Scott Ian widziałby Lady Gagę na nowej płycie Anthrax | Teraz Muzyka\nCoraz częściej słyszy się o muzycznych eksperymentach, jak chociażby współpraca Paula McCartneya z Kanye Westem, dlatego muzycy w wywiadach są pytani o różne ewentualności. Na przykład Scott Ian miał odpowiedzieć, czy chciałby, żeby Lady Gaga – gwiazda muzyki popularnej – zainteresowała się muzyką metalową.\nGitarzysta grupy Anthrax nie miał nic przeciwko:\nPewnie, czemu nie? Ona wie, co to metal. To prawdziwy metalhead. Dlaczego więc nie słuchać jak to śpiewa… to nawet nie musi być utwór Anthraxu. Nieważne… po prostu chciałbym, żeby zaśpiewała metalowe kawałki. Może jakiś cover z naszej ostatniej płyty "Worship Music"? Na przykład… "In The End". Byłoby super usłyszeć jak to wykonuje. Ma super głos, wiec fajnie byłoby to usłyszeć – szczególnie, że dodałaby do tego trochę swoich pomysłów.\nGitarzysta zasugerował nawet, że rozważyłby zaproszenie Lady Gagi do studia, żeby zaśpiewała gościnnie w jednym z utworów Anthraxu. Nie wiemy, czy Scott Ian dotrzyma słowa, ale to mogłoby być ciekawe, nieprawdaż?\nWarto zauważyć, że Lady Gaga cieszy się szczególnym szacunkiem wśród wykonawców muzyki rockowej. Nie tak dawno Rob Halford zachwycał się wokalnymi możliwościami gwiazdy pop i sugerował, że bardzo chętnie by z nią zaśpiewał.\nTagi: główny inspektorat sanitarny, hulu, rush\nHenry Rollins stracił szacunek do Robina Williamsa


Znowu zamieszki w Ferguson. Postrzelono dwóch policjantów - GazetaPrawna.pl\n12 marca 2015, 07:25\nZnów zamieszki w Ferguson na przedmieściach Saint Louis w amerykańskim stanie Missouri. W trakcie demonstracji przed miejscowym posterunkiem policji postrzelono dwóch funkcjonariuszy. Według świadków, oddano tam od dwóch do czterech strzałów.\nOd kilku miesięcy w Ferguson dochodzi do protestów - po tym, jak w sierpniu ubiegłego roku biały policjant zastrzelił czarnoskórego nastolatka. W listopadzie prokuratura zdecydowała, że nie postawi funkcjonariusza w stan oskarżenia.\nWczoraj do dymisji podał się szef miejscowej policji. Była to reakcja na nieprawidłowości, które wypunktował raport amerykańskiego Departamentu Sprawiedliwości. Stwierdzono w nim, że w Ferguson dochodzi do dyskryminacji czarnych z pobudek rasistowskich. Z tego samego powodu do dymisji podał się też dyrektor zarządzający miasteczka. Amerykańskie władze zaleciły władzom Ferguson reorganizację wymiaru sprawiedliwości i miejscowych sądów.


Wirtualny alkomat | Forumowisko.pl\nThread starter elzbieta87\nSzybkie pytanie: Czy wierzycie w wiarygodność alkomatów internetowych?\nWiesz co.. z tymi alkomatami jest tak, że nigdy nie możesz w 100% wierzyć wynikowi. Najprawdopodobniej po dobrej imprezie nawet nie pamiętasz ile, czego i o której godzinie wypiłeś... Sam czasem korzystam, żeby mniej więcej określić czy za jakiś czas będę mógł już prowadzić.\nJasne, że nie, każdy człowiek ma inny metabolizm nawet jeśli określisz dawkę, godzinę, wagę, wzrost, nie musisz "wcisnąć" się w ramy.\nNajlepiej przejść się na komisariat ( o ile jest niedaleko) lub zatrzymać jakiś patrol i poprosić o przebadanie. Ale i tak czasem zdarzy mi się sprawdzić czy raczej upewnić takim internetowym: wirtualnyalkomatonline.pl- ten jest w mojej opinii najbardziej wiarygodny. Dla zabawy sprawdzaliśmy z kumplem kiedyś dokładność po kilku piwkach i ten wyżej wymieniony wypadł chyba najlepiej.\nTak jak mówię... spoko sprawa dla tych co mają głowę na karku i chcą tylko utwierdzić się w przekonaniu o tym, że już ze spokojem mogą wsiąść za kierownicę.\nSprawdzałam sobie ten wirtualny alkomat i całkiem dobrze wyszło, jeśli chodzi o wskazania. Później „ dmuchałam” na komisariacie i wynik wyszedł podobny. Więc myślę, że do sprawdzenia się po paru piwkach czy lampkach wina, z poprzedniego wieczora można polecić... ale wiadomo: tradycyjnego alkomatu to nie zastąpi.\nJak na mój gust to jest jak wróżenie z fusów, na poziom alkoholu we krwi wpływa wiele czynników które te wirtualne po prostu nie uwzględniają, bo one patrzą tylko na płeć i wagę, jak ktoś chce mieć pewność czy nie przekroczył dozwolonego 0,2 to niech sobie kupi jednorazówkę za kilka złotych, tu wynik będzie chociaż pewny, pod warunkiem że jednorazówka będzie dobrej jaosći, z certyfikatami, jakiś czas temu ws tokrotce były alkohity start po 6 zł a one są chyba najlepszymi jednorazówkami na rynku\nNajlepiej przejść się na komisariat ( o ile jest niedaleko) lub zatrzymać jakiś patrol i poprosić o przebadanie.\nRobiłam tak parę razy to niestety policjanci skutecznie zniechęcali do samobadania. Ich postawy jasno wyrażały niechęć i "zawracanie du*y" - nie uogólniam ale myślałam, że skoro otwarcie mówi się o takiej możliwości w mediach, będą wykonywać po porstu swój obowiązek, bo zamiast wspierać ludzi w podejmowaniu mądrych decyzji sprawiają, że nie masz ochoty być odpowiedzialny.\npolicjanci skutecznie zniechęcali do samobadania. Ich postawy jasno wyrażały niechęć i "zawracanie du*y"\nCzy wierzycie w wiarygodność alkomatów internetowych?\nNie, jest niewiarygodny.\nNie wierzę, wolę dmuchnąć w prawdziwy alkomat, lub kupić alkohit start jednorazowy.\nNigdy na komisariacie sięn ie sprawdzałam ale pewnie nie należy to do przyjemności, pewni ekażdego jak intruza traktują, koszt jednrazówki mniejszy niż zasuwanie do komisariatu tym bardziej pod wpływem alkoholu\nJako intruz na pewno. A przyjdź na komendę w sobotę lub niedzielę rano - zjedzą cię ;D\nserio?? Pamiętam jak raz mnie okradli i poszłam na komendę to też myślałam, że im przeszkadzam swoją obecnościa dlatego jestem jak najbardziej za posiadaniem alkomatu w domu, do własnego użytku, sezon grillowy zaraz się zacznie i alkomat sie na pewno przyda\nNie wierzę w skuteczność takich alkomatów. Na ilość promili we krwi ma wpływ zbyt wiele czynników, żeby wirtualny alkomat mógł to sensownie przetworzyć. Wolałabym przejść się na komisariat albo skończyć tylko na spróbowaniu alkoholu, gdybym miała następnego dnia prowadzić.\nAleż one sa skuteczne. Zawsze podadzą jakiś wynik, a to że z rzeczywistością raczej nie będzie mial wiele wspólnego to już inna sprawa.\nWystarczy dobra jednorazówka, choć jeżeli ktoś u siebie robi imprezy, grille, etc. to chyba lepiej mieć poważniejsze urzadzenie.\nTutaj jest fajny tekst na ten temat\nTo fakt, jakiś wynik dają ale co on ma do prawdziwego stanu to nie wiadomo.


