Posted on Kwi 30, 2018\nPlanowanie przyszłości sprawia młodzieży ogromną trudność. Konsekwencje złego wyboru szkoły i zawodu-często nieprzemyślanego i przypadkowego – to nie tylko strata czasu, pieniędzy, ale przede wszystkim niepowodzenia w pracy zawodowej. W ramach projektu Świat zawodów wspieramy gimnazjalistów w podejmowaniu decyzji zawodowych a dla dzieci organizujemy preorientację zawodową. W dniu 26 kwietnia razem z uczniami klasy II LOG...\nWojewódzki Konkurs Historyczny im. K. Kalagi\n25 kwietnia 2018 r. w Zespole Szkół Ekonomicznych odbył się IV Wojewódzki Konkurs Historyczny im. K. Kalagi. Tegoroczną edycję konkursu przeprowadzono w ramach gminnego projektu „Dąbrowa dla Niepodległej” objętego Patronatem Narodowym Prezydenta Rzeczpospolitej Andrzeja Dudy w Stulecie Odzyskania Niepodległości. Gościem honorowym była córka Kazimierza Kalagi – Jolanta Skwara. Konkurs – jak co roku – cieszył się dużym...\nUWAGA WAŻNY KOMUNIKAT !!!!\nInformacje dla uczniów na najbliższy tydzień. Od 30.04 obowiązuje nowy plan lekcji – plan jest na dzielniku elektronicznym i stronie internetowej szkoły. 30.04 – W szkole obchody Święta Konstytucji 3 maja. Na 4 godzinie lekcyjnej odbędzie się uroczysta Akademia. W tym dniu obowiązuje strój galowy. 01.05 – dzień wolny 02.05 – normalny dzień lekcji – zgodnie z planem 03.05 – dzień wolny 04.05 –...\nDlaczego warto wybrać kierunki fryzjerskie w naszej szkole ?\nPosted on Kwi 28, 2018\nBo uczymy się i współpracujemy z najlepszymi fryzjerami w Polsce. Serdeczne podziękowania dla WS ACADEMY za objęcie patronatem kierunków fryzjerskich w naszej szkole ...\nZakończenie klas czwartych “Ostatni dzwonek” 2018\nPosted on Kwi 27, 2018


Runda zrównoważonego rozwoju Do końca tygodnia. Niektóre naprawdę ciekawe projekty można wykonać przy użyciu zielonego dachu. Tutaj pokażemy naszą drugą część (patrz pierwszy tutaj) wcześniejszych projektów z zielonym dachem. California Academy of Sciences / Renzo Piano Budynek odzyskuje dwa i łączy go z zupełnie nową strukturą, która ...\nZmianę ilości oddawanego ciepła przez grzejniki wykonuje się tu przez zmianę ilości przepływającej wody. Dostarczanie ciepła w przypadku normalnym (a więc przy temperaturze wyjściowej równej 70 st. C) jest oznaczone jako 100%. Jeśli trzeba zmniejszyć dostarczanie ilości ciepła tylko o 20%, wtedy ilość przepływającej wody trzeba zdławić o 60%....\nPotrzebna powierzchnia pomieszczenia dla jednego natrysku z przejściami wynosi: 1. Natryski kabinowe: . a) przy kabinach obustronnych b) przy kabinach jednostronnych 1,9 m2 2,5 m2 2. Natryski szeregowe równoległe 2,4 m2 3. Natryski grupowe 3,1 m. Najczęściej stosowane są natryski kabinowe obustronne. Zajmują one najmniej miejsca i są najwygodnie...\nKąpiele natryskowe dla kobiet powinny być tak urządzone, żeby strumień wody nie, moczył głowy i włosów, co jest łatwo osiągalne przez zainstalowanie niżej sitka natryskowego i ustawienie go pod właściwym kątem. Poza kąpielą odbywającą się pod natryskami raz w tygodniu mycie się pracowników zakładów o produkcji czystej odbywa się codziennie...\nNajnowsze zdjęcia w galerii Lexus LC F z silnikiem 600 KM :\nLexus LC F z silnikiem 600 KM 751#dachówki euronit , #lg g2 hard reset , #castorama tarnów kontakt , #kuchnia bodzio , #praca kazimierza wielka olx , #castorama okno dachowe , #żarówka sterowana smartfonem , #wc toaleta , #kabina prysznicowa na wannie , #ipad mini olx ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - Lexus LC F z silnikiem 600 KM


WMS w gotowości. Jak WMS-em opanować magazyn przed „Black Friday”, „Cyber Monday” i gwałtownym wzrostem ilości zamówień przed świętami? - NM.pl - Nowoczesny Magazyn On-line.\nWMS w gotowości. Jak WMS-em opanować magazyn przed „Black Friday”, „Cyber Monday” i gwałtownym wzrostem ilości zamówień przed świętami?\nNajbardziej pożądanym otoczeniem rynkowym w kontekście sterowania przepływem fizycznym dóbr jest rynek charakteryzujący się stabilnym popytem o charakterze stacjonarnym, względnie popytem z wahaniami sezonowymi o zbliżonej corocznej amplitudzie i z przewidywalnym trendem. Niemniej jednak operując na takim rynku prędzej czy później staniemy w obliczu konieczności obsłużenia krótkookresowych ponadnormatywnych wzrostów popytu związanych czy to z okresem przedświątecznym czy też z konkretnymi akcjami promocyjnymi jak „Black Friday” lub „Cyber Monday”. W sukurs logistykom przychodzi tutaj nowoczesna technika informatyczna, a w kontekście logistyki magazynowej niewątpliwie WMS.\nW artykule zaprezentowane zostaną podstawowe funkcjonalności systemów WMS w kontekście użyteczności, jaką oferują one w obliczu konieczności sprostania wyzwaniu obsłużenia zwiększonego krótkookresowo popytu, przy czym ze względu na ograniczoną objętość tekstu jego treść zostanie uogólniona w takim sensie, że dotyczył on będzie zagadnień logistyki magazynowej ujętej niezależnie od konkretnej branży. Logika wywodu będzie postępować zgodnie z kierunkiem przepływu fizycznego dóbr poprzez tradycyjne, funkcjonalne obszary magazynu, tj. kolejno: przyjęcie, składowanie, kompletację i wysyłkę. Ze względu na ten stopień ogólności ograniczono się do omówienia logistyki magazynu dystrybucyjnego. W firmach produkcyjnych magazyn taki zasilany jest przez dostawcę wewnętrznego (poszczególne wydziały produkcyjne), natomiast u operatora logistycznego lub w firmie handlowej czynią to dostawcy zewnętrzni. W naszym ogólnym ujęciu obie te grupy dostawców traktowane są jako zewnętrzne ogniwo logistyczne zasilające magazyn dystrybucji, na przykładzie którego omówiona będzie tytułowa tematyka.\nW prawidłowo i kompletnie wdrożonym systemie WMS rejestrowane są wszystkie realizowane w magazynie przemieszczenia każdej obsługiwanej jednostki logistycznej. Przemieszczane ładunki są jednoznacznie zidentyfikowane, a przepływ ten odbywa się w ramach zdefiniowanych i zidentyfikowanych obszarów magazynowych, gdzie poszczególne miejsca odkładcze mają przypisane unikalne adresy. Każda transakcja magazynowa jest przypisana do wykonującego ją zalogowanego w systemie użytkownika. Innymi słowy, stosując WMS, wiemy dokładnie, kto i co przemieszczał, kiedy, skąd, dokąd i za czyją dyspozycją. W konsekwencji powstaje pokaźna baza danych o stopniu szczegółowości umożliwiającym szerokie zastosowanie w systemie raportowym, stanowiącym bazę do analiz, pomiaru i wskaźnikowania procesów magazynowych, na poziomie niemożliwym do uzyskania w samych systemach ERP pozbawionych modułu WMS. Ta niewątpliwa zaleta systemów WMS umożliwia wykorzystanie jej w obsłudze okresowych wzrostów zamówień. Rozumiejąc cel logistyki magazynowej jako optymalne przyporządkowanie posiadanych zasobów do zadań, wyliczone przez nas wskaźniki wydajności będą stanowić odpowiednią bazę do oszacowania ilości zasobów niezbędnych do obsłużenia okresowego „piku”.\nCelem skutecznej obsługi okresowego wzrostu sprzedaży jest dostarczenie odpowiednio wysokiego wolumenu dostaw umożliwiającego pełną dostępność towaru w okresie „piku” sprzedażowego dla końcowego odbiorcy detalicznego. We współczesnych uwarunkowaniach rynkowych oznacza to najczęściej konieczność uprzedniego ponadnormatywnego zatowarowania swojego magazynu, tak aby z tego swoistego „odwodu” sprawnie pokryć potrzeby rynku w postaci zwiększonego poziomu zamówień. W magazynowym obszarze przyjęcia przekłada się to na konieczność zadysponowania dodatkowych zasobów celem obsłużenia zwiększonego wolumenu dostaw. Mamy tu na myśli głównie zasoby czynnika ludzkiego oraz sprzętu jako możliwe do względnie łatwego krótkoterminowego powiększenia (agencje pracy, wynajem krótkoterminowy wózków). Natomiast zasób w postaci infrastruktury magazynowej (w obszarze przyjęcia to głównie rampy rozładunkowe oraz przestrzeń odkładcza strefy przyjęć) jest w krótkim okresie trudny do powiększenia. Wynika z tego, że kluczem do sprawnego przyjęcia zwiększonej ilości dostaw jest zorganizowanie dodatkowych zasobów w taki sposób, aby przepustowość strefy przyjęć została zachowana, a zwiększony wolumen towarów sprawnie przepłynął do strefy składowania. Potencjalnych wąskich gardeł unikamy głównie, rozkładając ponadnormatywne dostawy na dłuższy, przedpromocyjny/przedświąteczny okres. Niemniej nawet optymalne harmonogramowanie dostaw nie gwarantuje sukcesu, gdy proces przyjęcia nie zostanie przeprowadzony w sposób wydajny. Rozwiązaniem jest wykorzystanie danych zapisanych w historii transakcji w WMS wykonywanych w obszarze przyjęć – z danych tych możemy utworzyć wskaźniki wydajności, które będą stanowiły bazę do zaplanowania dodatkowych zasobów. Mówimy tu najczęściej o takich wskaźnikach, jak ilość przyjętych linii na roboczogodzinę czy też ilość przetransferowanych do strefy składowania paletowych jednostek logistycznych na roboczogodzinę. Możliwość łatwego uzyskania tych wskaźników wynika z podstawowej funkcjonalności WMS-u polegającej na śledzeniu i rejestrowaniu każdego transferu magazynowego na bazie jednoznacznej identyfikacji wszystkich ładunków. Najbardziej pożądana jest tutaj sytuacja, gdy nasi dostawcy identyfikują swoje ładunki zgodnie z przyjętym standardem – etykietą logistyczną GS1– recepcja jest wtedy automatycznie wykonywana za pomocą przenośnych kolektorów danych. Nawet jednak, gdy to rozwiązanie nie istnieje, WMS umożliwia etykietowanie wszystkich przyjmowanych ładunków na potrzeby procesów wewnętrznych, przy czym na wyjściu następuje konwersja do standardu GS1 dla ekspediowanych przez nas ładunków.\nKompleksowość i współzależność logistycznych procesów magazynowych powoduje, że aby proces przyjęcia był wydajny, musimy zagwarantować skuteczną absorbcję przyjmowanych ładunków w strefie składowania. W innym przypadku strefa składowania może stać się wąskim gardłem skutecznie paraliżującym proces recepcji, gdy maksymalnie wypełnimy strefę przyjęć i nie będzie możliwości transferu ładunków do maksymalnie wypełnionej strefy składowania. Kluczowym zagadnieniem jest tutaj prawidłowe zaplanowanie wypełnienia przestrzeni składowej. WMS oferuje nam tutaj możliwość wsparcia w postaci funkcjonalności dotyczącej zarządzania przestrzenią składową. W systemach tej klasy możemy dokładnie zdefiniować objętość każdego gniazda regałowego. Podobnie z ładunkami – w WMS każdy z nich może być zdefiniowany w aspekcie całej struktury ładunku od pojedynczego SKU, przez opakowanie handlowe aż do całej jednostki logistycznej. W efekcie mamy dwa zbiory danych: dane dotyczące objętości ładunków oraz dane dotyczące objętości gniazd. Na ich bazie i po uwzględnieniu...\nmgr inż. logistyki, absolwent studiów Executive MBA na Politechnice Wrocławskiej,\ndyrektor logistyki w EUROTERM TGS oraz autor bloga www.logistyczne.info\nJak zwizualizować dane o realizacji procesów magazynowych...\nKompletacja towarów małogabarytowych z regałów przepływowych...\nCzas na porządki w magazynie


Hotel Embassy Suites by Hilton Louisville Downtown – HOTEL INFO\nWarto zacząć dzień od świeżo przygotowanego omletu lub słodkości z obfitego bufetu śniadaniowego. Po dniu spędzonym w mieście, gościom poleca się pływanie w krytym basenie lub relaks przy pysznym drinku w barze. Nowoczesne pokoje i apartamenty zapewniają ...\nWarto zacząć dzień od świeżo przygotowanego omletu lub słodkości z obfitego bufetu śniadaniowego. Po dniu spędzonym w mieście, gościom poleca się pływanie w krytym basenie lub relaks przy pysznym drinku w barze. Nowoczesne pokoje i apartamenty zapewniają wypoczynek w przytulnych łóżkach.\nRok wybudowania hotelu 2013, Ostatni remont kapitalny 2015, Ilość pięter 7, Łączna ilość pokoi 304, Ilość pokoi typu suite (osobne pomieszczenia) 292, Meldowanie najwcześniej 15:00, Wymeldowanie najpóźniej 11:00, Hotel miejski, Hotel konferencyjny/kongresowy, Hotel typu suite, Hotel przyjazny dla dzieci, Pokoje dla niepalących 0\nDzielnica (Louisville) 13,96 km\nLotnisko (Louisville International Standiford Field (SDF)) 8,73 km\nOceny Embassy Suites by Hilton Louisville Downtown


