Mois de la photo  Paris - Novembre 1998\nListopad 1998 roku, miesiąc fotografii, jest w Paryżu najdłuższym miesiącem w roku. Niektóre z wystaw zaczęły się jeszcze w październiku, a skończyły w pierwszych dniach listopada. Inne, otwarte w ostatnich dniach tego miesiąca, będą wisiały do stycznia 1999 roku.\nWystaw oficjalnie włączonych do "mois de la photo" jest 72, nie licząc spotkań, dyskusji, projekcji, wręczania nagród...\nAby zobaczyć wszystko trzeba być albo zawodowym krytykiem, albo mieszkać w Paryżu i spędzić na zwiedzaniu kilka weekendów.\nJa mogłem poświęcić na to sobotę 5 grudnia. W poprzedzającym tygodniu parokrotnie siadałem do spisu wystaw, kładąc obok plan Paryża. Chodziło o rozwiązanie prawdziwej kwadratury koła : wybrać wystawy, które wydały mi się najciekawsze, zacząć od tych, które otwarte są najwcześniej, czyli od 10.00 (niektóre galerie otwierają się dopiero o 14.00 !), a skończyć na tych, które czynne są najdłużej, a przy tym jak najmniej czasu stracić na przejazdy.\nFNAC Etoile, dwie wystawy\nHenri Cartier-Bresson fotografowany przez Martine Franck. Tylko ona, jako jego żona i znakomity fotograf, mogła zrobić te zdjęcia. 22 sierpnia H. Cartier-Bresson skończył 90 lat. Ta wystawa, oraz książka wydana z jej okazji, są jedną z manifestacji mających uczcić tę rocznicę. Wreszcie możemy zobaczyć "niewidzialnego człowieka fotografii". H. Cartier-Bresson, jak wiadomo, nie zgadzał się, aby zdjęcia go przedstawiające były publikowane. Czy dlatego, że nie chciał być rozpoznawanym na ulicy, co by mu oczywiście utrudniało robienie zdjęć w sposób niepostrzeżony, czy też z innych powodów - nie wiadomo. W każdym razie teraz możemy zaspokoić naszą ciekawość - zobaczyć go w jego życiu prywatnym, ze znajomymi... Co ciekawe jest kilka zdjęć, gdy H. Cartier-Bresson rysuje (w plenerze, czy też w Muzeum Historii Naturalnej), ale nie pamiętam ani jednego zdjęcia, na którym miałby on aparat przyłożony do oka. Te momenty twórczości, zbyt już widocznie intymne, pozostaną dla nas "niewidzialne". Ale zawsze możemy sięgnąć do zdjęć, które H. Cartier-Bresson sam zrobił...\nDruga wystawa - "A propos Walta Whitmana" Duana Michals'a, rodzaj dialogu żyjącego fotografa ze zmarłym przed 97 laty poetą. Wątkiem, który wydaje się nicią przewodnią tej serii są homoseksualne skłonności obu autorów. Michals jest wierny swojej metodzie umieszczania ręcznych podpisów pod zdjęciami. Tutaj są to najczęściej po prostu cytaty z poezji Whitmana.\nWystawie towarzyszy krótki tekst "Oto co myślę", z którego pozwolę sobie przytoczyć dwa cytaty :\n1. "...Świat jest dziwnym gabinetem osobliwości gdzie, spośród wszystkich wystawionych gatunków, my jesteśmy najdziwniejszym, zgubieni w labiryncie naszego codziennego życia...".\n2. "... Piękno nie powinno być tematem fotografii. Prawda powinna zawsze przeważać, a nie zawsze jest ona ładna do oglądania... Fotografowie, którzy chcą być artystami, nie powinni robić zdjęć, które przypominają sztukę. Chwila poprzedzająca i chwila późniejsza są ważniejsze niż moment decydujący...".\nWystawa Duana Michals'a\nMyślę, że Michals robi tu aluzję do "decydującego momentu", tak drogiego dla Henri Cartier-Bressona. Fakt, że jego zdjęcia spotykają się, w tym samym miejscu, z portretami autora teorii o "decydującym momencie" jest zabawny i świadczy, że fotografia kryje w sobie wiele różnych możliwości i może nas jeszcze nieraz zaskoczyć. Miejmy w każdym razie taką nadzieję, niestrudzeni poszukiwacze nowych i ciekawych wrażeń.\nFNAC Forum pokazuje wystawę André Kertesza "Przyjemność czytania". Wystawa w pełni odpowiada tytułowi. Z dorobku Kertesza wybrane zostały zdjęcia, które przedstawiają ludzi sam na sam z lekturą, z książką, gazetą... Tylko temat najstarszego zdjęcia, z 1912 roku, jest trochę inny. Młody chłopiec śpi, podparty ręką. Ale za nim wiszą na ścianie gazety. Zdjęcie zapewne zostało zrobione w jednej z kawiarni imperium austriackiego. Imperia upadają, ale zawsze zostaje nam przyjemność lektury... Zdjęcia Kertesza są po prostu doskonałe. Perfekcyjne jeśli chodzi o kompozycję, światło, często z nutą humoru, jak w tej małej serii, złożonej z 5 zdjęć, zrobionej w 1974 r. w Nowym Jorku. Na chodniku leżą, wyrzucone przez kogoś, książki. Jakiś przechodzień zatrzymuje się, zaczyna je przeglądać, zagłębia się w lekturę...\nWystawa André Kertesza\nW Centre Nationale de la Photographie tym razem wystawa dwóch fotografów japońskich. Toshio Shibata pokazuje prace dużego formatu poświęcone różnego rodzaju tamom, umocnieniom, które człowiek konstruuje, aby poskromić Naturę i użyć ją do swoich celów. Zdjęcia są prawie abstrakcyjne, nie ma na nich ludzi, nieba. Ich temat to, można powiedzieć, pejzaż przekształcony (czy odkszałcony) przez człowieka. Ale na mnie te zdjęcia zostawiły wrażenie jakiegoś chłodu, piękna abstrakcyjnego, które spłynęło po mnie ... jak woda.\nFragment wystawy Toshio Shibata\nRyuji Miyamoto pokazuje także zdjęcia pejzażu. W jednej z sal prawie "instalacja". Trzy zdjęcia zrobione po trzęsieniu ziemi w Kobe w 1995. Zdjęcia zostały odbite na rolach papieru fotograficznego, zwisającego od sufitu aż do podłogi. Nie sklejone ze sobą, podarte na dole, jakby same zostały uszkodzone w tym trzęsieniu ziemi. Świetne zdjęcia. Na szczęście Polska nie leży w rejonie Ziemi, gdzie można takie zdjęcia robić...\nInna seria - z dzielnicy "Kowloon Walled City" w Hongkongu, rodzaju getta o powierzchni 2,7 hektara, w którym gnieździli się najbiedniejsi. Rzeczywiście, niesłychana koncentracja wszystkiego w tak małej przestrzeni - wydaje się, że tylko kraje azjatyckie potrafią tak do maksimum "zapakować" przestrzeń. Później dzielnica ta została zburzona i obecnie na tym miejscu znajduje się park. Inna seria, robiona w Japonii i w Europie, budynki opuszczone, mające być, i niektóre w trakcie, burzenia (np. teatr w Berlinie). Jeszcze inna seria, przedstawiająca budynki w Japonii opuszczone przez sektę "Aum" odpowiedzialną za zamachy z gazem w metrze w Tokyo w 1995.\nW dziale "Atelier" Centrum Fotografii także dwie małe wystawy. Frédérique'a Lefever'a frontalne, kolorowe zdjęcia fasad domów, najczęściej mieszczących jakąś kawiarnię, fryzjera, drobne zakłady rzemieślnicze. Wyglądają na opuszczone, ze swoim stylem architektonicznym z lat, powiedzmy, 60-tych. Druga seria przedstawia trybuny sportowe na stadionach. Zdjęcia zrobione frontalnie, z drugiej strony stadionu, w czasie gdy nie ma żadnego meczu. Interesuje nas tutaj architektura, a nie emocje sportowe. Metoda robienia tego typu zdjęć nie jest nowa, ale rezultat interesujący.\nDruga wystawa to prace Raphaela Boccanfuso. 4 widea oraz projekcja diapozytywów. Widziałem 3 filmy wideo. Oparte na podobnym pomyśle. Pierwszy "Odrzucać obiegowe opinie" - napis tej treści na pięści. Autor, filmując swoją pięść wysuniętą do przodu, posuwa się wśród manifestantów jakiegoś pochodu, pod prąd. Drugi, napis na palcach od środka dłoni "Bronić swojego punktu widzenia". Dłoń, filmowana jak w poprzednim filmie. Trzeci film - napis na ziemi "Stać na swoich pozycjach", za napisem widzimy wyciągniętą stopę autora, jakby osłaniał napis od manifestantów, którzy "nachodzą" na kamerę.\nTrudno było mi się zorientować, czy jest to głos autora na temat roli związków zawodowych we Francji, gdzie manifestacje i strajki wydają się być ulubionym sportem narodowym, czy też jakąś wypowiedzią artystyczną.\nDruga praca Raphaela Boccanfuso wywołała mój niekłamany podziw. Autor ustawił swój samochód przed galeriami paryskimi w momencie, gdy odbywały się w tych galeriach wernisaże. Na drzwiach samochodu umieścił różne napisy np :\n"Priorytet R.B. : umieć się sprzedać".\n"Być dobrze widzianym".\n"Być źle widzianym".\nUstawić swój samochód tam, gdzie się chce, w tak wypełnionym samochodami mieście jak Paryż, to rzeczywiście wyczyn nie lada. Autor ma dużo silnej woli i, chyba, poczucia humoru.\nWystawa w Muzeum Carnavalet (Muzeum miasta Paryża) - "Stara Moskwa w fotografii" (wystawa otwarta tylko do 17.40 !). 80 zdjęć z początku tego wieku ze zbiorów jednego z moskiewskich muzeów. Zdjęcia z koronacji Mikołaja II. Panorama Moskwy i Kremla, z 1900 roku, formatu 38 x 90 cm., zdjęcie ręcznie kolorowane. Liczne cerkwie, z których część została zniszczona w latach 30-tych, jak np. cerkiew Chrystusa Zbawiciela. Ta ostatnia została niedawno odbudowana i, jak pamiętamy, otwarta z wielką pompą. Inne zdjęcia to np. procesja religijna z okazji inauguracji pierwszej linii tramwajowej w 1903 roku, czy też widok wieży ciśnień. Także portrety różnych osób, np. Szalapin, czy rodzina Wołkońskich w 1901 roku.