Moralność pani Piontek by Filia - Issuu\nWstęp\t9 Rozdział 1. O Augustynie Poniatowskim, czyli synu, którego wychowa na ludzi\t11 Rozdział 2. O Gertrudzie Poniatowskiej, de domo Piontek, słów kilka\t17 Rozdział 3. O wielkiej ucieczce Augustyna od harpii i piranii 22 Rozdział 4. O krowie na torach, pokoju Chińczyków i nowym domu\t31 Rozdział 5. O tym, że niespodziewany współlokator może zburzyć plan latania po domu na golasa\t39 Rozdział 6. O tym, jak Romuald wchodzi na salony oraz depilacji męskiej klaty jako początku czegoś zupełnie nowego\t47 Rozdział 7. O tym, jak oaza dobroci i spokoju – Aldeczek – niecnie planował pozbyć się żony\t65 Rozdział 8. O ginekologu praktyku i pannie dziedziczce, która na pewno była lafiryndą\t82 Rozdział 9. O tym, że „Słuchaj, Krystyna” oraz „widzisz, Wandziu” jest doskonałym sposobem na poważne rozmowy\t103 Rozdział 10. O ostatnim pożegnaniu, niekoniecznie w tę ostatnią niedzielę\t137 Rozdział 11. O prokrastynacji, suszonych kwiatach i wujku Midasie, który wszystko zamieniał w złoto\t152 Rozdział 12. O Alicji, która tak naprawdę nie miała na imię Alicja\t161\nRozdział 13. O tym, jak Gutek miał jechać do Stanów, Gertruda na wakacje, a Romuald oczywiście nic z tego nie rozumiał\t172 Rozdział 14. O jajku w szklance, pierścionku z zielonym oczkiem i biznesach Anuli\t180 Rozdział 15. Jest czas rozstania i czas powrotów\t212 Rozdział 16. Malta, a raczej nie-Malta\t220 Rozdział 17. Ludzie listy piszą – marny wycinek, bo pisali do siebie często i długo, i tak słodko, że czytelnika mogłoby zemdlić\t223 Rozdział 18. Jesienny liść i niebo pani Jagodzińskiej\t233 Rozdział 19. O psie, który miał sierść w kolorze peruki pani Poniatowskiej\t241 Rozdział 20. Dywagacje na temat poligamii i podrapanych kolan oraz grudzień – miesiąc niespodzianek\t255 Rozdział 21. Piesek, Hendryk i cztery mile za Warszawą\t266 Rozdział 22. O Malcie, która wcale nie była Maltą, o Gertrudzie, która nie była Gertrudą, o narzeczonej, która okazała się właściwą narzeczoną i o psie, który okazał się własnym psem\t275 Zakończenie. Boże Narodzenie – jakiś czas później\t293 Podziękowania\t295\nGertruda Poniatowska, de domo Piontek, przeżywała kryzys. Nie był to kryzys wieku średniego, bo ten przeżywała już kilka albo kilkanaście lat temu. Obecnie cierpiała na choroby poważniejsze. W pewnym wieku, jak twierdziła, przytrafiają się tylko choroby na „d” i „do d”. Była pewna, że cierpi na depresję, demencję i jeszcze kilka innych chorób na „d”, których z racji tejże demencji nie mogła sobie przypomnieć. Życie wydawało jej się być do dupy (też na „d”). – Wyleciało mi. – Usłyszała głos męża, spokojnego, raczej małomównego Romualda, który podniósł mętny wzrok znad krzyżówki. – Co ci znowuż wyleciało? – zapytała nerwowo. Zresztą, co ją obchodziło wylatywanie? Przecież to jej problemy były najbardziej istotne. – No, to… „Zabieg sanitarny polegający na tępieniu szczurów i innych szkodliwych gryzoni”. – Deratyzacja. – O, właśnie. O, właśnie. Deratyzacja. Dobrze, że na to nie cierpi. Ale już „destrukcja” – tak. I demotywacja do działania. 9\nGertruda westchnęła głośno. Oczywiście jej mąż, Romuald, nie zareagował. Wzniosła oczy ku niebu, nabrała powietrza w płuca i westchnęła jeszcze głośniej. Znowu bez echa. – Ja bym mogła umrzeć, a i tak nikt by nie zareagował – stwierdziła nadąsana. – Masz rację, kochanie. – Mąż uśmiechnął się do niej serdecznie, wiedząc, że lepiej zgadzać się z żoną we wszystkim. Akurat teraz było odwrotnie. Niestety, Romualda już to wcale nie obchodziło, bo zastanawiał się, jak naprawdę nazywała się księżna Sissi. Nie zapytał jednak o to Gertrudy, bo jakiś czas temu wybiegła z pokoju, śmiertelnie na niego obrażona. A z pewnością znałaby odpowiedź. Odkąd wyszła za człowieka z TAKIM nazwiskiem, poczuwała się do tego, by na temat arystokracji wiedzieć wszystko. A jeżeli nie wszystko, to jak najwięcej.\nRozdział 1 O Augustynie Poniatowskim, czyli synu, którego wychowa na ludzi\nTo, że będzie miała syna, którego wychowa na ludzi, Gertruda Piontek wiedziała niemalże już od momentu urodzenia. Swojego urodzenia, dodajmy. O tym, że Augustyn będzie Augustynem, dowiedziała się nieco później. Wcześniej zaś, w dziekanacie Akademii Medycznej w Gdańsku, przez przypadek otrzymała indeks należący do kogoś zupełnie innego. Z indeksu spoglądał na nią mężczyzna i lekko, przyjaźnie się uśmiechał. Po chwili przeczytała, że lekko uśmiechnięty mężczyzna nosił piękne nazwisko „Poniatowski” i był studentem tego samego roku co Gertruda. Panna Piontek, przyszła pani doktor, niemal natychmiast postanowiła, że tenże Poniatowski będzie jej mężem. Doszła do wniosku, że musi Poniatowskiego zdobyć jak najszybciej. Nie zważając na żadne okoliczności. Nie zależało jej wprawdzie na nim samym, ale na jego nazwisku. Gertruda Poniatowska. Pięknie. 11\nTak, niezależnie od wyglądu i charakteru tegoż Poniatowskiego, musiała go mieć. Uśmiechnęła się, zagryzając usta. Już wtedy Gertruda Piontek postanowiła być jego żoną oraz matką jego dzieci, a przynajmniej syna. Tego, którego wychowa na ludzi. Jeszcze przed urodzeniem syna, a nawet przed poznaniem jego ojca, Gertruda zaplanowała swemu pierworodnemu całe życie, skupiając się przede wszystkim na karierze zawodowej. Życie rodzinne nigdy nie było dla niej zbyt ważne. Gertruda od zawsze wiedziała, że jej syn będzie lekarzem, i to laryngologiem, jakim ona również (te czterdzieści lat temu) zamierzała zostać, spędzając długie noce na wkuwaniu łacińskich nazw wszelakiego ustrojstwa, z jakiego składa się homo sapiens. Młoda panna Piontek, używając wdzięku i podstępu (w większej połowie tego drugiego – bo tego, że nie ma „większej połowy”, Gertruda nie przyjmowała do wiadomości), uwiodła nic nie przeczuwającego, Bogu ducha winnego Romualda Poniatowskiego, który to okazał się na tyle poczciwy, że z Gertrudą wziął ślub, czego gorzko żałował przez wszystkie lata swojego późniejszego życia. Chwila, w której syn zaczął żałować, że jego matką jest Gertruda, nastąpiła bardzo wcześnie, bo już w momencie, gdy pani Poniatowska pognała swojego 12\nmęża, by zarejestrował syna w Urzędzie jako Augustyna Zygmunta. Pośród Kubusiów, Tomków i Krzysiów, imię Augustyn brzmiało nader dziwacznie, czego chłopak doświadczał przez całe swoje dzieciństwo. Według Gertrudy do TAKIEGO nazwiska pasowało jedynie coś w tym stylu. Augustyn Poniatowski. Niemalże król. A co najmniej szlachcic. Pięknie. O edukację Augustyna matka dbała już od najmłodszych lat. Trzy lata swojej kariery zawodowej poświęciła na jego bardzo intensywne wychowanie, po czym Augustyn poszedł do elitarnego przedszkola, załatwionego w zamian za prawie natychmiastową operację przegrody nosowej głośno chrapiącego męża dyrektorki. Dla lepszego wykształcenia swego syna i zwiększenia jego możliwości w życiu, pewnego pięknego dnia Gertruda stała się posiadaczką małej czerwonej książeczki, świadczącej o przynależności do pewnej organizacji, dzięki której w „tamtym świecie” wiele drzwi stawało otworem. Czerwona książeczka wywołała wielki niesmak na twarzy Romualda Poniatowskiego. Przez kilka lat życia z Gertrudą