Jak się odżywiać będąc aktywną? - Relaks | AlejaKobiet.pl\nWażne jednak, by uprawianiu sportu towarzyszyła prawidłowa dieta, która dostarczy odpowiedniej ilości energii. Należy także zwrócić uwagę na kolejności spożywanych produktów – przed lub po treningu, właściwe nawadnianie oraz uzupełnianie utraconych wraz z potem cennych substancji mineralnych. Dietetyk radzi, na co osoby uprawiające sport powinny zwrócić szczególną uwagę, i jak komponować swój jadłospis, by w pełni zadbać o swój organizm.\nPrawidłowe odżywianie osób aktywnych powinno polegać przede wszystkim na zapewnieniu tzw. równowagi energetycznej. Co oznacza to pojęcie i jak w praktyce o nią zadbać? – Nasz organizm czerpie energię z pokarmu, a zachowanie równowagi energetycznej to nic innego, jak zapewnienie mu takiej dawki energii, jaką danego dnia spożytkuje. Zatem im większy czeka nas wysiłek, czyli im więcej energii będziemy wydatkować, tym więcej musimy jej sobie dostarczyć. Ta zasada ma duże znaczenie w przypadku osób aktywnych fizycznie. Uprawiając sport należy więc zwrócić szczególną uwagę na to, jak komponujemy posiłki. Ważne jest zarówno to co jemy, jak też kiedy jemy – wyjaśnia Aneta Strelau, dietetyk, opiekująca się sportowcami. –\nWysiłek fizyczny zwiększa zapotrzebowanie na węglowodany, które są spalane w czasie uprawiania sportu. Dlatego najlepiej jeść je przed treningiem. Jednak nie oznacza to, że możemy sięgać po ich dowolny rodzaj. Najlepiej sprawdzą się produkty pełnoziarniste, np. kasze czy makarony. Warzywa i owoce w diecie osób aktywnych także są bardzo ważne – dostarczają całą gamę wartościowych składników odżywczych, w tym cenne witaminy. Dzięki temu wspomagają pracę całego organizmu, w tym układów takich, jak oddechowy czy krwionośny. Zawarte w nich witaminy C, E oraz A to antyoksydanty, które zapobiegają tzw. stresowi oksydacyjnemu. To ważne, bo wysiłek fizyczny jest czynnikiem, który zwiększa ilość szkodliwych wolnych rodników będących jego przyczyną. Dlatego warto jeść owoce jagodowe, cytrusy, czerwone i pomarańczowe warzywa, takie jak marchew czy papryka.\nZ kolei np. buraki i jarmuż dostarczają żelaza. Łączmy je z produktami bogatymi w witaminę C, aby zwiększyć jego przyswajalność. Codziennie powinniśmy spożywać minimum 5 porcji warzyw i owoców, z czego jedną porcję może stanowić 200 ml soku. Soki warto pić po treningu, by łatwo i szybko uzupełnić brakujące składniki mineralne. Po treningu dobrze jest także sięgać po produkty zawierające białko, które jest materiałem budulcowym dla mięśni.\nChude mięso, sery czy jajka jedzmy zatem po ćwiczeniach. Polecam też włączenie do diety produktów bogatych w tzw. dobre tłuszcze – oleje roślinne, ryby i orzechy, które między innymi zawierają kwasy omega-3. Działają one przeciwzapalnie, przeciwzakrzepowo i także chronią przed stresem oksydacyjnym.1 Wszystkie wymienione przeze mnie produkty powinniśmy wliczać do dziennego bilansu energetycznego – dodaje dietetyk.\nOprócz dostarczenia organizmowi wystarczającej dawki energii, wyjątkowo uważnie należy zadbać o jego odpowiednie nawodnienie. – Picie wody jest oczywiście bardzo ważne, ale w przypadku osób aktywnie uprawiających sport należy też szczególnie pamiętać o uzupełnianiu cennych pierwiastków, które tracimy, wraz z potem – takie jak: sód czy potas, ale też magnez, wapń – podkreśla Strelau – Dlatego właśnie myśląc o uzupełnieniu płynów, powinniśmy wziąć pod uwagę produkty, które nie tylko nawodnią, ale też uzupełnią substancje mineralne w organizmie.\nNajlepiej, by składniki te pochodziły z produktów naturalnych. Dlatego znów polecę warzywa i owoce, które składają się głównie z wody (80-90%), a jednocześnie są naturalnym źródłem mikro- i makroelementów. Wygodną formą dostarczenia sobie tych substancji są także soki, które przecież powstają z warzyw i owoców, w związku z czym także zawierają witaminy i składniki mineralne. Sok pomidorowy jest źródłem potasu, którego niedobór zaburza gospodarkę elektrolitową i może powodować bolesne skurcze mięśni. Jest także bogaty w likopen – najpotężniejszy z naturalnych przeciwutleniaczy, zapobiegający starzeniu się komórek. Z kolei sok jabłkowy zawiera polifenole, które obniżają ciśnienie krwi. W czasie treningów potrzebujemy też więcej witaminy C, która przyczynia się m.in. do utrzymania jędrności skóry, odporności organizmu oraz ochrony przed wolnymi rodnikami.3 Organizm nie potrafi jej sam wytwarzać, więc trzeba uzupełnić jej poziom właściwą dietą. Szklanka soku pomarańczowego (ok. 200 ml), także tego z kartonu, zapewnia ok. 50-60% dziennego zapotrzebowania na witaminę C – dodaje.


Wszystko za życie (2007) - HBO Polska\nReżyseria: Sean Penn\t 2007 | 142 min | Y (15)\nObsada: Emile Hirsch,\tMarcia Gay Harden,\tWilliam Hurt,\tJena Malone,\tCatherine Keener\nPochodzący z zamożnej rodziny Christopher McCandless (Emile Hirsch) ma 22 lata i właśnie z wyróżnieniem ukończył studia. Wszyscy wróżą mu świetlaną przyszłość. On jednak nie chce korzystać z wygodnego życia, marzy o przygodach i bliskim kontakcie z naturą. Postanawia przejechać kontynent autostopem i przemierzyć samotnie dziką przestrzeń Alaski. W czasie swojej podróży poznaje ludzi, którzy mają wpływ na jego dalsze życie. On sam nabiera pewności, że nigdy nie będzie potrafił wrócić do cywilizacji. Christopher McCandless to postać autentyczna. Jego dramatyczne losy (opowiedziane przez Jona Krakauera w tak samo zatytułowanej książce) zafascynowały Seana Penna, utytułowanego aktora i reżysera (Rzeka tajemnic, Obywatel Milk), który postanowił zekranizować tę niezwykłą, pełną pasji historię. Penn szuka w swoim filmie odpowiedzi na pytanie, kim naprawdę był Christopher – bohaterskim łowcą przygód czy może naiwnym marzycielem, który wierzył w bliskość człowieka i natury. Wszystko za życie to obraz piękny i głęboki. Nie tylko wspaniale sfotografowany i zagrany, ale też w wyjątkowy sposób angażujący emocje widzów. W rolę młodego człowieka sugestywnie wcielił się Emile Hirsch (Ocalony), który rok później ponownie spotkał się z Pennem na planie Obywatela Milka. Obok niego wystąpili między innymi: nominowany za swoją kreację do Oscara weteran Hal Holbrook (Siła magnum, Lincoln), zdobywcy złotej statuetki Marcia Gay Harden (Pollock, Rzeka tajemnic) i William Hurt (Dzieci gorszego Boga, Historia przemocy) oraz dwukrotnie nominowana do Nagrody Akademii Catherine Keener (Być jak John Malkovich, Capote). Magnetyczna piosenka Eddiego Veddera „Guaranteed”, która promowała obraz, otrzymała Złoty Glob. Produkcja zdobyła liczne wyróżnienia, w tym m.in. nagrody na festiwalach filmowych w Rzymie, São Paulo i Palm Springs, a także nominację do francuskiego Cezara i włoskiego Davida. Obok Holbrooka nominację do Oscara dostał montażysta Jay Cassidy.


Ludwik Krzywicki. Cz. 2 | FA 04/2019 | Forum Akademickie - portal środowiska akademickiego i naukowego\nSynowej powiedział: „W gruncie rzeczy zmarnowałem życie. Nie zrobiłem nawet dziesiątej części tego, co mogłem był zrobić”.\nLudwik Krzywicki. Cz. 2\nŻona przez rok ratowała zdrowie w Sudetach, a Krzywicki poszukiwał w bibliotekach berlińskich kolejnych materiałów. Wykańczał monografię o Kurpiach, pojechał z referatem na zjazd etnologów do Chicago, przez pół roku podróżował po USA, pisząc do krajowych pism korespondencje. Po 1893 roku Krzywicki prowadził – jak wspomina Irena Krzywicka – „spokojne życie, wypełnione wykładami, pisaniem artykułów i pracą naukową”. W roku 1896 urodził się kolejny syn – Jerzy, którego po latach poślubiła Irena Krzywicka. Mieszkanie Krzywickich mieściło w czterech pokojach na trzecim piętrze „tylko to, co najniezbędniejsze, bez żadnej troski o estetykę. Tylko gabinet młodego uczonego posiada pewną okazałość. Jest to najładniejszy pokój w mieszkaniu – stoi w nim rozległe biurko, zarzucone papierami, dookoła ścian biegną książki”. By podkreślić swoje doświadczenia teoretyczne, zawiesił na ścianie portrety Marksa i Engelsa.\nKrzywicki działał w towarzystwach oświatowych ukierunkowanych na środowisko robotnicze, ale też pisał do „Poradnika dla samouków”, wydawanego przez Kasę im. Józefa Mianowskiego. W badaniach nad ewolucją ustrojów „terytorialnych” zdefiniował ustrój jako „organizację ludzi za pośrednictwem rzeczy” (Rozwój kultury 1905). Dwukrotnie więziono go w Cytadeli (1889/1890 oraz 1905). Aktywny był w okresie strajku szkolnego (1905). Władze policyjne unieważniły jego kandydaturę w wyborach posłów do Dumy. Do policyjnych rewizji domowych doszły represje w prasie endeckiej, wywołane socjalistycznymi poglądami Krzywickiego, a także jego kontaktami z lewicą rosyjską. W 1907 roku pod pseudonimem J. Wojewódzki opublikował broszurę Znaczenie związków zawodowych , opowiedział się za „walką klasowo-polityczną”. W dwa lata później opublikował zbiór W otchłani , ukazujący zjawisko komercjalizacji kultury. Znalazł wytchnienie w badaniach archeologicznych, których wyniki opublikował po poszukiwaniach grodzisk na Żmudzi w latach 1900-1913 (Żmudź starożytna). Podjął też prace redaktorskie przy Wielkiej Encyklopedii Ilustrowanej . Badając ewolucję ustrojów (Ustroje społeczno-gospodarcze w okresie dzikości i barbarzyństwa , 1914) wskazywał, że nie tylko byt, ale i świadomość odgrywają doniosłą rolę w formowaniu cywilizacji.\nKrzywicki podążał drogą ku akademickości. W 1889 roku podjął wykłady na warszawskim Uniwersytecie Latającym, przekształconym (1905) w legalne Towarzystwo Kursów Naukowych. Uzyskał doktorat z filozofii na Uniwersytecie Lwowskim w 1906 roku na podstawie pracy o Kurpiach.\nW czasie I wojny światowej rozdzielił się z rodziną, wrócił do Warszawy z Berlina ostatnim pociągiem przed rozpoczęciem walk. Zakładał inspekcje pracy i współorganizował pierwszą konferencję polskich związków zawodowych. Poświęcił się wtedy statystyce, ale świadomie zablokował realizację pierwszego powszechnego spisu ludności, by nie służył on okupantom. Powołano go na członka Komitetu Obywatelskiego m. Warszawy, kierował Komitetem Statystycznym, przemianowanym (1918) na Główny Urząd Statystyczny. Pełnił w nim funkcję zastępcy dyrektora.\nPo odzyskaniu niepodległości stał się uczonym akademickim. Został pierwszym rektorem Wolnej Wszechnicy Polskiej, na której kierował Katedrą Socjologii do 1921 roku. Wykładał w Wyższej Szkole Handlowej. Zajęcia prowadził też na Uniwersytecie Warszawskim – po trzech latach oczekiwania uzyskał (1919) wykłady zlecone ze statystyki na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych. W 1921 roku powołano tam ad personam katedrę nadzwyczajną historii ustrojów społecznych (działała do 1935 roku). Po przejściu na emeryturę (1933) nadal wykładał na UW, od 1935 roku jako profesor honorowy. Uzyskał członkostwo korespondencyjne PAU (1928) oraz zwyczajne TNW (1932). Szczególnym polem jego działania był Instytut Gospodarstwa Społecznego, powołany (1920) jako autonomiczna sekcja Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich. Po paru miesiącach – w miejsce Włodzimierza Wakara – powierzono funkcję dyrektora Ludwikowi Krzywickiemu. Reorientował pracę Instytutu z publicystyki pisanej na zamówienie różnych instytucji na badania naukowe, poczynając od analizy polityki społeczno-gospodarczej Rosji sowieckiej. Drugim tematem były płace w polskiej gospodarce w warunkach inflacji. Te badania były wspomagane przez związki zawodowe. Od roku 1926 Instytut działał jako agenda samodzielnego stowarzyszenia, liczącego ponad stu członków. Gromadzono dane statystyczne oraz pamiętniki bezrobotnych i chłopów. W konsekwencji tych badań zrodził się dystans Krzywickiego do lewicy komunistycznej. Instytut Gospodarstwa Społecznego opublikował w 1938 roku księgę Ludwik Krzywicki, praca zbiorowa poświęcona jego życiu i twórczości . Krzywicki realizował się także w organizacjach społecznych o charakterze doradczym: Radzie Prawniczej, Radzie Statystycznej oraz w Instytucie Emigracyjnym. Został wybrany na pierwszego przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Socjologicznego (1931-1935). W roku 1934 otrzymał nagrodę m. Warszawy, jako uczony i nauczyciel.\nW dwa lata po śmierci żony przeprowadził się (1926) Krzywicki do niewielkiego własnego domu przy ulicy Langiewicza w kolonii Staszica. Jak oceniała Krzywicka, „zapragnął tego, czego się dotąd wyrzekał: odrobiny komfortu, estetyki, skromnych przyjemności życiowych”. Rozbudował „namiętność do kwiatów” na balkonie i w małym ogródku. Było też stado kanarków i owczarek zakopiański Zbój. Pisał Krzywicki wspomnienia bez zachowania układu chronologicznego, unikając spraw intymnych. Czytał wiele, często leżąc w łóżku. W sumie „lubił samotność i korzystał z niej łapczywie, pogrążając się w rozkoszach pracy naukowej”. Synowej powiedział: „W gruncie rzeczy zmarnowałem życie. Nie zrobiłem nawet dziesiątej części tego, co mogłem był zrobić”.\nPo wybuchu II wojny światowej przeżył bombardowanie Warszawy, został ciężko ranny w głowę. Po częściowym odremontowaniu domu pracował nad ukończeniem dzieła życia Pierwociny więzi społecznej . Jego syn Jerzy został zamordowany pod Charkowem przez sowietów. Starszy syn, Aleksander, kapitalista (według Krzywickiej), uciekł za granicę. Irena musiała się ukrywać z dwojgiem dzieci ze względu na swe pochodzenie. Ludwik Krzywicki został sam, nie licząc błędnie zatrudnionej – po ucieczce uprzedniej służącej – volksdeutschki. Odwiedzał go Stanisław Stempowski. Jak wspominał, pokój na piętrze był dla Krzywickiego „zarazem sypialnią, jadalnią, pracownią i… spiżarnią. Na środku stał piecyk, na którym profesor gotował sobie śniadania i kolacje. Łóżko, półka z segregatorami, stolik z maszyną do pisania i para krzeseł stanowiły całe umeblowanie. Krzywicki miał odmrożone ręce, siedział w rękawiczkach, w czapce na głowie, ale nie ustawał w pracy”. Przekazywał Stempowskiemu kolejne karty wspomnień, umysł „miał żywy i jasny, usposobienie pogodne”. Zmarł na zawał mięśnia sercowego 10 czerwca 1941 roku. W pogrzebie wzięło udział tylko parę osób.\nNowa władza komunistyczna odrzuciła tradycje Wolnej Wszechnicy Polskiej i dorobek Ludwika Krzywickiego. Wspomnienia , przygotowane do druku przez Stempowskiego, ukazały się tylko jako I tom (1947). Synowa, Irena Krzywicka, w pisanej na zamówienie polityczne biografii teścia Żywot uczonego. O Ludwiku Krzywickim (1951) oceniła, że po „usunięciu się z pola czynnej walki o sprawiedliwość społeczną” Krzywicki „nie przemyślał należycie leninizmu (…) odizolował się od najpotężniejszych zdarzeń historycznych swojej epoki”. Podobne oceny miały wynikać z wydanego wyboru tekstów Krzywickiego, ze wstępem Adama Schaffa, zatytułowanego Studia socjologiczne (1951). Dopiero w 1955 roku Komitet Filozoficzny PAN uruchomił prace nad wielotomowym wydaniem Dzieł Ludwika Krzywickiego.


