Thu, 20 Jul 2006 - 08:48\nMoja pociecha jedzie na wakacje o dziadków do Łodzi. Ponieważ będzie tam trochę więc trzeba jej jakoś zapełnić czas. Oczywiście ma ogródek, basen, piaskownicę, ale chodzi jeszcze o atrakcję "na mieście".\nWiem, już o muzeum nauki i techniki w manufakturze (dzięki forum), ale poszukuję jeszcze atrakcji. Może wiecie co słychać w mieście, może jest jakaś strona tak jak www.miastodzieci.pl w Warszawie.\nAha, dziecko ma lat 4.\nSun, 23 Jul 2006 - 08:51\nMyślę, że u nas nie ma takiej fajnej strony a szkoda.\n4- ro latka można zabrać już w zasadzie wszyszędzie w zależności czym dziecko się interesuje Jak nie pracowałam to ciągałam moje maluchy po różnych muzeach i ciekawych miejscach. Moje dzieci uwelbiaja sale zabaw a tych w łodzi jest sporo a i cennik ciekawszy od warszawskiego\nSun, 23 Jul 2006 - 18:03\nDorotko, dzięki. W ubiegłym roku babcia zabrała dziecię do któregoś z teatrów, była wystawa kukiełek, ale w tym roku niestety nie znalazła takich atrakcji.\nA możesz mi podać jakieś namiary na sale zabaw, bo ja zupełnie nie mam pojęcia gdzie są, a tak odstawię dziecko z listą miejsc do odwiedzenia\nMon, 24 Jul 2006 - 09:21\nDarmowe sale zabaw dziadki znajdą w M1, tylko tam samo dziecko sie wpuszcza i w Manufakturze (plac budowy)\nAgatka ul. Kusocińskiego 61 (Retkinia) 0426889201\nFigloraj ul.Wierzbowa 18 426786394 (bliżej centrum) jeszcze jest na Pomorskiej i chyba Sterliga ale dokładnych adresów nie pamiętam, nazw zresztę też.\nUrwis pl.Zwycięstwa 2 0426740411, tu trzeba zadzwonić bo nie wiem czy na pewno jeszcze jest blisko centrum, przy palmiarni ooo tu też mogą zabrać małą tam na pewno jej sie spodoba i zobaczy mnóstwo dziwnych roślinek, tak samo ogród botaniczny, wsapniałe miejsce na spacer\nJest jeszcze jedna sala w okolicach Ronda Lotników Lwowskich, gdzieś od Cieszyńskiej czy Cieszkowskiego uliczka (nigdy nie pamiętam, która jest która ), wynalazł ją ostatnio mój mąż i był z chłopakami, trafili nawet na jakieś przedstawienie dla dzieci. Ogólnie bardzo im sie podobało.\nDla ochłody mogą pojechac do Nowej Gdyni na basen ozonowany\nMon, 24 Jul 2006 - 09:52\nDorotko, dzięki, na pewno dziadkowie coś wybiorą, a dziadek się poświęci i będzie siedział z dzieckiem. Chyba z własnym nie spędził tyle czasu na placach zabaw ile z wnuczką\nMon, 24 Jul 2006 - 09:59\nWiesz mój mąż uwielbia te wszystkie sale zabaw i szaleje na nich z maluchami. Mnie jak wciągneli któregoś razu do takiej zabawy to wyszłam z obtartą ręką i prawie skręconą kostką (im oczywiście nic nie było) ale bawiłam sie faktycznie suuuper\nWed, 02 Aug 2006 - 08:24\nDorotko, hitem okazała się manufaktura ze swoim atrakcjami.\nWed, 02 Aug 2006 - 09:25\nCieszę bardzo a gdzie jeszcze zajrzeli?\nWed, 02 Aug 2006 - 12:54\nPodobno w manufakturze znaleźli sporo atrakcji, że małą trzeba było wołami wyciągać i obiecać, że jeszcze przyjadą.\nGro czasu spędzają na rowerze, bo Ala uczy się jeździć na dwóch kółkach i to ją pociąga - dziewczyna ma dryg do pojazdów\nDziś podobno jest kiepska pogoda więc może się jeszcze gdzieś indziej wybiorą.\nWed, 02 Aug 2006 - 13:05\nPochmurno, ale nie pada, nareszcie można oddychać\nGratualcje dla córeczki, Kacperek dopiero teraz załapał jazdę na rowerze, ale z boczymi kóleczkami. Wcześniej wsiadał na rower i wołał "jedź rowerku" a rowerek nic, nie słuchał\nFri, 04 Aug 2006 - 00:41\nW teatrze Pinokio jest jeszcze chyba wystawa lalek, takich kukiełek scenicznych. W godzinach 10-14, ale nie jestem pewna.\nMożna też zajrzeć na plac zabaw na Zdrowiu - takie drewniane miasteczko dla dzieci.\nFri, 04 Aug 2006 - 08:57\nCo do jazdy na dwóch kółka to się okazało, że już opanowała - zdolniacha z niej\nAdasia - na wystawie była z babcią już w ubiegłym roku, ale dzięki za info o Zdrowiu, podpowiem dziadkom.\nTue, 11 May 2010 - 10:45\nDołączył: Mon, 16 Mar 09 - 17:52\nNr użytkownika: 26,144\nŻeby nie zaśmiecać forum nowym tematem, podciagam istniejący, z tym, że interesują mnie atrakcje bardziej na południe od Łodzi (w pobliżu trasy na śląsk). W sierpniu będę wracał na Śląsk z nad morza. Jako, że będę jechał z małym dzieckiem (2 lata), to chcę zrobić dłuższy (pewnie z pól dnia) postój gdzieś za Łodzią. I teraz pytanie: co jest ciekawego już za Łodzią niedaleko trasy na\npołudnie? Coś coby zainteresowało małe dziecko (może jakiś zamek do zwiedzania, park miniatur, minizoo, itd). Tak, żeby dziecko rozprostowało kości przed dalszą drogą. Z góry dzięki za wszelkie porady.\nFri, 14 May 2010 - 08:53\nMinizoo znajdziesz w Kolumnie, troszkę zwierzaczków i duży plac zabaw. W jakim stanie jest to wszystko obecnie nie wiem, bo bywaliśmy tam kilka lat temu, wtedy było ok\nTue, 05 Oct 2010 - 13:46\nKochane, ja od kilku miesięcy śledzę wydarzenia na [link usuniety przez administratora]. Jest tam też zakładka Łódź, może znajdziecie coś dla Waszych pociech!\nThu, 07 Oct 2010 - 09:21\nA ja zapytam, czy któraś z was była już z dzieckiem w bajkowej kawiarence na Narutowicza? W weekendy są przedstawienia.\nWed, 26 Jan 2011 - 21:35\nTrochę spóźnione, ale może komuś się przyda...\nMoja teściowa była z moim starszym synem juz dwa razy w Baśniowej Kawiarence na Narutowicza. Szymkowi bardzo się podobało. Był tylko trochę wystraszony (ale on juz tak ma w miejscach, gdzie jest dużo obcych ludzi). Fajne jest to, że dziecko może sobie tam porysować, coś zjeść i w tym czasie obejrzeć przedstawienie. Szymek lubi po przedstawieniu chodzic po kawiarence i wszystko oglądać. Wybiera książeczki albo kredki i się bawi.\nWed, 11 May 2011 - 15:08\nDołączył: Wed, 11 May 11 - 14:48\nNr użytkownika: 36,638\nThu, 09 Jun 2011 - 10:19\nDołączył: Thu, 09 Jun 11 - 10:10\nNr użytkownika: 36,870\nJestem mamą 5-letniego synka. [post edytowany przez administratora]\nMon, 22 Oct 2012 - 15:52\nDołączył: Mon, 22 Oct 12 - 15:38\nNr użytkownika: 41,046\nAtrakcje dla dzieci w Łodzi.\nZaczne tak na szybko od placów zabaw w któych byłam z dzieckiem:\n- Kinderplaneta - Manufaktura, plac płatny ale dużo atrakcji dla dzieci, obsługa klienat zależy od nastrojów praconików ale ogólnie jestem na zadowolona moje dziecko też.\n- Jupi Park - moim zdaniem gorsza kinderplanet, jeśli chodzi o atrakcje jak i o atmosfera ale zanzaczam, że byłam z dzieckiem tam tylko dwa razy.\n- na urodziny mogę polecić firmę którą wynajęłam z poelcenia mojej koleżanki, wszytsko dogadaliśmy przez telefon - czyli szczegóły imprezy, ja byłam bardzo zadowolona dziecko również a to chyba najważniejsze. Firma ma dziwną nazwę EM-FUN i jest z łodzi\n- polecam również kawiarenkę Tubajka - można spokojnei wypić kawę a dzieci w między czasie bawią się z animatormi\nPozdarwiam i zachęcam do kontynuacji tematu, bo każdy rodzic szuka dla dziecka atrakcji.\nWersja Lo-Fi Aktualny czas: Thu, 26 Apr 2018 - 15:11


Niebiesko Mi: Dzień Świętego Patryka\nAnonimowy 17 marca 2012 09:08\nŚwietnie i rzeczowo wyjaśniłaś! Tak ogólnie coś mi świtało ale fajnie ,że w Dniu Św.Patryka przeczytałam tyle ciekawych informacji i zobaczyłam zdjęcia z obchodów święta.Pozdrawiam:)\nUmbrella 17 marca 2012 11:12\nDzięki za przybliżenie postaci Patryka .Będzie się dziś działo!Dobrej zabawy!\nAninkowo 17 marca 2012 12:13\nPiękna parada :) Chciałaby tam być i zobaczyć te wszystkie cudne miejsca i miasto. :)\nJuta 17 marca 2012 12:27\nJak zwykle bardzo ciekawy i pouczający fotoreportaż.Wielkie dzięki.\nZdolność-tworzenia 17 marca 2012 14:29\nw Irlandii to rozumiem- święto religijno- narodowe. Jednak w Polsce to imieniny Zbigniewa, zdecydowanie bardziej polskie. Zarazem imieniny mojego męża. Jednak ostatnio to co narodowe znacznie mniej się liczy, bo w pubach można się napić zielonego piwa.\nKaśka 17 marca 2012 16:49\nFajne święto - dobry powód do zabawy i uśmiechu :)\nJeśli masz ochotę ja też zapraszam do zabawy\namaggie 18 marca 2012 02:06\nBardzo interesujący i pouczający post, dzięki któremu więcej wiem nt. Świętego Patryka.\nDaniela 18 marca 2012 07:12\nPięknie i barwnie obchodzicie to święto, a historia o patronie, przypomniała mi to, co przez lata mi umknęło!\nJoanna 18 marca 2012 10:38\nJa też się więcej dowiedziałam o św. Patryku\nkasia 18 marca 2012 11:55\nBardzo ciekawa "lekcja":)Fajne zdjęcia:)\ndudqa 19 marca 2012 04:32\nagawu 19 marca 2012 06:23\nCiekawa historia. W końcu św Patryk będzie mi się z czymś kojarzył\nhaftytiny@o2.pl 19 marca 2012 12:56\nLolaArtStudio 20 marca 2012 01:14\nMarzy mi się spędzić ten dzień w Irlandii:)\nJoanna Wiśniewska 20 marca 2012 01:58\nBardzo ciekawa historia i zdjecia swietne :)\nMajalena 20 marca 2012 15:29\nSuper zdjęcia, ale czemu nie ma zdjęć z tego roku ;(((\nPozdrawiam serdecznie i smacznego Guinnessa ;)


And stay with me: 001. Want does not always have to\nSiedziałam sobie w parku. Nie dałam rady już dłużej tak żyć bo tak się nie dało. Właśnie kończyłam list pożegnalny do swoich rodziców\n"... Dziękuje wam za te cudowne wszystkie chwile spędzone w waszym towarzystwie. Choć to było piekło Dziękuje ... "\nMiałam już brać wszystkie tabletki które zabrałam ze sobą gdy obok mnie usiadł nieznany mi blondyn.\n-Dlaczego chcesz to zrobić ??? - zapytał\n-Moje życie to nie bajka. Dalej nie mogę tego ciągnąć. Naprawde...\n-Wiesz ,ale chcieć nie znaczy zawsze musieć. A poza tym jestem Niall.\n-To jak idziemy ??\n-Zacząć twoje życie od nowa. Przecież sama mówiłaś.\n-No tak,a masz jakieś propozycje ?\n-Wesołe miasteczko jest niedaleko..\nChłopak nie czekając na moją odpowiedź pociągnął mnie za rękę i po 5 minutach znaleźliśmy się u bram tegoż miejsca. Nigdy nie sądziłam, że takie miejsce może mieć jakiś czar w sobie. Z blondynem spędziłam cały wesoły wieczór. Później zaproponował mi nocleg w domu. Cóż, nie chce wracać do strasznego miejsca w którym się znajdowałam. Chłopak zaprowadził mnie do pokoju i od razu położyłam się spać.\nRano obudziłam się z uczuciem radości jak dotąd mi nieznanej. Zeszłam na dół gdzie siedzieli jacyś chłopcy.\n-Cześć Alex. Poznaj to jest : Louis, Zayn, Liam i Harry współlokatorzy.\n-A teraz mam pytanie. Gdzie jest łazienka i kuchnia.\n-Zaraz cię oprowadzę.\nBlondasek pokazał mi cały dom i wszystko co z nim związane.\nTen chłopak coś we mnie wzbudził jakieś uczucie które nie potrafiłam nazwać.\nPo zjedzeniu śniadania Horan zabrał mnie na miasto żeby się lepiej poznać i zrobić zakupy. Po tej eskapadzie wróciliśmy do domu dopiero wieczorem.\n-Wychodzimy na kolację Al - powiedział Niall"er\n-Będe za 10 minut na dole\nSzybko zajrzałam do toreb z ciuchami i wybrałam jedną\nUmalowałam się i zeszłam do chłopaka.\n-Jak ty ślicznie wyglądasz ...\n-Dziękuje ty również. To co idziemy ??\nWsiadłam z chłopakiem do samochodu i odjechaliśmy. Na miejscu okazało się, że dojechaliśmy do luksusowej restauracji. Zastanawiałam się skąd on ma tyle kasy na to wszystko ? Kelner zaprowadził nas do stolika. Znajdował się najgłębiej sali. Ciekawe dlaczego ? Cały wieczór upłynął w miłej atmosferze. Dopiero później zaczęły się schody. Chcieliśmy wyjść z restauracji gdy wokół nas zebrał się tłum fotoreporterów.\nI co o tym sądzicie ?? Licze na komentarze ... =)\nAutor: Janet Vevo o 00:04\nszalone nastolatki 2 lutego 2014 00:38


