związanego z jego mechanicznym uszkodzeniem jest rehabilitacja, jedynie czasami istnieją wskazania do leczenia operacyjnego. Struktury ramienia przesuwają się za pomocą kaletek, które znajdują się w przestrzeni podbarkowej.\nUszkodzenia stożka rotatorów—przykładowe ćwiczenia Uszkodzenie stożka rotatorów jest jednym z najczęstszych przypadłości stawu barkowego. Do uszkodzenia struktury dochodzi w wyniku urazu lub postępujących zmian degeneracyjnych w ścięgnie lub jego przyczepie. Uszkodzenia te powodują bóle i niestabilność stawu ramiennego.\nTerapię kinesiotapingu można stosować w przypadku tradycyjnej fizjoterapii i fizjoterapii sportowej stozki z bolu w stawach sposób na uśmierzenie bólu i wzmocnienie stawów i mięśni po przebytych kontuzjach suplementacja diety — kontuzje oraz zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowego mogą być wywołane brakiem mazi stawowej, a co za tym idzie zużyciem chrząstki stawowej. W zdegenerowanej chrząstce może występować bardzo mała ilość kwasu hialuronowego, który odpowiada za nawilżenie powierzchni chrząstki.


Odkrywając siebie XV (Ania) — Najlepsza Erotyka\nOdkrywając siebie XV (Ania)\t3.68/5\t(39)\nDość starannie wybieram miejsce naszego spotkania. Tani, raczej obskurny, hotelik na obrzeżach miasta. Zależało mi, żeby była łazienka i solidne kotary w oknach. Idziemy tam razem, w milczeniu. Wstydzę się, krępuję, ale staram się to ukryć. Zresztą nie tylko to, również ekscytację. Wyraźnie kręci mnie robienie równie występnych rzeczy.\nUpieram się, żeby zapłacić. Płacąc za hotel, jestem kochanką. Gdyby to on płacił, byłabym dziwką – myślę i zaraz przypominam sobie historię Soni. Podobne kategoryzowanie jest bardzo niesprawiedliwe, szczególnie że w tym wypadku raczej on mógłby być dziwką. Tylko kto w ten sposób pomyślałby o facecie spotykającym się z młodą dziewczyną? Swoją drogą potraktowanie go niczym męskiej prostytutki mogłoby być zabawne. Ale cóż… chyba bardziej kręciłoby mnie, gdybym to ja odgrywała rolę kurtyzany.\nPokój jest ciemny, niezbyt romantyczny ale schludny. Meble w stylu późnego Gierka. Szafa, stolik, dwa krzesła i oczywiście łóżko, a w zasadzie chyba dwa tapczany złączone ze sobą. Wykładzina powycierana w niektórych miejscach. Zasłony zakurzone, ale grube i solidne. Dominuje brąz.\nMichał idzie rozebrać się do łazienki. W tym czasie szczelnie zasłaniam okna i ustawiam krzesła. Nie, nie powinniśmy siedzieć naprzeciwko siebie. On powinien położyć się na łóżku. Ja usiądę na krześle, obok stolika, żeby mieć gdzie rozłożyć papiery i móc łatwiej notować. Może będę wstawać i przechadzać się po pokoju. Podziwiać go.\nNaglę zdaję sobie sprawę, jak bardzo jestem podniecona. A przecież nie przyszłam tu po seks. Wprawdzie na wszelki wypadek wzięłam prezerwatywy, bo przecież przezorny zawsze ubezpieczony.\nMichał niepewnym krokiem wraca z łazienki. Wstydzi się? Gestem wskazuję łóżko. Siada na brzegu z szeroko rozstawionymi nogami. Widzę zwisającą męskość. Nie stoi, ale nie jest też w całkowitym spoczynku. Gdzieś z tyłu głowy przemyka myśl, że mógł zrobić sobie dobrze w łazience albo w domu, tuż przed naszym spotkaniem. Robi mi się cieplej. Boję się, że zaraz na twarz wypełznie zdradziecki rumieniec.\n– Możemy zaczynać? – pytam cicho, próbując oswoić się z jego nagością. Bez ubrania jest jeszcze przystojniejszy i już wiem, że ciężko będzie się powstrzymać.\n– Tak. – Rzuca mi spojrzeniem wyzwanie.\n– Nie wolałbyś się wygodnie oprzeć?\n– Usiądę tak, jak tylko sobie zażyczysz – deklaruje, a ja zdaję sobie sprawę, że fizyczne obnażenie się nie stanowi dla niego żadnego problemu. Problemem było uzewnętrznienie uczuć. Teraz już nigdy nie będzie przede mną bardziej nagi.\n– Tak może być. – Przyglądam mu się badawczo. Nie unika mojego wzroku. – Ile ma pan lat? – pytam chłodno.\n– Dwadzieścia cztery. Myślałem, że wiesz… – dodaje.\n– Średnie. Skończyłem technikum gastronomiczne, a teraz studiuję. W weekendy czasami dorabiam jak pizzerman.\nNa wszystkie pytania będzie odpowiadał równie wyczerpująco? Jest w tym coś dziwnego, ekshibicjonistycznego, bo nie sądzę, by chciał w ten sposób skrócić wywiad.\n– W jakiej miejscowości pan mieszka? – Postanawiam zadać wszystkie pytania, nawet te, których nie muszę.\n– Jaki jest pana stan cywilny?\n– Jak ocenia pan swój stan zdrowia…\n– Pięć – odpowiada, zanim powiem cokolwiek o skali.\n– Widzę, że ci się spieszy. – Karcę go spojrzeniem.\n– Skądże. – Uśmiecha się zawadiacko. – Wiesz przecież, że nie…\nNie spuszcza ze mnie wygłodniałego wzroku, gdy unosi się nieco, kładzie jedną nogę na łóżku i siada na niej. Szuka w mojej twarzy przyzwolenia. Nie mam nic przeciwko tej zmianie. Tak wygląda nawet bardziej naturalnie. Przebiegam wzrokiem po umięśnionej klatce piersiowej, lekko owłosionej, silnych ramionach, smukłych, choć nie rachitycznych, nogach. Przez moment zatrzymuję się przy bujnej kępce czarnych jak smoła włosów okalających jego męskość. Członek nieznacznie drga pod moim spojrzeniem. Czyżby jego to też ruszało? Czyżby robił to nie tylko za względu na desperację?\n– Jak ocenia pan swój stan psychiczny? – Pytanie z kwestionariusza akurat idealnie pasuje do moich myśli.\n– Trzy. Ta miłość mnie nie uskrzydla – dodaje cierpko, widząc, że oczekuję wyjaśnień.\n– Czy pali pan papierosy?\n– Nie i nigdy nie paliłem.\nTo dobrze – myślę. Nie cierpię nikotyny. Ten zapach dusi, drapie, drażni. Doprowadza do szału!\n– Czy pije pan alkohol?\n– Czasami. Najczęściej piwo. Raz, dwa razy w tygodniu. Kilka razy do roku również wino i wódkę. – Znów wyprzedza moje pytania. To chęć ułatwienia mi zadania?\n– Czy kiedykolwiek zażywał pan narkotyki?\nO matko! Nie spodziewałam się tego i chyba nie udało mi się ukryć zdziwienia. Mimo wszystko wygląda na porządnego faceta. Czystego, schludnego i poważnego. Odpowiedzialnego.\n– Jakie? – pytam zgodnie ze scenariuszem.\n– Od czasu do czasu palę trawkę. Próbowałem też ecstasy.\n– Od czasu do czasu, czyli jak często? – dopytuję, choć raczej miałabym ochotę spytać o jego wrażenia.\n– Raz na kilka miesięcy.\nZapisuję skrupulatnie tę odpowiedź, ale robię nieco dłuższą pauzę przed następnym pytaniem. Jego nagość jest słodka i rozbrajająca. Jest taki otwarty i naturalny. Nagi aż do bólu. Nie tylko fizycznie.\n– W jakim stopniu jest pan zadowolony ze swojego wyglądu?\nTaki krytyczny wobec siebie? Uważa, że niby czego mu brakuje? Ma przecież wszystko na swoim miejscu! Wygląda nawet aż za dobrze. Czułabym się przy nim niczym brzydkie kaczątko.\n– Z czego, u licha, jesteś niezadowolony? – dociekam, mimo że nie ma to nic wspólnego z badaniem.\n– Z wielu rzeczy… – szepcze, spuszczając wzrok.\n– A konkretnie? – Wścibskie ze mnie stworzonko.\n– Mam duże, niezdarne dłonie z krzywymi palcami – zaczyna mało przekonywająco. – Krzywego penisa.\nA mam cię! Ten przeklęty męski fallocentryzm! To jedyna część ciała, która ich naprawdę interesuje.\n– Krzywego? O co ci chodzi? Jest prosty jak… banan! – Śmieję się.\n– A czego ty byś chciał? – Chyba się irytuję. Podoba mi się jego przyrodzenie. – Żeby był jak spod sztancy? Prosty jak bela?\n– W jakim wieku miałeś pierwszą polucję? – nie daję mu dokończyć.\n– Szczerze… nie bardzo pamiętam – przyznaje. – To wydarzenie jakoś nie wryło mi się w pamięć.\nHmm… Kobiety zawsze pamiętają pierwszą miesiączkę, ale może rzeczywiście z facetami jest inaczej.\n– Czy kiedykolwiek był pan w stałym związku?\n– W ilu stałych związkach był pan do tej pory?\n– W czterech.\nCiekawe. Cztery stałe związki. Kusi mnie, żeby spytać, jak długo trwały, rezygnuję jednak.\n– Czy obecnie jest pan w związku?\nByłoby dziwne, gdyby był…\n– Na ile posiadanie jednego stałego partnera jest dla pana ważne?\n– Pięć – odpowiada, spoglądając mi przy tym przenikliwie w oczy. Najwyraźniej chce z nich wyczytać moje przekonania. Hmm… sama nie wiem… Raczej za wcześnie, żeby przywiązywać się do kogoś. Nie chcę kuli u nogi.