Horror vr 360 - EPIC VR - Producent Oprogramowania i Gier VR/AR\nZA TOBĄ - HORROR 360 VR\nPierwszy w Polsce horror VR\nWirtualna rzeczywistość to niezwykle intrygujące i angażujące medium. Zakładając pierwszy raz gogle VR, każdy czuje dreszczyk emocji i podekscytowanie. W naszym przypadku, po pierwszym założeniu gogli VR uświadomiliśmy sobie nieograniczony potencjał tej technologii. W świecie wirtualnej rzeczywistości możliwe jest wszystko. Dosłownie wszystko. Ogranicza nas jedynie wyobraźnia twórców.\nW roku 2013, kiedy po raz pierwszy zetknęliśmy się z wirtualną rzeczywistością, cała branża dopiero raczkowała. Po obejrzeniu kilku zagranicznych filmów 360 postanowiliśmy stworzyć pierwszy polski horror VR. Była to produkcja eksperymentalna. Mieliśmy za sobą już ponad 6 letnie doświadczenie w produkcji tradycyjnych filmów 2d, jednak temat tworzenia filmów 360 był nam całkowicie obcy. O ile klasyczna branża filmowa liczy sobie już 120 lat, o tyle produkcja filmów 360 to zjawisko nowe, o zaledwie kilkuletnim stażu.\nPolski horror VR – proces produkcji\nW tamtym czasie nie istniały praktycznie żadne narzędzia produkcyjne i postprodukcyjne dedykowane do wirtualnej rzeczywistości. Obecnie na rynku jest ich sporo, jednak 5 lat temu, kiedy cała branża VR-owa dopiero powstawała, trzeba było adaptować narzędzia z innych branż do VR-u.\nFilm 360 – „Za Tobą” realizowaliśmy zimą, przy niesprzyjającej aurze. Dzięki temu jednak udało nam się uzyskać znacznie większy dramatyzm. Główna bohaterka atakowana jest przez zamaskowanego napastnika, który więzi ją w opuszczonej przestrzeni. Bohaterka próbuje uciec, jednak mamy wrażenie, że wszelkie jej wysiłki skazane są na niepowodzenie.\nPracując z kamerą 360 musimy dostosować się do panujących w tej technologii ograniczeń. Dynamiczne cięcia, czy nieuzasadnione ruchy kamery w żadnym wypadku się nie sprawdzą. Przygotowując się do produkcji horroru VR „Za Tobą” przede wszystkim tworzyliśmy film z myślą o użytkowniku i o oglądaniu go w goglach VR.\nCzęść narzędzi i sposobów narracji jakie wypracowało klasyczne kino, udało nam się wykorzystać w procesie powstawania filmu. Do pewnych kwestii – jak np. oświetlenie planu, musieliśmy podejść inaczej. W klasycznym filmie 2d widz obserwuje tylko wycinek przestrzeni który pokazuje kamera. Zatem ukrycie ekipy czy dodatkowych narzędzi poza kadrem – nie stanowi najmniejszego problemu. W przypadku filmu 360 nagrywana jest pełna sfera – obraz 360 stopni wokół kamery, zatem jeśli jakikolwiek obiekt znajdzie się w scenie będzie on widoczny, albo konieczny do usunięcia w postprodukcji.\nFilmy 360 a opowiadanie historii\nWykorzystanie technologii wirtualnej rzeczywistości do opowiadania historii w filmie 360 ma olbrzymie zalety. Najważniejszą z nich jest możliwość pełnego zaangażowania widza w przeżywaną historię. Doświadczeń VR się nie ogląda. Przeżywa się je całym sobą. Widzowie w pełni angażują się w opowiadaną historię i reagują adekwatnie do sytuacji w taki sposób, jakby oglądany obraz był rzeczywistością.\nWarto również dodać, że wirtualna rzeczywistość pozwala w bardzo realistyczny sposób przeżyć sytuacje i doświadczenia, których w rzeczywistym świecie nie moglibyśmy (lub nie chcielibyśmy) doświadczyć. Gogle VR możemy w każdej chwili zdjąć z głowy. W przypadku świata rzeczywistego, jeśli np. zdecydujemy się na przejażdżkę rollercoasterem – ciężko ją przerwać w trakcie.\n“Za Tobą” to pierwszy w Polsce horror VR 360 zrealizowany w formie filmu 360. Akcja rozpoczyna się w ciemnym garażu. Tuż obok Ciebie do krzesła przywiązana jest kobieta. Chwilę później w drzwiach pojawia się mroczna postać z piłą mechaniczną… Co wydarzy się dalej?\nHorror VR 360 został wyprodukowany przez agencję VR – EPICVR.pl. Opublikowany w drugim kwartale 2015 roku, był pierwszym polskim horrorem w wirtualnej rzeczywistości.\nPodczas pracy nad filmem nikt nie ucierpiał. Wręcz przeciwnie – świetnie się bawiliśmy i\nwww.epicvr.pl – Tworzymy filmy 360 i aplikacje virtual reality. Wirtualna rzeczywistość to nasza pasja. Zobacz pierwszy w Polsce horror VR 360.\nPodróżujesz w czasie, odwiedzasz najdalsze zakątki świata, uczestniczysz w wydarzeniach i koncertach, przeżywasz akcję filmu nie odrywając się od krzesła.\nEPIC VR - przyszłość dzieje się teraz.


Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Sędziejowicach wraz z Towarzystwem Społeczno - Kulturalnym Gminy Sędziejowice informuje, że w dniu 27 stycznia (poniedziałek) 2020 roku będzie wydawana żywność w ramach Programu Operacyjnego Pomoc Żywnościowa na lata 2014 – 2020 Podprogram 2019.\nPomoc otrzymają osoby i rodziny, które są podopiecznymi tutejszego Ośrodka Pomocy Społecznej i znana jest ich sytuacja materialna. Osoby, które nie są podopiecznymi Ośrodka Pomocy powinny były się zgłosić do Ośrodka w celu udokumentowania swojej sytuacji materialnej zgodnie z wcześniejszą informacją, która była na stronie internetowej gminy oraz były rozesłane informacje do sołectw.\nOsoby, które tego nie zrobiły nie są uwzględnione na liście do paczek żywnościowych.\nTowarzystwo Społeczno-Kulturalne Gminy Sędziejowice do umowy z Bankiem Żywności było zobowiązane przedstawić listę rodzin kwalifikujących się do paczek. Wydawanie żywności będzie się odbywało w pomieszczeniach Gminnego Ośrodka Kultury w Sędziejowicach od godz. 12.00.\nPonadto, w dniu 28 stycznia (wtorek) 2020 r. o godz. 9.00 odbędą się warsztaty kulinarne w zakresie zdrowego i oszczędnego gospodarowania żywnością dla beneficjentów Programu. Każda osoba korzystająca z pomocy żywnościowej ma prawo udziału w Działaniach Towarzyszących.\nWięcej o: Zakończono realizację trzech grantów\n20 września br. w Publicznym Przedszkolu w Sędziejowicach odbył się Dzień Przedszkolaka. Jest to święto, które od 2013 r...


Published by aga i mariusz on 14 sierpnia 2020 14 sierpnia 2020\nWakacje to idealny czas na górskie wędrówki. Czasami lubimy zapuścić się daleko, daleko, poza nasze rodzime tereny i zabrać Karkonosze ze sobą. Na przykład na trójstyk granic Polski, Słowacji i Ukrainy. Dokładnie tak – w Bieszczady! Jeśli macie ochotę ruszyć w te rejony, to gorąco polecamy trasę przez Rawki na Krzemieniec – jedyne takie miejsce w Polsce, gdzie spotykają się te trzy kraje. Cudownych widoków też nikomu nie zabraknie. Ruszajmy!\nTrasę rozpoczynamy z parkingu na Przełęczy Wyżniańskiej (856 m n.p.m.) i wygodnym, zielonym szlakiem ruszamy w stronę Bacówki PTTK pod Małą Rawką (914 m n.p.m.). Przewyższenie na tym odcinku jest minimalne, a odcinek w tempie spacerowym pokonamy w niecałe pół godziny. Przy sprzyjającej pogodzie, od pierwszych kroków możemy cieszyć oczy widokami otaczających pasm.\nDzisiaj w prognozach deszcze, ale mamy nadzieję, że uda nam się jakoś przemknąć pomiędzy chmurami. W razie czego jesteśmy przygotowani na najgorsze ulewy, ale miło byłoby, gdyby nas jednak nie spotkały 😉 Dość szybko docieramy do bacówki, ale na razie nie zatrzymujemy się na dłużej. Tę przyjemność zostawiamy sobie na drogę powrotną.\nI już jest bacówka.\nMistrz kamuflażu 😉\nPierwsze metry od bacówki to jeszcze całkiem przyjemna trasa, ale po kilku minutach zaczyna się podejście… Całkiem ostre podejście… I w dodatku po najmniej lubianym elemencie konstrukcyjnym na szlakach, czyli po schodach. W górę, w górę i w górę, po setkach stopni różnego rodzaju. Jedne się kończą, zaczynają się drugie. Żeby uprzyjemnić sobie ten odcinek można na przykład nucić pod nosem „Stairway To Heaven” albo cieszyć się, że będziemy mieć bardziej zgrabny tyłek, hehe. Można też udać wielce zmęczonego i pójść spać. Ta opcja jest jednak zarezerwowana tylko dla najmłodszych 😉\nNie chcesz wchodzić już po schodach? Idź spać 🙂\nTam będziemy za kilka dni – widok m.in. na Tarnicę i Halicz.\nUfff… na Małej Rawce (1271 m n.p.m.) kończą się schody. Teraz już tylko czysta przyjemność wędrówki w bieszczadzkiej, zielonej przestrzeni. Krótki odcinek pomiędzy Rawkami prowadzi otwartą ścieżką przez połoniny. Z której strony nie spojrzymy, widoki mamy bajeczne. Na tym odcinku prowadzą nas żółte znaki.\nPrzestrzeń woła nas.\nPodejście pod Wielką Rawkę.\nKamienny obelisk – dawne stanowisko geodezyjne.\nJest i Wielka Rawka (1304 m n.p.m.), najwyższy i najwybitniejszy szczyt pasma granicznego w Bieszczadach Zachodnich. Panoramy, jakie można stąd zobaczyć są zachwycające – nawet dzisiaj, przy dużej ilości chmur. Przy dobrej widoczności ukaże się w całej okazałości Połonina Caryńska, Wetlińska, pasmo Tarnicy, Bukowe Berdo oraz szczyty po ukraińskiej i słowackiej stronie.\nPo krótkim odpoczynku wchodzimy na niebieski szlak prowadzący na Krzemieniec. Trasa w większości prowadzi przez las (trochę w dół, trochę w górę) i spektakularnych widoków nie ma co oczekiwać. Za to są słupki graniczne polsko-ukraińskie, które w przypadku naszych dzieci okazały się największym hitem. Spotkaliśmy też ukraiński patrol graniczny, ale nie zdążyliśmy poprosić panów do zdjęcia 😉\nW stronę Krzemieńca.\nI granica polsko-ukraińska.\nSłupki graniczne – największa atrakcja tego odcinka.\nKrzemieniec (1221 m n.p.m.), czyli Karkonosze na trójstyku granic\nKrzemieniec/Kremenaros (ukr. Кременець – Kremenec, słow. Kremenec), to wyjątkowy szczyt górski, który znajduje się na styku trzech granic – polskiej, ukraińskiej oraz słowackiej. Węgierska nazwa Kremenaros pochodzi jeszcze z czasów, gdy granice Węgier sięgały aż do tego miejsca. Pośrodku postawiony jest granitowy obelisk z nazwami i godłami poszczególnych państw. Na Krzemieńcu zbiegają się też granice trzech parków: Bieszczadzkiego Parku Narodowego, Parku Narodowego Połoniny (SK) i Użańskiego Parku Narodowego (UA).\nPamiątkowe zdjęcia zrobione, więc ruszamy w drogę powrotną po swoich śladach. Za nami słyszymy pierwsze pomruki burzy, więc przyspieszamy kroku. Gdy podchodzimy pod Wielką Rawkę, widzimy w oddali ścianę deszczu. Przyspieszamy jeszcze bardziej i mamy nadzieję, że okażemy się szybsi od burzowych chmur.\nSzybko, szybko, deszcz coraz bliżej.\nNo dobra, znajdzie się kilka sekund na odnalezienie rysia na tablicy.\nJeeeest!!! Udało się!!! Wygraliśmy z deszczem!!! No prawie, bo łapie nas dosłownie kilka minut od schroniska. Ale to się właściwie nie liczy. W nagrodę dłuuuga przerwa, naleśniki, pierogi, gorące kakao i kawa. Gdy wychodzimy z bacówki, świeci słonko, śpiewają ptaszki, latają motylki, a na łące rosną kolorowe kwiatki… To tak, żeby zakończenie brzmiało bardziej bajkowo… Ale serio, to wszystko i tak było…;)\nDługość trasy i czas przejścia według mapy: 12,5 km, 4:20 h. Nasz czas 7 godz. (w tym godzinna przerwa na obiad w bacówce w drodze powrotnej, kilka krótszych przerw po drodze i 1/3 drogi przebyta samodzielnie przez 4-latka).\nData wycieczki: 26 lipca 2020.\nNa trasie znajduje się Bacówka PTTK pod Małą Rawką – schronisko funkcjonuje normalnie, obowiązkowe są maseczki w środku, można płacić kartą.\nWejście do Bieszczadzkiego Parku Narodowego jest płatne – 4 zł bilet ulgowy, 8 zł normalny. Z opłat zwolnione są m.in. dzieci do 7 lat i posiadacze KDR. Płatność tylko gotówką. Bilety można jednak kupić wcześniej on-line – na stronie internetowej BdPN – bdpn.eparki.pl.\nParking na Przełęczy Wyżniańskiej jest płatny – 18 zł/dzień za samochód osobowy.\nNa trasie trzeba liczyć się z dość stromym podejściem różnego rodzaju leśnymi schodami (a w drodze powrotnej z zejściem) na odcinku Bacówka – Mała Rawka.\nInne pomysły na górskie wędrówki znajdziesz też TUTAJ 🙂\nTags: bieszczadydzieciaki na szlakugóry latemgóry z dziećmipromujemy karkonosze


