Bycie zabójcą znowu zaczyna być modne [Dishonored] | Gadżetomania.pl\nBENIAMIN DURSKI • dawno temu\t• 17 komentarzy\nNowa marka wśród sequeli\nIstnieje spore prawdopodobieństwo, że nie słyszeliście o Dishonored oraz studiu, które grę stworzyło, czyli Arkane Studios. To właśnie dlatego, że to zupełnie nowa marka, a stanęła w tym roku w szranki chociażby z Assassin’s Creed 3 od Ubisoftu, czyli kultową już serią gier o walce zakonu templariuszy i zabójców na przestrzeni wieków. Tym bardziej zatem należy docenić fakt, że na gali rozdania Spike Video Game Awards, czyli odpowiedników growych Oscarów przyznano im tytuł najlepszej gry akcji 2012 roku.\nTo wręcz niespotykane, żeby tak późno w cyklu życia konsol stworzono zupełnie nową produkcję takiej klasy. Jestem wręcz przekonany, że miało to znaczący wpływ na odbiór samej gry przez wielu recenzentów, jak zresztą również graczy. Po prostu wszyscy lubimy sprawdzone pomysły, ale chcemy też również czegoś nowego, świeżego i niespotykanego, a dokładnie to nam dostarcza Dishonored.\nWcielamy się w postać Corvo Attano, czyli osobistego ochroniarza cesarzowej, który zostaje wrobiony w jej morderstwo. Korzystając z danych ci umiejętności i ponadnaturalnych mocy poprzysięgasz zemstę i ujawnienie prawdziwych napastników. Z czasem atmosfera w grze gęstnieje, a wszystko ma otoczkę mistycznego, ale również przytłaczającego świata Dunwall, gdzie panuje szczurza plaga.\nZ misji na misję eliminujemy kolejne cele zaangażowane w spisek przeciwko cesarzowej i dowiadujemy się jeszcze więcej o tym, jak szeroko jest to zakrojona intryga. Możemy poruszać się, jak cichy zabójca przemykając po dachach albo korzystać z naszych specjalnych moc przejmując chociażby kontrolę nad szczurem i przebiegając kratkami ściekowymi do wnętrza budynków. Możliwości jest mnóstwo i każda tak samo satysfakcjonująca, chociaż gra bardzo motywuje do tego byśmy pozostali niezauważeni i nie sięgali bez potrzeby po szablę.\nWydawać mogłoby się, że będzie to gra zamknięta, w której przemykać będziemy od korytarza do korytarza. Nic bardziej mylnego – to właśnie spory atut Dishonored, że wysyłając nas na misję daje nam duży kawałek świata do zwiedzenia i chociaż możemy od razu ruszyć w kierunku głównego celu to ominie nas kilka zadań pobocznych, jak również badanie zakamarków mrocznych dzielnic Dunwall. Tutaj znajdziemy sporo ulepszeń dla naszego bohatera oraz przedmiotów, które okażą się pomocne podczas wykonywania przyszłych misji.\nDishonored początkowo może nawet przytłaczać liczbą opcji oraz sterowaniem, ale to cena dużej liczby możliwości oddanych w ręce graczy. Warto ją ponieść, bo która inna gra pozwoli Wam strzelać z pistoletów lub kuszy, walczyć szablą, zwalniać czas, „teleportować się” na krótkie odległości czy też przejmować kontrolę nad zwierzętami. Tak, to wszystko możemy robić w Dishonored, a to jeszcze nie koniec.\nDishonored przede wszystkim zaskakuje tym, że jest po prostu inne i świeże względem swojej rynkowej konkurencji. W takim momencie życia sprzętu jesteśmy już przyzwyczajeni do otrzymywania kolejnych wydań sprawdzonej formuły. Być może dlatego też doceniamy w większy sposób produkcję Arkane Studios. Nie jest to jednak jedyny powód.\nTrzeba sobie otwarcie powiedzieć, że gra wygląda przepięknie pod względem artystycznym. Wytworzony świat i jego stylistyka to coś niespotykanego i w zasadzie jedyny podobnej klasy przykład, jaki przychodzi mi do głowy to Bioshock, tam była to utopijna wizja podwodnego miasta. Tutaj również mamy wrażenie, że jest to namacalne i tak bardzo rzeczywiste w swoich ramach, że mogłoby naprawdę istnieć. Od ogółu do szczegółu, czyli nie mówię tu tylko o samej architekturze i projekcie świata, ale o takich detalach, jak obrazy wiszące w bogatych domach czy plakaty na ulicach.\nCall of Duty: Black Ops 2 to bez dwóch zdań najlepiej zarabiająca gra tego roku, ale czy to nie jest już kwestia przyzwyczajenia, nie mająca nic wspólnego z samą jakością gry?\nDocenić koniecznie trzeba również doskonały dobór umiejętności głównego bohatera oraz dowolność podejścia do naszych misji. Najczęściej możemy je rozwiązać na kilka różnych sposobów, co zresztą zachęca do ponownego przejścia gry.\nPrzekłada się to natomiast w moim przypadku odrobinę na negatywny odbiór gry ze względu na to, że za dużo możliwości powoduje, że zamiast skupiać się na głównym zadaniu ja staram się zrobić wszystko wokół. Wszystko zebrać, wykonać pomniejsze misje, pomóc mieszkańcom, niestety to trochę nie zgadza się z formułą cichego zabójcy.\nNiesatysfakcjonujące z całą pewnością jest również zakończenie fabularne gry, ale o nim z oczywistych przyczyn nie będę się rozpisywał. Liczyłem, że pod tym względem będzie lepiej, bo Dishonored trzyma nas w napięciu praktycznie od samego początku.\nZagraj w Dishonored, jeśli od gier oczekujesz, że nie będą Cię trzymać za rękę tylko pozwolą Ci działać w dowolny sposób. Żaden inny tytuł nie będzie podobnie satysfakcjonujący w tym roku.\nAle odpuść, jeżeli nie lubisz się stresować i w grach cenisz sobie przede wszystkim relaksującą, prostą rozrywkę.\nZabezpiecz swój rower przez Internet LittleBigPlanet 2 w wersji dla fanatyków "Orphan Black", czyli dlaczego wiosną będziemy oglądać serial o klonach [wideo] 3 miliony domen .eu Koniec żonglerki kontami Google jest już bliski. Gmail będzie jeszcze lepszy? SKATE 2 już w styczniu! IBM jednak bez Sun Microsystems? Przeglądarki będą mówić? Konkretniej: Chrome Nowe biuro Twittera - idealne miejsce do pracy? Co dostaniemy za free z PlayStation Plus? niezłe gadżety: Motocykl inspirowany postacią Obcego Gadżet tygodnia  - znamy wyniki głosowania. Co wybraliście?


Dodano: 11 stycznia 2019, 11:51 0\nMężczyzna został zatrzymany w czwartek 10 stycznia w Wąglikowicach w powiecie kościerskim w województwie pomorskim. Z nieoficjalnych informacji radia RMF FM został on znaleziony w kompleksie leśnym. Mimo niskich temperatur miał na sobie bardzo skąpe ubranie.\nPomorska policja nie potwierdziła tych informacji. Podano jedynie, że zatrzymany trafił do szpitala w Kościerzynie. Ma poważne problemy z pamięcią. Nie umie powiedzieć, jak się nazywa, nie pamięta też, czy ma jakąś rodzinę. Nie potrafi też podać daty i miejsca urodzenia. Z policyjnego opisu wynika, że ma około 30 lat, mierzy 175 cm i waży około 80 kg. Ma niebieckie oczy i krótkie, ciemne włosy. Nie ma żadnych znaków szczególnych.\nW związku z tym służby proszą o pomoc wszystkich tych, którzy rozpoznają mężczyznę. Informacje można zgłaszać do Komendy Powiatowej Policji w Kościerzynie, ul. Zg. Ks. Zmartwychwstańców 2, telefon 68-680-32-22 lub z skontaktować się z najbliższą jednostką policji, bądź zadzwonić pod numery 997 lub 112.\nwiadomości kraj życie policja poszukiwania kościerzyna zatrzymanie


Chodzi o własne, prywatne doświadczenie i refleksję... - Ruude\nNieczęsto w debacie publicznej słyszy się o korzyściach płynących z doświadczeń tzw. odmiennych stanów świadomości czy stanów szczytowych.\nTen tekst dedykuję roślinom, towarzyszącym ludziom od zarania dziejów właśnie w tym ceremonialnym, poszerzającym świadomość kontekście. I są to zarówno rośliny detoksykujące, bo oczyszczając organizm aktywują w nim niespotykane właściwości, jak i adaptogeny wspierające na co dzień sprawność umysłu. Są to nasze rodzime chwasty stosowane do okadzania oraz egzotyczne żywice drzew. A także znane wszystkim napary herbaciane, ziołowe i kofeinowe. Są to wreszcie – enteogeny i psychodeliki. Za sprawą zawartych w nich substancji czynnych, poszerzają one percepcję i dają tymczasowy wgląd w elastyczną i zmienną tkankę rzeczywistości.\nNieczęsto w debacie publicznej słyszy się o korzyściach płynących z doświadczeń tzw. odmiennych stanów świadomości czy stanów szczytowych. Zmiana percepcji udowadnia, że nasze umysły są całkiem nieźle przystosowane do przeżywania oraz opisywania tego, co kryje się poza znaną i rozumianą matrycą rzeczywistości. Co więcej, jesteśmy w stanie malować obrazy, spisywać oniryczne opowieści, kręcić ponadczasowe filmy. Tak, sztuka i kultura, również ta cybernetyczna, utkana jest na bazie altered states of consciousness, wprowadzaniu się w nie przy użyciu różnego typu substancji oraz (częściej niż myślisz) poprzez medytację, praktyki duchowe i... wytrwałą pracę nad sobą.\nfot. Daniil Silantev, CC0\nSama kultura archaiczna, pierwotna – wyrasta właśnie ze śpiewów i rytuałów tanecznych. Rozpościera się pomiędzy wdechem a wydechem szamana, który w świętym kręgu roztacza swoje psychodeliczne modły o życiu pomiędzy światami. Często nie dwoma nawet, a nieskończoną ich liczbą. Wielowymiarowość? Tak, to kolejna rzecz, której można nauczyć się dzięki doświadczaniu odmiennych stanów świadomości.\n20.02.2020 roku odbywać się będzie Dzień Świadomości Psychodelików, międzynarodowa nazwa tego ruchu brzmi Thank You Plant Medicine. Chodzi o to, aby tego dnia otwarcie opowiedzieć o swoich doświadczeniach z roślinami psychoaktywnymi. Można to zrobić za pośrednictwem Internetu, udostępniając hashtagi #thankyouplantmedicine lub #dzieńświadomościpsychodelików.\nMożna również podzielić się ze znajomymi, rodziną, wiedzą na temat uzdrawiających roślin. Poczytać badania naukowe, poznać działalność Polskiego Towarzystwa Psychodelicznego. Na gruncie polskim można też mówić o konopiach w kontekście leczniczym. O osobach mogących funkcjonować w chorobie, dzięki olejkom z cannabis sativa. I nie chodzi w całej akcji o to, aby wygłaszać rozległe przemowy z przypisami do badań. Chodzi o własne, prywatne doświadczenie i refleksję, bo być może swoją otwartością uświadomimy komuś, że nie jest skazany na nawracające załamania nerwowe, na wyrok nieuleczalnej choroby, na uzależnienia czy wieloletnią traumę, ani na brak kreatywnego kierunku swych działań. Doprawdy, ja z serca i zupełnie szczerze piszę #thankyouplantmedicine – dziękuję za to, że mnie inspirujesz do życia w pasji i w rytmie natury.\nŻycie to ruch?\nJuż nie spekuluję\nNa straży myślenia magicznego\nCo lubimy w fantasy?


Leczysz się w mieszkaniu czy pod bacznym okiem lekarza? » Rodeo Drive\nLeczysz się w mieszkaniu czy pod bacznym okiem lekarza?\nNie od wczoraj wiadomo, że część ludzi niekoniecznie ufa doktorom. Sporo osób decyduje się na osobiste leczenie w zaciszu własnego domu za pomocą tylko naturalnych preparatów. Czy faktycznie tego typu leczenie ma sens i możliwe jest wyleczenie się w taki sposób z poważnych chorób? Sprawdźmy, czego dokładnie używa się przy zaleczaniu konkretnych chorób.\nZbyt wysoki cholesterol?\nJeśli przykładowo masz zbyt duży cholesterol, wtedy powinieneś jeść dużo karczochów. Okazuje się bowiem, że karczoch zwyczajny ma mnóstwo związków, które pozwalają na zmniejszanie zawartości złego cholesterolu. Nie be powodu dieta śródziemnomorska, bogata właśnie między innymi w karczochy czy inne świeże warzywa oraz oliwki, jest powszechnie uznawana za najzdrowszą na świecie. Jeżeli nie smakuje Ci karczoch zwyczajny, wówczas możesz zastąpić go właśnie oliwkami - są one znakomitym sposobem walki z cholesterolem - ważne źródło -\nDolega Ci niestrawność?\nJeżeli często zdarzają Ci się na przykład wzdęcia czy inne bóle brzucha, wówczas oczywiście powinieneś sięgnąć po napary ziołowe. Jeżeli w Twojej domowej apteczce nie zabraknie przykładowo dziurawca lub kopru włoskiego, wówczas leki na niestrawność niewątpliwie nie będą Ci zupełnie potrzebne. Prawdą jest, iż leki na niestrawność, chociaż oczywiście działają na te dolegliwości, zwykle podrażniają dodatkowo żołądek, w związku z czym możesz nabawić się innych kłopotów.\nPoważniejsze dolegliwości? - ciekawe informacje -\nNawet jeżeli jesteś zwolennikiem domowych metod leczenia wszystkich dolegliwości, na pewno powinieneś wiedzieć, że niektórych dolegliwości nie można lekceważyć. Jedną z tego rodzaju chorób są między innymi hemoroidy. Oczywiście możesz zastosować na nie dodatkowo ciepłe okłady czy podobne leki, jednakże hemoroidy właściwie zawsze należy skonsultować z lekarzem, aby nie rozwinęły się w żadne gorsze dolegliwości czy choroby.\nTags: owoce, dom, warzywa, smak, konie


