Kurier swieciechowski 18 by Halpress DTP - Issuu\nNumer 18, Czerwiec 2013\nTo były dwa niezwykłe dni. Do naszej gminy przyjechali goście z Grosshabersdorf z Niemiec oraz z Aixe sur Vienne z Francji. Wspólnie świętowano 20-lecie partnerstwa gmin Święciechowa i Grosshabersdorf. Można powiedzieć, że spotkali się znajomi i przyjaciele. Wśród delegacji byli bowiem przedstawiciele władz gmin, ale także wiele osób, które od początku organizowały najróżniejsze formy współpracy i nawiązywały przyjacielskie kontakty. Spotkali się burmistrzowie, członkowie organizacji pozarządowych, dyrektorzy wielu placówek oświatowych i kulturalnych, a także rodziny, które od lat nawzajem się goszczą. Było uroczyście i wzruszająco. A wszystkich serdecznie witał Marek Lorych, wójt gminy Święciechowa.\nNiecodziennym momentem oficjalnej części jubileuszu było wręczenie naszej gminie Honorowej Flagi Rady Europy. Flaga jest drugim szczeblem w hierarchii Nagrody Europy, ustanowionej w 1955 roku. Pierwszym jest Dyplom Europejski, który gmina Święciechowa otrzymała w 2006 roku. Flagę przyznaje się miastom i gminom za aktywność w rozwijaniu stosunków z europejskimi partnerami i szerzenie ideałów Unii Europejskiej. W tym roku Rada Europy uhonorowała Flagą trzy miasta Polski i tylko jedną gminę - Święciechowę. To ogromny zaszczyt i uznanie dla władz gminy, ale i wszystkich mieszkańców za pracę na rzecz zjednoczonej Europy, a także za zwyczajne, międzyludzkie kontakty. Flagę Europy wręczył członek honorowego Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, dr Wilfried Böhm. Przekazał ją na ręce wójta Marka Lorycha i przewodniczącego Rady Jana Dutki. Niemniej uroczyście przebiegało podpisanie listu intencyjnego o kontynuacji współpracy gmin partnerskich. Swoje podpisy pod dokumentem złożyli Friedrich Biegel - burmistrz gminy Grosshabersdorf, Marek Lorych - wójt gminy Święciechowa, a w imieniu mera gminy Aixe sur Vienne - Pierre Le Coz. Na wieczornym piątkowym spotkaniu przeżywano kilka bardzo wzruszających momentów. Z ogromnym zainteresowaniem wysłuchano wystąpień dr. Wilfrieda Böhm - członka honorowego Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, Friedricha Biegla - burmistrza gminy Grosshabersdorf, Pierra Le Coz - przedstawiciela gminy Aixe sur Vienne i oczywiście Marka Lorycha - wójta naszej gminy. Wszyscy wspominali historię współpracy, dziękowali za zaangażowanie, mówili o przyszłości. Niemal w każdym wystąpieniu pojawiało się nazwisko Zofii Jackowskiej, która tyle serca włożyła w to, by współpraca zamieniała się w prawdziwą przyjaźń i która odeszła na zawsze zaledwie kilka miesięcy temu. Jej pamięć uczczono minutą ciszy. Miłym akcentem imprezy było wzajemne przekazywanie sobie upominków. Goście z Niemiec przekazali wójtowi piękną, wykonaną z brązu tablicę z napisem upamiętniającym 20-letnią współpracę. Sami odebrali od nas obraz przedstawiający kościół w Długiem Starem. Kwiaty i upominki otrzymali od władz gminy Święcie-\nW szkole w Święciechowie zorganizowano turniej na temat konstytucji. Przygotowali go aktywiści biblioteczni z klasy Ib i IIIa gimnazjum. Poza pytaniami dotyczącymi wiedzy o konstytucji zaproponowali też udział w zawodach sportowych, prezentację wierszy i piosenek, opowiadanie humorów z zeszytów szkolnych, a także prezentacje przebrań z epoki i wykonanie tematycznych plakatów. Turniej prowadziły uczennice gimnazjum Sandra Marszał i Ola Jóźwiak. Jury przyznało punkty za każdą konkurencję. Ostatecznie w konkursie wiedzy wygrała drużyna z klasy VIb w składzie: Kasia Mrozińska, Kacper Strzelczyk i Hubert Pietrucha. Ciekawe tematycznie plakaty przygotowali: Kasia Mrozińska, Karol Jamroziak. Artystyczne przedstawienie piosenki widzowie usłyszeli w wykonaniu Dagmary Mrozińskiej i Moniki Mrozińskiej. Wiersz o ojczyźnie zaprezentowała Weronika Przybyła. Wyjątkowymi umiejętnościami aktorskimi wykazał się Mateusz Wawrzyniak. Najwięcej emocji wzbudziły przebrania z epoki i postacie historyczne. Turniej odwiedzili bowiem: król Stanisław August Poniatowski (Jakub Perek, Wojciech Becela), caryca Katarzyna II (Julia Krzykała), Piotr Curie (Artur Prozorowski), szlachcianka (Wiktoria Ławniczak). Statuę wolności zaprezentował Marcin Woźniak, a pozę myśliciela przybrał Artur Papież. Wiele emocji wzbudziły konkurencje sportowe przeprowadzone przez Dawida Makałowskiego i Kamila Miturę. Ostatecznie prowadzenie objęła klasa VIb, która zdecydowanie lepiej wypadła w konkurencjach dzięki bardzo dobremu przygotowaniu zawodników. Uczestnikom turnieju dopisywał humor i chęć zdrowej rywalizacji. Uczniowie otrzymali upominki i pamiątki.\nNiezwykle atrakcyjnie zapowiada się Dzień Dziecka przygotowany przez Starostwo Powiatowe w Lesznie. W sobotę, 8 czerwca, organizatorzy zapraszają do ośrodka Kalumet w Boszkowie. Tam od godziny 14 do 18 będzie mnóstwo niespodzianek dla dzieci i dorosłych. Najmłodsi będą mogli bawić się w miasteczku gier i zabaw. Dla nich przygotowano między innymi: kule wodne, ściankę wspinaczkową, dmuchaną zjeżdżalnię, możliwość malowania twarzy, skręcania zwierzątek z baloników, zabaw z piłką, kolorowanki i wiele innych atrakcji. Będzie też Eko-Przystań, Miasteczko Bezpieczeństwa, przejazd bryczkami, a także wystawa psów. Warto wybrać się do Boszkowa z dziećmi. Starostwo zaprasza wszystkich.\n* 8 czerwca o godzinie 14 w Trzebinach przed posesją nr 35 rozpocznie się Turniej w Boules (kule). Rozgrywany będzie w gminie po raz pierwszy, a do rywalizacji staną dwuosobowe drużyny. Dorośli walczyć będą o Puchar Dyrektora SOK w Święciechowie, a młodzież do lat 16 – o Puchar Sołtysa Wsi Trzebiny. Będzie sporo zabawy i atrakcji. Z zasadami gry w boule można zapoznać się na stronie www. petanque. pl * 16 czerwca od godziny 14 na boisku sportowym w Święciechowie trwać będą III Rejonowe Zawody Sikawek Konnych. Rywalizować będzie kilkanaście drużyn z kilku miejscowości regionu. Organizatorzy przewidują sporo atrakcji. Strażacy wykonywać będą bowiem różne zadania sprawnościowe, a oceniana będzie ich dokładność oraz czas. Kibice będą mogli obejrzeć ciekawe sikawki, docenić umundurowanie drużyn, przyjrzeć się posłuszeństwu koni. Warto w tej imprezie uczestniczyć. * 22 czerwca na plaży głównej w Gołanicach trwać będzie Noc Świętojańska. W tym roku sobótkowe obrzędy o godzinie 19 rozpocznie koncert Urszuli Chojan i Country Band. Potem, jak co roku, uczestnicy spotkania poszukiwać będą kwiatu paproci i obejrzą świętojańskie zwyczaje. O godzinie 23 na niebie rozbłysną sztuczne ognie. * 23 czerwca przy sali w Święciechowie Koło Gospodyń Wiejskich organizuje festyn rodzinny. Impreza rozpocznie się o godzinie 14, a w programie są gry i zabawy oraz mecze dla dorosłych i dzieci. Organizatorzy zapraszają wszystkich, którzy chcą się bawić i odpoczywać.\nTo była niezwykła noc, a właściwie wieczór. Po raz pierwszy Samorządowy Ośrodek Kultury w Święciechowie przyłączył się do europejskiej akcji Noc Muzeów. Zorganizował ją w wiatraku, obok ośrodka. Każdy więc, kto w sobotni wieczór, 18 maja, wpadł choć na chwilę do Izby Regionalnej, przeżył niecodzienne spotkanie z przeszłością. Gości w towarzystwie młynarza witała kapela ludowa i zespół Marynia. W wiatraku przygotowano nową ekspozycję dawnych sprzętów, strojów i naczyń. Na zewnątrz pokazywano, jak kiedyś kisiło się kapustę, prało i maglowało pościel, jak przygotowywano ciasto na chleb. Wszyscy mogli poczęstować się plackiem oraz chlebem ze smalcem i ogórkami. Było jak kiedyś. A w przygotowaniu imprezy pod nazwą "Od ziarenka do bochenka" pomogli też Ludwika i Andrzej Wawrzyniakowie, którzy dostarczyli pyszne chleby i wypieki. Święciechowska noc w Izbie sprawiła mieszkańcom sporo radości. Niech żałują ci, którzy nie przyszli, bo taki „przystanek” w czasach naszych babć i dziadków w sposób szczególny łączy pokolenia. A tego nie da się przecenić. Już teraz zapraszamy na kolejną Noc Muzeów, za rok.\nRywalizowali strażacy KURIER ŚWIĘCIECHOWSKI\nNa boisku w Święciechowie odbyły się Gminne Zawody Sportowo-Pożarnicze dla jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych. Impreza miała miejsce w niedzielę, 19 maja. Do rywalizacji przystąpiły 23 drużyny OSP, w tym 3 drużyny kobiece i 2 dziewczęce. Sędzią głównym zawodów był kpt. Marek Rzeźnik. Komisja oceniała biegi sztafetowe oraz ćwiczenia bojowe.\nA oto wyniki w poszczególnych grupach: W grupie kobiet: I miejsce zajęła drużyna OSP Święciechowa, II miejsce OSP Przybyszewo, III miejsce przypadło drużynie OSP Niechłód. W grupie mężczyzn: I miejsce zajęła drużyna OSP Niechłód, II miejsce wywalczyła OSP Trzebiny, III miejsce OSP Niechłód II. Natomiast kolejne miejsce zajęły drużyny: Święciechowa II, Święciechowa I, Długie Stare II, Krzycko Małe, Gołanice, Długie Stare, Długie Nowe, OSP Przybyszewo nie było klasyfikowane. W grupie chłopców: I miejsce zajęła drużyna OSP Niechłód, II miejsce - OSP Lasocice II, III miejsce przypadło drużynie z Długich Nowych. Kolejne miejsca zajmowały drużyny z Przybyszewa, Długich Starych i Gołanic. Drużyna chłopców Lasocice II nie była klasyfikowana. W grupie dziewcząt wystartowały dwie drużyny z Przybyszewa i Niechłodu. Zwyciężyła OSP Niechłód, a drużyna z Przybyszewa nie zaliczyła ćwiczeń bojowych. Zawody były bardzo dobrze zorganizowane i cieszyły się zainteresowaniem kibiców. Dopisała też pogoda\nNiezwykle uroczysty charakter miały Ogólnopolskie Obchody Dnia Strażaka. W tym roku odbyły się w Poznaniu, bo to miasto świętowało właśnie 135. rocznicę powołania zawodowej straży pożarnej. Uroczystość rozpoczęła msza święta w kościele garnizonowym wielkopolskich strażaków przy ulicy Kościelnej. Stamtąd strażacka parada przemaszerowała na plac Adama Mickiewicza. W kolumnie szły kompanie honorowe straży, policji i wojska, orkiestry, poczty sztandarowe. Strażacy złożyli wiązankę kwiatów pod pomnikiem Ofiar Czerwca 1956 roku. Wśród gości byli parlamenta-\nrzyści, przedstawiciele władz centralnych i wojewódzkich, starostowie i prezydenci miast z Wielkopolski, prezesi straży zawodowej i ochotniczej, a także komendanci straży z zagranicy. Częścią uroczystości było spotkanie w Auli Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Tam wręczono strażakom odznaczenia oraz nominacje na wyższe stopnie służbowe. Wśród wyróżnionych był Wojciech Konatowski ze Święciechowy. Odebrał on złoty medal „Za Długoletnią Służbę”. Medal przyznany został przez prezydenta RP.\nSzanowni Państwo, czasami zdarza się, że do naszego Urzędu przychodzą osoby, które wróciły do Polski, ale za granicą zawarły związek małżeński lub urodził się im tam syn bądź córka albo zmarła najbliższa osoba. W takich przypadkach stosowny akt: małżeństwa, urodzenia czy zgonu są wpisane w zagranicznych księgach rejestrowych. Co należy zrobić, żeby takie akty zostały wpisane do ksiąg krajowych? Wystarczy w Urzędzie Gminy złożyć wniosek o wpisanie do polskich ksiąg aktu stanu cywilnego sporządzonego za granicą. Można go wypełnić na miejscu w naszej siedzibie (pokój nr 2 – parter). Do wniosku należy dołączyć oryginalny odpis zagranicznego aktu stanu cywilnego z jego tłumaczeniem na język polski przez tłumacza przysięgłego oraz (do wglądu) dokumenty stwierdzające tożsamość. Wnioskodawcy muszą posiadać zameldowanie na pobyt stały\nw gminie Święciechowa. Wniosek może złożyć osoba, której akt dotyczy albo wstępni, zstępni, rodzeństwo, małżonek bądź przedstawiciel ustawowy. Jeżeli wniosek jest składany za pośrednictwem osób, których akt nie dotyczy, wówczas jest wymagane pełnomocnictwo szczegółowe, upoważniające pełnomocnika do dokonania wpisu aktu oraz wydania odpisów aktu stanu cywilnego. Opłata skarbowa za wydaną decyzję wynosi 50 zł. W niektórych przypadkach przy udzieleniu pełnomocnictwa należy uiścić dodatkową opłatę skarbową w wysokości 17 zł. Więcej szczegółów na ten temat można uzyskać u Magdaleny Borowiak, tel. 65 5333523, adres e-mail: usc@swieciechowa. pl, pokój nr 2. SERDECZNIE ZAPRASZAMY! ZASTęPCA WójTA\nCzego nie wiemy o... Marii Marczyńskiej\nLat 46, mieszkanka Leszna, nauczycielka wychowania przedszkolnego, dyrektorka Przedszkola Samorządowego w Święciechowie, przewodnicząca Zespołu Interdyscyplinarnego w Święciechowie, członkini klubu strzeleckiego, zodiakalna Waga.