\n– Czy będąc w stałym związku, zdradził pan kiedyś partnera?\nNo to mamy drobną nieścisłość. Stały związek jest bardzo ważny, a mimo to nie na tyle, by trzymać ptaszka w klatce. Faceci!\n– Czy to była jednorazowa zdrada? – pytam niepewnie, bo nie wiem, czy chcę usłyszeć odpowiedź.\n– Tak. To znaczy… – Wykrzywia usta, jakby brzydził się własnych słów. Może nie jest więc wcale aż tak źle? Może czuje się winny? – Dwa razy zdarzyło mi się zdradzić stałą partnerkę, ale za każdym razem inną. Za pierwszym razem byłem głupim szczeniakiem. Mieliśmy po siedemnaście lat, ona flirtowała z moim przyjacielem i postanowiłem się zemścić.\n– Więc powodem zdrady była zemsta?\n– Tak. Za drugim razem było zupełnie inaczej. Sam nie wiem, jak to się stało, że wylądowaliśmy w łóżku, ale byłem w tej dziewczynie szalenie zakochany. Wkrótce potem zerwałem z Kaśką i związałem się właśnie z Anetą.\n– Miłość – szepczę, wypełniając formularz.\n– Raczej zadurzenie – poprawia mnie, ale czym to w zasadzie się różni?\nPrzyglądam mu się. Jest taki bezwstydny ze zwisającym fiutem na wierzchu. Wygląda, jakby całkiem zapomniał o swojej nagości.\n– Jak często odczuwa pan napięcie seksualne? – Mój głos jest lodowaty.\n– Od kilku dni, może tygodni prawie wcale, ale wcześniej… wcześniej bardzo często to czułem, niemal nieustannie – mówi ze smutkiem, z żalem.\n– Jak oceniłby pan swój pociąg do przedstawicieli płci przeciwnej?\n– Gabi! – jęczy ochryple. – Ja… – słowa więzną mu w gardle. Czyżby znów chciał się obnażać? Emocjonalnie! – Ja teraz w ogóle nie czuje żadnego pociągu… Nawet do ciebie… To jest coś innego… Za bardzo boli… Nie wiem, co powinnaś tam wpisać… Zanim mnie tak wzięło, szalenie pociągały mnie kobiety. Mężczyźni nigdy – kończy nieco bardziej zdecydowanym tonem, a na jego ustach pojawia się blady uśmiech.\n– Czy kiedykolwiek stosował pan substancje wspomagające potencję seksualną lub pożądanie?\n– W zasadzie tak. Ecstasy. To było tylko raz, trzy lata temu. Po tamtym doświadczeniu stwierdziłem, że wolę seks na trzeźwo, bez żadnych wspomagaczy. Wtedy jest bardziej wyrafinowany.\n– Czy kiedykolwiek masturbował się pan?\n– Tak, przecież wiesz – wzdycha.\n– Czy robił pan to w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy?\n– Jak często pan to robi?\n– Kiedyś codziennie. – Jego ton jest zbolały. – Nawet kilka razy dziennie. Teraz dużo rzadziej. Ostatnio dla ciebie, przez telefon.\nAtmosfera robi się napięta. Czego on chce? Mówi to tylko dlatego, że to prawda, czy też ma jakiś inny, głębszy cel? Nie musi przecież odpowiadać aż tak precyzyjnie… Przechodzi mnie dreszcz, kiedy przypominam sobie tamtą rozmowę. Poprosiłam go! To było naprawdę głupie z mojej strony.\n– Jakie techniki pan stosuje?\n– Nic wymyślnego – odpowiada prostodusznie. – Po prostu chwytam penisa w dłoń i wykonuję dosyć szybie ruchy frykcyjne. Na końcu bardzo szybkie.\n– Czy używa pan jakichś lubrykantów lub akcesoriów?\n– Żeby rozładować napięcie. – Podnosi wzrok wbity przez dłuższą chwilę w podłogę.\n– Gdzie zazwyczaj pan to robi?\n– W domu. W moim pokoju lub w łazience.\n– Zazwyczaj po prostu, gdy odczuwam taką potrzebę. Czasami oglądając pornografię.\n– Czemu przestał pan uprawiać masturbację?\n– Bo przestałem odczuwać napięcie seksualne. – Ta krótka i prosta odpowiedź elektryzuje. To naprawdę ma ciężar. Wagę. Kształt. Granice. Jego ból jest niemal fizyczny.\n– W jakim wieku zaczął się pan masturbować?\n– Tylko obiecaj, że nie będziesz się śmiać. – W jego smętnych oczach pojawił się dziwny błysk.\n– Nie wiem, co zamierzasz powiedzieć, więc nie mogę obiecać. – Lekceważę jego obawy.\n– No to chociaż postaraj się zachować kamienną twarz.\n– Postaram się – obiecuję, a od środka zżera mnie ciekawość. Co aż tak szokującego mógłby powiedzieć w tej sprawie?\n– Miałem jakieś pięć lat, może sześć – oznajmia, a ja czuję niepokój. Chyba udało mu się mnie zszokować! – Oczywiście nie bardzo wiedziałem co robię. Odkryłem to przez przypadek. Bawiłem się na podwórku z innymi dziećmi. Jak to chłopcy, lubiliśmy wspinać się na różne rzeczy i rywalizować między sobą. Któregoś dnia zrobiliśmy zawody, kto pierwszy wejdzie na górę huśtawki. Było trochę mokro i te pochyłe, metalowe pręty były śliskie. Oczywiście nie mogłem dać za wygraną. Mimo, że co chwilę się zsuwałem i tak wytrwale próbowałem się wspiąć. Objąłem słupek nogami. Pracowałem nimi szybko, jednocześnie podciągając się na rękach, i nagle zrobiło mi się bardzo przyjemnie, od tego ocierania się. Było coraz fajniej i fajniej, aż zrobiło się błogo i nie miałem siły dalej wisieć na tej przeklętej huśtawce. Później wielokrotnie to powtarzałem. Często już bez wspinania się, sama praca nóg. I raczej na trzepaku. Nauczyłem też tej techniki najlepszego kumpla i potem wisieliśmy tak obaj pośrodku osiedla. Nie wiem, czy dla wszystkich było oczywiste, co robimy, ale kiedyś starszy chłopak podszedł i powiedział nam, że w przyszłości będziemy robić to z kobietami. W ogóle nie zrozumiałem, o co mu chodzi. Nie bardzo wyobrażałem sobie, jak kobieta mogłaby zastąpić trzepak. Teraz już wiem. – Uśmiecha się łobuzersko. – Wtedy bez wątpienia miałem jeszcze suche orgazmy. Inaczej to nie byłoby możliwe. Kiedy trochę podrosłem, próbowałem przenieść się z tym procederem w bardziej ustronne miejsce. Na przykład wieszałem się na drzwiach, ale to okazało się dosyć niewygodne. Ocierałem się też o własną rękę albo o kołdrę zwiniętą w wałek. Dopiero dużo później odkryłem klasyczną metodę. Stosuję ją po dziś dzień.\nKiedy kończy opowieść, nadal wpatruję się w niego niczym w ufoludka. Pięć–sześć lat?! Rany! Nie przyszłoby mi do głowy, że dzieci w takim wieku mogą robić sobie dobrze.\n– Jak już wiem, ogląda pan pornografię, jakiego rodzaju są to materiały i na jakich nośnikach?\n– Głównie filmiki w internecie, ale w zasadzie żaden nośnik nie jest mi obcy – mówiąc to, mruży oczy. – Kiedyś podkradałem ojcu gazetki i filmy, wtedy jeszcze na kasetach VHS, a nawet literaturę erotyczną. Bywały też zwykłe zdjęcia, odbitki na papierze fotograficznym. Były niemieckie programy erotyczne w kablówce…\n– Okej. Jakie gatunki pan oglądał?\n– Przede wszystkim zwykłą pornografię heteroseksualną – zaczął, zanim zdążyłam dokończyć. – Kiedyś przez przypadek trafiłem na homoseksualną. Geje bez wątpienia mnie nie kręcą, ale za to lesbijki i owszem. Był seks grupowy, BDSM, seks waginalny, oralny, analny, masturbacja, fisting, różne fetysze. Nigdy żadnych zwierząt ani nieletnich. Kilka razy oglądałem pornografię z udziałem dojrzałych kobiet.\n– Jaką najbardziej lubisz?\n– Chyba heteroseksualny seks grupowy, szczególnie kiedy jedną kobietą zajmuje się kilku mężczyzn.\nNa samą myśl wzbiera we mnie wilgoć. Być w centrum uwagi. Dopieszczana. Pożądana. Wielbiona. I przede wszystkim ostro rżnięta.\n– Oglądał pan pornografię w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy?\n– Jak często ogląda pan pornografię?\n– Powiedzmy, że raz na tydzień – bąka nieśmiało.\n– W jakim towarzystwie?\n– Prawie zawsze sam. Próbowałem zachęcić do tego dwie z moich dziewczyn, ale bezskutecznie. Kilka razy oglądałem z kolegami.\nRobimy krótką przerwę. Korzystam z toalety, przy okazji przemywając zimną wodą rozpaloną twarz. Dokąd zmierzamy? Czemu zaaranżowałam to durne spotkanie? Mam złe przeczucia. Szczególnie, że coraz silniej odczuwam napięcie seksualne. Jestem zła na samą siebie. Zawsze robię głupoty. Już raz się pieprzyliśmy i tym razem może być podobnie.\nKiedy wracam do pokoju, postanawiam trochę przewietrzyć. Jest duszno. Michał też na chwilę wychodzi do łazienki. Zamykam okno, gdy wraca, nie chcę, żeby się przeze mnie na dodatek przeziębił. Proszę, by tym razem wygodnie położył się na łóżku i zamknął oczy. Będziemy przecież rozmawiać o fantazjach erotycznych, przyda się chociaż odrobina nastroju. Sądzę zresztą, że mi też będzie łatwiej bez jego świdrującego spojrzenia.