Hokeiści także Mistrzami Hiszpanii! - DumaKatalonii.pl- strona Barcelony\nWysłany przez Natalia Muczyńska | Kwi 18, 2015 | Hokej na rolkach\nHokeiści na rolkach FC Barcelony pokonali 3-1 Club Patí Vic i zapewnili sobie Mistrzostwo Hiszpanii jeszcze przed końcem ligowych rozgrywek.\nTorra (dwie bramki) oraz Romà Bancells (jedna) zapewnili FC Barcelonie ważne trzy punkty w meczu z Club Patí Vic, które pozwoliło na zdobycie Mistrzostwa Hiszpanii – 26 w historii klubu. Do końca rozgrywek pozostały jeszcze dwie kolejki.\nKapitan hokeistów, Aitor Egurrola, może pochwalić się znakomitym wyczynem – w swojej kolekcji posiada już 15 mistrzowskich trofeów. Zrównał się z tym samym z innym katalońskim zawodnikiem, Beto Borregánem. Ponadto, bramkarz FC Barcelony ma już w sumie 55 trofeów w barwach katalońskiego klubu.\nZespół prowadzony przez trenera Ricarda Muñoza wygrał 25 z 27 spotkań. Dodatkowo jedno zremisował, a jedno przegrał. Najlepszymi strzelcami są: Pablo Álvarez (33 bramki) oraz Marc Torra (30).\nPoprzedniPiłkarki z mistrzostwem Hiszpanii!\nNastępnyDrugie miejsce przed fazą finałową


RoweRomantyk - Strona 2 z 3 - Życie, Pasja, Kolarstwo Romantyczne\nTrening z rana jak…\nRok z notatnikiem\nRoztrenowanie – sztuka regeneracji\nGorset mięśniowy – trening mięśni głębokich\nWakacyjne #SulechRide – część 1\nPogoda za oknami, z dnia na dzień, zrobiła się barowa. Czy to pierwszy sygnał od jesieni, że jest tuż za rogiem? Czy lato jeszcze do nas wróci w tym roku? Wszak trwało tak bardzo krótko…Bodajże 20 czerwca zrobiło się w miarę ciepło (wcześniej były tylko przebłyski) i pobyło sobie tak do 22 sierpnia. Całe dwa miesiące :D. Dobra, koniec pesymizmu! […]\nGrzegorz 0 4 min read\nIle razy słyszeliście pojęcie „Kolarstwo Romantyczne”? Czy zastanawialiście się czasasami czym ono faktycznie jest? Często jest używane w różnych kontekstach i odnosi się do wielu dziedzin jazdy na rowerze. Mam oczywiście swoje doświadczenia dotyczące tego terminu, ale nie byłbym sobą gdybym nie sprawdził jak inni ludzie je postrzegają. Efekty tego małego „badania” znajdziecie w tymże wpisie. Zrobiłem ostatnio mały research […]\nWypad w tą część Sudetów to chyba największy spontan tego roku. Dlaczego? Nie planowaliśmy tam jechać w ogóle. Wstępne założenia po wypadzie w Karkonosze były takie, aby następny raz udać się na ich czeską część. Gotowa była trasa, miejsce startu i znalezione punkty gastronomiczne na szosach u naszych południowych sąsiadów. Dwa dni przed wyjazdem coś mnie jednak tknęło żeby sprawdzić […]\nGrzegorz 0 8 min read\nPrzełęcz Okraj – przekroczyć granicę\nPrzekroczyć granicę i to nie tylko tą polsko-czeską, ale przede wszystkim swoją własną. Przejść przez ten moment w życiu sportowym, w którym się jeszcze nigdy nie było i zobaczyć co tam jest schowane 🙂 Nie miałem jeszcze nigdy okazji wjechać rowerem powyżej tysięcznego metra nad poziomem morza. Przełęcz Okraj wspina się na 1050m n.p.m. więc wydaje się być idealnym punktem […]\nGrzegorz 0 7 min read\nEmpatia na drodze\nEmpatia na drodze jako fraza klucz. Jak się okazuje – klucz do życia, zdrowia i mniejszej ilości nerwów. Zaczyna się trochę tajemniczo? Wydarzenia kilku ostatnich dni skłoniły mnie do głębszej refleksji nad tym czy pasja szosowa ma sens skoro może kosztować utratę życia czy zdrowia tylko dlatego… że miało się czelność wsiąść na rower i skorzystać z drogi publicznej… Z […]\nGrzegorz 2 9 min read\nMoje ulubione 10km asfaltu\nMam taki swój kawałek drogi, ulubione 10km asfaltu, składający się z dwóch, około 5 kilometrowych odcinków, który pokonałem już grubo ponad 100 razy. Dlaczego, mimo tylu wizyt, jeszcze mi się nie znudził? Czy też odwiedzacie jedną trasę w swojej okolicy częściej niż inne? Powiedzieć „zapraszam w podróż” po 10 kilometrach wydaje się trochę zabawne, ale tak jestem zafascynowany swoim małym […]\nGrzegorz 2 3 min read\nSulechRide 4 i 5/2021\nW ciągu ostatnich dwóch tygodni dwukrotnie organizowaliśmy Sulechride czyli naszą lokalną ustawkę kolarską. Pierwsza odbyła się 30 maja, a druga w zeszły weekend czyli 13 czerwca. Co takiego było w nich wyjątkowego, że zdecydowałem się je opisać w osobnym poście? Działo się dużo dobrego, a nasze jazdy to taki mix cofferide i trochę szybszej jazdy. Sprawdźcie sami jak było! #SulechRide […]\nGrzegorz 6 6 min read\nDwa razy do roku spotykam się z przyjaciółmi z młodzieńczych lat na kilkudniowym wyjeździe. Raz późną jesienią, przed Bożym Narodzeniem i raz jest to majówka bądź długi weekend Bożego Ciała. W tym roku „czerwcówkę” zaplanowaliśmy w malowniczych i pagórkowatych okolicach Wlenia na Dolnym Śląsku. Nie było więc opcji, aby nie zabrać ze sobą szosy. Plan był taki, aby co najmniej […]\nGrzegorz 0 5 min read\nOd jakiegoś czasu zastanawiam się czy amator na moim, stosunkowo jeszcze niskim, poziomie wytrenowania, ma moralne prawo do tego aby dawać rady jak układać trening dla początkującego. Przecież tak naprawdę dopiero zaczynam mocniej „macać” kolarstwo, więc mogę wydać się po prostu niewiarygodny. Dochodzę do wniosku, że faktycznie – nie mam takiego prawa. Dlatego ten post, nie będzie poradnikiem jakich w […]\nGrzegorz 0 9 min read\nCiężko przejść obok takiego wydarzenia obojętnie, tym bardziej jeśli brało się w nim udział. Promocja kolarstwa, amatorskich grup rowerowych i województwa lubuskiego – takie idee przyświecają temu nowatorskiemu projektowi. Dlaczego to zawsze musi być tak wyjątkowe i zapadające w pamięć? Celowo opis tej ustawki zostawiłem sobie na moment, w którym emocje już trochę opadną żeby nie odlecieć i z chłodną […]\nGrzegorz 0 3 min read\nStarsze posty Wybierz miesiąc styczeń 2022 (1) grudzień 2021 (1) listopad 2021 (2) październik 2021 (3) wrzesień 2021 (2) sierpień 2021 (4) lipiec 2021 (3) czerwiec 2021 (2) maj 2021 (3) kwiecień 2021 (3) marzec 2021 (3)\nKategorie Wybierz kategorię Miejsca (4) Pasja (8) Trasy (3) Trening (10) Wydarzenia (5)


10 cech najsilniejszych marek świata . To powinna być Twoja inspiracja.\n10 cech najsilniejszych marek świata\nMaciej Sznitowski 10/2018\nJakie są cechy silnej marki? Najlepiej przyjrzeć się tym najlepszym i zajrzeć do rankingu najcenniejszych marek na świecie. Jego autor, czyli Interbrand, opracował metodologię, według której obliczana jest wartość poszczególnych brandów. Nie chodzi tylko o to, ile firma zarobiła, ale o to, jaką wartość posiada sama marka.\nSą trzy główne wskaźniki, które składają się na to wyliczenie:\nAnaliza finansowa (zysk ekonomiczny)\nRola marki (udział w rynku)\nSiła marki to wskaźnik, który ocenia czy marka jest w stanie zawalczyć o lojalność konsumentów i w związku z tym, czy będzie rosła w siłę w przyszłości.\nMamy 10 czynników, które składają się na ocenę tego trzeciego aspektu.\nCztery z nich dotyczą kwestii wewnętrznych, są to: Klarowność, Przywiązanie, Zarządzanie i Responsywność. Pozostałych 6 dotyczy kwestii zewnętrznych i są nimi: Autentyczność, Zbieżność, Odróżnienie, Spójność, Obecność oraz Zaangażowanie.\nW ten sposób uzyskujemy listę komponentów, z których zbudowane są najsilniejsze marki świata. Myślę, że warto wziąć je sobie do serca.\nMamy 4 wymiary wewnętrzne dotyczące elementów, z którymi odbiorcy marki nie mają bezpośredniego kontaktu. Mimo to są bardzo ważne dla rozwoju każdej marki.\n1. Klarowność / Clarity\nCzy wewnątrz firmy panuje zgoda co do tego, jakie wartości reprezentuje marka?\nCzy ludzie tworzący markę mają zgodne przekonanie odnośnie tego, jak pozycjonuje się ona na rynku, jak brzmi jej obietnica? Czy wszyscy wiedzą kto jest głównym odbiorcą marki, jakie ma potrzeby i w jaki sposób marka na nie odpowiada? Domyślacie się, jak negatywne konsekwencje przynosi sytuacja, w której pracownicy ciągną markę w przeciwnych kierunkach. Jeśli marka chce przekonać odbiorców do swoich korzyści, najpierw wewnętrznie musi być zgodna odnośnie ich treści.\n2. Przywiązanie / Commitment\nW jakim stopniu pracownicy są zaangażowani w rozwój marki?\nWysokie przywiązanie pracowników do firmy jest istotnie nie tylko ze względów czysto ekonomicznych. Takie zaangażowanie jest czynnikiem, który decyduje o tym czy marka ma potencjał i szansę na sukces. Ze sceptycznymi czy zrezygnowanymi ludźmi na pokładzie żaden biznes nie poleci ani wysoko ani daleko. Pracownicy muszą wierzyć w wartość marki.\n3. Zarządzanie / Governance\nCzy firma ma umiejętności oraz odpowiedni model operacyjny, który pozwoli zrealizować jej strategię?\nNa papierze można zapisać najśmielsze wizje i planować wielkie rzeczy, ale czy sposób, w jaki zarządzamy marką daje szansę na ich skuteczne wdrożenie?\nNie chodzi jedynie o zarządzanie biznesem, ale o zarządzania marką. W wielu firmach działania brandingowe są podejmowane na czuja, a działania marketingowe mają na celu jedynie pompowanie sprzedaży. Świadome zarządzanie marką to przemyślany plan działania oraz jasno sprecyzowany cel.\n4. Responsywność / Responsiveness\nCzy marka potrafi rozpoznawać zmiany i dostosowywać się do nich?\nUmiejętność ciągłej ewolucji i dopasowania się do zmieniającego się rynku – przy jednoczesnym zachowaniu swojego rdzenia – to ważna cecha silnej marki. Jeszcze wyżej ceniona jest zdolność do przewidywania takich zmian i wyprzedzania konkurencji. Żadna, nawet największa marka świata, nie może stać w miejscu.\nMamy 6 wymiarów zewnętrznych, które przekładają się bezpośrednio na odbiór i ocenę marki przez odbiorców, czyli klientów i konsumentów.\n5. Autentyczność / Authenticity\nCzy marka jest oparta na solidnym i rzetelnym fundamencie wartości?\nMarka może czarować i obiecywać wszystko, ale prawda szybko wychodzi na jaw. Dzisiejsi konsumenci są bardzo wymagający i łatwo zweryfikują, czy za marką stoi prawdziwa wartość i czy jest ona godna zaufania. Marka musi jasno zdefiniować swoje wartości i zbudować opowieść, która będzie je uwiarygadniała.\n6. Zbieżność / Relevance\nCzy marka odpowiada na potrzeby konsumenta?\nPropozycja wartości, którą marka chce oferować, nie może być przypadkowa. Musi być zbieżna z zapotrzebowaniem konsumentów. Marka powinna poznać potrzeby i pragnienia swoich odbiorców oraz umieć precyzyjnie na nie odpowiedzieć. To kluczowy element decydujący o sile marki.\n7. Odróżnienie / Differentiation\nW jakim stopniu odbiorcy postrzegają markę, jako wyróżniającą się na tle konkurencji?\nMamy tutaj na myśli propozycję wartości oraz doświadczenie, która marka zapewnia. Nie trzeba nikogo przekonywać, że najsilniejsze marki znalazły po prostu pomysł na siebie i potrafią zapewnić sobie wyróżniającą pozycję na rynku.\n8. Spójność / Consistency\nW jakim stopniu marka zapewnia spójne doświadczenie?\nChodzi o analizę czy we wszystkich punktach styku konsument ma do czynienia z tą samą marką. Spójność nie jest problemem tylko dużych firm. Jeśli nie zarządzamy marką świadomie to nasza komunikacja może się rozjeżdżać. Taka niespójność wywołuje zgrzyty w odbiorze marki i podcina zaufanie.\n9. Obecność / Presence\nW jakim stopniu marka jest obecna w przestrzeni odbiorcy?\nNajsilniejsze marki są wręcz wszechobecne, spotykane na każdym kroku. Chodzi o fizyczną dostępność a także obecność w umysłach konsumentów. O tym drugim decyduje nie tylko zasięg dystrybucji i reklamy, ale również skuteczność komunikacji marki.\n10. Zaangażowanie / Engagement\nW jakim stopniu konsumenci wykazują przywiązanie do marki?\nMówiliśmy już o pracownikach, a teraz dodajemy jeszcze ważniejszą rzecz – relację z odbiorcami marki. Czy konsumenci wykazują głębokie zrozumienie naszej marki, czy aktywnie włączają się w jej budowanie, czy identyfikują się z nią? To dla nas najważniejszy komponent, ale w dużej części to efekt istnienia poprzednich dziewięciu.\nZrób sobie brandingowy dekalog\nTo cenne wskazówki dla każdego przedsiębiorcy. Pewnie nie jesteście nimi jakoś specjalnie zaskoczeni, można nawet powiedzieć, że to oczywiste czynniki sukcesu. Ale czy na co dzień o nich pamiętamy? Niekoniecznie… Dlatego warto zrobić sobie z tych 10 elementów checklistę i pamiętać o nich przy każdej podejmowanej decyzji.\nAktualizacja 2020: Metodologia, którą tu przedstawiam, została zmodyfikowana. Nie trudno się domyślić, że epidemia zmieniła sporo w marketingowej rzeczywistości. Dlatego warto śledzić Intebrand i poznać nowy zestaw 10 cech, które są brane pod uwagę przy ocenie siły marki.\nŚrednia ocena 4.3 / 5. Ilość głosów 6