\n- Mieszka Pani w Lesznie, a pracuje w Święciechowie. - W tym roku mija 25 lat, odkąd zaraz po Studium Nauczycielskim trafiłam do przedszkola w Święciechowie. To była moja pierwsza praca i jest jedyną ,jaką miałam i mam. Po dziesięciu latach zostałam w „moim” przedszkolu dyrektorką. - W międzyczasie skończyła Pani studia? - Magisterium na wydziale wychowania przedszkolnego kończyłam na uczelni w Zielonej Górze. Nigdy nie myślałam o innym zawodzie. Praca z małymi dziećmi jest zajęciem, o którym zawsze marzyłam. Maluchy potrafią dać tyle radości, szczerości, serca, nic tego nie zastąpi. Są po prostu do kochania. - Nie chciała Pani wrócić do Leszna? -Od lat jestem tu u siebie. Znam nie tylko dzieci, ale i ich rodziców, dziadków, ciocie. Bywam na sesjach, na spotkaniach z mieszkańcami, poznałam problemy wielu rodzin i wsi. Nie wyobrażam sobie, bym mogła nagle zmienić środowisko. Do przedszkola swoje dzieci przyprowadzają już moi pierwsi wychowankowie. A dodam jeszcze, że pracę w Święciechowie zaraz po studium rozpoczynałam razem z koleżanką. Obie jesteśmy tu do dziś. - Co w tym zawodzie jest takiego szczególnego? - Dzieci. Każdy dzień z nimi jest inny. Proszę mi wierzyć, że kiedy jestem zmęczona pracą administracyjną, idę do nich poukładać puzzle, pobawić się, porozmawiać. Chętnie biorę też zastępstwa, kiedy jest to niezbędne. Od dzieci wracam „pozytywną optymistką”. - Ale poza pracą ma Pani jeszcze inne zajęcia?\n- Mieszkam z rodzicami, którzy potrzebują opieki. Ciągle wydaje mi się, że mam dla nich za mało czasu. A lubię też poczytać książkę, pójść nad wodę, na basen. Chętnie jadę nad jeziora, chociaż tylko popatrzeć na piękno przyrody. - Słyszałam, że strzela Pani z kbks-u. - Jeszcze w szkole średniej miałam krótki epizod ze strzelectwem sportowym. Potem przestałam chodzić na strzelnicę, ale od kilku lat z powrotem zaraziłam się tą pasją. Teraz należę do Klubu Żołnierzy Rezerwy przy Samorządowym Ośrodku Kultury. Strzelam tylko rekreacyjnie, raz w miesiącu. - O czym Pani marzy? - Od dziesięciu lat nie byłam na prawdziwych, długich wakacjach. Ponieważ interesuję się kulturą Wschodu, marzy mi się wyjazd do Japonii. Może kiedyś? - No i matematyka? - Myślałam o studiach matematycznych. Oczywiście wyłącznie dla własnej satysfakcji, bo z zawodu nauczycielki w przedszkolu nigdy nie zrezygnuję. Matematyka mnie fascynuje. Często pomagam dzieciom moich znajomych zrozumieć jej tajniki. - Co najbardziej ceni Pani w ludziach? - Uczciwość i pracowitość. W tym miejscu chciałabym podziękować wszystkim, których spotykam w gminie zarówno w pracy zawodowej, jak i prywatnie. Doświadczam od nich wiele dobrego. - Ulubione danie? - Kocham być w kuchni, zwłaszcza w weekendy. Robię dobre warzywne sałatki i zupę pomidorową ze świeżych pomidorów. Cieszę się, gdy innym smakuje.\nWANDA - 24 VI\nImię Wanda, wbrew temu, co sugeruje legenda o księżniczce, córce Kraka, co nie chciała Niemca, nie jest tak stare. Pojawiło się w użyciu dopiero pod koniec XVIII wieku. Może pochodzić od starosłowiańskiego słowa „węda”, czyli wędka i oznaczałoby kogoś, kto łowi ryby. Być może imię to pochodzi od litewskiej „vandene”, co dosłownie znaczy rusałka albo od skrótu germańskich imion Wendelburg czy Wenelgarol. Wanda nie ma żadnej świętej patronki, ale nie przeszkadza to, by była spokojna, zrównoważona i bardzo wyrozumiała. Wanda jest za wszystko bardzo odpowiedzialna, bierze na siebie winy otoczenia i jest niezwykle pracowita. Zawsze wie, jak postąpić i co powiedzieć. Jak coś postanowi, na pewno dopnie swego. Jej kolorem jest niebieski, rośliną czereśnia, zwierzęciem cykada, liczbą siódemka, a znakiem zodiaku Lew. Imieniny obchodzi również 26 stycznia.\nPIOTR - 29 VI\nPiotr, jak wszyscy wiedzą, jest „skałą, opoką” i uchodzi za najwcześniejsze imię chrześcijańskie. W Polsce zawsze był popularny. Piotr jest wrażliwy, ambitny, a cechuje go ogromne poczucie sprawiedliwości i wielka intuicja. Bywa dobrym dyplomatą, ale kiedy ktoś wejdzie mu w drogę, może nawet być gwałtowny. Nie znosi obłudy, kłamstwa, nieróbstwa. Zawsze jest w nim duże dziecko, nawet gdy skończy 60 lat. Jego kolorem jest cytrynowy, rośliną dąb, zwierzęciem tryk, liczbą szóstka, a znakiem zodiaku Baran. W naszej gminie mieszka aż 95 Piotrów. Najstarszy ma 77 lat i żyje w Ogrodach. Natomiast najmłodszy Piotruś urodził się w tym roku w Święciechowie. Wszystkim Piotrom i Piotrusiom życzymy szczęścia i samych dobrych dni w życiu. W Święciechowie mieszka 25 Piot-\nWanda Gorwa ze Święciechowy\nNa terenie naszej gminy żyje 21 pań o imieniu Wanda. Siedem z nich mieszka w Święciechowie, po 3 w Długiem Starem i Strzyżewicach, po 2 w Lasocicach i Niechłodzie, natomiast w Ogrodach, Krzycku Małym, Gołanicach i Długich Nowych po jednej pani. Najstarsza jest mieszkanką Długich Nowych i ma 95 lat, a najmłodsza – 54 letnia Wanda – żyje w Strzyżewicach. Wszystkim życzymy samych dobrych dni.\nPiotr Kołodziejczak z Niechłodu\nrów, w Lasocicach – 14, w Długiem Starem – 12, w Gołanicach – 10, w Przybyszewie i Strzyżewicach – po 8, w Niechłodzie – 4, w Długiem Nowem – 3, w Henrykowie, Trzebinach, Ogrodach, Piotrowicach i Krzycku Małym – po 2 oraz w Książęcym Lesie – jeden.\n19. 04 – Borowska Weronika (1930), Przybyszewo 19. 04 – jęśkowiak Stanisława (1922), Strzyżewice 30. 04 – Łuczkowska Helena (1926), Piotrowice 10. 05 – Samolak Maria (1929), Lasocice 12. 05 – Dworczak Nikodem (1937), Niechłód 14. 05 – Klich Konrad (1934), Długie Stare\nJak segregować śmieci? KURIER ŚWIĘCIECHOWSKI\nMieczysław Stefański - wspomnienie W tym miesiącu minie pięć lat, odkąd odszedł człowiek, którego pasją, a później zawodem były sporty wodne, szczególnie ratownictwo. Przez wiele lat kierował leszczyńskim WOPR. Lecz chyba największym dziełem, jakie pozostawił po sobie Mieczysław Stefański, jest stanica wodna w Gołanicach. Urodził się 7 lipca 1942 roku w Lesznie. Jego ojciec Feliks zajmował się handlem, a matka Agnieszka domem. Miał starszego brata i młodszą siostrę. Ukończył Technikum Ekonomiczne w Poznaniu. Pracował w Lesznie w kilku firmach i instytucjach: w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Hurtu Spożywczego, Lidze Obrony Kraju, Powiatowym Zakładzie Weterynarii. Jednocześnie cały czas realizował swoje wodne pasje. W 1971 roku w Boszkowie zdobył stopień ratownika pierwszego stopnia (odpowiednik późniejszego młodszego ratownika WOPR). W 1977 roku uzyskał uprawnienia ratownika WOPR, a rok później starszego ratownika WOPR. Należał do twórców Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratun-\nkowego w województwie leszczyńskim. Pierwsze zebranie nowej organizacji odbyło się 6 listopada 1977 roku. Mieczysława Stefańskiego wybrano wtedy na stanowisko jednego z dwóch wiceprezesów Wojewódzkiego WOPR w Lesznie. Dwa lata później powierzono mu stanowisko prezesa Zarządu Wojewódzkiego WOPR w Lesznie. W grudniu 1981 roku odbył się II Zjazd Wojewódzkiego WOPR. Wybrano wtedy innego prezesa. Mieczysławowi Stefańskiemu powierzono nowe obowiązki. Został kierownikiem Wojewódzkiej Stanicy WOPR w Gołanicach. Stanicy, która była jego "dzieckiem". Uchwałę o jej powołaniu podjęto 25 września 1981 roku. Już wcześniej zainicjowano odpowiednie działania zmierza-\nspadku bądź od dnia sporządzenia przez notariusza poświadczenia dziedziczenia spadku. Zgłoszenie takie dokonujemy na druku SD-Z2 -,,Zgłoszenie o nabyciu rzeczy i praw majątkowych”. W przypadku nabycia tego samego majątku przez kilku podatników, zgłoszenie SD – Z2 składa każdy nabywca. Jeśli nabycie majątku w drodze spadku, darowizny nie zostanie zgłoszone we wskazanym terminie lub zostanie zgłoszone po terminie, wówczas podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla I grupy podatkowej. Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy wartość rynkowa nabytego majątku od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających nabycie spadku, darowizny nie przekracza kwoty wolnej od podatku, obecnie jest to kwota 9. 637,-zł. (I grupa podatkowa). Podstawa prawna: art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn(Dz.U. z 2009 r. Nr 93 poz. 768 z późn. zm.).\nRENATA LACHIEWICZ KIEROWNIK DZIAŁU OBSŁUGI BEZPOŚREDNIEj URZęDU SKARBOWEGO W LESZNIE\njące do jej wybudowania. W grudniu 1978 roku leszczyńscy ratownicy powołali społeczny komitet budowy Stanicy WOPR w Boszkowie. Nie zdołał on jednak uzyskać prawa własności gruntu nad Jeziorem Dominickim. Wtedy Mieczysław Stefański przekonał władze gminy Święciechowa, by oddał ratownikom w użytkowanie teren przy plaży w Gołanicach. Czyli w jego gminie, w Święciechowie bowiem wraz z żoną Janiną w połowie lat siedemdziesiątych wybudowali tu dom. Do prac w Gołanicach przystąpiono w 1979 roku, a po trzech latach oddano do użytku dwa pierwsze budynki: budynek ratownika wraz z przebieralniami oraz metalowy garaż. W 1984 roku rozpoczęto kolejne prace. Ten etap rozbudowy stanicy trwał dwa lata i zakończył się wybudowaniem hangaru, który pomieścić może 15 łodzi. Ponadto wybudowano płytę betonową przed hangarem i wzmocniono nadbrzeża przed stanicą. Na początku lat dziewięćdziesiątych wybudowano tam jeszcze budynek socjalny o powierzchni stu metrów kwadratowych. W tej ratowniczej bazie już od końca lat siedemdziesiątych odbywają się szkolenia oraz egzaminy na stopnie młodszego ratownika WOPR oraz ratownika WOPR. Do dziś brało w nich udział około półtora tysiąca kursantów. Mieczysław Stefański organizował tam także kursy sterników motorowodnych i starszych sterników motorowodnych. W stanicy można było zdobyć kartę pływacką oraz specjalną\nMieczysław Stefański z wnukiem\nkartę pływacką, tzw. "żółty czepek". Dużą popularnością cieszyły się imprezy pływackie, których w Gołanicach nie brakowało. W latach 1982-89 z okazji święta 22 Lipca rywalizowano na dystansie 50 metrów stylem dowolnym. Jednocześnie w 1983 roku zorganizowano pierwsze zawody "Wpław przez Jezioro Krzyckie". Odbywają się one do dziś, zawsze w czerwcu. 16 października 1986 roku odbył się III Zjazd Wojewódzkiego WOPR. Ponownie funkcję prezesa powierzono Mieczysławowi Stefańskiemu, pełnił ją do roku 1991. Później, aż do śmierci, kierował stanicą w Gołanicach. Od 15 stycznia 1995 do 20 października 1996 roku prowadził Fundację Rozwoju Ratownictwa Wodnego. Mieczysław Stefański posiadał oprócz stopni ratowniczych także inne wodne uprawnienia: nurkowania swobodnego (patent w 1971), żeglarza śródlądowego i morskiego (1975) oraz patent instruktora motorowodnego (1981). Był odznaczony m. in.: brązowym medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (1975), złotą odznaką „Zasłużony Działacz Turystyki” (1986). Posiadał honorową legitymację „Za Zasługi dla Wielkopolskiego WOPR” (1977) oraz złotą odznakę WOPR „Za Zasługi z Liściem Laurowym” (1988). Zmarł 10 czerwca 2008 roku w Święciechowie i tu został pochowany na cmentarzu parafialnym. DAMIAN SZYMCZAK\nDziś do rozmowy zaprosiliśmy radną józefę Marię Borowiak ze Święciechowy. Pani Józefa jest emerytowaną nauczycielką, a w zawodzie przepracowała 39 lat. Prawie całe zawodowe życie spędziła w szkole w Święciechowie, nic więc dziwnego, że mieszkańcy gminy znają ją bardzo dobrze. A uczyła języka rosyjskiego i języka polskiego. Najpierw ukończyła filologię rosyjską w Studium Nauczycielskim, a potem ten sam kierunek na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zdobyła też dyplom tłumacza przysięgłego z języka rosyjskiego oraz pełniła funkcję kuratora sądowego. Odchodząc na emeryturę była nauczycielem dyplomowanym. Józefa Borowiak jest radną trzecią kadencję. Kiedy rozpoczęła samorządową działalność, pracowała jeszcze w szkole. Od początku była w Komisji Kultury i Oświaty. Przez dwie kadencje pełniła funkcję przewodniczącej tej komisji. Po przejściu na emeryturę uznała, że komisję prowadzić powinna radna czynna zawodowo. Sama więc zrezygnowała z funkcji przewodniczącej i jest członkiem komisji. W dalszym ciągu jednak najbliższe są jej problemy oświaty, a także dzieci i rodzin, zwłaszcza tych najbiedniejszych. Przez 12 lat pracy w Radzie można doskonale poznać gminę. Członkowie Komisji Kultury i Oświaty wiele razy odwiedzali szkoły, przedszkola, świetlice. Dokumentowali potrzeby tych placówek, analizowali możliwości inwestycyjne w poszczególnych\nwsiach, przenosili problemy środowisk na posiedzenia Rady. Zawsze współpracowali z pozostałymi komisjami. Józefa Borowiak z pełnym przekonaniem mówi więc dziś, że przez te 12 lat, odkąd jest