Salad Story sięga po crowdfunding. Firma chce pozyskać finanse na rozwój i wejść na giełdę. Do końca 2023 r. sieć planuje utrzymać mocne tempo rozwoju - Wiadomości Handlowe\nSalad Story sięga po crowdfunding. Firma chce pozyskać finanse na rozwój i wejść na giełdę. Do końca 2023 r. sieć planuje utrzymać mocne tempo rozwoju\nRestauracja Salad Story (materiały prasowe)\nSpółka Salad Story rozpoczęła emisję akcji, wspieraną kampanią crowdfundingu inwestycyjnego we współpracy z platformą Beesfund. W ramach finansowania społecznościowego chce pozyskać 3,2 mln zł, które zasilą budżet na realizację nowej strategii. Do 2024 roku spółka zamierza rozpocząć przygotowania do debiutu na NewConnect.\nSalad Story szuka inwestorów. Franczyzowa sieć chce przyspieszyć rozwój


IBM Cloud Pak for Network Automation - Ceny - Polska | IBM\nWsparcie w drodze do chmury\nSkorzystaj z elastycznej oferty finansowania IBM i wprowadzaj innowacje w dużej skali, jednocześnie ograniczając koszty początkowe\nPrzeczytaj krótki opis rozwiązania (564 kB)\nSprawdź, jak możesz automatyzować sieci z pomocą IBM Cloud Pak® for Network Automation. Oferuje modułowy i wygodny w praktyce model konsumpcji, więc płacisz tylko za to, czego potrzebujesz.\nKomponenty IBM Cloud Pak for Network Automation działają w chmurach prywatnych i publicznych oraz we wstępnie zintegrowanych systemach. Można je także wdrażać i uruchamiać wszędzie tam, gdzie działa Red Hat® OpenShift®.\nUżywaj tylko tych komponentów, których potrzebujesz w danej chwili, dzięki w pełni modułowemu modelowi zaprojektowanemu z myślą o wygodzie użytkowania.\nPowiązane komponenty IBM Cloud Paks\nIBM Cloud Pak for Network Automation to odrębny produkt. Jest on jednak ściśle powiązany z IBM Cloud Pak® for Watson AIOps — produkty te, używane razem, stanowią zunifikowane rozwiązane do zarządzania siecią.\nKomponent harmonizacji jest dostępny jako część tego rozwiązania IBM Cloud Pak. Harmonizacja zapewnia pełne możliwości automatyzacji, dzięki którym dostawcy usług komunikacyjnych mogą szybko tworzyć oraz wdrażać funkcje i usługi sieciowe.\nIBM Cloud Pak for Network Automation zapewnia usługi automatyzacji. W skład tego produktu wchodzą zarówno płatne, jak i bezpłatne usługi IBM Automation® Foundation.\nPłatne usługi IBM Automation Foundation to:\n• Środowisko RPA\n• Nienadzorowany bot RPA\n• Nadzorowany bot RPA\n• Instancja eksploracji procesów\nDzięki temu rozszerzeniu dostawcy usług telekomunikacyjnych i zarządzanych mogą sterować wydajnością stacjonarnych, mobilnych, chmurowych i zwirtualizowanych sieci na pojedynczej platformie, która zapewnia otwarty dostęp do danych i integrację z ich niezliczonymi źródłami.\nPorozmawiaj z członkami naszego zespołu sprzedażowego, aby opracować plan płatności, który spełnia Twoje unikalne potrzeby.


Akademia Animatora Praca ... Przygoda ... Pasja ...\nAkademia Animatora to projekt powstały z PASJI, chęci działania, potrzeby dawania uśmiechu innym i przekazywania wiedzy praktycznej, opartej na latach pracy, zorganizowanych imprezach, zarówno lokalnych, jak i międzynarodowych dla przedstawicieli firm i marek w Polsce.\nU nas nie znajdziesz osoby przypadkowej. Wiele osób dzwoni do nas i zadaje pytanie: „Czy osoby prowadzące szkolenie mają praktykę w tej dziedzinie? Ponieważ wielokrotnie chodząc na szkolenia spotykałam się z osobami prowadzącymi szkolenia z co najmniej ze stu zagadnień i branż, a to dla mnie ważne, czy ta osoba ma praktykę w danej dziedzinie”… W przeciwieństwie do wielu firm szkoleniowych, my nie robimy szkoleń ze wszystkiego i na każdy temat. NIE. My – Mówimy o tym, na czym się znamy najlepiej!\nAkademia Animatora to projekt powstały z energii, pasji i wiedzy współzałożycieli oraz setek wspaniałych współpracowników oraz pedagogów i psychologów dziecięcych. Projekt ten stanowi rejestrowaną działalność edukacyjną.\nAkademia Animatora co roku pokonuje tysiące kilometrów, pomiędzy poszczególnymi miastami w Polsce, organizując szkolenia.\nAbsolwentami naszej Akademii są nie tylko osoby szukające pracy w animacji, ale także właściciele oraz managerowie firm i instytucji związanych z branżą dla najmłodszych oraz przedstawiciele placówek edukacyjnych, takich jak szkoły, przedszkola, biblioteki, uczelnie, muzea, punkty opieki i pomocy, świetlice, domy i ośrodki kultury…\nAbsolwentami naszej Akademii są osoby w każdym wieku – od 16 do 70 lat. Zarówno ludzie młodzi, szukający dodatkowej pracy, źródła dochodu, jak i Mamy, szukające kreatywnych zabaw ze swoimi pociechami, jak i osoby będące babciami, dziadkami lubiącymi pracę z młodzieżą lub opiekującymi się swoimi wnuczkami. Osoby szukające nowych, kreatywnych rozwiązań.\nWielu Absolwentów naszej Akademii decyduje się na otworzenie własnej działalności animacyjnej, polegającej na organizacji imprez dla dzieci oraz opiece nad nimi lub otworzeniu sali zabaw, punktów opieki nad dziećmi… Dla osób, które mają lub otwierają własną działalność animacyjną, przygotowaliśmy Pakiety Marketingowe dla Start-up’ów. Doskonale wiemy, że najtrudniej jest zacząć, dlatego pragniemy pomóc naszym Kursantom.\nAkademia Animatora nigdy nie stoi w miejscu – tak jak świat idzie do przodu, dzieci również rozwijają się bardziej dynamicznie, mają dostęp do coraz nowszych technologii, tak i Akademia ewoluuje, śledzi tendencje i dziecięce nowinki – gdzie trzeba, jest nowoczesna, ale gdzie trzeba – powraca do źródeł.\nCorocznie zatrudniamy wielu Animatorów. Nawiązaliśmy również współpracę z Agencjami Pracy oraz Hotelami, Punktami Przedszkolnymi, Lokalami Gastronomicznymi, Salami Zabaw – na terenie całej Polski, aby Absolwentom naszej Akademii jak najbardziej ułatwić odnalezienie pracy.\nJest dla nas ogromną radością, że działalność naszej Akademii Animatora pomogła tylu osobom, zmieniając ich życie na lepsze, sprawiając, że życie będzie bardziej kolorowe i będzie w nim więcej uśmiechu!


W pierwszy dzień roku na świat przyszło ok. 395 tys. dzieci :: MedExpress.pl\nDzieci urodzone w styczniu 2019 r. w krajach takich jak Dania, Belgia, Australia, Japonia czy Grecja mają szansę dożyć XXII wieku. Niestety niemal połowa najmłodszych, które przyjdą w tym roku na świat – ma na to niewielkie szanse. W Polsce przewiduje się, że dzieci urodzone w 2019 r. dożyją średnio do roku 2097.\nOpublikowano 01 stycznia 2019, 11:12\n1 stycznia 2019 roku na świat przyszło ponad 395 tys. dzieci. Wśród nich – ok. 950 urodziło się w Polsce.\nWg szacunków UNICEF, w Sydney urodziło się 168 dzieci, w Tokio 310, w Pekinie 605, w Madrycie 166, a w Nowym Jorku 317, w Warszawie 67 dzieci, czyli porównywalnie do Paryża (74).\nNajprawdopodobniej pierwsze dziecko w 2019 roku urodziło się na Fiji, a ostatnie tego dnia - w Stanach Zjednoczonych. Aż 25% wszystkich noworodków urodzonych w Nowy Rok przyszło na świat w Azji Południowej (99 183).\nUNICEF szacuje, że nawet połowa dzieci urodzonych 1 stycznia zaczerpnęło swój pierwszy oddech w zaledwie 8 krajach:\nW pierwszym dniu roku rodziny na całym świecie przywitały dzieci o imionach: Aleksander, Haruto, Logan, Mateo czy Emma. W Polsce najpopularniejsze imiona dla najmłodszych to: Antoni, Julia, Zuzanna, Jan, Jakub, Zofia, Maja, Szymon, Hanna i Lena.\nW pierwszym dniu roku UNICEF zaapelował do społeczności międzynarodowej o zapewnienie każdemu dziecku prawa do opieki medycznej oraz zdrowego i bezpiecznego startu w życie. – Możemy uratować miliony dzieci, jeśli zainwestujemy w szkolenia dla personelu medycznego oraz wyposażenie dla szpitali – mówi Charlotte Petri Gornitzka, zastępca dyrektor generalnej UNICEF. – W ciągu ostatnich trzydziestu lat osiągnęliśmy ogromny postęp w ratowaniu życia dzieci poniżej 5. roku życia (wskaźnik umieralności zmniejszył się o ponad połowę). Niestety taki postęp nie nastąpił w ratowaniu życia noworodków. Obecnie zgony dzieci, które zmarły podczas pierwszego miesiąca życia stanowią aż 47% zgonów wszystkich poniżej piątego roku życia.\nUNICEF życzy każdemu dziecku szansy na wykorzystanie w pełni swojego potencjału oraz życia w zdrowiu i radości. W momencie, w którym świętujemy Nowy Rok, nasze myśli są również przy dzieciach, które nie przeżyją swojego pierwszego dnia. Możemy i musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby dać każdemu dziecku szanse do posiadania imienia, zabawy, nauki i życia. Poprzez kampanię „Więcej niż dzień” apeluje o pomoc i zbiera fundusze na ratowanie życia noworodków oraz opiekę okołoporodową dla matek w krajach rozwijających się. Zebrane środki umożliwiają dostarczanie czystej wody i elektryczności do ośrodków medycznych, obecność wykwalifikowanego personelu medycznego podczas porodu czy zapewnienie niezbędnych leków. Pomóc można poprzez stronę unicef.pl/ratujedziecko.\nnoworodki / demografia / UNICEF / śmiertelność noworodków / Trzeci Świat\n21 lutego 2018, 14:45