Poszukuję - moda / sieciówki - Strona 4 - FORUM YOUTUBERKI.PL - ZAGŁĘBIE (NIE)ZŁYCH EMOCJI\nPostautor: inez » 19 paź 2018, 17:38\nJestem fanką wszelkiego rodzaju printów na ubraniach. Znalazłam ostatnio stronkę SPAM z t-shirtami i torbami z nadrukiem 3D. Czy tego typu ubrania mogę łączyć np. z eleganckimi marynarkami i spodniami, żeby stworzyć zestaw do biura? Pracuję w biurze w dosyć nieformalnej firmie, gdzie "biały kołnierzyk" nie jest wymagany.\nOstatnio zmieniony 19 paź 2018, 18:51 przez SALIX, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Inka » 21 paź 2018, 20:35\nDziewczyny kochane. Mam marzenie.\nOtóż od lat marzy mi się rozkloszowany, "sukienkowy" płaszczyk typu trench. Klasyczny w granacie lub bordo. Ponadczasowy. Ważne by był taliowany, o rozchodzącej się spódnicy. I punkt obowiązkowy - musi mieć co najmniej 100 cm długości +/- 10. Mam 176 cm wzrostu i większość nie przykrywa nawet mini spódniczek. Widział ktoś taki w sieciowce? Aeterie ma ideał. Cena 899 jest kosmiczna ale przelknelabym ją. Niestety fason jest wyprzedany. Uszycie na wymiar to podobny koszt. Więc szukam dalej. Ratujcie\nPostautor: MostlyAhhhs » 24 paź 2018, 10:56\nNa Asos pod scater lub scuba scater bywają.\nOstatnio zmieniony 24 paź 2018, 10:56 przez MostlyAhhhs, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Inka » 24 paź 2018, 11:31\nPostautor: Anika » 24 paź 2018, 18:50\nNie wiem czy o to Ci chodzi, ja mam taki (wyprzedany, ale na zalando często coś wraca):\nKupiłam na letniej wyprzedaży za 90 kilka zł.\nTeż mam 176 i kończy mi się tuż nad kolanem (rozm. 40), ale Tobie chyba chodzi o coś jeszcze dłuższego.\nJest mocno rozkloszowany, bardziej niż widać to na zdjęciach, nawet miałam taką myśl, że wygląda jak sukienka. Do sukienek jest super, bardzo go lubię, szczególnie na jakieś bardziej oficjalne okazje.\nMoże coś innego na zalano znajdziesz?\nRejestracja: 05 lis 2018, 11:56\nPostautor: sosimply » 05 lis 2018, 12:45\nŚmiało możesz również wbić na SPAM. Kupuję tam hurtowo razem z koleżankami i powiem, że nie narzekamy. Zazwyczaj zamówienie kompletujemy na 400 zł by oszczędzić na dostawie. Z zalando również korzystam, ale sporadycznie, bo wychodiz mi wówczas stanowczo drożej.\nOstatnio zmieniony 05 lis 2018, 12:46 przez SALIX, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Cattivo » 12 lis 2018, 12:13\nNie wiem czy aktualne, ale poszukaj Corsetry & Romance na FB. Wydaje mi się, że to co ona robi będzie pasowało akurat do Twojego wyobrażenia. Teraz chyba nie bierze zamówień na trencze, ale warto dopytać kiedy zacznie. Ja za swój płaciłam 500 zł.\nPostautor: Inka » 14 lis 2018, 14:10\nDZIEKUJE!!!! O to mi chodziło ! Już do nich piszę\nDziewczyny, czy któraś z Was ma/miała biżuterię Ani Kruk? Jeśli tak to jak oceniacie jakość?\nPostautor: tragus » 19 lis 2018, 17:43\nKumiho pisze: Dziewczyny, czy któraś z Was ma/miała biżuterię Ani Kruk? Jeśli tak to jak oceniacie jakość?\nMam srebrną bransoletkę i jakość oceniłabym na średnią. Połączenie łańcuszka z zapięciem i zawieszką trochę haczy. Z tym że ja swój egzemplarz mam z superpharmu, gdzie kolczyki i bransoletki były dodawane jako gratis do perfum. Więc być może to nie jest "pełnowartościowy" produkt.\nPostautor: Kumiho » 19 lis 2018, 18:02\nHm, dzięki za info, w takim razie jednak nie będę kupować online tylko przejdę się do salonu zobaczyć na żywo.\nPostautor: Babyblue » 22 lis 2018, 17:59\nHejka, w jakich sklepach polujecie z okazji black friday?\nPostautor: masterpiece » 22 lis 2018, 21:12\nNie w porę pewnie, ale ja mam sporo jej biżuterii i jest spoko. Ta rzadziej używana, mimo że leży w szkatułce dość mocno zaśniedziała, ale wystarczy przetarcie ściereczką i znowu wygląda dobrze\nPostautor: Kumiho » 23 lis 2018, 11:16\nNie, nie, wcale nie w porę, jeszcze nie kupiłam dziękuję za opinię! Masz raczej od niej rzeczy srebrne czy złote?\nPostautor: masterpiece » 23 lis 2018, 11:55\nI takie i takie. Srebrny pierścionek, który noszę codziennie od paru lat nie zmienił kształtu, nie wytarł się, nie zmatowiał, w żaden sposób nie widać na nim zużycia. Kolczyki i nausznice też dobrze wyglądają, kamyki nie matowieją, nawet gdy nie ściągam do kąpieli. A często w mojej biżuterii z sieciówek typu yes czy apart oczka tracą na błysku podczas noszenia i dopiero po czyszczeniu wyglądają dobrze.\nPostautor: Kumiho » 23 lis 2018, 13:29\nPostautor: RubyWoo » 23 lis 2018, 17:42\nJa mam fajny trencz z Mango, ale taki leciutki na wczesną jesień/wiosnę. Granatowy, podszewka w kratkę. Chciałam go podlinkowac, ale już go nie widzę na stronie. Hm, ale szukając tamtego, żeby go tu pokazać, znalazłam taki z wełny.\nKupiłam Krój tamtego mi pasuje, więc mam nadzieję, że i ten będzie dobry. Tak to jest pomagać bliźnim, człowiek czasem sam się wkopuje w zakupy. Ale dziś - 30% więc jestem usprawiedliwiona i podoba mi się fason W sumie jest prawie identyczny, jak tamten granatowy, tylko, że grubszy. Także tak\nPostautor: watacukrowa » 08 mar 2019, 17:55\nPostautor: Kumiho » 08 mar 2019, 18:11\nNa płasko w sensie na dnie? Czy pionowo? Edit: ok, doczytałam.\nTrochę cieżko, a ta torba musi byc jakaś elegancka czy niekoniecznie? Wittchen ma chyba tego typu torby w dziale bagaż -> torby podróżne\nOstatnio zmieniony 08 mar 2019, 18:19 przez Kumiho, łącznie zmieniany 2 razy.\nPostautor: watacukrowa » 08 mar 2019, 20:21\nNiestety na płasko. W pionie nie byłoby to problemem. Dodatkowo szukam czegoś eleganckiego ) może być drogie, byleby było wytrzymałe i na razie porażka. A mam dość noszenia wiklinowego koszyka


BCS-P-215RWSA Kamera IP kopuł. 5Mpx 2.8mm biała, Electronics Box - System zamówień online\nBCS-P-215RWSA Kamera IP kopuł. 5Mpx 2.8mm biała\nKamera kopułowa 5Mpix z promiennikiem o zasięgu do 30m (z możliwością regulacji) pozwalającym kamerze prezentować dobrej jakości obraz w całkowitej ciemności. Obiektyw stałoogniskowy 2.8mm. Dzięki funkcji korytarza możliwa jest zmiana...\nKamera kopułowa 5Mpix z promiennikiem o zasięgu do 30m (z możliwością regulacji) pozwalającym kamerze prezentować dobrej jakości obraz w całkowitej ciemności. Obiektyw stałoogniskowy 2.8mm. Dzięki funkcji korytarza możliwa jest zmiana proporcji obrazu dla poszerzenia kąta widzenia kamery. Funkcja WDR 120dB poprawia dynamikę kamery i wydobywa większą ilość szczegółów z kontrastowego planu obserwacyjnego. Kamera posiada wandaloodporną obudowę IK10 oraz jest przystosowana do pracy w warunkach zewnętrznych (IP67).\nPrzetwornik 1/2.7" 5.0 Megapixel CMOS Starlight\nKompresja video H.265,H.264 / MJPEG\nCzułość: Kolor: 0. 001Lux/F1.6; 0Lux/F1.6(wł. IR)\n25kl/s przy 5M (2592x1944)\nInteligentne funkcje: Detekcja twarzy, Intruz, przekroczenie linii, detekcja audio, defocus, liczenie ludzi, funkcje DEFOG, ROI, korytarz\nWbudowany obiektyw 2.8 mm/F1.6\nWbudowany promiennik IR LED SMART - do 30 metrów z możliwością regulacji mocy świecenia\nWejście audio: 2\nWbudowany WEB Server, zgodność z BCS-NVR-Point, CMS (BCS Point Manager), P2P\nAplikacja mobilna (Android,iOS)\nOnvif ver. 2.


Współczesne i użyteczne centrale VOIP – przydatne narzędzie dla obsługi klienta » pulsar electronics\nWspółczesne i użyteczne centrale VOIP – przydatne narzędzie dla obsługi klienta\nPosted on 25/10/2018 7:20am\nPerfekcyjnie zaplanowane call center bądź rozwinięte biuro potrzebuje skutecznej komunikacji, zarówno pomiędzy pracownikami a konsumentami, jak i samymi pracownikami o rozmaitym szczeblu. Z tego powodu w czasie rozszerzania działalności powiększają się niezbędne wymagania dot. szybkiej wymiany informacji pomiędzy ludźmi. Wówczas zwykle niezbędne okazują się centrale VOIP, specjalnie stworzone do użytku zawodowego.\nDzięki założeniu własnej centrali można założyć infolinię i zarazem skutecznie poprawić pracę telefonistów. Przychodnia, gabinet stomatologiczny czy prywatne przedsiębiorstwo – własna centrala VOIP może czasem okazać się użyteczna wszędzie, gdzie jest konieczność godnej zaufania komunikacji na odległość. systemy voip, czyli po angielsku Voice-Over Internet Protocol, są techniką pozwalającą na przesyłanie dźwięków mowy przez wyjątkowe łącza internetowe z użyciem protokołów IP. Takie wyjście pozwala na osiągnięcie znacznej niezależności od cennych usług operatorów , a także powiększenie bezpieczeństwa przesyłanych informacji. Rozmowy wewnątrz systemu VOIP są praktycznie też znacznie tańsze ze względu na niższe ceny infrastruktury. centrale telefoniczne voip są uważane przez ekspertów za rozstrzygnięcie przyszłościowe ze względu na łatwą integrację z nowoczesnymi technologiami.\nWarto mieć świadomość, że centrale VOIP posiadają ponadto taką zaletę, że redukują ryzyko niepotrzebnych połączeń ciągłych, oraz chociażby wymianę zbędnej informacji, kiedy to rozmówca zachowuje milczenie – umożliwia to właśnie to, co wyróżnia je z typowych usług telefonicznych, czyli użycie protokołu IP. Należy pamiętać, iż odpowiednia komunikacja z pracownikami to już spora część sukcesu, a o to niełatwo bez wspaniałego systemu telefonicznego.\nW przypadku pytań na temat technicznych bądź ekonomicznych zagadnień powiązanych z tą technologią warto poszukać informacji od ekspertów , a także osób, jakie ją wdrożyły do swych przedsiębiorstw. W dwudziestym pierwszym wieku w internecie można odnaleźć niemało informacji o tym, które centrale VOIP są najmocniej polecane, i z jakich powodów. Opłaca się spędzić nad tym trochę czasu, ponieważ najlepiej jest kupować najbardziej nowoczesne centrale telefoniczne, które odznaczają się wśród następnych niebanalną jakością i wyjątkową prostotą obsługi.


Piłka nożna: pierwsze grupowe mecze na Igrzyskach Sport\nDzisiaj około południa naszego czasu odbyły się pierwsze mecze piłki nożnej w fazie grupowej na Olimpiadzie. Specjalnych niespodzianek nie było, nie brakowało za to smogu, przez pryzmat którego przyszło nam oglądać wszystkie spotkania (swoja drogą, chyba to już tak zawsze na tych Igrzyskach będzie). Miałyśmy też kilka powodów do zadowolenia, o których mowa poniżej.\nPowód do zadowolenia numer 1: Argentyna pewnie wygrała mecz z Wybrzeżem Kości Słoniowej (2:1), a jedną z bramek strzelił jeden z naszych ulubieńców, gracz najbardziej (obok Realu Madryt) ciachowego hiszpańskiego klubu, FC Barcelony, model bielizny i przyjaciel Diego Maradony, Lionel Messi. Brawo, brawo! Kochamy mieć rację, ą że już dawno opiewałyśmy geniusz tego zawodnika, mamy dziś co kochać. Poza tym, długowłosego Leo zwyczajnie lubimy za brak zadęcia jakże często charakterystyczny dla utalentowanych futbolistów.\nPowód do zadowolenia numer 2: Chiny zaledwie zremisowały z Nową Zelandią (1:1). Jako że uwielbiamy rejony okołoantypodow, całym sercem i duszą byłyśmy za reprezentacją spod znaku Kiwi. I choć nie udało im się wygrać, to jednak nie dali się też pokonać niezaprzeczalnym faworytom tego spotkania i przekonanym o swojej absolutnej dominacji gospodarzom.Szkoda, że zabrakło szczęścia tryumfu. Może innym razem.\nPowód do zadowolenia numer 3: wygrana Brazylii z Belgią (1:0). Jakbyśmy nie narzekały na graczy Canarinhos (otyłość, przeimprezowanie, panienki, kiepskie fryzury), to tak naprawdę przecież kochamy ten radosny, brazylijski futbol, rozgrywany niczym w rytmie samby. Ni mamy wątpliwości, że Ronaldinho i spółka pokażą w Pekinie, na co ich stać.\nPowód do zadowolenia numer 4:wygrana Włochów z Hondurasem, a przede wszystkim - gol pięknego Roberta Acquafresco (na co dzień grającego we włoskim klubie Cagliari). Bo dawno już zapomniałyśmy panom z Italii kiepski występ na Euro, a zakątek naszych serc na pewno ma kolor lazurowy.\nUSA - Japonia 1:0\nKamerun - Korea 1:1