radną, w gminie bardzo dużo się zmieniło. Właściwie w każdej wsi jest coś nowego - powstały drogi i chodniki, są nowe place zabaw i boiska, remontowano szkoły i sale wiejskie, stawiano oświetlenie. Gmina jest naprawdę dużo ładniejsza. Pani Józefa znana jest w śro-\ndowisku ze swojej działalności na rzecz osób słabszych, potrzebujących pomocy. Wiele razy organizowała wyjazdy z darami do Domu Dziecka we Wschowie, pomagała rodzinom pokrzywdzonym przez los, wspierała akcje przygotowywania posiłków dla dzieci, rozmawiała z bezrobotnymi. Zawsze starała się pomóc lub choćby radzić każdemu, kto ze swoim problemem do niej dotarł. Tak jest zresztą do dziś, choć teraz to działanie nie łączy się już z pracą zawodową, a właśnie z aktywnością w Radzie. Zapytana, co jeszcze chciałaby udoskonalić lub zmienić, odpowiada, że marzy jej się ścieżka rowerowa do Gołanic i nowe większe przedszkole w Święciechowie w połączeniu ze żłobkiem – to dla bezpieczeństwa\nKontynuujemy druk kolejnych fragmentów Kroniki Święciechowy. rych z nich zaczęły się chylić ku upadkowi. Egzystencja tych gospodarstw ulega stopniowo pogorszeniu. Trzeba koszty słać ze środków przymusu, tj. egzekucji za należności finansowe, zagrażając karami za niewykonanie obowiązków dostaw. Sytuacja taka powstała na skutek tego, że gospodarstwa rolne otrzymali ludzie, którzy nie mają pojęcia o pracy na roli, a poprzednio pracowali jako robotnicy na PKP lub w innych przedsiębiorstwach. Przykładem takim może być wieś Trzebiny. Powstałe w ubiegłym roku Komitety Elektryfikacji Wsi zaczynają działać. Zaczęto magazynować potrzebny materiał, wykopane są doły do linii wysokiego napięcia. Ludność zaczęła w czynie społecznym\nmałych i dużych mieszkańców. Uważa, że należałoby wykorzystać międzynarodowe kontakty z zaprzyjaźnionymi gminami dla podnoszenia kwalifikacji językowych wszystkich grup społecznychnawet odpłatnie. Mówi też o większym wspieraniu inicjatyw podejmowanych przez emerytów i rencistów. Prywatnie pani Borowiak jest żoną, matką dwóch córek, babcią. Aktualnie opiekuje się najmłodszym wnuczkiem. Lubi dom, ogród, kuchnię. Kocha przebywać z bliskimi, a nam zdradziła też, że w wolnym czasie pisze historię swojej rodziny. Chce dzieciom i wnukom zostawić wspomnienia o ich korzeniach, o wojennych losach pradziadków i swojej życiowej drodze.\nKończy się się przebudowa zjazdu z ulicy Śmigielskiej w ulicę Rzemieślniczą w Święciechowie. Inwestycja jest finansowana wspólnie z budżetu powiatu i gminy. Zjazd będzie przede wszystkim udogodnieniem dla kierowców dużych samochodów ciężarowych, które wyjeżdżają z rejonu ulicy Śmigielskiej. Ale podniesie też bezpieczeństwo wszystkich użytkowników drogi.\nZ Kroniki Święciechowy 1956 rok W dniu 20 kwietnia 1956 roku Gromadzką Bibliotekę w Święciechowie wizytowali przedstawiciele Ministerstwa Kultury i Oświaty Czechosłowacji z Pragi, w towarzystwie władz powiatowych z Leszna. Na sołtysa wsi Długie Nowe wybrano obywatela Dudziaka Józefa – wieloletniego działacza we wsi, który od 1945 r. do 1953 r. był podsołtysem, a od 1953 r. pełnomocnikiem Gromady. Po październiku 1956 r. w całej gromadzie ludzkiej członkowie Spółdzielni zaczęli masowo rozwiązywać – likwidować Spółdzielnie Produkcyjne, które mogły jednak w dalszym ciągu istnieć i gospodarować. Rozwiązanie ich to zbyt pochopna decyzja części członków, ponieważ już w następnych latach gospodarstwa niektó-\npomagać przy pracach niefachowych. Jednakże samo połączenie przedłuża się, a to z braku dostatecznej ilości potrzebnego materiału, trudności finansowych, niewykonywania planu przez wykonawcę. 1958 rok Wybory, jakie odbyły się w roku 1958, przyniosły znowu dość poważne zmiany. Ożywiły działalność nowo wybranych gromadzkich Rad Narodowych. Przewodniczącymi zostali: w Święciechowie – Jan Witkowski, w Lasocicach – Jan Pietrzak, w Niechłodzie – Tadeusz Szymański. W okresie tym duży nacisk i większe środki przeznacza się na powstanie Kółek Rolniczych na wsiach. Powstał Fundusz Rozwoju Rolnictwa z dopłat Państwa do cen ponadplanowych, a obowiązko-\nwych dostaw. Przebudowano stary budynek szkoły w Piotrowicach i oddano go do użytku. Jest 7 klas przy 3 nauczycielach. W przebudowie żywy udział brało społeczeństwo Piotrowic, które w czynie społecznym przepracowało przy nim setki godzin wartości kilku tysięcy złotych. Powstał też Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły w Lasocicach. Wniosek rozbudowy szkoły przedłożono na sesji GRN. Po dłuższej dyskusji jednogłośnie radni wyrazili zgodę na pobudowanie nowego domu mieszkalnego dla nauczycieli, a dotychczasowe mieszkania postanowiono przebudować na klasy. Przy Szkole Podstawowej w Święciechowie i Lasocicach powstały Szkoły Przysposobienia Rolniczego. Mieszkańcy Niechłodu wykonali w czynie społecznym prace przy budowie drogi we wsi z polnej na drogę bitą z kamienia, która wiedzie do końca wsi w kierunku obywatela Peliana B.\nPodobno szczęśliwi są ci, którzy wiedzą, co w życiu chcą robić. Do takich osób bez wątpienia należy Adrian Radwański z Lasocic. On chce zawodowo tańczyć. I konsekwentnie dąży do tego celu. Uczy się w szkole baletowej, występuje w konkursach. Tańczył właściwie zawsze. już, gdy był w przedszkolu, mama Beata woziła go do Leszna, gdzie od lat funkcjonuje Zespół Taneczny Iskierki. Z zespołem jeździli na występy po całej Polsce. Między innymi pięć lat temu gościli w Gorzowie Wielkopolskim. Tam na Adriana zwróciła uwagę nauczycielka szkoły baletowej z Poznania. Orzekła, że ma talent i chciałaby, aby się u nich uczył. blem - wspomina Adrian. - Niezbyt dobrze do tego poWcześniej, bo w styczniu Byłem bowiem za młody, oni mysłu odniósł się dyrektor szkoły tego roku, odniósł sukces mięchcieli tam osób, które mają - wspomina Adrian. - Problem dzynarodowy. W Budapeszcie ponad dwadzieścia lat. Dlatego, był taki, że tam naukę zaczyna odbył się konkurs choreogramimo że eliminacje przeszedsię od dziesiątego roku życia, a ficzny „Soloduo”. Występowali w łem, w konkursie nie wystąpiwięc miałbym trzy lata zaległonim młodzi artyści z całej Eułem. ści. Obawiał się, że mogę ich nie ropy. On tym razem tańczył w Jeszcze w Szczecinie otrzyodrobić. duecie wraz z koleżanką ze mał SMS-a od mamy, która doJak się jednak okazało, z zaszkoły Joanną Polowczyk. wiedziała się, że Polsat ogłosił ległym materiałem poradził Otrzymali wyróżnienie oraz nacasting do konkursu „Tylko tasobie szybko. I tak został grodę specjalną. Ta nagroda to niec” (Got To Dance). Raptem uczniem Ogólnokształcącej kolejny wyjazd na Węgry, gdzie tydzień po szczecińskich elimiSzkoły Baletowej w Poznaniu. wraz z innymi tancerzami i chonacjach Adrian wziął udział w Od tego czasu jego zaworeografami tworzyć będą mukolejnych i ponownie poradził dowe życie nabrało rozpędu. zyczny spektakl. sobie bardzo dobrze. W efekcie Wybiegając w przyszłość, reguwidzowie mogli oglądać jego wylarnie występuje w Teatrze WielPamięci wielkiego muzyka stępy w tej stacji. kim w Poznaniu w spektaklu Bardzo ceni też inną naTo jednak tylko część jego „Dziadek do orzechów.” Często grodę. Już po występie w Eurokariery. Wiosną tego roku znawyjeżdża też na konkursy tawizji wziął udział w lazł się w dziesiątce tancerzy, neczne. Brał udział choćby w Ogólnopolskim Konkursie Balektórzy zakwalifikowani zostali do Ogólnopolskim Konkursie Tańca towym w Gdańsku. Został tam polskiego finału ”Eurowizji dla przyszłego roku, wtedy bowiem przyw Szczecinie, gdzie występował wyróżniony za wyraz sceniczny i Młodych Tancerzy.” Finał ogólpada dziesiąta rocznica śmierci jej męża. będąc uczniem piątej klasy bakreację sceniczną. Otrzymał nanoeuropejski odbędzie się w Mam zamiar ten cel zrealizować letowego liceum. grodę Polskiego Teatru Tańca Gdańsku. Ewy Wycichowskiej. Eliminacje krajowe zorganiDziś uczeń, jutro nauczyciel Znany w całej Polsce - Uważam, że to najlepszy zowano w kwietniu w WarszaW maju Adrian ukończył osiemnaście W ubiegłym roku pojechał do teatr tańca w Polsce - mówi. wie. W polskiej stolicy Adrian lat, a więc za rok czeka go matura. Co Szczecina, gdzie odbyły się eliPrzy tym sąsiaduje z naszą między innymi wziął udział w po niej? Jeszcze raz podkreśla, że jego minacje do emitowanego przez szkołą. Tamtejsi tancerze przekonferencji prasowej w TVP Kulmarzeniem jest, by przyjęła go do pracy TVN programu „You can chodzą przez nasz dziedziniec. tura oraz wystąpił w programie w swoim teatrze Ewa Wycichowska. W Dance”. Poradził sobie znakomiI nie ukrywam, że moim marze„Kawa czy herbata?” W „Euroogóle z tańcem ma zamiar związać cie. Lecz nie do pokonania okaniem jest, by po zdanej maturze wizji dla Młodych Tancerzy” tańswoje życie prywatne i zawodowe. Przy zała się jedna przeszkoda. właśnie tam pracować. Pani Wyczył do utworu Czesława czym kariera tancerza trwa dość krótko. - Organizatorzy konkursu cichowska już rozważa moją Niemena „Dziwny jest ten świat.” Później chciałby uczyć młodych adeptów stwierdzili, że mają ze mną prokandydaturę. Wypada mi tylko w tańca. Dlatego po maturze zamierza stuto wierzyć i ciężko pracować, by diować zaocznie pedagogikę baletu w się tam znaleźć. Warszawie. Na szczęście z Poznania do Dodamy do tego, że Ewa Warszawy podróż trwa tylko około trzech Wycichowska nie szczędzi godzin. Adrianowi publicznych pochwał i Bo też w Poznaniu spędza większość komplementów. czasu, mieszka tam w akademiku przy A Adrian ma jeszcze inne swoim liceum. Lecz gdy tylko ma trochę plany na najbliższy okres. Podwolnego czasu, chętnie przyjeżdża do czas warszawskich występów domu w Lasocicach. Jeszcze jedna poznał Małgorzatę Niemen. ważna sprawa to rodzaj tańca, który naj- Podobał jej się mój taniec, a bardziej go interesuje. ja zawsze interesowałem się - To taniec współczesny. Balet jest muzyką Czesława Niemena bardzo ciekawy, lecz specjalnie nigdy opowiada. - Rozmawialiśmy mnie nie fascynował. Za to nowoczesne długo, mówiłem, że bardzo rytmy tak. I właśnie dlatego mam zamiar chciałbym przygotować spektakl poświęcić się właśnie tańcowi współmuzyczny z wykorzystaniem czesnemu - kończy. jego utworów. Pani Niemen ten pomysł przypadł do gustu, obiecała wsparcie i pomoc. Przy tym DAMIAN SZYMCZAK zaproponowała, aby premiera (na zdjęciach Adrian z mamą oraz w czaspektaklu odbyła się w styczniu sie występów)\nPodsumowanie u emerytów\nBardzo uroczysty charakter miało spotkanie emerytów, które odbyło się 16 maja w Święciechowie. Było to bowiem zebranie sprawozdawczo – wyborcze, które podsumowywało ostatnie pięć lat działalności Zarządu Oddziału Rejonowego Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów. W czasie zebrania wybrano też nowe władze Związku. Sprawozdanie z działalności przedstawiła przewodnicząca Zarządu Stefania Gajewska. Przypomniała, że w Święciechowie Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów powstał w 1970 roku. Od tego czasu odbyło się więc już 8 zebrań sprawozdawczo – wyborczych. Do Oddziału Rejonowego należą członkowie z gmin Święciechowa i Włoszakowice oraz z miasta Leszna. Aktualnie święciechowski Związek liczy 333 członków. Jest to o 60 osób mniej niż 5 lat temu. Stan liczebny zmniejsza się z wielu powodów, niektórzy odchodzą na zawsze, inni chorują, jeszcze inni rezygnują z członkostwa. A głównymi celami działalności Związku jest budowanie więzi między ludźmi, niesienie pomocy potrzebującym, dbałość o godne życie ludzi starszych. Realizują je aktywiści związkowi, często odznaczani i nagradzani. Im należą się serdeczne słowa podziękowania. Stefania Gajewska przedstawiła zebranym sprawozdanie z najważniejszych działań Związku. Otóż głównie polega ono na organizacji najróżniejszych imprez. A są to spotkania, wyjazdy, wycieczki. Co roku Zarząd w styczniu zaprasza swoich członków na spotkania noworoczne, w maju z okazji Światowego Dnia Inwalidy, oraz na październikowe Dni Seniora. Każdorazowo uczestniczy w nich około 200 osób. Za-\nwsze są wówczas występy artystyczne i poczęstunek. Jest też okazja do rozmów i wspomnień. Te spotkania możliwe są dzięki pomocy Samorządowego Ośrodka Kultury i Urzędu Gminy. Bardzo dobrą formą wypoczynku okazały się wycieczki. Emeryci najchętniej zapisują się na wyjazdy jednodniowe lub kilkudniowe. Byli w Bieszczadach, Karpaczu, Zakopanem, Częstochowie, Licheniu, Kotlinie Kłodzkiej, a także na wystawie kwiatów w Książu oraz w Niemczech. Wyjeżdżali też do teatru, kina, operetki. Około 50-osobowa grupa korzysta z wczasów w Świnoujściu. Wszyscy wspominają piękny koncert Alicji Majewskiej, na który emerytów zaprosił święciechowski Ośrodek Kultury. Ten koncert odbył się w ubiegłym roku z okazji Dnia Seniora. Członkowie Związku pamiętają o starszych osobach, które ze względu na stan zdrowia nie mogą uczestniczyć w spotkaniach i wyjazdach. Odwiedzają ich w domach, zwykle z małym upominkiem, kwiatami, dyplomami. Pomagają też w uzyskaniu dla nich świadczeń rehabilitacyjnych, turnusów sanatoryjnych, wczasów. Od kilku lat prowadzą również Zapomogową Kasę Pogrzebową. Aktualnie ubezpieczonych w kasie jest 25 członków, a przez minione 5 lat wypłacili prawie 6 tysięcy złotych. Przy Związku istnieje Zespół Śpiewaczy\nWYJAŚNIENIE do artykułu „Sporna droga” zamieszczonego w numerze 17 „Kuriera Święciechowskiego”.