– zwany Klemensem z Januszkowa, od 1573 roku używał – na wzór humanistów – zlatynizowanej formy nazwiska: Ianicius, Ianitius, później zrepolonizowanej – prawdopodobnie błędnie – jako Janicki;\n– urodził się 17 listopada 1516 roku we wsi „od Januszka zwanej” Januszkowo, w okolicach Żnina pod Gnieznem, jako syn chłopa\n– pobierał nauki w szkole elementarnej w Żninie oraz w Kolegium Jana Lubrańskiego w Poznaniu\n– w roku 1536 został sekretarzem arcybiskupa Andrzeja Krzyckiego, humanisty i poety; poświęcił mu wiele wierszy pełnych wdzięczności i szczerego uczucia przywiązania\n– w latach 1536-1537 powstały Vitae archiepiscoporum Gnesnensium (Żywoty arcybiskupów gnieźnieńskich), cykl epigramatów poświęconych zasługom arcybiskupów polskich\n– po śmierci Krzyckiego mecenasem Janickiego został Piotr Kmita, wojewoda krakowski – na jego dworze zajmował się urzędową korespondencją; z inicjatywy nowego protektora powstał kolejny zbiór: Vitae Regum Polonorum elegiaco carmine descriptae (Żywoty królów polskich wierszem elegijnym opisane)\n– w 1538 roku wyjechał do Padwy, gdzie studiował na wydziale filozoficznym, 22 lipca 1540 został wyróżniony przez papieża Pawła III laurem poetyckim, co stanowiło dowód międzynarodowego uznania dla jego twórczości; w tym samym roku otrzymał dyplom doktora nauk wyzwolonych i filozofii uniwersytetu padewskiego\n– z powodu choroby (puchliny wodnej) opuścił Włochy i przybył do Krakowa; pogorszyły się jego stosunki z protektorem, Piotrem Kmitą – być może z powodu niedotrzymania przez poetę obietnicy sławienia jego rodu; po ich zerwaniu pogorszyła się sytuacja materialna poety\n– objął probostwo w Gołaczowie pod Olkuszem\n– 1542 – w Krakowie ukazał się zbiór jego elegii i epigramatów Clementis Ianitii, Poetae Laureati, Tristium liber I. Variarum elegiarum liber I. Epigrammatum liber I – zawierający Księgę żalów, Księgę różnych elegii oraz Księgę epigramatów – Janicki pisał po łacinie; doskonale znał metrum łacińskie; w swojej poezji zawarł wiele nawiązań – w postaci przejętych zwrotów i wyrażeń oraz aluzji – do poezji antycznej, której twórców uznawał za swoich mistrzów\n– zmarł w styczniu lub w lutym 1543 roku\nJanicki jako pierwszy wprowadził do literatury polskiej elegię, znany od starożytności gatunek liryki wyróżniający się specyficzną formą wersyfikacyjną zwaną dystychem elegijnym, połączeniem dwóch wersów: heksametru (wersu złożonego z sześciu stóp) oraz pentametru (wersu pięciostopowego). Tematyka elegii, początkowo żałobna, utrzymana w tonie smutnego rozpamiętywania i żalu, z czasem stała się bardzo urozmaicona i mogła obejmować sprawy polityczne, erotyczne, czy też filozoficzne. Wzorami dla Janickiego byli elegicy rzymscy: Tibullus, Propercjusz i przede wszystkim Owidiusz. Tytuł Księgi żalów nawiązuje do dzieła Owidiusza, także zbioru elegii: Tristia (Żale), pisanych na wygnaniu w Tomi, sygnalizując zbieżność między sytuacją egzystencjalną Owidiusza a Janickiego. Swoją chorobę postrzegał poeta jako swoiste wygnanie.\nJanicki pisywał elegie okolicznościowe, zawierające pochwały obu swoich mecenasów, Andrzeja Krzyckiego i Piotra Kmity, a także poświęcone osobom przyjaciół. Jednak najbardziej znane są jego elegie autobiograficzne. Janicki jest pierwszym twórcą w literaturze polskiej, który tyle miejsca w twórczości poświęcił sobie, nadając swojej poezji bardzo osobisty ton. Jedna z nich, elegia O sobie samym do potomności, uważana jest za parafrazę elegii 10 z IV księgi Tristiów Owidiusza. Stanowi ona przykład renesansowej autobiografii eksponującej – poprzez los jednostkowy – ogólne i ponadczasowe prawidłowości rządzące ludzkim życiem.\nZ jednej strony elegia De se ipso ad posteritatem jest dokumentem, dzięki któremu znamy wiele szczegółów życia poety, m.in. nazwę wsi, z której pochodził, chorobę, na którą cierpiał (puchlinę wodną) i która była przyczyną jego śmierci, dokładną datę urodzin, okoliczności pierwszego publicznego występu na uroczystości szkolnej ku czci Lubrańskiego. Janicki dokładnie opisuje w niej bliskie mu osoby – rodzinę, nauczycieli, protektorów, przyjaciół. Po skargach na własny los poeta umieszcza napis, jaki chciałby widzieć na własnym nagrobku, a po nim następuje druga część elegii – rozbudowana autocharakterystyka, zawierająca zarówno opis wyglądu zewnętrznego, jak i najważniejsze cechy jego charakteru, np. niechęć do spraw wojennych, upodobanie do wesołego życia, pisanie elegii miłosnych w młodości. W zakończeniu żegna się z przyjaciółmi i obiecuje pamiętać o nich w zaświatach. Przeszłość jest więc postrzegana z perspektywy teraźniejszości, sytuacji człowieka zmagającego się z chorobą, bliskiego śmierci i właściwie żegnającego się ze światem. Z drugiej zaś strony Janicki za pomocą tego utworu buduje własną legendę. W szczegółowych opisach cierpień związanych z chorobą, w przewidywaniu bliskiej i – co poeta podkreśla – przedwczesnej śmierci kryje się silne dążenie do uwiecznienia własnej osoby poprzez poezję w pamięci zarówno najbliższych, jak i potomnych. Autobiografizm przeobrażony w sztukę staje się środkiem unieśmiertelnienia własnej osoby.\nKsięga epigramatów zawiera 75 utworów. Epigramat, gatunek podobnie jak elegia wywodzący się z antyku, stanowiący początkowo wierszowany napis na pomnikach, grobowcach, dziełach sztuki, przedmiotach, przede wszystkim charakteryzuje się krótkością, lapidarnością, sprawnym pod względem kunsztu poetyckiego ujęciem tematu, często zakończony jest puentą. Epigramaty Janickiego odznaczają się osobistym tonem, utrwalają postaci z najbliższego otoczenia poety, ale wolne są od natrętnego schlebiania, stanowią świadectwo zadumy nad sprawami życia i śmierci.\nGoliński J. K., De se ipso ad posteritatem. Kallimacha, Dandyszka i Janickiego autobiografie kreowane, „Pamiętnik Literacki” 1995, z.1, s.3-24.\nGruchała j. S., Klemens Janicjusz – „O sobie samym do potomności” [w:] Lektury polonistyczne, t.II, pod red. A. Borowskiego i J. S. Gruchały, Kraków 1997.\nJelicz A., Wstęp [w:] Antologia poezji polsko-łacińskiej 1470-1543, Szczecin 1985.\nKotarski E., Klemens Janicki, [w:] Pisarze staropolscy. Sylwetki, pod red. S. Grzeszczuka, Warszawa 1991, s. 377-406.\nLis R., Klemens Janicki – z tradycją wobec rozpaczy, „Ogród” 1990, nr 2 (4), s. 45-52.\nZiomek J., Renesans, Warszawa 1999, s. 86-90.


Pieskow: Propozycje Trumpa ws. rozbrojenia nuklearnego są niepoważne - Świat - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\n27 kwietnia 2019, 12:49 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\n- Idealnie byłoby oczyścić cały świat z broni nuklearnej, (...) jednak z drugiej strony bylibyśmy pozbawieni czynnika odstraszającego - powiedział Pieskow dziennikarzom na marginesie międzynarodowego forum Inicjatywy Pasa i Szlaku, cytowany przez agencję Reutera.\nWłądimir Putin USA Dmitrij Pieskow polityka nuklearna Rosja 'Donald Trump Kreml rzecznik prezydent\nUSA przegrywaja wyscig zbrojen.\nrassija nawet nie startuje w wyścigu, czjełowjeku sawjeckij...!!!!!!!!!\nRosja wygrywa wyscig zbrojeń.\nPieskow wygląda na psa Putina.\nPieskow ma oczywiście rację, Trump to zwykły pajac.\n"Pieskowy" szczekają a karawana idzie dalej.


Niemiecka federacja zaprzecza: Nie kupiliśmy mundialu w 2006 roku [VIDEO] | Express Ilustrowany\nNiemiecka federacja zaprzecza: Nie kupiliśmy mundialu w 2006 roku [VIDEO]\nDE RTL TV/x-news 19.10.2015\nW Dortmundzie nastąpiło otwarcie muzeum niemieckiego futbolu. Uroczystość została jednak zdominowana przez ostatnie doniesienia magazynu "Der Spiegel", który twierdzi, że niemieccy działacze przekupili kilku członków FIFA przy wyborze gospodarza mundialu w 2006 roku.\n- Mundial sprzed 9 lat jawi nam się jako piękna bajka i wciąż nią jest. Chcę raz jeszcze podkreślić, że nie było żadnych „tajnych” kont bankowych, nie było kupczenia głosami. Będziemy odpierali zarzuty magazynu „Der Spiegel” i na mocy prawa prasowego domagali się poniesienia przez nich odpowiedzialności - Wolfgang Niersbach, prezes niemieckiej federacji piłkarskiej.\nMateriał oryginalny: Niemiecka federacja zaprzecza: Nie kupiliśmy mundialu w 2006 roku [VIDEO] - Polska Times\nkorupcja mundial 200...