Największy mecenas polskiego sportu. Historia Totalizatora Sportowego\nLoterie 25 stycznia 2021\nJuż 235 lat temu w Polsce zaczęła funkcjonować szeroko rozumiana loteria. Ustawa z 15.06.1787 roku mówi o tym, że państwo miało wyłączność do organizowania tego typu gier. Wraz z biegiem czasu loteria w naszym kraju przeszła wiele zmian. Punkt kulminacyjny nastąpił jednak 17 grudnia 1955 roku, gdy Uchwałą Prezydium Rządu powołana została instytucja, z której dochód miał być przeznaczany na remonty obiektów i urządzeń sportowych. Rok później w drugiej połowie stycznia rozpoczęła się działalność Państwowego Przedsiębiorstwa Totalizatora Sportowego. Od temu momentu minęło już 65 wspaniałych lat, w trakcie których najwięcej zyskał polski sport. Dziś wspominamy historię największego mecenasa polskiego sportu, ponieważ obchodzi 65 urodziny.\nTotalizator Sportowy od początku istnienia zaczął działać prężnie, ponieważ po roku działalności posiadał już 17 kolektur w całym kraju. Pierwsza powstała w Warszawie u zbiegu ulic Marszałkowskiej i Wspólnej. Już w 1956 roku gracze mogli obstawiać zakłady piłkarskie z polskich lig. Kilkanaście miesięcy później do oferty została dodana liga angielska. Co ciekawe gry liczbowe zostały wprowadzone rok później od zakładów piłkarskich.\nLata 60. XX wieku, to przede wszystkim rozwój organizacyjny Totalizatora Sportowego, który dostał się do Międzynarodowego Stowarzyszenia Loterii i Totalizatorów INTERTOTO (później przekształconego w WLA – World Lottery Association). Przełomem dla gier liczbowych było kolejne dziesięciolecie, ponieważ do oferty trafiły takie loterie jak: Mały Lotek, Duży Lotek oraz Express Lotek. Co ciekawe ten ostatni początkowo był losowany raz w miesiącu, ale cieszył się tak dużą popularnością, iż postanowiono, by rozgrywka odbywała się raz w tygodniu. Od 1973 roku w telewizji, gdyż właśnie wtedy pierwszy raz losowanie było transmitowane na antenie TVP. Co więcej w tym roku wprowadzono również bębnową maszynę losującą.\nLata 80. to przede wszystkim zdjęcie ograniczeń wysokości wygranych pierwszego stopnia. Tym samym Polacy mogli wygrać nieograniczoną sumę w losowaniach Dużego Lotka. W tamtym latach wprowadzono do oferty także Super Lotka, w którym gracz musiał trafić 7 z 49 liczb, by wygrać główną wygraną.\nLata 90. to kolejny przełom w historii Totalizatora Sportowego. Do życia została powołana marka LOTTO. Z kolei podpisanie kontraktu z GTECH Corporation pozwoliło na wprowadzenie systemu komputerowego, co umożliwiło wdrożenie oprogramowania online. Proces przechodzenia z systemu offline na online trwał cztery lata. Ostatnie zakłady w tym pierwszym systemie zostały przyjęte w kolekturze nr 16/29 w Mrągowie 17 stycznia 1995 r. Dzięki tym zmianom obroty firmy bardzo szybko wzrosły czterokrotnie, na czym skorzystali gracze, ponieważ Totalizator Sportowy na nagrody pierwszego stopnia przeznaczył 35% puli wygranych. Dzięki temu szczęśliwcy mogli wygrać ponad miliard starych złotych.\nW latach 90. powstały także nowe gry: Multi Lotek i Twój Szczęśliwy Numerek, a także pierwsza zdrapka “Zodiak” Wycofane zostały zakłady wzajemne na ligę polską i angielską. Do najważniejszego momentu w tamtym dziesięcioleciu doszło w 1997 roku, gdy Państwowe Przedsiębiorstwo Totalizator Sportowy zostało przekształcone w spółkę Skarbu Państwa w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.\nHistoria najbardziej popularnej gry liczbowej w Polsce\nWraz z 65 jubileuszem Totalizatora Sportowego nie możemy nie wspomnieć o najbardziej popularnej grze liczbowej LOTTO, która na przestrzeni lat zmieniała nazwę kilka razy. Zawsze jednak cieszyła się ogromną popularnością wśród graczy. Nawet osoby, które nie grają regularnie, wiedzą czym jest Lotto. I nic w tym dziwnego, ponieważ Polacy zawierać kupony w tej grze mogą już od ponad 60 lat.\nStarsi gracze pamiętają Lotto jeszcze z czasów, gdy nosił zupełnie inne “imiona”. Oczywiście najbardziej w pamięć zapadła wszystkim nazwa, która była w użyciu przez kilkadziesiąt lat, czyli kultowy “Duży Lotek”.\n1957 – 1975 – Toto-Lotek\n1975- 2009 – Duży Lotek\n2009 – do dziś – Lotto\nWarto dodać, że zmiana nazwy na Lotto została podyktowana tym, że w innych europejskich krajach funkcjonowało właśnie takie nazewnictwo. Poza tym, że została zmieniona nazwa zmodyfikowano podział puli na poszczególne losowania, a także zwiększono cenę za kupon do 3 złotych. Tym samym wzrosły również wygrane.\nPierwsze losowanie najstarszej gry liczbowej w Polsce odbyło się 27 stycznia 1957 roku. Od tamtego czasu gra była ulepszana na różne sposoby, ale podstawowe zasady zostały niezmienione. Gracz musi wytypować sześć z 49 liczb, by wygrać główną nagrodę. Przez wiele lat typowanie odbywało się przez zaznaczenie liczb na blankiecie, ale od 1991 roku w niektórych kolekturach Totalizatora Sportowego wprowadzono lottomaty, czyli system informatyczny, który losowo wybiera liczby za gracza, jeśli ten zdecyduje się zagrać tzw. metodą na “chybił trafił”. Od początku system ten cieszył się uznaniem wśród typujących, dlatego Totalizator Sportowy do stycznia 1995 roku wprowadził go we wszystkich swoich kolekturach.\nW 2012 roku do gry wprowadzono dodatek “Lotto Plus”, który daje dodatkową szansę na główną wygraną. Kosztuje jedynie 1 zł, a liczby wytypowane przez gracza biorą udział w drugim losowaniu, które odbywa się po losowaniu w głównej grze. W “Lotto Plus” główną nagrodą jest milion złotych. A to nie koniec dodatków, które zostały wprowadzone w ostatniej dekadzie, ponieważ grając w Lotto można wziąć udział również w “Super Szansie”. Super Szansa to siedmiocyfrowy numer z zakresu od 0000000 do 9999999. Aktywacja tego dodatku kosztuje 2 zł. Zasady są tutaj proste, a wysokość wygranej zależy od tego ile uda nam się trafić liczb: – Losowanie, w którym bierze udział aktywowany numer Super Szansy, odbywa się w tym samym terminie, co losowanie wybranej przez Ciebie gry głównej (np. Lotto). Po losowaniu sprawdź, ile kolejnych cyfr numeru Super Szansy (sprawdzając od końca numeru) udało Ci się trafić i jak wysoka jest wygrana. Wyniki losowania sprawdzisz w punktach sprzedaży LOTTO, w Studiu LOTTO w TVP INFO, na stronie www.lotto.pl oraz w aplikacji mobilnej m.LOTTO – czytamy na stronie www.lotto.pl.\nDo tej pory najwyższą wygraną odnotowano w 2017 roku. Gracz z Skrzyszowa wygrał prawie 37 milionów złotych. Łącznie w historii Lotto padło już sześć wygranych, które wyniosły ponad 30 milionów złotych.\nCo ciekawe losowania Toto-Lotka, Dużego Lotka i obecnego Lotto nigdy nie odbyły się w poniedziałek i piątek. Na początku miały miejsce tylko w niedzielę, ale wraz z biegiem lat dodawano kolejne losowania. Obecnie są trzy – wtorek, czwartek i sobota.\nJak widać na przestrzeni lat w najbardziej popularnej grze liczbowej w Polsce zmieniały się nie tylko nazwy, ale także dodatki. Z całą pewnością w przyszłości możemy spodziewać się kolejnych ulepszeń, ale ogólne zasady zmienione raczej nie będą.\nWejście w XXI wiek, to oczywiście zmiany skierowane na nowoczesność – rozpoczęcie działalności na rynku e-commerce, możliwość płacenia za zakłady kartą płatniczą, otworzenie kasyna online… Do oferty dodano również nowe gry takie jak: Keno, Multi Lotek Plus, Multi Multi, Mini Lotto (zamiast Express Lotka), Lotto (zamiast Dużego Lotka), Kaskada, czy Ekstra Pensja. Polska wraz z Totalizatorem Sportowym dołączyła również do gry Eurojackpot, w której kumulacje mogą sięgnąć nawet 90 000 000 euro, czyli około 375 000 000 złotych.\nRozwój Totalizator Sportowego w ostatnich kilkudziesięciu latach był niesamowity. Bez wątpienia dużą korzyść ze zmian odnieśli gracze, ale także ludzie, którzy nigdy nie wysłali nawet jednego kuponu. Wszystko dzięki temu, że Totalizator Sportowy przekazuje pieniądze do Funduszu Wspierania Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego.\nFundusz Rozwoju Kultury Fizycznej – 75% wpływów\nFundusz Promocji Kultury – 20%,\nFundusz Wspierania Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego – 4%,\nFundusz Rozwiązywania Problemów Hazardowych -1%.\nNajbliższa przyszłość Totalizatora Sportowego zapowiada się bardzo obiecująco, ponieważ państwowa firma już jakiś czas temu obrała politykę, której podstawą jest stworzenie innowacyjnego produktu. Działania właściciela marki LOTTO skierowane zatem będą na to, by stworzyć produkt dostosowany do obecnych potrzeb klientów.


Ginekologia po Dyplomie - Nisza w bliźnie macicy po cięciu cesarskim (isthmocele) –...\nNisza w bliźnie macicy po cięciu cesarskim (isthmocele) – update…\nNisza w bliźnie macicy po cięciu cesarskim (isthmocele) – update 2020\nPrzyczyny oraz czynniki ryzyka powstawania isthmocele – hipotezy oraz ich potwierdzenie w badaniach naukowych\nObraz kliniczny i odległe następstwa isthmocele\nOd diagnozy do leczenia: ultrasonograficzne kryteria rozpoznania isthmocele i przegląd metod postępowania terapeutycznego (leczenie zachowawcze czy operacyjne)\nZe względu na stale rosnący odsetek cięć cesarskich defekt blizny po porodzie zakończonym tą drogą oraz wynikające z tego konsekwencje są coraz częstszym problemem. Na podstawie dostępnych danych, opartych na badaniach obrazowych – ultrasonografii przezpochwowej (USG TV – transvaginal sonography), aż w 24-84% przypadków stwierdza się obecność isthmocele1. Zgodnie z definicją to przynajmniej 2-milimetrowy ubytek mięśniówki przedniej ściany macicy w okolicy cieśni, w miejscu blizny po histerotomii wykonywanej najczęściej podczas cięcia cesarskiego2. W piśmiennictwie ubytek ten występuje pod wieloma nazwami: isthmocele, diverticulum, niche, pouch, sacculatio, dehiscentio czy hernia (ryc. 1).\nPo raz pierwszy przypadek isthmocele z objawami nieprawidłowych krwawień z dróg rodnych u kobiet po cięciu cesarskim opisano w 1975 roku. Jednak wyniki pierwszej analizy obejmującej większą grupę kobiet opublikowano dopiero w 1995 roku. Morris i wsp. dokładnie opisali nieprawidłowości anatomiczne w obrębie blizny, takie jak: poszerzenie dolnego odcinka blizny tworzącego przestrzeń w formie kieszonki, obecne nacieki limfocytarne, poszerzone kapilary, nieprawidłowe endometrium pokrywające ubytek blizny oraz pozostałości materiałów używanych do szycia rany3.\nWiele uwagi poświęcono na poszukiwanie czynników ryzyka związanych z powstawaniem ubytku w bliźnie po cięciu cesarskim. Najważniejsza teoria dotycząca isthmocele opiera się na liczbie przebytych cięć cesarskich. Analizując dostępne dane, Osser i wsp. wykazali, że ubytek w bliźnie występuje u 61% kobiet, które przebyły jedno cięcie cesarskie, u 81% z 2 cięciami cesarskimi w wywiadzie oraz u 100% kobiet, które przebyły 3 cięcia cesarskie lub więcej4.\nVervoort i wsp. wysunęli cztery hipotezy powstawania isthmocele koncentrujące się przede wszystkim na wpływie czynników związanych z przeprowadzeniem samego zabiegu oraz na czynnikach zależnych od pacjentki w związku z procesem gojenia się blizny5.\nPierwsza z nich zakłada, że niskie nacięcie macicy wykonane w obrębie szyjki macicy wiąże się z większym ryzykiem powstawania isthmocele. Szyjka macicy zawiera gruczoły wydzielające śluz, który utrudnia prawidłowe procesy gojenia i sprzyja rozchod...\nPoradnictwo dotyczące antykoncepcji u pacjentek z…\nCzy rodzaj wkładki wewnątrzmacicznej wpływa na ryzyko raka szyjki…


Czy można przedawkować leki przeciwbólowe? – E-zdrowawoda.pl\n3 lipca 2017 1 sierpnia 2017 ezdrowawoda\nJakie są objawy przedawkowania leków przeciwbólowych?\nAspirynę i leki przeciwbólowe można kupić w kiosku, na stacji benzynowej, a nawet przy kasie w supermarkecie. Można więc odnieść wrażenie, że takie leki wolno przyjmować bez ograniczeń, ale nie jest to prawda. Zanim połkniemy lek, sprawdźmy, jakie ma składniki i na jaką dolegliwość pomaga. Co zawierają leki przeciwbólowe i jak bezpiecznie je stosować?\nLeki przeciwbólowe zwykle różnią się głównym składnikiem. Najbardziej popularne to paracetamol, kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, naproksen, metamizol i diklofenak. Poza paracetamolem, wszystkie te substancje należą do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Mają trzy działania: likwidują ból, stan zapalny oraz obniżają gorączkę, ale każda z nich działa nieco inaczej.\nNajczęściej stosowanym lekiem przeciwbólowym jest paracetamol. Stosuje się go na bóle mięśni, stawów, kości, zębów, głowy (w tym migrenowe), nerwobóle, bóle miesiączkowe, stany gorączkowe, a także ból po zabiegach stomatologicznych i chirurgicznych. Niesteroidowe leki przeciwzapalne to te leki przeciwbólowe, które poleca się w chorobie zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnym zapaleniu stawów, po urazach, a także w stanach zapalnych ścięgien, więzadeł, mięśni i torebek stawowych. Lek działa przeciwbólowo już po 30 minutach od zażycia, a działanie utrzymuje się przez 4-6 godzin.\nCzytaj również Właściwości żyworódki\nPrzed zażyciem leku, dokładnie przeczytajmy dołączoną do niego ulotkę. Znajdziemy w niej informacje o tym, jak stosować dany specyfik, ile tabletek można zażyć jednorazowo i maksymalnie w ciągu całej doby. Jest też podany odstęp między kolejnymi dawkami. Przy większości leków przeciwbólowych jednorazowo wolno zażyć 1-2 tabletki, a po kolejną dawkę można sięgnąć najwcześniej za 4 godziny. Leki przeciwbólowe nie są obojętne dla śluzówki żołądka i dwunastnicy. Mogą ją podrażniać i powodować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Preparaty zawierające kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i diklofenak zażywa się po posiłku. Leki najlepiej popijać szklanką wody. Powlekanych tabletek nie wolno popijać mlekiem ani jogurtem, gdyż mogą spowodować przedwczesne rozpuszczenie się otoczki tabletki i podrażnienie śluzówki żołądka.\nPamiętajmy, że przekroczenie dawki leków przeciwbólowych nie zwiększy siły działania leku, ale może nasilić działania niepożądane. Przedawkowanie paracetamolu doprowadza do niewydolności wątroby, a w skrajnych przypadkach do martwiczego uszkodzenia wątroby. Pierwsze objawy to nudności i wymioty, ból głowy, biegunki i drgawek. Może dojść również do śpiączki. Maksymalna dawka ibuprofenu dla osoby dorosłej wynosi 1,2 g, pod kontrolą lekarza może być jednak nieco wyższa. Przy spożyciu zbyt dużej dawki ibuprofenu możliwe jest wystąpienie nudności, bólu brzucha i biegunki. Do objawów przedawkowania aspiryny zalicza się nudności, wymioty, szum w uszach oraz zawroty głowy, a także nadmierną senność. Przy poważnym zatruciu pojawia się wysoka temperatura, osłabienie, omamy oraz halucynacje oraz drgawki. Kiedy źle się czujemy, wtedy musimy udać się do apteki, gdzie jej pracownik poleci odpowiednie leki przeciwbólowe. Pamiętajmy, by przyjmować je zgodnie z zalecaniami lekarza lub farmaceuty i nie spożywać ich bez umiaru, gdyż jest to zagrożeniem dla zdrowia, a czasami także życia.


