Cystersi - Wąchock: Franciszkanie z wizytą w Opactwie | Życie Zakonne\nHome WiadomościZ kraju Cystersi – Wąchock: Franciszkanie z wizytą w Opactwie\nCystersi – Wąchock: Franciszkanie z wizytą w Opactwie\nRedakcja 2 marca 2014\nW poniedziałek, nasze Opactwo odwiedzili niecodzienni goście, a mianowicie OFM – Bernardyni z Krakowa z o. Kazimierzem, Wikariuszem Prowincji na czele. Wśród zacnych synów św. Franciszka, był również rodzony brat naszego o. Opata – br. Stanisław Augustyn.\nZacnych gości przywitał gospodarz tego miejsca – opat Eugeniusz Augustyn, który ucieszony gośćmi, przyjął ich, pamiętając na wskazania Reguły św. Benedykta, odnośnie do przyjmowania gości. Później wszyscy spotkali się w Domu Opata (na tzw. opatówce).\nOkoło południa goście i nasza wspólnota, spotkali się na wspólnym obiedzie. Wczesnogotycki refektarz jak zawsze zachwycał wszystkich, ale szczególnie tych, którzy mieli okazję być w nim po raz pierwszy.\nW programie tej wizyty nie mogło zabraknąć zwiedzania kościoła i klasztoru. Goście mogli poznać pasjonującą historię tego miejsca sięgające swymi początkami XII wieku oraz wielkie dziedzictwo cystersów, którzy niezwykle przyczynili się do gospodarczego rozwoju Europy.\nBardzo dziękujemy Czcigodnym OFM – Bernardynom za odwiedziny i zapraszamy częściej. Szczęść Boże.


Narożnik LYDIA rozkładany | Salony Agata\nLYDIA NAROŻNIK Z FUNKCJĄ LEWY TKANINA MALMO NEW83/MALMO NEW72/BUK NATURALNY\nNarożnik LYDIA o klasycznym wzorze, to pomysłowo zaprojektowany i użyteczny mebel do każdego salonu. Doskonale wykorzystuje przestrzeń, a ponadto jest praktyczny i uniwersalny. Stelaż zrobiony z połączenia drzewa olchowego i bukowego stanowi solidną podstawę, jednocześnie zapewniając trwałość konstrukcji mebla. Siedzisko i oparcie narożnika wykonane z pianki oraz sprężyny falistej jest trwałe i odporne na tworzenie się wgnieceń. Do wykonania obicia została użyta tkanina MALMO NEW – materiał miły w dotyku, ozdobiony subtelnym przeplotem, a dodatkowo odporny na ścieranie. Na uwagę zasługują również cztery drewniane nóżki narożnika LYDIA. Odpowiednio wyeksponowane w przedniej części mebla dodają elegancji i podkreślają jego walory dekoracyjne. Dzięki ciekawej kolorystyce opartej na połączeniu popieli i szarości narożnik dobrze komponuje się z wnętrzami jasnymi lub pastelami w chłodnej tonacji.\nW narożniku LYDIA zastosowano mechanizm DL, dzięki któremu praktycznie bez wysiłku można rozłożyć mebel. DL chroni również podłogę przed zarysowaniem oraz sprawia, że przygotowanie narożnika do spania odbywa się szybko i sprawnie.\nNarożnik LYDIA posiada duży pojemnik na pościel, który znajduje się pod siedziskiem.\ndrewno liściaste , drewno bukowe\nfalista typ b , pianka\nPrzednie nóżki narożnika LYDIA wykonane są z drewna bukowego.


Ikony srebrnego ekranu: Stawkowy przewodnik filmowy, czyli na tropie Hansa Klossa\nStawkowy przewodnik filmowy, czyli na tropie Hansa Klossa\nJakiś czas temu zdaliśmy Wam relację ze spotkania Klubu Miłośników Stawki „Stawkologia”, w którym uczestniczył też reżyser „Ikon srebrnego ekranu” Jarosław Antoszczyk wraz z częścią ekipy pracującej przy naszej produkcji – nie mogłoby nas tam zabraknąć, skoro i nas i członków „Stawkologii” łączy postać serialowego Hansa Klossa ;)\nPremiera "Stawkowego przewodnika filmowego" Łodzi\nPremiera "Stawkowego przewodnika filmowego" w Łodzi\nJeśli on i sam serial też są bliskie Waszym sercom, to koniecznie musicie zajrzeć do „Stawkowego przewodnika filmowego”. To zdecydowanie obowiązkowa lektura dla każdego, kto przegapił organizowane 14 i 15 czerwca 2014 wycieczki z założycielami Klubu „Stawkologia” po miejscach, w których w Łodzi i okolicach odbywały się plany zdjęciowe niektórych odcinków tego serialu wszech czasów.\nTeraz, dzięki „Stawkowemu przewodnikowi filmowemu” możecie w dowolnej chwili odkrywać je na własną rękę – i to nie tylko na terenie województwa łódzkiego ;)\nPrzewodnik ten napisało siedmioro autorów: Rafał Baćmaga, Bogdan Bernacki, Arkadiusz Bilecki, Leszek Goławski, Maciej Kronenberg, Paweł Szczutowski i Joanna Szyborska-Kaszycka, a ukazał się nakładem Centrum Inicjatyw na rzecz Rozwoju REGIO. Najszybciej kupicie go tutaj.\nCzęść autorów na premierze\n„Stawkowy przewodnik filmowy” to już kolejna po „Przewodniku po filmowej Łodzi” książka, w której znajdziecie mnóstwo nieznanych, ciekawych i bardzo przydatnych informacji nie tylko o samym serialu, ale też o miejscach, w których powstawały zdjęcia do poszczególnych odcinków. Eksperci z dziedziny Stawkologii na pewno wiedzą, że plany zdjęciowe odbywały się prawie na dystansie „od morza aż do Tatr” i oprócz filmowej Łodzi aktorzy wraz z ekipą „Stawki większej niż życie” podróżowali do Warszawy, Krakowa, Wrocławia, Gdańska, Gdyni, Sopotu, Olsztyna, Płocka, Pabianic, Zgierza, Łącka i Pieskowej Skały.\nPodobnie jak na naszym blogu, tak i w tej książce znajdziecie mnóstwo archiwalnych zdjęć, których próżno szukać wśród ogólnodostępnych materiałów. Autorzy „Stawkowego przewodnika filmowego” z równie wielkim uporem, jak ekipa pracująca przy naszym blogu i serialu „Ikony srebrnego ekranu”, zdobyli fotosy z prywatnych, skrywanych głęboko w szufladach archiwów i opisali wiele anegdot z planów zdjęciowych, opowiedzianych przez aktorów i osoby pracujące przy „Stawce większej niż życie”.\nDzięki temu to wydawnictwo przyciągnie nie tylko uwagę fanatyków serialu, ale na 101% zainteresuje też tych, którzy chcą przeczytać coś ciekawego i przy najbliższej podróży przez Polskę być może zechcą zatrzymać się w którymś z opisanych miejsc i na własne oczy przekonać się, jak współcześnie wygląda.\nNa naszym blogu też znajdziecie wskazówki dotyczące miejsc (i pojazdów), które wystąpiły nie tylko w samej „Stawce większej niż życie”, ale i w wielu innych produkcjach filmowych i telewizyjnych z czasów PRL. Polecamy Wam nasze posty o:\n1) Januszu Kłosińskim i tym, jak to pod Łodzią znalazła się Brama Brandenburska, która zagrała w „Kierunku Berlin” i, dość przypadkowo, „Czterech pancernych...”\n2) Mikulskim i tym, gdzie możecie podejrzeć dawne plany zdjęciowe „Pana Samochodzika” i – jeśli dopisze Wam szczęście – może i znaleźć skarb templariuszy\n3) tym, jak to w pewną niedzielę prawie sparaliżowaliśmy ruch w Łodzi jadąc takim samym tramwajem Sanok, jaki zagrał w „Powrocie na ziemię” reżyserii Stanisława Jędryki – filmie, w którym zobaczycie Mikulskiego u szczytu swojej popularności\nGorąco zachęcamy Was do odwiedzania miejsc związanych z polską kinematografią – najlepiej w kolejności film-wycieczka!\nStanisław Mikulski, który objął honorowy patronat nad publikacją\nAutor: Hybrys o 09:12


Dostawa i instalacja 5 kamer monitoringu miejskiego / BIP Urząd Miasta Lublin\nDostawa i instalacja 5 kamer monitoringu miejskiego\nData dezaktywacji: 18-08-2021\n03-08-2021\t- Ogłoszenie\nWydział Informatyki i Telekomunikacji Urzędu Miasta Lublin zaprasza do składania ofert na: Dostawa i instalacja 5 kamer monitoringu miejskiego w następujących lokalizacjach:\nLublin, ul. Niepodległości 12\nLublin, ul. Jagiełły 1\nLublin, ul. Zygmunta Augusta 7\nLublin, ul. Droga Męczenników Majdanka 22\nLublin, ul. Jagiełły 12\nSzczegółowy zakres świadczonych usług opisuje dołączony wzór umowy wraz z załącznikiem.\nProsimy o podanie ceny usługi brutto i netto usługi. Cena usługi powinna zawierać wszystkie koszty Wykonawcy związane z wykonaniem zadania (urządzenia, robocizna, materiały itd.).\nWycenę wraz z zaakceptowanym wzorem umowy i załącznikiem proszę przesłać na adres: zamowienia.it@lublin.eu w terminie do dnia 16.08.2021 r.\nNiniejsze ogłoszenie jest zapytaniem ofertowym nie objętym przepisami Prawo zamówień publicznych. Zamawiający zastrzega sobie prawo modyfikacji procedury wyboru Wykonawcy bez podania przyczyny. Zamawiający przewiduje możliwość prowadzenia negocjacji z wybranymi lub wybranym Wykonawcą celem uzyskania możliwie korzystnych warunków realizacji zamówienia.\nUmowa kamery - WZÓR.pdf\nData dodania: 03-08-2021 14:55\nWzór Umowy - Dostawa i instalacja 5 kamer monitoringu miejskiego\nZałącznik nr_1_PFU - kamery.pdf\nData dodania: 04-08-2021 11:55\nRozmiar załącznika: 2.71 MB\nZałącznik nr 1 do umowy - Program funkcjonalno - użytkowy - Rozbudowa monitoringu miejskiego o 5 kamer\n17-08-2021\t- Informacja o wyniku postępowania\nZamawiający informuje, że w postępowaniu na: „Dostawa i instalacja 5 kamer monitoringu miejskiego” wybrana została oferta złożona przez firmę SECURION Jerzy Godziszewski ul. Kaczeńcowa 10, 21-040 Świdnik.\nCzas wytworzenia informacji: 03-08-2021 12:40\nCzas udostępnienia informacji/modyfikacji: 17-08-2021 14:22\n17-08-2021 14:22 Dorota Mazurek Automatyczne przeniesienie do archiwum. Zmiana statusu obowiązywania. Wersja aktualnie wyświetlana\n17-08-2021 14:22 Dorota Mazurek Informacja o wyborze oferty MDOK: 96364/08/2021 Wersja aktualnie wyświetlana\n04-08-2021 11:55 Dorota Mazurek Wymiana uszkodzonego załącznika nr 1 do umowy Zobacz\n03-08-2021 14:57 Dorota Mazurek Aktualizacja danych wytwarzającego informację Zobacz\n03-08-2021 14:28 Dorota Mazurek Utworzenie dokumentu na podstawie nr MDOK: 91824/08/2021 Zobacz


Krzysztof Kołaczyk i Przemysław Cecherz pozostają trenerami Rakowa « Lubelska Piłka - Wszystko o piłce nożnej na Lubelszczyźnie\nKrzysztof Kołaczyk oraz Przemysław Cecherz poprowadzą Raków Częstochowa w pozostałych meczach rundy jesiennej.\n– W grze zespołu widać poprawę, wreszcie zaczęliśmy stwarzać sytuacje bramkowe. Do tego dochodzą zadowalające wyniki. Cieszy również to, że trenerzy chcą, abyśmy starali się narzucić przeciwnikowi swój styl gry. Wszystkie te czynniki spowodowały, że doszliśmy do wniosku, że nie ma sensu dokonywać zmian w tym momencie – powiedział właściciel klubu Michał Świerczewski. Ostateczne decyzje odnośnie sztabu szkoleniowego mają zapaść zimą.\nźródło: 90minut.pl / Raków Częstochowa\nPS. Krzysztof Kołaczyk jako piłkarz i Przemysław Cecherz jako trener byli w przeszłości związani z Hetmanem Zamość (II liga).\nLeksykon Giergiel Hetman Zamość P r o f i l e Motor Lublin Liga gra Opinie Sparingi transfer Wywiady Po raz pierwszy Trenerzy Ciekawostki Start Krasnystaw Fotoreportaż PZPN Prasa Puchar Polski W skrócie Orion Niedrzwica Duża Felieton Ekstraklasa 3:3 Górnik Łęczna LZPN


Data zawarcia umowy - e-prawnik.pl\nZ pracownikiem była zawarta umowa na czas określony do dnia 31.07.br. Pracodawca ponownie z w/w pracą zawiera umowę na czas określony (2 lata). Czy ponowną umowę o pracę można zawrzeć w dniu 01.08.2004 r. - dniu wolnym od pracy (tj. niedziela), a w umowie wskazać dzień rozpoczęcia pracy 02.08.2004 r., czy umowę należy zawrzeć w dniu 02.08.2004 r.\nOdpowiedź prawnika: Data zawarcia umowy\nW prawie pracy obowiązuje zasada, zgodnie z którą nawiązanie stosunku pracy następuje w dniu zawarcia umowy lub w terminie w niej określonym. Toteż nie ma przeszkód, aby umowa z pracownikiem została zawarta w przytoczonej w pytaniu dacie (w niedzielę, 1 sierpnia). Umowa ta może bowiem zawierać postanowienie, zgodnie z którym pracownik ma przystąpić do pracy z dniem następnym.\nTagi: prawo pracy, zawarcie umowy o pracę, nawiązanie stosunku pracy, podpisanie umowy\nTermin przedawnienia dla umowy kupna/sprzedaży