Sex Games – C64Power\nŻeby nikt sobie nie pomyślał, że jestem maniakiem seksualnym, a tym bardziej wielbicielem gier pokroju Sex Games to napiszę, że odpaliłem tą super-produkcję Landisoftu z czystej ciekawości. Muszę przyznać, że mimo swej bezsensowności i beznadziejnego wykonania gierka ta mnie nie zawiodła. Tak świetnego ubawu nie miałem chyba od czasu opisywania Lotusa.\nCel gry jest banalnie prosty. Należy, za pomocą ruchów joysticka lewo-prawo bądź góra-dół … „dojść” (wiadomo o co chodzi, a jak dzieci nie wiedzą to też dobrze). Owe ruchy, którymi musimy katować joystick są całkowicie uzależnione od pozycji, w której się w trakcie wykonywania owego dochodzenia znajdujemy. Konfiguracji jest „niestety” tylko pięć. Dodatkowo, aby utrudnić nam zadanie, programiści, zapewne niezrównanie pomysłowi, ustalili odpowiedni czas na jego wykonanie. Po jego upływie naszemu bohaterowi (lub bohaterce – tego niestety nie udało mi się ustalić) nie będzie się już chciało wyżej wspomnianej czynności wykonywać, a my będziemy musieli zaczynać od początku.\nI to generalnie tyle. Jak widać na screenie (ocenzurowanym, aby nie pokazywał rzeczy, których w Polsce pokazywać nie wolno) grafika i sama realizacja, jakże „wspaniałej” przecież gry, jest po prostu do bani. Naprawdę nie wiem jak mam ocenić ten niesamowity projekt. Moim zdaniem nie zasługuje nawet na 5 procent, ale dam mu 10, żeby ładnie wyglądało.\nPoprzednie Poprzedni wpis: Sergeant Seymour Robotcop\nDalej Następny wpis: Sky High Stuntman


Jesteś 4556498 osobą odwiedzającą nasz serwis\nTematyka obu prelekcji dotyczyła sposobu prowadzenia kontroli przez Inspekcję Ochrony Środowiska, tego jakie dokumenty podlegają kontroli, co jest przedmiotem oględzin. Inspektorzy dzielili się także swoimi doświadczeniami dotyczącymi najczęściej stwierdzanych nieprawidłowości oraz przedstawili potencjalne konsekwencje, jakie ponosi rolnik w przypadku stwierdzenia naruszeń Programu. Odpowiadali również na pytania dotyczące realizacji "Programu działań..." zadawane przez rolników.\nZdaniem inspektorów tego typu spotkania z rolnikami są bardzo ważne. Pomimo tego, że kontrole w tym sektorze prowadzone są przez WIOŚ od lat - dla wielu drobnych przedsiębiorców są one nowością i przyczyną tak naprawdę nieuzasadnionych obaw. Doświadczenie pokazuje, że tego typu bezpośrednie spotkania pomagają przy realizacji kontroli i zwiększają świadomość rolników w aspekcie konieczności przestrzegania przepisów związanych z ochroną środowiska. Następne szkolenie odbędzie się 9 marca 2020 r., a jego beneficjentami będą rolnicy z największej rolniczej gminy w powiecie tarnogórskim tj. z gminy Zbrosławice.


Biały Ser Czy Jest Zdrowy - Zdrowie w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: biały ser czy jest zdrowy\nPomidory i biały ser. Niezdrowy duet na talerzu\nUwielbiam biały ser z pomidorami i jadam go niemal codziennie. Ostatnio przeczytałam, że to połączenie może być niezdrowe dla stawów. Czy to naprawdę moż liwe? Honorata z Warszawy...\n...niedobory tego kluczowego dla kondycji kośćca pierwiastka. Ale nie tylko o kości chodzi, wapń jest niezbędny także dla prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. Warto podkreślić, że(...) kalorycznych i małowartościowych pod względem odżywczym – zaserwujmy świeże owoce. n Prof. dr hab. n. med. Mirosław Jarosz jest gastroenterologiem, dyrektorem Instytutu Żywności i Żywienia...\nSery – zdrowe czy nie? Prawdy i mity\nIm więcej dziur w żółtym serze, tym jest on lepszy – to mit! Dziury powstają w trakcie dojrzewania sera i są wywołane tworzącym się w czasie reakcji dwutlenkiem...\nSer żółty kontra biały. Który lepszy dla dziecka?\nCzy wiesz, że ser żółty ma więcej wapnia niż twaróg? W 100 g tego pierwszego smyk znajdzie 700 mg wapnia, a w tej samej ilości drugiego...\nWielka rewolucja w piramidzie żywieniowej!\n...zawartości tłuszczu, twarożek i – od czasu do czasu – żółty ser. Jeśli to konieczne – suplementy wapnia. Szczyt piramidy Czerwone mięso (wieprzowinę, wołowinę) jedzmy jak najrzadziej – 2 razy w miesiącu. Zawiera niezdrowe nasycone kwasy tłuszczowe, jest bardzo kaloryczne. Może przyczyniać się do rozwoju raka, głównie żołądka i jelita grubego. Co warto wykluczyć z me nu? Białe pieczywo...\nDyskusje na temat: biały ser czy jest zdrowy


Oko proroka - szklana niebieska ozdoba 🧿 Ottomania - źródło orientu 🧿\nStrona główna Rozmaitości Zawieszki + breloczki Oko proroka\nilość Oko proroka\nTagi oko proroka, zawieszka\nOzdoba chroniąca od wszelkiego zła – ok0 proroka\nOko proroka to propozycja dla osób, które chcą otaczać się orientem i czuć codziennie ten niesamowity egzotyczny klimat. Prezentowana ozdoba będzie też idealnym prezentem dla osoby pasjonującej się orientem. Motyw oka proroka jest niezwykle popularny nie tylko w Turcji, ale i na całym świecie. Jednakże niewątpliwie oko proroka kojarzone jest właśnie z krajami orientalnymi. Dzięki tej wyjątkowej dekoracji dom Twój lub bliskiej Ci osoby może nabrać tej nutki orientu, zrelaksować każdego, kto sporzy na tę precyzyjnie wykonaną ozdobę, a przy tym przenieść tę osobę myślami i wyobrażeniami do świata orientu. Jednocześnie ozdoba ta będzie działała jak talizman – będzie chroniła Cię, przed osobami, które nie mają wobec Ciebie dobrych intencji. Poznasz to po tym, że oko proroka pęknie, gdy taka osoba na nie spojrzy. Oznaczać to będzie równocześnie, że oko proroka uchroniło Cię od złej energii tej osoby. Nie czekaj więc dłużej – ochroń siebie, swój dom i jego domowników oraz nadaj swojemu życiu orientalnego charakteru, dzięki rozmaitościom z Ottomanii!\nCHARAKTERYSTYKA PRODUKTU – Oko proroka\nGłębokość zawieszki 0,7 cm\nWaga 14 g (+/- 5%)\nTyp produkcji Ręcznie wytwarzane (hand made)\nPoczuj się wyjątkowo dzięki oryginalnym dodatkom, które udekorują Twój dom i nadadzą mu nutki orientu.\nNapisz pierwszą opinię o “Oko proroka” Anuluj pisanie odpowiedzi


Dla kogo dostęp do danych? Szykuje się ograniczenie prawa do informacji - GazetaPrawna.pl\n28 listopada 2014, 07:23\n8o proc. respondentów twierdzi, że przekazane dane mogły być wykorzystane przez wnioskodawcę jako gotowy materiał w prowadzonej działalności gospodarczej. / ShutterStock\nCzy mamy problem z nadużywaniem prawa dostępu do danych? Urzędnicy nie mają wątpliwości: prawie 66 proc. z nich odpowiedziało na to twierdząco\nWyniki badań dotyczących informacji publicznej / Dziennik Gazeta Prawna\n8o proc. respondentów twierdzi, że przekazane dane mogły być wykorzystane przez wnioskodawcę jako gotowy materiał w prowadzonej działalności gospodarczej. Ponad 40 proc. organów uważa, że uzyskane informacje mogły zostać użyte w sporze z innym organem. Tak wynika z badań, które poznał DGP. Zostaną one zaprezentowane dziś podczas konferencji naukowej „Nadużywanie prawa do informacji publicznej”, która odbędzie się na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego (UKSW) w ramach projektu „Model regulacji jawności i jej ograniczeń w demokratycznym państwie prawnym” współfinansowanego (3,7 mln zł) ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Realizuje go konsorcjum: UKSW, Uniwersytet Wrocławski, C.H. Beck i Naukowe Centrum Prawno-Informatyczne. Beneficjentami są ABW, MON, MSW, MAiC oraz GIODO.\nJuż sama konferencja wywoła burzę. Pojawiły się zarzuty, że prezentowane na niej badania zostały przygotowane pod z góry założoną tezę. Ze strony Sieci Obywatelskiej Watchdog Polska padły mocne słowa: że badania to przykład pseudonauki, która ma stanowić grunt pod planowane ustawowe ograniczenia w dostępie do informacji publicznej.\n– Mamy zastrzeżenia do metodologii tych badań. W kwestionariuszu, jaki otrzymali urzędnicy, przewija się wciąż teza o nadużywaniu prawa do informacji. Odpowiedzi do wyboru także mają charakter mocno sugerujący – mówi Szymon Osowski, prezes Sieci.\nPrzykład? Sieć wskazuje: jeśli zapytamy urzędnika, czy udzielanie informacji opóźnia realizację jego innych zadań, mamy praktycznie gwarancję, że odpowie „tak”. Osowski ma obawy, że badanie, choć tendencyjne, może się stać podstawą do systemowego ograniczenia dostępu obywateli do informacji publicznej.\n– Nie stawiamy z góry żadnej tezy. Nie mamy gotowego projektu zmian przepisów w tym zakresie. Chcemy wypracować rekomendacje – zapewnia dr Agnieszka Piskorz-Ryń, prawniczka z UKSW.\n– Poddajemy pod debatę publiczną pewien problem. W ramach naszych badań uprawdopodobniliśmy, że mamy do czynienia ze zjawiskiem nadużywania prawa do informacji. Pytanie, czy taki musi być koszt społeczny realizacji zasady jawności – dodaje.\nJak zapewnia, sama jest zwolenniczką jawności, ale nie jest ona wartością absolutną.\n– Wyniki naszych badań zmuszają do postawienia pytania o to, czy potrzebne jest wprowadzenie ograniczeń w dostępie do informacji – przekonuje dr Piskorz-Ryń.\nJak mówi, są dwie drogi. Można proponować rozwiązania szczegółowe, np. to, że podstawą odmowy udzielenia informacji może być niezapłacenie za jej udzielenie, przy minimalnej granicy opłat. Albo wprowadzenie ogólnej klauzuli pozwalającej w szczególnie uzasadnionych przypadkach odmówić dostępu do informacji.\n– Klauzule takie istnieją w Europie, np. we Francji, Wielkiej Brytanii, Estonii, na Litwie czy w Słowenii. To jednak wymagałoby zagwarantowania, że urzędnicy nie będą nadużywać tej furtki – wskazuje prawniczka.\nJak odnosi się do zarzutów o pseudonaukowości badań?\n– Są one poniżej standardów dyskusji – mówi badaczka.\nPikanterii sprawie dodaje to, że Sieć zwróciła się do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju o udostępnienie wniosku o dofinansowanie projektu badawczego. Centrum odmówiło, uznając, że to dokument aplikacyjny złożony przez podmiot prywatny, a więc nie stanowi informacji publicznej. Sprawa trafiła więc do sądu administracyjnego.\n– Naukowcy nie są stroną tego sporu – podkreśla dr Agnieszka Piskorz-Ryń.\nrząd TDNDGP PRAWNIK TDNDGP import dane osobowe państwo prawa\nMniej zarzutów wobec jawności życia publicznego\nGIODO: Trzeba zapisać, kto ma dostęp do danych\nJak wynika z raportu Społeczeństwo Informacyjne w liczbach (https://mac.gov.pl/files/spoleczenstwo_informacyjne_w_liczbach_2014.pdf) str. 224 - średnia liczba otrzymanych wniosków o udzielenie informacji publicznej w ciągu 10 miesięcy to 43. 73 proc. urzędów otrzymuje mniej niż 50 takich wniosków rocznie (to akurat z innego badania). Najskuteczniejszym sposobem na "nie manie" wniosków o udzielenie informacji publicznej - jest publikowanie w szerokim zakresie informacji publicznej w podmiotowym BIP.\ndostep do informacji danych osobowych nie moze byc dla kazdego i zawsze dostepny jak to sie ma dzisiaj!!!\nale masz racje, ze wszystkie inne informacje typu praca samorzadowcow; politykow, urzednikow panstwowych, o wydatkach na panstwo, itp oraz informacje o osobach publicznych dotyczacych naszego codziennego dnia i przyszlosci to... znac musimy!!! to fakt!!, a czesto odmawia sienam takiej informacji.\nprawo to jest onomalia, ze np. wrogowie nasi znaja interesujace ich nasze adresy, bo prowadza np. lewe interesy od lat i na lewo zalatwiaja nas Polakow i wszystkich kogo tylko chca bo maja kase NA prawnika i prawnik dotrze gdzie chce lub kumpla w milicji!!! ktory z kolei ma wejscie gdzie chce , albo np. taki komornik!\njak chca sie na nas mscic - to beda, bo maja za swobodny dostep do naszych danych osobowych i innych! - czy jestes strona czy nie , a on chce ci sie "Odwdzieczyc" to moze bo przeplyw informacji o Tobie, o mnie etc. jest zupelnie niechroniony! to tylko ustawa - no i daleko... nie ma juz nic!\ntakie an niedoskonale nie tylko w tym wzgledzie, a wychodza\nchodzi oto żeby święty pan urzędas nierób by nietykalny ! Polak ma być sprowadzony do roli kmiota co ma zapier.. na podatki żeby kolesie mogli u Sowy jadać i żeby nikt przypadkiem nie zapytał a za czyje to pieniądze ???!!!\nJest też taki aspekt sprawy, że w tej chwili można skutecznie sparaliżować pracę dowolnego urzędu wysyłając do niego np. tysiące wniosków o udzielenie informacji (dowcipnisie mogą się skrzyknąć przez jakiegoś tam "fejsa" itp.) pytając o przeróżne rzeczy: a to ile urząd ma komputerów, programów, etc. i ile na to wydaje w poszczególnych latach w podziale np. na tygodnie, a to ile jeżdżą, gdzie i po co służbowe samochody, szczegółowo każdy dzień w poszczególnych latach, ile wypalają paliwa, ile zarabiają kierowcy itd., a to ile było zakupów materiałów biurowych w poszczególnych okresach z podziałem na asortymenty, dostawców itd... W tej chwili bowiem nikt nie musi udowadniać, że ma w tym jakiś interes, wystarczy, że wystąpi u udzielenie informacji publicznej i ma prawo do tej informacji w takiej postaci, jak sobie zażyczy, no i oczywiście jeżeli informacje nie są objęte klauzulą niejawności, albo nie chodzi o dane osobowe, chociaż z danymi osobowymi nie jest to do końca jasne, bo są orzeczenia, że w niektórych przypadkach takie dane, jak np. zarobki funkcjonariuszy publicznych są jawne. A więc z jednej strony możemy się cieszyć, że mamy prawo wystąpić sobie np. do wójta jakiejś Koziej Wólki z wnioskiem o udzielenie szczegółowych informacji o różnych aspektach pracy jego urzędu gminy nie wykazując że mamy w tym jakiś rzeczywisty interes, ale z drugiej, może być tak, że urzędnicy muszą zamiast robić co innego, udzielać tych informacji, jeśli takich wniosków wpłynie dużo w tym samym czasie do jednego urzędu. Można się upierać, że to ich psi obowiązek, bo od tego są te "darmozjady", no nie? Ale też trudno utrzymywać w urzędzie osobę, bądź osoby do spraw udzielania informacji publicznej, bo może być tak, że nawet przez cały rok nikt nie wystąpi o udzielenie informacji i taki urzędnik nie miałby co robić, co powodowałoby oczywiste oburzenie podatników. A więc do sporządzania tych informacji muszą być angażowani urzędnicy, którzy zazwyczaj robią co innego i jeśli takich wniosków jest dużo, może to powodować zakłócenia w pracy urzędu, bo nie dadzą rady zrobić wszystkiego. Czy w związku z powyższym nie należałby iść w kierunku wprowadzenia obowiązku jakiegoś wykazania, że ta informacja jest rzeczywiście do czegoś potrzebna, że ma się w tym jakiś interes, a nie jest to tylko czyjeś widzimisię?\nSzykuje się wprowadzenie zakazu dostępu do informacji? Pewnie z nowym hasłem: "Aby głupiało się coraz lepiej" ?!