01 - Krótka historia mojej emigracji | Doświadczenia emigranta\n01 - Krótka historia mojej emigracji\nDa: Doświadczenia emigranta\nLocalità e viaggi, #doświadczenia, #doświadczenie, #emigracja, #emigrant, #imigracja, #imigrant\nWitam was w nowym podkaście, który nazwałem roboczo “Doświadczenia emigranta”. Chciałbym do tych audycji zapraszać ludzi, którzy doświadczyli emigracji i zapytać ich o to jak to na nich wpłynęło. Jak doświadczenia emigracyjne zmieniły ich życie? Jak wyjazd rozszerzył ich horyzont?\nJa sam jestem emigrantem. Jak wiecie Polska przystąpiła do Unii Europejskiej 1 maja 2004. Ja wyjechałem do Anglii rok później czyli w 2005 roku. Gdy to nagrywam jest 2020, a więc przebywam tutaj już 15 lat. W tym ... Maggiori informazioni czasie moje dzieci dorosły i teraz już oboje pracują tutaj.\nWyjechałem z powodów ekonomicznych. Jestem programistą i 15 lat temu nie mogłem znaleźć pracy w Polsce. Tutaj w Anglii miałem pełno propozycji. Wyjazd wiązał się z poznaniem języka, ale także kultury, kuchni oraz zwyczajów. Nie tylko angielskich. W moim mieście, w którym mieszkam, czyli w Leicester mamy największą (procentowo) populacje Hindusów żyjących w UK. Mamy całe dzielnice, gdzie na ulicy są ludzie o brązowym kolorze skóry, a wszystkie sklepy sprzedają sari. Ja uwielbiam kuchnię hinduską z jej przyprawami, a z kolei nie cierpię kuchni angielskiej.\nJak emigracja mnie zmieniła?\nPo pierwsze poznałem angielski i to nie taki szkolny, ale taki prawdziwy, którym mówią ludzie na ulicy. Gdy krótko po przyjeździe pozdrowiłem wieczorem sąsiadkę słowami: good evening, ta była zszokowana. W Anglii przez 15 lat nie spotkałem ani jednego Anglika, który by użył zwrotu: good evening. Nikt tak nie mówi.\nPo drugie emigracja dała mi inne spojrzenie na znane rzeczy. Np. w Polsce narzekałem na służbę zdrowia, ale w UK okazało się, że może być gorzej. Takich rzeczy było wiele. Wiedziałem jak wygląda szkolnictwo w Polsce, a teraz dowiadywałem się jak wygląda to w Anglii. To samo dotyczy urzędów, płatności, dokumentów, poruszania się po drogach i wielu innych rzeczy. Emigrant może porównać to co zna ze swojej ojczyzny z tym co widzi w nowym kraju.\nPo trzecie zupełnie inaczej spojrzałem na historię Polski. Nie jestem pierwszym emigrantem wyjeżdżającym z naszego kraju i pewnie nie ostatnim. Mamy w naszej historii okresy, kiedy emigrowały całe tłumy. Po przybyciu do Anglii poznałem wielu Polaków z tz. starej emigracji. Tej powojennej. Patrzyli oni trochę nieufnie na nas, na tą nową emigrację.\nTyle może ode mnie. Być może kiedyś opowiem trochę więcej o moich doświadczeniach emigracyjnych. Na razie chciałbym się jednak skupić na zapraszaniu do tego podkastu ludzi, którzy są lub byli emigrantami i zapytać ich o ich doświadczenia oraz o to jak ich to zmieniło.\nZapraszam was do wysłuchania kolejnych odcinków. Ja nazywam się Piotr Borowski i już teraz się z wami żegnam.


Runmageddon zatrzęsie poznańskim Hipodromem | Nasz Głos Poznański\nRunmageddon zatrzęsie poznańskim Hipodromem\nAutor: admin / 5.05.2021 Brak komentarzy\nAktualności, Będzie się działo, Patronaty, Sport\nPorodówka w bagnie, Wędka żniwiarza, Baloty, Low Rig takie rarytasy spotkają na swojej drodze startujący. Jeśli komuś w najbliższy weekend marzy się wyzwanie, które wyciągnie go z pandemicznej apatii, to Runmageddon Poznań jest właśnie dla niego. Jak zapewniają Organizatorzy poznańska edycja będzie niezapomnianą, błotnistą przygodą, pełną zwrotów akcji oraz fizycznych i mentalnych wyzwań. Patronat sprawuje Nasz Głos Poznański.\nCo będzie się działo podczas ekstremalnego biegu przez przeszkody na Hipodromie Wola? To na razie tajemnica, której Organizator nie zdradzi aż do momentu startu. Jednak, chcąc zaspokoić ciekawość startujących, uchylił jej rąbka, publikując TOP 10 przeszkód. W dniach 8-9 maja w Poznaniu, startujący zmierzą się z: zmyślną konstrukcją Multi Rig, którą pokonać trzeba można tylko siłą rąk, zwinnością i sprytem; Low Rigiem, czyli uchwytami umieszczonymi nisko nad ziemią, które sprawdzą koordynację rąk i nóg; Porodówką w bagnie, która pozwoli zażyć błotnej kąpieli niczym w Spa, by za chwilę przeciskać się między oponami; Wędką Żniwiarza, na której zwisną jak ryba, a co ciekawsze będą musieli się po niej wspiąć; Ścianą z Opon, z której podziwiać będą lokalny krajobraz, a także z Balotami, Komandosem, z konstrukcją Combos+Wariat, Firemanem i z niespodzianką przygotowaną przez kreatywnych inżynierów Runmageddonu.\nPodczas weekendowych dni, w ekstremalnej przygodzie, udział będą mogli wziąć nie tylko dorośli, ale także dzieci i młodzież. W sobotę rozegrana zostanie akcja formuł dla osób po 16 r. ż. W godzinach przedpołudniowych wystartować będzie można w Rekrucie (6 km, 30 przeszkód), a od godziny 14:00 do 15:00 w Intro (3 km, 15 przeszkód). Tego dnia na starcie staną również dzieci w wieku od 4 do 11 lat, a także młodzież 12-15 lat i całe rodziny, które wspólnie pokonają dystans Family, składający się z 2 kilometrów z utrudnieniami dla małych i dużych. Więcej informacji o godzinach startów poszczególnych formuł znaleźć można na stronie: https://www.runmageddon.pl/imprezy/final-ligi-runmageddonu-poznan-08-05-2021/serie.\nW niedzielę, na stracie ekstremalnego biegu z przeszkodami, pojawią się Runmageddończycy z krwi i kości, którzy wystartują w szaleńczej rywalizacji po zwycięstwo. Tego dnia na trasie 10 kilometrów z 50 przeszkodami rozegrany zostanie Finał Ligi Runmageddon. Udział w nim będą mogły wziąć osoby, które przynajmniej raz z sukcesem pokonały formułę Rekrut podczas Runmageddonów 2020 lub 2021 roku. Pełną emocji konkurencją będzie też Finał Ligi Elite, w którym biegacze przeszkodowi zawalczą o nagrody pieniężne o łącznej wartości 54 000 złotych.\nZ powodu okoliczności epidemicznych Runmageddon Poznań odbędzie się w nieco zmienionej formule. Na evencie będą mogli przebywać tylko Uczestnicy, pracownicy Organizatora i media akredytowane. Startujący będą mogli wejść na teren eventu najwcześniej na 60 min przed startem. Przed wejściem na teren wydarzenia będzie dokonywany pomiar temperatury i dezynfekcja oraz weryfikacja, czy osoba wchodząca jest Uczestnikiem wydarzenia. Uczestnicy startować będą w mniejszych grupach, a między seriami wprowadzone będą przerwy techniczne.\nDo udziału w Runmageddonie Poznań zapisać się można do dnia 7 maja, do godziny 15:00 poprzez stronę: https://www.runmageddon.pl/imprezy/final-ligi-runmageddonu-poznan-08-05-2021.


Na pewno nie raz byliśmy na basenie. Mamy możliwość wstępu na przeróżne baseny, na różne pływalnie. Być może co poniektórzy z nas mają własny osobisty basen w domu, ogrodzie czy w pracy. Jeśli tak jesteśmy prawdziwymi szczęściarzami. Niekiedy mamy znaczną chętkę, żeby wejść do basenu, ochłodzić się, popływać czy po prostu zrelaksować – zobacz basen ogrodowy. Baseny są kryte – szansa pływania w nich istnieje przez cały rok i baseny otwarte – te otwierane są w sezonie, latem. W szeregu przypadków w miastach jest chociaż parę takich pływalni, basenów, w jakim miejscu jesteśmy w stanie poćwiczyć, popływać, gdzie możemy zażywać kąpieli. Powinniśmy zadbać o nasze zdrowie a pływanie jest dbaniem o zdrowie, kondycję, o wygląd – potwierdza to witryna baseny ogrodowe. Jeżeli tylko mamy możliwość, aby bywać na basenie powinniśmy to wykorzystywać. Czas spędzony na pływalni z całą pewnością będzie od czasu do czasu miłym, nie będzie to czas stracony. Zakup także odkurzacze basenowe. Baseny mają przeróżny wygląd oraz różną głębokość. Nieodzowne jest wybranie basenu wyśmienitego dla nas, który nie tylko spełnia nasze wymagania, ale jest basenem czystym oraz bezpiecznym.\ntags: Budownictwo i Ogrod, Nieruchomosci i Dom, Architektura i Ogrod, Nieruchomosci i Uslugi.


Ponad 2,7 mln zł wynosi koszt termomodernizacji budynków Zespołu Szkół w Kleszczewie, Szkoły Podstawowej w Ziminie oraz świetlicy w Poklatkach. Na realizację zadania Gmina otrzymała wsparcie w wysokości ponad 2,1 mln zł ze środków Unii Europejskiej, z części Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego przeznaczonej na Zintegrowane Inwestycje Terytorialne w Miejskim Obszarze Funkcjonalnym Miasta Poznania. Dzisiaj został przekazany plac budowy w Poklatkach. W Kleszczewie firma zamontowała już rusztowania na budynku tzw. nowej szkoły. Najdalej zaawansowane są prace w Ziminie, gdzie materiałem izolacyjnym obłożone zostały ściany, jak również większa część powierzchni dachu.\nWykonawcą na każdym z trzech obiektów jest inna firma. W przypadku ZS w Kleszczewie i świetlicy w Poklatkach ze względu na zbyt wysoką wartość złożonych ofert przetarg przeprowadzano dwukrotnie, dzięki czemu udało się znacznie ograniczyć wysokość kosztów. Zakończenie całości prac przewidziane jest do końca sierpnia, przy czym o dwa tygodnie wcześniej mają być zakończone roboty dotyczące szkół, tak by obiekty były w pełni gotowe na rozpoczęcie nowego roku szkolnego.