Klub Miłośników Filmu | FORREST GUMP - UKRYTE DNO\nForrest Gump - ukryte dno\nNa ławce otoczonej wiekowymi drzewami siedzi człowiek. Dorosły i zadbany a jednocześnie niezdarny i nieporadny. Jego ruchy, mimika i sposób mówienia determinują jego\nodmienność. Jako obserwatorzy szybko klasyfikujemy go jako człowieka niepełnosprawnego umysłowo. W dzisiejszych czasach z całą pewnością padłby ofiarą złośliwych\nspojrzeń i drwiących uśmiechów. W Ameryce lat osiemdziesiątych zostaje dopuszczony do głosu, dostaje szansę na opowiedzenie swojej historii. Ilustruje ją "skarbami"\nwyjmowanymi z wysłużonej skórzanej walizki leżącej u jego boku. "Forrest Gump" nieświadomie opowiada nam jednak coś więcej aniżeli bajkę o spełnieniu stereotypowego\n"amerykańskiego snu", obok niej w sposób niezwykle subtelny i aluzyjny przekazuje nam historię kraju, w którym udało mu się ów sen ziścić. Oddzielenie filmowej fikcji,\nod historycznej rzeczywistości nie jest rzeczą prostą, skutkuje to tym, iż na "Forresta" patrzy się częstokroć jedynie poprzez pryzmat głównego bohatera. Otoczywszy\nsię jednak stertą książek, które od dawien dawna czekają na swoje pięć minut, leżąc i obrastając w kurz na jednej z waszych półek, z całą pewnością odkryjecie fenomen\ni kunszt, jakim popisał się Zemeckis tworząc skrypt dzieła już dziś kultowego. Jeśli uznacie zaś, iż wcześniej wspominane książki powinny na te wymarzone pięć minut\nzaczekać odrobinę dłużej, po prostu doczytajcie tę stronę do końca.\nPierwsza wzmianka na temat historii Stan Zjednoczonych pojawia się już po pięciu minutach projekcji filmu. Dowiadujemy się, iż Forrest nie zyskał swojego imienia\nprzypadkowo. Matka nazwała go na cześć bohatera wojny secesyjnej Nathana Bedforda Forresta. W nieco naiwny sposób dowiadujemy się, że jego imiennik był swojego czasu\njednym z najwybitniejszych generałów wojny secesyjnej i założycielem Ku Klux Klanu - organizacji o charakterze rasistowskim zarazem. Dodatkowo Gump opisuje nam wygląd\nczłonka owego tajnego stowarzyszenia. Nathan Bedford Forrest jest oczywiście postacią prawdziwą. Zasłynął on jako jeden z najwybitniejszych generałów wojsk konfederackich\nw czasie wojny secesyjnej toczonej w Ameryce w latach 1861 - 1865. Jego geniusz przejawiał się wspaniałym wykorzystaniem taktyki tzw. wojny podjazdowej. Faktem jest\nrównież to, że Forrest był jednym z założycieli rasistowskiej organizacji nękającej ludzi kolorowych, wyznawców judaizmu oraz katolików, wspomnianego wyżej -\nKu Klux Klanu.\nForrest Gump znajduje się w centrum wydarzeń mających miejsce 11 czerwca 1963 na uniwersytecie w Alabamie. Jest świadkiem protestu gubernatora Georga Wallace'a,\nmającego na celu uniemożliwienie uczęszczania do szkoły dwóm czarnoskórym Amerykanom. Dowiadujemy się również, że byli nimi Vivian Malone (jest to kobieta,\nktórej Forrest podaje podniesioną z ziemi książkę) i James Hood. Dodatkowo wspomniany zostaje fakt, iż George Wallace w trakcie symbolicznej blokady drzwi\nuniwersytetu prowadzi rozmowy z przedstawicielami rządu. Co najważniejsze, pod koniec tej sceny spiker telewizyjny wspomina, że wydarzenie to kończy rasową\nsegregację na uniwersytecie w Alabamie. Zemeckis i tym razem przedstawia nam kluczowe dla swojego kraju wydarzenie wplatając w jego przebieg głównego bohatera\nswojego filmu. Ustąpienie gubernatora Wallace'a było swoistym początkiem końca bezwzględnej rasowej segregacji w USA. Vivian Malone uparcie dążąc do wyznaczonego\nsobie celu została zaś pierwszą Afroamerykanką, która ukończyła studia państwowe i złamała stereotyp, przyjmujący osobę o kolorze skóry innym niż biały jako słabo\nwykształconą a wręcz zacofaną i edukacji niegodną.\nForrest jako członek uniwersyteckiej reprezentacji futbolowej wyrusza na spotkanie z prezydentem USA Johnem Fitzgeraldem Kennedym. Na spotkaniu w Białym Domu wypija\n15 butelek Dr Peppera, skutkiem czego, na pytanie Kennedyego "Jak się czujesz", odpowiada - "muszę się odlać". W rzeczywistości spotkanie to nie miało miejsca.\nReżyser wplótł je prawdopodobnie w fabułę w celu przekazania nam faktu, iż ówczesnym prezydentem USA był John Fitzgerald Kennedy, jeden z najbardziej cenionych\npolityków w historii Stanów.\n"Jakiś czas później, bez żadnej przyczyny ktoś zastrzelił tego miłego młodego prezydenta, kiedy jechał swoim samochodem." - Słowa, które wypowiada Forrest\nokraszone są kadrami przedstawiającymi przejazd Kennedyego poprzez jedną z amerykańskich ulic, jak się później okazuje w życiu Kennedyego przejazd ostatni.\nZ przejęciem i współczuciem płynącym ze szczerego serca, charakterystycznym dla głównego bohatera, opisuje dzień 22 listopada 1963 roku będący ostatnim dniem\nżycia ówczesnego prezydenta USA i zarazem pierwszym dniem jednej z największych zagadek w historii kraju, w którym swą prezydenturę sprawował.\n"Kilka lat po jego zabójstwie (Johna Kennedyego), zabito również jego brata, tyle, że w kuchni jakiegoś hotelu." - W tym krótkim zdaniu wypowiedzianym przez\nGumpa bezpośrednio po refleksji na temat śmierci J.F.K, mieszczą się podstawowe informacje na temat udanego zamachu na brata zabitego prezydenta. Roberta Francisa\nKennedyego, sześćdziesiątego piątego ministra sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych postrzelono w głowę w dzień po jego zwycięstwie w stanowej turze wyborów\nprezydenckich w Kalifornii, tj. 5 czerwca 1968 roku. Zamach miał miejsce w wąskim, zatłoczonym kuchennym korytarzu hotelu Ambassador w Los Angeles.\nZamachowcem był 24 letni Palestyńczyk Sirhan Sirhan, za swój czyn skazany został na dożywocie. R. F. Kennedy zmarł w Good Samaritan Hospital w dzień po zamachu.\nPo ukończeniu studiów na uniwersytecie w Alabamie Forrest wstępuje w szeregi armii amerykańskiej. Przechodzi szybkie przeszkolenie i zostaje wysłany na fronty wojny\nwietnamskiej. Odznacza się tam niesamowitą odwagą ratując niemalże cały swój pluton przed śmiercią w azjatyckiej dżungli. Poznaje tam również dwóch przyjaciół:\nBenjamina Buforda Blue, czyli Bubbe (symbol, Afroamerykanów, których ze względu na brak jakiegokolwiek wykształcenia, niemalże "hurtem" wysyłano na pewną śmierć w\nchaszczach wietnamskiej puszczy) i porucznika Dana Taylora. Daty wylotu Forresta na front Wietnamski można się jedynie domyślać. Zważywszy na to, iż skończył\nuniwersytet po 5 latach, a najpóźniej w roku 1963 spotkał się z Johnem Fitzgeraldem Kennedym, szacuję moment ukończenia studiów na rok mniej więcej 1966.\nNastępnie przeszedł trwające kilka miesięcy przeszkolenie, wnioskować więc można, iż Forrest znalazł się w Wietnamie około roku 1967/1968. Reżyser, lądowaniem\nGumpa w wietnamskiej dżungli uzmysławia nam również nieprofesjonalizm Amerykańskich żołnierzy. Widzimy ich w trakcie grillowania i gry w karty\n- scena pozornie niewinna i śmieszna, po głębszym przemyśleniu nabiera istnie groteskowego charakteru. Ustami opóźnionego Gumpa Zemeckis uzmysławia nam największą\ntragedię związaną z toczoną w latach 1959 - 1975 II wojną indochińską - "nie znam się na rzeczy, ale w tej wojnie walczył chyba cały kwiat młodej Ameryki".\nTe słowa o Wietnamie mówią wszystko.\nPo powrocie z Wietnamu Forrest zostaje odznaczony przez prezydenta Lyndona Bainesa Johnsona, najwyższym odznaczeniem militarnym w USA, tzw. medalem honorowym.\nPodobnie do wspomnianej wcześniej wizyty Forresta u prezydenta Kennedy'ego tak i to wydarzenie nie ma swojego historycznego odpowiednika. Prezydent Johnson nigdy nie\nwręczył medali czterem weteranom wojny wietnamskiej w formie opisanej w filmie. Przypuszczalnie scena ta ma na celu analogicznie do tej z J. F. Kennedym zaprezentowanie\nkolejnego prezydenta USA. Warto dodać, iż owo wydarzenie musiało mieć miejsce przed 1969, ponieważ jest to rok, w którym Johnson zakończył swoją kadencję.\nPrzedstawienie kolejnej amerykańskiej głowy państwa możemy więc odhaczyć jako zaliczone.\nOdznaczony medalem honorowym, Forrest wyrusza na obchód stolicy USA - Washingtonu. Po chwili jego spacer zostaje przerwany przez grupę anarchistów, którzy decydują się na\nzaprowadzenie go na scenę rozstawioną pomiędzy "Washington Monument" a "Abraham Lincon Memorial Building" - jednym słowem scenę umiejscowioną w\nsamym sercu amerykańskiej stolicy. Przemawia jako weteran wojny wietnamskiej do tysięcy ludzi zgromadzonych w ramach protestu pacyfistycznego. Na scenie\nspotyka jak opisuje: "faceta, który zamiast koszuli ma na sobie flagę Ameryki i używa mnóstwo przekleństw, na "p". W trakcie przemowy spotyka ponownie swoją\nwielką miłość - Jenny. Publiczne protesty amerykańskiej młodzieży były w okresie konfliktu wietnamskiego rzeczą niezwykle częstą. Wiec w Waszyngtonie jest\nwydarzeniem fikcyjnym, fikcyjne nie są jednak postacie biorące w nim udział. "Facet ubrany we flagę Ameryki" jest, bowiem legendą Stanów Zjednoczonych. Abbie\nHoffman, bo o niego tu chodzi, był współzałożycielem YIP (Youth International Party), czyli Międzynarodowej Partii Młodych. Jej członków potocznie nazywano\n"yippies", była to odmiana hipisów. Abbie zasłynął również z organizowania manifestacji promujących pokój oraz anarchię. Jego wybitne zdolności psychologiczne\npozwoliły mu wpłynąć na tysiące młodych ludzi. W roku 1973 został skazany na karę więzienia za handel kokainą. Zmarł w 1989 w wieku 52 lat. Po dziś dzień uważany\njest za symbol młodzieńczego buntu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych oraz przykład radykalnego aktywisty, który swoim charyzmatycznym charakterem potrafił\nzjednać sobie miliony.\nJenny, po niespodziewanym spotkaniu z Forrestem postanawia przedstawić go swoim nowym przyjaciołom. Zabiera go do siedziby SDS (Students for a Democratic Society),\nczyli Studenckiego Ruchu na rzecz Demokracji. Okazuje się, iż chłopak Jenny jest jego przewodniczącym. W siedzibie, Forrest spotyka również przedstawiciela Black\nPanthers (Czarnych Panter). Zarówno, SDS jak i Czarne Pantery były organizacjami działającymi około lat siedemdziesiątych. Pierwsza z nich skupiała głównie\nbiałych studentów o poglądach socjalistycznych i pacyfistycznych. Czarne Pantery, powstałe w roku 1966, były natomiast organizacją skupiającą w swoich szeregach\nAfroamerykanów chcących walczyć o swoje prawa i racje. SDS i Czarne Pantery były zagorzałymi przeciwnikami eskalacji konfliktu w Wietnamie, co Zemeckis wyraźnie próbuje\nnam uzmysłowić poprzez silne wyeksponowanie ich związku z antywojennym wiecem.\tSzczęśliwe chwile spędzone u boku Jenny ulatują niezwykle szybko, po ponownym rozstaniu Forrest dostaje się do reprezentacji USA w ping ponga, ale o tym za chwilę.\nW trakcie jego treningu widzimy bowiem telewizor, w którym przeprowadzana jest relacja z lądowania Neila Armstronga na Księżycu. Słyszymy również legendarne słowa\nwypowiedziane przez astronautę: "Jeden mały krok dla człowieka, a olbrzymi skok dla ludzkości". Nie trzeba wspominać, iż zarówno to wydarzenie jak i cytat\nArmstronga są autentyczne. Dodam jedynie, że lądowanie Apollo 11 na Księżycu miało miejsce 20 lipca 1969 roku. "Włączono mnie do amerykańskiej drużyny ping pongowej. Byliśmy pierwszymi Amerykanami na terytorium Chin od jakiegoś miliona lat. Podobno pokój na świecie zależał od\nnas." - Oczywiście cytuję tu bohatera tytułowego. Niby niepozorny i absurdalny tekst, który z całą pewnością u ogromu widzów wywołuje spazmatyczne kurcze brzucha\nnazywane popularnie śmiechem, ma swoje pokrycie w historii USA. Owo wydarzenie zostało nazwane "Dyplomacją pingpongową". Swój początek miało w roku 1971. Dziewięciu\ntenisistów stołowych i czterech urzędników państwowych (dwoje z nich wraz z małżonkami) 10 kwietnia przeszły poprzez most w Hong - Kongu, rozpoczynając swoją\ntygodniową wizytę w Chinach. Podczas jej trwania odbywały się pokazowe mecze pingpongowe, za których kulisami przeprowadzano rozmowy pomiędzy urzędnikami\namerykańskimi i chińskimi. Dzięki tej wyprawie, przygotowane zostało podłoże pod wizytę prezydenta USA Richarda Nixona w państwie Chińskim (1972). Wydarzenia te były\nkamieniem milowym położonym pod fundamenty porozumienia chińsko - amerykańskiego.\nW tym miejscu chciałbym powrócić do wcześniejszych fragmentów filmu, dzieje się tak ze względu na to, iż staram się, aby przedstawione przeze mnie wydarzenia\ncechowała kolejność chronologiczna. Powróćmy do studenckich lat Forresta a dokładniej do momentu, gdy młody Gump uczestniczy w blokadzie drzwi zorganizowanej\nprzez gubernatora Georga Wallace'a. Po ów incydencie Gump wspomina o zamachu na Wallace'a w trakcie jego kampanii prezydenckiej. Wspomniane przez Forresta wydarzenie\njest kolejnym faktem historycznym. Do Gubernatora George' Wallace'a w roku 1972 w trakcie kampanii prezydenckiej w Laurel w Maryland zostało oddane pięć strzałów\nzauważmy, że w filmie możemy usłyszeć dokładnie tyle samo - cóż za dokładność panie Zemeckis;) z pistoletu. Zamachowcem był Arthur Herman Bermer. Wallace\nprzeżył zamach, jednak do końca życia, tj. do roku 1998 pozostał sparaliżowany.\nW trakcie obchodów nowego roku, w odbiorniku telewizyjnym porucznika Dana możemy zauważyć prezentera mówiącego o budowie nowego budynku. Mowa tu o hotelu One Astor Plaza - najwyższym budynku (227m, 54 piętra) znajdującym się na Time Square. Jego budowa została ukończona właśnie w roku 1972.\nKolejne minuty filmu owocują ponowną wizytą Gumpa na salonach Białego Domu. Tym razem jako członek drużyny pingpongowej odwiedza prezydenta Richarda Milhousa Nixona.\nW trakcie krótkiej rozmowy, prezydent zapewnia Forresta, iż przeniesie reprezentację pingpongistów z hotelu Ebott, uznanego przez głowę państwa za przestarzały i\nniegodny tak znamienitych gości, do hotelu "nowszego, nowocześniejszego". Obietnicy dotrzymuje, Forrest podczas nocy w hotelu zauważa dziwne światła latarek w\napartamencie leżącym naprzeciw jego okien i jako wzorowy obywatel postanawia wezwać ochronę. Na następny dzień czarno-biały telewizor przemawia do nas głosem\nNixona i zrzeka się fotela prezydenckiego na rzecz swojego zastępcy Geralda Rudolfa Forda Juniora. Wydarzenia opisane w tym miejscu miały miejsce w latach 1972\n- 1974 i zyskały miano "Afery Watergate". Wszystko miało swój początek w nocy 17 czerwca 1972, kiedy to w hotelu Watergate (właśnie tutaj zakwaterowano Forresta\ni innych członków reprezentacji pingpongowej), w którym mieściła się siedziba sztabu wyborczego amerykańskiej Partii Demokratycznej przyłapano pięć osób usiłujących\nzałożyć podsłuchy (to właśnie ich widział Forrest). Wśród zatrzymanych na gorącym uczynku znajdował się James McCord, jeden z pracowników Komitetu Reelekcji\nPrezydenta (komitet powołany przez R. M. Nixona w celu wspierania jego kampanii prezydenckiej i walki, nie zawsze uczciwej, z jego konkurencją). Wydarzenie to\nzostało natychmiast skojarzone z osobą prezydenta Nixona, jednak z powodu braku dowodów na jego współpracę z przestępcami, nie został oskarżony. O włamaniu nie\nzapomnieli jednak dziennikarze. W szczególności Bob Woodward i Carl Bernstein z gazety Washington Post. Dzięki ich zaangażowaniu i współpracy z Markiem Feltem,\nówczesnym wicedyrektorem FBI (występował pod pseudonimem "Głębokie Gardło") doprowadzili do ujawnienia wielu kompromitujących informacji na temat działań Nixona.\nOd 17 maja do 7 sierpnia 1973 specjalnie powołana komisja senacka przeprowadzała przesłuchiwania w sprawie "Afery Watergate". Ich transmitowanie w ogólnodostępnej\ntelewizji spowodowało spadek popularności Nixona, co więcej, podczas jednego z nich na jaw wyszło, iż w Białym Domu istnieje system, który automatycznie\nrejestruje wszystkie przeprowadzone tam rozmowy. Ta informacja, była przysłowiowym "gwoździem do trumny" Nixona. 24 lipca 1974 roku Sąd Najwyższy Stanów\nZjednoczonych nakazał wydanie wszystkich taśm mogących pomóc w rozwiązaniu sprawy. 9 sierpnia 1974 (to właśnie to wystąpienie mieliśmy okazję oglądać na ekranie\nfilmowego odbiornika), prezydent Nixon, skompromitowany, publicznie zrzekł się swojego stanowiska na rzecz swojego zastępcy Geralda Rudolfa Forda Juniora.\nNowy prezydent ułaskawił swojego poprzednika, Nixon natomiast do końca życia wypierał się uczestnictwa w działaniach związanych z "Aferą Watergate".\nPo zakończeniu kariery pingpongisty, Forrest wyrusza do Bayou La Batre w Alabamie, domu Bubby, przyjaciela zmarłego nad jedną z wietnamskich rzek. Zgodnie z jego\nradami nabywa łódź do połowu krewetek, nazywa ją imieniem swojej ukochanej i zaczyna polowanie na ukochane przez czarnoskórego przyjaciela żyjątka. Wkrótce do\nForresta dołącza porucznik Dan Taylor, jego ekscentryczny przyjaciel. Początkowo połów krewetek okazuje się być pasmem niepowodzeń, jednakże pewnej nocy Bayou La\nBatre nawiedza huragan, który niszczy wszystkie łodzie "krewetkowe", oszczędzając jedynie "Jenny" Forresta. Od tego czasu wraz z porucznikiem stają się oni\npotentatami w branży "krewetkowej", tworzą firmę "Bubba-Gump Shrimp Co." i zbijają fortunę. Wydarzenia opisane w tej scenie miały miejsce w roku 1974. Huragan\nCarmen w 5 stopniowej skali otrzymał ocenę 4. Był jednym z 7 huraganów, które nawiedziły rejony położone nad oceanem atlantyckim w roku 1974. Największe zniszczenia\npozostawił w Luizjanie, jednak nie ominął również stanów sąsiednich (Alabama - Bayou La Batre). W jego wyniku Amerykanie ponieśli straty w wysokości 152\nmilionów dolarów. Najbardziej ucierpiały wioski położone bezpośrednio nad oceanem, takie jak Bayou La Batre, które w rzeczywistości znane jest z eksportu\nowoców morza, w tym również krewetek.\nPodczas jednego z licznych wieczorów spędzonych na łodzi do połowu krewetek, w telewizorze na niej ulokowanym Zemeckis po raz kolejny wyświetla historyczne wydarzenie.\nTym razem słyszymy o tym, iż prezydent Gerald Ford przeżył drugi zamach w przeciągu zaledwie 17 dni. Gerald Ford rzeczywiście przeżył dwa zamachy w tak krótkim odstępie\nczasu. Pierwszy z nich miał miejsce 5 września 1975 roku w Sacramento w Kalifornii, drugi zaś 22 września tego samego roku w San Francisco. Pierwszą próbę zabójstwa\npodjęła Lynette "Squeaky" Fromme, jedna z naśladowniczek seryjnego mordercy Charlesa Mansona, drugą, Sara Jane Moore, znana ze swoich rewolucyjnych poglądów.\nObie kobiety zostały skazane na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Sam Ford nie ucierpiał w żadnym z zamachów.\nZa namową porucznika Dana, Forrest inwestuje sporą sumę w nowo powstałą firmę Apple, sądząc, iż zajmuje się ona... owocami. Firmy tej nie trzeba\nprzedstawiać nikomu. Jeden z największych potentatów w branży komputerowej wypuścił na rynek swój pierwszy produkt rzeczywiście w roku 1977,\ndata ta pokrywa się z wydarzeniami przedstawionymi w filmie.\nPo zakończeniu biegu dookoła Ameryki, Forrest wraca do domu. Ponownie w jego telewizorze możemy oglądać próbę zamachu na prezydenta. Tym razem jej ofiarą jest\nRonald Wilson Reagan. Zamach ten miał miejsce 30 marca 1981 roku około godziny 14.30. Reagan wychodził wtedy z hotelu Hilton w Waszyngtonie. W tym też momencie\npsychopata John Hinckley oddał do niego sześć strzałów w ciągu 3 sekund. Ostatnia kula po rykoszecie zraniła prezydenta w okolicy lewego ramienia. Reagan został\nprzewieziony do szpitala uniwersyteckiego gdzie doszedł do zdrowia. Warto wspomnieć coś o samym zamachowcy, jego osoba może być przestrogą dla osób, które po\nobejrzeniu filmu zbytnio utożsamiają się z prezentowanymi przez ten postaciami, próbują kreować się na jego bohaterów. Hinckley był osobą obsesyjnie zakochaną\nw Jodie Foster, odtwórczynią roli Iris w wyreżyserowanym przez Martina Scorsese "Taksówkarzu". Zamachowiec po obejrzeniu owej produkcji zaczął utożsamiać się z jej\nczołowym bohaterem - Travisem Bickle. Co więcej, gdy Foster odrzuciła jego "miłość", postanowił zdobyć jej serce w inny sposób, pragnął zaimponować jej zabijając\nnajważniejszą osobę w USA.\nObok wydarzeń o zabarwieniu czysto historycznym, Zemeckis przemyca pomiędzy wierszami swojego scenariusza nieco więcej. Za plecami Forresta możemy obserwować\nprzemiany zachodzące od lat pięćdziesiątych aż do wczesnych osiemdziesiątych. Jesteśmy świadkami szeroko zakrojonej ewolucji kulturalnej przypadającej na\nokres objęty ramami filmowej rzeczywistości. Zostajemy w sposób najczęściej zabawny i ironiczny zaznajomieni z jej najbardziej charakterystycznymi symbolami i\nikonami, zarówno tymi, w których żyłach płynęła bądź po dziś dzień płynie krew jak i z tymi, które do historii przeszły chociażby w postaci pozornie nic nieznaczącej\nMatka Forresta ze względu na spory areał metrów kwadratowych, jaki ma w swoim posiadaniu, wynajmuje pokoje osobom nienależącym do rodzinny Gumpów. W czasie, gdy Forrest\nosiąga wiek przybliżony do szczęśliwej siódemki, w jego rodzinnym domu gości pewien młodzieniec nierozstający się ze swoją gitarą. Jej dźwięki zachęcają głównego\nbohatera do tańca, dziwnego i pokracznego ze względu na utrudnienie w postaci stalowych szyn na jego nogach. Kilka miesięcy później na witrynie jednego z amerykańskich\nsklepów Forrest i jego matka zauważają tego samego młodzieńca grającego na tej samej gitarze, co więcej, tańczącego ten sam specyficzny taniec. Tajemniczy gość,\nto oczywiście sam król Rock'n Rolla, wiecznie żywy Elvis Presley. Zemeckis żartobliwie przypisuje Forrestowi wymyślenie charakterystycznego dla legendarnego piosenkarza kroku\ntanecznego. Na ekranie telewizora mamy okazję oglądać debiut piosenkarza, mający miejsce około roku 1955, wykonuje on piosenkę "Hound Dog". Zwróćmy uwagę na\nzachowanie matki naszego bohatera, jej postawa doskonale prezentuje sposób, w jaki odbierany był Elvis a tym samym cała subkultura Rock'n Rollowa poprzez ludzi\nznajdujących się w czasie jej powstawania w wieku średnim. W trakcie ucieczki przed uniwersyteckimi prześladowcami Forrest wbiega nieopatrznie na boisko do gry w futbol amerykański. Jego niecodzienna szybkość przykuwa uwagę\nlokalnego trenera, który decyduje się na zwerbowanie Forresta w szeregi swojej drużyny. W niedługim czasie staje się on najmocniejszym punktem zespołu a jego gra\njest ceniona tak wysoko, że dostaje angaż w zespole narodowym. Trener przedstawiony nam przez Zemeckisa to nikt inny jak legenda amerykańskiego futbolu Paul William\n"Bear" Bryant, szkoleniowiec uniwersyteckiej drużyny z Alabamy w latach 1958 - 1982. W czasie swojej 25 letniej "kadencji" poprowadził drużynę do zdobycia 6\ntytułów mistrza kraju i 13 tytułów mistrza konferencji. Dodatkowo uzyskał on najlepszy w historii drużyny stosunek spotkań wygranych/zremisowanych/przegranych,\nwynosi on 232/46/9. Paul "Bear" Bryant zmarł 26. stycznia 1983. Warto dodać, iż Forrest grając w drużynie w latach sześćdziesiątych z całą pewnością biegał po\ntym samym boisku z inną wybitna postacią futbolu amerykańskiego - Joe Namathem, który zalicza się do grona najlepszych futbolistów w historii USA.\n"Chciałabym być jak Joan Baez, wyjść na scenę ze swoją gitarą i śpiewać" - Słowa wypowiedziane przez Jenny w telegraficznym skrócie opisują kolejny po Elvisie fenomen\namerykańskiej sceny muzycznej. Baez zasłynęła przede wszystkim jako piosenkarka bluesowa i folkowa, niemniej jednak tworzyła również w stylistyce rockowej. Już jako\nmłoda kobieta silnie manifestowała swoje poglądy. Identyfikowała się z ruchem hippisowskim, walczyła o pokój i zakończenie segregacji rasowej. Śpiewać zaczęła już w\nwieku lat 15, kiedy zainspirowana przemową Martina Luthera Kinga, postanowiła kupić pierwszą gitarę i występować dla swoich szkolnych przyjaciół. Jej profesjonalny\ndebiut miał miejsce trzy lata później, w roku 1959. Występowała m.in. na Woodstocku, czy przed słynnym "Marszem na Waszyngton". Stała się jednym z symboli buntu i\nindywidualności dla ówczesnej młodzieży.\nW trakcie pierwszej wizyty Forresta w Białym Domu, na szafce znajdującej się w prezydenckiej toalecie stoi oprawiona w ramki fotografia Marilyn Monroe wraz z dedykacją\noraz zdjęcie prezydenta z pewnym mężczyzną. Zdjęcie nr 1 mogło stać tam rzeczywiście, ze względu na to, iż Marilyn Monroe 19. maja 1962 w Madison Square Garden zaśpiewała\ndla prezydenta Kennedyego słynne "Happy Birthday, Mr. President". Wydarzenie to przeszło do historii ze względu na to, iż był to jeden z ostatnich publicznych występów\nMonroe, pikanterii dodawał mu domniemany romans prezydenta i artystki. Zdjęcie drugie, przedstawia Kennedyego w towarzystwie jego młodszego brata Roberta.\nPo powrocie z Chin Forrest zostaje zaproszony do telewizyjnego talk-show, ma opowiedzieć jak wygląda życie w tym jakże obcym dla Amerykanów kraju. Jego\nwspółrozmówcą okazuje się być John Lennon, wokalista kultowego zespołu "The Beatles". W trakcie krótkiej rozmowy a raczej monologu Gumpa, co i rusz przerywanego\nprzez wtrącenia Lennona padają frazy piosenki tego też wokalisty. Utworu, który przeszedł do historii jako jedna z najlepszych piosenek w dziejach naszego globu\n- "Imagine", bo o niej tu mowa była inspirowana niczym innym jak wypowiedzią Forresta Gumpa - oczywiście w alternatywnej rzeczywistości Roberta Zemeckisa.\nWspomniany zostaje również fakt o dokonaniu udanego zamachu na życie Lennona, który faktycznie zginął 8. grudnia 1980 roku w Dakocie raniony kulą wystrzeloną\nz broni trzymanej przez Marka Davida Chapmana, psychopatę, który próbował pozbawić go życia już kilkukrotnie. John Lennon, jest uznawany za jednego\nz najwybitniejszych artystów, którzy kiedykolwiek chodzili po Ziemi. Jego śmierć była ogromnym ciosem dla milionów fanów na całym świecie.\nKolejne nawiązania do amerykańskiej kultury masowej mają miejsce podczas biegu Forresta dookoła Ameryki. Przede wszystkim sama postać biegającego bohatera może być\naluzją do Billa Bowermana (współzałożyciela Nike), który analogicznie do bohatera filmu przemierzał ogromne odległości w celu promowania joggingu w Ameryce.\n"Shit Happens" - autorem słynnego sloganu jest nikt inny jak pan Forrest Gump. Podobnie w przypadku prekursora przeżywających swój rozkwit emotikonów\n- Smileya, który to z kolei jest odbiciem jego twarzy.\nSzczególnie barwną i złożoną postacią jest ukochana Forresta Gumpa - Jenny. Zauważmy, że za jej pomocą Zemeckis obrazuje nam, jakie zmiany zachodziły w\nspołeczeństwie amerykańskim od lat pięćdziesiątych do osiemdziesiątych. Jenny przyjmuje, bowiem postawy charakterystyczne dla odpowiedniego okresu. Początkowo,\nw latach sześćdziesiątych przedstawiona jest jako wielka fanka Joan Baez, hippiska, dziewczyna aktywisty z SDS. Na jej podstawie reżyser pokrótce opisuje nam\nnajbardziej typowe elementy subkultury hippisowskiej - życie na walizkach, podróże do ich "stolicy" San Francisco, manifestacja swoich przekonań, umiłowanie\ndo pokoju i wolności. Następnie, Jenny widzimy na dyskotece lat siedemdziesiątych, w jej trakcie narkotyzuje się kokainą. Jest to symbol upadku ery hippisów\ni początku ery disco. Na lata te przypada również największy rozwój handlu narkotykami "ciężkimi". W końcu pokazuje nam ją jako kelnerkę w restauracji\ntypu fast-food, wycierającą blat stolika otoczony plastikowymi imitacjami mebli w kolorach pastelowych. Postać Jenny przedstawia nam więc ewolucję społeczną,\njaka zaszła na przestrzeni lat w USA. Bez znaczenia nie pozostaje nawet jej śmierć. Można domniemywać, że padła ofiarą AIDS, które w owych czasach zaczęło zabijać ogromne liczby Amerykanów.\nJeśli czytasz to zdanie jest to niepodważalny dowód na to, iż twoje książki nie doświadczyły radości związanej z ich, chociaż kilkuminutową eksploatacją,\nnie mniej jednak świadczy to również o tym, że poświęciłeś kilkanaście cennych minut swojego życia na przeczytanie tego też artykułu, za co serdecznie dziękuje.\n"Forrest Gump" to nie tylko bajeczna opowieść o zwycięstwie uczciwości i szczerości nad upośledzeniem umysłowym, to zarazem opowieść o świecie,\nw którym było to możliwe, zresztą już to wiesz... Darujmy sobie wyrafinowane zakończenie - w tym przypadku jest zbędne.\nRok i kraj produkcji: 1994 / USA\nObsada: Tom Hanks .....Forrest Gump\nRobin Wtight Penn .....Jenny\nGary Sinise .....Dan Taylor\nMykelti Williamson ....."Bubba"\nSally Field .....Pani Gump\nMichael Corner Humphreys .....młody Forrest\nAutor analizy:Filip Jalowski - FIDEL\nKlub Miłośników Filmu23.06.2008