Moderowany katalog stron internetowych. Akceptujemy wyłącznie obszerne wpisy w dobrze wybranych kategoriach. Zamieszczone w katalogu wpisy są recenzowane oraz porównywane z zawartością dodawanej strony. - [Więcej]\nPanorama Firm - jest to serwis ogłoszeniowy dla nowych jak i już istniejących firm na terenie całego kraju. Serwis zawiera ogłoszenia firm polskich z każdego rodzaju branży, usługi, handel, materiały budowlane, nieruchomości i wiele innych. Dodawanie wpisów jest darmowe, a także jest opcja rozszerzona wpisu. Serwis zawiera pełne informacje firmy, mapkę dojazdu, logo i wiele ciekawych opcji! - [Więcej]\nSerwis ogłoszeniowy służący do składania ofert przez firmy. Dodaj swoją firmę do katalogu firm. Zaprezentuj swoje produkty i usługi. Szukaj i porównaj ceny produktów i usług. Docieraj do potencjalnych klientów i daj się odnaleźć. Panorama-biznesu.pl to miejsce skupiające rozbudowaną sieć profesjonalistów i ludzi biznesu! Aby zareklamować swoją firmę wystarczy się zarejestrować za darmo. - [Więcej]\nPierPapier - Twoje miejsce na internetowe słowa\nMiejsce na słowa w internecie, w których zawarta jest prawda o firmach, produktach i usługach. Nie bój się czytać i pisać. - [Więcej]\nKatalog stron www.piramidka.pl, w katalogu stron internetowych piramidka znajduje się bardzo dużo ciekawych serwisów z których każdy ma bardzo wiele ciekawych informacji do zaoferowania. Katalog stron www.piramidka.pl to wysoki poziom oferowanych informacji. Jeżeli posiadasz swoją stronę internetową nie może zabraknąć Cię w naszym katalogu – dzięki wpisom do katalogów możesz na własną rękę pozycjonować własną stronę www. Katalog stron internetowych to również doskonała promocja nie tylko sklepu ale również marki którą dany sklep reprezentuje. - [Więcej]\nWyszukiwarka i katalog stron podobnych do - [Więcej]\nKatalog wartościowych stron www. Polecamy sprawdzone strony www firm z Polski. Polecane firmy są godne zaufania. Katalog stron jest bezpłatny. Za darmo możesz dodać swoją stronę www lub firmę którą polecasz. Tylko wartościowe strony www. Polecamy ! - [Więcej]\nSerwis, który powinien odwiedzić każdy polski patriota. Dzięki niemu dowiesz się rzeczy o polskiej gospodarce, o których nie wiedziałeś. Strona promując polskie marki i przedsiębiorstwa buduje silny i stabilny gospodarczo kraj. Dołączając do grona stałych czytelników możesz w tym pomóc, a przy tym dowiedzieć się ciekawych rzeczy i poznać rodzime firmy. - [Więcej]\nPolski-Katalog.pl - Wartościowy Katalog Polskich Stron Internetowych. Nowoczesny i wartościowy katalog - moderowany, reklamowany i pozycjonowany serwis z najlepszymi polskimi stronami internetowymi. - [Więcej]\nZależy Ci na szybkim znalezieniu najlepszych fachowców budowlanych? W takim razie koniecznie musisz zajrzeć na PolskieBudowlane.pl, gdzie możesz znaleźć najlepszych wykonawców w branży budowlanej, takich jak ekipy remontowe, czy architekci wnętrz. Więcej informacji znajdziesz na stronie naszego katalogu firm. - [Więcej]


Sprzedam kawalerkę: Warszawa Ursus , ulica Konińska, 26 m2, 330000 PLN, 1 pokój - Domiporta.pl\nMieszkanie 26,3 m2, 1 pokój Warszawa, Ursus, Konińska 1\n330 000 zł 12 547,53 zł/m2\nKawalerka na sprzedaż Warszawa, Ursus, Konińska 1 - 26,3 m2\n12 547,53 zł/m2 330 000 zł\nWarszawa, mazowieckie Konińska 1\nWarszawa, Ursus, Konińska 1\n12 547,53 zł/m2\nbalkon, piwnica, po remoncie, prysznic\nNie współpracuję z agencjami nieruchomości. Sprzedam bezpośrednio mieszkanie o powierzchni 26,3 m2, położone przy ulicy Konińskiej 1, na Ursusie. Lokal usytuowany jest na pierwszym piętrze, 4 piętrowego budynku, ekspozycja okien na północ. Mieszkanie składa się z: - salonu z aneksem kuchennym o pow. ok 23m2 - łazienki o pow. ok 3m2 - balkonu o pow. ok 3,21 m2 - piwnicy o pow. ok 3m2 Wyposażenie: Aneks kuchenny posiada pełne wyposażenie AGD(lodówka, piekarnik, płyta indukcyjna, okap oraz pralka), na podłodze gres, meble kuchenne wykonane na wymiar w części jadalnej jest blat jadalny i dwa hokery. W przedpokoju znajduje się duża szafa, szafki podsufitowe oraz lustro. Salon posiada zabudowaną szafę wnękową z lustrami. Łazienka jest w pełni wyposażona (do końca 2021 roku zostanie uruchomiony węzeł ciepłej wody w budynku w związku z tym zostaną zdemontowane piecyki gazowe) Mieszkanie nie wymaga dodatkowych nakładów finansowych przed wprowadzeniem i jest w bardzo dobrym stanie. Osiedle i okolica: W okolicy znajduje się pełna infrastruktura miejska: parki z placami zabaw, sklepy, poczta, szkoły i przedszkola, oraz żłobki państwowe jak i prywatne. Obiekty sportowe, basen, kościół, przychodnia, apteki. Komunikacja: W odległości 80m znajduje przystanek autobusowy Adamieckiego z którego odjeżdżają autobusy: 187, 191, 401, 517, N35, N85 oraz stacja PKP (10min). Jest również bardzo dobry dojazd do trasy S7 i S2. Zapraszam do kontaktu, nie współpracuję z agencjami nieruchomości.\n30 m2 0 10 550 zł/m2\nKameralne osiedle blisko parku, centrów handlowych i tylko 25 minut od centrum Warszawy. Główne atu...\n30,03 m2 1 10 550 zł/m2\nMieszkanie w 4- piętrowym bloku na terenie Warszawa Ursus, położone w pobliżu parków i centrów handl...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Ursus, Konińska Powierzchnia: 26,3 m2 Cena: 330 000 PLN Proszę o kontakt\n602132... Pokaż telefon\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Ursus, Konińska Powierzchnia: 26,3 m2 Cena: 330 000 PLN Proszę o kontakt


2015 Wyrok Sąd Apelacyjny w Łodzi z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa 1813/14\nI ACa 1813/14\nSygn. akt I ACa 1813/14\nSędziowie: SA Tomasz Szabelski SO del. Dariusz Limiera\npo rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r.\nw Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa M. F. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt II C 1773/12\nzasądza od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz M.F. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.\nPowód – M. F. , w pozwie skierowanym przeciwko (...) Bankowi Spółce Akcyjnej z siedzibą w W., wniósł o zasądzenie kwoty 117.875 zł, w tym 104.323 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz 13.552 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 30 października 2008 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. Wyrokiem z 10 maja 2010 r., w sprawie II C 813/09, Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu. Sąd Okręgowy uznał, że powód nie wykazał wszystkich przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego, a jego powództwo jest przedwczesne.\nNa skutek apelacji powoda Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z 17 marca 2011 r., w sprawie akt I ACa 793/10, oddalił apelację i orzekł o kosztach procesu, choć odmiennie niż Sąd I instancji przyjął, że w części doszło do nienależytego wykonania umowy przez pozwany Bank na rzecz powoda, ale powód nie wykazał w tym zakresie szkody. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego, Sąd Najwyższy, wyrokiem z 24maja 2012 r. w sprawie II CSK 429/11, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania kasacyjnego.\nW uzasadnieniu wyroku SN podniósł, iż podstawową kwestią prawną konieczną do rozpoznania sprawy jest rozważenie wystąpienia szkody po stronie powoda w sytuacji zawarcia umowy kredytu opiewającego na kwotę wyrażoną w złotych, spłacanego w złotych, ale po obliczeniu miesięcznej raty według kursu złotego do franka szwajcarskiego. Gdy rata kredytu opiewa na walutę polską, jednak jej wysokość wyrażona jest we frankach, to wówczas data uruchomienia kredytu, a co za tym idzie konkretna wysokość kursu franka szwajcarskiego ma znaczenie dla wysokości spłaty kredytu, poprzez wzrost wysokości raty kredytu. Jeżeli zatem pozwany bank z przyczyn leżących po jego stronie uruchomił kredyt w dniu kiedy kurs franka był niekorzystny dla powoda, spowodowało to powstanie szkody po stronie powoda w ten sposób, iż niekorzystnie wpłynęło na wysokość rat we frankach szwajcarskich, przeliczanych następnie na złotówki. Powód zatem mógł ponieść szkodę w postaci straty w rozumieniu art. 361 § 2 k.c., czego nie należy łączyć z utraconymi korzyściami, których w sprawie brak i których powód nie dochodził. SN uznał, iż Sąd Apelacyjny nie wyjaśnił skutków prawnych wyrażenia w umowie stron kwoty kredytu we frankach szwajcarskich, nawet jeśli miało to mieć charakter informacyjny oraz jaki wpływ uchybienia banku miały na wysokość pierwszej i kolejnych rat kredytu we frankach szwajcarskich. Zachowanie pozwanego rodzi jego odpowiedzialność na gruncie art. 471 k.c., jeśli tylko da się ustalić wysokość rzeczywistej szkody. Istotne znaczenie ma ustalenie jak zmiana daty wypłaty kredytu i kursu franka wpłynęła na wysokość zobowiązania. W tym celu konieczne są wiadomości specjalne. Odnośnie zaś środków przeznaczonych na spłatę kredytu refinansowanego SN przyjął, iż bank także ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 471 k.c. Ewentualna szkoda powoda wyraża się w różnicach kursowych pomiędzy dniem wykonania zobowiązania a dniem terminu umówionego. Zdaniem SN powód miał 14 dni i to do niego należał wybór dnia, jego zdaniem najkorzystniejszego do spłaty kredytu. SN wskazał, że musi zostać wyjaśnione w sprawie, czemu miało służyć określenie kwoty kredytu we frankach szwajcarskich i jeśli miało to tylko charakter informacyjny, jak się postanawia w umowie, to komu i do czego ta informacja była potrzebna. Ustalenia, jego zdaniem wymagało ponadto, jaki był harmonogram spłat kredytu, otrzymanego w złotych i spłacanego w ratach w złotych oraz, jak się to przekładało na przeliczenia z franka szwajcarskiego w stosunku do złotego w poszczególnych ratach, skoro kurs na przyszłość nie był znany, a co najwyżej mógł być przewidywany. Bank oceniając zdolność kredytową kredytobiorcy musiał to symulacyjnie określić, żeby mieć przekonanie co do realnej możliwości płacenia rat przez powoda. Zbadania wymaga też, czy te ustalenia mogą wywrzeć wpływ dla wystąpienia przesłanki szkody, jej wysokości i odszkodowania. SN polecił, aby rozpoznając ponownie sprawę rozważyć potrzebę powołania biegłego z zakresu bankowości. Mniejsze wątpliwości dotyczyły tej części środków kredytu, które by przeznaczone na spłatę kredytu refinansowego, a przekazane przez pozwanego na wadliwy rachunek, gdyż w tym wypadku szkoda powoda wydaje się oczywista, zaś konsekwencje błędu pozwanego Banku przez przekazanie środki pieniężnych na niewłaściwy rachunek bankowy powinien ponieść pozwany. Zdaniem SN pozwany zawinił nienależycie wykonując ciążące na nim zobowiązanie, a przesłanki odpowiedzialności według art. 471 k.c. zostały - poza wysokością szkody –przez powoda wykazane. Ponownie rozpoznając sprawę należy tylko rozpatrzeć pod kątem szkody doznanej wskutek różnic kursowych, wynikających z różnych terminów wykonania zobowiązania przez pozwanego względem terminu umówionego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrokiem z 16 października 2012 r., w sprawie akt IACa 977/12, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji nie rozstrzygnął istoty sprawy i nie poczynił rozważań na temat ewentualnego zawinienia Banku i niezgodności jego działania z zawartą umową, co skutkowało uznaniem roszczenia powoda w tym zakresie za bezzasadne. Sąd Apelacyjny polecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy przeanalizował podstawy odpowiedzialności pozwanego Banku, określił charakter szkody poniesionej przez powoda, ustalił jaki był harmonogram spłat, w szczególności czy są nim wydruki załączone na karcie 273 akt, a jeśli nie, to zobowiązał stronę do jego złożenia, co będzie niezbędne dla wyliczenia ewentualnego odszkodowania. Ponadto zasugerował także konieczność powołania biegłego z zakresu bankowości Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy w Łodzi zaskarżonym wyrokiem z 1 października 2014 r. tym razem uwzględnił powództwo do kwoty 115.331,64 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu, oddalił powództwo w pozostałej części oraz orzekł o kosztach sądowych.\nSąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:10 października 2008 r. powód zawarł z pozwanym Bankiem umowę o kredyt hipoteczny udzielony w złotych polskich na kwotę 746.304 zł waloryzowany kursem franka szwajcarskiego - (...) . W umowie została określona kwota kredytu wyrażona w walucie waloryzacji, z tym że zgodnie z umową kwota ta miała charakter informacyjny i nie stanowiła zobowiązania Banku. W związku z tym wartość kredytu wyrażona w walucie obcej w dniu uruchomienia kredytu mogła być inna od podanej w umowie. Jednym z zabezpieczeń kredytu miał być przelew praw z tytułu umowy grupowego ubezpieczenia na życie i całkowitej niezdolności do pracy kredytobiorcy. W przypadku kredytów o wartości przekraczającej 400.000 zł objęcie kredytobiorcy ochroną ubezpieczeniową mogło być uzależnione od wypełnienia ankiety medycznej, a w szczególnych przypadkach od dokonania przez ubezpieczonego badań medycznych. Przed zawarciem umowy, w dniu 5 sierpnia 2008 r. na etapie gromadzenia dokumentów kredytowych powód podpisał ankietę medyczną wypełnioną przez pracownika Banku (...). W ankiecie tej wnioskowaną kwotę określono na 525.000zł, stanowiącą wartość kredytu inkrementalnego. W myśl § 5 umowy kredytowej wypłata kredytu miała być dokonana w następujący sposób:- kwota 211.000 zł miała zostać przelana na rachunek prowadzony przez MultiBank tytułem spłaty kredytu hipotecznego udzielonego powodowi w dniu 30 października 2003 r. (tzw. kredyt refinansowy),- kwota 15.000 zł miała zostać przelana tytułem refinansowania wniesionego wkładu własnego,- kwota 10.304 zł zgodnie z dyspozycją kredytobiorcy miała zostać przelana na pokrycie części kwoty składki ubezpieczenia kredytu w zakresie poważnego zachorowania oraz pobytu w szpitalu w wyniku choroby i nieszczęśliwego wypadku,- kwota 510.000 zł miała zostać przelana na zakup udziału we własności nieruchomości gruntowej zabudowanej oraz udziału we własności niezabudowanej działki zgodnie z aktem notarialnym. Stosownie do treści § 7 w zw. z § 4 ust. 2 umowy kredytowej uruchomienie kredytu miało nastąpić po:- podpisaniu umowy kredytowej,- uiszczeniu przez kredytobiorcę wpłaty z tytułu prowizji i opłat określonych w § 1,- ustanowieniu prawnych zabezpieczeń spłaty kredytu określonych w umowie,- złożeniu pisemnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji przez ewentualnych poręczycieli,- przedłożeniu przez właściciela nieruchomości w formie pisemnej oświadczenia o ustanowieniu hipoteki w trybie art.95 ust. 4 Prawa bankowego,- przedstawieniu umowy sprzedaży udziału we własności nieruchomości gruntowej zabudowanej oraz udziału we własności niezabudowanej działki w formie aktu notarialnego. Według treści § 4 ust. 3 umowy, do dodatkowych zobowiązań kredytobiorcy należało m.in. przedłożenie w terminie14 dni od daty uruchomienia kredytu zaświadczenia z banku o całkowitej spłacie refinansowanego zobowiązania, o zamknięciu rachunku kredytowego tego zobowiązania oraz pokrycie przez kredytobiorcę z własnych środków ewentualnej niedopłaty z tytułu całkowitej spłaty w/w zobowiązania. W § 29 pkt 2 umowy powód oświadczył, że został zapoznany z warunkami udzielania kredytu złotowego waloryzowanego kursem waluty obcej oraz ze związanym z tym ryzykiem kursowym.\nW dniu 17 października 2008 r. powód dostarczył do oddziału Banku wymagane dokumenty, a następnie złożył przygotowany przez pozwanego wniosek o odblokowanie środków kredytu. Na proponowany termin uruchomienia środków wskazano w tym wniosku datę 21 października 2008 r. Stosownie do § 7 pkt 6 umowy kredytowej Bank miał uruchomić kredyt w terminie trzech dni roboczych (z wyłączeniem sobót) od daty wskazanej przez kredytobiorcę w pisemnej dyspozycji uruchomienia kredytu. Pozwany nie uruchomił środków w powyższym terminie, a 27 października 2008 r. zwrócił się do powoda o ponowne podpisanie nowych wersji dwóch dokumentów: ankiety medycznej do wniosku o ubezpieczenie kredytu oraz wniosku o odblokowanie środków kredytu, określając nową proponowaną datę uruchomienia kredytu. Pracownik pozwanego poinformował powoda, że potrzeba ponownego podpisania wymienionych dokumentów wynika z podania w złożonej uprzednio ankiecie medycznej błędnej kwoty kredytu, tj. zamiast 746.304 zł - kwoty 525.000 zł. Powód miał już wcześniej zaciągnięty kredyt w pozwanym Banku. Kwota 525.000 zł stanowiła kwotę inkrementalnego kredytu, dobranego przez powoda ponad kwotę kredytu refinansowanego. W ramach kredytu będącego przedmiotem refinansowania do spłaty pozostała powodowi kwota 211.000 zł, objęta już wcześniej odpowiednim zabezpieczeniem w tym samym Banku. Część kredytu zaciągniętego przez powoda miała być przeznaczona na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu u pozwanego, natomiast pozostała część wynosiła 525.000 zł. Powód podpisując pierwotną ankietę rozumiał, że kwota 525.000 zł stanowi swoiste doubezpieczenie wcześniejszego kredytu w tym samym Banku i uznał, że taka praktyka Banku jest zasadna.27 października 2008 r. powód podpisał nową ankietę medyczną, w której kwotę kredytu określono na 746.304 zł. W tej samej dacie po raz kolejny złożył wniosek o odblokowanie środków kredytu. We wniosku tym jako proponowany termin odblokowania środków wskazano datę 28 października 2008 r. Ostateczne uruchomienie kredytu w kwocie 746.304 zł nastąpiło 29 października 2008 r. Kurs (...) do złotego 24 października 2008 r. wynosił 2, (...) według średniego kursu NBP i 2, (...) według (...) Bank SA, natomiast 29 października 2009 r. wynosił odpowiednio: 2, (...) i 2, (...). Stosownie do § 5 pkt 1 umowy kredytowej kwota 211.000 zł przeznaczona na spłatę innego kredytu miała zostać przelana na konto osobiste powoda prowadzone w oddziale pozwanego Banku. Powód zobowiązał się do spłaty tego kredytu poprzez użycie funkcji „całkowita spłata kredytu” dostępnej przez kanał internetowy. Tymczasem powyższa kwota została przekazana bezpośrednio na rachunek kredytowy o nr (...).W praktyce międzybankowej kredyty refinansowe nie są uruchamiane na rachunkach osobistych klienta, lecz na specjalnych rachunkach otwartych w celu spłaty zaciągniętego zobowiązania. Dzięki temu bank ma gwarancję, że kredyt zostaje spłacony. W umowie kredytowej winien być wpisany rachunek służący spłacie kredytu. W czasie kiedy powód zawierał przedmiotową umowę procedury nie przewidywały tego elementu. Konstrukcja kredytu udzielonego powodowi przez pozwany bank w złotówkach, ale przy przeliczeniu na franki szwajcarskie w dniu jego wypłaty ma za zadanie obniżyć koszty odsetkowe kredytu, których kalkulacja w takim przypadku opiera się o stopę LIBOR dla franka szwajcarskiego. Kredytobiorca zaciągając taki kredyt bierze na siebie ryzyko walutowe wynikłe z różnicy pomiędzy walutą zobowiązania (kredytu) a walutą w jakich ma dochody (złote). Terminy wypłaty i kurs mają w tego typu kredytach wpływ na wartość kredytu w walucie obcej, który powód musiał spłacać, zgodnie z określonym harmonogramem w walucie obcej. W przypadku takiego kredytu, dla kredytobiorcy korzystna jest sytuacja, w której waluta obca umacnia się w momencie przeliczania, ponieważ spłaca wówczas mniej kredytu denominowanego w walucie obcej. I odwrotnie- niekorzystna jest sytuacja, w której umacnia się złotówka, bo skutkuje to wzrostem wartości kredytu w walucie obcej. Powód był zobligowany spłacić kredyt w kolejnych latach w ramach harmonogramu spłaty, który nie ulegał zmianie w części kapitałowej przez cały okres kredytowania w walucie kredytu, tj. franka szwajcarskiego. Wyższy poziom miesięcznej spłaty kapitału, gdy wzrosła wartość kredytu, jest następnie przeliczany po bieżącym kursie w kolejnych\nmiesiącach. Dotyczy to również odsetek, obliczanych od niespłaconej kwoty kredytu we frankach szwajcarskich, które następnie przeliczane są na złotówki po bieżącym kursie. Wartość raty i odsetek jest automatycznie dobierana tak, aby raty były równe w kolejnych miesiącach. Oprocentowanie kredytu jest zmienne, oparte na stopie LIBOR, do której dolicza się marżę 0,90 pkt% dla banku. Rata kredytu wyrażona w walucie obcej jest podstawą do wyliczenia zobowiązania klienta, wyrażonego w walucie krajowej (w złotych). Przeliczenie następuje w momencie zapadalności raty kredytowej. Zawarte w punkcie 3A umowy z 10 października 2008 r. zapisy o informacyjnym charakterze zobowiązania było zbędne i nie miały związku z rzeczywistą wartością udzielonego powodowi kredytu. Wartość kredytu wyrażona w walucie waloryzacji, ustalona w dniu uruchomienia kredytu ma wpływ na wielkość pasywów kredytobiorcy. Kredytobiorca musi zapłacić tyle franków szwajcarskich ile wyjdzie z przeliczenia kredytu w złotówkach po aktualnie obowiązującym w dniu uruchomienia kredytu kursie. Im niższy kurs złotówki do (...) tym więcej fraków trzeba spłacić. Otrzymany przez powoda kredyt w złotówkach 746.304,00 został przeliczony w dniu uruchomienia kredytu na franki szwajcarskie po kursie 1 CHF=2, (...) i wyniósł 315.615. Do tej wartości strona pozwana przygotowała harmonogram spłaty kredytu we frankach i adekwatnego oprocentowania franków tak, że rata comiesięczna spłacana przez powoda jest równa, ulega zmianie, gdy zmienia się oprocentowanie franka. Ze względu na to że wartość pasywów jest wyższa we frankach niż ta, której oczekiwał powód, w związku z tym ma to wpływ na wielkość rat, gdyż i odsetki i raty kapitałowe są wyższe we frankach. Comiesięczna rata (kapitał i odsetki)we frankach jest przeliczana na złotówki po aktualnym kursie franka i z tym związane jest ryzyko walutowe. Zarówno harmonogram spłaty kredytu we frakach, dostarczony powodowi, jak i ewentualna symulacja spłaty kredytu w złotówkach, do której użyto wybranego kursu, nie mają charakteru stałego, bezwzględnie obowiązującego przez cały czas umowy. Harmonogram spełnia rolę informacyjną, określa on wartość raty kredytu denominowanej we frankach na dany moment, ale wartość rat w złotych jest znana dopiero określonego dnia spłaty. Przed całkowitą spłatą kredytu nie można jednoznacznie określić wartości jego spłaty, ze względu na zmienności części odsetkowej w (...) oraz zmienności różnic kursowych w złotych. Można jedynie powiedzieć, że powód będzie musiał spłacić 315.615 franków kapitału. Do tego dochodzą odsetki we frankach oraz różnice kursowe w złotych na plus lub na minus dla powoda. Przedmiotowy kredyt w kwocie 211.000 zł przeznaczony był na spłatę innego kredytu, który powód zaciągnął w pozwanym banku. Ponieważ kredyt refinansowany był również we frankach szwajcarskich, kwota w złotówkach przeznaczona na jego spłatę musiała również zostać przeliczona na fraki szwajcarskie po bieżącym kursie. W związku z tym, że środki te zostały przelane na inne niż wskazane w umowie konto powód spłacił kredyt automatycznie 29 października 2008 r., gdy kurs, zgodnie z tabelą M. wynosił 1 CHF =2,5431 zł i w związku z tym spłacił 83.028,37 franków. Gdyby pozwany Bank przelał środki kredytowe zgodnie z umową na rachunek bieżący powoda, a nie na rachunek, którego był właścicielem i powód miałby szansę sam dokonać spłaty kredytu w okresie do 10 listopada 2008 r., wybierając inną datę spłaty pomiędzy 30 października a 10 listopada 2008 r. uzyskałby korzystniejszy dla siebie efekt finansowy przy przeliczeniu kredytu. Minimalnie byłoby to 3.321,13 zł, maksymalnie - 17.502,38 zł, średnio - 11.008,64zł. Przewalutowanie kredytu w złotych 746.304 zostało dokonane po niekorzystnym dla tej transakcji kursie (...) =2, (...)i wartość kredytu wyniosła w związku z tym 315.615. Gdyby przewalutowanie nastąpiło 24 października 2008 r. po kursie 1 CHF 2, (...) powód musiałby spłacić 282.873. Różnica we frankach wyniosła więc 32.742, co stanowi – zgodnie z prawidłową kalkulacją przedstawioną przez powoda – 104.323 zł. Różnica ta, wynikła z przeliczenia po wyższym kursie złotówki, wpłynęła na wartość kredytu, który powód spłać będzie do 2038 r. Co miesiąc wartość kredytu w złotych do spłacenia i wielkość odsetek z nim związanych jest inna, co wynika z innego kursu (...) do złotego.