Kroki aby usunąć db444.exe | Usuwanie Spyware i Malware\n← Kroki aby usunąć Claymore CryptoNote\nKroki aby usunąć W32.HfsAdware.C3E7 →\nKroki aby usunąć db444.exe\ndb444.exe jest niebezpieczne zakażenie, które wykazuje różne złośliwe zachowania przeznaczona do uszkodzenia systemu komputerowego użytkownika Internetu, w celu realizacji zadań, w tym kradzieży danych.Digital pasożyt wyszukuje i znajduje się na tych systemach Windows tych użytkowników, którzy nie korzystają z programu antywirusowego w celu ochrony ich systemu lub nie stosować się do niektórych środków bezpieczeństwa. To nie jest tak proste chwast lub plik, który można wyeliminować tylko przez proste usuwanie lub używając antywirusa. Stworzenie hakerów cyber, db444.exe zawiera właściwości, które daje jej możliwość wykorzystania rootkitów w uciec antywirusa i większość przypadków, to również wyłączenie procesów antywirusowych aby przemycić w. Stąd, zawsze jest korzystne dla użyć zaktualizowanej programów anty-spyware do wciągniki takie szkodliwe formy zbirów z wejściem do systemu.\nOto co db444.exe może zrobić. Jak łatwo zakrada wewnątrz, to indeksuje wewnątrz pamięci i wyłącza wiele procesów, aby uruchomić się i jego proces. To również dołącza pliki i większość czasu psuje strukturę pliku, jak również prowadzące do utraty danych i corruptiona i użytkownika blokuje dostęp do nich. Jednym z największych problemów jest, gdy zaczyna utrudnia wartości rejestru. Ze względu na to, aplikacje zaczynają rozbić i System działa bardzo wolno, nawet wywala czasem. Ponadto, również nie wiele zmian w ustawieniach przeglądarki, przekierowania stron internetowych i zapisy naciśnięcia klawiszy, aby uzyskać dane osobowe oraz informacje finansowe.\nJak działa db444.exe trafia do komputera\nAutorzy szkodliwego oprogramowania zawsze staram się rzeźbić nowych sposobów włamania się nawzajem komputera za pomocą paskudne robaki internetowe takie jak db444.exe. Istnieje jednak kilka kanały dystrybucji wykorzystywane przez hakerów do wprowadzenia infekcji wewnątrz rdzenia komputera, począwszy od reklamy, wiadomości, Programy darmo, gry itp. i kilka, które nie są jeszcze znane. Ale przede wszystkim następujące wymienione nośniki są często stosowane jako wektor.\nJeden wspólny choć skutecznych źródeł, przez które db444.exe trafia do wnętrza komputera z systemem Windows. Twórcy szkodliwego oprogramowania użyć nazwy autorytatywnych lub prawdziwe witryn z przedmiotów i użytkowników przyciągają do kliknięcia na link, lub otworzyć załącznik.\nWiele innych doświadczonych użytkowników komputerów pobrać tylko o rzeczy z witryn bez skrupułów i niezaufanych bez czytania umowy użytkowników końcowych. Miejsca te są zagrożone, więc jest produkt lub program oferowany tam z db444.exe. Dodatkowo, darmowe abonamenty z tych miejsc może stać się medium, jak również. Więc należy być ostrożnym.\nMiejsca takie jak portale pornograficzne są ogromne repozytorium nieprzyjemnych infekcji, takich jak db444.exe. Więc lepiej użytkownik dala od tych domen do ochrony komputera.\nCo db444.exe zrobi w komputerze\ndb444.exe, infekcja PC jest zaprogramowany na wiele brudnych działań, które mogłyby doprowadzić do nieoczekiwanych konsekwencjach później.\ndb444.exe modyfikuje plików systemowych i dołącza go z kodem\nGorzej działalność db444.exe, to kradzież danych osobowych, takich jak kontakty, dane bankowe etc, prostych plików itp. To nawet śledzi co surfowania przez klawiszy nagrywania.\nKażdy użytkownik będzie zgrać przewody jego / jej komputera, jeśli on / ona cierpi z powodu tych wszystkich problemów powodzi komputer. Jedynym rozwiązaniem, aby pomóc PC odzyskać od tego jest usunąć db444.exe tak szybko, jak to tylko możliwe.\nJak pozbyć db444.exe z Windows PC\nMetoda ręczna usunąć db444.exe\nTeraz po załadowaniu systemu operacyjnego całkowicie uruchomić Menedżera zadań, trzymając CTRL + ALT + DEL kombinacji klawiszy w ogóle. Wybierz db444.exe procesy związane w karcie Procesy i kliknij “Zakończ proces” guzik.\nPo trzecie, wyszukaj wszystkie pliki i wpisy w db444.exe dysków systemu Windows i usuń je dobrze.\nPo lub wykonywania tych czynności wymaga dużo cierpliwości i uwagi od rejestru jest bardzo wrażliwy element komputera z systemem Windows, który utrzymuje informacji i wartości o różnych procesów i aplikacji. Jeden błąd może doprowadzić do niezastąpionych problemów. Eksperci doradzają fachowcy lub technicznie sprawnych ludzi do korzystania z ręcznych czynności w celu usunąć db444.exe. Jeśli jesteś początkującym, nawet nie idź do niego. Oto, gdzie drugi etapy sposobu w i że jest za pomocą usuwania oprogramowania innej firmy db444.exe.\nUsuwanie db444.exe z automatycznym Removal Tool\nNagradzany i skuteczne narzędzie do usuwania, które zostało przetestowane przed wszelkiego rodzaju agile bugów internetowych. Z zawsze gotowy do aktualizacji opcji, pomaga komputer do obrony przed nowymi i więcej potencjalnych błędów, takich jak db444.exe bardzo łatwo. Mimo, że narzędzie jest bardzo zaawansowany w zakresie programowania, patrząc na jego interfejs będzie można poczuć się jak to jest kawałek ciasta. Anti-virus funkcjonariusz wykonuje dokładne skanowanie dysku i plagi wszystko w tym rejestrze, kierującym, aby znaleźć i usunąć db444.exe i inne nasties. Możesz także użyć opcji skanowania niestandardowego, aby to skanowanie konkretnego dysku lub region na dysku twardym.\nAutomatyczne narzędzie do usuwania db444.exe: Więcej funkcji\nJak usunąć z narzędzia db444.exe Removal: Podręcznik użytkownika\nKrok 2: Pojawi się postęp skanowania dzieje. Po prostu nie rób innych pasz jednocześnie proces ten zakończy. Po skanowanie się skończy, pokaże wykaz i szczegółowe dane o wszystkich niebezpiecznych wirusów rezydujących w tym db444.exe w formacie miniatur.\nPobierz narzędzie do usuwania db444.exe teraz pozbyć się skrupułów zakażenie zakażenia i uszkodzenia plików i rujnuje wydajność systemu.\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged db444.exe Proces usuwania, db444.exe Usunięcie Przewodnik, Kroki aby usunąć db444.exe. Bookmark the permalink.


ks. Klaus Gamber - W stronę Pana! - Sklep wolnościowy 3DOM\nks. Klaus Gamber - W stronę Pana!\nOłtarz zawsze pozostaje w ścisłym związku z ofiarą składaną przez kapłana. Ołtarz, kapłan i ofiara stanowią jedność. Wobec czego Msza św. celebrowana „przodem do ludu” jest niczym innym, jak zupełną niedorzecznością, bezsensem! Kapłan nie jest jakimś czarodziejem albo kuglarzem, który pokazuje swe sztuczki przed tłumem pobożnych owieczek; jest on tym, który przewodzi czynności wciągającej w uczestnictwo w tym, co zostało raz na zawsze dokonane przez Jezusa Chrystusa..


Cichociemni „Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,... - HaHard - Wykop.pl\nHaHard 3 lata 10 mies. temu\n„Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, aby oddać hołd wszystkim Cichociemnym, którym należy się szacunek całego Narodu, oraz aby przekazać pamięć o Nich kolejnym pokoleniom, ogłasza rok 2016 Rokiem Cichociemnych”\nWykopalisko -->> http://www.wykop.pl/link/2925433/2016-rokiem-cichociemnych/\n#hacontent #cichociemni #fotohistoria #historia #drugawojnaswiatowa\n+: T...i, sathra +6 innych\nm.......y 3 lata 10 mies. temu via MirkoWP\nbscoop 3 lata 10 mies. temu\n@HaHard: A jest jakieś info odnośnie samego zdjęcia?\n@bscoop: jutro postaram się odszukać\nntdc 8 godz. temu\nkreatives1 8 godz. temu\nŚwietny sposób na aktywizacje ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nKto z #olsztyn, ten może znaleźć i podmienić zadania.\n#gimbaza #nauka #szkola\nSkoda ma być jak Dacia a nie VW czy Audi. Pracownicy zszokowani, prezes... 167\nPuszcza Białowieska i Las Bawarski. 129\nTomasz Księżyk - Sznury pereł 60\n80 lat temu Niemcy przystąpili do egzekucji polskich elit w Wielkopolsce 43\nSprzątaliśmy Lasek na Kole 45\nMadka z bombelkiem nie będzie czekała na przystanek 39\nFatalna historia nietypowego antarktycznego pojazdu 69\nWydałem grę na steam - za free i bez mikrotransakcji 39\nMozilla pracuje nad tłumaczem stron działającym lokalnie. Pieniądze dała UE 50\nRealna walka z mitycznymi małpoludami. „Były niemal wszędzie” 68


naSushi.pl » Jak robić sushi i dania kuchni azjatyckiej » Maki sushi kalifornijskie (California roll)\nDo przygotowania kalifornia maków będziemy potrzebować:\n1 porcję świeżo ugotowanego ryżu\n6 paluszków krabowych\nRyż należy przygotować według przepisu. Następnie obieramy awokado i przekrajamy wzdłuż. Jeśli owoc jest wystarczająco dojrzały, bez problemu rozejdzie się nam na dwie połówki i wyjmiemy pestkę - potem jedną z otrzymany połówek kroimy na cienkie paski. To samo robimy z paluszkami krabowymi i ogórkiem z tym, że paluszki krabowe przekrajamy wzdłuż na pól, a ogórek kroimy w cienkie słupki. Dobrze jest również podzielić ryż na 6 równych części, dzięki czemu będziemy mieć pewność, że w końcowej fazie przygotowań niczego nam nie zabraknie.\nGdy wszystko mamy już gotowe, zabieramy sie do przygotowania sushi:) Na macie do zwijania sushi, kładziemy płat nori (szerszą stroną do siebie) tak aby zwrócony był lśniącą stroną do dołu. Zwilżonymi dłonmi rozprowadzany ryż na nori - około 0,5cm warstwy, zostawiając pasek wolnego marginesu po przeciwległej stronie.\nNa ryżu od naszej strony, możemy rozsmarować trochę pasty wasabi, a następnie w lini równoległej do brzegu, układamy porcję pasków avokado, porcję ogórka oraz dwa kawałki paluszków krabowych.\nCałość zwijamy od dołu, łapiąc za dolna krawędź maty bambusowej. Delikatnie ściskamy i rolujemy do końca przesuwając matę. Zwinięty rulon kroimy na ok. 2-3 cm kawałki ostrym nożem bez ząbków. Najlepiej sprawdzi się tu specjalny nóż japoński, ale jeśli mamy dobry, ostry nóż polski, to i on da radę:)\nKalifornia maki serwujemy z pastą wasabi, imbirem marynowanym i obowiązkowo - sosem sojowym.


ZAPYTANIE OFERTOWE NR 1/E/2018 na organizację noclegów: Z AQForm (Aquaform) - producent nowoczesnego oświetlenia - aqform.com\n2018-01-25 08:55:24 Wnioskodawca niniejszym ogłasza zamiar udzielenia zamówienia i zaprasza do składania ofert dotyczących Projektu pn.: Wzmocnienie pozycji konkurencyjnej firmy Aquaform Incorporated Sp. z o.o. na rynkach zagranicznych.\nPrzedmiotem zamówienia jest usługa organizacji noclegów dla:\n- 4 osób we Frankfurcie nad Menem, w dniach 17.03-22.03.2018 (6 dób hotelowych), podczas targów Light+building. Miejsce targów: Messe Frankfurt, Ludwig-Erhard-Anlage 1, 60327 Frankfurt nad Menem\n- 2 osób w Lionie, w dniach 5-8.06.2018 (3 doby hotelowe), podczas targów Architect@work Lyon. Miejsce targów: LA HALLE TONY GARNIER 20, place des Docteurs Charles et Christophe Mérieux, 69363 Lyon Cedex 07.\n- 2 osób w Wiedniu, w dniach 9-11.10.2018 (3 doby hotelowe), podczas targów Architect@work Wien. Miejsce targów: Wiener Stadthalle, Roland Rainer Platz 1, 1150 Wien.\nUsługa powinna obejmować noclegi w pensjonacie/hotelu/apartamencie o wysokim standardzie (minimum 3 gwiazdki) wraz ze śniadaniami. Oddzielne sypialnie dla każdej osoby, z łazienkami z WC. Maksymalna odległość od miejsc odbywania się targów – 15 kilometrów. Stały dostęp do Internetu WiFi w cenie wynajmu. Możliwość wymiany pościeli i ręczników bez dodatkowych kosztów.\nSposób składania ofert i ich ocena:\nOferty należy złożyć na adres mailowy aleksandra.piecyk@aqform.com, osobiście pod adresem: Aquaform Inc.Sp z o.o. ul. Przemysłowa 12-14, 32-070 Czernichów lub przesyłką pocztową/kurierską na ww. adres.\nWnioskodawca wybierze ofertę najkorzystniejszą pod względem ceny.\nW kryterium „Cena” najwyższą liczbę punktów (100) otrzyma oferta zawierająca najniższą cenę PLN netto, a każda następna odpowiednio zgodnie ze wzorem: Pkt = (cena netto oferty najniższej x 100)/ cena netto oferty ocenianej.\n1. Termin składania ofert: 2 lutego 2018 do godziny 12:00.\n2. Oferty złożone po wskazanym terminie nie będą rozpatrywane. Liczy się data i godzina wpłynięcia oferty do Zamawiającego.\n3. Oferent pozostaje związany złożoną ofertą przez 9 miesięcy (minimalny wymagany termin ważności oferty)\n4. Wnioskodawca dopuszcza składanie ofert częściowych.\n5. Osoba kontaktowa w sprawie ogłoszenia: Aleksandra Piecyk, 604-150-050, aleksandra.piecyk@aqform.com


Konfidenci gestapo w szeregach ZWZ – AK [już na YouTube] – Śląskie Centrum Kultury\nKonfidenci gestapo w szeregach ZWZ – AK [już na YouTube]\n„Jak ogromną daninę krwi zapłacił Śląsk w swojej służbie Ojczyźnie. O wiele łatwiej być bohaterem, o wiele łatwiej być patriotą, gdy wszyscy obok są patriotami” – Wojciech Kempa.\n04 lutego w Śląskim Centrum Kultury, odbył się pierwszy z trzech wykładów historyka Wojciecha Kempy. Cykl wykładów historycznych jest o tyle wyjątkowy, że każdy z uczestników takiego spotkania, dzięki dofinansowaniu z Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, otrzymuje książkę „Okręg Śląski Armii Krajowej”. Czy warto było przyjść? Po pochlebnych komentarzach z Waszej strony – które wczoraj otrzymaliśmy – uważamy, że tak!\nNastępne wydarzenie z cyklu: https://sck.edu.pl/partyzantka-okregu-slaskiego-armii-krajowej-cykl-wykladow-historycznych/\nKajetan Rajski: Na samych hasłach nie można budować.\nSERCE POLSKI – PROJEKCJA FILMU + SPOTKANIE Z REŻYSEREM