14 paź 2019 12:01\nWłaściciel, który odziedziczył dom po babci, zamieszkał w nim wraz z żoną i psem. Projekt 80-metrowego parteru oraz 50-metrowego poddasza powierzył Elizie Wojtasiewicz oraz Katarzynie Olejarz z pracowni Kaza Interior Design.\nPRZEJDŹ DO GALERII Drewniany dom po babci - zobacz jak go wyremontowano. Projekt: Kaza Interior Design. Fot. Dekorian Home\n#jak urządzić drewiany dom\n#dom po babci\nPonad stuletnia drewniana chata położona w podkieleckiej wsi kryje ze sobą piękną historię cudownego dzieciństwa i niezwykłej więzi babci i wnuczka – obecnego właściciela. W tym domu unosił się zapach babcinej szarlotki, po kątach snuły się nieśpieszne rozmowy, a ze spiżarni można było podkradać domowe specjały! Taki sielski, pełen ciepła i przytulności klimat udało się zatrzymać.\nWłaściciel, który odziedziczył dom po babci, zamieszkał w nim wraz z żoną i psem. Projekt 80-metrowego parteru oraz 50-metrowego poddasza powierzył Elizie Wojtasiewicz oraz Katarzynie Olejarz z pracowni Kaza Interior Design. Partnerem projektu jest sieć salonów z wyposażeniem wnętrz Dekorian Home.\nArchitektki stanęły przed trudnym wyzwaniem zachowania klimatu starego domu, pełnego rodzinnego ciepła i serdeczności, który jednocześnie doskonale wpisze się w wiejskie otoczenie. Zadanie nie należało do łatwych z uwagi na konieczność przearanżowania przestrzeni tak, by była maksymalnie funkcjonalna, a równocześnie możliwa do wykonania bez poważnego ingerowania w konstrukcję domu – wyburzanie czy przesuwanie ścian nie wchodziło w grę.\nDrewniane drzwi prowadzą nas przez hol do wnętrza domu. Tuż po przekroczeniu progu, uwagę zwraca tapeta Leaf z kolekcji „Uroki Toskanii” marki Foldecor zakupiona w salonie Dekorian Home, która jest zapowiedzią i obietnicą sielskiego klimatu całej przestrzeni. I tak trafiamy do kuchni połączonej z salonem piękną wyspą kuchenną.\nBiałe meble idealnie kontrastują z ceglaną ścianą oraz z elementami w głębokiej czerni. Cylindryczny okap tuba – jeden z najbardziej popularnych i modnych w tym sezonie modeli – nadaje „sercu domu” elegancji i nowoczesności. A rodzinny klimat, pełen dobrej energii i radości, tworzy ściana pomalowana farbą tablicową włoskiej marki Metropolis, na której – w zależności od potrzeby chwili – domownicy mogą zapisywać anegdoty lub tworzyć wyszukane portrety swojego czworonoga.\nKuchnia idealnie łączy w sobie tradycję i nowoczesność, podobnie jak przestronny salon, w którym gospodarze mogą wypocząć przy nastrojowych płomieniach kominka. Architektki znów zdecydowały się na harmonijny duet przeszłości i teraźniejszości. Kominek, drewniany stół i stolik kawowy oraz wygodne poduszki i koce w otoczeniu minimalistycznego oświetlenia i surowej podłogi prezentują się wyjątkowo dobrze.\nNa uwagę zasługuje także ściana telewizyjna wyłożona drewnem. Strefa relaksu dzięki dużej ilości roślin zaprasza do błogiego odpoczynku, krótkiej popołudniowej drzemki czy nieśpiesznej kawy z ulubioną lekturą w dłoni…Kolorystyka salonu utrzymana w barwach ziemi jest doskonałym nawiązaniem do otoczenia, w którym znajduje się drewniana chata – tuż za progiem rozciąga się niepowtarzalny świat przyrody! Odcienie zieleni, łagodne tony brązu i beżu tworzą prawdziwie ciepłą przestrzeń, w której chce się być.\nAle miejscem, w którym czuć bliskość natury jest sypialnia. Wnętrze jest zmysłowe, subtelne, kryje za sobą pewną tajemnicę. Taki efekt architektki osiągnęły dzięki wyjątkowej tapecie: garstka ludzi, kilka drzew i efekt rozmazanej pasteli. Całość w intrygującej nasyconej zieleni…belgijska marka Khroma potrafi zaskakiwać. Tapeta MIS201 z kolekcji MISUTO pięknie współgra z szarą podłogą oraz łóżkiem.\nWyróżniającym akcentem w sypialni pozostaje oświetlenie: klasyczne lampy zawieszone na długich przewodach dopełniają całość aranżacji nadając jej szczyptę ponadczasowej klasy z odrobiną ekstrawagancji. Gospodarzom zależało także na stworzeniu funkcjonalnej łazienki, w której będzie można doskonale wypocząć, stąd niezwykle elegancka wolnostojąca wanna w szkliwionej bieli. Z klasyczną, starannie zaprojektowaną deszczownicą w kolorze stali nierdzewnej szczotkowanej, prezentuje się doskonale.\nTłem dla minimalistycznie wyposażonej łazienki jest stonowana szarość i czerń. Jedna ze ścian wraz z sufitem została pomalowana wysokiej jakości farbami Para w odcieniu delikatnej szarości. Ale uwagę przyciąga metaliczny tynk, którym wykończona została jedna ze ścian łazienki. Niejednolita faktura i efekt cieniowania metalicznego tynku Senso od Metropolis, który kupimy w Dekorian Home sprawia, że całe pomieszczenie nabiera oryginalnego wyrazu.\nProjektantki z pracowni Kaza Interior Design po raz kolejny udowadniają, że zaprojektowanie nawet stuletniej drewnianej chaty tak, by była doskonale funkcjonalna dotrzymując kroku nowoczesności, jest absolutnie możliwe.\nNiezwykły zmysł estetyczny, wrażliwość a także wiedza i pasja sprawiły, że powstało wyjątkowe wnętrze, w którym wszyscy odwiedzający gospodarzy goście chcieliby pozostać jak najdłużej. Jest w nim sielsko i błogo!\nJa też dzieki znajomej trafiłam na tą stronę i przyznam ze wybór jest jeden z lepszych.\nTo prawda, bo oni teraz jakąś fajną wyprzedaż. A jak wiadomo zawsze warto wydać trochę mniej za dobre produkty i rzeczy do wystroju wnętrz.\nLampy sufitowe są najlepszym rozwiązaniem. Dlatego polecałabym sklep AT, w którym na 100% znajdziecie odpowiednie oświetlenie do tego w fajnych cenach.\nDom dla rodziny. Zobacz piękny i przytulny projekt domu!