\nWartość kredytu w (...) ma wpływ na wielkość rat we frankach. Niższy kurs złotego w stosunku do franka przyjęty przez stronę pozwaną spowodował, że wartość kredytu we frankach wzrosła o 32.742 franki, a to z kolei ma wpływ na wartość comiesięcznych rat kapitałowych i odsetek spłacanych przez powoda, które są w związku z tym wyższe. Wysokość ostatecznego zadłużenia powoda z tytułu kapitału znana była tylko we frakach szwajcarskich i wynosiła 315.615 franków. Wiadomo zatem ile powód ma zwrócić kapitału we frakach. Ponieważ nie jest znane oprocentowanie kredytu w całym okresie jego trwania, które ma charakter zmienny i jest związane ze stopą LIBOR 3m dla franka szwajcarskiego nie można obliczyć ostatecznego zadłużenia powoda z tytułu kapitału i odsetek ani we frankach, ani w złotówkach. Przedmiotowa umowa stron miała charakter kredytu denominowanego. Kredyt denominowany jest we frankach, obliczona jest kwota spłaty kapitału i odsetek, suma w postaci raty jest przeliczana po bieżącym kursie (...) na złotówki. Waluta waloryzacji kredytu refinansowanego i hipotecznego była taka sama - był nią frank szwajcarski, ale walutą przejścia była złotówka. Kredyt bowiem był udzielony w złotówkach, a następnie przeliczony został na franki. Pozwany obciążał powoda kwotą do spłaty, przeliczaną na złotówki nie wyszczególniając godziny transakcji, użytego kursu i nie wskazując jaka część kwoty dotyczy spłaty kapitału, a jaka odsetek. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uznał powództwo za zasadne. W niniejszej sprawie powód dochodził roszczeń odszkodowawczych z tytułu nienależytego wykonania przez stronę pozwaną zobowiązania, wynikającego z łączącej strony umowy kredytowej. Wskazywał przy tym na dwie kwestie, po pierwsze na szkodę powstałą w wyniku zawinionego przez pracownika banku opóźnienia terminu wypłaty kwoty kredytowej o 7 dni oraz po drugie – wyrządzoną na skutek przelania części środków na inny rachunek, aniżeli wskazany przez powoda w umowie, co z kolei - na skutek różnic kursowych - spowodowało, że odpowiednio: powód został obciążony zobowiązaniem większym niż to, które winien byłby spłacić, gdyby pozwany wywiązał się ze zobowiązania w sposób należyty oraz spłatę kredytu refinansowego po kursie niekorzystnym dla powoda. Jako podstawę prawną roszczeń powoda Sąd I instancji wskazał art. 471 k.c. Zdaniem Sądu Okręgowego na tym etapie rozpoznania niniejszej sprawy, z uwagi na treść art. 39820, art. 386 § 6 k.p.c. i opinii biegłego ds. ekonomii, finansów i rachunkowości spełnienie w.w. przesłanek nie może budzić wątpliwości. Odnośnie pierwszej części żądań powoda należy zauważyć, że w świetle § 7 ust. 1 łączącej strony umowy kredytowej uruchomienie kredytu miało nastąpić po jej podpisaniu, uiszczeniu przez kredytobiorcę wpłaty z tytułu prowizji i opłat, ustanowieniu prawnych zabezpieczeń spłaty kredytu określonych w umowie, złożeniu pisemnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji przez ewentualnych poręczycieli oraz po spełnieniu innych warunków określonych w § 4ust. 2.Zgodnie z § 7 ust. 6 umowy, obowiązkiem Banku było uruchomienie kredytu w terminie 3 dni roboczych (z wyłączeniem sobót) od daty wskazanej przez kredytobiorcę w pisemnej dyspozycji uruchomienia kredytu. Powód wskazał w przedmiotowej dyspozycji dzień 21 października 2008 r. jako datę wypłaty kredytu. Pozwany powołując się na błędne wypełnienie przez powoda ankiety medycznej poprzez podanie błędnej wysokości wnioskowanej kwoty kredytu odmówił wypłaty kredytu w umówionej dacie. Oceniając kogo winna obciążać odpowiedzialność za błędne wypełnienie ankiety Sąd I instancji wskazał, że uzależnienie objęcia klienta banku ochroną ubezpieczeniową przez zakład ubezpieczeń od wypełnienia ankiety medycznej, stosownie do treści załączonej do akt generalnej umowy ubezpieczenia grupowego oraz OWU, miało miejsce tylko przy kredytach powyżej 400 tys. zł W ankiecie takiej, w części, która miała być wypełniona przez klienta Banku zostały zamieszczone pytania o jego stan zdrowia, tryb życia, nałogi. Ta część ankiety została przez powoda wypełniona, opatrzona datą 5 sierpnia 2008 r. i podpisana. Nie można zatem twierdzić, że powód nie\nwypełnił ankiety medycznej, a w konsekwencji zakład ubezpieczeń nie udzielił mu ochrony ubezpieczeniowej, przez co nie nastąpiło skuteczne ustanowienie tej prawnej formy zabezpieczenia kredytu. Pozwany nie wykazał, aby powód przed podpisaniem umowy nie wypełnił innych ciążących na nim obowiązków w związku z ubezpieczeniem kredytu. Pozostałe informacje w ankiecie, dotyczące m.in. wysokości wnioskowanej kwoty kredytu miał wypełnić doradca kredytowy Banku lub pośrednik kredytowy. W przedmiotowej ankiecie znalazła się błędna informacja o wysokości wnioskowanej kwocie kredytu, gdyż powód wnioskował o 746.304 zł, a nie o 525.000 zł, jednakże ta część ankiety została wypełniona przez pracownika Banku i nie była objęta oświadczeniem woli czy też wiedzy powoda, a zatem mogła zostać poprawiona samodzielnie przez pracownika Banku bez konieczności wzywania powoda do ponownego wypełnienia ankiety medycznej. Nadto, biorąc pod uwagę, że ankietę należało wypełnić, kiedy umowa ubezpieczenia zawierana była wobec kredytów większych niż 400.000 zł, nie miało znaczenia dla obowiązku zawarcia wskazanej umowy ubezpieczenia i możliwości objęcia powoda ochroną ubezpieczeniową to, czy kredyt stanowił kwotę 525.000zł - jak pierwotnie wpisano w ankiecie medycznej, czy kwotę- 746.304 zł - jak określono to w ponownie wypełnionej ankiecie. Poza tym wezwanie powoda do złożenia nowej ankiety medycznej nastąpiło po upływie ponad dwóch miesięcy od złożenia poprzedniej ankiety i już po podpisaniu umowy kredytowej. Był to wystarczający okres czasu dla możności dostrzeżenia przez pracowników Banku błędu w dokumentacji kredytowej, odnoszącej się tylko do jednej z wielu form prawnych zabezpieczeń kredytu. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał, że skoro powód zawarł z Bankiem umowę kredytu hipotecznego, uprzednio składając deklarację objęcia go ochroną ubezpieczeniową wraz z wypełnioną ankietą medyczną oraz uiszczając opłatę z tytułu ubezpieczenia kredytu, pozwany winien wykonać swoje zobowiązanie z umowy o kredyt poprzez jego wypłatę do 24 października 2008 r. Wypłacając kredyt po umówionym terminie, dopiero 29 października 2008 r., pozwany Bank dopuścił się zwłoki w rozumieniu art. 476 k.c., stanowiącej postać nienależytego wykonania zobowiązania. W ocenie Sadu Okręgowego pozwany nie obalił przy tym domniemania z art. 471 k.c., że nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które nie ponosi on odpowiedzialności. To zachowanie pozwanego rodziło zatem jego odpowiedzialność odszkodowawczą. Następnie Sąd I instancji dokonał wyliczenia szkody poniesionej przez powoda w postaci straty rzeczywistej, zgodnie z art. 361 § 2 k.c. Sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotowa umowa stron miała charakter kredytu denominowanego. Kredyt denominowany jest we frankach, obliczona jest kwota spłaty kapitału i odsetek, suma w postaci raty jest przeliczana po bieżącym kursie (...) na złotówki. Terminy wypłaty i kurs mają w tego typu kredytach wpływ na wartość kredytu w walucie obcej, który kredytobiorca musi spłacać, zgodnie z określonym harmonogramem w walucie obcej. W przedmiotowym przypadku powód był zobligowany spłacić kredyt w kolejnych latach w ramach harmonogramu spłaty, który nie ulegał zmianie w części kapitałowej przez cały okres kredytowania w walucie kredytu, tj. franka szwajcarskiego. Zmienne było jedynie oprocentowanie kredytu, oparte na stopie LIBOR, do której doliczana była marża. Rata kredytu wyrażona w walucie obcej jest podstawą do wyliczenia zobowiązania klienta, wyrażonego w walucie krajowej (w złotych). Przeliczenie następuje w momencie zapadalności raty kredytowej. Sąd I instancji ustalił, że zawarte w punkcie 3A umowy stron z 10 października 2008 r. zapisy o informacyjnym charakterze zobowiązania nie miały związku z rzeczywistą wartością udzielonego powodowi kredytu. Wartość kredytu wyrażona w walucie waloryzacji, ustalona w dniu uruchomienia kredytu miała wpływ na wielkość pasywów kredytobiorcy. Kredytobiorca musi bowiem zapłacić tyle franków szwajcarskich ile wyjdzie z przeliczenia kredytu w złotówkach po aktualnie obowiązującym w dniu uruchomienia kredytu kursie. Im niższy kurs złotówki do (...) tym więcej fraków trzeba spłacić. Otrzymany przez powoda kredyt w złotówkach 746.304,00 został przeliczony w dniu uruchomienia kredytu na franki szwajcarskie po kursie 1 CHF=2, (...) i wyniósł 315.615. Do tej wartości strona pozwana przygotowała harmonogram spłaty kredytu we frankach i adekwatnego oprocentowania franków tak, że rata comiesięczna spłacana przez powoda była równa, ale ulegała zmianie, gdy zmieniało się oprocentowanie franka. Ze względu na to że wartość pasywów była wyższa we frankach niż ta, której oczekiwał powód, miało to wpływ na wielkość rat, gdyż i odsetki i raty kapitałowe były wyższe we frankach. Comiesięczna rata (kapitał i odsetki) we frankach jest przeliczana na złotówki po aktualnym kursie franka i z tym związane jest ryzyko walutowe.\nZarówno harmonogram spłaty kredytu we frakach, dostarczony powodowi, jak i ewentualna symulacja spłaty kredytu w złotówkach, do której użyto wybranego kursu, nie mają charakteru stałego, bezwzględnie obowiązującego przez cały czas umowy. Harmonogram spełnia rolę informacyjną, określa on wartość raty kredytu denominowanej we frankach na dany moment, ale wartość rat w złotych jest znana dopiero określonego dnia spłaty. Przed całkowitą spłatą kredytu nie można jednoznacznie określić wartości jego spłaty, ze względu na zmienności części odsetkowej w (...) oraz zmienności różnic kursowych w złotych. Można jedynie powiedzieć, że powód będzie musiał spłacić 315.615 franków kapitału. Do tego dochodzą odsetki we frankach oraz różnice kursowe w złotych na plus lub na minus dla powoda.