\nW Pawilonie Sztuk (Pavillon des Arts) wystawa "1917 -1991, fotografia radziecka (dosłownie tłumacząc z francuskiego : sowiecka) zwierciadło epoki". Rzeczywiście, miejmy nadzieję, że epoka fotografii sowieckiej będzie już należeć tylko do historii.\nJest to bardzo duża wystawa, podzielona na działy np. "Industrializacja", "Elektryfikacja", "Życie rodziny", "II wojna światowa", "Wrogowie ludu". Pokazane są tu zarówno zdjęcia bardzo znane, jak np. zdjęcie Baltermansa przedstawiające ludzi szukających swoich bliskich wśród trupów zalegających pole bitwy, czy też zdjęcie Lenina i Stalina z 1923 roku, jak też wiele zdjęć znalezionych w różnych archiwach. Wynienię niektóre z nich :\n- Pałac Zimowy po rabunku w 1917 roku.\n-"Jednomyślność", głosowanie za wejściem do kołchozu w 1929 roku.\n- portrety Tatlina, Malewicza, z początku lat 30-tych.\n- Gorki, w bardzo eleganckim płaszczu na spotkaniu z robotnikami, z fałszywym uśmiechem na twarzy.\n- pierwsze światła drogowe, na ulicy Arbat w Moskwie w 1931 roku (nigdy nie byłem w Moskwie, ulica Arbat na tym zdjęciu strasznie mi przypomina Nowy Świat w Warszawie).\n- atelier montażu kuchenek gazowych.\n- Leningrad 1943, ulica, widać leżących na chodniku ludzi, domyślamy się, że zmarli z zimna lub głodu.\n- zdjęcia z fabryki zbrojeniowej.\n- Łysenko przemawia na jakiejś akademii w 1948 (zdjęcie Baltermansa).\n- kolejka w Moskwie w 1953 roku, ludzi, którzy chcieli pożegnać Stalina i zobaczyć go w trumnie.\n- prezentacja idealnej rodziny sowieckiej. Kilka zdjęć Maxa Alperta z serii "24 godziny z życia rodziny Filipowych"\n- głowa rodziny w fabryce, żona na zebraniu grupy do zwalczania analfabetyzmu, w sklepie na zakupach, odpoczynek w parku Gorkiego...\n- ze zdjęć bardziej współczesnych kolorowa fotografia Aleksandra Ziemlianiczenka, z 1991 roku, przedstawiająca przewrócony pomnik Dzierżyńskiego. Obecnie tempo przywracania usuniętych pomników jest krótsze : niedawno rosyjska Duma uchwaliła, że pomnik ten ma wrócić tam gdzie stał, w okolice Łubianki. Już nie wiadomo, czy to wraca nowe, czy stare.\nNa osobną uwagę zasługuje kilka zdjęć Dymitra Baltermansa z serii "6 sekretarzy generalnych", przedstawionych nie razem, ale rozproszonych w różnych działach wystawy :\n- kolorowe zdjęcie, zbliżenie Stalina w trumnie, 1953 r.\n- "Argumenty Nikity", Taszkient 1961 r., Nikita z kukurydzą w ręku wśród towarzyszy za stołem prezydialnym.\n- Chruszczow po raz ostatni na trybunie mauzoleum, 1 maja 1964 r.\n- Breżniew po raz pierwszy na trybunie mauzoleum jako I sekretarz KC KPZR, 1 maja 1965 r.\n- Breżniew w trumnie, wielka sala, tłum wokół, 1982 r.\n- "Czernienko w oczekiwaniu na gości", starszy pan zagubiony wśród obficie zastawionych stołów, 1984 r.\nChętnie bym kiedyś zobaczył tę serię w całości.\nNa uwagę zasługuje też kilka zdjęć Aleksandra Rodczenki z serii o konstrukcji Kanału Białomorskiego. Po pierwsze dlatego, że są to jedyne zdjęcia robione na terenie "Archipelagu Gułag", jakie możemy na tej wystawie obejrzeć. Trzeba się im jednak dobrze przypatrzeć, no i wiedzieć, czym była ta budowa, by odczuć powiew grozy, jaki z tych zdjęć wieje :\n- zdjęcie z 1933 roku. Na I planie gra orkiestra, na drugim, w wykopie kanału, pracuje grupa "robotników". Nie tylko Niemcy w Oświęcimiu byli muzykalni...\n- "Święto 7.11.1936". Na I planie stoi grupa ludzi, głównie kobiet, opatulonych, na ile to możliwe, z chustkami na głowach, któraś z tych osób trzyma jakiś sztandar, w tle, na jednym z drewnianych baraków, wzniesiona jakaś żałosna gwiazda z desek. Trzeba dobrze się przypatrzeć, by zobaczyć, stojącą trochę z tyłu, sylwetkę żołnierza w szpiczastej czapce, z karabinem na ramieniu. Zorganizowany przez ludzi bez serca spektakl rewolucyjnej radości niewinnych i umęczonych ludzi w totalitarnym kraju. Nawet radość trzeba było symulować...\nJest też kilka zdjęć równie wstrząsających, z przedsionka do "Archipelagu Gułag". Zdjęcia aresztowanych z profilu i en face. Są to duplikaty. Oryginały, jak głosi podpis pod zdjęciami, nadal znajdują się w archiwach FSB (spadkobierczyni KGB, NKWD, Czeki itd). Mandelsztam, Meyerhold, Babel... Oglądamy ostatnie zdjęcia tych ludzi żyjących. Trudno będzie je zapomnieć, ICH zapomnieć...\nNie udało mi się zobaczyć trzeciej z wystaw "rosyjskich" tego miesiąca fotografii, wystawy Juriego Eremina (1881 - 1948), w galerii "Czarny Kwadrat", galerii prowadzonej przez Olgę Sviblovą i Olivier Morane. Współorganizowali oni też te dwie wystawy, o których pisałem wyżej.\nW galerii Michele Chomette wystawa Holgera Trülzsh'a "Góra Oliwna", wpisanie figur geometrycznych w banalne zdjęcia z ulic Jerozolimy. Nie mam żadnej opinii na ich temat. Natomiast dowiedziałem się, że M. Chomette była ekspertem przy sprzedaży spuścizny fotograficznej po Dorze Maar (właściwie Markovitch, w pisowni francuskiej, 1907 - 1997), jednej z towarzyszek życia Picassa. Sprzedaż ta miała miejsce w dniach 27 -29 października tego roku, oraz 20 listopada.\nRue Quimcampoix, jedna z bardzo starych, i wąskich paryskich ulic. Mieści się tu sporo galerii. Agnés B. przeniosła tu ostatnio swoją galerię. Wystawy u niej opierają się zawsze na tym samym pomyśle : dużo zdjęć, bardzo wielu autorów, czy jest jakaś wspólna myśl, która te prace łączy ? Nie zawsze jest to jasne, ale w każdym razie jest to okazja obejrzenia różnych prac, autorów znanych lub nie. Wśród zdjęć pokazanych tym razem :\n- prace Nan Goldin;\n- portret Majakowskiego przez Rodczenkę, 1925 r.\n- Robert Rauschenberg pokazuje nam język, na którym jest odbita jakaś pieczątka.\n- powiększone klatki z filmu Jonasa Mekasa.\nNa tej samej ulicy nowa galeria "Fait & cause". Galeria poświęcona fotografii socjalnej, zaagażowanej w życie społeczne, pokazuje prace Jean-Louis Courtinat. Fotograf ten, urodzony w 1954 r., wiele zdjęć zrobił w różnych miejscach "odosobnienia", oddziałach szpitalnych dla dzieci chorych na raka, dla osób starszych, w więzieniach. Nie zjawia się on tam, by zrobić zdjęcia mające szokować i być publikowane na pierwszych stronach gazet, ale pracuje długo, rok, nawet dwa (z tekstu, który jest dołączony do wystawy, domyślam się, że najpierw pracuje on jakiś czas, by zostać "przyjętym" przez ludzi, a zdjęcia robi dopiero potem). Ostatnio zaczął robić zdjęcia w sierocińcach rumuńskich. Caucescu, jak każdy szanujący się dyktator, miał swoje pomysły. Doszedł do wniosku, że im więcej ludzi zamieszkuje dany kraj, tym bardziej ten kraj ma szanse stać się bogatym. Chciał zatem podwoić ilość ludności. Każda rodzina musiała mieć co najmniej 5 dzieci. Stworzył 600 sierocińców dla tych, dla których nie będzie miejsca w rodzinach. Gdy skończyła się jego dyktatura, w grudniu 1989 roku, w sierocińcach tych było 100.000 dzieci. Sierocińcach ? Raczej "przechowalniach". Straszne, jak jeden dyktator może zniszczyć życie setek tysięcy, czy nawet milionów istnień ludzkich.\nW Europejskim Domu Fotografii aż 6 wystaw.\n1. Jim Dine, autor plakatu do tegorocznego miesiąca fotografii, amerykański grafik, od pewnego czasu próbuje swych sił w fotografii. Pokazuje kilka zdjęć jakiegoś kruka, czy innego ptaka. Nie wzbudziło to we mnie głębszych emocji.\n2. "Świat Weegee". Zdjęcia tego fotografa nowojorskich tragedii są dosyć dobrze znane. Miał on odbiornik radiowy odbierający radiowe meldunki nowojorskiej policji i był na miejscu wypadku jednocześnie z nią. Pożary, zabójstwa - nic nie umykało jego uwadze, a szczególnie obiektywowi jego aparatu. Pokazanych zostało też kilka zdjęć gdy Weegee pracuje, np. otwarty bagażnik jego auta, sam Weegee siedzi na jakiejś skrzynce, w aucie stoi maszyna do pisania, na której on akurat pisze, widzimy też jego aparaty fotograficzne (Linhof 4x5 cali!), flesze, kasety... O ile Eugéne Smith, o którym pisałem przedtem, potrzebował całych miesięcy na realizację reportażu na dany temat, Weegee, zdaje się, mógł pracować w każdych warunkach. Jego zdjęcia są znane, ale tutaj, pod każdym z nich, mamy dokładny opis zdarzenia, nazwiska uczestników. Nie są to jednocześnie zdjęcia tego typu jakie robią paparazzi. Nie odbieram ich jako niedyskretnych, naruszających cudzą intymność. Raczej jako przykład tego, co może się zdarzyć każdemu z nas, świadczących o naszym ludzkim losie i naszej nietrwałości. Choć inne zdjęcia Weegee są już raczej niedyskretne, chodził on po plażach koło Nowego Jorku, w nocy i gdy słyszał jakieś wzdychania, kierował tam obiektyw swojego aparatu fotograficznego i wyzwalał swoją lampę błyskową wyposażoną w filtr podczerwony, a więc niewidoczną dla ludzkiego oka. Zdjęcia par całujących się na plaży są rezultatem tej ciekawości.\nMamy też inne zdjęcia Weegee : portret Stieglitza, Groucho Marx w wannie...