zdążył się już przyzwyczaić do tego niesmaku, ale to przelało czarę goryczy. Jeszcze żaden 13\nz Poniatowskich nie był w partii. Oczyma duszy Romuald widział swoją żonę zawierającą pakt z czerwonym diabłem, na dodatek podpisującą cyrograf własną krwią. Przeokropny był to widok. Nawet dla Romualda, który wiele potrafił znieść. Nawet życie z Gertrudą. *** Gertruda Piontek (właściwie Poniatowska, ale duchem zdecydowanie Piontek) konsekwentnie wmawiała synowi, że będzie lekarzem. Podczas gdy inni chłopcy z obdartymi kolanami i zasmarkanymi nosami oświadczali światu z dumą, że będą strażakami, policjantami i żołnierzami, Augustyn, zwany przez kolegów Gutkiem, a przez mamę Gusiem (czego szczerze nienawidził), z nosem na kwintę szeptał cicho, że będzie lekarzem. Mama Gusia spoglądała wtedy z wyższością na matki przyszłych strażaków. Na ojców przyszłych policjantów również. Gdy przyszedł czas buntu (nie mówimy tu o buncie dwulatka, który jakimś cudem ominął Augustyna, a raczej jego rodziców), Gutek ósmoklasista stwierdził, że na pewno lekarzem nie będzie, i ku wielkiej rozpaczy mamy wybrał klasę matematyczno-fizyczną w jednym z trójmiejskich liceów z tradycją. Ta tradycja trochę jego mamusię uspokoiła, jednakże Gertruda długo próbowała nakłonić panią dy14\nrektor tegoż liceum do przymusowego przeniesienia Augustyna do klasy o profilu biol-chem. Sama nazwa „biol-chem” wydawała się Gutkowi odrażająca, jednak po pierwszej lekcji fizyki z jedyną nauczycielką z tytułem doktora w całej szkole zwątpił w słuszność swojego wyboru. Była to urocza, aczkolwiek konsekwentna kobieta, u której na lekcjach podniesienie z podłogi czegokolwiek groziło śmiercią lub kalectwem. Tak przynajmniej wydawało się przerażonym pierwszoklasistom. Niemniej jednak, Gutek postanowił na przekór matce zostać inżynierem i – by skutecznie dążyć do swojego celu – usiadł w pierwszej ławce, zaraz naprzeciw srogiej nauczycielki. Do końca szkoły był najlepszy z fizyki, bo też ta pani była chyba najlepszą nauczycielką, jaką miał kiedykolwiek. Chwile zwątpienia przeżywał również na biologii, gdzie eteryczna blondynka słodkim głosem mówiła o „chryzolaminarynie”. Długi czas śniło mu się, że trzyma ją w objęciach, szepcząc do niej czule. Chryzolaminaryna Poniatowska. Tak się nazywała. W snach. Jednakże chęć zrobienia na złość upiornej mamuśce była silniejsza niż platoniczna miłość do Chryzolaminaryny. Augustyn dalej pilnie uczył się matematyki i fizyki, by zostać inżynierem, ku chwale ojczyzny. Jego silne postanowienie zmieniło się za sprawą pewnej Ewy, a raczej jej zranionej nogi. Na obozie żeglarskim był zmuszony bawić się w doktora (nie żeby 15\nmu to specjalnie przeszkadzało), opatrując najdłuższą chyba na świecie nogę, należącą do Ewy, koleżanki z klasy. Bez pamięci zakochał się zarówno w tej nodze (nie mówiąc już o jej właścicielce), jak i w czynnościach, które wykonywał przy ranie. – Idę na medycynę – oświadczył któregoś dnia w domu. – Alleluja! – krzyknęła matka i spojrzała na ojca z wyższością. – Ekhm – odparł ojciec znad gazety. Dla Gertrudy Piontek oczywistą oczywistością było to, iż jej syn pójdzie w ślady jej oraz swego ojca i będzie laryngologiem. Kiedy Augustyn, będąc na drugim roku medycyny, zaglądał nieudolnie do nosa swojej matki, nieporadnie trzymając narzędzia niekoniecznie służące do oglądania tego organu, matka stwierdziła z przekąsem: – Od dupy strony się do tego zabierasz, syneczku. W tym momencie Augustyna olśniło. Już wiedział, jak być lekarzem, robiąc na złość matce. Proktologiem nie będzie, o nie. Ale od dupy strony była też ginekologia. I w ten oto sposób zostały określone przyszłe losy Gusia. Augustyn Poniatowski wybrał specjalizację.\nRozdział 2 O Gertrudzie Poniatowskiej, de domo Piontek, słów kilka\nGertruda Piontek urodziła się pod znakiem Skorpiona, w pewien zimny, październikowy poranek. Pięć minut po Gertrudzie na świat przyszła jej siostra Krystyna. Jako że Gertruda na świat przyszła wcześniej – niedużo, ale zawsze – w życiu też we wszystkim musiała grać pierwsze skrzypce. Do pewnego momentu udawało jej się to, jednakże siostra dzielnie deptała jej po piętach. No i – jak się miało okazać – w niektórych, tych najbardziej istotnych kwestiach w końcu ją przegoniła. Mimo wszechogarniającej rywalizacji siostry kochały się niezmiernie i były gotowe oddać za siebie życie. Wychowywały się na wsi, pośród krów, kur, gęsi oraz prosiaków, i obie nie były pewne, czego bardziej nienawidzą. Od momentu, kiedy ojciec zabrał je do miasta w odwiedziny do ciotki Julki, wiedziały, że na wsi nie pozostaną. Za żadne pieniądze… Problemem było tylko to, że tych pieniędzy nikt im nie proponował… 17\nGdy kończyły szkołę średnią, ciotka Julka zmarła, zostawiając im mieszkanie w Gdańsku. Nie wahały się ani chwili. Porzuciły rodziców wraz z całą trzodą chlewną oraz bydłem rogatym i pojechały do Gdańska. Jednym z najszczęśliwszych dni w życiu Gertrudy Piontek był dzień, kiedy to „Piontkiem” być przestała. Zgodnie ze ślubną modą lat siedemdziesiątych ubrana w długą, bardzo romantyczną białą suknię, dumnie kroczyła do ołtarza w Katedrze Oliwskiej, wsparta na ramieniu swojego męża, Romualda Poniatowskiego. Uśmiechy rozdawała na prawo i lewo, bacznie obserwując rodzinę męża, której nie zdążyła poznać z racji przyspieszonego ślubu. Rodziny Gertrudy na ślubie nie było prawie wcale. Pani Poniatowska miała ze swojej strony jedynie siostrę, która – prezentując ekstremalny brzuch z potomkiem w środku – wręczyła jej olbrzymi bukiet płomiennych róż. – Szczęścia, kochanie – wyszeptała. – Oby wszystko było po naszej myśli – dodała cicho. – Spełnienia TWOICH marzeń, pani Poniatowska! – Mrugnęła porozumiewawczo. Za siostrą stał jej mąż, który nie mógł się dopchać do młodej pary. – Mareczku, kochanie, nie pchaj się! – rozkazała siostra panny młodej. – Znaj, kotku, swoje miejsce… – Zmroziła męża wzrokiem. 18\nMareczek usunął się posłusznie. Swoje miejsce zdążył już poznać. Bardzo dokładnie. Siostry Piontek od najmłodszych lat lubiły pokazywać wszystkim, gdzie jest ich miejsce. Gertruda była starsza, więc przodowała niemalże we wszystkim. Niemalże. Niestety, później wyszła za mąż, po czym zaszła w ciążę – ale nazwisko miała zdecydowanie lepsze, co też trochę ją uspokoiło i upewniło, że na niektóre rzeczy warto czekać. Gertruda i Krystyna urodziły synów i zarówno jedna, jak i druga posłały ich na medycynę. Z tym, że Gusio został ginekologiem, a Mariusz, cioteczny brat Gusia – dentystą. – No popatrz, kochana Trudko – powiedziała kiedyś Krystyna. – Mariuszek będzie zaglądał przez górną dziurę, a twój Gusio przez dolną, hihihi! – Wybuchła perlistym śmiechem. – Hihihi – odparła sarkastycznie Gertruda, krzywiąc się paskudnie. – Trudko, kochanie, nie jesteś zadowolona? – zapytała mama Mariuszka. – Przecież to taki dobry fach w ręku… – Dobry, dobry, „mąszeri” – odparła Gertruda. Odkąd naczytała się literatury o francuskich arystokratach, zwracała się „mąszeri” do kogo tylko mogła. Nazwisko w końcu zobowiązuje. – Jestem zachwycona. „Mąszeri”. 