\nPrzedmiotowy kredyt w kwocie 211.000 zł przeznaczony był na spłatę innego kredytu, który powód zaciągnął w pozwanym banku. Ponieważ kredyt refinansowany był również we frankach szwajcarskich, kwota w złotówkach przeznaczona na jego spłatę musiała również zostać przeliczona na fraki szwajcarskie po bieżącym kursie.\nW związku z tym, że środki te zostały przelane na inne niż wskazane w umowie konto powód spłacił kredyt automatycznie 29 października 2008 r., gdy kurs, zgodnie z tabelą M. wynosił 1 CHF =2,5431 zł i w związku z tym spłacił 83.028,37 franków.\nGdyby pozwany Bank przelał środki kredytowe zgodnie z umową na rachunek bieżący powoda, a nie na rachunek, którego był właścicielem i powód miałby szansę sam dokonać spłaty kredytu w okresie do 10 listopada 2008 r., wybierając inną datę spłaty pomiędzy 30 października a 10 listopada 2008 r. uzyskałby korzystniejszy dla siebie efekt finansowy przy przeliczeniu kredytu. Minimalnie byłoby to 3.321,13 zł, maksymalnie - 17.502,38 zł, średnio - 11.008,64 zł.\nPrzewalutowanie kredytu w złotych 746.304 zostało dokonane po niekorzystnym dla tej transakcji kursie (...) =2, (...) i wartość kredytu wyniosła w związku z tym 315.615. Gdyby przewalutowanie nastąpiło 24 października 2008 r. po kursie 1 CHF 2, (...) powód musiałby spłacić 282.873. Różnica we frankach wyniosła więc 32.742, co stanowi – zgodnie z prawidłową kalkulacją przedstawioną przez powoda – 104.323 zł. Różnica ta, wynikła z przeliczenia po wyższym kursie złotówki, wpłynęła na wartość kredytu, który powód spłać będzie do 2038 r. Co miesiąc wartość kredytu w złotych do spłacenia i wielkość odsetek z nim związanych jest inna, co wynika z innego kursu (...) do złotego.\nWartość kredytu w (...) ma wpływ na wielkość rat we frankach. Niższy kurs złotego w stosunku do franka przyjęty przez stronę pozwaną spowodował, że wartość kredytu we frankach wzrosła o 32.742 franki, a to z kolei ma wpływ na wartość comiesięcznych rat kapitałowych i odsetek spłacanych przez powoda, które są w związku z tym wyższe.\nWysokość ostatecznego zadłużenia powoda z tytułu kapitału znana była tylko we frakach szwajcarskich i wynosiła 315.615 franków. Wiadomo zatem ile powód ma zwrócić kapitału we frakach.\nPonieważ nie jest znane oprocentowanie kredytu w całym okresie jego trwania, które ma charakter zmienny i jest związane ze stopą LIBOR 3m dla franka szwajcarskiego nie można obliczyć ostatecznego zadłużenia powoda z tytułu kapitału i odsetek ani we frankach, ani w złotówkach.\nPrzedmiotowa umowa stron miała charakter kredytu denominowanego. Kredyt denominowany jest we frankach, obliczona jest kwota spłaty kapitału i odsetek, suma w postaci raty jest przeliczana po bieżącym kursie (...) na złotówki. Waluta waloryzacji kredytu refinansowanego i hipotecznego była taka sama - był nią frank szwajcarski, ale walutą przejścia była złotówka. Kredyt bowiem był udzielony w złotówkach, a następnie przeliczony został na franki. Pozwany obciążał powoda kwotą do spłaty, przeliczaną na złotówki nie wyszczególniając godziny transakcji, użytego kursu i nie wskazując jaka część kwoty dotyczy spłaty kapitału, a jaka odsetek.\nW tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uznał powództwo za zasadne.\nW niniejszej sprawie powód dochodził roszczeń odszkodowawczych z tytułu nienależytego wykonania przez stronę pozwaną zobowiązania, wynikającego z łączącej strony umowy kredytowej. Wskazywał przy tym na dwie kwestie, po pierwsze na szkodę powstałą w wyniku zawinionego przez pracownika banku opóźnienia terminu wypłaty kwoty kredytowej o 7 dni oraz po drugie – wyrządzoną na skutek przelania części środków na inny rachunek, aniżeli wskazany przez powoda w umowie, co z kolei - na skutek różnic kursowych - spowodowało, że odpowiednio: powód został obciążony zobowiązaniem większym niż to, które winien byłby spłacić, gdyby pozwany wywiązał się ze zobowiązania w sposób należyty oraz spłatę kredytu refinansowego po kursie niekorzystnym dla powoda.\nJako podstawę prawną roszczeń powoda Sąd I instancji wskazał art. 471 k.c.\nZdaniem Sądu Okręgowego na tym etapie rozpoznania niniejszej sprawy, z uwagi na treść art. 398 20, art. 386 § 6 k.p.c. i opinii biegłego ds. ekonomii, finansów i rachunkowości spełnienie w.w. przesłanek nie może budzić wątpliwości.\nOdnośnie pierwszej części żądań powoda należy zauważyć, że w świetle § 7 ust. 1 łączącej strony umowy kredytowej uruchomienie kredytu miało nastąpić po jej podpisaniu, uiszczeniu przez kredytobiorcę wpłaty z tytułu prowizji i opłat, ustanowieniu prawnych zabezpieczeń spłaty kredytu określonych w umowie, złożeniu pisemnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji przez ewentualnych poręczycieli oraz po spełnieniu innych warunków określonych w § 4 ust. 2.\nZgodnie z § 7 ust. 6 umowy, obowiązkiem Banku było uruchomienie kredytu w terminie 3 dni roboczych (z wyłączeniem sobót) od daty wskazanej przez kredytobiorcę w pisemnej dyspozycji uruchomienia kredytu.\nPowód wskazał w przedmiotowej dyspozycji dzień 21 października 2008 r. jako datę wypłaty kredytu. Pozwany powołując się na błędne wypełnienie przez powoda ankiety medycznej poprzez podanie błędnej wysokości wnioskowanej kwoty kredytu odmówił wypłaty kredytu w umówionej dacie.\nOceniając kogo winna obciążać odpowiedzialność za błędne wypełnienie ankiety Sąd I instancji wskazał, że uzależnienie objęcia klienta banku ochroną ubezpieczeniową przez zakład ubezpieczeń od wypełnienia ankiety medycznej, stosownie do treści załączonej do akt generalnej umowy ubezpieczenia grupowego oraz OWU, miało miejsce tylko przy kredytach powyżej 400 tys. zł W ankiecie takiej, w części, która miała być wypełniona przez klienta Banku zostały zamieszczone pytania o jego stan zdrowia, tryb życia, nałogi. Ta część ankiety została przez powoda wypełniona, opatrzona datą 5 sierpnia 2008 r. i podpisana. Nie można zatem twierdzić, że powód nie wypełnił ankiety medycznej, a w konsekwencji zakład ubezpieczeń nie udzielił mu ochrony ubezpieczeniowej, przez co nie nastąpiło skuteczne ustanowienie tej prawnej formy zabezpieczenia kredytu. Pozwany nie wykazał, aby powód przed podpisaniem umowy nie wypełnił innych ciążących na nim obowiązków w związku z ubezpieczeniem kredytu. Pozostałe informacje w ankiecie, dotyczące m.in. wysokości wnioskowanej kwoty kredytu miał wypełnić doradca kredytowy Banku lub pośrednik kredytowy. W przedmiotowej ankiecie znalazła się błędna informacja o wysokości wnioskowanej kwocie kredytu, gdyż powód wnioskował o 746.304 zł, a nie o 525.000 zł, jednakże ta część ankiety została wypełniona przez pracownika Banku i nie była objęta oświadczeniem woli czy też wiedzy powoda, a zatem mogła zostać poprawiona samodzielnie przez pracownika Banku bez konieczności wzywania powoda do ponownego wypełnienia ankiety medycznej. Nadto, biorąc pod uwagę, że ankietę należało wypełnić, kiedy umowa ubezpieczenia zawierana była wobec kredytów większych niż 400.000 zł, nie miało znaczenia dla obowiązku zawarcia wskazanej umowy ubezpieczenia i możliwości objęcia powoda ochroną ubezpieczeniową to, czy kredyt stanowił kwotę 525.000 zł - jak pierwotnie wpisano w ankiecie medycznej, czy kwotę- 746.304 zł - jak określono to w ponownie wypełnionej ankiecie. Poza tym wezwanie powoda do złożenia nowej ankiety medycznej nastąpiło po upływie ponad dwóch miesięcy od złożenia poprzedniej ankiety i już po podpisaniu umowy kredytowej. Był to wystarczający okres czasu dla możności dostrzeżenia przez pracowników Banku błędu w dokumentacji kredytowej, odnoszącej się tylko do jednej z wielu form prawnych zabezpieczeń kredytu. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał, że skoro powód zawarł z Bankiem umowę kredytu hipotecznego, uprzednio składając deklarację objęcia go ochroną ubezpieczeniową wraz z wypełnioną ankietą medyczną oraz uiszczając opłatę z tytułu ubezpieczenia kredytu, pozwany winien wykonać swoje zobowiązanie z umowy o kredyt poprzez jego wypłatę do 24 października 2008 r. Wypłacając kredyt po umówionym terminie, dopiero 29 października 2008 r., pozwany Bank dopuścił się zwłoki w rozumieniu art. 476 k.c., stanowiącej postać nienależytego wykonania zobowiązania.\nW ocenie Sadu Okręgowego pozwany nie obalił przy tym domniemania z art. 471 k.c., że nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które nie ponosi on odpowiedzialności. To zachowanie pozwanego rodziło zatem jego odpowiedzialność odszkodowawczą.\nNastępnie Sąd I instancji dokonał wyliczenia szkody poniesionej przez powoda w postaci straty rzeczywistej, zgodnie z art. 361 § 2 k.c.\nSąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotowa umowa stron miała charakter kredytu denominowanego. Kredyt denominowany jest we frankach, obliczona jest kwota spłaty kapitału i odsetek, suma w postaci raty jest przeliczana po bieżącym kursie (...) na złotówki. Terminy wypłaty i kurs mają w tego typu kredytach wpływ na wartość kredytu w walucie obcej, który kredytobiorca musi spłacać, zgodnie z określonym harmonogramem w walucie obcej. W przedmiotowym przypadku powód był zobligowany spłacić kredyt w kolejnych latach w ramach harmonogramu spłaty, który nie ulegał zmianie w części kapitałowej przez cały okres kredytowania w walucie kredytu, tj. franka szwajcarskiego. Zmienne było jedynie oprocentowanie kredytu, oparte na stopie LIBOR, do której doliczana była marża. Rata kredytu wyrażona w walucie obcej jest podstawą do wyliczenia zobowiązania klienta, wyrażonego w walucie krajowej (w złotych). Przeliczenie następuje w momencie zapadalności raty kredytowej. Sąd I instancji ustalił, że zawarte w punkcie 3A umowy stron z 10 października 2008 r. zapisy o informacyjnym charakterze zobowiązania nie miały związku z rzeczywistą wartością udzielonego powodowi kredytu. Wartość kredytu wyrażona w walucie waloryzacji, ustalona w dniu uruchomienia kredytu miała wpływ na wielkość pasywów kredytobiorcy. Kredytobiorca musi bowiem zapłacić tyle franków szwajcarskich ile wyjdzie z przeliczenia kredytu w złotówkach po aktualnie obowiązującym w dniu uruchomienia kredytu kursie. Im niższy kurs złotówki do (...) tym więcej fraków trzeba spłacić. Otrzymany przez powoda kredyt w złotówkach 746.304,00 został przeliczony w dniu uruchomienia kredytu na franki szwajcarskie po kursie 1 CHF=2, (...) i wyniósł 315.615. Do tej wartości strona pozwana przygotowała harmonogram spłaty kredytu we frankach i adekwatnego oprocentowania franków tak, że rata comiesięczna spłacana przez powoda była równa, ale ulegała zmianie, gdy zmieniało się oprocentowanie franka. Ze względu na to że wartość pasywów była wyższa we frankach niż ta, której oczekiwał powód, miało to wpływ na wielkość rat, gdyż i odsetki i raty kapitałowe były wyższe we frankach. Comiesięczna rata (kapitał i odsetki) we frankach jest przeliczana na złotówki po aktualnym kursie franka i z tym związane jest ryzyko walutowe. Zarówno harmonogram spłaty kredytu we frakach, dostarczony powodowi, jak i ewentualna symulacja spłaty kredytu w złotówkach, do której użyto wybranego kursu, nie miały charakteru stałego, bezwzględnie obowiązującego przez cały czas umowy. Harmonogram spełniał jedynie rolę informacyjną, określał wartość raty kredytu denominowanej we frankach na dany moment. Przed całkowitą spłatą kredytu nie można jednoznacznie określić wartości jego spłaty, ze względu na zmienności części odsetkowej w (...) oraz zmienności różnic kursowych w złotych. Można jedynie powiedzieć, że powód będzie musiał spłacić 315.615 franków kapitału. Do tego dochodzą odsetki we frankach oraz różnice kursowe w złotych na plus lub na minus dla powoda.