\n3. Zdjęcia Hocine, fotografa algierskiego, laureata ostatniego World Press Photo za zdjęcie kobiety, która straciła swoje dzieci w zamachu bombowym. Na mnie nawet większe wrażenie zrobiło zdjęcie dwojga starszych już ludzi z następującym podpisem : "Małżeństwo, które przeżyło, sprząta zakrwawione podwórko ich domu po masakrze, która spowodowała zgon 51 osób".\n4. Wystawa Bernarda Plossu "Francoise". Długi czas nie mogłem przyzwyczaić się do zdjęć tego autora, trochę nieostrych, lub poruszonych (lub jedno i drugie), jakby robionych na filmach małoczułych w warunkach, gdy jest mało światła (to może zresztą prawda). Niesłusznie przypisywałem to modzie, jaka parę lat temu panowała we Francji, właśnie na zdjęcia poruszone (jakoś teraz nie widziałem żadnej wystawy tego typu). Zdjęcie Bernarda Plossu są takie, ponieważ ich autor, jak sądzę, uznał, że w ten sposób zachowają one pewną spontaniczność, żywość, kruchość momentów przelotnych, i pozwolą uchwycić to, co jest w zasadzie nieuchwytne. Zdjęcia te poświęcone są jego żonie, ich dzieciom, są pięknym świadectwem miłości, która ich łączy.\n5. Inna wystawa poświęcona kobiecie, i temu, co mężczyzna może kobiecie zawdzięczać, zdjęcia Edouarda Boubat "Lella". Gdy miał on 20 lat przyjaźnił się z koleżankami swojej siostry. Za różne encyklopedie, które sprzedał, kupił aparat "Rollei" 6x6 i zaczął fotografować jedną z tych koleżanek, Lellę. "Wcale nie wybrałem kariery fotografa", jak pisze. Ale zdjęcia, które zrobił, tak się spodobały ludziom, którym je pokazał, że zaczęły być publikowane, wystawiane. Taki był początek jego drogi życiowej jako fotografa...\n6. "Zamknięcie" (czy to dobre tłumaczenie słowa "Enfermement" ?), wystawa przygotowana przez znanego krytyka sztuki Bernarda Lamarche-Vadel. Gdy tylko zobaczyłem tę wystawę, od razu pomyślałem o jednym z działów wystawy "Ziemia i niebo" przygotowanej przez Janusza Boguckiego i Ninę Smolarz w "Zachęcie" parę lat temu, a konkretnie o przygotowanej przez scenografa Jana Kosińskiego wizji starego, mieszczańskiego wnętrza mieszkalnego. Tak samo i tutaj. Zamiast sali wystawowej, białej, z powieszonymi równo zdjęciami, w takich samych ramkach, z podpisami i nazwiskami autorów obok, wchodzimy do przestrzeni prywatnego mieszkania, umeblowanego starymi meblami, przestrzeni pogrążonej w półmroku. Jadalnia, pokój sypialny z łóżkiem i odrzuconą na bok kołdrą, gabinet pracy, korytarz... Jakby wnętrze miszkania wielkiego miłośnika i kolekcjonera fotografii, ściany pokryte zdjęciami, w telewizji wideo z performance Josepha Beuysa z szakalem. Zdjęcia oczywiście niepodpisane (jakiż kolekcjoner fotografii wieszając u siebie zdjęcia umieszczałby podpisy ? I tak zna na pamięć tytuły i nazwiska autorów). Część zdjęć znanych (ciekawy test dla pamięci - odgadnąć nazwiska autorów), część nie. Przy wejściu na wystawę jest spis około 30 autorów, których prace zostały tu wykorzystane. Wśród nich Lewis Baltz, Sophie Calle (dwa zdjęcia z amerykańskiego cmentarza, płyty nagrobne, na których pisze tylko "Father" i na drugiej, "Mother"), H. Cartier-Bresson, Larry Clark, Bruce Davidson , Raymond Depardon, Patrick Feigenbaum, Lee Friedlander, Roman Opałka (seria autoportretów), Eric Rondepierre, Garry Winograd...\nBardzo ciekawa wystawa, zdjęcia na różne tematy, ale w odróżnieniu od pokazu w galerii Agnés B., tutaj prace połączone są jakimś wspólnym wątkiem, widać, że wybrane bardzo starannie przez kogoś wymagającego, lubiącego fotografię, ale i bardzo wybrednego. Jedna z prac szczególnie wbiła mi się w pamięć. Autora nie znam. Seria małych zdjęć, ok. 13x18 cm., właściwie pornograficznych, ale ponieważ sam obraz jest maleńki, średnicy może 2 centymetrów, okrągły, pośrodku czarnej przestrzeni wokół, i właściwie więcej się domyślamy co jest na tych zdjęciach, niż widzimy (jakieś detale), staje się to zabawne i ciekawe. Jakiż kontrast z wystawą poświęconą Pierre Molinier, zmarłemu w 1973 roku, pokazaną w galerii "Pod szyldem Oudin" na rue Quincampoix. Zdaje się, że Pierre Molinier jest jakaś postacią "kultową" w pewnych kręgach. Była też druga wystawa jemu poświęcona w czasie tego miesiąca fotografii, której nie widziałem. W galerii Oudin pokazane zostały jakieś zdjęcia, właściwie pornograficzne, z których wywnioskowałem, że Pierre Molinier był zorientowany "seksualnie inaczej", czyli na tę samą płeć co on. Ale zdjęcia wydały mi się nieprzyjemne, dalekie od przeżyć artystycznych i nie miałem ochoty dowiadywać się więcej o ich autorze. Natomiast te zdjęcia, na wystawie Bernarda Lamarcha-Vidala, niby również pornograficzne, były zabawne.\n6. Gościem tegorocznego miesiąca fotografii jest Johan van der Keuken, holenderski artysta, używający różnych mediów. Kilka wystaw jest jemu poświęconych, m. in. retrospektywa jego prac od 1953 roku w Instytucie Holenderskim. Mnie udało się zobaczyć tylko jego wystawę właśnie w Europejskim Domu Fotografii. Pokazane były trzy prace : rodzaj instalacji wideo poświęconej Sarajewu, gdzie autor kilkakrotnie był, zdjęcia z ulic Amsterdamu. Ale największe wrażenie zrobił dla mnie film nakręcony z siostrą autora "Ostatnie słowa. Moja siostra Joke" - nagranie rozmowy kilka dni przed śmiercią tej kobiety (zmarła na raka). Widziałem, niestety, tylko drugą połowę tego filmu trwającego 51 minut. Film pokazywany jest "w kółko", ale była to już ostatnia projekcja tego dnia (Dom Fotografii jest czynny do 20.00). Rozmowa ta, raczej monolog Joke (pytania autora są rzadkie), jest rodzajem pożegnania się z życiem, podsumowaniem jej doświadczeń. Wspomnienia z dzieciństwa, rodzice, różne problemy życiowe i psychologiczne Joke i jej brata, jej droga przez życie, kolejne doświadczenia, problemy i ich przezwyciężanie - wszystko to tworzy fascynujący film, fascynujący dzięki osobowości Joke. Dwa razy mówi : - "Teraz jestem już zmęczona, na dziś skończymy". Kilka dni po nakręceniu tych scen zmarła... Film kończy się zdjęciami Johana i jego siostry z dzieciństwa. Jeśli będziecie mieli kiedyś okazję zobaczyć ten film, obejrzcie go koniecznie. I od początku, jeśli to możliwe.\nW Paryżu jest jeszcze wiele innych wystaw... Tu wystawa czarnych butów, które wybierają ubrane na czarno dziewczyny. Fot. M. Hermanowicz\nUwaga: na stronach MEP znajduje się obszerna dokumentacja Miesiąca Fotografii, zarówno po francusku, jak i po angielsku.\nPierre Molinier w galerii Oudin\nPoprzednie relacje z Paryża w fotoTAPECIE:\nM. Grygiel - Sobotnie popołudnie w Paryżu (lipiec 1998)\nM. Hermanowicz - "Paryż przed miesiącem fotografii" (październik 1998)


I liga: Tomasz Madziar podjął decyzję - Sport WP SportoweFakty\nI liga: Tomasz Madziar podjął decyzję\nJeden z ubiegłorocznych liderów pierwszoligowego Znicza Basket Pruszków, Tomasz Madziar, podjął decyzję odnośnie swojej dalszej koszykarskiej ścieżki.\nDawid Siemieniecki 05 Lipca 2017, 20:03\nBardzo uniwersalny, bo mogący grać zarówno na pozycji niskiego, jak i silnego skrzydłowego zawodnik - Tomasz Madziar - w nowym sezonie w dalszym ciągu reprezentował będzie barwy Znicza Basket Pruszków. To bardzo dobra wiadomość dla kibiców tego klubu, gdyż w poprzednich rozgrywkach 25-latek był istotnym elementem w układance trenera Marka Zapałowskiego.\nI liga: Młodzieżowy reprezentant Polski w Jamalex Polonii Leszno\nW 30 rozegranych spotkaniach, notował średnio 10,7 punktu oraz 3,5 zbiórki. Był tym samym czwartym strzelcem i piątym zbierającym w drużynie. Jednocześnie z najlepszych zawodników Znicza Basket z poprzedniego sezonu, jego szeregi opuścili Damian Tokarski i Mateusz Szwed. Brak w składzie pierwszego z nich może być co prawda widoczny, gdyż był to niezwykle waleczny i pożyteczny zawodnik, mogący występować na pozycjach 2-3.\nBrak Szweda tak odczuwalny być już nie powinien, gdyż w jego miejsce sprowadzono Damiana Kalinowskiego z AGH Kraków, który w poprzednim sezonie zaplecza PLK notował średnio 7,4 punktu i 5,4 zbiórki na mecz. Poza nim pozyskano z II ligi silnego skrzydłowego Daniela Olszewskiego (po 9,3 punktu i zbiórki co spotkanie), a także mogącego grać, podobnie jak Madziar, na pozycjach 3/4 Wojciecha Hałasa.\nJednocześnie skład pruszkowian wydaje się być w zasadzie zamknięty, bowiem liczy już dwunastu graczy. I na ten moment przedstawia się następująco: Adrian Kordalski (1), Andrzej Paszkiewicz (1/2), Wojciech Rajkowski (1), Hubert Stopierzyński (2), Mikołaj Stopierzyński (2/3), Bartłomiej Ornoch (2/3), Tomasz Madziar (3/4), Wojciech Hałas (3/4), Robert Cetnar (3/4), Daniel Olszewski (4), Damian Kalinowski (4/5), Damian Cechniak (5).\nCzy w tym składzie Znicz Basket zdoła awansować do play-offów I ligi?