www.JerzyWojcik.com » 2016 » lipiec » 10\nFiled under: Uncategorized — Tagi: Awizo-Moc, Etobsystem, Jabłoński Włodzimierz, Jerzy Wójcik, Jerzy Zygierewicz, Michał Pniewski, Prokor, Wektor, Zienkiewicz — JerzyWojcik @ 12:26\nDo napisania poniższych wspomnień namówił mnie historyk Bartłomiej Kluska autor książek o narodzinach informatyki w Polsce. Przygotowując historie Krajowego Systemu Informatyki i pisząc o systemie WEKTOR i przeglądając internet natknął się na mojej domowej stronie internetowej (www.JerzyWojcik.com) na system PROKOR i napisał w liście do mnie: „Niestety, o ile sam WEKTOR jest dość dobrze udokumentowany w źródłach, o tyle PROKOR pozostaje systemem raczej nieznanym. Wybrałem się nawet do Archiwum Akt Nowych w Warszawie, gdzie przechowywane są materiały po Centrum ETOB, ale i tam nie natrafiłem na żadne informacje. Czy mógłbym zatem namówić Pana na trochę wspomnień związanych z tym tematem ? „\nFaktycznie, mało pozostało informacji o tym popularnym wśród budowlańców systemie z lat PRL-u. A ponieważ jestem współautorem tego systemu i przez wiele lat kierowałem wdrażaniem jego na największych inwestycjach w latach siedemdziesiątych, postanowiłem trochę na ten temat powspominać. Jestem typem kolekcjonera i „zbieracza” , więc sięgnąłem do bogatej kolekcji przeróżnych materiałów, które pozostały w moim skromnym domowym archiwum z okresu ponad prawie półwiecza. Posiadam większość wydawanych podręczników, artykułów i urzędowych pism dotyczących opisywanych systemów. Szczególnie cenne okazały się wszystkie moje coroczne kalendarze-terminarze z codziennymi zapiskami, które pozwalają mi precyzyjnie określić czas i osoby z którymi miałem kontakt w opisywanym okresie. Muszę również wspomnieć o wspaniałym „prezencie” jaki otrzymałem ostatnio od Pana Jerzego Nowaka z Polskiego Towarzystwa Informatycznego w postaci zeskanowania pokaźnego pakietu dokumentów z mojego domowego archiwum dotyczącego omawianych systemów i umieszczenia ich na stronie internetowej PTI. (https://historiainformatyki.pl/historia/prokor-wektor-awizo-moc)\nCelem, jaki postawiłem przed sobą w młodości, była kariera kierownika pracowni w biurze projektów – praca twórcza i ciekawa, a także dostarczająca satysfakcji płynącej z kierowania ludźmi i dużych, jak na owe trudne czasy, pieniędzy. Żeby jednak to osiągnąć, musiałem spełnić bardzo trudne warunki: ukończyć wyższe studia techniczne, pracować trzy lata na budowie, pięć lat w biurze projektów i trzy lata na kierowniczym stanowisku, a także posiadać uprawnienia do projektowania i kierowania robotami budowlanymi. Kolejno i konsekwentnie spełniałem te wymagania i w 1969 roku, pracując już jako kierownik działu przygotowania produkcji w firmie „STALBUD” w Górze Kalwarii, szukałem zatrudnienia w biurze projektów.\n1. SYSTEM PROKOR\nW tym czasie moja żona pracowała w dziale inwestycji Instytutu Geologicznego. Kierownik tego działu inż. Józef Łaszkiewicz, znając moje zainteresowania, polecił mnie swojemu koledze „staremu budowlańcowi” inż. Mieczysławowi Kaczkowskiemu, który kierował Pracownią Projektów Organizacji Budowy SYSTEM przy Zjednoczeniu Budowy Zakładów Chemicznych w Warszawie przy ul. Lindleya 16. Kiedy dowiedziałem się, że w pracowni projektują organizację budów przy pomocy sieci zależności i stosują komputery, natychmiast zdecydowałem się na tę pracę od 1 grudnia 1969 roku. Sieciowymi metodami planowania i zarządzania, zwanymi metodami analizy drogi krytycznej, interesowałem się od dawna, głównie poprzez rozmowy z moim szkolnym przyjacielem inż. Włodkiem Jabłońskim, który pracując w Instytucie Techniki Budowlanej, był asystentem prof. Janusza Gościńskiego, propagatora tej metody w budownictwie. Pasjonowały mnie zwłaszcza znana z metod sieciowych metoda CPM (metoda drogi krytycznej) i PERT (ocena i kontrola przedsięwzięć) stworzona dla budowy rakiet batalistycznych Polaris, który to proces skrócono dzięki tej metodzie o dwa lata.\nPracownia SYSTEM powstała z inicjatywy Dyrektora ds. Koordynacji Zjednoczenia inż. Andrzeja Chrzanowskiego i przede wszystkim dla jego potrzeb. Była to znana postać w budownictwie i nie tylko. Jako dyrektor budowy elektrowni Turoszów (wówczas największej w Europie) miał do swojej dyspozycji helikopter, był zwycięzcą konkursu tygodnika „Polityka” na najlepszego inżyniera w kraju, co sprzyjało budowie reputacji nowoczesnego menedżera, a głośny flirt z bardzo popularną i piękną piosenkarką Jadwigą Prolińską przysporzył mu dużej sympatii. W swojej pracy otaczał się specjalistami od organizacji i zarządzania: jedną z pracowni kierował inż. Andrzej Bratkowski, późniejszy minister budownictwa, brat znanego dziennikarza Stefana Bratkowskiego (autora bestsellera „Gra o jutro”); drugą pracownią kierował inż. Andrzej Zienkiewicz, od kilku miesięcy pracujący nad systemem informatycznym sterowania skomplikowaną budową. System ten nazwany został PROKOR (czyli PROgram KOntroli Realizacji).\nPoczątkowo PROKOR wykorzystywany był na budowach Mazowieckich Zakładów Rafineryjno-Petrochemicznych w Płocku (instalacje Butadienu, PEW DRW III, Reforming III, Ekstrakcji Aromatów). Próbne wdrożenia prowadziła tam wydzielona pracownia PŁOCK z inż. Dutkiewiczem oraz z Krystyną Domalewską, Włodzimierzem Serafinowiczem i inż. Stanisławem Jankowskim.\nkomputer ZAM 21 alfa\nInnowacją wprowadzoną przez PROKOR było wykorzystanie metod sieciowych i poprzez ich analizę komputerową emitowanie harmonogramów belkowych (inaczej Ganta) jako wykazów czynności do wykonania w okresach czasowych, a następnie kontrolowanie ich realizacji na podstawie informacji z placów budów i dokonywanie ponownych analiz sieci zależności. Przeliczenia komputerowe przeprowadzane były w Warszawie na komputerze ZAM-21 Alfa w Ośrodku Obliczeniowym Ministerstwa Przemysłu Maszynowego PROMASZ przy ul. Barbary 1. Inżynier Andrzej Zienkiewicz wspólnie z programistami tego ośrodka pod kierunkiem inż. K. Trynkowskiego opracowali nowatorskie oprogramowanie dla systemu PROKOR. Nośnikiem informacji była początkowo perforowana taśma papierowa, a potem 80-kolumnowa karta perforowana.\nPoczątek pracy z Zienkiewiczem następująco opisałem w „moim alfabecie”: „Super inteligentny, klasyczny lider, a przy tym tytan pracy – tak najkrócej scharakteryzowałbym człowieka, z którym pracowałem prawie dziesięć lat, będąc jego »prawą ręką«… Pierwszy raz zobaczyłem inż. Zienkiewicza w grudniu 1969 roku, kiedy zostałem przedstawiony mu przez kierownika pracowni SYSTEM inż. Mieczysława Kaczkowskiego. Wpadł do pokoju zdenerwowany, trochę podniecony, obwieszony na rękach i szyi długimi odcinkami taśmy perforowanej i stwierdził, że nie ma teraz czasu, bo pracuje nad nowym pilnym programem. Po chwili wrócił, przynosząc jakiś skrypt odbity na powielaczu i kazał mi to dokładnie przeczytać. Były to napisane przez niego »Niektóre zasady sprawnego działania«, zbiór praw i zasad organizacji i kierowania. Z jednej strony, wydawał mi się trochę »świrnięty«, z drugiej – zafascynowały mnie te »zasady«. Szczerze mówiąc, po raz pierwszy spotkałem się z tak syntetycznymi i mądrze podanymi informacjami o metodach organizacji i zarządzania. Zresztą pierwszą taką zasadę do tej pory pamiętam, sformułowaną przez prof. Kotarbińskiego: Gdy nie wymaga się od człowieka więcej, niż może zrobić, to nie robi tego, co może zrobić.\nI Andrzej faktycznie dużo wymagał od współpracowników. Już po kilka tygodniach pracy z nim (w dzień w biurze, w nocy w ośrodku obliczeniowym „na komputerze”), doszedłem do wniosku, że „życie ma się jedno” i nawet postanowiłem odejść z tej pracy. Przypadek sprawił, że w czasie jego nieobecności musiałem samodzielnie wykonać w ciągu kilku dni odpowiedzialny projekt organizacji z zastosowaniem metod sieciowych budowy fabryki barwników w Zgierzu, z przeliczeniami na komputerze. Tak mnie zafascynowała ta praca, że… zostałem z Andrzejem następne dziesięć lat. Nie żałuję”.\nZ tą fabryką barwników było tak, że w czasie nieobecności A. Zienkiewicza zjawiło się w moim pokoju kilku panów (inż. Henryk Witczak, inż. Karol Amsolik oraz inż. Wacław Sitkowski) i poinformowali mnie, że słyszeli o nowym systemie wspomaganym komputerowo, który może pomóc generalnemu wykonawcy w zarządzaniu budową.\nTymczasem na budowie Zakładów Produkcji Barwników „Boruta” w Zgierzu (oddział kwasu H WT-17 i barwników helaktynowych) są poważne opóźnienia, za tydzień ma być narada z wykonawcami i dobrze by było przygotować nowy realny harmonogram budowy. Podjąłem natychmiast decyzję, że bez żadnych formalności i oficjalnego zlecenia postaram się przygotować sieci zależności i po analizie wydrukować przy pomocy systemu PROKOR harmonogramy robót dla poszczególnych wykonawców na zapowiadaną naradę. Zgodziłem się także ich samochodem pojechać do Zgierza i w hotelu w ciągu dwóch dni wspólnie z kilkoma inżynierami od generalnego wykonawcy i inwestora przygotowywaliśmy sieci zależności. Ja przekazywałem wiedzę merytoryczną i technikę wykonywania sieci, a uczestnicy budowy podawali informacje o robotach budowlanych, ich przewidywanym czas realizacji, zależnościach od dostaw urządzeń czy przekazywaniu frontów robót. Wracając pociągiem, przepisywałem te wszystkie informacje na druki, które w Ośrodku Obliczeniowym zostały wyperforowane na taśmę papierową jako nośnik do komputera. W nocy przez kilka godzin poprawiałem błędy i nieścisłości w kolejnych analizach wykonywanych przez komputer. Rano poprzez maszynistę kolejowego pociągu zmierzającego do Łodzi przekazałem analizę sieci zależności do uzgodnienia z generalnym wykonawcą. Zmian przekazanych telefonicznie było niewiele i mogłem już tego samego dnia wieczorem wydrukować tak bardzo oczekiwane harmonogramy, które również przesłałem przez kolejarzy. Podobno na naradzie wydruki okazały się sensacją, bo większość kierowników podwykonawców po raz pierwszy zobaczyła tabulogramy z komputera z wykazem ich robót w postaci harmonogramów belkowych. W dniu, w którym odbywała się narada, inż. Zienkiewicz przyniósł do mojego pokoju i wręczył mi oficjalne zlecenie od inwestora ze Zgierza z poleceniem, żebym natychmiast rozpoczął wdrażanie systemu na tej inwestycji. Kiedy usłyszał, że system już działa, powiadomił o tym kierownika Pracowni i dyrektora Zjednoczenia. Od tej pory zostałem uznany za bardzo dobrego organizatora i zacząłem szybko awansować.\nPraca z sieciami zależności\nKolejną inwestycją, którą się bezpośrednio zajmowałem, była Baza Eksportu Siarki w Porcie Gdańskim „Siarkopol”. Występowałem tu głównie jako fachowiec od systemu PROKOR i miałem za zadanie nauczyć procedur tego systemu Andrzeja Józefowicza, kolegę z konkurencyjnej pracowni kierowanej przez Andrzeja Bratkowskiego. Przez kilka miesięcy jeździliśmy nocnymi pociągami do Gdańska, początkowo pracując przy opracowywaniu sieci zależności, później dla zbierania informacji z postępu robót i dostarczania co dwa tygodnie wydruków komputerowych dla dyrektora budowy Wiesława Lorenca (wszystkie nasze działania wprowadzające informatykę na plac budowy zostały szczegółowo opisane w artykule pt. „Dziwna budowa” zamieszczonym w „Życiu i Nowoczesności” z 10 grudnia 1970 roku).\nW połowie 1970 roku na specjalne polecenie dyrektora zjednoczenia Andrzeja Chrzanowskiego zajmowałem sie wdrażaniem systemu PROKOR na bardzo ważnej i opóźnionej budowie Zakładów Azotowych we Włocławku. Praktycznie stałem się asystentem dyrektora, gdyż przewożąc duże ilości wydruków komputerowych, jeździłem z nim samochodem na narady dyrektorów przedsiębiorstw do Włocławka, które osobiście w sposób bardzo arbitralny prowadził. Na początku narady bardzo głośno odtwarzał śmiech z małego magnetofonu i mówił: „To jest ostatni śmiech na tej sali, za chwile inż. Wójcik rozda komputerowe wydruki robót opóźnionych i robót do wykonania w najbliższych dwóch tygodniach. Żadnych, k…, dyskusji, bo to maszyny cyfrowe wyznaczyły terminy robót! Zaś dyrektorzy firm, które najbardziej opóźnili roboty, powinni zrezygnować z pracy”.\nPrzypadło mi niełatwe zadanie wyjaśniania dyrektorom i ich asystentom procedury analiz sieci zależności oraz wyników systemu komputerowego. Trwało to kilka miesięcy i na szczęście dla mnie koordynacją budowy zajmował się dyrektor generalnego wykonawcy inż. Młynarczyk. System obejmował wszystkie roboty budowlano-montażowe oraz rozruch mechaniczny i technologiczny.\nPrzez cały rok 1970 i 1971, już jako kierownik zespołu PROKOR, nadzorowałem prace kolegów przy wdrażaniu systemu na wielu ważnych inwestycjach:\n– Cementownia „Kujawy” w Piechcinie\n– Wytwórnia Przędz Teksturowych w Łodzi\n– Zakłady Chemiczne „Police” (II etap budowy)\n– Huta Szkła w Wołominie\n– Fabryka Samochodów Małolitrażowych Bielsko-Biała, Tychy\n– Hotel „Polonez” w Poznaniu\n– Dworzec Centralny w Warszawie\n– Reaktor Atomowy „Maria” w Świerku\n– Elektrownie Żarnowiec, Pątnów\n– Magistrala Kolejowa Warszawa-Katowice\n– Zagłębie paliwowo-energetyczne – Bełchatów\n– Zakłady Mięsne w Ostrołęce\n– Browar w Warce\nOd początku 1972 roku nastąpił podział Pracowni SYSTEM, która została przekształcona w Warszawskie Biuro Projektowo-Badawcze Budownictwa Przemysłowego „SYSTEM” z dyrektorem Andrzejem Bratkowskim i jednocześnie utworzono w organizacji ETOBU Pracownię Projektowania i Doradztwa Organizacyjnego w Budownictwie „ETOBSYSTEM” z kierownikiem Andrzejem Zienkiewiczem. Dużym zaskoczeniem była wtedy dla mnie propozycja dyr. Bratkowskiego, który zaprosił mnie do kawiarni i w miłej rozmowie zaproponował kierownicze stanowisko w jego Pracowni SYSTEM. Odmówiłem, gdyż praca z Andrzejem Zienkiewiczem, mimo wielu wad, była dla mnie zdecydowanie bardziej interesującą. Przypuszczam, że gdybym związał się z A. Bratkowskim (przyszłym posłem na sejm i ministrem budownictwa w latach 1989-91), moja kariera potoczyłaby się raczej w kierunku pracy urzędniczej.\nTymczasem zapotrzebowanie na system PROKOR rosło lawinowo. Zespół, którym kierowałem, rozrósł się do ponad 30 specjalistów-konsultantów. Wspomnę chociaż kilku z nich (wszyscy inżynierowie): Antoniego Świątkowskiego, Ludwika Bąkałę, Stanisława Marczykowskiego, Marka Grochowskiego, Andrzeja Jasiewicza, Ryszarda Woźniaka, Henryka Jagodzińskiego, Marię Myśliwską, Stefana Uszyńskiego, Adama Kuhla, Jerzego Miecińskiego, Krzysztofa Sielickiego czy inż. arch. Adama Mycka. Musieliśmy uruchomić specjalny system badań i nadzoru odpowiednich ludzi do prowadzenia konsultacji przy wdrażaniu systemu na wielkich budowach. Działalność taką prowadził przez wiele lat psycholog Andrzej Rutowski. Jednak i ta grupa ludzi nie potrafiła sprostać zapotrzebowaniu na wdrażanie systemu. Rozpoczęliśmy szkolenia na terenie całej Polski, angażując do współpracy specjalistów z branżowych ośrodków organizacji ETOB-u. Pamiętam bardzo bliską współpracę przede wszystkim z ETOB Kraków, Poznań, Katowice i Bydgoszcz.\nW Warszawie zajmowaliśmy pomieszczenia biurowe przy ul. Rutkowskiego (teraz Chmielna) 5/7 na pierwszym piętrze tuż pod redakcją tygodnika „Polityka” oraz na ul. Wareckiej 8, ul. Jasnorzewskiej 2 , ul. Ogrodowej 28/32, ul. Brylowskiej 8a i ul. Batorego 31.\nProcedura kontroli realizacji zaprojektowanych wcześniej harmonogramów systemu PROKOR została wykorzystana również do działań niezwiązanych z budownictwem. Przykładowo przez dwa lata prowadziliśmy w Fabryce Samochodów Małolitrażowych w Bielsku-Białej techniczne przygotowanie produkcji popularnego „malucha” obejmujące zagadnienia kooperacji, akcji ofertowych, zakupu maszyn i urządzeń, szkolenia załogi itp. Wiele razy jeździłem do Bielska z Andrzejem Rzeczyckim i z trudem, dzięki protekcji ze strony FSM, dostawaliśmy pokój w hotelu „Prezydent”, jedynym wówczas w mieście. Problem był również z jedzeniem, bo restauracje, a może raczej jadłodajnie okupowane były przez rzesze napływowych robotników z całego kraju. Pamiętam, że kiedy na głównej ulicy Bielska wstąpiliśmy do takiej restauracji, miejsc wolnych nie było i ze zdziwieniem zobaczyliśmy, że wszyscy piją tylko herbatę nic nie jedząc. Myślałem, że jesteśmy w kawiarni, lecz wychodząc zauważyłem tablice z ręcznie zapisanymi nazwami wielu potraw. Okazało się, że w zasadzie nikt tu nie jada, a jedynie zamawia się „herbatę” w szklance, do której bufetowa wlewa setkę wódki. By oddać sprawiedliwość gościom lokalu, muszę dodać, że była w tym momencie przerwa w pracy na posiłek.\nDuża popularność systemu PROKOR w kraju zaowocowała zainteresowaniem za granicą. Oczywiście jedyną możliwością nawiązania jakiejkolwiek współpracy międzynarodowej były wówczas spotkania z krajami należącymi do RWPG, na które Ministerstwo Budownictwa wysyłało swoich pracowników i wybrane osoby mogące powiedzieć coś na temat eksploatowanych już systemów informatycznych. Wyjazdy takie były bardzo intratne, ponieważ oprócz możliwości zwiedzenia krajów zaprzyjaźnionych można było z zaoszczędzonych diet przywieźć rodzinie nieosiągalne w PRL-u prezenty jak oryginalne dżinsy czy markowe biustonosze.\nW latach 1973-1976 brałem udział w kilku takich wyjazdach konferencyjnych w ramach tzw. Grupy Roboczej ds. ETO Stałej Komisji Budownictwa RWPG: dwukrotnie w Budapeszcie i Sofii, a także w Bukareszcie, Berlinie i Moskwie. Najbardziej zaawansowani w zastosowaniu informatyki w budownictwie byli Niemcy i Węgrzy, ale nasz system PROKOR dzięki wykorzystywaniu metod sieciowych budził największe zainteresowanie. Przedstawicieli z Węgier kilkukrotnie gościliśmy potem w Warszawie. Zaskoczeniem dla nas było skromne wykorzystanie informatyki w Związku Radzieckim. Jedyne, czym chwalili się towarzysze w Moskwie, to system zarządzający transportem mleka po sklepach, u nas zwany komiwojażerem. Musieliśmy go naocznie zobaczyć w dużej podmoskiewskiej mleczarni.\nNajmilej wspominam jeden z wyjazdów do Sofii. Przypadkowo trafiliśmy na „święto budowlańca”, obchodzone uroczyście przez dwa dni na pięknej górze Witosa w samym centrum miasta. Każda firma budowlana przygotowała pawilony do biesiadowania i tańczenia pod muzykę własnych zespołów. Oczywiście wódka, a właściwie własnej roboty śliwowica spożywana była w nadmiarze, toteż wieczorem byłem świadkiem największej liczby pijanych ludzi jaką na raz widziałem w życiu. A miłe było to, że byliśmy jedyną delegacją zagraniczną na tej imprezie i jako Polacy (naród zaprzyjaźniony) musieliśmy odwiedzać po kolei firmy, wznosząc toasty za braterstwo.\nNa pewno nie zapomnę również trzydniowego wyjazdu do Londynu w czerwcu 1973 roku na międzynarodową konferencję pn. Computing in the construction industry organizowaną przez konsultingową firmę International Business Communication Ltd. Organizatorzy chcąc zaprosić autora systemu PROKOR, stoczyli przed konferencją korespondencyjną walkę z naszym ministerstwem i CETOB-em, które nie chciały wydać mi pozwolenia na wyjazd. Ponieważ moja znajomość języka angielskiego była wówczas bardzo skromna, zgodzono się nawet opłacić koszty transportu i pobytu mojemu koledze z pracowni Lechowi Milewskiemu, który miał podróżować w charakterze tłumacza. Leszek wygłosił za mnie krótki referat w drugim dniu konferencji i tłumaczył moje odpowiedzi na liczne pytania słuchaczy. Wrażenia z tego pobytu w Londynie opisał na swoim blogu (http://dzieckom.blox.pl/2015/10/Sezamie-otworz-sie.html). Dodam tylko, że był to mój pierwszy wyjazd na Zachód i przez te trzy dni z Leszkiem maksymalnie chłonęliśmy Londyn. Dzięki naszemu opiekunowi z firmy ICL obejrzeliśmy słynny musical Jesus Christ Superstar, głośny film erotyczny Bertolucciego Ostatnie Tango w Paryżu z Marlonem Brando, zwiedziliśmy National Gallery, podziwiając arcydzieła malarstwa, a w nocy zwiedzaliśmy Londyn ze słynną dzielnicą Soho. Mieszkaliśmy w eleganckim hotelu Europa i – zupełnie przypadkowo – okazało się, że pracował tam mój nieznany mi dotąd wujek, który jako oficer walczył pod Monte Cassino, a po wojnie pozostał na emigracji. Nie mógł uwierzyć, że nie należę do partii, przekonany, że komuniści nie daliby mi paszportu na wyjazd „na Zachód” i to na tak ważną konferencję.\n2. SYSTEM WEKTOR\nDużym przełomem w mojej pracy był styczeń 1972 roku. Ówczesny premier Piotr Jaroszewicz powołał Komisję Ekspertów ds. Udoskonalenia Systemu Sterowania Inwestycjami. Sytuacja w kraju wymagała tak poważnego kroku, ponieważ władze w sposób niekontrolowany rozdmuchały procesy inwestycyjne. Zaciągano pożyczki, sprowadzano nowe technologie z Zachodu i rozpoczynano olbrzymią liczbę budów, a całe to zjawisko prawdopodobnie nie było przez nikogo kontrolowane. W zasadzie żadna inwestycja nie kończyła się w terminie, głownie z braku tzw. mocy przerobowej przedsiębiorstw. I właśnie wspomniana wyżej komisja miała ten proces usprawnić poprzez stworzenie nowego systemu informatycznego nazwanego WEKTOR.\nPodczas prac komisji ekspertow Bratkowski, Targowski, Zienkiewicz\nWśród ośmiu powołanych wówczas ekspertów znalazł się również mój szef Andrzej Zienkiewicz. I tu ciekawostka: przewodniczący tej komisji Andrzej Targowski po wielu latach napisał na emigracji ponad dwustustronicowe wspomnienia z tego okresu („Informatyka bez złudzeń”, Toruń 2001), zaledwie marginalnie wspominając w nich rolę Andrzeja Zienkiewicza. A był on jedynym wśród członków komisji praktykiem w projektowaniu i praktycznym stosowaniu tego typu systemów. Wspomnę jednak, że w składzie ośmiu ekspertów było czterech dyrektorów z ministerstw oraz po jednym z KC PZPR, Komisji Planowania i dwóch braci Bratkowskich. Komisja pracowała w pałacach w Nowej Wsi i Radziejowicach, zrobiła kilka zagranicznych wyjazdów, w tym do Stanów Zjednoczonych (w poszukiwaniu odpowiedniego komputera). A fakt jest taki, że do tego „wielkiego” systemu WEKTOR:\n– włączono automatycznie bez żadnych zmian nasz system PROKOR\n– opracowano założenia oraz zlecono oprogramowanie bardzo prymitywnego systemu (drukowanie prostych tabelek) kontroli inwestycji szczególnie ważnych WEKTOR W\n– opracowano założenia do systemu bilansowania zapotrzebowania na inwestycje z możliwościami realizacyjnymi pod nazwą AWIZO-MOC (prototyp takiego sytemu działał już od kilku lat we Wrocławskim Zjednoczeniu Budownictwa Przemysłowego).\nOczywiście same założenia systemu były bardzo bogate: miał być jakiś LOK, RESPLAN, REGPLAN, CENPLAN pod wspólnym tytułem KSI (Krajowy System Informatyczny). A praktycznie wdrożono wyłącznie PROKOR, WEKTOR W i AWIZO-MOC, których obsługę Komisja Ekspertów powierzyła Centrum ETOB, czyli w praktyce naszej Pracowni ETOBSYSTEM. Byliśmy wszyscy mile zaskoczeni i dumni przede wszystkim z tego, że głównie nasz szef A. Zienkiewicz przyczynił się do takiego sukcesu.\nMimo że miałem bardzo dużo pracy przy kierowaniu zespołem obsługi systemu PROKOR, który działał wówczas na ponad 80 inwestycjach, A. Zienkiewicz powierzył mi zorganizowanie zespołu obsługi systemu WEKTOR W. A ponieważ miał on w założeniu kontrolować przebieg inwestycji szczególnie ważnych, za które odpowiadały Ministerstwo Budownictwa i Komisja Planowania, postanowiono, że zespól obsługi systemu będzie zlokalizowany w gmachu ministerstwa przy ul. Wspólnej 6. W pierwszej kolejności wysłano mnie na miesiąc do pokoju, w którym pracowało sześciu „ekspertów budownictwa” odpowiedzialnych za zbieranie informacji o zagrożeniach na inwestycjach nadzorowanych przez ministerstwo i interweniowanie w tych sprawach u odpowiedzialnych jednostek. Byli to starsi panowie przed emeryturą, przeważnie byli dyrektorzy przedsiębiorstw i zjednoczeń budownictwa przemysłowego. Moim zadaniem było obserwowanie metod pracy, jakie stosowali, i – w konsekwencji – usprawnienie ich przy pomocy procedur komputerowych.\nNajbardziej zaskoczony byłem pracą inż. M., najmłodszego z „ekspertów”. Otrzymywał on codziennie kilkanaście urzędowych pism kierowanych z placów budów do ministerstwa z prośbą o interwencje. Każde takie pismo dekretowane przez poszczególnych dyrektorów departamentów i kierowników działów trafiło na ogół bez czytania do dwóch górnych szuflad biurka inż. M. Kiedy szuflady te po kilku dniach były całkowicie wypełnione, pisma z nich trafiały do szuflad środkowych, których zawartość uprzednio przekładano do szuflad dolnych biurka. Kiedy wszystkie już szuflady były zapchane, pisma z dolnych szuflad trafiały do kosza na śmieci. Na moje zdziwienie inż. M. odpowiadał, że te ostatnie sprawy, o które tak się troszczę, już się przedawniły, a w ogóle to przecież on nie ma żadnego wpływu na to, żeby cos załatwić i przecież „nie wytrzepie im z k…. tych brakujących urządzeń”. Tę metodę postępowania nazwałem „metodą inż. M.” i często stosowałem w sprawach „nie do załatwienia”.\nPierwszy zespół obsługi systemu składał się z następujących osób: Jacka Koniuszewskiego pierwszego kierownika (później zastąpił go Włodzimierz Jabłoński), Andrzeja Poniatowskiego, Ewy Żmijko, Barbary Kłosowicz, Elżbiety Stefańskiej, Jadwigi Fudali, Wandy Wardzyńskiej. Przez kilka miesięcy jeździliśmy po całym kraju ze szkoleniami organizowanymi głównie w poszczególnych województwach przez Naczelną Organizację Techniczną. Największe budowy odwiedzaliśmy osobiście. W roku 1973 byłem ze szkoleniami na ponad 40 dużych inwestycjach. Na podstawie doświadczeń z pierwszych miesięcy eksploatacji systemu i bezpośrednich rozmów z uczestnikami inwestycji wprowadziliśmy szereg istotnych zmian w systemie. Dużą popularnością cieszyła się tzw. „czerwona kartka” jako informacja o dużym zagrożeniu na budowie. Natomiast klasyczne comiesięczne wydruki sprawozdawcze z dużą ilością cyferek nie wzbudzały zainteresowania ani Ministerstwa Budownictwa, ani Komisji Planowania przy RM. Wszystkie informacje zbierane były przez nasz zespół i przekazywane do Ośrodka Obliczeniowego ZOWAR na komputer IBM 360/50.\nIBM 360-50 w ZETO-ZOWAR\nW połowie 1974 roku miałem dosyć nieprzyjemną przygodę ze Służbą Bezpieczeństwa. Andrzej, jeden z moich pracowników, pewnego dnia powiadomił mnie, że jest codziennie obserwowany i ma telefon na podsłuchu. Nie wierząc, zrobiliśmy próbę z jego samochodem, krążąc po ulicach Warszawy. Ja w bocznym lusterku rzeczywiście widziałem jeżdżącego za nami białego Fiata 125p. Już kilka dni później zrobiono szczegółową rewizję w naszym biurze w ministerstwie i w domu Andrzeja. Następnego dnia został on aresztowany, a ja jako kierownik zespołu obsługi systemu WEKTOR byłem kilkukrotnie przesłuchiwany w Pałacu Mostowskich, głównej siedzibie SB w Warszawie. Początkowo zupełnie nie wiedziałem o co chodzi. Pytano o wszystko: o pracę, życie prywatne, rodzinę, znajomych itp. Po kilku przesłuchaniach dowiedziałem się, co się wydarzyło i za co Andrzej siedzi w areszcie na ulicy Rakowieckiej. Otóż żona Andrzeja przebywała w tym czasie w Paryżu pracując nad obszerną biografią Chopina. Andrzej usprawniając jej prace, przygotował kilka pudełek karteczek zwanych fiszkami, na których zapisywała informacje. Fiszki te wykonał z nieprzydatnych już wydruków komputerowych systemu WEKTOR, gdyż tabulogramy te były drukowane przez komputer na dobrym grubym papierze. Kilka takich pudełek Irena wywiozła do Paryża, gdzie dostała stypendium na kontynuację pracy. Kiedy zabrakło jej czystych fiszek, poprosiła Andrzeja o przekazanie jej dwóch następnych pudełek z fiszkami poprzez naszego kolegę, który właśnie jechał samochodem do Francji. Na granicy celnicy, sprawdzając zawartość pudełek, zauważyli po przeciwnej stronie czystej fiszki rożne cyfry z nazwami naszych ważnych inwestycji. Rozpoczęła się w ten sposób poważna afera. Andrzej jako „szpieg” przekazujący tajne informacje na Zachód odsiedział w więzieniu 6 miesięcy, a jego żona po powrocie z Paryża została aresztowana i kilkukrotnie przesłuchiwana, podobnie zresztą jak ja. Przesłuchań tych nie zapomnę do końca życia, ale to raczej nadaje się na oddzielną opowieść.\n3. SYSTEM AWIZO-MOC\nGdy już zespół obsługi systemu WEKTOR W został całkowicie zorganizowany i zaczął rutynowo pracować, zostałem powołany do zorganizowania następnego zespołu: obsługi bardzo ważnego wówczas systemu AWIZO-MOC. Jak wspomniałem, system ten miał za zadanie bilansować zapotrzebowanie na inwestycje z możliwościami realizacyjnymi, czyli mocami przedsiębiorstw budowlanych. Dosyć sprytnie wykorzystaliśmy coroczną akcję bilansowania i zlecania robót budowlano-montażowych prowadzoną przez Departament Planowania Ministerstwa Budownictwa, dotyczącą inwestycji kontynuowanych i rozpoczynanych w następnym roku kalendarzowym. Przy bliskiej współpracy z dyrektorem departamentu inż. Pajewskim opracowaliśmy dokumenty pozwalające na przetwarzanie informacji przy pomocy systemu bilansowania Zbiorów Zadań i Mocy – SEZAM opracowanego w naszej pracowni przez kolegów Leszka Milewskiego, A. Rehra i A. Majewskiego na dostępny wtedy komputer Odra 1305.\nPierwsze prace rozpoczęliśmy już w 1974 roku, wprowadzając do systemu informacje o inwestycjach kontynuowanych w 1973 roku i nowo rozpoczętych. Informacje były zbierane od przedsiębiorstw wykonawczych i przetwarzane w regionalnych przedsiębiorstwach ETOB-u, a na końcu nasz zespół łączył te wszystkie zbiory i przetwarzał w Gdańsku.\nAkcje takie prowadziliśmy corocznie, aż do września 1977 roku. Informacje do systemu otrzymywaliśmy na podstawie corocznych zarządzeń Ministra Budownictwa i PMB „w sprawie szczegółowych zasad oraz trybu bilansowania i zlecania robót budowlano-montażowych”. Nasz system stał się jedynym informatorem o wszystkich inwestycjach i mocach wszystkich przedsiębiorstw budowlano-montażowych w kraju. Zbiór systemu obejmował informacje o przeszło 21 000 zadań inwestycyjnych i 1400 przedsiębiorstwach budowlanych. Odbiorcami informacji były: Ministerstwo Budownictwa, Komisja Planowania przy RM, wojewódzkie komisje planowania, zjednoczenia inwestorskie i wykonawcze oraz Centrala NBP.\nZespół systemu Awizo-Moc\nZespół Centralnej Obsługi Systemu AWIZO-MOC składał sie z Edmunda Brudkiewicza, Jerzego Zygierewicza, Michała Pniewskiego, Andrzeja Poniatowskiego, Mieczysławy Przybylskiej, Wandy Nowakowskiej, Wandy Zarachowicz, Elżbiety Sawickiej, Anny Włodarczyk, Bogumiły Zawadzkiej, Tomasza Wójcika i Anieli Roehr. Najbardziej utkwiły mi wspomnienia z tzw. „akcji systemu AWIZO-MOC” czyli corocznych wyjazdów zespołu na przeszło dwa tygodnie do Gdańska, gdzie w budynku Zjednoczenia Budownictwa mieścił się również ośrodek obliczeniowy ETOB z komputerem Odra 1305. Mieszkaliśmy w pobliskim hotelu Monopol i od rana do ciemnej nocy sprawdzaliśmy napływające z całego kraju informacje, przetwarzaliśmy olbrzymie zbiory na komputerze (sześć szpul taśmy magnetycznej) i drukowaliśmy tabulogramy z wynikami (120 różnych tabulogramów). Ostatni bilans AWIZO-MOC w postaci ok. 5 kg wydruków komputerowych przekazałem dyrektorowi Departamentu Planowania Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych w sierpniu 1977 roku. W przeddzień nocnego wyjazdu moim samochodem z wydrukami do Warszawy zorganizowaliśmy pożegnalną kolację całego zespołu w sopockim Grand Hotelu. Było to jednocześnie moje pożegnanie z systemami informatycznymi dla procesu inwestycyjnego.\nPrzez cały okres kierowania zespołami PROKOR, WEKTOR W i AWIZO-MOC brałem udział w wielu konferencjach, na które przygotowywałem referaty. Z zapamiętanych przeze mnie były to: Sympozjum Krajów Członków RWPG w Krakowie w grudniu 1970 roku, konferencje Zastosowania Informatyki w Przemyśle Budowlanym w Krynicy w latach 1971 i 1972, II Krajowa Konferencja Informatyków w Poznaniu w roku 1973. Prowadziłem też wykłady specjalistyczne w zakresie organizacji w budownictwie, a w szczególności dotyczące stosowania informatyki i metod sieciowych w budownictwie na kursach organizowanych przez Instytut Doskonalenia Kadr Kierowniczych, Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Informatyki oraz Polskie Towarzystwo Ekonomiczne i Ośrodek Postępu Technicznego NOT w latach 1973-1980. W tym okresie zamieszczałem szereg publikacji w fachowych czasopismach takich jak „Informatyka” czy „ETO w Budownictwie”.\nJeszcze w 1972 roku skończyłem na Politechnice Warszawskiej studium podyplomowe zastosowania ETO w budownictwie, a w 1976 roku kurs doskonalenia systemów informatycznych Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego, wykonując pracę dyplomową pt. „Projekt systemu informatycznego dla Centrum Zdrowia Dziecka”.\nW czerwcu 1974 roku zostałem odznaczony srebrną odznaką „Zasłużonego dla budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych”.\nZ perspektywy czasu wydaje mi się, że informacje z naszych systemów, które przekazywaliśmy władzom, przyczyniły się w dużym stopniu do obnażenia centralnego zarządzania inwestycjami w kraju. Już w 1974 roku stwierdziliśmy, że Ministerstwo Budownictwa niechętnie przyjmuje nasze informacje, które kontrolowały i oceniały decyzje resortu na podstawie systemów informatycznych podporządkowanych samemu ministerstwu. Rozpoczęto stopniową likwidacje systemu WEKTOR. Osobiście obserwowałem zakulisowe walki aparatu władzy o wpływy w przyszłych działaniach. Jestem w posiadaniu oryginału pisma dyrektora naczelnego Centrum Informatyki Przemysłu Budowlanego „ETOB” doc. dr. prof. Marka Grochowskiego z dn. 23.11.1974 roku do Dyrektora Instytutu Organizacji i Kierowania PAN i Ministerstwa Nauki prof. dr. inż. A. Straszaka z prośbą „o zweryfikowanie systemu WEKTOR pod kątem kierunku dalszego działania”, wyznaczającego mnie do udzielania informacji o systemie.\nI stało się. W maju 1975 roku uchwałą Rady Ministrów powołano do życia Komitet Informatyki, który zastąpił grzęznące w niemożności zrealizowania swoich programów Krajowe Biuro Informatyki. Na czele nowej struktury stanął sam premier, a w skład KI weszli także m.in. ministrowie: Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (w randze zastępcy przewodniczącego), Przemysłu Maszynowego i Łączności oraz wiceminister Obrony Narodowej.\nETOBSYSTEM w pochodzie 1-majowym\nKonsekwencją tego było rozwiązanie pracowni ETOBSYSTEM z dniem 1 sierpnia 1976 roku i przekazanie jej zadań do Warszawskiego Przedsiębiorstwie Przemysłu Budowlanego ETOB z dyrekcją przy ulicy Bema 65. Następowało stopniowe niszczenie i likwidacja wszystkich działających systemów. Powołano nowych kierowników pracowni (Wilkoszewski, Łada), powołano organizację partyjną PZPR z sekretarzem inż. Wnukiem na czele, zwalniano pracowników i ograniczano wynagrodzenia. W ten sposób wygaszone zostały działania poszczególnych systemów w chodzących w skład systemu WEKTOR. W praktyce system AWIZO-MOC i WEKTOR W już pod koniec 1978 roku nie generowały informacji, a na terenie gmachu Ministerstwa Budownictwa kilka osób z pracowni zbierało i przetwarzało statystyczne informacje poprzez łącza telefoniczne z komputerem Odra 1305.\nChcę zwrócić uwagę na fakt, że w tym czasie rozpoczął się w Polsce kryzys gospodarczy i wzrastało zadłużenie. Nie wstrzymano jednak inwestycji (wręcz przeciwnie: w latach 1977-78 ich liczba jeszcze wzrosła). Dopiero gdy sytuacja z roku na rok nadal się pogarszała, proces ten zastopowano, w konsekwencji jednak spadło też zainteresowanie opisywanymi przeze mnie systemami.\n4. SYSTEM SOIK Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki\nTymczasem już w 1976 roku naszą działalnością w obsłudze informatycznej Ministerstwa Budownictwa zainteresowało się Ministerstwo Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, a konkretnie Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Informatyki (OBRI). Jego dyrektor Janusz Gwiazda nawiązał bardzo bliską współpracę z inż. Andrzejem Zienkiewiczem i owocem tej współpracy było opracowanie Systemu Obsługi Informatyczno Komputerowej SOIK dla ministerstwa i doprowadzenie do ustanowienia w maju 1977 roku rządowego tematu badawczego IV.6 „Komputeryzacja Ministerstwa Nauki” z odpowiedzialnym mgr inż. Andrzejem Zienkiewiczem, pracującym już wówczas na Uniwersytecie Warszawskim.\nPracując od samego początku nad projektem tego systemu, dostałem propozycję zorganizowania zespołu jego obsługi. I tak od 1 stycznia 1977 roku rozpocząłem pracę w OBRI na stanowisku kierownika zakładu obsługi systemu SOIK. Działalność ministerstwa podzieliliśmy na bloki tematyczne:\n– blok BADANIA obejmował rejestr ok. 300 tys. prac naukowo-badawczych, rejestr problemów węzłowych i rządowych, koordynację komputeryzacji wyższych uczelni, rejestr doktoratów i habilitacji, współpracę z zagranicą, rejestr działalności wynalazczej, rejestr studentów studiujących za granicą\n– blok ZASOBY obejmował rejestr placówek naukowo-badawczych, katalog aparatury naukowo-badawczej i rejestr zasobów oraz wyposażenia uczelni\n– blok KADRY zawierał rejestr profesorów i docentów oraz kadrę ministerstwa, a także rejestr wyjazdów za granicę i studentów studiujących za granicą\n– blok INWESTYCJE zawierał rejestry zadań inwestycyjnych i analizy ich realizacji, a podsystem SZTAB – rejestr kontrolny poleceń z narad.\nTak duże zbiory informacji obsługiwała niewielka grupa koleżanek i kolegów, którzy w większości przeszli do tej pracy z likwidowanej pracowni ETOBSYSTEM. Wspomnę o kilku osobach, które zapamiętałem: Krystyna Siwek, Elżbieta Ożóg-Skolimowska, Hanna Wójcik, Elżbieta Pawlak, Wanda Zarachowicz, Hanna Górecka, Zofia Niczke, Anna Tomasiewicz, Barbara Wojciechowska, Janusz Wójcik, Roman Lewiński, Leszek Sankowski, Tomasz Makarczyk, Bogumiła Rykaczewska, Krzysztof Gościński, Jerzy Zygierewicz, Michał Pniewski.\nDla bezpośredniej obsługi otrzymaliśmy dwa małe pokoiki na poddaszu gmachu ministerstwa mieszczącego się wówczas w pałacu Branickich przy ulicy Miodowej 6. Jednak większość pracowników zajmowała pomieszczenia wynajmowane przy Wareckiej 8, Żelaznej 20, Marszałkowskiej 58, Czerniakowskiej i na terenie Ośrodka Obliczeniowego przy ulicy 1 Sierpnia. Po raz pierwszy w naszej działalności wprowadziliśmy teleprzetwarzanie, czyli przesyłanie danych w trybie konwersacyjnym poprzez łącza telefoniczne do komputera Odra 1305 zlokalizowanego w ośrodku obliczeniowym. Kilka konsol operatorskich DZM-180 produkcji MERA-BŁONIE zlokalizowano na terenie gmachu ministerstwa i w pomieszczeniach przygotowujących dane wejściowe poza gmachem np. przy ulicy Wareckiej.\nOd tego czasu w centrum naszego, a szczególnie A. Zienkiewicza, zainteresowania znalazło się teleprzetwarzanie i myśl o budowie sieci komputerowych, tym bardziej, że już w 1978 roku braliśmy poważny udział w następnym rządowym temacie badawczym RI 14 „Komputeryzacja szkół wyższych” prowadzonym przez dr. inż. Mieczysława Bazewicza z Politechniki Wrocławskiej. W naszym zakładzie powstał szereg zespołów zajmujących się projektowaniem przyszłego systemu opartego o sieci komputerowe. Co tydzień spotykaliśmy się, by dyskutować na ten temat. Pamiętam, że byłem mocno zaangażowany w problemy budowy tzw. języka użytkownika.\nAndrzej Zienkiewicz pochłonięty był w zasadzie pracą nad koncepcją sieci komputerowych, ja jednak koncentrowałem się na prowadzeniu zespołu obsługi komputerowej Ministerstwa Nauki. Praca ta jednak nie dawała mi już tyle satysfakcji, ile omawiane powyżej systemy dla procesu inwestycyjnego. Na pewno największy wpływ na to miała sytuacja gospodarcza i polityczna w kraju. Koniec lat siedemdziesiątych to marazm w całej gospodarce i w naszym codziennym życiu. Moje koleżanki i koledzy bez entuzjazmu angażowali się w prace zespołu obsługi systemu. Każdego dnia rozpoczynaliśmy od wymiany informacji, w których sklepach w drodze do pracy zarezerwowano sobie miejsce w kolejkach i jakie są szanse na otrzymanie reglamentowanych wędlin czy puszek z rybami.\nmoja kartka żywnościowa\nNie zapomnę moich kilku kolejek przed sklepem mięsnym, kiedy po kilku godzinach oczekiwania dostawałem jedynie pół kilo kaszanki, tyle bowiem zostawało do podziału na uczestników kolejki. Tego rodzaju wspomnienia mają niewiele wspólnego z informatyką, ale dobrze obrazują okres, w którym przyszło nam ją wdrażać.\nJednocześnie przestałem wierzyć w sens tego, co robię, pomimo że pracowałem na stanowisku szumnie nazywanym „kierownik Zespołu Obsługi Systemów Obsługi Szczebla Centralnego” w Centrum Projektowania i Zastosowań Informatyki w Warszawie przy Al. Niepodległości 190. Jedną z niewielu zalet pracy w tym czasie była możliwość uzyskania w czerwcu 1980 roku tytułu magistra organizacji i zarządzania po dwuletnich studiach na Uniwersytecie Warszawskim. Promotorem mojej pracy magisterskiej „Projekt systemu informatycznego dla przedsiębiorstw budownictwa przemysłowego” był dziekan wydziału organizacji i zarządzania prof. dr hab. Władysław Radzikowski.\nJuż w 1981 roku nawiązałem kontakt listowny z kolegą inż. Henrykiem Jagodzińskim pracującym w Nigerii i za jego namową zdecydowałem się na wyjazd za granicę. Bardzo przeżywałem powstanie NSZZ „Solidarność” i wybuch stanu wojennego, toteż gdy w maju 1982 roku otrzymałem kontrakt na pracę w Nigerii, natychmiast złożyłem wniosek o paszport. Nie sądziłem, że będą z jego otrzymaniem tak duże problemy. Okazało się, że w ramach systemów informatycznych, które wdrażałem na terenie Ministerstwa Nauki, znajdują się informacje poufne, a nawet tajne i nie mam prawa wyjazdu za granicę. Pół roku walczyłem z biurokracją i dopiero pod koniec sierpnia 1982 roku, pomimo stanu wojennego, opuściłem kraj dla następnej ważnej przygody w moim życiu: pracy na budowach w Afryce.\nMożliwość komentowania 1969-1982 MOJA PRZYGODA Z INFORMATYKĄ system PROKOR, WEKTOR, AWIZO-MOC i SOIK została wyłączona


