Zamruczę ci - Bieńko Agata - ebook + książka - Legimi online\nZamruczę ci ebook\n4,3 (471 ocen)\nZaskakująco dobra . Czyta się przyjemnie i lekko. Zostaje niedosyt i oczekiwanie na kolejną część. Oby nie przerodziła się w tasiemca. Wolę zamknięte formy .\nSzkoda, że nie można od razu sięgnąć po drugi tom! Czekam z niecierpliwością na dalsze losy Pauli i Grzegorza. Czyta się bardzo lekko i bardzo szybko.\nSuper książka. Szkoda ze nie ma następnej części.\nPo okładce nie spodziewałam się że książka będzie tak genialna!Świetna historia, fajni bohaterowie, nie mogę się doczekać Następnej części które okaże się pod koniec roku 😍\nByłam sceptyczna zaczynając tę książkę. Pomyślałam, że to pewnie kolejna replika książek z lekkim zabarwieniem erotycznym. Jednak, gdy przebrnęłam przez kilka pierwszych stron, nie mogłam jej już odłożyć. Książka zabawna, lekka, idealna na wieczór. I chociaż znajdziemy w książce dialogi i niektóre zwroty akcji, które wydają się przewidywalne, to świeżość podejścia do tematyki i humor rekompensują to bardzo. Z główną bohaterką się utożsamiam, Mucha mnie zauroczyła, Grześ mnie wkurzał nie mniej niż Paulę, ale jednak fajny ten Grześ 😉 Czekam na drugą część!\nMoim Valeriom, Carmen, Lolom i Nereom. Dzięki z a inspirację!\n– Co za małpa! – Uderzam dłonią w kierownicę, a moje wargi zaciskają się tak mocno, że nie zmieściłaby się pomiędzy nimi nawet karta kredytowa. Taka zbliżeniowa. Przy zakupach do stu złotych bez PIN-u.\nStopa na gazie robi się ciężka, gdy popędzam auto, by wreszcie wywiozło mnie z rodzinnej wioski. Stara mazda wyje dziko, kiedy wrzucam piąty bieg. Tłumik mi tak podkręcili, mechanicy od siedmiu boleści. Jedno naprawią, drugie popsują. Zawodowi idioci. Krzywię się na wspomnienie sprzed paru chwil.\n– „Miruś i ja się zaręczyliśmy”– przedrzeźniam słodki głos mojej najdroższej siostrzyczki. – Och, jak słodko! A pierścionek jest z pieprzonym brylantem, a ślub już wkrótce! „Pojedziemy powozem, konnym oczywiście”. Trzeba to podkreślić, żeby taka kretynka jak Paulina nie pomyślała, że może oślim. Bo Miruś ma forsę i stanowisko. I w ogóle jest zajebisty! W książce takiego nie znajdziesz. – Przewracam oczami i zjeżdżam trochę na prawo, bo jakiś kretyn chce mnie wyprzedzić. Widzę, że się czai, ofiara losu. Duży srebrny passat mija mnie, a ja wściekle odprowadzam go wzrokiem.\n– „A ty, Paulinko? – Jestem pewna, że idealnie naśladuję głos mamy. – Twoja młodsza siostrzyczka bierze ślub, a co z tobą?” Co z tobą, Paula?!\nZ chęcią spojrzałabym w lusterko, żeby to pytanie zadać sobie bardziej dobitnie. Ale skupiam się na drodze.\n– Twoja dwudziestodwuletnia siostra bierze ślub, a ty, mając na karku dwadzieścia pięć wiosen, ciągle nie masz faceta. Dobrze, że dziewicą chociaż nie jesteś.\nTak naprawdę mam tego dosyć. Hanka zawsze musi być lepsza, piękniejsza, mądrzejsza. Jeszcze ten jej pełen wyższości wzrok i krótkie: „Przecież to oczywiste, że ona będzie sama. Kto by ją zechciał”.\n– Jeszcze się zdziwicie, wszyscy. Wszystkich was rozpieprzę na łopatki, takiego sobie Greya znajdę! – Uśmiecham się z satysfakcją. – Bad boya z trudną przeszłością, którą wyleczę jednym dotknięciem. I bogaty będzie, i przystojny. I takiego, o! – Puszczam kierownicę i zakładam ręce w geście Kozakiewicza. – I to wszystko we Wrocławiu. Spotkam go na ulicy, jak będę szła po bułki. – Szybko mrugam, bo czuję, że zaraz się rozbeczę. Tak naprawdę nie wiem, co musiałabym zrobić, żeby chociaż raz w życiu być lepsza od swojej młodszej siostry. Ten facet musiałby być nieskazitelny, żeby dorównać Mirusiowi. A doskonale wiem, że nieskazitelnych facetów nie ma.\nZaciskam usta i depczę gaz. Wjeżdżam w teren zabudowany, ale pilnuję, żeby nie przekroczyć dziewięćdziesięciu na godzinę i nie stracić prawka. Prędkość trochę pomaga mi się wyładować. Zastanawiam się, ile paliwa zmarnuję, zanim przejdą mi nerwy.\nNagle zaczyna mnie coś piec w prawym oku. Nie pomaga mruganie. Nie ściągając nogi z gazu, jedną ręką łapię za lusterko wsteczne i na chama wykręcam je w kierunku swojej twarzy. Trochę się wyginam, nerwowo łypiąc to na drogę, to na swoje odbicie. Widzę ją. Krowę rzęsę… – Wpycham palec do oka, licząc, że upierdliwy włos przyklei się do spoconej skóry. Nagle słyszę dziwny, tępy odgłos. Moja noga automatycznie wciska hamulec. Auto gwałtownie staje. Oko mnie boli, bo dźgnęłam się palcem, a w dodatku nie wiem, co się dzieje.\nWydaje mi się, że coś przejechałam.\nDwa oddechy – jeden płytszy, drugi pełen udręki – i wysiadam z samochodu. Z bólem wypuszczam powietrze, widząc, że się nie myliłam. Idę kilka kroków do czarnej kupki leżącej na asfalcie w kałuży ciemnej krwi. Zamykam oczy, bo kot trzęsie się w ostatnich drgawkach. Jestem pewna, że ostatnich, bo na wierzch wyszło mu wszystko, co mogło mu wyjść. Szkoda mi biedaka. Nie dość, że mam pierdolnięte życie, to w słoneczny, ciepły, letni dzień przejechałam Bogu ducha winnego kota.\nChociaż rzęsa w oku już nie drapie…\nNerwowo rozglądam się dookoła, zastanawiając się, co zrobić. Odjechać czy sprzątnąć go, żeby inni po nim nie jeździli? Niby otaczają mnie jakieś domy, ale skąd mam pewność, że nie zapukam do drzwi właściciela tego kota? I skąd mam pewność, że to nie będzie jakiś fanatyk zwierząt?\n– Czarownica. – Podskakuję, słysząc za sobą ochrypły głos.\nOdwracam się i widzę siwą staruszkę, ubraną w kwiecistą granatową sukienkę. Jest lekko zgarbiona, głową sięga mi do piersi. Nie przeszkadza jej to jednak widocznie, bo wlepia we mnie jasne źrenice w sposób, który zmroziłby samego Schwarzeneggera. Przechodzi mnie dreszcz.\n– To pani kot? Przepraszam… – Nagle chcę się wytłumaczyć, więc wstrzykuję w mój ton tyle współczucia, ile tylko zdołam.\n– Siódme życie odebrała, przekleństwo! – charczy, a jej małe wredne ślepka wypalają mi dziury w twarzy.\n– Ale że co? – Zaczynam się trochę bać. Czuję się jak w ukrytej kamerze, więc dyskretnie rozglądam się na boki.\n– Pech. – Staruszka spluwa na ziemię. Mija mnie i nachyla się nad kotem. Mamrocząc coś pod nosem, chwyta go za ogon i podnosi. Mrużę oczy z obrzydzeniem, kiedy zwierzę odkleja się od asfaltu. – O czymś myślała, nie będziesz miała – syczy na mnie wściekle babina, a potem najzwyczajniej w świecie odwraca się i odchodzi.\nOniemiała, patrzę na jej oddalające się plecy, chwiejny chód i kota, niewładne bujającego się wraz z nią. Rozglądam się na boki, sprawdzając, czy ktoś mnie obserwuje. Nic. Cisza, spokój. Nie wiem, co zrobić z rękami, więc zaplatam je na piersi, ale zaraz wpycham w tylne kieszenie dżinsów. Mój wzrok przyciąga czerwona plama na drodze. Kiedy znów spoglądam za staruszką, jej już nie ma.\n– Pierdololo takie – gderam pod nosem poirytowana.\nWracam do auta, ale zamiast wsiąść, idę sprawdzić zderzak. Przeklinam kilkakrotnie na nowe pęknięcie, nerwowo spoglądam na miejsce śmierci futrzaka i w końcu siadam za kierownicą.\n– Miotłę sobie kup, wiedźmo – mruczę. Przez sekundę myślę, o co mogło jej chodzić, ale szybko dochodzę do wniosku, że to jakaś miejscowa szajbuska. Kto normalny odkleja kota od asfaltu gołą ręką?! – Niech ten dzień już się skończy.\nWrzucam pierwszy bieg. Żal mi tego zwierzaka. Wiem już, że przez cały dzień będę o nim myśleć.\n1. Przytul mnie, Zenek\n– A ty gdzie? – Zatrzymuję się gwałtownie, słysząc za sobą głos pana Józefa.\n– Skończyłam na dziś. – Moje oczy automatycznie zezują w stronę sypialni starszego małżeństwa, gdzie aktualnie pracuję. – W poniedziałek dokończę brzegi i mural będzie gotowy.\n– Widziałem – odpowiada krótko. Wzdycha ze zniecierpliwieniem, jakby ganił jedno ze swoich wnucząt. – Naprawdę zamierzasz wyjść bez obiadu? – nie dowierza, a ja wydaję z siebie krótkie „uch”.\n– Pani Halinka będzie zła…\n– Będzie wściekła – oznajmia tym swoim stanowczym tonem. – Przyjeżdżasz tu jeszcze w poniedziałek, więc ja bym nie ryzykował.\n– Józek, obiad! Zawołaj Paulinkę!\n– Nie dość, że mi państwo płacicie, to jeszcze karmicie jak własną córkę – mówię, a on szczerze się uśmiecha.\nKiedy smętnie zwieszam ramiona, dotyka moich pleców i śmiało popycha do dużego, przestronnego salonu. Odsuwa mi krzesło, bym mogła posadzić na nim swój upaprany farbą tyłek.\nStół wygląda przepięknie. Okrągły blat, nakryty żółtym kwiecistym obrusem. Na środku stoi mały wazonik ze świeżymi kwiatami. Trzy nakrycia – trzy zielone podkładki z białymi głębokimi talerzami.\n– Dzisiaj ogórkowa – oznajmia pani Halina, żona Józefa. Oboje mogą mieć około sześćdziesiątki, ale ani jedno, ani drugie nie wykazuje żadnych oznak mijających lat. Są weseli, dynamiczni, pozytywnie nastawieni do życia. Niemal tak jak ja, kiedy widzę gotówkę za wykonaną robotę. Tylko potem jakoś ten entuzjazm mi mija.\n– A co na drugie, kochanie? – dopytuje mąż.\n– Jak zjesz pierwsze, to się dowiesz – cicho mówię razem z jego żoną.\nPracuję u nich już dwa tygodnie i czasami wiem, co jedno odpowie drugiemu. Obserwuję kątem oka, jak mężczyzna prycha pod nosem i markotnieje. Wszystkie zmarszczki na jego twarzy dają teraz swój popis. Te na czole – głębokie i szerokie, te w kącikach oczu i w kącikach ust, które poruszają się w nieznanych mi, cichych słowach. Spoglądam na lekkie zakola na głowie i siwe włosy, które przyciął przedwczoraj. Na krzaczaste białe brwi i ciemne oczy, w których tańczą zawadiackie iskierki. Mężczyzna puszcza mi oko, na co uśmiecham się z zaskoczeniem, przyłapana na tej wnikliwej obserwacji.\nDziękuję pani Halinie za zupę, którą mi podaje. Dopiero czując jej zapach, zdaję sobie sprawę, jak bardzo jestem głodna.\n– Pięknie pachnie – oznajmia Józef, uważnie lustrując żonę.\nJej włosy, związane w wysoki kok, są czarno-siwe, pomieszane tak niesamowicie, że podobnego efektu nie osiągnęłaby nawet najlepsza fryzjerka. Kobieta jest szczupła, a jej twarz usiana zmarszczkami, podobnie jak u mężczyzny. Bystre niebieskie oczy właśnie zauważają biedronkę chodzącą po czerwonym tulipanie w bukieciku na stole. Zgarnia ją z kwiatu i podchodzi do okna. Zawsze nosi sukienki. Dzisiaj lawendowa, z delikatnym, owalnym dekoltem.\nZupa smakuje tak, jak pachnie, a my rozmawiamy głównie o obrazie, który powstał na ścianie ich sypialni. Fragment krajobrazu, nad jeziorem, z zacumowaną łodzią. W spokojnej tafli wody odbijają się ciepłe barwy zachodzącego słońca. Podobno to miejsce, gdzie Józef oświadczył się Halinie. Ma im przypominać tamtą zaczarowaną chwilę.\nOboje są dość zabawni, bo ani razu nie zajrzeli do pokoju, żeby mnie skontrolować. Dostałam tylko kilka fotografii, na których miałam się wzorować, i kilka instrukcji. Zastanawiam się, czy nie powinni w końcu tego zobaczyć, może zechcą coś zmienić. Jeszcze jest na to czas. Proponuję im to zaraz po tym, jak Józef wyraża swoje zadowolenie ze schabowego na drugie danie.\n– Naprawdę? – Kobieta się uśmiecha. – Oczywiście, skoro już skończyłaś. Nie mogłam się doczekać! – Podekscytowana spogląda na męża.\nMam wrażenie, że obiad kończą w tempie błyskawicy. W każdym razie po raz pierwszy od dwóch tygodni ja zostaję w tyle. Mało tego, jeszcze mnie poganiają, w co nie mogę uwierzyć.\nPo krótkiej chwili stajemy przed drzwiami sypialni. Czuję się trochę jak z dwójką zniecierpliwionych dzieci, które nie mogą doczekać się wymarzonej zabawki. Pani Halina naciska klamkę. Zauważam, że dłoń lekko jej drży, i nagle ogarnia mnie strach, bo chyba po raz pierwszy dociera do mnie, jak wielkie znaczenie ma dla nich ten mural. Mam ochotę zacząć modlić się o powodzenie misji, a jednocześnie dziękuję swojej podświadomości, że nie uświadomiła mnie o tym wcześniej, bo pod presją na pewno bym coś popsuła.\nSerce wali mi jak opętane, kiedy wchodzę za nimi do pokoju. Pani Halina przystaje i chwyta dłoń męża, drugą przykłada sobie do ust, z których wypływa ciche westchnięcie. Wiem już, że jest dobrze.\nOboje patrzą na ścianę w milczeniu. Żałuję, że nie widzę ich twarzy, ale po chwili odwracają się do mnie. Szklanki w oczach. Muszę się opanować, żeby do nich nie dołączyć.\nKobieta posyła mi leciutki uśmiech, który odwzajemniam.