\nSąd Okręgowy w ślad za opinią biegłego przyjął, że przewalutowanie przedmiotowego kredytu w złotych 746.304 zostało dokonane po niekorzystnym dla tej transakcji kursie (...) =2, (...) i wartość kredytu wyniosła w związku z tym 315.615,00. Gdyby przewalutowanie nastąpiło 24 października 2008 r. po kursie 1 CHF 2, (...) powód musiałby spłacić 282.873. Różnica we frankach wyniosła więc 32.742, co stanowi – zgodnie z oceną biegłego - prawidłową kalkulacją przedstawioną przez powoda – 104.323 zł.\nNa marginesie jedynie sąd przychylił się do zastosowanych przez biegłego wyliczeń i zastosowanych kursów, albowiem jak słusznie zauważył to biegły, z dokumentów załączonych do akt przez powoda wynika, że pozwany obciążał powoda kwotą do spłaty, przeliczaną na złotówki nie wyszczególniając godziny transakcji, użytego kursu i nie wskazując jaka część kwoty dotyczy spłaty kapitału, a jaka odsetek, a zatem domaganie się obecnie przez pozwanego zastosowania określonych przez niego kursów nie znajduje uzasadnienia.\nReasumując Sąd Okręgowy ustalił, że o wskazaną wyżej kwotę 104.323 zł zwiększyły się pasywa powoda i w takiej kwocie wyraża się na ten moment poniesiona przez powoda szkoda. Różnica ta, wynikła z przeliczenia po wyższym kursie złotówki, wpłynęła na wartość kredytu, który powód spłać będzie do 2038 r. Co miesiąc wartość kredytu w złotych do spłacenia i wielkość odsetek z nim związanych jest inna, co wynika z innego kursu (...) do złotego. Wartość kredytu w (...) miała zatem wpływ na wielkość rat we frankach. Niższy kurs złotego w stosunku do franka przyjęty przez stronę pozwaną spowodował, że wartość kredytu we frankach wzrosła o 32.742 franki, a to z kolei ma wpływ na wartość comiesięcznych rat kapitałowych i odsetek spłacanych przez powoda, które są w związku z tym wyższe. Wysokość ostatecznego zadłużenia powoda z tytułu kapitału znana była tylko we frakach szwajcarskich i wynosiła 315.615,00 franków. Wiadomo zatem ile powód ma zwrócić kapitału we frakach. Na ten moment, ponieważ nie jest znane oprocentowanie kredytu w całym okresie jego trwania, które ma charakter zmienny i jest związane ze stopą LIBOR 3m dla franka szwajcarskiego, nie można obliczyć ostatecznego zadłużenia powoda z tytułu kapitału i odsetek ani we frankach, ani w złotówkach.\nOdnośnie drugiej części roszczenia powoda, szkody wyrządzonej na skutek przelania części środków na inny rachunek, aniżeli wskazany przez powoda w umowie, Sąd Okręgowy przyjął, że strona pozwana zawiniła nienależycie wykonując ciążące na niej zobowiązanie, a przesłanki odpowiedzialności według art. 471 k.c. zostały - poza wysokością szkody –przez powoda wykazane. Bank wskutek zawartej przez strony umowy był zobowiązany przelać pieniądze z tytułu kredytu refinansowanego na konto osobiste powoda. Pozwany obowiązku tego nie dopełnił i nie może uchybienia tego tłumaczyć stosowaną praktyką. Pozwany, podobnie jak powód związany jest konkretną umową o określonym brzmieniu i praktyki wewnątrzbankowe nie mogą tego zmienić. Samowolna zmiana warunków umowy nie świadczyła o równorzędności stron umowy, a oceniona winna być wyłącznie jako narzucenie woli kredytobiorcy przez podmiot dominujący. Nie można odmówić powodowi prawa do wyboru dnia, w którym spłaciłby kredyt, skoro umowa zawarta z Bankiem prawo mu takie przyznawała. Z dokonanych ustaleń wynika, że część kredytu w kwocie 211.000 zł przeznaczona była na spłatę innego kredytu, który powód zaciągnął także w pozwanym banku. Ponieważ kredyt refinansowany był również we frankach szwajcarskich, kwota w złotówkach przeznaczona na jego spłatę musiała również zostać przeliczona na fraki szwajcarskie po bieżącym kursie. Z opinii biegłego ds. ekonomii, finansów i rachunkowości wynika, że w związku z tym, że środki te zostały przelane na inne niż wskazane w umowie konto powód spłacił kredyt automatycznie 29 października 2008 r., gdy kurs, zgodnie z tabelą M. wynosił 1 CHF =2,5431 zł i w związku z tym spłacił 83.028,37 franków. Gdyby pozwany Bank przelał środki kredytowe zgodnie z umową na rachunek bieżący powoda, a nie na rachunek, którego był właścicielem i powód miałby szansę sam dokonać spłaty kredytu w okresie do 10 listopada 2008 r., wybierając inną datę spłaty pomiędzy 30 października a 10 listopada 2008 r., uzyskałby korzystniejszy dla siebie efekt finansowy przy przeliczeniu kredytu. Minimalnie byłoby to 3.321,13 zł, maksymalnie - 17.502,38 zł, średnio - 11.008,64 zł. Ponieważ ryzyko straty w wyniku wahań kursowych obciążało obie strony, zaś powód miał możliwość wyboru terminu na spełnienie świadczenia błędnie przekazanego przez pozwanego dogodnego dla siebie pod względem kursowym franka do złotego w ciągu możliwych 14 dni, istniała konieczność wyważenia interesów każdej z nich. To spowodowało, iż sąd przyjął wyliczoną przez biegłego średnią wartość szkody, określoną na 11.008,64 zł.\nW pozostałej części żądanie powoda w tym zakresie podlegało oddaleniu.\nO kosztach postępowania Sąd I instancji orzekł w oparciu o zasadę wyrażoną w art.100 zd. 2 k.p.c., przy przyjęciu, że powód wygrał proces w 98%.\nApelację od powyższego wyroku wniósł pozwany bank, zaskarżając go w części uwzględniającej powództwo ponad kwotę 11.008,64 zł i rozstrzygającej o kosztach procesu, zarzucając naruszenie:\n1) art. 233 k.p.c. poprzez dowolne i sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz zasadami doświadczenia życiowego pominięcie okoliczności podnoszonych przez stronę pozwaną w piśmie z 6 czerwca 2014 r. oraz w piśmie z 14 października 2013 r., które to pominięcie skutkowało ustaleniem wysokości szkody na podstawie błędnej opinii biegłego,\n2) art. 278 w zw. z art. 233 k.p.c. poprzez ustalenie wysokości szkody poniesionej przez powoda w oparciu o opinię biegłego i przyjęcie, że opinia jest wiarygodnym dowodem na tę okoliczność w sytuacji, gdy opinia biegłego nie jest ani rzetelna ani bezstronna, a także zawiera błędy, przede wszystkim zaś nie uwzględnia ryzyka straty w wyniku wahań kursowych obciążającego obie strony stosunku obligacyjnego w zakresie całego dochodzonego przez powoda w sprawie roszczenia,\n3) art. 217 § 2 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie zgłoszonych przez pozwanego w piśmie z 6 czerwca 2014 r. zastrzeżeń do opinii biegłego, mimo uprawdopodobnienia, iż nie zgłosił zastrzeżeń w terminie bez swojej winy.\n4) art. 100 zd. 2 k.p.c. poprzez niewłaściwie zastosowanie i obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania w kwocie 32.299,61 zł w związku z błędnym przyjęciem, iż strona pozwana przegrała proces w 98%.\nII prawa materialnego w postaci art. 471 k.c. poprzez jego zastosowanie wyrażające się w tym, że pomimo nieudowodnienia przez powoda szkody sąd przyjął odpowiedzialność pozwanego.\nW konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie zasądzonej kwoty 115.331,64 zł do kwoty 11.008,64 zł i oddalenie powództwa w pozostałej części oraz zasądzenie kosztów.\nW istocie apelacja opiera się na polemice pozwanego z opinią biegłego sądowego.\nSąd Okręgowy wyliczając wartość odszkodowania dochodzonego przez powoda oparł się na opinii biegłego do spraw ekonomii, finansów i rachunkowości, którą to opinię uznał za rzetelną i wyjaśniającą wszystkie konieczne do rozstrzygnięcia kwestie. Po sporządzeniu opinii strony zostały wezwane do ustosunkowania się do tej opinii w terminie 7 dni pod rygorem uznania braku odpowiedzi za odpowiedź negatywną oraz pominięcia zastrzeżeń w razie ich zgłoszenia w terminie późniejszym lub pominięcia wniosku o opinię uzupełniającą w razie niezgłoszenia konkretnych zastrzeżeń. Pozwany odebrał przedmiotowe zobowiązanie w dniu 15 maja 2014r., natomiast pismo odnoszące się do opinii biegłego zostało wysłane do sądu przez pozwanego w dniu 11 czerwca 2014r. czyli po upływie wyznaczonego terminu, który dla pozwanego kończył się z dniem 22 maja 2014r.\nPrzepis art.166 k.p.c. daje możliwość przedłużenia terminu sądowego na wniosek strony, jednakże zgłoszony przed upływem terminu wyznaczonego przez sąd. Pozwany takiego wniosku nie złożył. Bezprzedmiotowe jest zatem rozważanie usprawiedliwienia opóźnienia w wysłaniu pisma zawartego przez pozwanego w piśmie datowanym 6 czerwca 2014r. Jednak Sąd Okręgowy wskazał, że jeśli opóźnienie w złożeniu stanowiska nastąpiło z uwagi na skomplikowany charakter opinii, to nie było przeszkód, aby w odpowiednim czasie pozwany złożył wniosek o przedłużenie terminu sądowego, a poza tym, wbrew twierdzeniom strony pozwanej, opinia biegłego nie opierała się na żadnych nowych danych ekonomicznych, których nie można byłoby przeanalizować jeszcze w trakcie trwania procesu. Niezależnie od tego należy wskazać, że pozwany Bank jest profesjonalistą dysponującym specjalistyczną wiedzą, systemem informatycznym, wsparciem fachowców z dziedziny rachunkowości i finansów, zatem jest w stanie w krótkim czasie ustosunkować się do opinii biegłego sądowego, zatem w tych okolicznościach trzeba uznać, że pozwany nie uprawdopodobnił, że twierdzenia, wnioski i zastrzeżenia do opinii zgłosił z opóźnieniem bez swojej winy. Tym samym nie jest trafny zarzut naruszenia art.217 §2 k.p.c. Sąd Okręgowy prawidłowo pominął zatem wniosek zawarty w piśmie pozwanego z 6 czerwca 2014r. o wezwanie na rozprawę biegłego sądowego celem złożenia ustnych wyjaśnień do sporządzonej opinii i ustosunkowanie się do zgłoszonych zastrzeżeń.\nTym samym pozwany nie może w apelacji podnosić zarzutów dotyczących opinii biegłego sądowego, bowiem prawo do ich podnoszenia pozwany utracił w dniu 22 maja 2014r, kiedy upłynął mu termin do ich zgłoszenia wyznaczony przez Sąd Okręgowy.\nNie jest trafny zarzut naruszenia art.278 k.p.c. w związku z art.233 k.p.c. kwestionujący rzetelność, prawidłowość, bezstronność przydatność sporządzonej opinii przez biegłego sądowego.\nZ istoty i celu dowodu z opinii biegłego wynika, że jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych, dowód z opinii biegłego jest koniecznością. W takim przypadku sąd nie może poczynić ustaleń sprzecznych z opinią biegłego, jeżeli jest ona prawidłowa i jeżeli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym ( tak Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 18.07.2014r., I ACa 112/14, LEX nr 1506226).\nWnioski środka dowodowego w postaci opinii biegłego mają być jasne, kategoryczne i przekonujące dla sądu, jako bezstronnego arbitra w sprawie, dlatego gdy opinia biegłego czyni zadość tym wymogom, co pozwala uznać znaczące dla istoty sprawy okoliczności za wyjaśnione, to nie zachodzi potrzeba dopuszczania dowodu z dalszej opinii biegłych. Granicę obowiązku prowadzenia przez sąd postępowania dowodowego wyznacza, podlegająca kontroli instancyjnej, ocena czy dostatecznie wyjaśniono sporne okoliczności sprawy, okoliczność zaś, że opinia biegłych nie ma treści odpowiadającej stronie, nie stanowi dostatecznego uzasadnienia dla przeprowadzenia dowodu z kolejnych opinii ( tak Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 30.10.2013r., I ACa 577/13, LEX nr 1391952).