I WOJNA ŚWIATOWA W ŻEGOCINIE I NAJBLIŻSZEJ OKOLICY\nPoniżej zamieszczamy teksty źródłowe dotyczące tematyki I wojny światowej na terenie Żegociny i okolic. Zachowano orginalne słownictwo, gramatykę i pisownię. Fragmenty tekstów niemożliwych do odczytania zaznaczono (xxx).\nŻEGOCIŃSKA KRONIKA PARAFIALNA\n"Liber memorabilum in Żegocina" t.I. ("Życie mieszkańców w Żegocinie")\nStr. 54-57 Wpisu dokonał ówczesny proboszcz Andrzej Pawicki (sprawował funkcję proboszcza w Żegocinie w okresie 3.VII.1904 - 7.VI.1916 rok).\n/.../ Dla potomnych podaje się tu historję walk, jakie się rozgrywały w tej parafji w roku 1914. Za zamordowanie przez Serbów w Sarajewie w dniu 29 czerwca 1914 r. - austryjackiego następcy tronu, wypowiedziała Austrja wojnę Serbji 28 lipca 1914. Atoli wskutek tego zawikłała się w wojnę z Rosją, na co nie była przygotowaną. Armie rosyjskie wkroczyły do Galicji, zajęły Lwów i otoczywszy twierdzę Przemyśl, doszły w połowie września aż do linji rzeki Białej wpadającej do Dunajca. Wprawdzie ich cofnięto za San, lecz w listopadzie znowu ruszyli Moskale na zachód i 26 listopada 1914 zajęli lasy i góry nad Rajbrotem i posunęli się do lasu "Kosówka" zwanego w granicy Łąkty górnej. Patrole ich idące od Bytomska na "Żarnówkę" zostały rozbite strzałami z karabinu maszynowego, ustawionego u Michała Fąfary. W nocy cofnęły się austryackie patrole z armatami z "Lisówek" na południowy zachód od dworu w Łąkcie, a masy Rosjan przeszły w stronę Gdowa. Przez 9 dni panowała względna cisza. Dopiero 4 grudnia - gdy Moskali odepchnięto z okolic Krakowa i zmuszono do odwrotu, linja bojowa zbliżyła się do parafji Żegocina. Już 2 grudnia bronili Moskale wzgórza zwanego "Przylasek" przed atakami wojsk pruskich, które przyszły z pomocą od strony Rybia i Kamionnej. W potyczkach brali udział także polscy legioniści będący w Bełdnie. 4 grudnia trwają cały dzień walki na Nowej wsi, gdy Moskale okopują się na wzgórzach "Żarnówka" i "Górczyna".\n5 grudnia opuścili Moskale dwór w Łąkcie i Konice. Prusacy zaś oczyściwszy las Żegocki i Bytomski przy pomocy armat umieszczonych na "Widomej", atakują wzgórze "Żarnówka". Walka zażarta się toczy, Moskale bronią się zaciekle do godziny 3 popołudniu, wtedy bowiem Prusacy zdobyli Żarnówkę, ale też zaraz dostali się pod ogień armat rosyjskich ustawionych na gościńcu Leszczyna - Lipnica. Moskale cofnęli się na północ od potoka płynącego od Bytomska przez Łączę wyrazy szacunkutę górną i okopali się w lesie "Kosówka", Dębinach, Granicach ponad Skrzydłówką ku Łąkcie dolnej i Leszczynie. Prusacy zaś zajęli lewy brzeg potoka i okopali się, mając działa w Zagrodach koło dworu, Lisówkach, dołach na Konicach i pod Witkówką. Celem obrony przed atakami Moskali z Rajbrotu mają działa pod Żarnówką i na wzgórku w Żegocinie naprzeciw tartaku. Walki na tej linji trwały przez 14 dni. Prusacy dążyli do wyparcia Moskali z lepszych pozycyj, przyczem wielu ich ginęło a mnóstwo odnosiło rany. Celem wypędzenia Moskali z Leszczyny strzelali Prusacy płonącymi pociskami i spalili całą wieś, ale dopiero walka na bagnety i przełamanie pozycji rosyjskich w Rajbrocie zmusiły ich do dalszego odwrotu. Przez cały czas walk był szpital w Kościele i na plebanji w Żegocinie, a nabożeństwa odprawiało się w kaplicy na cmentarzu, a potem w zakrystji.\nOPIS ZDARZEŃ WOJENNYCH W ŻEGOCINIE I OKOLICY W 1914 ROKU\n(W zbiorach Parafii w Żegocinie). Autorem opisu jest Marcin Krawczyk z Łąkty Górnej.\nRosjanie wkroczyli do Rajbrotu, zajęli okoliczne lasy, prowadząc ożywioną działalność patroli Kozaków, których mocno ostrzeliwano z broni maszynowej, ręcznej, a też i artylerii stojącej na polach dworskich. W dniach następnych walki toczyły się na Królówce, Połomiu i we wsi. Rosjanom udało się przerwać linie obronne oddziałów węgierskich, a nawet i zabrać wielu jeńców.\nW tym czasie zdarzył się wypadek jeszcze długo wspominany po wojnie, a mianowicie jeden ze szrapneli austriackich trafił w ukryty przed Rosjanami połeć słoniny, co wzbudziło wesołość wśród nich, a nawet naśmiewano się, że Austriacy strzelają słoniną.\nPo kilku dniach Rosjan wyparła kawaleria węgierska przy silnym oporze w rejonie kościoła i Żarnówki, gdzie na pomoc przyszły wojska pruskie. Po skończonej walce około 4 po południu Żegocina została oczyszczona z Rosjan, a Żarnówkę zajęli Prusacy. Pobojowisko przedstawiało okropny widok, pola pokryte zabitymi Prusakami, Rosjanami, Austriakami. Obok mnóstwo broni i materiałów zrabowanych poprzez Rosjan i ukrytych w okopach. Wojska nie mogąc sobie poradzić z chowaniem zabitych, zmusiły do tego chłopów pod kierownictwem wójta Szymona Piecha.\nW 1917 r. Urząd Wojskowy w Wiśniczu podał, że w okolicy Żegociny pochowano 59 Austriaków, 592 Niemców i 172 Rosjan.\nBITWA POD LIMANOWĄ - FRAGMENT PAMIĘTNIKA STEFANA WRÓBLA\nStefan Wróbel był najmłodszym z ośmiorga dzieci Michała Wróbla z Laskowej. Urodził się 23 września 1895 r. w Laskowej, w dzielnicy Jabłoniec. Początkowo pomagał ojcu na gospodarstwie, potem pracował w rafinerii w Sowlinach przy produkcji parafiny. Od 1914 r. walczył w I wojnie światowej jako żołnierz C.K. armii austriackiej. Na froncie był adiutantem austriackiego oficera. W jednej z bitew ocalił mu życie (ratując go od zatrucia gazem). Za ten wyczyn został odznaczony medalem. W 1920 r. brał udział w wojnie z Rosją. Po powrocie z tej wojny założył rodzinę i zamieszkał w Młynnem. Zmarł 21 grudnia 1980 r.\nW listopadzie dochodzą już pomruki dział, aż wreszcie zbliżył się front. Stoczono w okolicy kilka mniejszych potyczek, jak w Marcinkowicach i Pisarzowej, gdzie bili się legioniści, oraz w Rajbrocie. Na kilka dni zaległa cisza, przerywana jedynie strzałami potykających się patroli. Urząd starościński przeniósł się z Limanowej do Mszany Dolnej. Wschodnia. część powiatu była bezpańska. Ożywiła się okolica dopiero w przedpołudniowych godzinach dnia 5. XII. 1914 r. Znów pojawiły się we wsi oddziały wojsk austriackich, a od strony Bytomska odezwały serie karabinów maszynowych. Około godziny 10 z Widomej, ciągną wprost przez pola, baterię dział polowych i usta-wiają je. na wzgórzu - "U Anioła" - po czym zaczęli strzelać w kierunku Łąkty, czy Leszczyny. Wkrótce odpowiedziały im działa rosyjskie i wzajemna wymiana ognia trwała aż do wieczora.\nNadeszła niedziela, dnia 6 grudnia, dzień odpustu w Żegocinie. W tym roku nikt, jak to było w zwyczaju nie poszedł na odpust. Z za góry od północy słychać: było strzelaninę z broni ręcznej i artylerii, zaś kościół w Żegocinie, zamiast wiernymi, zapełnił się rannymi, przeważnie niemieckimi, gdyż tutaj walczyły niemieckie regimenty.\nW Laskowej panował jeszcze spokój, a we dworze kwaterował oddział węgierskich huzarów. Strzelanina dochodząca od północy, ściągnęła po południu na Góry, obok Wiśniowskiego grupę ciekawych, składającą się z kobiet, dzieci i mężczyzn, spodziewających się zobaczyć toczącą się bitwę. Zobaczyć - nie zobaczyli nic, ale za to ich zobaczyli kwaterujący - Na Dziale żołnierze i sądząc, że to rosyjski patrol, otworzyli ogień. Między jałowcami wzgórza rozgrywały się sceny tragiczno - komiczne wśród przerażonej ludności. Jedni z krzykiem uciekali, inni leżąc między jałowcami, wyciągali skaplerze i różańce modląc się żarliwie o ratunek. Na szczęście wszystko skończyło się na strachu i nikt nie został ranny. Zaalarmowani strzałami husarzy wysłali na Jabłoniec patrol, by stwierdzić co się dzieje.\nNoc przeszła znów spokojnie. W poniedziałek ludzie idący na roraty do kościoła, zobaczyli plac wokół plebani i dworu zapchany kawalerią. Był to ten oddział, który dnia. poprzed-niego przejeżdżał na rekonesans w kierunku Dunajca, a w nocy powrócił. Dookoła panował zwykły na wojskowych kwaterach ruch. Gdy po mszy wyszli ludzie z kościoła, gdzieś za sto-dołami dworskimi padł strzał armatni. Zaniepokojeni ludzie przyspieszyli kroki w stronę domów. A może to już wojna doszła do spokojnej. dotychczas Laskowej ? Spokojnej, bo jak dotychczas jej granic nie przekroczył jeszcze żaden obcy żołnierz.\nPrzyczyna popłochu była jednak inna. kwaterujący oddział kawalerii w czasie wypadu miał ze sobą baterię artylerii konnej, która w stała na polach za dworskimi stodołami. Powróciwszy z wypadu w nocy nie rozładowano nabitych dział i teraz koń spowodował wystrzał. Tragiczne były skutki tej lekkomyślności - 6 zabitych żołnierzy i 12 koni. Zwołani ze wsi chłopi pochowali żołnierzy w południowo - wschodniej części cmentarza, jako pierwsze ofiary wojny, padłe na laskowskich polach. Konie zagrzebano na miejscu w polu.\nOd północy, gdzieś z rejonu Leszczyny, Muchówki, czy Bytomska dochodził nieustanny huk toczącej się bitwy. U nas na razie panował spokój. Jednak gdzieś około godziny 15, czy 16 rozpoczął się gwałtowny ogier broni maszynowej dochodzący z rejonu Jaworznej, a wkrótce potem działa stojące za dworem przetoczono nad rzekę i rozpoczęto strzelać w tamtym kierunku. Trwało to aż do zmroku, a potem nastała cisza.\nPięknym, słonecznym i cichym porankiem powitał nas dzień 8. XII. Wojska kwaterujące obok dworu odjechały - nie było też słychać strzałów, od północy. Ponieważ był to dzień świąteczny, wybrałem się do kościoła. W połowie drogi usłyszałem strzały karabinowe i świst przelatujących mi nad głową pocisków, - potem znów się uspokoiło. Była to krótka potyczka między konnymi patrolami, a toczona w okolicy późniejszej karczmy Moroń. /wtedy jej jeszcze nie było/. Ks. Grodnicki odprawił krótkie nabożeństwo i polecił ludziom, żeby szybko, bez zatrzymywania się po drodze wracali do domów. W drodze powrotnej zobaczyłem po drugiej stronie rzeki kręcący się patrol kozacki. W domu zastałem siedzący przy stole patrol austriackiej piechoty, który dowiedziawszy się o kozakach zaczął ich ostrzeliwać z karabinów, jednak tez rezultatu, ze względu na dużą odległość.\nPo południu znów się zaczęła orkiestra. Najpierw krótkie serie karabinowe, a potem odezwała się artyleria, z pozycji koło karczmy na Górnej Laskowy. Trwało to aż do zapadnięcia zmroku. Wieczór przybyła do naszego domu placówka dragonów, zajęli oni stanowiska przy otwartych oknach. Około 10-tej wybuchła gwałtowna strzelanina, która po chwili ucichła. Noc minęła spokojnie.\nNadszedł ranek 9. XII. Dragoni odeszli wczesnym rankiem, ale za to zaczęła nadch-dzić piechota jakiegoś galicyjskiego regimentu. Przesuwała się kompania za kompanią. Niektórzy zaczęli kopać okopy obok domu, inni szli dalej. Żołnierze powyciągali szkaplerze i różańce, wieszając je na płaszczach. Nad domem, obok potężnej lipy stanęła grupa oficerów, którzy rozłożywszy mapę nad czymś debatowali. Ojciec podszedł do nich i zapytał, czy możemy pozostać w domu. Odpowiedzieli, że radziliby dom opuścić bo tutaj stanie bateria i może być niebezpiecznie. Po tej radzie ojciec kazał mi zabrać woły, siostra zaś Kasia i mała siostrzenica Hanka wzięły konia by wyprowadzić do sąsiadów. Zaledwie dałem sobie z wołami radę, gdy te spłoszone świstającymi nam nad głowami pociskami, zaczęły się rozbiegać. Uspokoiły się dopiero za górką. Po drodze obserwowałem zajmowanie przez wojsko góry Jastrząbki, na której później toczyła się zacięta walka. Zostawiwszy u Sajdaków konia i woły, udaliśmy się do szwagra, Hojdy, u którego pozostaliśmy do końca bitwy. Resztę bydła wyprowadzili rodzice do Dębskiego, u którego przebywali w dzień, na noc wracając do domu, by nakarmić świnie i drób. Przez dzień gospodarowali tu żołnierze.\nLinia bojowa biegła od wzgórza Jabłoniec za Limanową, przez Mordarkę, Rozpite, Jabłoniec, Jastrząbkę w Kamionce, Bytomsko, Łąktę G6ną, Leszczynę i Muchówkę. Pierwsza linia bojowa znajdowała się we wschodniej części Jabłońca na polach Wilczka i sąsiednich zaroślach. Stanowiska rosyjskie były niżej, od strony Korabia. Cały szczyt góry i jej stoki zryty był okopami stanowisk drugiej i trzeciej linii aż po Pieronki - u Wróbla. /mówię o odcinkach, które sam widziałem/. Stanowiska artylerii polowej były: na zakręcie w Rozdzielu, na Dziole koło krzyża, na Górach obok Wiśniowskiego, na wierzchu Góry i na Górnej Laskowy obok Karczmy i koło Stryczka. Na Spoczynku stała bateria artylerii ciężkiej.\nJuż 9. XII okolica karczmy na Górnej Laskowy była zasnuta dymem pochodzącym z wybuchu pocisków artyleryjskich i zapalonych rosyjskimi pociskami zabudowań Półtoraka. Był to jedyny spalony wtedy dom w Laskowej. Spalił się jeszcze jeden dom Na Stołach i jeden w Kamionce. Gorzej obeszła się wojna z innymi wsiami. Spaliła się wtedy znaczna część Leszczyny i kilka zabudowań w Muchówce. Początkowo można się było poruszać koło domu, ale kiedy przyszli i okopali się pod domem Madziarzy, nie wypuszczali nikogo z domu, pozwalając jedynie przynieść wody ze studni dla bydła i ludzi. Łączność z sąsiadami ustała. Wiadomości przynosili żołnierze okopani w lesie na granicy z Rozdzielem. Były to jednak wieści bądź zmyślone lub mocno podkoloryzowane. Co działo się z resztą rodziny nie wiedziałem. Przez okno widziałem wybuchy pocisków wokół rodzinnego domu, ale gdzie są rodzice, czy w domu, czy uciekli nie mogłem się dowiedzieć. Ponad dachem domu stale przelatywały pociski, a czasami nawet wybuchały w pobliżu. Wieczorami przychodzili do nas Madziarzy, stale powtarzając, że - "Muska pricz", ale przeczył temu dochodzący terkot karabinów.\newnego wieczoru przyszedł żołnierz opowiadając, że ma stanowisko karabinu maszy-nowego w szopie pod naszą stodołą. Chwalił się że mają doskonały obstrzał na pańską równię. Jednego dnia przechodzili przez nią Moskale, a on ich wysiekli ze swoim karabinem maszynowym. Wtem wpada w koniczynę - obok niego rosyjski pocisk. Koniczyna zaczyna dymić, a oni w nogi, zostawiając karabin. Jak się później przekonałem opowiadanie było prawdziwe, z wyjątkiem tego nakoszenia Moskali na pańskiej równi. Prawdziwy był natomiast inny wypadek. Jeden Moskal poszukujący kur, przedarł się aż do Matrasa za Rynnę. Tutaj zabrał kurę, a do kieszeni nakładł jajek i zadowolony ze zdobyczy wracał wzdłuż rzeki. Gdy był już na gościńcu zobaczyli go żołnierze kwaterujący u Sebastiana Sądela na Zamku /ówczesnego właściciela tego gospodarstwa/. Jeden z nich twierdził, że trafi go z karabinu, drugi zaś w to nie wierzył. Zrobili zakład o 5 reńskich. Żołnierz starannie wycelował, strzelił i zabił. Leżał tam pochowany w rowie przy gościńcu aż do wiosny 1916 r. kiedy przeniesiono go na cmentarz wojskowy. /miał przy sobie jeszcze skradzione jajka/.\nW sobotę 12 XII, wieczór - strzelanina była wyjątkowo ożywiona i trwała znacznie dłużej wieczór niż zwyczajnie. O świcie w niedzielę: korzystając z tego, że do siostry przyszedł ordynans kapitana kwaterującego u nas, ciekawy jak wygląda nasz dom, poszedłem z nim. W rozwidniającym się powoli przedświcie , zobaczyłem obraz zniszczenia. Kilkanaście metrów od wielkiej lipy stały okopane działa, koło których kręcili się żołnierze. Dookoła poutrącane pociskami, bądź ucięte drzewa. Ziemia zryta pociskami i poorana okopami była zasłana słomą i gałęziami. Dom z powyrywanymi futrynami okien, zawalony był słomą, na której spali żołnierze. W kuchni w powale wielka dziura wyrwana przez pocisk, w stajni zwalona powała. Na stodole zerwana była część dachu. Wszędzie pełno śmieci i rozbita pociskiem studnia. Ze swoich nie spotkałem nikogo. Dochodziła może godzina siódma, gdy stojąca obok bateria otworzyła ogień. Nigdy tak wcześnie nie strzelano. Spodziewając się, że odpowie im. artyleria rosyjska, powróciłem szybko do domu siostry. Strzelanina wkrótce ucichła i zapadła cisza. Okazało się, że Rosjanie wycofali się w nocy, a bateria ostrzeliwała własne oddziały, które weszły na stanowiska zajmowane poprzednio przez Rosjan. To nagłe wycofanie się Rosjan było wynikiem gwałtownego i zwycięskiego szturmu, jaki przeprowadziły oddziały honwedów na wzgórze Jabłoniec za Limanową, na którym dziś znajduje się duży cmentarz wojenny. W szturmie tym padło ponad dwa tysiące ludzi, którzy na tym cmentarzu spoczywają. Około dwa tysiące Niemców padło również w szturmie na wieś Leszczyny i spoczywają na trzech niedaleko od siebie położonych cmentarzach. Wojsko zaczęło opuszczać swoje pozycje i odeszło ku wschodowi, a front ustalił się na linii Dunajec - Gorlice i został przełamany dopiero w maju 1915 r.\nPo południu tego dnia zjawił się wynędzniały i głodny ojciec. Od niego dowiedzieliśmy się gzie przebywała rodzina. Przychodzili do domu na noc, a opuszczali go rano. Jeden dzień przesiedzieli w piwnicy. Był to dzień najsilniejszych przeżyć, zwłaszcza dla matki. Odłamki pocisków łamiących gałęzie drzew rosnących obok domu wywoływały trzask, podobny do palącego się suchego drewna, co siedzącym w piwnicy sprawiało wrażenie palącego się domu. Podziałało to tak na nerwy matki, że już do końca życia drżały jej ręce.\nTrzeba było przystąpić do uporządkowania domu i otoczenia, a więc oszklenia okien, pozatykania dziur, pozbierania po okopach porozwłóczonego, niewymłóconego zboża. Opowiadaniom o minionych przeżyciach nie było końca. Matce proboszcza p. Grodnickiej, gdy wyglądała czy syn powraca z kościoła, kula przebiła nogę. Jakiejś kobiecie z Nadola, gdy uciekała z dzieckiem na plecach, kula zabiła je, nie szkodząc matce. To znów o jakimś matołkowatym chłopcu, który chcąc sobie nazbierać drutu, chodził i przecinał rosyjskie linie telefoniczne, nie zdając sobie sprawy z tego co go czeka w razie pochwycenia.\nWładze wojskowe austriackie i wojsko były bardzo podejrzliwe i wszędzie węszyły zdradę. Od podejrzenia do zawiśnięcia na sznurku droga była prosta i krótka. Dodam kilka wypadków podejrzeń, które jednak w większości skończyły się szczęśliwie. Dwunastoletni wówczas Jasiek Matras z Moczurek przyniósł do domu paczkę naboi karabinowych rosyjskich z porzuconego wozu amunicyjnego. Znaleźli je żołnierze, którzy zaczęli badać skąd się tutaj wzięły ? Byli to na szczęście Polacy, więc można się było wytłumaczyć. Gorzej już było, gdy do chłopa w Łąkcie przyszli na kwaterę ułani. Kazali mu zapalić latarnię i przynieść ze stodoły siana dla koni. Latarnia jaką miał, miała jedno szkiełko czerwone, więc posądzili go że służy mu do dawania sygnałów Moskalom. Mogło z nim być krucho, na szczęście był wśród nich ułan rodem z Rozdziela Karol Paruch, który za niego poręczył. Inną przygodę miał Józef Wiśniowski. Wojsko zabrało mu woły a po pieniądze kazano mu się zgłosić w Żegocinie. Odebrał pieniądze i z większą kwotą, w kieszeni wracał do domu. Przy drodze spotkał żołnierzy leżących przy karabinie maszynowym. Chłop był ciekawy, bo to bywał i w Ameryce, widząc nie znaną mu dotychczas broń, zaczął się dopytywać o jej działanie. Posą-dzonego o szpiegostwo włóczono przez kilka tygodni po różnych sądach wojskowych, nim go wreszcie zwolniono. Nie miał natomiast szczęścia chłop z Bytomska zwany Stefanem, który posądzony o szpiegostwo, został w miejscu zarąbany szablami. Ponieważ zwłoki pojedynczych żołnierzy chowane na miejscu, gdzie padli prowizo-rycznie i tak płytko, że nieraz z ziemi wystawała ręka, natychmiast po ustąpieniu wojska wójt gminy zarządził ekshumację zwłok i zwiezienie ich na cmentarz. Zwieziono je z terenu całej wsi i uroczyście pochowano na cmentarzu obok tych, którzy zginęli kilka dni wcześniej po owym nieszczęśliwym wypadku na dworskich łąkach. Zapomniano tylko o owym Moskalu, o którym wspomniałem poprzednio, pochowanym w rowie obok gościńca.\nW 1916 roku Austriacy przystąpili do budowy wojskowych cmentarzy. Przyszli rosyjscy i włoscy jeńcy wojenni, którzy po okolicy zaczęli je budować. Zwozili więc rozkładające się zwłoki na wybrane miejsca. W Laskowej mieli już ułatwioną pracę, bo mieli ich na miejscu. Mimo to ekshumowali ich z dotychczasowych grobów i przenieśli o kilka metrów dalej w lasek, na którym dziś znajduje się cmentarz wojskowy.\nak skończył się pierwszy akt, a raczej pierwsza scena okresu wielkich zmagań wojennych, w których Laskowa złożyła ofiarę krwi swych synów. Kiedy w 1918 r. rozpadła się Austria i powstała wolna Polska, w walkach, najpierw z Ukraińcami, a potem w wojnie polsko - bolszewickiej znów polała się krew Laskowian.\nWPIS W KRONICE SZKOŁY W TRZCIANIE\n/.../ W lipcu 1914 rozpoczęto gruntowną restaurację budynku szkolnego, którą przerwano po 2 tygodniach z chwilą wybuchu wielkiej wojny światowej dnia 3. sierpnia 1914. Ja zostałem powołany na 4 tygodniowe ćwiczenia wojskowe w pierwszych dniach lipca do Krakowa, gdzie zaskoczyła mnie mobilizacja i do Trzciany nie powróciłem aż po upływie 4 lat.\nW Trzcianie, dnia 15 listopada 1918.\nZastępczynią kierownika szkoły w Trzcianie została Zofja Wroniewiczowa. Drugą siłą była nadal p. Wanda Dültzówna.\nPonieważ mieszkanie było zupełnie zrujnowane, przeto mieszkałam z rodziną w sali budynku szkolnego, a nauka odbywała się w salach wynajętych. Władze szkolne nie wydały żadnych zarządzeń, jak długo prowadzić naukę w razie zbliżania się wojsk nieprzyjacielskich, przeto każdy uczył według swego uznania. Wieli kolegów porzuciło posady i z rodzinami wyjechali do Czech lub gdzieś dalej. Z końcem października wyjechała p. Wanda Dültzówna.\nSzkoła była niezaopatrzoną w opał na zimowe miesiące a rodzice dzieci szkolnych zajęci biegiem wypadków wojennych zaprzestali posyłać dzieci do szkoły.\nDnia 23-24 i 25 listopada 1914 odbywały się utarczki patroli, a 26.XI.1914 wkroczyły do Trzciany pierwsze oddziały piechoty rosyjskiej. Oddział 60 żołnierzy rosyjskich zajął zrujnowane mieszkanie w szkole wraz ze swoim kapitanem. Na trzeci dzień piechota odeszła a na jej miejsce nadciągnął szpital i część trenów. W parę dni później usunęli się i ci. W pierwszych dniach grudnia przeciągnęły przez wieś pojedyncze grupy żołnierzy, często nawet bez broni, tylko z nahajcami, kradnąc po drodze co się dało.\nW kilka dni potem Moskale usunęłi się do sąsiedniej wsi Leszczyny a Trzcianę i okolicę południową zajęły wojska austryackie. W połowie grudnia 1914 ewakuowano Trzcianę; pozostało tylko kilka rodzin, między niemi i ja z dziećmi. Odbyła się tu straszna bitwa przez parę dni z rzędu, a kule powybijały szyby i poprzebijały ściany, drzwi tak, że szkoła przedstawiała okropny widok.\nDnia 22.XII. 1914 nadeszły wojska pruskie, które wykonały przez trzy dni szturmy, skutkiem tego wojska rosyjskie cofnęły się z Trzciany i Leszczyny. W pierwszych dniach stycznia usunęły się wojska austrjackie i pruskie, a ich miejsce zajęły treny austrjackie, które tutaj pozostały do kwietnia. W szkole znajdował się przez ten czas areszt dla żołnierzy. W maju przybył inspektor szkolny p. Pietrzykowski i zarządził rozpoczęcie nauki od 1 czerwca do końca lipca. Podjęłam więc naukę w sali kancelarji gminnej, która poprzednio służyła jako szpital wojenny i w takiej to sali obryzganej krwią, niebielonej, odbywała się nauka do 15.VII.1915 to jest do chwili, kiedy sami rodzice przestali posyłać dzieci do szkoły z powodu robót polnych.\nZ rozpoczęciem roku szkolnego 1915/16 zgłosiła się na posadę p. Wanda Dültzówna, a jako trzecia siła została mianowaną p. Wanda Fortunowa. Nauka odbywała się w 3 salach szkolnych, ponieważ podczas wakacyj odrestaurowano jako tako mieszkanie kierownika i mogłam przeto opróżnić klasę. Władze szkolne zarządziły w bieżącym roku szkolnym tak zwany plan przejściowy to znaczy przerobić materjał z 2 lat. Nauka w miesiącach zimowych nie odbywała się z braku opału.\nW następnym roku szkolnym pozostały znowu 2 siły nauczycielskie to jest ja i p. Dültzówna, bo p. Fortunowa przestała uczyć. W tymże roku szkolnym to jest 1916/17 przeniosła się p. Dültzówna do powiatu brzeskiego a w miejsce jej nie dano nikogo. W tym roku szkolnym zrezygnował z przewodnictwa kś. Müller a obowiązki przewodniczącego zaczął pełnić zastępca tegoż Jan Ryba. W następnym roku szkolnym została mianowaną p. Marja Kłuskówna nauczycielką.\n17.VI.1918 powrócił z niewoli rosyjskiej kierownik Marjan Wroniewicz, lecz jako należący do wojska austrjackiego nie mógł pełnić obowiązków służbowych; dopiero z chwilą upadku Austrji objął z powrotem to stanowisko a współpracowniczkami były Zofja Wroniewiczowa i Marja Kłuskówna.\nW Trzcianie, dnia 1 grudnia 1918 r.\nPAMIĘTNIK Z I WOJNY ŚWIATOWEJ\nJan Tworzydło urodził się w 1884 roku w Królówce. Jako młody chłopiec pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. W roku 1898 został powołany do wojska C.K. Austrii. Służył w nim do 1902 roku. Po zakończeniu służby wyjechał "za chlebem" do Niemiec. Przez 4 lata pracował tam w gospodarstwie rolnym. Tęsknota za krajem spowodowała, że wrócił w rodzinne strony. Mając 24 lata ożenił się z Karoliną i zamieszkał z nią w rodzinnym domu. Mieli jedyną córkę Marię. Gdy wybuchła wojna jako rezerwista udał się na front. Gdy dowiedział się o śmierci żony, na krótko powrócił z frontu. Wówczas to ożenił się z siostrą zmarłej żony Joanną, a następnie znów pojechał na front. Jesienią 1918 roku szczęśliwie powrócił z wojny. Z Joanną miał aż siedmioro dzieci: Annę, Stefanię, Jana, Józefa, Weronikę, Teresę i Danutę. Zmarł mając 88 lat (czyli w roku 1972) w Królówce. Krótko przed śmiercią zdołał jeszcze spisać swoje wojenne wspomnienia, które na szczęście zachowały się i świadczyć mogą o tamtych strasznych, wojennych czasach.\nWspomnienie z roku 1914\nPożegnaliśmy ten kościółek co nam przypomniał dziecinne lata, jak my tutaj przyjmowali chrzest, jak nas matka prowadziła za rączkę i mówiła "Tu jest Bozia" i zacisło się serce z żalu, ale trzeba pójść dalej. Przyszliśmy na górkę, która się zowie Soślinami, stanęliśmy obejrzeli się i jeszcze raz na swoją wioskę, popatrzyli na zabudo-wania stąd słyszało się przeraźliwy jęk kobiet i dzieci, starców opuszczonych, ścisnęło za serce ale i stąd trzeba pójść dalej.\nWsiedliśmy na pociąg. Dowódcą naszego batalionu był kapitan Jadliczko z rodu czeskiego. Mówi po czesku "chłopcy tylko wesoło". My Polacy zaśpiewaliśmy "Dalej wszyscy wraz puki mamy czas, zróbmy przyjacielsko koło i zanućmy pieśń wesołą puki mamy czas, puki mamy czas".Czesi też śpiewali swoje piosenki narodowe.\nZaś chochmistrz batalionu trąbi przeraźliwym głosem tra-ta-ta-tra-a-a. Ten głos oznaczał szturm na bagnety.\nJedzie pociąg tylko charcza i prowadzi ku północy\nWysiadamy altretują i zaraz komenderują.\nW Sztucinie zatrzymaliśmy się tyle cośmy mieli mszę świętą w celnym polu, gdzie był ołtarz urządzony, mieliśmy wspólną spowiedź; ksiądz wojskowy jako kapelan kazał nam wzbudzić żal za grzechy i całemu batalionowi dał rozgrzeszenie kapłańskie co miało takie same znaczenie jak żeby pojedynczo przy konfesjonale. Po tem polnym nabożeństwie i po spowiedzi mieliśmy mynarz to jest po polsku obiad. Po obiedzie naładowali ostrymi patronami, bagnet AŁF to jest bagnet złożyć na karabin, aby mieć dobrą flance i cały rynsztunk na plecy to jest rysztunk patron ostrych 160, płaszcz, bieliznę, buty rezerwowe i całe przybory jakie żołnierzowi na wojnę potrzeba. To wszystko ważyło 35 kg. Tornister mieliśmy z cielącej skóry z pasami rzemiennymi na plecach. Tornister z ubraniem przed sobą, patrontarz z patronami, szpada i bójpika przy boku i cały żołnierz był spięty rzemieniami. Maszerujemy za Wisłę w marszu zabezpieczonym to znaczy kilku żołnierzy na przodzie, z boku i w tyle.\nW pierwsze dni szło się nie najgorzej, ale później kiedy nogi od potu były obite do krwi nie można było masze-rować. Plecy też od pasów rzemiennych obżarte były do krwi. Tak się maszerowało cały tydzień bez spoczynku. Osłabiony każdy, a którzy byli słabsi mdleli po drodze i tych zabierał sanitarny wóz.\nTak się maszerowało cały tydzień, aż się spotkaliśmy z nieprzyjacielem w nocy. Tu już austryjackie wojska sztandowe walczyły z rusem. Wojska austryjackie były słabsze i muie1iśmy cofać się do tylu z powrotem. Przykry był ten powrót spod Iwangrodu aż pod Kraków, opieraliśmy się nieprzyjacielowi i szturmem lecz to daremne było a szturm to była najokropniejsza walka, żołnierz przeciw żołnierzowi z bagnetem, były wypadki, że ruski żołnierz z żołnierzem austrajackim przebili się bagnetami i obaj padli ofiarą. O jaka to straszna widownia nie można myśleć o tym przerażającym widoku a cóż dopiero patrzeć gołym okiem. Straszna to było ucieczka spod tego Iwangrodu.\nKiedyśmy przyszli pod Kraków Rosjanie się zatrzymali bo z Krakowa z kwestunków artyleria biła bez przerwy dniem i nocą. My, piechota obsadziliśmy się silnie bo nadciągła rezerwa i zostaliśmy zimować. Ale czem była dla nas ta zima: głodem, robactwo chciało nas żywcem zjeść. Obsiedliśmy te wioski: Ryczowek, Skalmierz i Olkusz, byli tam ludzie dobrzy co nam pomagali ogarniać się ze wszy, dawali nam garki do gotowania bielizny i w różny sposób chcieli nam pomóc. Aż wreszcie mnie się udało, że mnie wydelegowała ko-menda jechać z transportem. zabranych do niewoli rusków aż na Węgry. Miałem pod opieką 40 zabranych rusków. W jednym wagonie byli to sami polacy, którzy byli pod zaborem rosyjskim. Byli to Polacy z Guberni Radomskiej, tak my się zbratnili w czasie podróży co my jechli dwa tygodnie, śpiewaliśmy polskie piosenki narodowe i kościelne. Miło nam było przez Polskę jechać bo lud cywilny, gdy spostrzegł na której stacji kolejowej, że jadą Polacy rzucali różne podarunki do wagonu. Ja tez starałem się o nich aby nie byli głodni , bo byli. To młodzi chłopcy, służyli przy sztandzie w armii rosyjskiej zostali zabrani przez austryjaków. Podali mi swoje adresy, ja im dał swój adres że będziemy pisać do siebie. Mięliśmy nadzieję, że wojna się wnet skończy .\nWielkie miałem zczęście że nie byłem karany za to iż tak łagodnie postępował z jeńcami których oddałem w ręce madziarów w Budapeszcie. Gdym się powrócił do swego pułku zaś mnie przydzielono do gieweks trynu, oddałem karabin a otrzymałem sztuc artyleryjski fasimeser do boku, prowiant, wóz i konie dowozić żywność do główne j linii. Powodzenie było lepsze i bezpieczniejsze, ale nie zawsze, bo gdy się zajechało do linii nie zaw-sze dało się jechać drogą, tylko czasami i przez pola, zboża. Jak spostrzegła artyleria rosyjska biła do nas tylko granaty pękały obok nas. Nie mało było różnych wypadków i jak noc tak noc trzeba było jechać do dekunków. Przy tym sprzyjało mi szczęście, miałem konie dobre, bo się starałem o to żeby mi dobrze jechało, nie miałem nigdy nagany, trzymałem się w porządku i zpowodu tego kapitan mnie polubił i pojechaliśmy do Katowic i Dąbrowy Górniczej. Jechaliśmy do Katowic po ciepłe ubranie dla oficerów i żołnierzy co im na zimę potrzebne były.\nSam nie chce wspominać jak człowiek wyglądał, kobiety płakały nad losem żołnierza z frontu i te kobiety zniosły nam różne podarunki; bieliznę, ciepłą, rękawice, szaliki, ciastka i inne rzeczy do jedzenia. Kiedyśmy wciągu dnia załatwili wszystko przyszła jakaś pani pytać nas gdzie będziemy kwaterować przez noc, mówimy że jesz-cze nie mamy obsztelowane! Pani zaprosiła nas do siebie na nocleg, powiada może by panowie do mnie zechcieli przyjść na nocleg u mnie jest miejsce wolne w stajni na konie i mieszkanie dla panów. Zajęła nas ta pani, było miejsce tak dla nas jak i dla koni. Gdyśmy konie zabezpieczyli pani uszykowała nam łazienkę; wykąpaliśmy się jak rybki, posłała po fryzjera co nas opucował z włosów i brody, podała świeżą bieliznę i zdawała się nam, że inne ciało przybraliśmy. Po kąpieli zajęła nas do mieszkania, miło popatrzeć na takie urządzenia w mieszkaniu. W pośrodku mieszkania stół, na stole cholba z winem i rożne przekąski. Po kolacji położyliśmy się do snu, łóżka wysłane poduszkami, czyściutko miło było się położyć. Pani radio nastawiła, które nam rozweseliło życie Takie mieliśmy przyjęcie w Katowicach. Obudził się w nas duch do życia dalszego. Na drugi dzień rychło rano odmarsz do swego pułku do linii bojowej, by oddać te rzeczy któreśmy nabyli w Katowicach. Konie trzeba było zmienić bo te ustały co były w Katowicach. Jedzie się wesoło konie dobre, wóz dobry, człowiek był z biedy ogarnięty wszy już nie żarły ciała, jedzie się dobrze. Gdy się zbliżaliśmy do linii słychać było wielkie rozruchy, ale trzeba było jechać dalej aby znaleźć jakieś dowództwo i oddać rzeczy. Trudno znaleźć, wielkie zamieszanie w linii. Rosjanie wtargnęli się, zrobili dużo szkody. Tu leży zabity nasz lajtan jeszcze pulsa mu biją, tu leży żołnierz z urwaną nogą, tu znów rozszarpany żołnierz od artelerii rosyjskiej. Smutny to był widok i przerażający człowieka, ale rozkaz rozkazem trzeba było szukać sposobu, aby te rzeczy oddać. Postawił konie obok domu murowanego zdaje się że to była szkoła. Artyleria rosyjska trochę zelżyła ale nasza artyleria się wzmocniła i bije bez przerwy a ja stoje obok tego domu kule przelatują ponad głowę jak ptaki na wiosnę. Wreszcie padł granat obok mnie, przysypała mnie ziemia ale lekko, nic mi się nie stało, konie zaś przewróciły wóz jak się zlękły gdy granat eksplodował. Opanowałem, się trochę, myśle co robić, już trochę prześwita dniem znów się uspokoiła tak nasza jak i rosyjska artyleria.\nWracam zpowrotem saniteci zatrzymali mnie abym zabierał rannych i odwoził na regiment Chil Blac. Naładowali saniteci pełny wóz ciężko rannych, wrzeszczą na wozie od boleści i od zimna bo leżeli na ziemi przez kilka godzin nim się uspokoiło a czas był mroźny, wiatr jak to w zimowej porze, w grudniu. Obróciłem trzy razy z tymi rannymi na regiment Chilz Place, a to przecież było kilka kilometrów na tą placówkę sanitarną. Konie mi ustały, boć przecież nie żarły noc i dzień, a trzeba było szybko obrącać. Na szczęście jechałem przez lasek sosnowy, gdziem popasł konie igliną sosnową i potrafił nimi jeszcze dojechać do swego oddziału. Pan Felfeder był Liberman - komendant naszego oddziału dał mi dwa dni i noce wolnego odpoczynku. Cóż z tego kiedy odpoczynek był pod wozen, lub na wozie. Na wozie było dobrze, ale zimno, bo wiatr paddymał ze spodu, tylko na ziemi było cieplej pod piramidą, to jest postawiło się gwer, dwie celty złożyło się górą celty i spierały się na gwerze bo tam były kołeczki zwane celtragi. Uwiązało się celty do tych kołeczków, wbiło w ziemię, zrobiła się budka. Jak był śnieg to obłożyło się śniegiem i dwóch weszło do jednej celi. Pod głową tornister, nakrycie derka i nieraz się przytrafiło, że przymarzło się do ziemi z boków - taka była. Szukało się sposobu, żeby jeszcze lepiej było spać w czasie odpoczynku, napadliśmy kobyłkę u gospodarza, która była zadekowana w słomie w stodole, zabraliśmy tą kobyłkę, ładna była, spasiona, bo światu w stodole niej oglądała, taka była łaskawa i mądra, że dało się ją nauczyć jak ma żyć z nami. Bardzo się o niej pamiętało bo się zdawało, że będzie do nas mówić i tak myśmy ją wyuczyli, żeśmy z nią jak z człowiekiem spali - jeden żołnierz z jednej strony, drugi z drugiej i przykryli się derkami i było ciepło jak przy piecu. Jak miała wstawać dawała znak - poruszała głową i raz w jedną, raz w drugą stronę, tośmy wiedzieli, że chce wstawać i robili dla niej miejsce. Kilka tygodni nas wygrzewała, aż biedna dostała okwatu w nogi i trzeba ją zmienić. Dalej zima dokucza, nie było schronienia! Kopało się więc dekunek, było cieplej i tak się spędzało zimę w pierwszy rok wojny.\nDrugi rok wojny zostałem z powrotem z ablezowany od giefekstrynu do kampanii. Służba była lżejsza, bo się starałem sam o siebie, a nie o konia i wóz. Kąpiele były urządzane w polu parownie były na mundury, wszy nas już nie żarły, jak w poprzednią zimę. Nieprzyjaciela my pędzili naprzód a zawsze jest łatwiej, pójść za nieprzy-jacielem, niżeli uciekać przed nim. Oparcie robił nieprzyjaciel, ale dawało się go odsunąć naprzód. Szturmów już nie było, najwięcej artyleria działała, a my jako infateryja, czyli po polsku piechota trzymali linię, okopywa-li się w dekunkach, robili feldwachy, trzymali patrole. Już rzadsze były spotkania z nieprzyjacielem. Szliśmy za nim, aż pod Lwów, tam też silne były oparcia, padło ofiarą dużo aurstriackiego żołnierza, ale znacznie więcej rusów - o czem świadczą cmentarze wojenne - to jest przeszłość 1915 roku.\nRok 1916 jest więcej utrwalony w pamięci, bo były już ciężkie oparcia jak się szło przez Sokal pod Dubno - straszna ofenzywa była w lipcu 19 do 21-ego. Nasz Regiment był w rezerwie za linią kilka kilometrów, Rosyjska artyleria bije bez przerwy 3 godziny. Nasze wojska musiały ustąpić ze sztelunków, przyszło zarządzenie, aby ten regiment, który jest w rezerwie zatrzymał nieprzyjaciela. W jednej godzinie stracono około 2000 żołnie-rzy. Smutno się było popatrzeć na taką rzeź, zostało nas rozbitków około 300, którzy przez dwa dni i noce uciekali do tyłu przez pola i zboża w lipcu, które były duże gotowe do zbiorów. Słota, błoto, deszcze padał bez przerwy, noc zatrzymaliśmy się w lesie dębowym. Mokro, wody pełno, nie ma miejsca usiąść, czy się położyć i odpocząć. Trzeba było gałęzi nałamać, podłożyć pod siebie, aby spocząć nie we wodzie. Zjeść nie było co, każdy zmoknięty i zmarznięty, bo choć to było w lipcu, ale nad ranem zimno. Poczyna świtać mówi Kadek felfeder - ujdźmy z tego lasu, bo nie wiadomo gdzie jest nieprzyjaciel. Ledwieśmy wyszli przed las a tu rosyjska artyleria bije w las ino konary trzeszczą. Zdawało się, że koniec z nami, aleśmy się rozlecieli w pola i w zboża., trochę przestała bić artyleria rosyjska, uspokoiło się, my powoli wychodzimy ze zbóż. Szczęście żeśmy napotkali groch okrągły jaki w lipcu był - tylko zalążki na ziarno, posilili się tym, rozpatrujemy się gdzie nieprzyja-ciel, nie było z nami żadnego oficera, tylko kadet felfereder trochę się zoriętowrał. Rozciągliśmy się w linii, w celnym polu wykopał każdy dekunek taki, co ledwo głowę schronił, gdyż nie było siły wykopać takiego dekun-ku, aby się cały schronił. Każdy głodny, bo trzy dni nie zafasował żywości, bo nie potrafili do nas dojechać, dopiero w trzecią noc przyszedł fasung chleba i to jeden chleb na pięciu żołnierzy, zdawało się z ręką zje ten chleb. Na czwarty dzień dopiero przyszła kuchnia i już my trochę odżyli. Taki 1916 rok w pamięci.\nRok 1917 - na 17 rok popędziliśmy dalej nieprzyjaciela w stronę Dubna, tam mieliśmy już siedzibę, wykopane dekunki, odpowiednie granat zycherunki, schronienie przed artylerią. Byliśmy tak głęboko zakopani w ziemię, że i artyleria wiele by nam nie zrobiła, bo dekunki były na kilka metrów w ziemię, tylko dekunki do trzymania lin były płytsze - na dużego chłopa wysokie, a dekunki do spania też nie były zbyt głębokie, spało się jak szczury w ziemi. Jeżeli artyleria rosyjska biła i uciekało się do schronów, tylko po wierzchu dudniło do schronów były dwa wejścia. Jednego razu przyszliśmy z feldwachy nad ranem, zjedliśmy śniadanie, mówimy sobie trzeba się umyć. Zagrzaliśmy wody i myjemy się, bo to był dzień niedzielny. Po umyciu ubieramy świeżą bieliznę, cośmy w dekunkach wyprali każdy sobie, aż tu artyleria rosyjska bije. Trzeba było szybko uciekać do schronów w gaciach, w koszuli, płaszcz na ramionach, stoimy dwie godziny w schronach. Jeden wchód nam zawaliło, ale drugi został i wyszliśmy bez uszkodzenia, tylko że się zziębło, bo mróz był koło 30 stopni. Mieli-śmy miłe mieszkanie w ziemi, tylko nam dokuczały mrozy ponad 30°, a trzeba było na noc iść na felwachę i na patrol. Od felwachy do felwachy patrol - to się nie uśmiechało pójść i chodzić pomiędzy linię rosyjską a naszą.\nTrzeba było dobrze uszy nastawiać czy też kto nie idzie, bo się rozchodziło o swoje życie. Był wypadek taki: szła się nasza patrol, lekceważyła bo byli to młodzi żołnierze niedoświadczeni, powdziewali na głowę kominiarki, bo był silny mróz, idą sobie, jak koło swojej stodoły, nagle zaszła ich z tyłu rosyjska patrol i ten ostatni z naszej patroli został w durk przebity plancę rosyjską, drugi został ciężko ranny dwóch potrafiło uciec, bo noc była ciemna. Trzeba było dbać o swoje życie bo szło się ciemną nocą, trzeba było co chwileczkę stanąć, posłuchać czy nie ma niczyjego szeptu, albo tupania nogą. Nieraz i koronkę do lewe j ręki, w prawej karabin w pogo-towiu. Całą zimę się schodziło, znało się wszystkie gwiazdy, bo się przypatrywał kiedy też ta jutrzenka wzejdzie. Jeżeli się miał dzień robić, schodziło się z felwachy do dekunków i śniadanie: kawa czarna i chleb. Po śniadaniu spało do w pół do dwunastej, potem obiad i do roboty dekunków kopać aby było dobrze mieszkać. W dekunkach było dobrze, zimą mieliśmy przykrycia do spania, zagrali nieraz w karty, a jak się trafił żołnierz muzyk to i zagrał na instrumencie jaki gdzie zdobył. Musiało się szukać rozrywek, bo na wojnie czas nie leci cztery lata zdawały się że jest dwadzieścia lat. Zima nie dokuczyła tyle co wiosna, jak śnieg tajały; to nas woda zalewała w dekunkach. Trzeba było wciąż odlewać, bo na prycza woda dochodziła, najgorsze było pójść na felwachę przez linię bo trzeba było pójść rowami wysokimi jak na wielkiego chłopa, bo wierzchem się nie dało, bo by nieprzyjaciel zobaczył. Jednego razu zatajało bardzo, wody było do pół rowu i lala się do butów przez cholewy. Mówimy sobie, pójdźmy wierzchem, uszliśmy z 50 kroków jak rosjanie zaczęli bić z karabinów maszynowych a my buch do rowów idziemy dalej jak gąski po wodzie - takie życie było na wojnie.\nKiedyśmy się doczekali wolnej Polski czyli Polski Ludowej i nie musimy szukać chleba poza granicą, ukochajmy tą ziemia polską, podajmy sobie rękę tak rolnik, robotnik, urzędnik czy inteligent, pracujmy uczciwie na roli i we wszystkich zawodach a wtedy okażemy dobre serce tej naszej matce - Ziemi Polskiej. Usuńmy to zło: pijaństwo, morderstwo, kradzież, oszustwo, kradziesz po spółdzielniach i wszystkie nadużycia moralne, które jest szkodą całego społeczeństwa i chańbą dla Polski. Wtedy Pólska będzie obfita, bo rząd Polski nie będzie miał do czynienia z huliganami, tylko będzie myślał nad rozwojem gospodarki naszej ojczyzny. My starzy wiemy z historii i opowiadania naszych ojców i dziadów co cierpi lud biedny przez kapitalistów i bogatych. Nie miał praw obywatelskich i jak nie jeden biedny spędził młode lata. Gdy mu zdrowie pochybło trzeba było brać worek na plecy i pójść na żebractwo. Muszę skończyć bo szkoda wspominać przeszłe lata, czasy jak tyle było pracy i ta ziemia czyli matka nasza wychowała nas a trzeba było szukać poza granicami chleba i roboty.\nDziś jeszcze można sobie zanucić polską piosenkę jak ongiś jadąc na wojnę: "Dalej wszyscy wraz puki mamy czas, zróbmy przyjacielskie koło i zanućmy pieśń wesołą - puki mamy czas, puki mamy czas.