Kampanie Google Ads 2021 − ebug.pl\nNa początek należy uzmysłowić sobie jak istotną funkcję w życiu każdego człowieka pełni internet. To właśnie internet stał się najważniejszym kanałem dystrybucji usług, w dużej mierze poprzez ich łatwą dostępność i szeroki wybór. Również promocja w dzisiejszych czasach w dużej mierze znajduje się w ramach internetu. Najważniejsze światowe firmy inwestują wielkie pieniądze w reklamę w mediach społecznościowych lub w kampanie reklamowe w Google AdWords.\nWyszukiwarka Google ma aż 97% udziałów we wszystkich wyszukiwaniach na Polskim rynku. W miesiącu jest to aż 100 miliardów wyszukiwań! Warto też dodać, że aż 70% Polaków codziennie korzysta z internetu. Więc jak być widocznym w Google?\nWięcej niż 200 czynników ma wpływ na miejsce strony w wynikach wyszukiwarki Google znajdzie się Twoja strona internetowa. Jest to między innymi jakość treści, ilość linków prowadzących do Twojej strony czy ilość słów kluczowych, które wpisuje użytkownik szukając konkretnego produktu. linki sponsorowane w google . Według statystyk nawet 90% użytkowników internetu przegląda tylko pierwszą stronę wyników i nawet 51% osób wchodzi tylko w pierwszą wyszukaną stronę.\nSEO są to wszelkie ruchy, które mają na celu zdobycie najwyższych pozycji w wynikach wyszukiwarki Google. Zajmują się tym eksperci, którzy dzięki wieloletniemu doświadczeniu i wiedzy wiedzą jak skutecznie pozycjonować stronę internetową. Ciągle podlegające zmianom algorytmy Google muszą być nieustannie monitorowane tak, żeby wybierać najbardziej korzystną strategię dla każdej strony klienta. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę trzy podstawowe elementy: -optymalizację treści, czyli wzbogacenie strony o unikalne, wartościowe i mające odpowiednią długość treści.\n-optymalizację kodu, czyli porządkowanie wewnętrznej struktury witryny tak, żeby usunąć wszystkie błędy, nadać jej większą prędkość i uporządkować strukturę nagłówków. -link building, czyli działania mające na celu promowanie strony w jak największej ilości zewnętrznych serwisów internetowych dzięki jej linkowaniu.


Nocne Requiem - Polska baza opowiadań i fanfiction - forum literackie\nWykaz forów Fanfiction Gry\nTutaj wrzucamy fanfiki do gier wszelkiej maści.\nRejestracja: 24 sty 2011, 13:07\nSkontaktuj się z Shadica\nPostautor: Shadica » 26 sty 2011, 06:29\nWrzucam pierwszą pracę i życzę miłego czytania.\ntytuł: Nocne Requiem\nopis: ucieczka Zacka i Clouda\nostrzeżenia: można uznać lekki angst\nznajomość fandomu: niekonieczna\nNoc późna już była. Księżyc w pełni stał wysoko na rozgwieżdżonym niebie. Liczne gwiazdy oświetlały swym delikatnym blaskiem liście drzew. Mały strumyk cichutko szemrał, nie przejmując się pijącym wodę jeleniem. Gdzieś w oddali zahukała sowa i zaraz zamilkła, a z nią na krótką chwilę świat, który zdawał się łapać oddech zanim drapieżcy przypomną o swojej obecności, gotowej by zabić. Las żył nocą, niebezpieczną, groźną, ale i tajemniczą. Na małej polance stary dzik sennie rył ziemię w poszukiwaniu czegoś do zjedzenia. Czuł, że niewiele w nim życia pozostało, mimo to rył nadal. Przygłuchy, nawet nie spostrzegł, kiedy wilki dopadły go do gardła. Krew trysnęła na trawę i dzik padł, nie próbując walczyć.\nWilki. Jakże inne zwierzęta. Zdolne zabijać, sprytne i silne. Idealne, mocne zęby z łatwością rozszarpujące ciało. Te, wykorzystując słabość ofiary, miały tej nocy prawdziwą ucztę jakiej nie zaznały już od dawna. Jadły świeże mięso, gryzły kości, nie szczędząc niczego.\nNagle rozległ się pewien odgłos, jakże nieznany w tym zapomnianym lesie. Odgłos twardych butów ze skóry, miarowo uderzających o ziemię. Wilki, spłoszone, uciekły. Nie, został jeden, młody bez doświadczenia. Nie znał tego szurania, ciężkiego oddechu i dziwnego zapachu. Powoli, zapominając o towarzyszach, ukrył się wśród gęstych krzaków. Patrzył nieruchomo w ciemność, w razie ataku gotów użyć swych ostrych jak brzytwa kłów, by przeżyć. Czekał.\nNajpierw ujrzał koślawą sylwetkę, rosnącą coraz bardziej i bardziej. To byli ludzie, jego wrogowie. Wilk zamarł, niepewny co robić – uciekać czy zostać. Czekał.\nByło ich dwóch. Pierwszy z czarnymi włosami ciągnął ze sobą drugiego, pozbawionego przytomności. Jasne kosmyki opadały mu na twarz, nieco skrywając jej bladość. Jego bezwładne ciało było całkowicie zdane na łaskę przyjaciela, który wytrwale je chronił nawet na moment nie tracąc czujności. Na chwilę przystanął.\n- Przepraszam. Wiem, że powinieneś odpocząć, ale wytrzymaj jeszcze trochę, ok?\nNie dostał odpowiedzi.\nWilk coś poczuł. Jakoś wiedział, że z ich strony nic mu nie grozi. Niebezpieczeństwo dopiero nadchodziło. Słysząc liczne trzaski łamanych gałęzi, skulił się i zjeżył sierść. Wiele niebezpieczeństw. Takich, co mordują bez litości, odbierając wszystko z czystej żądzy. Prawdziwi ludzie. Podkradali się coraz bliżej, okrążając tych dwóch.\n- Brać ich!\nZaraz zginą i to będzie koniec ich ucieczki. Kuląc się jeszcze bardziej, wilk ze strachu zamknął oczy, nieświadom przebiegu całej walki. Dla człowieka trwałoby to kilka sekund, ale dla przerażonego zwierzęcia to były lata. Nie wiedział, czy ktoś go w końcu zauważy, czy da radę czmychnąć za swym stadem. Wiedział jedynie, że w pewnym momencie opuścił kryjówkę i krok po kroku, pchany czystą ciekawością, podszedł do pobojowiska.\nDo jego nozdrzy dotarł zapach słodkiej krwi. Zaledwie parę metrów od niego leżeli ludzie, żywi, choć ciężko ranni. Wysunął język, smakując powietrze. Ludzkie mięso.\n- Chodź, spadamy stąd.\nJakże cicho zabrzmiał głos czarnowłosego w tym lesie. Przez kilka chwil wilk słyszał jeszcze to uderzanie butów o ziemię, potem świat zamilkł. Na krótko.\nNawet nie zdążył odwrócić głowy.\nWystarczył jeden celny strzał.\nWilk potoczył się ciężko po trawie, z coraz większym trudem łapiąc oddech. Stracił czujność i zapłacił za to najwyższą cenę. Jak przez mgłę widział podnoszących się ludzi. Jeden trzymał coś długiego, błyszczącego. Znów czuł krew. Swoją krew.\n- Głupie bydlę. Rzuciłoby się na nas!\n- Daj spokój, lepiej zamelduję, że cele nam uciekły.\nDalej nic już nie usłyszał. Z wielkiego łowcy stał się ofiarą. Zamykając oczy, odszedł w cień.\n- Idźmy dalej, dobrze? – Zack mocniej ścisnął rękojeść miecza.\nOstatnio zmieniony 26 sty 2011, 16:44 przez Shadica, łącznie zmieniany 1 raz.\nWatashi wa omoide ni wa naranai sa...\nPostautor: Vampircia » 26 sty 2011, 16:26\nMroczne, czyli tak jak lubię. Całkiem zgrabne opisy ci wychodzą. Tylko czy tytuł nie powinien brzmieć "Nocne requiem"?\nPostautor: Zwierz Hienisty » 25 mar 2011, 22:06\nFandomu nie znam, ale skoro znajomość nie jest konieczna, to czytam.\nNa początek muszę się oburzyć. Jak to tak, wilki w opowiadaniach zabijać, toż one pod ochroną!\nA teraz na poważnie, chociaż zawsze irytuje mnie, gdy autor zabije wilka. No, takie małe skrzywienie. Scenka całkiem ładna - niespokojna, lekko mrocznawa... no, trochę leśna, ale tego lasu to mało było. Tak subiektywnie lubię leśność, a nawet puszczowatość w opowiadaniu, gdy mogę poczuć się jak w prawdziwym, starym, ciemnym lesie. Takim ze świerkami i starymi dębami. Tutaj trochę tego zabrakło, ale to takie prywatne odczucia.\nPoza tym jako scenka spisuje się dobrze. Wyraźna, dość sugestywna i dynamiczna.\nDrugie i trzecie zdanie opowiadania połączyłabym w jedno dłuższe, bo tak trochę dużo tych krótkich zdań. Klimat powinien być niespokojny, jednak nawet w takim lepiej nie dawać samych krótkich, pojedynczych zdań - strasznie rwą tekst, jeśli ich jakimś dłuższym nie załagodzić. Też nie za dobrze wyglądają takie krótkie zdania, a potem wielokrotnie złożone. (Osobiście podzieliłabym to, by wyglądało jakoś tak: Gdzieś w oddali zahukała sowa i zaraz zamilkła. Wraz z nią na krótką chwilę ucichł świat, który zdawał się łapać oddech zanim drapieżcy przypomną o swojej obecności, gotowej by zabić.) W pierwszym trochę dziwnie brzmi ten szyk końcowy.\nShadica pisze: Przygłuchy, nawet nie spostrzegł, kiedy wilki dopadły go do gardła\nChyba coś się pochochlikowało. Dopadły go albo dopadły do jego gardła, bo tak to kompletnie nie brzmi dobrze.