Czy Boga trzeba się bać? – Perły świetlne\nKiedy uświadomimy sobie, że Bóg JEST, to poczucie lęku przed jego potęgą bywa naszym udziałem na początku drogi ku mądrości i życiu.\nKiedy poznajemy Pana lepiej zaczynamy rozumieć jego Miłość i sami uczymy się kochać. Miłość usuwa lęk 🙂\n1 Jana 4.18\nMożna rozumieć bojaźń Bożą jako świadomość potęgi i wszechmocnej Sprawiedliwości Boga.Tego nie zmienia miłość, ale zmienia się znaczenie . Potęga kochającego Boga staje sie nasza obroną, a jego Sprawiedliwość częścią Jego chwały.\nA Sąd, któremu będziemy podlegać?\n„Dlatego przepasawszy biodra waszego umysłu, /bądźcie/ trzeźwi, miejcie doskonałą nadzieję na łaskę, która wam przypadnie przy objawieniu Jezusa Chrystusa”\n1 List Piotra 1:13\nMamy mieć doskonałą nadzieję na miłosierdzie w dniu Sądu! Oczywiście kiedy żyjemy zgodnie z wolą Ojca. Będziemy tak żyć jeśli:\n„Wytrwajcie we Mnie, a Ja /będę trwał/ w was. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie – o ile nie trwa w winnym krzewie – tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić”\nEw. Jana 15:4,5\nW Obecności Pana jest światło, napomnienie, wychowanie, moc, uleczenie i …wydawanie owocu! Chwała niech będzie Panu w jego miłosierdziu dla nas! Mamy wszelkie powody do podążania za Nim z radością i wiarą:)\nWspółczesny świat często żyje jakby Boga nie było, a nawet tworzy prawa wbrew woli jedynie sprawiedliwego Prawodawcy. Bez nawrócenie, to autostrada do nieszczęść i śmierci…\n← Czy Bóg karze na wieczność?\nZwiastowanie. Niezwykły obraz Antonello da Messina →


Międzynarodowy Dzień Lasów: Skala wylesiania rośnie, zamiast spadać. Czy UE ograniczy swój wpływ na degradację lasów? - Koalicja Klimatyczna\nW poniedziałek, 21 marca przypada Międzynarodowy Dzień Lasów. Pomimo licznych deklaracji wielu rządów, skala wylesiania na świecie nadal rośnie. Co 2 sekundy z powierzchni Ziemi znika las wielkości obszaru pełnowymiarowego boiska do piłki nożnej, a to stanowi coraz poważniejsze zagrożenie dla przyrody, klimatu i ludzkości. Tymczasem Unia Europejska stoi przed ogromną szansą ograniczenia swojego negatywnego wpływu na wylesianie i degradację lasów na świecie — do tego potrzebne jest ambitne prawo.\nLasy naturalne tworzą jedne z najbardziej różnorodnych ekosystemów na Ziemi. Są środowiskiem życia blisko dwóch trzecich lądowych gatunków roślin i zwierząt oraz stabilizują klimat. Jednocześnie są jednym z najbardziej zagrożonych obszarów naszej planety.\nW ostatnich dziesięcioleciach lasy były karczowane i degradowane w coraz szybszym tempie, głównie z powodu ekspansji rolnictwa, nielegalnego lub niezrównoważonego pozyskiwania drewna oraz w wyniku działań przemysłu górniczego. Tylko w latach 1990-2020 z powierzchni Ziemi zniknęło około 420 mln hektarów lasów, czyli obszar większy niż Unia Europejska!\nDegradacja i utrata lasów a kryzys klimatyczny\nMasowe wylesianie nie pozostaje obojętne dla klimatu. Niezwykle ważna jest zdolność lasów do magazynowania węgla oraz wychwytywania dwutlenku węgla z atmosfery. Utrata lasów oznacza wiele problemów, w tym pogłębianie się kryzysu klimatycznego.\n— Lasy są jednym z największych lądowych zbiorników węgla w biosferze, a jednocześnie stanowią silny pochłaniacz dwutlenku węgla z atmosfery. Innymi słowy, lasy poprzez swoją zdolność do pochłaniania CO2 mogą być skutecznym narzędziem do usuwania tego gazu z atmosfery. W ten sposób ich istnienie i dobra kondycja, która w dużej mierze zależy od warunków klimatycznych, mają szczególne znaczenie dla łagodzenia (mitygacji) zmiany klimatu — podkreśla prof. Bogdan Chojnicki z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, ekspert Komitetu Naukowego Koalicji Klimatycznej.\nWylesianie a prawa człowieka\nZ utratą cennych lasów związane są również naruszenia praw rdzennej ludności, która regularnie doświadcza przemocy, grabieży ziemi, gróźb i nękania za obronę eksploatowanych obszarów, na których żyją.\n— Drewno i jego pochodne to wygodna waluta dyktatorów. Eksploatują oni przyrodę i własne społeczeństwo, by zaspokajać zapotrzebowanie zachodnich społeczeństw i za nasze pieniądze budować swoją potęgę. Wiąże się to często z łamaniem praw człowieka, kiedy na przykład więźniowie zmuszani są do półniewolniczej pracy przy wyrębie. Wiąże się to z łamaniem praw rdzennej ludności, które wraz z wykarczowanym lasem tracą miejsce, w którym żyły od pokoleń. Potrzebujemy znacznie silniejszego prawa unijnego, aby drewno i inne produkty, które trafiają na europejski rynek nie napędzały przemocy i cierpienia — mówi Krzysztof Cibor z Greenpeace Polska, ekspert Koalicji Klimatycznej.\nUE w obliczu wylesiania\nKonsumpcja w Unii Europejskiej produktów przyczyniających się do dewastacji lasów odpowiada za 16% wylesiania lasów tropikalnych. To ogromna skala, zważywszy na fakt, iż obywatelki i obywatele państw członkowskich stanowią 6% globalnej populacji.\nW listopadzie 2021 r. Komisja Europejska opublikowała projekt rozporządzenia, które ma ograniczyć negatywny wpływ UE na lasy na całym świecie. Założeniem tego projektu jest wyeliminowanie z rynku UE niektórych produktów, których produkcja przyczynia się do wylesiania lub degradacji lasów. Obecny projekt rozporządzenia dotyczy sześciu towarów: kawy, kakao, bydła, oleju palmowego, soi i drewna, a także produktów pochodnych, takich jak skóra, czekolada i meble.\nCo zrobić, aby unijne przepisy były skuteczne?\nProjekt rozporządzenia wymaga jednak dopracowania, aby UE skutecznie ograniczyła swój wpływ na utratę bezcennych lasów. Unijne prawo, aby było silne i skuteczne musi chronić wszystkie ekosystemy, nie tylko lasy (także m.in. mokradła czy torfowiska) oraz przestrzegać międzynarodowych praw człowieka. Rozporządzenie UE musi obejmować wszystkie towary i produkty pochodne, które zagrażają lasom i ekosystemom (projekt pomija np. kauczuk i kukurydzę). Ponadto unijne prawo powinno obejmować sektor finansowy, aby zapewnić, że instytucje finansowe nie będą przyczyniać się do niszczenia lasów oraz innych ekosystemów.\nProjekt jest obecnie przedmiotem negocjacji między Parlamentem Europejskim a Radą UE, których celem ma być osiągnięcie porozumienia w sprawie ostatecznej wersji tekstu w pierwszej połowie 2022 r.


Daszki szklane, balustrady, drzwi - oferta - Duet Gama\nHome » Rezydencje » Drzwi i Okna » Daszki szklane, balustrady, drzwi - oferta\nROKMA to firma, która bardzo dynamicznie rozwija się w dziedzinie bezramowej stolarki szklanej. W ofercie firmy znajdą Państwo wysokiej jakości usługi i produkty. Projektujemy i montujemy daszki szklane, drzwi, balustrady, schody i podesty, a także panele szklane czy też witryny. Posiadamy atrakcyjną, bardzo rozległą ofertą, która każdemu z Państwa niewątpliwie przypadnie do gustu. Jesteśmy firmą rzetelną, dokładną i terminową, do każdego zlecenia przykładamy bardzo dużą wagę. Zarówno daszki szklane, jak i inne nasze usługi, dostępne są w atrakcyjnej, konkurencyjnej cenie, dlatego korzystając z naszej oferty, nie muszą Państwo przepłacać. Zachęcamy do nawiązania współpracy z firmą ROKMA, gwarantujemy pełne zadowolenie i satysfakcję z naszych usług.\nDodane: 2018-02-16 :: Kategoria: Rezydencje / Drzwi i Okna\nBufory wodne do kominków\nBufor wodny to specjalne urządzenie, które pomaga odpowiednio dystrybuować i zachowywać ciepłą wodą w różnego rodzaju instalacjach grzewczych. Nasza firma wprowadza na rynek nowoczesne, markowe zasobniki CWU z wężownicami, które mogą być dopasowane do rożnych instalacji grzewczych - począwszy od klasycz...\nLidman to agencja nieruchomości funkcjonująca z powodzeniem na obszarze wszystkich największych miast w naszym kraju, za jej pośrednictwem możemy nabyć w atrakcyjnej cenie, znakomicie zlokalizowane jednorodzinne domy. Gliwice i cały region - to obszar, na którym pośrednicy z omawianego biura również świadcz...\nNiezależnie od wielkości czy stopnia skomplikowania, przeprowadzki (Konstancin Jeziorna i okolice) powinniśmy powierzać doświadczonym przewoźnikom, z nowoczesną flotą pojazdów, najlepiej z zamontowanymi windami samowyładowczymi. Przy przeprowadzkach mieszkań lub lokali biurowych czy handlowych, istotne jest...\nPomoc w wyborze skutecznego płynu do paneli