Fundusze europejskie na ekologię i informatyzację służby zdrowia na Mazowszu – Radio Niepokalanów\n9 października 2019 michal 716 Views Mazowsze\nRozwój systemu dróg rowerowych w gminie Wiązowna, wymiana starych, nieekologicznych pieców w gminach Kampinos, Młodzieszyn i Raszyn oraz rozwój e-usług w szpitalu MSWiA, SZPZLO Warszawa-Ochota i SPZOZ w Radzyminie to główne założenia projektów, które decyzją zarządu województwa mazowieckiego otrzymają ponad 17,1 mln zł dofinansowania ramach RPO WM 2014-2020. Dzisiaj umowy w tej sprawie podpisali wicemarszałek Wiesław Raboszuk, członek zarządu województwa mazowieckiego Elżbieta Lanc oraz beneficjenci.\nRozwój ekologicznego transportu miejskiego w gminie Wiązowna\nW ramach inwestycji na terenie gminy wybudowanych zostanie 12 km ścieżek rowerowych i pieszo-rowerowych oraz chodników. Powstaną one wzdłuż ulic: Duchnowska, Modrzewiowa, Dębowa, Kącka, Słoneczna, Pęclińska, Zamkowa, Krótka, Dworska, Armii Krajowej, Napoleońska i Lubelska. Roboty budowlane obejmą m.in.: przebudowę dróg, skrzyżowań, zjazdów, a także modernizację ogrodzeń przy posesjach. Powstaną nowe zatoki autobusowe, oświetlenie, oznakowania pionowe i poziome oraz odwodnienia ulic. Nowa sieć dróg rowerowych wraz z ciągami pieszo-rowerowymi połączy się w dwóch punktach z istniejącymi już drogami rowerowymi na terenie gminy Wiązowna, sześcioma przystankami publicznego transportu zbiorowego oraz z 49 obiektami użyteczności publicznej.\nRealizacja projektu przyczyni się do redukcji emisji CO2 do atmosfery oraz zmniejszenia hałasu miejskiego poprzez zmniejszenie natężenia ruchu samochodowego na rzecz ekologicznego transportu rowerowego.\nTytuł projektu: Rozwój systemu dróg rowerowych w Gminie Wiązowna\nBeneficjent: Gmina Wiązowna\nCałkowita wartość projektu: 12 348 042,62 zł\nKwota dofinansowania: 9 878 434,09 zł\nZdrowe i czyste powietrze w gminie Kampinos\nW ekologię inwestuje również gmina Kampinos. Dzięki środkom unijnym przeprowadzona zostanie termomodernizacja budynku urzędu gminy. Oprócz tego w 48 budynkach jednorodzinnych wymienione zostaną źródła ciepła i wody użytkowej. W efekcie w domach pojawią się trzy instalacje fotowoltaiczne oraz 13 kotłów gazowych, 13 kotłów na pellet, 13 kotłów zasilanych płynnym gazem propan-butan, siedem powietrznych pomp ciepła, geotermalna pompa ciepła o gruntowym wymienniku poziomym, a także piec olejowy.\nTytuł projektu: Gmina Kampinos – zdrowe i czyste powietrze otuliny Kampinoskiego Parku Narodowego dzięki redukcji niskiej emisji i termomodernizacji\nCałkowita wartość projektu: 1 971 333,00 zł\nKwota dofinansowania: 1 668 725,97 (1 499 978,40 zł UE i 168 747,57 zł BP)\nLepsza jakość powietrza w gminie Młodzieszyn\nDzięki funduszom unijnym również mieszkańcy gminy Młodzieszyn wymienią swoje stare piece węglowe na piece nowoczesne i ekologiczne. W 54 budynkach mieszkalnych zainstalowane zostaną piece spalające biomasę lub wykorzystujące paliwa gazowe. W ramach projektu w 27 budynkach zamontowane zostaną instalacje fotowoltaiczne, kolektory słoneczne oraz powietrzne pompy ciepła przeznaczone do podgrzewania wody użytkowej.\nTytuł projektu: Czyste powietrze w gminie Młodzieszyn- wymiana urządzeń grzewczych\nBeneficjent: Gmina Młodzieszyn\nCałkowita wartość projektu: 1 672 238,76 zł\nKwota dofinansowania: 1 208 929,60 zł\nFundusze unijne na wymianę pieców w gminie Raszyn\nPrzedmiotem projektu będzie wsparcie 33 indywidualnych gospodarstw domowych przy wymianie starych kotłów węglowych na nowe urządzenia wykorzystujące paliwa gazowe i biomasę oraz montaż odnawialnych źródeł energii. Jeden z budynków przejdzie też termomodernizację. Inwestycja obejmuje montaż 25 kotłów kondensacyjnych gazowych, siedem pieców na pellet oraz jednej pompy ciepła oraz trzech instalacji kolektorów słonecznych oraz ośmiu instalacji fotowoltaicznych.\nEfektem projektu będzie obniżenie niskiej emisji, redukcja pyłów zawieszonych oraz emisji CO2. Ponadto mieszkańcy korzystając z nowoczesnych ekologicznych rozwiązań będą ponosić mniejsze koszty związane z ogrzewaniem domów i zużyciem energii.\nTytuł projektu: Ograniczenie niskiej emisji w Gminie Raszyn poprzez wymianę indywidualnych źródeł ciepła na niskoemisyjne\nCałkowita wartość projektu: 917 942,67 zł\nKwota dofinansowania: 724 514,13 zł\nE-apteka w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSWiA w Warszawie\nWsparcie z UE trafi również do Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie. Już niebawem powstanie tu w pełni automatyczny system do sporządzania i wydawania leków cytostatycznych. Projekt obejmie zakup urządzenia do zlecania, produkcji i zarządzania lekami wraz z systemem informatycznym zapewniającym jego właściwe działanie oraz integrację z działającymi w szpitalu systemami informatycznymi. Zastosowanie tego typu rozwiązań informatycznych umożliwi m.in.: przesyłanie elektronicznych recept, generowanie dowolnie zadanych analiz leków, monitorowanie stanów magazynowych i stanów apteczek oddziałowych, definiowanie schematów podawania leków dla konkretnych pacjentów oraz automatyczne powiadamianie o nieprawidłowościach w zleconej terapii.\nRealizacja projektu przyczyni się do poprawy obsługi pacjenta, usprawni pracę farmaceutów szpitalnych i lekarzy, a także poprawi komunikację pomiędzy nimi.\nTytuł projektu: Wdrożenie do praktyki klinicznej Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie rozwiązań informatycznych wspomagających pracę Apteki Szpitalnej i gospodarkę lekami cytostatycznymi\nBeneficjent: Centralny Szpital Kliniczny MSWiA w Warszawie\nCałkowita wartość projektu: 1 475 385,00 zł\nKwota dofinansowania: 1 180 308,00 zł\nDziałanie 2.1.2 E -usługi dla Mazowsza w ramach ZIT\nRozwój e-usług w SZPZLO Warszawa-Ochota\nZ kolei Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa-Ochota pozyskał fundusze unijne na wdrożenie e-portalu umożliwiającego pacjentom korzystanie z usług zdrowotnych przy wsparciu technologii informacyjno-komunikacyjnych. Wdrożony w przychodniach należących do SZPZLO Warszawa-Ochota „Portal e-usług” umożliwi pacjentom dostęp do nowych usług, m.in.: e-rejestracja, e-recepta, e-wyniki czy e-przychodnia. Pacjent zyska w szczególności dostęp do kalendarza wizyt oraz możliwość wyboru przychodni czy lekarza. Będzie miał także możliwość anulowania rezerwacji wizyty oraz zmiany terminu wizyty. Ponadto otrzyma SMS lub e-mail z przypomnieniem o zbliżających się terminach wizyt z informacją zwrotną o potwierdzeniu terminu. Poza dzięki portalowi uzyska dostęp do archiwalnych wyników badań.\nTytuł projektu: Podniesienie jakości świadczeń medycznych poprzez wdrożenie zintegrowanych systemów informatycznych w SZPZLO Warszawa-Ochota\nBeneficjent: Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa-Ochota\nCałkowita wartość projektu: 1 211 550,00 zł\nKwota dofinansowania: 788 000,00 zł\nE-usługi medyczne w szpitalu w Radzyminie\nCentrum Medyczne im. Bitwy Warszawskiej 1920 r. – SPZOZ w Radzyminie zainwestuje środki unijne we wdrożenie e-usług medycznych. W ramach projektu zakupiony zostanie sprzęt teleinformatyczny m.in.: serwery, komputery, tablety a także oprogramowanie. Wdrożonych będzie sześć e-usług: e-obchód, e-wizyta, e-wypis, e-odpis, e-Medycyna Pracy, e-Kontrahent. Inwestycja umożliwi przeniesienie wszystkich działań w szpitalu na platformy elektroniczne (on-line).\nProjekt realizowany jest w partnerstwie ze Szpitalem Wolskim im. dr Anny Gostyńskiej Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej w Warszawie\nTytuł projektu: Wdrożenie e-usług dla pacjentów Centrum Medycznego im. Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie\nBeneficjent: Centrum Medyczne im. Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie – Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej\nCałkowita wartość projektu: 950 521,86 zł\nKwota dofinansowania: 618 225,60 zł\n← Nowa lektura radiowa: o. Livio Fanzaga, Andrea Tornielli – Po tamtej stronie. Tajemnice życia po śmierci.\nPielgrzymka Przedsiębiorców →\n18 kwietnia 2018 paulina


