“My, niżej podpisani obywatele Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Litewskiej, zgromadzeni 17 kwietnia 1998 roku w Wilnie, stolicy Litwy, przy ulicy Nowogródzkiej uroczyście oświadczamy, że budujemy tu DOM ‒ ośrodek polskiej kultury i oświaty, DOM ‒ przyjazny i otwarty dla wszystkich Polaków ‒ z Litwy, Polski i całego świata, dla wszystkich ludzi dobrej woli. Dzisiaj wmurowując tu symboliczny kamień węgielny, przywieziony z Wawelu, zaświadczamy ciągłość historycznych więzi Polski i Litwy, tradycję serdecznej opieki Rzeczypospolitej Polskiej ‒ Macierzy wobec Polaków na świecie. Wmurowując kamień węgielny Domu Polskiego w Wilnie, budowanego ze środków Państwa Polskiego i z udziałem ofi arodawców, jesteśmy przekonani, że będzie on dobrze przez pokolenia nam wszystkim służył” ‒ głosił Akt wmurowania kamienia węgielnego Domu Polskiego w Wilnie.\nPo trzech latach od tego momentu rozpoczęła swoją działalność placówka, będąca własnością Fundacji Dobroczynności i Pomocy „Dom Kultury Polskiej w Wilnie”, powołana decyzją Senatu RP, założycielami której są Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” oraz Wileński Oddział Miejski Związku Polaków na Litwie.\nObecnie Dom Kultury Polskiej w Wilnie jest największą polską placówką kulturalną poza granicami Rzeczypospolitej Polski. Główną misją instytucji jest szeroko pojęta promocja polskiej kultury, historii oraz pielęgnowanie dziedzictwa narodowego poprzez edukację.\nKRÓTKA HISTORIA POWSTANIA DOMU KULTURY POLSKIEJ W WILNIE\nWYDARZENIA KULTURALNE W DOMU KULTURY POLSKIEJ W WILNIE\nDom Kultury Polskiej w Wilnie, będąc placówką o zróżnicowanej działalności, sięga po różnorodne formy działalności, by pobudzać kreatywność zarówno w odbiorze, jak i w tworzeniu kultury. Rozszerzona i zróżnicowana oferta jest bowiem sposobem na dotarcie do szerokiego grona odbiorców. Odbywają się tu nie tylko koncerty (muzyki klasycznej, popularnej, ludowej, rockowej), spektakle, wieczory poezji, wystawy, projekcje fi lmowe, wernisaże sztuki, kiermasze polskiej książki, konferencje popularno-naukowe, ale i wydarzenia okolicznościowe (Andrzejki, zabawy zapustowe). Tradycyjnie obchodzone są polskie święta narodowe i kalendarzowe, takie jak Święto Konstytucji 3 Maja, Dzień Niepodległości. Dom Kultury Polskiej w Wilnie jest ponadto organizatorem gier miejskich, spływów kajakowych, wypraw rowerowych, wycieczek krajoznawczych oraz plenerów artystycznych dla młodzieży.\nWielką wagę instytucja przykłada do kształtowania tożsamości narodowej najmłodszych Polaków na Wileńszczyźnie. Każdego roku odbywają się tu kolonie i półkolonie dla dzieci, warsztaty edukacyjno-artystyczne, a także wydarzenia z okazji Dnia Dziecka i innych świąt. Ważną część działalności stanowi współpraca z organizacjami społecznymi, wśród których wiele ma tu swoją siedzibę. W Domu Kultury Polskiej mieści się powołana w 2019 redakcja TVP Wilno, skupiająca dziennikarzy z Wileńszczyzny, którzy tworzą nowoczesny program w języku polskim, skierowany do mieszkających na Litwie Polaków.\nDom Kultury Polskiej w Wilnie jest inicjatorem wielu wydarzeń literackich. Przez kilka lat organizowano tu „Rzeźnię Literacką”, na którą byli zapraszani współcześni pisarze i poeci z Polski. Wielkim zainteresowaniem cieszyły się „Salony Poezji”, a gościem jednego ze spotkań była polska aktorka teatralna i fi lmowa Anna Dymna. Do Wilna przeniósł się także festiwal literacko-artystyczny „preTEXTY”, który odbywał się w wielu miastach Polski. Ideą wydarzenia było promowanie ambitnej literatury współczesnej. Dom Kultury Polskiej jako jedna z pierwszych instytucji kulturalnych w Wilnie uruchomił projekt „Weź książkę i zostaw książkę – czytaj i dziel się z innymi!”, czyli popularny na Zachodzie bookcrossing – nieodpłatną wymianę książek. Kilka razy do roku w Domu Kultury Polskiej odbywają się kiermasze polskiej książki. Dzięki temu litewscy Polacy mogą poznać polską literaturę oraz nabyć ją w przystępnej cenie. Instytucja jest również przestrzenią dla lokalnych literatów, którzy organizują spotkania autorskie czy festiwale poetyckie.\nOd wielu lat w Domu Kultury Polskiej w Wilnie działają dwie trupy teatralne: Polskie Studio Teatralne oraz Polski Teatr w Wilnie. Instytucja nie ogranicza się tylko do promocji miejscowych teatrów. Regularnie odbywają się tu przedstawienia trup teatralnych z Polski. Wileńska publiczność podziwiała występy aktorów Teatru „Maska” z Rzeszowa, Opery i Filharmonii Podlaskiej, Teatru Muzycznego z Lublina, Teatru Muzycznego w Toruniu czy Polskiego Teatru Tańca.\nW Domu Kultury Polskiej odbywają się pokazy fi lmowe. Instytucja współorganizowała festiwal fi lmów krótkometrażowych The Shortest Days ‒ Polish Wave, Grand Off ‒ Najlepsze Niezależne Krótkie Filmy Świata, Festiwal Kina Amatorskiego i Niezależnego KAN, festiwal fi lmów emigracyjnych Emigra. W ramach wieloletniej współpracy prezentacje fi lmowe organizuje również Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku oraz poszczególne organizacje działające na Wileńszczyźnie. Swojego czasu w Domu Kultury Polskiej w Wilnie działał Klub Kina Polskiego, który organizował pokazy fi lmowe takich wybitnych reżyserów, jak Andrzej Wajda, Jerzy Skolimowski, Małgorzata Szumowska, Jerzy Kawalerowicz i inne gwiazdy polskiej kinematografii.\nW przestrzeni Domu Kultury Polskiej odbywają się wystawy artystyczne oraz edukacyjne. Miały tu miejsce biennale plakatu teatralnego, wspólne ekspozycje studentów ASP z Wilna i Poznania, międzynarodowy festiwal młodej sztuki IFYart, a także wystawy historyczne. Organizowano również liczne wystawy indywidualne i zbiorowe malarzy, grafików, rzeźbiarzy. Lokalne organizacje, takie jak Twórczy Związek Polskich Malarzy na Litwie „Elipsa”, Klub Włóczęgów Wileńskich, Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie, niejednokrotnie organizowały tu wystawy okolicznościowe.\nSPOTKANIA Z KULTURĄ DNI KULTURY POLSKIEJ W WILNIE\nWażnym wydarzeniem w ofercie Domu Kultury Polskiej w Wilnie oraz swoistą wizytówką instytucji są Dni Kultury Polskiej. Celem imprezy jest zaprezentowanie Polski jako kraju nowoczesnego i kreatywnego, o bogatej kulturze współczesnej, szanującego tradycje i patrzącego w przyszłość. Przez kilka dni wilnianie oraz goście stolicy są zapraszani na spektakle, koncerty, wycieczki, pokazy fi lmowe i warsztaty. Program jest bardzo zróżnicowany oraz dostosowany do zainteresowań wszystkich, niezależnie od wieku. Na scenie grają najlepsi z najlepszych.\nW ramach tego wydarzenia w ciągu ostatnich siedmiu lat wystąpiły gwiazdy polskiej muzyki, takie jak Lombard, Zakopower, Kasia Kowalska, Maleo, Reggae Rockers, Alicja Majewska, Alicja Węgorzewska. Dla dzieci grała m.in. Majka Jeżowska i Arka Noego, a dla fanów muzyki alternatywnej Lux Torpeda, Lao Che, Mikromusic i wiele innych.\nDom Kultury Polskiej w Wilnie kładzie ogromny nacisk na kształtowanie tożsamości narodowej najmłodszych mieszkańców Wileńszczyzny polskiego pochodzenia. Propagowanie polskiej edukacji i kultury odgrywa niezwykle ważną rolę we wczesnym procesie rozwoju, kształtuje w dzieciach postawy patriotyczne. Podstawowym narzędziem, umożliwiającym komunikację, jest język. Pielęgnowanie i kształtowanie go są możliwe nie tylko dzięki polskim placówkom oświatowym na Litwie, ale również dzięki organizowanym każdego roku przez Dom Kultury Polskiej w Wilnie koloniom i półkoloniom dla dzieci oraz warsztatom edukacyjno-artystycznym.\nWydarzenia, organizowane przez instytucję dla najmłodszych, cieszą się ogromną popularnością. Do najważniejszych należy „Dzień Dziecka”. Tego dnia placówka zamienia się w ogromny plac zabaw: trampoliny, bańki mydlane, lody, spotkania z animatorami i przedstawienia teatralne czy muzyczne. Najmłodsi mieszkańcy Wileńszczyzny z niecierpliwością oczekują również na zabawy noworoczne przy choince z Mikołajem oraz na prezenty od niego. Wydarzeniu towarzyszy spektakl, widowisko muzyczno-taneczne. Latem Dom Kultury Polskiej organizuje warsztaty artystycznomuzyczne, podczas których dzieci są zachęcane do aktywności muzycznej, tanecznej oraz plastycznej. Warsztaty kończą się koncertem, który jest podsumowaniem nowo nabytych umiejętności dzieci.\nUczniowie (7‒10 lat) co roku biorą udział w dwutygodniowych półkoloniach letnich, podczas których mają zapewnioną całodniową opiekę najlepszych pedagogów, a także możliwość wzięcia udziału w zajęciach plastycznych, muzycznych, edukacyjnych, interaktywnych i sportowych. Kolonie cieszą się ogromnym zainteresowaniem, każdego roku jest znacznie więcej zainteresowanych niż miejsc. To jeden z najpopularniejszych projektów, realizowanych przez Dom Kultury Polskiej w Wilnie, jego atutem jest m.in. różnorodność programu.\nW ramach oferty skierowanej do młodzieży (14‒21 lat) co roku są organizowane plenery artystyczne, podczas których pod okiem dyplomowanych artystów z Polski młodzi ludzie uczą się malarstwa, grafi ki, fotografi i. Odbywają się też pokazy fi lmów oraz dyskusje. Letnia szkoła artystyczna kończy się wernisażem prac uczestników. W ciągu roku szkolnego w Domu Kultury Polskiej odbywają się Bitwy Intelektów między uczniami szkół Wileńszczyzny, projekty dotyczące historii alternatywnej, a także wyjazdy edukacyjne do Polski.\nDOM KULTURY POLSKIEJ W PLENERZE\nCelem wydarzeń plenerowych jest zainteresowanie szerokiej publiczności polską kulturą i tradycjami, a także promowanie wielokulturowości Wileńszczyzny. Każdego roku Dom Kultury Polskiej bierze udział w Nocy Kultury, która jest miejscem spotkań stołecznych artystów różnych środowisk. Tego wieczora na ustawionej przy budynku scenie grają lokalne polskie zespoły, uczestnicy święta mają możliwość spróbowania tradycyjnej kuchni polskiej. Wydarzeniem promującym wielokulturowość jest Festiwal Rzemiosła na placu Ratuszowym w Wilnie. Impreza składa się z trzech bloków tematycznych: rzemiosło, muzyka oraz kuchnia polska. Odwiedzający mają okazję, by sprawdzić się w wiciu wileńskich palm, garncarstwie, tkactwie, introligatorstwie, podziwiać polskie tańce ludowe oraz rozsmakować się w specjałach polskiej kuchni.\nDom Kultury Polskiej w Wilnie był głównym partnerem I i II Światowego Zjazdu Wilniuków. Przedsięwzięcie, skierowane do Polaków związanych z Wilnem i Wileńszczyzną, ściągnęło tysiące miłośników litewskiej stolicy. Ideą Zjazdu jest utworzenie wspólnej platformy wymiany myśli dla wszystkich Wilniuków, bez względu na ich wiek i obecne miejsce zamieszkania. W ramach wydarzenia odbywają się koncerty, spektakle, spotkania i dyskusje, wycieczki oraz imprezy sportowe.\n„W zdrowym ciele, zdrowy duch!” ‒ do wydarzeń, organizowanych przez Dom Kultury Polskiej w Wilnie należą również edukacyjne rajdy rowerowe oraz spływy kajakowe. Uczestnicy w ten sposób poznają zakątki Litwy i Polski z bliska.\nW 2019 r. Dom Kultury Polskiej w Wilnie w ramach Festiwalu Grand OFF zorganizował na Zielonych Jeziorach pokaz fi lmów krótkometrażowych. Organizatorzy umieścili ekran na tafl i jeziora Balsys, co umożliwiło widzom pełne zanurzenie się w sztuce kina niezależnego. Inicjatywa okazała się strzałem w dziesiątkę, a wileńska instytucja kulturalna została nagrodzona w Warszawie za najlepszy pokaz podczas Festiwalu Grand OFF.\nCYKLICZNE WYDARZENIA OKOLICZNOŚCIOWE\nPolska tradycja jest bogactwem, dziedzictwem narodowym, kopalnią wiedzy o przeszłości, która tworzy naszą tożsamość. Jest również nieodłącznym elementem polskiej kultury, który należy kultywować i chronić przed zapomnieniem. Dom Kultury Polskiej w Wilnie od wielu lat przekazuje wiedzę na temat tradycji w przyjaznej i atrakcyjnej formie. Zapusty, czyli ostatnieszaleństwa karnawałowe, zajmują stałe miejsce w kalendarzu cyklicznych imprez instytucji. Obleganą imprezą są również Andrzejki ‒ mieszkańcy Wileńszczyzny spotykają się, by wspólnie się bawić przed rozpoczynającym się adwentem. Organizator zapewnia niezwykłe atrakcje, takie jak koncerty gwiazd muzycznych, występy taneczne, pokazy sztucznych ogni czy muzyka odtwarzana przez dj-ów. Zabawa odbywa się przy suto zastawionych stołach!\nPODPISANIE LISTU INTENCYJNEGO ROZBUDOWY DOMU KULTURY POLSKIEJ W WILNIE\nWe wrześniu 2020 roku w Wilnie podpisano list intencyjny w celu stworzenia zaplecza dla działalności telewizyjnej TVP Wilno, którego stronami są Minister Spraw Zagranicznych RP, Telewizja Polska S,A, Stowarzyszenie "Wspólnota Polska" oraz Fundacja Pomocy i Dobroczynności „Dom Kultury Polskiej w Wilnie”.\nDom Polski w Wilnie czeka rozbudowa. Gotowa jest koncepcja i plan realizacji. Dzieło śp. marszałka Andrzeja Stelmachowskiego, założyciela i prezesa Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" będące największą instytucją polską na Litwie, organizującą - od 2001 - życie kulturalne mieszkających tam Polaków, przyjmie w swoje gościnne mury redakcję TVP WIlno. Tak postanowiono w podpisanym dzisiaj w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów porozumieniu pomiędzy pomiędzy Ministerstwem Spraw Zagranicznych, Telewizją Polską S.A, Stowarzyszeniem „Wspólnota Polska” i Fundacją Pomocy Dobroczynności „Dom Kultury Polskiej w Wilnie”.\nPoświęcenie nowego skrzydła Domu Kultury Polskiej wybudowanego przez Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” ze środków przeznaczonych przez Senat RP , jubileusz 20-lecia działalności Domu Kultury Polskiej i dwa lata działalności TVP Wilno, które znalazło swoją siedzibę w tej polskiej placówce - to powód do uroczystości z udziałem wicepremiera i ministra Kultury Dziedzictwa Narodowego i Sportu Piotr Glińskiego.\nW spotkaniu w Domu Kultury Polskiej wzięli udział również szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Michał Dworczyk, Szymon Szynkowski vel Sęk, sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz prezes Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" Dariusz Piotr Bonisławski.\nFINANSOWANA PRZEZ MINISTERTWO SPRAW ZAGRANICZNYCH RP