Nietypowe gramofony XX wieku | Psychosonda\nNietypowe gramofony XX wieku\nGramofon jaki jest, każdy widzi. Zazwyczaj prostokątna obudowa skrywa talerz, na którym umieszczamy płytę. Na prawo od talerza znajduje się ramię z wkładką, a wszystko to przykrywa przeźroczysta pleksi. Na przestrzeni lat powstało jednak kilka gramofonów, które zasługują na miano niecodziennych. To właśnie im poświęcimy ten artykuł.\nW 1943 roku produkcja sprzętu grającego była trudna. Druga Wojna Światowa utrudniała życie cywilom i to samo mogli odczuwać producenci. Nie powstrzymało to jednak firmy Thorens przed wypuszczeniem na rynek nowego modelu zmieniarki, opatrzonej symbolem CD 50. Była to wyjątkowa konstrukcja, której już sam wygląd wzbudzał ciekawość. Odtwarzacz - co oczywiste - dysponował jedynie prędkością obrotową 78RPM, posiadał jednak coś, czego nie widziało się na ówczesnym rynku. Aby odtworzyć płytę nie trzeba było jej odwracać na drugą stronę. Gramofon odtwarzał ją dwustronnie. W zależności od potrzeby headshell ramienia obracał się o 180 stopni. Wraz z jego obróceniem kierunek obrotów zmieniał również talerz. Kupić ten gramofon dzisiaj to niemałe wyzwanie.\nPowiem szczerze, że gdy kilka lat temu poznałem model CD50, uważałem, że bardziej zaawansowanego gramofonu nie dało się wtedy zrobić. Byłem w ogromnym błędzie. Już kilka miesięcy później w sieci trafiłem na odtwarzacz Fisher Lincoln Model 70. Na samym początku próbowałem zrozumieć, czym w ogóle jest to, co widzę. Gramofon posiada dwa talerze, umieszczone obok siebie na jednej amortyzowanej płycie, a pomiędzy nimi znajduje się ruchomy stelaż, na którym ulokowano trzeci talerz. Ramię znajduje się tradycyjnie po prawej stronie, nie jest ono jednak zlokalizowane bezpośrednio przy talerzu, a kilka centymetrów wyżej. Zaraz obok niego umieszczono serce gramofonu, które jest bardzo specyficzną odmianą napędu idlerowego. Przyciśnięcie przycisku start rozwiewa wszystkie wątpliwości co do zasadności kilku talerzy i samego sposobu działania. Talerz zlokalizowany po lewej służy jako stojak na płyty oczekujące na odtworzenie, a prawy jest składzikiem odsłuchanych szelaków lub winyli. Cała magia dzieje się na górnym talerzu. To w nim został wbudowany mechanizm pozwalający pobrać płytę z lewego talerza oraz odłożyć go na prawym. Jakby tego było mało, poza ruchami pomiędzy wspomnianymi talerzami, sam obraca się o 180 stopni, by zmienić stronę odsłuchiwanej płyty! Producent tak obmyślił całość, by ramię zawsze pozostawało w jednym miejscu, a w zależności od tego, którą ze stron odsłuchujemy, talerz ustawia się na odpowiedniej wysokości.\nPisząc o Thorensie CD 50 użyłem określenia, że zdobycie go dzisiaj to wyzwanie. Porównując go jednak do Garrarda RC-100 wyprodukowanego w 1938 r., należałoby powiedzieć, że jest jednak dosyć popularny. Gramofon ten był odpowiedzią na popularnego wówczas Capeharta. Pierwsza seria produkcyjna, licząca sto sztuk, została wyprodukowana dla amerykańskiej firmy, po czym większość z gramofonów wysłano drogą morską prosto do Wielkiej Brytanii. Statek niestety nigdy nie dopłynął do portu docelowego - spoczął na dnie wraz ze wszystkimi przewożonymi egzemplarzami. Zatopił go U-boot. Ocalało jedynie kilka sztuk. Gramofon ten, podobnie jak wspomniani w artykule "koledzy", to zmieniarka idealna. Sam odwracał płyty, a służyło do tego jedno z trzech ramion, jakimi dysponował odtwarzacz. Drugie odpowiedzialne było za umieszczenie płyty na talerzu w odpowiednim momencie. Ostatnie tradycyjnie służyło do odtworzenia płyty.\nPo prostu dizajn\nJA Michell Transcriptor Hydraulic Reference to nazwa tak samo intrygująca, jak sam gramofon. Ten odtwarzacz zyskał swoją popularność dzięki występowi w słynnym filmie Kubricka "Mechaniczna Pomarańcza". Odtwarzacz ten należałoby porównać do słynnego DeLoriana z serii filmów "Powrót do przyszłości". Tak samo piękny, jak i potwornie upierdliwy w użytkowaniu. Wykorzystano w nim innowacyjny sposób kontroli prędkości. Sercem jest synchroniczny silnik, który zapewnia uciąg oraz wstępne obroty, ale za całą magię odpowiada małe, ukryte pod talerzem ramię, obracające się w specjalnym zbiorniku, wypełnionym olejem silikonowym, a specjalna konstrukcja umożliwia regulowanie obrotów przez zmianę tarcia. Płyta nie spoczywa na talerzu, ale umieszczona jest na 6 pozłacanych nóżkach. Wygląda to niesamowicie, przez co w następnych latach kopiowali to różni producenci, np. Audio Linear w modelu TD4001.\nW następnych latach powstała jeszcze bardziej szalona konstrukcja, nazwana Transcirber. Powstało jej jedynie 300 sztuk. Sprzęt ten wygląda jak wielkie akwarium, skrywające nieznanego przeznaczenia aparaturę, jest jednak gramofonem, przy czym zgadnąć można to jedynie po talerzu, który jako jedyny przypomina element gramofonu. Ramię przyczepiono do górnej pokrywy i jest ono nieruchome. Porusza się sam talerz, który poza ruchem obrotowym wykonuje również ruch z lewej do prawej strony. Dzięki temu możliwe jest odtworzenie całej płyty bez ciągłych przeskoków. Jest to jedna z najbardziej szalonych konstrukcji jakie powstały w XX wieku.\nKorvet EP-038S, to najwyższej klasy gramofon zza wschodniej granicy. Rosjanie mieli to do siebie, że lubili wzorować się na zachodnich produktach, po czym wprowadzać je na swój zamknięty rynek. Pierwsze, co rzuca się w oczy, to talerz. Ta powyginana konstrukcja, pełna górek pełniących funkcję podtrzymywania płyty, sprawia wrażenie bardzo futurystycznej. Na samym dole talerza możemy dostrzec cienki pasek dobrze znanych wszystkim miłośnikom winyli znaczników, odpowiedzialnych za wskazywanie poprawności obrotów. Drugim elementem, na który pada wzrok, jest bezsprzecznie ramię, a dokładnie element, w którym zawarto całość łożyskowania oraz tłumienia drgań. Tak duża bańka nie mogła powstać bez powodu. Pierwszym skojarzeniem większości z nas będzie to, że została czymś wypełniona. Jest to prawda - znajduje się w niej... alkohol. Biorąc pod uwagę kraj pochodzenia produktu, nie powinno to nikogo dziwić. Tym alkoholem nie jest etanol, a gliceryna. W tej dużej kuli pływa mniejsza, która otoczona gliceryną, ma skutecznie niwelować wszystkie drgania, jakie napotka konstrukcja. Gramofon wyposażony w takie ramię musi posiadać odpowiednią pokrywę, ze stosownym wyprofilowaniem. Tutaj od razu przychodzi na myśl Technics SL-1200 MKII, który posiada niemal bliźniaczy kształt pokrywy.\nWszystkie powyższe gramofony bez wątpienia były dziełami zarazem technicznymi - chociaż nieraz cierpiącymi na liczne choroby - ale i wizualnymi, zwłaszcza w latach swojego powstania. Zamykając to grono nie można zapomnieć o jednym z najdoskonalszych technicznie gramofonów końca wieku. Mowa oczywiście o Nakamichi Dragon CT. Ten monstrualny sprzęt sprawia wrażenie połączenia gramofonu, odtwarzacza płyt kompaktowych oraz amplitunera. Pozory jednak mylą. Do Dragona można zamontować dwa ramiona: jedno zlokalizowane w standardowym miejscu, drugie zaś z tyłu, na specjalnej dostawce. Może mieć ono długość ponad 12"! Po lewej stronie talerza zlokalizowano puszkę, przypominającą miejsce przeznaczone do umieszczenia płyt kompaktowych. Zlokalizowano w nim jednak bardzo niecodzienny system. Umieszczone jest tam ramię, a jego zadaniem jest sprawdzanie stopnia niecentryczności płyty, które następnie jest korygowane tak, by ramię nie musiało wychylać się na boki podczas odtwarzania. Całość została umieszczona na ogromnych nogach, które za zadanie mają nie tylko utrzymać całość stabilnie, ale również niwelować drgania.\nWszystkie powyższe gramofony prezentują się dostojnie, a co z innymi, zdecydowanie mniej okazałymi sprzętami? Z pewnością trzeba tutaj wymienić Soundwagon, czyli samochodzik przypominajacy Volskwagena Transportera z wbudowaną wkładką. Funkcję napędu spełnia tam małe kółko, obracające się z dużą prędkością, by nasz przenośny odtwarzacz mógł się rozpędzić do odpowiednich "obrotów".\nSony PS-F9, to sprzęt bardzo często przeze mnie wspominany, zarówno z ogromnej chęci jego posiadania, jak i za sprawą tego, że to doskonały gramofon, by spakować go do plecaka i zabrać zarówno na winylowe polowanie, jak i na najzwyklejszą prywatkę. Wbudowany przedwzmacniacz gramofonowy oraz wyjście słuchawkowe doskonale wpisują się w klimat mobilności. Sprzęt zasilany jest zarówno bateryjnie, jak i przez dedykowany zasilacz. Można go używać w poziomie jak i w... pionie! Prezentuje się wtedy niesamowicie.\nSprzęt spod szyldu marki Aiwa jest w Polsce bardzo mało popularny, zaryzykuję wręcz stwierdzenie, że nieznany. Na swoim koncie mają zarówno imponujące sprzęty, jak model LP-3000 z tangencjalnym ramieniem i programowaniem utworów, model AP-2500 będący bardzo udanym gramofonem, ale i wyjątkowo mierne konstrukcje, jak gramofony z serii PX. Bardzo ciekawym sprzętem Aiwy jest model D50. Na pierwszy rzut oka nie wyróżnia się niczym szczególnym, uwagę może przykuwać jedynie przednia szybka. Cały czar tego gramofonu to wysuwana tacka, na której umieszczono talerz. Dzięki temu zabiegowi na gramofonie może znajdować się inny sprzęt i bez problemu będziemy mogli go używać.\nBardzo ciekawym gramofonem jest model Accutrack 4000 firmy ADC. Poza oczywistymi automatycznymi funkcjami posiada on funkcję programowania utworów, a całość może być sterowana przez opcjonalny, bezprzewodowy pilot. Do jego obsługi potrzebny jest również odbiornik, który należy podłączyć do odtwarzacza.\nWracając jeszcze do gramofonów odtwarzanych pionowo. Nie tylko Sony czy Technics miały w swojej ofercie taki sprzęt. Zarówno marka Mitsubushi jak i Sharp miały bardzo ciekawe modele stacjonarne. Mitsubishi LT-V5 oraz Sharp RP-114E to pełnowymiarowe odtwarzacze pionowe. Płytę winylową umieszcza się w specjalnej formie, stanowiącą podporę dla płyty. Wraz z zamykaniem pokrywy, płyta zostaje umieszczona w uchwycie, stanowiącym zarazem część mechanizmu napędowego. Sharp posiadał również wersję z wbudowanym wzmacniaczem, tunerem oraz magnetofonem. Kombajn ten opatrzono symbolem VZ-3500 oraz niższy brat VZ-3000. W komplecie znajdowały się kolumny, czyli wszystko, co potrzebne do cieszenia się muzyką.\nDla niektórych gramofony są nudnymi odtwarzaczami, mam jednak nadzieję, że po lekturze tego tekstu przynajmniej część osób z tego grona zmieni zdanie na temat tego fenomenalnego urządzenia.


stacja kontroli pojazdów warszawa bielany - .Model Cars.\nMy Polacy nie za bardzo lubimy robić przeglądy w swoich samochodach. Nie mamy w większości nowych samochodów, a sprzęt, jaki wykorzystuje stacja kontroli pojazdów warszawa bielany jest coraz bardziej nowoczesny. Jest w stanie wychwycić wszystkie możliwe błędy, dlatego trzeba jechać na przegląd samochodem, który jest w stu procentach sprawny. Jeśli wjedziemy niesprawnych samochodem i zostanie to wykryte to niestety, ale przepadają nam wpłacone wcześniej pieniądze i trzeba znowu robić nowy przegląd. To są wysokie koszty zwłaszcza, jeśli mówimy o samochodach, które nie są zbyt wiele warte.\nProfesjonalnie przygotowana stacja kontroli pojazdów warszawa bielany\nNa takiej stacji możemy poddać badaniom wszystkie elementy samochodu, dlatego jeśli tam pojedziemy to można się tak naprawdę dowiedzieć, co należy w samochodzie zrobić. My przeglądy traktujemy trochę inaczej niż kierowca w innych krajach. Tam na przegląd się jedzie i jeśli wyjdą usterki to się je naprawia. My staramy się po prostu przegląd przejść i o tym zapomnieć. Przecież bardzo często stacja kontroli pojazdów warszawa bielany to również warsztat samochodowy, a zatem jeśli coś jest nie tak jak trzeba to byłoby dobrze u nich to naprawić. Nie patrzmy na koszty tylko patrzmy na bezpieczeństwo. Po Polsce jeździ wiele samochodów, które nie powinny się w ogóle poruszać. Wychodzi to dopiero podczas różnych zdarzeń drogowych albo przypadkowych zatrzymać przez policję.\nWizyta na stacja kontroli pojazdów warszawa bielany\nMożna albo przyjechać od tak i wjechać na stacje badania albo można wybrać sobie możliwość umówienia na konkretny termin i godzinę. W sobotę bardzo często przy stacjach diagnostycznych ustawiają się kolejki, dlatego jeśli chcemy tego uniknąć to trzeba będzie umówić się na wizytę. Dobrze przygotowana stacja kontroli pojazdów warszawa bielany wyśle nam powiadomienie o tym, kiedy nam się przegląd kończy. Jeśli jesteśmy w ich bazie to nam sms wyślą. To dobrze, bo często jesteśmy zabiegani i w dowód rejestracyjny nie patrzymy. Brak przeglądu to bardzo poważne konsekwencje i nie można do tego dopuszczać.