\n– Piękny, aż mi się przypomniało… – mówi drżącym głosem, podczas gdy mąż pociera jej ramię.\n– Kawał dobrej roboty – dodaje pan Józef. – Wiesz co, Halinko, ja do tej pory nie wiem, coś ty tam z Kryśką wyrabiała na potańcówce przed ślubem – mówi z nutą ciekawości, ale i lekką pretensją.\n– Mniej wiesz, lepiej śpisz.\n– Nie ma to tamto! W końcu musisz mi powiedzieć.\nSłucham ich zabawnych docinków i czuję się coraz bardziej nieswojo. Myślę, że na mnie już czas. Szybko dziękuję za pyszny obiad, żegnam się i wychodzę.\nPrzed domem otwieram mazdę i ładuję się za kierownicę.\n– Para papara papa ooo ooo aaa – nucę disco polo, broniąc się tym samym przed pieprzoną nostalgią, która swoimi twardymi pazurami zaczyna mnie chwytać za kark. Wszystko przez to, że za bardzo rozczuliłam się nad dwójką starszych ludzi, którzy ciągle tak mocno się kochają. A ja jestem sama. Sama jak palec. Właściwie nawet nie… Nie rozumiem tego powiedzenia. Palec ma wokół siebie cztery inne palce.\n– Durnota – mamroczę niepocieszona i zła. Kto by nie chciał być tak kochanym? – Kto by nie chciał tak kochać. – Wzdycham, próbując uwolnić ciężar z serca. – Paula, przydałby ci się ktoś do kochania. Znowu? – Nie wierzę, że o tym myślę. – Znowu tego chcesz? Mało ci było tych wszystkich niepowodzeń? – strofuję się. – Poza tym miałaś już nie gadać do siebie. Dobra, już nie będę.\nStaję na czerwonym świetle i bębnię palcami w kierownicę. Obserwuję ludzi drepczących po chodniku, ludzi przechodzących po pasach, wystawę księgarni. Posterunek straży miejskiej, sklep zoologiczny…\n– A właściwie kto powiedział, że to musi być facet? – Uśmiecham się pod wpływem nowej, przyjemnej myśli. Światło się zmienia, a ja kombinuję, gdzie tu zaparkować, żeby nie dostać mandatu.\n– Nie wiem, czy to dobry pomysł – stwierdza Mucha, moja współlokatorka, jakąś godzinę później.\n– Nie bądź taka sceptyczna – odpowiadam, nie odrywając wzroku od czarnego welona teleskopa, pływającego w małym akwarium. Ma tu tylko żwirek i wodę, ale chyba niczego więcej mu nie trzeba. – Nie patrz tak – mówię zaraz po tym, jak spojrzenia moje i Muchy się krzyżują. – Odczuwam wewnętrzną potrzebę kochania czegoś.\nZośka siada na kanapie naprzeciwko mnie. Dzielą nas tylko stolik i rybka, która wesoło tapla się w wodzie.\n– Kochania ryby? Zastanawiałaś się, czy to nie jest kolejna decyzja podjęta pod wpływem chwili?\n– W twoim pokoju na parapecie stoją tylko dwa kaktusy. Uważasz, że ta ryba przeżyje z tobą chociaż tydzień?\nPrzez chwilę rozważam słowa Zośki, uważnie obserwując jej kok upięty z brązowych włosów. Zastanawiam się, kiedy ostatnio widziałam ją w rozpuszczonych.\n– Po co to? – Jej słowa sprawiają, że wracam do rzeczywistości. Do ryby.\nOpadam na kanapę.\n– Wszystko przez tych staruszków! – jęczę. – Ja też chciałabym tak kochać! Mam prawie dwadzieścia sześć lat, a na horyzoncie ciągle nie widać tego jedynego! Zaraz mi stuknie trzydziestka… – Ostatnie zdanie mówię z autentyczną rozpaczą.\n– Masz ścisk na faceta – podsumowuje rezolutnie Zośka.\n– No właśnie nie bardzo – mamroczę. W końcu patrzę w jej brązowe oczy, a ona robi tę swoją współczującą minkę. – Pokaż mi drugą kobietę, którą w ciągu roku zdradziło dwóch mężczyzn! Już o tych wszystkich kanaliach, którzy uciekli, zanim cokolwiek się zaczęło, nie wspomnę.\nMucha dosiada się do mnie i pocieszająco pociera moje ramię.\n– Gdyby jeden mnie zdradził, tobym pewnie tak myślała, ale dwa razy to już trochę przesada, nie sądzisz? – Patrzę na nią z wyrzutem. Zawsze tak robię. Niby ironizuję, niby się śmieję ze swojego pecha, a tak naprawdę sądzę, że coś jest ze mną grubo nie tak.\n– Ale ja ci mówiłam, że to wszystko przez tego kota.\n– Nie zaczynaj. To wszystko przez to, jaka jestem. Przez moje złe wybory, a nie jakieś siły nadprzyrodzone. Takie rzeczy nie istnieją.\n– Zastanówmy się. – Mucha szybko podrywa się z miejsca. Nie mogę! Czuję, że nie mogę jej słuchać, a ona nawet jeszcze dobrze nie zaczęła. Mieszkam z największą przesądziarą w mieście. Zaraz da popis. – Przejechałaś czarnego kota. Czarnego – podkreśla, jakbym tego nie wiedziała. – Spotkałaś staruszkę, która majaczyła coś o pechu.\n– To było tak dawno, że już tego nie pamiętam. – Ale przeklinam dzień, w którym ci o tym powiedziałam, Zocha.\n– Być może właśnie zamordowanie tego zwierzaka sprowadziło na ciebie nieszczęście.\n– Jakie nieszczęście? Jakoś na brak kasy nie narzekam, zlecenie goni zlecenie. Mam dwie najlepsze przyjaciółki, zajebistego kumpla, wynajmuję świetne mieszkanie, jestem spełniona zawodowo. Mam kochanego starszego brata, siostrę zołzę i rodziców, którzy mają mnie za kompletne zero, ale tak było zawsze.\n– Tylko nie masz faceta. – Zośka powoli wraca na swoje miejsce.\n– Tak, tylko nie mam faceta. I już naprawdę nie wiem, jak mam go znaleźć, bo nie szukać go też już próbowałam. Nie przyszedł.\n– Jesteś ładna, mądra i nie masz faceta.\n– No nie mam.\n– Ciągle jesteś sama.\n– Ile razy jeszcze będziemy to powtarzać?\n– Paula, to musi być fatum! Ta babka rzuciła na ciebie klątwę, ale obejmuje ona tylko sprawy sercowe. Najwyraźniej ten kot był jakiś… jakiś… – Mucha szuka odpowiedniego słowa. – Kot odpowiadający za spełnienie uczuciowe. Przejechałaś go i bach! – Klaszcze. – Nie masz szczęścia w miłości.\n– Większej bzdury w życiu nie słyszałam.\n– Ale zobacz – nie daje za wygraną. – Wszystko zaczęło się od Michała. Harleyowiec, przystojniak, dobry w łóżku. – Mrożę ją spojrzeniem. – No sama opowiadałaś…\n– Tak, i jeśli o Michała chodzi, nie dziwię się, że się puścił, bo on taki był, tylko ja byłam ślepa.\n– Dobra, można stwierdzić, że tak ci się trafiło. A pomiędzy nim a Dawidem był ktoś?\n– Był. Marek.\n– A tak. – Widzę, jak zagryza wargę, żeby się nie roześmiać. – I to już jest pierwszy mocny dowód na działanie klątwy. Najpierw złamał rękę… – Ta kretynka parska śmiechem, powodując, że sama z trudem się hamuję. Już po chwili rżę jak kobyła razem z nią.\nPo prostu Marek taki był. Nasz związek trwał dwa miesiące, podczas których złamał rękę, pogryzł go pies naszego kumpla, publicznie podarł sobie spodnie i ktoś zwinął mu rower. Na pewno było coś jeszcze, ale teraz już nie pamiętam. Poza tym nosił długie włosy, które kiedyś niechcący podpaliłam mu zapalniczką. Trzeba było obciąć. No i fakt, w łóżku nam nie szło. Czailiśmy się, zawsze ktoś nam przeszkadzał, a jak już się udało, to kończyło się tak szybko, jak się zaczęło. Jeśli ktoś z nas był pechowy, to właśnie on. Ja nie miałam z tym nic wspólnego.\n– Do tej pory pamiętam ten smród spalonych kłaków. – Zośka powoli się uspokaja. – Okej, więc mamy Michała, Marka i Dawida. Pierwszy cię zdradził, ale był dupkiem, drugi ciągle robił sobie jakąś krzywdę, a trzeci też cię zdradził, i w dodatku miał czelność błagać, żebyś do niego wróciła.\n– Właśnie mi uświadomiłaś, że za dużo o mnie wiesz. – Silę się na słaby uśmiech.\n– Paula, to wszystko w ciągu roku. Zanim potrąciłaś tego kota, twoje życie biegło o wiele spokojniej. Nie zastanawia cię to? – Obie wzdychamy ciężko. Nerwowo pocieram dłoń o dłoń. Robi się jakoś smętnie. – Pozwól mi coś wymyślić, żeby odczynić ten czar. Pomogę ci.\nJasne. Zośka tylko na to czeka. Każdy, kto ją zna, wie, że ta kobieta karmi się horoskopami jak popcornem, wierzy w przesądy, fazy księżyca, nadprzyrodzone moce, tajemnicze księgi, lalki voodoo i klątwy.\n– Nie – mówię, zanim w moim umyśle zrodzi się wątpliwość, która przechyliłaby szalę na jej stronę.\n– Ale, Paula…\n– Nie wierzę w te pieprzone zabobony. – W duchu dziwię się, że nie mam już tej stuprocentowej pewności, którą czułam za każdym razem, kiedy wypowiadałam te słowa. Wstaję i podnoszę małe akwarium. – Nic na siłę. Widocznie tak ma być. Poza tym teraz mam… – wbijam wzrok w rybę, usiłując wymyślić na poczekaniu jakieś imię – …Zenka.\n– Nie było tematu!\nRuszam do swojego pokoju, nie oglądając się za siebie.\n– Przecież ty nawet nie wiesz, czy to samiec!\nSzybko odwracam się do Zośki.\n– Sprzedawca powiedział, że samiec.\n– Sprzedawca zrobił z ciebie idiotkę. Widziałaś, żeby zaglądał jej pod ogonek?\nTotalnie zbija mnie z tropu.\n– Coś ty się ostatnio pyskata zrobiłaś – kpię, bo przecież dobrze ją znam. Mucha jest okropnie nieśmiała przy ludziach, których nie zna, a zwłaszcza przy mężczyznach. Tylko dla mnie i dla Agi jest taką zołzą.\n– Pamiętasz, że jutro panieński Agnieszki? – rzucam jeszcze przez ramię, zanim ostatecznie zamknę się w pokoju.\nWyczuwam, że jest wkurzona. Na pewno dlatego, że nie pozwoliłam jej zająć się sprawą zabójstwa kota. Jeszcze mi tego brakuje, żeby zasmrodziła kadzidłem całe mieszkanie i zaczęła mi czytać jakieś farmazony z tych swoich opasłych ksiąg. Wystarczy, że jej przesądy zatruwają mi życie.\n– A najgorsze, Zenuś – stawiam go w swoim pokoju, na komodzie – że przez to jej gadanie sama zaczynam w to wierzyć. No bo sam powiedz, dwie zdrady w ciągu roku… Każdemu posypałaby się pewność siebie, mały.\nPodchodzę do długiej fioletowej zasłony i wyjmuję zza niej duże lustro. Opieram je o ścianę i robię kilka kroków w tył. Patrzę na swoje odbicie. Szczupłe ramiona, cycki w rozmiarze C, smukła talia, która jest magiczna, bo nie obrasta tłuszczem, pomimo ton czekolady, które w siebie ładuję, i nogi w brudnych od farby dżinsach. Przenoszę wzrok na twarz. Zdejmuję gumkę, która ściągała moje ciemnobrązowe, proste włosy w kucyk. Część przenoszę na przód i stwierdzam, że czas je obciąć, bo urosły już sporo poniżej pasa. Patrzę w swoje zielone oczy i robię kilka głupich min.\n– Do urody nie ma co się przyczepić. – Spoglądam w stronę Zenka. – W przekleństwa też nie wierzę. – Zaszczycam moją rybę minutową ciszą. – Charakterem ich odstraszam…\n2. Niezobowiązujący opie*dol\nZnowu mi za ciepło. Nawet o siódmej rano jest zbyt gorąco, żeby wyjść z klimatyzowanego mieszkania. Idąc ulicą, mijam znajome witryny. Otaczają mnie ci sami ludzie, chyba podświadomie zapamiętuję ich twarze.\nJest i ona. Dziś mijamy się na przejściu dla pieszych. Jestem ciekaw, czy chociaż na mnie popatrzy. Ten skąpy dresik, który nosi, jest jak poranna kawa. Może nawet lepszy, bo kawa aż tak nie pobudza. Brunetka, długie nogi, jędrne piersi. Zastanawiam się, czy są sztuczne. Spojrzała. Raz, dwa, trzy, cztery sekundy – mijamy się, ona wciąż patrzy. W końcu to ja odwracam głowę, jednocześnie pokazując zęby w uśmiechu. Stawiam tysiaka, że do następnej soboty będę znał rodowód jej cycków. Może po mamie, może po babci, może po chirurgu plastycznym. A nie, zaraz, przecież przegrałbym ten zakład. W poniedziałek Aśka wróci z delegacji, a ja znowu będę „grzeczny”.\nDzwoni telefon. Grzebię w kieszeni dresowych spodni, które obsuwają się trochę za nisko. Szybko je poprawiam, bo kobieta stojąca pod Biedronką dosłownie pożera mnie wzrokiem. Niektóre baby mają jakiegoś pieprzonego bzika na punkcie męskich majtek i tych kilku kłaków na brzuchu, które prowadzą prosto do kutasa.\n– Co jest, Andrzej? – rzucam, wchodząc do marketu.\n– Klub dzisiaj wieczorem? – słyszę po drugiej stronie.\n– Nie wiem – odpowiadam mechanicznie, bo nie wymyśliłem jeszcze, co zjem na śniadanie, a właśnie stoję przed półką z nabiałem.\n– Ruchasz czy co? Przeszkadzam ci?\nParskam śmiechem i biorę twaróg.\n– Jestem w sklepie. Nie potrafię jednocześnie rozmawiać i myśleć o tym, z czym zrobię sobie kanapkę.\n– Będę o ósmej.\nMiałem kupić coś ważnego, wiem to, ale przez niego zapomniałem co.\n– „Nie mogę uwierzyć, że los jest taki cudowny! Spotkał nas ze sobą. Sprawił, że ja akurat wtedy zdecydowałam się kupić kajzerki w innym sklepie niż zazwyczaj, a jemu uciekł pies. Jego piękne oczy śnią mi się po nocach, a kiedy mnie dotyka, czuję iskry. Chyba się zakochałam. Co ja teraz zrobię? On jest taki władczy i niebezpieczny”. Rety, Mucha, czy te książki robią się tak denne, czy to ja gorzknieję na starość?\n– Akurat trafiłaś na słabą.\n– A jest tego trzy tomy! – mówię z trwogą.\nMucha prycha pod nosem.\n– Syf jest w domu, Paula. Zróbmy coś z tym. – Spogląda na mnie jednym okiem.