Ranking Stron Wyszkowskich\nMożesz przejąć tę toplistę!\nZgodnie z regulaminem serwisu TopLista.pl, jeżeli webmaster danej toplisty nie loguje się do panelu administracyjnego przez 3 miesiące, zostaje ona uznana za porzuconą i może być przekazana innej osobie. Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.\nWyszków toplista stron wyszkówskich\nRegulamin :: Dodaj stronę! :: Edytuj stronę :: Kontakt\nPozycja Nazwa i opis strony Wejścia Wyjścia\nKatalog firm regionu wyszkowskiego\nKatalog firm regionu wyszkowskiego - przejdź i promuj swoją firmę za darmo i na zawsze. 0 1213\nPrawo Jazdy Wyszków Waldemar Salwin\nPrawo Jazdy Wyszków Waldemar Salwin - 98% zdawalności 0 1207\nPanoramy 360, zdjęcia panoramiczne i spacery wirtu\nPanoramy 360, zdjęcia panoramiczne i spacery wirtu 0 1118\nWyszkowskie OGŁOSZENIA drobne\nWyszków. Ogłoszenia drobne. Kupujesz, ogłaszasz, sprzedajesz. Wszystko za darmo - ZE ZDJĘCIAMI!!! 0 866\nPortfolio fotograficzne. Wyszków i okolice.\nPortfolio fotograficzne. 156 824\nPotral Miasta Wyszków. To Wy tworzycie to maisto\nPortal miasta Wyszków. To Wy tworzycie to maisto. Aktualności, informacje, ogłoszenia... 0 801\nMIK Wyszków, MIK opony\nMIK Wyszków. Wulkanizacja, wymiana opon, prostowanie felg. Opony wymieniamy MIKiem. Opony nowe i używane. 0 557\nPortfolio fotograficzne | Hubert Kwiatkowski\nWYSZKOWSKI TOK MYŚLENIA - WTM skład\nwyszkowski hip-hop 0 296\nCENTRUM REDUKCJI WAGI\nUtrata wagi, atrakcyjny wygląd i świetne samopoczucie to początek zmian w Twoim życiu. Chcesz wiedzieć jak tego dokonać, odwiedź nasze Centrum Redukcji Wagi. Wyszków ul. Pułtuska 48 0 287\nmenu, wydarzenia, dane kontaktowe 0 285\n12 Piterwwy Web Site\nProgramowanie i humor 0 117\nDj wodzirej na Twoje wesele\nOprawa muzyczna przyjęć weselnych. Biesiada z akordeonami oraz KARAOKE 16 86\nSesje zdjęciowe studyjne, plenerowe, zdjęcia katalogowe, reklamowe zlecenia fotograficzne, projekty graficzne, www, kalendarze 134 80\nWodzirej Weselny - recepta na udane wesele!\nZapraszam do zapoznania się z ofertą w zakresie oprawy muzycznej i prowadzenia przyjęć weselnych i wszelkich imprez okolicznościowych. Zapewniam odpowiedni repertuar, nagłośnienie i oświetlenie. Prowadzę zabawę biesiadną przy akordeonie, karaoke. 51 57\nEDOOR Centrum Konferencyjno - Szkoleniowe\nFirma zajmuje się organizacją profesjonalnych szkoleń i konferencji o różnorodnej tematyce. Są to zarówno stałe propozycje szkoleń, jak też realizowane specjalnie na zamówienie klienta. Firma oferuje do wynajęcia doskonale wyposażoną salę konferencyjną. 0 25\nPrzegląd pracy samorządu i opozycji\nWyszkowskie Foum Ludzi Lewicy 57 21\n18 Oficjalna strona Galerii Wyszków\n19 TOP FIT salon odnowy biologicznej\nsalon odnowy biologicznej 5 18\nStrony www, promocja w internecie, wizytówki, ulotki Wyszków 1 16\nSklep z ubrankami dla dzieci. 0 16\nSerwis Komputerowy 0 8\n23 Zespół Coverovy ---RECK DANCE---\nwesela,studniówki,imprezy plenerowe,dyskoteki 0 5\n24 Samochód BMW do ślubu - Wyszków\nWynajmij samochód do ślubu jak i na inne okazje typu: przyjęcia okolicznościowe, majówki, randki, rocznice ślubu, wieczory panieńskie i kawalerskie, studniówki, itp. Do Państwa dyspozycji oddajemy auta: BMW 328i CABRIO i BMW X5! 0 4\n25 Wyszkowska Inicjatywa Planszówkowa\nstowarzyszeniowy blog o grach planszowych 1 3\n26 Euroipejskie Centrum Kształcenia PASCAL\nSzkoły dla dorosłych za darmo w Wyszkowie 0 2\n27 Profesjonalny gabinet hirudoterapii\nTerapia pijawkami lekarskimi Wyszków, Pułtusk, Warszawa, 0 2\n- Dodaj swoją stronę!\nZwiększ jej popularność! - -\nRanking stworzony w serwisie TopLista.pl\nDodaj stronę! :: Edytuj stronę :: Kontakt\nWizytówki Ulotki Teczki ofertowe Papier firmowy Prawo jazdy Wyszków