\n– Czy zdarza się panu fantazjować na temat seksu? – pytam cichutko.\n– Tak – odpowiada niskim, gardłowym głosem.\n– Michał – szepczę tak cicho, jak tylko potrafię, mając chyba odrobinkę nadziei, że on tego nie usłyszy, nie dostrzeże mojej słabości.\n– Tak? – pyta przeciągle.\n– Mógłbyś powiedzieć mi, co czujesz, czemu to robisz?\n– Gabi – jęczy. – Myślałem, że wiesz.\n– Nie wiem – przyznaję bezradnie.\n– To cena, jaką muszę zapłacić za to, by być blisko ciebie. Dlatego to robię – przyznaje, na szczęście nie otwierając oczu. Robi mi się smutno. Strasznie smutno. – Twoja obecność wpływa na mnie kojąco. Dzięki tobie na chwilę przestaje boleć.\nNie wiem, co powiedzieć. Jak mogłabym zareagować, jak powinnam? Znów czuję się przytłoczona. Skołowana. Jest rozbrajająco przystojny, rozbrajająco szczery i rozbrajająco smutny. Chciałabym go pocieszyć, ale, nie czując nic do niego, nie powinnam tego robić. A może jednak mały koktajl endorfinek dobrze by mu zrobił?\nUlegam potrzebie chwili i kładę się obok Michała. Tak jak jestem, ubrana. Unoszę jego ramię, żeby położyć je sobie pod głową i przylgnąć do niego jeszcze bardziej. Poddaje się temu bezwolnie.\n– Ani trochę ci się to nie podoba? – zadaję pytanie prosto do jego ucha. Musi czuć pieszczotę mojego oddechu, nie reaguje jednak.\n– Nie wiem, jest dziwnie. Jesteś taka chłodna. Mam wrażenie, że cały czas mnie oceniasz, że wypatrujesz moich wad, że nie podobam ci się… że… nie podoba ci się, że mi nie staje.\n– Boże, Michał! – Biorę głęboki oddech. – Czemu jesteś wobec siebie taki okrutny? Naprawdę przystojniak z ciebie i z mojego punktu widzenia może nawet lepiej, że twój żołnierzyk nie stoi na warcie.\n– Czemu? – Zadając to krótkie pytanie, odwraca się na bok i otwiera oczy. Obserwuje mnie.\n– Bo mnie to wszystko strasznie kręci. Żałuję, że to zrobiłam. Gdybyś był chętny i gotowy, byłoby jeszcze gorzej.\n– Żałujesz? Nie tego oczekiwałaś?\n– Tego, ale to jest zbyt… erotyczne.\n– Erotyczne? – powtarza.\n– Tak, wysoki sądzie, przyznaję się do winy, jestem rozpalona i mokra. – Odwracam od niego wzrok.\nZnów jęczy moje imię. Prosto do ucha. Jego oddech jest taki gorący, zmysłowy. Usta niemal muskają moją skórę. Przysuwam się, żeby poczuć je na szyi. On od razu załapuje, o co mi chodzi. Zaczyna całować. Namiętnie. Kark i odsłoniętą część pleców. Jego ręce zaczynają ostrożnie błądzić po materiale mojej bluzki. Pozwalam mu na to. Pragnę tego. Chcę, by mnie pieścił, i by dał mi ukojenie. Tylko czy mi wolno?\n– Proszę, nie – wyrywa się z moich ust. – Nie powinniśmy.\nMówię to, ale wcale nie jestem pewna, czy mogę po prostu przestać, czy to dzikie zwierzę, tkwiące gdzieś głęboko we mnie, nie przejęło już kontroli. Dobrze mi i jestem pewna, że on to widzi, że czuje pod palcami nabrzmiałe sutki, słyszy mój płytki oddech, widzi rumieniec na twarzy.\n– Gabi, mogę przestać w każdej chwili – zapewnia. – Nie zrobię nic wbrew twojej woli, pieszczenie ciebie sprawia mi wielką przyjemność.\nJego szept uspokaja. Jest naprawdę przekonywający. Przechodzi mnie dreszcz, kiedy wsuwa swoje wielkie dłonie pod moją bluzkę. Czuję go całego. Przylega teraz szczelnie do moich pleców. Ociera się o mnie, ale chyba nie ma erekcji. Nie pozwalam, aby mnie rozebrał. Dotyka wszędzie. Przez materiał. W końcu sama kieruję jego rękę ku rozporkowi swoich spodni. Jestem niecierpliwa! Rozpina go bardzo sprawnie i wsuwa dłoń do środka. Kiedy dociera do mojego mokradełka, wydaję stłumiony jęk. To najlepszy dowód na to, jak na mnie działa, na to, że wcale nie jestem aż taka chłodna i nieczuła. Zauważam, że dalej mu nie stoi. Dziwne? Normalne? Chyba nie bardzo rozumiem, nie wiem, co o tym myśleć, ale w tej chwili nie jest to istotne.\nZwinne palce Michała ślizgają się po moich wargach, po tych wszystkich fałdkach i nierównościach, po trzonie klejnocika. Jest ostrożny, uważa, żeby zbyt wcześnie nie zacząć bezpośredniej stymulacji.\n– Włóż palec – jęczę, już nie panując nad sobą.\nWykonuje moje polecenie. Wślizguje się do środka i zaczyna delikatnie gmerać wewnątrz. Jego ruchy są łagodne i czułe.\n– Proszę – mówię błagalnie, niemal dławiąc się powietrzem. – Mocniej. Szybciej.\nNie muszę powtarzać. Doskonale wie, co robić. Wsuwa we mnie drugi palec. Nadgarstek opiera o rozpaloną i nabrzmiałą do granic możliwości łechtaczkę. Zaczyna jazdę. Robi to doskonale, z wyczuciem i z zaangażowaniem. Mam ochotę krzyczeć. Powstrzymuję się jednak, nie chcąc ściągać na nas uwagi innych lokatorów tej rudery. Przygryzam dolną wargę. Przytula się do mnie mocniej. Robi to dalej, nawet gdy wstrząsana spazmami rozkoszy, mocno zaciskam uda.\nCóż za ulga! Jaka przyjemność! Teraz obsypuje najdelikatniejszymi pocałunkami moje policzki, szyję, ramiona. Pod każdym drżę niezauważalnie.\n– Dziękuję – szepczę nieco zawstydzona swoją słabością.\n– Cała przyjemność po mojej stronie – odpowiada szarmancko. Skąd ja to znam?\nNadal nie czuję erekcji. Nie podnieciło go to? Czy nie powinno mnie to niepokoić? Pieprzyć to! – myślę i delektuję się stanem błogości, który przed chwilą mi zapewnił.\n– Możemy kontynuować? – pytam po jakichś piętnastu-dwudziestu minutach, łagodnie wyswobadzając się z jego objęć.\n– Oczywiście – odpowiada, kiedy wstaję i kieruję się do mojego krzesła. – A mógłbym o coś cię poprosić?\n– Zależy o co – mówię podejrzliwie, patrząc, jak ponownie układa się wygodnie na plecach.\n– Mogłabyś być mniej oficjalna? Zwracać się do mnie na ty?\n– Tak – oddycham z ulgą. Bałam się, że poprosi o coś, czego nie będę chciała mu dać. – Zdarza ci się fantazjować o seksie? – pytam zgodnie z życzeniem „mniej oficjalnie”.\n– Dosyć. Ostatnio jakby rzadziej.\n– W jakich okolicznościach miewasz takie fantazje?\n– W najróżniejszych – odpowiada po chwili zastanowienia. – Czasem je przywołuję podczas seksu albo podczas samotnych zabaw, ale zazwyczaj przychodzą same, niespodziewanie. Czasem prowokuje je jakaś sytuacja albo dziewczyna zobaczona na ulicy. Cokolwiek, co zadziała na moją wyobraźnię. – Uśmiecha się. – Zawsze byłem trochę nadpobudliwy.\n– Czy w tych fantazjach występowały twoje stałe partnerki?\n– Tak, bardzo często, ale nie tylko one. Także różne, bliższe lub dalsze, znajome, aktorki, piosenkarki i zupełnie obce kobiety.\n– Tylko kobiety?\n– Nie, czasem wyobrażam sobie sceny, w których biorą udział też inni mężczyźni.\n– Seks homoseksualny?\n– Nie. Heteroseksualny. Tylko w szerszym gronie.\n– Zabawki erotyczne?\n– Opowiedziałbyś mi? – pytam nieco zbyt zalotnie.\n– Jeśli tylko chcesz – odpowiada niepewnie.\n– W porządku. – Mości się w pościeli, układa wyżej poduszkę i wyraźnie stara rozluźnić. – Miałem taką często powracającą fantazję. Opartą na czymś, co wydarzyło się naprawdę. Pod koniec technikum, kiedy byliśmy już pełnoletni, wybraliśmy się z kolegami na wakacje pod namioty. Pojechaliśmy nad morze, z założeniem, że będziemy jeździć między różnymi miejscowościami. W końcu na dłużej osiedliśmy na totalnym zadupiu, ale nie to jest najważniejsze. Otóż w ostatniej chwili dołączyła do nas dziewczyna jednego z kolegów. Byli ze sobą krótko, a już uprawiali seks. Ona miała zresztą nie najlepszą opinię. Była trochę taką słodką idiotką, nie w moim guście. Ale byłem niewyżyty. Flirtowała z nami wszystkimi i naprawdę niewiele brakowało, a doszłoby do seksu grupowego. Nie zrobiliśmy tego tylko ze względu na kolegę. Był w niej zakochany. Ona co prawda i tak zdradzała go na prawo i lewo, ale nie z nami, a to dawało nam dziwne poczucie wyższości. Te fantazje zaczęły się chyba dopiero, gdy ze sobą zerwali, nie jestem pewien. Wracałem myślami do tamtego lata, do tych namiotów. Wyobrażałem sobie, jak ją wykorzystujemy, nieustannie i brutalnie, przy wszystkich nadążających się okazjach, a ona nie ma nawet gdzie uciec, kogo prosić o pomoc. Głównym daniem był seks przy ognisku. Jej chłopak posuwający ją na pieska i ja z fiutem w jej ustach, potem zmiana, wszyscy po kolei. Były też inne warianty. Chodziło głównie o to, że miała być naszą zabawką, seksualną niewolnicą, prostytutką, której ciałem moglibyśmy płacić za inne przyjemności.