KWIATY Z DOSTAWĄ MAINE CARIBOU - KWIACIARNIA ONLINE MAINE CARIBOU\nKwiaty i kosze upominkowe dla Maine Caribou\nKWIATY Z DOSTAWĄ W MAINE CARIBOU - KWIACIARNIA W MAINE CARIBOU, OFERUJĄCYCH TEN SAM DZIEŃ DOSTAWY KWIATÓW\nKwiaty dla Maine Caribou - kwiaciarni, który zapewnia ten sam dzień dostawy kwiatów w Maine Caribou . Używamy rozległą sieć lokalnych Maine Caribou kwiaciarnie i twój bukiet kwiatów dostarczony w Maine Caribou.\nPOZWÓL NAM ZADBAĆ O TWÓJ KWIATY W MAINE CARIBOU\nNiech kwiaty dla Maine Caribou dbaj o swoje kompozycje kwiatowe z okazji; w tym bukiety na urodziny, kwiaty, Dzień matki, Walentynki kwiaty, noworodka i wiele innych. Oferujemy duży wybór kolorów, roślin, bukietów i koszy w bardzo niskich cenach, że nie będzie pasował w każdym miejscu w Maine Caribou. Zamów online, i twoja dostawa kwiatów do Maine Caribou dbają kolorów Maine Caribou.\nDOSTAWA KWIATÓW W MAINE CARIBOU\nDrużyna internet kwiaciarnia stara się zapewnić państwu wysoką jakość kolorów, roślin i prezentów dostępnych w Maine Caribou, najlepsza cena. Każdy klient jest dla nas bardzo ważne i staramy się dać naszym największym profesjonalnym uwagę do każdego zamówienia. Wszyscy nasi pracownicy zapewniają wysoki poziom obsługi klientów dla twojej dostawa kwiatów w Maine Caribou.\nLOKALNYCH KWIACIARNI W MAINE CARIBOU\nDostarczamy bukiety kwiatów w ponad 900 miast na całym świecie. W każdym mieście współpracujemy z zaufanymi lokalnych kwiaciarni jak w przypadku Maine Caribou. Pracy z tej sieci lokalnych kwiaciarni, możemy zagwarantować, że dostarczamy wysokiej jakości bukietów i że twoje kwiaty pozostaną świeże. Możemy dbać o swoje last minute zamówień kolorów lub można zamówić piękny bukiet kwiatów, kilka miesięcy.\nBukiety kwiatów Rekomendowane dla dostawy w Maine Caribou


Szklarz Wrocław - Bogdan Glass\nDoradzamy – Projektujemy – Realizujemy\nBogdan Glass to rodzinna firma szklarska działająca na wrocławskim rynku już od 1991 roku. Jako lider w branży szklarskiej zapewniamy dostęp do najwyższej klasy surowca, który profesjonalnie dobierzemy do każdej aranżacji oraz funkcjonalności pomieszczenia.\nPasja i zaangażowanie, które wkładamy w naszą pracę każdego dnia to gwarancja solidności, zadowolenia i najwyższej klasy usług szklarskich. Dla nas klient zawsze stoi na pierwszym miejscu.\nNasi specjaliści stworzą ekskluzywną przestrzeń\nz oryginalnym designem.\nPonad trzydziestoletnie doświadczenie\n...i milion metrów kwadratowych obrobionego szkła nauczyły nas, że nie ma rzeczy niemożliwych i projektów nie do wykonania.\nNajnowsze technologie oraz maszyny pozwalają nam stworzyć szklane elementy o dowolnym kształcie i formie.\nNasi fachowcy w profesjonalny sposób łączą nasze wyroby z eleganckimi okuciami.\nJako znany szklarz z części Wrocławia Psie Pole – gwarantujemy nie tylko profesjonalny projekt, ale również bezpieczny montaż oraz wykończenie każdego detalu.\nDzięki naszemu zaangażowaniu i pasji zyskają Państwo nowoczesne aranżacje szklanych elementów.\nW naszej ofercie znajdują się nie tylko niebanalne lustra o różnym kształcie, szlifie, szerokości, wysokości, ale również oryginalne panele szklane, kuchenne, kabiny prysznicowe, ścianki walk-in, parawany łazienkowe, ścianki działowe, balustrady, daszki szklane, drzwi oraz wszelkie szkło budowlane.\nOferujemy szkło hartowane, matowe, lacobel, zespolone oraz kominkowe.\nWysoka jakość - indywidualne projekty\nNaszą ofertę kierujemy zarówno do osób indywidualnych, jak i wszelkiego rodzaju przedsiębiorstw i instytucji.\nCechuje nas uczciwość, zaangażowanie, kreatywność, konkurencyjne ceny, krótki termin realizacji oraz wysoka jakość materiałów, potwierdzona odpowiednimi atestami.\nNasze produkty posiadają 24-miesięczną gwarancję.\nDla nas każdy klient jest wyjątkowy, dlatego dobieramy rozwiązania zgodne z potrzebami zamawiającego oraz dostosowane do wymogów architektonicznych.\nBogdan Glass to nie tylko znany szklarz we Wrocławiu, to przede wszystkim rodzinna firma znająca się na swoim fachu od podszewki. Bogdan Glass to gwarancja jakości, wieloletnia precyzja i niebanalna aranżacja.\nSzukasz niebanalnych rozwiązań dla swojego domu, mieszkania, biura?\nZależy Ci na profesjonalnym doradztwie i wysokiej jakości wykonania?\nw celu wykonania bezpłatnej wyceny.\n100% kreatywności w szukaniu niebanalnych rozwiązań\nPodoba się Państwu nasza praca, jesteście zadowoleni ze współpracy z naszą firmą, zachęcamy do polubienia i udostępniania naszego profilu na Facebooku. Znajdą na nim Państwo:\nPoznaj zagadnienia i tajniki dotyczące usług szklarskich.\nAktualności z naszego zakładu\nBądź na bieżąco z naszymi najnowszymi realizacjami.\nPoznaj naszą aktualna ofertę oraz obowązujące promocje.\nKupiłam mieszkanie z malutką łazienka i bardzo chciałam wstawić tam kabinę prysznicową. Zleciłam firmie Bogdan Glass zaaranżowanie tej skromnej przestrzeni i naprawdę Panowie spisali się na 5 z plusem. Dzięki zamontowanej przez nich kabinie łazienka wydaje się nawet większa niż jest. Bardzo dziękuję!!!!!\nPowierzyliśmy zakładowi szklarskiemu Bogdan Glass zaaranżowanie wszystkich szklanych elementów w naszym domu. Wykonanie przeszło nasze oczekiwania. Bardzo jesteśmy wdzięczni też za doradztwo i cierpliwość w obsłudze nas. Dzięki Państwa pracy nasze gniazdko zyskało na atrakcyjności a dodatkowo zaproponowane przez Państwa rozwiązania okazały się bardzo funkcjonalne.\nPanel kuchenny wykonany przez nich jest naprawdę przecudny. Każdy kto przyjdzie pyta się gdzie go zrobiliśmy, bo naprawdę robi super robotę. Jak dla mnie zasłużone 5 gwiazdek :)\nBogdan Glass wykonywał dla nas trzy nietypowe wielkościowo i kształtowo lustra. Każde wyszło w 100% w punkt. Dodatkowy plus za bardzo konkurencyjną cenę i szybki termin realizacji.\nNajlepszy zakład szklarski we Wrocławiu. Korzystaliśmy z ich usług już 3-krotnie i za każdym razem jesteśmy bardzo zadowoleni. Ostatnia ich realizacja u nas w postaci szklanej balustrady wyszła zjawiskowo. Zrobili to lepiej niż mieliśmy na projekcie od projektantki. Zdecydowanie polecamy!\n"Ozdobna tafla na wymiar"\n"Gra barw i wzorów w każdej kuchni"\n"Innowacja w Twojej łazience"\n"Blask już od wejścia"\n"Nowoczesny sposób na intymność"


Restauracja Dwór – wyjątkowości restauracji dorównuje jedynie jej znakomita kuchnia! Dwór modrzewiowy z Grywałdu wybudowany w XVIII wieku, zachowany z inicjatywy konserwatora wojewódzkiego pana Adama Szybowicza, został przeniesiony na Polanę Sosny w Niedzicy przy zbiorniku Sromowce. Odtworzono oryginalną konstrukcję, wygląd ścian, stropów, dachu i elewacji budynku. Dwór zaadaptowano na restaurację. Wystrój wnętrz zachowując autentyczne elementy z epoki, pozwala odczuć klimat XVIII – wiecznego dworku polskiego. Restauracja „Dwór” serwuje dania kuchni staropolskiej i węgierskiej.\nDo specjalności Szefa Kuchni należą między innymi:\nKaczka pieczona w sosie jabłkowo śliwkowym\nUdziec z sarny w sosie leśnym\nZupa myśliwska z dzika z kluseczkami\nIstnieje możliwość wyżywienia grup zorganizowanych po wcześniejszym kontakcie telefonicznym\nCzynna: w godz. od 10:00 do 22:00.\nO wysokiej jakości potraw świadczą również liczne wyróżnienia i nagrody podczas corocznego konkursu Wielkie Odkrywanie Małopolski. W roku 2011 restauracja DWÓR ponownie stanęła na podium w kategorii BAZA GASTRONOMICZNA a w listopadzie 2011 roku otrzymała Certyfikat Karczmy Regionalnej Małopolski.


Moment ujęcia podatku od nieruchomości w KPiR - Portal FK\nMoment ujęcia podatku od nieruchomości w KPiR\nPytanie: Spółka jawna zapłaciła w grudniu 2013 roku podatek od nieruchomości dotyczący 2012 roku. Deklarację za ten podatek złożyła dopiero w październiku 2013 roku. Kiedy Spółka powinna rozliczyć w kosztach podatkowych zapłacony podatek? Spółka prowadzi KPiR - metoda kasowa. Czy rodzaj wybranego rozliczenia kasowego lub memoriałowego ma znaczenie przy księgowaniu kosztów związanych z płaconymi podatkami np. od nieruchomości, transportowymi, rolnymi itp.?\ndata poniesienia kosztumetoda rozliczania kosztówpodatek od nieruchomości w kpirujęcie w KPiR


Orlen sprzedaje Lotos\n21.01.2022 13:57 Dorota Adamska / BRP\nRadni Rady Miejskiej w Łodzi pytają, jak w strategię repolonizacji polskiego rynku wpisuje się sprzedaż Lotosu zagranicznym firmom z rosyjskim kapitałem. więcej\n21.01.2022 13:40 Katarzyna Jarosińska / Oddział ds. Polityki Senioralnej\nInstytucje kultury, nie zatracając swoich podstawowych funkcji związanych między innymi z upowszechnianiem kultury, ochroną czy udostępnieniem zbiorów, coraz więcej uwagi poświęcają swoim odbiorcom i... więcej\nRuszyły zapisy do konkursu Mistrz Matematyki. Przekonaj się, co możesz zyskać biorąc udział w matematycznych zmaganiach i zgłoś się już dziś! Czekają cenne nagrody. więcej\n21.01.2022 8:21 Andrzej Janecki / BAM\nW rocznicę wybuchu powstania styczniowego zostały złożone kwiaty i zapalone znicze na grobach powstańców poległych w bitwie pod Dobrą, pochowanych na Starym Cmentarzu w Łodzi. Powstanie 1863-1864... więcej\nCentrum Świadczeń Socjalnych w Łodzi informuje, że wnioski o dodatek osłonowy mieszkańcy Łodzi mogą składać w następujących lokalizacjach: więcej\nSrebrny mityng w Łodzi\n20.01.2022 14:54 Marcin Durasik / Wydział Sportu\nW piątek 11 lutego w łódzkiej Atlas Arenie odbędzie się Międzynarodowy Mityng Lekkoatletyczny Orlen Cup Łódź 2022. To jedna z najważniejszych imprez sezonu halowego. Zawody zaliczane są do... więcej\n20.01.2022 14:11 BRG\nEksperci z Urzędu Miasta Łodzi i międzynarodowej firmy doradczej Knight Frank udostępnili obszerną publikację- Łódź z Pomysłem na Przyszłość - stanowiącą przegląd programów oraz projektów, których... więcej\nWygrana dała prowadzenie\n20.01.2022 11:05 Marcin Durasik / Wydział Sportu\nPo zwycięstwie 73:43 z Eneą AZS AJP II Gorzów Wielkopolski zawodniczki Widzewa objęły prowadzenie w rozgrywkach grupy B I ligi koszykarek. więcej\nNiemy krzyk trwogi... W hołdzie pomordowanym w niemieckim więzieniu na Radogoszczu\n19.01.2022 15:00 Tomasz Walczak / BRP\nW 77. rocznicę tragicznej likwidacji niemieckiego Rozszerzonego Więzienia Policyjnego na Radogoszczu złożono wiązanki kwiatów i zapalono symboliczne znicze, upamiętniające ofiary tzw. masakry... więcej\n19.01.2022 14:10 Dorota Adamska / BRP\nNa dzisiejszej (19.01) sesji Rada Miejska w Łodzi przyjęła uchwałę w sprawie podjęcia współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi Państw-Sygnatariuszy Europejskiej Karty Równości Kobiet i... więcej\n19.01.2022 13:34 Marcin Durasik / Wydział Sportu\nW poniedziałek 24 stycznia rozpoczną się zapisy do kolejnej edycji Biegu Ulicą Piotrkowską Rossmann Run. Bieg główny zaplanowano w tym roku na 28 maja, a tydzień wcześniej w Mini Biegu Ulicą... więcej


Musical - seanse.net\n"Polskie gĂłwno" to wĹciekĹy musical w reĹźyserii Grzegorza Jankowskiego. Film na podstawie scenariusza Tymona TymaĹskiego odsĹania kulisy show-biznesu i przenosi widza na backstage, gdzie...\nPewna siebie i nieustannie Ĺźyczliwie nastawiona do Ĺwiata, Annie – kultowa postaÄ, ktĂłrej optymizm i wytrwaĹoĹÄ w poszukiwaniu rodziny inspirowaĹy caĹe pokolenia widzĂłw –...\nKsiÄĹźniczka i Ĺźaba (Princess and the Frog, The)\nStudio Disneya powraca do znanej animacji i cech niezwykĹych obrazĂłw muzycznych. Tiana mieszka w rozbrzmiewajÄ\nNowym Orleanie. Jednego razu do jej domu trafia Ĺźaba, ktĂłra...\nJest rok 1984. Frank ma 18 lat. Ucieka z domu i udaje siÄ do znanego z opowieĹci Amsterdamu. Dostaje pracÄ w klubie ze striptizem. Trafia na nie znajÄ\nkoĹca imprezÄ z doskonaĹÄ