Poniższy artykuł pochodzi z 3-go numeru Nexusa.\nJesienią ubiegłego roku w księgarniach ukazał się polski przekład głośnej i niesłychanie ważnej książki Michaela Cremo i Richarda Thompsona Zakazana archeologia, w której autorzy dowodzą, że człowiek istnieje na Ziemi od niepamiętnych czasów. Aby dać wszystkim zainteresowanym sprawami tego typu możliwość zorientowania się, czego mogą po tej książce oczekiwać, przedstawiamy wywiad, jakiego znanej amerykańskiej prezenterce radiowej, Laurze Lee, udzielił jej współautor Michael Cremo. Wywiad ten w nieco zmodyfikowanej i okrojonej formie ukazał się przed dwoma laty na łamach Nieznanego Świata(nr 9, 1996). Poniższy tekst jest pełnym zapisem tego wywiadu.\nLAURA LEE: Pozwól, że zacznę od kilku najbardziej zadziwiających znalezisk archeologicznych. Mam tu na myśli znalezioną w Afryce Południowej metalową kulę z wyżłobionymi wzdłuż jej obwodu rowkami pochodzącą, jak sie przypuszcza, z okresu prekambryjskiego. Odcisk buta znaleziony w Antelope Springs w stanie Utah, którego powstanie datuje się na okres kambryjski. Metalową skrzynię znalezioną w Dorchester w stanie Massachusetts pochodzącą prawdopodobnie z okresu prekambryjskiego. Kamień znaleziony w Szkocji, w którym znajdował się żelazny gwóźdź. Pochodzenie tego znaleziska datuje się na okres dewoński. Kamień znaleziony w Tweed w Anglii, w którym umieszczona była złota nić. Żelazny dzban znaleziony w Wilburton w stanie Oklahoma. Oba te znaleziska datuje się na okres Karbonu. Co takiego na temat naszej historii mogą przekazać nam te wszystkie zadziwiająco stare znaleziska? Chyba to, że nasza wiedza na temat prehistorii bazująca na wielu teoretycznych założeniach nie pozwala, aby tego rodzaju znaleziska oglądały światło dzienne, i odrzuca tego rodzaju anomalie. Tego rodzaju znaleziska podważają wyznawane teorie i dlatego nie są brane pod uwagę. Zamiast wprowadzić poprawki do obecnie obowiązującej teorii lub zbadać dokładnie te znaleziska, idzie się po najmniejszej linii oporu i odrzuca je. O tym wszystkim, o tak zwanej "zakazanej archeologii", opowie nam zaraz nasz gość, Michael Cremo, współautor książki pod tym samym tytułem. Michael, dziękujęm że znalazłeś czas dla nas.\nLEE: Proszę, opowiedz nam o zakazanej archeologii. Co skłoniło cię, że zająłeś się tym zagadnieniem? Jakie były jego początki?\nCREMO: Tak zwaną zakazaną archeologię zainteresowałem się w roku 1984. W tamtym czasie dyskutowałem razem z drem Richardem Thompsonem, który jest współautorem mojej książki, sprawę pochodzenia człowieka. Słyszeliśmy wcześniej o pewnych raportach opisujących dziwne, nieprawdopodobne wręcz znaleziska. I postanowiliśmy zbadać tę sprawę. To, co znaleźliśmy, bardzo nas zadziwiło.\nCREMO: W porzadku. Kiedy przegląda się współczesne książki, można się z nich dowiedzieć, że ludzie tacy jak my, Homo Sapiens, wyelowuowali na przestrzeni ostatnich około stu tysięcy lat z istot przypominających małpy. Wszystkie przytaczane w tych książkach dowody potwierdzają tę tezę nadając jej wiarygodność. Kiedy jednak przyjrzałem sie temu z bliska, zorientowałem się, że na przestrzeni ostatnich stu pięćdziesięciu lat antropolodzy tak naprawdę pogrzebali niemal tyle samo dowodów, ile wygrzebali. Mówiąc: pogrzebali - mam tu oczywiście na myśli ich ukrywanie bądź ignorowanie. Dowody te świadczą przeciwko obowiązującej do dzisiaj w nauce teorii dotyczącej pochodzenia człowieka. Świadczą również o tym, że człowiek taki jak my istnieje na Ziemi nie od setek tysięcy, ale od setek milionów lat. Na początku naszej rozmowy wymieniłaś kilka osobliwych dowodów takich jak na przykład piękna metalowa waza, którą znaleziono w Dorchester w stanie Massahusetts. Natrafiono na nią w skale, która pochodzi z okresu prekambryjskiego, a to oznacza, że wykonano ją ponad sześćset milionów lat temu.\nLEE: Właśnie, czy to nie jest zdumiewające? Metalowa waza, która ma ponad sześćset milionów lat? Powiedz mi, co by się stało, gdyby ktoś nagle wyłożył te wszystkie dowody na stół i nie wdając się w żadne teorie oraz unikając uprzedzeń, powiedział: Przyjrzyjmy się tym wszystkim dowodom i zastanówmy się nad dziejami ludzkiej rasy na Ziemi. Jak sądzisz, do czego by to doprowadziło?\nCREMO: Pierwszą rzeczą, jaką musisz wiedzieć, jest to, że jeżeli zapragniesz poznać wszystkie zgromadzone do tej pory dowody, będziesz potrzebowała do tego kilku stołów. Kiedy weźmiesz pod uwagę wszystkie dowody, a nie tylko te, które bada sie obecnie, to stwierdzisz, że ludzie tacy jak my koegzystują na tej planecie z innymi istotami od bardzo dawna - dosłownie od setek milionów lat.\nLEE: Teoria koegzystencji z innymi istotami nikogo już dzisiaj nie dziwi, ponieważ obecnie uważa się, że człowiek neandertalski koegzystował przez sto tysięcy lat z człwowiekem z Cro-Mangon. Czy to współczesna teoria? Czy jest słuszna?\nCREMO: Tak, masz całkowitą rację. Nawet teraz są uczeni, jak choćby brytyjska antropolog Myra Shackley, którzy twierdzą, że w obecnych czasach nadal koegzystujemy z takimi istotami jak choćby człowiek neandertalski. Tę teorię potwierdzają liczne relacje pochodzące z wielu części świata. Mówią one o obserwacjach dziwnych istot, takich jak na przykład Yeti czy Człowiek Śniegu, jak je się nazywa w Himalajach, zaś w Ameryce Północnej Wielka Stopa lub Sasquatch, a także innych podobnych do nich istot. Zatem teoria koegzystencji z tego typu istotami ma całkiem solidne podstawy.\nLEE: Przyjrzyjmy się temu dokładniej, przyjrzyjmy się dowodom, jakie mamy. Zacznijmy od początku posuwając się w górę strzałki czasu. Zauważyłam, w miarę cofania się w czasie znajdujemy coraz bardziej znaczące znaleziska, zaś kierując się ku współczesności są one coraz mniej wyszukane. Pojawienie się pierwszych ludzi na Ziemi umiejscawiasz w swojej książce w znacznie dawniejszym okresie niż inni. Michael, opowiedz nam o kilku tych niezwykłych znaleziskach, których wiek szacuje się na wiele milionów lat, co jak wiadomo stoi w sprzeczności z obecnie obowiązującą teorią. Czy mógłbyś wymienić kilka przykładów? Interesują mnei okoliczności, w jakich je odkryto, czy są dobrze udokumentowane i gdzie się w chwili obecnej znajdują.\nCREMO: W porządku, oto jeden bardzo dobry przykład. Pochodzi z ostatnich lat. Pragnę zaznaczyć, że to jeden z moich ulubionych. W roku 1979 w Laetoli w Tanzani Mary Lackey, żona jednego z najsłynniejszych antropologów dwudziestego wieku, Louisa Lackeya, znalazła w wyschniętym wulkanicznym pyle liczącym sobie 3,6 miliona lat odciśnięte ślady stóp należące do trzech osobników. Analizowało je wielu specjalistów zajmujących się badaniem śladów stóp, takich jak na przykład antropolodzy fizyczni. Całe to odkrycie zostało szczegółowo udokumentowane w magazynie National Geografic i innych podobnych mu periodykach, które wymieniliśmy w naszej książce. Możesz je tam obejrzeć uwiecznione na fotografii. Wyglądają identycznie jak odciski stóp współczesnego człowieka. Jeden z badaczy powiedział, że gdyby przejść się teraz po plaży i spojrzeć na odciski ludzkich stóp, jakie możemy tam znaleźć, to nie stwierdzilibyśmy między nimi i tymi odnalezionymi na zaschniętym wulkanicznym pyle żadnej różnicy. Najdziwniejsze w całej tej sprawie jest to, że żaden z uczonych, którzy badali te ślady, nie doszedł do oczywistego wręcz wniosku, że ta istota, która je pozostawiła, musiała być bardzo podobna do nas, współczesnych ludzi.\nLEE: Tak więc z jednej strony mamy dowody, które wykorzystuje się do poparcia odpowiedniej teorii, o ile oczywiście do niej pasują, z drugiej zaś nie mniej cenne dowody, które się odrzuca jeśli do niej nie pasują. Nie uważasz, że to pewien rodzaj hipokryzji?\nCREMO: Oczywiście, że tak. To zjawisko nazwaliśmy "filtrowaniem wiedzy" i w pewnym sensie nie jest to wcale diabelski spisek naukowców w celu oszukiwania ludzi. Jest to raczej pewien rodzaj samooszukiwania się naukowców, którzy są w to zaangażowani. Na przykład kiedy znaleziono wspomniane odciski stóp, naukowcy stwierdzili, że "musiały one należeć do australopiteka", mimo iż w swoich zbiorach mieli kości stóp tego człekopodobnego stworzenia przypominającego małpę, które żyło prawdopodobnie trzy miliony lat temu w Afryce. Posiadane przez nich kości stóp nie pasowały do śladów znalezionych przez Mary Leakey.\nCREMO: W dużym, dlatego że palce stóp australopiteka są bardzo długie i zaokrąglone. Duży palec ich stóp pełni w nich podobną rolę do naszego kciuka. Przyjrzyj się szympansom, spójrz na ich stopy. Wielki palec w stopach szympansów może poruszać się na wszystkie strony. Pełni podobne funkcje jak kciuk u ludzi. Jest na przykład bardzo pomocny w czasie wspinania się po drzewach - do chwytania gałęzi. Tak więc znalezione w Afryce ślady stóp, które datowane są na 3,6 miliona lat w żadnym wypadku nie mogą być śladami pozostawionymi przez australopiteka.\nCREMO: Ponieważ była to, jak wówczas sądzono, jedyna w owym czasie istota, która chodziła na dwóch nogach, a także dlatego, że ignorują oni wszystkie inne dowody, które wskazują, że ludzie podobni do współczesnego człowieka żyli w tamtym czasie. Coś takiego nie mieści się w ich głowach mimo ewidentnych dowodów. Jeśli to są ślady ludzkich stóp, to mógł je odcinąć nie kto inny jak ludzie.\nCREMO: Mary Leakey twierdziła, że te ślady pochodzą od człekokształtnej małpy z ludzkimi stopami. Gdyby to był jedyny dowód, jaki mamy, na istnienie człowieka w zamierzchłej przeszłości, to można by było przyznać jej rację. W naszej nowej książce Zakazana archeologia przedstawiliśmy jednak wiele więcej udokumentowanych dowodów na istnienie człowieka w tamtym okresie, na przykład kamienne narzędzia, różnego rodzaju wyroby rzemieślnicze, inne ludzkie kości oraz kompletny szkielet człowieka pochodzący z tego samego okresu co ślady stóp znalezione przezz Mary Lackey. Wyżej wymienione znaleziska każą nam przypuszczać, że ślady stóp widniejące w wyschniętym wulkanicznym pyle zostały odciśnięte przez człowieka.\nLEE: Dlatego, że potwierdzają to inne dowody..\nLEE: Sugerujesz zatem, że historia rodzaju ludzkiego zawiera jakieś bardzo interesujące rozdziały, które są najzwyczajniej w świecie ignorowane, tylko dlatego, że obowiązuje nas jakaś niewłaściwa teoria. Może podasz nam jakieś inne przykłady. To, co mówisz, jest bardzo interesujące.\nCREMO: Innym przykładem może być szkielet znaleziony w Afryce w roku 1913 przez dra Hansa Recka, pracownika Uniwersytetu Berlińskiego. Szkielet spoczywał na obszarze znanym obecnie jako Olduval Gorge...\nCREMO: Zgadza się. To właśnie tam Lackeyowie prowadzili większość swoich poszukiwań archeologicznych. W roku 1913 dr Hans Reck znalazł tam kompletny szkielet współczesnego człowieka, który spoczywał w skamieniałej warstwie geologicznej liczącej sobie od jednego do prawie dwóch milionów lat. Było to bardzo doniosłe odkrycie, ponieważ zgodnie ze współczesnymi teoriami naukowymi ludzie tacy jak my istnieją na Ziemi od niespełna stu tysięcy lat, co oznacza, że ten szkielet nie powinien istnieć...\nLEE: W jaki sposób to wyjaśniono? Czyw roku 1913 człowiek nie był w centrum zaiteresowania archeologii? Dlaczego tego typu znaleziska nie były analizowane?\nCREMO: W tamtym okresie, po odkryciu w roku 1894 Człowieka Jawajskiego, podstawy współczesnej archeologii dopiero się kształtowały. Kiedy patrzy się teraz na to z perspektywy czasu, jest to bardzo interesująca historia przypominająca powieść detektywistyczną. Swoje epokowe dzieło O powstawaniu gatunków Karol Darwin napisał w roku 1859. Książka ta wywołała falę intelektualnego szoku, które obiegły cały świat. Najbardziej intrygujące w tamtym czasie pytanie brzmiało: "Skąd pochodzi człowiek?"\nCREMO: Tak, to prawda. Nie interesujemy się zbytnio, skąd się wzięły na przykład motyle czy kraby. Interesuje nas, skąd pochodzimy my sami - ludzie. Pokusiłem się więc o przejrzenie współczesnych opracowań i zauważyłem w nich brak jakichkolwiek wzmianek z okresu między rokiem 1859, kiedy to Darwin napisał O powstawaniu gatunków, a 1894, kiedy odkryto Człowieka Jawajskiego, które mówiłyby o tego typu znaleziskach. Pomyślałem, że to bardzo dziwne, zwłaszcza że w tamtym czasie niezliczone rzesze naukowców poszukiwały na całym świecie brakującego ogniwa niezbędnego do wyjaśnienia zagadki pochodzenia człowieka. Poprosiłem zatem jednego z moich asystentów, aby udał się do biblioteki i przyniósł mi jakieś książki antropologiczne z lat 1880-1885. Chciałem je dokładnie przejrzeć. To, co w nich znalazłem, wręcz mnie zaszokowało. Były one napisane przez naukowców, a nie zwykłych ludzi. Uczeni ci byli geniuszami swojej epoki. Opisywali w naukowych czasopismach różnego rodzaju dowody wskazujące, że tacy ludzie jak my - żadne tam małpoludy ani brakujące ogniwa - żyli 10, 20, 30, 50, 50, z nawet więcej milionów lat temu. I nie mówię tu o jakimś jednym czy dwóch odkryciach, ale o setkach tego typu odkryć. Wszystkie je opisałem w swojej liczącej niemal sto stron książce Zakazana archeologia.\nCREMO: Najstarsze znaleziska, jakie opisaliśmy, to... oczywiście nie mówimy tu teraz o szkieletach, ale różnego rodzaju przedmiotach, które nie mogły powstać w sposób naturalny...\nCREMO: Przedmioty, które opisaliśmy, zostały nawyraźniej wykonane ludzką ręką. Najstarszy z nich to metalowa kula z wyżłobieniami znaleziona w Południowej Afryce. Znaleziono ich bardzo wiele. Są to doskonale okrągłe metalowe kule, z których część ma po trzy wyżłobienia biegnące wokół ich obwodu. Ich wiek szacuje się na około 2,8 miliarda lat...\nCREMO: Tak. Jak zapewne wiesz, zgodnie z obowiązujacą teorią naukową, Ziemia ma około 5,3 miliarda lat. Tak więc te metalowe kule są dosyć stare, prawda? Najstarszym śladem pozostawionym przez człowieka jest odcisk stopy odnaleziony w Antelope Springs w stanie Utah w roku 1968. Szacuje się, że pochodzi on z okresu kambryjskiego, to znaczy, że ma mniej więcej sześćset milionów lat.\nLEE: Powiedz mi, ile lat mają nastarsze szczątki szkieletu, jaki znaleziono?\nCREMO: Najstarszymi pozostałościami szkieletu, z jaimi się zetknęliśmy i opisaliśmy w naszej książce, jest szkielet człowieka, który został odkryty w kopali węgla z okręgu Macoupin w stanie Illinois w roku 1862. Szkielet ten opisano w czasopiśmie The Geologist. Stwierdzono, że pochodzi z okresu Karbonu, co oznacza, że ma około trzystu milionów lat. Jest to więc bardzo niezwykłe znalezisko. Jednak jak to się często zdarza, jeśli któreś ze znalezisk nie pasuje do obowiązującej teorii, to się go nie ujawnia opinii publicznej, kiedy zaś pasuje, to jest pieczołowicie pielęgnowane i eksponowane.\nLEE: Robi się wokół tego wiele szumu, nagłaśnia, można wszędzie o tym przeczytać...\nCREMO: Tak. Znaleziska, które pasują do przyjętych teorii, można oglądać w muzealnych gablotach. Kręci się o nich filmy, które można później obejrzeć w programie National Geografic lub innych jemu podobnych. Lecz jeśli coś stoi w sprzeczności z obowiązującą teorią, to nigdy się o tym nie usłyszy. Tych dziwnych znalezisk się nie zachowuje, dlatego często nie pozostaje po nich żaden ślad. Chcę też powiedzieć, że to ludzie tacy jak ty, mam tu na myśli przedstawicieli środków masowego przekazu, powinni głębiej badać tego rodzaju sprawy. To tak jakbyś pytała polityka o jakąś sprawę, którą on starałby się przed tobą ukryć, i brała jego wyjaśnienia za dobrą monetę, nie starając się jej zgłębić, nie starając poznać oczywistych faktów. Sądzę, że wiele wyników prac archeologów jest ukrywanych przed opinią publiczną. Pragnę podkreślić, że nie możemy im ufać bardziej niż zwykłym ludziom, tylko dlatego że zajmują uniwersyteckie posady lub mają przed nazwiskiem literki "dr".\nLEE: Całkowicie się z tym zgadzam. Michael, przedstawiasz tu całkiem odmienny punkt widzenia od tego, jaki ma większość ludzi, Mówisz, że naszym obowiązkiem, intelektualną powinnością jest nieprzyjmowanie głoszonych teorii na słowo, ale staranie się ustalić, czy nic się za nią nie kryje i czy istnieją jakieś inne możliwości. Dlaczego tak uważasz? Słyszałam od wielu ludzi, którzy mówili, że musisz być chyba głupi, skoro nie akceptujesz teorii, które wyznają szerokie kręgi uczonych, albo że padłeś ofiarą oszustwa i tracisz czas zajmując się tym, co robisz. Jak sądzisz, dlaczego twój punkt widzenia tak bardzo się różni i co ma nas skłonić do przyjęcia alternatywnej teorii.\nCREMO: Dobrze. Sądzę, że tego rodzaju podejście, to znaczy akceptowanie wszystkiego, co mówią naukowcy, jest w chwili obecnej przeważające. Myślę, że powinniśmy być bardziej...\nCREMO: Tak. Powinniśmy być bardziej sceptyczni. Na niektóre sprawy powinniśmy spojrzeć niezależnym okiem, czasem nawet przyjąć postawę postronnego obserwatora. Ludzie chcą znać stanowisko kogoś niezależnego, osoby nie związanej z daną sprawą. Dlatego nie należy za każdym razem zwracać się do ekspertów, którzy badają daną sprawę, ponieważ oni zawsze przedstawią swój punkt widzenia na to, co badają. Aby zbadać coś dokładnie, potrzeba ludzi z zewnątrz, którzy spojrzą na to świeżym okiem. Właśnie coś takiego zrobiliśmy w naszej książce. Materiał do niej zaczęliśmy gromadzić bez żadnych przyjętych z góry koncepcji i to, co znaleźliśmy, dowodzi, że nasze wyobrażenia o przeszłości są nieobiektywne. Nie przekazuje się nam całej prawdy. Nie podaje się nam wszystkich faktów. Dlatego w Zakazanej archeologii staraliśmy się przedstawić wszystkie fakty, aby ludzie mogli sami wyciągnąć z nich wnioski.\nLEE: Czy łatwo prowadzi się tego rodzaju badania? Czy raporty, które badaliście były łatwo osiągalne? Skąd wiedzieliście, gdzie szukać prawdy, jeśli była ukrywana?\nLEE: Jednak naukowcy nie odpowiedzieli na to, co napisaliście. Sądzę, że czytali waszą książkę i z łatwością mogliby zweryfikować prawdziwość pochodzenia niektórych przedstawionych przez was znalezisk. Oczywiście nawet w tysiąc stronicowej książce nie mogliście opisać ich wszystkich. Jakie zatem obraliście kryterium, którym kierowaliście się przy wyborze danego znaleziska do zbadania i umieszczenia w książce?\nCREMO: Po pierwsze, potrzebne są pieniądze. Następnie są określone grupy wpływowych ludzi, którzy kontrolują pewne stanowiska. Jest także potrzebna możliwość publikowania wyników badań. Należy wiedzieć, że jeżeli chce się zostać profesorem na uniwersytecie, należy posiadać rekomendacje. Jeśli chcesz, żeby twój artykuł został opublikowany w naukowym czasopiśmie, musi on przejść najpierw przez coś, co się nazywa "powtórną weryfikacją".\nCREMO: Oczywiście. Od czasu do czasu łączę się poprzez mój komputer z Internetem...\nCREMO: Spotkałem się z jedną, ale nie pamiętam dokładnie jej nazwy, pamiętam tylko, że była naprawdę dziwna. Grupa ta prowadziła dyskusję na temat możliwości zatrudnienia się na stanowiska uniwerstyteckie. Dyskutowano o tym, co trzeba zrobić, aby taką posadę otrzymać, oraz o systemie ich przydzielania, w ogóle o tym, jak działa ten system.\nCREMO: To prawda. W kręgach uniwersyteckich i naukowych istnieją bardzo wpływowi ludzie, którzy decydują, kto obejmie dane stanowisko, kontrolują możliwość publikowania wyników badań oraz otrzymania na nie pieniędzy. Jeśli chce się mieć dobrą posadę, publikować swoje prace oraz mieć pieniądze na prowadzenie badań, to musi się grać tak, jak oni tego chcą. Właśnie tak działa ten system. Rozmawiałem z wieloma ludźmi, którzy stali się jego ofiarami. Ludziom tym odmówiono prawa do publikacji ich własnych prac, odmówiono im możliwości wykonywania pracy i pozbawiono pieniędzy na prowadzenie badań.\nCREMO: Nie. Przyczyną były ich poglądy. Jeden z takich przypadków przedstawiamy w naszej ksiązce. Dotyczy on Virginii Steen-McIntyre, geolog pracującej dla US Geological Survey. W 1970 roku oznaczała wraz z innymi geologami wiek pewnego miejsca w Hueyatlaco w Meksyku, w którym znaleziono bardzo precyzyjnie wykonane kamienne narzędzia. Mógł je wykonać nie kto inny, jak tylko człowiek. Do określenia wieku miejsca, w którym znaleziono te narzędzia, oprócz metody uranowej wykorzystano również inne techniki. Dzięki temu ustalono, że wynosi on około trzystu tysięcy lat. Obowiązująca jednak doktryna mówi, że człowiek pojawił się w Ameryce Północnej nie więcej niż dwanaście tysięcy lat temu. Mimo iż niektórzy uczeni wydłużają już ten okres nawet do dwudziestu pieciu, a nawet trzydzistu tysięcy lat, nadal obowiązuje dwanaście tysięcy lat. Tak wiec mamy tu bardzo precyzyjnie wykonane narzędzia znalezione w miejscu datowanym na trzysta tysięcy lat, co jest w tym przypadku wręcz ekstremalną anomalią. Nie było wtedy na Ziemi tak rozwiniętej istoty, która mogłaby wykonać takie narzędzia. Przecież człowiek istnieje od stu tysięcy lat. W rzeczy samej tego rodzaju narzędzia znaleziono w Europie, ale ich wiek szacuje się na czterdzieści tysięcy lat. Tak więc fakt, że w Meksyku, gdzie w tym czasie w ogóle nie powinno być człowieka, znaleziono narzędzia, których wiek szacuje się na trzysta tysięcy lat, to znaczy ponad dwieście pięćdziesiąt tysięcy lat więcej niż jakiekolwiek inne znalezisko tego typu... jest nie do przyjęcia!\nCREMO: Narzędzia te są przechowywane w jakimś muzeum - odnalazły się stosunkowo niedawno i jeśli się pośpieszycie, to może jeszcze zdążycie je zobaczyć. Staraliśmy się o pozwolenie na zrobienie im zdjęć i umieszczenie ich w naszej książce. Powiedziano nam jednak, że możemy dostać na to zgodę pod warunkiem, że pod zdjęciami umieścimy napis, że mają one dwadzieścia pięć tysięcy lat. Jeśli jednak będziemy upierali się przy tym, że mają one trzysta tysięcy lat, to nie otrzymamy zgody na ich wykonanie.\nCREMO: Zgoda. Innym ciekawym znaleziskiem jest rzeźbiona muszla odkryta w formacji skalnej Red Crag w Anglii. Muszlę tę znalazł Henry Stopes, członek Angielskiego Towarzystwa Geologicznego. Wiek formacji skalnej w Red Crag szacuje się na około dwa miliony lat. Na znalezionej przez niego muszli widnieje wyrzeźbiona ludzka twarz. Zgodnie z obowiązującą doktryną tego rodzaju przedmioty sztuki wykonane przez człowieka i znalezione w Europie nie mogą być starsze niż czterdzieści tysięcy lat. Tak więc muszla, której wiek datowany jest na dwa do trzech milionów lat, jest niezwykłą anomalią. Pragnę w tym miejscu dodać, że znaleziono ją w dziewiętnastym wieku.\nCREMO: Teraz przykład pochodzący z Ameryki Północnej. Jesteśmy w posiadaniu świetnej dokumentacji pokazującej, w jaki sposób ukrywa się niektóre znaleziska. W miejscu zwanym Sheguiandah, na terenie Wielkich Jezior w Kanadzie, a dokładnie na wyspie Manitoulin, dr Lee znalazł w formacji glacjalnej kamienne narzędzia, których wiek szacował na dwadzieścia tysięcy lat. Jak już wcześniej wspominałem, zgodnie z obowiązującą teorią człowiek pojawił się w Ameryce Północnej dopiero dwanaście tysięcy lat temu. Kiedy dr Lee dokonał swojego odkrycia, współpracował z Muzeum Narodowym Kanady. Poprosił innego geologa, aby przyjechał i zbadał te narzędzia, ponieważ chciał się upewnić, czy otrzymane przez niego wyniki są prawdziwe. I w tym momencie stracił pracę. Nie dopuszczno do publikacji jego raportu na temat tego odkrycia. Co więcej, przez lata nie mógł nigdzie znaleźć pracy w swoim zawodzie. Czuł się z tego powodu bardzo pokrzywdzony. Kamienne narzędzia, które znalazł zostały zabrane i gdzieś ukryte.\nLEE: W swojej książce umieściliście opisy przede wszystkim tych przedmiotów, których pochodzenie chce się udokumentować i które wymagały od was przeczytania bogatej literatury naukowej. Wspominacie też o znaleziskach, wprawdzie niezbyt często, których pochodzenie nie jest tak dobrze udokumentowane. Mam tu na myśli przedmioty znalezione przez górników kopiących w bardzo głębokich, starych warstwach węgla. Na przykład słyszałam od ludzi, którzy rozdrabniali grudy węgla na mniejsze kawałki po to, aby móc włożyć je później do swoich pieców, o znajdujących sie w nich złotych łańcuchach, metalowych wazach oraz innych niezwykłych znaleziskach. Czy rzeczywiście coś takiego miało miejsce i czy może sami górnicy, którzy pracują w kopalniach, również coś znaleźli.\nCREMO: Opowiem ci o jednym tego typu przypadku, który opisaliśmy w naszej książce. W roku 1987 na łamach gazety Daily News, która wychodzi w Omaha w stanie Nebraska ukazał sie artykuł zatytułowany "Rzeźbiony kamień wygrzebany w kopalni". Opowiadał on o odłamku skalnym o wymiarach 0,6 na 0,3 metra. Na jego górnej powierzchni były wyrzeźbione geometryczne figury w kształcie diamentu, a wewnątrz każdego z tych diamentów ludzka twarz przedstawiająca osobę w starszym wieku. Jak ten kamień dostał się do warstwy, z której wydobywa się węgiel? Miejsce, w którym go znaleziono, położone było na głebokości około stu trzydziestu stóp [39 m] pod powierzchnią ziemi. Górnicy mówili, że warstwy węgla w tym miejscu były nienaruszone. Trzeba wiedzieć, że ci ludzie wiedzą, co mówią, bowiem od tego, czy węgiel był naruszony, czy nie, często zależy ich życie. Gdyby wydobywali węgiel w miejscu, gdzie został on naruszony, groziłoby to osunięciem się warstw węgla i w rezultacie mogliby zostać uwięzieni pod ziemią. Węgiel wydobywany nie opodal Omaha w stanie Nebraska ma około trzystu milionów lat, co czyni to znalezisko niezwykłym odkryciem. Gdzie w chwili obecnej znajduje się ten dziwny kamień? Nie wiem. Próbowaliśmy go odszukać, ale niestety nie udało się nam. Co ciekawe, kamień ten był opisywany w gazetach. Znaleźliśmy wiele wzmianek na jego temat. Widocznie tak bardzo odbiega on od obowiązującej obecnie teorii, że prawdopodobnie nigdy nie zostanie zaakceptowany przez współczesną naukę i nigdy nie zostanie umieszczony w żadnym z muzeów. Przypuszczamy, że to któryś z górników zatrzymał sobie ten kamień, a kidy umarł, przeszedł on w posiadanie jego rodziny, albo on sam gdzieś go zapodział...\nCREMO: Tak, słyszeliśmy o tego rodzaju znaleziskach. O jednym z nich wspomnieliśmy w naszej książce. Mamy relację górnika, który pracował w roku 1928 w kopalni w Heavener w stanie Oklahoma. Miejsce, w którym dokonano odkrycia, położone było na głębokości dwóch mil [3,2 km] i składało się z różnych komór. Pewnego ranka odstrzeliwszy ścianę wegla górnicy ujrzeli na końcu powstałej komory betonowe, jak je określili, bloki niewiadomego pochodzenia. Miały one być gładką, jakby wypolerowaną powierzchnię i tworzyły coś, co wyglądało jak ściana, którą ktoś tam na dole musiał wybudować. O swoim odkryciu powiadomili przełożonego, który usłyszawszy o tym kazał im opuścić ten korytarz i skierował w inne miejsce. Część korytarza, w którym znajdowały się te bloki, po prostu zasypano.\nLEE: Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek nad tym, co by się stało, gdyby nasza Ziemia stała się nagle przeźroczysta i moglibyśmy ujrzeć na przykład wszystkie kości dinozaurów, niezwykłe przedmioty wykonane przez człowieka, wszystkie ludzkie szczątki, odciski stóp - to wszystko, co znajduje się zagrzebane w Ziemi i spoczywa w niej od niepamiętnych czasów. Jak sądzisz, co byśmy wtedy ujrzeli? Czy byłoby tego dużo?\nCREMO: No, gdybyśmy mieli taką możliwość, to sądzę, że poznalibyśmy pełny obraz wszystkich stworzeń i ludzi. Jednak w chwili obecnej mamy do czynienia z problemem innego rodzaju niż tylko z możliwością ujrzenia wszystkich szczątków i artefaktów. Otóż wszystkie rzeczy, które odnajdujemy, są traktowane w dwojaki sposób. Jeśli jakieś znalezisko pasuje do obecnie obowiązującej teorii to...\nLEE: Właśnie, może ktoś to zaplanował albo...\nCREMO: Masz rację. Problem polega jednak w tym, że gdyby przyjąć tę samą miarę do znalezisk, które znajdują się obecnie w muzeach, to również i je spotkałby ten sam los. Na przykład, jeśli ktoś odnajduje szkielet współczesnego człowieka w warstwie węgla położonej blisko powierzchni, której wiek szacuje się dwieście milionów lat, to mamy podstawy uważać, że i on ma tyle lat. Ktoś inny może jednak tego nie uznać i stwierdzić, że szkielet ten znaleziono zbyt blisko powierzchni ziemi, w związku z czym... Także najbardziej znane znalezisko archeologiczne, jakim jest Lucy - najsłynniejsza przedstawicielka gatunku Australophitecus znaleziona w Etiopii w roku 1970 przez Donalda Johansona - odkryto blisko powierzchni ziemi. Co więcej, większość szczątków Człowieka Jawajskiego również znaleziono blisko powierzchni ziemi. Jak dotąd nie znaleziono ich na większej głębokości.\nCREMO: Tak, również o tym czytałem. Także w naszej książce wspominamy o tego rodzaju znaleziskach. W roku 1981 miał miejsce jeden ze szczególnie interesujących przypadków odnalezienia złotego łańcuszka. Przypadek ten opisano w wychodzącej w stanie Illinois gazecie The Morrisonville Times. Pani Culp, żona wydawcy tej gazety, rozdrabniała właśnie węgiel, aby móc włożyć go do pieca, kiedy w pewnym momencie zauważyła wystający z bryły mały złoty łańcuszek o dość skomplikowanej budowie. Łańcuszek był bardzo mocny - do tego stopnia, że był w stanie utrzymać zwisające z obu jego końców bryły węgla. Dopiero ich rozłupanie pozwoliło go wydobyć. Poprosiliśmy obecnego wydawcę gazety, aby przysłał nam kopię artykułu, w którym opisano to znalezisko. Wydawca spełnił naszą prośbę i przysłał nam jego kopię. Zwróciliśmy się także z prośbą do Urzędu Geologicznego stanu Illinois o podanie nam wieku węgla, w którym znajdował się ten łańcuszek.\nLEE: I co się z nim stało? W jaki sposób udało się wam to udokumentować? Przecież to tylko historia z gazety o tym, że ktoś coś znalazł w bryle węgla. Wprawdzie trochę różniąca się się od innych publikowanych w tym czasie. Może ktoś nosi teraz ten łańcuszek na swojej szyi, sądząc, że to zwykły wyrób jubilerski?\nCREMO: Staraliśmy się go odnaleźć, ostatecznie miał około trzystu milionów lat. Ustaliliśmy, że jego właścicielka zmarła w roku 1959, zaś po jej śmierci przeszedł on w posiadanie ich krewnych. W tym samym miejscu nasze poszukiwania utknęły w martwym punkcie. Właśnie dlatego, że nie udało się nam dobrze udokumentować tego znaleziska, umieściliśmy je w dodatku do książki. Nasza książka składa się głównie z opisów znalezisk, które nie są tak spektakularne jak ta historia ze złotym łańcuszkiem, niemniej ich zaletą jest to, że są one przez nas lepiej zbadane i udokumentowane. Niektóre z opianych przez nas rzeczy można podziwiać w muzeach.\nCREMO: Zgoda. Wiele pytań, ale postaram się odpowiedzieć na wszystkie. Metalowe kule z rowkami znaleziono w miejscowości Ottosdal w Afryce Południowej. Znajdowano je przez dłuższy czas. Znaleziono ich setki. Nie wszystkie z nich mają równoległe rowki biegnące wzdłuż ich obwodu. Nigdy nie opisano tych kul w żadnym naukowym czasopiśmie i właśnie między innymi dlatego opis tego szczególnego znaleziska zamieściliśmy w dodatku do naszej książki. W chwili obecnej kule te znajdują się w muzeum w Klerksdorpie w Republice Południowej Afryki. W sprawie tych kul korespondowaliśmy z Roelfem Marxe, kustoszem tego muzeum. Roelf Marx powiedział nam, że według niego kule te wyglądają na sztucznego pochodzenia. Co więcej, powstały one w czasie, kiedy na Ziemi nie istniały podobno żadne inteligentne formy życia. Tak przynajmniej uważa. Roelf Marx powiedział nam, że mimo iż kule te wyglądają, jakby były wykonane przez człowieka, to jednak nie mogą być jego dziełem, ponieważ, jak sam stwierdził, "wiem, że w tamtym czasie nie istniał człowiek ani żadna forma życia". Kule te zostały znalezione w warstwie pirofilitu - minerału, którego wiek szacuje się na 2,8 miliarda lat. Informację tę otrzymał on od profesora geologii Bisshoffa z Uniwersytetu w Potchefstroom. Kule zostały wykonane z limonitu. Limonit jest jedną z wielu rud żelaza, jednak w przypadku tych kul jest on niezwykły, ponieważ jest wyjątkowo twardy. Nie można ich zarysować nawet stalowym punktakiem, co w skali twardości minerałów oznacza, że jest on wyjątkowo twardy. Normalnie limonit jest miękkim minerałem, jednak w przypadku tych kul jest bardzo twardy, co wydaje się bardzo tajemnicze. Opisu tych kul nie znajdzie się w żadnym naukowym czasopiśmie i nie sądzę, aby znalazł się choć jeden uczony, który odważyłby się przyznać, że są one dziełem człowieka, mimo iż ich wygląd tego dowodzi.\nLEE: A teraz ostatnie pytanie. W skale pochodzącej z okresu Triasu znaleziono odcisk podeszwy buta. Wiek tej skały szacuje się na dwieście pięćdziesiąt milionów lat. Podeszwa buta była przytwierdzona do pozostałej jego części przy pomocy grubej nici, co wyraźnie pokazuje ów odcisk w skale. Czyż to nie jest niezwykłe! Jak można przeoczyć coś takiego? Tak przy okazji, gdzie znajduje się teraz ta skała?...\nCREMO: Dobrze, że o tym wspomniałaś. Mamy tu następny przykład znaleziska, który przedstawiono naukowcom. Osoba, która go znalazła, zabrała go do Nowego Jorku na Uniwersytet Columbia. Pokazała go tam kilku wpływowym osobom z Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej, a następnie im go przekazała. Napisaliśmy do tego Muzeum z prośbą o informację o tej skale, lecz w odpowiedzi odpisano nam, że nic im o niej nie wiadomo. Oświadczyli, ze w ich rejestrach nie ma żadnej wzmianki na jej temat.\nLEE: Tak więc nie wierzcie we wszystko, co słyszycie. Bierzcie pod uwagę inne możliwości. Sądzę, że ta rozmowa była bardzo interesująca i zachęci wielu z nas do innego spojrzenia na tego rodzaju sprawy, a co za tym idzie, poszerzenia swojego światopoglądu. Dziekuję za uwagę. Mówiła Laura Lee.