Październik 30, 2020, 08:53:01 pm\nLegendarne strategie MLM »\nAutor Wątek: Na czym polega marketing wielopoziomowy? (Przeczytany 11354 razy)\n« dnia: Marzec 25, 2014, 02:47:18 pm »\nCzy ktoś orientuje się w dziedzinie marketing wielopoziomowy? I mógłby mi wyjaśnić na czym dokładnie polega?\nOdp: Na czym polega marketing wielopoziomowy?\n« Odpowiedź #1 dnia: Sierpień 13, 2014, 02:19:34 pm »\nOczywiście, że mogę wyjaśnić.\nZapraszam do kontaktu na uwierzwsukces@gmail.com\n« Odpowiedź #2 dnia: Wrzesień 28, 2014, 09:58:52 pm »\nCzytałam sporo o marketingu wielopoziomowym czy myślicie, że na tym naprawdę można zarobić fajne pieniądze? Moja kuzynka kiedyś się tym zajmowała i chwaliła sobie taki system zarabiania jednak już od długiego czasu nie ma jej w Polsce i nie orientuje się jak to jest aktualnie.\n« Odpowiedź #3 dnia: Styczeń 24, 2020, 01:58:19 pm »\nBardzo ważny jest odpowiedni marketing ale czasami nie zawsze można samemu sie tym zająć i potrzebna jest dobra agencja marketingowa. Czytałam, ze ta https://sliceweb.pl/ potrafi się tym zająć. Decydując się na pomóc agencji masz większe możliwości i szybsze efekty.\n« Odpowiedź #4 dnia: Marzec 05, 2020, 06:53:35 pm »\nNa temat marketingu i jego różnych rodzajów możecie poczytać tutaj: https://internetaudyt.pl/ W dobie internetu trzeba w jakiś sposób wyróżnić się, być lepszym od konkurencji więc trzeba inwestować w marketing i to na różnych płaszczyznach.


Pasek męski - jak prawidłowo dobrać rozmiar? - MenWorld.pl\nZbyt długi pasek męski do spodni nie spełniać będzie swoich podstawowych funkcji, a co najważniejsze, nie będzie również prezentować się zbyt okazale. Wbrew pozorom, aby wybrać odpowiednią długość paska należy znać nie tylko idealny obwód pasa.\nZ niniejszego artykułu dowiedzą się Państwo, jak wybrać idealny pasek męski.\nRozmiarówka – co trzeba wiedzieć?\nW pierwszej kolejności warto wspomnieć o tym, że każdy producent pasków męskich stosuje nieco inną rozmiarówkę, dlatego też mogą pojawić się mniejsze lub większe problemy z wybraniem odpowiedniej długości. Najczęściej rozmiar pasków męskich przedstawia długość od początku klamry do środkowej dziurki. Zdecydowanie rzadziej podawana jest całkowita długość paska.\nJak poprawnie zmierzyć obwód w pasie?\nJak wspomniano powyżej, w pierwszej kolejności należy poświęcić nieco czasu, aby dokładnie zmierzyć obwód w pasie. Aby uzyskać dokładny pomiar, najlepiej skorzystać z pomocy miarki krawieckiej. Jeżeli istnieje taka możliwość to warto dokonać pomiaru w pozycji stojącej, bez ubrań. Ważne jest również to, aby zmierzyć obwód w pasie bezpośrednio po posiłku. Błędem jest także wciąganie i nadmierne wypychanie brzucha. Pomiaru dokonuje się około 1 cm poniżej pępka. Wynika to oczywiście z tego, że to właśnie w tym miejscu obwód jest najszerszy.\nJak dobrać idealny pasek męski do spodni?\nPaski męskie mają zazwyczaj nieparzystą liczbę dziurek. Większość producentów oferuje paski z 5 albo 7 dziurkami. Z praktycznego punktu widzenia najlepiej wybrać pasek, którego długość sięgać będzie do środkowej dziurki. Dzięki takiemu rozwiązaniu będzie można w każdej chwili regulować pasek, gdy nieco się przytyje albo schudnie. Jeżeli rozmiary pasków męskich podawane są w całości, to należy odjąć około 14-16 cm. Gdy posiadamy stary pasek i ma on idealną długość, to można oczywiście sprawdzić jego rozmiar.\nPasek męski Nie tylko długość się liczy?\nWybierając paski męskie warto zwrócić uwagę nie tylko na długość, ale również na szerokość. Kluczem do sukcesu jest to, aby szerokość paska idealnie dopasować do szlufek w spodniach. Dobry pasek nie może być ani za wąski, ani za szeroki. W przypadku pasków męskich nie ma zazwyczaj żadnego problemu, ponieważ większość producentów oferuje standardowe modele. Problemy pojawiają się z kolei w przypadku pasków damskich. Wynika to oczywiście z tego, że paski zakładane są nie tylko do spodni, ale również do sukienek i spódnic. W jeansowych spodniach najczęściej zakłada się dość szerokie paski. Wynika to oczywiście z tego, że szlufki są wówczas szersze i dość grube.\nSzeroki wybór pasków znajduje się na stronie https://delsanto.pl/\nModa męskapasek męski


Modelowanie pól naprężeń i temperatury w procesach uplastyczniania i zagęszczania drewna zorientowane na potrzeby projektowania maszyn - Ireneusz Malujda - ebook – Ibuk.pl\nPrzedmiotem rozprawy jest problematyka wykorzystania procesów uplastyczniania i zagęszczania naturalnych polimerów dla potrzeb konstruowania maszyn. Rozważano zagadnienia dotyczące opracowania metod uplastycznienia i zagęszczenia warstwy materiałów nieklasycznych z wykorzystaniem ich rzeczywistej struktury i właściwości termomechanicznych. Omawiane są dwa odrębne procesy technologiczne. Pierwszy z nich dotyczy uplastycznienia wierzchniej warstwy drewna, materiału konstrukcyjnego reprezentującego polimery o właściwościach porowatych i anizotropowych. Drugi – uplastycznienia warstwy wierzchniej oraz zagęszczenia kolejnych warstw do postaci końcowej rozdrobnionych odpadów drzewnych, reprezentujących naturalne polimery o właściwościach porowatych i izotropowych.\nW rozdziale 1 pracy sformułowano tematykę badawczą. Przedstawiono uzasadnienie jej podjęcia. Wskazano na potrzebę opracowania teorii i metod uplastyczniania i zagęszczania naturalnych polimerów zorientowaną na formułowanie założeń projektowych i konstruowanie maszyn służących temu celowi. Zwrócono szczególną uwagę na powiązanie wytrzymałości drewna i jego rozdrobnionych odpadów z temperaturą i wilgotnością. Dotyczy to zwłaszcza formułowania związków konstytutywnych plastyczności na podstawach teorii plastyczności, z uwzględnieniem wpływu temperatury i wilgotności. Tematyka ta w takim ujęciu jest w niewielkim stopniu podejmowana w publikacjach, zwłaszcza w Polsce.\nW rozdziale 2 przedstawiono charakterystykę wybranych naturalnych polimerów na przykładzie drewna i jego rozdrobnionych odpadów. Wskazano na dwa podstawowe profile właściwości naturalnych polimerów, które standardowo wyznaczają dwie kategorie: cieplną i mechaniczną. W kategorii cieplnej są to przede wszystkim: współczynnik przewodzenia ciepła (zależny od kierunków orientacji włókien, temperatury i wilgotności), ciepło właściwe (zależne od temperatury i wilgotności) oraz gęstość materiału – ściśle zależna od porowatości. Wymienione parametry określają współczynnik dyfuzyjności materiału, ważny podczas opisu przewodzenia ciepła. W kategorii mechanicznej są to umowne granice plastyczności zależne od kierunków orientacji włókien, temperatury i wilgotności. Tak określone właściwości naturalnych polimerów stanowią podstawę do formułowania związków konstytutywnych przewodzenia ciepła oraz plastyczności. Rozdział 3 przedstawia szeroki zakres własnych badań doświadczalnych właściwości termomechanicznych drewna i odpadów drzewnych. Dotyczy to w szczególności określenia wytrzymałości i granic plastyczności podczas rozciągania, ściskania i ścinania w poszczególnych kierunkach ortotropii z uwzględnieniem temperatury i wilgotności. Wyznaczono dla drewna charakterystyki trwałych odkształceń w wyniku odciążenia oraz charakterystyki przedstawiające wpływ prędkości odkształcenia na jego właściwości mechaniczne. Zamieszczono również uzyskane w warunkach zmiennej temperatury oraz wilgotności wyniki badań zagęszczania rozdrobnionych odpadów drzewnych. Wy znaczono charakterystyki: zagęszczenia w funkcji siły zagęszczającej, naprężeń tnących w funkcji odkształcenia i przemieszczenia, związku między naprężeniami tnącymi i normalnymi, współczynnika tarcia wewnętrznego i zewnętrznego (zagęszczany materiał–stalowy kanał). Wykonano badania współczynnika przewodzenia ciepła drewna w funkcji temperatury w poszczególnych kierunkach ortotropii oraz traktowanych jako materiał izotropowy rozdrobnionych odpadów drzewnych o różnym stopniu zagęszczenia. W rozdziale 4 skupiono się na opracowaniu modelu przepływu ciepła w uplastycznianych i zagęszczanych naturalnych polimerach na przykładzie drewna i jego rozdrobnionych odpadów. Zwrócono uwagę na wpływ właściwości anizotropowych drewna oraz temperatury na współczynnik przewodzenia ciepła. Zaproponowano „arkustangensową” aproksymację wyznaczonej doświadczalnie zależności współczynnika przewodzenia ciepła od temperatury. Opisano współczynnik dyfuzyjności, uwzględniając zależność współczynnika przewodzenia ciepła od właściwości anizotropowych drewna i temperatury oraz zależność ciepła właściwego od temperatury. Do obliczeń nieustalonego przewodzenia ciepła w cienkiej warstwie uszlachetnianego drewna, metodą walcowania na gorąco, skorzystano z metody elementów skończonych w środowisku komercyjnego programu Abaqus Standard. Przedstawiono również, wyznaczony w sposób podobny, rozkład temperatury w warstwie rozdrobnionych odpadów drzewnych zagęszczanych w kanale stożkowym.\nW rozdziale 5 przedstawiono modelowanie procesów uplastyczniania cienkiej warstwy drewna i zagęszczania rozdrobnionych jego odpadów. W przypadku uplastycznianego drewna zaproponowano model materiału sztywno idealnie plastycznego oraz warunek plastyczności uwzględniający anizotropię Azzi-Tsai- -Hilla. Modelowanie procesu uplastyczniania i zagęszczania rozdrobnionych odpadów drzewnych oparto na warunku plastyczności Hubera-von Misesa opracowanego dla ośrodków izotropowch. W warunkach plastyczności obu procesów technologicznych uwzględniono wpływ temperatury i wilgotności. Wprowadzając pewne założenia upraszczające, opracowano analitycznie zależności, z których można wyznaczyć siłę uplastycznienia warstwy drewna metodą walcowania oraz siłę uplastycznienia rozdrobnionych odpadów drzewnych w kanale stożkowym.\nW rozdziale 6 przedstawiono wyniki modelowania numerycznego procesu uplastyczniania warstwy drewna metodą walcowania oraz rozdrobnionych odpadów drzewnych w kanale stożkowym. Symulację numeryczną wykonano, korzystając z w pełni sprzężonej termiczno-naprężeniowej analizy metodą elementów skończonych w środowisku programu Abaqus Standard. Obliczenia rozkładu naprężeń w warstwie uplastycznianych materiałów przeprowadzono, przyjmując parametry geometryczne charakterystyczne dla maszyny realizującej proces uszlachetnienia drewna oraz maszyny do zagęszczania rozdrobnionych odpadów drzewnych. Wykorzystano również wyznaczone doświadczalnie funkcje opisujące termomechaniczne właściwości uplastycznianych i zagęszczanych materiałów.\nRozdział 7 poświecono aplikacyjnemu znaczeniu wyników wykonanych badań doświadczalnych dotyczących właściwości termomechanicznych rozważanych w pracy materiałów oraz analiz teoretycznych i numerycznych procesów ich uplastyczniania i zagęszczania. Przytoczono kilka takich przykładów. Szerzej przedstawiono tę część aparatury, którą zintegrowano ze zbudowaną maszyną do aglomeracji w technice tłokowej oraz maszyną przystosowaną do aglomeracji w technice formowania ślimakowego. Takie połączenie modułów maszyn z modułami badawczo-pomiarowymi umożliwiło wykonanie badań optymalizacyjnych parametrów technologicznych obu procesów, w tym wartości rzeczywistych sił uplastycznienia zagęszczanych materiałów. W rozdziale 8 przeanalizowano wyniki uzyskane podczas badań doświadczalnych obejmujących właściwości mechaniczne i cieplne drewna oraz jego rozdrobnionych odpadów. Dotyczy to również wyników, jakie uzyskano na podstawie analitycznie i numerycznie sformułowanych modeli, rozkładów temperatury i naprężeń w warstwie uplastycznianych materiałów metodą walcowania na gorąco oraz zagęszczania w kanale stożkowym. Wskazano na duży spadek wytrzymałości drewna i jego rozdrobnionych odpadów pod wpływem wzrostu temperatury i wilgotności. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w wynikach obliczeń wartości naprężeń granicznych i wartości sił granicznych uzyskanych dzięki rozwiązaniu zagadnień początkowo-brzegowych. Zwrócono szczególną uwagę na weryfikację obliczeń analitycznych i numerycznych na podstawie wyników badań doświadczalnych oraz stosowanych w praktyce przemysłowej określonych parametrów technologicznych.\nRozdział 9 stanowi podsumowanie oraz wnioski. Wskazano również kierunki dalszych badań.\n1. Sformułowanie tematyki badawczej 11\n1.2. Uzasadnienie podjętej problematyki 12\n1.3. Analiza modeli ośrodków porowatych i anizotropowych 14\n1.4. Cel pracy 25\n2. Charakterystyka wybranych polimerów naturalnych 27\n2.1. Struktura i właściwości drewna oraz jego pochodnych 27\n2.2. Właściwości naturalnych polimerów porowatych o cechach anizotropowych 32\n2.2.1. Porowatość i gęstość drewna 33\n2.2.2. Właściwości cieplne 34\n2.2.3. Właściwości mechaniczne 36\n2.3. Właściwości naturalnych polimerów porowatych o cechach izotropowych 39\n3. Badania cech materiałowych wybranych naturalnych polimerów 42\n3.1. Metodyka badań 42\n3.2. Próba rozciągania 43\n3.2.1. Metodyka badań próby rozciągania 44\n3.2.2. Wyniki badań doświadczalnych 47\n3.3. Próba ściskania 53\n3.3.1. Metodyka badań próby ściskania 55\n3.3.2. Wyniki badań 55\n3.4. Próba ścinania 60\n3.4.1. Metodyka badań 61\n3.4.2. Wyniki badań 62\n3.5. Wpływ prędkości odkształcenia na właściwości mechaniczne drewna 66\n3.6. Określenie wartości trwałych odkształceń materiału w wyniku odciążenia 67\n3.7. Badania rozdrobnionych odpadów drewnopodobnych 68\n3.7.1. Próba ścinania 68\n3.7.2. Metodyka badań 69\n3.7.3. Wyniki badań i ich opracowanie 72\n3.8. Badania współczynnika tarcia 74\n3.8.1. Metodyka badań 74\n3.8.2. Wyniki badań 77\n3.9. Badania współczynnika przewodzenia ciepła 78\n4. Modelowanie przepływu ciepła w uplastycznianych i zagęszczanych naturalnych polimerach 87\n4.1. Założenia do fourierowskiego przepływu ciepła 87\n4.2. Fourierowski przepływ ciepła 87\n4.3. Przykładowe formuły opisujące przewodność cieplną 93\n4.4. Przewodność cieplna 95\n4.4.1. Anizotropia naturalnych polimerów a przewodność cieplna 95\n4.4.2. Aproksymacja arkustangensowa przewodności cieplnej 96\n4.5. Ciepło właściwe 102\n4.6. Współczynnik dyfuzyji 104\n4.7. Symulacja komputerowa procesu przewodzenia ciepła 108\n4.7.1. Rozkład temperatury w warstwie materiału anizotropowego 108\n4.7.2. Rozkład temperatury w warstwie rozdrobnionego materiału o właściwościach izotropowych 115\n5. Analiza procesów uplastyczniania naturalnych polimerów 121\n5.1. Uplastycznianie materiału anizotropowego 121\n5.2. Warunek plastyczności porowatego materiału anizotropowego w zastosowaniu do uplastyczniania metodą walcowania 125\n5.3. Warunek plastyczności rozdrobnionego materiału izotropowego w zastosowaniu do uplastyczniania i zagęszczania w kanale formującym 131\n5.4. Obciążenia uplastyczniające określone analitycznie; zagadnienia początkowo-brzegowe 141\n5.4.1. Rozkład naprężeń granicznych uplastycznienia warstwy wierzchniej drewna 141\n5.4.2. Siła uplastycznienia rozdrobnionych odpadów drzewnych w kanale stożkowym 146\n6. Symulacje komputerowe procesów uplastyczniania i zagęszczania 149\n6.1. Analiza numeryczna procesu walcowania drewna na gorąco 149\n6.2. Analiza numeryczna procesu zagęszczania w kanale stożkowym 157\n7. Aplikacja wyników badań 162\n8. Omówienie wyników 173\n9. Podsumowanie 181\nModelowanie pól naprężeń i temperatury w procesach uplastyczniania i zagęszczania drewna zorientowane na potrzeby projektowania maszyn - RECENZJE