Hotel Erbgericht Krippen Bad Schandau - Noclegi.pl\nNoclegi Bad Schandau >\nBächelweg 4 Krippen , 01814 Bad Schandau (Niemcy)\nPokoje, usługi Hotel Erbgericht Krippen Bad Schandau z przyjemnościa będzie gościć Państwa w/na Niemczech w ciągu kilku dni podróży lub podczas dłuższego urlopu. Goście hotelu mogą zatrzymać sie w 71 komfortowych i przytulnych pokojach w Bad Schandau. Każdego dnia możesz próbować pysznych i świeżych posiłków w restauracji hotelu. Hotel oferuje bezprzewodowy dostęp do Internetu (WiFi) bez naliczania dodatkowych opłat, dlatego możesz być online przez cały czas pobytu. Dokładny zakres usług oferowanych przez Hotel Erbgericht Krippen Bad Schandau (również tych za dodatkową opłatę) i dokładne wyposażenie pokoju są dostępne w informatorze poniżej i w informatorze konkretnego pokoju.\nHotel Erbgericht Krippen Bad Schandau - informacje o pokojach - informacje o pokojach\n« Więcej obiektu w Bad Schandau\nKönigstein/Sächsische Schweiz (6)\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Hotel Erbgericht Krippen Bad Schandau


Omer Stingray Camu 3D Brown kup i oferty, Scubastore\nEU 45-46 Brown EU 49-50 Brown EU 41-42 Brown EU 47-48 Brown EU 43-44 Brown EU 39-40 Brown\nOmer - Płetwy, maski i rurki - Płetwy kryte\nOpis produktu Omer Stingray Camu 3D Brown\nKamuflaż wersja tradycyjnych Stingray płetw. Wzór kamuflażu 3D uzyskuje się przy użyciu technologii IML, zatrudniony po raz pierwszy przez O.Me.R dla biegu łowiectwa podwodnego. Film z dolnym zdjęciu morze kładzie się bezpośrednio na ostrzu podczas formowania, aby zapewnić wysoką odporność na ścieranie. To ostrze jest nieco trudniejsze, niż czarnym Stingray ostrza. Brązowy wzór ostrze i footpocket.\nOmer Stingray Camu 3D Brown to idealny produkt, aby osiągnąć twoje cele związane z nurkowy. Dobierz dodatkowo inne powiązane produkty Płetwy kryte i ciesz się sportem jak nigdy dotąd. Niektóre z naszych produktów Płetwy, maski i rurki znajdziesz w specjalnej promocji. Znajdziesz je na stronie scubastore! Oferujemy szeroki wybór Omer, ten producent jest znany w najwyższej jakości materiałów.\nCechy Omer Stingray Camu 3D Brown\nświetny produkt, szybka dostawa i doskonałe\nI zaskakująco miękki i lekki! Kolor jest również bardzo! 280mm inde kulkowe szerokie buty 290 był nowy. Odpowiednie eunikka 3mm god eur 45 ~ 46.\nI przetargu -\nValdosta mniej bolesne, opór musi również zanotować wygodnie -\n$ 111.29 $73.45\n$ 114.85 $86.95


Gliński: premier przewiduje, że wybory odbędą się w październiku\n07 lipca 2019 14:03\nWicepremier Piotr Gliński. Fot. ptwp.\nPremier przewiduje, że najprawdopodobniej wybory odbędą się w październiku, nie sądzę, by prezydent poczuł się dotknięty; wszyscy wiemy, że zarządzenie wyborów to kompetencje prezydenta - mówił w niedzielę wicepremier Piotr Gliński odnosząc się do sobotniej wypowiedzi szefa rządu.\nW sobotę na konwencji w Katowicach premiera Mateusz Morawiecki powiedział m.in., że "rząd nie jedzie na wakacje". "Od wczesnego rana do nocy pracujemy do 12 października, niech będzie 11, bo cisza wyborcza, w sobotę można odpocząć" - powiedział szef rządu, co komentowano jako wskazanie terminu 13 października, jako daty wyborów parlamentarnych.\nGliński pytany w niedzielę przez dziennikarzy kiedy odbędą się wybory stwierdził, że będzie to październik albo listopad.\nDopytywany o słowa premiera Morawieckiego, które mogły zasugerować termin, wicepremier stwierdził: "co w tym jest ważnego, no tak pan premier Morawiecki przewiduje, że najprawdopodobniej te wybory się odbędą w październiku". "No ale cóż to takiego atrakcyjnego" - dodał.\n"Wszyscy wiemy o tym i każdy komitet musi się przygotować do wyborów, musi brać pod uwagę to, że mogą się one odbyć wcześniej albo później. Nie sądzę żeby pan prezydent poczuł się dotknięty; wszyscy wiemy, że to są kompetencje prezydenta" - dodał.\nPytany czy PiS woli by czasu na kampanię było więcej, czy mniej Gliński podkreślił: "Jesteśmy gotowi w każdej chwili na wybory".\nW kontekście sobotniej wypowiedzi premiera, rzecznik prezydenta Błażej Spychalski mówił w niedzielę w Polsat News, że nie ma jeszcze decyzji Andrzeja Dudy co do daty wyborów, ani tego kiedy on tę datę ogłosi. Podkreślał, że zarządzenie wyborów do Sejmu i Senatu leży w gestii prezydenta. Byliśmy trochę zdziwieni słowami pana premiera - stwierdził Spychalski.\nAndrzej Duda Piotr Gliński Morawiecki Mateusz wybory 2019 Konwencja programowa PiS


Serwery firmowe wykorzystywane w cybernetycznym podziemiu - Strona główna\nW cybernetycznym podziemiu można znaleźć szeroką ofertę w zakresie infrastruktury, pozwalającą zainteresowanym zarabiać na różne sposoby – od dedykowanych usług hostingu zabezpieczonego przed organami ścigania (tzw. bulletproof hosting) po anonimizację usług, udostępnianie nazw domen i wykorzystywanie działających w pełni legalnie zasobów do celów przestępczych. Zwiększenie świadomość i lepsze poznanie infrastruktury cyberprzestępców, pomaga organom ścigania, klientom i innym analitykom w blokowaniu kanałów używanych w cyberprzestępczości i zwiększaniu kosztowności różnych technik ataku.\nZasoby najbardziej narażone\nLegalne zasoby korporacyjne, których bezpieczeństwo zostało naruszone, mogą być obiektem infiltracji i używane do celów przestępczych zarówno w środowiskach lokalnych, jak i w chmurze. Warto trzymać się tu założenia, że największe prawdopodobieństwo wykorzystania przez przestępców wiąże się z zasobami najbardziej narażonymi na ataki.\nPo udanym włamaniu takie chmurowe zasoby serwerowe mogą być sprzedawane na podziemnych forach, specjalnych platformach handlowych, a nawet w sieciach społecznościowych i używane w różnych atakach.\n← Współpraca buduje środowisko cyberbezpieczeństwa Przygotowanie domu do zdalnej pracy i nauki →


Kończysta, 2008\nKończysta (Koncista), 2538, Tatry Wysokie\nDroga: grań Tupy i zachodni żleb, 0+\nTa wycieczka zapowiadała się dość ciekawie o tyle, że tydzień wcześniej Igi zbierał mnie półprzytomną ze szlaku na Krywań, gdzie dostałam zapaści na skutek nagłego ataku hipoglikemii reaktywnej – a mówiąc po ludzku: bardzo gwałtownego spadku cukru. Myśląc podówczas, że dostałam zawału (!), jak tylko doszłam do siebie popędziłam na wszelakie możliwe badania serca. Efekt? Wycieczka na Kończystą miała się odbyć w towarzystwie pełnego okablowania i oprzyssawkowania, zwanego pospolicie holterem.\nOpatulona w kabelki i inne elektroniczne ustrojstwa mające monitorować pracę mojego dzielnego serca przez całą dobę, wyruszyłam z chłopakami w stronę Szczyrbskiego Plesa. Krótki sen w samochodzie na parkingu, aż niemiłosierny budzik dzwoni o 3.00 i wzywa nas na pole bitwy. Dość marudni, wyruszamy wreszcie po 4.00 z parkingu, w stronę Popradzkiego Plesa. Pod schroniskiem jesteśmy dość szybko, ale jeszcze przed świtem. Obieramy kolejny punkt wycieczki: Przełęcz pod Osterwą. Droga wiodąca przez zdające się nie kończyć zakosy wyprowadza nas po godzinie 6 rano na otwartą przestrzeń, gdzie wieje niemiłosiernie. Chowamy się szybko za niewielkim kamiennym murkiem, ubieramy kurtki i wszystko, co tylko jeszcze może nas osłonić przed wiatrem. Jck w międzyczasie postanawia zdobyć najwybitniejszy szczyt w okolicy, co kompletnie mi umyka. Pełen rozpierającej go dumy wraca po 20 minutach, z dorobkiem górskim wzbogaconym o wspaniałą Osterwę.\nDalej, kierujemy się w stronę Tępej (słow. Tupa), granią, skąd planujemy zejście do Stwolskiej Doliny, przez okolice Lucnego Sedla. Zefirek to nam pomaga – dosłownie pchając nas do przodu, to przeszkadza – stawiając czynny opór, tudzież spychając wesoło z grani w takim kierunku, gdzie śmiało byłoby gdzie otworzyć spadochron. No… może nie spadochron, ale na pewno policzyć śmiało do 5ciu, zanim pooglądalibyśmy z bliska kamienie na dnie Doliny Złomisk. Dorzućmy do tego jeszcze dość śliskie, miejscami pokryte glazurą skały, i już mamy kolejny odcinek „gwiazdy tańczą na lodzie”.\nNiedługo po wschodzie słońca osiągamy Stwolską Przełęcz, skąd rozpoczynamy podejście pod nasz główny cel – Kończystą. Ostatnia część naszej drogi na wierzchołek jest dość mozolna i mało emocjonująca. Ogranicza się do podejścia zachodnim zboczem Kończystej, najpierw po złomach, potem kruchych piargach, w górę szerokim żlebem, który wyprowadza nas wreszcie na Wyżnie Pasternakowe Wrótka. Końcówka żlebu pokonywana była przeze mnie i Igiego w dwóch parach skarpet: jedne spełniały swoją podstawową funkcję, drugie robiły za rękawiczki, których zapomnieliśmy. Ot, taka nowa, niskopiennogórska moda. A łapawice wg najnowszych trendów przydały się wyśmienicie: górne partie góry były już całkowicie pokryte warstewką lodu, co było dla nas dość zaskakujące, zważywszy na to, iż mieliśmy jeszcze sierpień (w prawdzie ostatni dzień, ale jednak).\nKu naszemu rozczarowaniu widok w kierunku wschodnim, na który tak liczyliśmy, obfitował jedynie w chmury. Wiatr dął nadal nieprzyjemnie, więc nie pozostało nam nic, jak tylko schodzić. Przed zejściem Jck podjął jeszcze próbę wejścia na słynne Kowadło, jednakże brak asekuracji oraz lód na skałach ostatecznie odwiódł go od tego pomysłu.\nPo zejściu na dół tą samą drogą, trasa powrotna biegła spokojnie dnem doliny aż do momentu, kiedy to w całej Stwolskiej rozbrzmiał osławiony już ówczesny dzwonek telefonu Jck – Diazinon. Trzeba jednoznacznie przyznać: techno w rezerwacie – to było coś… Ubawieni, skierowaliśmy się dalej wzdłuż zboczy Tępej, aż do osiągnięcia Tatrzańskiej Magistrali, skąd z powrotem, w kierunku Przełęczy pod Osterwą i w dół, do Popradzkiego Plesa.\nNazajutrz odczyt holtera, ku późniejszemu przerażeniu mojego kardiologa, pokazał średnie dobowe tętno: 150 uderzeń na minutę. „Nie ma to, jak trening kardio” – pomyślałam 😉\n:Kończysta, Tatry, Wielka Korona Tatr


Suche igłowanie przypomina zabieg akupunktury, ale nim nie jest. Jedynym podobieństwem są igły, których używamy do nakłuwania punktów spustowych. W tradycyjnej akupunkturze działamy w celu poprawy przepływu energii w kanałach energetycznych poprzez nakłuwaniu meridianów. Natomiast w suchym igłowaniu naszym celem jest lokalizacja mięśniwo-powięziowych punktów spustowych. Terapia jest tym skuteczniejsza im celniej zlokalizujemy punkt spustowy i precyzyjnie trafimy igłą. Nakłucie to ma na celu likwidację tzw. punktów spustowych mięśniowo-powięziowych będących najczęstszą przyczyną występowania bólu i innych dysfunkcji (np. zaburzeń ruchomości) w układzie mięśniowo-szkieletowym. Cecha charakterystyczna punktów spustowych jest fakt, że ból może być odczuwalny w odległym miejscu od źródła oraz może mieć charakter parestezji. Dlatego też, przed każdym zabiegiem zbierany jest dokładny wywiad dotyczący zgłaszanych dolegliwości jak i innych chorób towarzyszących. Dokładne badanie palpacyjne mięśni oraz powięzi pozwala zlokalizować miejsce odpowiedzialne za występowanie dokuczliwych objawów.\nMetoda suchego igłowania ma dosyć szerokie zastosowanie i bardzo dobre efekty przynosi w takich przypadkach jak: łokieć tenisisty, łokieć golfisty, bóle głowy, bóle kręgosłupa lędźwiowego, szyjnego i piersiowego, bóle kolanowe, bóle w biodrach i przeciążeniach związanych z uprawianiem sportu, kontuzje sportowe. Ważne jest, aby zabieg był wykonany przez fizjoterapeutę z wieloletnim doświadczeniem, który potrafi celnie wykryć źródło bólu oraz zadbać o podstawowe zasady bezpieczeństwa.\nowrzodzenia różnego rodzaju,\nzbyt duży ból podczas terapii.\nZabiegów nie wykonujemy również kobietom w ciąży oraz w okresie laktacji.