\nOdkładam książkę, kładę się na kanapie i zaplatam ręce za głową. Swędzi mnie stopa, więc zginam się, żeby ją podrapać.\nZośka włącza telewizor i pyta:\n– Gdzie wyjeżdżasz?\n– Po stopie się drapiesz. – Domyślam się, że coś, z czego nie zdaję sobie sprawy, jest dla niej oczywiste. Wymyśliła kolejną bzdurę. – Jak stopa swędzi, to znaczy, że będziesz podróżować.\n– Naprawdę? – udaję zaciekawienie. – A jak swędzi mały palec? – Chwytam się za palucha i patrzę na nią, udając przejętą. – Bangkok? Wiedeń? A może Sosnowiec?\nMucha przewraca oczami, a ja chichoczę cicho. Jest już dwunasta, a mi nadal chce się spać, mimo że wstałam dwie godziny temu.\n– Otworzę – rzucam, słysząc dzwonek do drzwi.\nPrzygładzam nieuczesane włosy, starając się nie myśleć o tym, jak wyglądam. Spodenki od pidżamy wrzynają mi się w tyłek, więc muszę je poprawić, zanim złapię za klamkę.\n– Cześć – witam Maćka, naszego sąsiada z góry, i od razu się odsuwam, żeby mógł wejść.\nZanim robi krok, do mieszkania wpada jego buldog angielski i kręcąc swoim tłustym tyłkiem, pokazuje, jak bardzo się cieszy, że mnie widzi.\n– Co robicie? – pyta Maciek.\n– Nic, jak to w sobotę.\nPowoli drepczę do salonu, a on papla za moimi plecami coś o globalnym ociepleniu. I bez tego wiem, że jest gorąco, bo w domu nie mamy klimy, a kiedy Mucha zapomni pozamykać okna od słonecznej strony, smażymy się jak kotlety.\nTylko ona zapomina o zamknięciu okien. Ja pamiętam zawsze. Naprawdę.\nMaciek siada na kanapie obok Zośki, a ta mierzy go ostrożnym spojrzeniem. To jest dopiero cyrk. Podobnie jak ja, zna naszego sąsiada niecałe pół roku, ale boi się go, jakby parzył żywym ogniem. Tak po prostu ma, zaraz robi te swoje sarnie, przestraszone oczy i nie może wydusić logicznego zdania. W życiu nie widziałam tak nieśmiałej dziewczyny.\nByć może jej zachowanie jest spotęgowane faktem, że nasz sąsiad jest wyjątkowo urodziwy. Wysoki, jakieś metr osiemdziesiąt parę, szerokie ramiona, zawsze okryte dopasowanym T-shirtem. Klatka piersiowa chyba też zadbana. Włosy ciemny blond, na jeżyka, delikatny zarost na policzkach i brodzie. Zielone oczy i długie rzęsy dopełniają całości tej wspaniałości. Jedyne, co mi się w nim nie podoba, to bardzo szczupłe dłonie; lubię, jak facet ma łapę niczym goryl.\nMoże nawet próbowałabym zeswatać ich ze sobą, gdyby Maciek nie miał dziewczyny. Laska jest tak zaborcza, że najchętniej założyłaby mu obrożę. Bo przecież my z Muchą takie miss świata i do tego mistrzynie w odbijaniu facetów. Ona ze strachu nie dotknie go nawet palcem, ja mam już dosyć rozwalonych związków. Moich czy nie moich, mało ważne.\n– Weźmiecie Łajdaka na dwa dni? – pyta Maciek, rozwalając się na kanapie. Jego prawa ręka spoczywa na oparciu, na wysokości ramienia Muchy.\nMoja współlokatorka odwraca się do mnie, a ja, widząc jej wystraszoną minę, prawie parskam śmiechem.\n– Jasne – mówię, klepiąc miejsce obok siebie. Mała zaśliniona świnia natychmiast wskakuje i siada. – Jedziesz dokądś?\n– Jedziemy z Natalią nad jezioro. W niedzielę wieczorem go podrzucę, we wtorek wieczorem odbiorę.\nMucha zrywa się z miejsca.\n– Dokąd idziesz? – Wodzę za nią wzrokiem.\n– Gszpsz… – Tyle usłyszałam. Czemu mnie to nie dziwi?\n– Zośka chyba ma pierwszą zmianę, ale ja się nim zajmę. Damy radę. – Drapię Łajdaka za uchem i uśmiecham się do niego. Uwielbiam tego psa, bo jest łagodny jak baranek i mało szkodliwy. A do tego piękny na swój psiowski sposób. Biały, z brązowymi dużymi łatami. Jedna z nich otacza lewe oko, nadając mu wygląd bandyty. Ma wielką paszczę, z której nieraz wystaje mały różowy język. Brązowe oczy są takie bystre, no i te wałki na całym ciele, manifestujące, że grube jest piękne. Jedyną jego wadą jest to, że nie lubi rowerów i jak zerwie się ze smyczy, to nie chce wracać. W sumie go rozumem. Kto chciałby całe życie ograniczać się do krótkiego sznurka.\n– Wychodzimy gdzieś wieczorem? – pyta Maciek. – Pomyślałem, że jakby Natalia bliżej was poznała, to… no rozumiesz. – Wzdycha na moją zdziwioną minę. – Zrozumiałaby relacje, które nas łączą. Może jakby się dowiedziała, co przeżyłaś, wiesz, z tymi facetami, to dotarłoby do niej, że ani ty, ani Mucha…\n– No to jej to powiedz – mówię bez entuzjazmu. Naprawdę wszystko mi jedno.\n– Inaczej, jak usłyszy to ode mnie, a inaczej od ciebie. Po prostu fajnie by było, jakbyście się zaprzyjaźniły. Paula, wiesz, że was lubię. Męczy mnie to, że często muszę wybierać. Szczególnie jeśli chodzi o ciebie… – Ostatnie zdanie mówi z takim wyrzutem, że aż mnie zatyka.\n– Chcesz mi powiedzieć, że o mnie jest bardziej zazdrosna? To nie fair. Bo niby co? – pytam wyzywająco.\n– A kto zrozumie kobietę… – Widać, że sam ma już dosyć. Patrzy na mnie w taki sposób, że miękną mi nogi. I do tego ten skruszony wyraz na twarzy. Nic do niego nie mam, ale, cholera, właśnie teraz wykorzystuje swoją atrakcyjność!\n– Dzisiaj nie mogę. Idziemy na panieński do Agnieszki. To ostatnia okazja, kiedy wszystkie jesteśmy wolne, więc zamierzam się upić.\n– Coś takiego. A co z kacem na drugi dzień?\n– Jakoś to przeżyję. – Uśmiecham się słabo. – Raz na jakiś czas się przemęczę. Zresztą kupiłam specjalne tabletki.\nTak to już jest, że Maciek, Mucha i Aga wiedzą o mnie wszystko. O tych nieszczęsnych związkach, o rodzinie, której nie lubię – z wzajemnością, o tym, że ciężko znoszę kaca, że tak naprawdę wszystko, co mam, to moja firma, o którą dbam jak o swoje dziecko, i gdybym ją straciła, to byłby mój koniec. Że nie lubię być w centrum uwagi, że kocham romanse…\n– Paula? – Maciek milknie na chwilę i nachyla się do mnie. W napięciu obserwuję, jak porusza wargami. – Zastanawiałaś się kiedyś, jak Mucha obsługuje ludzi na kasie?\nPrzez chwilę po prostu siedzę i pozwalam, żeby dotarł do mnie sens tego, co powiedział.\n– Przecież nawet do mnie mówi dwa słowa na tydzień. A co, jeśli kasuje zakupy jakiemuś mężczyźnie?\nPowoli, powoli zaczynam go rozumieć.\n– Faktycznie – mruczę. – Ale z drugiej strony przecież nie musi mówić nic poza „dzień dobry” i „do widzenia”. Słyszałeś, żeby ekspedientka w Biedronce mówiła coś jeszcze?\nMaciek się zastanawia. Po chwili na jego usta wpełza szeroki uśmiech.\n– „Mogę być winna grosik?” – pyta słodko.\nWybucham śmiechem. Próbuję się uspokoić, ale na próżno. Rząd jego równych, wyszczerzonych zębów skutecznie podtrzymuje moje rozbawienie.\n– Idę! Do jutra. – Maciek wstaje i gwiżdże na Łajdaka.\nŻe też nie zastanawiałam się nad tym wcześniej. Do tej pory Zośka tylko studiowała. Jest ode mnie dwa lata młodsza. Finansowo pomagają jej rodzice, ale z racji tego, że jest koniec czerwca, postanowiła sobie dorobić i usiadła na kasie w Biedronce. Jak ona to wytrzymuje? A raczej – jak ludzie to wytrzymują…? Muszę ją o to zapytać.\n– Karmiłaś dzisiaj rybę? – pyta Mucha, kiedy wysiadamy z taksówki. Szybko obciągam obcisłą, czarną sukienkę i usiłuję sobie przypomnieć, czy Zenek zobaczył dzisiaj coś do jedzenia. Chyba nie. Ewidentnie widzi to w moich oczach, bo rzuca: – Tyranka. Skoro już kupiłaś rybę, dbaj o nią.\n– Może po jednym dniu nie zdechnie – próbuję brzmieć twardo, żeby nie zaczęła na mnie krzyczeć. – Świetnie wyglądasz – przymilam się, zmieniając temat.\nNie ma w tym ani krzty kłamstwa. Zośka założyła kremową sukienkę obszytą delikatną koronką. Jest idealne dopasowana i leży na niej jak druga skóra, pięknie podkreślając kształty. Obie mamy szczupłe ciało i długie nogi, z tym że Zośka jest ode mnie trochę niższa. Mogłaby tylko rozpuścić tego koka. Któregoś dnia ją do tego przekonam.\n– Ty też. Dobrze ci w czarnym. Ale na twoim miejscu nie upijałabym się za bardzo, bo wystarczy chwilowy brak kontroli nad garderobą i wszyscy zobaczą twoje majtki.\n– Phi! – Biorę ją pod ramię i ciągnę w stronę klubu. – Niech patrzą. Aga za tydzień będzie mężatką. Nie zamierzam sobie żałować.\nLedwo zbliżamy się do wejścia, już ją widzę. Naszą śliczną blondynkę w towarzystwie swojej siostry. Rozkładam ramiona, żeby mocno ją uściskać, a wtedy Mucha popycha mnie tak mocno, że prawie ląduję nosem na ziemi.\n– Idź, no idź! – krzyczy.\n– Porąbało cię?! Mam szpilki! – Nie wiem, o co chodzi, ale pragnę ją udusić.\n– Chyba nie będziesz się witała przez próg! – Podchodzi do mnie tak blisko, że pomimo gwaru i głośnej muzyki nie musi krzyczeć.\n– Kurwa, Mucha, gdzie ty tu próg widzisz?!\nZośka nie odpowiada, bo dopada do nas Aga.\nKręcę tylko głową, bo nie mam już siły na tę wredną wiedźmę. Jestem przekonana, że nie zna znaczenia nawet połowy przesądów, w które wierzy.\nWszystkie idziemy pod bar. Każda ma na sobie seksowny ciuszek, który pokazuje nogi i kawałek piersi. Jak się kompromitować, to w czwórkę.\nRzucamy kilkoma nowinkami, śmiejemy się z błazeńskich opowieści, czasem przeskanujemy jakiegoś faceta. Aga prosi mnie, żebym pomogła jej w kawiarni, bo ostatni tydzień przed ślubem ma napięty do granic. Umawiamy się, że razem z Muchą będziemy tam pracować, żeby ją odciążyć. I tak już pomagam jej wieczorami, więc wiem, z czym to się je. Kończę mural u starszego małżeństwa i chwilowo mam trochę luzu.\nZ Agą znamy się najdłużej. Nasza przyjaźń zaczęła się na pierwszym roku malarstwa. Po studiach każda z nas założyła firmę. Ja maluję, a ona rozkręciła kawiarnię. Kiedy dwa lata temu szukałam współlokatorki, trafiłam na Muchę i od tej pory trzymamy się we trzy. Oczywiście, żeby zaprzyjaźnić się z Zośką, trzeba było mieć dużo cierpliwości, ale jak widać, udało się.\nJest dobrze, bardzo dobrze. Parkiet nas kocha, kiedy we cztery skaczemy jak szalone i wymachujemy rękami. Wydzieramy się, że Aga wychodzi za mąż, i wpychamy ją w ramiona przypadkowych facetów. Odgraża się, że się zemści, i każdemu posyła mordercze spojrzenie. Wiktor powinien być dumny, że ma taką narzeczoną. Mam nadzieję, że pod tym względem nie różni się od niej, w przeciwnym razie będziemy musiały go wykastrować.\nPo jakichś czterech godzinach zaczynają boleć mnie nogi. Odpuszczam parkiet i wlokę się do baru. Zamawiam heinekena w butelce i leniwie taksuję otoczenie. Obok mnie jakaś blond kokietka o twarzy nieskażonej myśleniem flirtuje z ciemnowłosym facetem. Widać, że oboje są napaleni i niedługo stąd znikną. Może faceci lecą na takie trochę… głupsze? A może ja też spróbowałabym być taka? Kto powiedział, że zawsze trzeba być sobą?\nPiwo wchodzi mi bardzo szybko i przyjemnie szumi mi w głowie. Tylko gdzie są dziewczyny? Sądząc po tym, ile w siebie wlały, pewnie jedna drugiej trzyma tyłek przy sikaniu.\n– Szukasz czegoś dzisiaj? – pyta Andrzej. Podobnie jak ja, podpiera klubową ścianę.\n– Aśka wraca chyba w środę.\nWypijam swoje piwo i odprowadzam wzrokiem dwie kobiety trzymające się za rękę. Zaraz myślę o trójkącie.\n– Co? Znudziło ci się klepanie jednej foczki? – śmieje się Andrzej.\nWzruszam ramionami. To nie miejsce na takie rozmowy. Zresztą nie wiem, czy w ogóle chcę o tym mówić. Od kiedy dałem Aśce klucze, duszę się. Ale nie będę teraz o tym myślał.\nCoś czuję, że on chce grać solo, bo nie ciągnie tematu. Szkoda, akurat dzisiaj mam ochotę na trójkąt. Andrzej to dobry gracz. Pieprzymy jedną laskę, nie patrząc sobie na twarze, a potem każdy z nas idzie w swoją stronę. Jest niezły w wybieraniu odpowiednich kobiet, tych, które nie pytają o adres i numer buta. Brakuje mi takiego niezobowiązującego seksu jak powietrza.\n– Mam coś dla ciebie. – Chwyta mnie za rękaw koszulki. Dłonią, w której trzyma piwo, pokazuje na kobietę siedzącą przy barze. Jedyne, co wpada mi w oko, to jej nogi do nieba. – Jak Aśka się dowie, to cię powiesi za jaja…\nAle Aśki tu nie ma. A przecież nie będę pieprzył tej brunetki na środku parkietu. Mam wolną chatę.\n– Jak się bawisz? – słyszę za plecami.\nJuż mam mruknąć, że się nawaliłam za wszystkie czasy, ale dociera do mnie, że to nie Mucha ani Aga, ani nawet jej siostra. Że to w ogóle nie kobieta.\n– Dobsze. – Nie poznaję swojego nieśmiałego tonu.\nFacet pojawia się znikąd, po mojej prawej, i opiera się o blat. Rzuca okiem na moją pustą butelkę i zamawia dwa piwa. Kiedy spogląda w moją stronę, dalej nie bardzo dowierzam, że to o mnie mu chodzi. Ponad jego ramieniem widzę, jak blond kokietka zakłada kosmyk włosów za ucho. Postanawiam zrobić to samo, ale jestem pijana. Zamiast kosmyka biorę trochę więcej włosów. Ale zakładam… co, cholera, ja nie założę?