Hasło może się składać z małych i dużych liter, cyfr, oraz znaków specjalnych dostępnych na standardowej klawiaturze (np.: # czy &), nie może natomiast zawierać polskich znaków oraz spacji. Najbezpieczniej jest podać hasło składające się z różnego rodzaju znaków, które nie jest podobne do loginu. Przechowywane w bazie danych hasła są szyfrowane w taki sposób, aby nawet obsługa serwisu Zdunskowolak.pl nie miała do nich wglądu. W razie zagubienia hasła nie ma możliwości jego przywrócenia, jednak można je będzie zresetować poprzez podany podczas rejestracji adres e-mail. ⊗\nPoprawny adres e-mail (upewnij się czy nie ma pomyłki w pisowni) jest niezbędny do zakończenia procesu rejestracji oraz korzystania z serwisu (wystawienia ogłoszenia). Na ten adres będą wysyłane informacje dotyczące wystawionych ofert (przypomnienie o wygaśnięciu czy też powiadomienie o wycofaniu w związku ze złamaniem regulaminu) oraz ważne komunikaty dotyczące działania serwisu Zdunskowolak.pl (nie częściej niż 3 razy do roku). Gwarantujemy, że podany adres e-mail nie będzie udostępniany innym firmom jak również nie będzie domyślnie wyświetlany w podglądzie wystawionych ofert. ⊗


Natalia Kukulska wspomina ostatnie święta z mamą Anną Jantar - Chillizet\nNatalia Kukulska wspomina ostatnie święta z Anną Jantar: "Ostatni raz śpiewała kolędy"\nKatarzyna Leszczyńska 23.12.2019\nFotografia: Tadeusz Wypych/Reporter/East News\nNatalia Kukulska miała zaledwie cztery lata, gdy spędziła ostatnie święta z mamą. Doskonale pamięta jednak jeden szczegół. Opowiedziała o tym we wzruszających słowach.\nAnna Jantar w marcu 1980 roku zginęła w katastrofie lotniczej. Jeszcze w grudniu spędziła ostatnie święta ze swoją rodziną. Jej córka, Natalia Kukulska, choć miała wtedy zaledwie cztery lata, do dziś pamięta ostatnie święta z mamą. W jednym z najnowszych wywiadów opowiedziała we wzruszających słowach o tym, jak je wspomina. Okazuje się, że pamięta dokładnie jeden szczegół, który towarzyszy jej we wspomnieniach do dziś.\nNatalia Kukulska wspomina ostatnie święta z mamą\nNatalia Kukulska w rozmowie z magazynem "Na żywo" opowiedziała o swoich przygotowaniach do świąt. W pewnym momencie zaczęła jednak wspominać dawne czasy.\nChoinki gwiazd. Która z nich może pochwalić się najpiękniejszym drzewkiem?\nPaulina Krupińska pokazała, jak ubiera choinkę z dziećmi! Fanka: "Dzieci już takie duże?"\nWokalistka opowiedziała o tym, jak zapamiętała ostatnie święta ze swoją mamą, Anną Jantar.\nOstatni raz wspólnie rozpakowałyśmy prezenty i ostatni raz śpiewała kolędy. Dlatego dziś, gdy słucham "Lulajże Jezuniu", zawsze towarzyszy mi wzruszenie. Wiem, że jest zawsze po mojej stronie. Myślę o niej jak o aniele, który stale się mną opiekuje - powiedziała Kukulska.\nNatalia Kukulska wychowała się w umuzykalnionej rodzinie. Jej mama była wokalistką, a tata kompozytorem. Nic więc dziwnego, że sama poszła w ich ślady, sama bowiem jest niezwykle uzdolniona w tym kierunku.\nZobacz także: Natalia Kukulska pierwszy raz odwiedziła miejsce śmierci mamy. Po 39 latach!\nGrudniowe święta słyną nie tylko z wyjątkowych dekoracji, ale i zwyczajów, które wciąż kultywowane są w wielu polskich domach.\nBoże Narodzenie Gwiazdka święta natalia kukulska rodziny gwiazd rodzice gwiazd dzieci gwiazd


Dystortografia - objawy, leczenie, przyczyny - Chillizet\nDysortografia - jak wygląda leczenie tego zaburzenia?\nDysortografia charakteryzuje się błędnym pisaniem. Bardzo często występuje razem z dysleksją. Koniecznie sprawdź, jak wygląda leczenie tego zaburzenia.\nDysortografia razem z dyskalkulia i dysgrafia zalicza się do specyficznych zaburzeń, które charakteryzują się trudnościami w nauce i jest jedną z odmian dysleksji. Główne objawy dysortografii to popełnianie błędów ortograficznych pomimo znajomości zasad poprawnego pisania. Zaburzenie należy korygować lecz całkowite wyleczenie zdarza się bardzo rzadko.\nDysortografia objawia się popełnianiem błędów ortograficznych, niekształtnym pismem oraz niepewną linią. Dzieci z tym zaburzeniem bardzo często nieprawidłowo dzielą słowa na sylaby, popełniają mnóstwo błędów przy zmiękczeniach w wyrazach, które mają podobne brzmienie. Dodatkowo odstają na tle swoich rówieśników – o wiele wolniej literują poszczególne wyrazy, bardzo często nie czytają też końcówek nosowych.\nDzieci, u których występuje dysortografia, pod każdym innym względem rozwijają się prawidłowo. Mimo iż są w stanie nauczyć się zasad poprawnej pisowni, to nadal popełniają błędy ortograficzne.\nDysortografia – przyczyny\nPojawienie się dysortografii u dzieci może mieć podłoże genetyczne, a także środowiskowe. Zaburzenie może wynikać także z połączenia obu tych grup.\nCzynniki odpowiedzialne za wystąpienie dysortografii to między innymi:\nNieodpowiedni tryb życie kobiety w trakcie ciąży.\nChoroby matki w trakcie trwania ciąży.\nTraumatyczne wydarzenia, które doświadczyła kobieta w ciąży (zaburzają one równowagę organizmu).\nDysortografia - diagnostyka\nDysortografia to zaburzenie, które o wiele łatwiej jest wykryć u małych dzieci, które dopiero rozpoczynają naukę w szkole. U starszych uczniów pojawienie się dysortografii może być spowodowane innymi zaburzeniami, ale może to być także efekt zaniedbań w nauce.\nO dysortografii możemy mówić wtedy, gdy dziecko nie jest w stanie odróżnić słuchowo głosek, które są do siebie podobne. Dlatego uczniowi, prosi się o odróżnienie litery „W” i „F” lub „P” i „B”. Sprawdza się tak, że czy jest w stanie odróżnić głoski, która są zbieżne do siebie pod kątek artykulacji np. „S” i „SZ”. Osoba przeprowadzająca badanie obserwuje, czy dziecko nie opuszcza lub nie dodaje nieistniejących liter bądź wyrazów. Uczniowie z dysortografią mają także problemy z niepoprawnym nazewnictwem znaków graficznych.\nDysortografia – leczenie\nW leczeniu dysortografii bardzo ważna jest cierpliwość w stosunku do dziecka, którą powinni wykazać się rodzice, nauczyciele oraz pedagodzy. Leczenie tego zaburzenia to codzienna, regularna praca, która wymaga ogromnego poświęcenia oraz silnej determinacji.\nNauka poprawnego pisania wymaga poświęcenia większej ilości czasu. Wszystkie ćwiczenia i zadania powinny być atrakcyjne! Ważne, aby nie zniechęcić dziecko do nauki, a zmotywować do dalszej pracy.\nZalecane jest skorzystanie z pomocy specjalistów (logopeda, pedagog), którzy doradzą odpowiedni zestaw ćwiczeń dla dziecka.\nW opanowaniu poprawnego pisania szczególnie wyrazów, które są trudne pod względem ortograficznym, warto wprowadzić tzw. zabawy ortograficzne. Są to różnego rodzaju zagadki, łamigłówki, rebusy. Dziecku łatwiej jest zapamiętać trudne i skomplikowane wyrazy. Poleca się także wprowadzenie specjalistycznych piosenek i wierszyków. Dziecku łatwiej jest się uczyć, gdy sama czynność kojarzy mu się z zabawą i przyjemnością.