Wakacje z wartościami dla młodzieży - Wydarzenia lokalne\nWakacje z wartościami dla młodzieży\nPAP • 10 czerwca 2011 - 16:20\nKatolickie Stowarzyszenie Młodzieży jest organizatorem wakacji z wartościami.\nKSM przygotowuje różne formy wypoczynku, m.in. Rowerowy Rajd dla Życia, Kajakowy Patrol św. Franciszka, obozy językowe, rekolekcje dla narzeczonych, obozy z GROM-em.\n- Wakacje z wartościami to aktywny wypoczynek w duchu chrześcijańskich wartości: dobra zabawa, nauka, poznanie kultury i tradycji miejsc wypoczynku, zajęcia z profesjonalistami i formacja duchowa (codzienna msza św.) - powiedział w Warszawie asystent generalny KSM, ks. Zbigniew Kucharski.\nDodał, że te formy wypoczynku, to także idealne okazje, by nawiązać nowe znajomości, wartościowo spędzić wolny czas i odkryć swoje pasje. Według ks. Kucharskiego wakacje z wartościami są pewną odpowiedzią na to, co obserwujemy w czasie wakacji, czyli całkowity luz, blues, czyli odpoczynek od wszystkiego, nawet od tego co dobre.\n- Wypoczynek, to jest zmiana zajęcia, a nie nicnierobienie. Do tego zachęcamy młodzież, która chciałaby i odpocząć i coś radosnego przeżyć. Żeby sama się ubogacała przez kształtowanie charakteru, np. na obozie z GROM-em, rozwijanie swojej osobowości, ale także pogłębianie wymiarów edukacyjnych - mówił ks. Kucharski.\nCzytaj też: Biedne dzieci nie pojadą na wakacje\nPrzewodniczący KSM Rafał Siwek podkreślił, że najważniejszym celem tej formy wakacji jest przekazywanie pozytywnych wartości dla dzieci i młodzieży. Dodał, że oferta wakacji organizowana przez różnego rodzaju biura turystyczne czy też inne jednostki jest bardzo szeroka, ale często czysto komercyjna. - My chcemy pokazywać, że nawet podczas wakacji można otrzymać trochę pozytywnych wartości związanych z nauczaniem Jana Pawła II czy z nauczaniem Kościoła - wyjaśnił Siwek.\nPodkreślił, że mimo tego, iż są Katolickim Stowarzyszeniem Młodzieży i często każdy mówi, że z Kościołem na rekolekcje w wakacje nie chce pojechać, to ich obozy cieszą się ogromnym zainteresowaniem. Dodał, że rodzice chcą posyłać dzieci na te wakacje, gdyż wiedzą, że przekaże się im pozytywne wartości, a ponadto będą pod bardzo dobrą opieką.\nJak poinformował przewodniczący KSM, w ubiegłym roku z tej formy wakacji skorzystało dwa tysiące dzieci i młodzieży, a w tym roku zgłosiło się już ponad dwa tysiące. Dodał, że informacje na temat "Wakacji z wartościami" można znaleźć na stronie internetowej: wakacjeksm.pl lub ksm.org.pl.


Biurkowe telefony GSM - voip24sklep.pl - Telecommunication Solutions\nGSM 900/1800 (3)\nGSM 900/1800 i WCDMA 900/2100MHz (1)\nGSM: 850/900/1800/1900 MHz i UMTS 900/2100 MHz (1)\nGSM: 850/900/1800/1900 MHz i HSDPA 900/2100 MHz (1)\ndo 16GB (1)\n149,00 zł - 350,00 zł (4)\nBiurkowe telefony GSM, które oferujemy w tej kategorii, to urządzenia łączące w sobie wygodną formę telefonu stacjonarnego z technologią GSM, jaką znamy telefonów komórkowych. Posiadamy w ofercie zarówno proste, minimalistyczne telefony biurkowe na kartę SIM, jak i sprzęt wyposażony w funkcje, jakie znamy ze smartfonów, np. funkcje rozmów video możliwe dzięki zastosowaniu dużych, dotykowych ekranów. Dokładnie sprawdzamy wszystkie oferowane przez nas telefonu biurkowe. Jeśli zależy Ci na sprawdzonym, wysokiej jakości sprzęcie oferującym bezkompromisową kulturę pracy, u nas pewno go znajdziesz!\nCena: 941,43 zł ($250.00) (netto: 765,39 zł ($203.25) )\nNoabe Essence GDP-06e\nCena: 1 893,68 zł (415,60 €) (netto: 1 539,58 zł (337,89 €) )\nNoabe Raven z kartą SIM No limit\nCena: 1 663,12 zł (365,00 €) (netto: 1 352,13 zł (296,75 €) )\nTelefon GSM Lanco F900\nTelefon GSM Lanco LS810\nTelefon GSM Lanco LS830\nCena: 1 694,57 zł ($450.00) (netto: 1 377,70 zł ($365.85) )\nTelefonu biurkowe na kartę SIM\nChoć dziś standardy w telekomunikacji wyznaczają przede wszystkim urządzenia mobilne, w firmach, urzędach i wszędzie tam, gdzie komunikacja na odległość odbywa się na profesjonalnym poziomie, telefony biurkowe wciąż są w cenie. Obecnie szeroko dostępne są nowoczesne telefony biurkowe na kartę SIM, czyli zaprojektowane w duchu naszych czasów urządzenia stacjonarne, działające w technologii GSM. Biurkowe telefony GSM to bardzo popularne rozwiązanie w miejscach pracy. Dają dużą swobodę, która wiąże się z technologią GSM, pozwalając na bardzo swobodne operowanie kartami SIM (w praktyce możemy bezproblemowo przenosić dany numer pomiędzy różnymi urządzeniami). Równie istotną kwestią jest ergonomia. Choć przywykliśmy do smartfonów, pod względem wygody użytkowania dobrze wyprofilowane, pewnie leżące w dłoni klasyczne telefony nie mają sobie równych.\nZależy Ci na najwyższym komforcie pracy? Biurkowy telefon GSM to dobry trop. Naszym klientom proponujemy różne typy urządzeń. Z jednej strony są to urządzenia o prostej konstrukcji i podstawowych funkcjach, z drugiej zaś sprzęt dla wymagających, którego możliwości wpisują się we współczesne standardy, by wspomnieć o możliwości prowadzenia rozmów video. Ty decydujesz, jakie rozwiązanie będzie najlepsze dla Ciebie lub Twojej firmy, my zaś pomożemy Ci dobrać odpowiednie urządzenie. Jesteś zwolennikiem minimalistycznych rozwiązań? Jeden z prostych telefonów na biurko będzie idealny. Coś bardziej rozbudowanego? Koniecznie rzuć okiem na biurkowe telefony GSM firmy Noabe (dawniej Jablocom) z doskonałej serii Raven z imponującymi ekranami dotykowymi. Świetne urządzenia ma w swojej ofercie również firma Lanco. Potrzebujesz pomocy specjalisty? Możesz na nas liczyć. Znamy się na telefonach i technologiach związanych z profesjonalną telekomunikacją. Chętnie doradzimy. Postaw na najlepsze biurkowe telefony GSM dostępne w sklepie voip24sklep.pl!


Ambermart - Międzynarodowe Targi Bursztynu - Amberexpo Gdańsk\nczwartek - sobota, 25 - 27 sierpnia 2016, godz. 10:00\nNa temat dobrych praktyk komunikacyjnych w mediach społecznościowych wypowie się mieszkająca w Paryżu Aneta Błaszczyk - autorka bloga poświęconego biżuterii "Bliss from Paris", a wizażystka trójmiejskiego studia Stella Makeup ozdabiać będzie paznokcie bursztynowym pyłem.\nTradycyjnie AMBERMART zakończy świętowanie na ul. Mariackiej, przygotowane wspólnym wysiłkiem galerników i artystów prowadzących tu swoje pracownie. W ramach siódmej edycji imprezy, pod hasłem "Na Mariackiej w Siódmym Niebie", legendarną, gdańską uliczkę ożywią wernisaże, koncerty, warsztaty, spotkania autorskie, na koniec zaś pokaz mody i biżuterii Magdaleny Arłukiewicz oraz Aleksandra Gliwińskiego.\n25 sierpnia │ czwartek │10.00 - 18.00\n12.00 Ceremonia otwarcia targów Ambermart 2016.\n15.00 Wernisaż wystawy fotografii Beaty Tyszkiewicz - lobby I piętro\n16.00 Wernisaż wystawy "Drzewa Bursztynowe - Moc Natury" - Barbara Gronuś-Dutko stoisko A.129\n26 sierpnia │ piątek │ 10.00 - 18.00\nWarsztaty o Bursztynie "Gemmologiczne badania bursztynu, niektórych żywic naturalnych i ich imitacji" org. Międzynarodowe Stowarzyszenie Bursztynników (wymagane wcześniejsze zgłoszenie), sala konferencyjna 3\n11.00 - 18.00 Kurs Wiedzy o Bursztynie - org. Międzynarodowe Stowarzyszenie Bursztynników (wymagane wcześniejsze zgłoszenie, tłumaczenie na jęz. angielski i chiński ), sala konferencyjna 1\n13.00 Dobre praktyki w komunikacji w mediach społecznościowych w sektorze biżuteryjnym" - Aneta Błaszczak, Bliss from Paris\n15.00 Ogłoszenie wyników Konkursu na najładniejszy komplet biżuterii z bursztynem, scena, hala A\n20.00 Wernisaż - MSB, Gdańsk ul. Warzywnicza 1\n27 sierpnia │ sobota │ 10.00 - 17.00\nWarsztaty złotnicze z Mistrzami - Marcin Tymiński i Andrzej Kupniewski, stoisko A.624\n17.00 - 22.00 "Na Mariackiej w siódmym niebie" Święto ulicy Mariackiej - na spotkanie ze sztuką i bursztynem zapraszają galerie bursztynnicze przy ul. Mariackiej w Gdańsku, Międzynarodowe Stowarzyszenie Bursztynników i Międzynarodowe Targi Gdańskie SA, ulica Mariacka, Gdańsk\n"Drzewa Bursztynowe - Moc Natury" - wystawa autorska bursztynu i fotografii Barbary Gronuś-Dutko\nLaboratorium Bursztynu - identyfikacja bursztynu prowadzona przez rzeczoznawców Międzynarodowego Stowarzyszenia Bursztynników oraz Politechniki Gdańskiej, B.502\nBursztynowe paznokcie - fantazyjne zdobienie paznokci bursztynem przez Stella Makeup\nGaleria Sztuki - malarstwo, grafika, ceramika\nEuropejskie Centrum Solidarności zaprasza na wystawę czynną w godz. 10.00 - 20.00\nBURSZTYN - DZIEŁA - MYRTA - zorganizowana przez Miasto Gdańsk, ECS, Krajową Izbę Gospodarczą Bursztynu oraz Związek Miast i Gmin Morskich, Gdańsk ul. Doki 1\n15 zł/1 dzień\ndzieci do lat 7 (pod opieką dorosłego) - bezpłatnie


Koniec łatwego rozwoju w handlu | Z kraju\n28 MAJA 2015, 6:53\nMarkety i dyskonty nie urosną już tylko dzięki odbieraniu rynku tradycyjnym sklepom. Czas na przejęcia i poprawę efektywności – informuje "Puls Biznesu".\nW fabryce w Berlinie (Niemcy) przeprowadzono pomyślnie pierwszy test wirnika tur... zobacz więcej »\nTo wszystko sprawiło, że tzw. nowoczesne kanały handlowe mają już prawie 77 proc. rynku, którego wartość szacuje się na 192 mld zł - i coraz mniej miejsca do rozwoju.\nDla zarządzających największymi sieciami w kraju, przepytanych przez ekspertów KPMG na potrzeby raportu "Na rozdrożu. Wyzwania i priorytety sieci spożywczych w Polsce", najważniejszym celem wciąż jest otwieranie nowych sklepów.\n- Po prostu brakuje dobrych lokalizacji. W tej sytuacji ogólnopolscy gracze mogą wzmacniać się dzięki przejmowaniu sieci regionalnych, nie wykluczam też megatransakcji na najwyższym szczeblu - mówi Piotr Grauer.