za PROGiem: 2013\nŚwięta już za pasem. Zgodnie z zapowiedziami, w związku z przerwą świąteczną, najbliższe dwie audycji za PROGiem nie odbędą się. Podczas najbliższych zaPROGowych niedziel 22 oraz 29 grudnia w Radiu Aktywnym usłyszycie powtórki ostatnich dwóch audycji. Przerwę świąteczną, oprócz należnego odpoczynku, planuję spożytkować na przygotowanie kilku testów-recenzji w ramach podsumowania roku 2013. Na liście m.in. Dream Theater, Tides From Nebula i Renaissance.\nSłyszymy się już w 2014 roku, kiedy 5 stycznia za PROGiem zajmiemy się muzyką fusion z Mahavishnu Orchestra i albumem Birds on Fire na czele.\nWesołych świąt i progresywnego Nowego Roku!\nDodano o 10:41 Brak komentarzy:\n2. Il Rovescio Della Medaglia - Absent For This Consumed World / Ora Non Ricordo Piu / Il Suono Del Silenzio (Contaminazione, 1973)\n3. Il Rovescio Della Medaglia - La Mia Musica (Contaminazione, 1973)\n4. Il Rovescio Della Medaglia - La Grande Fuga (Contaminazione, 1973)\n5. Le Orme - Sospesi Nell'incredibile (Felona E Sorona, 1973)\n6. Le Orme - Felona / La Solitudine Di Chi Protegge Il Mondo / L'equillibrio (Felona E Sorona, 1973)\n7. Le Orme - Ritratto Di Un Mattino (Felona E Sorona, 1973)\n8. Le Orme - Ritorno Al Nulla (Felona E Sorona, 1973)\n9. De De Lind - Fuga E Morte (Io non so da dove vengo e non so dove mai andrò. Uomo è il nome che mi han dato, 1973)\n10. Alphataurus - Dopo L'Uragano (Alphataurus, 1973)\n11. Alphataurus - Croma (Alphataurus, 1973)\n12. Alphataurus - La Mente Vola (Alphataurus, 1973)\n13. Campo Di Marte - Secondo Tempo (Campo Di Marte, 1973)\n14. Campo Di Marte - Settimo Tempo (Campo Di Marte, 1973)\n15. Nuova Idea - Una Vita Nuova (Clowns, 1973)\n16. Le Orme - Sorona (Felona and Sorona, 1973)\nDodano o 22:58 Brak komentarzy:\nNajbliższa audycja za PROGiem poświęcona będzie włoskiej scenie rocka progresywnego. Będzie to pierwsza z trzech audycji, która w roku 1973 zaplanowana jest na analizę muzyki Półwyspu Apenińskiego.\nPodczas niedzielnej audycji skupimy się na znanej Wam dobrze formacji Le Orme i opus magnum grupy, jednym z najwybitniejszych albumów dla rock progresivo italiano, Felona e Sorona (recenzja). Oprócz tego zaprezentujemy wiele mniej znanych, ale świetnych formacji, pochodzących z Włoch jak Alphataurus, Il Rovescio Della Medaglia czy Campo di Marte. Będzie to wieczór spod znaku symfonicznego, progresywnego rocka pełnego wspaniałych melodii, ale i porywających rytmów.\nStartujemy w niedzielę 15 grudnia o godzinie 21.00. Do usłyszenia!\nMuzycy Le Orme\nDodano o 16:31 Brak komentarzy:\nDodano o 15:50 1 komentarz:\n2. Camel - Arubaluba (Camel, 1973) '\n3. Czesław Niemen - Ode to Venus (Ode to Venus, 1973)\n4. Peter Sinfield - Envelopes Of Yesterday (Still , 1973)\n5. Peter Sinfield - Still (Still, 1973)\n6. King Crimson - Larks' Tongues in Aspic, Part One (Larks' Tongues in Aspic, 1973)\n7. King Crimson - Book Of Saturday (Larks' Tongues in Aspic, 1973)\n8. King Crimson - Exiles (Larks' Tongues in Aspic, 1973)\n9. King Crimson - Easy Money (Larks' Tongues in Aspic, 1973)\n10. King Crimson - The Talking Drum (Larks' Tongues in Aspic, 1973)\n12. Fripp & Eno - The Heavenly Music Corporation ((No Pussyfooting), 1973)\nDługi mieliśmy odwyk od Karmazynowego Króla za PROGiem... To wszystko dlatego, że w roku 1972 grupa Roberta Frippa nie uraczyła nas albumem studyjnym. Warto jednak było czekać ponad rok (w naszym przypadku kilka miesięcy audycji ;)) do powrotu formacji na naszą antenę. Bohaterem naszego najbliższego spotkania będzie bowiem album często uważanym za największe osiągnięcie Crimson po In The Court Of The Crimson King - wydany w marcu 1973 roku Larks´ Tongues In Aspic.\nNajbliższa audycja za PROGiem (niedziela 8 grudnia, godzina 21:00) będzie poświęcona losom grupy na przestrzeni roku 1972 oraz 1973, a w szczególności właśnie temu wybitnemu krążkowi. Oprócz lwiej części materiału z Larks´ Tongues In Aspic usłyszymy także muzykę z solowego krążka Petera Sinfielda, który nagrał (m.in. z udziałem Grega Lake'a!) po odejściu z Crimson oraz muzyczny, ambientowy projekt Roberta Frippa i Briana Eno (znanego m.in z Roxy Music).\nPodczas audycji odpowiemy na pytania związane z fenomenem Larks´ Tongues In Aspic, zakończeniem kilkuletniej współpracy Frippa i Sinfielda, o tym jak do grupy trafił Bill Bruford z Yes czy nietypowym tytułem płyty.\nKing Crimson - notka biograficzna (1971)\nKing Crimson, listopad 1973\nDodano o 23:17 Brak komentarzy:\nHistoria Imperium obfituje w żywoty popaprańców. Heliogabal poza zamiłowaniem do krwi, które nieobce było i rzeszy innych cesarzy, wsławił się jeżdżeniem w rydwanie zaprzęgniętym w młode panny, otworzeniem w cesarskim pałacu burdelu (którego sam był główną atrakcją) i specyficznymi upodobaniami kulinarnymi. Urządzał uczty z wszystkimi potrawami w jednym kolorze, podawał gościom atrapy z kości słoniowej czy przyprawiał jedzenie perłami i złotem. Nie stronił też od bardziej wyszukanych smaków, zajadając się a to kopytami wielbłądów, a to językami tysięcy skowronków.\nIle prawdy w podaniach o tych niesamowitych ucztach trudno dziś stwierdzić. W różnych przekazach ptasie ozorki w galarecie (tytuł płyty King Crimson w języku polskim) lądują na stołach władców Azji i Europy od starożytności do nowożytności, bardziej jednak są symbolem przepychu i dekadencji, niż autentyczną potrawą.\nDla Frippa ważniejszy był inny wymiar tego dania - a mianowicie to, jak łączy ono dwa przeciwne pierwiastki. Ekstrawaganckie ptasie języki i powszednia galareta stanowić mają syntezę (rozumianą heglowsko). "Może nie jest to potrawa dostępna w delikatesach w Twoim sąsiedztwie, dla mnie oznacza to coś cennego zatopionego w formie, ale jednocześnie widocznego". Ptasie języki mogą być odebrane jako symbol głosu wewnętrznych intuicji, zaś galareta to świat materialny, warstwa cielesna, w której zakonserwowana jest Psyche. Wszystko niczym w muzyce King Crimson, która w pełnej dyscyplinie miała ująć głos płynący z duszy.\nFripp, jak i cała reszta artrockowej hałastry początku lat 70. był zafascynowany wszelakim mistycyzmem, odkrywaniem pokładów własnego "ja". Stąd przepełnienie symbolami muzyki, warstwy lirycznej i graficznej. W okładce, jak i w tytule, można doszukać się unii przeciwieństw - słońce splecione z księżycem to symbol zakorzeniony w tantrze, połączenie tego, co męskie i tego, co kobiece; stan balansu, kosmiczny porządek.\nIstotna jest też geometria. Mamy nagrany przez grupę pięciu osób piąty album zespołu. Na płycie zaś pięć utworów, z czego tytułowy podzielony jest na dwie części, by całość tworzyła cykl, pętlę. Z kolei kompozycja okładki oparta jest o pentagram, który poza (rzecz jasna) pięcioma kątami oferuje niezłe bogactwo alchemicznych i okultystycznych znaczeń, a przy tym uosabia matematyczny porządek złotego podziału.\nMożna było te makro-mikrokosmiczne dyrdymały ubrać w jakiś lepszy tytuł. Skąd się wziął ten? "Ozorki skowronków w galarecie, oczywiście!" miał rzucić Jamie Muir na pytanie o nazwę tworzonego albumu. I tak już zostało, a niezależnie od tego, jak głupio to określenie brzmi, Fripp z O'Donnellem zdołali postawić na nim w miarę inteligentną nadbudowę... całkowicie ignorując właściwe znaczenie.\nDodano o 02:03 Brak komentarzy:\nPozycja Karmazynowego Króla na rynku amerykańskim ciągle była chwiejna, ale że "Islands" sprzedawał się tam znacznie lepiej niż "Lizard" (76. lokata), zespól ruszył za ocean z cyklem koncertów. Właśnie w Stanach Fripp doszedł do wniosku, że długiej już nie może pracować z Sinfieldem. Że twórcze możliwości ich duetu wyczerpały się. Jednak na tym nie koniec - konflikt wkrótce podzielił Roberta także z pozostałymi członkami grupy. Skład Fripp - Collins - Burrell - Wallace utrzymał się do wiosny 1972 r. tylko dlatego, że zespół miał zakontraktowane kolejne koncerty w Ameryce. Wystąpił tam, choć już tylko w USA a nie w Kanadzie, trzydzieści dwa razy - od 11 lutego (Wilmington) do 1 kwietnia (Birmingham w stanie Alabama). Tournée owo udokumentował wydany 9 czerwca 1972 r. pierwszy koncertowy album King Crimson - "Earthbound". Ale wydany tylko w Wielkiej Brytanii, bowiem firma Atlantic odmówiła publikacji nagrań w Stanach tłumacząc swoją decyzję słabą jakością techniczną materiału. "Earthbound" rzeczywiście brzmiał kiepsko, ale miał dla fanów Crimson sporą wartość głównie ze względu na obecność uzupełniających klasyczne utwory "21st Century Schizoid Man" i "The Sailor´s Tale" nowych kompozycji "Peoria" i "Earthbound", a także rozbudowanej wersji "Groon" (tematu dotąd opublikowanego wyłącznie na drugiej stronie singla "Cat Food").\nAlbum "Earthbound" zbierał nagrania zarejestrowane 11, 26 (Jacksonville) i 27 (Orlando) lutego oraz 10 (Peoria) marca. Lecz przynajmniej jeszcze jeden koncert w ramach tamtego tournée miał duże znaczenie - 27 marca w Bostonie. Obok King Crimson grał wtedy Yes, jeszcze w składzie z perkusistą Billem Brufordem... Bruford, wielki fan Frippa, miał wówczas sposobność słuchać swego mistrza na żywo po raz drugi (po raz pierwszy - jeszcze 11 kwietnia 1969 r. w londyńskim Lyceum!). Utwierdził się wtedy w przekonaniu, że o ile Yes na szykownym "Close To The Edge" wyczerpał swoje możliwości, tak możliwości Crimson pozostają po prostu niewyczerpane...\nPo powrocie ze Stanów Zjednoczonych wiosną 1972 roku Robert Fripp zaczął formować King Crimson na nowo i od początku, został bowiem już zupełnie sam (Sinfield w 1973 roku wydał pod własnym nazwiskiem album "Still", w nagraniu którego pomagało mu wielu muzyków związanych z KC - Lake, Collins, Tippett, Wallace, Burrell, Wetton i Rubin Miller, później pisał teksty dla Emerson Lake & Palmer i włoskiej formacji PFM; Wallace, Collins i Burrell współpracowali m.in. z Alexisem Kornerem; Burrell znalazł się też w Bad Company; Collins grał z Camel i okazjonalnie z Dire Straits; Wallace nagrywał m.in. ze Stevem Marriottem i Bobem Dylanem).\nNowy skład King Crimson Fripp ostatecznie uformował w lipcu 1972 roku. Oprócz wspomnianego Bruforda (ur. 17.05.1948 r. w Londynie), w zespole znaleźli się jeszcze basista i wokalista John Wetton (ur. 12.07.1949 r. w Derby) były muzyk formacji James Litherland´s Brotherhood, Mogul Thrash i Family, skrzypek i flecista David Cross (eks-Rings) oraz obsługujący instrumenty perkusyjne Jamie Muir (eks-Boris, Assegai i Sun Ship) - jedna z najbardziej barwnych postaci tworzących historię i legendę Karmazynowego Króla.\nSkład ten - uważany za jeden z najlepszych, a być może nawet najlepszy w dziejach King Crimson - podjął działalność koncertową. Zadebiutował - po trwających trzy tygodnie wyjątkowo intensywnych próbach - w październiku (13 - 15) we frankfurckim Zoom Club, w tym samym miesiącu wystąpił jeszcze w Bramie (17) oraz w jazzowym klubie w Redcar (29), a potem odbył regularne tournee po Wielkiej Brytanii (rozpoczęte 10 listopada w Hull, a zakończone 15 grudnia w Portsmouth). Jednymi z głównych atrakcji, jakie spotykały uczestników koncertów, były wygląd i zachowanie Muira. Muzyk ten, spowity w futrzane skrzydła, w sposób nieskoordynowany miotał się po scenie, a nawet pluł krwią - co robiło szczególne wrażenie także ze względu na kontrast ze statycznie zachowującymi się jego kolegami (ulubioną pozycją koncertową Frippa była pozycja siedząca). Muir sprawiał wrażenie osoby szalonej, niezrównoważonej psychicznie. I rzeczywiście...\nNieoczekiwanie dla bardzo zasmuconych takim obrotem sprawy kolegów nie stawił się na pierwsze koncerty King Crimson w 1973 roku - 10 i 11 lutego w klubie Marquee. Po prostu przepadł i to w tajemniczych okolicznościach. Niektórzy utrzymywali, iż zamknął się w którymś z tybetańskich klasztorów, inni że trafił do sekty buddyjskiej w... Szkocji.\nMuir jeszcze zdążył wziąć udział w nagraniu kolejnego longplaya King Crimson, bowiem sesje odbyły się w styczniu i na początku lutego. Longplay ów - zatytułowany "Larks´ Tongues In Aspic" - ukazał się ostatniego dnia marca 1973 roku. Po raz pierwszy od czasu "In The Court Of The Crimson King" Fripp wykorzystał kompozytorskie pomysły kolegów z zespołu (w tym czasie złożył też kilka oświadczeń prasowych, że King Crimson nie równa się Robert Fripp) i... wyszedł na tym bardzo dobrze, choć akurat wcale nie kompozycje okazały się głównym atutem już szóstego albumu Karmazynowego Króla...\n"Larks´ Tongues In Aspic" jest często uważany za największe osiągnięcie Crimson po "In The Court Of The Crimson King". Chyba słusznie. Co prawda muzykom nie udało się stworzyć choćby jednego wyjątkowo zapadającego w pamięć utworu, co prawda poetyka tekstów Richarda Palmera-Jamesa (wśród następców Sinfielda początkowo wymieniano piszącego dla Eltona Johna Berniego Taupina) okazała się mniej wyszukana, zaś tematyka bardziej przyziemna -. ale zrekompensowało te braki fantastyczne wykonawstwo, decydujące o szczególnej aurze i szczególnej sile wyrazu muzyki King Crimson A.D. 1973. Cennymi nabytkami okazali się zwłaszcza Wetton ("Exiles", "Book Of Saturday" i "Easy Money" zaśpiewał niewiele gorzej niżby to uczynił Lake), Bruford (który głównie w Easy Money" udowodnił, że ma swój styl świetnie pasujący do stylu Frippa) i Cross ("Larks´ Tongues In Aspic, Part One", "The Talking Drum"), choć brzmienie KC wzbogacił również Muir, współtworząc niezwykły klimat "The Talking Drum". Niemniej centralną postacią zespołu pozostał Fripp, jedyny twórca i główny wykonawca koronnego utworu płyty - "Larks´ Tongues In Aspic, Part Two". Oparta na ciężkim riffie gitary druga część utworu tytułowego to przykład na motorykę muzyki King Crimson. Muzyki, która mieściła się między Black Sabbath a Soft Machine - jak podsumowała "Larks´ Tongues In Aspic" prasa.\n"Larks´ Tongues In Aspic" znalazł uznanie także wśród publiczności. W Wielkiej Brytanii płyta doszła do 20. miejsca na listach, w USA - do 61.\nPrawie cały 1973 rok muzycy spędzili w trasie. To był rok najbardziej obfitujący w koncerty w całej historii Frippa i King Crimson. Grupa wystąpiła wtedy przeszło sto razy, z reguły na początku przedstawiając pierwszą część "Larks´ Tongues...", zaś na koniec drugą (dopiero z czasem druga część grana była w środku, ustępując miejsca finałowemu "21st Century Schizoid Man"). Program uzupełniał m.in. słynny później "Starless". Fripp, Wetton, Bruford i Cross koncertowali w Wielkiej Brytanii (nie tylko w lutym, lecz również w marcu i październiku), Holandii (marzec i listopad), Włoszech (kwiecień i listopad), Szwajcarii (kwiecień i listopad), Francji (kwiecień i listopad), USA (kwiecień maj, czerwiec, lipiec, wrzesień i październik), Kanadzie (maj i wrzesień), Belgii (listopad) oraz Hiszpanii (listopad). Karmazynowy Król zbierał znakomite recenzje i niemałe ilości słuchaczy (6 kwietnia w Rzymie przyszło ich dwadzieścia tysięcy!).\nJak widać, muzycy mieli wolne tylko w sierpniu i grudniu. Zresztą nie wszyscy -- w sierpniu Fripp, odczuwający pewne ograniczenie nową, demokratyczną formułą King Crimson, wraz z odchodzącym z Roxy Music Brianem Eno nagrał wydaną w listopadzie płytę "No Pussyfootin'", mająca znaczenie o tyle, że właśnie na niej uchylił rąbka tajemnicy swojej sławnej później techniki gitarowej nazwanej frippertronics.\nW styczniu 1974 roku King Crimson - o dziwo w nie zmienionym składzie - znów znalazł się w studiu. Zarejestrowana została wtedy część albumu "Starless And Bible Black", powstającego etapami już od sierpnia 1973 r. Pozostałą część płyty wypełniły kompozycje nagrane 23 listopada w Amsterdamie (choć próżno szukać na okładce informacji o tym). Płyta owa - poprzedzona singlem "The Night Watch"/"The Great Deceiver" - znalazła się w sklepach już w lutym.\nDodano o 13:16 1 komentarz:\n2. Led Zeppelin - D'yer Mak'er (Houses Of The Holy, 1973)\n3. Focus - Round Goes The Gossip (Focus III, 1973)\n4. Focus - Sylvia (Focus III, 1973)\n5. Focus - Focus III (Focus III, 1973)\n6. Camel - Slow Yourself Down (Camel 1973)\n7. Camel - Mystic Queen (Camel, 1973)\n8. Camel - Never Let Go Come (Camel, 1973)\n9. Fantasy - Paint a Picture (Paint a Picture, 1973)\n10. Greenslade - Feathered Friends (Greenslade, 1973)\n11. Greenslade - Sundance (Greenslade, 1973)\n12. Nurt - Kto ma dziś czas (Nurt, 1973)\n13. Nurt - Piszę kredą na asfalcie (Nurt, 1973)\n14. Earth and Fire - Atlantis (Atlantis, 1973)\n15. Camel - La Princesse Perdue (The Snow Goose (re-recorded & re-arranged), 2013)\nNa wielbłądzie w rok 1973\nPo emocjonującej rywalizacji w plebiscycie na najlepszy progresywny utwór roku 1972 przyszła pora na wejście w kolejny muzyczny rocznik. W pierwszy dzień grudnia za PROGiem zainaugurujemy muzyczną przejażdżkę po historii muzyki roku 1973, która potrwa (najprawdopodobniej) do maja 2014 roku.\nPodczas najbliższej audycji w głównej mierze skupimy się na muzycznym debiucie formacji Camel. Za PROGiem ponadto zagramy muzykę z kolejnego wydawnictwo holenderskiego Focus, a także poznamy dwa pierwsze albumy grupy Greenslade - kontynuatora muzycznych tradycji Colosseum. Oprócz tego między innymi polski Nurt i Earth and Fire.\nDodano o 23:42 Brak komentarzy:\nHarmonogram audycji na rok 1973\n1 grudnia - Camel i Camel + Focus, Greenslade\n8 grudnia - King Crimson i Larks' Tongues In Aspic\n15 grudnia - Le Orme i Felona E Sorona + Rovescio, Alphataurus\n22 grudnia - powtórka\n29 grudnia - powtórka\n5 stycznia - Mahavishnu Orchestra i Birds of Fire + Billy Cobham\n12 stycznia - Pink Floyd i The Dark Side of the Moon\n19 stycznia - Museo Rosenbach i Zarathustra + PFM, Semiramus, Metamorfosi\n26 stycznia - Mike Oldfield i Tubular Bells + The Who, Budgie\n2 lutego - powtórka\n9 lutego - powtórka\n16 lutego - Jethro Tull i A Passion Play\n23 lutego - Can i Future Days + Popol Vuh, Amon Duul II, Ash Ra Tempel, Faust\n2 marca - Gentle Giant i In a Glass House + Peter Hammill\n16 marca - Genesis i Selling England by the Pound <3 urodziny audycji!>\n23 marca - Return to Forever i Hymn of the Seventh Galaxy\n30 marca - Magma Mëkanïk Dëstruktïẁ Kömmandöh + Samla Mamman Manna, Frank Zappa\n6 kwietnia - Renaissance i Ashes Are Burning + Rick Wakeman\n13 kwietnia - Caravan For Girls Who Grow Plump In The Night, Hatfield and the North, Gong\n20 kwietnia - progresywna playlista\n4 maja - Emerson, Lake & Palmer i Brain Salad Surgery\n11 maja - Banco Del Mutuo Soccorso i Io Sono Nato Libero + Area\n18 maja - Black Sabbath i Sabbath Bloody Sabbath + Led Zeppelin, Uriah Heep\n25 maja - Yes i Tales From Topographic Oceans\n1 czerwca - Clearlight Symphony (playlista)\n8 czerwca - wyniki plebiscytu na najlepszy progresywny utwór roku 1973\nDodano o 01:31 1 komentarz:\nKolejna rok i kolejna edycja plebiscytu za nami. Miło jest mi stwierdzić, że edycja plebiscytu dotycząca roku 1972 okazała się jeszcze ciekawa niż ubiegłoroczna, walka pomiędzy poszczególnymi utworami była się naprawdę wyrównana i zażarta, a o ostatecznych rezultatach decydowały pojedyncze głosy.\nPojedynek o czołowe lokaty rozegrał się między największymi zespołami ery klasycznej rocka progresywnego i trzeba przyznać, że podium zostało wśród "swoich". Brak Pink Floyd oraz King Crimson w notowaniu (brak ich płyt studyjnych w roku 1972) wykorzystał Yes z utworem Close to the Edge, co wielce zaskakujące, zdecydowanie zwyciężając i zostawiając daleko w tyle nawet bezpośrednich konkurentów (68 punktów przewagi nad drugą lokatą). Zażarta walka o drugie miejsce rozegrała się pomiędzy Genesis, a Jethro Tull i tylko 11 punktów zadecydowało o tryumfie Supper's Ready. Warto zaznaczyć, że czołowa trójka zostawiła pozostałe nominowane utwory daleko w tyle (trzeci Thick as a Brick zdobył ponad dwa razy więcej głosów niż czwarty The King Will Come).\nBardzo dziękuję Wam za wszystkie oddane głosy i za ogromną aktywność, którą wykazaliście przy notowaniu. Kolejna edycja? Przygotujcie się na przełom kwietnia i maja, kiedy przyjdzie kolej na rok 1973. Przed nami m.in. The Dark Side of the Moon, Selling England by the Pound, Larks' Tongues In Aspic czy Brain Salad Surgery! Oj będzie się działo!\n22. Renaissance - Kiev (Prologue, 1972)\n21. Gentle Giant - The Advent of Panurge (Octopus, 1972).\n20. Triumvirat - Across the Waters (Mediterranean Sundance, 1972)\n19. Il Baletto di Bronzo - Introduzione (Ys, 1972)\n18. Banco Del Mutuo Soccorso - L'evoluzione (Darwin!, 1972)\n17. Popol Vuh - Hosianna Mantra (Hosianna Mantra, 1972)\n15. Neu! - Hallogallo (Neu!, 1972)\n15. Gnidrolog - I Could Never Be a Soldier (Lady Lake, 1972)\n14. Frank Zappa - The Grand Wazoo (The Grand Wazoo, 1972)\n13. Gentle Giant - Peel the Paint (Three Friends, 1972)\n12. Nektar - A Tab in the Ocean (A Tab in the Ocean, 1972)\n11. Khan - Driving to Amsterdam (Space Shanty, 1972)\n10. Focus - Eruption (Moving Waves, 1972) - 39 pkt.\n9. Yes - Siberian Khatru (Close to the Edge, 1972) - 43 pkt.\n8. Premiata Forneria Marconi - Impressioni di Settembre (Per Un Amico, 1972) - 46 pkt.\n7. Emerson, Lake & Palmer - Trilogy (Trilogy, 1972) - 56 pkt.\n6. Skaldowie - Krywaniu, Krywaniu (Krywań, Krywań 1972) - 66 pkt.\n5. Genesis - Watcher of the Skies (Close to the Edge, 1972) - 67 pkt.\n4. Wishbone Ash - The King Will Come (Argus, 1972) - 71 pkt.\nJethro Tull - Thick as a Brick (Part 1) (TaB, 1972) - 147 pkt.\nGenesis - Supper's Ready (Foxtrot, 1972) - 158 pkt.\nNajlepszy progresywny utwór roku 1972\nYes - CLOSE TO THE EDGE (Close to the Edge, 1972) - 234 pkt.\nDodano o 20:08 Brak komentarzy:\nAudycja nr 89 - rok 1972 (XXV)\nPodczas audycji zaprezentowano czołową dziesiątkę utworów z plebiscytu na najlepszy progresywny utwór roku 1972.\nSzczegółową klasyfikację notowania można zobaczyć tutaj - klik.\n2. Focus - Eruption (Moving Waves, 1972)\n3. Yes - Siberian Khatru (Close to the Edge, 1972)\n4. Premiata Forneria Marconi - Impressioni di Settembre (Per Un Amico, 1972)\n5. Emerson, Lake & Palmer - Trilogy (Trilogy, 1972)\n6. Skaldowie - Krywaniu, Krywaniu (Krywań, Krywań 1972)\n7. Genesis - Watcher of the Skies (Foxtrot, 1972)\n8. Wishbone Ash - The King Will Come (Argus, 1972)\n9. Jethro Tull - Thick as a Brick (Part 1) (Thick as a Brick, 1972)\n11. Yes - Close to the Edge (Close to the Edge, 1972)\n12. Zaprogowe outro\nDodano o 23:42 3 komentarze:\nPoznaj wyniki plebiscytu! Zwieńczenie roku 1972 już w tę niedzielę!\nJesteście gotowi na prawdziwą muzyczną ucztę?\nJuż w najbliższą niedzielę (17 listopada) od godziny 21.00 zostaną zaprezentowane wyniki plebiscytu na najlepszy progresywny utwór roku 1972. Podczas specjalnej, trzygodzinnej audycji muzycznej zostanie zaprezentowane, wybrane rzecz jasna przez Was, absolutne TOP 10 najznamienitszych utworów muzycznych z tego rocznika.\nKto okaże się tegorocznym zwycięzcą? Czy laur przypadnie Genesis? Może zaskoczy nas Jethro Tull i legendarny Thick as a Brick? Jak poradził sobie kultowy Yes?\nOdpowiedź na te i inne pytania usłyszycie słuchając szczególnej audycji za PROGiem, która będzie swojego rodzaju podsumowaniem naszej analizy roku 1972 w muzyce. Już w następnym tygodniu wyruszamy bowiem na podbój muzycznych wydawnictw roku 1973.\nDo usłyszenia! Tego nie można przegapić!\nZobacz - wyniki plebiscytu na najlepszy progresywny utwór roku 1971.\nZobacz - wyniki plebiscytu na najlepszy progresywny utwór roku 1970.\nEchoes - najlepszy progresywny utwór roku 1971\nDodano o 13:24 Brak komentarzy:\nAudycja nr 88 - rok 1972 (XXIV)\n2. Emerson, Lake & Palmer - Abaddon's Bolero (Trilogy, 1972)\n3. Premiata Forneria Marconi - Il Banchetto (Per Un Amico, 1972)\n4. Birth Control - Hoodoo Man (Hoodoo Man, 1972)\n5. Black Sabbath - Changes (Volume 4, 1972)\n6. Il Balletto Di Bronzo - Epilogo (Ys, 1972)\n7. Alan Sorrenti - Aria (Aria, 1972)\n8. Jerusalem - Hooded Eagle (Jerusalem, 1972)\n9. Gnidrolog - In Spite of Harry's Toe-Nail (In Spite of Harry's Toe-Nail, 1972)\n10. Morgan - Alone (Nova Solis, 1972)\n11. Caravan - The Love In Your Eye (Waterloo Lily, 1972)\n12. Triumvirat - Broken Mirror (Mediterranean Tales, 1972)\n13. Tangerine Dream - Birth of Liquid Plejades (Zeit, 1972)\nDodano o 23:00 Brak komentarzy:\nElectric Light Orchestra (Former Members) na koncertach w Polsce\nKiedyś John Lennon powiedział, że ELO to fenomenalny zespół! Myślę, że gdyby The Beatles byli jeszcze razem, graliby właśnie taką muzykę.\nWedług Jeffa Lynne'a, historia Electric Light Orchestra tak naprawdę powinna zakończyć się w roku 1980, po nagraniu piosenek do filmu Xanadu. Nagrane później trzy albumy -Time, Secret Messages i Balance of Power - powstały tylko i wyłącznie celem wypełnienia zobowiązań kontraktowych. W roku 1986 historia ELO dobiega końca. Pod koniec lat 80-tych pojawia się zespół ELO Part II (w którym pojawiają się muzycy ELO - skrzypek Mik Kaminski, perkusista Bev Bevan i dyrygent i aranżer Louis Clark). W ciągu całej kariery ELO nagrali 12 studyjnych albumów, za które otrzymali dziewięć złotych, platynowych i multiplatynowych płyt.\nObecnie artyści występują pod nazwą Electric Light Orchestra Former Members. W skład grupy wchodzą Mik Kaminski i Louis Clark, którzy występowali zarówno w ELO jak i ELO Part II oraz Eric Troyer, Parthenon Huxley i Gordon Townsend – mający swój duży udział w osiągnięciach ELO Part II. Właśnie w takim składzie formacja przyjedzie do naszego kraju.\n9 listopada 2013 - Gdynia, Hala „Gdynia”\n10 listopada 2013 – Poznań, Sala Ziemi\n14 listopada 2013 – Lublin, Hala Globus\n15 listopada 2013 – Zabrze, DMiT\n17 listopada 2013 – Kraków, Auditorium Maximum\n18 listopada 2013 – Warszawa, Sala Kongresowa\nDodano o 15:52 Brak komentarzy:\nJak Skaldowie podbijali Niemcy\nGdyby sporządzić listę najwybitniejszych polskich płyt progresywnych, na pewno nie zabrakłoby na niej longplaya Skaldów „Krywań, Krywań”. Mimo że od jego nagrania minęło już 40 lat, zawarta na nim muzyka wcale się nie zestarzała. Można się o tym przekonać, słuchając również alternatywnej wersji tej legendarnej płyty, ułożonej z utworów zrealizowanych w latach 1971-1973 dla radia wschodnioniemieckiego.\nLata 70. ubiegłego wieku to okres największej popularności Skaldów – zespołu, który z równym powodzeniem wykonywał wpadające w ucho nieskomplikowane, choć urzekające melodyjnością, przeboje pop-rockowe (jak chociażby „Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał”, „Cała jesteś w skowronkach”, „Medytacje wiejskiego listonosza”), jak i tworzył rozbudowane, wieloczęściowe kompozycje wpisujące się w kanon rocka progresywnego. Dzięki jednym i drugim krakowska grupa zdobyła rozgłos nie tylko w Polsce, ale również poza jej granicami. Szczególną estymą, poza ojczyzną, cieszyła się u naszych ówczesnych wschodnich i zachodnich sąsiadów, czyli w Związku Radzieckim i Niemieckiej Republice Demokratycznej, gdzie nie tylko często koncertowała, ale również nagrywała i wydawała płyty. W maju 1972 roku w Sali Koncertowej warszawskiej Filharmonii Narodowej zespół zarejestrował swoje najambitniejsze i bezsprzecznie najwartościowsze artystycznie dzieło – wydany wiosną roku następnego album „Krywań, Krywań”. Zawierał on pięć utworów. Stronę A longplaya wypełniał trwający niemal 18 minut kawałek (prawie) tytułowy („Krywaniu, Krywaniu”), na odwrocie natomiast znalazły się trzy piosenki („Juhas zmarł”, „Jeszcze kocham”, „Gdzie mam ciebie szukać”) oraz jedna kompozycja instrumentalna („Fioletowa dama”).\nW tym samym mniej więcej czasie Skaldowie odbyli też podróże do Berlina Wschodniego, gdzie – najpierw w listopadzie 1971, a następnie w kwietniu 1973 roku – nagrali na potrzeby radia enerdowskiego nieco odmienne wersje wszystkich kawałków, które znalazły się na krążku „Krywań, Krywań”. Trzy z nich ukazały się później na bardzo popularnych w NRD składankach „Hallo” (jeden – „Gdzie mam ciebie szukać” – nawet w dwóch odsłonach: studyjnej oraz koncertowej); dwa pozostałe trafiły do archiwum. Po 40 latach do wspomnianych powyżej nagrań zespołu (a konkretnie: do ich taśm-matek) udało się dotrzeć właścicielom wytwórni Kameleon Records, którzy – po obowiązkowym remasteringu – ułożyli z nich alternatywną wersję „Krywania…”. Zdecydowano się przy tym na zachowanie oryginalnego układu utworów, co sprawiło, że z jednej strony mamy do czynienia z dziełem, zdawałoby się, doskonale znanym, z drugiej jednak – w kilku miejscach zdecydowanie zaskakującym. Choć może nie do końca. Przynajmniej dla tych, którzy 14 lat temu zaopatrzyli się w opublikowany nakładem Wydawnictwa 21 kompakt „Krywań – Out of Poland” (zawierający również wersje zrealizowane w 1972 roku dla radzieckiej Melodii i wydane na płycie „Skaldy”).\nKompozycja tytułowa w wersji wschodnioniemieckiej jest o dwie minuty dłuższa od tej, która trafiła na longplay Polskich Nagrań (ale też o ponad dwie minuty krótsza od wersji radzieckiej). Lecz nie tylko na tym polega jej wartość. Nagrano ją podczas drugiej wizyty w Berlinie Wschodnim, a więc ponad rok po sesji w Filharmonii Narodowej; w tym czasie Skaldowie wykonywali „Krywaniu, Krywaniu” podczas koncertów, mieli więc sporo czasu, aby kawałek ten „ograć” – nie tyle nawet w znaczeniu „popracować nad nim”, co… pobawić się, wymyślając coraz to nowe improwizacje. I to wyraźnie słychać. Utwór brzmi, co prawda, nieco surowiej niż w oryginale, ale za to nie brakuje mu dynamiki, zagrany jest z ogromnym kopem, a jego warstwa instrumentalna – z pełnymi nawiązań do klasyki organowymi pasażami Andrzeja Zielińskiego, z folkową solówką na skrzypcach Jacka Zielińskiego, z przesterowaną gitarą Jerzego Tarsińskiego w tle – zachwyca nieustannie po dziś dzień. Nie można mieć wątpliwości, że sesja (a raczej: sesje) w radiu berlińskim musiała(y) sprawiać krakowianom ogromną frajdę. Ostrzej zagrany jest także „Juhas zmarł”, w czym wielka zasługa sekcji rytmicznej, bas Konrada Ratyńskiego brzmi tu jak w rasowym numerze hardrockowym; całość równoważą jednak partie Jacka Zielińskiego – jego „góralski” śpiew i jazzowe solo na trąbce.\nMonumentalne, zwłaszcza w warstwie wokalnej, „Jeszcze kocham” znalazło się tutaj w wersji niemieckojęzycznej jako „Noch liebe ich”. W języku Goethego i Schillera Zieliński zaśpiewał również „Gdzie mam ciebie szukać”, które z tej okazji przechrzczono na „Heidelbeeren”. Owszem, był to z jednej strony ukłon w stronę słuchaczy z NRD, ale też – nie ukrywajmy – sygnał dla Niemców z Republiki Federalnej. Na którego efekty nie trzeba było zresztą długo czekać. W lutym 1974 roku Skaldów zaproszono na koncert w zachodnioniemieckiej rozgłośni radiowej Westdeutscher Rundfunk (WDR) w Kolonii (został on opublikowany przez Kameleon Records na albumie „Live in Germany 1974”), trzy miesiące później natomiast na jej zamówienie grupa nagrała 14-minutową suitę „Zimowa bajka” (o niej jednak przy innej okazji). Nagrania niemieckojęzyczne od strony językowej nie zachwycają – Jacek Zieliński śpiewa niepewnie, nienaturalnie akcentując wyrazy (co można i zrozumieć, i wybaczyć) – ale muzycznie to prawdziwe mistrzostwo. Zaskakuje zwłaszcza „Heidelbeeren”, w którym na plan pierwszy wysuwa się – nie po raz pierwszy zresztą – gitara Tarsińskiego. Instrumentalna „Fioletowa dama”, którą to kompozycję na przestrzeni lat Skaldowie przerabiali parokrotnie, tutaj najbliższa jest stylistyce fusion, o czym decyduje przede wszystkim brzmienie organów Hammonda i mocno zaprawione jazzem solówki gitary i skrzypiec (jakby młodszy z braci Zielińskich nasłuchał się Michała Urbaniaka). Podsumowując: dla fanów zespołu – lektura obowiązkowa.\nDodano o 11:42 Brak komentarzy:\nAudycja nr 87 - rok 1972 (XXIII)\n2. 8 Days In April - I'd Like To Be A Child Again (The Hamburg Scene, 1972)\n3. Renaissance - Sounds Of The Sea (Prologue, 1972)\n3. Focus - Hocus Pocus (Moving Waves, 1972)\n4. Focus - Le Clochard (Moving Waves, 1972)\n5. Focus - Focus II / Eruption (Moving Waves, 1972)\n6. Skaldowie - Juhas zmarł (Krywań, Krywań, 1972)\n7. Skaldowie - Jeszcze kocham (Krywań, Krywań, 1972)\n8. Skaldowie - Krywaniu, Krywaniu (Krywań, Krywań, 1972)\n9. Khan - Space Shanty (Space Shanty, 1972)\n10. Twenty Sixty Six and Then - Butterking (Reflections On The Future, 1972)\nTo już przedostatnia audycja za PROGiem przed wynikami plebiscytu na najlepszy progresywny utwór roku 1972. Niemal na zwieńczenie naszego cyklu przygotowałem dla Was dwie muzyczne perełki. Najbliższą audycję za PROGiem zdominuje holenderska formacja Focus z albumem Moving Waves (m.in. utwory Hocus Pocus i Eruption) oraz nasi Skaldowie z albumem Krywań, Krywań. Oprócz tego z pewnością usłyszymy Twenty Sixty Six and Then oraz Tangerine Dream.\nDo usłyszenia w niedzielę od godziny 21:00!\nDodano o 10:40 Brak komentarzy:\nPoznaj wyniki plebiscytu! Zwieńczenie roku 1972 ju...\nElectric Light Orchestra (Former Members) na konce...