scenki: Kto pójdzie do piekła\n20 Kto pójdzie do piekła\n- To nie jest tak, że kiedyś tego nie było. Tylko, że dzisiaj się o tym tyle mówi, a kiedyś się o tym nie mówiło. Ja pamiętam, jak u nas był na wsi taki wikary młody, sanki jakieś dla dzieci organizował, to myśmy go lubili. Ile ja mogłam mieć wtedy lat? To jeszcze przed wojną było, to jakieś siedem, osiem. I ten wikary mieszkał w wikarówce, to był taki mały domek niedaleko parafii, miał tam pokoik, kuchnię i dużą werandę i myśmy tam wszyscy do niego chodzili i on nas tam na tej werandzie religii uczył.\nI raz powiedział, że może nam powróżyć. Że jak ktoś przyniesie taki papierek od czekolady, to on mu wywróży z tego papierka, czy pójdzie do nieba, czy do piekła. Nie, nie sreberko, tylko taki pergamin, bo kiedyś czekolady to jeszcze w taki papierek były opakowane. I każdy chciał, żeby mu wywróżył, ale ja to mogłam o takim papierku najwyżej pomarzyć, bo u nas w domu czekolad nie było.\nAle była taka Stasia, przybrana, bo kiedyś się nie mówiło adoptowana, tylko przybrana, a jej rodzice przybrani mieli pieniądze i kupowali jej różne rzeczy. I ta Stasia kiedyś przyniosła taki papierek od czekolady i powiedziała, że teraz pójdzie do wikarego, żeby jej powróżył, czy ona pójdzie do nieba, czy do piekła. I poszła. A myśmy wszyscy poszli za nią i czekaliśmy niedaleko tej werandy, bo byliśmy ciekawi, jak to ze Stasią będzie.\nA ona nie wychodzi i nie wychodzi. Strasznie długo jej wróżył. Aż w końcu patrzymy, wychodzi. Jakaś taka skudłacona, rozczochrana, poszarpana cała i jakaś taka smutna, nic tylko w ziemię patrzy. Nic nam nie chciała powiedzieć, tylko szybko do domu poszła. I myśmy doszli do wniosku, że pewnie jej wikary wywróżył z tego papierka, że ona do piekła pójdzie i dlatego taka smutna była.\nJa potem przez wiele lat chciałam ją zapytać, co się na tej werandzie stało, ale jakoś się tak nie składało. Aż w końcu się dowiedziałam, że umarła.\npiotr lalik 31.12.2011, 01:38\nja wolę kliknąć zszokowany na fb że lubię ta scenkę niż ją skomentować, bo brak mi słów\nAndrzej 31.12.2011, 01:44\ntos dala po trzewiach na koniuszek roku sam...\nMargo 31.12.2011, 01:51\nhalo, źle się czyta teraz... bardzo\niwona 31.12.2011, 07:28\nIda 31.12.2011, 08:09\npatkowa 31.12.2011, 08:22\nElu, Elu.. No to ładnie na koniec roku..\nChociaż faktycznie - nie jestem fanką sztuczności i plastiku. Tu wszystko jest opisane tak jak być (nie)powinno.\nBobe Majse 31.12.2011, 11:38\nPotrząsnęłaś, Elu. I dobrze.\nAndrzej 31.12.2011, 12:05\npozostawiajac na boku "strasznosc" tej historii, jaki sens kryl sie w tym pergaminie. Czy chodzilo o selekcje (dziecko z bogatszej rodziny bedzie bardziej zadbane), czy moze o stworzenie aury tajemniczosci, wyroznienia. A co za tym idzie pewnej "zmowy" kata i ofiary\nEla G-P 31.12.2011, 12:11\nad Andrzej) Możliwe, że to ten trop.\nIva Pas 31.12.2011, 12:18\nwg mnie nikt, bo nie można znaleźć się w czymś czego nie ma, a wg tych, których przekonano, że piekło jest trafię zapewne ja, bo z założenia tylko tam jest miejsce dla takich jak ja czyli... złych ludzi.\nDobrego roku dla Cebie i Twoich najbliższych:)\nIva Pas 31.12.2011, 12:22\nno bo dziecko tylko tak mogło owo rozczochranie tłumaczyć... Nie było w użyciu określeń,które zachowanie wikarego nazwałyby po imieniu. W tym sensie świat zmienił się pozytywnie.\nEla G-P 31.12.2011, 12:29\nad Iva) Ani przybrana Stasia ani Michasia, która mi tę historię opowiedziała, nie mały wtedy słów, aby nazwać czy to, co się stało.\nJaskółka 31.12.2011, 14:24\nZrobiło mi się... straszno. Mogę się domyślać komentarza wikarego po... "Jak pośniesz, pójdziesz do piekła". No cholera mną zatrzęsła- bezradność, choć to tak dawno...Najlepszego w Nowym Roku :)))\nEla G-P 31.12.2011, 14:42\nad Jaskółka) Bo to jest straszna historia opowiedziana spokojnym ciepłym głosem Michasi.\nCzarny(w)Pieprz 31.12.2011, 14:51\nHmm...mogę tylko powiedzieć, że wiem dlaczego się nie skarżą.\nEla G-P 31.12.2011, 14:56\nad Czarny(w)Pieprz) Dlaczego?\nJaga 01.01.2012, 16:02\nNie jest to takie pozytywne przesłanie nionoworoczne, ale czy musi? Życie to nie je bajka, przecie...\nEla G-P 01.01.2012, 16:34\nad Jaga) To nie miało być przesłanie noworoczne. Bo to jest problem aktualny zawsze.\nZawrócony 02.01.2012, 05:54\nOd tego czasu jedynie czekolad jakby więcej.\naga_xy 03.01.2012, 20:55\nI szlag mnie trafił... :(((