Pochodzimy z Moraw • Hanka i Radek Hajda o "Navaz" SSOGE\nRozmowa z Hanką i Radkiem Hajdą z SSoGE 23 maja 2011\nHanka i Radek "Raduz" Hajda, muzycy i niekwestionowani liderzy folkmetalowej Silent Stream of Godless Elegy oraz czesko-morawskiej sceny folkmetalowej, to także promotorzy i miłośnicy rodzimego folkloru.\nWitajcie! Od samego początku Silent Stream of Godless Elegy inspirowało się folkiem i folkowe brzmienia były obecne w waszej twórczości. Skąd u was takie inspiracje?\nRadek: Cześć! Wiesz, to nie powinno dziwić. Pochodzimy z Moraw, bardzo pięknej krainy położonej we wschodniej części Czech. Jest to region z dobrze zachowanymi tradycjami regionalnymi. My staramy się pokazać to w naszej muzyce. Zaczynaliśmy jako kapela doom-metalowa z silnymi wpływami My Dying Bride, ale z czasem do naszego rockowo-metalowego brzmienia dodawaliśmy coraz więcej elementów naszego folkloru. Nasze dwie ostatnie płyty, "Relic Dances" z 2004 i obecna "Navaz" są właśnie najbardziej tym przesiąknięte. To jest muzyka, którą lubimy i chcemy tworzyć.\n"Navaz" moim zdaniem jest kwintesencją folkmetalu, doskonale połączyliście to, co w folku oraz doom i heavy metalu jest najlepsze i najcenniejsze. Sam gram w kapeli folkmetalowej i wiem jak dużo kłopotów może sprawić komponowanie stricte metalowego grania ze stylistyką folkową. Jak sobie z tym radzicie?\nHanka: Może to zabrzmi banalnie, ale to taka nasza naturalna droga, nasz zwykły sposób komponowania nowego materiału. Większość repertuaru powstwała u nas w domu. Radek bierze akustyczną gitarę, ja siadam do klawiszy lub tylko śpiewam i tak sobie razem jamujemy. Gdy mamy już jakiś pomysł na piosenkę, pracujemy nad nim już razem z zespołem, szlifujemy go. Kiedy już jesteśmy zadowoleni z efektów naszej pracy, wysyłamy nagrania demo do naszego producenta Tomka Koczki i rozbudowujemy aranżacje. Dodajemy więcej szczegółów, motywów muzycznych, chórków, wokali... Głównym założeniem przy komponowaniu jest to, że nie staramy się na siłę dokładać folku do metalu, czy metalu do folku. Ta fuzja powstaje u nas w sposób naturalny na samym początku tworzenia.\n"Navaz" to nie tylko muzyka, to także teksty. W wielu z nich brzmią dawne słowiańskie wierzenia, legendy, podania. Powiedzcie jakie były źródła waszych historii, czy są to tylko materiały z Moraw czy także z innych słowiańskich krain, czy są to ludowe czy autorskie utwory?\nHanka: Wiesz, przepojenie naszej muzyki regionem, w którym żyjemy jest całkowicie oczywiste. Wychodzimy z kultury ludowej i dziedzictwa naszych przodków. Odnajdujemy je w literaturze, dawnych pieśniach - zatem znajdują się one i w naszej muzyce oraz tekstach. Przykładem jest właśnie nasza najnowsza płyta. Chciałam napisać teksty, które opowiedzą o postrzeganiu świata przez naszych przodków, o powrocie do czasów pogańskich, kiedy ludzie żyli w zgodzie z naturą, wyznawali kult kobiety i spotykali nimfy wodne... Na początku przeczytałam tony książek: legend, mitów, encyklopedii wszelakich i specjalistycznych opracowań nt. Słowian i ich obyczajów. Stąd też na płycie "Navaz" są teksty nawiązujące do autentycznego folkloru. Przykładowo tekst piosenki "Zlatohlav" jest zaczerpnięty z lokalnej beskidzkiej legendy o skarbie ukrytym w górach, strzeżonym przez smoka Zlatohlava. Ale sporo tego typu opowieści wymyśliłam sama. Poza tym inspirowałam się też literaturą fantasy autorsrwa Juraja Červenáka ze Słowacji, jednego z najbardziej utalentowanych autorów słowiańskiej fantasy jakich znam. Jego twórczość z kolei zainspirowała mnie do napisania piosenek "Slava" i "Pramen, co vi”.\nPłytę wydaliście we Francji, została masterowana przez Rolanda Grapowa, byłego gitarzystę legendarnego Helloween. Jak wam się udało złapać taki kontakt i jak się współpracowało z Rolandem, jak on odbierał słowiański folk w metalu?\nHanka: To rodzaj przypadku… Roland zakochał się, przeniósł do Słowacji i tu wybudował swoje studio nagraniowe. Posłuchaliśmy próbek jego nagrań i doszliśmy do wniosku, że kogoś takiego potrzebujemy. "Grapow Studio" było najlepszym wyborem, jakiego mogliśmy dokonać. Uwielbiamy efekty jego pracy! Roland jest profesjonalistą i wporządku gościem, nie żadnym gwiazdorem. Jest naszym dobrym kumplem i mentorem. Płyta ma brzmienie takie jak chcieliśmy. Połączenie ostrych, metalowo brzmiących gitar z delikatną barwą skrzypiec, wiolonczeli i głosów jest tu bardzo dobrze wyważone. Spełnienie naszych oczekiwań nie było łatwe, ze względu na to, iż nasza barwa to efekt wielu kompromisów. Z tego co otrzymaliśmy jesteśmy bardziej niż zadowoleni! Nauczyliśmy się też wiele od Rolanda i mamy świadomość, że jego nazwisko może nam pomóc "otworzyć wiele drzwi". W końcu nagrywaliśmy u samego Rolanda Grapowa, więc nie jesteśmy już byle kim, prawda? (śmiech). Co się tyczy jego nastawienia do naszej muzyki… Odwiedziliśmy go po raz pierwszy około miesiąca przed rozpoczęciem nagrywania i puściliśmy mu kilka nagrań demo. Posłuchał i po chwili powiedział: "OK, podoba mi się to bardzo i cieszę się, że będziemy nagrywać". Wszystko zagrało.\nRadek: Dodam tylko, że Roland nie tylko masterował nowy materiał ale także pracował nad tym wszystkim, nad nagraniem, miksami, był po prostu współproducentem naszego albumu. Mogę potwierdzić, że dwa tygodnie w studiu z Rolandem było więcej niż inspirujące.\nNa waszej poprzedniej płycie "Osameli" znalazł się utwór "Pohanska", nagrany wspólnie z folkową grupą Tomka Koczki. Opowiedzcie gdzie i kiedy spotkaliście Tomka i jak przebiegała wasza współpraca.\nRadek: To już prawie dziesięć lat jak spotkaliśmy Tomka. Na początku chcieliśmy tylko, żeby pomógł nam w nagraniu akustycznych partii instrumentów strunowych ale szybko zorientowaliśmy się, że Tomek jest osobą, która może zająć się produkcją całej płyty. Na początku pokazał nam kilka interesujących płyt z folklorem a my zrewanżowaliśmy się kilkoma niezłymi płytami metalowymi by poszerzyć nasze wspólne horyzonty muzyczne - do dziś to robimy. Następnie zaczęliśmy komponować nowy materiał, który w postaci nagrań demo wysyłaliśmy Tomkowi w dużych ilościach. Spotykaliśmy się, dyskutowaliśmy nad muzyką i sporo graliśmy, w najróżniejszych miejscach, w naszej sali prób, u Tomka w jego chacie w Beskidach. Nic dziwnego, że zostaliśmy kumplami. To była naturalna kolej rzeczy. Jak wiesz, Tomek do dzisiaj jest producentem naszej muzyki a my pomagamy mu w jego nagraniach, jak w przypadku utworu "Pohanska". A kilka dni temu nagraliśmy też trochę metalowych, gitarowych riffów do jego nowej płyty "Godula".\nBrzmienie Silent Stream of Godless Elegy to nie tylko folk, to także wpływy doom metalu. Pierwsze wasze nagrania były porównywane przez fanów metalu do twórczości brytyjskiej grupy My Dying Bride. Spotkałem się nawet z określeniem, że SSoGE to słowiańskie MDB? A co wy o tym sądzicie?\nRadek: Tak jak mówiłem wcześniej, być może w odniesieniu do początków naszej kariery to jest prawda, ale dziś to trudno jednoznacznie powiedzieć. My Dying Bride była jedną z moich ulubionych kapel w latach 90-tych. Cały czas uwielbiam albumy "The Angel and the Dark Rivier” oraz "34.788%... Complete" chociaż przyznaję, że od lat ich nie słuchałem i nie wiele pamiętam. Jeżeli są jakieś zespoły, o których mogę powiedzieć, że są dla nas ispirujące to wymieniłbym Gaate, Orphaned Land, Valravn, Amorphis, Lumsk czy Tenhi. Niemniej zgadzam się, że nasza muzyka wciąż jest "doomowa" i cieszę się z tego.\nNa waszej stronie pojawiły się informacje o koncertach w Czechach i na Słowacji. Czy będziecie promowali "Navaz" gdzieś dalej?\nHanka: Jasne, chcemy promować nasz nowy materiał na żywo poza naszym krajem. Mam nadzieję, że nasza wytwórnia "Season of Mist" już prowadzi rozmowy w tej sprawie z różnymi agencjami, zobaczymy. Będziemy o tym na bieżąco informować na naszej stronie www.ssoge.com.\nA wpadniecie z koncertem do Polski?\nHanka: Polska... Miejsce jakby na razie trochę zaczarowane. Mieliśmy już kilkanaście propozycji zagrania u was, ale za każdym razem nie dochodziło to do skutku. Straszna szkoda. Wydaje mi się, że polskim fanom podobałaby się nasza muzyka i nasze koncerty. Zatem, jeśli ktoś u was byłby zainteresowany zorganizowaniem naszego koncertu, daj koniecznie znać! Jesteśmy gotowi zagrać dla was i nie możemy się doczekać by spotkać się z waszą publicznością na żywo, poczuć zwielokrotnioną moc, która będzie przepływać między nami na scenie a wami pod sceną!\nCzy będziecie kręcić teledyski do utworów z ostatniej płyty?\nRadek: Tak, jak najbardziej. Zresztą już to zrobiliśmy. Wybraliśmy kawałek "Skryj hlavu do dlani" w wersji specjalnie pod teledysk, ponieważ oryginalna wersja ma ponad siedem minut. Nakręciliśmy to video miesiąc temu i teraz jest w fazie obróbki. Mam nadzieję, że ukaże się oficjalnie za dwa, trzy tygodnie, więc bądźcie czujni, będzie niezła jazda!\nDziękuję za rozmowę! Sława!\nHanka i Radek:Dziękujemy ci za wywiad i wsparcie, Sława!


Istotne dokumenty przy rozliczaniu podatków | Haugen Business\nSzczegółowe informacje w kwestii wystawiania paragonów oraz faktur musi znać każdy kasjer. Czy aby z pewnością tylko on? Informacje pojawiające się na aktualnych portalach www, przykładowo zawierające rozporządzenie Ministra Finansów w tych obszarach, są rewelacyjnym źródłem wiedzy dla użytkowników.\nTo, co powinna zawierać faktura (http://www.efematic.pl/) jest tam wyszczególnione, co jest niesamowitą wygodą . Możemy przeczytać m.in. o tym, że fakturę wystawia funkcjonujący w rejestrze podatnik VAT czynny. Tradycyjna, zgodna z prawem faktura musi mieć m.in. datę jej wystawienia, sporo przydatnych numerów określających sprzedawcę i kupującego, ale również nazwę towaru lub usługi.\nGdzie można znaleźć informacje na temat działania i funkcji pieniędzy?\nJakie są funkcje pieniądza ? To pytanie zadali wielokrotnie użytkownicy internetu, jacy za pomocą przekierowania znaleźli się na właściwej stronie internetowej. Pieniądz jest głównie efektywnym miernikiem wartości, gdyż za pomocą ceny można określić kolejne towary. Dzięki temu mamy szanse porównywać ze sobą ceny różnych towarów i wybrać jak najkorzystniejszy. Pieniądze pełnią także funkcję środka cyrkulacji, czyli obiegu. Dotyczy to pośredniczenia w transakcjach, podczas jakich ma miejsce równoczesne przekazanie towaru oraz pieniądza między wszystkimi uczestnikami tej transakcji. W dodatku wśród funkcji pieniądza wymienia się to, że stanowi środek tezauryzacji. Wskazuje to na gromadzenie skarbu i rezerw.\nWydawanie dokumentu jak faktura na podstawie paragon\nFaktura na podstawie paragonu jest w większości przypadków wystawiana bez problemu . Nierzadko bowiem spotyka się taką sytuację, że przedsiębiorca na początku otrzymuje paragon, a w późniejszym okresie zwróci się do sprzedawcy z prośbą o wystawienie na jego podstawie faktury. Jest szansa odmowy po upłynięciu wskazanego terminu. Jeżeli przedsiębiorca proszący o paragon nie zaznaczy od razu, przed jego wystawieniem, że nie jest osobą prywatną, jednak pragnie nabyć daną rzecz czy skorzystać z usługi na koszt firmy, może mieć kłopot z cofaniem transakcji.\nkasjer towary usługi


McCormick: to dla nas szczególny rok - Rynek - U producenta - Portal informacyjny Handelextra.pl\n- Postawiliśmy na prosty mechanizm promocji. Należy zakupić dwa dowolne produkty marki Kamis, zarejestrować paragon i oddać swój głos na któryś z wyróżnionych przez nas smaków 25-lecia. Terminy aktywacji są zbieżne z najważniejszymi dla nas sezonami sprzedażowymi - wyjaśnia Iwona German, head of marketing w firmie McCormick Polska.\nSą to: Wielkanoc (10.03 – 10.04), grill (11.04. – 31.07), powrót do szkoły (01.08. – 31.10), Boże Narodzenie (02.11. – 31.12).\nDo wygrania są nagrody pieniężne i rzeczowe: 4 x 25 000 PLN (główna nagroda to 25 000 zł - do wygrania w każdym sezonie); 10 000 nagród II stopnia (po 2500 nagród rzeczowych II stopnia na każde losowanie). Dodatkowe nagrody są do wygrania na stronie www.kamis.pl przez cały czas trwania promocji\nMarka Kamis będzie również promowana w telewizji. - 21 marca zadebiutowaliśmy z własnym 10. minutowym programem lifestylowo-kulinarnym, emitowanym w paśmie największej oglądalności w telewizji Polsat. Dodatkowo planujemy emisję spotów reklamowych, również w okresie letnim - mówi Iwona German.\nNa lato McCormick zaplanował ponadto promocje konsumenckie (z nagrodami) w wybranych sieciach handlowych oraz degustacje z udziałem hostess. Na ten rok firma szykuje również nowości produktowe, nie tylko w kategorii przypraw.