\nWzdycham. Chyba jako kobieta i jako feministka powinnam się oburzać, a jednak czuję podniecenie. Myśl o tym, że to ja mogłabym być taką zabawką, niewolnicą, dziwką… A przecież przed chwilą miałam orgazm! Rety, czemu nie potrafię zapanować nad samą sobą?\n– Czy chciałbyś zrealizować swoje fantazje erotyczne?\n– Może niektóre.\n– Czy kiedykolwiek jakąś zrealizowałeś?\n– Ooo – interesuję się. – Jaką?\n– Wiele. – Uśmiecha się ciepło. – Często fantazjowałem o bardzo prostych rzeczach. O tym, żeby zrobić minetkę lub żeby jakaś dziewczyna mi obciągnęła. O seksie w nietypowych miejscach lub pozycjach innych niż misjonarska. O seksie analnym.\nO seksie analnym?! Wzdrygam się na samą myśl. To musi boleć!\n– Czy zdarza ci się śnić o seksie?\n– Tak, te sny niewiele różnią się od fantazji erotycznych. I tak, miewam w ten sposób orgazmy – dodaje, zanim zadaję pytanie. – Tylko to raczej kłopotliwe. Wiesz, brudna pościel.\nPrzynajmniej w tym przypadku lepiej jest być kobietą. Sny erotyczne nie są wtedy aż tak mokre.\n– W jakim wieku odbyłeś inicjację seksualną?\n– Znów kłopotliwe pytanie. – Otwiera oczy i podnosi się, opierając plecy o ścianę. – Mam nadzieję, że po tym wywiadzie nie uznasz mnie za wykolejeńca.\n– Też mam taką nadzieję. – Śmieję się rozbawiona jego lękami.\n– Miałem wtedy trzynaście lat. Ona była moją rówieśnicą. Bawiliśmy się w doktora i choć byliśmy już chyba na to za duzi, oboje udawaliśmy, że nie wiemy w czym rzecz, co tak naprawdę robimy. Ja zacząłem, ale ona podjęła grę. To było w jej pokoju, takim słodkim aż do obrzydzenia, z lalkami Barbie porozrzucanymi dookoła. Na szczęście nie przyłapano nas. Nigdy więcej tego nie powtórzyliśmy. Następny raz zrobiłem to dopiero, mając niemal piętnaście lat, z kobietą starszą ode mnie dość znacznie.\n– Jaki był powód inicjacji?\n– Jak oceniasz swoją satysfakcję z tego wydarzenia?\n– Trzy. Rozczarowałem się, nie było wcale lepiej niż podczas masturbacji. Chyba dlatego, że ona nie była wystarczająco przygotowana.\n– Czyżbyś nie lubił na sucho? – pytam kpiąco.\n– Chyba nikt nie lubi – odpowiada poważnie. – Nie tak zostało to zaplanowane przez naturę.\n– Ilu miałeś partnerów seksualnych?\n– Partnerek – poprawia mnie i zaczyna liczyć w myślach. – Jedenaście – oświadcza w końcu z nieukrywaną dumą.\n– Niezły przerób, mnie też policzyłeś? – syczę. Tylko czemu mnie to złości?\n– Tak – odpowiada jakby troszkę zmieszany.\n– Ilu partnerów seksualnych chciałbyś jeszcze mieć?\n– Tylko ciebie. – Jego głos jest ledwo słyszalny.\n– Czyli żadnego? – pytam uszczypliwie.\n– Czyli jednego do końca życia – cierpliwie wyjaśnia.\nCzy w takie deklaracje można wierzyć? Nawet jeśli w tej chwili mówi szczerze, przecież za tydzień, dwa, miesiąc, za rok może zmienić zdanie. Zresztą o czym my mówimy! Ja wcale nie chcę, żeby był moim partnerem seksualnym, a tym bardziej moim jedynym partnerem seksualnym!\n– Nawet gdybyś ty dla tego jednego jedynego partnera nie był jedyny? – Zwycięża dociekliwość badacza i pytam.\n– Nawet! – oświadcza butnie.\nCóż, jestem zaskoczona. Wmurowana w ziemię. Może odrobinę zafascynowana. Dziwny z niego gość. Czy miłość aż tak zaślepia? Robi z ludzi idiotów? Upodla?\n– Ale nie byłbyś z tym szczęśliwy?\n– Oczywiście, że nie. Wolałbym również być tym jednym jedynym, ale jak się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma.\nŻal mi Michała. Nie chcę być jednak lekarstwem na jego chorobę. Nie chcę też być chorobą. Obsesją. Ciekawe jak czułby się Grzegorz, gdyby wiedział o moim skrzywieniu z nim związanym.\n– Zastanawiałeś się kiedyś, jak by to było być na moim miejscu? – Mój głos wbrew mojej woli drży, zdradzając głębokie emocje.\n– Nie. – Wygląda, jakbym właśnie go spoliczkowała. – Szczerze mówiąc nie. – Szeroko otwiera oczy.\n– Tak myślałam – mruczę pod nosem, uciekając przed jego spojrzeniem.\n– Gabi, przepraszam – skomle niczym szczenię, zsuwa się z łóżka i podpełza do moich kolan. Klęka. – Przepraszam, przepraszam, przepraszam – powtarza jak opętany. – Nigdy nie chciałem cię skrzywdzić. – Opiera głowę o moje nogi, a ja palce jednej dłoni wplątuję w jego włosy.\n– Wiem – szepczę. Do oczu napływają mi łzy.\nJest taki uległy, przymilny, kaja się u moich stóp, klęka przede mną. Czy to powinno mnie cieszyć? Podniecać? Dawać poczucie siły? Czemu zatem jest takim ciężarem? Kamieniem na sercu?\n– Wiem, że nie chciałeś mnie skrzywdzić, ale szczerze mówiąc, nie wiem, czy jestem w stanie udźwignąć ten ciężar.\nZamykam oczy i pozwalam słonym strumieniom spływać po policzkach. Milczymy. Analizujemy sytuację. Z niej chyba nie da się już wybrnąć cało, z twarzą.\nPozwalam mu wtulić się w moje uda. Głaszczę go. Trochę jak psa albo kota. Włosy Michała są miłe w dotyku. Zdrowe i silne. Niezbyt długie, ale da się za nie chwycić. Szarpnąć. W tej chwili najlepiej by było, gdybym była okrutną sadystką. To pozwoliłoby nam jakoś przez to przejść. Boleśnie i nieprzyjemnie, ale razem. A tak cierpimy osobno, choć przecież blisko siebie.\n– Mówiłam ci, że mam obsesję na punkcie pewnego faceta. – Decyduję się na desperacki krok. Może prawda coś zmieni? – Seksualną obsesję – uściślam – z której próbowałam się wyleczyć, pieprząc się z innym.\n– Tak. – Zamienia się w słuch, odnoszę wrażenie, że wręcz nastawia uszu.\n– Ten facet to Grzegorz.\nSpogląda zdezorientowany. Chyba naprawdę go zaskoczyłam. Mnie wyznanie przynosi jednak ulgę. Do tej pory wiedziała tylko Anka. Teraz poszerzył się krąg wtajemniczonych. W zasadzie z nich dwóch przystojniejszy i milszy jest Michał. Ale co z tego, skoro nie jego pragnę?\n– Chciałabyś spełnić swoje fantazje seksualne? – Teraz on wchodzi w rolę badacza.\n– Tak – przyznaję zażenowana. – Ale w żadnym wypadku nie chcę, żebyś maczał w tym palce!\nOdpycham go, wstaję i podchodzę do okna. Otwieram je. Potrzebuję świeżego powietrza, nagle zrobiło mi się duszno.\n– Więc czemu mi to mówisz? – pyta nadal ze swojego miejsca na podłodze.\n– Żeby ciebie też czymś obciążyć. – Czy mówiąc to, jestem złośliwa? Zimna? Nieczuła? Czy to go mogło zaboleć bardziej niż fakt, że go nie kocham? – Nie opowiedziałeś mi jeszcze, co czułeś, kiedy zaproponowałam ci spotkanie. – Zmieniam gwałtownie temat.\n– Szczęście – odpowiada zdławionym głosem. – Ogromne szczęście, że będę mógł spędzić z tobą trochę czasu. Nieważne na jakich warunkach.\n– Nie ekscytuje cię to? Nie podnieca?\n– Nie… – stwierdza prosto. – Chyba nie jestem teraz zdolny do takich odczuć. Odebrałaś mi tę wiecznie napaloną część mnie. Nigdy czegoś takiego nie czułem.\n– Nigdy? – Nie potrafię się powstrzymać.\n– Nigdy… – powtarza z rezygnacją.\nTkwimy tak dłuższą chwilę, rozdzieleni jego dziwnym uczuciem. Zdecydowanie wolałabym, żeby mnie pożądał, niż kochał. To byłoby o wiele prostsze. Tak jak z Andrzejem. Zabawne, przyjemne, wzbogacające, a nie bolesne.\nWracamy w końcu do wywiadu. Przez moment waham się, czy nie poprosić go, żeby się ubrał, ale stwierdzam, że to byłoby głupie. Siada na łóżku, ja na krześle. Jestem oschła i konkretna. On również.\n– Czy kiedykolwiek uprawiał pan z partnerem płci przeciwnej seks waginalny? – pytam sucho.\n– Tak – odpowiada beznamiętnie. W żaden sposób nie przypomina mi o swojej wcześniejszej prośbie.\n– Jak oceniłby pan swoją satysfakcję z tego rodzaju doznań? – Uparcie pytam w ten sposób, ale jakoś dziwnie jest mi po tym wszystkim mówić mu per pan, choć odczuwam potrzebę budowania dystansu.