Jackson zmarł przez lekarza?\ninfo.wiara.pl » Informacje » Ze świata » Jackson zmarł przez lekarza?\nAUTOR / CC 2.0 Michael Jackson\nPrzed sądem w Los Angeles rozpoczęły się we wtorek przesłuchania mające zadecydować czy osobisty lekarz "króla popu" Michaela Jacksona, dr Conrad Murray, zostanie oskarżony o nieumyślne spowodowanie jego śmierci 25 czerwca 2009 r.\nProkurator David Walgren oskarżył Murray'a, że usiłował zatrzeć dowody wskazujące, iż podał Jacksonowi silne leki uspokajające i znieczulające oraz zwlekał z wezwaniem pomocy.\nZ zeznań świadków oskarżenia wynika, że Murray zwlekał co najmniej 10 minut z wezwaniem pogotowia do umierającego Jacksona i zamiast tego zajęty był usuwaniem dowodów swoich medycznych zaniedbań.\nWyglądało także na to, że nie zna podstawowych zasad pierwszej pomocy dla ciężko chorych. Jeden ze świadków, były szef ochrony piosenkarza, Faheem Muhamed, powiedział, że kiedy weszli do pokoju, gdzie nieprzytomny Jackson leżał na łóżku, obecny tam Murray pytał w panice: "Czy ktoś zna CPR?" (Cardiopulmonary resuscitation, procedura reanimacji chorego na atak serca - PAP).\nLekarz Jacksona podawał mu środki przeciwbólowe i uspokajające, m.in. niezwykle silny i stosowany głównie przy operacjach chirurgicznych lek znieczulający propofol. Po zażyciu go rano 25 czerwca 2009 r. "król pop muzyki" poczuł się źle i niedługo potem umarł. Według Walgrena, wcześniej Murray podał artyście lek uspokajający Valium.\nJak powiedział prokurator Walgren, kiedy Jackson nie dawał oznak życia, Murray wezwał najpierw jego ochroniarzy i kazał im usunąć z jego sypialni fiolki z lekami. Dopiero potem - może nawet po 20 minutach - zatelefonował na pogotowie.\n"Wiele działań dra Murray'a świadczyło o skrajnym odejściu od norm opieki medycznej" - powiedział prokurator.\nMurray, kardiolog z Houston prowadzacy równiez praktykę w Las Vegas, nie przyznaje się do zarzutu nieumyślnego spowodowania śmierci utrzymując, że nie ponosi winy za śmierć gwiazdora.\nWtorkowe przesłuchanie przeciągnęło się do wieczora (czasu kalifornijskiego). Uczestniczyła w nim najbliższa rodzina Jacksona, m.in. jego matka i siostra LaToya.\ndodane 05.01.2011 08:59\nTAGI| AKTUALIZACJA,\tDOCHODZENIE,\tKULTURA,\tROZRYWKA,\tSZTUKA,\tSĄDOWNICTWO,\tUSA,\tZGON\nUSA: 8 ofiar śmietelnych strzelaniny w Indianapolis, wielu rannych | Strzelanina w placówce FedEx w Indianapolis, jest wiele ofiar | FBI włamywało się do niezabezpieczonych komputerów, by usunąć zagrożenia | Dwa lata temu wybuchł pożar w katedrze Notre-Dame w Paryżu | Chrześcijańska fotografka twierdzi, że Nowy Jork narusza jej prawo do wolności słowa