Nowoczesna wiata garażowa MODERN - Ogrodolandia.pl\n» Nowoczesna wiata garażowa MODERN z montażem\nKod produktu: 3BE3-20477\nNowoczesna wiata garażowa 2-stanowiskowa, pasująca swym charakterem do budowli nowoczesnych i prostych architektonicznie. Wiata wykonana jest w całości z solidnych elementów drewnianych. Uniesiona konstrukcja dachu jest bardzo wytrzymała i doskonale sprawdza się np. pod instalację paneli słonecznych.\nStandard nowoczesnej wiaty garażowej MODERN\nWiata garażowa MODERN to budowla nowoczesna architektonicznie. Wyjątkowa konstrukcja wiaty, przejawia się w niestandardowym zadaszeniu, które składa się z dwóch skrzydeł: większego dachu i mniejszego daszka. W standardzie dach pokryty jest papą. Spadek dachu może być skierowany w dowolnym kierunku. Solidna konstrukcja pozwala na pokrycie dachu gontem bitumicznym, blachodachówką lub dachówką ceramiczną.\nMożna zamówić w jednym z kolorów z palety impregnatów Tikkurila Pinjasol Wax, impregnat z woskiem. Malowanie płatne jest dodatkowo. Możliwe jest także pomalowanie wiaty kolorem kryjącym, bez widocznych rysunków drewna. Kolor kryjący wyceniany jest na zamówienie.\nW opcjach dodatkowych można zamówić jeszcze pokrycie dachu:\nblachodachówką firmy Budmat\ndachówką ceramiczną falistą czy karpiówką firmy Roben\nW opcjach dodatkowych znajdują się również:\norynnowanie wiaty (rynny PCV)\nwykonanie za dopłatą do ceny podstawowej konstrukcji z drewna klejonego BSH zamiast drewna litego\nMożna zamówić wiatę w innych wymiarach niż standardowe.\nSpecyfikacja wiaty MODERN w wersji podstawowej\nwysokość wjazdu: 220 cm\nwysokość całkowita obiektu: 425 cm\ndrewno lite, sosnowe (drewno strugane, szlifowane na gładko, kanty frezowane)\npołączenia konstrukcji w systemie ukrytego montażu (brak widocznych wkrętów, gwoździ itp.)\nprzekroje podstawowych elementów:\noczepy 20x14 cm,\nkrokwie 20x8 cm,\nsłupy i zastrzały 14x14 cm\nwilgotność desek dachowych: 8-10%, wilgotność drewna konstrukcyjnego 18-20%\nw opcji podstawowej dach jest kryty papą\nCennik nowoczesnej wiaty garażowej MODERN\nWiata w wersji podstawowej z montażem\nDwukrotne malowanie impregnatem Tikkurila Pinjasol Wax (kolory do wyboru z palety producenta)\nDwukrotne malowanie impregnatem Tikkurila Pinja Pro (kolory do wyboru z palety producenta)\npowyższe ceny nie uwzględniają przygotowania podłoża (stopy betonowe, kotwy itp.). Zachęcamy do zapoznania się z instrukcją przygotowania podłoża pod montaż wiaty "krok po kroku".\nmożliwe są modyfikacje wiaty, takie jak np.: zmiana wymiarów, zabudowa ścian.\nPodłoże pod montaż wiaty należy przygotować na podstawie przesłanego przez nas rysunku z pomiarami oraz miejscami osadzenia słupów. Według rysunku należy przygotować w odpowiednich odstępach stopy betonowe z kotwami do montażu słupów.\nCena: 24 230,00 zł