\n– Zazwyczaj pięć – rzuca niczym wyzwanie.\n– Oralny? – kontynuuję tak spokojnie, jak tylko jestem w stanie.\n– Jak oceniłby pan swoją satysfakcję z tego rodzaju doznań?\n– Zazwyczaj pięć.\nRzeczywiście chłopak jest doświadczony. Nie zaskakuje mnie to, ale być może przeraża.\n– Jak oceniłby pan swoją satysfakcję z tego rodzaju doznań? – Z trudem przechodzi mi przez gardło.\nCzuję ulgę, że masakrowanie kobiecych odbytów nie jest celem jego życia. A co by było, gdyby przyznał się, że tylko taki rodzaj seksu sprawia mu przyjemność? Czy uciekłabym z krzykiem? Czy w przypadku Grzegorza coś takiego by mnie zniechęciło?\n– Czy kiedykolwiek uprawiał pan z partnerem tej samej płci… – Nie pozwalam myślom zbyt długo błądzić.\n– Nie – przerywa mi łagodnie w połowie pytania.\n– Czy kiedykolwiek uprawiał pan seks grupowy?\n– Czy kiedykolwiek związywał pan lub kneblował swoje partnerki?\n– Tak, jedno i drugie.\nOoo, ciekawe. Chciałabym się na ten temat dowiedzieć więcej, ale obawiam się, że w tej chwili dopytywanie nie jest najlepszym pomysłem. Szczególnie, że zdradziłam mu co nieco na temat moich upodobań.\n– Czy one kiedykolwiek związywały lub kneblowały pana? – Znajduję oparcie w scenariuszu.\n– Nie – znów odpowiada krótko i sucho.\n– Czy kiedykolwiek uprawiał pan seks z osobami nieletnimi?\n– Tak, ale tyko gdy sam byłem nieletni.\nNo tak, to już wiedziałam. Trzynastolatek bawiący się w doktora. Ohyda!\n– Podduszanie, fisting, zoofilia, stosunki kazirodcze – wymieniam jednym tchem i patrzę na niego pytająco, mając nadzieję, że tym razem niczym mnie nie zaskoczy.\n– Czy kiedykolwiek, mając mniej niż piętnaście lat, uprawiał pan seks z osobą co najmniej pięć lat starszą?\n– Tak – szepcze, wstydliwie odwracając wzrok.\nWstydzi się tego? Interesujące! Już sobie wyobrażam Michała jako słodkiego czternastolatka w objęciach zadbanej sąsiadki znużonej swoim przeszło dziesięcioletnim związkiem małżeńskim. Uwodziciel czy uwiedziony?\n– Czy odbyło się to za pana przyzwoleniem? – pytam zgodnie z planem.\n– Jakie były powody? – Staram się, żeby nie zauważył błysku zainteresowania w moim oku.\n– Pożądanie, ciekawość… – On też chyba sili się na zachowanie spokoju.\n– Czy kiedykolwiek został pan zmuszony do seksu?\n– Czy kiedykolwiek uprawiał pan seks za wynagrodzenie?\n– Czy kiedykolwiek płacił pan za seks?\n– Czy stosuje pan jakieś metody antykoncepcyjne?\n– Tak, prezerwatywy. Prawie zawsze.\n– Czy kiedykolwiek chorował pan na choroby przenoszone drogą płciową?\n– Czy kiedykolwiek stosował pan zabawki lub gadżety erotyczne?\n– Jakie? – Znów pytam nie tylko dlatego, że tak podpowiada scenariusz, ale również dlatego, że sama chcę wiedzieć.\n– Pierścień z taką wibrującą nasadką, specjalną kulkę do kneblowania i kajdanki.\n– Czy istnieją jakieś przedmioty lub stroje odgrywające szczególną rolę w osiąganiu przez pana satysfakcji seksualnej?\n– Nie, raczej nie. Choć chyba, jak każdy facet, lubię ładną bieliznę.\n– Koronkową, czarną lub z jakimiś wymyślnymi kokardkami. Oczywiście też pończochy i szpilki, ale to nie jest konieczne.\n– Czy jest jakaś czynność, której pan nie realizuje tylko ze względu na brak partnera lub jego niechęć?\n– Nie, chyba nie – odpowiada po chwili namysłu. – Może kiedyś za coś takiego uważałem seks grupowy, ale teraz nie sądzę, żebym miał na niego ochotę.\n– Z jakich czynności czerpie pan największą satysfakcję?\n– Chyba z seksu oralnego, ale sam nie wiem, czy większą jako partner bierny, czy czynny. To zupełnie różne, bardzo intensywne doznania.\nSeks oralny – na samo wspomnienie przypomina sobie orgazm Andrzeja podczas minetki. Robi mi się gorąco. Czy Michał też tak ma? Czy inni faceci też reagują podobnie? Może kiedyś spytam.\n– Jakie są pana ulubione pozycje seksualne? – Teraz kieruję się scenariuszem.\n– Sześćdziesiąt dziewięć.\n– Czy są jakieś czynności seksualne, które podejmuje pan lub podejmował tylko ze względu na upodobania partnera?\n– Czy jest coś szczególnego, o czym chciałby mi pan opowiedzieć?\n– W takim razie bardzo dziękuję za rozmowę. Informacje dostarczone przez pana na pewno przyczynią się do lepszego poznania ludzkiej seksualności.\nNo i teraz ta część, której najbardziej nie lubię. Ulotki. Przyniosłam wszystkie, nie mogąc się zdecydować. Oczywiście wiem, że ma do nich dostęp. Zna je i sam rozdaje. Chcę jednak, żeby ten wywiad był dokładnie taki, jak inne, trochę sztywny, może nawet bardziej niż inne. Sięgam do teczki. Napatacza mi się ta o samobadaniu piersi. Przyglądam się jej. W zasadzie dlaczego nie? Może badać swoje partnerki, może je uczyć samobadania, może dostarczać im materiałów na ten temat. Musi być przyjemniej, gdy profilaktyką zajmuje się partner. Inaczej. Poza tym trzeba być blisko, żeby na to pozwolić. Wręczam mu ją z uśmiechem.\n– Wiedzy nigdy dosyć – oświadczam autorytarnie.\nBierze ode mnie ulotkę, chwyta w obie dłonie i mocno ściska. Myśli nad czymś? Zastanawia się? Jest skonsternowany?\n– Gabi – znów jęczy przeciągle, tym zbolałym głosem. – Moglibyśmy tu jeszcze chwilę zostać?\nNie wiem. Nie mam pojęcia. Pokój jest opłacony za całą noc, nic nas to nie kosztuje, ale… No właśnie… Po co? Co mielibyśmy tutaj robić?\n– Jest już późno, powinnam wracać – odpowiadam niepewnie.\nWygląda jak zbity pies. Naprawdę! Aż chciałoby się opatrzyć jego rany. Podchodzę bliżej. Ma wstydliwe spuszczone oczy. Nie podnosi ich, gdy delikatnie dotykam policzka, ale wykonuje nieznaczny ruch głową, jakby chciał się wtulić w moją otwartą dłoń. Rany! Jest taki uroczy w tym swoim cierpieniu.\n– Powiesz mi, o co chodzi? – szepczę, wspinając się na palcach, żeby dotknąć ustami płatka jego ucha. Jest za wysoki. Ledwo sięgam. Musi czuć muśnięcia mojego oddechu na szyi. Ciekawe czy lubi to tak bardzo jak ja… nawet w takim stanie?\nW odpowiedzi przytula mnie. Mocno. Łapczywie. Trochę zbyt mocno. Boleśnie. Czuję przez bluzkę, jak napinają się jego mięśnie. Nie ma co! Wyrobione bicepsy! Widać, że dba o formę.\n– Ostrożnie – wyduszam z siebie.\nRozluźnia uścisk. Jedną dłonią przytrzymuje moją głowę. Trochę tak, jak podpiera się główki niemowlaków. Przechodzi mnie dreszcz. Wcale tego nie chcę! To nie ma być erotyczne! Nie powinno! A jednak ten łagodny dotyk rozbudza coś we mnie. Jego opuszki zataczające nieznaczne kółeczka. Jego nos zatopiony w moich włosach. Rety! Robi mi się gorąco. Wyswobadzam się siłą z objęć Michała.\n– Udusisz mnie! – Niezdarnie tłumaczę swoje zachowanie. – Poza tym jestem strasznie głodna.\n– Możemy zjeść na dole – proponuje ostrożnie.\n– Chyba wolałabym nie.\nUciec. Uciec jak najdalej stąd. Tak, to kuszące. Zrzucić z siebie jego ciężar. Oderwać się od ziemi i odlecieć. Albo nie! Zerżnąć go solidnie i dopiero potem porzucić. Odtrącić. Złamać. Zniszczyć. Sam się prosi! Taki upodlony, żałosny, skamlący.\n– Zresztą nie powiedziałeś nawet, po co miałabym zostać! – warczę gniewnie.\n– Ja… – Zbiera się na odwagę. – Ja bardzo chciałbym… – Głos mu się łamie. Boi się to powiedzieć? – …zasnąć, tuląc cię w ramionach.\nSpać? Tuląc mnie? W sumie brzmi słodko i niewinnie. Kraje mi się serce, gdy patrzę na jego łzy, ale nie daję tego po sobie poznać. Zbieram się do wyjścia. On jeszcze prosi. Przytula. Wyrywam się. Znów mnie przytula. Tracę apetyt, patrząc na niego.\nJuż ma się poddać, kiedy zmieniam zdanie. Lituję się. Chyba nie chciałabym, żeby inni czuli wobec mnie to, co ja czuję wobec Michała. Nie chcę być taka słaba. Nie chcę ochłapów. Nie wyobrażam sobie, żebym mogła chcieć.\nOkej. Zostanę. Tylko jeszcze muszę zadzwonić. Powiedzieć mamie, żeby się nie martwiła. Wybieram numer i z drżącym sercem naciskam zieloną słuchawkę. Chwilę czekam zanim odbierze.\n– Cześć mamo – staram się brzmieć pogodnie.\n– Stało się coś? – Słyszę niepokój w jej głosie.