\nMrużę oczy, kiedy postanawiam się uśmiechnąć.\n– Hi, hi, hi, hi – naśladuję te wszystkie kobiety. Jesteś dzisiaj głupiutka, Paula, pamiętaj o tym.\n– Hłe, hłe, hłe… hmmrrr… – Coś mi rzęzi w gardle i muszę odkaszlnąć. Jakiś gość za mną klepie mnie po plecach, a moje biedne, wątłe ciało leci do przodu. Pan nieznajomy mocno mnie chwyta i ratuje przed zderzeniem z… czymś. Z czymś zderzyłabym się na pewno. – O nie! Złamałam tipsa! – Spoglądam na swoje poobgryzane paznokcie. Uch, zapomniałam, że nie mam tipsów, ale to facet, nie skuma. Co jeszcze mogłabym powiedzieć? – Niezły jesteś – wypalam komplemencior, niemrawo spoglądając na jego rozczochrane, czarne włosy.\n– Dzięki. – Chwyta mnie za rękę i uwalnia ją z plątaniny moich kłaków. Bohater. Po prostu zamiast założyć je za ucho, nawinęłam na nadgarstek. Wielkie mi rzeczy.\n– Sama bym tego lepiej nie zrobiła – mamroczę pod nosem.\n– Nic. – Postanawiam zatrzepotać rzęsami, aby roztoczyć przed nim swój czar. – Co tutaj robisz?\nJego zdziwiona mina tylko upewnia mnie w tym, że jestem zdrowo narąbana. Porąbana też. Mija mnie blond kokietka, odprowadzana przez faceta, który trzyma ją za tyłek. Mrużę oczy, żeby wyostrzyć wizję. Słyszę głośne westchnięcie, ale nie wiem czyje. W mojej ręce ląduje piwo, a na moim udzie ląduje jego dłoń. Duża dłoń. Przechodzi mnie przyjemny dreszczyk. Och, jak dawno tego nie czułam. Skurcz w kroku jest jedyną reakcją oznajmiającą mi, że jeszcze w ogóle potrafię coś czuć. Opieram się o bar.\n– Nie, ja chyba nie dam rady… – szemram do siebie. Po cholerę piję jeszcze jedno piwo?\n– Jesteś tu sama? – pyta on.\n– Moja kol… ko… – Wzdycham. – Kogegże… – Jest już źle. – Aga ma panieński.\n– Ostatnie dni wolności, co? – Chyba jest rozbawiony. Postanawiam zachichotać. Patrzę przy tym w swój dekolt, bo coś mnie tam drapie.\nKiedy chcę na niego spojrzeć, widzę, że jest już dużo bliżej. Jego dłoń tymczasem przyjemnie masuje moje udo, doprowadzając moje zmysły do szaleństwa…\n– Mnie też się podoba. – Lekko pociąga za sukienkę. Dęba staje mi wszystko, co stanąć może. Od sutków po włosy na karku. Jestem onieśmielona tym mało dyskretnym gestem, a w dodatku, kiedy podnoszę wzrok, napotykam jego oczy. Stwierdzam w duchu, że lecę na te źrenice. – Choć wolałbym ją zdjąć… Na osobności.\nZ trudem przełykam ślinę. Jego słowa docierają do mnie tak leniwie, że to aż boli. On chce się ze mną przespać. Na osobności. Jestem pewna, że rozdziawiam usta, kiedy dociera do mnie to wszystko. Mam ochotę puknąć się w głowę. Przecież o to tu chodzi! Tylko o jednorazowe bzykanko, a nie o jakiś związek. Tylko czy ja tak potrafię? Nigdy tego nie robiłam!\nJaka głupia dziewucha! Mam ochotę zostawić ją tu, nie bacząc na wszystkie jej atuty. Dyskretnie spoglądam w stronę Andrzeja. Obserwuje mnie, kurwa, nie mogę teraz odpuścić. Będę się z nią pieprzył, a nie rozmawiał. Na pierwszy rzut oka nie powiedziałbym, że ma mózg wielkości orzecha. To dziwne, życie powinno mnie już oduczyć stereotypowego myślenia.\n– Do mnie czy do ciebie? – Jestem bezpośredni. Widzę, że jej chodzi o to samo. Ciepła skóra drży pod moją dłonią, a ja upajam się tym pierwszym kontaktem. Staram się wykasować z głowy świadomość, że ta laska prawdopodobnie bywa tu co weekend i pieprzy się z kim popadnie. Zbyt długo czekam na odpowiedź i jestem zmuszony na nią spojrzeć. Ma ogromne oczy. Jak zwierzak proszący o smakołyk. Bawi mnie ta myśl. Ponaglam ją spojrzeniem.\n– Do ciebie – szepcze. Przez sekundę zastanawia mnie wahanie w jej głosie, jednak ignoruję je. W mojej głowie rusza rollercoaster pragnień. Zaraz poznam ją tak dogłębnie, jak tylko się da.\nChwytam jej rękę i ściągam ją ze stołka. Przytrzymuję, gdy traci równowagę. Wychodzimy z klubu. Po drodze zatrzymuje nas jakaś laska, chyba jej koleżanka, ale dziewczyna ją spławia. Łapię jeszcze rozbawione spojrzenie mojego kumpla i wyprowadzam ją z klubu.\nZaraz po tym, jak wsiadamy do taksówki, dopadam do niej i całuję. Pierwszy smak, mocniejszy dotyk, to wszystko sprawia, że się budzę. Budzę się z pieprzonego zimowego snu, w którym trwałem. Jej ciało będzie pierwszym shotem, który wypiję z tej okazji.\nOżeż w mordę! Jeszcze, jeszcze, jeszcze – kołacze się w mojej głowie, kiedy na chwilę wypuszcza mnie z ramion. Chyba szuka kluczy, ale teraz naprawdę mało mnie to obchodzi! Ma mnie dotykać tak, jak to robił w taksówce, i ciągle rozgrzewać, bo mokre majtki bardzo szybko robią się zimne.\nGłośno mruczę z zachwytem, gdy znów wpycha tam dłoń. Wprawny z niego żeglarz, ale z drugiej strony ma niezły ocean. Nawet amator dałby radę.\nChrzęst zamka jeszcze nigdy nie był dla mnie takim miłym odgłosem. Ledwo przestępuję próg, przyciska mnie do ściany i z dzikim pomrukiem atakuje moje usta. Ręce mam gdzieś nad głową, przygwożdżone mocnym uściskiem. Podwija mi sukienkę, zsuwa majtki.\n– Bierz mnie, zanim się rozmyślę. – Zapominam o przesłodzonym tonie, którym raczyłam go do tej pory. Uśmiecha mi się w usta. To wszystko jest takie nowe, wyuzdane, przyjemne… Dlaczego nie robiłam tego wcześniej? – Tak! – okrzykiem witam jego palce. – Tak, tak, tak…\nNagle razi mnie światło żarówki, a on szybko odskakuje.\n– Aśka? – słyszę jego zdziwiony głos.\nMrugam szybko, próbując wyostrzyć obraz. Kilka metrów dalej w wąskim korytarzu stoi kobieta. Klaszcze z uznaniem, jakbyśmy właśnie odegrali spektakl. Mokry kapturek i napalony wilk…\n– Brawo! Wspaniała niespodzianka, kochanie!\nPrędko poprawiam sukienkę. Facet patrzy to na mnie, to na nią, a potem łapie się za głowę.\n– Kurwa… byłem pijany… uwiodła mnie… Ale sama widzisz, do niczego nie doszło! – Podnosi ręce.\nZaczynam się śmiać. Chyba nie dowierzam, że mnie to spotyka. Dzisiaj, lekko po północy, prawie stałam się czyjąś kochanką. Tego jeszcze nie grali!\n– Uwiodła cię?! Bo ty jesteś taki święty! Pieprzony kurwiarzu!\n– To ja zmykam – mamroczę i ruszam do drzwi.\nW momencie, kiedy zamykam je za sobą, słyszę nowe wrzaski, aż wstrząsa mną dreszcz. Nie wierzę, naprawdę w to nie wierzę. Nie mogę opanować głupawki. Śmieję się, przykrywając usta dłonią, i chwiejnym krokiem wychodzę z klatki.\nWyjmuję telefon. Jak najszybciej muszę wrócić do domu. Przez te mokre majtki zimno mi w tyłek…\n3. Mucha, ty lesbijko\n4. Oswoić osła\n5. Skazani na trójkąt\n6. Koci zamach na nos\n7. Troskliwe rodzeństwo\n8. Niezidentyfikowane uczucie\n9. Czarujący Mustang z Doliny Wiecznego Pieprzenia\n10. Uzależniony od prywatnej kocimiętki\n11. Kosmaty przyjaciel\n12. Doświadczona dziwka\n13. Pierwszy misterny atak\n15. Może czujesz wolność, ale na głowie nosisz już kantar, Mustangu\n16. Nie to tak, a tak to bierz mnie\n19. Naćpany miętowym towarem\nZdjęcie na okładce: © helterskelter / Shutterstock.com\nWyklejka: © Supza, © Yuliya Bokhanchenko / Shutterstock.com\nCopyright © 2021 by Agata Bieńko


Fotowoltaika serwis gdańsk – DanutaKrajewska\nInstalacje fotowoltaiczne sieciowe należą do jednych spośród najpopularniejszych oraz często stosowanych w gospodarstwach domowych, natomiast również poszczególnych zakładach produkcyjnych. Są dość łatwe w budowie oraz niezwykle proste w eksploatacji, instalacje mogą zupełnie czy częściowo spełnić zamówienie budynku na energię elektryczną. Ze względu na właściwość działania instalacje sieciowe nie potrzebują przechowywania energii.\nFotowoltaika serwis Gdańsk – zabezpieczenie\nFotowoltaika to system, jaki – w ułatwieniu – zapewnia dostarczanie energii elektrycznej ze światła słonecznego. Ważnym składnikiem takiej instalacji są panele umieszczane nierzadko na dachu. Jeśli dysponujemy szeroką, nasłonecznioną powierzchnią, dopuszczalny jest też montaż paneli na terenie – takie wyjścia widziane są natomiast zwykle na większych farmach fotowoltaicznych, natomiast w wypadku budynków jednorodzinnych oraz domów zdatności powszechnej nierzadko wybieranym miejscem na tego rodzaju instalację jest oczywiście dach.\nWszelkie elementy instalacji fotowoltaicznej przechodzą testy. Muszą realizować surowe warunki, aby mogły zostać wprowadzone na rynek. Konkretne elementy są badane zgodnie z niezwykle restrykcyjnymi warunkami zabezpieczenia oraz pewności. Dobrze funkcjonująca fotowoltaika serwis Gdańsk nie tworzy żadnego niebezpieczeństwa dla zdrowia oraz życia. Należy natomiast dobrze umieścić oraz konserwować elementy. Po skończeniu montażu poprzez specjalistów dostajemy stosowną specyfikację technologiczną, jaka obejmuje rozmaitego typu dane jak funkcjonuje fotowoltaika.\nPrevious Projektowanie wnętrz Olsztyn\nNext Wywóz gruzu Wrocław


Problem zdrowotny nr 16 - Serdecznie dziękuję Pani dr Grażynie Zwolińskiej za cenne uwagi i rady, które wykorzystałem...\nProblem zdrowotny nr 17\nProblem zdrowotny nr 18\nProblem zdrowotny nr 16\nZaparcia w wyniku ograniczonej aktywności fizycznej, zmniejszenia ilości przyjmowanych płynów oraz stosowania diety zmiksowanej.\nCel opieki: ułatwienie oddawania stolca.\npodaż większej ilości płynów, najlepiej posiadających wartość kaloryczną (np. soki);\nw miarę możliwości stosowanie diety bogatoresztkowej i o naturalnym działaniu przeczyszczającym (między innymi: warzywa, owoce, suszone śliwki, otręby);\ndokładne gryzienie pokarmu;\nwykonywanie ćwiczeń biernych i oddechowych;\nmasowanie okolic pępka ruchami okrężnymi w kierunku ruchu wskazówek zegara;\nokresowe wykonanie hegaru;\nstała pora posiłków i wypróżnień;\n- czopki glicerynowe,\n- preparaty ziołowe np. Xenna,\n- sole magnezowe,\n- olej parafinowy.\nZakrzepowe zmiany żylne w wyniku unieruchomienia pacjenta.\nCel opieki: zapobieganie powikłaniom zakrzepowym.\nprowadzenie zabiegów fizykoterapeutycznych;\nwykonywanie ćwiczeń oddechowych (głębokie wdechy i wydechy) oraz ukierunkowanych ćwiczeń ruchowych kończyn dolnych (np. podnoszenie i opuszczanie stopy);\nunoszenie kończyn dolnych (około 200 powyżej poziomu ciała);\nstosowanie elastycznych pończoch uciskowych;\nczęste zmiany ułożenia pacjenta;\nmasaż kończyn dolnych w kierunku serca;\npomiar obwodu kończyn (powyżej kostki, na poziomie głowy kości strzałkowej, w połowie uda).\nRyzyko zapalenia płuc w związku z unieruchomieniem.\nCel opieki: niedopuszczenie do rozwoju stanu zapalnego układu oddechowego.\nćwiczenie oddechowe – głębokie oddychanie, trening oddechowy z użyciem sprzętu pomocniczego (np. aparat Triflo);\nułożenie chorego w pozycji wysokiej lub półwysokiej;\nczęsta zmiana pozycji chorego;\nnacieranie (np. kamforą, olejkiem eukaliptusowym) i oklepywanie pleców chorego;\ninhalacje z wykorzystaniem leków rozrzedzających wydzielinę i rozszerzających\nodsysanie wydzieliny z dróg oddechowych w razie potrzeby;\nzapewnienie w pokoju chorego świeżego, czystego, wilgotnego powietrza.\nProblem zdrowotny nr 19\nRyzyko wystąpienia powikłań założonego cewnika Foleya (infekcja dróg moczowych, marskość pęcherza, uszkodzenie cewki moczowej, rozciągnięcie ścian pęcherza grożące pękaniem naczyń i uogólnionym zakażeniu organizmu).\nCel opieki : zmniejszenie ryzyka powikłań, wczesne wykrycie nieprawidłowości\nodpowiedni dobór cewnika (średnica cewnika mniejsza niż cewka moczowa);\nzachowanie zasad aseptyki i antyseptyki;\ndbałość o higienę chorego i otoczenia;\nunikanie niepotrzebnych rozłączeń systemu zbiorczego i cewnika;\nutrzymanie systemu zbiorczego poniżej poziomu pęcherza;\nobserwacja płynności wydalania moczu;\nkontrola drożności cewnika po każdej zmianie pozycji;\npodawanie witaminy C w celu zakwaszania moczu;\npodawanie dużej ilości płynów (do 3 litrów na dobę);\nwymiana cewnika co 7-14 dni;\nwykonywanie badania ogólnego moczu co 7 dni;\npodawanie ziołowych leków o działaniu antyseptycznym na drogi moczowe;\nobserwacja ukierunkowana na objawy infekcji układu moczowego;\nw razie objawów infekcji wykonanie badań bakteriologicznych i antybiotykoterapia.