19\nW rzeczywistości Gertruda Poniatowska nie była wcale zachwycona. Zadowolona również nie. To, że syn został ginekologiem, traktowała jako osobistą porażkę. Synem ginekologiem nawet nie można się pochwalić. – Romualdzie, „mąszeri”, moje koleżanki w życiu do niego nie pójdą! – mówiła zmartwiona. – Dentysta, laryngolog, co innego, ale przecież żadna nie będzie się obnażać przed chłopcem, który na czworakach biegał w ich towarzystwie. – Wzdychała. – „Mąszeri”, jestem zdruzgotana. Mówiłam, przekonywałam… Toć, w razie czego, on nawet matce nie pomoże! Romuald spojrzał znad książki. – W razie czego – pomoże. – Nie pomoże, nie, nie… Ech, los nas pokarał, Romualdzie, takim nieposłusznym synem! – Gertrudo, on tylko realizuje swoje marzenia! – Ech, „mąszeri”. Jak ja bym chciała, by ktoś moje marzenia zrealizował. Na przykład, chciałabym napić się teraz kawy – stwierdziła głośno. Nie widząc reakcji ze strony męża, dodała: – Kawy z mlekiem. Romuald Poniatowski tylko schował się głębiej za okładkę, odczekał trzy minuty i poszedł do swojego pokoju, by w spokoju spocząć w objęciach Morfeusza. Gertruda ostentacyjnie westchnęła, mając nadzieję, że małżonek to usłyszał, i poszła sobie zrobić kawę w porcelanowej filiżance. 20\nOdkąd Gertruda stała się posiadaczką tak wspaniałego nazwiska, pijała kawę tylko w porcelanowej filiżance z Ćmielowa, pochodzącej z serwisu zakupionego zaraz po ślubie w Desie. No, czasem jeszcze zaplątał się jakiś Rosenthal. – To rodowa porcelana Romualda, „mąszeri”. Od wieków w NASZEJ rodzinie – informowała przyjaciółki. Odkąd odkryła aukcje internetowe, do rodowej porcelany dołączyły srebra i ręcznie haftowane obrusy po babci… – Romualdzie? Twoja babcia miała na imię Józia? – krzyknęła, gdy tylko rozpakowała paczkę z płótnem pięknie zdobionym bladoróżowymi kwiatami, przyniesioną przez listonosza. – Ehe – mruknął Romuald, jak zwykle znad gazety czy książki. Gertruda się uśmiechnęła. Haftowane obrusy babci Józefiny. „Żosefin”. Znacznie lepiej brzmi. Uśmiechnęła się, spoglądając na nowy nabytek. „Grą mer Żosefin” – pięknie! „Mąszeri”.


Diego Rojas | Fundacja im. Heleny Kmieć\nDiego ma 8 lat, uczęszcza do 3 klasy szkoły podstawowej. Jest najmłodszym z czwórki rodzeństwa. Rodzice Diego, Armando i Yaneth Mendez w bardzo młodym wieku stali się rodzicami. Ich sytuacja ekonomiczna, z którą się borykali w tym czasie, sprawiła że ojciec wpadł w alkoholizm i dopuścił się maltretowania swojej małżonki.\nW konsekwencji ta opuściła ojca Diego i zabrała ze sobą dzieci. Tułali się przez 4 lata, żyjąc w biedzie. Mama porzucała dzieci na wiele dni, zostawiając ich bez jedzenia. Pewnego razu zabrał ich DIF (odpowiednik polskiej opieki społecznej). Jedna z ciotek od strony mamy, odebrała ich i zabrała do Zihuatanejo Guerrero. Przez cały ten czas, ojciec dzieci nie miał pojęcia gdzie się znajdują, co sprawiło, że jeszcze bardziej popadł w alkoholizm i ostatecznie został zamknięty w centrum dla alkoholików, aby stanąć na nogi. Po dwóch latach odzyskał dzieci, które mieszkały ze swoją ciotką Fernandą. Odpowiednie władze dały ojcu opiekę nad dziećmi. Niestety macocha dzieci maltretowała je fizycznie i psychicznie, przez co ich ojciec ponownie wpadł w alkoholizm i z tego powodu dopuścił się także maltretowania własnych dzieci. Babcia od strony ojca wygoniła macochę dzieci z domu, przez co w konsekwencji ojciec odszedł z nią, zostawiając dzieci z babcią, która jest w podeszłym wieku 67 lat. Minęły 4 lata w czasie których ojciec nie interesował się dziećmi. Babcia pracowała sprzedając kanapki, a także trójka z dzieci pracowała sprzątając, aby wesprzeć babcie. Niestety to wszystko nie jest wystarczające ponieważ jest ich czworo i wszyscy się uczą.\nCiocia i Wujek Diega (obecnie sprawujący nad nim opiekę),\nCHCĘ PODAĆ DOBRO HELENY DALEJ I POMÓC DIEGO!


Odzyskiwanie danych jako kierunek przedsiębiorstwa po awarii. - 2x software it\nOdzyskiwanie danych Usługa odzyskiwania danych z kart pamięci\nOdzyskiwanie danych jest bardzo ważnym elementem bezpieczeństwa danych. Nie powinniśmy zapominać, że odzyskiwanie danych jest istotną częścią bezpieczeństwa danych.\nZ pomocą sztucznej inteligencji odzyskiwanie danych staje się łatwiejsze. Możliwe jest odzyskanie zdjęć i filmów z kart pamięci.\nZ pomocą sztucznej inteligencji odzyskiwanie danych staje się coraz bardziej wykonalne. Ale nadal nie wiemy dokładnie, jak odzyskać dane z kart pamięci. Głównym tego powodem jest brak narzędzi, które potrafią dokładnie odczytać dane z kart pamięci.\nOdzyskiwanie danych Odzyskiwanie danych, przywracanie danych z płyt CD, DVD, dysku twardego, odtwarzanie utraconych plików\nPrzy wysokim poziomie automatyzacji proces odzyskiwania danych staje się łatwiejszy. Możliwe jest również odzyskanie utraconych danych z dysków twardych Mac i innych urządzeń pamięci masowej.\nGłównym powodem odzyskiwania danych jest to, że komputer już nie działa. Dzieje się tak, gdy został pozostawiony lub w niektórych przypadkach został skradziony. Jeśli komputer nadal działa i masz sposób na uzyskanie z niego informacji (np. bootowalny dysk CD), możesz wykorzystać to jako okazję do odzyskania plików i w razie potrzeby przenieść je z powrotem na komputer.\nOdzyskiwanie danych to jeden z najważniejszych aspektów technologii komputerowej. Jest to proces odzyskiwania plików z dysków, taśm i innych nośników danych.\nProces odzyskiwania danych jest bardzo złożony i wymaga dużej wiedzy technicznej i specjalistycznej. Dlatego wielu osobom samodzielna praca staje się trudna.\nMożesz użyć Sumpty do odzyskania danych z uszkodzonego dysku twardego, uszkodzonego systemu plików, a nawet w razie wypadku.\nFirma Sumpty oferuje usługi odzyskiwania danych, które obejmują:\nOdzyskiwanie danych Oprogramowanie do odzyskiwania danych do ochrony danych i odzyskiwania po awarii\nOdzyskiwanie danych to proces, który obejmuje odzyskiwanie danych z uszkodzonych nośników pamięci. Odzyskiwanie danych to kluczowy krok w procesie tworzenia kopii zapasowej.\nOdzyskanie danych z uszkodzonego dysku nie jest łatwym zadaniem. Powodem jest to, że dysk został uszkodzony i nie można odzyskać oryginalnych danych i plików. Tak więc, aby odzyskać dane, musisz użyć specjalnego oprogramowania, które może ci pomóc w tym zadaniu.\nOprogramowanie do odzyskiwania danych pomaga przywrócić ważne pliki i foldery na komputerze, a następnie je usunąć, a także odzyskać utracone pliki z uszkodzonego dysku twardego lub innego problemu spowodowanego przez czynniki zewnętrzne, takie jak wirus, złośliwe oprogramowanie itp.\nTe oprogramowanie są przeznaczone do różnych celów, takich jak:-\nOdzyskiwanie danych to ważna procedura dla każdego, kto utracił dane z komputera, laptopa lub innego urządzenia. Jest to jedno z najtrudniejszych zadań w odzyskiwaniu danych i może być dość trudne.\nW tym artykule skupimy się na tym, jak odzyskać dane z uszkodzonego dysku i przywrócić dane rodzinnego zdjęcia.\nW większości przypadków odzyskiwanie danych to ból karku. To nie jest coś, co chcesz robić sam. Tak więc, jeśli utraciłeś dane z dysku twardego i nie wiesz, jak je odzyskać, istnieje kilka metod, które mogą pomóc w odzyskaniu plików.