Wojna domowa na Ukrainie 13.03.2016r.- 389 dzień od nowego rozejmu. | AdNovum\nPosted on Marzec 13, 2016 Marzec 13, 2016 by AdNovum Świat\nWojna domowa na Ukrainie 13.03.2016r.- 389 dzień od nowego rozejmu.\nZdaniem niemieckiej gazety „Frankfurter Allgemeine Zeitung” jak i również znanego arcymistrza szachowego i zagorzałego oponenta rosyjskiego prezydenta, Garri Kasparowa: Putin dąży do zniszczenia Unii Europejskiej.\nA więc według Bertholda Kohlera- autora opublikowanego na łamach niemieckiej gazety „FAZ” artykułu, prezydent Rosji jest „strategicznie zainteresowany” osłabieniem Unii Europejskiej, a nawet jej rozpadem.\n„Europejski obszar wolności i dobrobytu jest alternatywą dla jego skamieniałej autokracji, który musi postrzegać jako stałe zagrożenie swego panowania” – pisze Berthold Kohler.\n„Tworzenie zamrożonych konfliktów, takich jak na Ukrainie, w formie stref buforowych wobec obszarów prawa i demokracji nie wystarcza. Putin stara się – wykorzystując wszystkie dostępne środki – doprowadzić do politycznego zdestabilizowania UE posługując się dezinformacją i polityką podburzania” – konkluduje autor artykułu dodając, że prowokowanie i zaostrzanie sporów w krajach członkowskich należy do „klasycznych metod operacyjnych w wojnie prowadzonej przez neo-czekistów z Kremla przeciwko Zachodowi”.\nAutor zwraca także uwagę, że tej oceny sytuacji nie kwestionują obecnie nawet ci politycy, którzy do niedawna taki sposób myślenia uważali z błędny dodając, że „tym bardziej zdumiewające jest postępowanie UE, która w kryzysie uchodźczym rozkłada sama siebie na czynniki pierwsze”.\nJak zauważa Berthold Kohler „z punktu widzenia Putina bronią są także migranci”, gdyż „prezydent Rosji może w każdej chwili spowodować, że z Syrii czy z Ukrainy setki tysięcy uchodźców ruszą na Zachód”.\nIdąc tokiem rozumowania autora wspomnianego wyżej artykułu zamieszczonego w niemieckiej gazecie „FAZ”, to rosyjski prezydent doprowadził UE do kryzysu. On też sponsorował i zorganizował zamach stanu w lutym 2014 roku w Kijowie. Poza tym pewnie wywołał wojnę domową w Syrii i innych krajach arabskich objętych działaniami tzw. „arabskiej wiosny”.\nOtóż, do kryzysu imigracyjnego przyczyniła się wyłącznie polityka prowadzona przez kraje zachodnie pod naciskiem Stanów Zjednoczonych wobec przywódców państw Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej, które zostały objęte operacją „arabskiej wiosny”, a która to miała za cel ich obalenie i postawienie zamiast nich na czele tych państw ludzi wygodnych dla Zachodu, a więc takich, którzy będą bezrefleksyjnie wykonywali tylko jego polecenia.\nPodobnie sytuacja przedstawia się na Ukrainie, a więc obarczanie winą za to, że polityka rosyjskiego prezydenta doprowadziła do masowej migracji do krajów starej UE, jest zwykłą manipulacją. Natomiast twierdzenie, że może on „w każdej chwili spowodować, ze z Syrii czy też Ukrainy setki tysięcy uchodźców ruszą na Zachód”, graniczy już z jakimś obłędem. Bo to pewnie Putin pociąga za sznurki na granicach Turcji? On też kieruje siecią dobrze opłacanych gangów przemytniczych, które przewożą uciekinierów z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej przez Morze Śródziemne? Odpowiada też zapewne za prowadzoną w Donbasie przez ukraińskie siły zbrojne tzw. operację antyterrorystyczną, w wyniku czego setki tysięcy ludzi zmuszonych było szukać schronienia na terenie Rosji. Ci ludzie nie uciekli na Zachód tylko do Rosji, bo zdawali sobie sprawę z tego, że Zachód im nie pomoże, a co najwyżej przekaże ich w ręce śmiertelnych wrogów, którymi są nacjonaliści ukraińscy.\nNatomiast migracja do Polski, którą obecnie ocenia się na ponad milion Ukraińców, prowadzona jest pod ścisłą kontrolą władz i za ich zgodą. Więc o jakiej tu winie rosyjskiego prezydenta można mówić? Może on nakazuje wydawać wizy turystyczne w polskich konsulatach Ukraińcom?\nA więc bronią migracyjną nie posługuje się w tym przypadku rosyjski prezydent, tylko prezydent zaprzyjaźnionego z UE kraju, która jest dodatkowo członkiem paktu NATO- czyli Turcja oraz ewentualnie broń taką już szykują polskie władze, zaś jej orężem będzie uciekająca masowo z bankrutującej ojczyzny ludność Ukrainy, która legalnie na podstawie wydanych jej wiz, wiedzie na teren UE.\nNatomiast jeśli chodzi o sprawę rozpadu UE, to przede wszystkim zainteresowani są tym procesem istniejące wewnątrz niej siły eurosceptyczne, które uznały, że UE poszła w złym kierunku i nie przynosi państwom członkowskim w jej obecnym kształcie żadnych wymiernych korzyści. Oczywiście osłabieniem, czy też w ostateczności nawet rozpadem UE, są zainteresowani też jej bezpośredni konkurenci, wśród których znajdują się również Stany Zjednoczone.\nTak więc do osłabiania UE przyczyniają się same państwa członkowskie oraz zła polityka prowadzona przez jej władze, zaś obarczanie za ten stan rzeczy inne kraje jest tylko odwracaniem uwagi od głównych jego sprawców.\nObecnie UE doprowadziła się sama do takiego stanu, że nikt jej już nie musi w tym pomagać aby się rozpadła, zaś pierwszym elementem tego rozpadu będzie odejście od zasad swobodnego poruszania się w obszarze państw strefy Schengen i wprowadzenie między nimi kontroli granicznych. Później za tym pójdą inne kroki, w miarę narastania i pogłębiania się kryzysu gospodarczego, w poszczególnych krajach UE.\nJeśli więc ktokolwiek sądzi, że obarczanie na siłę Rosji za nieszczęścia UE, uratuje ją, to jest w wielkim błędzie. UE może uratować się tylko sama, ale już chyba za daleko to wszystko zabrnęło, żeby było jeszcze możliwe. Tym bardziej, że o słabości UE dowodzą słowa, samego autora omawianego tu artykułu, który stwierdził, że aby ją zniszczyć wystarczy „posłużyć się dezinformacją i polityką podburzania”.\nTe słowa jednoznacznie świadczą o tym, że UE jest już tylko dogorywającym trupem.\nW dniu wczorajszym nadal miał miejsce wzrost napięcia militarnego, szczególnie w rejonie Jasinowatej na północ od Doniecka, gdzie ukraińskie wojsko już od tygodnia usiłuje przejąć tam kontrolę nad strategiczną drogą łączącą Donieck z Gorłówką.\nI tak już w godzinach popołudniowych, ukraińscy żołnierze przeprowadzili ostrzał pozycji powstańczych rozmieszczonych w pobliżu punktu kontrolnego na drodze Donieck-Gorłówka w rejonie Jasinowatej. Ostrzał ten, przy użyciu moździerzy kaliber 120 i 82 mm, czołgu, granatników i broni ręcznej, był prowadzony łącznie przez około 30 minut. Prowadzono również z trzech stron ostrzał snajperski w kierunku zajmujących pozycje obronne powstańców.\nOstrzał rejonu drogi koło Jasinowatej rozpoczęto dziś rano.\nPonawiane uporczywie ataki na odcinek drogi łączącej Donieck z Gorłówką pod Jasinowatą oraz rozpoczęta wczoraj ewakuacja cywilów z miejscowości Marinka, na zachód od Doniecka, mogą dowodzić, że ukraińskie dowództwo wojskowe sił ATO zamierza podjąć w najbliższym czasie decyzję o kolejnej próbie ofensywy w kierunku Doniecka połączonej z odcięciem tego miasta od Gorłówki. W ten sposób główne siły powstańcze wiązane by były na obronie zachodnich obrzeży Doniecka, zaś główny wysiłek militarny ukraińskich sił ATO skierowany by został na odizolowanie Gorłówki i następnie zajęcie jej.\nCzy plan taki jest realny?\nZasadniczym elementem jest tu miejscowość Makiejewka gdzie siły ATO zgromadziły znaczne ilości wojska i sprzętu, przez co miasto to stałoby się silnym oparciem do wyprowadzonego ataku, a następnie do utrzymania zdobytych pozycji- szczególnie chodzi tu o drogę Donieck-Gorłówka na jej odcinku koło Jasinowatej. Powodzenie zaś takiej operacji zależeć będzie od tępa i dynamiki jej prowadzenia. Jeśli więc uda się siłą ATO przejąć kontrolę nad drogą Doniecka-Gorłówka na okres jednego do dwóch tygodni, to szanse obrony Gorłówki przed jej zajęciem spadną do minimum.\nTak więc powstańcy nie mogą dopuścić do zajęcia tej drogi i umocnienia tam w dalszej kolejności swoich pozycji przez siły ATO.\nChyba, że w wyniku znacznego rozciągnięcia linii atakujących wojsk ukraińskich, powstańcy wykorzystają tą sytuację do przeprowadzenia kontrofensywy w rejonie miejscowości Awdiejewki i na północ od niej.\nPoza tym po południu, od około godziny 16:00, ukraińskie wojsko przy użyciu moździerzy i granatników rozpoczęło ostrzał wsi Zajcewo, leżącej na północ od Gorłówki. W wyniku tego ostrzału zapaliły się dwa domy jednorodzinne:\nW rejonie przedmieść Doniecka w nocy o godzinie 01:00 ukraińskie wojsko przeprowadziło ostrzał przy użyciu moździerzy kaliber 82 mm wsi Żabiczewo.\nW tym samym mniej więcej czasie na odcinku frontu południowego w okolicach miejscowości Mariupol, przy użyciu moździerzy kaliber 82 mm i broni ręcznej ukraińskie wojsko ostrzelało wieś Sosnowską koło Nowoazowska.\nNa froncie ługańskim, ukraińskie wojsko wznowiło wczoraj ostrzał pozycji obronnych Milicji Ludowej ŁRL, rozmieszczonych w okolicy wsi Kalinowo.\nNa północny-zachód od Debalczewa, powstańcom udało się zająć przyczółek we wsi Łozowo, stanowiąc tam bardzo dobrą pozycję do ataku z kierunku południowego na miejscowość Swietłodarsk. Nadal ponawiane są próby obejścia tego miasta od północy i wzięcia je w okrążenie:\nW wyniku nocnego ostrzału, który miał miejsce z piątku na sobotę w rejonie wsi Trudowskaja na zachodnich obrzeżach Doniecka, został ranny odłamkami moździerzowymi 15-letni chłopiec. Rany na szczęście okazały się na tyle nie groźne, że po udzieleniu mu doraźnej pomocy lekarskiej w szpitalu został zwolniony do domu.\nNa południowym odcinku frontu pomiędzy miejscowościami Zamożnoje-Zarja, w wyniku wejścia na minę został zabity oficer ukraińskiego wywiadu oraz ranne dwie towarzyszące mu osoby. Incydent miał miejsce na przedpolu linii frontu gdzie ukraińscy żołnierze w sposób chaotyczny i nieskoordynowany, dokonują zaminowania terenu. Przypomnę, że podobny wypadek miał miejsce cztery dni temu w okolicy miejscowości Awdiejewka, gdzie po wejściu na minę zginęło dwóch ukraińskich żołnierzy, a kolejnych dwóch zostało rannych.\nWczoraj o godzinie 11:00, wpłynął do portu wojennego w Odessie sztandarowy ukraiński okręt wojenny „Hetman Sahajdaczny”, który wcześniej brał udział w ćwiczeniach z tureckimi siłami zbrojnymi.\nPo ćwiczeniach strona turecka przekazała ukraińskim siłom zbrojnym sprzęt wojskowy za oszałamiającą kwotę 810 tys. dolarów.\nOstrzelana przez ukraińskich nacjonalistów z batalionu „Azow” wioska Mikołajewka w obwodzie telmanowskim.\nWczoraj w Makiejewce świętowano „Широкая Масляная”, popijając aromatyczną i gorącą herbatą z wielkiego samowara smakowite bliny i wiele, wiele innych pysznych potraw.\nSyria: 166 dzień sprzątania świata… →\n68 uwag do wpisu “Wojna domowa na Ukrainie 13.03.2016r.- 389 dzień od nowego rozejmu.”\n😦 Smutna sprawa dla awiatorów. Jeśli kogoś interesuje.\nluk18 , Marzec 13, 2016 at 21:25\n„Ożywił się’ dniepropietrowski oligarcha ‚Benia’ Kołomojski, a jego „ożywienie” w mediach wywołała informacja że w Dniepropietrowsku ma się odbyć „forum” „Ruch na rzecz oczyszczenia [od korupcji]” kierowanego przez gubernatora Odessy Saakaszwilego. Oligarcha stwierdził że „Oczyszczać to się oni moga w łaźni, a nie w synagodze”, jego wypowiedź ma związek z tym ze „forum” miało odbyć sie w Centrum „Menora” w Dniepropetrowsku…\nmaniaprzepraszania , Marzec 13, 2016 at 21:33\nZamachy w Turcji. Zdjęcia i filmy od Cassada.\nluk18 , Marzec 13, 2016 at 21:33\nDlaczego Ukraińcy tak bardzo nienawidzą „Moskali”?\nNa biało „Ukraina” po rozejmie andruszowskim z 1667 roku;\nNa szaro, wszystko co przyłączono do niej za czasów carskich i tzw. sowieckich, czyli dla „ukraińskich patriotów” „moskalskich”…\nmaniaprzepraszania , Marzec 13, 2016 at 21:54\nJaceniuk chce uwolnić rząd od zewnętrznych nacisków\nluk18 , Marzec 13, 2016 at 22:04\nA kiedy rząd zostanie uwolniony od nacisków Jaceniuka, oto jest pytanie…\nmaniaprzepraszania , Marzec 13, 2016 at 23:44\nluk18 , Marzec 13, 2016 at 22:27\nWitam i wklejam nie sprawdzając czy nie było wcześniej – a teraz czytam co państwo napisali…\nbrusek , Marzec 13, 2016 at 23:06\n„Ruskije” LGBT „całym sercem” za „samostijną”, czyli „rosyjski opozycjonista na wygnaniu (w Kijowie)” „Sasza” Sotnik i jego „chomiki” (oraz „chomikowe”)…\n„De gustibus non (est) disputandum” jak mawiali starożytni, ale BLEEEE…\nmaniaprzepraszania , Marzec 13, 2016 at 23:43\nDoskakali się! Czyli szok obywateli ‚samostijnej” po tym jak rząd zaczął ciąć (w ramach „proeuropejskich reform” oczywiście) tzw. subsydia, czyli dotacje i zniżki…\nRżnąć równo, jak mawiał Temudżyn (zwany Dżyngis-Chanem) wszystko co wyrasta poza koło wozu…\nmaniaprzepraszania , Marzec 13, 2016 at 23:50