\nPrzedstawione w ww. artykule głosowanie radnych powiatu leszczyńskiego nad projektem inwestycji drogowych na 2013 rok sugeruje (tak odebrali to czytelnicy), iż Przewodniczący Rady Powiatu Marian Mielcarek głosując za projektem był przeciw modernizacji ul. Henrykowskiej w Przybyszewie – co jest nieprawdą. Projekt Uchwały został przyjęty dopiero po zapewnieniu przez Starostę Leszczyńskiego i Wójta Gminy Śwęciechowa, że ww. ulica będzie utwardzona wspólnie w 2014 roku. Nie rozumiem, jaki cel miało przytoczenie imienne wyniku głosowań nad inwestycjami powiatowymi. Stwierdzam, iż radny Remigiusz Leciejewski głosując przeciw programowi inwestycji na rok 2013, jest przeciw inwestycjom takim jak: zjazd z ul. Śmigielskiej w Rzemieślniczą w Święciechowie (obecnie w realizacji), odwodnieniu terenu przy ul. Produkcyjnej w Święciechowie oraz powierzchniowego utrwalenia dróg asfaltowych w Lasocicach i Przybyszewie, uszkodzonych podczas budowy kanalizacji. Nadmieniam, iż problem utwardzenia ul. Henrykowskiej w Przybyszewie został poruszony po raz pierwszy przez radnych powiatowych na mój wniosek kilka lat temu, gdy pełniłem funkcję Wójta Gminy Święciechowa (istnieją dokumenty, które to potwierdzają). Obiecuję, iż jako Przewodniczący Rady Powiatu dołożę wszelkich starań, aby ul. Henrykowska w 2014 roku została utwardzona. Muszą też być spełnione następujące warunki: 1.Droga musi być czasowo przejęta przez Gminę Święciechowa. 2.Złożony wniosek przez gminę do Urzędu Marszałkowskiego o dofinansowanie tej inwestycji. 3.Brakującą kwotę dołoży Powiat Leszczyński. Z poważaniem Przewodniczący Rady Powiatu Leszczyńskiego mgr inż. Marian Mielcarek\nW trakcie ostatniego majowego spotkania wystąpiły dzieci z Zespołu Szkół w Święciechowie oraz młodsza grupa Maryni.\nRazem Raźniej. Pracuje w Długiem Starem i liczy 20 osób. Ich występy cieszą się ogromnym powodzeniem i to nie tylko w gminie, ale i w powiecie. Zespół bierze udział w konkursach, przeglądach, występuje na wielu lokalnych imprezach. Przewodnicząca Związku w czasie swojego wystąpienia podkreślała, że tak różne formy działalności możliwe są dzięki zaangażowaniu wszystkich członków Zarządu, Komisji Socjalnej, a także grupowych w poszczególnych miejscowościach. Emeryci mają też wsparcie władz gminy, powiatu, a także Centrum Pomocy Rodzinie. Wiele imprez organizuje dla nich Samorządowy\nOśrodek Kultury. Wszystkim Stefania Gajewska serdecznie dziękowała. VIII Rejonowy Zjazd Delegatów Oddziału Rejonowego Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów wybrał nowe władze. Do Zarządu weszły: Stefania Gajewska (przewodnicząca), Stanisława Warszawska, Wanda Szywała, Jadwiga Żukowska, Bogusław Pindara, Janina Pieczyńska. Rejonową Komisję Rewizyjną tworzą: Stanisława Witkowska (przewodnicząca), Zofia Armata i Alfreda Sowa. Natomiast delegatkami na Zjazd Oddziału Okręgowego w Poznaniu zostały Stefania Gajewska i Stanisława Warszawska.\nBieg po uśmiech Karoliny\nJuż po raz trzeci młodzież z Przybyszewa zorganizowała „Bieg po uśmiech Karoliny”. Jest to charytatywna impreza sportowa, w czasie której chętni zbierają pieniądze dla chorej dziewczynki z ich wsi. Jak zawsze bieg zgromadził sporo osób. Na starcie przy siedzibie ZMW stanęło ponad stu biegaczy. Wszyscy dobiegli do mety, która miała miejsce na boisku Orlik\nw Przybyszewie. Tam odbyły się również mecze piłkarskie oraz funkcjonował kącik dla dzieci. A do grupy biegaczy dotarła też Karolina. Pomogli jej w tym maratończycy z Leszna. Na rehabilitację zebrano 1010 złotych, a więc więcej niż w roku ubiegłym. Karolina za każdą przekazaną złotówkę serdecznie dziękuje.\nW środę, 15 maja, na zaproszenie Samorządowego Ośrodka Kultury w Święciechowie gościł poznański podróżnik Krzysztof Kryza. Pan Krzysztof znany jest z samotnych kilkumiesięcznych wypraw w różne strony świata. Do tej pory zwiedził m. in.: Rosję, Kamczatkę, Mongolię, Indonezję, Afrykę Zachodnią i Amerykę Południową. Z publicznością podzielił się wrażeniami z podróży do Afryki i na Syberię. Ciekawie opowiadał o różnorodności tych rejonów świata zarówno pod względem bogactwa architektury, jak i kultury. By przybliżyć zgromadzonym gościom dalekie kraje, pokazywał wiele zdjęć. Publiczność była zachwycona bardzo ciekawym i sympatycznym spotkaniem. Brali w nim udział uczniowie klas gimnazjalnych ze Święciechowy.\nSzkołę w Długiem Starem odwiedził ksiądz Tomasz Ren. Jest on przewodniczącym szkolnych kół Caritas działających na terenie Archidiecezji Poznańskiej. Gość opowiedział uczniom o działalności tych kół i zainicjował powstanie Caritasu w szkole w Długiem Starem.\nPod koniec kwietnia 31-osobowa grupa uczniów z klas IVb i Vb szkoły ze Święciechowy wzięła udział w kręglarskim turnieju. Turniej odbył się na kręgielni KS Polonia Leszno. Dzieci rywalizowały w czterech zespołach. Zwyciężyli oczywiście ci, którym sprzyjało szczęście i mieli najlepsze rezultaty punktowe. Jednak nie zwycięstwo było najważniejsze w tej imprezie. Chodziło przede wszystkim o dobrą zabawę, miło spędzony czas i zapoznanie się z nową dyscypliną sportu. Po dwugodzinnym turnieju wszyscy uśmiechnięci, zadowoleni i bogatsi o nowe doświadczenia wrócili do szkoły.\nW poniedziałek, 10 czerwca, na boisku szkolnym Zespołu Szkół w Święciechowie odbędzie się zbiórka elektroodpadów. Wszyscy, którzy posiadają w swoich domach zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, mogą się pozbyć problemu i przy okazji zrobić coś dobrego dla dzieci i środowiska. Po zakończeniu zbiórki sprzęt zostanie odebrany przez Stowarzyszenie Nowoczesna Wielkopolska, które wraz z firmą City Recycling s. c. specjalizuje się w utylizacji elektrośmieci. Zebrany sprzęt będzie poddany specjalistycznemu recyklingowi, a pieniądze uzyskane w ten sposób zostaną przekazane na dożywianie dzieci ze szkół i ośrodków pomocy. Będzie też szansa na nagrodę, ponieważ akcja zbierania elektryczności odbywa się na zasadzie konkursu. To już jego druga edycja. Wygra szkoła, która zbierze najwięcej odpadów.\nWtorek, 14 maja, zapisał się w pamięci chórzystów ze szkoły w Długiem Starem i Lasocicach. Śpiewacy wzięli udział w XXII Ogólnopolskim Konkursie Piosenki Religijnej w Śremie. Uczestnicy prezentowali przygotowany repertuar w poszczególnych kategoriach wiekowych. Ze względu na liczne grono uczestników tegoroczny Śremsong trwał 4 dni i zwieńczony został konkursem galowym, na którym Maciek Włodarczak z klasy V otrzymał wyróżnienie za swój występ solowy. Chłopak zebrał pochwały od jurorów za dużą wrażliwość muzyczną, a cały zespół chóralny – gratulacje za ładną kulturę emisji. Chórzystów do występów przygotowała Hanna Markowska. Gratulujemy i czekamy na kolejne sukcesy\nW drugiej połowie kwietnia uczniowie ze szkoły w Lasocicach uczestniczyli w eliminacjach powiatowych Ogólnopolskiego Turnieju Bezpieczeństwa w Ruchu Drogowym. Zawodnicy mieli kilka zadań do wykonania. Pierwsze polegało na rozwiązaniu pisemnego testu dotyczącego znajomości przepisów ruchu drogowego. Drugim zadaniem było pokonanie rowerowego toru przeszkód. Następnie sprawdzano umiejętności poruszania się po miasteczku ruchu drogowego. Ostatnie zadanie dotyczyło udzielenia pierwszej pomocy. Drużyna ze szkoły w Lasocicach w składzie: Katarzyna Bachorska, Dominika Sibińska i Mateusz Adamiak zajęła III miejsce wśród szkół podstawowych powiatu leszczyńskiego. Gratulujemy!\nKRÓTKO * KRÓTKO * KRÓTKO\nW szkole w Lasocicach zorganizowano „Dzień Czerwonego Noska”. Wrzucając do puszki symboliczne 2 zł uczniowie wspierali podopiecznych Fundacji Dr Clown, która niosąc uśmiech pomaga dzieciom przebywającym w szpitalach oraz osobom starszym z Domu Seniora w Lesznie. Dzieci z jednej strony pomagały, z drugiej wspaniale się przy tym bawiły. Już po pierwszej przerwie na każdej twarzy zagościł uśmiech i rzecz oczywista - czerwony nosek. A zakładając czerwony nosek na lekcji uczniowie byli zwolnieni z odpowiedzi ustnych. Zebrali 223 zł 10 groszy. Akcja ta została uwieczniona pamiątkowym zdjęciem.\nDziś dwie kolejne pozycje warte przeczytania.\n„Zostań przy mnie” – Coben Harlan Megan jest na pozór typową panią domu z przedmieścia. Jednak ma za sobą bujną przeszłość, która nie daje jej spokoju. Ray był kiedyś wybitnie uzdolnionym fotoreporterem, a teraz pracuje w agencji dostarczającej fotografów udających paparazzi dla ludzi pozujących na ważne osobistości. Sfrustrowany zajęciem, które uważa za dno swojej zawodowej kariery, topi w alkoholu gorycz i ból dramatu z przeszłości. Broome jest detektywem, któremu nie daje spokoju dawna sprawa zagadkowego zniknęcia przykładnego ojca rodziny. Chociaż od tamtego wydarzenia minęło już siedemnaście lat, a on niedługo przechodzi na emeryturę, wciąż prowadzi śledztwo, w które głęboko zaangażował się osobiście. Te trzy osoby łączy rozczarowanie życiem i skrywane sekrety, których istnienia nie podejrzewają nawet ich najbliżsi. Tajemnice, które teraz mogą wyjść na jaw, rujnując ich życie. W konfrontacji z mroczną stroną pozornie nudnego życia amerykańskiego przedmieścia, pokusami, desperacją i żądzami kryjącymi się za fasadą codzienności, wszyscy troje odkrywają, że przeszłość nie umarła, a oni wcale nie chcą o niej zapomnieć. Losy tych trzech osób splatają się ze sobą, powoli doprowadzając do odkrycia straszliwej prawdy.\n„Z innej bajki” – Picoult jodi Opowieść o pierwszej miłości z baśniowym wątkiem w tle zachwyci czytelnika bez względu na wiek. Jodi Picoult po raz pierwszy w duecie z córką! Prawdziwe bajki nie są dla ludzi o słabych nerwach. Dzieci są ścigane przez wilki i zjadane przez czarownice; kobiety zapadają w śpiączkę i padają ofiarą niegodziwych członków rodziny. Ale cały ten ból i męczarnie wynagradza im zakończenie: długo i szczęśliwie. Nieważne, że na półrocze dostałaś cztery minus z francuskiego i jako jedyna dziewczyna w szkole nie masz pary na bal semestralny. Długo i szczęśliwie to balsam na rozkołatane serce. Piętnastoletnia Delilah McPhee ma pecha. Nielubiana przez rówieśników, najchętniej siedziałaby z nosem w książce. Pewnego razu czyta bajkę o Oliverze, księciu spryciarzu – i ku swemu zdziwieniu nie może się od niej oderwać. Któregoś dnia słyszy głos płynący z kartki i dowiaduje się, że książę planuje ucieczkę. Czy Delilah pomoże Oliverowi wydostać się z bajki? A może… sama się w niej znajdzie? „Z innej bajki” to dwudziesta powieść Jodi Picoult, autorki światowych bestsellerów, a zarazem jej pierwsza książka dla młodzieży. Powstała przy współudziale jej nastoletniej córki Samanthy, według pomysłu tej ostatniej.