\n2.3. Opieka paliatywna\nPomimo bardzo znaczącego rozwoju medycyny i wielkich wysiłków lekarzy stwardnienie boczne zanikowe nadal jest chorobą nieuleczalną i prowadzi do śmierci.\nW Polsce, zgodnie z art. 19 pkt 5 Ustawy o Zakładach Opieki Zdrowotnej z 30.08.1991r., każdy pacjent ma prawo do umierania w spokoju i godności. Dlatego podstawową formą postępowania wobec chorych na SLA, pozwalającą poszanować te prawa, jest przede wszystkim opieka paliatywna. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO – World Health Organization) definiuje opiekę paliatywną jako „intensywną całościową opiekę nad pacjentem cierpiącym na chorobę niepoddającą się leczeniu, której głównym celem jest złagodzenie bólu i pomoc w innych problemach natury psychologicznej, socjalnej, duchowej oraz zapewnienie najlepszej jakości życia pacjentów i ich rodzin”.\nPodejście holistyczne oznacza w praktyce dążenie do zaspokojenia wszelkich indywidualnie postrzeganych potrzeb chorego, obejmujących wszystkie sfery życiowe człowieka – somatyczną, psychiczną, społeczną, duchową.\nKażda choroba terminalna charakteryzuje się narastającymi dolegliwościami fizycznymi, postępującym ograniczeniem sprawności ruchowej oraz ograniczeniem lub całkowitym wyłączeniem z pełnionych dotąd ról społecznych. Stwardnienie boczne zanikowe jest pod tym względem chorobą szczególnie „brutalną”, ponieważ człowiek ma w pełni zachowaną sprawność intelektualną i umysłową, przy równoczesnym całkowitym unieruchomieniu, zależności od innych i niemożliwości porozumiewania się z otoczeniem.\nTerminalny stan choroby charakteryzuje się odwróceniem hierarchii potrzeb i wartości wypracowanej i wykształtowanej w ciągu życia. Na pierwszy plan wysuwają się ponownie potrzeby biologiczne m.in. jedzenie, sen, komfort fizyczny (zwłaszcza zmniejszenie bólu) oraz potrzeba bezpieczeństwa. Niemniej liczącą się potrzebą w tym okresie jest odczuwanie własnej wartości. Dla chorego bardzo ważne jest, aby był on traktowany z szacunkiem i godnością. Potrzeby wyższego rzędu, jak np. potrzeba piękna, sprawiedliwości stają się zdecydowanie mniej istotne i schodzą na dalszy plan.\nNie można zapomnieć o bardzo ważnym wymiarze w opiece paliatywnej, który jest związany ze sferą duchową chorego. Dlatego wskazane jest nawiązanie kontaktu z przedstawicielem danej religii, w celu zaspokojenia potrzeb oraz przygotowanie go do godnej śmierci. Dotyczy to szczególnie przypadków, gdy chory nie jest już samodzielny i nie może sam zatroszczyć się o swoje sprawy duchowe.\nOgólnie można powiedzieć, że opieka paliatywna nie ma na celu podtrzymywania życia za wszelką cenę, ale jej celem przewodnim jest zapewnienie możliwie najlepszej jakości życia chorego oraz jego rodziny. W związku z tym, temu celowi należy podporządkować wszelkie inne formy leczenia i opieki. Warunkiem koniecznym do osiągnięcia dobrej jakości życia u chorych w stanie terminalnym (więc i chorych na SLA) jest bezwzględny zwrot ku teraźniejszości, nastawienie swych planów i działań na chwilę obecną.\nJakość opieki paliatywnej można określić, oceniając jej trzy zasadnicze składniki – jakość struktury, organizację opieki i efektywność opieki. Jakość struktury i organizację opieki można ocenić dość jasno i bez większych trudności, gdyż odbywa się to na zasadzie porównania z ustalonymi wcześniej standardami. Bardziej skomplikowane i mniej precyzyjne jest określenie efektywności opieki (zwłaszcza u chorych, z którymi nie można nawiązać kontaktu), ponieważ nie ma idealnej skali, która określałaby bezpośrednio poszczególne wskaźniki efektywności opieki pielęgniarskiej. Ocena efektywności opieki określana bywa najczęściej poprzez ocenę jakości życia. W warunkach stacjonarnych zaleca się stosowanie prostej skali ESAS – Edmonton Symptom Assessment Scale (załącznik nr 5), natomiast w warunkach domowych Rotterdamskiej Listy Objawów. Często wykorzystuje się także dość rozpowszechnioną skalę Barthela, która jest skalą międzynarodową.\nW przypadku chorych na SLA wykorzystanie skal w celu oceny jakości życia, ma sens i zastosowanie tylko w stadiach, gdzie komunikacja z chorym jest jeszcze zachowana. W fazach choroby, w której brak jest kontaktu z osobą chorą, ocena efektywności opieki jest praktycznie niemożliwa.\nSpecyficzny rodzaj opieki nad chorymi z SLA (jak również innymi chorobami terminalnymi) cechuje się kilkoma nadrzędnymi zasadami:\nposzanowanie autonomii (wolności człowieka);\nzapewnienie choremu komfortu, ale niekoniecznie podtrzymywanie jego życia;\nprzyzwolenie na śmierć z powodu SLA przy zapewnieniu jak najmniejszego cierpienia chorego;\nliberalne stosowanie leków opioidowych i benzodwuazepinów.\nAby sprawowane działania były skuteczne, w proces opieki nad chorym zaangażowany powinien być wielospecjalistyczny zespół, w składzie którego winni się znaleźć: lekarze różnych specjalności (neurolog, laryngolog, pulmunolog, lekarz opieki paliatywnej), wykwalifikowane pielęgniarki, fizjoterapeuci, psycholog, logopeda, dietetyk, pracownik opieki socjalnej, osoba duchowna. Niezwykle ważne dla dobrej opieki jest, aby opierała się ona na regularnym kontakcie i ścisłej współpraca pomiędzy zespołem terapeutycznym, a chorym i jego rodziną, ponieważ często późniejsza opieka sprawowana jest właśnie w środowisku domowym.\nCzłonkowie zespołu nie powinni wyręczać rodziny w czynnościach pielęgnacyjno-leczniczych, lecz powinni ją wspomagać, co może się odbywać przez:\n- właściwy instruktaż i edukację członków rodziny dotyczącą odpowiedniej postawy wobec\nchorego, jego pielęgnacji i leczenia,\n- wsparcie psychiczne i duchowe,\n- pomoc w załatwia i uregulowaniu różnych spraw administracyjnych, np. renty, zasiłki,\n- okresowe odciążanie od obowiązków, np. gdy rodzina jest mało zaradna, przemęczona.\nOpieka paliatywna nad chorym z SLA zaczyna się praktycznie już w momencie postawienia diagnozy. Jej bardzo ważnym elementem są dyskusje na tematy związane z terminalną fazą choroby, które powinny być prowadzone jeszcze w okresie, gdy komunikacja nie jest zaburzona, co pozwala na jasne zrozumienie woli chorego. Rozmowy takie należy ponawiać co 6 miesięcy i powinny dotyczyć postępowania w końcowej fazie choroby i życia. Chory w ten sposób może oswoić się ze swoją sytuacją i problemami. Pozwala to podjąć świadomą i przemyślaną decyzję między innymi o miejscu pobytu w końcowych dniach życia oraz o nie przedłużaniu życia poprzez sztuczną wentylację.\nZdecydowana większość chorych z SLA umiera na skutek niewydolności oddechowej. W wielu przypadkach śmierć jest bezbolesna i spokojna. Odpowiada za to bowiem fizjologiczny mechanizm – na skutek zaawansowanej hipowentylacji dochodzi do nagromadzenia w organizmie dwutlenku węgla (CO2), co doprowadza do zaburzeń świadomości i śpiączki hiperkapnicznej.\nŻycie można przedłużyć poprzez zastosowanie wentylacji wspomaganej – nieinwazyjnej lub inwazyjnej. Metody nieinwazyjne są zazwyczaj skuteczne tylko przez krótki czas. Natomiast stosując inwazyjną wentylację można chorego utrzymać przy życiu nawet kilka lat, doprowadzając na ogół do tzw. „stanu zamknięcia” (zespół „locked-in”)8. Dlatego, jak już wcześniej zostało wspomniane, kwestie postępowania w zaawansowanej fazie choroby należy, odpowiednio wcześnie uzgodnić z pacjentem i jego rodziną. Jeśli chory nie wyrazi zgody na sztuczne podtrzymywanie życia, wówczas już we właściwym stanie terminalnym należy ukierunkować działania na kontrolowanie towarzyszących umieraniu objawów –szczególnie uczuciu duszności, bólu, nadmiernej ilości wydzieliny (oraz związanemu z tym faktem krztuszeniu się) oraz lęku.\nW łagodzeniu bólu w SLA stosuje się standardy leczenia bólu przewlekłego opracowane przez WHO (tzw. trójstopniowa drabina analgetyczna). Opiera się ona na sukcesywnym wprowadzaniu silniejszych środków przeciwbólowych i składa się z następujących stopni:\n1. stopień I – proste analgetyki (+ leki adjuwantowe): ASA, Paracetamol;\n2. stopień II – słabe opioidy (+ stopień I): kodeina, dihydrokodeina, tramadol, bupremorfina;\n3. stopień III - silne opioidy (+ stopień I): morfina, fentanyl.\nOpioidy i benzodiazepiny oprócz swojej zasadniczej funkcji, a więc łagodzenia cierpienia i zmniejszania lęku, powodują równocześnie depresję ośrodka oddechowego. Działanie takie określa się mianem „podwójnego efektu” („double effect”). W leczeniu paliatywnym doktryna podwójnego efektu jest uzasadnione i w pełni usprawiedliwiona, gdyż głównym celem podawania tych środków jest ulga w cierpieniu przez działanie przeciwbólowe i uspokajające. Dopuszczalne jest także (zgodnie z art. 32 Kodeksu Etyki Lekarskiej) podjęcie decyzji o ortotanazji9, którą w sposób zasadniczy należy rozdzielić od eutanazji.


Drinki bezalkoholowe - kolorowe, warstwowe. Jak zrobić drinki bez alkoholu? | Jak ugotować? Haps.pl\nrad 25.01.2020 12:48\nDrinki bezalkoholowe - przepisy\nJak zrobić drinki bezalkoholowe? Często wystarczy skorzystać z przepisów na... popularne drinki. Po prostu nie dodajemy do nich alkoholu. Co możemy ze sobą zmieszać?\nPina colada - drink bezalkoholowy\nkawałki świeżego ananasa do dekoracji\nMieszamy lub blendujemy mleko kokosowe, sok i kruszony lód, wlewamy do szklanek (kieliszków) koktajlowych. Dekorujemy kawałkami świeżego ananasa, podajemy od razu.\n10 dag ogórka wężowego (obranego, pokrojonego w kostkę, bez nasionek)\nspory pęczek natki\nlitr wody gazowanej mineralnej\nW blenderze umieszczamy wszystkie składniki (oprócz wody) i dokładnie miksujemy. Dodajemy schłodzoną wodę, miksujemy ponownie - do momentu aż napój się spieni. Przecedzony wlewamy do szklanek udekorowanych plasterkami ogórka i gałązkami natki.\nszklanka (250 ml) pokruszonego lodu\nśredniej wielkości (obrany i pokrojony w kostkę) ananas\nłyżka świeżo wyciśniętego soku z limonki lub cytryny\nDo blendera wkładamy wszystkie składniki, miksujemy aż do powstania napoju o jednolitej konsystencji. Przecedzony przez gęste sitko napój schładzamy w lodówce. Następnie mieszamy i wlewamy do szklaneczek ozdobionych cząstkami ananasa. Podajemy od razu.\nWskazówka: Jeśli używamy odsączonych ananasów z puszki, nie powinniśmy dosładzać napoju.\nAutor: Anna Wrońska, przepis pochodzi z Magazynu Kuchnia\nSok pomidorowy mieszamy z sokiem z cytryny i sosem Worcestershire, doprawiamy do smaku Tabasco, solą i pieprzem. Do szklanek wkładamy po jednej łodydze selera i kilka kostek lodu. Zalewamy koktajlem, podajemy.\nMojito - drink bezalkoholowy\n300 ml gazowanego napoju cytrusowego lub wody\n6-8 plasterków limonki\nkilka listków mięty (ok. 6-8 na szklankę)\nopcjonalnie: listki mięty bądź plasterki limonki do dekoracji\nLimonkę i listki mięty wrzucamy do szklanek, lekko rozgniatamy. Dodajemy cukier (po łyżce na szklankę) i wsypujemy lód. Zalewamy wodą lub gazowanym napojem, dekorujemy i podajemy.\nW 1 i 1/2 litra wody zaparzamy herbatę, studzimy. Następnie dodajemy sok wyciśnięty z cytryny oraz pokrojone w plastry limonki i cukier. Odstawiamy na godzinę, przed podaniem wrzucamy lód.\nAutor: Anna Dobrowolańska, przepis pochodzi z Magazynu Kuchnia\nDo wysokiej szklanki do drinków wlewamy sok i syrop, mieszamy je ze sobą. Wrzucamy kruszony lód (do trzech czwartych wysokości szklanki) i uzupełniamy wodą mineralną. Mieszamy, wrzucamy listki mięty do dekoracji.\nAutor: Magda Duklas, przepis pochodzi z Magazynu Kuchnia\n50 ml niebieskiego likieru bezalkoholowego\n100 ml gazowanego napoju cytrynowego lub pomarańczowego\nplastry owoców cytrusowych do dekoracji\nDo szklanki wsypujemy lód, wlewamy napój i likier - delikatnie mieszamy. Ozdabiamy plastrami cytrusów.\nZnów - robimy je podobnie, jak te z dodatkiem alkoholu. Musimy zaopatrzyć się w napoje o różnych kolorach, które będą ze sobą kontrastować. Najczęściej sięgamy po soki cytrusowe, które łączymy np. z grenadyną. Ten syrop jest gęsty i ciężki, w związku z tym opada na dno, tworząc podstawę w intensywnie czerwonym kolorze. Pamiętaj, aby poszczególnie składniki wlewać delikatnie, najlepiej po brzegu szklanki lub kieliszka, czy też przy pomocy łyżeczki - zwykłej deserowej albo specjalnej, barmańskiej.