\nSąd nie ma obowiązku dopuszczenia z urzędu dowodu z opinii dalszych biegłych, jeżeli przedłożona już opinia nie zawiera luk, nie jest niekompletna, odpowiada na postawione tezy dowodowe, jest jasna, czyli należycie uzasadniona i weryfikowalna, pozwala zrewidować organowi orzekającemu zawarte w niej rozumowanie co do trafności wniosków końcowych, naświetla wyjaśniane okoliczności z punktu widzenia wiadomości specjalnych przy uwzględnieniu zebranego i udostępnionego biegłemu materiału sprawy ( tak Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28.02. (...)., LEX nr 1162565).\nZasada kontradyktoryjności procesu powoduje, że to strona winna wykazać się niezbędną aktywnością i wykazać błędy, sprzeczności lub inne wady w opiniach biegłych, które dyskwalifikują istniejące opinie; ewentualnie uzasadniają powołanie dodatkowych opinii, ale decyzja co do powołania nowych biegłych należy do Sądu i jest uzależniona od zasadności złożonych wniosków dowodowych ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14.01.2011r., II UK 160/10, LEX nr 786386).\nOpinia biegłego, która nie przekonała sądu nie może być weryfikowana, a zwłaszcza dyskwalifikowana w całości, bądź co do wniosków, bez posłużenia się wiedza specjalistyczną. Sąd może oceniać opinie biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności. Nie może jednak nie podzielać merytorycznych poglądów biegłego lub w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5.02.2014r., V CSK 140/13).\nSąd nie może zatem odrzucić merytorycznych wniosków wynikających z opinii biegłego bez przeprowadzenia dowodu z innego biegłego ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16.05.2013r., IV CSK 624/12 ).\nW tym przypadku opinię sporządzał biegły z tytułem naukowym doktora habilitowanego, specjalista z zakresu ekonomii, finansów i rachunkowości, nie sposób zatem odmówić mu fachowości.\nWbrew twierdzeniom apelującego, biegły sporządził opinię rzetelnie – uwzględnił wszystkie okoliczności, które według wytycznych Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego ponownie rozpoznającego sprawę należało wyjaśnić przy pomocy wiadomości specjalnych, odpowiedział także na pytania zgłoszone przez strony w wyniku wykonania zarządzenia z dnia 11 grudnia 2012r.\nZarzut bezstronności biegłego nie został przez apelującego wykazany, zresztą pozwany nie wnosił o wyłączenie tego biegłego.\nZarzuty merytoryczne co do opinii nie mogą być obecnie zweryfikowane, nawet przy przyjęciu, że mogły one zostać ponownie zgłoszone w apelacji, gdyż apelujący nie zgłosił wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego, ani nawet z wyjaśnień biegłego dr hab. R. P.. Nie ma zaś podstaw do dopuszczania takich dowodów przez Sąd Apelacyjny z urzędu, tym bardziej, że ewentualny wniosek o dopuszczenie dowodu z innego biegłego mógł być zgłoszony przez pozwanego na etapie postępowania przez sądem I instancji.\nZatem zarówno w związku ze spóźnionym zgłoszeniem zarzutów merytorycznych co do opinii biegłego, jak i brakiem odpowiednich wniosków dowodowych w apelacji w tym zakresie, nie doszło do naruszenia art.233 k.p.c. przez pominięcie okoliczności podnoszonych przez stronę pozwaną w piśmie datowanym 6 czerwca 2014r., które również na tym etapie postępowania nie mogą być uwzględnione.\nNie można podzielić zarzutu naruszenia art.471 k.c. przez przyjęcie odpowiedzialności pozwanego mimo niewykazania przez powoda szkody.\nPrzede wszystkim należy przypomnieć, że zgodnie z treścią art.398(20) k.p.c. Sąd , któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 24 maja 2012r. Sąd Najwyższy uznał, że istnieje zasada odpowiedzialności pozwanego Banku w związku ze zwłoką w uruchomieniu na rzecz powoda kredytu przeliczanego na franki szwajcarskie jak również w związku z przekazaniem części środków kredytu przeznaczonych na spłatę kredytu refinansowego na wadliwy rachunek. Sąd Najwyższy stwierdził w tym ostatnim przypadku, że szkoda powoda wydaje się oczywista. Konkretna wysokość szkody została wyliczona w opinii biegłego sądowego, która skutecznie nie została zakwestionowana przez apelującego.\nKonsekwencją przyjęcia prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego jest bezzasadność zarzutu naruszenia art.100 k.p.c., gdyż w tym wypadku Sąd Okręgowy trafnie uznał, że strona pozwana przegrała w 98 % i zastosował art.100 zd. drugie k.p.c.\nWobec powyższego apelacja podlegała oddaleniu na podstawie art.385 k.p.c.\nO kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w oparciu o art.98 §1 i 3 k.p.c. w związku z art.391 §1 k.p.c.


Światowe giełdy budzą optymizm - Puls Biznesu - pb.pl\nŚwiatowe giełdy budzą optymizm\nJest szansa na dobry kwartał dla giełd amerykańskich i głównych giełd europejskich. Polski parkiet ma jednak nikłe szanse, by pójść w ich ślady\nKwiecień, czerwiec, lipiec — w tych miesiącach kursy zamknięcia amerykańskiego indeksu S&P500 biły kolejne historyczne rekordy w 2019 r. Do końca roku zostały jeszcze trzy miesiące i nie brak głosów, że będą to dobre miesiące dla głównych giełd świata.\n— W perspektywie ostatniego kwartału 2019 r. jestem umiarkowanym optymistą co do rynku akcji. Nie należy spodziewać się spektakularnych zwyżek, ale giełdy powinny dać zarobić. Stan światowej gospodarki, choć daleki od ideału, wygląda na lepszy, niż sugerują ultrałagodne warunki monetarne stworzone przez banki centralne — mówi Mariusz Adamiak, dyrektor biura strategii rynkowych PKO Banku Polskiego.\nNasz rozmówca przyznaje, że kluczowym elementem dla oceny perspektyw rynków akcji jest kwestia wzrostu gospodarczego. Oczekiwania w tym zakresie nie są duże, tzn. rynek dyskontuje wyraźne spowolnienie w większości krajów. Tymczasem kondycja konsumentów — kluczowa dla aktywności ekonomicznej — w głównych gospodarkach pozostaje całkiem dobra. Mariusz Adamiak przypomina, że jeszcze na początku 2019 r. oczekiwania wobec banków centralnych były wręcz odwrotne do tego, co później robiły.\n— Mamy bardzo łagodną politykę monetarną i jednocześnie wzrost gospodarczy, który spowolnił, ale nie katastrofalnie. Jeśli taka sytuacja się utrzyma, czyli polityka banków centralnych pozostanie łagodna, a wzrost gospodarczy nie rozczaruje w stosunku do skromnych oczekiwań, to dla akcji będzie to pozytywne — zaznacza Mariusz Adamiak.\n— Z jednej strony mamy banki centralne, które zapewniają, że będą światowy wzrost gospodarczy wspierać obniżkami stóp procentowych i skupem aktywów, z drugiej — pogarszające się dane makroekonomiczne. Trudno więc określić jeden kierunek rozwoju sytuacji na światowych giełdach. Wyceny w Polsce są niskie, ale na Zachodzie na niektórych rynkach budzą wątpliwości inwestorów. Prawdopodobnie jednak same wyceny nie doprowadzą ani do spadków, ani wzrostu na giełdach. O rozwoju sytuacji zdecyduje dynamika zysków, a ta może słabnąć podczas spowolnienia gospodarczego — twierdzi Adam Łukojć, dyrektor departamentu zarządzania portfelami akcyjnymi TFI Allianz Polska.\nJarosław Niedzielewski, dyrektor departamentu inwestycji Investors TFI, przypomina, że mówiąc o dynamice zysków, zazwyczaj ma się na myśli spółki amerykańskie. Sytuacja w Stanach Zjednoczonych jest zaś specyficzna.\n— Dynamika zysków amerykańskich spółek oscyluje w okolicach zera, co by korespondowało ze słabymi danymi z przemysłu i wojnami handlowymi. Ale trzeba pamiętać, że w 2018 r. w Stanach Zjednoczonych mieliśmy efekt gigantycznej obniżki podatku od firm i wynikający z niej niewspółmierny wzrost zysków. Gdyby nie to, nadal mielibyśmy 5-6-procentową dynamikę zysków w 2019 r. — zaznacza Jarosław Niedzielewski.\nNadzieje na rozejm\nZyski nie są dane same z siebie. W zglobalizowanej gospodarce są w dużej mierze pochodną wymiany międzynarodowej. Rozważając jej perspektywy, nie można pominąć znanego już od wielu miesięcy czynnika ryzyka, jakim jest amerykańsko- -chińska wojna handlowa. Ze względu na skalę obu gospodarek spór kładzie się cieniem na całym świecie. Na październik 2019 r. zapowiedziano zaś spotkanie wysokiego szczebla delegacji obu krajów w Waszyngtonie.\n— Dotychczas, nawet w trakcie większych wyprzedaży, nie byłem niedźwiedzio nastawiony. Ale obecnie mam obawy, czy uda się osiągnąć porozumienie handlowe między Stanami Zjednoczonymi a Chinami. Globalna koniunktura spowalnia, więc gdyby nałożył się na to brak porozumienia w amerykańsko-chińskim sporze handlowym, to moglibyśmy mieć powtórkę z 2018 r. — ostrzega Rafał Sadoch, analityk mBanku.\nNa przełomie września i października 2018 r. na światowych rynkach rozpoczęła się wyprzedaż. Jak dziś wiemy, była to tylko korekta w trendzie wzrostowym. Główne indeksy straciły jednak około 20 proc.\n— Jest pewien problem z postawieniem prognozy, m.in. dlatego, że główne amerykańskie i europejskie indeksy są na bardzo wysokich poziomach, przy bardzo niesprzyjającym otoczeniu. Historia zeszłego roku pokazała zaś, że bez żadnych konkretnych powodów przecena może być gwałtowna. Wydaje się jednak, że trend wzrostowy się jeszcze nie skończył i raczej nie skończy w najbliższych tygodniach.Nie będzie tak źle, jak sugerują to rynki obligacji, których zachowanie wskazuje, że recesja jest tuż za rogiem. Rynki akcji i obligacji wyceniają zresztą dwa rozbieżne scenariusze, które nie mogą się równocześnie ziścić. Czwarty kwartał 2019 r. może być więc tym, w którym nastąpi rozstrzygnięcie pojedynku między akcjami a obligacjami — komentuje Jarosław Niedzielewski.\nMariusz Adamiak jako lokalne zagrożenie dla Europy postrzega kwestię brexitu. Jako zagrożenie dla globalnego wzrostu gospodarczego uważa jednak jeszcze konflikt amerykańsko-irański. Podobnie jak w przypadku sporu amerykańsko- -chińskiego, nie przewiduje jednak, by w najbliższych tygodniach doszło do jego zaognienia.\n— Napięcia między Stanami Zjednoczonymi a Chinami przybrały na sile w wakacje, ale teraz trochę osłabły. Są ku temu racjonalne przesłanki. W Stanach Zjednoczonych zbliżają się wybory prezydenckie, a historia uczy, że jeśli urzędujący prezydent w trakcie kampanii wyborczej doświadczy recesji, to nie ma praktycznie szans na reelekcję. Wydaje się więc, że w interesie Donalda Trumpa jest przynajmniej czasowe uspokojenie konfliktu, by zmniejszyć ryzyko spadków w gospodarce i na giełdzie. Chińczykom też nie zależy na eskalacji sporu, bo naturalnie bije także w ich gospodarkę. Choć nie wierzę więc, by ten strategiczny spór został rozwiązany na trwałe, uważam, że w interesie każdej ze stron jest czasowy rozejm. Konflikt z Stanów Zjednoczonych z Iranem powinien przycichnąć z podobnych powodów. Jego zaognienie windowałoby ceny ropy, co z punktu widzenia światowego wzrostu gospodarczego byłoby bardzo niekorzystne — tłumaczy Mariusz Adamiak.\n— Teoretycznie wybory powinny skłaniać Donalda Trumpa do złagodzenia stanowiska w sporze z Chinami. Ale czytając jakiś czas temu jego biografię, doszedłem do wniosku, że on naprawdę wierzy w to, że cła pomogą amerykańskiej gospodarce. Powtarza to co najmniej od 30 lat. I nawet jeśli jego otoczenie będzie naciskało na złagodzenie kursu, to sam prezydent może bardziej twardo stawiać sprawę — oponuje Rafał Sadoch.