Guillermo del Torro Chuck Hogan Wirus\nNa lotnisku JFK w Nowym Jorku ląduje samolot linii lotniczych Regis. Kiedy zatrzymuje się na drodze kołowania, gasną w nim wszystkie światła. Nie można nawiązać kontaktu z nikim na pokładzie. Jest jasne, że stało się coś złego. Ekipy ratownicze znajdują w samolocie martwych pasażerów i załogę. Nikt nie wie, co się wydarzyło. Na wszelki wypadek na miejsce zostają wezwali specjaliści od chorób zakaźnych z CDC. Doktor Ephraim Goodweather kieruje zespołem, który bada samolot i zmarłych. Odkrywa, że nie wszyscy są martwi. Kilka osób przeżyło. Niestety, nic nie pamiętają.\nJedną z nielicznych osób orientujących się w skali zagrożenia, które właśnie pojawiło się w Nowym Jorku, jest Abraham Setrakian. Gdy był dzieckiem, babcia opowiadała mu mrożące krew w żyłach historie na ten temat. Gdy był młodym człowiekiem i trafił do obozu koncentracyjnego, zetknął się z tą grozą osobiście. Od tamtej pory trawi go obsesja. Teraz ten starzejący się Żyd musi przekonać innych, że nadchodzące niebezpieczeństwo to nie bajki i rojenia starczego umysłu. Tylko jak to zrobić?\nAutorzy dość oryginalnie podeszli do tematu wampirów. Tematu eksploatowanego w kulturze bez umiaru. I jak się okazuje, nadal mającego w sobie potencjał. Choć trzeba zaznaczyć, że próba racjonalizacji tradycji literackiej i przekazów ludowych jest dość pobieżna. Wystarcza, żeby potraktować powieść poważnie, ale "naukowość" na swoje granice. Choć bohaterem jest lekarz, nie ma co liczyć na głębsze analizy medyczne zagrożenia. Trudno stwierdzić, czy autorzy bali się obnażenia słabości ich koncepcji, czy też po prostu mieli inny pomysł fabularny.\nNarracja prowadzona jest bardzo sprawnie i trudno cokolwiek zarzucić logice wydarzeń. Autorzy umiejętnie budują napięcie i nastrój grozy. Potrafią grać na emocjach czytelnika. To powieść o obsesjach i pragnieniach, o krótkowzroczności i egoizmie. Czyli o całym bagażu ludzkich przywar, które mogą doprowadzić do zguby gatunek, który uważa się na ukoronowanie stworzenia. Bo co by się stało, gdyby pojawił się drapieżnik równie inteligentny i bezwzględny?\nZanim sięgnąłem do książki, obejrzałem serial. Kolejny raz utwierdziło mnie to w przekonaniu, że literacki pierwowzór jest lepszy od ekranizacji. Serial wzbogacony został dodatkowymi wątkami i epizodami. Miały one wypełnić dodatkowe minuty, na które nie starczało fabuły książkowej. Nic dziwnego zatem, że o ile powieść jest dość spójna i logiczna, to serial ma sporo mankamentów. Nie znaczy to, że jest zły, tylko że czasami serialowe postaci zachowują się dość dziwnie i niezbyt racjonalnie, co w powieści właściwie nie występuje.


Strajk w fabryce Paroc trwa nadal. Na miejscu pojawili się politycy Lewicy - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaStrajk w fabryce Paroc trwa nadal. Na miejscu pojawili się politycy Lewicy\n| 10.08.2021 13:17\nFabryka Paroc w Trzemesznie wciąż stoi przez strajk: trwają negocjacje z zarządem (Konfederacja Pracy Trzemeszno Facebook, Konfederacja Pracy Trzemeszno)\nW fabryce Paroc już w środę rano związkowcy z największych organizacji związkowych przeprowadzili tu strajk ostrzegawczy. Stanęła cała produkcja, co praktycznie w tej fabryce nigdy się nie zdarza.\nCzytaj także: Tego towaru dziś brakuje, a wielki zakład stanął. Pracownicy domagają się większych pieniędzy\nTeraz, po niemal tygodniu strajku, w rozmowach związków zawodowych z zarządem firmy wziął udział poseł Lewicy Adrian Zandberg, który pojawił się na miejscu wraz z innymi politykami jego ugrupowania.\n- Media ciągle mówią, że przez pandemię biznes ledwo wiąże koniec z końcem. I w części to jest prawda. Ale są też branże, które mają wielkie zyski. Czas porozmawiać o tych zyskach - nawoływał Zandberg.\nNastępnie lider partii Razem wraz ze związkowcami negocjował z kierownictwem spółki możliwość zakończenia strajku. Rozmowy zakończyły się w poniedziałek o 22.00.\nCzytaj także: Strajk w zakładach firmy Paroc. "Piece wygaszone, produkcja stanęła"\nParoc zyskuje, pracownicy cierpią\nSytuacja spółki Paroc jest więcej niż dobra. Codziennie z ramp wyjeżdża ponad 200 TIR-ów wyładowanych wełną kamienną. Towar schodzi na pniu. Zakład nie nadąża z produkcją. Stan zapasów magazynowych jest już zerowy. Co wyprodukują, to sprzedają. Towar wysyłany jest do wielu państw Europy, a nawet do Stanów Zjednoczonych. Średnia płaca zakładowa wynosi blisko 6 tys. zł brutto.\nPrzypomnijmy, że strajk w Trzemesznie jest jednym z największych w Polsce w ostatnich latach. W zakładzie na co dzień pracuje ok. 800 osób\nTak trzymać panowie nie dawać się Wyzyskiwać się\nNależy w tym momencie dodać ,że większość pensji tych ludzi zżerają podatki ,za którymi lewica głosuje obiema rękami. Jednak naiwniacy łykają ich populistyczne gadki. Aż przykro się robi.\nBrawo pracownicy , nie dajcie się wyzyskiwac, kazcie sobie płacić połowę tego co w takiej fabryce na zachodzie, to na poczatek


Rośnie ruch krajowy na wrocławskim lotnisku - Komunikacja Społeczna\nRośnie ruch krajowy na wrocławskim lotnisku\nPAP • 7 października 2012 - 10:10\nBlisko 200 tys. pasażerów obsłużył we wrześniu br. wrocławski Port Lotniczy im. Mikołaja Kopernika.\nWynik jest o ponad 11 proc. lepszy niż ten uzyskany we wrześniu 2011 r. Największy wzrost liczby podróżnych zanotowano w sektorze ruchu krajowego. Zdaniem prezesa lotniska Dariusza Kusia na tak wysoki wynik wpłynął przede wszystkim trwający okres prosperity lotów krajowych. We wrześniu 2012 r. obsłużono prawie 30 tys. podróżnych, czyli o ponad 22 proc. więcej niż w analogicznym okresie zeszłego roku.\n„Nasi przewoźnicy, PLL LOT i Eurolot, odnotowali we wrześniu wzrost liczby przeprowadzonych operacji odpowiednio o 10 proc. i 17 proc. oraz odprawionych klientów o 30 proc. i 26 proc. Oznacza to, że z Wrocławia w Polskę latamy jeszcze częściej, a rejsy krajowe cieszą się rosnącą popularnością” – mówił prezes.\nWzrost o ponad 15 proc. w stosunku do września 2011 r. zanotowano także w sektorze połączeń niskokosztowych. W sumie z połączeń oferowanych przez linie Wizz Air i Ryanair skorzystało ponad 100 tys. pasażerów. Lotnisko wypracowało również lepsze wyniki w całym ruchu międzynarodowym. W stosunku do września ubiegłego roku z takich lotów skorzystało niemal 10 proc. podróżnych więcej.