Jestem nauczycielem w czasach zarazy, tym samym, który miał czelność strajkować rok temu - Oh!me - Magazyn dla kobiet\nJestem nauczycielem, tym samym który rok temu miał czelność strajkować i wyciągnąć rękę po więcej.\nJestem nauczycielem, który ma wakacje, kiedy Ty musisz pracować. Co za darmozjad, nie?\nJestem nauczycielem, który czasem wychodzi ze szkoły o 12.30 i ma już cały dzień dla siebie, bo przecież na pewno nie robi już nic.\nJestem nauczycielem, który uwziął się na Twoje dziecko i na pewno celowo postawił mu jedynkę.\nJestem nauczycielem, który będąc na kwarantannie, nudząc się zapewne śmiertelnie, postanowił uprzykrzyć Ci życie i co i rusz zadaje Twojemu dziecku jakieś zadania. Co za bezczelność! Mało tego, ma śmiałość Ciebie jeszcze w to angażować. To już bezczelność do kwadratu!\nJestem nauczycielem, który przecież nic nie robi, wyśle kilka zadań i leży na kwarantannie brzuchem do góry podczas gdy Ty wypruwasz sobie żyły.\nJestem nauczycielem…tak mnie widzisz prawda? A próbowałeś spojrzeć na mnie z innej strony? Zajmę Ci chwilę i pokażę Ci bycie nauczycielem z mojej perspektywy. I nie będę narzekać jaka to jestem biedna, ojojoj. Ten tekst to nie licytacja kto ma gorzej. Porzuciłam pracę w korpo, bo po prostu lubię uczyć. Co więcej, jestem w tym dobra. Nawet bardzo. Mam kilka sukcesów na swoim koncie i uczniów, na których życie wpłynęłam na tyle, że wybrali te same studia co ja i do dnia dzisiejszego wysyłają życzenia z okazji moich imienin.\nJestem nauczycielem, który przed rokiem wyraził swoje niezadowolenie. Jestem wykształcona, kształtuję młodego człowieka, spędzam z nim czas, uczę go, chcąc nie chcąc wychowuję. Jestem psychologiem, pedagogiem, mediatorem, wychowawcą, opiekunem, pielęgniarką w jednym. Dlaczego nie mogę cieszyć się Twoim szacunkiem i dostawać za moją pracę godziwej zapłaty?\nJestem nauczycielem, który czasem, jeśli plan pozwoli, szybciej kończy lekcje. Wtedy ma czas, by przygotować kolejne materiały, sprawdzić zeszyty, wypracowania, ćwiczenia, testy, kartkówki, opracować tematy na lekcję wychowawczą i sporządzić obowiązkową dokumentację. Szybsze wychodzenie z pracy odrabiam na radach i wywiadówkach, siedząc w szkole do późnego wieczora.\nJestem nauczycielem, który tak samo jak i Ty przebywa w domu na kwarantannie. Ma rodzinę, obowiązki służbowe i swoje problemy. Nikt nie zapytał to, czy ma odpowiedni sprzęt, dostęp do Internetu i kwalifikacje do prowadzenia zdalnych zajęć. Przecież nauczyciel ma to umieć, już, natychmiast. Pierwsze dwa tygodnie kwarantanny instalowałam programy (często płatne), ściągałam multibooki, brałam udział w wielu webinarach, szkoleniach online i konferencjach z dyrekcją, by zapewnić Twojemu dziecku jak najlepszą jakość nauczania biorąc pod uwagę Twoje, a nie moje ograniczenia. Mam jeden laptop, którym dzielę się z dzieckiem i każdego dnia się modlę, by nie padł po dwunastu godzinach pracy. Moje koleżanki mieszkające na wsi dopłacają do szybszego Internetu. Inne mają małe dzieci i nie uciekają na zwolnienie lekarskie lub opiekę, choć tak byłoby najłatwiej. Są odpowiedzialne i chcą nadal uczyć Twoje dziecko samemu się tego ucząc. Ja zdalnie przygotowuję do egzaminu ósmoklasisty niemal pięćdziesięcioro uczniów. Sprawdzam ich prace pisemne, wysyłam testy i martwię nie mniej niż oni. Sam zapis maili od moich podopiecznych lub ich rodziców (tylko z klas ósmych) zajmuje mi około dwóch godzin. Nie każdy ma Worda, dostaję więc pracę w pdf, rtc lub po prostu zdjęcia. Na nieedytowalnych plikach nie naniosę poprawek. Piszę je w innym dokumencie, co przy takiej ilości uczniów zajmuje ogrom czasu. A mam przecież jeszcze inne, młodsze klasy, których za nic w świecie nie chcę traktować z mniejszym zaangażowaniem.\nPracuję więc sporo. Więcej niż dotychczas. Może jak i Ty.\nJestem nauczycielem i mamą, i z własną pociechą też odrabiam lekcje. Obserwuję jak się rozwija, myśli, łączy fakty, głowi nad rozwiązaniem.\nJestem nauczycielem i być może Twoją sąsiadką. Nie musisz wypisywać na forach, że oto widziałeś mnie w sklepie, do którego poszłam, o litości, z własnym dzieckiem (które boi sie zostać samo w domu). Uszanuj moją prywatność! Czemu nie piszesz o innych, na przykład biegających namiętnie wbrew zaleceniom? Nie życzę sobie, byś komentował moje zachowanie, jeśli nie narusza ono w rażący sposób norm etycznych, których ja jako urzędznik państwowy szczególnie muszę przestrzegać. O ile mi wiadomo, wyjście do osiedlowego sklepu (bo tylko do takich od ponad miesiąca chodzę, najrzadziej jak się da) do takich czynów nie należy.\nJestem nauczycielem i żoną. Mam życie osobiste i swoje problemy, podobnie jak Ty. Uczę, bo to moja praca. Takie mam obowiązki. I jako rodzic też pracuję ze swoim dzieckiem. I widzę ile rzeczy muszę robić z nim sama, a czym do tej pory zajmowała się szkoła, wyręczając nas – rodziców w wielu aspektach. To szkoła zapewniała edukację, zabawę, rozrywkę, wspomaganie i terapię. I opiekę często od świtu do późnego popołudnia.\nWiem, że czujesz się sfrustrowany. Może nawet już sobie nie radzisz w tej nowej rzeczywistości. Pamiętaj nauczyciel to też człowiek, często rodzic i doskonale wie, z czym zmagasz się każdego dnia. Nie jestem workiem treningowym, w który możesz walić bez opamiętania tylko po to, by sobie ulżyć.\nZanim więc wystosujesz do mnie maila pełnego złości strasząc dyrekcją, kuratorium czy ministrem edukacji, weź głęboki oddech, odłóż rękawice i przeczytaj ten tekst, a potem spójrz na swoje dziecko. Oboje chcemy jego dobra, Ty je kochasz, ja je uczę. Ja wykonuję moją pracę, w której Ty też możesz odnieść sukces, pomagając mi albo chociaż nie przeszkadzając i nie grożąc. Spójrz w lustro, zastanów się jak Ty możesz wpomóc swoje dziecko w tym przejściowym okresie, gdy mnie przy nim nie ma. I spróbuj docenić moją pracę, jeśli nie tą, którą wykonuję obecnie to chociaż tą sprzed kwarantanny, do której przecież kiedyś wrócimy. I nie narzekaj na obowiązek spędzania czasu z własnym dzieckiem. Przecież to nie kara! To Twoja latorośl. Kwarantannę potraktuj jako kolejne doświadczenie. I nie zapomnij, że po drugiej stronie ekranu też jest człowiek.\nUrsa musiała stoczyć wiele walk, by zasłużyć sobie na takie miano. I je stoczyła okupując to bólem, łzami i krwią. Tak naprawdę robi to wciąż. Nadal walczy i tak będzie już do końca jej dni, bo życie Ursy to ciągła arena, a los co chwila podtyka jej przeciwników. Groźnych, walecznych i bezwzględnych. Ona sama zaś dzielnie stawia im czoła, choć nie zawsze wygrywa.\nGdyby żyła w starożytności należałaby do niewielkiej grupy gladiatorek, bo kobiet na arenach gladiatorskich nie było wiele. Nie zawsze mogły wystąpić. Wprowadzono nawet zakaz dla płci pięknej, a jeśli już tam stanęły jej przedstawicielki, było to nielegalne.\nUrsa o żadne pozwolenie nikogo się nie pytała ani nie prosiła. Walkę zaczęła sama. Nieuzbrojona, drobnej bardzo postury, urody nieprzeciętnej, o przenikliwym spojrzeniu piwnych oczu. Z zacięciem w ich wnętrzu, zaciśniętymi wargami i pięściami, choć w środku drżała ze strachu.\nKompletna zbroja gladiatorki nie pasowałaby na kobietę z wagą młodziutkiej dziewczyny. Może w hełmie byłoby jej do twarzy z rozwianymi aż do pasa blond włosami. Może nawet by nie uniosła miecza, włóczni, kolczugi ani tarczy. Ale do walki szła dumnie, prosto, zdecydowanie. Bez żadnych wątpliwości. Bez nagolennic, sztyletu i skórzanego płaszcza. Nie była też specjalnie wyszkolona, jak to działo się z prawdziwymi gladiatorami. Szła do walki, nie dla rozrywki. To los z niej zadrwił. Dla niej nieważna była publiczność, która wzniesionym lub opuszczonym kciukiem decydowała o czymś być albo nie być. Ona sama musiała wybrać i wygrać. Jej walka toczyła się o życie. Życie jej samej i jej najbliższych.\nPierwszą areną była prywatna klinika. Piękna, nowoczesna, w centrum miasta, tak inna od dostojnego i klasycznego Koloseum. To tu Ursa zaczęła toczyć pierwsze boje. Robiła badania, chodziła na konsultacje, zmieniła tryb życia i dietę stosując się do wskazówek wybitnego profesora.\nChciała tylko zostać matką. Tylko i aż. Pragnęła doświadczyć tego, co było wpisane w jej naturę. Podążała za instynktem. Los jednak wykpił to marzenie. Potraktował jak barbarzyńcę i bez żadnych pytań wystawił na arenę, by przypadkowa publiczność obserwowała, jak się miota, pada i podnosi walcząc o utraconą kobiecość.\nZ areny schodziła cała, pokłuta, słaba i poraniona. Czasem mdlała, ale zawsze do kliniki wracała dumnie, uparcie wierząc w wygraną. W końcu po wielu małych i bolesnych bojach los wskazał kciuk ku górze. Miała żyć i Ursa, i mała istota, o którą tak walczyła.\nW starożytności kobiety walczyły do pierwszej krwi. Ursy walka zaczęła się dopiero, gdy ta krew się pojawiła. Wtedy to wzorem gladiatorów obiecała, że nie będzie się w tym boju oszczędzać.\nZnów przypadkowa publiczność, tym razem zgromadzona na arenie szpitalnej, kiedy w kałuży krwi wieziono ją na patologię ciąży. Los skierował kciuk w dół. Ona cudem przeżyła, ale dziecko straciła, a sama miała walczyć o siebie przez wiele tygodni.\nPonownie klinika. Zamiast włóczni, tarcz, mieczy i sztyletów, strzykawki, wzierniki, szpatułki, igły, nożyczki, wenflony. Zamiast hełmu i nagolennic, niebieska włókninowa sukienka do połowy ud.\nAreną łóżko, publiką personel szpitalny, który wspiera Ursę w walce. Codziennie pokazuje jej kciuk podniesiony do góry, zagrzewa do boju przez dziewięć długich miesięcy, a ona stacza każdego dnia mniejsze lub większe bitwy o utrzymanie ciąży. I w każdy kolejny wygrany tydzień triumfuje, choć po drodze przytrafiają się i krew, i łzy. I strach, że ponownie przegra.\nZwycięstwo odnosi pewnego ranka o wschodzie słońca, gdy w końcu zmęczona do granic możliwości trzyma w ramionach małą, bezbronną istotkę. Ociera pot z czoła i już wie, że na kolejnej arenie, gdziekolwiek ona będzie, będzie dalej dzielnie walczyć o siebie, i małą aż do utraty tchu.\nUrsa klęczy. Z jej piersi wydobywa się wycie. Nieludzki wręcz skowyt. Gdyby żyła w starożytności, taka poza oznaczałaby poddanie się losowi i gotowość na śmierć. Ursa cierpi tak bardzo, że chciałaby zniknąć i żeby ktoś ukrócił to cierpienie wbijając jej sztylet w serce, które już i tak rozpada się na milion kawałków.\nGrudki ziemi ściska w pięściach. Twarz mokra od łez, pasma włosów przylegają do twarzy. Płacz rozmywa makijaż tworząc czarne smugi na polikach niczym barwy wojenne. Ursa z trudem nabiera powietrza. Boli ją całe ciało, choć krwi tym razem dookoła nie ma. Boli tak jakby ktoś jej przebił serce na wskroś albo wyrwał je brutalnie z jej wątłej piersi. Areną jest cmentarz, tak dobrze jej znany.\nPublika stojąca niczym czarna masa milczy przerażona tym, co widzi i słyszy. Jej krzykiem, rozpaczą i nagłą śmiercią niewinnego dziecka. Nie skanduje, nie zagrzewa do walki. Przygląda się Ursie gładzącej białą malutką trumienkę i powtarzającej imię córki. Nie podnosi ani nie opuszcza kciuków. Przedstawienie się kończy, gdy publika powoli odchodzi w ciszy, a Ursa zostaje sama. Na wpół przytomną podnosi ją z ziemi jej mężczyzna, wiedząc, że to tak naprawdę początek kolejnej walki.\nSłaba, zdruzgotana, nie poddaje się nadal. Ponownie sama dumnie wkracza na znaną już sobie arenę. W klinice publiczność znów dopinguje. Gdy Ursa pada na kolana, ta ją podnosi, skandując zagrzewające do walki hasła. Gladiatorka wstaje więc sama lub z pomocą.\nPonownie poddaje się badaniom. Egzystencję dostosowuje do walki, byleby wygrać. Po drodze zalicza kilka upadków, ale dzielnie walczy z losem nie zgadzając się na jego wyroki. Pół roku trwa to widowisko. Kończy się spektakularnym zwycięstwem i łzami, tym razem ze szczęścia.\nUrsa przez jakiś czas nie walczy. Skupia się na swoim triumfie, który rozwija się w jej łonie od kilku miesięcy. W końcu przez moment odczuwa wszechobecny spokój.\nArena wzywa ją w nocy. Od razu polała się krew. W oczy ponownie zajrzał strach, ale tym razem większy, bo już wiadomo jaką może przybrać postać. Ursa zaciska pięści. Choć słaba jest gotowa do boju o tę małą cząstkę siebie tak starannie wypielęgnowaną. Nie może trzymać jej w ramionach.\nPocięta nie jest w stanie do niej nawet wstać ani jej nakarmić. Powoli zbiera siły, które odtąd będą jej potrzebne. Dziecko jest słabe, bardzo chore. Ma małe szanse na przeżycie. Zwykłe choroby, które przechodzi zdrowy noworodek, są dla małej bardzo groźne. A źle wykształcona wątroba cały czas stawia jej życie na szali.\nUrsa wciąż jest na arenie. Każdego dnia i każdej nocy. Toczy bój o życie swojego skarbu, który pojawił się na świecie zbyt wcześnie. Gdy płuca odmawiają posłuszeństwa, maszyny wyrywają małą z objęć śmierci. Dziewczynka nieświadomie na arenie walczy razem z matką. Podłączona do miliona rurek, odżywiana przez sondę, co i rusz wkładana do inkubatora. Gdy stan się pogarsza, Ursa decyduje się nie tylko oddać córce krew, ale i część swojej wątroby. Gdyby trzeba by było, bez wahania oddałaby i serce. Przecież prawdziwy gladiator winien nie oszczędzać się w walce.\nUrsa więc się nie oszczędza. Walczy o każdy samodzielny oddech małej, odruch ssania. Walczy wspólnie z nią i o nią nie zważając na trudy, ból i blizny. Publika skanduje i zagrzewa ją do boju. Kciuki uniesione ku górze. Mała Wiktoria występuje z Ursą na tej arenie długie miesiące. Jest wiele momentów osłabienia. Czasem Ursa jest bardzo zmęczona, szczególnie, gdy zwycięstwo jest w zasięgu ręki, a zwykła infekcja znów ciągnie Wiktorię na drugą stronę. Nigdy nie traci jednak nadziei. Znika z areny na chwilę, by dumnie pojawić się na niej ponownie.\nWalka ósma, dziewiąta itd.\nCałe dotychczasowe życie Ursy to pasmo bojów, bitew i walk mniejszych i większych. Areny się zmieniają. Szpital, przychodnia, SOR, Centrum Wczesnego Wspomagania Rozwoju, gabinet okulistyczny, hepatologiczny, sala terapii. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania. Najpierw, by opuścić szpital i do niego nie wracać. By jeść normalnie, a nie przez sondę. By wypróżniać się jak inne dzieci. By unosić główkę, wodzić wzrokiem za przedmiotem, reagować na bodźce, nie spinać mięśni i niwelować tiki. By zacząć siadać, potem raczkować i postawić pierwszy krok. By umieć wyartykułować pierwsze sylaby i wyrazy. By nabrać odporności na choroby. Ursa poświęca się całkowicie.\nKażdego dnia jest z Wiktorią u innego specjalisty, na innej terapii i zajęciach. Nie pracuje. Swój dzień podporządkowuje rytmowi dnia córki i jej potrzebom. O sobie samej przypomina sobie kilka miesięcy temu. Korzystając z pomocy najbliższych idzie biegać do lasu. Tu wypaca stres, złe emocje i smutek. Choć zmęczona, wraca naładowania energią na kolejny dzień walki o normalność Wiktorii.\nUrsa jest współczesną gladiatorką, ale równie dobrze mogłaby przenieść się do starożytności i tam toczyć boje. Ma z tamtym wojowniczkami mnóstwo wspólnego, różnią je jedynie broń i strój. Cała reszta mimo tak odległych czasoprzestrzeni jest taka sama.\nUrsa walczy o życie swoje i dziecka dla rozrywki losu, który bawi się jej kosztem i wystawia ją na próbę. Ale jak na prawdziwą gladiatorkę przystało nie oszczędza sił, walczy śmiało i dumnie, raz po raz upadając na kolana, ale wciąż idąc do zwycięstwo.\nJanek 1939/Janek 2019/Janek marzec 2020\nJanek ma jasne włosy, duże niebieskie oczy i kilka piegów na nosie. Regularne rysy. Bardzo ładną buzię. Jako niemowlę zachwycał wszystkie ciotki i sąsiadki, aż mama do wózka przyczepiła mu czerwoną wstążkę, żeby jej dzieciaka nikt zauroczył.\nDziś Jaś ma 10 lat. Zaraz kończą się wakacje i trzeba będzie wrócić do szkoły. To będzie już czwarty oddział. Poważna sprawa. Janek jest jednym z najwyższych chłopców w klasie. Koledzy się go słuchają. Jest ich hersztem. Zwinny, szybki, silny i bystry. Warszawiak z dziada pradziada. Nawet cieszy się na powrót do ławy szkolnej. Uczy się bardzo dobrze, jest zdolny. Czuje radość pomieszaną z niepokojem. Tatuś ostatnio późnym wieczorem z innymi panami tylko o wybuchu wojny mówi. Twierdzi, że to kwestia czasu i że tak naprawdę stanie się to lada dzień. Jedni panowie mu wtórują, inni zaprzeczają twierdząc, że Hitlera Polska nie interesuje.\nJanek natomiast ufa tacie i bardzo się obawia, czy tatko ma rację. Wieczorami myśli, jakby to było, gdyby wojna faktycznie wybuchła. Dziadek opowiadał, że ta pierwsza światowa była czymś okrutnym i że drugi raz nie chciałby tego przeżywać, choć wyjścia by nie miał jako żołnierz, patriota i prawy obywatel. Janek jest dumny, że takich ma mężczyzn dookoła. Odważnych, mądrych i walecznych. Już niedługo się przekona, czy odziedziczył po nich geny. Nie zasiądzie w szkolnej ławce. Szybko skończy mu się beztroskie dzieciństwo. Nie będzie już kopał z chłopakami w gałę, bo najlepsi kumple z podwórka okażą się wrogami. Nie będzie już zajadał leguminy z konfiturą wiśniową według receptury prababci Marianny ani nie będzie zasypiał spokojnie. Gdy rozpęta się piekło nauczy się spać w trybie czuwania, gotowy do obrony i ucieczki. Nauczy się tłumić głód i uśmiechać na zawołanie, by nie martwić mamy. Nauczy się kraść, by zaspokoić ssanie w żołądku i przynieść cokolwiek do domu. Dowie się jak pachnie proch strzelniczy, jak ciężka jest broń i jak wielki jest strach, gdy na ulicach szaleje łapanka. Pozna smak śmierci, gdy koledzy będą ginąć od zabłąkanych kul, gdy przyjaciół rodziny wezmą na Pawiak. Pozna jak dalece jest odważny jako łącznik powstania, jak szybki, gdy będzie uciekać przed Niemcami, jak posłuszny, gdy dostanie rozkazy i jak odporny, gdy będzie chować się wśród ciał. Wojna nauczy go wielu rzeczy. Pokierszowany fizycznie i psychicznie przeżyje, by rozpocząć nowe życie. Doceni to, co ma i będzie umiał cieszyć się każdym dniem. Zbyt wiele widział przedwczesnych śmierci i zawsze będzie powtarzał, że ma szczęście.\nJanek ma jasne, pofarbowane na błękit włosy, duże niebieskie oczy i kilka piegów na nosie. Regularne rysy. Bardzo ładną buzię. Jako niemowlę zachwycał na fejsie wszystkie mamy koleżanki, które zostawiały pod jego fotkami mnóstwo lajków.\nDziś ma 10 lat. Zaraz kończą się wakacje i trzeba będzie wrócić do szkoły. Nie chce mu się. To będzie już czwarta klasa. Pponoć poważna sprawa, ale Janek o tym nie myśli. Woli zdobywać kolejne poziomy w nowej grze na tablecie.\nJanek jest jednym z najwyższych chłopców w klasie. Koledzy się go słuchają. Jest ich szefem. Sam założył im grupę na Messengerze, żeby mogli do siebie pisać i umawiać się na granie. Jest zwinny, szybki, silny i bystry. Warszawiak z dziada pradziada. Uczy się nieźle, jest zdolny. Mógłby jednak lepiej. Chodzi na tyle zajęć dodatkowych. Szermierka, basen, angielski, gitara, robotyka i karate. Bywa zmęczony.\nCzuje radość pomieszaną z niepokojem. Tatuś ostatnio późnym wieczorem dużo się kłóci z mamą. Rozmawiają o rozwodzie. W sumie to wykrzykują i odgrażają sobie, z kim Janek będzie mieszkał.\nJanek ufa i mamie, i tacie i tak bardzo się obawia, czy rodzice naprawdę się rozstaną. Wieczorem myśli, jak by to było, gdyby to się stało. Wojtek, jego najlepszy przyjaciel opowiadał, że rozwód to masakra i że drugi raz nie chciałby tego przeżywać, choć dziś przyjemniej dostaje po dwa prezenty i jak zrobi smutną minę to wszyscy mu ulegają. Janek kocha swoich rodziców, nie chce by się rozstali.\nJuż niedługo się przekona, że rozwód rodziców stanie się faktem. Skończy mu się beztroskie dzieciństwo. Będzie piłką jaką rodzice będą odbijać walcząc zaciekle. Nie będzie już wspólnych wakacji, bo mama i tata okażą się wrogami. Nie będzie już miał bardzo dobrego zachowania ani nie będzie zasypiał spokojnie. Gdy rozpęta się piekło rozprawy sądowej nauczy się tłumić złość, której nie raz da upust na długiej przerwie. Nauczy się uśmiechać na zawołanie, by nie martwić mamy. Nauczy się wykorzystywać swoją sytuację, by uniknąć kary. Szybko dowie się jak smakuje papieros i piwo, jak łatwo można komuś zniszczyć życie publikując coś na fejsie i jak wielki jest strach, gdy wyjdzie na jaw, kto wrzucił oszczerczy post. Pozna smak wstydu, gdy się okaże, że brał w tym udział. Pozna jak okrutny bywa świat wirtualny, gdy to on padnie ofiarą hejtu, jak szybko traci się kumpli dla kilku lajków, jak trudno znaleźć prawdziwą przyjaźń i miłość. Nauczy się wielu rzeczy. Pokierszowany przede wszystkim psychicznie upadnie wiele razy, by wstać i zacząć wszystko od nowa. Zmieni priorytety. Długo będzie się uczył doceniać to, co ma. Z trudem odetnie się od wirtualnej rzeczywistości, by żyć w tej realnej i uczyć się w tym szalonym pędzie dostrzegać szczęście.\nJanek, marzec 2020\nJanek ma jasne włosy, wakacyjny błękit już się zmył na szczęście. Jezu, jaka bura w szkole była o to. Tyle hałasu o nic!\nJanek ma duże niebieskie oczy i kilka piegów na nosie. Regularne rysy. Bardzo ładną buzię. Jako niemowlę zachwycał na fejsie wszystkie mamy koleżanki, które zostawiały pod jego fotkami mnóstwo lajków. Po dziś dzień zresztą mama się nim chwali, zamieszcza zdjęcia z wypraw wakacyjnych, z jego treningów. Dumna jest.\nJanek skończył niedawno 11 lat. Właśnie skończyły się ferie zimowe i wrócił do szkoły. Nie bardzo mu się chciało. Fajnie się grało w ferie z kumplami w Minecrafta. Jest w połowie czwartej klasy. Łatwo nie jest, ale żeby znów tak ciężko było to nie może powiedzieć. Mama tylko do lekcji ciągle go goni.\nDziś wrócił ze szkoły z takim uśmiechem na twarzy, że hej. Budę zamykają! I to na całe dwa tygodnie. Ale czad! Nauczyciele jakoś się nie cieszą. No tak, nie będą mogli ich męczyć. Ferie będą, ale super. Już umawia się się z chłopakami na wspólne granie.\nW domu przy kolacji słyszy jak rodzice rozmawiają. W tle telewizor majaczy obrazem, a jakiś elegancki pan w garniturze informuje, że szkoły będą zamknięte do odwołania, że należy ograniczyć kontakty, że Polska musi zrobić sobie kwarantannę.\nJanek, choć jest bardzo bystrym dzieckiem, nie do końca jeszcze rozumie te słowa. Mama już wie, że będzie pracować w domu, a tata będzie doglądał firmy i też będzie pracował internetowo. Całe dnie ich nie było w domu, a teraz nagle będą? Niesamowite. To chyba naprawdę coś poważnego.\nJanek czuje radość pomieszaną z niepokojem. Fajnie, bo do szkoły chodzić nie trzeba, a i mama będzie w domu, i już obiecała, że codziennie będzie mu smażyć te pyszne pankejki. Niefajnie, że tata do pracy nie będzie chodził i większość innych ludzi też nie. Że ta kwaranatana będzie czy jakoś tak.\nFaktycznie następnego dnia i przez kolejne Janek jest w domu z mamą. Nigdzie nie wychodzą, tata załatwia sprawunki i opowiada, jak to ludzie na kilogramy, litry, rolki, paczki wszystko ze sklepu wynoszą. A kolejki jak za stanu wojennego, cokolwiek to znaczy.\nJanek ufa i mamie, i tacie, ale trochę się obawia tego, co będzie. Kina zamknięte. Jump city, pizzerie i galerie. Na urodziny do Tymka też nie pójdzie, bo wszelkie kluby dla dzieci też już nie działają. A szkoda, bo mu super koszulkę zamówił z mamą w internecie.\nPóki co jest w domu i oczom, i uszom nie wierzy. Świat się zamyka, kurczy do jednego mieszkania i do kilku najbliższych osób. Z całą resztą ma kontakt telefoniczny i internetowy. Kraje się zamykają, ograniczają transport. Tata mu na mapie pokazywał te Włochy i Chiny. Jest dziwnie, tak bardzo cicho, spokojnie. Mama przestała powtarzać pospiesz się, nie mamy czasu. Odrabia z nim lekcje, czyta z nim książki. Tata trochę poddenerwowany, bo mówi, że jakieś akcje mu spadają. Ale Janek nie bardzo pojmuje o co chodzi.\nNa razie tylko z wielkimi oczami ze zdziwienia obserwuje otaczający go świat. Jest taki sam, a jednak inny. Wszystko, co było pewne i stałe, własnie się zmienia. Mama mówi, że to wyjątkowy czas, że trzeba przeczekać. Więc Janek cierpliwie czeka. Najważniejsze, że mama i tata są obok. Że nikt już nigdzie nie pędzi, nie gna. Jest spokojnie. Są razem, zdrowi. Już niebawem zrozumie, że to najważniejsze wartości w życiu. Ma szczęście. Są ludzie, którzy nigdy do takiego wniosku nie byli w stanie dojść. On ma jedenaście wiosen i już to wie, jak po tym szalonym pędzie dostrzegać szczęście.