Procenty świętujądobry sezon - Puls Biznesu - pb.pl\nKOLOROWE TRUNKI: Nie białe, ale kolorowe alkohole, zwłaszcza „brązowe”, są zwycięzcami w okresie świąteczno-noworocznym. Fot. Fotolia\n— Spodziewamy się też powtórzenia trendów w grudniu 2017 r. i styczniu 2018 r. — dodaje Agata Lorenc.\nLepszy i bardziej pojemny\nZ wymienionych trzech kategorii największą dynamikę odnotowała ta największa, czyli whisky, z ponad 10-procentowym wzrostem względem świąt w 2015 r. Dystrybutorzy i eksperci mówią o przechodzeniu na półkę premium, czyli sięganiu po coraz droższe alkohole, czemu dodatkowo sprzyja świąteczny okres.\n— Z jednej strony to efekt kupowania whisky jako prezentu, a więc poszukiwania lepszego produktu do ofiarowania, ale z drugiej — chęci postawienia na własnym świątecznym stole czegoś ciekawszego niż zwykle. Tegoroczne Święta umocniły to zjawisko — uważa Marek Sypek, dyrektor zarządzający Stocka w Polsce. Agata Lorenc podaje, że w kategorii premium najszybciej w koszyku alkoholowym rośnie w Polsce whisky. — 30 proc. rocznej sprzedaży single maltów, czyli segmentu whisky, który sam w sobie jest premium, sprzedaje się tylko podczas tych dwóch miesięcy — dodaje Agata Lorenc.\nMarek Sypek podkreśla, że trend premium przestaje być sezonowym skokiem. — Można zacząć o nim mówić w skali całego roku. To zasługa nie tylko whisky, ale również zainteresowania wyższą półką innych alkoholi — dodaje Marek Sypek. Przełom roku to także czas zwiększonego popytu na alkohole w większych opakowaniach.\n— Jest to bardzo widoczne w segmencie wódki i whisky m.in. w postaci rosnącej liczby opakowań prezentowych z tym alkoholem na półkach sklepowych, tzn. butelek w kartonach lub w tubach. Zaś w samej whisky rośnie udział butelek i pojemności 1,5 l i 1,75 l. To zdecydowanie odróżnia nas od innych krajów Europy Zachodniej i USA, gdzie najpopularniejsza jest pojemność 0,75 l — wyjaśnia Agata Lorenc.\nNie tylko Gwiazdka\nŚwięta mają też wina stołowe.\n— Tu również rośnie segment premium, tzn. wina pomiędzy 20 a 30 zł. To kategoria, którą Polacy uczą się kupować i pić. W okresie świąteczno-noworocznym jesteśmy w stanie wydać więcej niż przeciętnie, ale niekoniecznie sięgamy na najwyższą półkę cenową, która nadal zarezerwowana jest dla koneserów tego trunku — zaznacza Agata Lorenc. Co z winami musującymi i szampanami? Polubiły... ciepło.\n— Jeszcze kilka lat temu znaczna część sprzedaży tych kategorii odbywała się w grudniu i w styczniu. W 2017 r. obserwowaliśmy większe znaczenie win musujących, takich jak prosecco i hiszpańska Cava, latem. Polacy nauczyli się pić wina musujące podczas słonecznych dni. Nie można jednak pominąć faktu, że drugi szczyt to właśnie Boże Narodzenie i Nowy Rok — mówi Agata Lorenc.\nBranże , Alkohol\nBranża spożywcza / Procenty świętujądobry sezon