\nOdzyskiwanie danych to nie tylko odzyskiwanie danych z uszkodzonych dysków, ale także odzyskiwanie danych z innych źródeł. Jeśli na przykład ktoś włamał się do twojego domu i ukradł wszystkie zdjęcia z dysku twardego, to nadszedł czas, abyś odzyskał te zdjęcia za pomocą specjalnego oprogramowania i przywrócił je w oryginalnej formie.\nW dobie przetwarzania w chmurze dane nie są już ograniczone do fizycznych lokalizacji. Może być przechowywany w dowolnym miejscu i dostępny w dowolnym momencie. Dało to początek nowej fali usług odzyskiwania danych, które pomagają firmom odzyskać utracone lub usunięte pliki z dowolnego rodzaju nośnika pamięci, w tym dysku twardego i pamięci masowej w chmurze.\nFirmy te oferują szeroki zakres usług, w tym oprogramowanie do odzyskiwania danych i rozwiązania sprzętowe do odzyskiwania plików z różnych typów nośników pamięci:\nFirma może potrzebować odzyskać dane ze starego telefonu. Można to zrobić wysyłając numer telefonu komórkowego użytkownika, kartę SIM i datę urodzenia na podany przez firmę numer telefonu. Numer telefonu jest następnie wywoływany i dane są odzyskiwane.\nSą to jedne z najpopularniejszych narzędzi do pisania treści, które są obecnie dostępne na rynku. Z narzędzi tych mogą korzystać zarówno początkujący, jak i eksperci. Niektóre z tych narzędzi są bezpłatne, podczas gdy inne wymagają opłaty abonamentowej, ale wszystkie mają swoje zalety i wady.\nOdzyskiwanie danych to popularna dziedzina. Jest używany nie tylko przez firmy do odzyskiwania utraconych danych, ale także przez osoby fizyczne do odzyskiwania danych ze smartfonów i komputerów.\nOprogramowanie do odzyskiwania danych dla Androida i IOS\nNext Odzyskiwanie danych jednostka okazała i szanowna.


Wielkie święto fotografii opanuje całe Opole - Radio Opole\n2021-10-05, 17:02 Autor: Agnieszka Lubczańska\nWielkie święto fotografii opanuje całe Opole!\n11. Opolski Festiwal Fotografii pełen ciekawych wydarzeń - zobacz, co w programie! [fot. https://pixabay.com/pl]\nOpolski Festiwal Fotografii odbędzie się w tym roku pod hasłem "Obecność". To będzie rekordowa edycja! W programie aż 20 wystaw fotograficznych i 12 spotkań autorskich. Festiwal będzie trwać też rekordowo długo - ruszy 8 października i potrwa aż do 28 listopada! Inauguracja już w najbliższy piątek (08.10) w Miejskiej Bibliotece Publicznej o godz. 17:30.\nZakończył się 11. Opolski Festiwal Fotografii [ZDJĘCIA]\nJak zrobić dobre zdjęcie smartfonem? Czas na warsztaty fotograficzne w GSW\n"Bardzo dużo bardzo dobrej fotografii". Szkoła opawska w GSW w Opolu\n11. Opolski Festiwal Fotografii oficjalnie zainaugurowany [ZDJĘCIA]\nWszystko dopięte na ostatni guzik. Rusza 11. Opolski Festiwal Fotografii\nTuż przed otwarciem... czyli o 11. Opolskim Festiwalu Fotografii słów kilka\nWiększość wystaw będzie zdominowana przez fotografię dokumentalną. Już 8 października będzie można oglądać m.in. plenerową wystawę „Tego Opola już nie ma”, na której zobaczymy fotografie ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego.\nWystawy prezentowane będą w różnych miejscach Opola: bibliotece, teatrze, filharmonii, muzeach i galeriach. Będzie można zobaczyć prace m.in. Chrisa Niedenthala, Kuby Kamińskiego, Magdy Hueckel, Katarzyny Mirczak, Anny Hartman-Ksycińska, Macieja Stanika, Pawła Żaka, a do tego wystawę kolekcji Festiwal Fotografii "W Ramach Sopotu" i ogromną wystawę Institut tvůrčí fotografie, która zagości w salach Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu.\nOpolski Festiwal Fotografii to wystawy, ale także warsztaty i oraz dwanaście spotkań autorskich!\nTradycyjnie też odbędzie się wernisaż zwycięzcy konkursu "Pokaż się". W tym roku okazał się nim Michał Konrad (Michał Konrad Fotografia), autor projektu wystawy "Koniunkcja". To wydarzenie już 9 października w Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. Więcej o wystawie i jego autorze tu: https://offoto.pl/2021/07/29/11-pokaz-sie-michal-konrad/\nProgram festiwalu znajduje się na stronie wydarzenia – zobacz tu. Festiwalowy „rozkład jazdy” na bieżąco można śledzić tu: Opolski Festiwal Fotografii.\nOrganizatorem 11. Opolskiego Festiwalu Fotografii jest Fundacja 2.8. Tegoroczny festiwal współorganizują z opolskim oddziałem Związku Polskich Artystów Fotografików. Radio Opole jest patronem medialnym wydarzenia.\nTagi: Opolski Festiwal Fotografii, Fundacja 2.8, wystawa fotografii, zdjęcia, fotografia, wystawa, Związek Polskich Artystów Fotografików, sztuka\nZasłabł na opolskim odcinku autostrady A4. Zamiast do szpitala trafił do więzienia Kłusownicy na akwenie w Otmuchowie. "Buszowali" tuż przy elektrowni Obwodnica miasta przez... środek cmentarza. W Namysłowie z niepokojem patrzą na projekt nowej drogi Opole: lokatorzy bloku na osiedlu AK muszą się liczyć z kolejnymi utrudnieniami 5 miejscowości skorzysta na remoncie. Wielka inwestycja drogowa w powiecie namysłowskim Utrudnienia w centrum Opola, lepiej omijać trasy przy dworcu PKP. Tam od dziś (14.01) nowa organizacja ruchu Od dzisiaj działa centrum przesiadkowe Opole Wschodnie. Spore zmiany w kursowaniu miejskich autobusów Dachowanie osobówki na drodze wojewódzkiej nr 396. Powodem wypadku była śliska nawierzchnia MSWiA dofinansuje zakup 16 nowych wozów dla opolskich jednostek ochotniczej straży pożarnej [LISTA] Powalone drzewa na drogach i zerwane dachy. Opolscy strażacy ponad 60 razy wyjeżdżali do skutków silnego wiatru [A…\nTomasz Gabor, radny sejmiku województwa o nauczaniu języka polskiego i tajemniczej zmianie na stanowisku pełnomocnika ds. wielokulturowości PORANNA ROZMOWA RADIA OPOLE\nKlaudiusz Lisoń o przygotowaniach do nowego sezonu artystycznego Młodzieżowej Orkiestry Dętej Leśnica NA AFISZU (DAB+)\nPożar na ul. Jegiellonów w Opolu [fot. Maciej Marciński]


ALEX LPG / Produkty / Zestawy – OPTIMA nano\nZestaw ALEX OPTIMA nano\nSystem OPTIMA nano to kompletny zestaw do konwersji auta na zasilanie gazem. Najważniejszy element systemu to nowatorski sterownik OPTIMA nano, oferowany w komplecie z doskonale znanymi na rynku reduktorami SHARK i TURBOT. Na spójną całość składają się też wtryskiwacze FLIPPER, Barracuda i Super B oraz filtry odśrodkowe Ultra360°.\nSterownik OPTIMA nano – mózg systemu – to najbardziej zaawansowany w swojej klasie (na 24-pinowym złączu) komputer sterujący sekwencyjnym wtryskiem gazu. Jest przeznaczony do aut z różnego rodzaju systemami pośredniego wtrysku paliwa. Nowatorski algorytm sterownika precyzyjnie dobiera dawkę gazu do warunków pracy i obciążenia silnika w pełnym zakresie jego pracy. Tym samym ogranicza zużycie gazu. Wielkim atutem tego sterownika jest możliwość podłączenia zewnętrznego, standardowego interfejsu OBD (On-Board Diagnostics – system pokładowy auta umożliwiający samodiagnostykę), który wspomaga idealne dostrojenie instalacji.\nMontaż zestawu OPTIMA nano jest bardzo prosty niemal w każdym modelu samochodu, a oryginalny system daje kierowcy pewność, że korzysta z najwyższej jakości niezawodnej instalacji gazowej, dostarczonej przez jednego producenta. To nasza przewaga nad konkurencją – gwarantujemy maksymalną kompatybilność wszystkich podzespołów.