9.20.1 - Misje osobiste | rykoszet.info\n9.20.1 – Misje osobiste\nby Bin4r · 16:47, 27 września 2017\n17:37, 28 września 2017 17:37\nCzyli, jak mam 8 orderow to moge pominac 15 misje i dostac np gaski? za 5 modulow jest t55a a jezeli nie mam zadnej arty i zadnej misij w artach nie zrobilem bo tez moge pominac misje 15 na t55a? bo jak tak to zrobie misje 6k dmg na td i mam t55a\n00:31, 28 września 2017 00:31\nposiadając 4 rozkazy z wcześniejszych misji ( np. stug , htc czy T55) można zaliczyć 15 misję na np. ob 260 otrzymując nagrodę za wypełnienie warunków podstawowych czyli jeden moduł czołgu ( np. na LT jest to silnik) i załogantkę\nrozkazami nie wypełnicie natomiast warunków pobocznych czyli w przypadku 15 misji LT na ob. 260 nie dostaniecie 500 000 kredytów i kolejnego rozkazu\nsprawdzone na serwerze testowym , jak będą chętni to wstawię screeny\n20:53, 27 września 2017 20:53\ngdzie jest napisane ze bedzie uwstecznienie?\n19:42, 27 września 2017 19:42\nI to jest sprawiedliwe…..Kiedyś trzeba było się męczyć a teraz to śmiech na sali i jeszcze płaczecie….To starym graczom powinni oddać ekspem za czas grania . Wot robi sobie kpiny cóż tylko tak dalej Czas na BUNT…>\n18:35, 27 września 2017 18:35\nTo nie mozna przeskoczyc 15 misji tymi rozkazami i pochwalami ?\nReply to WhoCaresAboutYou\n19:14, 27 września 2017 19:14\nMożesz przeskoczyć 15 misje ale za cztery rozkazy. jeśli wykonałeś wszystkie piętnastki na stuga, htc, t55a to masz 15 rozkazów więc możesz przeskoczyć 3 dowolne 15misje ale pod warunkiem że masz wykonane 1-14 wszystkie nie ważne z pobocznym czy nie. W praktyce i tak jedną 15 na ob260 będziesz musiał wykonać\n19:16, 27 września 2017 19:16\nBo zapomniałem napisać że teraz musimy mieć pięć piętnastych misji żeby otrzymać czołg\n17:47, 27 września 2017 17:47\nNo to teraz misja na td na x gdzie trzeba zadać piec razy wiecej uszkodzen od hp pojazdu stanie sie trudniejsza od 15 😂\n17:15, 27 września 2017 17:15\nto tak naprawdę się nic nie zmienia\n17:27, 27 września 2017 17:27\nZmienia się jedna, bardzo ważna rzecz:\n“Na przykład, jeśli próbujecie zdobyć pojazd-nagrodę VII poziomu, możecie to teraz zrobić czołgiem VII poziomu.”\nNa T55, musisz grać IX tierem, a na objecta X.\nWiele misji, tych również na objecta, łatwiej jest zrobić na VI tierze niż X – np ilość fragów czy wyspotowanych pojazdów.\n17:38, 27 września 2017 17:38\nnp zadaj 5x więcej dmg niż HP twojego pojazdy na TD na szczęście mam już to za sobą.\n19:24, 27 września 2017 19:24\n02:30, 30 września 2017 02:30\nFajny do tego był Hellcat i Strv S1\n17:45, 27 września 2017 17:45\nOch nie, zmienia. Wiele misji jest teraz trudniejszych 😉\n18:46, 27 września 2017 18:46\nJeśli tak to misja NC-8 na obj 260 będzie wymagała w wersji optymistycznej zadania 9k dmg. czyli będzie trudniejsza niż NC-15 (gdzie jest 8k)\n20:18, 27 września 2017 20:18\nCo za problem, skoro mając ukończone misje z trzech wcześniejszych pojazdów będziesz mógł ją sobie pominąć.\n17:02, 27 września 2017 17:02\nJezeli zrobilem misje na na concepta i stuga to dostane zalegle pochwaly?\n17:06, 27 września 2017 17:06\ntak ale możesz pochwały np z stuga użyć tylko na stuga a na concepta nie\n17:17, 27 września 2017 17:17\nNie, rozkazy przechodzą między operacjami- co pozwoli odblokować 260 przy wykonaniu tylko 2, a nawet 1 zestawu misji.\n17:32, 27 września 2017 17:32\nNie odblokuje 260, tylko odblokuje możliwość zrobienia 15. misji poza kolejnością.\n17:40, 27 września 2017 17:40\nna serwerze testowym dostałem pochwały z stug htc i t55 wystarczająca ilość by dostać obj260 gdzie miałem do zrobienia 3 misje z HT i po 1 z MT i TD\n17:39, 27 września 2017 17:39\ngdzie tak niby masz napisane\n17:41, 27 września 2017 17:41\n“…zdobycie rozkazu za ostatnią misję daje Wam wolną rękę do pominięcia absolutnie dowolnej misji w linii, od pierwszej aż do czternastej”\nParę dni temu byłem na testowym i nie było tam takiej opcji, zmienili?\n17:51, 27 września 2017 17:51\nNo i jestem z powrotem, miałem rację. Kolega wyżej sieje tylko zamęt.\nNext story Rebalans czołgów z Supertestu\nPrevious story Konkurs memowy – WoWs