AUDAC CELO6 [Głośnik sufitowy] w 100v.pl - Gwarancja najniższej ceny!\nAUDAC CELO6 - głośnik sufitowy typu High-End. Dzięki eleganckiemu wyglądowi i dobrej jakości dźwięku CELO6 znajdzie zastosowanie w restauracjach, barach, sklepach, centrach handlowych, w biurach lub w obiektach użyteczności publicznej. Dodatkowe zalety to wykonanie z najwyższej jakości materiałów, grill utrzymywany przez neodymowe magnesy ułatwiające szybki montaż/demontaż, grubość grilla bo zaledwie 1 mm oraz możliwość malowania dzięki czemu możemy go dostosować do każdego wnętrza.\nPrzetworniki: 6" + 1" aluminiowe\nMoc: RMS: 60W; muzyczna: 120W\nPasmo przenoszenia (+/- 3dB): 55 Hz - 20 kHz\nGrill: grubość 1mm\nKolor: biały grill, czarna rama\nWielkość otworu montażowego: 210 mm


Sieć Kaufland otwiera kolejne hipermarkety w na obrzeżach Warszawy - Handel/dystrybucja\nSieć Kaufland otwiera kolejne hipermarkety w na obrzeżach Warszawy\nData: 18-02-2010, 11:27\nWe wtorek ruszył hipermarket sieci Kaufland w podwarszawskich Ząbkach. To kolejny przykład tego, że niemiecki operator po pierwszym etapie rozwoju w mniejszych i średniej wielkości miejscowościach ruszył na podbój największych polskich miast.\nJeszcze w tym roku na działce powierzchni 2,7 ha. przy ul. Naczelnikowskiej i Birżańskiej, na warszawskim Targówku może powstać centrum handlowe Kaufland. Będzie to pierwszy sklep tej sieci w samej stolicy.\nkita 22-01-2011, 13:22:\nKiedy wreszcie odbędzie się otwarcie sklepu???\nDonata 30-06-2010, 18:10:\nDzisiaj poraz pierwszy byłam na zakupach w Kauflandzie przy Modlińskiej.Odniosłam pozytywne wrażenie i zrobiłam tanie zakupy\nWiśniewo 19-02-2010, 14:35:\nCo się autorowi pomyliło, lada dzień zostanie otwarty Kaufland na rogu Modlińskiej i Mehoffera.\nSłaba to Warszawa, ale jednak. Zresztą podobna jak i Targówek.


Wysłany: 21-07-2008, 21:01\nBędę studiował właśnie w Gliwicach Na wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki.\nPapiery już złożone wiec teraz tylko czekać na rozpoczęcie roku, ale póki co ciesze się wakacjami W końcu raz w życiu ma sie takie długie wakacje.\nCiekawi mnie jakie informacje posiadasz\nWysłany: 21-07-2008, 21:52\nmożecie się podzielić Za rok jak dobrze pójdzie też w Gliwicach będę Ale na razie to cieszę się wakacjami i nudą w liceum.\nWysłany: 21-07-2008, 22:51\nNo prosze proszę bedziecie "swojakami" więc mieszkałam przez 3 lata w jednym pokoju z dziewczyną z ochrony środowiska.\nMetematyka nie jest taka trudna. Trzeba byc systematycznym i wszysto bedzie ok. Kilka przedmiotów bedzie z (obecnie juz) byłą panią prodziekan- bardzo fajna kobietka. Przez pierwsze 2 lata wszyscy mają taki sam program dopiero od 3 roku ma się swoja specjalizację i tu w zalezności od niej może byc róznie osobiście polecam biomonitoring i ekotoksykologię-> duzo laborek i biologii. Na 3 roku mieli chyba tylko 2 lajtowe egzaminy (mam na tym koleżankę, jej średnia z 3 lat studiów 5,0 ). Natomiast moja "współspaczka" jest na energetyce- głównie fizyka i mata. Osobiście nie chciałabym na to isc, ale... Mieli na 3 roku zajęcia tylko 3 razy w tygodniu i w gruńcie rzeczy, nie jest to takie straszne (moja koleżanka dodatkowo jeszcze pracowała i wszystko poszło jej bez większych problemów).\nOgólnie jak już wczesniej wspominałam Polibuda jest bardzo pozytywnie nastawiona do studentów\nJeśli będą Wam potrzebne materiały to dajcie znać!!!!\n"Per aspera ad astra"; „Nemo sine vitiis est”\nWysłany: 31-07-2008, 18:11\nCiekawe, bo mój kolega tam studiuje socjologię i narzeka jak stuletnia baba. Mówi, że tylko się tam męczy i śmierć albo wypadek byłby jedynym wybawieniem od tego cierpienia. Hah.\nWysłany: 09-02-2011, 09:37\nMała, niewymagająca, a może podsuwająca refleksje poczytanka dla wybierających studia >> http://www.wysokieobcasy....?as=1&startsz=x\nMłodzi ludzie często wybierają kierunek studiów, a nie zawód.\nP.S. Do pracy, małolaty! Kiedy, jak nie podczas płatnych 8h, pod presją szefa i w kontaktach ze współpracownikami, macie się dowiedzieć, co Wam będzie w życiu odpowiadać?\nWysłany: 10-02-2011, 07:16\nKiedy, jak nie podczas płatnych 8h, pod presją szefa i w kontaktach ze współpracownikami, macie się dowiedzieć, co Wam będzie w życiu odpowiadać?\nW trakcie warsztatów, szkoleń, wolontariatu (w czasie studiów), a wówczas (jeśli to 1-2 rok studiów) to łatwo można się przekwalifikować, gorzej gdy się obudzimy na 4 roku z myślą: "co ja tu robię?!". Po to właśnie uczelnie organizują wolontariaty na 1 roku studiów.\nJa nie wiedziałam, jak wygląda psychologia w biznesie, mogłam się tylko domyślać. Teraz realizuję praktykę na 4 roku i jestem zadowolona. Bo przede wszystkim interesowała mnie treść zajęć.\n*Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej - Wydział Zamiejscowy w Poznaniu\nSWPS jest fajny moja uczelnia, fakt że mój wydział to sopocki, ale SWPS ma swoją renomę i poziom. Ma też swoje wady, ale ja jestem zadowolona z wyboru. Podobnie wiele innych osób.\nNo ale turystyka to... hmm... sporawo ludzi z tego kierunku, to fakt. Jeśliby się tym sugerować to jest też od cholery psychologów. Niekoniecznie dobrych (jeszcze tak patrząc na innych studentów na moim roku to porażka - dominuje wśród nich tylko chęć zaliczenia, a nie dążenie do jakiejś perfekcji). Dlatego (moim skromnym zdaniem) - pomimo oblężenia na kierunku myślę, że warto spróbować, ale z zamiarem bycia jednym z lepszych, z zamiarem wybicia się.\n[ Komentarz dodany przez: Mr Macphisto: 10-02-2011, 08:00 ]\nNo, moi znajomi mają o SWPS skrajnie odmienne zdanie\nWysłany: 10-02-2011, 09:37\nMrMacphisto... No zależy o jakim kierunku mówimy. Jeśli chodzi o psychologię to SWPS jest najlepszy w rankingach zarówno prywatnych jak i publicznych uczelni. I nie chcę nikogo obrażać, ale w porównaniu z gdańskim UG i tamtejszym wydziałem psychologii to SWPS to niebo, UG to totalna porażka. Jak rozmawiam ze znajomym z UG to płakać się chce - to, co ja miałam na 1 roku on ma na 3. I na bardzo podstawowym poziomie. Więc... No comment.\nCo do takich kierunków jak prawo czy fizjoterapia to nie wiem i nie wypowiadam się.\nWysłany: 10-02-2011, 12:04\nJa tylko dorzucę, ze generalnie dla chcącego nic trudnego i na każdej uczelni można się porządnie nauczyć. Tylko czasem trzeba się naprawdę rozejrzeć za prowadzącymi, którzy są funta kłaków warci i przepisać się do ich grup, jeśli istnieje taka konieczność. Akurat jeśli o to chodzi studia są świetne, bo naprawdę sporo można stąd wynieść z samego obcowania z różnej maści ludźmi, którzy naprawdę znają swój fach.\nChrzanić renomę . Sądzę, że tak naprawdę przeszkadza to tylko przy przenoszeniu się z uczelni na uczelnię, ew. zdobywaniu praktyk. Trzeba się czasem nieźle nagimnastykować, żeby udowodnić, że nie jest się jednym z rzeszy tępych, niewykazujących żadnych objawów intelektu studentów, z których taka przykładowa uczelnia słynie.\nAha, Mo... Jaką perfekcję masz na myśli? Bo w sumie jak patrzę na to co piszesz, to też jestem jedną z osób, na której zależy przede wszystkim na zaliczeniu, bo nie udzielam się jakoś szczególnie poza uczelnią.\nWysłany: 10-02-2011, 12:27\nJa poza uczelnią też jakoś specjalnie się nie angażuję, poza możliwością zdobycia pracy w swojej branży. Przy okazji ja sama wychodzę z założenia, że skoro chcę być dobra w swoim zawodzie to wiedzę muszę posiadać (która w moim zawodzie przydaje się), wychodzę też z założenia, że wiedza uczelniana to jednak za mało, stąd angażuję się w praktyki. Nigdzie nie nauczę się bycia psychologiem jak właśnie w pracy. W przypadku co niektórych zawodów jak np. nauczyciel to wystarczająca jest wiedza fachowa, w końcu on tą wiedzę ma przekazać, w dodatku dla każdego dziecka ta wiedza będzie jednakowa, nie musi więc jej modyfikować odpowiednio do człowieka. Fizjoterapeuta nauczy się wszystkiego na zajęciach warsztatowych na uczelni.\nCiągnąc temat perfekcji: mam koleżankę, która chętnie zalicza przedmioty na dobre oceny, ale też nie ma parcia na to, by zdawać na same piątki. Z tym, że bardzo angażuje się i w wolontariat, i praktyki, i prace dorywcze w swojej dziedzinie i dziś gdy ludzie ją spotykają na mieście wiedzą, że pani X jest świetna w tym co robi i warto ją zatrudnić. Jest rozchwytywana na tyle, że brakuje czasu To jest właśnie dla mnie perfekcja. Nauka w miarę możliwości i dawanie sobie szans rozwoju, zwłaszcza, że dana branża to coś, co się kocha.\nWysłany: 10-02-2011, 18:32\nhmm...Chciałabym dowiedzieć się nieco więcej na temat takiego kierunku jak prawo Możecie napisać swoje opinie na temat studiowania tego kierunku? Fajnie jakby na tym forum była osoba, która zetknęła się z prawem i mogła trochę więcej mi o tym powiedzieć. Interesuje mnie wszystko co jest związane z tym.\nWysłany: 10-02-2011, 22:20\nNiejaki Hemulen studiuje prawo. Nie jest zbytnio obecny, ale jeśli bardzo Ci na tym zależy, skontaktuj się z nim drogą mailową.\nPiszę, bo niedawno z nim rozmawiałam o studiach . Mam nadzieję, że się nie pogniewa o to.\nWysłany: 27-09-2011, 20:08\nNie ma to jak rozpocząć nowy rok akademicki, piąty, ostatni... Wybrałam sobie ciekawy blok specjalizacyjny, choć wcale nie łatwy... Zapierdziel na maxa. Generalnie co mnie przeraża to perspektywa obrony, już bliska... Obawiam się wejścia na rynek pracy. Niby to takie bliskie, ale jednocześnie tak dla mnie odległe mentalnie - MASAKRA. Też tak się dziko czuliście czy to ja jestem nienormalna?\nWysłany: 27-09-2011, 20:12\nKuźwa, zacząłem 3 rok studiów. "Kuźwa" jest dobrym określeniem po wczorajszym pierwszym dniu. Inżynierem śmierdzi na kilometr. Śmierdzi również na wszystkich laboratoriach, które mam. Szczególnie na tych, które odbywają się na terenie oczyszczalni ścieków.\nWysłany: 27-09-2011, 20:21\nTeż tak się dziko czuliście czy to ja jestem nienormalna?\nHmm ja miałam dokładnie to samo. Nie przejmuj się zatem.\nDopiero co broniłam magisterkę, a tu już zaczęłam drugi rok pracy. Strasznie szybko ten czas leci\nWysłany: 27-09-2011, 20:38\nDopiero co broniłam magisterkę, a tu już zaczęłam drugi rok pracy.\nNoo w moim wypadku o tyle będzie trudno, że psychologów jest ... naprawdę dużo Co tu dużo mówić... po magistrze mam tak naprawdę nic. Podyplomowe i jeszcze raz podyplomowe. A tak chciałabym pracować w zawodzie...\nInżynierem śmierdzi na kilometr.\nU mnie za to śmierdzi psychodramą. Konieczność odgrywania scenek terapeutycznych mnie irytuje. No ale w końcu można czegoś praktycznego się nauczyć. Polecam interwencję kryzysową\nWysłany: 29-09-2011, 12:57\nKonieczność odgrywania scenek terapeutycznych mnie irytuje.\n??? Nie wiem, czy to rokuje najlepiej. Z tego co mi wiadomo to jedna ze skuteczniejszych metod uporania się z problemem przeżyć. Tę metodę rekomenduje m. in. Susan Forward.\nCo tam inżyniery, phi, nasz prowadzący wymyślił dla studentów zadanie na przyszły tydzień, które i tak musielibyśmy kupić u speców za 7 tys., a nawet oni nie będą w stanie się wyrobić do przyszłego tygodnia, tak jak sobie pan zażyczył... Ktoś interweniował u dziekana, bo padły groźby. No cóż, najwyżej się podusimy z którymś o kant dupy rozbić architektem . Mam tylko nadzieję, że jego wpływy nie sięgają zbyt daleko i że nie zapominałam mówić mu "dzień dobry" na co dzień.\nWysłany: 29-09-2011, 13:07\nPsychodrama jako forma terapii - tak. Jako forma edukacji - też. Sęk w tym, że preferuję coś takiego w sytuacji, gdy nie ma ogromniastej widowni (nie dopowiedziałam tego w poprzednim poście). Nieśmiałość się wkrada zwyczajnie. I to taka cholerna nieśmiałość a raczej coś w rodzaju obawy przed głupią oceną ze strony osób, które (podobnie jak ja) jeszcze mało w temacie wiedzą, uczą się, a się mogą wymądrzać (co nie jest przyjemne zwłaszcza, gdy jesteś na środku) albo robić sobie z tego "bekę". Przed gronem wykwalifikowanych osób tylko i wyłącznie odegranie takiej scenki nie byłoby żadnym problemem. Ich opinie przynajmniej są budujące.\nWysłany: 29-09-2011, 13:11\ncoś w rodzaju obawy przed głupią oceną ze strony osób, które (podobnie jak ja) jeszcze mało w temacie wiedzą, uczą się, a się mogą wymądrzać albo robić sobie z tego "bekę".\nO, to brzmi jak moje studia . No cóż, postaraj się wyłuskać z tych śmichów-chichów coś dla siebie, niekiedy wbrew intencjom uczących .\nCo do tego, że jest dużo psychologów itd. też o tym słyszałam, ale faktycznie, czy jest aż tak ciężko? Myślałam o zrobieniu psychologii jako drugiego kierunku, po skończeniu moich aktualnych studiów. Jest psychologia zaoczna...?\nJest tryb zaoczny, choć programowo dość skondensowany, jak to studia zaoczne No i parę wątków może się nie pojawić - program po prostu jest lekko okrojony, co nie znaczy, że gorszy. Na dziennych jednak jest więcej czasu.\nA po studiach... Wiesz, to zależy. Gdybyś chciała być terapeutą to... łohoho długa droga. Kursy terapii (w jakimś nurcie, np. psychoanalitycznym) to lata edukacji. Kilka poziomów, potem superwizje... Jest tego naprawdę masa. Gdyby to tak nieco zobrazować to nauka na terapeutę jest jak zdobywanie pasów w karate, terapeutą możesz zostać w wieku ok. 35-40 lat i mieć swoją placówkę, bo tak wychodzi najlepiej.\nZresztą jakby się tak zastanowić to (jeśli chce się być dobrym) to studia psychologiczne dostarczają jakichś ram. Znasz wyniki badań, wiesz jak je robić, masz rozeznanie z pracą z dziećmi, dorosłymi, w organizacjach (zależy co wybierzesz), itd. Niby sporo, mam przekonanie, że sporo się dowiedziałam, ale to jednak podstawy. Żeby być na bieżąco z nowinkami branżowymi trzeba się niestety kształcić. A są takie dziedziny, które wymagają odbycia dodatkowych studiów tak czy inaczej i nie da się tego uniknąć. Np. badania kierowców, diagnostyka i wystawianie opinii. Bez podyplomówki się nie obędzie (i na to będę się kierowała do Warszawy w następnym roku). Podobnie z pracą na oddziale onkologicznym - psychoonkologia potrzebna jest. W punktach interwencji kryzysowej - psychotraumatologia, itd. I duuużo praktyk. Bez tego żadne studia nie dadzą efektu\nTeoretycznie psychologia w organizacjach jest na tyle "fajna", że łatwo o pracę i nie trzeba się jakoś zbytnio kształcić ponad to, co się ma - magistra, jeśli masz ten zmysł biznesowy.\nKodeks zawodu psychologa mówi jednoznacznie, że z tym zawodem wiąże się konieczność ciągłego kształcenia się, bycia na bieżąco - wszystko po to, by świadczyć jak najlepsze usługi.\nZapomniałam dodać. Ogłoszenia o pracę są na tyle nieciekawe, że właśnie wymaga się doświadczenia albo ogromnej wiedzy. Praca w szkole wymaga dodatkowo ukończenie kursu pedagogicznego (co dla mnie jest absurdem, bo jednak uczymy się jak pracować z dziećmi i młodzieżą - btw: pedagog może być psychologiem po jakimś krótkim kursie, a żeby psycholog mógł pracować w szkole musi odbyć roczny jeśli nie dłuższy kurs, masakra). Zapotrzebowanie (przynajmniej w moim województwie) na psychologów w publicznych służbach jest słabe, najlepiej otworzyć własną działalność, i do tego też zmierzam\nWysłany: 29-09-2011, 16:54\nGdybyś chciała być terapeutą\nMmmm niekoniecznie. Jednak kierowałabym się na architekturę i projektowanie, po prostu psychologia zawsze mnie interesowała i raczej ku poszerzeniu horyzontów chciałabym te studia skończyć . Poza tym będąc na swoim kierunku szperam też gdzieś pomiędzy architekturą a psychologią, bo te, moim zdaniem, powinny być traktowane nierozłącznie.\nterapeutą możesz zostać w wieku ok. 35-40 lat i mieć swoją placówkę, bo tak wychodzi najlepiej.\nHm, moja psychoterapeutka ma maks 35 lat coś się obawiam, a widuję ją już ponad rok. Także może nie demonizujmy tego zawodu aż tak bardzo . Swoją drogą dobrym architektem jest się średnio kiedy dobiega się pięćdziesiątki hłe hłe, nie ma to jak inwestycje na całe życie .\nDzięki za wyczerpujące informacje .\nWysłany: 29-09-2011, 19:01\nPoza tym będąc na swoim kierunku szperam też gdzieś pomiędzy architekturą a psychologią, bo te, moim zdaniem, powinny być traktowane nierozłącznie.\npsychologia środowiskowa m.in. mówi o powiązaniach między ukształtowaniem miejsca pracy chociażby a psychologią - jak projektować np. miejsca pracy, by pracownicy byli efektywni fajny temat.\nHm, moja psychoterapeutka ma maks 35 lat coś się obawiam, a widuję ją już ponad rok. Także może nie demonizujmy tego zawodu aż tak bardzo .\nTzn mówiąc 35-40 lat miałam na myśli osoby z pełnym pakietem wiadomo, ja też często widuję osoby terapeutów, którzy mają wiedzę, aczkolwiek nie należą np. do PTP itd. Jeśli jednak chce się być guru i naprawdę wiedzieć jak najwięcej z danego obszaru to... trochę to trwa Często też różne kierunki się łączy, np. terapia poznawcza z behawioralną, terapia systemowa z terapią par i rodzin (niby to to samo, ale jednak ciut inaczej), czy z terapią humanistyczną.\nWysłany: 29-09-2011, 19:28\nTambylec, matura jest przereklamowana, zresztą sam zobaczysz Im bliżej maja, tym mniejszy stres. Ja w maju obawiałem się już jedynie ustnego polaka, który także nie okazał się taki straszny [Jak już się stanie przed komisją i zacznie nawijać, to nie skończy się przez te 15, lub jak w moim przypadku 30 minut]. Może to moja wrodzona nieśmiałość, ale właśnie po zdaniu tego egzaminu przyszła największa ulga. Chodziłem cały dumny przez najbliższych kilka dni\nMo, podziwiam Cię za wybór zawodu. Ja nie mógłbym być psychologiem z jednego powodu. Jeśli ktoś decyduje się na pomoc specjalisty, musi mieć naprawdę poważne problemy i ta decyzja nie przychodzi mu do głowy ot tak, po prostu. Będziesz musiała na co dzień obcować z tymi ekstremalnymi przypadkami, a do tego potrzeba nie lada silnego ducha- ja nie potrafiłbym zostawić problemów moich pacjentów tam gdzie ich miejsce, na kozetce w gabinecie.\nOd siebie dodam, że nie ogarniam jeszcze studiów, jako etapu edukacji w którym nie ma nauczyciela prowadzącego ucznia za rączkę. Nikt nie mówi "proszę przeczytać od tąd do tąd w tej a tej książce", tylko podaje zestaw ok. dwudziestu ksiązek na cały semestr, a co ja z tym zrobię (i w jaki sposób w ogóle zdobędę te książki) to już moja sprawa. Albo np. oczekuje się ode mnie, że zrobię projekt w pewnym programie graficznym, ale do tego jak go obsługiwać muszę dojść już sam I żeby nie było- nie narzekam, tylko zaznaczam że ciężko będzie mi się przestawić\nByle jakoś przetrwać pierwszy rok i nie wylecieć, oto moje ambicje .\nWysłany: 29-09-2011, 21:44\nBędziesz musiała na co dzień obcować z tymi ekstremalnymi przypadkami, a do tego potrzeba nie lada silnego ducha- ja nie potrafiłbym zostawić problemów moich pacjentów tam gdzie ich miejsce, na kozetce w gabinecie.\nDlatego właśnie nie zamierzam być terapeutą, jestem zbyt wrażliwa na cierpienie innych i ... czasami to tak nie idzie tak jak mówisz, zostawić w gabinecie i iść do domu z pustą głową, albo jeszcze lepiej - przyjąć nowego pacjenta ze świeżą główką Ale diagnostyka, pomoc doraźna, krótkoterminowa - to tak; skoncentrowanie tylko i wyłącznie na problemie i na rozwiązaniu go, a nie na głębszych warstwach osobowości. Chociażby pomoc w poradzeniu sobie z bezrobociem, albo z katastrofą, czy utratą bliskiej osoby. To jest coś, co mi odpowiada i co chętnie bym robiła bez szwanku na swojej mózgownicy, w przeciwieństwie do drążenia tematu i odkrywania coraz to bardziej tajemniczych rzeczy, wymagających zmian\nWysłany: 29-09-2011, 22:42\nAlbo np. oczekuje się ode mnie, że zrobię projekt w pewnym programie graficznym, ale do tego jak go obsługiwać muszę dojść już sam\nW jakim programie graficznym każą Ci pracować na pierwszym semestrze? Jeśli chodzi o Photoshopa/Corela do składania plansz, to daj znać, mogę pomóc. Ja obecnie jestem w kropce z 3dsmaxem, bo to, co potrafię tam zrobić to dowcip roku i to do tego mało inteligentny. Nauka z tutoriali jest po prostu mozolna.\nHmm, gdybym decydowała się na psychologię i tylko na to, raczej uderzałabym w psychoterapię i to, co się pod tym pojęciem kryje. Obecnie już stykałam się i pomagałam ludziom "po przejściach", oczywiście w miarę moich możliwości i bez wchodzenia tam, gdzie zdecydowanie powinien wkroczyć terapeuta. Nie dlatego nawet, że mnie czyjeś sprawy zbyt mocno obciążały (nigdy nie zajmuję się innymi, gdy sama się akurat sypię), ale dlatego, że nie wiem wszystkiego po prostu, a moja wiedza nt psychologii i samej psychoterapii ogranicza się do kilku podstawowych zagadnień, z którymi sama miałam styczność. Nie ma się co mądrzyć w takim temacie, od tego są ludzie.\nCoś należałoby jednak zrobić z niedorobionymi terapeutami, bo za często o nich słyszę. Potknięcie na terapii indywidualnej i/lub grupowej, faux pas prowadzącego czy osobistego terapeuty może nawet uniemożliwić komuś dojście do zdrowia przez najbliższe kilka lat.\nWysłany: 30-09-2011, 19:46\nTak, chodziło mi o Photoshopa lub Corela, w obu jestem kompletnie zielony, nigdy mnie to nie interesowało, także nie widziałem potrzeby w bawieniu się nimi.\nOgólnie nie ogarniam tych plansz, nic nam na ten temat nie powiedziano, tylko pokazano jak wyglądają przykładowe prace ludzi z pierwszego semestru. Mam nadzieję, że chociaż tego nie będę musiał się uczyć zupełnie na własną rękę i na następnych zajęciach facet wyjaśni nam jak dokładnie mamy robić te plansze i na co zwrócić uwagę. Zdaje się, że na za dwa lub trzy tygodnie będę musiał stworzyć pierwszą pracę.\nDzisiaj na wykładzie z geometrii wykreślnej dowiedziałem się, że na geometrię też będziemy musieli zrobić jeden arkusz-planszę zaliczeniową. Robiliście takie arkusze na próbę, przed zaliczeniem?\nStrona wygenerowana w 0.331 sekundy. Zapytań do SQL: 11