Czesław Mozil ocenia Hotel Lubicz\nOdkąd zapanowała moda na polskie morze, do Ustki jedzie się długo. Dlatego postanowiliśmy wyjechać z Warszawy o wczesnej porze, żeby bez pośpiechu i komfortowo dotrzeć na miejsce. Tak jak spodziewaliśmy się, Ustka wypełniona była po brzegi turystami.\nParking przed hotelem był pełny aut, co wywołało u nas lekki stres. Niepotrzebnie, bo okazało się że po drugiej stronie ulicy, tuż obok apteki, hotel Lubicz ma dodatkowy, duży parking dla swoich gości.\nHotel Lubicz z zewnątrz nie wydaje się szczególnie atrakcyjny: budynek nie jest ani zabytkowy, ani nowoczesny. Przypomina raczej duży dom weselny. Wchodząc na recepcję, która usytuowana jest pomiędzy basenem, a restauracją, od pierwszej chwili czuć spokój. Profesjonalna i uprzejma obsługa, która jest wizytówką hotelu, dokładnie informuje nas o ofertach dnia, zajęciach i atrakcjach. Dla nas zawsze ważna jest informacja o fitness room i pomieszczeniach umożliwiających aktywność fizyczną. Okazuje się, że hotel Lubicz takiego pomieszczenia nie ma, natomiast goście mogą bezpłatnie korzystać ze wszystkich dobrodziejstw hotelu Grand Lubicz, położonego nieopodal, prawdziwe Eldorado dla najmłodszych.\nPokój, jaki otrzymaliśmy był czysty i przestronny, ale najwyraźniej lata świetności ma już za sobą: zamiast klimatyzacji, jest poczciwy wiatrak ustawiony na komodzie, duża i masywna wanna nie każdemu przypadnie do gustu, a w łazience praktycznie nie ma półek na kosmetyki czy akcesoria. Wyposażenie pokoju jest bardzo podstawowe, ale obsługa zapewnia, że każda prośba dotycząca dodatkowego asortymentu, zostanie spełniona.\nNiewątpliwą zaletą hotelu Lubicz jest spokój. Pomimo pełnego obłożenia, w hotelu panowała sielska atmosfera ciszy i komfortu. Na śniadaniu w restauracji, na basenie, czy w strefie SPA nie dało się odczuć, że hotel jest pełny gości. Ciekawostką jest fakt, że pomimo iż hotel spełnia wszystkie wymagania Hotelu Przyjaznego Rodzinie, nie było w nim zbyt wiele rodzin z dziećmi. Być może powodem jest wspomniany wcześniej hotel Grand Lubicz, który został stworzony z myślą o najmłodszych. Korzystając z tamtejszej siłowni zauważyliśmy dużo dzieci przed hotelem, na ogromnej recepcji, czy uczestniczących w niezliczonych animacjach.\nJedzenie w hotelu Lubicz jest czymś, co zasługuje na uwagę. Byliśmy zachwyceni jakością potraw oraz fantazją, z jaką je przyrządzono i podano. Śniadania są niezwykle urozmaicone. Każdy gość, bez względu na wiek czy preferencje, znajdzie coś dla siebie. Posiłek popołudniowy składał się z czterech dań, a każdy do wyboru. Zwykle jedno z nich było daniem wegetariańskim. Oprócz tego restauracja oferuje dania z karty, które smakiem - jesteśmy pewni - zachwycą każdego.\nCodziennie kucharz przygotowywał oddzielne menu dla dzieci.\nSądzimy, że hotel Lubicz jest idealny dla osób podróżujących bez dzieci: zarówno strefa SPA, jak i basen, kącik zabaw, czy restauracja, są - w porównaniu z ofertą np. Grand Lubicz - mało atrakcyjne dla najmłodszych. Oczywiście, można skorzystać z noclegu w hotelu Lubicz i atrakcji w hotelu Grand Lubicz, ale wydaje się to mało komfortowe.\nReasumując: będąc w hotelu Lubicz w najgorętszym okresie lata, nie czuliśmy się przytłoczeni hałasem morskich kurortów. Nasz pobyt był kameralny i spokojny. Szczerze polecam hotel Lubicz, do którego z pewnością będziemy wracać przez cały rok.


Форум русскоговорящих в Бразилии • Просмотр темы - Ranking Lekow na potencje\nТекущее время: 03 апр 2020, 08:38\nЗаголовок сообщения: Ranking Lekow na potencje\nДобавлено: 11 фев 2020, 02:12\nЗарегистрирован: 11 фев 2020, 02:10\nPigułki na zdolność bez instrukcji toż załączniki diety, których zagadnieniem stanowi wyniesienie efektywności płciowej mężczyzn. Ich firmy skutecznie wzmacniają wyobraźnię, i reklamy sugerują, że po spożyciu magicznego środka własne jedzenie erotyczne wejdzie na nowatorski, większy stan. Kiedy wygląda aktualne w realności? Czyli środki bez instrukcje uporają się z dylematem równie dobrze, kiedy też zalecane przez chirurga? Różnic na niniejsze analizowania odkryjecie w swym przekazie. viagra.edu.pl\nSektor medyczny gruby jest pigułek na moc bez reguły, wskazujących nam renesans do doskonałej formy seksualnej a cudowne doznania, którymi zadziałamy partnerkę. W rzeczywistości suplementy diety pochodzenia roślinnego nigdy nie zadziałają, jak środki na normę, zaadaptowane przez pediatry do naszych potrzeb. Jakie pigułki na zdolność bez reguły wykopiemy w aptekach?\nStronę typowych leków, np. zawiera bazy źródła naturalnego. Do najznaczniejszych należą żeń-szeń, maca, buzdyganek naziemny i cytryniec chiński. Substancje te korzystają za zlecenie realizować stymulująco, pobudzać libido, podwyższać ciśnienie krwi, uwrażliwiać na pomysły, dodać odporności a dynamizmu i intensyfikować poczucia seksualne również ułatwiać wrażliwość stref erogennych. Ich skuteczność istnieje niemniej pozostała, natomiast myśl wynikająca wymagania oparta szczególnie na permanentnym traktowaniu tychże roślin. Z prawdziwością nie wolno zużywać ich jak bieżącego środka wspomagającego erekcję. Upragnione sukcesy dostarczyć prawdopodobnie wówczas regularne sześcio- lub ośmiotygodniowe używanie preparatów.\nNiektóre tabletki na moc bez recepty zawierają sildenafil - substancję dobrą sławną ze genialnej Viagra. Preparaty te finansują rozkurcz naczyń krwionośnych w prąciu, rozszerzając tymże tymże dopływ farbie podczas podniecenia. Reagują one pod warunkiem byłego pobudzenia miłosnego dodatkowo adresowane są w uzdrawianiu zaburzeń wzwodu. Tabletka podejmuje czynić niezwłocznie po blisko 30 chwilach od jej wesela, i skutek przestrzega się choćby do 4 godzin.\nZasoby na siłę z prasteronem Inną materią aktywną zapewne istnieć prasteron, czyli DHEA (dehydroepiandrosteron), który zoczymy pomiędzy niezależnymi w pigułkach bez instrukcje . Środek tenże określony stanowi pomimo chociaż dla klientów po 40 roku spędzania, u których określono niedobór prasteronu – naturalnego hormonu steroidowego. Ze powodu na znajome zestawienie w kompozycji do testosteronu, chyba stanowić wprost w niego robiony. Egzystuje aktualne bieżące, skoro jego deficyt zaprowadza do zakłóceń bycia organizmu mężczyzny, wyjątkowo w warstwie seksualnej. Środki te sięga się długotrwale, i skutki są duże po kilkutygodniowej kuracji.