\n* Uczniowie Zespołu Szkół w Lasocicach (Amanda Turkowiak, Sandra Turkowiak, Michalina Ławniczak, Andrzej Krajewski, Weronika Linka, Weronika Matuszewska) i Święciechowy (Tymoteusz Frąckowiak, Jakub Mroziński, Paweł Szczepaniak, Roman Zubaczyk, Dawid Pawlak, Hubert Pietrucha) uczestniczyli w I Konferencji „Odnawialne źródła energii – przyszłością ziemi”, która odbyła się w Wyższej Szkole Humanistycznej w Lesznie. Program konferencji był bardzo bogaty i uczniowie mogli dowiedzieć się o rozwoju energetyki z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii w Polsce, o kolektorach słonecznych. Mogli zadawać pytania i poszerzyć swoją wiedzę na ten temat. * 13 maja Klub Europejski działający przy Gimnazjum nr 9 w Lesznie zorganizował konkurs wiedzy o Unii Europejskiej w ramach obchodów Dnia Europy. Europe Direct – Poznań przygotował pytania konkursowe i nadzorował prawidłowy przebieg konkursu. W konkursie brali udział uczniowie gimnazjów z powiatu leszczyńskiego. Szkołę z Lasocic reprezentowali: Michalina Ławniczak, Piotr Gross i Andrzej Krajewski, przygotowani przez Magdalenę Szymanek. * Od lutego do maja szkoła w Lasocicach uczestniczyła w zajęciach profilaktycznych pt. „Bądź zdrów”. Jest to program kształtujący postawy prozdrowotne młodzieży. Uczniowie gimnazjum uczestniczyli w czterech spotkaniach z pracownikami Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, podczas których zdobywali wiedzę z zakresu AIDS i HIV, anoreksji i bulimii, zapobiegania paleniu papierosów oraz piciu alkoholu. Udział w zajęciach nie tylko poszerzył wiedzę uczniów, ale także zaowocuje ich bezpieczeństwem i lepszym zdrowiem. Program finansowany jest przez Urząd Gminy. * Uczniowie klas szóstych szkoły podstawowej i gimnazjum mieli możliwość uczestniczenia w spotkaniu z Hanną Jędrzejewską, która pracuje w leszczyńskim Monarze i w Zakładzie Karnym w Rawiczu. Pani Hanna pomaga osobom uzależnionym od narkotyków i alkoholu. Podczas zajęć powiedziała uczniom, jak dochodzi do uzależnienia oraz jakie skutki powoduje używanie substancji psychoaktywnych. Warto wspomnieć także, że wiedzę na ten temat zdobyli także rodzice, którzy również uczestniczyli w spotkaniu z Hanną Jędrzejewską. * W Gminnym Centrum Kultury w Krzemieniewie odbył się X Regionalny Przegląd Piosenki Dziecięco-Młodzieżowej – PRYMA – Garzyn 2013. Tegoroczna PRYMA ze względu na jubileuszową edycję miała wyjątkową oprawę. W pierwszym dniu odbywały się przesłuchania konkursowe, w których uczestniczyli uczniowie szkoły w Lasocicach: Bianka Frąckowiak, Alicja Wajs, Rozalia Ławniczak, Izabela Jankowiak, Jagoda Dąbrowska, Dominika Pietrzak i Kacper Walczak, przygotowani przez Agnieszkę Pawełczyk. Natomiast w drugim dniu miał miejsce koncert laureatów, podczas którego zostały ogłoszone wyniki i wręczone nagrody. Na scenie wspólnie z laureatami wystąpił Grzegorz Wilk (laureat „Szansy na sukces”, wokalista popularnych programów rozrywkowych, m. in. „Jaka to melodia?”). Warto podkreślić, że uczniowie lasocickiej szkoły wśród wielu wspaniałych wokalistów zajęli III miejsce w kategorii: grupa wokalna do 11 lat. Serdecznie gratulujemy! * W szkole w Święciechowie odbywały się warsztaty kulinarne. Dzieci klas drugich oraz ich starsi koledzy z klas IV – VI przygotowali pyszną, kolorową pizzę i muffinki z jabłkiem. Podczas lekcji gotowania dzieci zapoznały się z podstawowymi zasadami BHP obowiązującymi przy pracach kuchennych, zasadami zdrowego odżywiania oraz doboru odpowiednich składników. Uczniowie poznali kilka prostych przepisów, które z drobną pomocą rodziców będą mogli wykonywać w kuchni w swoim domu. * W poniedziałek, 20 maja, Samorząd Uczniowski Szkoły Podstawowej w Święciechowie zorganizował turniej gry w ringo dla klas IV-VI. Walczyły one o punkty do ogólnej klasyfikacji rocznego konkursu o tytuł Super Klasa 2013. Najwięcej zwycięskich meczów rozegrała klasa VIa, która zajęła pierwsze miejsce i 40 pkt. Drugie miejsce przypadło klasie IVb, która zdobyła 30 pkt, na trzecim miejscu znalazła się klasa Va zdobywając 25 pkt. Klasy Vb, VIb i IVa zdobyły odpowiednio 20, 15, 10 pkt.\nJa tej pracy w mieście nie dostałam. Przestałam więc jeździć, no i przestałam widywać Krzysztofa, ale już wtedy wiedziałam, że między nami zaiskrzyło. Nie wiem, czy to była miłość, czy tylko zauroczenie, jednak często o nim myślałam. On chyba również, bo jak się później dowiedziałam, próbował mnie nawet znaleźć. Ale życie pisze swoje scenariusze. Moja mama trafiła do szpitala. Leczyła się tam przez kilka tygodni. Na sąsiednim łóżku leżała pani Katarzyna. Któregoś dnia nagle zobaczyłam przy niej Krzysztofa. Poszliśmy na kawę, przegadaliśmy prawie dwie go-\ndziny. I tak to się zaczęło. Dzisiaj powiedziałabym, że zaczęliśmy ze sobą chodzić. To były naprawdę piękne dni. Zwyczajnie się zakochałam. Krzysztof był ode mnie sześć lat starszy, miał pracę, chyba nawet sporo pieniędzy, bo nigdy nie oszczędzał, lubił wyjazdy. Wtedy nie zastanawiałam się, dlaczego tak dużo jeździmy. Właściwie co tydzień gdzieś mnie zabierał. Zwiedziliśmy mnóstwo ciekawych miejsc. Najpierw jeździliśmy pociągami, a kiedy Krzysztof kupił samochód, wybieraliśmy się w podróże autem. Twierdził, że chce mi pokazać Polskę. A ja byłam szczęśliwa.\nŚRODOWISKOWO – RODZINNA CERTYFIKOWANY DORADCA LAKTACYjNY mgr HALINA KOŁODZIEjEK\n*kontrakt z NFZ *wizyty domowe *opieka nad ciężarną od 21 tygodnia ciąży *opieka nad noworodkiem i położnicą\nChyba powinnam się zastanowić, dlatego Krzysztof nie chciał mi nic powiedzieć o pani Katarzynie. Przychodził do niej do szpitala, więc pewnie była dla niego kimś ważnym. Ale on bagatelizował moje pytania. Mówił, że to znajoma, że tylko pomaga koledze w opiece nad mamą, że nie mam się przejmować jego obowiązkami. A dla mojej mamy był bardzo dobry. Pamiętam, jak przywoził jedzenie z miasta, jak pomagał sprzątać podwórze, jak zabierał mamę do lekarza. Nieraz przyłapałam ich, gdy rozmawiali o moim ślubie. Bo Krzysztof planował nasz ślub. Co prawda termin uroczystości ciągle się przesuwał, ale wesele miało być duże, takie z orkiestrą, dla całej rodziny. Szok przeżyłam pewnej niedzieli, kiedy na imprezie w sąsiedniej wsi spotkałam dawnych znajomych. Rozmawialiśmy trochę i nagle zapytali, czy teściowa Krzysztofa jest już zdrowa. Nie wiedziałam, co powiedzieć. Jaka teściowa? Przecież jeszcze nie było ślubu. O czym oni mówią? A mówili o pani Katarzynie. To była ich daleka krewna. Rzadko się widywali, ale wiedzieli, że była w szpitalu, że rodzina bardzo się o nią martwiła. Słyszeli, że poznałam Krzysztofa i byli pewni, że zaprzyjaźniłam się z jego żoną. No bo przecież po co bym się z nim spotykała? Myśleli, że moja mama i pani Katarzyna także się widują i odwiedzają. Takie szpitalne znajomości czasem trwają latami. Zapytali więc szczerze, bez żadnych złośliwości. Po prostu chcieli wiedzieć, co tam u pani Katarzyny. Cały świat mi się zawalił. Mój Krzysztof mnie oszukiwał. Ponad dwa lata przyjeżdżał do mojego domu i ciągle kłamał. Zbudował sobie jakieś drugie, inne życie, które przecież nie było prawdziwe. Dlatego tak w nim ciągle uciekał. Zabierał mnie daleko w Polskę, żeby nie spotkać znajomych, nie oglądać miejsc, w których bywał z rodziną, nie odwoływać się do wspomnień. Tworzył jakąś inną rzeczywistość, a ja nic o tym nie wiedziałam. Jak mógł tak żyć? Zastanawiałam się czasem, czy gdyby Krzysztof od początku powiedział mi, że ma żonę i dziecko, ale pokochał mnie - czy zostałabym z nim? Nie wiem. Dla mnie rodzina i bliscy zawsze byli\nnajważniejsi. Czy umiałabym odebrać męża i ojca tamtej rodzinie? Czy miłość zniosłaby taką próbę? Dziś wiem, że dobrze się stało, że nie musiałam tego sprawdzać. Po prostu rozstałam się z Krzysztofem. Jak bardzo to przeżyłam, wie tylko moja mama. Mieszkałyśmy we dwie, więc byłyśmy sobie naprawdę bliskie. Bez niej bym sobie chyba nie poradziła. Jeszcze przez długie miesiące wydawało mi się, że tamte dwa lata z Krzysztofem były prawdziwe, a nie życie bez niego. Nie wiedziałam, gdzie jest prawda, gdzie kłamstwo. Komu wierzyć, a kogo unikać. Leczyłam się. Moja mama zawsze powtarzała, że co cię nie zabije, to cię wzmocni. Ta dewiza w moim przypadku naprawdę się sprawdziła. Stałam się mocniejsza i wrażliwsza. Może więc tak właśnie miało być. Powiem więc na koniec, że wyszłam za mąż, mam rodzinę. Kocham. I jeszcze jedna sprawa. Jakieś trzy lata temu spotkałam Krzysztofa. Szedł po drugiej stronie ulicy. Nie był sam, trzymał za rękę kobietę. To nie była jego żona. A więc szukał przygód dalej? Jak to dobrze, że nie on idzie ze mną przez życie. SPISAŁA HALINA SIECIŃSKA DRUK: HAF Leszno\nDobre rady Bank .... SA\nRozwiązanie powstanie po przeniesieniu liter oznaczonych cyframi od 1 do 12 do odpowiednich kratek powyżej. Prawidłowe hasło należy przesłać pod adresem redakcji lub na e-mail: gazeta@swieciechowa.pl (prosimy podać adres zamieszkania). Rozwiązaniem konkursu ogłoszonego w poprzednim numerze „Kuriera...” było hasło: PRZYSZŁA PRAWDZIWA WIOSNA . Zwycięzcą została Urszula Makałowska ze Święciechowy. Nagrodę można odebrać w Samorządowym Ośrodku Kultury w godz. od 8.00 do 15.00. Gratulujemy. Na rozwiązania czekamy do 20 czerwca.\nUczniowie klas czwartych ze Święciechowy razem z wychowawczyniami Kamilą Skrzypczak i Ewą Masiak wybrali się autokarem do Karczmy Borowej. Tam przywitał ich Stanisław Grylewicz, łowczy Polskiego Związku Łowieckiego. Nie tylko zagrał na rogu i pokazał wypchane zwierzę, ale opowiadał o zwierzynie leśnej i życiu lasu.\nUczniowie obejrzeli film o Puszczy Białowieskiej oraz przeszli ścieżką edukacyjną, przy której rozpoznawali różne gatunki drzew, krzewów, owoców. O pracy leśnika opowiadał im Andrzej Szeremeta z Karczmy Borowej. Na zakończenie wszyscy upiekli kiełbaski przy ognisku.\nW świetlicy szkoły w Święciechowie ruszyła akcja czytania dzieciom. Zaproszenie od maluchów przyjmują ich rodzice i dziadkowie, ale także osoby znane w środowisku. Goście przynoszą bajki swojego dzieciństwa. Często są to oryginalne, stare egzemplarze, wzbogacone o własne rysunki. Wśród prezentowanych historii przeważają nieśmiertelne baśnie braci Grimm i H.Ch. Andersena, a także wiersze J. Tuwima i A, Fredry. Bywa, że rodzice przynoszą zupełnie nieznane pozycje, np. „Jak Bettina wracała ze szkoły” Elizabeth Shaw.\nSłuchaczami opowieści są pierwszoklasiści, którzy po lekturze wykonują ilustracje do bajki. Natomiast goście wpisują się maluchom do książeczek „Świerszczykowego Klubu Pożeraczy Liter”. Takie książeczki dzieci dostały od pań wychowawczyń Aliny Bugajewskiej i Elżbiety Skorupińskiej, które w ten sposób postanowiły promować czytelnictwo. W książeczkach dzieci umieszczają tytuły lektur i wpisy gości, a po kilku takich wpisach otrzymują odznaki „Pożeracz Liter”. To bardzo ciekawy i zachęcający do czytania pomysł.\nW sobotę, 18 maja, w sali Trapez w Lesznie swoje święto obchodzili ludowcy. Na imprezę przyjechali członkowie i sympatycy PSL z Wielkopolski. W części artystycznej wystąpił też Zespół Pieśni i Tańca Marynia.\nRada Sołecka wsi Długie Stare zaprosiła mieszkańców na rowerową majówkę i marsz nordic walking. Chętni mogli przejechać lub przejść trasę: Długie Stare - Lasocice - Przybyszewo. Na boisku sportowym w Długiem Starem zorganizowano metę i atrakcje dla uczestników imprezy. Była grochówka, kiełbaski, rozgrywki sportowe. W majówce udział wzięło 37 rowerzystów i 6 osób maszerujących z kijkami. Rada dziękuje strażakom za pomoc.\nW sobotę, 25 maja, przedszkolacy ze Strzyżewic bawili się na festynie. Dla najmłodszych przygotowano dmuchane zamki, gry i zabawy, a także poczęstunek. Maluchy pokazały się w pięknym kolorowym przedstawieniu. W imprezie wzięli także udział rodzice przedszkolaków i mieszkańcy wsi.\nZESPÓŁ ŚPIEWACZY CECYLIA KURIER ŚWIĘCIECHOWSKI\nZespół Śpiewaczy Cecylia ze Święciechowy obchodził w maju urodziny. W tym roku kończy bowiem 15 lat. Na jubileuszową uroczystość przybyli przedstawiciele władz gminy i powiatu, delegacje innych organizacji, a także goście z zaprzyjaźnionych z Cecylią chórów. Były gratulacje, życzenia, kwiaty.