\nJarosław Niedzielewski ma jednak dodatkowy argument za rozejmem w głównym konflikcie handlowym świata.\n— Być może groźba impeachmentu spowoduje, że Donald Trump będzie chciał odwrócić uwagę od siebie i nagle ogłosi porozumienie z Chińczykami. Byłoby to czynnikiem prowzrostowym dla giełd na dwa do czterech kwartałów — twierdzi Jarosław Niedzielewski.\nZ każdej strony problem\nPerspektywy dla głównych światowych giełd nie odzwierciedlają jednak sytuacji w Warszawie. Główne indeksy rynku przy ul. Książęcej zdominowane są przez sektor bankowy i energetyczny. Ten ostatni kuleje odkąd decyzją polityczną zamrożone zostały ceny prądu. Banki czekają zaś na zaplanowany na 3 października wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie tzw. kredytów frankowych. Rynek niewątpliwie zdyskontował już część związanego z tym najgorszego dla banków scenariusza. Trudno jednak oszacować, jak dużą część, a nade wszystko — jaki będzie wyrok. Jego niuanse mogą zaś mieć kluczowe znaczenie.\n— Oceniając perspektywy naszej giełdy, tylko częściowo można kierować się wyłącznie stanem polskiej gospodarki i trendami globalnymi. Rodzaje ryzyka głównych sektorów naszej giełdy mają bowiem w dużej mierze charakter regulacyjny — zaznacza Mariusz Adamiak.\nJarosław Niedzielewski nie przecenia jednak wpływu lokalnych czynników na warszawską giełdę. Słabość polskich indeksów radzi rozpatrywać w kontekście globalnym.\n— Jak porównamy indeks MSCI Emerging Markets do WIG20, to wyglądają bardzo podobnie, z tym że może w ostatnich tygodniach sytuacja z frankami obniżyła notowania polskich banków — wskazuje dyrektor departamentu inwestycji Investors TFI.\nJego zdaniem giełdy rynków wschodzących są w 2019 r. pod presją przez zmiany w głównym indeksie rynków wschodzących. Poszerza się ona w tym roku o spółki z Argentyny, Arabii Saudyjskiej i chińskie z Szanghaju. Siłą rzeczy zmniejsza to znaczenie firm z innych krajów, w tym z Polski. Dwie transze zmian już za nami. Trzecia planowana jest za kilka tygodni.\n— W związku z tym jakaś partia podaży na rynkach wschodzących i w Polsce będzie jeszcze miała miejsce. Rynkom wschodzącym nie pomaga też silny dolar. Z tej perspektywy nie ma co wiązać większych nadziei z tym, że polskie spółki są tanie. Bez osłabienia dolara rynki wschodzące nie pójdą wyraźnie do góry — podsumowuje Jarosław Niedzielewski.\n5 proc. - o tyle w trzecim kwartale 2019 r. spadła wartość WIG.\nWIG.Games daje nowe możliwości\nPełen etat? Wolę bardziej elastycznie\nZ partnerami po granty z Horyzontu\nAkcje / Światowe giełdy budzą optymizm


Dziedziniec zamku w Miloticach | Znajkraj!\n... ikulov, Kromieryż z listy UNESCO i nasze ulubione Uherske Hradiste - to typy od nas na Wasze morawskie wakacje. Jeśli szukacie miejsca, gdzie będziecie się bezpiecznie czuli z dzieckiem w przyczepce rowerowej, trasy rowerowe Moraw Was nie zawiodą. Przed zamkiem w Lednicach Gdzie spać na Morawach? Jak wcześniej wspominałem, nasze noclegi podczas rowerowej wycieczki po Morawach znajdowaliśmy codziennie przez serwis Booking.com. Gdyby nie te dwa przykre przypadki, gdy odmówiono nam potwierdzonego noclegu już po przyjeździe na miejsce, wszystko byłoby w porządku. Szukając noclegu w Czechach warto też skorzystać z czeskiej sieci noclegów przyjaznych rowerzystom Cyklisté vítáni. [views:embed:19_node_photos:default:64] Bez dziecka i bez przyczepki, ale wła...\n... przyczepce rowerowej, trasy rowerowe Moraw Was nie zawiodą. Przed zamkiem w Lednicach Gdzie spać na Morawach? Jak wcześniej wspominałem, nasze noclegi podczas rowerowej wycieczki po Morawach znajdowaliśmy codziennie przez serwis Booking.com. Gdyby nie te dwa przykre przypadki, gdy odmówiono nam potwierdzonego noclegu już po przyjeździe na miejsce, wszystko byłoby w porządku. Szukając noclegu w Czechach warto też skorzystać z czeskiej sieci noclegów przyjaznych rowerzystom Cyklisté vítáni. [views:embed:19_node_photos:default:64] Bez dziecka i bez przyczepki, ale właśnie przez Morawy, z Gdańska do samego Maroka, jadą Ewa i Rafał. Spotkaliśmy się na rynku w Mikulowie, a po chwili okazało się, że Ewa była uczennicą Oli kilka lat temu. Taki ten r...\n... spać na Morawach? Jak wcześniej wspominałem, nasze noclegi podczas rowerowej wycieczki po Morawach znajdowaliśmy codziennie przez serwis Booking.com. Gdyby nie te dwa przykre przypadki, gdy odmówiono nam potwierdzonego noclegu już po przyjeździe na miejsce, wszystko byłoby w porządku. Szukając noclegu w Czechach warto też skorzystać z czeskiej sieci noclegów przyjaznych rowerzystom Cyklisté vítáni. [views:embed:19_node_photos:default:64] Bez dziecka i bez przyczepki, ale właśnie przez Morawy, z Gdańska do samego Maroka, jadą Ewa i Rafał. Spotkaliśmy się na rynku w Mikulowie, a po chwili okazało się, że Ewa była uczennicą Oli kilka lat temu. Taki ten rowerowy świat mały. A my, zamiast do Maroka - jeszcze nie tym razem! - obraliśmy kierunek na niezawod...


December | 2016 | Biuro biznesu\nCzasami w życiu każdego z nas zdarzają się tego rodzaju sytuacje, w których wymagana ma możliwość być profesjonalna pomoc prawna. Niekiedy zdarza się tak, że wpadamy w pewien większy albo nieco mniejszy konflikt z prawem.\nDecember 30, 2016 by biurobiznesu\tLeave a comment\nBlogi internetowe prowadzą przeróżne osoby. Wielu z nich to fachowcy w wielu dziedzinach. Nie brakuje i takich blogów, gdzie tematyka jest bardzo ogólna i tyczy się szeroko pojętego życia. Takie blogi bardzo częstokroć określa się jako blogi o wszystkim i o niczym, choć nie do końca jest to twierdzenie słuszne. Jeżeli ktoś pisze na blogu o swoich poglądach na życie i obecną rzeczywistość, to zawsze ma możliwość to mieć jakieś znaczenie. Być ma możliwość uwagi odnośnie tego, jakie znaczenia ma minimalizm w życiu przemawia o któregoś z użytkowników globalnej sieci internet i na tej bazie zechce on zmodyfikować własne żywot? W blogach internetowych ludzie bardzo w większości wypadków piszą o swoim życiu, o sytuacjach, które dotykają ich na co dzień. Tym samym mogą służyć poradą innym, którzy podobnych sytuacji doświadczają.\nDecember 26, 2016 by biurobiznesu\tLeave a comment\nBlogi internetowe prowadzą przeróżne osoby. Wielu z nich to fachowcy w wielu dziedzinach. Nie brakuje i takich blogów, gdzie tematyka jest bardzo ogólna i tyczy się szeroko pojętego życia. Takie blogi bardzo w większości wypadków określa się jako blogi o wszystkim i o niczym, choć nie do końca jest to twierdzenie słuszne. Jeżeli już ktoś pisze na blogu o swoich poglądach na żywot i obecną rzeczywistość, to w każdym momencie może to mieć jakieś znaczenie. Być ma możliwość uwagi odnośnie tego, jakie znaczenia ma minimalizm w życiu przemawia o któregoś z użytkowników sieci internet i na tej podstawie zechce on zmodyfikować swoje życie? W blogach internetowych ludzie bardzo w bardzo wielu przypadkach piszą o swoim życiu, o sytuacjach, które dotykają ichniejszym na co dzień. Tym samym mogą służyć pomocą innym, którzy podobnych sytuacji doświadczają.\nDecember 3, 2016 by biurobiznesu\tLeave a comment


ᐅ Dmuchawa do liści Bosch ALS 25 z funkcją odkurzania - klimasklep.pl\nElektryczna dmuchawa do liści Bosch ALS 25 z funkcją odkurzania\nMarka: Bosch Model: ALS25 Typ: Dmuchawa\nSiła ciągu: do 83 m/s\nSprawdź pozostałe: Dmuchawy\n78 - 83 m/s, do 83 m/s\npas nośny, rozdrabniacz\nDmuchawa do liści Bosch ALS 25 z funkcją odkurzania\nDmuchawy do liści i odkurzacze ogrodowe Bosch\nElektronarzędzia Bosch cieszą się ogromną popularnością na całym świecie. Urządzenia marki charakteryzuje wysoka jakość wykonania i innowacyjność. W swojej ofercie firma posiada narzędzia do prac w ogrodzie, które stanowią doskonałe rozwiązanie podczas wykonywania obowiązków świeżym powietrzu. Do wykonywania prac porządkowych świetnie sprawdzą się dmuchawy do liści i odkurzacze ogrodowe. Niezależnie, czy chodzi o sprzątanie liści, czy uprzątnięcie terenu wokół drzew, dmuchawy i odkurzacze Bosch gwarantują mniej czasu spędzonego na pracy, a więcej czasu spędzonego na czerpanie radości z chwil spędzonych w ogrodzie. Cechuje je lekka i kompaktowa konstrukcja, duża wydajność i wysoka ergonomia obsługi.\nZalety dmuchawy do liści Bosch ALS 25\nurządzenie 2w1 - dmuchawa i odkurzacz\nrozdrabniacz odpadów w proporcji 10:1\nworek 45 l z wygodnym zamkiem\nrękojeść główna z uchwytem Softgrip\ndodatkowa, regulowana rękojeść na rurze odkurzacza\nmiekki pas nośny\nElektryczna dmuchawa do liści Bosch ALS 25 to wydajna, lekka i poręczna konstrukcja o zasilaniu przewodowym. Wyposażona została w silnik o mocy 2500 W, dzięki któremu urządzenie szybko i łatwo usuwa odpady. Dmuchawa ma duży przepływ powietrza i regulację prędkości nadmuchu. Posiada też funkcję odkurzania co czyni ją urządzeniem 2w1. Maszyna może zasysać liście i opakowania jednorazowe. Urządzenie zostało także wyposażone w rozdrabniacz, który rozdrabnia liście w stosunku 10:1 celem łatwiejszego kompostowania. Zasysane odpady trafiają do dużego, trwałego worka z grubej, wytrzymałej tkaniny o pojemności 45 l z wygodnym zamkiem ułatwiającym jego opróżnianie. Wysoka wydajność i funkcjonalność urządzenia idzie w parze z ergonomią obsługi. Główna rękojeść pokryta jest materiałem Softgrip, pozwalając na pewny chwyt narzędzia i zmniejszenie drgań przenoszone na dłonie. Włącznik główny jest duży, dzięki czemu maszyna może być obsługiwana w grubych rękawiczkach. Dodatkowa rękojeść mocowana w trybie odkurzania posiada regulację pochylenia. Dmuchawa jest także wyposażony w miękki pas nośny, który zapewnia komfortową pracę bez bólu barków i ramion.\nelektryczna dmuchawa do liści Bosch ALS 25\nśrednia ocena: 4.27 / 5, z 22 opiniiNapisz opinię\nOpinia od m...p o ALS 25 wystawiona 1 rok temu\nTrochę skomplikowana w składaniu . Jeszcze nie miałem do czego wypróbować\nOpinia od monia o ALS 25 wystawiona 1 rok temu\nOpinia od luna o ALS 25 wystawiona 2 lata temu\nOpinia od Dominika o ALS 25 wystawiona 5 lat temu\nOpinia od jerzy o ALS 25 wystawiona 6 lat temu\nOpinia od Andrzej o ALS 25 wystawiona 6 lat temu\nDobrze dobrane parametry urządzenia. Przy odkurzaniu liści nie pobiera żwirku więc nie niszczy się wirnik rozdrabniający. Doskonale rozdrabnia liście. Ergonomiczne uchwyty i lokalizacja włączników\nOpinia od agnieszka o ALS 25 wystawiona 6 lat temu\nrewelacyjny, tak w wersji odkurzacz jak i dmuchawa. Co prawda po używaniu w opcji odkurzacz jest się od stóp do głów brudnym, bo pył przenika przez materiał torby, ale nie zmienia to mojej opinii, że urządzenie jest super. Być może wykonanie torby z innej tkaniny pozwoliłoby usunąć tę jedyną wadę. Cena za tak genialne urządzenie atrakcyjna bardzo (mam porównanie z chińskim badziewiem)\nOpinia od Użytkownik o ALS 25 wystawiona 6 lat temu\nSuper sprzet.Polecam każdemu zapalonemu ogrodnikowi :)\nDmuchawa- odkurzacz do liści ma bardzo dobry stosunek jakości do ceny. Wyrób bardzo łatwy w montażu. Praca tym odkurzaczem jest łatwa i przyjemna. Doskonale zdmu*****e i zbiera liście.\nSprzęt jest dość ciekawy i przydatny jeśli zmiatamy liście z chodnika, kostki brukowej. Kompletnie się nie sprawdza przy liściach na trawie.