Xperia Neo L MT25i - pierwszy smartfon Sony z Androidem 4.0 na pokładzie Firma Sony poinformowała, że jej pierwszym smartfonem dostarczanym z zainstalowanym systemem Google Android 4.0 będzie model Xperia Neo L MT25i. Urządzenie przeznaczone jest (prawdopodobnie) jedynie na rynek Chiński.\nGoogle szykuje tablet za...149 USD? Nadchodzący tablet Google stał się obiektem kolejnych spekulacji. Wynika z nich, że może on być sprzedawany w bardzo atrakcyjnej cenie 149 dolarów.\nPolska aktualizacja SGS II do Androida 4.0 ICS już dostępna Użytkownicy Samsunga Galaxy S II mają powody do zadowolenia. Smartfon koreańskiego producenta doczekał się polskiej aktualizacji do systemu Android 4.0 (Ice Cream Sandwich).\nMWC 2012: elegancki smartfon Acer CloudMobile Na zakończonych już targach MWC 2012 swój smartfon CloudMobile zaprezentowała firma Acer. Jest to wyjątkowo stylowe urządzenie a przy tym zaawansowane pod względem technicznym. Smartfon ten jest także pierwszym, który zostanie zintegrowany z chmurą obliczeniową AcerCloud.\nMWC 2012: Huawei MediaPad 10 FHD z czterema rdzeniami i 2 GB RAM Firma Huawei przedstawiła tablet MediaPad 10 FHD, którego specyfikacja techniczna jest naprawdę imponująca. Chiński koncern zaskakuje już drugi raz na tegorocznych targach MWC. Wcześniej zaprezentował smartfon Ascend D z czterordzeniowym "autorskim" procesorem.\nHTC i naprawdę tajemnicza zapowiedź "czegoś szybkiego" na MWC 2012 Firma HTC zamieściła na Facebooku grafikę przedstawiającą smartfon, w którego wnętrzu umieszczona została cyfra "5". Pod tym tajemniczym dziełem znalazł się równie tajemniczy napis brzmiący "Tej niedzieli odkryjecie coś szybkiego". Oczywiście znany producent smartfonów nawiązuje do zbliżających się targów MWC 2012. O co jednak dokładniej może w tym chodzić?\nAsus: pobierz narzędzie odblokowujące bootloader tabletu Transformer Prime Firma Asus udostępniła właśnie narzędzie, które można wykorzystać do odblokowania bootloadera tabletu Transformer Prime i instalowania nieoficjalnych ROM-ów. Pamiętaj jednak, że grożą ci za to pewne sankcje.\nZTE przedstawia nowe smartfony z Androidem 4.0 ZTE zaprezentowało trzy smartfony z Androidem 4.0 i dwurdzeniowymi procesorami. Dwa z nich obsługują łączność LTE. Urządzenia te potwierdzają ambitne plany chińskiego producent telefonów, który radzi sobie coraz lepiej i nie zwalnia tempa. Jego nowe produkty zostaną zaprezentowane na targach MWC 2012.\nFujitsu wkroczy do Europy! Zaoferuje smartfony i tablety Firma Fujitsu szykuje się do wkroczenia na europejski rynek. Planuje zaoferować nam swoje smartfony i tablety w bardzo korzystnych cenach. Jest ktoś zainteresowany?


Zakochani wspólnicy - Maggie Kingsley (154176) - Lubimyczytać.pl\nDo Canny, malutkiej miejscowości w szkockich górach, przyjeżdżało i Londynu wielu lekarzy. Ewan wiedział, że Rowan wcale nie będzie inna - przyzwyczajona do znakomitego wyposażenia londyńskich klinik, z pogardę potraktuje wysiłki ratowania zdrowia i życia ludzi przez notorycznie ubogą, prowincjonalni służbę zdrowia, ładna lekarka w jej typie nie wywrze na nim wrażenia! A czy Rowan w ogóle...\nDo Canny, malutkiej miejscowości w szkockich górach, przyjeżdżało i Londynu wielu lekarzy. Ewan wiedział, że Rowan wcale nie będzie inna - przyzwyczajona do znakomitego wyposażenia londyńskich klinik, z pogardę potraktuje wysiłki ratowania zdrowia i życia ludzi przez notorycznie ubogą, prowincjonalni służbę zdrowia, ładna lekarka w jej typie nie wywrze na nim wrażenia! A czy Rowan w ogóle zwróci na niego uwagę?


Policjanci pomogli rannemu psu | Kurier Ostrowiecki\nArtykuł napisany przez K.K. 22 września 2020\nNiecodzienną interwencję przeprowadzili w piątek policjanci Wydziału Prewencji ostrowieckiej komendy. Pełniąc służbę w patrolu rowerowym mundurowi otrzymali informację o rannym zwierzęciu. Okazało się, że pies leżał na torach kolejowych i nie był w stanie przemieszczać się samodzielnie. Stróże prawa natychmiast przenieśli czworonoga z torowiska w bezpieczne miejsce co pozwoliło na uratowanie jego życia.\nDo zdarzenia doszło w miniony piątek około godziny 10.00 na ul. Reńskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Wtedy to dyżurny ostrowieckiej jednostki policji otrzymał informację o rannym zwierzęciu leżącym na torach kolejowych. Na miejsce natychmiast dotarli mundurowi pełniący służbę w patrolu rowerowym. Po chwili odnaleźli oni rannego psa, który sam nie był w stanie się poruszyć. Zwierzę zostało przeniesione w bezpieczne miejsce. Stróże prawa podali pupilowi wodę i wezwali na miejsce pomoc. Na miejscu weterynarz opatrzył czworonoga. Pies trafił do lecznicy.\nKradzież w galerii\nPolicjant uratował sąsiadkę. Dostał się do jej mieszkania przez balkon\nBądź pierwszym, który to skomentuje. Wyraź swoją opinię. on "Policjanci pomogli rannemu psu"


BKS remisuje na koniec rozgrywek\n2015-06-07 05:00:00 SN 1110\nBialska Stal zremisowała 1:1 i zakończyła sezon 2014/2015 na 4 miejscu\nOstatni mecz w sezonie 2014/2015 piłkarze Bialskiej Stali zremisowali z Górnikiem Wesoła 1:1. Wynik spotkania nie miał jednak wpływu na miejsce końcowe w tabeli, ponieważ już było wcześniej wiadomo, że zespół zakończy rozgrywki na 4 miejscu za drużynami z Bytomia, Opola czy Zdzieszowic.\nMimo ogromnego upału mecz został rozegrany. W związku z wysoką temperaturą mecz był przerwany, a zawodnicy mogli w tym czasie napić się wody. W 19 minucie spotkania po kontrataku piłkarze Górnika zdobyli bramkę i objęli prowadzenie. Bielszczanie ruszyli do odrabiania strat i już w 34 minucie było 1:1. Bramkę dla bialskiej Stali zdobył głową Brychlik. Do końca pierwszej połowy piłkarze BKS-u byli bliscy podwyższenia rezultatu, jednak próby skończyły się tylko na poprzeczce.\nW drugiej części spotkania zdecydowani lepsi byli bielszczanie, którzy cały czas szturmowali bramkę gości, jednak wciąż brakowało tylko skutecznego wykończenia. Ostatecznie mecz zakończył się remisem 1:1\nBKS Stal - Górnik Wesoła 1:1 (1:1)\nBrychlik 34 - Łaciok 19\nBKS Stal: Chmiel, Sornat, Caputa (64. Iskrzycki), Szczurek, Zdolski, Karcz, Sobala, Rucki (89. Habdas), Brychlik, Lewandowski (74. Dzionsko), Wiśniewski (59. Luke)\nGórnik Wesoła: Wierzbicki, Bochenek, Kania, Krzysztoń, Tuleja, Cieszyński, Barwiński, Gajewski, Kuder (89. Lesik), Łaciok, Mieszczak


Kurtki ze skóry są każdego roku modne - Modowy szał!\nSkórzana kurtka jest jednym z nieśmiertelnych klasyków. Nie ma co zastanawiać się czy warto w nią zainwestować, gdyż będzie nam służyć latami. Jest tak uniwersalna, że może być nie tylko kurtką ale także marynarką! Elegancka, funkcjonalna, czego chcieć więcej? Kurtka skórzana sprawdzi się w każdych okolicznościach.\nKurtki skórzane wywodzą się bezpośrednio ze stroju wojskowego. Już podczas I wojny światowej nosili je niemieccy piloci bombowców. Ich wytrzymałość doceniono również po wojnie. Stały się częścią umundurowania amerykańskiej policji. W latach 50. szkoły w USA zabraniały uczniom noszenia kurtek motocyklowych, co jak można się spodziewać przyniosło odwrotny skutek.\nW ciągu lat kurtki skórzane opanowały światowe pokazy mody. Grały główną rolę w luksusowych kolekcjach Chanel czy Vivienne Westwood. Obecnie projektuje się je w przeróżnych formach. Mamy również do wyboru modele inspirowane klasyką, lecz wykonane ze sztucznej skóry.\nKurtkę skórzaną można zestawiać dla bardziej drapieżnego looku z dziewczęcymi sukienkami, bądź nawet koronkami. Ciekawy efekt otrzymamy, nosząc ją wraz ze zwiewną spódnicą i jedwabną bluzką. Jej drapieżny charakter zrównoważą kolorowe, jasne dodatki. Jeżeli ma to być stylizacja „z pazurem”, możemy połączyć skórę z dopasowanymi dżinsami, dowolnym T-shirtem z nadrukiem i ciężkimi butami. Uzupełnieniem mogą być różnego rodzaju naszyjniki, kolczyki lub bransoletki.\nWiedzmy, że modele z wydatnymi klapami powiększą znacznie górne partie ciała. To dobry fason dla kobiety z małym biustem lub węższymi ramionami (figura typu A). Jeśli zależy nam na wysmukleniu sylwetki zdecydujmy się na model ze stójką. Do niedawna zwracano uwagę na to, że krótsze kurtki są zarezerwowane dla nastolatek, panie dojrzałe powinny zaś wybierać dłuższe fasony. To już przeszłość, ponieważ dziś styliści zdecydowanie odradzają przejmowanie się podobnymi ograniczeniami. Ubranie ma odzwierciedlać naszego ducha, nie wiek (na tej stronie).\n| Tags: kurtka, naszyjnik, strój\n← Nieśmiertelne sukienki\nOzdoby w domu →


Lokal w centrum Białegostoku idzie pod młotek. Zobacz, co jeszcze jest wystawione na licytacjach komorniczych w Podlaskiem [18.05.2021] | Gazeta Współczesna\nLokal w centrum…\ntd 18 maja 2021, 15:32\nLicytacje komornicze z Podlaskiego. Pod młotek idą domy, działki i samochody\nLicytacje komornicze odbywają się na terenie całego województwa podlaskiego. Przedmioty wystawione na aukcjach pochodzą od dłużników, których mienie zajął komornik.\nPod młotek najczęściej idą:\nLicytacje komornicze z Podlaskiego. Co można kupić od komornika?\nCo ciekawe, wśród ofert znalazł się m.in. popularny lokal użytkowy w centrum Białegostoku, przy ul. Lipowej 3/5, lok.1, gdzie mieści się Pijalnia Wódki i Piwa. Szczegóły - m.in. cenę, datę licytacji znajdziecie w galerii.\nLicytacje komornicze cieszą się dużym zainteresowaniem, bowiem wszystkie powyższe rzeczy, wystawione na aukcję, można nabyć za cenę poniżej ich wartości. Aby zobaczyć, co można kupić tanio od komornika na terenie woj. podlaskiego, przejdź do galerii.\nMateriał oryginalny: Lokal w centrum Białegostoku idzie pod młotek. Zobacz, co jeszcze jest wystawione na licytacjach komorniczych w Podlaskiem [18.05.2021] - Kurier Poranny\nGość 17.05.2021 14:47:13\nnotoryczny kłamca morawiecki przyłożył rękę do tego. jemu dziękujcie, że gastronomia szoruje po dnie. restaurator z Wrześni powiesił się z powodu niemożności prowadzenia lokalu. morawiecki ma krew na rękach.\nObywatel 17.05.2021 00:22:01\nNo proszę bardzo. Komornicy żyją jak tłuste frytki. Handlują zrabowanym mieniem za " CZYJEŚ DŁUGI " . No brawo Polsko.\nCo więcej przyszła uzurpowana " PANDEMIA COVID-19 , wręcz ( Ebola ) " pod pretekstem której uprawia się swoje polityczne cele. Pandemia to tylko pretekst. Z powodu epidemii ludzi się przymusem zamyka pod groźbami i szantażem kar. A jak się otworzysz to zaraz napadają jak rasowi bandyci na otwarte lokale z granatami hukowymi jak do gangsterów. To wszystko ma na celu do upadlania i wykańczania ludzi. A na końcu przyjdzie KOMORNIK lub PAŃSTWO i zabierze na poczet państwa.\nPrzestępcy nie robią tego legalnie . Bo jak by robili legalnie to by ich ludzie do sądów podawali za uprawiane bezprawie i ktoś by za to odpowiadał i poszedł siedzieć. Dlatego też nie ogłasza się STANU WYJĄTKOWEGO , bo nie chcą być pociągani do odpowiedzialności. Dlatego swoje przestępcze plany robią bez ogłaszania stanów. Za niedługo będziemy czytać o następnych tego typu przypadkach licytacyjnych bo ktoś pójdzie z torbami. Metodę sobie znaleźli idealną. :)\nPytający 16.05.2021 19:19:58\n16 maja, 13:07, www.FederacjaZielonych.pl:\nZe łbem w porządku - czy potrzebny dobry specjalista ?\nJakiJa 16.05.2021 16:18:25\nPolak 16.05.2021 11:01:45\nWykończyli ludzi za otwarcie lokalu w grypowym sezonie.