\nNajbardziej wzruszającym momentem urodzinowego spotkania okazało się wręczenie odznaczeń Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Z jednej strony było to docenienie chórzystów za ich zaangażowanie i pasję, z drugiej prawdziwa niespodzianka. Panie nie wiedziały bowiem, że odbiorą złote, srebrne i brązowe odznaki związkowe. Nic dziwnego, że na niejednej twarzy pojawiły się łzy. Złotą Odznakę Polskiego Związku Chórów i Orkiestr odebrała Bronisława Frąckowiak. Srebrne Odznaki trafiły do Kazimiery Nitsche i Alicji Janowicz. Natomiast Brązowe Odznaki dostały: Urszula Konieczna, Janina Pieczyńska, Urszula Błażejczak, Ewa Perdon, Lidia Przewoźna, Helena Wróblewska, Maria Jarczewska, Maria Majchrzak, Agnieszka Hof, Jadwiga Żukowska, Maria Sobieraj, Bronisława Budzińska, Elżbieta Janowska, Wiesława Toboła, Janina Woźna oraz Gabriela Makałowska. Brązowym odznaczeniem wyróżniono też instruktora Czesława Koniecznego. Zespół Śpiewaczy Cecylia powstał w 1998 roku. Wówczas nosił nazwę „Śpiewaj z nami”. Utworzyli\ngo Irena Pazoła i Antoni Kaczmarek. Liczył 18 członków. Pierwszym prezesem zespołu została Bożena Homska. Dwa lata później członkowie zdecydowali, że podzielą się na dwie grupy. W 2000 roku utworzono więc Zespół Śpiewaczy Wiola i Zespół Śpiewaczy Cecylia. Wtedy prezesem Cecylii została Janina Pieczyńska, a instruktorem Czesław Konieczny. Kolejno funkcję prezesa pełniły Irena Pazoła, a po jej śmierci Urszula Płachta, która prezesuje zespołowi do dziś. - Tak naprawdę to Cecylia ma bardzo długą historię - mówi Urszula Płachta. - Pierwszy Zespół o tej nazwie powstał w 1924 roku. Do dziś żyją osoby, które w tamtym zespole śpiewały. W niektórych rodzinach śpiewa już trzecie pokolenie pań. U mnie śpiewała babcia, potem mama, a teraz ja. A na przykład Kazimiera Nitsche śpiewa już 60 lat. Mamy do czego nawiązywać. Nie ukrywam, że chciałybyśmy uratować od zapomnienia historię pierwszej Cecylii. A wiemy, że zachowały się zdjęcia i odznaczenia tamtych śpiewaków, a także obraz św. Cecylii, który zespół otrzymał jako nagrodę. Dziś do zespołu należy 20 osób. Są to tylko panie w wieku 60 lat i więcej. Spotykają się raz w tygodniu na trzy godziny. Instruktorem dalej jest Czesław Konieczny. Zespół zna aż 260 utworów. Są to piosenki ludowe, biesiadne, patriotyczne, kościelne. Na swój jubileusz przygotowały 12 nowych utworów. Bo oczywiście głównym punktem programu był występ zespołu. Pięknie brzmiały pieśni operowe, ludowe, popularne, a na\nW niedzielę, 2 czerwca, odbył się VIII Gminny Rajd Rowerowy z okazji Dnia Dziecka. Organizatorami imprezy była młodzież ze Stowarzyszenia ZMW w Przybyszewie oraz Samorządowy Ośrodek Kultury w Święciechowie. Na starcie pojawiło się 26 drużyn. W trakcie przejazdu, jak co roku, każda drużyna musiała przejść różne próby sprawnościowe i rozwiązać test. Dla młodszych zostały na trasie przygotowane konkurencje. Na mecie na wszystkich czekała grochówka, przygotowana przez Centrum Bankietowe Specjał oraz prezentacja radiowozu policyjnego.\nzakończenie pieśń maryjna. Członkinie zespołu mówią, że śpiewanie po prostu daje im radość. Lubią być ze sobą, spotykać się, ćwiczyć. Znają się od zawsze i tworzą śpiewaczą rodzinę. Chętnie urządzają wspólnie imieniny, zabawy, spotkania opłatkowe i pikniki. Razem wyjeżdżają. Z Zespołem Śpiewaczym Wiola organizują majowe i listopadowe spotkania. Występują w kościołach, śpiewali w Licheniu. Cecylia bierze też udział w przeglądach śpiewaczych, uroczystościach lokalnych i gminnych. W tym roku zamierzają z Wiolą pojechać do Gniezna. - Śpiewanie jest swego rodzaju sposobem na życie - dodaje\nUrszula Płachta. - Wypełnia czas, pozwala otworzyć się na innych, daje rozrywkę. Dzięki zespołowi poznajemy mnóstwo ludzi, wyjeżdżamy. We wrześniu jedziemy do Białego Dunajca na warsztaty, a już w czerwcu weźmiemy udział w Święcie Pieśni w Miejskiej Górce. Bardzo się na te wyjazdy cieszymy. Zespół Śpiewaczy Cecylia przyjmuje wszystkich, którzy chcą śpiewać. Czeka też na młodzież i na męskie głosy. Razem będą mogli urządzać kolejne jubileusze. Już myślą o 20 – leciu, za pięć lat. Cecylii życzymy więc, by doczekali nie tylko dwudziestolecia, ale także srebrnych i złotych rocznic.\nWizyta przyjaźni [ 16 ]\nNa cmentarzu w Długiem Starem odsłonięto pamiątkową tablicę poświęconą pamięci dawnych niemieckich mieszkańców Długiego Starego, Długiego Nowego i Trzebin.\nMimo nie najlepszej pogody rozegrano turniej sportowy gmin partnerskich. Na zdjęciu - drużyna z Grosshabersdorf.\nW Poznaniu goście między innymi zwiedzili Bazylikę Archikatedralną pw. św. Piotra i Pawła.\nchowa wszyscy, którzy przez lata pracowali na rzecz przyjaźni i to nie tylko z niemiecką gminą, ale także z francuską i chorwacką. Goście odwzajemnili się upominkami i podziękowaniami. Na jubileuszowej estradzie mógł wystąpić każdy, kto chciał coś powiedzieć przyjaciołom. Były więc serdeczne słowa od byłego wójta Mariana Mielcarka, od przewodniczącego Rady Jana Dutki. O swoim pobycie w Polsce i pierwszych kontaktach z władzami gminy mówiła Elizabeth Tromer. Wspomnień nie było końca. Wizyta z okazji 20 lat współpracy gmin Święciechowa i Grosshabersdorf należała do bardzo udanych. Miała bowiem zarówno oficjalny, jak i towarzyski charakter. Goście zwiedzili Poznań, zobaczyli kilka nowych obiektów w naszej gminie, spotkali się z rodzinami, u których zwykle mieszkali. Najważniejsze, że czuli się u nas jak w europejskiej rodzinie i że te kontakty zamierzają podtrzymywać.\nMiłym akcentem jubileuszu była wymiana upominków.\nW Samorządowym Ośrodku Kultury przygotowano wystawę zdjęć, dokumentującą 20-letnią współpracę.\nPożegnanie przyjaciół zorganizowano w Przybyszewie. Wieczór uświetniły występy Eriki Engelhardt i Christiana Huttera oraz Maryni i Wioli.\nKurier swieciechowski 18


Informacje: Kompleksowe planowanie przeprowadzki w TwojeCentrum.pl\nZajêcia przed przeprowadzkowe\nTo, jak skutecznie i bezkolizyjnie poprowadzona zostanie ca³a przeprowadzka, zale¿y g³ównie od tego, jak wcze¶niej zostan± poprowadzone do niej przygotowania. Szacuje siê, ¿e ju¿ nawet na trzy tygodnie przed dniem wyprowadzki powinno siê zacz±æ przygotowania do niej. Oczywi¶cie nie chodzi tu o pakowanie siê i znoszenie gotowych do przewozu kartonów do samochodu, lecz o sprz±tanie i segregowanie posiadanych przedmiotów. Szczególnie dotyczy to ubrañ, które w wiêkszo¶ci polskich szaf zalegaj± od wielu lat nieruszane i nigdy niezak³adane. Jest to zatem idealny moment na to, aby odchudziæ transport du¿ych gabarytów - http://globtrans.katowice.pl/transport-dlugich-elementow/ ze zbêdnych ju¿ elementów garderoby.\nZaraz po sprz±tniêciu i posegregowaniu wszystkich posiadanych rzeczy, mo¿na powoli przechodziæ do ich pakownia. Oczywi¶cie najpierw najlepiej jest zacz±æ pakowaæ te elementy wyposa¿enia domu, które s± najmniej i najrzadziej u¿ywane, a przy tym stanowi± najwiêksze ryzyko uszkodzenia.\nDlaczego w³a¶nie te rzeczy pakowaæ na pocz±tku? G³ównie z powodu pewno¶ci, ¿e zostan± one spakowane porz±dnie. W sytuacji, gdy do dnia przeprowadzki pozostanie ju¿ wzglêdnie niewiele czasu, wewnêtrzny niepokój, ale tak¿e niezbêdne ¶rodki i akcesoria do pakowania bêd± na bardzo negatywnych po³o¿eniach. Dlatego te¿ na ostatni± chwilê najlepiej jest pakowaæ te rzeczy, które nie wymagaj± szczególnej troski, poniewa¿ same w sobie stanowi± ca³kiem odporne na uszkodzenia konstrukcje.\nTak wiêc na pocz±tku najlepiej jest pakowaæ takie rzeczy, jak np. talerze, szklanki i innego typu delikatne, szklane elementy, a na sam koniec pozostawiæ np. ksi±¿ki lub kolekcje czasopism, którym trudy transportu nie wyrz±dza ¿adnej krzywdy.


Uziemienie ekranu kabla antenowego\nZadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na koniec przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie zaczyna się go w zakresie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.\nUziemienie elektrostatyczne może być inną postać. Najłatwiejsze oraz nieco skomplikowane modele wiążą się z zacisku uziemiającego też z przewodu. Bardziej zaawansowane i zwiększone technologicznie są wyposazone w system ochrony stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, wtedy kiedy uziemienie pozostało w właściwy sposób podpięte.\nUziemienia elektrostatyczne najczęściej są stosowane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.\nW rezultacie napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia prawdopodobnie istnieć zarówno mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wydawanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W końca swego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie czytelny w skór iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może robić zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co świadczy eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.\nInternet ue come funziona\nOcena zagrozenia wybuchem akumulatorownia\nKasy fiskalne mielec sienkiewicza 42\nSerwer internetowy minecraft\nKasy fiskalne krakow nowa huta\nDrukarki fiskalne comarch optima\nZaburzenia psychiczne typu b


Uzależnienie od Internetu. Powody żeby usunąć Social Media – Geex\nGeex » Lifestyle » Uzależnienie od Internetu. Co warto o nim wiedzieć?\nCodziennie coś sprawdzasz, klikasz, lajkujesz. Niewinne przeglądanie telefonu nie wydaje Ci się niczym złym? Łatwo zatracić się w poczuciu bezpieczeństwa i kontroli, które pozornie oferuje nam życie w sieci. Jednak nadmierne zatracanie się w świecie wirtualnym to choroba cywilizacyjna, której nie powinno się lekceważyć. Co w takim razie warto wiedzieć o uzależnieniu od Internetu, a zwłaszcza od social mediów?\nCzym jest i w jaki sposób objawia się uzależnienie od Internetu?\nXXI wiek to czas Internetu. Dzięki niemu zyskałeś wiele możliwości w obrębie rozwoju swojej kariery, studiów czy pracy artystycznej. Internet sprawił też, że Twoje życie stało się o wiele wygodniejsze. Nagle w kilka kliknięć jesteś w stanie stworzyć zupełnie inny obraz siebie i zapomnieć o swoim prawdziwym ja.\nTe wszystkie funkcje, które oferuje Internet sprzyjają rozwojowi uzależnienia. Przed Tobą analiza, w której dowiesz się, na czym polega ten nałóg i dlaczego nie powinno się go lekceważyć.\nJest to silna zależność organizmu od wykonywania określonych czynności. Dodatkowo można zaliczyć do tego poczucie braku kontroli nad swoim życiem. Prowadzi to w konsekwencji do zaburzeń zachowania osoby uzależnionej.\nWarto zaznaczyć, że nie każda osoba funkcjonująca w sieci jest zatem osobą uzależnioną.\nOdporność na coraz dłuższe korzystanie z sieci. Jak podają badania, spowodowane jest to niską satysfakcją z dotychczasowej ilości czasu wykorzystywanego online.\nPojawia się po kilku dniach od momentu, w którym osoba zaprzestaje korzystać z sieci.\nDo jego objawów możemy zaliczyć:\nfantazje o czynnościach wykonywanych w Internecie,\nmimowolne poruszanie palcami naśladujące pisanie po klawiaturze,\nDo tych objawów dochodzą również inne problemy takie jak: zrezygnowanie z udziału w życiu społecznym, zaprzestanie aktywności fizycznej, zawodowej czy naukowej.\nPojawia się wtedy, kiedy poprzez korzystanie z Internetu osoba uzależniona pragnie poprawić swój humor lub naprawić problemy i czuje, że jest to jedyne rozwiązanie.\nKorzystanie z Internetu zaburza relacje i więzi. Powstaje w ten sposób konflikt między osobą uzależnioną, a np. rodziną, przyjaciółmi lub aktywnościami w życiu rzeczywistym np. sport lub nauka.\nInne objawy, na które trzeba zwrócić uwagę, występujące zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży:\nDlaczego ten nałóg nie powinien być lekceważony?\nNiezdrowa relacja z Internetem powoduje szereg skutków ubocznych, które są niebezpieczne dla prawidłowego rozwoju człowieka. Nieleczone uzależnienie powoduje poniższe symptomy:\nzatarcie granicy między światem realnym a wirtualnym,\nutrata więzi emocjonalnych,\n5 argumentów, dla których powinieneś ograniczyć social media\nMedia społecznościowe są olbrzymią częścią Internetu. Coraz częściej obserwuje się młode osoby uzależnione od ciągłego przeglądania social mediów. Podążają za wizją idealnego życia zatracając się w konsekwencji we własnych kompleksach i niskiej samoocenie. Ciągłe poczucie bycia niewystarczalnym i pogoń za popularnością powodują katastrofalne skutki i doprowadzają często do zaburzeń psychicznych.\nChociaż może się wydawać, że jesteś wolnym człowiekiem, to dla algorytmów to pojęcie nie istnieje. Pobierają one dane o Tobie w każdej sekundzie. Znają Twoje gusta muzyczne, ulubione potrawy, a nawet miejsca, które ostatnio odwiedziłeś.\nAlgorytmy sprawiają, że Twoje dalsze wybory produktów czy usług podyktowane są wyłącznie ich sugestii. Polecają Ci miejsca, do których najlepiej się udać. Ubrania, które najlepiej ubrać czy nawet strony, które warto odwiedzić.\nCały ten proces polega na tym, że pewien mechanizm ustala, co powinieneś widzieć, słuchać, czytać lub oglądać. Świadomy wybór zatraca się, gdy jesteś pod wpływem mediów społecznościowych – warto o tym pamiętać szczególnie podejmując decyzje pod wpływem chwili czy impulsu.\nMedia społecznościowe Cię nie uszczęśliwią. Pogoń za ciągłym spełnieniem i próba życia nie swoim życiem oddala Cię od szczęścia na każdym kroku. Używając Internetu ponad miarę tworzysz nową rzeczywistość – strefę komfortu, w której czujesz się bezpiecznie. Łącząc się z innymi w smutku – izolujesz się jeszcze bardziej od realnego życia i ludzi.\nWystarczy, że wejdziesz na Twittera, wpiszesz hasztag: sad i od razu poczujesz się lepiej. Nie tylko Ty nie masz idealnej sylwetki, krągłych usta czy doktoratu z filozofii – ludzi podobnych do Ciebie są tysiące.