Długo i niecierpliwie czekała na ten dzień. Prawie cały rok.\nNa pewno będzie inny niż wszystkie dotąd, widziała go oczami swojej dwunastoletniej wyobraźni.\nJesienią 2020 roku nareszcie mogła zapisać się do szkolnej orkiestry dętej, ale już dwa lata wcześniej zaczęła chodzić na lekcje gry na klarnecie. Musiała coś umieć, żeby ją przyjęto do zespołu.\nI stało się. Kiedy stanęła w gronie kilkunastu kolegów i koleżanek przed panią dyrygent, dostała wypieków i nawet trochę jej się trzęsły ręce. Ale była z siebie naprawdę dumna.\nPotem zaczęły się ćwiczenia. Spotykali się dwa albo trzy razy w tygodniu, żeby grać. Grali najpierw utwory o prostszej lini melodycznej, ale przed Bożym Narodzeniem zaczęli trenować marsze. Bo to głównie marsze będą grać w tym dniu. Dniu, o którym ona marzy od lat.\nNa te orkiestrowe spotkanie biegła jak na skrzydłach.\nNie zawsze było łatwo i przyjemnie. Czasami setki razy ćwiczyli ten sam fragment. Do znudzenia.\nCzęsto po zajęciach od dmuchania bolały ją policzki. Jeszcze nie nabrała wprawy. I bolały ramiona od ciągłego trzymania ich uniesionych.\nLekko nie było, ale zawsze wtedy wyobrażała sobie ich zespół w ten majowy, radosny dzień. I siebie, maszerującą w gwarnej, kolorowej paradzie, w takt wygrywanej przez zespół muzyki.\nNiemal słyszała wiwatowanie mieszkańców. Wyobrażała sobie, jak stoją na chodnikach, wyglądają z okien i z małymi flagami w dłoniach, pozdrawiają dumnie maszerujące dzieci. I ich orkiestrę. W ten jedyny w swoim rodzaju dzień.\nNie mogła się go doczekać. Codziennie spoglądała na kalendarz i odliczała kolejne dni, które dzieliły ją od 17 maja. Jeszcze trzy i pół miesiąca. Jeszcze tylko dwa. Zostały trzy tygodnie.\nByło też szycie stroju galowego i wielokrotne przymiarki. Większość dziewczyn z zespołu już miała swoje mundury, dla niej krawcowa szyła nowy.\nJej pierwszy w życiu – chyba nigdy nie cieszyła się z żadnej sukienki tak, jak z tego munduru. Czarne spodnie z cieniutkiej wełny i czerwona marynarka ze srebrnymi guzikami. I do tego mała czarna czapka z białymi lamówkami.\nGdy wreszcie go odebrała, rozkładała go na łóżku w swoim pokoju i długo głaskała miękką tkaninę.\nPani dyrygent parę razy coś mówiła, że muszą się przygotować na różne sytuacje. Że nie wiadomo, jak to będzie z tym ich graniem. Bo koronawirus, i że nie wolno się gromadzić. Ale przecież oni grają razem od tylu miesięcy! Chyba nikt im nie zabroni grać tego dnia na świeżym powietrzu?\nMama też o tym wspominała, ale ona jakoś i mamy nie za bardzo słuchała. Chodziła z głową w chmurach na ćwiczenia i coraz bardziej czuła to łaskotanie pod skórą. Już za parę dni zbudzi się o szóstej trzydzieści, migiem umyje i pochłonie jedną albo dwie kanapki z miodem.\nA potem założy ten najpiękniejszy na świecie galowy strój. Ubrana, spakuje do futerału swój klarnet i z bijącym sercem wyruszy na spotkanie z przyjaciółmi z zespołu.\nTrzynastego maja 2021 jakby raził ją piorun.\nTego dnia przy śniadaniu mama powiedziała, że owszem, koncerty się odbędą, ale nie będzie wiadomo o której godzinie. Musi się liczyć z tym, że ich orkiestry nie będzie słuchać zbyt wiele osób. Tylko przypadkowi przechodnie, akurat ci, którzy znajdą się wtedy w okolicy. Zagrają dwa lub trzy razy, a większość imprez odbędzie się online.\nDziewczynka zamarła. Dopiero teraz do niej dotarło. W oczach stanęły jej łzy. Nie poczuła ciepłej maminej dłoni na policzku. Nie zauważyła słonecznych promieni rysujących złote ślady na jasnej drewnianej podłodze. Ani ukochanego kota ocierającego się o jej łydki.\n– Mamo, co ty mówisz? Nie będzie pochodu? Ani ludzi na chodnikach?\n– Będą, na pewno, ale nie tylu, co zawsze. Będzie podobnie jak rok temu, no ale ty wtedy byłaś chora, więc pewnie nie pamiętasz. No i niestety u nas, w Sarpsborg, odwołano parady.\nDziewczynka nie wiedziała, dlaczego mama jej to robi. Dlaczego mówi takie rzeczy. Przecież wszystko się może zdarzyć, ale nie to! Nie w taki dzień! Jedyny w roku. Dzień, który dorośli przygotowują z myślą o wszystkich norweskich dzieciach.\nNie mogła się z tym pogodzić. Jeszcze wczoraj dzwoniła do kuzynki z Rubbestadneset w Vestlandet. I tam u niej będzie święto. Kuzynka wystąpi w zespole tanecznym mażoretek z pokazem (przeczytasz o nich w pięknej relacji znad fiordów Olgi Bartnik). I zagra orkiestra dęta. I będą maszerować w pochodzie.\nWięc dlaczego ona nie może? Dlaczego świat jest taki niesprawiedliwy?\nRozpłakała się. Mama przytuliła ją i długo głaskała po głowie. Minuty płynęły jak uśpiona rzeka.\nNaraz zadźwięczał dzwonek u drzwi. Dwunastolatka podniosła głowę, spojrzała mamie w oczy, a potem podeszła do okna i wyjrzała na zewnątrz. Przed domem stała jej przyjaciółka. W czarno-czerwonym uniformie wyglądała fantastycznie. Machała do niej ręką i uśmiechała się.\n– Zobaczysz, to będzie piękny dzień. I zagrasz wszystkie utwory, które tak długo ćwiczyłaś – zapewniła mama.\n– Ale skąd ludzie mają wiedzieć o naszym graniu, kiedy nie wiadomo, o której mamy grać?? – pytała jeszcze zduszonym głosem.\n– Wielu mieszkańców i tak wyjdzie na ulice. Na pewno was znajdą i zechcą posłuchać. No i pomyśl, ile radości przyniesiesz tym starszym ludziom w domu starców, dla których zagracie na początku.\nDziewczynka jeszcze raz popatrzyła na koleżankę, wzruszyła ramionami i pomyślała:\nA w nosie mam to, czy przyjdą, czy nie! I tak wyglądamy czadowo!\n17 maja 2021 w Norwegii już drugi rok z rzędu nie odbędą się liczne i pełne euforii parady związane z Dniem Konstytucji (więcej o tym dniu przeczytasz w tym artykule). Te parady to przede wszystkim święto organizowane z myślą o dzieciach i młodzieży. W większych miastach odwołano pochody, w których miały brać udział liczne dziecięce orkiestry dęte i dziecięce grupy taneczne. Wszystkich Norwegów obowiązują krajowe zasady bezpieczeństwa, choć poszczególne gminy mogą samodzielnie decydować o pewnym poluzowaniu ograniczeń.\nW około pięćdziesięciotysięcznym Sarpsborg dziecięca orkiestra dęta zagra przynajmniej dwa wyczekiwane przez młodych muzyków koncerty: jeden przed budynkiem domu starców, drugi na jednym z osiedli mieszkaniowych. Jednak oficjalnie nie ogłoszono, o której godzinie te koncerty się odbędą. Wszystko po to, by nie dopuścić do zbyt licznych zgromadzeń mieszkańców.\nZdjęcie główne: Stangnes/O. Farøvik\nMonika Pertek\tdnia 17 maja 2021 o godz. 23:18\nDobrze, że mimo wszystko te próby nie poszły na marne. Bardzo ładnie przedstawiona ta tradycja i uczucia dziecka.