Nadpotliwość – jak sobie z nią radzić? - Etiaxil\nNadmierne pocenie się to uciążliwa dolegliwość, przez którą możemy czuć się niekomfortowo. Nieestetyczne plamy na ubraniach oraz nieprzyjemny zapach potu, które nie są powiązane z wzmożonym wysiłkiem fizycznym lub wyższą temperaturą otoczenia, powodują skrępowanie i poczucie wstydu. Choć sam proces pocenia się jest naturalną reakcją organizmu, który poprzez wydzielanie potu kontroluje temperaturę ciała, wzmożona potliwość występująca niezależnie od sytuacji, w jakiej się w danym momencie znajdujemy, staje się problemem. Jakie mogą być przyczyny nadpotliwości i jak sobie z nią radzić?\nPoprzez wydzielanie potu nasz organizm kontroluje procesy termoregulacyjne ciała – dlatego właśnie intensywniej pocimy się latem, gdy temperatura powietrza szybuje w górę. Tak samo pocenie nasila się podczas treningu lub wzmożonego wysiłku intelektualnego, gdy funkcjonujemy na wyższych niż zwykle obrotach. W ten sposób nasze ciało pozbywa się ciepła, dzięki czemu unikamy przegrzania. Za wydzielanie potu odpowiedzialne są gruczoły łojowe, które dzielą się na ekrynowe i apokrynowe. Na naszej skórze jest ich ok. 2-4 mln. W skład potu wchodzi przede wszystkim woda (ok. 90%), ale także różne związki mineralne, sól, tłuszcz, mocznik czy kwas mlekowy – ich ilość zależy w głównej mierze od naszej diety, stanu zdrowia, przyjmowanych leków oraz czynników hormonalnych.\nZ nadmierną potliwością mamy do czynienia, gdy gruczoły potowe zaczynają produkować zwiększoną ilość potu. Zdrowy organizm w normalnych warunkach do zapewnienia prawidłowego przebiegu procesów termoregulacyjnych ciała wydziela około 0,8 l potu na dobę1. Ta ilość zwiększa się podczas uprawiania sportów czy też przebywania w wyższej temperaturze. Gdy organizm wytwarza więcej potu, niż jest to konieczne do zachowania właściwej termoregulacji, mówimy o nadpotliwości, zwanej inaczej hiperdydozą. Nadpotliwość może mieć charakter miejscowy lub obejmować całe ciało.\nNadmierne pocenie się najczęściej obejmuje takie obszary ciała, jak:\nNadmierne pocenie – jakie są przyczyny?\nNadpotliwość może być spowodowana przez bardzo wiele czynników o różnych podłożach. Na ilość wydalanego potu wpływ może mieć nasza dieta i spożywane pokarmy. Pikantne potrawy, kawa czy herbata mogą powodować nasilenie się wydzielania potu. Zaburzenia procesu pocenia się mogą być również efektem nadwagi i otyłości albo czynników emocjonalnych, takich jak stres, złość czy wstyd.\nSprawdź nasz tekst o wpływie emocji na pocenie się!\nWzmożona potliwość to problem, który może również dotykać kobiety przechodzące menopauzę oraz osoby zmagające się z chorobami tarczycy i cukrzycą. Wówczas jest to efekt rozregulowania poziomu hormonów, które ulegają wahaniom, co powoduje zaburzenia procesów metabolicznych. Mogą ją wywoływać również niektóre leki.\nProblem nadmiernej potliwości można zmniejszyć lub nawet całkowicie zniwelować poprzez wdrożenie kilku drobnych nawyków związanych z higieną i codziennym funkcjonowaniem. Aby zminimalizować nieprzyjemny zapach potu, wybierajmy mydła antybakteryjne, zaś do zmniejszenia jego ilości stosujmy odpowiednio dobrany, specjalistyczny antyperspirant.\nRównie ważne jak regularne mycie ciała jest noszenie ubrań wykonanych z dobrej jakości, naturalnych i oddychających materiałów, takich jak bawełna czy len. Powinniśmy unikać strojów ze sztucznych materiałów, które nie przepuszczają powietrza. Syntetyczne tkaniny przenikają zapachem potu oraz nasilają jego wydzielanie, dlatego jeśli mamy taką możliwość, zamiast nich wybierajmy ubrania z naturalnych włókien. Osoby zmagające się z nadpotliwością powinny zrezygnować z napojów zawierających alkohol, unikać kawy, herbaty i pikantnych przypraw. Warto również często wietrzyć pomieszczenia, w których przebywamy w ciągu dnia, takich jak dom czy miejsce pracy.\nDowiedz się, jak radzić sobie z nocnym poceniem\nJaki dezodorant na nadpotliwość?\nSkóra dotknięta problemem nadmiernej potliwości wymaga specjalnej pielęgnacji. W tej sytuacji nie sprawdzi się zwykły dezodorant – tego typu produkty opierają się głównie na substancjach zapachowych i ich celem jest zatuszowanie zapachu potu. Lepszym wyborem w przypadku nadpotliwości jest antyperspirant, który w przeciwieństwie do dezodorantów nie zawiera substancji zapachowych, które tylko maskują nieprzyjemny odór, ale przede wszystkim neutralizuje zapach potu działając u źródła – ogranicza działanie gruczołów potowych. W skutek czego, pot nie wydobywa się na powierzchnię skóry.\nAntyperspiranty, inaczej blokery, skutecznie zmniejszają potliwość. Właściwie dobrany produkt nie powoduje podrażnień skóry – wybierajmy preparaty, które zawierają system ochrony oraz pamiętajmy, aby stosować je min. na 48 h po depilacji skóry pod pachami. Zmniejszymy w ten sposób ryzyko nieprzyjemnych podrażnień. Składnikiem aktywnym produktów przeciwpotowych jest związek chlorku glinu, który zapewnia redukcję wydzielanego potu – im większa zawartość tej substancji, tym wyższa skuteczność, ale będzie się to wiązało z mniejszym komfortem dla skóry. Po naniesieniu preparatu na skórę chlorek glinu reaguje z wodą i białkami znajdującymi się w kanalikach gruczołów potowych, tworząc warstwę żelu, która blokuje ujście kanalika. Uniemożliwia to przedostawanie się potu na powierzchnię. Skóra pozostaje więc przyjemnie sucha i świeża. Antyperspirant zapewnia od 3 do 5 dni ochrony przed potem i nieprzyjemnym zapachem. Warto również zwrócić uwagę, co produkt zawiera w swoim składzie – wodę, czy alkohol. Alkoholowa baza dużo szybciej się utlenia, czyli wysycha na skórze.


Nie boją się nawet gnijących ran. Medycy na Ulicy robią w Warszawie coś, co chyba większości z nas nie mieści się w głowie - Dobre Wiadomości\n12 stycznia 2019 15 stycznia 2019 Dariusz W 0 Comments\nGdy zmarznięci Warszawiacy uciekają do domów, klnąc na smog i spóźnione autobusy, oni zakładają zimne nitrylowe rękawiczki i z wysłużoną ratowniczą torbą stawiają się pod Dworcem Centralnym. Z dyżuru schodzą, gdy pomogą ostatniemu “pacjentowi”. Medycy na Ulicy robią coś, co chyba większości z nas nie mieści się w głowie.\nPod Dworcem Centralnym są w każdy poniedziałek i piątek od 20-tej. – Do ostatniego “pacjenta”. Cieszymy się, gdy uda się zejść z dyżuru po trzech godzinach, ale często kończymy o trzeciej, czwartej w nocy. Zwykle zostajemy trochę dłużej, żeby jeszcze pogadać. Bo to też możemy zrobić, a człowiek wysłuchany wreszcie czuje się jak człowiek – opowiada Agata Parafjańczuk, 31-latka, która wolontariuszką w Medykach na Ulicy jest od maja zeszłego roku.\nTo, co Medycy robią pod dworcem, jest udzielaniem pierwszej pomocy w warunkach polowych, ekstremalnych. Czy upał, czy trzaskający mróz, śnieg, czy deszcz, punkt dwudziesta na murku stawiają wysłużoną torbę ratowniczą. Wszystko, co w niej jest – bandaże, opatrunki, rękawiczki, maści – sfinansowali sami lub dostali od znajomych. Każdy dorzuca tyle, ile może. Nie korzystają z pomocy miasta czy jakichkolwiek innych organizacji.\nKim są Medycy na Ulicy? – Grupą streetworkerów. I grupą przyjaciół. Ja jestem ratownikiem pola walki. Byłam na misjach w Iraku, pomagałam przesiedleńcom w obozach. I powiem ci, że nie ma różnicy między tamtą pracą i tą – tu i tam jest człowiek – przekonuje Agata.\nKażdy z nas ma inną historię, ale każdy ma coś wspólnego z medycyną. Mamy dwóch ratowników medycznych, ochotniczych strażaków, dwie pielęgniarki – jedną jeszcze na studiach, drugą z dwudziestoletnim doświadczeniem – psychologa i naszego ukochanego Marcina, który jeszcze się uczy. Jego oczywiście nie pchamy do najtrudniejszych zadań, natomiast niesamowicie nam pomaga i daje wielką radość – cieszy się Agata.\nI jeszcze raz podkreśla, że każdy z medyków jest profesjonalistą. – Nie mamy prawa uczyć się udzielania pierwszej pomocy na ulicy.\nMedycy na Ulicy niosą pomoc, ale sami też jej potrzebują. Oto akcja, do której każdy może…a nawet powinien, się włączyć:\nKochani… Walczymy z zimnem!\nChcemy dać naszym podopiecznym poczucie prywatności i poszanowania ich godności kiedy walczymy z problemem medycznym wymagającym zdjęcia odzieży, ułatwić cały proces udzielania pomocy medycznej i unikać udzielania jej na mrozie, mieć możliwość transportu do szpitala lub do schroniska, kiedy nasz podopieczny sam nie będzie w stanie się tam dostać…\nNie wiemy czy się uda. Bardzo chcemy wierzyć, że jakimś cudem… Mamy nadzieję na sukces, chociaż przedsięwzięcie jest ogromne. Każda, absolutnie każda wpłata jest na wagę złota.\n← Mieszkańcy wsi Gryzy opiekują się rannym bocianem, który nie mógł opuścić Polski na zimę\nMy również mamy Słowiańską Dolinę Królów, sprzed 3000 lat p.n.e – nie musimy jechać do Egiptu →