Specyficzne (izolowane) postacie fobii – Lęki fobiczne dotyczące specyficznych sytuacji, takich jak widok krwi, zwierząt, zabiegi medyczne, choroby (np. weneryczne) czy korzystanie z publicznych ubikacji. Pojawiają się we wczesnych okresach życia i mogą…\nSpecyficzne zaburzenia rozwoju funkcji motorycznych – Zaburzenie cechujące się problemami z koordynacją motoryczną, które nie współwystępuje z chorobą neurologiczną ani upośledzeniem umysłowym. Mogą jednak towarzyszyć mu trudności z wykonywaniem zadań przestrzenno-wzrokowych. Dzieci dotknięte…\nSpecyficzne zaburzenia rozwoju mowy i języka – Zaburzenia, w których rozwój mowy jest zaburzony już we wczesnych stadiach rozwojowych dziecka. Pozostaje zmieniony w każdych warunkach, mimo że w niektórych, bardziej komfortowych dla dziecka…\nSpecyficzne zaburzenia rozwoju umiejętności szkolnych – Zaburzenie, w którym bez przyczyn organicznych dziecko przejawia nieprawidłowości w uczeniu się podstawowych umiejętności szkolnych, takich jak czytanie, umiejętności arytmetyczne i zdolność do opanowania prawidłowej pisowni. Do…\nSpirala przemocy – Koncepcja według której zachowania agresywne mają tendencję do utrwalania się i nasilania pod wpływem wcześniejszych aktów przemocy. Badania nad hipotezą katharsis wykazały, że chociaż agresja może powodować obniżenie napięcia…\nSpójność wewnętrzna osobowości w czasie\nSpójność wewnętrzna osobowości w czasie – koncepcja z zakresu teorii osobowości, według której istnieje ciągłość pewnych aspektów osobowości – między innymi – między dzieciństwem, a wiekiem dojrzałym. Opisywana spójność ma pojawiać się…\nSpołeczność terapeutyczna – pojęcie, które pierwszy raz pojawiło się w okresie II wojny światowej, gdy duże grupy żołnierzy przybywały do szpitali psychiatrycznych z zaburzeniami psychicznymi. Powstał wówczas pomysł zaangażowania pacjentów w celu…\nSpołeczny kontekst spostrzegania bodźców – sposób organizowania percepcji dodatkowo komplikuje się pod wpływem specyficznych zasad środowiska społecznego. Społeczny kontekst spostrzegania bodźców opiera się na strukturach poznawczych, charakterystycznych dla danej kultury. Tworzą one…\nSpostrzeganie podprogowe – to hipotetyczne zjawisko wpływu wywieranego przez bodźce znajdujące się poniżej progu bodźca, a więc niewykrywalne przez świadomość osoby. Spostrzeganie podprogowe jak dotąd nie doczekało się jednoznacznego potwierdzenia empirycznego, nie…


Spinning i casting czy jednak odwrotnie? Oby zawsze takie dylematy... - jerkbait.pl - spinning, baitcasting, flyfishing\n→ Spinning i casting czy jednak odwrotnie? Oby zawsze takie dylematy...\nNapisane przez Paweł Bugajski , 29 wrzesień 2018 · 1567 Wyświetleń\nTu Wasz wesoły bloger\nJuż od zimy szykowaliśmy się jak sójki za morze, dogadując na whatsappowym forum skład ekipy i termin kolejnego wyjazdu.\nPodobnie jak było to w zeszłym roku, a o czym poinformowałem w jednym z poprzednich opowiadań jako cel wędkarskich wygibasów wybraliśmy Storsjon i Malmingen w środkowej Szwecji.\nPonieważ Mariusz, forumowy Marszal zamotał się w sieci zawodowych zobowiązań ( o sieciach jeszcze będzie ) i musiał przeprowadzić swą firmę przez akredytacyjny labirynt naszym czwartym muszkieterem był w tym roku Robert Bednarczyk.\nTak więc tradycyjne przedwyjazdowe zdjęcie przedstawia od lewej właśnie Jego, autora (z długopisem) oraz Włodka i Zbyszka, których to przyjaźnią i towarzystwem cieszę się już od kilkudziesięciu lat.\nWłodek, nasz kierowca i organizator wyjazdu oraz mistrz rondla i patelni - twórca metody biernego trola\nZbyszek, żeglarz i motorowodniak, najlepiej z nas posługujący się gumowymi przynętami, producent bezkarnie przyswajalnych pysznych nalewek.\nRobert, oczarowany castingiem, pierwszy raz na zagranicznej wyprawie, zapalony muszkarz tym razem bez Orvisa i Hatcha...\nJuż w trakcie jazdy, powoli, ale jednak odcinaliśmy się od zawodowych uwikłań, domowych kompromisów, a gdy znaleźliśmy się w porcie myśleliśmy już tylko o wcinających się w odprawową kolejkę motocyklistach\nKrótki rejs z Gdyni do Karlskrone, parę godzin w aucie ciągnącym przyczepę z aprowizacją oraz sprzętem ( w środku nawet rower, choć wszyscy pytali o konia...) i już byliśmy w naszym domku.\nPogoda świetna, wczesne popołudnie, wszystko to sprzyjało krótkiemu rekonesansowi i zapoznaniu się tych kolegów dla których było to nowością z prowadzeniem łódek i obsługą silnika.\nPojawiły się także pierwsze ryby, zapowiedź fajnej przygody...\nNa zdjęciu widać przynętę która była zarówno w tym i w poprzednim roku zębaczowym przebojem.\nTo guma cannibal z niebieskim grzbietem, guma która dała nam kilkadziesiąt niezłych ryb, w tym 4 największe szczupaki wyprawy( 97,95, 92 i 90 cm) oraz ławicę grubych pasiaków.\nŁowiliśmy na obu wspomnianych jeziorach, zarówno na Storsjon jak i Malmingen, dzieląc się towarzystwem tak by każdy powędkował z każdym i by wszyscy odwiedzili potencjalnie najciekawsze miejsca.\nSzczególnie Malmingen( 3 dni ) zaskoczyło nas w tym kontekście, bowiem miejsca gdzie złowiliśmy 4 duże szczupaki w ubiegłym roku (tzw. prawa strona) okazały się w tym dużo mniej łaskawe. Natomiast miejsca uznane za "okoniowe" podarowały nam 4 fajne zębacze. Fest, lubię niespodzianki i brak rutyny...\nJezioro Storsjon, niezbyt łaskawe w ubiegłym roku okazało się trudniejszym, lecz równie ciekawym akwenem i obdarzyło Włodka i Roberta głębinowymi sandaczami. Niestety większa sztuka złowiona przez naszego mistrza pasywnego trolingu\nWłodzia nie zapozowała odpowiednio przed wypuszczeniem, ale Robertowy mętnooki był spokojniejszy.\nStorsjon oprócz sandaczy obdarzył też kilkunastoma szczupakami z których największym okazał się 85 cm zielonacki Zbinia.\nTakże okonie świetnie reagowały na gumki, a moje nowe typy (Iras, Tommy) okazały się niesamowicie skuteczne. Nie mogę pominąć okonia, jakże podobnego do prawdziwej rybki, który na końcu delikatnego zestawu "dawał do pieca"\nWysyłając to zdjęcie do kolegów i rekomendując zakup polskich gum wspominałem, że jedno to okoń, a drugie "fajna przynęta imitująca okonia" - (fox bodajże)\nDzień na wodzie, różne jeziora i różne składy, a wieczorem to co nie mniej miłe - plany na następny dzień, ostrzenie haków, porządkowanie pudeł i pogaduchy o wszystkim. Znamy się, lubimy, cenimy, choć w wielu kwestiach mamy odmienne zdania. No i ta odlotowa nalewka Zbyszka, wspaniała dereniówka i cytrynówka oraz zagadkowa rabarberówka pozwalające uzyskać konsensus, ale i wstać wcześnie w pełnym poczuciu czasu i przestrzeni....Wiem, że coś pominąłem, ale wiem także, że będę poprawiony...\nTrafił się także piękny upalny dzień, który nastroił nas raczej plażowo i w obliczu satysfakcji wędkarskiej (no po prostu już nałowiliśmy się po pachy ) pozostaliśmy z Włodkiem pilnując dobytku...\nW słońcu, tak oczekiwanym w zeszłym roku, skały i otoczenie jezior świetnie się prezentowały, a nad nami krążył orzeł rozpoznawalny dzięki brakowi lotki w prawym skrzydle. Potęga i piękno skandynawskiej przyrody.\nBoże, tyle lat, a ciągle zachwyca...\nJest jednak łyżka dziegciu o której muszę...\nOtóż w jeziorze Malmingen wypatrzyłem sieci, które zostały zastawione przez Szwedów, wydobyliśmy jedną z nich z pięcioma pięknymi okoniami. Na naszych oczach wydobyto drugą sieć z jak sądzę dziesięcioma pasiakami.Ryby od 30-40 cm, zaduszone, uwikłane, niektóre jeszcze żywe.Zgłoszenie problemu Martinowi (właściciel części wód i beneficjent naszych opłat ) i pewność, że sprawa jest nielegalna, fotografie, rozmowa o prestiżu łowiska i ...niesmak.\nNa koniec jak zwykle kilka uwag sprzętowych.\nOtóż od wielu lat jestem miłośnikiem castingu , poszczułem skutecznie tym wirusem Roberta i poczynił on zaskakujące postępy w skuteczności (największy szczupak i kilka innych pokaźnych oraz okonie) oraz technice rzutu. Łowiliśmy wyłącznie na multiplikatory znajdując zadowolenie w celnych rzutach i udanych holach. Robert opisze z pewnością swe zestawy,\nja wspomnę tylko, że obaj doceniamy Daiwy (T3, Presso, Steez sv, Steez sv tw, Morethan, a od niedawna Alphas custom stream), a jeśli chodzi o wędziska to skutecznie propaguję wyjątkowe cechy St. Croix w wersjach dwuczęściowych.\nMoje blanki są zbrojone w prosty klasyczny sposób, dość minimalistycznie to wygląda...działa i zadowala.\nSteez z lekką szpulką...poezja,\ncoraz cieńsze plecionki - Zbyszek osiąga tu extremalne parametry, ja zatrzymałem się na etapie czegoś co z obrzydzeniem i wiedzą o nieprawidłowosci nazwę 0,06mm\nno i przypony, które niezależnie od tego kto je wyprodukował należy traktować z dużą nieufnością...\nŁowienie pokaźnych okoni z opadu jest doznaniem zbliżonym do skutecznego muszkowania i ...wiem co mówię. ,a castowy maraton bywa niesamowity.\nWłodek i Zbyszek z kolei to zaprzysięgli spinningiści, posługują się topowymi zestawami i słowo "Stella" pobrzmiewa tam często...\nŚwietna okazja do porównaniu metod, wyraźną różnicę widzimy w ciężarze zestawów...\nTak więc w odpowiedzi na tytułowe pytanie odpowiem - casting i czasem, bardzo bardzo rzadko spinning!\nCzy za rok znów się pokażemy nad Storsjon? Trudno powiedzieć, bowiem ekspedycja nie jest tania, w wodzie oprócz ryb pływają sieci, a Szwecja to wielki kraj...\nZ drugiej zas strony było wygodnie, bezpiecznie i darzyło rybami, zaś Martin-nasz gospodarz (niebieska koszulka) to przemiły troszczący się o gosci facet.\nJak może wiecie przez wiele lat w naszym domu żyła piękna bernenka Tajga. Po jedenastu latach, w kwietniu tego roku odeszła od nas i bardzo negatywnie postrzegałem kupno nowego psa.\nCóż - ja z przyjaciółmi na rybach, a moje Panie w akcji - w domu zastałem nowego domownika- suczkę labradora Szantę...\nFriko, mario, lukomat i 32 innych osób lubią to\n29 wrz 2018 20:59\nPaweł , świetnie się czytało , jak zwykle zresztą . Wyjazd , podczas którego ryby , przyroda , ludzie i rozmowy z nimi , bycie razem są równie ważne , zdaje się bliski ideałowi jak przypuszczam . Ze zdjęć i opisu emanuje spokój . Bardzo lubię to .\nFriko, Paweł Bugajski, robert.bednarczyk i 1 inna osoba lubią to\n29 wrz 2018 21:27\nDziękuję, jak to mówią pogoda może być do d..y, ale towarzycho musi być fest! A tu patrz...tadammm - i to i to wypaliło! Pozdrawiam.\nmalinabar, robert.bednarczyk i SID lubią to\n30 wrz 2018 08:57\nBardzo fajny wyjazd i jeszcze fajniejszy wpis.\nEkipa zgrana i dobrana to naprawdę dużo na wyjeździe.\n30 wrz 2018 10:03\nDziękuję Guzu, niby ciągle to samo,a zawsze jednak inaczej. Mnóstwo nowych obserwacji i moje(nasze) prywatne odkrycie - polskie gumowe przynęty! Co najważniejsze parę razy kije zajęczały...\nCasting zaś, cóż chwilami równy flyłowieniu.\n30 wrz 2018 12:32\nMój Mistrz castingu i flyfishingu Pawełek nadal, jak widzę, w niezmiennej znakomitej formie Mistrza mowy polskiej. Pięknie Pablo, pięknie, jak zawsze. Pozwoliłeś mi to przeżyć raz jeszcze. Było świetnie choć niekiedy niełatwo. Silne porywy wiatru pomogły mi z całą mocą zrozumieć przyczyny dla jakich „okoniarze” ciagle prowadzą poszukiwania jak najcieńszych plecionek. Zbycha poznałem osobiście w dniu wyjazdu, Włodzia kilka tygodni wcześniej, ale dzięki „whatsapowym” pogaduchom „nakręcającym” klimat wyjazdu od kilku miesięcy, mam wrażenie jakbym ich znał zawsze. Casting - moja miłość ostatnich kilku miesięcy, chyba w na przełomie kwietnia i maja zostałem nią pochłonięty bez reszty. Tak już mam. Do Szwecji jechałem lekko stremowany moim „casto - debiutanctwem”. Wcześniejsze, dość wprawdzie intensywne treningi na niewielkiej i raczej łatwej wodzie, kazały myśleć z pokorą o szwedzkich jeziorach. Jednak jak zawsze u mnie w zakamarkach duszy błąkał się optymizm. Towarzystwo. Co do tego, że przednie byłem pewien już od powitania w Poznaniu, gdzie był punkt zborny. Sprzęt. I tu była spora doza niepewności. Miałem ze sobą wędzisko na blanku AT Bushido, mocny kij o c.w. do 1 oz. (okolo 28 g.) 10-17 lb, długości 7,3’ zbrojone w BB Custom Rods. Wiedziałem, że nie zawiedzie, bo miałem je okazję obrzucać i złowić sporo ryb. W ostatniej chwili natomiast została dla mnie zbudowana w tejże samej pracowni lżejsza wędka na blanku Matagi Super Shore, długości 7,6’, c.w. 5-14 g., 8-14 lb. To przepięknie uzbrojone wędzisko zobaczyłem i wziąłem w garść pierwszy raz w dniu wyjazdu, w Poznaniu. Tu więc miało nastąpić rozpoznanie bojem. Dwa multiki Daiwy - Steez SV i Morethan już wcześniej zapracowały na moje zaufanie. Łowienie. W zasadzie, w odniesieniu do pierwszego dnia na Storsjon, powinienem napisać o moich nieudolnych próbach łowienia z opadu okoni, które Zbyszek ciągnął koncertowo. Silny wiatr, głęboka woda, zbyt lekkie główki w okoniowych przynętach i......... moje dwa lub trzy okonie przy około piętnastu Zbyszka. Plecionka, 0,14 groteskowo wydymała się w wielki balon pod wpływem wiatru i za diabła nie chciała pozwolić spływać w dół wabikowi w tempie, które skusiłyby pasiaki. Nie czułem dna, pewnie nie czułem także