beton-architektoniczny.info - galeria - obraz BET#WN-6878-PIC-283\nBebete Viégas Architekci: Frederico Zanelato, Fernanda Kano i Regina Sesoko Lokalizacja: Mogi das Cruzes, S. O Paulo, Brazylia Struktura: Wladimir Polimeno Lokalizacja: 1000 m2 Powierzchnia zabudowana: 70 m2 Rok budowy: 2009 Fotografia: Bebete Viégas W środku Serra do Itapeti w mieście Mogi das Cruzes, została wybrana na miejsce budowy pracowni architektonicznej. Nieregularna kraina z wieloma drzewami ukierunkowała ...\nKierunki obwodowe przy projektowaniu obejść przeszkód znajdujących się na trasie można wyznaczyć kilkoma sposobami: 1) na oko - czego może dokonać doświadczony projektant na pod- stawie obejścia terenu; rozwiązanie tego rodzaju daje dobre wyniki w łatwym terenie; 2) na podstawie zadanego spadku, wyszukując w terenie kierunek odpowiadający spadkowi wyznaczonemu jako graniczny; przypadek taki może się zdarzyć n...\nKilka miesięcy temu podzieliliśmy sześciu finalistów z Uniwersytetu w Melbourne na ich nowy Wydział Architektury, Budownictwa i Planowania (krótką listę można przeczytać tutaj). Spośród sześciu finalistów, zwycięzcami zostali zwycięzcy: John Wardle Architekci z siedzibą w Melbourne i Boston dA z siedzibą w Bostonie. Profesor Tom Kvan, dziekan Wydziału Architektury, Budownictwa i Planowania, oświadczył...\nNazywaj to chodnikiem lub mostem na chodniku: ochrona pieszych pod dowolnym imieniem jest postrzegana przez wielu, w tym lokalnych urzędników budowlanych i nowojorski rozdział Amerykańskiego Instytutu Architektów. Poprzez konkurs na projekt starają się poprawić osłony, które mówią, że liczba 6000 i dodać do ponad miliona metrów liniowych nieestetyczności. W sierpniu Departament Budynków Nowego Jorku i AIA...


Ogrodzenia Stęszew, bramy, ogrodzenia panelowe, metalowe inne\nSpecjalizujemy się w sprzedaży ogrodzeń posesyjnych oraz bram w mieście Stęszew, województwo Wielkopolskie. Zapewniamy rozmaitą gamę produktów, które posłużą Państwu do budowy oraz remontu ogrodów. Od wielu lat współpracujemy z głównymi producentami ogrodzeń w Polsce, dzięki czemu możemy zagwarantować Państwu najwyższa jakość produktów ogrodzeniowych w miejscowości Stęszew.\nOferujemy usługi postawienia ogrodzenia w mieście Stęszew. Zapewniamy doświadczonych fachowców oraz jakość i terminowość realizacji powierzonych Nam zadań. Świadczymy także usługi prac pielęgnacyjnych i impregnowania ogrodzeń w miejscowości Stęszew.\nOferta ogrodzeń Stęszew\nOferujemy sprzedaż ogrodzeń panelowych, ogrodzeń posesyjnych, ogrodzeń metalowych, ogrodzeń betonowych oraz siatek ogrodzeniowych w miejscowości Stęszew. Zapewniamy pełen asortyment produktów ogrodzeniowych o bogatej palecie barw i różnorodności kształtów oraz tekstur. Rozmaitość wyboru ogrodzeń umożliwi zaprojektowanie niepowtarzalnych aranżacji Państwa ogrodów w mieście Stęszew.\nPARTNERZY w mieście Stęszew\nJeżeli są Państwo zainteresowani zakupem ogrodzenia w mieście Stęszew lub okolicy zapraszamy do kontaktu przez powyższy formularz albo bezpośrednio z naszym przedstawicielem:\nJeżeli obsługujesz miasto Stęszew, województwo Wielkopolskie tu może być adres Twojej strony internetowej, Twoje logo jako wykonawcy / sprzedawcy i bezpośrednie dane kontaktowe do Twojej firmy.\nStęszew, województwo Wielkopolskie, a także cała Polska\nGaleria przykładowych realizacji Ogrodzenia Stęszew


Świento prawda, tys prawda i gówno…\n11 października 2018 5 komentarzy\nDzisiaj w pigułce powtórka z praw fotografa, jako twórcy. Fotograf jako twórca 1. Jeżeli jesteś…\nautor: dar_wro 7 stycznia 2016\nO głośnej sprawie makaka pisałem na blogu dwukrotnie. Pierwszy raz w „Makak i jego selfie”…\nautor: dar_wro 15 listopada 2015\nPamiętacie selfie sympatycznego makaka? Rok temu cały świat się rozpisywał na ten temat. W…\nautor: dar_wro 11 maja 2014\nDefinicja majątkowego prawa autorskiego określa uprawnienie twórcy do korzystania z utworu jako wyłączne, skuteczne względem…\nAutorstwoOchrona praw autorskichTwórca\nautor: dar_wro 12 kwietnia 2014\nO tym, że w społeczeństwie świadomość dotycząca praw własności intelektualnej jest znikoma, to wiadomo od…\nWynagrodzenie z tytułu utworu pracowniczego\nautor: dar_wro 4 lutego 2014\nCzy pracownikowi należy się dodatkowe wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do zdjęć zrobionych…\nautor: dar_wro 22 grudnia 2013\nNa dwóch portalach fotograficznych (DFV i Fotoferia) użytkownicy coraz częściej stawiają sobie zarzut plagiatu. O…\nNa temat tego, czym jest plagiat i jakie są jego konsekwencje trochę już pisałem na…\nautor: dar_wro 28 listopada 2013\nAutorskie prawa osobiste są niezbywalne, zawsze należą do twórcy. W przypadku naruszenia tychże praw fotograf…


Narzędzia budowlane | Leroy Merlin\nNarzędzia budowlane to nasza specjalność. W ofercie Leroy Merlin znajdziecie drabiny, rusztowania, betoniarki, taczki, kastry, worki, narzędzia ręczne takie jak poziomice, łaty ], szpadle, narzędzia glazurnicze, maszyny budowlane, przyczepki, artykuły BHP i wiele, wiele innych. Oferujemy narzędzia budowlane renomowanych marek w najlepszej cenie, dostępne na każdą kieszeń. W naszych sklepach kupisz urządzenia i narzędzia do kompleksowych prac budowlanych wewnątrz i na zewnątrz domu i mieszkania. Zamówcie wybrany produkt przez internet i odbierzcie zakupy w najbliższym sklepie Leroy Merlin.


Spodnie termoaktywne Brubeck THERMO LE11870A z długą nogawką, damskie, czarno-różowe - Sklep ABCfitness.pl\nSpodnie termoaktywne damskie BRUBECK® LE11870A THERMO, czarno-różowe zostały wykonane w technologii bezszwowej z dwuwarstwowej dzianiny o średniej grubości. Perfekcyjnie dopasowują się do sylwetki i przylegają do ciała, dzięki temu ich funkcjonalność jest jeszcze bardziej efektywna. Bardzo skutecznie odprowadzają nadmiar naturalnej wilgoci na zewnątrz odzieży. Dodatkowo w strefach o wzmożonej potliwości zastosowano zróżnicowane struktury siatki wspomagające transport wilgoci i prawidłową wentylację. Naturalny proces termoregulacji organizmu ułatwiają również wyjątkowe cechy termoizolacyjne. Produkty z kolekcji THERMO utrzymują optymalną temperaturę ciała. Chronią zarówno przed wyziębieniem, jaki i przegrzaniem organizmu.