\n– Nie, tylko zwiał mi autobus i nie zdążę już na ostatni pociąg.\n– Mam po ciebie przyjechać? – pyta troskliwie.\n– Nie, nie trzeba. Przenocuję u koleżanki ze studiów. I tak mamy sporo do obgadania.\n– Wiesz, wolałabym, żebyś wróciła do domu.\n– To nie ma sensu – przekonuję ją. – I tak jutro o świcie muszę tu przyjechać.\nW końcu poddaje się. Przez chwilę sądzę, że coś podejrzewa, ale odsuwam od siebie tę myśl. Mimo tego, co wyczyniam z Andrzejem i mimo wszystkich moich perwersyjnych fantazji, w jej oczach chcę pozostać niewiniątkiem, dziewicą aż do ślubu.\nTo będzie moja pierwsza noc poza domem, nie licząc oczywiście wakacji i zimowisk. I pomyśleć, że dla niego, jego spokoju ducha, spokojnego snu, a nie dla jakichś szaleństw czy seksualnych ekscesów. Choć kto wie? Chyba nikt by mi nie uwierzył, że skłamałam, żeby tylko spać, na dodatek w równie ohydnym miejscu.\nZdejmuję dżinsy, skarpetki i stanik. Zsuwam przez rękawki ramiączka, zdejmuję z rąk, rozpinam haftki i wysuwam go dołem bluzki. Czego to można się nauczyć, latami przebierając się na lekcje WF-u w wielkiej, wspólnej szatni! Zawsze byłam nieco wstydliwa, dlatego do perfekcji opanowałam tego rodzaju sztuczki. Majtki mam czarne, obszerne, choć z wstawkami z koronki.\nMichał nawet nie musi obiecywać, że nie będzie się do mnie dobierać. Wiem, że tego nie zrobi. Przynajmniej póki go nie poproszę. Trochę boję się, że bliskość jego gorącego ciała może nie dać mi zasnąć. Poza tym on przecież może chrapać albo mówić przez sen. Nic takiego się jednak nie dzieje. Zasypia jak niemowlę z głową przytuloną do mojej piersi. Jest cichutki i słodki. Może tylko przylega do mnie zbyt szczelnie. Ja również szybko zasypiam.\nKiedy rano budzą mnie szmery dochodzące z korytarza, on nadal śpi. Żal mi go budzić, ale nie chcę przegapić pierwszych zajęć. Ostrożnie wyswobadzam się z uścisku Michała i idę pod prysznic. Na szczęście nawet w obskurnych hotelach w łazience są małe mydełka. Cierpię z powodu braku szczoteczki i pasty do zębów. W torebce odnajduję miętową gumę do żucia. Zawsze jakaś ulga! Tylko co zrobić z włosami? Przeczesuję je palcami i spinam mocno spinką, mając nadzieję, że ten artystyczny nieład nie przyciągnie niczyjej uwagi.\nOn nadal śpi. Ubieram się i odsłaniam okno. Żadnej reakcji. Jak zabity! Siadam w końcu na brzegu łóżka i zaczynam gładzić jego policzek. Zarost, choć krótki, jest strasznie szorstki. Wybudza się powoli. Może niepotrzebnie to robię? Może trzeba dać mu spać? Jest już za późno. Otwiera oczy i uśmiecha się do mnie ciepło. Odpowiadam mu tym samym.\n– Cześć – mówi wyraźnie zadowolony, jak po dobrym seksie.\n– Cześć – odpowiadam zauroczona jego słodką, zaspaną miną.\n2020-08-18 at 08:34\nJak można tak traktować faceta? No jak można? To jest seksistowski, feministyczny skandal! Jestem oburzony! No po prostu….\nMimo to uważam odcinek za najlepszy z dotychczasowych. Skandal, skandalem, ale obiektywizm należy zachować.\nAle moja cierpliwość jest na wyczerpaniu 🙂\nAaaa… uśmiechy dla wszystkich,\n2020-08-19 at 10:30\nKażdy jakieś hobby ma…\n2020-08-19 at 19:56\nNazywasz to hobby…? Hmmm. Żartobliwie to określając, dla mnie to wygląda na bardziej poważną dolegliwość… jakąś obsesję albo coś w tym rodzaju.\nI po co to? Przyjdzie czas, że na ziemi pozostaną tylko kobiety, bo faceci staną się niepotrzebni i wyginą.\nI wtedy może jedna czy druga cycatka zatęskni za czasami, kiedy panowała męska płeć.\nP.S. Pisz, pisz. Obsesyjnie czy hobbystycznie – dobrze Ci to wychodzi 🙂\n2020-08-20 at 10:24\nZnęcanie się nad mężczyznami? Tak, nazywam to hobby 😉\nA tak poważnie, staram się nie postrzegać ludzi przez pryzmat tej czy innej cechy. Płci, podobnie jak wzrostu czy koloru oczu zwykle sobie nie wybieramy, nie decyduje też o tym, czy jesteśmy dobrymi, czy złymi ludźmi. Nie powinna też decydować o tym, ile zarabiamy albo jaki zawód wolno nam wykonywać. Wszyscy jesteśmy ludźmi, tak po prostu…\n2020-08-20 at 13:00\nNo jak to płci sobie nie wybieramy? Przecież już od dawna występuje to zjawisko?\nI są jakieś afery z tego powodu, których nie śledzę i nie rozumiem.\nChociaż, marząc o wizycie w damskiej szatni od dużego dzieciaka, w sumie mógłbym zadeklarować okazjonalnie płeć damską i dopiąłbym celu już jako nieco starszy dzieciak.\nTe Twoje hobby, Aniu, jest kontrowersyjne, Niech zostanie tylko jedna płeć i nie będzie powodu do sporu!\nwłaśnie dlatego napisałam „zwykle”. Widzisz, jestem kobietą i sądząc po cechach fizycznych, i w metryce, ale jakoś nie identyfikuję się silnie ze swoją płcią i przypisanymi jej rolami. Traktuję ją jako jedną z moich cech, na którą nie mam wielkiego wpływu. Urodziłam się tam, gdzie się urodziłam i taka, jaka się urodziłam. Jakie znaczenie ma, że wolałabym być wysoką brunetką, jeśli jestem niską blondynką? Mogę nad tym płakać albo pogodzić się z tym jak jest i wykorzystać to, co dostałam od losu.\nJa rozumiem, że niektórym trudno zaakceptować taki a nie inny stan rzeczy. Mało tego, płeć biologiczna też nie jest ściśle dychotomiczna, zdarzają się przypadki niejednoznaczne lub błędy przy określaniu płci w chwili urodzenia. Nie możemy odbierać ludziom prawa do szczęścia z przyczyn czysto losowych albo zawinionych przez innych. Nie widzę sensu w upieraniu się, że istnieją tylko dwie płcie. Różnorodność jest po prostu piękna, powinniśmy pozwolić jej rozkwitać. Jaką zresztą robi różnicę, co mamy wpisane w metryce czy dowodzie? Może warto rozważyć zrezygnowanie z podawania wszędzie, czy jest się dziewczynką, czy chłopcem? Komuś to zaszkodzi? Ilorazu inteligencji nie wpisujemy w żadne metryki. Podobnie wagi. Skłonności do chorób dziedzicznych. Najczęściej również grupy krwi, która przecież może być bardziej przydatna niż płeć…\nA mężczyzn uwielbiam. Pasjami 😉\n2020-08-20 at 14:51\n„Niska blondynka… akurat 🙂 Trochę farby i szpilki i już zmiana.\nNo tak. Teraz poważniej na tyle na ile potrafię:\nJestem dziewczyną i nie idę do wojska. A za parę lat już nie jestem, bo mnie pobór nie obejmuje ze względu na wiek. Wygodne, nie?\nTo jeden przykład, obok tego z dostępem do szatni.\nJa wiem jedno. Ludzie to cwaniacy w większości. I mając furtkę, zmienialiby swoje deskryptory na maxa we wszelkich dozwolonych ( i niedozwolonych) kombinacjach, aby wykorzystać możliwość zadeklarowania tego czy owego.\nW sumie masz rację, choć dysproporcje w traktowaniu płci to mniejszy problem od nierówności rasowych, ekonomicznych, prawnych, kulturowych i co tam jeszcze chcesz.\n2020-08-20 at 15:35\nbiorąc pod uwagę, że obecnie nie ma poboru, a w niektórych krajach dotyczy on również kobiet, argument z wojskiem jest słaby. Niedawno padł lepszy: różny wiek emerytalny dla kobiet i mężczyzn. Sądzę jednak, że również nietrafiony (i łatwy do rozwiązania: zrównanie wieku emerytalnego), bo jestem przekonana, że dla osób identyfikujących się ze swoją płcią (szczególnie mężczyzn), podszywanie się nawet chwilowo pod inną jest za dużym obciążeniem psychicznym. Nikt też nie mówi o prawie do ustalania innej płci co tydzień. Chodzi po prostu o to, żeby dorosła osoba mogła zweryfikować coś, co inni narzucili jej, kiedy sama nie mogła podjąć świadomej decyzji.\nChcąc podglądać dziewczynki, raczej nie zdecydowałbyś się na zostanie na zawsze kobietą, prawda? Podobnie próbując wymigać się od wojska albo przejść na wcześniejszą emeryturę. Mylę się? Poza tym fakt, że nasza nacja jest wyjątkowymi kombinatorami, nie znaczy jeszcze, że innym narodowością przyszłyby do głowy takie pomysły…\nDysproporcje płci to jedno, osoby, które nie zgadzają się ze swoją płcią metrykalną to drugie…\n2020-08-20 at 13:41\nŚledzę to odkrywanie siebie… Rzeczywiście bohaterka odkrywa swoją seksualność…\nA przy okazji pozwala innym poznawać własne mroczne potrzeby i sekrety….\nErotyczne dojrzewanie bohaterki…\nBardzo ładnie i smacznie napisane… Czasem dosłownie… Czasem enigmatycznie…\nWszystko wyważone i eleganckie…\nPodoba mi się to co czytam, z każdą częścią opowieści bardziej.\n2020-08-20 at 13:56\nZdesperowany Michał podejmuje grę, choć na jej końcu czeka go tylko cierpienie. Choć oczywiście on liczy, że będzie inaczej. Gabi próbuje roli dręczącej mężczyzn femme fatale, ale na końcu i tak wychodzi z niej złote serce i empatia. Grzegorz tym razem się nie pojawia, ale jest stale obecny w świadomości bohaterki.\nKolejny bardzo dobry rozdział.\nW każdym z nas trwa walka między dobrem a złem 😉