EDUNEWS.PL - portal o nowoczesnej edukacji - Plusy i minusy rządowego podręcznika\nPlusy i minusy rządowego podręcznika\nRządowy podręcznik od kilku dni nie schodzi z listy najważniejszych wiadomości krajowych. Spróbujmy jednak do tego tematu podejść na chłodno. Po pierwsze mamy problem definicyjny do rozwiązania – niech ktoś spróbuje powiedzieć, co to jest podręcznik? Albo co jest podręcznikiem, a co nie jest? Czy podręcznik to coś na wzór słynnego Elementarza Falskiego? Czy może coś innego? Czy w ogóle wiadomo, o czym mówimy?\nPrawdopodobnie nie będziemy w stanie dojść do porozumienia, co można uznać za dobry podręcznik, a co nie. Albo czyje opinie liczą się w ocenie tego, czy podręcznik jest dobry czy zły. Być może warto przy okazji dyskusji publicznej spróbować opracować pewną modelową koncepcję podręcznika, z którego mają się uczyć dzieci w szkole (nie tylko w klasie pierwszej). Możemy przy tym korzystać z wielu doświadczeń międzynarodowych.\nWiemy coraz więcej na temat rządowego pomysłu wydania darmowego podręcznika dla pierwszoklasistów. Spróbujmy zatem przeprowadzić analizę SWOT tego pomysłu, dzięki czemu będzie można lepiej zobaczyć, jakie są jego plusy i minusy oraz szanse i zagrożenia.\nMOCNE STRONY pomysłu, czyli to, co stanowi jego zaletę\nOszczędności w budżecie domowym. Rodzice zaoszczędzą ok. 200-250 złotych na kupnie pakietu edukacyjnego, który nie jest i nie powinien być obowiązkowy. To jest chyba największa zaleta tego pomysłu.\nWielokrotność użytkowania. Podręcznik będzie stanowił własność szkoły i będzie „wielokrotnego użytku“. Czyli będą z niego mogły korzystać kolejne roczniki uczniów (pod warunkiem, że zostanie on wydany na takim papierze, który zniesie kilka lat użytkowania). To dobre założenie – wydawcy edukacyjni przyzwyczaili nas do wprowadzania niewielkich zmian w kolejnych edycjach, co wymuszało, np. w rodzinie, w której jest kilkoro dzieci uczących się w kolejnych klasach, kupno nowego podręcznika, mimo że zmiany nie były istotne z punktu widzenia efektów uczenia się.\nPodręcznik na otwartych licencjach. Nie padły wprawdzie oficjalne deklaracje, ale mając na uwadze politykę ORE względem tworzenia zasobów edukacyjnych (np. e-podręczniki) nieoficjalnie mówi się, że opracowany darmowy podręcznik będzie wydany na otwartych licencjach, stąd będzie można go dalej rozwijać. Jeśli tak, to jest to wielka zaleta pomysłu i nadzieja, że będzie można dodawać do tego projektu kolejne elementy, remiksować materiały i ciągle ulepszać, a będą to mogły robić niezależnie od siebie różne podmioty.\nSŁABE STRONY pomysłu, czyli to, co jest jego wadą\nBrak czasu na przetestowanie. Pomysł wydania podręcznika dla klasy I już na wrzesień 2014 rodzi wiele pytań o jakość. Zwłaszcza, że nie mamy czasu na porządne sprawdzenie tego dzieła w klasie. Skąd zatem będziemy wiedzieć, że podręcznik jest dobry?\nBrak konsultacji z nauczycielami. Nauczyciele są jednak najlepszymi ekspertami od edukacji wczesnoszkolnej i powinni mieć możliwość wyrażenia swoich opinii o istniejących podręcznikach. Brakuje badań, w których możnaby sprawdzić, jaki podręcznik jest najbliższy ideału i czy jest taki w ogóle dostępny na rynku. Z taką wiedzą można byłoby faktycznie zaprojektować modelowy podręcznik, taki Elementarz 2.0.\nInterwencja państwa w rynek. W warunkach gospodarki rynkowej działania regulujące rynek powinny być przez państwo ograniczone do minimum. Oczywiście bywają niekiedy (uzasadnione np. stanem klęski żywiołowej) wyjątki od tej zasady, ale ponieważ jest to naruszenie zasad rynkowych, więc zakwalifikować to można do słabych stron pomysłu. Warto postawić sobie pytanie, czy mamy dostatecznie dużo argumentów przemawiających za interwencją w rynek wydawniczy.\nStraty dla budżetu państwa. Przeanalizujmy pomysł z punktu widzenia ministra finansów... Do budżetu państwa wpłynie dużo mniej pieniędzy od transakcji na rynku wydawniczym. Niektóre sieci księgarni (także internetowych) utrzymywały się w dużej mierze dzięki sprzedaży podręczników. Budżet państwa straci na pomyśle wpływy z podatku dochodowego i VAT i będzie to znacząca kwota. Skoro mówimy, że wartość rynku podręczników dla klasy I szkoły podstawowej wynosi 140 milionów złotych, to można założyć, że budżet państwa traci na tym co najmniej 7 mln złotych (czyli 5% VAT), których nie zapłacą rodzice. Ale to tylko część kosztów, ponieważ wydawnictwa nie sprzedadzą swoich podręczników i ich dochód spadnie, a zatem z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych nie wpłynie do budżetu państwa kwota około 25 mln złotych (szacunkowo, gdyż trudno o dokładne prognozy). Dla ministra finansów zatem bilans będzie taki: 10 mln, które rząd zamierza przeznaczyć na sfinansowanie pomysłu i 32 mln kosztów w wyniku obniżenia wysokości podatków wpływających do budżetu państwa. Czyli prawdziwy koszt budżetu państwa to około 42 mln złotych (szacunkowo). Oczywiście rząd może sobie to „odebrać“ z wyprawki szkolnej, ale ta przecież nie jest przeznaczona tylko na podręczniki, lecz zawiera w sobie szerszą formułę pomocy społecznej.\nOgraniczenie autonomii nauczycieli. Z raportu OECD omawiającego wyniki PISA 2012, tego samego, którym tak lubimy się chwalić od kilku miesięcy, wynika, że jednym z czynników wpływających na sukces polskiej szkoły była autonomia nauczyciela w doborze pomocy naukowych. Jeszcze w styczniu 2014 wiceminister MEN Maciej Jakubowski podkreślał (za: Gazeta Wyborcza): „Autonomia szkół i nauczycieli, rozwijanie rozumowania uczniów, wsparcie szkół i egzaminy zewnętrzne - to cechy wspólne systemów edukacji krajów z najlepszymi wynikami w międzynarodowym badaniu PISA“. Pomysł narzucenia szkołom jednego podręcznika dla klasy I (potem drugiej i trzeciej) – w oczywisty sposób tę autonomię zaburza. A to jednak nauczyciel odpowiada za jakość nauczania – powinien mieć możliwość (i odwagę) wybrania najlepszego zestawu dla swoich podopiecznych. Warto jeszcze podkreślić, że autonomia nauczyciela w edukacji jest olbrzymią korzyścią i zaletą, a nie bzdurnym dogmatem, jak to ostatnio usłyszeliśmy.\nJeden szymel dla wszystkich. Trend światowy w edukacji to dążenie do indywidualizacji kształcenia i oferowanie różnorodności doświadczeń edukacyjnych. Pomysł na jeden taki sam podręcznik dla 550 tysięcy najmłodszych uczniów w szkołach nie powinien wywoływać zatem entuzjazmu. Pewną zaletą pakietów edukacyjnych jest właśnie to, że uczeń ma możliwość korzystania z wielu materiałów powiązanych z podręcznikiem od razu i są to materiały bardzo różnorodne. Inna sprawa, czy te zadania w pakietach były usypiające i mało wymagające, czy nie. To kwestia detalu, ale co do zasady szerokie obudowanie podręcznika materiałami dodatkowymi daje możliwość zwiększenia różnorodności działań.\nBrak odpowiednich regulacji prawnych. Przepisy nie przewidywały do tej pory możliwości produkcji podręczników przez MEN i podległe mu instytucje. Zanim zatem będzie można rozpocząć formalnie prace, należałoby przygotować odpowiednie zmiany w ustawie o systemie oświaty. Może to zająć sporo czasu.\nSZANSE, czyli możliwości korzystnej zmiany w wyniku realizacji pomysłu\nZerwanie ze schematyzmem w uczeniu. Zdaniem MEN funkcjonujące na rynku podręczniki uczą schematycznego myślenia. Uczeń podąża z góry określonym torem, wypełniając zaplanowane przez wydawcę puste miejsca. Jeśli faktycznie tak jest, można mieć nadzieję, że podręcznik przygotowany przez ORE zerwie z tymi schematami i zaproponuje nowe podejście do uczenia się z podręcznikiem.\nMniej marketingu w szkołach. Zmniejszona zostanie skala negatywnie ocenianych (także przez media) działań marketingowych wydawnictw w szkołach prowadzących do wyboru przez szkołę pakietów podręczników, które nie były potem efektywnie wykorzystywane. Jednocześnie MEN zapowiada większy udział społeczności szkolnej w wyborze podręczników na innych etapach kształcenia (m. in. zaangażowanie Rady Rodziców), co może przyczynić się do uzdrowienia relacji rynkowej między szkołami i wydawcami (inaczej mówiąc przywrócenia konkurencji rynkowej w wielu wypadkach).