Andżelika Borys - Newsy - Polki.pl\nSkromna polska nauczycielka z Grodzieńszczyzny stała się symbolem oporu wobec reżymu Łukaszenki.\nDziś Andżelika jest już bardzo zmęczona. Nieodłączne szpilki zostały w przedpokoju, a elegancki łososiowy kostium na poręczy krzesła w sąsiednim pokoju. Teraz siedzi w fotelu podwinąwszy nogi pod siebie, ubrana w pidżamę ze spodniami rybaczkami.\nTo już nasze chyba dwudzieste spotkanie w schludnym mieszkaniu w bloku przy Aziorskiej Szosie, składającym się z trzech malutkich pokoików i trochę większego salonu. Mieszkanie rodzice kupili Andżelice i jej siostrze Ani. Teraz, zależnie od fantazji białoruskich telewizyjnych propagandzistów, przeistacza się w luksusową posiadłość albo rozkoszną willę.\nNiezawodna Ania, ładna blondynka, młodsza od siostry o dziewięć lat, jak zwykle uwija się, by gościom, których przez mieszkanie Andżeliki przewijają się dziesiątki, przygotować coś do jedzenia. Jak zwykle stara się być na każdą prośbę siostry. "Boże, jak to dobrze, że Ania ma teraz wakacje", wzdycha Andżelika, bo na co dzień jej siostra studiuje w Polsce.\nPrzez ostatnie kilka miesięcy Andżelika nie tylko nie ma czasu na prowadzenie domu, ale w ogóle na cokolwiek poza walką o Związek Polaków na Białorusi, zwłaszcza odkąd zdecydowała się wydać frontalną wojnę byłemu przewodniczącemu ZPB - Tadeuszowi Kruczkowskiemu.\nOd dawna Andżelika, wtedy szefowa wydziału oświaty ZPB, była przekonana, że sprawy w Związku idą w\ncoraz gorszym kierunku. Z jednej z ważniejszych niezależnych organizacji społecznych na Białorusi, Związek przekształcał się w zależne od białoruskiego reżymu, folklorystyczne biuro podróży.\nAndżelikę, do przesady skrupulatną i uczciwą, przerażał stosunek byłego prezesa do społecznych pieniędzy, denerwowało wrogie nastawienie do jakichkolwiek niezależnych inicjatyw, etykietkowanych jako "niebezpieczne działania polityczne", ale już najbardziej ze wszystkiego do szału doprowadzał ją brak działań, które pomogłyby rozwijać polskie szkolnictwo.\n"Mieliśmy takie spotkanie z białoruskimi władzami oświatowymi. Siedzę ja i mój szef, bo wtedy Kruczkowski był moim szefem, przewodniczącym Związku Polaków - opowiada Andżelika - domagam się różnych rzeczy, stawiam się i awanturuję, a on to wszystko łagodzi, a czasem zachowuje się wręcz, jakby nie zwracał uwagi na moje argumenty... na koniec wychodzi z tego wszystkiego, że ci Polacy to sami nie wiedzą, czego chcą, a ja po prostu jestem pomylona".\n"Co to za polska szkoła - tłumaczy mi dalej zirytowana - jeżeli na korytarzach słychać tam język rosyjski. Jedyną polską szkołę w Grodnie zmieniono na szkołę muzyczną. Czy to ma sens?".\nAndżelika bardzo wiele jeździła po prowincji, spotykała się z prezesami oddziałów ZPB, wizytowała szkoły, była popularna. Kiedy okazało się, że władze za wszelką cenę po raz kolejny chcą poprzeć kandydaturę Tadeusza Kruczkowskiego na stanowisko prezesa ZPB, że delegaci są naciskani, wzywani do władz swoich rejonów i obwodów, Andżelika zdecydowała się: zostawi swoją ukochaną oświatę i będzie kandydować, a nóż się uda. No i udało się, nowa prezes przeszła znaczną większością głosów. Jej zwolennicy zrywali się na równe nogi, i klaskali, a ona po prostu beczała.\n"Nie mogłam uwierzyć, że się nam udało - mimo zastraszania ludzi przez władze, mimo tych wszystkich intryg, jednak się udało!". Teraz Andżelika już wie, że to był dopiero pierwszy akt. W dwa miesiące po VI Zjeździe władze państwowe zdecydowały, że był on przeprowadzony nieprawidłowo i musi być powtórzony. A 27 lipca wieczorem do siedziby Związku Polaków w Grodnie wkroczyli antyterroryści i wyrzucili siłą wszystkich obecnych. Teraz Domu Polskiego, w którym znów rezyduje Tadeusz Kruczkowski, pilnuje milicja.\nDla Andżeliki zaczął się akt drugi. Dzień po dniu przesłuchania. Dzień po dniu niewiarygodnie jadowite programy o Polsce i o samej Andżelice w białoruskiej państwowej telewizji. W ponownie przejętym przez ludzi Kruczkowskiego miejscowym polskim piśmie "Głos znad Niemna", zwanym teraz gadzinówką, padają sugestie, że Andżelika nie jest Polką, tylko białoruską nacjonalistką (cokolwiek by to miało oznaczać), a zza polskiej granicy dochodzą puszczane nie wiadomo przez kogo plotki, że wychowała się podobno... w Ameryce.\nPo kolei zatrzymania wszystkich współpracowników - na 10, 15 dni aresztu w nieludzkich warunkach. Może dziewczyna, pozbawiona wsparcia bardziej doświadczonych w bojach kolegów, wreszcie się załamie?\nDzisiejszy dzień był szczególnie ciężki. Rano spotkanie z dziennikarzami z moskiewskiego biura "Le Figaro". Kiedy siedzieli razem przy kawie, do Andżeliki podszedł milicjant i wręczył jej wezwanie na przesłuchanie. Poszła z adwokatem. Potem była pierwsza rozmowa na milicji - najpierw nieoficjalna, zaraz potem w następnym pokoju już oficjalne przesłuchanie. Już czterdzieste drugie - liczy teraz Andżelika, pijąc drinka z colą. A ledwo zdołała dojść do domu, zadzwonił telefon, że ma przyjść znowu, ponieważ zarządzono "eksperyment śledczy". Doświadczony adwokat mówi, że chodzi prawdopodobnie o rewizję. Znów stawiła się wraz z adwokatem na milicji, ale "eksperyment" odwołano...\n"W mojej rodzinie z obu stron są tylko Polacy", opowiada teraz. "W 45 roku przesunięta na zachód granica przecięła ziemie mojego dziadka. Część jego gospodarstwa została koło Sokółki. W Polsce mieszkają dwie siostry mojej mamy - jedna w Łapach, druga w Kuźnicy Białostockiej. Kiedy byłam dzieckiem, w największym stopniu wychowywała nas babcia - matka mojego ojca. Święta wszystkie obchodzono u nas po polsku i po katolicku. Chrzczono mnie w nocy, po kryjomu, w parafii w miejscowości Żełudak, do komunii też przystępowałam po kryjomu".\nAndżelikę, jej dwóch braci i siostrę wychowało pokolenie, dla którego polskość i katolicyzm były nierozdzielne. Owszem, dyskoteki organizowano na Grodzieńszczyźnie przez okrągły rok, ale mało kto śmiał pójść na zabawę w wielkim poście - opowiadają teraz. Potem była nauka w Polsce, w studium nauczania początkowego w Zamościu, jeszcze później przyjęto ją na trzeci rok pedagogiki do filii UW w Białymstoku. Jej opowieść o życiu jest zwarta i krótka. Jak raport. Nadzwyczaj konkretna. Bo taka też jest Andżelika.\nO niczym chyba Andżelika nie mówi z takim przejęciem, jak o tym swoim posłannictwie. Najbardziej na świecie kocha swoją pracę nad szerzeniem polskiej oświaty na Białorusi. Poświęcała jej i dni powszednie, i weekendy, bo przecież szkolenia dla nauczycieli, różne konkursy czy przeglądy polskiej poezji i piosenki trzeba było organizować w dni wolne - dyrektorzy szkół nie zawsze chcieli zwalniać nauczycieli i uczniów z zajęć na takie okazje.\nOpowiada z pasją, jak mając 25 lat została kierownikiem działu oświaty, najważniejszego działu Związku Polaków na Białorusi, jak opracowywała statystyki nauczania polskiego w blisko 300 szkołach na Białorusi, jak przemierzała Białoruś wzdłuż i wszerz, żeby prawie każdą szkołę odwiedzić osobiście i przekonać się, jakie ma potrzeby, uświadomić prezesom oddziałów ZPB, jak ważna jest oświata i więź z kulturą polską.\nTen dział oświaty to było jej ukochane dziecko, a potem ukochanym dzieckiem stał się cały Związek. A teraz Andżelika, jak każda matka, krzywdy swojego dziecka wybaczyć nie może...\n"Co i rusz w nocy przypomina mi się, jak wyciągali nas z siedziby i jak szarpali tych naszych starszych ludzi, jak ich ciągnęli po schodach - Andżelika ma łzy w oczach - a ja tak chciałam, żeby za mojej kadencji Polski Dom już nie był tylko biurem, żeby ci wszyscy ludzie tam mogli przychodzić. I oni przychodzili. To był ich dom. Starsze panie przynosiły i pasztet, i szarlotkę, a gdy okazało się, że w spadku po poprzedniku mam do spłacenia dług - 16 tysięcy dolarów, to przyszli do mnie i powiedzieli, żebym się nie martwiła, bo zorganizują zbiórkę, a przecież wiesz, ile na Białorusi się zarabia, a tym bardziej ile ludzie mają emerytury".\nA teraz Andżelika wie jedno - nie może zawieść tych wszystkich ludzi, bo jakby się to dziś nie wydawało dziwne i staroświeckie, szczerze wierzy w zasady i w przyzwoitość. W swoim sposobie działania jest najzupełniej współczesna, w tych zasadach trochę jakaś taka niedzisiejsza. Jak wiele osób konkretnych, wolała się zajmować tym, na co uważała, że ma wpływ. Otwarta i bystra z natury, nigdy nie zastanawiała się głębiej nad sprawami wielkiej polityki. Teraz jednak uczy się szybko.\nPrywatne życie Andżeliki\n"Słuchaj, Andżeliko - pytam znienacka - a co ty właściwie lubisz robić prywatnie, kiedy nie walczysz o polskość na Białorusi?".\n"Ojej", śmieje się i odpowiada równie solidnie, jak na pytanie o pracę. "Masę rzeczy. Po pierwsze lubię sprzątać. To mnie odpręża. Strasznie jestem porządnicka. I lubię morze. Bardzo lubię morze. Mogłabym godzinami na nie patrzeć. Ale lubię też się bawić, czasem tak sobie zaszaleć, potańczyć, wcale nie stronię od mocnych trunków. Tylko teraz to chyba od siedmiu miesięcy nigdzie nie byłam, bo nie wiadomo - pójdziesz, coś ci gdzieś dosypią, potem sfotografują i kompromitacja gotowa. I na zakupach też już chyba z siedem miesięcy nie byłam. Kiedyś zawsze umiałam sobie coś ładnego i taniego kupić, potem ktoś mi coś zwęził, coś dopasował, aż panie w polskim konsulacie w Grodnie pytały, gdzie sobie to kupiłam... A teraz to już nie mam do tego głowy".\n"A mężczyźni? Jest ktoś? A może był?"\n"Hmmm...", takich tematów Andżelika nie porusza zbyt chętnie... Wreszcie mówi, że najbardziej to nie lubi mięczaków, a takich facetów jest dziś zbyt wielu. A tak poza tym to owszem, był ktoś, długo, przez siedem lat, ale to wszystko nie mogło się dobrze skończyć i ciężko to odchorowała.\nŻycie prywatne Andżeliki to jedna z tajemnic małego Grodna, w którym prokurator pije kawę w tej samej kawiarni co znany opozycyjny redaktor, a wszyscy wiedzą prawie wszystko o wszystkich... W tym przypadku jednak znajduje zastosowanie staroświecka zasada, że o sprawach prywatnych damy nie mówi się publicznie. A Andżelika Borys jest właśnie damą.\nDla polujących na nią funkcjonariuszy białoruskiego systemu: wyniosła, zdecydowana i nieprzystępna. Bardzo pomylili się ci, którzy myśleli, że taką ot, prostą nauczycielkę, łatwo będzie złamać. Cóż, władze straszą, a Andżelika się boi. Pewnie, że się boi - każdy by się bał - nie jest łatwo żyć pod presją kolejnych przesłuchań, pod okiem tajniaków, którzy śledzą każdy krok i czekać, kiedy właściwie pójdzie się do paki. Jutro? Za tydzień? I na jak długo? Na 10 dni? A może na dwa lata?\nNa co dzień Andżelika - ta polska "Siłaczka" z białoruskiej, postsowieckiej Grodzieńszczyny - nie rozstaje się więc ze "zbroją". Jej tarcza i miecz to klasyczny kostium, staranne uczesanie i wysokie obcasy. "Wtedy czuję się sobą", mówi. "I jestem gotowa na wszystko".


Elektroniczne gadżety zastępują papierowe magazyny | Internet\nPrzydatność i funkcjonalność telefonów komórkowych 20 lutego 2014\nCzasy się zmieniają. Człowiek się rozwija i rozwija się także technologia. Nie da się ukryć, że dążymy do coraz bardziej złożonych narzędzi. Złożonych w budowie, ale prostych w obsłudze. To …\n« Przekaz multimedialny za pośrednictwem komputera\nElektroniczne gadżety zastępują papierowe magazyny\nDynamiczny rozwój nowych mediów i coraz większe rozprzestrzenienie się nowych technologii przepowiada koniec papierowych gazet. Tradycyjne media takie jak radio oraz telewizja są ciągle w dobrej kondycji, jednak przyszłość tradycyjnych gazet jest zagrożona. Reklamodawcy nie decydują się wykupywać miejsca w gazetach tak często jak kiedyś. Dzięki czemu zyski z reklam drastycznie spadły w wydawnictwach. Dodatkowo młodsze pokolenia odchodzą od kupowania gazet w postaci papierowej. Małe dzieci, które przyczajone są do tabletów, nie wiedzą już nawet jak posługiwać się papierową gazetą i chcą ją traktować jak dotykowy ekran. Starają się przewijać i przybliżać gazetowe treści, oczywiście bez skutku. Dla starszych pokoleń jest to nie do pomyślenia, jednak jest to już rzeczywistość dla dzieci, które od urodzenia przyzwyczajane są do nowoczesnych technologii. Obecnie żyjemy w czasach, gdzie mamy do wyboru gazety i w formie elektronicznej i papierowej. Jednak warto się zastanowić czy w takim samym świecie będą żyły nasze dzieci czy wnuki.\nZabawki elektroniczne Zabawki elektroniczne są to bardzo różne zabawki, które są kupowane przez praktycznie każde dziecko w różnej grupie wiekowej. Najmłodsze dzieci otrzymują różnego rodzaju organki czy misie z melodyjką, które na...\nTelefon i seniorzy Rodziny osób starszych namawiają je do korzystania z telefonów komórkowych i wychodzenia z domu tylko z telefonem. Jest to zupełnie zrozumiałe, ponieważ w razie potrzeby, nagłego wypadku, możliwe jest wezwanie...


2020-10-08T12:15:00+02:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nPowiat ostrołecki, 08 października 2020, 12:15\nNauczyciel ze szkoły w Białobieli źle poczuł się już w miniony piątek. Tego dnia nie prowadził zająć z uczniami, miał jednak kontakt z jednym z pracowników szkoły. Po wykonanych badaniach okazało się, że jest zakażony koronawirusem. Od tego czasu przebywa w izolacji domowej. Sanepid zdecydował o skierowaniu na kwarantannę jednej osoby.\nCała szkoła pracuje obecnie w normalnym trybie, mimo że wójt wnioskował do sanepidu o przejście w tryb nauki zdalnej.\nChcąc sprostać oczekiwaniom rodziców i wyjść naprzeciw ich obawom wystąpiłem o zgodę na przejście w tryb nauki zdalnej. Dziś otrzymałem informację dotyczącą braku rekomendacji dla nauki w trybie zdalnym dla tej szkoły. Zalecono jedynie obserwowanie objawów u uczniów.\n- mówi wójt gminy Lelis Stefan Prusik.\nWięcej o: Białobiel, koronawirus, pandemia, covid, szkoła, nauczyciel