Przedsiębiorco, pamiętaj o swoich rozliczeniach z PFRON - Praca\n2016-01-18 09:13:43 (ost. akt: 2016-01-18 11:17:25)\nFirmy zatrudniające co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełen etat, ale niebędące w stanie osiągnąć zatrudnienia osób niepełnosprawnych na poziomie sześciu procent i płacą z tego powodu kary, muszą wypełnić i przysłać do środy (20 stycznia) deklarację roczną. Dotyczy ona firm, które przynajmniej raz w miesiącu były zadeklarowane do wpłaty na PFRON (z tytułu nieprzystosowania środowiska pracy do potrzeb osób niepełnosprawnych lub wpłaty związane z gospodarowaniem środków ZFRON). Do przesłania deklaracji i rozliczenia wpłat za cały 2015 rok są zobowiązani też przedsiębiorcy mający status zakładu pracy chronionej.\nDo 20 stycznia wyżej wymienieni pracodawcy powinni wysłać do PFRON informację roczną o zatrudnieniu, kształceniu lub o działalności na rzecz osób niepełnosprawnych. Stanowi ona podsumowanie informacji miesięcznych wysyłanych cyklicznie do funduszu. Deklaracje należy wysłać w formie elektronicznej poprzez system e-PFRON2.\nZakłady pracy chronionej oraz zakłady aktywności zawodowej powinny pamiętać również, że do 20 stycznia muszą przysłać wojewodzie informację półroczną za drugie półrocze na temat spełniania warunków określonych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Również do środy mają czas firmy, które nie wykorzystały wszystkich środków z ZFRON. Chodzi o firmy mające status pracy chronionej lub nie mają tego statusu, choć mimo tego zachowały prawo do gromadzenia środków ZFRON z PIT-4 tylko od samych osób niepełnosprawnych. Środki te powinny zostać wykorzystane najpóźniej do 31 grudnia 2015. Jeżeli to się nie udało, to powinny je właśnie zwrócić do 20 stycznia 2016 roku.\nTagi: pfron rozliczenia pieniądze niepełnosprawni