brań. Porażka ? Nie. Nauka ? Tak. Zawsze tak do tego podchodzę. Zbychu to Mistrz, warto podglądać i posłuchać. Plecionka 0,06 lub jeszcze cieńsza ? Tak !!!! Sprawdziło się w czasie kolejnych dni i ja też zdołałem sporo okoni 30+ złowić. Dzień drugi - Malmingen. Piękne malownicze jezioro i ten majestatyczny król przestworzy - orzeł. Raz tylko nad Malmingen z błogostanu wędkarskiego wyrwała mnie i Zbyszka para szwedzkich myśliwców Saab Viggen. Były na około 100 metrach. Malmingen też nie od razu było dla mnie łaskawe, ale na rybach zawsze jestem spokojny (no prawie zawsze) i optymistyczny. Los to wynagrodził - celne rzuty pomiędzy grążele, lekko nawet już za linię pierwszych trzcin malutkim kanibalem (6,5 cm) otworzyły mi wodę. Silny szczupak miał 97 cm i nieźle przetestował nowe wędzisko. Włodzio bardzo profesjonalnie go podebrał. Później kolejny - 90 cm. Pełnia szczęścia - wszyscy łowimy. Nowe wędzisko jest genialne. Kolejne dni podtrzymują klimat wędkarskiego raju, choć Pablo, Zbychu i Włodek mówią, że rok miniony był nieco bardziej obfity. Mój Mistrz Pablo, z balastem dziobowym w postaci moich 108 kg, łowi pięknego szczupaka 95 cm. Warto jeszcze wspomnień o szalonych około 45 minutach na Storsjon. Chyba to był dzień czwarty. Wszyscy jesteśmy pod wrażeniem przedpołudniowego wyczynu Włodzia - sandacz około 70 cm. Wiemy, że one tam są, ale złowić je niełatwo. Wieczorkiem, płyniemy ze Zbychem na sandaczowe miejsce ..., inne niż to Włodka. Około 17:30 coś mam. Niewielki szczupak, może 60 cm walnął z opadu. Jestem rozczarowany, ale dalej walimy ze Zbychem ile pary w garściach w kierunku otwartej, głębokiej wody. Udało się - mały 55 cm, ale jest sandacz. To był tylko prolog. Zbycho wiedziony swym niezawodnym instynktem kieruje łodź w do obiecującej zatoczki. Jest już dobrze po 18:00. Rzucam......,na multiku broda, a odstrzelona przynęta leci chyba ze 70 metrów. Nie zawsze jestem jednak na rybach spokojny. Miotam całym katalogiem przekleństw...., a moi towarzysze wiedzą jak zasobny mam ów zbiór. Tymczasem w zatoczce okonie rozpoczynają kulinarną orgię. Ja rozplątuję brodę, kątem oka widząc jak Zbychu w każdym rzucie wyciąga okonie, z których żaden nie jest mniejszy niż 30 cm. Wiąże przynętę, a łapy coraz bardziej mi drżą..... Zanim oddaję pierwszy rzut Zbyszek zalicza 10 okoni. Szaleństwo, brania są w każdym rzucie, okonie biorą agresywnie, nieliczne spadają. Są piękne, duże, zdrowe, oczywiście wszystkie wracają na wolność. W ciągu 45, może 50 minut Zbyszek łowi ich 27....., ja 13..... Zapada zmrok, okonie kończą ucztę. Szczęśliwi wracamy. Odwiedzaliśmy tę zatoczkę jeszcze później, łowiąc okonie, ale takie szaleństwo się już nie powtórzyło. Powrót. Wszyscy szczęśliwi, choć perspektywa powrotu do szarej codzienności troszkę przytłacza. Jednak tęsknimy już za bliskimi. Człowiek zawsze musi za czymś tęsknić, zawsze marzyć, chyba tak już musi być i tak jest mi dobrze.\nFriko, Sławek Oppeln Bronikowski, Paweł Bugajski i 8 innych osób lubią to\n30 wrz 2018 12:33\nWybacz Pablo ....., jest mi wstyd, nie wiedziałem, że aż tyle nabazgroliłem.\n30 wrz 2018 13:06\nŚwietny wpis Roberto, doskonałe uzupełnienie, choć to nienajlepsze chyba w tym kontekście słowo...Tekst samoistny, że tak powiem. Liczę na ponowne łowy i następne przygody.No i dozbroić się trzeba, co jest rozkosznym wyzwaniem.\nTwój okoniowy kijaszek już pewnie widoczny na horyzoncie , myślę, że skomponuje go pewien doskonały twórca z północy...\n30 wrz 2018 13:09\nRobert, coś mi się wydaje, że pstrągowy casting w Twoim wykonaniu też w końcu się pojawi. ;-)\n30 wrz 2018 13:23\nPablo - właśnie dlatego się wstydzę i o wybaczenie proszę. To nie miał być samoistny tekst, bo odbieranie autorowi tematu jest nieeleganckie. To miało być uzupełnienie, ale jak zwykle mnie poniosło. Im starszy tym bardziej emocjonalny się robię. Wojciechu - bronię się przed pstragami na casta, bo obawiam się, że zamknie mi to przestrzeń dla wędkarstwa muchowego, które uwielbiam, a ktore casting, ku memu wielkiemu zaniepokojeniu, spycha na margines. Dobrze, że idzie lipieniowa jesień - muchówka wróci do łask.\n30 wrz 2018 13:58\nTenryu 5'3 stopy i alphas air custom stream...Tak się szykuję na 2019\nwojciiech i robert.bednarczyk lubią to\n30 wrz 2018 17:57\nTak jak wstępnie rozmawialiśmy Pawełku - blank do okoniówki już wybrany na 99%. Najpewniej znowu zwrócę się w tej sprawie do BB Custom Rods. Szczegóły zbrojenia źródła się później.\n30 wrz 2018 19:55\nNiezły zestaw, szczególnie ta Daiwa, w sumie nowość na rynku.\nW nowym sezonie cast>mucha?\n30 wrz 2018 20:23\nNie nie, mucha górą! A cast na łódkę, morze i trochę strumyki...\n01 paź 2018 11:13\nTo jest to właśnie o co w tej całej zabawie chodzi.Ryby i łowienie jest świetne ale łowienie w dobrym towarzystwie całkowicie temat uzupelnia.Gratulując i zazdroszcząc dziękuję za kolejny świetny tekst na blogu.\nNawiasem mówiąc-jeśli Ci Pawle przybraknie gumiaków Tommy'ego i potrzebujesz szybko uzupełnić stany to dość sporo widziałem w sobotę będąc na zakupach w Centrum Wędkarstwa na Piątkowskiej w Poznaniu.Na pewno były okonie w różnych rozmiarach i inne modele także.Co prawda oferta Tomka jest tak duża że wiele brakuje aby mieli wszystko,jednak zawsze "interwencyjnie" można się podeprzeć jeśli tak jego gumy polubiłeś.Nie bez powodu jak sądzę:-)).\n01 paź 2018 20:04\nAndrzeju, dziękuję - jestem w kontakcie z Tomkiem i coś zakupię. Czy "świetny tekst na blogu" nie wiem, ale oczywiście liczę że znajdzie swych czytelników.\nDziękuję za życzliwy komentarz - dodaje sił.\nrobert.bednarczyk i drag lubią to\nStorsion, Storsion - tak, miałem tam być. Obowiązki zawodowe niestety nie pozwoliły przez co moją decyzją wpędziłem Roberta w nowe, wcale nie małe wydatki. Muszkarzem prawie zatraconym był, na spinning spoglądał trochę przez ramię. A tu proszę, popadł w castingouwielbienie, wziął lekcje od najlepszego nauczyciela tejże metody wśród nas (Pawła oczywiście) i przepadł. Czuję się winnym.\nZacząłem od Roberta i jego nowej pasji bo jest znaczącą częścią tej wyprawy i wpisu Pawła. Donosili na bieżąco o sukcesach na naszym grupowym kanale co budziło spore pokłady zazdrości ale również i olbrzymią radość, że rybki współpracują, Łowcy ocierają się co i raz o metrówki a i okonie meldują się tabunami. Niepowtarzalny klimat mają te wyprawy, co oddał doskonale Paweł w relacji bogato zilustrowanej fotografiami. Z Nimi po prostu chce się być, chce się łowić, chce się pić i chce się wiele rzeczy robić bo Kompania to przednia i sprawdzona w boju wędkarskim. Jak ja Wam strasznie i niezdrowo "zazdroszczę" i w przyszłym roku nie odpuszczę.\n02 paź 2018 15:25\nMariusz - z tym przyszłym rokiem to nie może być próżne gadanie. Skład powiększony - koniecznie. Śmigamy na dwa samochody, a na miejscu pływamy na trzy, a może cztery łodzie.\n02 paź 2018 21:06\nTak będzie Mario, tak będzie Roberto - weźmiemy też muchówki szczupakowe, bo ten wyjazd okazał się gumowym, a nie pierzastym.\nA przecież wcześniej łowiliśmy też zębacze na marabuty, warto powrócić do tej miłej odmiany. Oczywiście zanim rozbujamy linki nasi spinningiści będą holować już trzeciego zębacza , ale co tam...\nCasting i muszka mają wiele wspólnego, nie jest to bynajmniej tylko obracajaca się szpulka kołowrotka.Obie metody wymagają skupienia, trochę więcej od spinningu wysiłku, ale udany rzut już jest radością. A gdy coś tam w głębi szarpnie...\nMarszal, sucks_one, robert.bednarczyk i 1 inna osoba lubią to


Aleksander Bocheński - prekursor PAX-u | Myśl Polska\nWcześniej mieliśmy publikacje autorstwa m.in. Ryszarda Mozgola („Ryzykowna gra. Jak Aleksander Bocheński przyczynił się do powstania «Dziś i Jutro»”, „Biuletyn IPN”, nr 4/2007; „Ryzykowna gra – czyli o roli jaką odegrał Aleksander Bocheński w powstaniu grupy «Dziś i Jutro»”, „Pro Fide Rege et Lege”, nr 2/2009) i Konrada Rękasa („Spory o Margrabiego na łamach prasy katolików świeckich w setną rocznicę powstania styczniowego”, [w:] „Aleksander Wielopolski. Próba ustrojowej rekonstrukcji Królestwa Polskiego w latach 1861-1862”, pod red. L. Mażewskiego, Radzymin 2014).\nNajnowsza praca dr. Ariela Orzełka zmienia ten stan w sposób radykalny. Wraz z ukazaniem się wzmiankowanej pracy otrzymujemy bowiem obszerne studium z zakresu myśli politycznej jednego z czołowych ideologów powojennej formacji konserwatywno-narodowej, człowieka, o którym Stefan Kisielewski w swoim „Abecadle” pisał: „właściwie jeden z twórców «Paxu», jeden z najwierniejszych.”.\nSwoją pracę autor podzielił na cztery rozdziały, dokonując swoistej periodyzacji dorobku Aleksandra Bocheńskiego na następujące okresy: 1923-1939, 1939-1958, 1958-1980, 1980-1989. Pierwszy z nich obejmuje lata przed wybuchem wojny, gdy późniejszy autor „Dziejów głupoty w Polsce” współtworzył, obok m.in. swojego brata Adolfa, Jerzego Giedroycia, Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich oraz Kazimierza Studentowicza, młodokonserwatywne środowisko, od tytułów wydawanych przez nie periodyków określane mianem „Buntu Młodych”, później zaś „Polityki”.\nNależał do sygnatariuszy programu grupy, opublikowanej w 1938 r. deklaracji „Polska Idea Imperialna”. Kierowana przez J. Giedroycia „Polityka” sytuowała się w łonie obozu sanacji, jednak nie w ramach jej głównego nurtu, raczej w roli wewnętrznej opozycji. Badający meandry ideowe obozu piłsudczykowskiego Andrzej Micewski sytuował „Politykę” „w rzędzie piłsudczyków nastawionych opozycyjnie do rządów sanacji i do Ozonu po śmierci marszałka. Była to jednak opozycja ideologicznie pokrewna, o zabarwieniu narodowym i prawicowym.” („W cieniu marszałka Piłsudskiego. Szkice z dziejów myśli politycznej II Rzeczypospolitej”, Warszawa 1968). Dość wspomnieć, że „Bunt Młodych” współtworzył, powołany w 1936 r. przez Ruch Narodowo-Radykalny, Komitet Prasy Młodych, skupiający na bazie antykomunizmu pisma o proweniencji katolickiej, narodowej i konserwatywnej.\nKluczową pozycję w grupie, poza stojącym na jej czele Giedroyciem, odgrywał brat Aleksandra – Adolf, autor książki aspirującej do miana manifestu grupy, zatytułowanej „Między Niemcami a Rosją” (Warszawa 1937). Clou poglądów w niej głoszonych sprowadzało się do twierdzenia, mówiącego, iż w nadchodzącym konflikcie światowym Polska powinna opowiedzieć się po stronie Niemiec, a przeciw Rosji. Truizmem będzie stwierdzenie, że podobny pogląd stawiał całe środowisko w opozycji wobec tradycyjnej doktryny endeckiej. Jędrzej Giertych w jednej ze swoich powojennych prac („Stronnictwo Narodowe a kryzys dziejowy 1938 roku. Relacja pamiętnikarska”, Londyn 1987) poświęcił książce cały osobny rozdział. Koncepcje formułowane przez autora „Dziejów głupoty w Polsce” pozostawały w pełni zgodne z powyższymi wskazaniami.\nW roku 1938 na łamach „Polityki” Aleksander Bocheński pisał: „«Pewnem jest, że wszystkie siły nowe pokolenie musi wytężyć w celu generalnej i zupełnej zmiany sytuacji międzynarodowej w jakiej się znajdujemy, że zmianę tę osiągnąć musi drogą zniszczenia kolosa rosyjskiego […] Nikt zaprzeczyć nie może, że silniejsza będzie Polska otoczona szeregiem państw wyzwolonych z pod jarzma rosyjskiego, niż mając na karku wiecznie głodny imperialistyczny carat wielkorusów». Krytykował przy tym obóz narodowy, obawiający się ofensywy na wschód.”. Jak wskazuje autor pracy, Bocheński „Jeszcze na początku 1939 r. krytykował ostro przeciwników polityki zbliżenia z III Rzeszą, uznając, że w razie jakiegokolwiek zagrożenia ze strony Niemiec zachodni sojusznicy nie staną w obronie Polski, analogicznie jak w 1938 r. nie obronili Czechosłowacji”.\nW czasie II wojny światowej Bocheński pozostał wierny zarysowanej wcześniej koncepcji, opowiadając się za podjęciem szerokiej współpracy przez stronę polską z Niemcami. Pozostawał aktywny m.in. w ramach Rady Głównej Opiekuńczej, na bazie której postulował stworzenie zrębów administracji polskiej. Przełom w poglądach Bocheńskiego nastąpił w roku 1943. Klęska Niemców pod Stalingradem skłoniła go do przekonania, „że to Związek Sowiecki, będąc zwycięzcą w II wojnie światowej, decydował będzie o przyszłości ziem polskich”.\nKlęska Powstania Warszawskiego, którego był zdecydowanym przeciwnikiem, jeszcze bardziej utwierdziły go w przekonaniu o przemożnej roli Rosji dla dalszych losów Polski. Pogląd ten zaczął być wówczas coraz bardziej widoczny także w kołach młodej polskiej inteligencji, wśród których autor wymienia m.in. działaczy Konfederacji Narodu (Jerzy Hagmajer, Mieczysław Kurzyna), z którą Bocheński zetknął się jeszcze w czasie okupacji, oraz intelektualistów i konserwatystów skupionych wokół RGO (Stanisław Kostka Rostworowski, Alfred Wielopolski).