Sprawdź numer 885251066 - sprawdź czyj to numer telefonu\nSprawdź numer telefonu: 885 251 066\nLiczba wyszukań: 310\nOstatnio wyszukiwany: Wczoraj, 21:05\nBardzo uprzejmy pan tanie przesyłki Tanie romansy chyba wszystko w ten sposób . Kukła nie człowiek. Uwaga na pieniądze\nGrze... Ku.... Wszystko wiadomo szanowny panie Tak dalej... powodzenia współczuję Żonie !!! Czmoń\nCzmoń Jedzie na dwa numery !!! Tanie przesyłki Polecam!!! Jebaniec jebany\nWarto dzwonić na ten numer gość chętnie przyjedzie pomoże każdemu jest fajny do rany przyłożyć. .. najlepiej pożyczyć pieniądze . Czmoń okolice G.K Gądki Puszczykowo ...\nUwaga Nietypowe zachowanie w stronę szukanie przygody Zboczeniec\nUwaga Młode kobiety zbok\nKretyn szuka kumpli Debil jeden Uwaga na Fb\nMnie też śledził zaczepiał Żal żony dzieci\nGrasuje na Fb jutro podaję całe namiary na gościa ...\nSzmaciarz ,Ciota jebana nieudacznik życiowy itp. Szuka przygody z młodymi dziewczynami mysli że jest cwany a Żona w domu\nNie odbierać bo sapie do telefonu ok.22 jak żona pewnie w pracy\nDycha do słuchawki zboczeniec coś nie tak pod sufitem\nNiebezpieczny typ Uwaga Kobiety zwłaszcza młode\nOstrzegam wszystkich zwłaszcza młode kobiety myśli że jest sprytny naciągacz ...\nRacja coś tu nie gra gość dzwoni wieczorem i chyba się onanizuje do telefonu\nUwaga uwaga Gość dzwoni straszy grasuje okolica Czmoń ,Puszczykowo Zboczeniec