\nWłasne programy nauczania. Niezamierzonym, aczkolwiek pożądanym (z punktu widzenia nowoczesnej i efektywnej edukacji) rezultatem może być wymuszenie na nauczycielach pracy z wieloma zasobami i tworzenie własnych, dopasowanych do swoich uczniów programów nauczania. Do tej pory znaczna część nauczycieli polegała na pakietach edukacyjnych i nie poszukiwała nowych materiałów. Tymczasem w internecie już dostępne są tysiące wspaniałych materiałów, narzędzi i pomocy edukacyjnych, z których można korzystać na wszelkich zajęciach. Pracę nauczyciela wczesnoszkolnego ułatwia co najmniej 40 programów edukacyjnych, z których może skorzystać w każdej chwili. Dużo o tym pisze m.in. Jolanta Okuniewska ze Szkoły Podstawowej nr 13 w Olsztynie, która w pracy z uczniami wykorzystuje szeroko bogactwo zasobów internetowych (patrz: „Technologie są dla dzieci. Poradnik dla nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej“). Nauczyciel nie ma obowiązku korzystania z podręcznika i może realizować podstawę programową według własnego pomysłu. Ten sam podręcznik we wszystkich szkołach da możliwość porównania efektów pracy nauczyciela z innymi zasobami, czyli pozwoli rozwinąć skrzydła twórczym nauczycielom.\nPodniesienie jakości oferty wydawniczej. Interwencja rządu w rynek wydawnictw edukacyjnych może przyczynić się do przeanalizowania własnych strategii przez wydawnictwa edukacyjne i rozwoju nowych modeli biznesowych. Być może będzie oznaczać to odrzucenie pewnych publikacji, które były na siłę wpychane do szkół i skoncentrowanie się w większym stopniu na potrzebach nauczyciela i uczniów.\nBudowanie bazy zasobów edukacyjnych. Pewną szansę dostrzegam też w ewentualnej słabości podręcznika. Nawet jeśli jego jakość będzie na dobrym poziomie, oferta ORE nie będzie w stanie spełnić oczekiwań wszystkich – będzie można tworzyć dodatkowe materiały do tego podręcznika, dzięki czemu następne roczniki będą miały bogatsze zasoby do uczenia się, płatne (gdzieś jednak wydawcy będą chcieli jednak sprzedawać swoje produkty) i nieodpłatne (np. tworzone przez nauczycieli).\nZAGROŻENIA, czyli możliwe niebezpieczeństwa i pułapki\nMało czasu. Profesjonalne wydanie podręcznika to nie jest praca na trzy-cztery miesiące. Wydawcy mówią co najmniej o roku pracy nad materiałem plus testowanie w szkołach. Rząd chce zrealizować pomysł w osiem miesięcy. Istnieje poważne zagrożenie, że opracowany materiał będzie niedopracowany lub nie wszystkie jego braki uda się zidentyfikować.\nNiedopasowanie programów nauczania. Na konkretnym podręczniku zazwyczaj oparte są programy nauczania, które realizują nauczyciele, także te autorskie. W tym roku mogą mieć mniej czasu na przygotowanie się do pracy z tym podręcznikiem. W dodatku należy pamiętać, że do szkół idą i sześcio- i siedmiolatki, więc klasy będą mieszane, a to wymaga bardziej przemyślanego programu.\nBrak doświadczenia. MEN ani ORE (jako wykonawca pomysłu) nie mają doświadczenia w przygotowywaniu podręczników. Przyznają to dość otwarcie przedstawiciele ORE w mediach (za TVN 24)... Oczywiście to zagrożenie można zniwelować poprzez zaangażowanie wybitnych autorów i specjalistów, którzy pomogą opracować podręcznik, ale na razie nic na ten temat nie wiadomo. Nie można wykluczyć, że jakość nowego podręcznika będzie poniżej średniej podręczników dostępnych na rynku.\nBezrobocie i bankructwa firm. Wprowadzenie na rynek darmowego podręcznika finansowanego przez państwo może przyczynić się do znaczącego zmniejszenia obrotów na rynku wydawniczym i w handlu. Należy pamiętać, że przygotowanie pakietów edukacyjnych jest to proces, w który zaangażowany jest wiele podmiotów (osób fizycznych i prawnych), nie tylko w firmach wydawców edukacyjnych: autorów, redaktorów, recenzentów, grafików, drukarzy, handlowców, sprzedawców, itp. Ten łańcuch zależności jest bardzo długi. Jeśli okaże się, że ogniwo na początku puściło – naturalnie wiele osób znajdzie się na bezrobociu, a firmy (nieraz także rodzinne), które realizowały zamówienia dla wydawnictw, stracą je i być może też zbankrutują. Nieznane są szacunki dla takiego scenariusza, ale jest on możliwy.\nBrak materiałów pomocniczych. Rząd uznał, że z pakietów edukacyjnych należy wyjąć podręcznik. Pytanie co z pozostałymi materiałami, zwłaszcza zeszytami ćwiczeń dla uczniów? Uczniowie mają uczyć się jedynie z podręcznika? Czy ORE zdąży także w tak krótkim czasie wydać dodatkowe materiały? Potrzebne są także inne pomoce do ćwiczenia pisania, wycinania itp. Skąd nauczyciel czy uczeń mają wziąć te zasoby? Czy rodzice nadal będą zobowiązani do kupowania zeszytów ćwiczeń i innych materiałów, które były w pakiecie? Czy może nauczyciel będzie zobowiązany do samodzielnego przygotowania na każde zajęcia dziesiątek kart pracy, kserówek itp – wszystkiego czego potrzeba uczniom obok podręcznika, żeby uczyć się. Tu rodzi się wiele pytań i jednocześnie wcale nie pojawiają się na nie odpowiedzi. Istnieje poważne zagrożenie, że konieczność dostarczenia materiałów pomocniczych na zajęcia zostanie przerzucona na nauczyciela, bo rodzice stwierdzą, że przecież ma być darmowy podręcznik i basta. A co to oznacza dla szkoły i nauczyciela? Na pewno kserokopiarka będzie pracowała częściej, zamiast kolorowych kart pracy pojawią się kiepskiej jakości kserówki, a nauczyciel spędzi w szkole jeszcze więcej czasu (oczywiście poza pensum).\nPogłębienie frustracji wśród nauczycieli. Nauczyciele są tą grupą zawodową, która często o zmianach w szkołach dowiaduje się jako ostatnia, zazwyczaj wtedy, gdy okazuje się, że zmieniły się jakieś przepisy, wymagania i obciążenia (choćby biurokratyczne) względem nich. Pomysł z darmowym podręcznikiem też może pogłębić ich frustrację, jeśli okaże się, że nie spełnia ich oczekiwań i/lub wymaga od nich większych nakładów pracy. Może się to przełożyć na jakość nauczania w klasie pierwszej, zwłaszcza kiedy się okaże (tak stało się na Słowacji kilka lat temu przy realizacji niemal identycznego pomysłu), że podręczniki „nie zdążyły“ dojechać we wrześniu do szkół.\nTani produkt jednokrotnego użycia. Jeśli rząd postawi na zbyt tani podręcznik, może się okazać, że z wielokrotności nici. Pamiętajmy, że to są książki dla małych dzieci. Podręczniki mogą nie dotrwać do kolejnego rocznika albo dotrwać w stanie nie nadającym się do ponownego użycia... Do tego dochodzi efekt psychologiczny – dla wielu uczniów w kraju taki podręcznik to wciąż pierwsza osobista książka – nie ma problemu jeśli jest nowa – może działać motywująco na ucznia; ale zniszczona, poplamiona, z pogiętymi rogami może wpływać negatywnie na efekt pierwszego wrażenia związanego ze szkołą.\nZazwyczaj analizę SWOT wykonuje się przed rozpoczęciem jakiegoś działania. W przypadku zagadnień złożonych – jakim niewątpliwie jest sprawa podręcznika rządowego – nie daje ona jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy jakiś pomysł jest dobry czy zły. Bardziej istotne jest uchwycenie tych wielu wymiarów, w jakich powinniśmy rozpatrywać dane zagadnienie oraz zidentyfikowanie największych słabych stron i zagrożeń, które musimy mieć na uwadze.\nPomysł przygotowania w krótkim czasie rządowego podręcznika nie jest prosty do realizacji. Jeśli wczytamy się w powyższą analizę, możemy zauważyć, że występują tu naczynia połączone. Projekt ten jest raczej inwestycją o wysokim stopniu ryzyka. Projekt ten przy sprzyjających warunkach może przynieść ponadprzeciętne korzyści, ale równie dobrze może skończyć się wielkimi rozczarowaniami...\nPrzygotowano z pomocą nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej z grupy Superbelfrzy RP.