Hyzop lekarski – Magiczny świat ziół\nHyzop lekarski, to roślina o istnieniu, której wielu po prostu nie ma pojęcia. Zdjęcie rośliny jednak budzi pewne skojarzenia – ta roślina jest spotykana, ale niezbyt często. Tak jest w rzeczywistości. W Polsce bowiem, hyzop lekarski występuje dość rzadko.\nHyzop lekarski to roślina, która występuje zarówno w Azji, południowej Europie jak i na takich kontynentach jak Afryka, w szczególności Afryka Północna. Jako gatunek zawleczony, występuje również w Ameryce Północnej.\nHyzop lekarski to niewielki półkrzew. Większość roślin tego gatunku osiąga około 20-30 centymetrów wysokości, jednak w sprzyjających warunkach, roślina może osiągnąć wysokość nawet dwukrotnie wyższą.\nRoślina charakteryzuje się cienkimi łodygami, wzdłuż których wyrastają niewielkie liście i nie dekoracyjne kwiaty w odcieniu niebiesko – granatowym.\nHyzop lekarski to roślina, której lecznicze właściwości znane są już od starożytności. Dzięki zawartości garbników oraz innych elementów, hyzop lekarski polecany jest jako lek na biegunkę, poprawiający pracę jelit. Zażywając hyzop, można w znaczący sposób poprawić perystaltykę jelit, można również zmniejszyć ilość bakterii występujących w jelitach, zwalczyć gazy jelitowe i inne niedomagania przewodu pokarmowego. Napar z ziela hyzopu polecany jest również w chorobach żołądka, ale nie tylko. Doskonale sprawdza się w przypadku chorób układu oddechowego.\nHyzop wykorzystuje się w leczeniu zapalenia oskrzeli oraz innych problemach układu oddechowego. W przypadku dzieci, napar z hyzopu, sprawdza się w przypadku przeziębień.\nDziałanie przeciwzapalne i rozkurczające\nNapar z hyzopu, działa na mięśnie rozkurczająco. Nie bez znaczenia jest również to, iż wykazuje on działanie przeciwwirusowe.\nW celach leczniczych wykorzystuje się wierzchołki pędów hyzpou. Bardzo ważne jest to, by zbierać je w okresie kwitnienia, wraz z liśćmi. Tak zebrane pędy suszy się w cieniu, w przewiewnym miejscu. Z ziela sporządzać można napary.\nNapar z ziela hyzopu, można pić między innymi w początkowym okresie przeziębienia,. Wtedy działa wykrztuśne i pomaga zwalczyć je w zarodku. Co istotne, w celach leczniczych można również wykorzystywać sok z hyzopu. Oczywiście nie uda się go przygotować samodzielnie – należy polegać na produktach gotowych.\nHyzop to również roślina sprawdzająca się w kuchni\nHyzop to roślina, którą można wykorzystywać nie tylko leczniczo, ale również w kuchni. W tym celu wykorzystuje się również górne pędy rośliny. Zaostrza smak i aromat mdłych potraw, można ją stosować w stanie suszonym, jak i świeżą.\nHyzop to roślina mało znana, jednak bardzo ciekawa. Właściwości lecznicze i możliwość zastosowania hyzopu w kuchni, to dwie cechy, dla których warto się nią zainteresować. Nie bez znaczenia jest to, że jest to roślina uprawna. Dla potrzeb własnych – kuchennych czy zdrowotnych – można uprawiać ją w ogródku i odpowiednio przygotowywać.\nTak jak wiele roślin o cechach leczniczych, hyzop również posiada działania niepożądane. Zbyt częste spożywanie naparów z hyzopu, może spowodować drgawki, warto więc uważać i nie przekraczać zalecanych dawek tego ziela.