Sala Bankietowa Riwiera - Sale weselne / restauracje - WnetWesele.pl\nZawiszy Czarnego 1 (obok Teatru Muzycznego i Muzeum Miasta Gdyni, przy Bulwarze Nadmorskim)\nTagi: morze, taras, sala weselna\nPrzyjecie weselne w Riwierze. Secesyjna sala bankietowa z letnim tarasem nad morzem w centrum Gdyni\nGwarantujemy Parze Młodej i wszystkim, którzy Ją wspierają w organizacji doniosłego, życiowego przyjęcia, profesjonalną i kompleksową usługę cateringową na każdym etapie przygotowań, aż do wielkiego finału.\nCenimy Państwa kreatywność. Połączymy ją z naszą znajomością tematu, doświadczeniem i dbałością o detale, także z nowoczesnymi innowacyjnymi trendami. Sprawimy, że to jedyne, wyśnione i oczekiwane przyjęcie będzie spełnieniem Państwa marzeń.\nMenu zawsze uzgadniamy indywidualnie. Podkreślamy otwartość na oryginalne życzenia i pomysły. Rekomendujemy naszą sprawdzoną i zachwalaną kuchnię.\nPodpisujemy wiążące umowy.\nRekonesans Sali Bankietowej\nZapraszamy na rekonesans Riwiery w terminach realizacji przyjęć. Proponujemy ustalenie telefoniczne terminu (tel. 58 620 43 29). Umożliwia to obejrzenie sali w pełnej krasie, zastawionej z nakrytymi i udekorowanymi stołami, krzesłami, świeżymi bukietami, oświetlonej. Organizujemy również:\n* a także catering weselny w różnych atrakcyjnych lokalizacjach Trójmiasta (m. in. Filharmonia na Ołowiance, Politechnika Gdańska, inne)


Nie zakończyła się jeszcze sprawa Amber Gold – afery, w wyniku której blisko 19 tys. Polaków straciło łącznie 850 milionów złotych – a już na rynku funkcjonują kolejne „złote inwestycje” o bardzo wątpliwej renomie. Warto przy tej okazji pamiętać, że na złocie nie ma czegoś takiego jak „niesamowita okazja”.\nZadziałała także psychologia. Klient, który zainwestuje swoje pieniądze w coś „na próbę”, tak bardzo chce wierzyć, że interes jest „czysty” i przyniesie mu zysk, że po prostu… wierzy. Wierzy i wypiera docierające do niego niewygodne sygnały. Przy okazji każdej piramidy i bańki głosy społeczeństwa dzielą się na dwie grupy: tych, którzy ostrzegają i pukają się w czoło oraz tych, którzy mówią, że ci pierwsi zazdroszczą, bo sami nie zainwestowali.\nTagi:bańka spekulacyjnabitcoinKNFkryptowalutylista ostrzeżeń KNFMLMoszustwopieniądzepiramida finansowaschemat PonziegoUOKIK


Uwaga pożar - Edukacja - Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Poznaniu - Lasy Państwowe\n02.07.2019 | Karolina Kapałka- Boratyńska, Małgorzata Malińska\nOstatni weekend czerwca z pewnością na długo pozostanie w naszej pamięci. Rekordowo wysokie temperatury poza dyskomfortem dla ludzi, niosły również za sobą niszczycielską silę pożaru. Tylko w ciągu trzech dni las palił się ponad dwadzieścia razy! Jaka była przyczyna powstawania pożarów? W okresie zwiększonego zagrożenia pożarowego, czyli obecnym okresie wakacyjnym działają leśne bazy lotnicze. Nasza dyrekcja posiada dwie takie bazy, w Jaryszewie (Nadleśnictwo Oborniki) oraz Michałkowie (Nadleśnictwo Taczanów). Stacjonują w nich samoloty typu Dromader, które są wykorzystywane do patrolowania obszarów leśnych i gaszenia pożarów.\nW Nadleśnictwie Góra Śląska (Leśnictwo Ślubów) oraz Nadleśnictwie Piaski (Leśnictwo Kosowo) źródłem pożarów był ogień, który pojawił się na polach uprawnych. Niestety wysoka temperatura powietrza oraz podmuchy wiatru spowodowały szybkie przemieszczanie się pożaru i utrudniały akcje gaśniczą. W celu dogaszenia płonących pól oraz fragmentów lasu do akcji gaśniczej włączyły się samoloty, które dzięki dużej ilości zrzucanej jednocześnie wody pomogły w opanowaniu żywiołu. Tym sposobem ocalono również zakłady produkcyjne i gospodarstwa oraz stację benzynową znajdującą się w pobliżu płonących pól.\nKolejnymi przyczynami powstawania pożarów były zaprószenia ognia a także podpalenia lasu przez nieznanego sprawcę. Takie działania sprawiły, że w sumie z powierzchni naszej dyrekcji, tylko w tym roku, uległo spaleniu około 27 ha lasu, które były miejscem bytowania dla wielu gatunków zwierząt, roślin i grzybów. Ponadto do atmosfery uwalnia się mnóstwo zanieczyszczeń w tym tlenków azotu, węglowodorów czy dwutlenku węgla.\nPowodów było kilka, na szczęście dzięki sprawnej współpracy strażaków i leśników prędko udało się ugasić pożary, nie doprowadzając do ogromnych katastrof przyrodniczych.\nWięcej o pracy leśników w zakresie ochrony przeciwpożarowej przeczytacie w specjalnie przygotowanym artykule.\nW związku z dużym zagrożeniem pożarowym apelujemy o ostrożność i zachowanie zdrowego rozsądku podczas leśnych wędrówek.


Jest przetarg na II część przekopu Mierzei - Rynek Infrastruktury: Porty, Stocznie, Lotnisko, Porty lotnicze, Autostrada, Obwodnica, Energetyka, Ciepłownictwo, Linie kolejowe, PKP PLK, Telekomunikacja, Operatorzy\n| Elżbieta Pałys ⚫ źródło: RI ⚫ 24.04.2020 ⚫ ▶\nPrzebudowa toru wodnego na rzece Elbląg oraz mostu w Nowakowie – to niektóre elementy, które mają być zrealizowane w ramach ogłoszonego właśnie przetargu na drugą część prac w ramach inwestycji polegającej na budowie kanału żeglugowego łączącego Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską.\nUrząd Morski w Gdyni rusza z drugim przetargiem na roboty budowlane w ramach tzw. przekopu Mierzei Wiślanej. Do 20 czerwca czeka na oferty od wykonawców.\nGłówny zakres planowanych robót w ramach tego postępowania obejmuje m.in. przebudowę istniejącego toru wodnego na rzece Elbląg w zakresie obudowy brzegów. Chodzi o odcinek liczący ok. 10,4 km długości i szerokości mierzonej w dnie na rzece równej 60 m i 40 m w rejonie Nowakowa.\nW ramach przetargu powstać ma także most obrotowy nad rzeką Elbląg, w miejscowości Nowakowo. Ma być budowany w odległości ok. 650 m na południe od istniejącego mostu pontonowego. Most ma mieć ok. 104 m długości i rozpiętość przęseł 2x51,5 m. Planowana szerokość obiektu to ok. 17 m, a wysokość konstrukcyjna od 1,9 m do 4 m.\nPoszukiwany wykonawca będzie też zobowiązany do budowy nowego odcinka drogi powiatowej wzdłuż zachodniego brzegu rzeki Elbląg wraz z ciągiem pieszo-rowerowym, chodnikiem i poboczem gruntowym. Powstaną także drogi dojazdowe. W sumie ma to być ok. 1,5 km tras.\nNa wykonanie tych prac zamawiający przewiduje 30 miesięcy.\nTo drugi przetarg na najważniejsze roboty związane z budowa kanału żeglugowego między Zalewem Wiślanym a Zatoką Gdańską. Pierwsza część robót jest już w realizacji. Obejmuje budowę portu osłonowego od strony Zatoki Gdańskiej, budowę kanału żeglugowego m.in. ze śluzą i konstrukcją zamknięć wraz ze stanowiskami oczekiwania od strony Zatoki Gdańskiej i Zalewu Wiślanego oraz oznakowaniem nawigacyjnym, budynkami technicznymi, parkingami, punktem widokowym, nowym układem drogowym z dwoma ruchomymi mostami oraz budowę sztucznej wyspy na Zalewie Wiślanym. Ten zakres prac wykonuje konsorcjum NDI oraz Besix.\nW ramach części trzeciej, na którą przetarg dopiero będzie ogłoszony, wybudowany ma być tor wodny na Zalewie Wiślanym.\nCałkowita długość nowej drogi wodnej ma wynieść blisko 23 km. Planowana głębokość to 5 m. Kanał mam umożliwić wpływanie do portu w Elblągu jednostek o zanurzeniu do 4 – 4,5 m, długości do 100 m i szerokości do 20 m.\nInwestycja ma się zakończyć w 2022 r. Będzie kosztować blisko 2 mld zł. Jej inwestorem jest Urząd Morski w Gdyni.