Marika: uratowało mnie "Ojcze nasz" / Życie i wiara\nMarika: uratowało mnie "Ojcze nasz"\nMarta Kosakowska/ Katarzyna Olubińska\n07.11.2018 07:49, aktualizacja 07.11.2018 07:49\nZOBACZ WIĘCEJ Przemysław Babiarz: to pomaga mi przeżyć w cywilizacji pychy Bóg kibicuje naszym talentom [WYWIAD] "Od matki zależy decyzja o przestrzeganiu postu ścisłego" Marika: znajduję Boga, kiedy otwieram maila Jan Paweł II śpiewa po polsku z dziećmi w czasie audiencji Jezus cierpiąc, przerzucił dla nas most\nTrudno mi teraz o tym wszystkim mówić, bo bardzo kocham życie, ale wtedy odpowiedzią była tylko jedna myśl: skończyć z tym cierpieniem. Wziąć rozbieg i wyskoczyć przez okno.\nKatarzyna Olubińska: Kiedy kobieta zmienia fryzurę, to z reguły chodzi o coś więcej niż tylko o włosy. Na pierwszy rzut oka widać, że promieniejesz. Ubierasz się ostatnio tylko na biało. Skąd taka zmiana?\nMarta Kosakowska: (śmiech) Tak to z nami dziewczynami jest. Radykalne zmiany w warstwie emocjonalno-duchowej zazwyczaj znajdują potwierdzenie we fryzurze. To jest widoczny efekt moich przeżyć duchowych. Jestem w trakcie burzliwych przemian. Czuję, jak to wszystko aż bulgocze pod powierzchnią.\nTo muszą być dobre zmiany, skoro tak wyładniałaś.\nSą dobre, bo można powiedzieć, że odkryłam na nowo Boga. Mówię to świadomie, mimo że pochodzę z wierzącej rodziny katolickiej. Zostałam wychowana w wierze i poczuciu powinności wobec Kościoła. Jednak jako dziecko i przez większość dorosłego życia miałam obraz Boga jako odległego Pana, sędziego, który "za dobre wynagradza, a za złe karze".\nTakie nastawienie nie buduje relacji, bliskości. Wywołuje wrażenie, że coś Mu jesteś winna, że jak nie odmówisz modlitwy, to On się gniewa, że On tych modlitw potrzebuje. Nagła wiadomość, która doprowadziła do mojego nawrócenia, mówiła o tym, że wcale tak nie jest, że Bóg nie jest sędzią, ale kimś naprawdę bliskim. Uderzyła mnie ta wiadomość. Jemu wcale nie chodzi o to, żebym była Jego sługą. Pozbycie się tego błędnego założenia najpierw otworzyło mnie na relację przyjacielską z Bogiem, a później na dziecięco-rodzicielską, taką jak między dzieckiem a troskliwym tatą.\nJak się buduje relację z Bogiem na co dzień? Jak ty to robisz?\nPrzede wszystkim daję sobie przyzwolenie na to, że to jest proces, i to być może taki, który będzie trwał do końca życia. Słucham sporo konferencji na ten temat. Ostatnio uderzyła mnie myśl, że dla zbudowania więzi z Bogiem istotna jest relacja z ojcem, tym ziemskim ojcem, po prostu naszym tatą. Relacja z tatą ma wpływ na wszystkie życiowe wybory, na przykład wybór męża, i na nasze więzi z innymi.\nMam z tym problem, bo mój tata na fali emigracji lat osiemdziesiątych wyjechał za chlebem do Stanów Zjednoczonych. Wziął odpowiedzialność finansową za rodzinę, ale nie było go piętnaście lat. Przyjeżdżał tylko z krótkimi wizytami, więc moja relacja z nim, podobnie jak ta dziecięca relacja z Bogiem, opierała się na szacunku do kogoś, kogo się rzadko widuje, kogo powinno się kochać, ale jest to trudne, jeśli nie jesteśmy blisko, nie znamy się, nie zmagamy wspólnie z codziennymi sprawami. Czułam, że powinnam kochać tatę, chcę go kochać, ale kompletnie go nie znam.\nDopiero teraz zaczynam poznawać mojego ojca i to ma znaczenie także dla mojego rozwoju duchowego. Staram się zrozumieć mojego tatę. Staram się też dowiedzieć, jakim Tatą jest mój Bóg. Dopiero teraz mogę w końcu zacząć żyć z jednym i drugim.\nJak wyglądał ten moment, kiedy doświadczyłaś istnienia Boga?\nPrzez kilka lat żyłam z myślą, że oczywiście istnieje świat zwierząt, roślin i cały nieogarniony kosmos złożony z układów gorących bądź lodowatych planet, ale jednak my, ludzie, jesteśmy tu sami. Lektura różnych książek utwierdzała mnie w tym przekonaniu.\nMyślałam, że ludzie wymyślili sobie Boga, żeby nie zwariować i móc uporządkować swoje życie. Żeby nadać sens śmiertelności i cierpieniu. Ale po pewnym czasie, mimo sukcesów zawodowych, zaczął we mnie narastać niepokój.\nTrudno było mi zagłuszyć pytanie o sens, o coś więcej, co nadałoby jakiekolwiek znaczenie naszej pracy, pragnieniom, życiu. Doszłam do wniosku, że wszyscy ludzie żyją tak samo: rodzimy się, uczymy i rozwijamy, w końcu stajemy się niby-samodzielni i nagle, kiedy chcemy wierzyć, że o czymś decydujemy, okazuje się, że jesteśmy bezsilni. Że rozpaczliwie usiłujemy zdobyć kontrolę nad swoim życiem, samym sobą, nad innymi ludźmi, a w rzeczywistości wszystko nam się wymyka. To nie my decydujemy, czy przeżyjemy kolejny dzień, godzinę, kwadrans!\nKiedy poczułaś się bezsilna?\nMomentem porażki był dla mnie rozwód. Relacja, w którą bardzo wierzyłam i inwestowałam całą siłę, i co do której miałam poczucie, że wszystko jest "zabezpieczone" przez sakrament małżeństwa, rozpadła się. To było ogromne rozczarowanie.\nRozgniewałam się na Boga, na Kościół. Zasady, które mi wpojono, nie zadziałały, chociaż ich przestrzegałam. Wtedy, w gniewie, zamknęłam serce i "okopałam się". Pomyślałam, że religia to wymysł. Albo Boga nie ma, albo się mną nie interesuje. Mimo tego gniewu nie umiałam jednak żyć bez jakiegoś sensu tłumaczącego, co ja tu w ogóle robię i po co to robię. Wreszcie zawyłam o pomoc…\nCo się musiało wydarzyć, że nazywasz to wyciem? Jak wyglądała ta chwila?\nTego wieczoru wróciłam do hotelu po dużej gali muzycznej, którą prowadziłam. To była impreza masowa. Fala ludzi blokowała trasę z garderób na parking. Długo i natarczywie żądano zdjęć i autografów. Kiedy podziękowałam i poprosiłam, żeby pozwolono mi dojść do samochodu i iść już spać, ktoś złapał mnie za rękę i szarpnął z pretensją, że przecież chodzi tylko o zdjęcie.\nPo godzinie jakoś udało mi się wylądować w pokoju hotelowym, ale ciągle byłam zdenerwowana, czułam to szarpanie za ręce i ubranie. Pamiętam, że leżałam w łóżku, mocno biło mi serce, w głowie dzwoniły poirytowane głosy ludzi, którzy chcieli zdjęcie z panią z telewizji. Gonitwa myśli, trudność ze złapaniem oddechu, coś w rodzaju ataku paniki.\nPoczułam, że jestem w pułapce i nie mogę uciec od tego lęku, od myśli kotłujących się jak rój os w mojej głowie, że to mój mózg funduje mi torturę, a ja nie mogę wyjść z siebie. Trudno mi teraz o tym wszystkim mówić, bo bardzo kocham życie, ale w tamtym momencie odpowiedzią była tylko jedna myśl: skończyć z tym cierpieniem. Wziąć rozbieg i wyskoczyć przez okno. To było przerażające. Wystraszyłam się tej myśli. Zaczęłam płakać.\nUratowało mnie Ojcze nasz. Automatycznie zaczęłam wołać do Niego słowami tej modlitwy w nadziei, że On, jeśli JEST, usłyszy mnie. I usłyszał. Moje ostatnie wspomnienie tej nocy to niemal wykrzykiwane słowa modlitw Ojcze nasz i Zdrowaś, Mario, odmawianych w kółko, żeby zagłuszyć zamęt w głowie i kołatanie serca. Następne, co pamiętam, to moment, w którym otwieram oczy, jest już dzień, a ja przeżyłam właśnie najgorszą noc w życiu. Noc, w czasie której zakwestionowałam swoje życie! Myślę, że to był mój mały-wielki cud.\nI prezent od mamy, babci, dziadka… wszystkich, którzy się za mnie modlili i mnie tych modlitw nauczyli. Wskazali mi tym samym furtkę awaryjną, wyjście bezpieczeństwa, szybki skrót, dali mi koło ratunkowe, pozwalające przeżyć tę noc. Modlitwa uratowała mi życie. Rano podziękowałam na kolanach za to, że przeżyłam. Wtedy przyszło nawrócenie i zrozumienie wobec ludzi, którzy popełniają samobójstwo. Zawsze trochę nimi gardziłam. Nie mogłam zrozumieć, jak można targnąć się na własne życie. Dziś rozumiem te osoby. W życiu przytrafiają się czarne noce i ratunkiem może być tylko Ktoś, kto jest tego życia Źródłem. My je tylko dostajemy w dzierżawę. A taka czarna noc może nas przygiąć do ziemi. Z zewnątrz można być nawet bardzo wesołą osobą, odnoszącą sukcesy, jak na przykład Robin Williams…\n…albo jak wtedy ty. Nie znałam cię jeszcze, ale pamiętam ogromne billboardy z dziewczyną z warkoczykami w eleganckiej sukience, zawsze czarującą, uśmiechniętą, pełną wdzięku.\nA tu nagle coś na mnie spadło i przygniotło tak, że zaświtała mi myśl, aby wybrać śmierć. To nie było tak, że narastała we mnie taka chęć. Nigdy wcześniej nie przyszło mi to do głowy. Ostatnią rzeczą, jakiej bym chciała, to przestać żyć. A jednak coś takiego mi się przydarzyło i zupełnie zmieniło sposób patrzenia na wszystko.\nJak wygląda dziś twoje życie z Bogiem?\n"Módl się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a działaj tak, jakby zależało od ciebie". Tak próbuję robić. Wiem już jednak, że moja siła nie jest we mnie. Ona płynie z tego, że należę do Boga. Przede wszystkim staram się żyć uczciwie. W chwilach wyborów odnoszę się do Jego słów. Myślę o Nim. Czasem te wybory są naprawdę trudne.\nNie jest łatwo nadstawiać drugi policzek, wybaczać, mieć serce i cierpliwość do ludzi, którzy działają nam na nerwy. Poza tym szukam z Nim kontaktu w muzyce. Nagrałam nową płytę pod tytułem Marta Kosakowska. Chociaż nie pada tam słowo "Jezus", są to głównie modlitwy. Pytania i słowa uwielbienia. Tak, to ja szukam kontaktu z Nim. Bo On przecież zawsze chce mieć kontakt ze mną, a ja się odsuwam i ciągle zapominam, że mam Go tuż za plecami. Mając takiego kompana, nie mam się czego bać.\nCałą rozmowę z Mariką przeczytacie w książce "Bóg w wielkim mieście".\nTagi: bóg w wielkim mieście, katarzyna olubińska, marika, marta kosakowka, wydawnictwo wam\niwozawisza 10:13:01 | 2017-04-06\nNie pomyślałeś, ilu osobom to czytającym, może pomóc? Ile osób może nie wiedzieć, co ze sobą zrobić, gdzie i do Kogo się zwrócić na tzw. rozstaju?\nOceń 56 59 Pokaż odpowiedzi odpowiedz\nTomaszL 08:37:35 | 2017-04-06\nŻycie wiara to nie jest sposób na autopromocje, pisanie książek o sobie i zarabianie swoimi emocjonalnymi przeżyciami. Każdy dzień warto zacząć przypomnieniem sobie blogoslawienstw.\nOceń 98 95 Pokaż odpowiedzi odpowiedz\nandrzej_a 20:56:26 | 2017-04-05\nWcale bym się nie zdziwił, gdyby i ta "gwiazda" nie zechciała konwersować z pospolitą niegwiazdą.\nTakie pytania trzeba próbować zadać na fejsie lub twicie, bo tutaj to raczej zostanie bez odpowiedzi.\nOsobiście mam ogromny dystans do wszelakich gwiazd, ludzi o wybujałym ego, którzy na promocji Boga robią dodatkowo mamonę.\nBóg powiedział darmo otrzymałeś darmo dawaj!\nI ja się tego trzymam, choć już miałem propozycję, aby zacząć zarabiać na zdradzaniu "tajemnic" Boga.\nSpoglądam jednak na ojca Adama Szustaka, który utwierdza mnie w prawdziwej wierze.\nA "plastikowych" ludzi pozostawiam, gdzieś na marginesie mojej uwagi. Nie chce mi się rozważać w jakiego oni Boga wierzą, czy w Jezusa i Ojca Jego, czy może jakiegoś upadłego.\nCo jakiś czas spotykam ludzi, którzy wierzą, ale do Miłości Boga im daleeeeko. W kogo oni wierzą nie wiem.\nWiem za to co widziałem w jednym z widzeń.\nUpadły przyobleka się w swoją światłość i już udaje Boga, ale do pełni (światłości) jeszcze mu trochę brakuje.\nNo, ale poczekajmy, może się gwiazda odezwie.\ndaglezjama 17:54:59 | 2017-04-05\nByłam w niedzielę na Targach Wydawców Katolickich w Warszawie i wstąpiłam na spotkanie/panel z pani udziałem , o.Kramera i p.Żyłki. O ile dobrze pamiętam tylko jedna osoba zadała pytanie chyba o ulubione książki czy autorów, a mi dopiero teraz przyszło pytanie do głowy. W jakimś krótkim filmiku który znalazłam w sieci wypowiada się pani na temat swojej książki i mówi, że " gwiazdy chętnie dzieliły się swoim doświadczeniem, gwiazdy chętnie udzielały wywiadów, gwiazdy....". Na początku nie załapałam i myślę sobie ale jakie gwiazdy? Teraz już rozumiem o co a raczej o jakie gwiazdy chodzi i mam w związku z tym pytanie. Czy bohaterowie pani książki nadal są gwiazdami, czy tak się czują, czy chcą być tak postrzegane.