Awaryjne środki spożywcze. - Studia\nAwaryjne środki spożywcze.\nDekretem Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego z 9 maja 1918 r. Wprowadzono dyktaturę żywnościową w tym kraju. Ludowy Komisarz ds. Żywności otrzymał uprawnienia nadzwyczajne. Rząd tymczasowy wprowadził monopol zboża i stałe ceny, ale nie został wdrożony. Dekret sowiecki był surowszy, przewidywał użycie siły zbrojnej w przypadku przeciwdziałania „przyjmowaniu chleba lub produktów spożywczych”. Wszystkie organizacje i instytucje zobowiązały się do „bezwarunkowego i natychmiastowego” wykonania wszystkich swoich zamówień dotyczących żywności. Chłopi ustalili normy konsumpcji na mieszkańca: 12 funtów zboża, 1 funt zbóż rocznie itd. Ponad to cały chleb był uważany za nadwyżkę i podlegał wyobcowaniu.\nLatem i jesienią 1918 r. Ludowy Komisariat Edukacji wysłał robotnicze oddziały żywnościowe do obszarów zbożowych w kraju. Połowa wydobytego zboża trafiła do przedsiębiorstwa, które utworzyło oddział, połowa została przekazana do Ludowego Komisariatu Edukacji. Oddziały te tworzyły jedną Armię Żywnościową, która do grudnia 1918 r. Liczyła 41 tysięcy ludzi. Prodarmia została włączona do wewnętrznych sił bezpieczeństwa Republiki (VOKhR). 11 stycznia 1919 r. Rada Komisarzy Ludowych przyjęła dekret w sprawie listy żywności , zgodnie z którym cała ilość zboża i paszy potrzebna do zaspokojenia potrzeb państwa została rozszerzona między gubernie produkujące zboża i dalej między hrabstwami, parafiami, wioskami i dziedzińcami (zastosowano zasadę wzajemnej odpowiedzialności). Chłopi pozostali z pewną ilością pożywienia, paszy dla zwierząt i zboża do siewu. Cała reszta zboża podlegała wycofaniu za pieniądze (ponieważ w tym czasie pieniądze straciły swoją wartość, w rzeczywistości chłopi zostali odebrani z nadwyżki chleba za darmo).\nTe środki nadzwyczajne przyniosły pewne rezultaty. Jeśli w roku 1917/18 zebrano tylko 30 milionów funtów chleba, to w 1918/19 - 110 milionów funtów, aw 1919/20 - 260 milionów funtów (8). Groźba głodu (ale nie zagrożenie głodem) w miastach i wojsku została wyeliminowana. Praktycznie cała ludność miejska i część rzemieślników wiejskich otrzymywała racje żywnościowe (łącznie 34 mln osób). System zróżnicowanych racji żywnościowych (trzy kategorie) został po raz pierwszy wprowadzony w sierpniu 1918 r. W Moskwie i Piotrogrodzie. W 1920 r. System racji żywnościowych stopniowo zastępowano płacą w naturze. Emerytury i świadczenia (w naturze, żywność) zostały przekazane 9 milionom rodzin wojskowych.\nZe względu na bezpośrednią dystrybucję nierynkową ludność miejska otrzymywała od 20 do 50% konsumowanej żywności (wartość ta wahała się od prowincji do prowincji). Resztę dał czarny rynek („bagpile”), który władze patrzyły przez palce. We wrześniu 1918 r. Robotnikom pozwolono przynosić żywność do miasta w ilości nie większej niż półtora pudla (bagmenów nawet zaczęto nazywać „polutorapudoviki”). Ten tymczasowy środek został przedłużony, a następnie potajemnie zalegalizowany. Pozwolono także na zakup produktów dla fabryk i fabryk dla swoich pracowników. Ogromne znaczenie miał fakt, że rząd radziecki był w stanie nawiązać współpracę z ogromną siecią współpracy konsumenckiej, która istniała w Rosji i zorganizować przez nią bezpośredni handel. Ogólnie rzecz biorąc, prawdziwa historia tego okresu zadziwia różnorodnością i pomysłowością tych podejść, które zarówno agencje rządowe, przedsiębiorstwa, jak i obywatele próbowały wykorzystać do zorganizowania dystrybucji ważnych produktów i towarów.\nW ostatnich latach nadzwyczajne środki żywnościowe państwa radzieckiego były interpretowane w prasie bardzo powierzchownie i często niesprawiedliwie. Jednocześnie motywy ideologiczne zostały postawione na czele, a to niszczy wiedzę. Stosowanie środków nadzwyczajnych przez władze radzieckie jest sprawą zasadniczą, a nadwyżka zasługuje na specjalną rozmowę.\nŻaden rząd nie wprowadza środków nadzwyczajnych, chyba że jest to absolutnie konieczne, ponieważ są one kosztowne, związane z ludzkim cierpieniem i powodują niezadowolenie większej lub mniejszej części populacji. Przechodząc do środków nadzwyczajnych, rząd wydaje swój „kapitał” polityczny. Dlatego pytanie brzmi: co spowoduje cierpienie na dużą skalę - zastosowanie środków nadzwyczajnych lub ich odrzucenie? Odpowiedź na to pytanie może być udzielona tylko przez konkretną, a nie ideologiczną analizę.\nStałe ceny, zakaz spekulacji i rekwizycji chleba - od dawna znane są środki zapobiegające głodowi. Na dużą skalę, jako pojedynczy i wszechstronnie przeglądany program państwowy, były stosowane w latach 1793-1794. we francji. Doświadczenie to zostało dobrze zbadane, z których wyciągnięto wiele ważnych wniosków na temat teorii ekonomicznej. Znany był również bolszewikom (później, w 1928 r., Opublikowano nawet tłumaczenie książki czołowego historyka rewolucji francuskiej A. Mathezy „Walka z drogim i społecznym ruchem w terrorze terroru” - skrupulatny opis francuskiej „nadwyżki”).\nOto jej główne lekcje. Awaryjne środki żywnościowe we Francji zostały wprowadzone przez zwolenników liberalizmu gospodarczego, pryncypialnych przeciwników jakiejkolwiek rządowej regulacji rynku. Stąd nie chodzi o doktryny i teorie. Środki były wyjątkowo trudne. Pierwsze prawo wymagało od rolnika zarekwirowania tylko nadwyżki plonów. Chłop pozostał z „stadem rodzinnym” (wystarczającym na karmienie rodziny przez rok) i nasionami do siewu.\nPóźniej Konwencja zniosła stado rodzinne na mocy specjalnego dekretu, a Komisja Żywnościowa „przekształciła wszystkie rezerwy żywnościowe republiki we wspólną własność”. Przeprowadzono poszukiwania domów i mieszkań, zajęto prawie całą żywność. Nie było jednolitego wskaźnika chleba dla mieszkańców całego kraju, ale wszędzie było bardzo małe (na przykład w hrabstwie Chaumon było to 16 kg na mieszkańca, musiało przekazać nadwyżkę do magazynu wojskowego w ciągu 5 dni). Rekwizycje były przeprowadzane przez Gwardię Narodową i często towarzyszyły im bitwy. Wprowadzono karty chleba i karę śmierci za spekulację. Według A. Mathezy wynik był następujący: „rząd Robespierre uratował robotników Francji przed głodem”.\nWiadomo, że stan carskiej Rosji został dotknięty brakiem zboża w miastach na początku 1917 r. Rząd carski próbował temu zapobiec za pomocą tych samych metod, co we Francji. Kiedy normalny handel został zakłócony w 1915 r. I pomimo wysokiej wydajności, „chleb nie trafił na rynek”, ustalono stałe ceny i rozpoczęto rekwizycję. Uderzają tylko chłopów. 23 września 1916 r. Rząd ogłosił nadwyżkę i wprowadził ją od 2 grudnia. Do 31 grudnia miała zostać przywieziona na każde podwórze. Ilość dostarczanego chleba wynosiła 772 miliony funtów. Jak widzimy, ministrowie rządu carskiego, którzy nie mają żadnego związku z komunistami, wydają się przyjmować środki właściwe dla komunizmu wojskowego .\nNadwyżka ogłoszona w 1917 r. Zawiodła wyłącznie z powodu słabości carskiego aparatu rządowego, sabotażu i korupcji urzędników. W lutym M.Rodzyanko przekazuje Nikołajowi II notatkę, w której ostrzega o zbliżającej się katastrofie: „Miał on rozmieścić 772 miliony funtów. Z tego, do 23 stycznia, był teoretycznie rozdzielony: 1) prowincjonalne zemstvos 643 miliony funtów. „228 milionów funtów. I wreszcie 3) parafie, tylko 4 miliony funtów. Te liczby wskazują na całkowite załamanie dystrybucji”. Niezdolność rządu do wdrożenia nadwyżki zniszczyła imperium rosyjskie. Rząd Tymczasowy, będąc burżuazyjno-liberalny w swojej filozofii, wprowadza jednak również monopol na ziarno - i nie może go również egzekwować z powodu bezradności aparatu państwowego.\nNadwyżka, wprowadzona przez rząd radziecki, nie powiodła się z powodu okrucieństwa eskadr (choć nie można było przekroczyć). Powodem jest to, że chłopstwo, które otrzymało ziemię od rządu radzieckiego i zostało uwolnione od długów, wykupu i opłat za dzierżawę, nie wchodziło w konflikt z władzami (chociaż oczywiście stawiały opór rekwizycjom i często dochodziło do starć zbrojnych). Oczywiście niemożliwe było zapewnienie minimalnego zaopatrzenia miasta przez rynek dzięki szybkiej inflacji, zakłóceniom w przemyśle i braku zapasów. W rzeczywistości pracownicy nie mogli kupować chleba na wolnym rynku.\nProwadząc nadwyżkę, Komisariat Ludowy od pewnego czasu opiera się na specjalnych organizacjach ratunkowych - komisjach ubogich . Zostały utworzone na mocy dekretu Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego z 11 czerwca 1918 r. Do dowódców przydzielono dwa zadania: rozdawanie chleba, artykułów pierwszej potrzeby i narzędzi rolniczych biednym wiejskim; pomoc prodorganamowi w wycofaniu nadwyżek chleba od kułaków (za to część ziarna została dostarczona do walki do 15 lipca bezpłatnie, a następnie z dużym rabatem). Wszyscy mieszkańcy wioski, z wyjątkiem pięści, mogli być częścią kombo. W wielu prowincjach dowódcy stali się aparatem oddolnym Komisariatu Ludowego, pomagali oddziałom, zwalczali spekulacje, tworzyli gminy, publiczne stołówki, żłobki itp.\nObliczenia były takie, że tworzenie combo dzieli wioskę i prowadzi do izolacji pięści. Ogólnie rzecz biorąc, obliczenia te nie były uzasadnione, ponieważ odsetek ubogich na obszarach wiejskich dramatycznie spadł. Radykalizm wielu kombedowów stwarzał niebezpieczeństwo konfliktu sił ze średnimi chłopami. Między kombi a Sowietami panowało napięcie. Doświadczenie to dopełnił fakt, że pod koniec 1918 r. Dowódcy zostali oskarżeni o przeprowadzenie ponownych wyborów Sowietów. Pojawienie się silnych Sowietów sprawiło, że siły specjalne stały się zbędnymi organami i zostały zniesione w listopadzie 1918 r. Podczas VI Kongresu Sowietów (9). Na Ukrainie, gdzie rozwarstwienie społeczne na wsi było ostrzejsze niż w Rosji, komitety niezadeklarowanych chłopów doświadczyły nawet wprowadzenia NEP-u.\nOdrębnym ważnym etapem polityki gospodarczej i społecznej państwa radzieckiego był komunizm wojenny. Był nawet kimś więcej niż politykiem, przez pewien czas stał się sposobem na życie i sposobem myślenia - był to szczególny, niezwykły okres w życiu społeczeństwa jako całości. Odkąd doszedł do etapu formowania się państwa radzieckiego, do jego „niemowlęctwa”, nie mógł pomóc, ale miał wielki wpływ na całą swoją późniejszą historię, stał się częścią „matrycy”, na której odtworzono system radziecki. Dziś możemy zrozumieć istotę tego okresu, uwalniając się od mitów zarówno oficjalnej sowieckiej historii, jak i wulgarnego antyradzieckiego.\nGłównymi oznakami wojennego komunizmu są przesunięcie środka ciężkości polityki gospodarczej z produkcji do dystrybucji. Dzieje się tak, gdy spadek produkcji osiąga tak krytyczny poziom, że najważniejszą rzeczą dla przetrwania społeczeństwa jest dystrybucja tego, co jest dostępne. Ponieważ istotne zasoby w tym przypadku są uzupełniane w niewielkim stopniu, pojawia się ich ostry niedobór, a gdy są rozprowadzane na wolnym rynku, ich ceny przeskoczą tak wysoko, że najbardziej potrzebne produkty do życia staną się niedostępne dla dużej części populacji. Dlatego wprowadzono nierynkowy rozkład wyrównawczy .\nNa zasadach nierynkowych (być może nawet przy użyciu przemocy) państwo alienuje produkty produkcji, zwłaszcza żywność. Ostre zawężenie obiegu monetarnego w kraju. Pieniądze znikają w relacjach między przedsiębiorstwami. Żywność i towary przemysłowe są rozprowadzane na kartach - po ustalonych niskich cenach lub bezpłatnie (w Rosji Radzieckiej pod koniec 1920 r. - na początku 1921 r. Nawet mieszkania, korzystanie z energii elektrycznej, paliwa, telegrafu, telefonu, poczty, zaopatrzenia ludności w leki, towary konsumpcyjne itp. Zostały anulowane). d.) Państwo narzuca ogólną służbę pracy, aw niektórych sektorach (na przykład w transporcie) stan wojenny, tak że wszyscy pracownicy są uważani za zmobilizowanych.\nWszystko to są ogólne (strukturalne) oznaki wojennego komunizmu, które z taką czy inną konkretną historyczną specyfiką pojawiły się we wszystkich okresach tego typu znanych w historii. Najbardziej jaskrawymi (a raczej badanymi) przykładami są komunizm wojskowy podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej, w Niemczech podczas pierwszej wojny światowej, w Rosji w latach 1918-1921, w Wielkiej Brytanii podczas II wojny światowej.\nFakt, że w społeczeństwach o bardzo odmiennych kulturach i zupełnie odmiennych dominujących ideologiach w skrajnych warunkach ekonomicznych powstaje bardzo podobny wzór z rozkładem wyrównawczym, jest to jedyny sposób na przetrwanie trudności przy minimalnej utracie życia ludzkiego. Możliwe, że w tych ekstremalnych sytuacjach zaczną działać mechanizmy instynktowne tkwiące w człowieku jako gatunku biologicznym. Być może wybór dokonywany jest na poziomie kultury, pamięć historyczna sugeruje, że społeczeństwa, które odmówiły wspólnej dystrybucji tych okresów, po prostu umarły. W każdym razie komunizm wojenny, jako szczególny sposób gospodarki, nie ma nic wspólnego z doktryną komunistyczną, a tym bardziej z marksizmem. Same słowa „komunizm wojenny” oznaczają po prostu, że w okresie poważnych zakłóceń społeczeństwo (społeczeństwo) zamienia się w społeczność (gminę) - jako wojowników.\nW ostatnich latach kilku autorów twierdziło, że komunizm wojenny w Rosji był próbą przyspieszenia realizacji marksistowskiej doktryny budowania socjalizmu. Jeśli zostanie to szczerze powiedziane, mamy godną ubolewania nieuwagę w odniesieniu do struktury ważnego wspólnego zjawiska w historii świata. Retoryka chwili politycznej prawie nigdy nie odzwierciedla istoty procesu. W Rosji w tym momencie, nawiasem mówiąc, widoki na tzw. „Maksymaliści”, którzy uważali, że komunizm wojenny stanie się trampoliną do socjalizmu, nie byli w ogóle dominujący wśród bolszewików.\nPoważna analiza całego problemu komunizmu wojskowego w związku z kapitalizmem i socjalizmem została podana w książce wybitnego teoretyka RSDLP (b), A. Bogdanova, Pytania socjalizmu, opublikowanej w 1918 roku. Pokazuje ona, że komunizm wojskowy jest konsekwencją regresu sił wytwórczych i społecznych organizm. W czasie pokoju jest reprezentowany w armii jako ogromna autorytarna gmina konsumencka . Jednak podczas poważnej wojny komunizm konsumencki rozprzestrzenia się z armii na całe społeczeństwo. AA Bogdanov podaje dokładnie analizę strukturalną tego zjawiska, przyjmując za przedmiot nie tylko Rosję, ale czystszy przypadek - Niemcy. Z tej analizy wynika, że ważna sytuacja wykracza poza ramy ISTMAT: struktura komunizmu wojennego, powstająca w ekstremalnych warunkach, po zniknięciu warunków, które go doprowadziły (koniec wojny), nie ulega dezintegracji. Wyjście z wojennego komunizmu jest szczególnym i trudnym zadaniem. Rozwiązanie go w Rosji będzie szczególnie trudne, ponieważ Rada Deputowanych Żołnierzy , przesiąknięta myślami o komunizmie wojskowym, odgrywa bardzo ważną rolę w systemie państwowym.\nZgadzając się z wybitnym marksistą, ekonomistą V. Bazarowem, że komunizm wojskowy jest „bękartem”, ekonomiczna struktura A. A. Bogdanowa pokazuje, że socjalizm nie należy do jego „rodziców”. Jest to produkt kapitalizmu i komunizmu konsumpcyjnego jako reżimu awaryjnego, który nie ma żadnego związku genetycznego z socjalizmem jako nowy rodzaj współpracy w produkcji . AA Bogdanow wskazuje również na duży problem, który pojawia się w sferze ideologii: „Komunizm wojskowy to nadal komunizm, a jego ostra sprzeczność ze zwykłymi formami indywidualnego zawłaszczania tworzy atmosferę mirażu, w którym niejasne prototypy socjalizmu są akceptowane do jego realizacji”.\nNiestety, poziom rozważenia problemu wojskowego komunizmu w Rosji pod koniec lat 90. jest znacznie niższy niż w 1918 r. Poziom odpowiedzialności intelektualnej jest również niższy, a żaden autor krytykujący politykę komunizmu wojskowego w 1918 r. Nie powiedział, jak zapewnić miasto minimum chleba, bez uciekania się do takiego zakresu.\n; Data dodania: 2018-01-21 ; ; Wyświetleń: 274 ; Czy opublikowany materiał narusza prawa autorskie? | | Ochrona danych osobowych | PRACA ZAMÓWIEŃ\nNajlepsze powiedzenia: Naucz się uczyć, a nie uczyć się! 9893 - | 7652 - lub przeczytaj wszystko ...