BMW serii 8 - zdjęcia na torze we Włoszech | Autokult.pl\nPo solidnym wycieku, jakim były zdjęcia produkcyjnej wersji BMW serii 8, Bawarczycy odsłaniają część kart. Producent udostępnił zdjęcia i wideo z przejazdów nowego coupé na torze we Włoszech.\nNowa seria 8 to prawdopodobnie najważniejszy model BMW na 2018 rok. (Fot. Materiały prasowe/BMW)\nOficjalna premiera flagowego gran turismo z Monachium odbędzie się w 2018 roku, lecz BMW dba o to, byśmy choć na moment nie tracili zainteresowania nadchodzącym modelem. Korzystając z okazji, jaką były testy auta na torze w Aprilii we Włoszech, producent uchylił rąbka tajemnicy. Nie tylko zobaczyliśmy kształt serii 8, ale i mieliśmy okazję ją usłyszeć.\nChociaż całość zagłusza donośna muzyka, da się usłyszeć ten wspaniały dźwięk silnika, do jakiego zdążyło nas przyzwyczaić BMW. Zwróćcie też uwagę, że po torze nie jeździ wersja M – ta pewnie będzie brzmieć jeszcze lepiej.\nBMW nie zdradza więcej szczegółów na temat nowego modelu. Ciągle nie wiemy nawet, jakie silniki będą napędzać duże coupé. Jednak jest spora szansa, że premiera auta będzie miała miejsce w pierwszym kwartale 2018 roku. Być może na targach w Genewie? Tymczasem zapraszam do galerii.\n(Fot. Materiały prasowe/BWM)\nTen Bentley może być sprzedany za 7 milionów dolarów! Odświeżona Mazda CX-9 na oficjalnych zdjęciach [galeria] WardsAuto ponownie wybrało najładniejsze wnętrza samochodowe (2016) Toyota Supra, Alpine A110 i Porsche 718 Boxster. Zapowiedź filmu na kanale AutoCentrum Carlex Design Nissan GT-R Robin (2016) - kolejny mocarz z Polski Lamborghini Aventador LP 750-4 SuperVeloce w 34 kolorach [galeria zdjęć] Bentayga Hybrid otwiera nową kartę w dziejach firmy. To najoszczędniejszy Bentley w historii. Hyundai Ioniq Hybrid & Electric (2016) - galeria zdjęć Dodge Charger SRT8 & Toyota Supra MKIV | Galerie Czytelników Lotus Exos T125 w Monterey. Znaleźli się pierwsi nabywcy?! [galeria] Mercedes SL|PURE - koncepcyjny następca 300 SL Gullwinga Tym się jeździ na Kubie [galeria]


HOTEL DANN CARLTON QUITO (Ekwador) - opinie o hotel oraz porównanie cen - Tripadvisor\nHotele w pobliżu Hotel Dann Carlton Quito\nHotele w pobliżu VIVA Cerveza!\nHotele w pobliżu Cacao Yankana\nHotele w pobliżu Authentic Ecuador\nHotele w pobliżu La Trocha Ecuador\nHotele w pobliżu Ecuador Freedom\nHotel Dann Carlton Quito opinie\nNr 36 wśród 176 hoteli w lokalizacji Quito\nAv. Republica de El Salvador N 34-377, Quito 170150 Ekwador\nZaktualizowano 11.12.20 Informacje o środkach bezpieczeństwa dostarczane są przez właściciela obiektu; strona Tripadvisor nie weryfikuje ich poprawności.\nInformacja od właściciela obiektu Hotel Dann Carlton Quito\n#36 z 176 hoteli w lokalizacji: Quito\nHotel Dann Carlton Quito jest świetnym wyborem w trakcie odwiedzania Quito. Dzięki idealnemu połączeniu ceny, komfortu i wygody oferuje on przyjazny dla rodzin nastrój oraz szeroką gamę udogodnień dla podróżnych takich jak Wy.\nDla tych, którzy chcą zobaczyć najciekawsze miejsca podczas odwiedzania Quito, Hotel Dann Carlton Quito położony jest niedaleko od Academia Latinoamericana de Espanol (0,7 km) i Parque Bicentenario (1,4 km).\nW pokojach hotelowych do dyspozycji gości jest telewizor z płaskim ekranem, klimatyzacja i lodówka, a bezpłatna sieć wi-fi w obiekcie Hotel Dann Carlton Quito umożliwia łatwe połączenie się z Internetem.\nMożecie również skorzystać z udogodnień oferowanych przez hotel. W ofercie znajduje się całodobowa recepcja, obsługa pokojowa i konsjerż. Ponadto, podczas wizyty gościom oferuje się basen i restaurację. A jako dodatkowe udogodnienie, dla gości dostępny jest garaż piętrowy.\nJeśli szukacie restauracji włoskiej, pomyślcie o odwiedzeniu lokali Cosa Nostra Trattoria Pizzeria, Carmine Gastronomía & Arte lub Romolo e Remo, które znajdują się w dogodnej lokalizacji w pobliżu obiektu Hotel Dann Carlton Quito.\nQuito jest również znane ze wspaniałych muzeów historycznych, jak na przykład Museo de la Ciudad, Museum of Maria Augusta Urrutia (La Casa Museo Maria Augusta Urrutia) i Abya-Yala Museum, które znajdują się niedaleko od hotelu Hotel Dann Carlton Quito.\nW Hotel Dann Carlton Quito najważniejsza jest Wasza wygoda i satysfakcja, i to one przywitają Was w Quito.\nMariscal Sucre Airport15 kmZobacz wszystkie loty\n839recenzji10pytań z odpowiedziami0wskazówek dotyczących pokoi\nDla wysokiej klasy hotelu - całkowity wrak pociągu\nTo miejsce. . pobieranie jednych z najwyższych stawek w okolicy za pokój za noc było po prostu szokująco złe. Obsługa była zła z niezbyt przyjemnym personelem recepcji. Pokoje były ok, ale spodziewałem się znacznie więcej w tej cenie. Basen był brudny i zajęty. Jacuzzi było małe i pachniało funky. Siłownia nie była świetna. Jedyne, co poleciłbym tutaj, to śniadanie.\nUżytkownik Avid Remedy napisał recenzję gru 2019\nŚmierdzące korytarze, pokoje i umywalki, a także bezużyteczne Wi-Fi\nOd samego początku nie podobał mi się mój pobyt w Dann Carlton Quito. Podczas zameldowania zostałem poinformowany, że nie mogą zagwarantować mojej płatności, ponieważ moja karta kredytowa (Amex Platinum) nie ma wytłoczonych numerów. Tak - - chcieli zrobić kopię mojego CC. (Jak lata 90-te!) Z uwagi na to, że nie miałem karty „kompatybilnej”, byłem zmuszony zapłacić z góry za wszystkie noce pobytu. . . Następny był zapach. . . Gdy tylko odkręciłem kran w zlewie, pojawił się najbardziej nieszczęsny zapach siarki. Było to oczywiście uzupełnienie korytarza piątego piętra, na którym przez całą noc pracował osuszacz, aby zwalczyć dziwny wilgotny zapach. Prysznic jest źle zaprojektowany i woda wypływa na podłogę łazienki nawet po odłożeniu maty podłogowej do wejścia do prysznica. Sprzątanie domu zapomniałem zapewnić nowy ręcznik następnego dnia. (Zabrali mój poprzedni ręcznik i pozwolili mi tylko z nową matą podłogową i ręcznikiem) Minibarek był bezpłatny, ale był tylko zaopatrzony w: 7 - Up, Pepsi, piwo Pilsner, butelkę z wodą, tabliczkę czekolady i kilka orzechów. Zapas tylko raz. Powiedzmy, że twój pobyt to dwie noce. . . to wszystko, co dostajesz. W porządku. Fajne. Ale jeśli twoja rezerwacja obejmuje 5 nocy, ta sama sytuacja. Nie odzwierciedla to kosztu pokoju (120 USD - 190 USD / noc) Próba snu w nocy była trudna, biorąc pod uwagę ciągły głośny (walący?) Dźwięk dochodzący z piątego piętra. Pokoje nie są w ogóle odizolowane od hałasu z zewnątrz. WiFi było praktycznie bezużyteczne. Gdy mobilny punkt dostępu w telefonie zapewnia lepszą obsługę niż Wi-Fi, wiesz, że coś jest nie tak. Powiedziałbym, że jedyną dobrą rzeczą w tym hotelu było wliczone śniadanie - - ale jestem pewien, że mogłem uzyskać lepsze wrażenia - - jeśli nie więcej w innym hotelu w Quito za podobny lub niższy koszt.…\nUżytkownik Cdiaz napisał recenzję lis 2019\nZatrzymałem się w tym hotelu na 3 noce. Straszna obsługa. Pokoje były absurdalnie głośne, a niekompetentni pracownicy nie byli w stanie dokonać zmiany pokoju, ponieważ twierdzili, że hotel był w pełni zarezerwowany. Przez dwie godziny trzymali mnie do czasu Przyszedłem do holu bardzo zdenerwowany i nagle znaleźli wolny pokój - mimo że był to mniejszy i inny pokój niż ten, który zarezerwowałem i zapłaciłem. Problem z hałasem nigdy nie został rozwiązany, ponieważ okna nie są dźwiękoszczelne, a samochody można usłyszeć całą noc z pokoju. Mam szczerą nadzieję, że nigdy nie będę musiał wracać do tego hotelu. Całkowite zdzieranie. Śniadanie było jednak wspaniałe w restauracji.\nUżytkownik Sandy napisał recenzję lis 2019\nBasen i siłownia zamykają się absurdalnie wcześnie. Moje dzieci były bardzo rozczarowane basenem. To zrujnowało nasz pobyt. Musieliśmy znaleźć kolejną pulę i za to zapłacić. Nie daj się zwieść. To okropne miejsce.\nUżytkownik Lyda Gomez napisał recenzję paź 2019\nPierwszy raz DANN CARLTON Quito\nOd 2. 5 lat podróżuję do Ecuadoe co 2 miesiące. Zwykle przebywam w tym samym hotelu, ponieważ tak dużo podróżuję, lubię pobierać opłaty w hotelach tak wygodnych jak mój własny dom. Zdecydowałem się zmienić hotel, ponieważ ten był bardziej w strefie chronionej po manifestacjach Ekwadoru. Podsumowując, bardzo mi się podobało, lokalizacja, jedzenie, pokój i obsługa. Planuję wrócić do Dann Carlton Quito. ?\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Hotel Dann Carlton Quito\nJakie popularne atrakcje znajdują się w pobliżu obiektu Hotel Dann Carlton Quito?\nDo pobliskich atrakcji należą Exit (0,4 km), Travelers Expeditions (0,2 km) i FOBIA escape room - Juegos de escape (0,06 km).\nJakie udogodnienia dostępne są w obiekcie Hotel Dann Carlton Quito?\nJakie udogodnienia dostępne są w pokojach obiektu Hotel Dann Carlton Quito?\nJakie opcje posiłków i napojów dostępne są w obiekcie Hotel Dann Carlton Quito?\nCzy w obiekcie Hotel Dann Carlton Quito dostępny jest parking?\nTak, dla gości dostępne są następujące udogodnienia: garaż piętrowy, parking strzeżony i parkowanie przez obsługę.\nJakie restauracje znajdują się w pobliżu obiektu Hotel Dann Carlton Quito?\nDo pobliskich restauracji należą De La Llama, Cyril i NUBORI experience.\nCzy obiekt Hotel Dann Carlton Quito oferuje możliwość ćwiczenia?\nCzy obiekt Hotel Dann Carlton Quito oferuje transport wahadłowy z lotniska / na lotnisko?\nTak, obiekt Hotel Dann Carlton Quito zapewnia gościom transport z lotniska i na lotnisko. Zalecamy uprzedni telefon w celu potwierdzenia szczegółów.\nCzy w obiekcie Hotel Dann Carlton Quito oferowane są usługi sprzątania?\nCzy w obiekcie Hotel Dann Carlton Quito dozwolone są zwierzęta?\nCzy obiekt Hotel Dann Carlton Quito oferuje usługi dla firm?