#21 2012-06-12 17:29:39\nArtur, zgoda, tylko Slonko, na co komu wedka na pustynii?\nAle wiesz co to jest metafora?\n#22 2012-06-12 17:33:23\nIntryguje mnie to, że w gronie osób tak bardzo (deklaratywnie) rozwiniętych duchowo wszyscy garną się do roli uczniów, a nikt nie ma odwagi stwierdzić 'jestem nauczycielem'. Oznaczać to może, iż albo deklaracje nie idą w parze z realiami, albo część z nas chowa się za wygodną i fałszywą zasłoną skromności. Co o tym sądzisz harden?\n#23 2012-06-12 17:44:40\npisałam już o opiekunie spolegliwym - otwiera nas na wiedzę\nuczeń który przerasta mistrza\nto zapewniają najwspanialsi mistrzowie - czy wypełnimy pokładane nas nadzieje - czy skorzystamy z szansy?\noklejanie się autorytetami i wspieranie argumentem: jestem z tej stajni - słabo w gonitwach wypada; a na długi dystans - kicha\nco to ja miałam na myśli? - cytat\n#24 2012-06-12 20:10:24\nArtur, wiem. Ale przyklad bez sensu:)\n#25 2012-06-12 20:37:06\nLubię kategoryczne stwierdzenia Ty widzę także je lubisz, albowiem właśnie negatywnie zweryfikowałaś kilkusetletni kanon szamański Gratulacje\n#26 2012-06-12 21:45:28\nA dziekuje, wiedzmy wiedza wiecej niz jacys tam szamani walacy w tam tamy przy ognisku:p\n#27 2012-06-13 14:45:30\nDotarłaś właśnie do sedna zagadnienia autorytetu w ogóle. Tego mianowicie, że każdy sam ustala, czy chce, a jeśli chce to czyj, autorytet uznać - w oparciu o kredyt zaufania, którego mu udzieli, w oparciu o uznanie, którym go obdarzy.\nDotknęłaś największej zalety i takiej samej wady równocześnie - albowiem to my, każde z nas, obdarza, udziela - w oparciu o własne przekonania, poglądy, z tutaj i teraz - tym samym autorytet zyskuje na tymczasowości. Istnieje dokładnie tyle czasu, na ile wyrazisz zgodę. To zaleta - bo dzięki temu nic nie wstrzymuje Twojego własnego rozwoju - żaden człowiek, czy idee, które głosi. To wada, bo autorytetem stać się może dla Ciebie ktoś obiektywnie niegodny bycia nim, zupełnie nie nadający się do tej roli, ale dysponujący stosownym arsenałem mechanizmów programowania zachowań, któremu ulegniesz\nOstatnim paradoksem sytuacji jest spór na linii autorytetu zewnętrznego z wewnętrznym. Wewnętrzny, w określonych warunkach, zawsze wygrywa z zewnętrznym. Finalnie, z jednej strony poszukujesz autorytetu, z drugiej negujesz jego wartość. Bez umocowania tego w kontekście określonej ścieżki rozwoju duchowego (bo takim przypadkiem zajmujemy się w tym wątku), z jasno określonymi kryteriami doboru autorytetu zewnętrznego do niej przypisanymi, warunków poddania się jego kontroli, nauczaniu i prowadzeniu, cała nasza rozmowa nie jest warta funta kłaków.\nNa tym polega ułomność rozmowy ogólnej. Można najwyżej poprzerzucać się emocjami czy opiniami, ale nie można dotrzeć do szczegółów. A szczegółów wszyscy unikają jak ognia. Dlaczego? Bo musieliby, wszyscy deklarujący wolność, przyznać, że są od kogoś zależni, a to zszargałoby (w ich własnej opinii, i opinii innych 'rozwiniętych') im wizerunek.\nDlatego napiszę jasno - owszem - mam swoich nauczycieli (dwie sztuki fizyczne) w tym aspekcie życia wewnętrznego, związanego z określonym kierunkiem duchowości, systematyzując, duchowości z pogranicza wąsko rozumianego okultyzmu, precyzując to jeszcze staranniej, kartomancji z użyciem kart Tarota. Jako, że oficjalny status naszej relacji, to relacja mentorska, ze mną w roli mentora i nauczyciela (zaznaczam i uszczegóławiam, aby zabrzmiało to jasno); w tej relacji ja także jestem uczniem - własnych uczniów - uczę się od nich tego, jak być lepszym nauczycielem, jak być lepszym mentorem. To tak proste.\n#28 2012-06-13 18:24:14\nMoga powiedziec z cala pewnoscia iz nauki tych osob uksztaltowaly moja duchowosc.\n#29 2012-06-13 19:20:26\nArtur. Ja ulegam tylko woli zycia. I nie ma takiej osoby ktora uczynilaby ze mnie ta ktora nie jestem. Autorytet laczy szacunek z zaufaniem, uczyc sie moge od kazdego, ale nie za kazdym pojde. To nastepuje takze samoistnie- oczy chca patrzec, uszy sluchaja, rozum przestaje balaganic, i zaczyna jasno i klarownie pracowac. A dusza tanczy z radosci. Jesli spotkasz takiego czlowieka, nie bedziesz sie wahal. I tyle.\n#30 2012-06-13 19:27:01\nrozdajemy wędki zaprogramowane :black3:\ntalony zamiast pieniędzy\nale to juz było i nie wróci więcej\n#31 2012-06-13 20:04:36\nBaabciu, Ty mowisz do siebie? To ile Was tam jest w Tobie?\n#32 2012-06-26 11:01:32\nOsobami,od których mogę/mogłam zaczerpnąć duchowości,poszerzenia wiary...są:moja ukochana śp.Babcia i Błogosławiony Jan Paweł II.Moja Babcia nie rozstawała się z różańcem,nawet w chwilach największego cierpienia trzymała się mocno paciorków...Podziwiam skupienie na modlitwie osób cierpiących...i ten uśmiech mimo wszystko,czego przykładem jest J.P II...Na drodze swojego życia możemy spotkać wiele osób,zachowań,sytuacji w których chcielibyśmy być podobni...Bierzmy przykład z "dobra..."\n"Nie ma siły większej niż prawdziwa miłość..."\n#33 2012-06-26 11:28:04\nCzy jest ktoś, kogo uważasz za swój autorytet.\nNie,to bez sensu.\nNaśladując autorytety stajemy się jak kserokopiarki,nie osiągniemy niczego więcej niż ci których kopiujemy.\n#34 2012-06-26 11:51:23\nAutorytety nie służą do kopiowania, chociaż to fakt, że wielu ludzi do tego tak podchodzi.\n#35 2012-06-26 11:58:59\nOjciec Wirgilusz uczył dzieci swoje\na miał ich wszyustkich 123\n"róbcie wszyscy to co ja tak jak ja autorytet\nmyślcie jak ja,lubcie jak ja,oceniajcie jak ja,wybierajcie jak ja\nmoja racja jest najmojsza"...blablablaa,jesteście najlepsi ale ja i tak jestem jeszcze lepszy\nSuper metoda rozwoju\nOstatnio edytowany przez Mezamir (2012-06-26 11:59:21)\n#36 2012-06-26 12:00:55\nMezamir, no nie dobijaj mnie. Wychodzisz tylko z tego założenia?\n#37 2012-06-26 12:03:40\nTak mi się kojarzy autorytet\nKtoś idzie własną drogą,popełnia włąsne błedy,wyciąga włąsne wnioski\na tłum ludzi zamiast żyć swoim życiem\nżyje życiem autorytetu,popełniając jego błedy,dochodząc do jego wniosków.\nOdrzucając to co on(bo to jest autorytet,ma racje,wie lepiej)\nPrzyjmując tylko to co on(nawet jeśli w naszym przypadku będzie to szkodliwe).\n#38 2012-06-26 13:05:44\nW ten sposób dalej byś skakał jak małpa z drzewa na drzewo\n#39 2012-06-26 13:13:45\nMezamir, ktos kto ma zupelnie inne spojrzenie na swiat raczej nie stanie sie Twoim autorytetem, prawda? Ktos kto narzuca Ci swoje widzenie- nie jest nim na pewno. A ktos kto widzac Twoje poszukiwania, potrafi jednym slowem ukierunkowac je? Nie mowiac czym jest Twoja droga, i co czeka Cie na jej koncu, podpowiada Ci ze ta droga istnieje? Twoja, nie jego. Kazdy z nas idzie wlasna droga i wlasnym lbem wali w sciany. A dobry Nauczyciel czuwa na Toba w Twojej wedrowce, nic wiecej:). Przynajmniej do czasu gdy zechcesz wiecej.\n#40 2012-06-26 15:51:16\nW pełni rozumiem Twoje skojarzenie, bo faktycznie większość ludzi jak uczepi się autorytetu, to już chce robić tak jak on, albo inaczej - bezkrytycznie przyjmuje każdego jego słowo i wykonuje. Mam swoje autorytety, ale mój podziw nie polega na ich kopiowaniu, bo nie tędy droga, zresztą nie wydaje mi się, aby np. Prorok Muhammad (saw), czy Rumi, czy Ibn Arabi by chcieli, aby ich uczniowie byli ich kserokopią. Jeżeli jest dobry autorytet i widzi, że ktoś kto go podziwia i zaczyna zachowywać się nie rozsądnie powinien powiedzieć - "halo, no co ty wyprawiasz?" A jeżeli tego nie robi... to żaden autorytet. Poza tym, jeśli mamy kontakt osobisty ze swoimi autorytetami, to też jest tak, że oni też uczą się pewnych rzeczy od swoich uczniów - jak np. Rumi i Shams-i-Tabrizi. Może teraz to trochę utopijne podejście, bo ludzie chcą mieć posłuch i wprowadzać swoje prywatne zamiary, nie zależy im na rozwoju wartościowych ludzi.