Dolny Śląsk: Szansa na Internet na wsi | Gazeta Wrocławska\nDolny Śląsk: Szansa…\nDolny Śląsk: Szansa na Internet na wsi\nRedakcja 1 października 2010, 18:02\nWczoraj minął ostateczny termin składania wniosków w konkursie "Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego", ogłoszonym przez Urząd Marszałkowski we Wrocławiu. Po unijne pieniądze sięgają Gminy w ramach partnerskich projektów.\nPoziom wykorzystanie unijnych funduszów na rozwój dostępu do Internetu na wsi może wkrótce znacznie wzrosnąć na Dolnym Śląsku. 10 mln EURO, czyli około 40 mln zł - to pula na realizację najlepszych projektów w dolnośląskim konkursie "Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego". Jest on współfinansowany z unijnych środków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego w latach 2007-2013.\nNa Dolnym Śląsku o dofinansowanie starają się trzy duże projekty, których liderami są: Rudna, Dzierżoniów oraz Związek Gmin Zagłębia Miedziowego. Projekty przewidują budowę międzygminnych, światłowodowych sieci dystrybucyjnych, które doprowadzą sygnał internetowy do poszczególnych sołectw.\n- Jeśli sieci powstaną, zwiększy się opłacalność świadczenia mieszkańcom usług szerokopasmowego dostępu do Internetu przez prywatnych operatorów. Budowa infrastruktury łączącej sołectwa jest zbyt kosztowna dla prywatnych inwestorów - wyjaśnia Emilian Stańczyszyn, Przewodniczący Związku Gmin\n-Przygotowanie projektów wspierają Fundacja Wspomagania Wsi i Polsko Amerykańska Fundacja Wolności, w ramach programu e-VITA.\n- Stworzenie projektu poprzedza zgromadzenie wielu dokumentów i analiz. Pomagamy Gminom i Związkowi przez to przejść - mówi Klara Malecka z Fundacji Wspomagania Wsi.\nZgodnie z zasadami konkursu, wybór projektów nastąpi do połowy listopada. Wyniki zostaną ogłoszone na stronie internetowej www.rpo.dolnyskask.pl.\nWięcej informacji: Klara Malecka, Fundacja Wspomagania Wsi, [email protected], tel. 22 636 25 71\nProfilaktyka na Dolnym Śląsku. Badania w zakresie nowotworu szyjki macicy i nowotworu jelita grubego\nSamorząd Województwa Dolnośląskiego wspólnie z Dolnośląskim Centrum Onkologii Pulmonologii i Hematologii (DCOPiH) stawia na profilaktykę. Z inicjatywy...\n8 czerwca 2022, 23:03


Malvasia Nera Salento IGP SERAIA Cantine due Palme\nWino powstało z gron malvasia nera, pochodzących ze starych krzewów przy niskiej wydajności zbioru i ręcznym zbiorze. Gęste i niezwykle skoncentrowane wino, bukiet pełen słodkich jeżyn, tostów z elementami czekoladowo-dymnymi. W ustach krągłe, wspaniałe wyważone, czekoladowe miękkie taniny, niezwykle dystyngowane. Zdumiewająca koncentracja.\nRabat 10% Oszczędzasz 54,60 zł\nRabat 15% Oszczędzasz 122,85 zł\nBukiet pełen słodkich jeżyn, tostów z elementami czekoladowo-dymnymi i świeżymi ziołami.\nW ustach krągłe, wspaniale wyważone, czekoladowe miękkie taniny, niezwykle dystyngowane. Zdumiewająca koncentracja. Niezwykle długi finisz.\nIntensywny odcień rubinowy z refleksami ciemnej pomarańczy.


Opus magnum Władymira Prochorowa – Województwo Smoleńskie\n« Punkta na zatłumienie cnoty i zasług wojewody smoleńskiego\nprzez alchymista | 27 sierpnia 2018 - 07:48 | 27 sierpnia 2018 dokumenty różne\nСмоленщина в документах Литовской метрики первой половины XVII в. Владельцы и их маетности, [Smoleńszczyzna w dokumentach Metryki Litewskiej z pierwszej połowy wieku XVII. Posiadacze i ich majątki] Smoleńsk 2017, wyd. redakcja czasopisma „Край Смоленский”, ss. 544.\nRegion smoleński to kluczowy obszar dla Europy Środkowej, którą dzisiaj chętnie nazywamy Międzymorzem. Strategiczne położenie bramy smoleńskiej w Intermarium powinno pobudzać historyków do głębszych studiów nad tym regionem. Dla zainteresowanych tym zagadnieniem praca Władymira Prochorowa, historyka-regionalisty i wybitnego krajoznawcy, pracownika Muzeum Miejskiego w Dorohobużu, jest gratką nie lada, gdyż wprowadza nas w egzotyczny dzisiaj świat smoleńszczyzny pierwszej połowy wieku XVII.\nPracę rozpoczyna opisanie terytorium smoleńszczyzny w czasach jej przynależności do Rzeczypospolitej, z granicami okręgów administracyjnych, spisem miast i miasteczek, z porównaniem całej struktury administracyjnej Rzeczypospolitej z wcześniejszą i późniejszą strukturą moskiewską. Jest to zadanie karkołomne, ale konieczne dla wyjaśnienia rozmaitych wątpliwości. Szczególnie cenny jest opis struktury ujezdu dorohobuskiego (s. 13), który w znacznym stopniu poszerza i zmienia dotychczasowy, bardzo ułomny i fragmentaryczny stan wiedzy (oparty głównie na starych badaniach polskiego historyka Władysława Godziszewskiego). Nie jest to jedyna zasługa Autora, bo opisy innych ujezdów są nieocenioną pomocą badawczą.\nW części drugiej Prochorow zamieścił obszerne wypisy około 1750 dokumentów z niektórych ksiąg Metryki Litewskiej z lat 1620-1641. Każdy wypis zawiera numer księgi i karty, tytuł dokumentu, imię i nazwisko osoby lub instytucji, której dokument dotyczy, podaje też okręg administracyjny i nazwy miejscowości wchodzących w skład majątków oraz datę. W części trzeciej Autor załącza trzy indeksy nazwisk, indeks tematyczny, indeks geograficzny oraz słowniczek terminów i skrótów stosowanych w tekście.\nInteresująca wydaje się część czwarta, zawierająca niejako rekonstrukcję stanu posiadania cerkwi. Jest to spis cenny ze względu na ogromne zniszczenia na terenie smoleńszczyzny poczynione przez rewolucję bolszewicką. Część piąta zawiera rozmaite spisy szlachty, zaczerpnięte ze starszych wydawnictw i źródeł. Szczególnie ważna dla demografów i historyków gospodarczych jest rosyjskojęzyczna wersja wydanego przez Rachubę i Dumina Rejestru podymnego z 1650 roku, która różni się od wersji polskiej między innymi podanymi stawkami podatku.\nDo wydawnictwa załączono szereg map, które w pewnym stopniu poprawiają publikacje wcześniejsze, głównie rosyjskie. Wśród map wybija się mapa ujezdu dorohobuskiego.\nAutor wielokrotnie cytuje moją stronę http://smolensk.alchymista.pl ale publikowane przeze mnie dokumenty to zaledwie drobne uzupełnienie Jego mrówczej pracy. Pisanie recenzji z publikacji tak obszernej, starannej, skrupulatnej i wnikliwej to czysta przyjemność. Otrzymujemy pracę o wszechstronnych zastosowaniach dla genealogów, krajoznawców, demografów, historyków gospodarczych, miłośników historii wojskowości i geografów. Prochorow podjął trud wgryzienia się w trudny także dla Polaków język staropolski, który jest dla Niego językiem obcym nie tylko ze względu na odmienny alfabet, ale też zupełnie odmienne słownictwo i gramatykę. Przy takim ogromie materiału źródłowego błędy są nie do uniknięcia i dlatego nie będziemy tutaj Autora punktować.\nJedyną wadą wydawnictwa jest niestety potraktowanie kwestii geograficznych. Musimy być wdzięczni Autorowi, że poszerza nasz stan wiedzy o geografii województwa, ale po prostu chciałoby się więcej! Mapy dołączone do książki są ogólnikowe i mało czytelne (wykonanie lepszych wymagałoby komputera o większej mocy obliczeniowej, niż popularne Pecety). Część z map naniesiona została na współczesne granice „rejonów” (powiatów), co powoduje chaos. Lepiej byłoby współczesne granice wydrukować na kalce, przykładanej do właściwej mapy, ale rozumiem, że to spowodowałoby znaczny wzrost kosztów. Indeks geograficzny jest zbyt ogólnikowy. Inną wadą jest transliteracja na rosyjski polskich nazw miejscowości. Rozumie się, że książka publikowana za pieniądze budżetowe jest skierowana bardziej do Rosjan (smoleńszczan), niż do Polaków. Chciałoby się jednak, by nazwy miejscowości podawać czcionką łacińską, w zestawieniu z nazwami rosyjskimi z map dwuwiorstowych (najdokładniejszych z map dostępnych w internecie). Dawałoby to lepsze szanse na odnalezienie poszukiwanych miejscowości w różnych dokumentach i na starych mapach.\nPokazanie wad publikacji to nie zarzut wobec Autora, który pracuje jak tytan, ale raczej wyzwanie dla historyków polskich, dla geografów, którzy mają szansę wypełnić białe plamy w polskiej historiografii. Pół żartem można by powiedzieć, że Smoleńczyzna jest dla dzisiejszych Polaków równie egzotyczna, co Baktria i Sogdiana dla dzisiejszych Macedończyków. Niesłusznie, bo ani Baktria, ani Sogdiana nie miały choćby w ułamku procenta tego znaczenia, jakie ma dla nas Smoleńsk i brama smoleńska. Warto zatem, biorąc przykład z Władymira Prochorowa, sprawy smoleńskie traktować poważnie i z należytym staraniem.\nTagi Władymir Prochorow, Смоленщина в документах Литовской метрики первой половины XVII в.Dodaj do zakładek Link.