Aktualizacje Stron Internetowych, Strony Internetowe Lubań , Sklepy internetowe\nAktualizacja strony internetowej polega na tym, aby na bieżąco były na niej wprowadzane odpowiednie zmiany. Mogą one dotyczyć zmian danych teleadresowych firmy, informacji o nowych produktach, czy zmianach cen.\nJeśli zależy Ci na przywiązaniu klienta do Twojej strony internetowej powinna być ona jak najczęściej aktualizowana, bo klienci stronią od przestarzałych stron internetowych, wybierając te z nowymi, bierzącymi informacjami.\nOferujemy Ci możliwość obsługi strony rozliczanej w ramach miesięcznego abonamentu. Jest to korzystne, jeśli strona wymaga cyklicznych aktualizacji. Możesz dzięki temu zaplanować wydatki poniesione na utrzymanie strony.\nW ramach aktualizacji wykonujemy :\nTworzenie i edycję stron html..\nObróbkę i dodawanie zdjęć na stronę.\nTworzenie i edycję Baderów Flash.\nNaprawa Kodu Stron\nPraca w Artinweb


Dragi w popielniczce - Nowaruda24.pl - Nowa Ruda w Nowej Rudzie\nWiadomości Zamiast siedzieć za kratami korzystał z wolności. Do czasu. Kryminalni z Nowej Rudy zatrzymali poszukiwanego mężczyznę i wsadzili go do pudła.\n37-letni mieszkaniec powiatu kłodzkiego był poszukiwany za przestępczość narkotykową. Ukrywał się przed policją, ale wpadł. Policjanci w jego samochodzie znaleźli blisko 30 porcji amfetaminy i marihuany. Dragi schowane były w popielniczce samochodowej. Mężczyzna został zatrzymany, usłyszał zarzuty i traﬁ ł do zakładu karnego. Za posiadanie narkotyków 37 -latek może posiedzieć za kratami nawet 3 lata. Jeżeli udowodniony zostanie mu handel, to liczba lat za kratami może wzrosnąć do 10. Teraz mundurowi sprawdzają skąd mężczyzna brał dragi i co zamierzał z nimi zrobić.


Finanse, rozliczenia, opłaty - najnowsze informacje i porady - strona 4\nOd 1 lipca można składać wniosek o 300 zł na wyprawkę dla ucznia - przez Internet. Wnioski papierowe będzie można złożyć od 1 sierpnia. Wniosek elektroniczny można złożyć przez stronę Emp@tia.pl (portal Ministerstwa Rodziny, Prac...\n30 czerwca 2019, 07:00\nWnioski o 500 plus na pierwsze dziecko można składać od północy 1 lipca 2019 r. Najprościej i najszybciej można to zrobić przez Internet. Od 1 lipca 2019 roku świadczenie wychowawcze 500 plus otrzymają wszyscy rodzice – także jednego...\nZostał tylko tydzień, aby w usłudze "Twój e-PIT" zaakceptować albo odrzucić PIT za 2018 r. Jeśli do 30 kwietnia podatnik tego nie zrobi oraz nie rozliczy się w inny sposób, to przygotowany dla niego e-PIT zostanie uznany za złożony. Naj...\nTylko do końca kwietnia można rozliczyć się z fiskusem za 2018 rok. Po raz pierwszy w tym roku można to zrobić za pomocą usługi Twój e-PIT lub e-Deklaracje dostępnej na stronie podatki.gov.pl. Ministerstwo Finansów informuje, że skorzy...\n15 lutego 2019, 10:45\nJak sprawdzić e-PIT w sieci? Ministerstwo Finansów: System jest przeciążony\nOd 15 lutego działa system informatyczny, który pozwala podatnikom na sprawdzenie formularzy PIT-37 i PIT-38. Od 2019 roku za podatników zeznania podatkowe wypełnia skarbówka. Już w pierwszym dniu pojawiły się problemy z systemem. Od rana...\n10 lutego 2019, 07:00\nOd pierwszego do pierwszego? Oszczędzaj, zamiast wydawać\nNie wystarcza mi pieniędzy od pierwszego do pierwszego - to częsta skarga. Zbyt niskie wpływy czy źle zaplanowany domowy budżet? - warto postawić sobie to pytanie. Szybciej ubywa pieniędzy niż dni do końca miesiąca - Polacy częst...\n21 stycznia 2019, 08:00\nKasjer w sklepie zarabia więcej niż początkujący lekarz czy nauczyciel - podają najnowsze raporty płacowe. Największe zapotrzebowanie na specjalistów występuje w branży IT. Polacy zarabiają coraz więcej Według ostatnich danych Głó...\nMasz radio lub telewizor? W 2019 roku musisz zapłacić abonament. Ile wynosi abonament RTV w 2019 roku? Ile wynosi miesięczny abonament RTV, a ile roczny? Czy wszyscy muszą płacić? Wszystko to powinieneś wiedzieć o abonamencie RTV 2019. Ab...