Roleta zaciemniająca Contrio DUR beżowa 78 cm x 140 cm kupuj w OBI\nRoleta zaciemniająca Contrio DUR beżowa 78 cm x 140 cm\nNr produktu: 5305958\nOdporna na zabrudzenia poliestrowa tkanina z gumową powłoką nieprzepuszczającą światła\nAluminiowe profile boczne zapobiegające prześwitom\nWygodny sposób pozycjonowania za pomocą listwy dolnej\nRoleta zaciemniająca (DUR) beżowa o wymiarach 78 cm x 140 cm, marki Contrio.\nNajwyższej jakości roleta przeznaczona do okien dachowych, wykonana z odpornego na zabrudzenia, pokrytego gumą poliestru. Zapewnia pełną kontrolę oświetlenia, aż do całkowitego zaciemnienia pomieszczenia.\nWyposażona jest w wygodny system pozycjonowania za pomocą listwy dolnej oraz w aluminiowe profile boczne, zapobiegające prześwitom.\nDopasowana jest do okien dachowych marki Velux, Fakro, Rooflite oraz Wenta.\nRoleta stanowi nie tylko praktyczny, ale również elegancki element dekoracyjny wnętrza.\nRoleta zaciemniająca Contrio DUR granatowa 78 cm x 118 cm\nRoleta zaciemniająca Contrio DUR beżowa 78 cm x 118 cm\nRoleta zaciemniająca Contrio DUR granatowa 78 cm x 140 cm\nRoleta przyciemniająca Contrio RHR beżowa 78 cm x 118 cm\nRoleta przyciemniająca Contrio RHR granatowa 78 cm x 118 cm\nKołnierz płaski SFXM6A 78 cm x 118 cm\nWenta Wyłaz dachowy 45 cm x 73 cm\nKołnierz falisty TFXM6A 78 cm x 118 cm\nContrio Roleta zaciemniająca DUR M8A, szara 78 cm x 140 cm\nOkno dachowe DPXM6A 78 cm x 118 cm\nContrio Roleta zaciemniająca DUR grafitowa 78 cm x 118 cm\nBalio Kołnierz uszczelniający ZO M6R 78 cm x 112 cm\nRodzaje okien dachowych - czym najlepiej doświetlić poddasze?\nAtlas Silikon sanitarny Silton S 020 beżowy 280 ml\nArbiton Profil aluminiowy dylatacyjny, dąb palony, 2 m.\nWirquin Spust zlewozmywaka 1 1/2" z korkiem\nListwa narożnikowa sosnowa, wym. 22 mm x 22 mm x 2100 mm\nListwa wykończeniowa sosnowa, wym. 5 mm x 40 mm x 2100 mm\nSadolin Lakierobejca Dekor drzewo sandałowe 250 ml\nLUX Otwornica bimetalowa śr. 60 mm\nGAH Alberts Profil kątowy PCV biały 10 mm x 10 mm x 1000 mm\nVents Osłona z siatką 190 mm x 190 mm srebrna


Społeczność Steam :: 棋童 · 胜天半子 :: Gry\n棋童 · 胜天半子 » Gry » Recenzje\nOstatnie recenzje napisane przez użytkownika 棋童 · 胜天半子\nWedług 46 osób ta recenzja jest pomocna\nWedług 173 osób ta recenzja jest zabawna\n1,115.0 godz. łącznie\n过去 2 周 142.7 小时 / 总时数 251.4 小时\nOpublikowana: 22 sierpnia 2018.\nWedług 17 osób ta recenzja jest pomocna\n126.2 godz. łącznie\nOpublikowana: 12 lutego 2017.\nWedług 102 osób ta recenzja jest pomocna\nWedług 21 osób ta recenzja jest zabawna\nWedług 82 osób ta recenzja jest pomocna\nWedług 14 osób ta recenzja jest zabawna\nOpublikowana: 13 sierpnia 2016.\tOstatnio edytowane: 17 sierpnia 2016.\nWedług 42 osób ta recenzja jest pomocna\nFirst,i'm a faithful fan of noire, this is my first time to give a negative comment on the series of hyper.\nthis game have a male main character\nSecond,this game is very boring even more than the hyper U,and my experience of SRPG are no use in this odd game edition, do u know why？.if u had purchased the dlc bundle(too many dlc and most of them are useless), u only need to move and attack,(such as F2 and A hhh)\nThird,cheap models ,little bugs,stupid control,it's hard to find any sincerity, i hope IF can recognize their mistake,be more sincere and less perfunctory\npoor English ，nevermind，for entertainment only\nOpublikowana: 8 maja 2016.\tOstatnio edytowane: 8 maja 2016.\n20.1 godz. łącznie\nOpublikowana: 25 marca 2016.\tOstatnio edytowane: 2 kwietnia 2016.\n- - -没有组合技，技能较少\nOpublikowana: 9 stycznia 2016.\nWedług 10 osób ta recenzja jest pomocna\nWedług 5 osób ta recenzja jest zabawna\nOpublikowana: 28 grudnia 2015.\nOpublikowana: 26 grudnia 2015.\n65.7 godz. łącznie\nDon't touch the case ,Don't touch the case,Don't touch the case\nOpublikowana: 14 grudnia 2015.