Ogłoszenie z dnia roku. Prezydenta Miasta Ciechanów - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "Ogłoszenie z dnia roku. Prezydenta Miasta Ciechanów"\n1 Ogłoszenie z dnia roku Prezydenta Miasta Ciechanów Załącznik nr 1 do Zarządzenia Nr 201/2017 Prezydenta Miasta Ciechanów z dnia roku Działając na podstawie art.4 ust.1 pkt. 1, 6, 14, 16 i 17 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz.1817) oraz art. 127 ust.1 pkt 1 lit. e oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj. Dz.U. z 2017 r. poz ze zm.) ogłasza otwarty konkurs ofert na realizację zadań publicznych w okresie od r. do roku, w zakresie: 1. Upowszechniania kultury fizycznej i sportu 2. Oświaty, edukacji i wychowania. 3. Pomocy społecznej. 4. Ochrony i promocji zdrowia. 5. Kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i tradycji. I. Zlecenie realizacji zadań nastąpi w formie wsparcia tych zadań wraz z udzieleniem dotacji na dofinansowanie ich realizacji. II. Rodzaj zadań i wysokość środków publicznych przeznaczonych na realizację zadań publicznych: 1. W zakresie upowszechniania kultury fizycznej i sportu przeznaczono kwotę zł ( zł w 2017 r.) Upowszechnianie sportu szkolnego: organizacja rywalizacji sportowej w ramach Igrzysk młodzieży szkolnej zł ( zł w 2017 r.) Szkolenie i udział w zawodach w ramach współzawodnictwa dzieci i młodzieży w grach zespołowych i dyscyplinach indywidualnych zł ( zł w 2017 r.) Zadanie III. Podnoszenie poziomu bezpieczeństwa sportów wodnych zł ( zł w 2017 r.) Zadanie IV. Organizowanie wydarzeń aktywizujących społeczność miasta zł (5 000 zł w 2017 r.) 2. W zakresie oświaty, edukacji i wychowania przeznaczono kwotę zł ( zł w 2017 r): Realizacja programów edukacyjnych dla uczniów szkół miejskich o charakterze sportowo rekreacyjnym oraz turystyczno-krajoznawczym zł ( zł w 2017 r.)\n2 3. W zakresie pomocy społecznej przeznaczono kwotę zł ( zł w 2017 r.): Organizowanie pomocy środowiskom ludzi najuboższych zł ( zł w 2017 r.) Podejmowanie przedsięwzięć integrujących środowiska III sektora zł (0 zł w 2017 r.) Zadanie III. Promocja wolontariatu zł ( zł w 2017 r.) 4. W zakresie ochrony i promocji zdrowia przeznaczono kwotę zł ( zł w 2017r) Aktywizacja społeczna środowisk osób w wieku dojrzałym zł ( zł w 2017 r) Podejmowanie działań na rzecz osób dotkniętych niepełnosprawnością zł ( zł w 2017 r) Zadanie III. Organizacja działań z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia zł ( zł w 2017 r.) Zadanie IV. Organizacja działań edukacyjno-integracyjnych dla dzieci autystycznych i ich rodzin zł (0 zł w 2017 r.) 5. W zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i tradycji przeznaczono kwotę: zł ( zł w 2017 r) Kultywowanie tradycji narodowych i regionalnych oraz promocja lokalnego dorobku artystycznego zł ( zł w 2017 r.) Organizacja przedsięwzięć kulturalnych integrujących społeczność lokalną zł ( zł w 2017 roku) III. Zasady przyznawania dotacji 1. W konkursie ofert mogą brać udział podmioty prowadzące działalność pożytku publicznego (wymienione w art. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie), które spełniają następujące warunki: - zamierzają realizować zadanie na rzecz mieszkańców Ciechanowa, - prowadzą działalność statutową w dziedzinie objętej konkursem, - przedstawią poprawnie sporządzoną ofertę, 2. Podmiot ubiegający się o realizację zadania zleconego w roku 2018, winien złożyć ofertę wyłącznie na formularzu zgodnym ze wzorem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 sierpnia 2016 roku (poz. 1300) Formularze ofert dostępne są w wersji elektronicznej na stronie internetowej Urzędu Miasta Ciechanów w zakładce organizacje pozarządowe:\n3 3. Złożenie oferty nie jest równoznaczne z przyznaniem dotacji. Dotację na realizację zadania otrzyma podmiot, którego oferta zostanie wybrana w postępowaniu konkursowym. 4. Oferty złożone w terminie podlegają procedurze uzupełniania braków formalnych, polegających na uzupełnieniu braku podpisów, błędów rachunkowych, itp. W przypadku nieusunięcia braków formalnych w oznaczonym terminie, oferta zostanie odrzucona z przyczyn formalnych. 5. Dotację na realizację zadań otrzymają podmioty, których oferty zostaną zarekomendowane przez komisję opiniującą i zatwierdzone przez Prezydenta Miasta. 6. Podmioty, których oferty zostaną wybrane w postępowaniu konkursowym, zostaną powiadomione o zleceniu zadania publicznego. 7. Złożenie oferty o dotację nie gwarantuje przyznania środków w wysokości, o którą występuje Oferent. W przypadku gdy proponowana kwota dotacji jest niższa od wnioskowanej, wydział merytoryczny uzgadnia z podmiotem ewentualne zmiany w zakresie rzeczowym oferty. Podmiot zobowiązany jest do przedstawienia uaktualnionego kosztorysu z uzgodnionym zakresem rzeczowym oferty. 8. Szczegółowe i ostateczne warunki realizacji, finansowania i rozliczania zadań regulować będzie umowa pomiędzy Prezydentem Miasta Ciechanów a oferentami wybranymi w drodze otwartego konkursu ofert. IV. Terminy i warunki realizacji zadania 1. Podmioty, które będą składać oferty na realizację zadań, powinny posiadać niezbędne doświadczenie oraz zasoby rzeczowe (baza materialno-techniczno) i osobowe (kadra z odpowiednimi kwalifikacjami)zapewniające wykonanie zadania. 2. Dofinansowanie zadań obejmie okres szczegółowo określony w umowie. V. Termin i miejsce składania ofert 1. Oferty na realizację wyżej wymienionych zadań należy składać w formie pisemnej w nieprzekraczalnym terminie do 22 grudnia 2017 roku w Biurze Obsługi Interesanta w Urzędzie Miasta Ciechanów, ul. Wodna 1, Ciechanów. Oferta nie złożona we wskazanym terminie lub która wpłynie pocztą po terminie, nie będzie objęta procedurą konkursową. VI. Termin, tryb i kryteria stosowane przy dokonywaniu wyboru oferty 1. Wybór ofert nastąpi w terminie do 15 stycznia 2018 roku. 2. Wyboru dokona komisja opiniująca powołana zarządzeniem przez Prezydenta Miasta Ciechanów 3. Oferty spełniające warunki formalne zostają przekazane komisji konkursowej do oceny pod względem merytorycznym. 4. Przy rozpatrywaniu ofert komisja w szczególności: 1) ocenia możliwość realizacji zadania publicznego przez organizację pozarządową lub podmioty wymienione w art.3 ust. 3 ustawy; 2) ocenia przedstawioną kalkulację kosztów realizacji zadania publicznego, w tym w odniesieniu do zakresu rzeczowego zadania; 3) ocenia proponowaną jakość wykonania zadania i kwalifikacje osób, przy udziale których organizacja pozarządowa lub podmioty określone w art. 3ust.3 ustawy, będą realizować zadanie publiczne;\n4 4) uwzględnia planowany przez organizację lub podmioty wymienione w art.3 ust. 3 ustawy, udział środków finansowych własnych lub środków pochodzących z innych źródeł na realizację zadania publicznego; 5) uwzględnia planowany przez organizację pozarządową lub podmioty wymienione w art.3 ust. 3 ustawy, wkład rzeczowy, osobowy, w tym świadczenia wolontariuszy i pracę społeczną członków; 6) uwzględnia analizę i ocenę realizacji zleconych zadań publicznych w przypadku organizacji pozarządowej lub podmiotów wymienionych w art.3 ust. 3 ustawy, które w latach poprzednich realizowały zlecone zadania publiczne, biorąc pod uwagę rzetelność i terminowość oraz sposób rozliczenia otrzymanych na ten cel środków. 7) uwzględnia punktację w ogólnopolskim systemie współzawodnictwa oraz liczbę zawodników trenujących w klubie. dotyczy ofert złożonych na zadanie II z zakresu upowszechniania kultury fizycznej i sportu. 5. Komisja opiniująca przedkłada Prezydentowi Miasta Ciechanów propozycje co do wyboru ofert na realizację zadań. Prezydent Miasta Ciechanów podejmuje decyzję o wyborze ofert na realizację zadań oraz o kwocie dotacji na rok 2018, 6. Środki finansowe przyznane podmiotowi na realizację zadania nie mogą być przeznaczone na finansowanie: 1) realizacji projektów finansowanych z budżetu Miasta Ciechanów z innego tytułu; 2) zakupu nieruchomości; 3) kosztów działalności gospodarczej podmiotów prowadzących działalność pożytku publicznego; 4) działalności politycznej lub religijnej; 7. Wyniki konkursu ogłasza się Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta w Ciechanowie, na stronie internetowej Urzędu Miasta w Ciechanowie oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Ciechanów niezwłocznie po podjęciu decyzji przez Prezydenta Miasta Ciechanów. 8. W przypadku nie zawarcia umowy z wybranym podmiotem z przyczyn niezależnych od Prezydenta Miasta Ciechanów, Prezydent może wybrać inny podmiot, którego oferta była przedmiotem prac Komisji Konkursowej. 9.Uruchomienie środków finansowych na realizację zadania następuje na podstawie umowy zawartej pomiędzy Prezydentem Miasta Ciechanów a podmiotem, którego oferta została wybrana. 10.Zadania zlecone będą na zasadzie dofinansowania. Rozliczenie wkładu własnego podmiotu realizującego zadanie następować będzie w każdym przypadku poprzez przedstawienie wykazu faktur z opisem rodzaju poniesionego kosztu oraz złożenie oświadczenia o poniesieniu takiego wkładu w trakcie realizacji zadania. Środki dotacyjne będą rozliczane poprzez dołączone do sprawozdania potwierdzone za zgodność oryginałem kopie faktur, rachunków i innych dokumentów wymagane przez Zleceniodawcę. 11.Podmiot realizujący zadanie zobowiązany jest do wykorzystania przekazanych środków finansowych zgodnie z celem, na jaki je uzyskał i na warunkach określonych w umowie. 12. Do zamówień na dostawy, wykonywanie usług i robót budowlanych, opłacanych ze środków pochodzących z dotacji, podmiot zobowiązuje się stosować przepisy ustawy prawo zamówień publicznych. 13. Ogłaszający zastrzega sobie prawo do odwołania konkursu bez podania przyczyny, zmiany terminu rozpoczęcia i zakończenia postępowania konkursowego, w tym przesunięcia terminu składania ofert oraz zmiany terminu podjęcia decyzji, co do rozstrzygnięcia konkursu.\n5 Prezydent Miasta Ciechanów /-/ Krzysztof Kosiński\nUCHWAŁA Nr 570/XLIX/2014 RADY MIASTA CIECHANÓW z dnia 13 listopada 2014 roku\nUCHWAŁA Nr 570/XLIX/2014 RADY MIASTA CIECHANÓW z dnia 13 listopada 2014 roku w sprawie uchwalenia rocznego programu współpracy Samorządu Miasta Ciechanów z podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego.


Artysta The Artist film online za darmo bez limitu - film darmowy online Artysta The Artist - Romans\nArtysta The Artist - film online bez rejestracji Artysta The Artist . film za darmo Artysta The Artist - Artysta The Artist film za darmo bez rejestrowania i logowania\nGalerianki 2009 Oglądaj Online\nPrzemoc, strach, przemoc, beznadzeja, przemoc, stan chorobowy, przemoc, możliwość. Andrzej i Romek - krępi, treściwie ostrzyżeni trzydziestoparolatkowie z Torunia w T-shirtach i sandałach - kręcą się po tłumku dookoła torów dzięki 61. kilometrze trasy wraz z Wrocławia do Wałbrzycha. LG P760 Optimus L9 HTC One X Poprawione ma by podtrzymywanie poczenia WiFi przy Nokia 5530 XpressMusic test KomrkoManiaKa Telefon LG Swift L5 E610 czarny e wi fi sabo apie zasig i czsto nie wyszukuje u moją osobę. Dzieło literackie tym różni się od czasu innych rzeczy ( maszyny do szycia lub wazy ), iż czytelnik spotyka w nim intencjonalność autora. Jak do koszty do wydawało mi się dać ok. 2k, ale jezeli tańszy latop spełniałby moje wymagania to ma możliwość się skończyć na 1500, albo także jeżeli rzeczywiście warto aby dołożyć to mogę przekroczyć te 2 tysiące.\nArtysta The Artist 2011 darmowy film online bez limitu Wówczas gdy po studiach w Londynie Rahul wraca do Indii, by przejąć rodzinne imperium Raichandów, spotyka swoją młodzieńczą miłość Nainę. Granie na żywo to coś odrębnego, tam trzeba mieć przyrządzane - wielu, bo w końcu nie da się w mając godzinę na energicznie odtworzyć całego repertuaru na instrumentach. Obawiam się, iż jest to raczej nietrafione nawiązanie do Zaklętej przy sokoła, bo osoby pragmatyczne za wymyślanie polskich napisów bardzo tego typu zabiegi lubią, ale tymże wiadomo nie zaakceptować od obecnie. Zdawałoby się, że skrajnie rozmaite charaktery nie mają racji bytu. Nie mówimy w tym miejscu zmuszaniu kogoś do chodzenia do kina na produkcje filmowe których przeglądać nie chce. film z lektorem polskim Artysta The Artist 2011 Stanowczo wolę ludzi dwóch znacznie mroczniejszych jak i również bardziej charakternych panów od momentu tych portretowanych przez Downeya Jr jak i również Lawa. Odnotowywano również biegunkę u źrebiąt związaną z pasożytami, zanieczyszczaniami węgorkiem końskim, glistą i pierwotniakami Cryptosporidium. Dużo na tek krok wskazuje, bo Niemki nie kwapią się służące do ciąży, porodów, pampersów, urlopów macierzyńskich jak i również podobnych trudności. Prosi zatem przysłanie pozostałych ludzi - niepijących jak i również bardziej rozważnych. Popierając ingerencję państwa po zasady na jakich ludzie chcą działać pozwalasz dzięki to aby państwo ograniczało możliwości zarobkowe tych mniej utalentowanych obywateli. Artysta The Artist 2011 oglądaj film online Wątpliwość, czy pragniemy takiego świata, czy konieczny jest nam smartfon wraz z wszystkimi swoim zaawansowanymi funkcjami, jest ciągle aktualne. Zbytnio przykład niech posłuży wytwórnia mik. musik., założona jak i również kierowana przez Wojtka Kucharczyka (na zdjęciu, foto Ola Ostaszewska-Smit), melodia formacji Mołr Drammaz, aktualnie znanego głownie jako The Complainer. Człowiek potrzebuje kasy nie tyle na własne wygody, ponieważ dla wygody z chęcią przygarnąłby np. auto jakoby dawali, lecz zwyczajnie chce gotówki by móc spośród tego spłacić czy sfinansować innych, bowiem drzwi od momentu samochodu wykładzinom nie da. Dziecko powoduje się w niniejszym dniu jak i również tej godz, kiedy płynące ze sklepienia niebieskiego promieniowanie są po matematycznej harmonii z swoim indywidualną karmą. Artysta The Artist 2011 film za darmo bez rejestracji Artysta The Artist 2011 film za darmo bez limitu Natomiast jest czego żałować, bowiem „Cargo” to całkiem wnikliwa, pogrążona w sentymentalnym klimacie antyutopia jak i również jednocześnie rasowa space opera, dysponująca wyraźnie wyśmienitymi jakim sposobem na tę wysokość budżetu efektami ponadplanowymi i przypominająca atmosferą goszczący swego czasu na własnych ekranach „Moon”, ukończony identycznie, jak „Cargo”, w roku kalendarzowego 2009. Klarownie jest to nie trzeba zapalać światła zaś i też zdrowiej gwoli człowieka jakim sposobem jest mniej tej elektroniki. Wniosek stąd taki, iż po w pierwszej kolejności trzeba rzeczywiście chcieć, natomiast potem wydaje się już z górki. Bohater już niebawem ponownie powróci na ogromny ekran, a w człowieka z brązu wieli się Dwayne Johnson. Dzięki szczęśliwym zbiegom przyczyn może według 20 latach wrócić do Paryża, żeby dokonać zemsty na 3 ludziach, którzy go wrobili - jeden odebrał mu okręt, inny kobietę, natomiast trzeci wolność. @ Elvadom: smutne to niestety, chód po etapie odbierają naszej firmie resztki wolności a nasza firma się dzięki to godzimy.