Montaż anten satelitarnych Wrocław - Katalog stron internetowych - Extra-strony.com.pl\nNU-MED Badania tomografem Noclegi, apartamenty Poznań Wczasy na Kaszubach Mesi Chorezatoki.pl Szkolenie analytics Uproszczony faktoring Kołton kotły z podajnikiem Poligrafia, ulotki, papier firmo Galeria Koloru graffiti shop\nSzczegóły strony www.montazanten.wroclaw.pl:\nTwoja antena satelitarna nie działa tak jak należy? Zauważyłeś, że dźwięk jest nieodpowiedni, a obraz pozostawia wiele do życzenia? Jeżeli chcesz sprawić, by niedogodności te mogły wreszcie zniknąć to zdecyduj się na naszą firmę, w której oferujemy serwis anten. Dzięki usłudze serwisowej będziemy mogli przywrócić najwyższą jakość dźwięku i obrazu. Optymalnym wyborem będzie jednak, jeżeli zdecydujesz się od razu na nasze usługi, czyli na montaż anten, a także ustawianie anten. Zapraszamy do sprawdzenia naszej oferty już teraz!\nSłowa kluczowe: ustawianie anten, montaż polsat, serwis anten, anteny montaż, instalacja anteny, anteny instalacja, montaże anten


Jak rezerwować wycieczkę? - Centrum Pomocy - Qtravel.pl\nWypoczynek 7218 wycieczek\nCoral Travel / Wezyr Holidays 1490 wycieczek\nProces rezerwacji oferty turystycznej w serwisie Qtravel.pl jest przejrzysty i zapewnia pełne bezpieczeństwo Twoich danych. W czterech prostych krokach prosimy o podanie informacji niezbędnych do założenia rezerwacji wstępnej w systemie rezerwacyjnym organizatora.\nWypełnienie formularza rezerwacji nie wiąże się z żadnymi kosztami. Nasz konsultant skontaktuje się z Państwem w celu potwierdzenia dostępności miejsc i ceny zarezerwowanej oferty.\nSprawdź jeszcze raz czy rezerwowana wycieczka spełnia wszystkie wymagane kryteria. W przejrzysty sposób podsumowujemy wybrane w procesie wyszukiwania parametry:\nnazwa, miejsce i kategoria wycieczki,\ndata i miejsce wyjazdu,\nMożesz także zmienić niektóre z wybranych opcji takie jak:\nPo każdej dokonanej zmianie zostaje zaktualizowana cena wycieczki. Zawsze wiesz dokładnie ile zapłacisz za wybraną przez siebie ofertę.\nW chmurkach, które wyświetlają się po najechaniu kursorem na ikonkę znajdują się dodatkowe informacje:\ngodziny wylotu i przylotu,\nzakres wybranej opcji wyżywienia,\nopis wybranej opcji zakwaterowania.\nDostępność oraz stopień szczegółowości prezentowanych informacji dodatkowych zależy od tego jakie dane dostarcza organizator.\nJeśli wszystko się zgadza możesz przejść do następnego kroku.\nNajważniejszą i jedyną wymaganą przez nas informacją jest Twój adres email. Jest on niezbędny do kontaktu z Tobą. Na podany adres przesłane zostaną bowiem wszystkie szczegóły dotyczące rezerwacji.\nMożesz także podać swój numer telefonu oraz imię i nazwisko. Ułatwi to naszemu doradcy kontakt z Tobą.\nWszystkie przekazane nam dane są bezpieczne dzięki certyfikatowi SSL.\nW tym kroku prosimy o podanie danych uczestników wyjazdu takich jak imię, nazwisko, data urodzenia, adres. Są one niezbędne do sporządzenia umowy z organizatorem. Jeśli jednak w momencie składania rezerwacji na stronie Qtravel.pl nie posiadasz wszystkich potrzebnych danych wpisz te, które znasz. Możesz także podać dane uczestników wyjazdu później, podczas kontaktu z naszym doradcą.\nU dołu formularza znajduje się miejsce na Twoje uwagi i komentarze, które mogą wydać Ci się istotne w procesie rezerwacji.\nPo kliknięciu przycisku "Rezerwuj" Twoja rezerwacja zostaje wysłana do Qtravel.pl. Na podany w formularzu adres e-mail otrzymasz potwierdzenie rezerwacji, które zawiera numer rezerwacji oraz wszystkie informacje dotyczące rezerwacji.\nTwoja rezerwacja została już wysłana do Qtravel.pl. Dziękujemy! Został jej nadany unikalny numer. Posługuj się nim podczas kontaktu z naszym doradcą.\nPotwierdzenie rezerwacji, wraz z numerem, szczegółami dotyczącymi rezerwacji oraz informacjami, co będzie się dalej działo z Twoją rezerwacją zostało wysłane na wskazany w formularzu adres e-mail.\nJeśli jednak mail potwierdzający rezerwację nie dotrze w ciągu 15 minut prosimy o kontakt z naszymi doradcami pod numerem telefonu 801 590 059 (TPSA 801 590 059). lub na adres e-mail qtravel@qtravel.pl.\nNa każdym etapie rezerwacji możesz się z nami skontaktować pod numerem infolinii: 801 590 059 (TPSA +48 58 326 20 00). lub na adres e-mail qtravel@qtravel.pl\nW razie kontaktu podaj kod oferty – ułatwi to doradcy odnalezienie wycieczki, która zamierzasz zarezerwować.\nMożesz też wysłać do nas prośbę o kontakt, zostawiając swój telefon lub adres e-mail, a nasz doradca niezwłocznie się z Tobą skontaktuje.\nNasz doradca potwierdzi dostępność miejsc i cenę zarezerwowanej oferty.\nW razie potrzeby poprosimy o uzupełnienie brakujących danych niezbędnych do sporządzenia umowy.\nPrzygotowana zostanie umowa wstępna, którą prześlemy e-mailem wraz z Ogólnymi Warunkami Uczestnictwa, Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia oraz innymi dokumentami niezbędnymi do organizacji wyjazdu.\nPo zapoznaniu się z dokumentami i zaakceptowaniu warunków wyjazdu należy dokonać wpłaty podanej kwoty na wskazane konto. Wpłaty można dokonać dowolnym przelewem bankowym lub kartą kredytową za pośrednictwem systemu DotPay. W momencie podpisania umowy-zgłoszenia zawarta zostaje umowa między Klientem a Biurem Turystycznym. Czytelnie podpisaną umowę-zgłoszenie oraz potwierdzenie dokonania przelewu należy odsyłać e-mailem na adres qtravel@qtravel.pl lub faksem na numer 058 326 20 99. Potwierdzenie wpłaty jest równoznaczne z zakończeniem rezerwacji i dokonaniem sprzedaży. Szczegółowy regulamin, można przeczytać na stronie Regulamin korzystania z wyszukiwarki Qtravel.pl\nPo weryfikacji poprawności danych na umowie i dokonaniu płatności zostanie przesłana umowa potwierdzająca zakup oferty turystycznej.\nW razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt pod numerem infolinii: 801 590 059 (TPSA +48 58 326 20 00). lub na adres e-mail qtravel@qtravel.pl