« Kosma Złotowski Prawo i Sprawiedliwość Mocny Głos Na Polskę lista nr 4 poz. 1\nWywalczona przeze mnie gazyfikacja ziemna Więcborka u Premier Beaty Szydło w Ministerstwie Energii i w PSG Warszawa już w 2020 roku !!! »\nMaj 21st, 2019 | Autor: admin\nKsiążę Andrzej Zebrzydowski z Więcborka Biskup Krakowski Kapelan Królowej Bony zapomniany przez więcborski kościół i władzę Więcborka !!!\n23 maja 2019 r minie 459 rocznica śmierci celowo zapomnianego w Więcborku przez władze miejskie i miejscowy kościół katolicki biskupa krakowskiego kapelana Królowej Bony księcia Andrzeja Zebrzydowskiego rodem z Więcborka, który zmarł w drodze z Więcborka na Wawel 23. maja 1560 r. we Wrześni k/Poznania.\nAndrzej Zebrzydowski herbu Radwan (ur. 1496 w Więcborku, zm. 23 maja 1560 we Wrześni) – biskup krakowski od 25 lutego 1551, kujawski w latach 1546–1551, chełmski od 8 czerwca 1545 do 19 marca 1546, kamieniecki od 1543, sekretarz Zygmunta I Starego, kanonik kapituły katedralnej poznańskiej instalowany w 1525 roku.\nW 1518 rozpoczął studia w Akademii Krakowskiej skąd przeniósł się do Bazylei, gdzie był uczniem Erazma z Rotterdamu, a następnie w 1529 do Paryża, gdzie studiował prawo i teologię. Ostatecznie studia zakończył w 1530 w Padwie. Koszty jego kształcenia pokryli: biskup krakowski Piotr Tomicki oraz prymas Andrzej Krzycki, który był jego wujem.\nW 1530 został kanonikiem krakowskim, a rok później płockim. Pełnił także funkcje kapelana królowej Bony. W 1555 już jako biskup krakowski próbował zatrzymać ją w Polsce prosząc by nie wyjeżdżała do Bari.\nBył posłem Zygmunta I Starego na sejmik województwa poznańskiego i kaliskiego w Środzie w 1542 i 1543 roku.\nSprawowanie przez niego biskupstwa nastąpiło w okresie masowego przechodzenia szlachty na kalwinizm a mieszczaństwa na luteranizm. Oburzony na króla Zygmunta II Augusta iż ten nie próbuje temu zapobiegać w 1558 opuścił Kraków i przeniósł się do rodzinnego Więcborka. Zmuszony do powrotu przez kapitułę krakowską zmarł w trakcie podróży. Został pochowany w katedrze wawelskiej w kaplicy obok zakrystii.\nZamek rycerski biskupa Andrzeja Zebrzydowskiego stał po drugiej stronie jeziora więcborskiego w znacznej odległości od miejsca, w którym znajdował się poprzedni zamek Grzymalitów z Więcborka. Było to po wschodniej stronie miasta, według jego dzisiejszego położenia, obecnie ul. Zamkowa i Biskupa Andrzeja Zebrzydowskiego nadana z mojego wniosku kilka lat temu. Źródło informacji historycznej i naukowej: ”Tamże” oraz ”Otto Georkie Der Kreis Flatow Złotów 1818r., s640”. Była to budowla z groblami, fosami, mostami zwodzonymi i wszystkimi przynależnościami rycerskiego zamku. źródło naukowe ”Tamże”.\nZwłoki biskupa Zebrzydowskiego spoczywają do dziś w rodzinnej kaplicy Zebrzydowskich na krakowskim Wawelu. Szkoda, że władze miejskie i parafialne Więcborka nie potrafią wyeksponować i uczcić tego istotnego w dziejach naszego miasta i kościoła katolickiego faktu. Przypominam radnym i burmistrzowi, że to w końcu były jeden z najsłynniejszych mieszkańców Więcborka, więc przestańcie zacierać w pamięci mieszkańców i turystów ten fakt historyczny. Fresk z podobizną biskupa Zebrzydowskiego, i jego wuja Prymasa Polski Andrzeja Krzyckiego oraz Królowej Bony znajduję się w więcborskim kościele katolickim nad ołtarzem Jezusa zmartwychwstałego.\nCzas najwyższy by władze miejskie i kościelne Więcborka upamiętniły ten fakt w publikacjach i na swoich stronach internetowych oraz na obelisku w miejscu, gdzie przez wiekami stał więcborski zamek Zebrzydowskich, a następnie Potulickich z Więcborka. Przecież tam była przez dwa lata stolica królewskiego kościoła katolickiego w Polsce ! Postać więcborskiego Biskupa utrwalona jest też w filmie Królowa Bona, której więcborski biskup był kapelanem. Zatem starczy zafałszowywania historii prastarego Więcborka przez burmistrzów i proboszczów w tym PRLu BiS zwanym III RP ! Czas na pielgrzymki z Więcborka na Wawel i do Kalwarii Zebrzydowskich oraz msze za spokój duszy więcborskiego biskupa w więcborskim kościele katolickim !!!\nBiskup krakowski księcia Andrzeja Zebrzydowskiego z Więcborka kapelana Królowej Bony, który do dziś spoczywa na krakowskim Wawelu w kaplicy przy zakrystii jako jedyny mieszkaniec Więcborka źródło wikipedia !!! – Tomasz Roman Bracka\nPosted in Aktualności, Historia, Interwencja, Inwestycje, Kultura, Polityka, Powiat Więcborsko - Sępoleński, Turystyka, Więcbork, Wybory Parlamentarne 2019 r.


Dziecięce migreny i ich poważne skutki\n25-09-2012 11:55 Kategoria: Dziecko\nDzieci cierpiące na migreny częściej mają inne problemy z zachowaniem, w tym zaburzenia uwagi, kłopoty społeczne i depresję. Im częściej pojawiają się bóle głowy, tym większe trudności występują - jak podają naukowcy w piśmie Cephalgia.\nMarco Arruda, dyrektor Glia Institute w brazylijskim Sao Paulo, wraz z Marcelem Bigal z Albert Einstein College of Medicine w Nowym Jorku przebadali 1856 młodych Brazylijczyków w wieku od 5 do 11 lat.\nAutorzy informują, że jest to pierwsze duże studium tego rodzaju, które ma na celu wykazanie, jak dziecięce zachowanie i emocje korelują z występowaniem migreny, oraz zgromadzenie informacji na temat częstości jej występowania.\nBólom głowy często towarzyszą patologie, takie jak zaburzenia lękowo-depresyjne, dysfunkcje uwagi, nieprawidłowe zachowania i procesy internalizacji.\nW badaniu wykorzystano zatwierdzone międzynarodowo kwestionariusze - oceniano za ich pomocą emocjonalne symptomy zaburzeń. Badacze przeprowadzili szkolenia, dzięki którym nauczyciele byli w stanie przeprowadzić rodziców chorych dzieci przez zawiłości testów.\n“Nasze badania potwierdziły, że migrena ma ścisły związek z problemami społecznymi” - mówi Arruda. „Przejawiają się one w trudnościach z zaangażowaniem w życie grupy, a także w nieumiejętności dostosowania zachowania do wieku, co skutkuje przemożnym wpływem na życie osobiste dzieci. Opiekunowie powinni zdawać sobie sprawę z tego niebezpieczeństwa, po to, by właściwie zinterpretować problem i poszukać jego rozwiązania”.\nBadania zawierały analizę poszczególnych przypadków migren u dzieci i różnic między nimi, a także, co bardzo istotne, określiły częstotliwość występowania problemu.\nWbrew pozorom, dzieci dość często cierpią na bóle głowy - dane wahają się od 3 procent aż do jednej piątej w trakcie dorastania.\nKomentarze do: Dziecięce migreny i ich poważne skutki


Dokumentowanie sprzedaży detalicznej, NIP na paragonie, faktura do paragonu - zmiany w 2020 r.\nPrzedstawiamy zasady dokumentowania sprzedaży detalicznej po zmianach w 2020 r.\n1. Dokumentowanie sprzedaży dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej\nW praktyce zdarzają się nierzadko sytuacje, gdy nabywcy żądają wystawienia faktury, nie posiadając paragonu np. z powodu zgubienia, zniszczenia itp. Niestety, w takim przypadku większość sprzedawców odmawia wystawienia faktury, zasłaniając się brakiem możliwości. Praktyka taka nie jest właściwa i nie znajduje potwierdzenia w obowiązujących przepisach. Co prawda, jak już wcześniej wskazano, zgodnie z treścią art. 106h ust. 1 obowiązkiem sprzedawcy jest pozostawienie paragonu w dokumentach wraz z wystawioną fakturą po to, by nie doszło do zdublowania sprzedaży i zapłacenia podatku w podwójnej wysokości, jednak sprzedawca może sobie taki paragon:


Asseco Resovia jest dziś faworytem. Lotos Trefl też chce do Wrocławia! [WIDEO] - plus.nowiny24.pl\nAsseco Resovia jest dziś faworytem. Lotos Trefl też chce do Wrocławia! [WIDEO]\nW rywalizacji o Puchar Polski pozostało jeszcze osiem drużyn, w tym Resovia i Lotos Trefl. Każda ma szansę awansować do turnieju finałowego we Wrocławiu. W środę wieczorem wóz albo przewóz - Rzeszów albo Gdańsk. Macie sposób, aby pokonać resoviaków na Podpromiu?\nW pucharach, jak do tej pory, mamy sposób na Rzeszów, ale w lidze nie do końca. Mówię to oczywiście tak pół żartem, pół serio. Wiadomo, że Resovia to bardzo mocna drużyna, ale z drugiej strony, co pokazały ostatnie sezony, puchar rządzi się swoimi prawami. To jest tylko jedno spotkanie i nie raz faworyci przegrywali je. To nie trzy mecze, które wygrywa rzeczywiście lepsza drużyna, tylko jeden, w którym noga może się powinąć. Liczymy na to, że wykorzystamy swoją szansę i wygramy to jedno spotkanie i że będzie to pojedynek pucharowy.\nWspomnienia z 2015 roku...\nOczywiście, pamiętam, Rzeszów wziął złoto mistrzostw Polski, a my zabraliśmy Puchar Polski. Fajnie się podzieliliśmy, ale wiadomo, to były inne lata, inne drużyny, zarówno Resovia była inną drużyną, my też jesteśmy zupełnie innym, przemeblowanym zespołem, ale gdzieś po cichu liczymy, że uda się sprawić niespodziankę. Rzeszów od wielu lat celuje w Puchar Polski, ale mu się nie udaje go zdobyć. Rzeszowianie zdobywają wszystko, co się da, ale z pucharem bywa gorzej. Nie ulega kwestii, że Rzeszów ma jasny cel w postaci zdobycia Pucharu Polski, a my chcemy mu utrudnić to, jak tylko się da. Wyjdziemy na boisko z klatą do przodu, podniesionym czołem, będziemy walczyć, tym bardziej, że nasza gra jest coraz lepsza. Nie jesteśmy już tym zespołem z pierwszej części sezonu, gramy coraz lepiej. Zrobimy wszystko, aby znaleźć się w najlepszej czwórce wrocławskiego turnieju.\nResovia jest mocna na zagrywce, wy też musicie zaryzykować w polu zagrywki?...\nWiadomo, że z takim zespołem jak Rzeszów, gdzie jest czternastu równych zawodników, z których, jak sobie żartujemy, można stworzyć dwie równorzędne drużyny, które mogłyby bić się o złoto. Rywal ma zawodników z niesamowitymi nazwiskami, ale zrobimy, co będzie możliwe, aby utrudnić mu awans do kolejnej rundy. Puchar to jest loteria, wystarczy wygrać jeden mecz i można być na szczycie.\nKowal: Gdy jest trudny moment, to gramy lepiej [WIDEO] Asseco Resovia - Espadon Szczecin 3:0 [ZDJĘCIA, WIDEO]\nW lidze zajmujecie dopiero 7. miejsce. To nie tak miało być?\nTak, ale mieliśmy swoje problemy, kontuzje. Obecnie do zdrowia wraca jeszcze Mateusz Mika. Chcieliśmy grać trochę lepiej, ale cieszą takie rzeczy, jak wprowadzenie młodych zawodników do drużyny oraz to, że nasza gra się ustabilizowała, wygraliśmy pięć ostatnich spotkań. To, co nie zabije, to wzmocni drużynę i tylko ją skonsoliduje.\nZagra już Wojciech Ferens?\nJeszcze nie, Wojtek dołączył do nas, powoli wraca do zdrowia, pomagamy mu, a w końcówce sezonu on nam pomoże.\nZobaczymy. Nie wyciągnie pan tego ze mnie, czy Mateusz zagra. Będzie z nami. Bez niego poradziliśmy sobie wygrywając ostatni mecz z MKS-em Będzin 3:0. Nie spinamy się, zagramy na luzie, to nasza zaleta, że nie jesteśmy stawiani w roli faworyta, bo jest nim Resovia. Takie mecze dodają doświadczenia, które zaprocentuje w przyszłości. Jeszcze w styczniu spotkamy się z rzeszowską drużyną w Gdańsku, w lidze. Teraz liczy się tylko Puchar Polski.