\nŁącznikiem między Bocheńskim a grupą Bolesława Piaseckiego był Wojciech Kętrzyński. W kwietniu 1945 r. doszło do pierwszych kontaktów, działających jeszcze częściowo w konspiracji, środowisk z Krakowa i Warszawy z przedstawicielami PPR. Warto zaznaczyć, iż, pomimo że działania te podejmowane były bez udziału Piaseckiego, który w okresie od listopada 1944 r. do lipca 1945 r. przebywał w więzieniu, były identyczne z jego ówczesną analizą powojennej rzeczywistości. Opisując ten okres Mieczysław Kurzyna stwierdził po latach: „Okazało się przy tym, że przemyślenia i rewizja poglądów dokonana przez Piaseckiego w więzieniu są zdumiewająco zbieżne z tym, czego dokonało grono przebywające na wolności.” (cyt. za: J. Engelgard, „Wielka gra Bolesława Piaseckiego”, Warszawa 2008).\nInteresującym pozostaje również fakt, iż Bocheński nie dostrzegał sprzeczności podobnych wyborów z głoszonymi uprzednio poglądami: „przyznawał, że to właśnie realistyczne nastawienie propagowane przez «Bunt Młodych» i «Politykę», połączone z tezą o zawieraniu sojuszu z silniejszym przeciwko słabszemu oraz przekonaniem, że należy poszukiwać kompromisu między komunistycznym rządem a większością katolicką społeczeństwa, nakłoniły go do nawiązania rozmów z przedstawicielami PPR na początku 1945 roku. Zauważył przy tym, że jego rodacy traktowali zagadnienia polityki zagranicznej w sposób dogmatyczny, za zdradę uznając zmianę sprzymierzeńców. Z drugiej strony, polscy komuniści, jako «odwieczni sojusznicy» Sowietów, mogli łatwiej skłonić naród do uznania konieczności współpracy ze wschodnim sąsiadem, niż tacy, jak Bocheński, przedwojenni antykomuniści”.\nAleksander Bocheński przemawia na 60. urodzinach Bolesława Piaseckiego\nKonieczność podjęcia współpracy przez koła wywodzące się z przedwojennej prawicy podyktowana była z drugiej strony relatywnie małymi wpływami nowej władzy w społeczeństwie polskim: „Stwierdzając, że komuniści byli zbyt słabi, aby zdobyć szerokie poparcie, Bocheński zauważał wówczas konieczność powstania grupy o poglądach «narodowych», która gotowa byłaby ich wspomóc w dziele budowy porozumienia między Polakami a Związkiem Sowieckim. Zaznaczał, że gdyby zaistniały liczne środowiska polskiej inteligencji przekonane o słuszności takiej drogi, on sam nie angażowałby się w to. Było to warunkowane obawą przed społecznym ostracyzmem. Jego opory były «czysto taktyczne». Najważniejsze było jednak dążenie do «ratowania substancji biologicznej narodu» i lekceważenie kwestii ideologicznych w ocenie wschodniego sąsiada, obecne w publicystyce braci Bocheńskich okresu międzywojennego. Miało to, obok wspomnianych już kwestii geopolitycznych, determinujący wpływ na wielu publicystów środowiska «Buntu Młodych» i «Polityki», takich jak bracia Pruszyńscy, Konstanty Łubieński czy Jan Frankowski”.\nO ile można uznać Aleksandra Bocheńskiego za jednego z czołowych akuszerów późniejszego PAX-u, o tyle trzeba też odnotować stopniowe rozejście się z grupą w latach 1947-1956 i przyjęcie przez niego postawy wewnętrznej emigracji, co nie było wszak równoznaczne z całkowitą rezygnacją z aktywności na polu publicystycznym. Główną przyczyną podobnej postawy był jego niechętny stosunek do światopoglądowej podbudowy dla akceptacji powojennej rzeczywistości, której Bocheński przeciwstawiał motywację geopolityczną. Przełom we wzajemnych relacjach nastąpił w dobie wewnętrznego kryzysu w łonie Stowarzyszenia w latach 1955-1956, kiedy to Bocheński demonstracyjnie przystąpił do PAX-u. Stał się odtąd jednym z głównych filarów organizacji, przede wszystkim na polu formułowanej w jego łonie ideologii oraz swoistej historiozofii ruchu. Warto zaznaczyć, że już w pierwszych powojennych latach najgłośniejsza z prac Bocheńskiego, zatytułowana „Dzieje głupoty w Polsce” (Warszawa 1947), pomimo pewnych głosów krytycznych ze strony środowiska „Dziś i Jutro”, stała się swoistym ideowym credo całej grupy.\nPomimo poruszania w swojej twórczości szeregu zagadnień, zarówno związanych z problematyką gospodarczą, historyczną, kulturalną oraz wyznaniową, ze złożonymi stosunkami państwo – Kościół na czele, istotne miejsce w publikacjach Bocheńskiego zajmowały nadal zagadnienia z zakresu polityki międzynarodowej. Wnioskom, które sformułował w latach 1944-1945, pozostał on wierny przez następne niemal półwiecze, stopniowo dodając nowe elementy. Jak wskazuje autor pracy:\n„To, co było nowego w tych przekonaniach, warunkowane było przede wszystkim oglądem bieżącej sytuacji międzynarodowej, zwłaszcza zaś zagadnień związanych z problemem niemieckim. Wspieranie przez USA Republiki Federalnej Niemiec, nieuznającej zachodniej granicy Polski, dowodziło jego zdaniem, że tylko «sojusz» polsko-sowiecki jest w stanie zagwarantować PRL integralność terytorialną, a jego utrzymanie było podstawowym wymogiem racji stanu. Mogła to zapewnić jedynie przewaga pod względem potencjału obronnego. Niemniej, publicysta był zwolennikiem polityki détente i pokojowego unormowania relacji między blokami wschodnimi i zachodnimi. (…) Świadomy był trwałości podziału na ponadnarodowe bloki, warunkowanego zarówno ideologią, jak i sprawami ekonomicznymi. Nade wszystko zaś podnosił odwieczny schemat geopolityczny szkodliwości sojuszy z mocarstwami odległymi i państwami słabymi, które zawsze prowadzić musiały do «sprzedaży» interesów łatwowiernego sprzymierzeńca”.\nBocheński pozostawał obrońcą i orędownikiem powojennej Polski nie tylko na gruncie geopolitycznym, równie istotny był także aspekt gospodarczy i ekonomiczny. Będąc zwolennikiem gospodarki centralnie planowanej, postulował wykorzystywanie niektórych metod charakterystycznych dla systemów kapitalistycznych (jak np. bodźce motywacyjne). Gospodarka socjalistyczna poza aspektem modernizacyjnym posiadała, jego zdaniem, również realny wpływ na możliwość dokonania zmiany mentalności Polaków „z romantyczno-insurekcyjnej i szlacheckiej na pozytywistyczną i mieszczańską, żywiącą kult produkcji i wzrostu gospodarczego.”. Warto w tym miejscu przypomnieć, że Aleksander Bocheński wśród swoich rozległych zainteresowań wiele miejsca poświęcał także historii gospodarczej Polski. Był autorem m.in. takich prac jak: „Wędrówki po dziejach przemysłu polskiego” (Warszawa 1966) oraz „Przemysł polski w dawnych wiekach” (Warszawa 1984).\nAleksander Bocheński zajmuje w dziejach powojennej Polski pozycję wyjątkową. Z całą pewnością zaliczyć należy go do grona najwybitniejszych twórców rodzimej myśli politycznej XX wieku. Jego twórczość zestawić można w jednym rzędzie z dorobkiem Stanisława Cata-Mackiewicza i Ksawerego Pruszyńskiego. Tym, co odróżnia go od dwóch wymienionych tuzów polskiego konserwatyzmu, są o wiele bardziej widoczne w jego twórczości inspiracje rodzimym pozytywizmem, który przeplatał się z myślą katolicką. Zbliżało to jego twórczość do dorobku, wywodzącego się z „konkurencyjnej” wobec PAX-u grupy katolików świeckich związanych z „Tygodnikiem Powszechnym”, innego wybitnego katolickiego intelektualisty – Stanisława Stommy (któremu nomen omen w ostatnim czasie także poświęcono wybitną pracę, zob.: Radosław Ptaszyński, „Stommizm. Biografia polityczna Stanisława Stommy”, Kraków 2018).\nPomimo wyraźnych inspiracji dorobkiem myśli konserwatywnej, z historyczną szkołą krakowską na czele, równie istotne wydają się liczne w twórczości Bocheńskiego nawiązania do myśli narodowej, ze spuścizną Romana Dmowskiego na czele. Pomimo wagi dorobku, postać Bocheńskiego do dziś wzbudza zainteresowanie, przede wszystkim w kręgach konserwatywnych oraz narodowych, co zresztą dostrzega także sam autor omawianej pracy, pisząc „że hołubiła go szeroko pojęta «neoendecja», przede wszystkim za jego stosunek do przeszłości i działalność w «PAX-ie»”.\nSzkoda też, że w szerszym kontekście pojawia się autor „Wędrówek po dziejach przemysłu polskiego”, najczęściej jedynie jako nieco bezbarwny brat Adolfa i Józefa Marii Bocheńskich (ostatnio pisaliśmy na ten temat w artykule „Bracia Bocheńscy w TVP” w „MP” nr 9-10/2020). Pozostaje mieć nadzieję, że arcyciekawa, doskonale napisana i ze wszech miar godna polecenia książka dr. Ariela Orzełka stan ten choć w niewielkim stopniu odmieni.\nAriel Orzełek, „Poszukiwania modelu realizmu politycznego. Myśl i publicystyka Aleksandra Bocheńskiego”, Wyd. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2019, ss. 675.\nMyśl Polska, nr 13-14 (29.03.-5.04.2020)


« dnia: Czerwiec 15, 2011, 12:43:32 »\nDo zagajenia w powyższym temacie skłonił mnie ten artykuł :\n...jak ma się opisana sytuacja do naszego Myślęcinka? Czy powinniśmy przeganiać "rolki" na chodnik? Czy strażnicy miejscy poruszający się po ścieżce w Myślu, mijający czy wyprzedzający rolkarzy przymykają oko na łamanie prawa? Co sądzicie o klasyfikacji rolkarz=pieszy?\n« Ostatnia zmiana: Luty 14, 2013, 15:31:01 wysłana przez w4b »\n« Odpowiedź #1 dnia: Czerwiec 15, 2011, 13:03:24 »\nSytuacja ma się tak - rolkarze jeżdżą, często nie zdając sobie sprawy że nie powinni tego robić. Policja i SM zupełnie nie zwraca na to uwagi.\nPrzeganiam rolkarzy na chodnik, jeśli zajmują tyle miejsca że sam nie mam miejsca do jazdy.\nRolkarz to nie kierujący pojazdem, bezapelacyjnie. Specyfika ruchu jest zupełnie inna niż rowerzysty - jeden rolkarz potrafi zająć całą DDR. Ponadto nie są oświetleni, nie pokazują w którą stronę skręcają etc.\nRolkarze na chodniki, chodniki dla rolkarzy! Bo ani stare popękane z wysokimi krawężnikami, ani nowe, z fazowanej kostki dla rolkarzy się nie nadają.\n« Odpowiedź #2 dnia: Czerwiec 15, 2011, 13:42:51 »\n...abstrahując od artykułu sam byłem świadkiem niecodziennej sytuacji na ścieżce w Myślu.Z przeciwka zbliżał się rolkarz na pewno wszystkim dobrze znany, wirtuoz rolkowych tańców (okularki,słuchawki na uszach itd.) zajmując swymi wywijasami 80% ścieżki. Nie było by w tym nic niecodziennego, bo do tego zachowania nas stałych bywalców przyzwyczaił gdyby nie fakt, że trzy metry za nim podążał patrol Straży Miejskiej chcący z całych sił go wyprzedzić. Sztuka okazała się być niewykonalną ponieważ municypalni zamiast interweniować zjechali na przyległy chodnik i mijając pieszych pognali co sił.\n« Odpowiedź #3 dnia: Czerwiec 15, 2011, 18:14:47 »\nSkoro rolkarz = pieszy... Dla mnie dopóki on jest świadom, że rowerzysta ma pierwszeństwo na ścieżce rowerowej to nie mam pretensji. Gorzej jak taki ma mnie w szanownych swoich czterech i ani myśli się przesunąć.\nCytat: buzon w Czerwiec 15, 2011, 13:03:24\nPonadto nie są oświetleni, nie pokazują w którą stronę skręcają etc.\nale za to potrafią zaskoczyć dzwonkiem w ręku! To akurat spotkało mnie pierwszy raz właśnie w Myślu, gdy wracałam z kumpelą na rowerku. Jak gdyby nigdy nic... Jechałyśmy równolegle, a że usłyszałyśmy dzwonek to usunełyśmy się by zrobić miejsca... Nie wiem która z nas miała głupsza minę\n« Odpowiedź #4 dnia: Czerwiec 15, 2011, 19:30:15 »\nCytat: VintageElvis w Czerwiec 15, 2011, 13:42:51\nZ przeciwka zbliżał się rolkarz na pewno wszystkim dobrze znany, wirtuoz rolkowych tańców (okularki,słuchawki na uszach itd.) zajmując swymi wywijasami 80% ścieżki.\nTaki z miotłą? mi rolkarze nie przeszkadzaliby, gdyby jeździli szybko albo właśnie bez wywijasów... ale na przykładzie Myślęcinka - sporo jest ich na ścieżkach i każdego gonić ze ścieżki? Można ewentualnie poprosić o tablice zabraniające wjazdu rolkarzom, ale nie wiem, czy to coś da...\n« Odpowiedź #5 dnia: Czerwiec 15, 2011, 19:50:26 »\nW Myślęcinku rolkarze niech sobie jeżdżą, mi nie przeszkadzają mimo że jest ich pełno. Nie mają innych miejsc w których mogą jeździć więc niech to robią tam gdzie się da i nie powoduje zagrożenia - np. w Myślęcinku. Tam drogi służą rekreacji, wiec jeśli będę musiał przyhamować by ominąć rolkarzy to nie jest dla mnie problem.\nPrawo swoje a realia swoje, podobnie jak z rowerzystami.\n« Odpowiedź #6 dnia: Czerwiec 15, 2011, 21:04:18 »\nCytat: w4b w Czerwiec 15, 2011, 19:50:26\n... więc niech to robią tam gdzie się da i nie powoduje zagrożenia - np. w Myślęcinku.\nDzięki w4b za wyrażenie opinii-ważne by stanąć po właściwej stronie mocy\nW odpowiedzi filmik o znamienitym tytule "art.2 pkt.5" TU:\n« Odpowiedź #7 dnia: Czerwiec 15, 2011, 21:54:08 »\nJadąc ostatnio Hipiczną (rowerem po ścieżce ) co chwilę jakiś rolkarz stwarzał zagrożenie, a już nie wspomnę jak jedzie dwóch obok siebie i wcale nie mają zamiaru zjechać. Do tego dołączą się piesi, którzy już w ogóle przeginają w tym miejscu chodząc ścieżką rowerową. I ja się pytam teraz: mam w nich na chama wjeżdżać? Aż zaczną pisać o tym na pierwszych stronach bydgoskich gazet? Może wtedy zrozumieją że każdy ma swój wydzielony "pas ruchu".\n« Odpowiedź #8 dnia: Czerwiec 15, 2011, 22:16:14 »\nCytat: w4b w Lipiec 15, 2010, 09:44:19\nJakie znacie miejsca do jazdy na rolkach ? Ja mogę polecić\n- Myślęcinek - główna aleja (ul Hipiczna) - wadą jest duży ruch rowerowy\n...więc wadą ścieżki rowerowej jest duży ruch rowerowy! ...ryba psuje się od głowy\nprzypominam link do dzisiejszego materiału: http://vimeo.com/25147061 [nofollow]\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 15, 2011, 22:28:50 wysłana przez VintageElvis »\n« Odpowiedź #9 dnia: Czerwiec 15, 2011, 22:57:15 »\nWiem, że to zabrzmi troszkę dziwnie, ale wadą ścieżki rowerowej na Hipicznej jest jest dobra nawierzchnia Przez to lgną na nią wszyscy - tak jak było widać, na świetnym filmiku Elvisa - nawet dzieci, które uczą się jeździć na rowerku - spokojnie dałaby radę poruszać się po części dla pieszych, ale ona jest po prostu gorszej jakości "częsie" podczas jazdy, a do tego nie jest nawet zamiatana.