Sklep internetowy Arzberg - Kolekcja Tunis.\n> Sztuka stołu>Zestawy i serwisy>Zestaw do herbaty dla 6 osób - 21 elementów TUNIS\n1x czajnik do herbaty 1l\n1x cukiernica 200ml\n1x mlecznik 150ml\nWszystkie elementy można kupić również na sztuki TUTAJ.\nW skład zestawu nie wchodzi widoczny na zdjęciu podgrzewacz. Można go zobaczyć Tutaj.\nKolekcja Teaworld Tunis powstała po to, aby dać pełną radość z picia herbaty. Sprosta nie tylko codziennemu użytkowaniu, ale również wypełni każdą chwilę, w której raczymy się gorącym naparem i poczęstunkiem. To idealna kolekcja dla osób, dla których picie herbaty jest rytuałem. Łączy klasyczne piękno czystej porcelany ze współczesnymi wymaganiami porcelany użytkowej.\n6 x Talerz śniadaniowy 20cm - Teaworld Tunis Weiss\n1 x Czajnik do herbaty 1l - Teaworld Tunis Weiss\nKolekcja Teaworld Tunis powstała po to, aby dać pełną radość z picia herbaty. Sprosta nie tylko codziennemu użytkowaniu, ale również wypełni każdą chwilę, w której raczymy się gorącym naparem i poczęstunkiem. To idealna kolekcja dla osób, dla których picie herbaty jest rytuałem.\n1 x Mlecznik - Teaworld Tunis Weiss\n1 x Cukiernica - Teaworld Tunis Weiss


Nataniel Piórkowski/f1wm.pl 03.09.2020 17:23\n"Niedawne zakończenie procesu przeglądu strategicznego i wieńcząca je sprzedaż Williams Grand Prix Engineering amerykańskiej firmie inwestycyjnej Dorilton Capital gwarantuje długoterminową przyszłość zespołu Williams Formula One i tworzy dogodny moment, w którym rodzina Williamsów zdecydowała się na wyjście ze sportu" - czytamy w komunikacie.\nRodzina Williamsów wycofuje się z zarządzania zespołem F1\n- Ponieważ przyszłość zespołu jest już bezpieczna, wydaje się, iż nadszedł odpowiedni moment, aby odejść ze sportu. Jako rodzina zawsze stawialiśmy Williamsa na pierwszym miejscu. Udowodniliśmy to poprzez nasze ostatnie działania przeprowadzone w ramach procesu przeglądu strategicznego. Uważamy, iż nadszedł właściwy czas, aby przekazać stery nowym właścicielom - powiedziała Claire Williams.- Jesteśmy w tym sporcie od ponad czterech dekad. Czujemy wielką dumę z naszych osiągnięć i dziedzictwa, które po sobie zostawiamy. Zawsze byliśmy tutaj z miłości do czystej przyjemności, jaką dają nam wyścigi. Podjęcie tej decyzji nie było łatwe - poprzedziło ją wiele rodzinnych refleksji - dodała.\n- Doceniamy zachęty Doriltona do kontynuowania naszej roli, ale wiemy, że zespół znajduje się w dobrych rękach, a nazwa Williamsa będzie nadal żywa w Formule 1. To być może koniec ery Williamsa jako rodzinnego zespołu, ale jednocześnie początek nowego okresu dla Williams Racing, któremu życzymy wielu sukcesów w przyszłości - W imieniu Franka i całej rodziny Williamsów chciałam przekazać największe wyrazy wdzięczności. Z wielką pokorą przyjmujemy wsparcie, jakim cieszyliśmy się przez lata od naszych przyjaciół w padoku i fanów na całym świecie. Przede wszystkim chcielibyśmy jednak podziękować naszemu zespołowi. Osobom, które pracowały tu w przeszłości, pracują obecnie. Są prawdziwymi wojownikami. To oni zbudowali zespół, który oglądamy do dzisiaj. Życzymy im wszystkiego dobrego. Od tak dawna Formuła 1 była naszym życiem, ale nadszedł czas, aby otworzyć nowy rozdział - podsumowała Williams.\nPrezes Dorilton Capital: "Osiągnięcia Claire są monumentalne"\n- W pełni szanujemy bardzo trudną do podjęcia decyzję Claire i rodziny Williamsów o odejściu z zespołu i firmy po zapewnieniu im stabilnych zasobów na przyszłość - wskazał Matthew Savage, prezes Dorilton Capital i Williams Grand Prix Engineering. - Osiągnięcia Claire, jakimi są podtrzymanie dziedzictwa Williams Racing, roli zespołu i zaangażowania w innowacje w tak trudnym środowisku od czasu przejęcia sterów w 2013 roku, są wręcz monumentalne. Claire odegrała również wielką rolę w kształtowaniu bardziej wyrównanych warunków technicznych i finansowych w Formule 1, co w kolejnych sezonach pomoże zespołowi w powrocie do czołówki - dodał.\n- Jesteśmy dumni z tego, iż możemy przenieść nazwę Williamsa do kolejnej ekscytującej fazy w historii sportu. Dziękujemy Sir Frankowi, Claire i całej rodzinie Williamsów za możliwość bycia częścią tej wspaniałej brytyjskiej marki - zakończył Savage.\nW ciągu 43 lat pod wodzą Williamsów team odniósł zwycięstwa w 144 Grand Prix i 128 razy zdobył pole position. Wywalczył przy tym dziesięć tytułów dla najlepszego konstruktora oraz siedem mistrzostw kierowców. Przypomnijmy, że w zeszłym sezonie kierowcą Williamsa był Robert Kubica. Więcej o Formule 1 na f1wm.pl.


Paweł Huelle. Sezon pierwotnych intuicji - Akcent\nPaweł Huelle. Sezon pierwotnych intuicji\nSezon pierwotnych intuicji\nDam Ci skarby ukryte i tajemnice kryjówek.\nOd czasu kiedy pracował przy budowie hotelu „ECU”, teoria pierwotnej intuicji stała się jego obsesją. Nie miało to nic wspólnego z psychoanalizą, ani tym bardziej z popularną sztuką wykładania snów. Po prostu, któregoś dnia przypomniał sobie tamtą dziecinną zabawę w ciągnięcie losów (Sędzia, Kat, Złoczyńca, Policjant…) których fatalna nieuchronność zawsze budziła w nim dreszcz emocji i od tego właśnie momentu, od tej chwili, stał się niewolnikiem własnej gry. Jej reguły były proste, lecz stopień udręczenia i poziom absurdu, do jakich zdarzało mu się dotrzeć, często przerastały jego wytrzymałość. Po raz pierwszy owa dziwaczna mania owładnęła nim na stacji metra w Jasmin. Zmęczony pracą i powrotem z dwoma przesiadkami, opuścił przedostatni wagon i szedł peronem w kierunku wyjścia na rue Georges Sand. Wówczas to ujrzał mężczyznę, który maszerował w jego kierunku i natychmiast, w tej samej sekundzie, poczuł w sobie to, co później nazywał pierwotną intuicją. – „Muszę go minąć z lewej strony” – pomyślał. I chociaż wymagało to nagłej i niezręcznej zmiany ruchu, chociaż – aby wykonać zamierzenie – musiał potrącić panią w kapeluszu i rozgadane dwie studentki, czuł, że jeśli minie mężczyznę ze strony prawej, wydarzy się coś złego. Bynajmniej nie z powodu owego przechodnia, który był mu zupełnie obojętny, lecz za sprawą przemożnego uczucia konieczności, które od chwili gdy pomyślał – „muszę go minąć z lewej strony” – trzymało go w swoich kleszczach. Nie potrafił się od tego wyzwolić. Tym bardziej że nie znajdował w tym nic racjonalnego i że najczęściej myśli tego rodzaju, przybierające postać kategorycznych imperatywów, dotyczyły spraw błahych, by nie powiedzieć – całkiem bez znaczenia. Wiele razy zadawał sobie to samo pytanie – „właściwie dlaczego tak się męczę?” – lecz żadna, najbardziej nawet spokojna analiza i odpowiedź nie były go w stanie uspokoić i ustrzec przed dziwacznymi przypadkami. Bywało, że pędził rano do stacji metra i już przed samym wejściem zatrzymywał się nagle, by okrążyć placyk i zejść do podziemi z drugiej strony, od Avenue Mozart. Bywało, że wspinając się po stromych, krętych schodach na swoje poddasze, już na szóstym piętrze zawracał w dół, aby zajrzeć do skrzynki, pierwotna intuicja podpowiedziała mu bowiem gdzieś między piętrem drugim a trzecim, że powinien to uczynić, zanim przekręci klucz od pokoju. W bistro przy Ribera cierpiał któregoś razu męki, gdy już po zamówieniu sałatki z tuńczykiem, owa pierwotna intuicja przypomniała mu, że przez cały dzień zamierzał zjeść na kolację suflet. Nie tknął jedzenia, wypił tylko kieliszek bordeaux i wrócił do domu głodny i zły. -„Prawdopodobnie sfiksowałem – myślał przez cały wieczór – prawdopodobnie tak właśnie zaczyna się choroba, muszę z tym skończyć i to zaraz.” Ale następnego dnia, gdy na Jasmin nadjeżdżał już jego pociąg i gdy przez myśl przebiegła mu intuicja – „muszę wsiąść do trzeciego wagonu”, poczuł, że nie ma takiej siły, która pozwoli mu zlekceważyć to ustalenie. W ostatniej chwili dopadł właściwych drzwi i kiedy pociąg ruszył, odetchnął z ulgą jak ktoś, komu udało się wywikłać z nad wyraz nieprzyjemnej sprawy. – „To tylko taka gra – pocieszał się, jak umiał – skończę z tym w poniedziałek, po weekendzie”. Minął jednak weekend, jeden i drugi, a on był ciągle uwikłany w coraz gęstszą sieć pierwotnych intuicji. Przybywało ich z dnia na dzień. Niczym religijne zakazy i nakazy, czyniły jego skromne, uporządkowane i wyzbyte jakichkolwiek namiętności życie wprost nieznośnym. Gdzieś na początku kwietnia, gdy można było wychodzić na ulicę w samej marynarce, doszedł do tego, że spędzał wszystkie wieczory i dni wolne od pracy w swoim pokoju. Godzinami leżał na łóżku, unikając – o ile jest to w ogóle możliwe – myślenia o czymkolwiek. Nie schodził do bistra przy Ribera, nie słuchał radia, nie czytał nawet starych gazet, co dawniej stanowiło jego ulubioną rozrywkę. Nie miał też żadnych snów i tylko czasami, w chwilach gdy Morfeusz obejmował go ciemnym skrzydłem, zdawało mu się, że widzi upływający czas, w postaci ulatniających się płomieni. Być może należało udać się do lekarza. Albo gdziekolwiek indziej, gdzie ludzie spotykali się ze sobą i rozmawiali o swoich sprawach. Czy jednak rzeczywiście mogło mu to w czymkolwiek pomóc? Najdrobniejsze nawet wyznanie, z pozoru błahe i niewinne, uchylało natychmiast drzwi do przeszłości. Zbyt wiele trudu włożył w uwolnienie się od jej widm, od jej chaosu, wreszcie od cierpień, jakie mu zadawała, by teraz, nawet w tak trudnej sytuacji, pozwolić sobie na gest nieuwagi. Wiedział, że stąpa po nazbyt cienkiej linie. I że moment, w którym straci równowagę, nadciąga nieubłaganie. Po raz pierwszy od wielu lat pomyślał o samobójstwie. Spokojnie. Jakby planował wyjazd na krótki urlop, albo wizytę w odległej o trzy dzielnice galerii postmodernistów.\nKtórejś wszakże niedzieli, w jasne i ciepłe popołudnie, słoneczny promień wpadł do pokoju przez uchylone okienko mansardy i dotarłszy w mroczne rejony najciemniejszego kąta, oświetlił drobiny kurzu. W złotych, wirujących pyłkach, które tworzyły ruchomy tygiel światła, ujrzał nagle kilka obrazów, tak sugestywnych, że jego pamięć, na tyle zamknięta spustów i tak pilnie strzeżona, otworzyła swoje wrota bezszelestnym skurczem. Poczuł woń świeżo koszonej trawy. Wśród nawoływań woźniców, w turkocie drabiniastych wozów i śpiewce wiejskich kobiet usłyszał dźwięczny głos ojca przywołujący go do siebie. Wskoczyli na niebotyczną furę siana. Zaprzęg ruszył szeroką doliną. Znad łęgów i jeziora ciągnęło już wieczornym chłodem, choć w górze, gdzie siedzieli, nadal otaczał ich ciepły oddech ziół. Kim była tańcząca kobieta? Niewiele rozumiał z rzucanych półgębkiem, kaszubskich słów. Chłopi chcieli zrzucać siano, lecz ona, wirując po klepisku jak nakręcony bąk, przytupując bosymi stopami i klaszcząc w dłonie, powstrzymywała ich skutecznie. Widział jej nagie, spalone słońcem ramiona. Widział jej małe, gruszkowate piersi, wyzierające spod lnianej bluzki. Kiedy zrzuciła spódnicę, okazując swoją bezwstydną, kruchą nagość, przez tłum gospodarzy przeszedł gniewliwy pomruk. Ale ona nie zwracała na to najmniejszej uwagi. Tańczyła dla siebie lub dla swojego Boga, który na pewno nie był ich Bogiem. Z klepiska podnosił się nieustannie tuman kurzu. W długich promieniach słońca, które wślizgiwały się do stodoły przez szpary w deskach, miliony pyłków wznosiły się i opadały niczym złota mżawka, otulająca ciało wieszczej.1 Zapamiętał jej straszny, podobny do gardłowego skowytu psa okrzyk, gdy chłopi zacieśnili krąg, gdy krępowali konopnym powrósłem jej ramiona, gdy nieśli ją za stodołę i wreszcie cisnęli, jak wypełniony kamieniami worek, w zeschniętą kępę ostów, tuż obok gnojówki. Tak, zapamiętał tamtą noc, gdy nad jeziorem przeszła straszna burza, zapamiętał uderzenie pioruna, pożar stodoły, oszalałe ze strachu konie i krzyki gospodarzy, zapamiętał ciemność, w jakiej niesiono jej ciało, w dwie, albo trzy noce później, wyłowione z jeziora w blasku pochodni, zapamiętał zielony płaszcz wodorostów i dziury po oczach wyżarte przez węgorze i była to pierwsza, która przeszła obok niego tak blisko, prawdziwa śmierć.\nTymczasem na rogu Ribera i Boudon zastukały ciężko kroki Michaiła Iljicza Markowa. Rozpoznawał je po nieco zwolnionym, niedzielnym tempie, z jakim drewniana proteza kapitana uderzała miarowo o płytki chodnika. Po chwili usłyszał hamującą taksówkę, która jak zawsze nadjechała od strony rue la Fontaine i był to nieomylny znak, że dochodzi za kwadrans siedemnasta. Trzasnęły drzwiczki samochodu. Książę Raztopczyn, zapewne w jasnym garniturze, trzymany pod rękę przez swoją ukochaną wnuczkę Olgę, wkroczył do bistra, aby jak każdej niedzieli rozegrać partię szachów z adiutantem gwardyjskiego pułku lejbgwardii. Znał niemal na pamięć każde ich otwarcia, gambity i sycylijskie obrony. Obaj starcy mieli razem ze sto dziewięćdziesiąt lat, co nie przeszkadzało im kłócić się przy grze o względy jakiejś pani czy może panny Nabokov, krewnej słynnego pisarza, której kości dawno już spoczęły w zbiorowej mogile, przygotowanej sprawnie i zasypanej przez bolszewików, gdzieś pod Tułą albo Sewastopolem. Nie, nie miał tym razem ochoty podchodzić do okna, aby podziwiać Olgę. Jej rytualny, coniedzielny spacer, zaczynał się od drzwi bistra, przy których zostawiała dziadka i Markowa. Zazwyczaj szła w kierunku Avenue de Versailles, przechodziła na drugą stronę rzeki przez Pont Mirabeau i bulwarem – a raczej jego namiastką – wędrowała z jej biegiem wzdłuż Quai Citroen, by zawrócić do szesnastki mostem Garigliano i następnie przez Chardon i Theo Gautier powrócić na róg Ribera, do szklanych drzwi bistra. Zastanawiało go, dlaczego nigdy nie wchodzi do środka i czemu jej spacerowa pętla, niezależnie od pory roku i pogody, zajmowała zawsze równe sześćdziesiąt minut. Jeszcze bardziej intrygowały go niedziele, podczas których zmieniała swoją zwykłą trasę, udając się przez Avenue Mozart na rue de Dr. Blanche, gdzie na trzydzieści mniej więcej minut wchodziła do kamienicy z numerem dwadzieścia sześć. Jej piękny, nieco orientalny profil, z klasycznie greckim nosem i parą ciemnobrązowych oczu, zachwycał go. Była rozwódką. O jej eksmężu, panu de Nassau, rozpisywały się brukowce. Tutejsze i nad Tamizą. W którą stronę poszła teraz, pomachawszy dziadkowi przez szybę bistra? Nie mógł tego stwierdzić po odgłosie kroków. Jej obcasy stukały nie tak głośno jak drewniana noga kapitana Markowa, a na Boudon, od strony rue Georges Sand, z rykiem wyskoobrotowych silników wpadli motocykliści. Dwie, albo trzy maszyny z piskiem opon zahamowały przy placyku, obok telefonicznych budek. – „Merde, merde – pokrzykiwał donośny, młodzieńczy głos – skończyła mi się karta, Jacques, daj mi swoją, prędko!” Ten, którego zawołano po imieniu, nie miał jednak telefonicznej karty. Silniki nie zostały wyłączone. Jeden z motocyklistów podjechał dosłownie kilka metrów do bistra, zapewne w celu zakupienia nowej karty, drugi zaś, dla zabawy, okrążał placyk lawirując pomiędzy budkami a zamkniętą teraz owocarnią. Nie znosił tego. Wibrujące silniki hondy albo harleya, przypominały mu dźwięk dentystycznej wiertarki. Bez głębszego namysłu postanowił wstać z łóżka i przymknąć okno, lecz w tym samym momencie gdy uniósł głowę i odrzucił sfilcowany koc, opanowała go obsesyjna myśl, że nie powinien tego czynić. – „A właściwie dlaczego?” – zapytał się sam siebie niemal natychmiast. – „Przymknięcie okna nie jest przecież niczym złym, zwłaszcza gdy ci na dole hałasują i smrodzą” – racjonalizował. Wiedział jednak doskonale, że cokolwiek pomyśli teraz na temat zamykania czy też otwierania okien, wszystko to będzie nieważne wobec tamtej, ważnej – bo pierwotnej intuicji. Poczuł jak pot spływa mu po skroniach. Oto po krótkiej chwili, w której zapomniał całkiem o swej idiotycznej manii, ona dopadła go znów, z całą bezwzględnością tajemniczej Nemezis. W bistro doszło już na pewno do pierwszego bicia wieżą, motocykliści odjeżdżali z rykiem, załatwiwszy swą telefoniczną potrzebę, Olga przechodziła właśnie przez Pont du Garigliano lub wstępowała po schodach kamienicy numer dwadzieścia sześć, a on leżał na swoim łóżku niczym sparaliżowany porannym lękiem alkoholik, bojąc się, co też podpowie mu następna pierwotna intuicja.