\nWyobraź sobie sytuację, w której spotykasz wszystkie osoby z Twittera w rzeczywistości. Przez godzinę rozmawiacie na temat tego, która osoba ma gorzej. Tak samo jak w aplikacji wymieniacie się coraz to gorszymi przeżyciami i doświadczeniami. Wychodzisz z tego spotkania jeszcze bardziej zmęczony, rozbity emocjonalnie. Miejsce, które miało być platformą do dialogu, okazało się być czymś zgoła odmiennym.\nDlaczego w takim razie w rzeczywistości nikt nie udałby się ponownie na takie spotkanie, a w Internecie jest się bardziej wyrozumiałym dla toksycznych zachowań?\nJak łatwo stać się fejkiem?\nŻyjesz w świecie fejków. Pomyśl o Siri, Cortanie czy nawet odwiecznym cleverbocie. Później przypomnij sobie te tysiące polubień pod postami osób, które mają jedynie 100 obserwatorów. Wszystko to fejki – boty – wykupione na potrzeby zwiększenia zasięgów i wypromowania profili.\nJak łatwo stać się fejkiem? Odpowiedź jest prosta – niewyobrażalnie łatwo. Każdy jest nim w jakimś stopniu.\nNa co dzień podziwiasz profile osób, których w rzeczywistości nigdy byś nie rozpoznał mijając na ulicy – ich wygląd w social mediach to również rodzaj fałszywie wykreowanego image’u.\nMarzysz o życiu kogoś innego zapominając, że nikt nie pokaże Ci całego procesu, a tylko finał swoich starań. Idealne sylwetki nie budują się w miesiąc. Efekty widoczne są dopiero po maratonie ciężkich treningów i utrzymywania zdrowej diety.\nAle który odbiorca chciałby poznać pełną historie, a nie jedynie jej najprzyjemniejszą część?\nFOMO – strach przed przeoczeniem\nJest piątek wieczór. Jak codziennie wchodzisz na Instagrama i sprawdzasz stories wszystkich Twoich znajomych. Widzisz relacje, w których ktoś jest imprezie, na randce lub w kinie. Masz poczucie, że nie bierzesz udziału w czymś równie ważnym i Twoje życie nie jest tak barwne jak innych? Jeżeli taki scenariusz powtarza się często – ciągle sprawdzasz czy coś nowego Cię nie ominęło – najprawdopodobniej masz syndrom FOMO (Fear of Missing Out).\nJest to lęk przed tym, że zostaniesz wykluczony z życia społecznego, a co najważniejsze – że wszystko dzieje się zawsze bez Twojego udziału. Paniczne sprawdzanie telefonu często przy spotkaniach ze znajomymi, włączanie wszystkich powiadomień lub ciągłe poczucie, że powinieneś być gdzie indziej – to tylko niektóre z objawów.\nTo, co widzisz na stories i w postach na Instagramie to jedynie kreacja. Każdy pokazuje tylko to, co chciałby, żeby inni widzieli.\nPłytkość – problem konwersacji\nZnajdujesz się w miejscu, w którym jest tłoczno, jest całkowity chaos. Słyszysz tylko pojedyncze słowa, wyrwane z kontekstu. Ktoś krzyczy, ktoś inny się zaśmiał, a ktoś inny zaczął płakać. Kiedy próbujesz coś powiedzieć, zostajesz nagle uciszony. Twój głos w tej dyskusji zostaje pominięty.\nTo wyłącznie metafora konwersacji odbywających się w komentarzach na Instagramie czy Facebooku. Płytkość wypowiedzi i brak szacunku do innych ludzi nie są już niczym niespotykanym mediach społecznościowych.\nUżytkownicy Internetu nie potrafią się ze sobą komunikować. Kiedy publikowany jest jakiś artykuł, zamiast przeczytać go w całości, odnoszą się jedynie do tytułu – nie patrzą szerzej na cały kontekst i resztę treści. Powodują konflikty, a kiedy ktoś chciałby przedstawić solidne argumenty – zostaje wykluczony, a czasami nawet zgłoszony za naruszenie zasad platformy.\nMiejsce, które miało zrzeszać do łatwiejszej komunikacji zostało zniszczone przez konflikty, nienawiść i zazdrość. Czy można czuć się jeszcze bezpiecznie wypowiadając swoje zdanie? Chcąc zachować zdrową relację ze swoim zdrowiem psychicznym warto zadbać o unikanie takich sytuacji. Internet i media powstały z zamiarem lepszego połączenia ludzi oraz sprawniejszej komunikacji. Warto o tym pamiętać.\nŹródło badań naukowych: Relationship between personality and Internet addiction Mateusz J. Barłóg\nPrzeczytaj więcej o uzależnieniu od Internetu:


Dokładnie. Długie półosie mają większe obroty ale przekazują mniejszy momęt bo przy piastach jest przełożenie. Dla tego chyba 100% ciągników i koparek, samochody ciężarowe i maszyny budowlane mają przednie mosty ze zwolnicami.\na jakie inne części mogę dopasować od innych ciągników takie jak podnośnik,silnik,tylni most,i inne proszę o radę :unsure:\nWitam, jestem posiadaczem ursusa c360 od kilku miesięcy.\njeśli chodzi o orkę zimową to te ciągniki posiadają taką funkcję jak ''dociążanie''i ciągnik nie mieli i w czym jak w czym przedni napęd bardzo pomaga w sterowaniu B) ps. dominik czekamy na zdj\nEdytowano Grudzień 11, 2011 przez piotr119\nEdytowano Grudzień 11, 2011 przez mlody28\nEdytowano Styczeń 15, 2012 przez Henryk2010\nwitam. temat przedniego napędu do c-355 został szczegółowo opisany w grudniowym numerze Rolniczego przeglądu technicznego


TROX-BSH Technik Polska zaprasza Państwa do odwiedzenia stoiska firmy podczas FORUM WENTYLACJA, w dniach 5 – 6 marca 2019, stoisko 70 | TROX BSH Technik Polska Sp. z o.o.\nTROX-BSH Technik Polska zaprasza Państwa do odwiedzenia stoiska firmy podczas FORUM WENTYLACJA, w dniach 5 – 6 marca 2019, stoisko 70\nFirma TROX, lider w zakresie rozwoju i produkcji zaawansowanych technologicznie komponentów oraz systemów wentylacji i klimatyzacji budynków zaprasza do zapoznania się z ofertą urządzeń, będących wynikiem połączenia nowatorskich koncepcji z bogatymi doświadczeniami zgromadzonymi w trakcie opracowywania i realizacji kolejnych projektów. Szczególną Państwa uwagę chcielibyśmy zwrócić na rozwiązania:\nuniwersalne klapy odcinające EK-JZ oraz EK-EU do systemów wielostrefowej wentylacji pożarowej, certyfikowane do montażu zarówno w przegrodach oddzielenia przeciwpożarowego jak i w przewodach oddymiających i napowietrzających, stanowiące doskonałe rozwiązanie do stosowania między innymi w systemach nadciśnieniowych, szachtach oddymiających, instalacjach oddymiania garaży.\nurządzenia wentylacji zdecentralizowanej Schoolair, zapewniające indywidualną energooszczędną wentylację nawiewno-wywiewną z odzyskiem ciepła, dostosowane do zapotrzebowania, w klasach szkolnych, świetlicach, biurach, Efektem jest poprawa jakości powietrza związana z obniżeniem poziomu CO2 w pomieszczeniach do wartości określonych w normach.\nnawiewniki szczelinowe PURELINE, których ogromną zaletą jest znaczna redukcja zanieczyszczenia sufitów. Przebadane na stanowisku pomiarowym na Uniwersytecie RWTH Aachen przy zastosowaniu standardowego pyłu według ASHRAE okazały się najczystszymi z dotychczas przebadanych szczelin.\nSpotkanie będzie także okazją do zaktualizowania materiałów technicznych, wymiany opinii i doświadczeń, konsultacji technicznych w zakresie wszystkich produktów dostępnych w ofercie firmy TROX-BSH Technik Polska, począwszy od wentylatorów i central wentylacyjnych poprzez regulatory przepływu, urządzenia ochrony przeciwpożarowej, tłumiki hałasu po technologię filtracji i elementy dystrybucji powietrza.\nZapraszamy w dniach 5 – 6 marca, stoisko 70\nFirma TROX od wielu lat pozostaje światowym liderem w zakresie rozwoju i produkcji zaawansowanych technologicznie komponentów oraz systemów wentylacji i klimatyzacji budynków. 27 oddziałów w 25 krajach i 14 zakładów produkcyjnych, liczne biura handlowe i firmy partnerskie zapewniają firmie obecność w ponad 70 państwach na całym świecie.\nZatrudniająca 4 000 pracowników firma TROX realizuje obroty na poziomie 500 milionów EUR.\nWięcej informacji można uzyskać w krajowym oddziale TROX-BSH Technik:\ntel: 22 737 18 58


Mazurki z kremem cytrynowym i pistacjami. WielkaNoc! – Kuchennymi drzwiami\n19 kwietnia 2019 23 kwietnia 2019 Amber\nWielkaNoc! Dla mnie ten radosny czas zaczyna się już dzisiaj. Zostawiam za sobą wszystkie sprawy i zabieram jak zwykle część naszego domowego ogniska, aby czuć się swojsko poza domem. Będziemy świętować bez pośpiechu i jak najwięcej korzystać z pięknego otoczenia. Delektować się spokojem i pysznościami pałacowego stołu. Przygotowałam też na nasze wielkanocne świętowanie nieprzyzwoicie cytrynowe mazurki ! Taki mały domowy akcent.\nCiekawa jestem bardzo, czy dopadnie mnie podczas świąt FOMO -fear missing out…Przyrzekłam bowiem sobie, że przez tych dni kilka będę praktykować JOMO – joy of missing out…Trzymajcie kciuki!\nMazurki z kremem cytrynowym i pistacjami\nsok z 3 cytryn bio\nskórka starta z 3 cytryn bio\nDo garnka wlewamy wodę i doprowadzamy ją do wrzenia. Na garnek stawiamy metalową lub żaroodporną miskę i wkładamy do niej wszystkie składniki. Mieszamy i podgrzewamy do momentu aż masa zgęstnieje – nie można doprowadzić kremu do wrzenia, ponieważ wtedy jajka się zetną. Masa będzie gęsta po około 15-20 minutach. Krem studzimy – można przygotować go dzień wcześniej – i wykładamy na mazurki.\n150 g mąki krupczatki bio\n100 g masła 82% tłuszczu bio\n2 żółtka jaj ugotowane na twardo\nFormy, w których pieczemy spody wypełniamy ciastem. Nakłuwamy spody widelcem, wykładamy kawałkami papieru do pieczenia i obciążamy fasolą. Wstawiamy do piekarnika i pieczemy 15 minut. Zdejmujemy papier z fasolą i dopiekamy jeszcze 10 minut – ciasto powinno być złociste. Wyjmujemy je z piekarnika i studzimy. Kiedy jest zimne, wyjmujemy ciasto z foremek, napełniamy kremem i ozdabiamy.\nZapraszam też na mazurek różany !\nTagged desery, mazurki, pistacje, WielkaNoc\nPrevious Post Previous Post: Chleb wiejski całonocny na zakwasie. Wielkanocna Piekarnia!\nNext Post Next Post: Ryba w ‘mleku’ kokosowym. Macher Malaikari. Fragment…\n18 thoughts on “Mazurki z kremem cytrynowym i pistacjami. WielkaNoc!”\n19 kwietnia 2019 at 11:23\tOdpowiedz\nFajne połaczenie smaków – krem cytrynowy i pistacje 🙂\n19 kwietnia 2019 at 17:31\tOdpowiedz\nbardzo dobrze się komponują. Dziękuję.\n19 kwietnia 2019 at 12:55\tOdpowiedz\nAle super smaki! I te pistacje <3 Wesołych Świąt!\n19 kwietnia 2019 at 17:30\tOdpowiedz\n19 kwietnia 2019 at 13:42\tOdpowiedz\nLubię cytrynowe wypieki, zwłaszcza wiosną i na Wielkanoc, ale tym razem zdecydowałam się na babkę czekoladową.Może po świętach coś cytrynowego upichcę.\n19 kwietnia 2019 at 17:29\tOdpowiedz\nsmacznej babki! I spokojnych świąt.\n19 kwietnia 2019 at 20:36\tOdpowiedz\nA mazurki pierwszy sort i połączenie cytryny i pistacji królewskie\n20 kwietnia 2019 at 18:20\tOdpowiedz\nDziękuję, to bardzo udane smaki i lubią się.\n20 kwietnia 2019 at 16:45\tOdpowiedz\njakie urocze ;))…Radosnych i smacznych świąt Wielkanocnych!!!\n22 kwietnia 2019 at 21:41\tOdpowiedz\nTakie połączenie to moje ulubione! Znakomity mazurek!\nNajlepsze życzenia nie tylko na Święta!\n23 kwietnia 2019 at 12:31\tOdpowiedz\ndziękuję! Tak, po świętach tez mazurek jest bardzo a propos!\n23 kwietnia 2019 at 16:32\tOdpowiedz\nLekkie i smaczne <3\n23 kwietnia 2019 at 16:57\tOdpowiedz\nAgata, zawsze takie są. Polecam!\n25 kwietnia 2019 at 22:29\tOdpowiedz\nbo to pyszne mazurki!\n27 kwietnia 2019 at 16:00\tOdpowiedz\nWidziałam je i bardzo zapadły mi w pamięć:-) Cudo i ślinka cieknie:-)\nSą naprawdę pyszne i łatwe w przygotowaniu.


Na jaką pracę warto zdecydować się w BMW? - Pod Kozincem\nHome » Organizacje » Oferty Pracy » Na jaką pracę warto zdecydować się w BMW?\nDodane: 2018-07-11 :: Kategoria: Organizacje / Oferty Pracy\nPraca w BMW jest z pewnością czymś, co odmieni nasze życie, pomoże zdobyć nowe kwalifikacje zawodowe oraz umożliwi pracę w przyjaznej i prestiżowej atmosferze. Bez względu, czy mamy umiejętności społeczne, realistyczne lub kierownicze, każdy znajdzie odpowiedni zawód w BMW. Praca jest dla sprzedawców samochodów, sprzedawców części zamiennych i akcesoriów, product genius, doradców serwisowych, techników oraz stanowiska kierowinicze.\nZawody w BMW\nDoradca ds. spraw sprzedaży samochodów zajmuje się klientem, prowadzi go przez cały proces sprzedaży, aby na końcu sfinalizować transakcję oddając klientowi kluczyki do jego wymarzonego BMW. Praca jako product genius polega na zarażaniu pasją innych klientów. Osoba ta, musi wykazać się dużą wiedzą na temat marki. Doradca serwisowy obsługuje klientów oraz przyjmuje zlecenia klientów. Technik serwisuje oraz naprawia powierzone mu samochody. Doradca ds. sprzedaży części i akcesoriów, zajmuje się szybkim zamawianiem części oraz doradzaniem odnośnie akcesoriów. Kierownik działu sprzedaży zarządza salonem.