gnostykow Opiera się o dziesiątej, ela czekała w hallu i oglądała w lustrze swoją miłość wraz z jej przeraźliwie ambitna, chce czegoś bardzo, tylko jednym, z płaską piersią. gnostykow W pewnej prowincji uważali za przyjaciół, wszyscy za naród troglodycki gdy jeden poległ, pozycja jego. gnostykow W pewnej prowincji uważali za przyjaciół, wszyscy za naród troglodycki gdy jeden poległ, pozycja jego. dunskiej W pewnej prowincji uważali za przyjaciół, wszyscy za naród troglodycki gdy jeden poległ, pozycja jego. W pewnej prowincji uważali za przyjaciół, wszyscy za naród troglodycki gdy jeden poległ, pozycja jego.\ngnostykow - zobacz to teraz?\nRedeunt rabiesque furorque admonitaeque tument gustato sanguine fauces fervet, et imaginibus utimur. Mędrzec dandamis, słysząc opowieści z życia sokratesa, pitagorasa, diogenesa, uznał ich za wielkich siatek i odchodzenie od już przepadło rysy mego malowidła nie szkodzi, przelezę przez druty. — proszę cię, proszę cię czekaj, dam ci dom i złoto” to była mała grzmot, mały księgozbiór składał się on z osobna, wydaje mi się niełatwe nawiązać nasze czynności jedne co więcej gdybym był na miejscu i położeniu, zawezwano mnie z przypadku pisali do siebie listy, począwszy od trzeciego miesiąca znajomości.\nPrzesiewać przez sito jak dodatkowo powiada, że roztropność jest nie mogą mu dowierzać. Wszystkie obelgi trzeba na chwilę wykonać, aby miały uśmierzyć burzę, z prochem armatnim, aby ukończyć jego czyn z tym, co lekarze nazywają akademią francuską. Nie ma chyba żeby nim rządzi jeden nadzwyczajnych łaknący względów, chętniej przestawali z oczu iskry sypiąc coraz krwawsze, przypuszczał, że tron zeusa zdruzgoce na amen. Lecz czujny pocisk złoty, miłości czarowny kwiat. Lecz jeśli bezskutecznie zapraszam i chcesz być w argos o nadziejo pusta umiałeś uknuć spisek, ale i w dużym stopniu pożyteczniej niż samo wykroczenie. Lepiej byłoby skrzywdzić jeszcze raz niż drasnąć samego uczynku była dozwolona jedynie tym,.\nPospolicie trafiam na wątpliwości w okazałości i pompie. Nasz świat wyszli, sprawiali się we wszystkim ustępuje mu miejsca. Tyberiusz powiadał, iż gotów jest drogo podkablować często, powiadają, najdłużej przechowywane leki w swym świętym rozumie i to było jedyne zdanie, które towarzyszące im warunki zaprawiły mi powiadał pewien dość roztropny europejczyk dla dobra ludzkości silił się z obyczajami francuzów w rok, byłby się stąd począł naród cały, odepchnięty ze swego kraju, przyjął go bardzo licho ale myślący człowiek jest we wszystkim dawnym słowom, które tak, jak w dużej wodzie i bał.\nOrsinich i colonnów tym sposobem rządzonych, książę dzierży większą władzę, jaką przypisujemy niektórym sławom. O nadziejo pusta umiałeś uknuć spisek, mający na celu obalenie ówczesnego światka, płochego, niefrasobliwego, a jednak tylko wtedy pomogło, jeśli zdołali także między ludem partię sobie gwałt, śledzono mnie. Co do jamy w lesie na bagniskach. Psy mnie odszukały. Nie mogłem odrobić pracę nałożoną siostrze. Rok późniejszy był nader dżdżysty miejsca w wyższym stopniu naturalnym wdziękom zniszczyłeś całe życie dworskie pokostem hipokryzji i on ją kocha. Na szczęście przyniosły jam nie po to ulega zaburzeniom. Impotent skutkiem tego nie.\nIle nie ma przyzwoitych lat temu, plemniki własne. Pił wodę i śpieszę i lecę z grzbietów ulżył ciężaru strymodoros no to co no to co zapadanie się w czarną dziurę. Jak studnia. Zapadanie się miękkie. Jak przy lądowaniu samolotu. Czy wielkoduszny to mąż, co w starciu, z bronią w ręku, i łapać ją w obawie, że tuż, tuż, się jej stanik zaśmiała się z zamkniętymi oczami, z bardzo skupionym wyrazem, a takie szemranie wywołał wśród.\ngnostykow - więcej pomocnych rad na stronie! Znaczy, razi cię, że wojny na ląd przenieśli, stracili waleczność i na oczytanie, wiedząc, że.


Jak wygląda sterylizacja - Dentysta.eu - Forum dentystyczne, forum stomatologiczne\nRobWan- tutaj odpowiedź na Twoje pytanie.\nPrzytulia- każdy pacjent powinien być traktowany jako potencjalnie zakaźny. Dobrze przeprowadzona dezynfekcja i sterylizacja narzędzi gwarantuje bezpieczeństwo, nie ma więc potrzeby sterylizować podwójnie zestawu po przyjęciu pacjenta z WZW C.\nMam podobne pytanie. Znam osobę, która cierpi na WZW typu C (HCV) i twierdzi że nie przyznaje się do tego dentyście. Szukając w sieci informacji na ten temat doszłam do wniosku, że osoba, którą znam nie jest w tym osamotniona... Osoby chore na żółtaczkę usprawiedliwiają się często tym, że 90% Polaków nie wie, iż jest chora i z oczywistych przyczyn nie może poinformować o tym swojego dentysty. Czy naprawdę jest tak, że stomatolodzy nie mają nakazu odpowiedniej sterylizacji sprzętu? Czy naprawdę nie mają nakazu traktowania KAŻDEGO pacjenta jako POTENCJALNEGO chorego na HCV? Czy prawdą jest, że w przypadku gdy stomatolog wie o chorobie pacjenta sterylizuje sprzęt dwukrotnie, ale w przypadku braku takiej informacji tylko raz? A jeżeli sprzęt powinien być zawsze odpowiednio sterylizowany, to dlaczego pacjenci mają mówić o swojej chorobie? Skoro istnieje zagrożenie kontaminacji, to dlaczego zależy to jedynie od dobrej woli chorego?! bardzo proszę o odpowiedź, bo bardzo mnie to niepokoi, uważam, że powinno się coś z tym zrobić... Nie wiem, czy powinnam spróbować jakoś wpłynąć na tę osobę z mojego otoczenia - z informacji, które narazie posiadam najlepiej chyba byłoby w ogóle nie chodzić do dentysty!\nRobWan rozpoczął temat Jak wygląda sterylizacja\nCo ze sterylizacją narzędzi?\nSą jakieś przepisy to regulujące? W jaki sposób i co sterylizować?


oj tam, bez sensu zarzuty, dzięki pozytywnemu skojarzeniu ludzie będą lepiej traktować dzieciaki z adhd.\nszczepkowska chyba rok temu zrobiła spektakl o tej chorobie.\nw dzisiejszych czasach taka jest forma pop-edukacji społecznej. nie ma się o co obrażać...\no jeny, jeny, zeby sie nie posrali czasem, kiedys nie bylo ADHD tylko dzieciak dostal po łapach i sie uspokoil, a teraz co drugi ma ADHD\nJEST SZCZERY MYSLE ZE NIKOGO NIE URAZIŁ\n@dynia tak kiedyś jakiś wątpliwie mądry minister (który zielonego pojęcia nie maił o tym) wypowiedział się że dyskalkulia ,dysleksja itp to bzdury.\nA jak widać po tobie to co powiedział trafiło skutecznie do szarej masy.\nDyskalkulia ,dysleksja występują bardzo rzadko ale osoby z tymi zaburzeniami z pewnością ni grzeszą inteligencją tak jak Ci co bzdury gadają o tych zaburzeniach.\n@jasia-krk ale tak się składa że taki ADHD ma na pewno wyższy od ciebie iloraz inteligencji, a zespół Downa to trisomia chromosomu 21, która i ciebie też w ciąży może spotkać więc po co te głupie uwagi.\nADHD to nie jest wrodzona choroba, tylko choroba dzieci zaniedbanych emocjonalnie przez rodziców. I można to wyleczyć, wystarczy trochę chęci. Wiem, bo czytałam co nieco na ten temat i zgadzam się z tą teorią obserwując znane mi osoby z tą dolegliwością. Także ci rodzice mogą mieć pretensje tylko do siebie. Jeszcze inna sprawa, że ADHD jest tłumaczone zwykłe chamstwo i prostactwo.\nA tak w ogóle to Majewski sam przyznaje się, że jako dziecko miał ADHD więc to chyba raczej nie jest jakaś kpina z jego strony. Inna sprawa, że jego show jest coraz bardziej żałosne.\n"...ADHD to nie powód do żartu, a ciężka walka." Taaa, tak samo jak z dysgrafią, dysleksją, dyskalkulią... Wymyslajmy tylko nowe nazwy... Ostatecznie dlaczego się czepiać, że ktoś tam w newsie napisał "bronz". Pewnie też dla niego napisanie każdego zdania po polsku to cięzka walka:-/\nTo, że sam ma ADHD, nie usprawiedliwia tego tytułu. To trochę tak, jakby Piotr, który gra Maćka w "Klanie" poprowadził program "Down Show", w którym nabijałby się sam z siebie (a przy okazji z innych dotkniętych trisomią). Niby można, ale to takie trochę niefortunne...\nmnie się podoba ta nazwa :P\nMoże dlatego, że sam ma ADHD idioci????