Republika i Obywatel GC. Reedycje 2011\n16 listopada 2011 Premiery\nW 2011 roku mija 30 lat od powstania Republiki. Mimo że od 10 lat zespół już nie istnieje, to nadal jego płyty są chętnie słuchane. We wtorek 29 listopada ukaże się kolekcja "Reedycje 2011" na nowo przypominająca fonograficzny dorobek grupy.\nPo raz pierwszy, jako indywidualna płyta, zostaje wznowiona "Republika - Bez Prądu". Pierwotnie ukazała się w 1993 roku w limitowanym nakładzie 1000 sztuk . Część albumów zawierają dodatkowe nagrania, które ukazały się wcześniej wyłącznie w 13-płytowym boxie "Komplet".\nObok wszystkich płyt Republiki są również solowe nagrania Grzegorza Ciechowskiego jako Obywatela GC ("Stan Strachu", "Obywatel Świata") czy firmowane pseudonimem Grzegorz z Ciechowa na sławnej płycie "ojDADAna" wzbogaconej o DVD z filmem Jana Jakuba Kolskiego.


Magda Gessler oszalała? Nie uwierzysz, za ile chce sprzedawać fanom chleb - OTOPRESS\nOTOPRESS > Kultura i rozrywka > Show biznes i gwiazdy > Magda Gessler oszalała? Nie uwierzysz, za ile chce sprzedawać fanom chleb\nMagda Gessler oszalała? Nie uwierzysz, za ile chce sprzedawać fanom chleb\nMagda Gessler robi w mediach społecznościowych wszystko, by jej biznesy doskonale kręciły się mimo pandemii. Tym razem oferuje fanom chleb własnej roboty. Jego cena jest jednak mocno zaskakująca. Choć przepis na wypieki restauratorki już od dawna krąży w sieci, to konsumenci chcą spróbować dania wprost spod ręki gwiazdy TVN.\n„U Fukiera”, „Schronisko smaków”, „AleGloria” – to tylko te najbardziej znane biznesy Magdy Gessler. Restauratorka prowadzi ponadto wiele innych przedsięwzięć i okazjonalnie promuje swoje produkty w social mediach. Szczególnie aktywna jest na Facebooku i Instagramie.\nChleb od znanej restauratorki – Magda Gessler zdumiewa cenami\nJak wiadomo, produkty oferowane przez gwiazdę „Kuchennych rewolucji” bywają – mówiąc oględnie – nie najtańsze. Chociażby cena pierogów u Gessler swego czasu wzbudziła ogromne kontrowersje. Teraz, gdy zbliża się okres przedświąteczny, gwiazda TVN oferuje swoim odbiorcom pieczywo.\nMożna je nabyć w cenie dość zaskakującej. Wygląda bowiem, na to, że Magda Gessler spodziewała się większego zainteresowania swoimi wypiekami. Na jej stronie internetowej ceny szybują w dół… nawet o połowę. I to właśnie o niemal 50 proc. taniej można kupić chleb w „Schronisku smaków”. Co na ten temat pisze sama Gessler?\nNie tylko kwaśnica… Pyszny chlebuś żytni na zakwasie również 50 proc. taniej! To coś więcej, niż zwykły chleb. Takiego w sklepie nie dostaniecie. Całkowicie naturalny, pieczony z trzech rodzajów mąki żytniej: 700, 1400 i 2000. To coś dla miłośników tradycyjnych smaków – reklamuje swój produkt Magda Gessler.\nJak dziś wygląda Sandra, gwiazda disco lat 80.? Jej hity takie jak "Maria Magdalena" czy "Everlasting Love” znał każdy\nOkazuje się, że jego cena to zaledwie… 6 zł. Wcześniej kosztował drugie tyle, lecz nie znalazło się wystarczająco wielu nabywców.\nOficjalnym powodem przeceny jest oczywiście Black Week. Nie ulega jednak wątpliwości, że – gdyby chleb sprzedawał się dostatecznie dobrze za 12 złotych – to kosztowałby 12 złotych. Faktem jest, że Gessler zbijała niesamowitą fortunę na początku swojego prosperity w mediach społecznościowych. Z czasem jednak liczba produktów, biznesów i częstotliwość ich reklamowania była tak duża, że ludziom zainteresowanym działalnością Magdy Gessler nieco to wszystko spowszedniało.\nDziś Magda Gessler już tylko odcina ostatnie kupony ze swojej popularności.\nTagi chleb Kuchenne Rewolucje Magda Gessler


Tapeta Hacienda biała winylowa na flizelinie - Tapety - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nTapeta HACIENDA to kolejny, modny w tym sezonie wzór 3D, który sprawi, że Twoje wnętrza ożyją na nowo. Jeżeli borykasz się z problemem nierówności bądź nieznacznymi ubytkami ścian, to tym bardziej jest to propozycja dla Ciebie. Ornamentowy, ale nienarzucający się wzór idealnie ukryje wszelakie niedoskonałości. Tapeta dzięki neutralnemu odcieniowi daje wachlarz możliwości kolorystycznego doboru ulubionych dodatków i mebli. Lekko połyskująca faktura produktu świetnie nada się do rozjaśnienia ciemnych pomieszczeń. Winylowe pokrycie zapewnia wytrzymałość i odporność tapety na zmywanie, a dodatkowo chroni ją przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Podkład wykonany jest z flizeliny, dzięki której montaż tapety staje się dziecinnie prosty - klej nakładamy jedynie na ścianę. Chcąc usunąć produkt, zrywamy go na sucho. Zwróć uwagę, że wzorzyste tapety wymagają precyzji nałożenia, dlatego ze względu na możliwość przesunięcia motywu warto pomyśleć o zakupie dodatkowej rolki. W razie konieczności, w oryginalnym opakowaniu będziesz mógł ją oczywiście zwrócić. czytaj cały opis ...\nGramatura (w g/m²)\t 178\nOpinie o produkcie Tapeta Hacienda biała winylowa na flizelinie\nPiękny wygląda, mam ją w sypialni.\nBardzo dobra niemiecka tapeta - piękny efekt po położeniu\n5 2 0 0 0 0 2 Cena za m2 9,38 zł


Internet Zwierzyń-Olszanica: radiowy, światłowód • tv | RFC Internet i Telewizja\nCiesz się największą szybkością połączenia dzięki połączeniu światłowodowemu w Twoim mieszkaniu! Internet Zwierzyń-Olszanica, który zyskuje prędkość nawet do 1 Gbps, pozwala na korzystanie z usługi bez ograniczeń. Internet, dostarczony bezpośrednio do domu, pozwala na nieograniczony dostęp bez zakłóceń, nawet , gdy z internetu w jednym momencie korzysta cała rodzina. Wybierz światłowód, który umożliwi przeżywanie emocji na najlepszym poziomie!\nZwierzyń-Olszanica – Inne Usługi od RFC\nOferta dla firm pozwala na dostosowanie sieci do narzędzi i profilu działalności. Gwarantujemy sieć, która sprawdzi się w biznesach, pracujących na nowoczesnych technologiach.