Wycieczki 3-dniowe - IRIS Biuro Podróżywczasy, wakacje, wycieczki szkolne, zielone szkoły, bilety autokarowe, lotnicze\nGóry Świętokrzyskie - Klasycznie\nPiesza wędrówka na Św. Krzyż inaczej zwany Łysą Górą. Na szczycie zobaczymy Gołoborza, ścisły rezerwat przyrody, Klasztor Misjonarzy Oblatów, w którym przechowywane są relikwie drzewa krzyża świętego, na którym miał umrzeć Jezus Chrystus. Święta Katarzyna - zespół Klasztorny Bernardynek, źródełko…\nGóry Świętokrzyskie - Aktywnie\nJaskinia Raj - najpiękniejsza jaskinia w Polsce. Jest ona również jedną z największych atrakcji turystycznych regionu Gór Świętokrzyskich. Piesza wędrówka na Św. Krzyż inaczej zwany Łysą Górą. Na szczycie zobaczymy Gołoborza, ścisły rezerwat przyrody, Klasztor Misjonarzy Oblatów, w którym przechowywane…\nKruszwica - ruiny zamku - słynna Mysia Wieża. Przejazd kolejką wąskotorową do Biskupina. Muzeum Archeologiczne w Biskupinie - "Polskie Pompeje" - rezerwat archeologiczny z zachowanymi konstrukcjami osiedla sprzed 2700 lat. Rejs statkiem "Diabeł Wenecki" Zwiedzanie Poznania z przewodnikiem: Katedra z…\nWieliczka – kopalnia soli to jeden z najcenniejszych zabytków kultury materialnej i duchowej na ziemiach polskich. To także zabytek klasy światowej, wpisany jako jeden z pierwszych dwunastu obiektów na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Kraków - Zamek na…\nZakopane – wjazd kolejką na gubałówkę. Szaleństwo na zjeżdżalni grawitacyjnej. Spacer na Butorowy Wierch. Zjazd wyciągiem krzesełkowym. Cmentarz na Pęksowym Brzysku. Spacer Krupówkami. Pobyt w zakopiańskim aquaparku - szaleństwo w parku wodnym gdzie znajdziemy baseny wewnętrzne i zewnętrzny z torami…\nMuzeum Papiernictwa w Dusznikach-Zdroju. Kudowa Zdrój- Park Zdrojowy. Szczeliniec Wielki - najwyższy szczyt (919 m n.p.m.) w Górach Stołowych, na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych. Kaplica Czaszek – zabytek sakralny znajdujący się w Czermnej. Błędne skały - niepowtarzalny skalny labirynt.\nZwiedzamy Wrocław z przewodnikiem. Zatoka Gondoli, Promenada Staromiejska i widok na Ostrów Tumski ze Wzgórza Ceglarskiego. Punkt widokowy na Ostrów Tumski i Most Grunwaldzki. Przejście przez Most Pokoju, Nowa Biblioteka Uniwersytecka Widok na Most Grunwaldzki i zabytkowa wieżę ciśnień. Gotycki…\nZwiedzamy Wrocław z przewodnikiem. Zatoka Gondoli, Promenada Staromiejska i widok na Ostrów Tumski ze Wzgórza Ceglarskiego. Zagraniczna wyprawa do Skalnego Miasta leżącego w Czechach. Przepiękne unikalne formy sklane zostały wspaniale wyrzeźbione przez naturę. Znajdziemy tu: skalny wodospad, szmaragdowe jezioro, 100…\nWizyta w Muzeum Koronki - jedną z bardziej oryginalnych ekspozycji stanowi niedokończona serwetka dla królowej Anglii Elżbiety II. Istebna kurna chata Kawuloków - kolekcja instrumentów pasterskich spotkanie z gawędziarzem pokaz gry na starych instrumentach pasterskich. Zadni Groń na Kubalonce –…\nWrocław - Zatoka Gondoli, Promenada Staromiejska i widok na Ostrów Tumski ze Wzgórza Ceglarskiego Praga - zwiedzamy z przewodnikiem: Hrad, Loretta (z zewnątrz), zmiana wart, Katedra św. Vita, Stary Kralewski Palac, Bazylika św Jerzego, Ogrody na Wałach. Przejście na Malą…\nBerlin - Brama Brandenburska – zabytkowa budowla w Berlinie jest jednym z charakterystycznych punktów miasta a także symbolem Pokoju i Wolności. Mur berliński - jeden z najbardziej znanych symboli zimnej wojny i podziału Niemiec. Reichstag - gmach parlamentu Rzeszy w…\nSłynny Aquapark – Tatralandia - położony jest wśród wspaniałej scenerii gór na północnym brzegu sztucznego jeziora Liptowska Mara, z pięknym widokiem na Zachodnie i Niskie Tatry. Wnętrze obiektu zostało zaprojektowane na wzór karaibskiego tropikalnego raju z oryginalną fauną, w którym…\nRoztoczański Park Narodowy – spacer jednym z najpiękniejszych szlaków – Szlakiem Szumów – Susiec nad Tanwią i wodospad na rzece Jeleń; rezerwat Czartowe Pole w Hamerni; Muzeum Etnograficzno – Przyrodnicze „Zagroda Guciów”. Zwierzyniec – kościół św. Jana Nepomucena, stawy Echo,…\nWilno - Druskienniki\nZwiedzamy Wilno z przewodnikiem – Góra Trzech Krzyży, Ostra Brama, kaplica ostrobramska, w której znajduje się cudowny obraz Najświętszej Marii Panny – Matki Boskiej Miłosiernej, Pomnik Adama Mickiewicza, Baszta Giedymina, Uniwersytet Wileński, cerkiew Św. Trójcy. Cmentarz na Rossie. Aquapark w…\nLitwa - Śladami Czesław Miłosza\n1 dzień Merecz - miasteczko na historycznym szlaku z Warszawy do Wilna u ujścia Mereczanki do Niemna. Spacer na Górę Bony - skąd rozpościera się przepiękny widok na Niemen. Przejazd do hotelu w Wilnie. Zakwaterowanie. Obiadokolacja. Spacer uliczkami Wilna. Nocleg…\nMiędzyzdroje - spacer Promenadą Gwiazd, Kawcza Góra, secesyjna zabudowa promenady i miasta, molo, kaplica Sióstr Boromeuszek – Stella Matutina, neogotycki Kościół Parafialny św. Piotra, wzgórza Wolińskiego Parku Narodowego. Zwiedzanie Kołobrzegu, spacer piękną plażą. Rejs statkiem po morzu. Pobyt w parku…\nLwów największe miasto zachodniej Ukrainy. Jedno z centrów kulturalnych kraju. Starówka znajduje się na Światowej Liście Dziedzictwa UNESCO. zwiedzanie: Starówka – Katedra Wniebowzięcia NMP, Kaplica Boimów, Ratusz, kamienica Bandinellowska, Czarna Kamienica, Pałac Arcybiskupi, prospekt Swobody – Wały Hetmańskie, pomnik Tarasa…


CZY MASŁO ORZECHOWE JEST ZDROWE? - Blog trenera osobistego Mateusza Sowińskiego\nZanim posmarujesz nim kolejną kanapkę, poznaj kilka faktów na temat właściwości odżywczych masła z orzeszków ziemnych.\nMasło orzechowe najczęściej kojarzy się z amerykańskimi sandwichami, na których pojawia się między dwiema kromkami chleba w towarzystwie słodkiego dżemu, lub otoczone rozpływającą się w ustach czekoladą. Zdecydowanie nie jest to jednak jedyny sposób w jaki można je używać. Masło orzechowe smakuje świetnie z ostrym serem czy jako dodatek do pikantnego sosu do mięs. Walory smakowe to nie jedyne jego zalety. Masło orzechowe, przede wszystkim jest bardzo zdrowym tłuszczem.\nWielu ludzi omija w sklepach półki z masłem orzechowym szerokim łukiem z obawy, że przytyją. Nie do końca jest to prawda.\nGłównym powodem, dla którego masło orzechowe wydaje się być produktem „zakazanym”, jest bardzo duża zawartość kalorii. Zaledwie dwie łyżeczki zawierają ich aż 200, a to, w zależności od dziennego spożycia, może stanowić aż 10% dziennego zapotrzebowania kalorycznego. Kilka czubatych łyżek masła zjedzonych w ciągu dnia, to często aż połowa dziennego zapotrzebowania na kalorie. Cóż, tak to jest z orzechami…\nMasło orzechowe ma dużo kalorii – to pewne, ale to nie powód, aby całkowicie wyrzucić je z diety. Ostatecznie nasza waga jest bilansem kalorii spożytych i spalonych. Jeśli trzymamy się diety z dziennym spożyciem 1800, 2400 czy 3000 kcal, masło orzechowe zdecydowanie się w niej mieści. Wysoka zawartość tłuszczu może nawet pomóc poczuć się bardziej sytym, przy mniejszym spożyciu kalorii. Tak jak ze wszystkimi rzeczami w życiu, to umiar jest kluczem.\nOto czego nie robić: nie zwiększamy spożycia masła orzechowego, myśląc, że jest źródłem białka.\nPoza ładunkiem kalorycznym jaki dostarcza, również wysoka zawartość nasyconego tłuszczu w maśle orzechowym jest problemem dla niektórych ludzi. Tłuszcze nasycone były kiedyś uważane za przyczynę chorób serca i przedstawiane jako największe zło dla naszego zdrowia. Przez wiele lat ta zła prasa negatywnie odbijała się nie tylko na stosunku konsumentów do masła orzechowego, ale też reszty produktów z wysoką zawartością tłuszczy nasyconych. Nie oznacza jednak, że strach przed nimi był uzasadniony. I jak to często w życiu bywa, odtłuszczone i „ulepszone” produkty okazały się gorsze od oryginałów.\nTak naprawdę tłuszcze nasycone wcale nie są źródłem wszelkiego zła w naszej diecie. W zasadzie są one bardzo potrzebne przy produkcji istotnych hormonów, takich jak np. testosteron, oraz witaminy D.\nMasło orzechowe zawiera również mnóstwo tzw. „dobrych tłuszczów” – jednonienasyconych i wielonienasyconych. Jedna porcja masła zawiera 8 gramów jednonienasyconych kwasów tłuszczowych i 4 g wielonienasyconych tłuszczów. Te tłuszcze pomagają obniżyć poziom cholesterolu, wpływają na redukcję chorób serca i obniżają ciśnienie krwi. Mają także działanie przeciwzapalne, co bardzo pomaga przy regeneracji i zmniejsza ryzyko wystąpienia zespołu metabolicznego.\nMASŁO ORZECHOWE – JAK KUPOWAĆ?\nW idealnym świecie, jedynym składnikiem masła orzechowego byłyby orzeszki. W końcu masło orzechowe to po prostu puree z orzeszków ziemnych, prawda? Oczywiście, nie zawsze tak to wygląda i nie wszystkie masła orzechowe produkowane są tak samo.\nJeśli chodzi o masło orzechowe, nie daj się zwabić etykietą, która z daleka krzyczy „niskotłuszczowe” lub „odtłuszczone”. Większość wersji niskotłuszczowych „nadrabia” się poprzez dodanie cukru i częściowo uwodornionych olejów lub tłuszczy trans, które są szkodliwe dla zdrowia. Wielu z nas zaczynało przygodę z masłem orzechowym właśnie od tych zbyt słodkich odmian, więc być może trzeba będzie przyzwyczaić podniebienie, ale naprawdę warto!\nZa granicą można spotkać masła orzechowe z dodatkiem cynamonu, rodzynek, czekolady lub banana. Jeśli będziemy mieli ochotę sięgnąć po takie masło, pamiętajmy, że takie smaki prawie zawsze są wynikiem dodanego do masła dodatkowego cukru i węglowodanów, jak również m.in. środków stabilizujących.\nOczywiście takie masło jest pyszne, ale należy je traktować na równi ze słodkim batonikiem. Używać z umiarem, a na co dzień spożywać masło tradycyjne.