Treści z tagiem: patriotyzm | Niepoprawni.pl\nTreści z tagiem: patriotyzm\nBartosz Wasilewski - 11 Listopada, 2008 - 10:59\nDni takie jak ten zawsze zmuszają do zastanowienia się nad naszą Ojczyzną. To troska o nią, a nie wywieszenie wypłowiałej polskiej flagi na balkonie, jest wyrazem prawdziwego patriotyzmu.Takie podejście niweczy jednak radość święta.\nCzytaj dalej wpis Gorzkie rozważania patriotyczne\nKatarzyna - 20 Października, 2008 - 10:12\nKs. Jerzy Popiełuszko miał odwagę domagać się prawdy.\nCzytaj dalej wpis Ciszej nad mogiłą ks. Jerzego Popiełuszki!\nFree Your Mind - 8 Sierpnia, 2008 - 20:38\nCoraz więcej u nas ludzi zestrachanych, choć już kaczyści dawno zostali odparci przez tęczową koalicję i można jeść, pić i popuszczać pasa. Coraz więcej ludzi trzęsie portkami, co ani chybi może oznaczać, że widmo kaczyzmu jednak nadal krąży po środkowej Europie.\nZachęcony lekturą felietonu D. Zdorta, rzuciłem się z głodem intelektualnym na tekst prof. J....\nCzytaj dalej wpis Straszne słowo "Polska"\nDoktorNo - 3 Maja, 2008 - 15:51\nDzisiaj jest święto Konstytucji Trzeciego Maja. Jak wiele naszych świąt narodowych jest ono podszyte gorzkim posmakiem wydarzeń historycznych następujących po nim.\nUpadek Rzplitej w czasach saskich, wtrącanie się obcych mocarstw na nasze wewnętrzne sprawy, zwyrodniały parlamentaryzm, korupcja i oligarchizacja były tłem uchwalenia Konstytucji 3 Maja, która była na tym tle niczym innym,...\nCzytaj dalej wpis 3.V - co my właściwie dzisiaj świętujemy?\nJuż przed referendum akcesyjnym z 2003 roku wielu z nas, opierając się nachalnej propagandzie tak zwanych euroentuzjastów, dobrze rozumiało, że istotą obecnego modelu funkcjonowania Unii Europejskiej jest konsekwentne likwidowanie suwerenności państw narodowych w kolejnych dziedzinach życia. Po akcesji okazało się, że nasze podejrzenia sprawdziły się całkowicie.\nNa mocy orzecznictwa...


LAWENDA POJEMNIKI - Projektowanie, Pielęgnacja, Porady - E-Ogrody.pl\nmniej odporna na mrozy niż popularna lawenda wąskolistna (L. angustifolia) i wytrzymuje spadki temperatury tylko do -7°C. W naszych warunkach rośliny tej nie można więc na stałe posadzić w gruncie. Pozostaje więc uprawa latem w pojemnikach pod gołym niebem, zimą zaś przechowywanie w chłodnym (0-5\ndobrze sprawdzą się donice ceramiczne lub drewniane. Nie zaleca się stosowania plastikowych pojemników. Materiał plastikowy bardzo dobrze pobiera ciepło i oddaje je do gleby, w której sadzone są rośliny. Dzięki temu procesowi rośliny ogrzewane są z góry słońcem i dodatkowo z wszystkich stron przez\n; Większość gatunków i odmian jest odporna na suszę, a do tego znosi bardzo mocne nasłonecznienie. Niskie odmiany można sadzić w pojemnikach. - Stanowisko. Ciepłe i słoneczne. - Gleba. Sucha, piaszczysta, przepuszczalna o zasadowym odczynie. - Towarzystwo. Dziewanny najlepiej się czują i prezentują się\n, goździki, wiesiołek missouryjski, penstemony, rozchodniki, kocimiętki i szałwie. Sadzonki pobieramy z wierzchołków silnych pędów (bez pąków kwiatowych), a w przypadku np. chryzantem i ostróżek - z pędów wybijających u podstawy karpy. Odcięte fragmenty przygotowujemy jak na zdjęciach obok. Pojemniki z\nfistaszki w doniczce? Rośliny kwitną i zawiązują strąki przez długi czas. Żeby sporo orzeszków dojrzało, potrzeba 5-6 ciepłych miesięcy. Dlatego nasiona wysiewa się wcześnie - w marcu lub na początku kwietnia w pojemnikach (głębokich, jeżeli fistaszki będą w nich rosły do zbiorów, albo płytkich - na\nbudynku pozwala na wydzielenie strefy intymnej, którą organizujemy "za węgłem". Tu ustawiamy wygodne leżanki, można się więc poopalać albo podrzemać. Zakątek od balustrady oddziela ściana roślin w dużych pojemnikach, dzięki której jest zacisznie, nawet gdy balkon położony jest na wysokim\norganizujemy "za węgłem". Tu ustawiamy wygodne leżanki, można się więc poopalać albo podrzemać. Zakątek od balustrady oddziela ściana roślin w dużych pojemnikach, dzięki której jest zacisznie, nawet gdy balkon położony jest na wysokim piętrze, gdzie często hula wiatr. Drugą część balkonu zdobi tylko\n, kilkuletnich roślin. Wiosną lub w połowie lata pozbawione dolnych liści gałązki o długości 10-15 cm umieszcza się w płaskim pojemniku wypełnionym wilgotną ziemią z piaskiem i przykrywa folią. Po kilku tygodniach, gdy wypuszczą korzenie, sadzonki przenosi się pojedynczo do doniczek. Tą metodą uzyskamy wyrównane\nsezonowe, które straciły urodę, wymieniamy na chryzantemy, wrzosy, cyklameny i inne kwiaty jesienne. Większość będzie zdobiła pojemniki do mrozów, a niektóre (bratki, mrozy) zniosą nawet niewielkie spadki temperatury poniżej 0oC. Zanim nadejdą pierwsze przymrozki, musimy wstawić do pomieszczeń wszystkie


2022-03-28T18:03:00+02:00 2022-03-28T18:03:00+02:00 Zjawiskowa piosenkarka zachwyca cudownym ciałem! Marlena z grupy Szpilki to przepiękna kobieta [FOTO] Ma najlepsze ciało w branży disco polo Marlena Sztando - Szpilki zachwyca swoją kobiecością\nAutor: Adam Begier , 28 Marzec 2022 18:03\nMa najlepsze ciało w branży disco polo Marlena Sztando - Szpilki zachwyca swoją kobiecością\nW branży disco polo nie brakuje bardzo zdolnych wokalistek, który mają ogromny potencjał by zrobić wielką karierę. Jedną z takich kobiet jest Marlena Sztando z zespołu Szpilki, która wraz z koleżankami chcą podbić rynek disco polo.\nOprócz ogromnych umiejętności wokalnych Marlena to przepiękna kobieta, która ma ogromną rzeszę wielbicieli w mediach społecznościowych. Artystka nie jest bardzo aktywna w internecie, ale jak już pokaże zdjęcia ciężko o nich szybko zapomnieć.\nMarlena Sztando - Szpilki cudowna wokalistka ze zjawiskowym ciałem!\nOstania publikacja Marleny wywołała lawinę komentarzy, ale nic w tym dziwnego. Piosenkarka to niezwykle piękna kobieta, która jest posiadaczką zjawiskowego ciała\nNa zdjęciach widzimy opaloną Marlenę w bardzo skąpym bikini, która wie jak uwydatnić swoją kobiecość. Cudowna gwiazda disco polo została obsypana komentarzami oraz serduszkami od swoich odbiorców!\nKrótkie, ale bardzo wymowne komentarze potwierdzają, że Marlena to niezwykle piękna gwiazda disco polo. Czy to własnie do wokalistki zespołu Szpilki należy najlepsze ciało w branży?\nNiespotykani - Chcę byś tulił mnie (ZAPOWIEDŹ DANCE POP)\nANDRE - To wesele 40-lecie Bayer Full


Evertiq - Prognozy na rynku LED TV\nPrzemysł elektroniczny | 28 sierpnia 2012\nPrognozy na rynku LED TV\nZgodnie z najnowszym raportem DigiTimes, aż 70% wszystkich sprzedanych TV na świecie na koniec 2012 r., stanowić będą TV z podświetleniem LED.\nUdział TV z podświetleniem LED w globalnym rynku szybko wzrasta: od kilkunastu procent w roku 2010, przez 50% na koniec roku 2011, aż do 70% w roku bieżącym - na jakie wskazują prognozy analityków. Pozostałe 30% stanowić będą plazmy i tradycyjne LCD-ki. DigiTimes zauważa, że producenci coraz bardziej odchodzą od produkcji TV z podświetleniem klasycznymi katodami CCFL. Dodatkowym napędem dla rynku TV z podświetleniem LED jest stopniowa obniżka cen. W niedalekiej przyszłości rynek TV będą zajmowały wyłącznie plazmy, LCD z podświetleniem LED oraz odbiorniki z matrycami OLED/Crystal LED.\nMniej TV z Polski\nPrognoza rynku LED\nKoszty produkcji AMOLED są dziesięć razy wyższe niż LCD