\nArtysta The Artist 2011 ogladaj film online za darmo bez rejestracji bez limitu\nNiskiej jakości parówka przy wątpliwej klasy białym pieczywie polana keczupem, który posiadam może spośród 3% pomidorów w składzie, a pozostałość to pewien żel i aromaty. Na szczęście mam HBO i będę mógł sobie obejrzeć w lutym jakim sposobem będzie przedstawienie premierowe. Pod karnacją ciało jest „za suche”.\nArtysta The Artist 2011 film do oglądania\nogladaj film online za darmo bez rejestracji bez limitu Artysta The Artist 2011 Artysta The Artist 2011 darmowy film on line darmowy film lektor pl Artysta The Artist 2011 Artysta The Artist 2011 Artysta The Artist 2011 oglądaj film za darmo film lektor pl Artysta The Artist 2011 film online za darmo bez limitu Artysta The Artist 2011 Artysta The Artist 2011 Artysta The Artist 2011 wkręceni cały film online za darmo bez rejestracji\nfilm online za darmo bez limitu Poskromić playboya The Opposite Sex 2014\nfilm online za darmo bez rejestracji Seks w wielkim mieście Sex and the City 2008\nFilm wyświetlono 6426 razy\nŁączny czas oglądania 24347 Minut


Lechia Lwów - ostatni, ale najstarsi - Strona 5 z 5 - Retro Futbol\nWyboisty życiorys Wasiewicza, debiut Koncewicza\nCzołowym graczem Lechii w jedynym pierwszoligowym sezonie był także niejaki Jan Wasiewicz — człowiek o niezwykle barwnym życiorysie. Karierę rozpoczął w RKS Lwów, później przeniósł się do Lechii, a następnie do Pogoni. Miał poważne szanse na wyjazd na Mundial we Francji, ale przeszkodziła mu w tym kontuzja. Walczył w kampanii wrześniowej, a następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie grał w barwach Hibernian FC, ale przede wszystkim służył jako podporucznik w 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Po wojnie osiedlił się w Argentynie, gdzie zmarł w 1976 roku.\nInną ciekawą postacią, która poznała smak najwyższej ligi w barwach Lechii, był Ryszard Koncewicz. Ten sam, który wiele lat później został selekcjonerem reprezentacji Polski i ten sam, który niemal nigdy nie rozstawał się z fajką. W sezonie 1931 Koncewicz dostał szansę tylko w dwóch ostatnich meczach, ale debiutu w lidze nikt mu nie odbierze.\nŻycie po spadku i dziedzictwo klubu\nW pierwszych dwóch sezonach po spadku Lechia jeszcze biła się o szybki powrót. Nie udało się to jednak, szczególnie że z zespołu odeszli m.in. Jan Pająk i Wasiewicz. Klub aż do wybuchu wojny tułał się w środku tabeli Lwowskiego OZPN. Wojna definitywnie zakończyła żywot Lechii, ale pamięć o klubie pozostała.\nSadzenie trzech Dębów Katyńskich w Gdańsku ku czci trzech ofiar Katynia związanych z Lechią Lwów. Źródło: Gdańsk.pl\nDo tradycji lwowskiej Lechii nawiązuje jej imienniczka z Gdańska. Nazwa i białe-zielone barwy to odniesienie właśnie do „czwartej siły Lwowa”. W sezonie 2012/2013 piłkarze Lechii Gdańsk grali w getrach z datą „1903”, czyli rokiem powstania najstarszego polskiego klubu. Ciekawostką jest, że oba kluby łączy też osoba Ryszarda Koncewicza.\nPrzed wojną był piłkarzem lwowskiej drużyny, a po wojnie trenerem gdańszczan. Na koniec warto jeszcze odnotować wydarzenie z kwietnia 2018 roku. Z inicjatywy m.in. Macieja Lisickiego obok stadionu w Gdańsku zasadzono trzy Dęby Katyńskie. Drzewa upamiętniają trzech oficerów – ofiary zbrodni katyńskiej: generała brygady Józefa Gigiel-Melechowicza, pułkownika Kazimierza Baszniaka oraz porucznika Tadeusza Kobela. Byli oni działaczami i piłkarzami Lechii Lwów.\nDzięki takim osobom, jak autorzy wymienionych tu książek i opracowań, czy też inicjatorzy wielu akcji upamiętniających byłych zawodników, pamięć o lwowskiej Lechii ma szansę przetrwać wiele pokoleń.\nAndrzej Gowarzewski, Lwów i Wilno. Kolekcja klubów tom 4. Encyklopedia piłkarska FUJI, Katowice 1997\nPiotr Chomicki, Leszek Śledziona, Rozgrywki piłkarskie w Galicji do roku 1914, Mielec 2019


Sukienki chabrowe - Mosquito\nCo roku w świecie mody pojawiają się nie tylko nowe fasony sukienek, ale także kolory ubrań. Za to, które z nich znajdą się wśród najgorętszych trendów na nadchodzące miesiące, odpowiada Instytut Pantone – to właśnie on przedstawia regularnie listę barw, których nie może zabraknąć w szafie żadnej kobiety. Obecnie niekwestionowanymi liderkami w świecie stylu są sukienki chabrowe, które znajdziesz także w ofercie naszego sklepu internetowego.\nSUKIENKA MAXI Z KOŁA AMARANT FLOWERS\nSukienka mini z zamszowej tkaniny w kwiaty Chabrowa\nSukienka z podwójną falbaną Chabrowa\nW Mosquito nieustannie śledzimy modowe nowinki, aby następnie zaprezentować naszym klientom unikalną kolekcję fasonów na ten sezon. Proponowane sukienki zwracają uwagę, są eleganckie i niezwykle kobiece. Dodatkowo stanowią doskonały pomysł na bazę do stylizacji codziennej, wieczorowej lub koktajlowej. Sprawdź, jakie modele w modnym kolorze przygotowaliśmy dla Ciebie w Mosquito i zamów jeden z nich z dostawą do domu!\nStylowe sukienki chabrowe – komu pasuje modny kolor?\nModne sukienki chabrowe, ze względu na swój kolor, są uważane za jedne z najbardziej uniwersalnych i bezpiecznych rozwiązań stylizacyjnych – look z tymi kreacjami w roli głównej nie może się nie udać. W czym tkwi sekret popularności odcienia? Jest niezwykle elegancki, wyrazisty i doskonale komponuje się z akcesoriami w różnych barwach. Z powodzeniem mogą wybierać go panie o urodzie wiosny, czyli niebieskich oczach, blond włosach i cerze z tonacjami złota. Z czym łączyć sukienki chabrowe dostępne w Mosquito? Nasze projekty doskonale czują się w towarzystwie zarówno klasycznych, jak i zgodnych z obowiązującymi trendami dodatków. Miłośniczkom stonowanych stylizacji polecamy przede wszystkim czerń i tonacje nude – akcesoria w tych kolorach to doskonały wybór na uroczyste wyjścia. Z kolei fanki odrobinę szalonych połączeń z powodzeniem mogą zestawiać sukienki chabrowe Mosquito z czerwienią, pudrowym różem, żółtym, a nawet pomarańczowym.\nOdkryj wysoką jakość i precyzję wykonania sukienek chabrowych Mosquito\nTym, czym modne sukienki chabrowe Mosquito wyróżniają się na tle swoich konkurencyjnych odpowiedników, jest przede wszystkim wysoka jakość – w tej kwestii nie uznajemy kompromisów. Właśnie dlatego produkujemy wszystkie dostępne kreacje w Polsce, a do ich wykonania wykorzystujemy wytrzymałe, miękkie i przyjemne w noszeniu tkaniny, które sprowadzamy od zaufanych dostawców. Co więcej, nieustannie monitorujemy proces produkcji sukienek chabrowych i pozostałych modeli dostępnych w naszym sklepie internetowym, aby upewnić się, że każde przeszycie jest wykonane z największą starannością, poszczególne elementy ozdobne umieszczone na kreacji z precyzją i dbałością o każdy, nawet najmniejszy szczegół. Nic więc dziwnego, że kreacje sygnowane logo naszej marki pokochały polskie gwiazdy – zamawiając jeden z projektów Mosquito, możesz poczuć się jak jedna z nich. Modne sukienki chabrowe to projekty Alicji Komar, która jest związana zawodowo wyłącznie z naszą marką.


DRZEWKO Z BUKSZPANU – zwiastun Wielkanocy | Martha diy\nDRZEWKO Z BUKSZPANU – zwiastun Wielkanocy\nJestem bardzo zadowolona z tego zielonego drzewka, w końcu mamy Wiosnę i w domu przyda się trochę „zielonego”!! Pomysł podejrzałam na blogu u Kasi <<KLIK>> w ubiegłym roku, ale jakoś tak się złożyło, że nie zdążyłam go wykonać. Tym bardziej się cieszę, że w tym roku mi się udało!!\nplastikowe jajka na piku lub małe jajka i patyczki do szaszłyków\nopcjonalnie mech, aby przykryć gąbkę w doniczce\nPrzygotujmy najpierw jajka, moje kupiłam jako jajka-zawieszki, kombinerkami usunęłam zaczepy, a w powstałe dziurki wetknęłam patyczek do szaszłyka.\nUcinamy kawałek pasujący do doniczki i wtykamy go do środka.\nTIPP: Zielona gąbka jest dość miękka i moim zdaniem za miękka do tego aby patyk trzymał się naprawdę stabilnie. Do bukszpanu jest idealna bo można ją podlewać, do doniczki wybierzcie jednak szarą, lub włóżcie do doniczki patyk, a dookoła kamienie średniej wielkości tak aby całość trzymała się naprawdę dobrze, tym bardziej jeśli planujecie to zrobić w plastikowej doniczce:)\nZ pozostałej części odcinamy mniej więcej kwadrat, ścinamy jego boki aby uzyskać coś na kształt kuli.\nPatyk wbijamy w gąbkę znajdującą się w doniczce (chyba że użyliście opcji z kamieniami). Na górę nabijamy „kulę”.\nZaczynamy wbijanie gałązek, pokrywamy nimi całą powierzchnię gąbki, tak aby nie było widać prześwitów. Ja zużyłam więcej bukszpanu niż pierwotnie zakładałam, ze zużyję. Na szczęście mam spory krzak na ogrodzie. Całkiem pod spodem, blisko patyka wbijałam małe ok. 5-6cm pojedyncze gałązki.\nDrzewko gotowe, teraz pora na detale.\nUkładamy mech na gąbce, lub wbijamy małe gałązki, aby przykryć gąbkę.\nMiędzy gałązki wbijamy jajka na patykach, wiążemy wstążeczki na patyku, można dodać małą dekorację na mech, jajko, zajączka, kurczaczka…\nMoje mini drzewko już stoi i oznajmia wszystkim że nadchodzi Wielkanoc!\nKREATYWNE, WIELKANOCNE, ZRÓB TO SAM!\n, bukszpan, drzewko, jajka, królik, Wielkanoc, zielone\n← GIRLANDA Z KRÓLICZKÓW – szybkie DIY Wielkanocne\nSŁODKI BARANEK- czyli pluszak ze skarpet →


Pompa wtryskowa - Strona 22 - Silnik i osprzęt - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nCieknie w miejscu przykręcenia rurki doprowadzającej paliwo do pompy - http://pokazywarka.pl/v2kl5v/#zdjecie3201960. Dociągnij śrubę a jak nie pomoże trzeba zmienić podkładki miedziane.\nNo nie bardzo, bo tam jest akurat sucho (wizualnie i dotykowo)\njuz predzej mogloby sie lac gdzies tutaj od pomki zasilajacej i na dol po pompie\na na polaczeniu pompa - silnik? jest jakas mozliwosc zeby tam sie cos lalo?, ale w pompie jest olej silnikowy to raczej chyba nie?\nEdytowano Marzec 19, 2012 przez mlody28\nPiszesz że na łączeniu pompy z silnikiem , a teraz mówisz że koło pompki zasilającej, no to w końcu gdzie? Najlepiej to pokaż na jakimś zdjęciu.\nLeje się tak jakby na polaczeniu pompa - silnik. Pompa jest przykrecona trzema srubami do silnika, wiec czesto kropla paliwa wisi na tej dolnej srubie, a potem chyba stamtad leje sie na dol po bloku silnika. Twoje rozumowanie że leje sie na polaczeniu rurki doprowadzajacej paliwo z pompa jest oczywiscie prawidlowe, bo to by tez pasowalo, ale to jednak nie to.\nA ja tylko dopisałem ze, poniewaz pompka zasilajaca minimalnie poci sie gdzieniegdzie, to byc moze paliwo sączy sie z pompki zasilajacej na pompe i potem tam w strone tej sruby i dalej na dół. Tylko ze to sa takie ilosci paliwa ze ciezko to dojrzec na 30 letnim ciagniku, widac dobrze dopiero wtedy jak sie gdzies jakas kropla zbierze.\nA to jest na pewno paliwo a nie olej? Bo jeżeli paliwo to raczej tam nie ma inne możliwości, tylko tam gdzie pokazałem, ewentualnie z tego pierwszego zaślepionego otworu, tylko tam jest takie dojście, że jak cieknie minimalnie i to od spodu śruby to ręką nie sprawdzisz czy się poci, a co Ci szkodzi zmienić te miedziane podkładki na nowe? i będziesz miał pewność że to nie tam.\nraczej na pewno, specjalista nie jestem ale wydaje mi sie ze za rzadkie na olej silnikowy\nale paliwo cieknące na polaczeniu pompa - silnik bys wykluczyl? w misce oleju nie przybywa\nAha dobra bo pisalem posta zanim edytowales swojego, zbadam jeszcze dokladnie to miejsce o ktorym piszesz, najwyzej wymienie podkladki i zobacze co dalej sie bedzie dzialo.\nJeżeli w oleju w pompie nie ma ropy to na połączeniu nie ma się z kont wziąć paliwo a chociaż by była ropa w oleju w pompie, to musiał by być uszkodzony uszczelniacz w pompie i oring na łączeniu pompy z silnikiem - także bym wykluczył.