POTOP TOM II | Wawrzyniec Prusky\nOpublikowano 15 marca 2007 Autor: Wawrzyniec Prusky\n- Dzień dobry – zdobył się na najszczerszy i najbardziej niewinny uśmiech, na jaki stać było jego stężałą z niepokoju twarz – A czy przypadkiem pani nie zalało?\n- A zalało, dzień dobry – odpowiedziała pani P., nie usiłując zrobić nic ze stężałą z niepokoju twarzą.\n- A poszłam do sklepu, a pralka pobierała wodę. I jak już pobrała wodę do bębna, postanowiła pobrać też wodę do mieszkania.\n- A to i do mojego mieszkania też trochę pobrała.\n- A… - stężenie twarzy pani P. przeszło w ogólny paraliż organizmu.\n- A czy ktoś ma klucze od mieszkania pani S., bo zdaje się, że mamy tam teraz oceanarium?\n- A… a to nie wiem.\nPrusky jak błyskawica przemknął od drzwi do drzwi każdemu z sąsiadów przedstawiając sprawę i pytając o klucze, a ponieważ mówił szybko, zwięźle i był cokolwiek zasapany okazało się wkrótce, że znaczna część lokatorów (w większości ludzi starszej daty) nie zrozumiała, czego chce WP i wyległa przed mieszkania konsultując wątpliwości z sąsiadami. W efekcie błyskawicznie powstało kilka legend o cieniu dwunastu apostołów na suficie w mieszkaniu Pruskich, o źródle ropy naftowej w piwnicy, o tym, że pani S. kupiła delfina w Tesco, a pani P. przehandlowała go za pralkę i wysłała za pobraniem, tylko do pralki nie ma kluczy. W całym tym chaosie Wawrzyniec zlokalizował klucze, które posiadali państwo D., wraz którymi wdarli się chwilę potem do mieszkania pani S.\n- No to pięknie – podsumował wrażenie artystyczne, jakie uzyskał obserwując efekt spłynięcia wody po ścianach mieszkania pani S., czyli spękany sufit, zrolowane tapety, nasiąknięty dywan i kałuże na meblach.\nJuż wiedział, gdzie zamieszka niechciany grzyb zza biurka.\n- Całe szczęcie u nas skończyło się tylko na małej plamie w rogu pokoju, właściwie to już przesycha – powiedział Wawrzyniec kończąc MŻonce opowieść o zniszczeniach piętro wyżej – Jak sąsiad wieczorem przyjdzie oszacować straty, to w zasadzie nie będzie co oglądać.\n- Jak to nie. Pokażesz mu, że grzyb już na ścianie wyszedł za burkiem.\nRacja. Niech go bierze za fraki i zabiera.\n15 marca 2007 o 09:54 napisał:\nUroki mieszkania w bloku… :/\n17 marca 2007 o 21:32 napisał:\nno tak jak wiekszosc :(ale na grzyba Wawrzyniec, lepszy niż domestos ;)c-o-o-k-i-e\nzawsze mógłby Prusky zrobić biznes na wycieczkach z Torunia, ukazując 12 apostołów\n15 marca 2007 o 09:56 napisał:\nwitam chyba jestem pierwsza:)pozdrowienia dla calej rodzinki Pruskich…kiedy nowe fotki w galerii???\n15 marca 2007 o 12:57 napisał:\nWiosna przyszła, zaczniemy się znowu włóczyc i pstrykać. Jak się coś uzbiera, to będą.\n15 marca 2007 o 09:57 napisał:\nA ten grzyb, to kudłaty taki? Z oczami??? Machał rączką do Ciebie???\n15 marca 2007 o 12:56 napisał:\nTen sam. Twoja rodzina?\n15 marca 2007 o 10:04 napisał:\nHyh… no pobrała pobrała^^ A swoją drogą pani za wodę słoną sumkę winna będzie zapłacić. Ale hymm? „Wolność Tomku w sowim domku” A państwo nadwawrzyńcowi będą sobie ryby łowić^^\n15 marca 2007 o 10:07 napisał:\nRacja, niech grzyba bierze za fraki i do widzenia. Wawrzyniec nie patyczkuje się jak widać.\n15 marca 2007 o 10:17 napisał:\npięć miesięcy temu wyremontowaliśmy kuchnię i traf chciał, że poszedł wężyk od baterii, woda lała się strumieniami, sąsiadom spadł sufit (ok. 2 mkw) a nam pęka terakota na podłodze. i niby wszystko nowe i piękne, a okazało się, że instalacja nie wymieniana w łazience od 20 lat przetrwała większe próby. Krew mnie zalewa, co dopiero woda!!!!!\n15 marca 2007 o 12:55 napisał:\nSpokojnie, wdech – wydech. No chyba, że pod wodą jesteś, to nie wdech!\n15 marca 2007 o 10:28 napisał:\nech ale zeby tak z grzyba sie smiac, :))a co on na to:)) pozdroweinie adla nowego czlonka rodziny!!\n15 marca 2007 o 10:32 napisał:\nWężyk od baterii to jakieś badziewie u mnie też strzelił gdyby nie to że akurat wróciliśmy do domu mój piękny nowy domek spłynąłby do Nidy.\n15 marca 2007 o 10:35 napisał:\nWitaj Wawrzyńcze !! jak ja lubie te niemal codzienne notatki , jestem wiernym czytelnikiem i bez zajrzenia na twoj blog nie rozpoczynam dnia . Pozdrawiam\n15 marca 2007 o 11:49 napisał:\nHi hi. Jak do mnie dzwonią intruzi skarżąc się na grzyb w mieszkaniu, to zalecam częste wietrzenie i rozszczelnianie okien. Ale jestem… Muszę to przemyśleć…\n15 marca 2007 o 12:53 napisał:\nA jak komus zimno w lokalu, to ma se rozszczelniać i wietrzyć? To ja wiem, co oni tobie radzą, żebys sobie rozszczelniła i przewietrzyła.\n15 marca 2007 o 12:48 napisał:\nA grzyb przeca chciał się zaprzyjaźnić z Pruskym!! A ten go chce wyeksmitować??\n15 marca 2007 o 12:51 napisał:\nNie lubię jak ktoś ładniejszy ode mnie\n15 marca 2007 o 13:02 napisał:\nPrusky, a ty to tak w pracy boczkiem na komentarze odpisujesz?\n15 marca 2007 o 13:24 napisał:\nW ramach przerwy na śniadanie. Ale jak się nie podoba, to mogę poczytać gazetę i przeżuć pokarm.\nHmmm.., o ile pamiętam Potop liczył sobie trzy tomy… Czyżby zanosiło sie na jakiś ciąg dalszy?\n15 marca 2007 o 13:25 napisał:\nOby nie. I żebym ogniem i mieczem nie musiał pisać.\nA co sobie normalnie gitowo kupiłeś?\n15 marca 2007 o 13:26 napisał:\nGit przyrząd. Zobaczysz.\n15 marca 2007 o 23:04 napisał:\ngit przyrząd kojarzy mi się z GITarą. a jak GITara ma być git to musi mieć 12 strun :)))\n16 marca 2007 o 11:36 napisał:\nO bosz…zobaczę jakiś przyrząd u pruskich.Aaaa!!\n16 marca 2007 o 13:08 napisał:\nŻe niby dotychczas nie miewalismy przyrządów, tak?\n15 marca 2007 o 13:43 napisał:\nTwój grzyb się jeszcze nie zadomowił na stałe. A jak wygonic z 40-letniego domu takiego bardzo starego grzyba który juz przez zasiedzenie tam legalnie mieszka??\n15 marca 2007 o 14:01 napisał:\nJakie szczęście, że grzyb potrafił pływać.\n15 marca 2007 o 14:14 napisał:\nnie lubie grzybow ani tych ze scian ani tych z lasu\n15 marca 2007 o 14:15 napisał:\nZawsze wiedziałam, że pralki automatyczne są podstępne i zdradzieckie a pozostawione bez nadzoru wykazują objawy bulimi tzn. nabierają wody zachłannie bez opamiętania a następnie wymiotują tąże wodą na mieszkanie.\n15 marca 2007 o 14:47 napisał:\nJuż wiem dlaczego brat mojego współlokatora wynajął mieszkanie na 11 piętrze 10 piętrowego bloku\n15 marca 2007 o 15:12 napisał:\nJednym słowe – mamy happy end…Ale to nie ciekawe Myślałam ze jakaś masakra będzie a tu nic\n15 marca 2007 o 15:57 napisał:\nPlanujecie też pobrać?? Rekompensatę za straty moralne spowodowane patrzeniem na uśmiechniętego grzyba mam na myśli.\n15 marca 2007 o 16:50 napisał:\nno to nici z grzybowej.\n15 marca 2007 o 20:38 napisał:\nech te grzyby sromotnikowe………\n15 marca 2007 o 20:39 napisał:\nHa!i tak nic nie pokona naszego grzybola który rozsiadł sie na dobre na 1/4 ścianie. I nawet fraka nie ma, wiec tylko ścierą po mordzie.\n15 marca 2007 o 22:23 napisał:\nnie …no fajna historia z sąsiadami w tle ….ale ..gdzie krew, pot, łzy, zawistne spojrzenia , zgrzytanie zebami, sex afery i branie sie sasiadek za kudly ?;)\n15 marca 2007 o 22:24 napisał:\nZamienię się na głuche i nachalne pająki. Reflektujesz?\n16 marca 2007 o 11:38 napisał:\npająki sa gitowe!\n16 marca 2007 o 11:27 napisał:\nnie wiem czemu narzekasz Wawrzyniec, tak musiałbyś biegać, szukac po lesie, a tak masz grzyba za biurkiem\n16 marca 2007 o 18:08 napisał:\nCzy można liczyć w niedalekiej przyszłości na nowe zdjęcia i filmiki z udziałem Potomki i Dziedzica???? A jeśli tak to kiedy??? Odpisz proszę\n16 marca 2007 o 18:47 napisał:\nbiedny grzyb.dzieci nie bedą miały się z kim bawić…\n17 marca 2007 o 17:59 napisał:\nja bardzo często pobieram wodę pod wannę. ale jeszcze nigdy sąsiedzi mi się nie zgłosili.\n17 marca 2007 o 18:23 napisał:\nco tak szybko chcesz sie pozbyc grzyba? moze przybierze jeszcze kształt 12 apostołów albo 7 krasnoludków albo 40 rozbójników i zarobisz krocie na biletach:)))))\n17 marca 2007 o 19:32 napisał:\nUwaga!!! Wiosenny konqurs na najbardziej podnoszącego na duchu bloga!!! Więcej informacji na http://www.variacki.blog.onet.pl :)))\n17 marca 2007 o 20:13 napisał:\nUuuuaaaa. Jak zwykle świetne…\n17 marca 2007 o 20:26 napisał:\nA ma zamiar pan Wawrzyniec w najbliższym okresie dodać nowy post? Wiem, że ten jest całkiem swierzy, ale ja już czekam na następny… jestem tu dziś po raz enty i znowu rozczarowanie:(\n17 marca 2007 o 23:15 napisał:\nWejdzcie na http://www.julian13.blog.onet.pl\n18 marca 2007 o 10:23 napisał:\nZdecydowanie pakować… walizki. Wziąć kredyt, dom budować,grzyba własnego wychodować!\n18 marca 2007 o 14:21 napisał:\nsiemka [ no to prawidze uroki...blok i miasto...jeśli masz czas wpadnij do mnie będzie mi bardzo miło ;] http://www.sarahconnorsuper.blog.onet.pl ;*\n18 marca 2007 o 16:24 napisał:\nWspółczuję… To jest jeden z powodów dla których nigdy nie zamieszkam w bloku;)


Osprzęt do bel | AGRIMAR\nCHWYTAK DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL V40\nUrządzenie najbardziej kompaktowe i wielofunkcyjne\nDzięki jego niewielkiej wysokości zewnętrznej i dużemu chwytakowi jest to najbardziej praktyczne urządzenie do zbierania bel i układania ich w sterty. Po wyposażeniu w zestaw chwytaka do bel zapakowanych jego wielofunkcyjność staje się wyjątkowa.\nUrządzenie kompaktowe wielofunkcyjne (wysokość zewnętrzna: 1,05 m)\nSeryjny chwytak z synchronizacją otwierania\nJednoblokowa rama z rur o dużych przekrojach\nZapewniające wysoką trwałość zużywające się pierścienie w przegubach.\nCHWYTAK DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL V50\nDo bezpiecznego układania w sterty o wysokości do 5 warstw\nDzięki 2-pozycyjnemu chwytakowi, regulowanemu z kabiny, układanie ostatniej beli pod dachem jest łatwe, szybkie i bezpieczne. Składowanie jest optymalne\n2 położenia pionowe chwytaka, regulowane bez opuszania ciągnika (podniesienie 850 mm)\nWystarczy pojedyncza funkcja hydrauliczna (3. funkcja)\nWyjątkowy i opatentowany system blokowania/odblokowywania.\nCHWYTAK DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL V500\nPodwójna wydajność w układaniu stert\nJego duży chwytak umożliwia równoczesny chwyt 2 bel. Wynik: znacząca oszczędność czasu i maksymalna wydajność.\nDuży chwytak z 8 zębami (wysokość 1,50 m)\nZapewniające wysoką trwałość zużywające się pierścienie w przegubach\nCHWYTAK DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL W500\n2 chwytaki działają naprzemiennie. Wynik: 2 bele są chwytane bez konieczności poprawiania. W ten sposób skraca się czas przenoszenia i rośnie wydajność.\n2 chwytaki działają naprzemiennie jeden po drugim\nSeryjne wyposażenie w czujnik 2. beli.\nCHWYTAK DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL V60\nZaprojektowany do łatwego układania w 6-warstwowe sterty\nChwytak MANUBAL V60 zapewnia bezpośrednie i wydajne przenoszenie w każdych warunkach. Odwracanie i podnoszenie odbywają się miękko bez wypuszczania beli.\nPodnoszenie do 650 kg na wysokość do 2,50 m\nDwukierunkowy siłownik pochylania i odwracania.\nCHWYTAK DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL V7000\nWydajność w najwyższym stopniu\nJego bardzo duży chwytak umożliwia równoczesne chwycenie 3 bel okrągłych lub 4 bel prostokątnych. Dzięki chwytowi od przodu (a nie od góry), bele nie są uszkadzane i możliwe jest składowanie pod sam dach. Jest to urządzenie niezbędne podczas wielkich zbiorów słomy lub siana.\nBardzo duży chwytak o 14 kłach, wysokość 2,55 m\nSeryjnie 3 przegubowe zęby dolne D40 x 1000 mm dł. użytkowej\nGórny popychacz MANUBAL do wpychania bel.\nWIDŁY DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL L40\nIdealne dla bel słomy i siana\nUrządzenie to umożliwia proste, łatwe i szybkie przenoszenie wszystkich rodzajów bel.\nUrządzenie proste i ekonomiczne\nPrzystosowane do bel okrągłych i prostokątnych\nKute zęby o średnicy 35 mm i dł. użytkowej 1050 mm.\nWIDŁY DO BEL SŁOMY/SIANA – MANUBAL L500\nDo przenoszenia 2 bel równocześnie\nDzięki seryjnemu wyposażeniu w dwa ruchome zęby o regulowanym rozstawie, można bardzo stabilnie nabijać bele o dowolnej wielkości, również te największe.\nRegulowany rozstaw (2 położenia)\nZęby D40 x 1000 mm dł. użytkowej, 3 położenia: stałe, ruchome i transportowe.\nW zależności od układu budynków i możliwości układania w sterty, znajdziesz tutaj urządzenie dopasowane do swoich potrzeb. Urządzenie MANUBAL umożliwia budowanie stabilnych stert i uniknięcie strat miejsca.