\nAle podobno szykują remonty w Myślęcinku - może podczas instalacji oświetlenia znajdzie się i czas i środki na stworzenie lepszej jakości deptaka dla pieszo-rolkowców.\n« Odpowiedź #10 dnia: Czerwiec 15, 2011, 23:25:34 »\nTaki już ten polski naród. Daleeeeko nam do Zachodu. Ludzie robią co im się podoba, prawo działa jak mu się chce.\nPowiem tyle, Jak chcesz pojeździć porządnie na rowerze to omijaj Myślęcinek szerokim łukiem. Tam się rozlazła ludzkość piesza jak szarańcza. Nawet na trasach XC w lesie w weekendy pełno ludzi. Nie ma co się pchać. Jak masz ktoś rower szosowy to na ulicę, tam bezpieczniej, jak MTB, to proponuje przemierzać mniej znane partie leśne i tyle. Od idiotyzmu się ucieka a nie wjeżdża w samo epicentrum.\n« Odpowiedź #11 dnia: Czerwiec 16, 2011, 00:26:30 »\nWyrażę inny pogląd do ogólnie tu panującego. W Myślęcinku rolkarze mi nie przeszkadzają, pamiętajcie że tam jest teren rekreacyjny, a nie główny szlak transportowy rowerzystów. Pewnie, śmigam ta główną arterią, rolkarze suną sobie a gdy chce wyprzedzić jakiś to wystarczy komenda "Prawa moja" lub "Lewa moja!" oni ustępują miejsca, a ja nawet nie musząc zwalniać przy tym mówię im "Dziękuję" .\nUprzejmość to nic złego, można się dogadać i wszyscy są happy.\n...a i czasem rolkarka z fajnym tyłkiem się trafi to i wyprzedzać się nie chce\nTą matkę z dzieckiem też jakoś tam rozumiem, w końcu ona przyzwyczaja swoje dziecko do korzystania z DDR. Pamiętajcie, że rolkarze też muszą gdzieś śmigać, też chcą móc się poruszać, tak jak i my rowerzyści. Czytając zaś wasze opinie widzę pewną analogię do kierowców względem rowerzystów "Co się tu taki [email protected]!# Już z drogi mi, ja tu jestem [email protected]#3 "\nRozumiałbym i popierał was gdyby chodziło o trasy DDR służące komunikacji ( Kamienna gdyby miała asfalt) i stada rolkarzy, ale na terenach służących do rekreacji, sportu, odpoczynku i wszelkako rozumianej aktywności ruchowej uważam obecność rolkarzy za zrozumiałą i akceptowalną.\nPowiało od was troszkę hipokryzją... od kierowców przestrzeń chcemy, ale gdy to nam przychodzi oddać jej trocherolkarzom w takim miejscu jak LPKiW to już są pretensje...\n« Odpowiedź #12 dnia: Czerwiec 16, 2011, 00:39:48 »\nCytat: Piochu w Czerwiec 16, 2011, 00:26:30\nOK,ok - różne opinie,odmienne poglądy Rozwińmy temat:\nCzy wobec tego zasadną byłaby np. decyzja o wyznaczeniu trasy tylko dla rolkarzy z pominięciem rowerzystów na terenie LPKiW?\nCzy zamknięcie dla ruchu rowerowego deptaka vis'avis zoo i przeznaczenie go po połowie dla rolek i pieszych byłoby fair ?\n« Odpowiedź #13 dnia: Czerwiec 16, 2011, 08:21:17 »\nA Ty Elvis co o tym myślisz ?\n« Odpowiedź #14 dnia: Czerwiec 16, 2011, 10:43:53 »\n... ja sobie myślę, że działając pośrednio w interesie rolkarzy moglibyśmy oczyścić przelotową dla ruchu rowerowego Hippiczną.\nJak to widzę? Na pasie pięknego asfaltu okalającego zoo wydzieliłbym i oznakował tor tylko dla rolek z zakazem poruszania się po nim na rowerach. Uregulowałoby to aktualną sytuacją w której rolki wpadają na pieszych, piesi "rozłażą się" po całej szerokości deptaka. Dobrze oznaczony pas dla rolek (oznakowanie poziome) wyraźnie zasygnalizuje pieszym że są współuczestnikami ruchu.\nCo za tym idzie należy poprawić oznakowanie na wlotach Hippicznej jednocześnie zakazując rolkom poruszania się po ścieżce i sygnalizując lokalizację toru przeznaczonego wyłącznie dla nich.\nMyślę że obecność rolek na ścieżce wynika głównie z tego że nie mają swojego miejsca w przestrzeni LPKiW.\nDzięki wybudowaniu skateparku udało się po pierwsze zgromadzić deski i BMXy w jednym miejscu, po drugie wyeliminować zagrożenie ze ścieżki jakie niewątpliwie stanowili.\nDzięki wyraźnemu wyznaczeniu i oznakowaniu ścieżki rowerowej na Hippicznej w znacznym stopniu uregulowano na niej relacje pieszy-rowerzysta.\nDzięki wyznaczeniu toru dla rolkarzy uwolnimy ich od art.2 pkt5 którego są teraz nieświadomymi zakładnikami jednocześnie zmieniając architekturę ruchu na wspomnianej Hippicznej.\nNie jest tak jak ktoś tu napisał że jest to pas przestrzeni rekreacyjnej. Stał się nim ponieważ nie respektujemy aktualnego oznakowania. Hippiczną przebiegają m.in. szlaki turystyczne które wybiegają daleko poza LPKiW. Nie jest dobrą wizytówką miasta fragment szlaku, na którym w oznaczonym jako ścieżka rowerowa miejscu dzieci grają w kometkę, rolkarze tańczą, a Straż Miejska jest "mundurową ozdobą".\nDokładnie tak sobie Myślę w4b\n« Odpowiedź #15 dnia: Czerwiec 16, 2011, 12:41:57 »\nZa daleko chcecie iść w podziały, w miejsach które ich nie potrzebują.\n« Odpowiedź #16 dnia: Czerwiec 16, 2011, 13:16:28 »\nJeden problem - zamkniemy tym dostęp do barów nad jeziorkiem rowerzystom. Jeśli oczywiście nie zrozumiałem Cię źle.\nMożna odgrodzić tam pas dla rolkarzy, a resztę potraktować jak ciąg pieszo-rowerowy - to rozwiązanie sam chętnie poprę.\n« Odpowiedź #17 dnia: Czerwiec 16, 2011, 13:47:15 »\nTaaaaaa wnioskuje tam jeden pas dla pieszych drugi dla rowerów trzeci dla rolkarzy wszystko od siebie odgrodzone wysokim płotem oznaczone znakami zakazów i na każdym początku i końcu postawimy posterunek policji Nie przesadzajcie musimy się wszyscy pomieścić,każdy jednak ma takie same prawa i obowiązki przestrzegania prawa a jak złamie przepisy to nie mamy na to wpływu.Każdy z was w życiu z pewnością złamał prawo w większy lub mniejszym stopniu.\n« Odpowiedź #18 dnia: Czerwiec 16, 2011, 13:48:04 »\nPytanie do Elvisa. Dlaczego ciągle jechałeś za rolkarzami zamiast ich przepędzić... To by przynajmniej pokazało jaki mają stosunek, że nie oni mają pierwszeństwo.\nCo do tych podziałów... Bez przesady Może wydzielmy także pas dla matek z dziećmi albo tych, którzy trenują jogging... Ograniczenia - ok ale wydzielania pasa.. Spore szerokości chodniki nam się tu malują albo i ich zwężenie przez "brak funduszy".\nWyobraźmy sobie, że nagle mamy kolejno 4 pasy, z bezwzględnym zakazem użytkowania przez uczestnika nieupoważnionego:\n1. dla rowerzystów\n2. dla rolkarzy\n3. dla trenujących jogging\n4. dla matek z dziećmi\ni jak ja sobie porozmawiam, jadąc na rowerze np. z koleżanką z dwójką dzieci?\n« Odpowiedź #19 dnia: Czerwiec 16, 2011, 14:39:00 »\nPodróżowanie rolkami jest stosunkowo nowym sposobem przemieszczania się, dlatego nie ma miejsc przystosowanych do bezpiecznej jazdy. Nie chodzi tu tylko o Myślęcinek. Gdyby znaleźli się pasjonaci, którzy chcą "walczyć" o miejsce w miejskiej infrastrukturze, jak my o m.in. ścieżki rowerowe to może miasto stałoby się jakimś pierwszym w Polsce el dorado dla rolkarzy, ale niestety do tego potrzeba jest spora kasa, a miasto ma problemy z budową ścieżek rowerowych, a co dopiero z budową chodników przystosowanych do rolek lub chociażby budowy miejsc do jeżdżenia.\nPewnie LPKiW zyskałby sobie więcej "klientów", gdyby w tym miejscu znalazł się tor do jazdy (chyba już o tym kiedyś wspominałam), czy miejsce do nauki jazdy - nawet na zasadach w jakich działa skatepark - 5zł za pojeżdżenie... to by była atrakcja No, ale rozchodzi się przecież o pieniążki.\n« Odpowiedź #20 dnia: Czerwiec 16, 2011, 14:44:46 »\nCytat: sabina89 w Czerwiec 16, 2011, 13:48:04\nPytanie do Elvisa. Dlaczego ciągle jechałeś za rolkarzami zamiast ich przepędzić...\n...gdybym to zrobił nie obejrzałabyś filmiku\nInterweniowałem tylko w jednym z przypadków pokazanych na filmie, a mianowicie usunąłem grzecznie ze ścieżki to "przedszkole" informując młode mamuśki zarówno o przepisach jak i wskazałem potencjalne zagrożenia- o dziwo poskutkowało\n« Odpowiedź #21 dnia: Czerwiec 16, 2011, 17:58:43 »\nTak swoją drogą, to jak to jest formalnie? Ostatnio czytałem w gazecie (odnośnie kolizji roweru z rolkarką), że rolkarze klasyfikują się jako piesi.\nZ drugiej strony, ostatnio Kita bronił swojego prawa do poruszania się po ulicach argumentując, że jest to pojazd jednośladowy lub wielośladowy poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem, a więc według naszego prawa rower. Jakkolwiek absurdalnie to brzmi, to po dłuższym zastanowieniu trudno odmówić mu racji.\nJeżeli przyjmiemy pierwszy punkt widzenia, to trzeba powiedzieć rolkarzom wynocha w jakiś delikatny sposób. Moim zdaniem doskonałym rozwiązaniem takiego problemu było by wyznaczenie ciągów pieszo - rowerowych w miejscach które tak rolkarzy przyciągają. Wszyscy mogliby spokojnie, legalnie jeździć. Wyznaczanie jakiś dodatkowych pasów dla rolek moim zdaniem zupełnie nie ma sensu.\nMoże też pogadać ze strażnikami miejskimi, żeby zwracali na to uwagę (nie, żeby od razu dawali mandaty, ale po prostu zwracali uwagę ludziom, którzy stwarzają zagrożenie swoim zachowaniem).\nNatomiast, jeżeli przyjmiemy, że rolki to rower , to musielibyśmy się jakoś pomieścić. Nie jest to niewykonalne. Widziałem rolkarzy, którzy potrafią jeździć prosto, a nie bujać się od lewej do prawej, pędzić tak, że w ogóle nie ma ochoty się ich wyprzedzać, mają oświetlenie (oprócz odblasków również aktywne światła), a nawet dzwonki (sic!).\nW Myślencinku sprawa jest przegrana. Nie ma tam fizycznej separacji drogi dla rowerów od chodnika na całym odcinku więc ludzie i tak będą włazić.\nMoże warto by, żeby przy następnym remoncie wkomponowali tam jakiś pas zieleni z drzewkami, kwiatkami, albo krzaczkami?\nOsobiście używam dzwonka i jadę powoli, żeby nikomu nie zrobić krzywdy.\nZabawne jest w ogóle to, że ten asfalt (jedna z niewielu porządnych, niedziurawych dróg rowerowych w mieście) działa na wszystkich jak lep na muchy.\n« Odpowiedź #22 dnia: Czerwiec 16, 2011, 19:43:53 »\nNo w końcu głosy rozsądku, dziękuję Jerremy, Smoczycy, April, g84-fh, promujące koegzystencję wśród miłośników różnych kółek\n« Odpowiedź #23 dnia: Czerwiec 16, 2011, 20:05:34 »\n...koegzystencja jest cool jednak wtedy trzeba pomyśleć nad zmianą kilku paragrafów nieszczęsnego kodeksu, wprowadzić definicję rolki i przepuścić przez proces legislacyjny nowe oznakowanie\nNie sądzę by było to zadanie łatwiejsze od wcześniej opisanego\nSwoją drogą po kiego licha w takim razie walczymy o ścieżki rowerowe w pojęciu pasa wyznaczonego tylko dla rowerów? Jeśli i tak zakładamy "koegzystencję" czyńmy starania o szersze chodniki i zmianę prawa w kierunku udostępnienia ich dla wszystkich - pieszych,rolkarzy,rowerzystów i parkujących\nDla odświeżenia pamięci o czym tu tak prawimy link do filmiku http://vimeo.com/25147061 [nofollow]\ni artykułu http://www.trojmiasto.pl/wiadomosci/Wypadek-na-sciezce-rowerowej-Rolkarz-zawsze-winny-n48495.html [nofollow]\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 16, 2011, 20:15:43 wysłana przez VintageElvis »\n« Odpowiedź #24 dnia: Czerwiec 16, 2011, 20:59:16 »\nCytat: VintageElvis w Czerwiec 16, 2011, 14:44:46\nZnowu oberwało się najsłabszym... ale faktycznie lepiej tak, niżeli miała by się stać krzywda dziecku albo i rowerzyście (torebki bywają ciężkie)\n« Odpowiedź #25 dnia: Czerwiec 16, 2011, 21:21:04 »\nCytat: sabina89 w Czerwiec 16, 2011, 20:59:16\nZnowu oberwało się najsłabszym...\n...a dokładniej - tylko najsłabszych warto było chronić\n...co do torebek, musiałyby być naprawdę ciężkie,a panie nimi operujące o trzy głowy wyższe- jestem dużym chłopcem\nMy tu gadu gadu o torebkach, a tymczasem okazuje się że rolkarze nas czytają i wyciągają wnioski.\nDziś w Myślu byłem świadkiem "pokrzykiwania" jednego z rolkarzy do innego - w treści brzmiało to mniej więcej tak "Wojtek, chodź tędy pojedziemy, po rowerowej nie wolno-czytałem na masie"\nCzego byśmy nie napisali to jest realny efekt zapoczątkowanej tu dyskusji - warto rozmawiać\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 16, 2011, 21:37:58 wysłana przez VintageElvis »\n« Odpowiedź #26 dnia: Czerwiec 16, 2011, 23:40:45 »\nxD i git... będzie ich trochę mniej na ścieżce... może wypiszemy te posty kredą na chodniku/ścieżce w myślu to jeszcze więcej rolkarzy (i pieszych) to zrozumie...\n« Odpowiedź #27 dnia: Czerwiec 17, 2011, 08:54:04 »\nCytat: zibi_4don w Czerwiec 16, 2011, 23:40:45\nJa nic nie będę malował, mi nie przeszkadzają. W Bydgoszczy nie ma długich odcinków o dobrej nawierzchni po których można jeżdzić na rolkach, jedyny jest w Myślęcinku, jeśli tam nie będą mogli jeździć to mogą już tylko sprzedać rolki i usiąść przed TV.\nPrzepisy przepisami ale trzeba być człowiekiem...\nMYŚLĘCINEK DLA ROLKARZY !