Fot: Wojtek Koziara\nDystrybucją cyfrową muzyki i promocją cyfrową zajęła się firma E-Muzyka. Premiera utworu i teledysku: 30 listopada 2020 roku.\nPoprzedni artykułKAMIL KOWALSKI POWRACA Z SINGLEM „WIOSNA WE MNIE” I ZAPOWIADA PŁYTĘ!\nNastępny artykułSłynna japońska pianistka Hiromi wystąpi ponownie w Polsce. Tym razem zagra w Warszawie.\nKtoś postanowił odtworzyć “Mechaniczną Pomarańczę” za pomocą GTA Online


Inferno - Dan Brown Inferno - Dan Brown\nInferno - Dan Brown audiobook\nŚwiatowej sławy specjalista od symboli, Robert Langdon budzi się na szpitalnym łóżku w zupełnie obcym miejscu. Nie pamięta, jak i dlaczego znalazł się w szpitalu. Nie potrafi też wyjaśnić, w jaki sposób wszedł w posiadanie tajemniczego przedmiotu, który znajduje we własnej marynarce. Czasu na rozmyślania nie ma niestety zbyt wiele. Ledwie na dobre odzyskuje przytomność, ktoś próbuje go zabić. W towarzystwie młodej lekarki Sienny Brooks Langdon opuszcza w pośpiechu szpital. Ścigany przez nieznanych wrogów przemierza uliczki Florencji, próbując odkryć powody niespodziewanego pościgu. Podąża śladem tajemniczych wskazówek ukrytych w słynnym poemacie Dantego… Czy jego wiedza o tajemnych sekretach, które skrywa historyczna fasada miasta wystarczy, by umknąć nieznanym oprawcom? Czy zdoła rozszyfrować zagadkę i uratować świat przed śmiertelnym zagrożeniem? źródło opisu: http://www.soniadraga.pl/produkt/2062/thriller-i-sensacja-inferno.html źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/produkt/2062/thriller-i-sensacja-inferno.html\nsłowa kluczowe Robert J. Szmidt, sensacja, kryminał, Robert Langdon, Florencja, Dante\nPodobne audiobooki do Inferno - Dan Brown


Kawalerka - osiedle Bryza Świnoujście - Noclegi.pl\nKawalerka - osiedle Bryza Świnoujście\nChełmońskiego 3 , Świnoujście (Polska)\nKawalerka - osiedle Bryza Świnoujście ×\nGarsoniera o powierzchni 23m, położona w budynku z 2007 roku na zamkniętym osiedlu Bryza, przystosowana do pobytu 4 osób (do spania dwie rozkładane kanapy dwuosobowe), wygodnie umeblowana, z wyposażonym aneksem kuchennym, ładną łazienką i sporym balkonem.\nKoło domu znajdują się liczne sklepy (min. Lidl widoczny z balkonu na jednym ze zdjęć, Biedronka, nieco dalej Kaufland), parkingi, ścieżki rowerowe, plac zabaw dla dzieci oraz stacja kolejki UBB\n(do Niemiec). Do granicy, plaży i centrum ok. 800m. Zapewniam świeżą pościel i ręczniki.\nNie wynajmuję mieszkania osobom niepełnoletnim bez opieki dorosłych.\nNiestety, nie ma możliwości przywiezienia zwierzaczka.\nCena za całe mieszkanie (niezależnie od liczby osób, jednak nie więcej niż 4)\n• poza sezonem - 90zł/doba\n• maj, czerwiec i wrzesień - 100 zł/doba\n• lipiec i sierpień - 140zł/doba\nPierwsza doba zaczyna się o godzinie 12:00, ostatnia kończy o 10:00. Jeżeli nie ma w tym dniu wymiany gości, to godziny można dostosować do Państwa potrzeb.\nPobieram kaucję zwrotną w dniu wyjazdu (100zł).\nVacationClub Bałtycka 10 Świnoujście\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Kawalerka - osiedle Bryza Świnoujście


Syn po śmierci mamy sprzątał jej mieszkanie. Gdy otworzył zamrażalkę, ścięło go z nóg | Społeczeństwo Pikio\nPikio Społeczeństwo Syn po śmierci mamy sprzątał jej mieszkanie. Gdy otworzył zamrażalkę, ścięło go z nóg\nSyn sprzątał mieszkanie po śmierci swojej mamy. Po chwili postanowił zajrzeć w miejsce, które od zawsze najbardziej go interesowało. Przez lata miał własną teorię tego, co może znajdować się w tajemniczym pudełku, jednak nawet w najgorszych koszmarach nie byłby w stanie przewidzieć czegoś takiego.\nSyn od czasów dzieciństwa zastanawiał się, co jego mama może skrywać w zamrażalce. Dopiero po jej śmierci zdecydował się zajrzeć w intrygujące miejsce i raz na zawsze rozwikłać zagadkę. To, co ukazało się jego oczom, przerosło jego najgorsze wyobrażenia.\nSyn sprzątał mieszkanie zmarłej matki. Zajrzał do zamrażalki\nAdam Smith doszczętnie załamał się, gdy jego mama odeszła po wielu latach walki z rakiem. Mimo to wiedział, że musi zebrać się w sobie i uporządkować wszystkie jej rzeczy. Mężczyzna udał się do jej mieszkania i kolejno sprzątał każde pomieszczenie. Po kilku godzinach zabrał się za kuchnię, gdzie przypomniał sobie o tajemniczym pudełku w zamrażalce.\nAdam wspomina, że gdy był jeszcze dzieckiem, widział dość spore opakowanie w jej wnętrzu, jednak matka nigdy nie pozwalała mu go dotykać i niezwykle denerwowała się, gdy nie słuchał. Choć sprawa wydawała się dojść podejrzana, Smith twierdził, że kobieta może w nim przechowywać tort i dlatego nie chciała, by chłopiec tam zaglądał. Lata mijały, a pudełko nie znikało z zamrażalki i co więcej, jego zawartość wciąż była nieznana. Dopiero po śmierci matki, Adam postanowił zajrzeć do środka i ostatecznie poznać prawdę. Delikatnie rozchylił jego ścianki i wkładając do niego rękę, poczuł coś miękkiego.\nPorażające odkrycie po latach\nZaciekawiony Smith wyjął pakunek i z przerażeniem w oczach zajrzał do jego wnętrza. Najpierw ukazała mu się maleńka stopa, a po chwili główka. Okazało się, że przez wiele lat jego mama skrywała zwłoki dziecka. Mężczyzna zawiadomił policję i oddał ciało specjalistom, którzy przeprowadzą sekcję zwłok.\n- Nie mogę nawet zapytać matki o to, co się stało. Muszę poczekać na sekcję zwłok, żeby zobaczyć, czy to dziecko kiedykolwiek żyło, czy zostało zamordowane? A może były inne przyczyny śmierci mojej siostry - wyznaje.\nsyn mama śmierć znalezisko Popularne


Bakterie i wirusy na biżuterii. Jak się przed nimi chronić?\nSzokujące wyniki badań: Wystarczy tydzień noszenia, żeby na pierścionk...\nSzokujące wyniki badań: Wystarczy tydzień noszenia, żeby na pierścionku lub zegarku było 400 razy więcej zarazków niż na desce toaletowej\nBadanie pokazało, jak wiele zarazków przenosimy na pierścionkach i zegarkach\nW najnowszym badaniu aż 2/3 Brytyjczyków przyznało, że nigdy nie czyściło swojej biżuterii. Nic więc dziwnego, że, jak pokazują badania, na naszych pierścionkach lub zegarkach znajduje się nawet 400 razy więcej zarazków niż na desce toaletowej.\nWszyscy wiemy, że należy regularnie prać ubrania, i robimy to bez większego zastanowienia. Ale, jak przekonują eksperci, niewielu z nas zwraca uwagę na to, by regularnie czyścić także elementy noszonej przez nas biżuterii. A przecież na niej również osadza się brud, bakterie, grzyby i wirusy. Z badania przeprowadzonego na zlecenie firmy Est1897 wynika, że po tygodniu noszenia, na pierścionku, zegarku i kolczykach nagromadziło się ponad 400 razy więcej zarazków, niż na desce toaletowej. W zaledwie 7 dni na biżuterii doszło do procesu namnażania się i wzrostu komórek bakterii aż 21 000 razy.\nCZYTAJ TEŻ: Pasażerka linii Ryanair zamiast do Hiszpanii poleciała na Ukrainę. Nikt nie zauważył, że pomyliła samoloty\nBadanie wykazało, że na noszonej przez tydzień biżuterii znajdują się zarazki różnego typu, w tym niezwykle groźny, antybiotykooporny gronkowiec złocisty MRSA i maczugowiec błonicy. Niestety, jak wskazują eksperci, na naszych dłoniach przenosimy całą masę zarazków, które, przy częstym dotykaniu twarzy (średnio 16 razy na godzinę), możemy też z łatwością przenieść do ust czy na kolczyki. Dlatego też tak ważne jest częste mycie rąk, które pozwala pozbyć się lub osłabić działanie większości zarazków – bakterii, wirusów, a nawet grzybów.\nNie przegap: Rishi Sunak ogłosił program dotacji dla firm i pracowników poszkodowanych przez ograniczenia w strefach Tier 2\n- To badanie ujawniło kilka interesujących faktów, a jego wyniki są zdumiewające. Chociaż ważne jest, aby utrzymywać biżuterię w nienaruszonym stanie, żeby cieszyć się jej wartością, to niezwykle istotne jest także, by regularnie ją czyścić i namaczać te jej części, które się do tego nadają – skomentował wyniki badania Ben Jarrett z Est1897, cytowany przez „Daily Mail”.


Konsultacje społeczne na temat założeń Krajowej Mapy zagrożeń  na poziomie powiatu/gminy\nW Auli przy Zespole Szkól nr 3 w Szamotułach odbyła się debata w obszarze konsultacji społecznych dotyczących założeń Krajowej Mapy zagrożeń bezpieczeństwa w Polsce. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych oraz instytucji mających za zadanie dbanie o bezpieczeństwo lokalnych mieszkańców.\nOrganizatorem debaty była Komenda Powiatowa Policji w Szamotułach wraz ze Starostwem Powiatu Szamotulskiego.\nW konsultacjach społecznych uczestniczyli m.in. Starosta Powiatu Szamotulskiego Pan Józef Kwaśniewicz, Komendant Powiatowy Policji w Szamotułach insp. Sławomir Dziupiński, przedstawiciele instytucji współpracujących z Policją oraz mieszkańcy powiatu.\nObecnie mapy zagrożeń są tworzone w Policji na podstawie analiz stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego - sporządzanych na potrzeby dyslokacji służb wszystkich podmiotów działających na rzecz zapobiegania popełnianiu przestępstw, wykroczeń oraz zachowaniom aspołecznym. Zauważyć należy, że Policja jest wiodącym, ale nie jedynym podmiotem odpowiedzialnym za zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego. Analogiczne stwierdzenie dotyczy procesu tworzenia map zagrożenia bezpieczeństwa.\nWarto zaznaczyć, że poczucie bezpieczeństwa należy do podstawowych potrzeb każdego człowieka i ma decydujący wpływ na funkcjonowanie społeczności lokalnych. Jest również warunkiem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania każdej społeczności. Celem obiektywnego zdiagnozowania stanu bezpieczeństwa na określonym terenie niezbędnym jest zapewnienie dopływu informacji pochodzących z możliwie szerokich źródeł, wszelkiego rodzaju służb i inspekcji, a przede wszystkim od społeczności lokalnych. Zebranie informacji dotyczących zagrożeń wymaga stworzenia odpowiednich metod i narzędzi. Takie rozwiązanie pozwoli na zarządzanie bezpieczeństwem publicznym wspólnie ze społecznością lokalną i instytucjami funkcjonującymi na danym terenie.\nDlatego też celem debaty było przedstawienie obszarów ujętych przez Komendanta Głównego Policji w założeniach Krajowej Mapy zagrożeń bezpieczeństwa w Polsce. Mapa ma określać skalę i rodzaj zagrożeń występujących na 4 poziomach – krajowym, wojewódzkim, powiatowym i gminnym. Dzisiaj została omówiona skala na poziomie powiatowym i gminnym, co ma pozwolić na dokładne rozmieszczenie struktur terenowych Policji oraz kierowanie sił i środków w miejsca, gdzie konieczne będzie zwiększenie bezpieczeństwa.\nTematyka spotkania dotyczyła m. in. usprawnienia organizacji w ruchu drogowym, działań związanych z nanoszeniem na mapę zagrożeń również związanych z przemocą w rodzinie. Komendant Straży Miejskiej w Pniewach, zwrócił uwagę na prezentowanie mapy zagrożeń w ujęciu ilościowym obsługiwanych interwencji. Uwarunkowanie zagrożeń w opinii uczestników konsultacji, powinno mieć wpływ na stan osobowy danej jednostki policji.\nW trakcie dyskusji przybyli goście oraz mieszkańcy powiatu szamotulskiego wymienili swoje spostrzeżenia w zakresie tworzenia map zagrożeń. Mieszkańcy wskazywali konkretne miejsca, w których dochodzi do popełniania wykroczeń. Uwagi przekazane przez mieszkańców były bardzo cenne i zostaną wykorzystane w tworzeniu map zagrożeń.\nJest to pierwsze takie spotkanie na terenie Powiatu Szamotulskiego, które ma służyć poprawie lokalnego bezpieczeństwa. Komendant Powiatowy Policji w Szamotułach serdecznie dziękuje za przybycie oraz wymianę opinii wszystkim uczestnikom debaty.


Meble konferencyjne | eczas.net\n25 sierpnia 2017 10 października 2017 Szymon\tmeble\nMeble konferencyjne mogą być bardzo różne od tych bardzo eleganckich po mnie eleganckie, ale za to nietuzinkowe.\nSkąd takie rozróżnienie? Wiele firm posiada sale konferencyjne po to by w nich prowadzić spotkania z klientami, szkolenia czy spotkania dla pracowników.\nW zależności od tego, czym zajmuje się konkretna firma posiada również adekwatne wyposażenie w tym również meble.\nOczywiście dla tych, którzy zajmują się produkcją, dystrybucją mebli będzie to tak zwany punkt honoru, aby wygląd firmy był kompatybilny z tym, czym się zajmują.\nJeśli wejdziemy do firmy, która zajmuje się projektowaniem wnętrz również najprawdopodobniej spotkamy dobrze zagospodarowaną przestrzeń bez względu na to jak duża by ona była to ludzie tam znajdujący się, ale i to, co ich otacza ma spowodować, że będziemy chcieli skorzystać z ich usług to, co będzie ich otaczać będzie działać na nas motywująco lub demotywująco.\nJeśli zaś udamy się do wszelkiego rodzaju pracowni kreatywnych sala konferencyjna może wyglądać zupełnie inaczej niż w wielkiej korporacji czy hotelu.\nTutaj wyposażenie, meble, kolory mogą być ściśle związane z tym, czym kreatywni ludzie mają do czynienia, na co dzień w szczególności, jeśli są to artyści zajmujący się rysunkiem, malarstwem, komiksem, grami 3d czy jeszcze innymi.\nAgencje reklamowe również odbiegają od sztampowych sal konferencyjnych urozmaicając je na przykład meblami nie prostokątnym a okrągłym stołem, który ma dawać możliwość, aby każdy z siedzących przy nim widział innych uczestników.