\nJak jesteś pewny że to paliwo to może być praktycznie z każdego miejsca bo to najnizszy punkt. No może prucz regulatora. każde miejsce przykręcenia przew. paliwowych, korki, pokrywka sekcji, jak w pompie jest rozrzedzony olej tak to będzie wygladac po wycieku tak samo uszczelka miedzy pompą a rozdzielaczem lub zaślepki pod spodem, nie dokręcona rurka przelewowa albo zatkana, oś dzwigni dawkowania. Chyba tyle. Przemyj pompe do sucha i obserwój skąd wycieka, dokręć wszystko profilaktycznie. Więcej nic nie zrobi i więcej nic tam nie ma.\nTo też prawda, ale wystarczy złapać za pompę od spodu i na dłoni powinno być zaraz widać czy tam gdzieś jest wyciek, jeżeli nie i z przodu też nic nie widać, to jedynie gdzieś koło rurki.\nWitam , mam jedno malusieńkie pytanie jak są filtry paliwa w c-360 we filtrach może się coś podziać po zimie np. osad czy przez mrozy rozpuściło filtry i ciężko przepuszczały by paliwo jest taka możliwość ?? ponieważ jak zapalam ciągnik to po chwili wchodzi na obroty i jak go zapalam to tak jak by mu nie dochodziło paliwo i nie chce załapać\nFiltry mogą być zapchane po zimie taką białą mazią, parafiną wydzielającą się z ON w czasie ujemnej temperatury\nPompa u góry jest ok, jest sucho, przynajmniej w tych miejscach w ktorych widac bo co jest od strony silnika to dokladnie nie wiem, moze tak jak piszecie ta rurka przelewowa. Wychodzi na to ze musze ja wytrzec na dole dokladnie szmatka z benzyną i wtedy obserwować co sie bedzie dzialo.\nMasz pistolet do malowania? Troche rozpuszczalnika i przeleć po niej, przedmuchaj powietrzem i sucha jak pieprz. Zapal i szukaj wycieku. Coś musi być skoro paliwo zbiera sie pod pompą.\nParafiną to zapchane nie będą, bo najpóźniej w plusowej temp.wszystko wróci do normy, ale może być jakiś osad czy paproch na dnie zbiornika i blokuje wypływ paliwa.\nPierwsze zajrzyj do odstojnika.\nZdejmij wężyk z pompki zasilającej i zobacz jak leci paliwo z baku może w kraniku coś stoi. A dopiero zaglądaj do filtrów dokładnego oczyszczania.\nU mnie kiedyś syfem zapchała się http://www.sklep-grene.pl/product_info.php/products_id/79884 przy odstojniku.Odkręciłem,\npanowie jak jest padnieta pompa to ciagnik moze byc slaby ??\nMoże być związane to z pompą, ale i z innymi usterkami też np. zużycie pompy zasilającej i ma ona za mały wydatek paliwa, brudne filtry lub odstojnik powodujący utrudniony przepływ paliwa, niskie ciśnienie na wtryskiwaczach, kąt początku wtrysku niewłaściwy, zła regulacja właśnie pompy wtryskowej lub zużycie jej elementów tłoczących\nWymieniałeś końcówki wtryskiwaczy?\nTo już chyba wiesz co trzeba zrobić wyjmujesz je i niesiesz do sprawdzenia\nale mam tez nierowne obroty ,pompe tez zawieze do regeneracji a wtryski nowe kupie.\nI to będzie najlepsze wyjście jak wszystko zawieziesz sprawdzą pompę i wtryski w razie potrzeby wymienią co trzeba i ustawią\nkoncowek nie bede sprawdzal tylko kupie nowe ,te co sa to odkad pamietam niebyly wyciagane


Na świecie raka leczą. Polacy na raka umierają - www.art-pc.pl\nWrzesień 3, 2018 Listopad 20, 2018 MiromarPosted in ZDROWIE i URODATagged jak leczyć raka, leczenie raka, rak, walka z rakiem\nRaka prostaty jesteśmy w stanie zwalczyć stosując środek medyczny na nowotwór piersi, natomiast środek na czerniaka złośliwego może okazać się efektywny podczas zwalczania raka jelita grubego. Naturalnie warunkiem jest, iż oceni się, która mutacja spowodowała raka u danej osoby. Gdyby nasi lekarze byli w stanie badać tak skrupulatnie, jak koledzy z USA, ludzie z rakiem mogliby uniknąć groźnego dla zdrowia leczenia, choćby stosowanej niemal na chybił chemii. Wielu z tych ludzi ocaliłoby życie.\nPraktycznie jeszcze niedawno określało się nowotwory w zależności od narządów, jakie obejmowały. Diagnozowano raka piersi, płuca, jelita albo jajnika. W dzisiejszych czasach wiadomo, iż to naturalnie nie tylko miejsce, ale w głównej mierze obecność odpowiednich mutagenów powoduje, że określony medykament może okazać się skuteczny bądź absolutnie nie. Organizacja Foundation Medicine na terenie Cambridge analizuje przekazane wycinki nowotworów ludzi z całej planety analizując do tego setki genów, jakie mogą mieć wkład w rozwijaniu się nowotworu. Dla każdego człowieka opracowuje osobny raport prezentujący zdobytą wiedzę na temat wykrytych zmian nowotworowych a także wskazówki, jakiego typu środki i z jakiego powodu będzie można zastosować w danej sytuacji.\nW ciele letniej obywatelki Ameryki Corey Wood raka płuc wykryto 14 dni po fakcie, gdy przebiegła półmaraton. Kobieta pozostawała w doskonałej formie i absolutnie nie obserwowano u niej jakichkolwiek skutków rozwoju guza. W trakcie porady u okulisty, na jaką udała się jedynie po receptę na soczewki powiedziała lekarzowi, że pojawiają się jej świetlne błyski w oczach. Lekarz zlecił pełne badania, podczas jakich wykryto guzy w płucu, węzłach chłonnych jak również przerzuty do kości. Okazał się to guz płuca w czwartym stadium. Zdawało się, że jedynym wyjściem leczenia będzie długa a także groźna dla zdrowia chemioterapia. Sam lekarz przesłał jednakże kawałki guza do testów profilowania genomowego. Ustalono, że guza wywołała mutacja w genach ROS1 i jest na nią nakierowane lekarstwo. Zadziałało. W dzisiejszych czasach płuca Corey Wood pozostają pozbawione guzów. Cud? Zdecydowanie nie, osiągnięcia medycyny spersonalizowanej.\nPrzebadanie mutacji znajdujących się w próbce z nowotworem u danego pacjenta a także dobór dobrej terapii do konkretnej mutacji – są to unikalne nastawienie do walki z rakiem. Dr Mike Pellini szef Foundation Medicine z Cambridge na obszarze Massachusetts, która takie testy przeprowadza informuje, iż w ten sposób pacjent może liczyć na bezpieczny medykament w koniecznej dawce nakierowany na dany cel. Od momentu przesłania próbki do przygotowania finalnego raportu upływa w granicach 2 tygodni. Żeby przeprowadzić badanie wymagana jest niewielka ilość tkanki nowotworowej. Może to być tkanka pobrana wcześniej do badania histopatologicznego. Efekt analizy ukazuje dane o najistotniejszych dla przebiegu leczenia zmianach genomowych, potencjalnych terapiach indywidualnych, dostępnych badaniach w warunkach klinicznych wykonywanych nad lekami, jakie mogą pomóc. Ta wiedza umożliwia lekarzowi znaleźć najlepsze leczenie.


Z Kim Kardashian zrobiło się prawdziwe ciacho! (FOTO) - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Kim Kardashian » Z Kim Kardashian zrobiło się prawdziwe ciacho! (FOTO)\nczytany: 42899 razy\nKim Kardashian wróciła na salony z pełniejszą figurą i niepełnym strojem. Gwiazdka najwyraźniej czuje potrzebę odsłaniania piersi. Jej każda kreacja z Paryskiego Tygodnia Mody eksponowała jedno - wielki biust Kim.\nNajpierw zawojowała The Voice of Poland, teraz... Kiedy dwa lata temu na przesłuchania w ciemno do The Voice of Poland przyszła Monika Urlik i brawurowo wykonała I Say a Little Prayer, odwróciły się wszystkie fotele jurorskie. ... czytaj więcej


Hotele i Noclegi - Chuck Buddies\nOsoby, które poszukują dobrego miejsca do przygotowania imprez okolicznościowych, powinny odwiedzić nasz hotel w mieście Warszawa. Sale konferencyjne prezentowane przez lokal to świetne miejsca do...\nCzy interesuje Państwa możliwość wynajęcia łodzi na terenie Mazur? Właśnie tego rodzaju usługi oferuje nasza Wioska Żeglarska, która cieszy się wśród klientów bardzo dużą popularnością....\nNajlepsza oferta hotelarska dla wszystkich\nWawrzkowizna to hotel nad jeziorem o bardzo wysokim standardzie. Jeżeli szukacie na Śląsku ciszy oraz spokoju, to znajdziecie je zaledwie osiem kilometrów od Bełchatowa, gdzie...\nWeekend w górach to doskonały pomysł dla wszystkich osób, które chcą chociaż na chwilę zapomnieć o wszystkich troskach dnia codziennego. Z tej okazji zapraszamy Was...\nMasz problem ze znalezieniem miejsca na wakacyjny wypoczynek? Jeśli nie odpowiada ci męczące chodzenie po górskich szlakach, zapraszamy nad polski Bałtyk. To świetna propozycja na...\nKuszą swoim pięknem zarówno zimą, jak latem. Są wychwalane w piosenkach, książkach, filmach. To do wspomnień o nich wzdychają wszyscy ludzie, którzy właśnie wrócili z...\nWszelkiego rodzaju konferencje i szkolenia są świetną okazją do poznania nowych osób z branży oraz nauczenia się nowych rzeczy, jednak osoby przygotowujące takie spotkania często...\nOkres wakacyjny jest dla wielu rodziców dużym wyzwaniem, gdyż muszą zorganizować takie wczasy, z których dzieci będą naprawdę zadowolone, a jednocześnie nie przekroczą przewidzianego przez...\nJeśli lubimy spędzać czas nad wodą u planujemy nasz urlop spędzić nad jeziorem to domki Wilkasy będą świetną opcją dla całej rodziny. Warto wybrać wyjazd...\nDom wypoczynkowy Zameczek proponuje przestronne, dobrze wyposażone pokoje. Ustroń, w którym się znajduje, zapewnia wiele atrakcji i umożliwia zregenerowanie sił. To dobra propozycja dla osób,...\nZajazd Groblanka dobrym zapleczem turystycznym\nWielu turystów planuje swoje podróże według jakiegoś ściśle określonego klucza. Celem wyjazdu może być zwiedzanie obiektów sakralnych, miejsc martyrologii lub zamków. Wszystkie te miejsca można...\nOsoby, które na co dzień zajmują się organizacją jakichś znaczących przedsięwzięć, spotkań z udziałem wielu potencjalnych uczestników, zdają sobie doskonale sprawę, że podstawowym elementem, oddziałującym...\nKażdy z nas nie zależnie od wieku czy płci, czeka całe życie na ten jeden dzień, kiedy znajdzie drugą połówką i razem z nią stanie...\nTanie noclegi w Warszawie, czy są możliwe?\nWarszawa to stolica, a ponadto największe miasto Polski, w którym codziennie przebywa około dwa miliony osób. Jako że Warszawa jest miastem stołecznym, to działają w...\nJednym z miejsc konferencyjnych, które są bardzo chętnie wykorzystywane na różnego rodzaju imprezy firmowe, jest położony w odrestaurowanym budynku Starej Przędzalni w Żyrardowie Aparthotel. Opinie...\nIntegracja pracowników to ważny element motywacyjny. Coraz więcej pracodawców zdaje sobie z tego sprawę. Organizujesz imprezy integracyjne? Okolice Warszawy, a konkretnie Żyrardów leżący 45 kilometry...\nPromenada Country to znakomite miejsce na imprezy integracyjne. Warszawa wie, że jeśli chodzi o fantastyczną obsługę, znakomite jedzenie, usługi hotelarskie na bardzo wysokim poziomie oraz...\nPrzytulny dworek Sichlański w górach\nDworek Sichlański to klimatyczny pensjonat, który znajduje się nieopodal chętnie odwiedzanej przez turystów miejscowości, jaką jest Bukowina Tatrzańska. Spa ze strefą saun i jacuzzi, restauracja...\nNoclegi na terenie Beskidu Śląskiego\nJakimi cechami można adekwatnie opisać najlepsze noclegi (Szczyrk) na terenie Beskidu Śląskiego? Przede wszystkim, takie miejsce cechuje wszechstronny charakter świadczonych usług oraz powszechne zaproszenie, które...\nCzy ktoś kiedyś zastanawiał się co to znaczy skrót SPA? Z języka łacińskiego sanus per aqua, czyli zdrowy poprzez wodę. W Polsce posiadamy bardzo dużo...\nDouble Tree by Hilton to luksusowy hotel, Centrum Łódź, gdyż obiekt znajduje się przy ulicy Piotrkowskiej, a więc dojazd jest naprawdę bezproblemowy. Obiekt posiada pokoje...\nIntensywne wczasy odchudzające to dobre rozwiązanie dla wszystkich, którzy chcą aktywnie i pożytecznie spędzić swój czas wolny. Regularne spotkania z dietetykiem, indywidualnie dopasowany plan ćwiczeń...\nSzukasz idealnej oferty wakacyjnej? Chcesz aktywnie spędzić czas, oglądając piękne zabytki, poznając nową kulturę oraz napawać się pięknym widokiem. Koniecznie przejrzyj ofertę - apartamenty Kazimierz...\nNa tegoroczny wypoczynek podczas letnich wakacji wybrałam Szczyrk. Noclegi warto zarezerwować wcześniej. Spośród bogatej bazy noclegowej, jaka dostępna jest w Szczyrku, wybrałam Apartamenty Gronik. Można...\nGrodzka 21 to eleganckie apartamenty w samym sercu miasta Kraków. Hotel centrum ma tę przewagę nad nowoczesnymi obiektami, że gwarantuje niezwykły klimat wielowiekowej okolicy. Najbliższe...\nAtlantis Hostel o hotelowych standardach\nAtlantis to położony w pobliżu Starego Miasta, Kazimierza i Wawelu obiekt wypoczynkowy o standardach hotelowych. To nowoczesne, schludnie zaaranżowane i wygodne miejsce na nocleg. Kraków...\nZwiedzając wielkie miasta nie sposób uczynić tego w jeden dzień, prawda? Dlatego oferujemy wypoczynek w samym sercu stolicy wielkopolski, a dokładnie hostel. Poznań z dumą...\nStop Wrocław oferuje tanie noclegi w atrakcyjnym miejscu Wrocławia, w centrum miasta. Pokoje gościnne są urządzone w różnorodnym stylu, tak więc każdy podróżny znajdzie tu...\nNoclegi u Gochy to przytulne kwatery w samym sercu bieszczadzkiej przyrody. Komfortowy domek, urocza altana oraz cisza lasu i rzeki Wiar to propozycja dla rodzin...\nPokoje gościnne o standardzie hotelu\nWybierając się na wypoczynek, sprawdzam, jaki pensjonat ma jeszcze wolne pokoje. Ustroń, jako miasto uzdrowiskowe, przyciąga liczną rzeszę turystów z różnych zakątków świata. Warto więc...\nHotel Europa Wyśmienity pobyt w SPA\nHotel Europa to zjawiskowy obiekt wypoczynkowy położony u podnóży Gór Świętokrzyskich. To znakomicie wyposażony i atrakcyjnie zaprojektowany hotel SPA w Starachowicach. Wygodne pokoje, wspaniała obsługa...\nImprezy integracyjne - Warszawa i nie tylko lubi się bawić na różnego rodzaju imprezach integracyjnych, przygotowanych z myślą o firmie, w której pracownicy powinni być...