\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 17, 2011, 08:57:01 wysłana przez w4b »\n« Odpowiedź #28 dnia: Czerwiec 17, 2011, 09:38:19 »\nCytat: VintageElvis w Czerwiec 16, 2011, 20:05:34\nJeśli i tak zakładamy "koegzystencję" czyńmy starania o szersze chodniki i zmianę prawa w kierunku udostępnienia ich dla wszystkich - pieszych,rolkarzy,rowerzystów i parkujących?\nNo, ale chodniki są dla wszystkich. I dla pieszych, rolkarzy, dla rowerzystów i dla parkujących...\n« Odpowiedź #29 dnia: Czerwiec 17, 2011, 11:21:00 »\nA ja wam powiem tyle, że powinniśmy się wszyscy wzajemnie szanować i wykazywać choć odrobiną kultury względem drugiego uczestnika ruchu. Problem leży w tym,że ani rolkarze, ąni biegacze, ani piesi nie wiedzą i nie rozumieją co nas boli. Nie maja dostępu do "naszych odczuć względem nich" i nie potrafią się do tego ustosunkować. Przydało by się trochę polubowności, a do tego potrzebne są wszystkie strony konfliktu.\nZ poszanowaniem wszystkich Waszych wcześniejszych postów\nKarolina B. - ta od Piocha\n« Odpowiedź #30 dnia: Czerwiec 17, 2011, 14:04:41 »\n...-> czyt. Stworek Integrujemy się w końcu z rolkarzami prawda ? Robimy wspólne masy ? Kuba aka "Latający Holender" ( nick mego autorstwa, kolejny już po "Smoczycy" ) jest przykładem takiej koegzystencji rowerowo-rolkowej. Na Mase przyjeżdża on na "Transporterze Holenderskim" zaś jego Frau, Piękna, Kotuś, Samiczka, Kobieta na rolkach podczepiając się pod niego służącego jej wówczas za holownik . I co da się żyć w zgodzie z rolkami ?\n« Odpowiedź #31 dnia: Czerwiec 17, 2011, 16:39:07 »\nCzytam i oczom nie wierzę...biedni rowerzysci, wszyscy im przeszkadzaja, kiedys wrogiem nr 1 byli wsciekli kierowcy 'blachosmrodów', teraz widzę, że przerzucacie sie na rolkarzy... proponowałbym troche ochłonąć co niektórym.Takim podejściem nie zjednacie sobie ludzi\n« Odpowiedź #32 dnia: Czerwiec 17, 2011, 17:07:12 »\nCytat: sailor w Czerwiec 17, 2011, 16:39:07\n- wybacz poufałość, ale nie ma emotikonki bijącej brawo.\nPrzy okazji zamieszczę mój post z działu (nie wiedzieć czemu) zamkniętego:\nCzy nikt nie zauważył że to nie jest prowokacja walki z rolkarzami i myślęcinkiem, tylko pomysł by w kooperacji z nimi i LPKiW rozwiązać ten problem?\nOczywiście problem tego że rolkarze nie mają gdzie się podziać i jeżdżą tam gdzie prawnie nie mogą.\n« Odpowiedź #33 dnia: Czerwiec 17, 2011, 17:27:52 »\n...podsumowując i mam nadzieję kończąc historię tego wątku jako zakładający temat proponuję ulubiony fragment filmowy :\n« Odpowiedź #34 dnia: Czerwiec 17, 2011, 17:48:17 »\nCytat: w4b w Czerwiec 17, 2011, 08:54:04\nTo niech wyleją również na chodnik nowy dywanik. Rolkarze ogólnie mi nie przeszkadzają akurat na Hipicznej, pod warunkiem, że jak zorientują się że zbliża się rowerzysta to niech jadą prosto, a nie machają od lewej do prawej że trzeba im zjeżdżać.\n« Odpowiedź #35 dnia: Czerwiec 17, 2011, 18:42:51 »\nCytat: Piochu w Czerwiec 17, 2011, 14:04:41\nKuba aka "Latający Holender" (...) Na Mase przyjeżdża on na "Transporterze Holenderskim"\nTo jest tego... no... Żółta Łódź Podwodna.\nzaś jego Frau, Piękna, Kotuś, Samiczka, Kobieta na rolkach (...)\nJa myślę, że ona wbiła by Ci się pazurami przez stopy do mózgu za coś takiego.\n« Odpowiedź #36 dnia: Czerwiec 18, 2011, 08:59:34 »\nPrzecież to same ładne i uprzejme i miłe określenia! ...i to chyba nie była łódź podwodna, a żaglowiec ? W końcu legenda mówi o latach wieku osiemnastego bodajże.\n« Odpowiedź #37 dnia: Czerwiec 18, 2011, 13:14:07 »\na co tam i ja wrzucę swoje pięć groszy do dyskusji: fajnie, że Elvis nakręciłeś taki filmik w Myślęcinku widać czarno na białym jak sytuacja wygląda w tamtym miejscu i co do tego miejsca jakim jest Myślęcinek popieram głosy, że akurat tam rolkarze z braku innych tras dla nich niech sobie śmigają po ścieżkach ale bez przesady by się na nich rozwalali jak by były one tylko dla nich w końcu nazwa miejsca to Leśny Park Kultury i Wypoczynku więc panowie i panie, rowerzyści i rolkarze kultura w stosunku do siebie przede wszystkim okazywana poprzez uwzględnieniu innych na drodze/ścieżce,\nuważam, że przydała by się tam taka trasa dla rolkarzy ja widział bym ją okalającą Myślęcinek do o koła; może rolkarze by się skrzyknęli i złożyli by takie pisemko z podpisami do władz parku i władz miejskich z prośbą o wybudowanie takiej trasy dla nich, jeśli nie będzie się głośno mówić o swoich potrzebach to wątpię , że towarzystwo za biurkami przyklejone do swoich stołków domyśli się jakie potrzeby mają mieszkańcy\n« Odpowiedź #38 dnia: Czerwiec 18, 2011, 13:59:21 »\nNo właśnie... oni w ogóle coś robią żeby mieli swoje ścieżki rolkowe czy jak je tam nazwać?\n« Odpowiedź #39 dnia: Czerwiec 18, 2011, 16:10:06 »\n...miałem już nie pisać w tym wątku jednak chcąc być fair wobec zajmujących głos w dyskusji muszę zdać relację z rozmowy jaką przeprowadziłem w dniu wczorajszym z patrolem rowerowym we wspomnianym Myślęcinku.\nOtóż po pościgu za strażnikami i grzecznym przywitaniu zapytałem czy zechcą pogadać. Byli uprzejmi i zamiast od razu mnie spałować przystanęli i z pobłażliwością w oczach oczekując pytania: "panie gdzie tu można się odlać?", spytali "tak?".\nNo to spytałem, tyle że nie o szczalnię Moje pytanie było zgoła odmienne czym wprawiłem panów w osłupienie.\n"Panowie-czy macie jakieś odgórne dyrektywy odnośnie tolerowania bądź ścigania rolkarzy na ścieżkach rowerowych?"\nMocno pojechane pytanie-przyznacie\nTu panowie się rozluźnili i gdyby mieli krawaty z pewnością by je popuścili.Do odpowiedzi wyrwał się starszy stopniem i wiekiem i z dużą powagą rozwinął się w temacie.\n(Tu nadmienię, że panowie byli jednymi z tych którzy obstawiali ostatni przejazd, byli doskonale zorientowani w temacie działalności LPKiW, działalności Masy Krytycznej i jej "idei" itd.\nNie wiedzieli natomiast, że organizatorem przejazdu jest Stowarzyszenie które z nazwy jest niemal bliźniacze z Masą Krytyczną.)\nDo rzeczy i zadanego pytania. Odpowiedź: (niestety nie nagrywałem więc relacja nie dosłowna) Jest tak że Straż Miejska wielokrotnie podejmowała temat uregulowania ruchu na terenie LPKiW. Ze strony parku nacisk jest kładziony na ruch samochodowy tzn ich obecność na Różopolu itp. Park pozostaje głuchy na "sprawę rolkarzy" zarówno w kwestii ich usunięcia ze ścieżki jak i wydzielenia dla nich terenu do jazdy co sugerować miała podobno również Straż.\nW największe zdziwienie wprawił mojego rozmówcę fakt, że ze strony ruchu rowerowego dochodzą do nich sygnały uciszające wszelką dyskusję na temat naruszania przez rolkarzy przestrzeni ścieżki rowerowej. Jak określił to strażnik "zawsze kończy się pyskówką w której rowerzyści bronią rolkarzy"\nByłem dociekliwy i widząc że podejście rowerzystów do tego tematu dziwi również mojego rozmówcę dopytałem:\nO jakich ruchach rowerowych pan mówi? To jakieś organizacje rowerowe protestują przeciw udrożnieniu ścieżek? Z kim rozmawialiście?\nTeraz z krzeseł nie pospadają chyba tylko członkowie SBMK, usłyszałem:\n"ten organizator, ten co tu tą Masę na której ostatnio obstawialiśmy"\nDopytuję: organizator Masy Krytycznej ? "no tak"\nInformuję: organizatorem ostatniego przejazdu Masy Krytycznej było Stowarzyszenie Bydgoska Masa Krytyczna\n"patrz pan nie wiedziałem że to dwie różne (w pojęciu państwo w państwie) tak czy inaczej on , ten organizator"\nDodał że rozmawiali wielokrotnie na temat potrzeb rowerzystów, na temat poprawy sytuacji na ścieżkach rowerowych itd. jednak zawsze za podjęcie działań w stosunku do rolkarzy są napadani nie przez samych zainteresowanych tylko właśnie przez rowerzystów.\nTu podziękowałem za wyjaśnienia i się pożegnałem choć może powinienem się przeżegnać.\nNie będę zadawał już więcej pytań\n//edit: Buldi - następna proźba o nie wprowadzanie języka politycznego w do działalności społecznej; media wystarczająco nas tym męczą; krytyka jak najbardziej tak ale wszystko na poziomie\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 19, 2011, 10:35:56 wysłana przez buldi.nic »\n« Odpowiedź #40 dnia: Czerwiec 18, 2011, 23:15:18 »\nJa widzę to że rowerzystom cały czas za mało przestrzeni!Rolkarze źli,piesi źli,samochody też źle!tak oczywiście tylko rower ma się liczyć!A wystarczy trochę życzliwości i okrzyku 'przepraszam' albo 'prawa' lub 'lewa' moja!Zaczynamy się upodabniać to operatorów blachosmrodow!Żal.pl\n« Odpowiedź #41 dnia: Czerwiec 19, 2011, 00:03:13 »\nok-zapytajmy więc samego prezesa- Prezesie jak to jest naprawdę? Czy współpracujemy z LPKiW i popieramy środowiska rolkarzy?\n(w4b-proszę tylko nie wybiegaj przed szereg-oczekuję odpowiedzi samego bossa)\n//edit: Buldi - proszę o kulturalne artykułowanie swoich pytań\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 19, 2011, 10:33:20 wysłana przez buldi.nic »\n« Odpowiedź #42 dnia: Czerwiec 19, 2011, 00:28:46 »\nOlej jak wrażliwy na rolki!Poparcia Prezesa poparcia szukasz czy jak!szukasz dziury w całym!\nCo nie którzy z braku pracy,obowiązkow i doznań łóżkowych szukają zwady środowisk\n//edit: Buldi - pozwoliłem sobie połączyć Twoje trzy posty w jeden\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 19, 2011, 09:48:03 wysłana przez buldi.nic »\n« Odpowiedź #43 dnia: Lipiec 03, 2011, 00:17:10 »\nUwaga! W Gdańsku policja już zaczęła zwracać uwagę rolkarzom jeżdżącym po DDR że jest to niezgodne z prawem. Zapraszam do artykułu:\n« Odpowiedź #44 dnia: Sierpień 07, 2011, 18:19:29 »\nwidze ze rolkarze wam strasznie w myslu przeszkadzaja ale to jedyny dobry teren do jazdy dla nas tez jezdze rowereem i nie mam pretensji do rolokarzy ze jezdza cala szerokoscia bo moge zjechac i ominac a widzialem wczesniej ze ktos pisze ze przeszkadzam z miotla po torze;d to dla wlasnego oraz innych rolakarzy zachowania bezpieczenstwa szyszki itp przeszkadzaja\n« Odpowiedź #45 dnia: Sierpień 07, 2011, 21:42:05 »\nCytat: bastek1989 w Sierpień 07, 2011, 18:19:29\nwidze ze rolkarze wam strasznie w myslu przeszkadzaja ale to jedyny dobry teren do jazdy dla nas tez jezdze rowereem i nie mam pretensji do rolokarzy ze jezdza cala szerokoscia bo moge zjechac i ominac\nzjechać - gdzie? można zjechać, ale w tygodniu czy przy nieciekawej pogodzie - w przeciwnym razie wybierać można między pieszymi a lasem... ominąć? ominąć to można pieszego który idzie prosto przed siebie a nie rolkarzy (nie mówię, że wszystkich, ale też nie jest to mniejszość) którzy: wymachują rękoma na pół szerokości ścieżki (i bynajmniej nie trzymają się prawej strony), jeżdżą od jednej krawędzi do drugiej (często ze słuchawkami i nawet nie słyszą dzwonka itp.) i moi ulubieni - jeżdżą tyłem! - jak takich niby można omijać z poczuciem bezpieczeństwa i komfortu?\ni nie rozumiem tutaj głosów o wywoływaniu jakiś konfliktów środowisk czy coś - jakby na ścieżce takie numery wykonywali piesi czy rowerzyści to też miałbym im to za złe... tu nie chodzi o to, że to są rolkarze tylko o to, że są to nieodpowiedzialni ludzie którzy w takim miejscu zachowują się jakby byli jedynymi użytkownikami tej ścieżki, a fakty są takie, że przebywając tam łamią prawo (w taki sam sposób jak piesi, których obecności na ścieżkach jakoś nikt nigdy nie bronił tutaj... ciekawy relatywizm ) więc powinni chociaż mieć na tyle kultury by zachowywać się jak na gości przystało (co faktycznie robi część rolkarzy) i myślę, że nikt by problemu nie robił...\ni żeby nie było - nie atakuję tutaj rolkarzy, niech sobie tam jeżdżą jak im pasuje, ja (nauczony niemiłymi doświadczeniami opisanymi powyżej) w trakcie ruchliwych dni w Myślęcinku wybieram równoległą leśną ścieżkę i dla mnie problemu nie ma... jedynie mnie dziwi tutaj bronienie zachowań rolkarzy kiedy pieszych i kierowców wielu tutaj by zagryzło byleby nie wchodzili w przestrzeń rowerzystów którą gwarantuje im prawo\n« Odpowiedź #46 dnia: Sierpień 07, 2011, 22:04:37 »\nW Myślęcinku to się jeździ po hopkach, górkach, laskach. Na asfalcie to się LANSUJE, przed "laskami" ( laskonami- nie jestem seksistą )\n« Odpowiedź #47 dnia: Sierpień 07, 2011, 22:12:06 »\nCytat: Piochu w Sierpień 07, 2011, 22:04:37\nNa asfalcie to się LANSUJE, przed "laskami" ( laskonami- nie jestem seksistą )\ncienki to lans jak zawieszenie wzroku na ofierze lansu grozi bliskim spotkaniem z rolkarzem-piratem - raczej nikt nie zechce założyć z nami rodziny skoro nie potrafimy zadbać nawet o własne bezpieczeństwo\n« Odpowiedź #48 dnia: Sierpień 07, 2011, 22:24:45 »\nJa tam bym nie miał pretensji do rolkarzy gdyby się jakoś zachowywali. Rzadko jeżdżę po myślu, ale ostatnio byłem i wielu rolkarzy mnie wkurzało. Raz jedna na rolkach cisnęła na mnie czołowo i chciałem już w nią wjechać, bo jechałem powoli, a ona się na mnie patrzyła z oburzeniem że jej nie zjeżdżam. Zatrzymałem się przed nią, bo masakra by była, nie zszedłem z drogi tylko stałem, to mnie dopiero ominęła. Ale mi ciśnienie podniosła...\n« Odpowiedź #49 dnia: Sierpień 08, 2011, 09:18:54 »\nW myslecinku rolkarze trochę przesadzają myslą że są jedynymi użytkownikami,nie mówiąc o pieszych którzy mają mało miejsca do chodzenia.