03 maja 2016 14:28\nDuda dziękował odznaczonym za ich "wybitne życie" (fot. Twitter Kancelaria Prezydenta)\nDziękuję za całe wasze dotychczasowe życie, wybitne z punktu widzenia Polski - mówił we wtorek prezydent Andrzej Duda do Ireny Szewińskiej, Michała Lorenca, Michała Kleibera, Wandy Półtawskiej, Zofii Romaszewskiej i Bronisława Wildsteina, których odznaczył orderami Orła Białego.\n"Order Orła Białego ma wielkie znaczenie dla Rzeczypospolitej. W ten order wpisana jest polska historia" - podkreślał prezydent w Święto Konstytucji 3 Maja, podczas uroczystości wręczenia odznaczeń na Zamku Królewskim. We wtorek przypada 225. rocznica uchwalenia tej konstytucji.\nDuda dziękował odznaczonym za ich "wybitne życie". "Wybitne życie z punktu widzenia państwa polskiego, a także służby dla polskiego społeczeństwa. Służby często w bardzo trudnych czasach. Służby odważnej bez obawy, nie tak jak dzisiaj, tylko o krytykę, ale bez obawy często o prześladowanie, czasem więzienie - tak było" - powiedział.\nPrezydent dziękował też za "rozświetlanie przez wiele lat mroków PRL-u swoją działalnością, radością, satysfakcją, wiarą", a także za działalność późniejszą "dla polskiego państwa, dla budowania jego wielkości, nowoczesności, dla sprawienia radości i satysfakcji rodakom, a wreszcie dla prawdy i dla obrony praw słabszych, pokrzywdzonych, często pozostających w głębokim poczuciu niesprawiedliwego, nieuczciwego traktowania".\nPodkreślił, że wręczając ordery usłyszał od odznaczonych "wiele skromnych słów": "nie zasłużyłam", "nie spodziewałem się". "Jeżeli państwo się nie spodziewaliście, uważacie, że nie zasłużyliście, to tym bardziej znaczy o waszej wielkości i o zasłudze, bo ta jest obiektywna, a skromność świadczy tylko o człowieku" - mówił Duda.\nZwracając się do Ireny Kirszenstein-Szewińskiej, jednej z najwybitniejszych w historii lekkoatletek, Duda dziękował za sportowe sukcesy i "rozsławianie Polski na świecie". "Za to, że przynosiła tak wiele radości Polakom w tak bardzo trudnych dla nas latach zdobywając laury na najważniejszych sportowych imprezach" - zaznaczył prezydent. Podziękował też Szewińskiej za działalność po zakończeniu kariery sportowej, na rzecz polskiego ruchu olimpijskiego.\nPrezydent dziękował też b. prezesowi Polskiej Akademii Nauk Michałowi Kleiberowi za lata przewodniczenia PAN i reprezentowania Polski w wielu instytucjach naukowych i przynoszenie "swoją postawą chluby Rzeczypospolitej". "Dziękuję też za gotowość do służby w trudnych czasach, bo to ważne, żeby zawsze pozostać sobą i zawsze zostać przy swoich wartościach zachowując jednocześnie klasę, którą powinna się znamionować polska inteligencja i polska nauka" - powiedział prezydent.\nDuda zwracając się do kompozytora Michała Lorenza mówił o jego twórczości i "niezłomnej postawie". "Zawsze był pan sobą i nigdy, nawet w trudnych czasach, nie bał się pan twardo głosić swoich poglądów, pokazywać swojej postawy" - zauważył.\nWandzie Półtawskiej, lekarce i działaczce na rzecz rodziny i życia nienarodzonych prezydent podziękował "za lata służby". Podkreślił, że chciał podejść do b. więźniarki niemieckiego obozu koncentracyjnego w Ravensbrueck, by nie musiała wstawać. Jak zaznaczył, osoba taka, jak Półtawska "o takiej moralności i tak wielkiej etyce i twardych zasadach mogła nie wstawać przed prezydentem Rzeczypospolitej" .\n"Dziękuję, że pani wstała i spotkaliśmy się prawie na środku tej sali, mimo że lata służby nadwyrężyły pani siły" - mówił Duda. "Jestem zaszczycony, że mogłem wręczyć pani to oznaczenie" - zaznaczył.\nPodziękował Półtawskiej za niezłomna działalność przez dziesięciolecia, od czasów młodości, służby harcerskiej, konspiracji, cierpienia w obozie, a potem za "świadectwo wiary, wartości rodziny, życia ludzkiego, zwłaszcza dzieci, zwłaszcza nienarodzonych". "Za wiarę i służbę tak niezwykle cenioną przez naszego ojca świętego Jana Pawła II, bardzo dziękuję" - powiedział prezydent.\nWedług Dudy to Zofia Romaszewska, opozycjonistka w PRL, powiedziała, że nie zasłużyła na odznaczenie. "Pani Zofio, zasłużyła pani. Była pani cichą bohaterką Komitetu Obrony Robotników. To pani ofiarnie działała w biurze interwencyjnym w czasach najtrudniejszych, kiedy szło się za to do więzienia" - wskazał. Dodał, że jej mąż Zbigniew (zm. w 2014 r. - PAP) był bardziej znany będąc politykiem po 1989 r., ale - mówił prezydent - Zofia cały czas "cicho działała, robiąc swoją pracę na rzecz ludzi, także w Senacie".\n"Zawsze na służbie, zawsze w gotowości do służenia - nie do tego, żeby być na świeczniku - tylko właśnie do cichej służby. Jednocześnie była pani i jest w sercu żoną, prowadząca dom, także w tych najtrudniejszych czasach, jest pani mamą, która poświęcała się wychowaniu także w tych najtrudniejszych czasach, mając świadomość wszystkich niebezpieczeństw związanych z aresztowaniem a związku z tym z pozostawieniem dziecka, jednak niezłomnie służyła pani ojczyźnie, temu byśmy odzyskali wolność, ale przede wszystkim służyła zwykłym ludziom, robotnikom" - powiedział Duda.\n"Szanowny panie redaktorze, ale przede wszystkim - mogę to z całą mocą powiedzieć - człowieku niezłomny, wielki polski inteligencie, ukazujący ten etos polskiej inteligencji przez wszystkie lata" - tymi słowami zwrócił się prezydent do Bronisława Wildsteina.\n"Człowieku nieustraszony od wczesnej młodości, od studenckiej walki o niepodległą i prawdziwie suwerenną Polskę, o Polskę zasad, możliwość podtrzymywania polskiej tradycji w przestrzeni publicznej, oficjalnie, a nie tylko poprzez podziemie. Zawsze głosicielu swoich przekonań bez strachu, bez chodzenia na moralne kompromisu" - mówił prezydent.\nDziękował Wildsteinowi za gotowość do służby dla Polski "mimo wcześniejszych prześladowań, a potem czasem zmasowanej, wściekłej krytyki".\n"Głosicielu prawdy i człowieku żądający prawdy i niezłomnie do niej dążący, także prawdy o czasach PRL-u i o tym, jaka zachowywali się ludzie i kim byli. Dziękuję za to i proszę o jeszcze" - powiedział prezydent. "I proszę wszystkich państwa o jeszcze. Panią Wandę też proszę o jeszcze" - dodał.\nWildstein, zabierając głos w imieniu odznaczonych, podkreślił, że traktują odznaczenie jako zobowiązanie. "Jest coś, co łączy różne nasze działania. To jest świadomość, perspektywa tego, że nasze indywidualne przedsięwzięcia, poczynania odnajdują się w horyzoncie czegoś, co nazywamy dobrem wspólnym" - powiedział.\nNa zakończenie uroczystości o głos poprosiła Wanda Półtawska. "(...) Jest 3 maja. Pierwszą defiladą, jaką pamiętam, był pułk husarii konnej i Piłsudski na Kasztance, a ja, dziecko, byłam wniesiona na trybuny i pokazywali mi to" - mówiła. "I żyłam cały czas tą świadomością, że jest 3 Maj, że jest Polska i sens życia. I panu prezydentowi dziękuję za ten dzień, bo wreszcie mam poczucie, że jestem w Polsce, wśród ludzi, którzy rozumieją, co to słowo znaczy. Długo czekaliśmy na to" - dodała Półtawska.\nIrena Kirszenstein-Szewińska - to wybitna lekkoatletka, siedmiokrotna medalistka olimpijska. Order Orła Białego otrzymała "w uznaniu znamienitych zasług w działalności na rzecz rozwoju i promowania kultury fizycznej i sportu oraz krzewienia idei olimpijskiej w Polsce i na świecie".\nMichał Aleksander Kleiber, b. prezes PAN, został uhonorowany "w uznaniu znamienitych zasług dla rozwoju polskiej nauki, za wybitne osiągnięcia w pracy publicznej i państwowej".\nKompozytor Michał Lorenc otrzymał Orła Białego "w uznaniu znamienitych zasług dla kultury polskiej, za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej".\nProf. Wanda Wiktoria Półtawska jest specjalistką w dziedzinie psychiatrii. Była więźniarką obozu w Ravensbrueck. Przyjaźniła się z Janem Pawłem II. Została uhonorowana najwyższym polskim odznaczeniem "w uznaniu znamienitych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej, za propagowanie wartości i znaczenia rodziny we współczesnym społeczeństwie, za chrześcijańskie świadectwo humanizmu i wkład w rozwój katolickiej nauki społecznej".\nIrena Zofia Romaszewska, opozycjonistka w PRL, została odznaczona "w uznaniu znamienitych zasług dla RP, za wybitne osiągnięcia w pracy publicznej i państwowej".\nPublicysta i dziennikarz Bronisław Wildstein został odznaczony "w uznaniu znamienitych zasług dla RP, za osiągnięcia w działalności publicznej i pracy dziennikarskiej".\nW uroczystości na Zamku Królewskim wzięła udział także premier Beata Szydło wraz z członkami Rady Ministrów, a także marszałkowie Sejmu i Senatu Marek Kuchciński i Stanisław Karczewski. Obecni byli też m.in. prezes Trybunału Konstytucyjnego Andrzej Rzepliński, pierwsza prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Gersdorf, a także sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Andrzej Kunert.\nAndrzej Duda Bronisław Wildstein Irena Kirszenstein-Szewińska Michał Aleksander Kleiber Michał Lorenc Wanda Wiktoria Półtawska Irena Zofia Romaszewska\nslimakk 2018-04-22 23:26:36\nBudyn to jednak budyn, nic wiecej fajnie, ze Bronio chuligan dostal Orla, teraz moze sam wywijac orla


"Twój ból jest lepszy niż mój" - Ełczanie przeciwko cenzurze - Elk.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\n21.05.2020 00:34 | Źródło: Wideo: Tomasz Makowski/FB Radek Nowacki/FB\n"Twój ból jest lepszy niż mój" - Ełczanie przeciwko cenzurze\nWczoraj (20 maja) późnym popołudniem ełczanie okazali swoją dezaprobatę wydarzeniom jakie mają miejsce w naszym kraju. Chodzi głównie o niepochlebny utwór Kazika pod tytułem "Twój ból jest lepszy niż mój". Ten uderza bezpośrednio w prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego. Na tyle mocno, że został strącony z notowania listy przebojów Radiowej Trójki. Cała sytuacja miała dalsze reperkusje w postaci ogólnokrajowej afery oraz masowych rezygnacji z pracy legend polskiego radia (m.in. Marka Niedzwieckiego).\nHappening na ełckiej promenadzie przeciwko cenzurze miał formę mini koncertu i zgromadził sporą publikę. Odegrano 2 x razy długość utworu "Twój ból jest lepszy niż mój".\nUtwór został zagrali:\nSzutek Rob Vandamme z zespołu Warzone - wokal\nFilip Górski z zespołu Fumez - gitara basowa\nKamil Szejda z zespołu Martinz Band - harmoszka\nArtur Motulewicz z ekipy Warchlak Art Pub - perkusja.\n2 Ełk. Mimo reanimacji nie udało się uratować starszego mężczyzny\n4 Gra w „trzy krążki” zakończona zarzutami\n5 Prostki. Uwięzionemu we wnyki psu pomogli pracownicy tartaku


TURNIEJ W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 6 - Miasto Przemyśl\nTURNIEJ W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 6\nO tym, że do szkoły warto przyjść, nawet w sobotę, przekonali się uczniowie Szkoły Podstawowej nr 6 w Przemyślu. Bowiem właśnie w sobotę, 5.11.2005 roku w szkole tej odbył się II Turniej Gier i Zabaw Sportowych Klas I – III. Ze względu na różnicowany poziom trudności poszczególnych konkurencji turniej rozegrano w trzech kategoriach wiekowych- osobno klasy pierwsze, drugie i trzecie.\nPrzygotowane zabawy były bardzo ciekawe, ale jednocześnie trudne, gdyż składały się z wielu elementów. Wymagały więc one nie tylko dużej sprawności fizycznej, ale także doskonałej pamięci. W rywalizacji wzięli udział prawie wszyscy uczniowie klas I – III oraz niektórzy z przybyłych w tym dniu do szkoły rodziców. Ci zaś, którzy woleli oglądać niż biegać, z zapałem dopingowali zawodników poszczególnych drużyn. Przygotowaniem dzieci do udziału w turnieju zajmowały się wychowawczynie klas I – III. W jego organizacji i prowadzeniu czynnie uczestniczyli słuchacze Kolegium Nauczycielskiego w Przemyślu.\nZgodnie z opinią Jury i wszystkich zgromadzonych widzów, zwycięzcami II Turnieju Gier i Zabaw Sportowych Klas I – III zostali wszyscy jego uczestnicy. Wygrali oni nie tylko pamiątkowe dyplomy, ale przede wszystkim uśmiech i przyjemnie spędzony czas.\nŹródło: SP nr 6\nDodał: Rafał Porada\nOpublikował: | Data publikacji: 09-11-2005 10:55


2017 – Medycyna estetyczna\nMetoda wypełnienia zmarszczek przy użyciu osocza bogatopłytkowego (inaczej PRP) charakteryzuje się bardzo niską inwazyjnością, dużym bezpieczeństwem stosowania oraz wysoką skutecznością. Osocze bogatopłytkowe swoje dobroczynne działanie zawdzięcza aktywatorom komórek zawartych w...\nredakcja July 30, 2017 October 7, 2019\nGąbeczka beauty blender WOW! To było moje wrażenie podczas pierwszego użycia beauty blendera. Do tej pory podkład nakładałam palcami. Gąbeczka beauty blender idealnie równo rozprowadza fluid. Jak stosować beauty blender?...\nWbrew powszechnemu przekonaniu, zabiegi medycyny estetycznej skierowane są nie tylko do osób starszych, u których widoczne są zaawansowane efekty upływającego czasu. Wiele metod stosowanych w medycynie estetycznej skierowanych jest także...


Cozy Coupe - Jeździk Biedronka zabawka Little Tikes - sklep Bee.pl\n> Zabawki > Dla najmłodszych > Jeździki > Cozy Coupe - Jeździk Biedronka\nCozy Coupe - Jeździk Biedronka Little Tikes\nKlasyczny samochód Little Tikes powraca w nowym wydaniu. Mamy zaszczyt przedstawić nowy samochodzik Cozy Coupe! Najświeższym rozwiązaniem jest wyjmowany panel podłogowy i uchwyt do pchania przez rodzica w tylnej części dachu. Od kilku pokoleń - wszak na rynku jest już 30 lat dzieci mogą przeżywać swoje przygody w tym oryginalnym, napędzanym nóżkami jeździku. Teraz klasyczny Cozy Coupe całkowicie zmienia oblicze! Wygodny fotelik z wysokim oparciem, półka do przewożenia napoju i zabawek w tylnej części. Posiada kilka bajerów, takich jak klikający kluczyk zapłonu czy otwierany korek wlewu paliwa. Jeździk porusza się na wytrzymałych kółkach. Przednie kółka obracają się 360.\nWaga dziecka maksymalnie: 23kg.\nWymiary produktu 83cm Długość x 49cm Szerokość x 86cm Wysokość.\nSzczegóły - Cozy Coupe - Jeździk Biedronka Little Tikes\nFormat: 74x40x41 cm\nWymiary: 45x78x43 cm\nKod producenta: GXP-541617


Betclic kod promocyjny − fotoklubrpregiontorun.pl\nStawianie typów przez internet to określanie czy konkretne zdarzenie, często sportowe ale są także i inne dziedziny, zajdzie. Z jednej strony w sportowych zakładach znajduje się gracz, po prostu część typująca mecz, a z dalszej operator - spółka, która przyjmuje zakład na określonych wcześniej przez niego regułach. Najbardziej popularne zakłady sportowe stawiane będą na tenisa lub piłkę nożną.\nEtapem fundamentalnym jest rejestracja u firmy prowadzącej zakłady sportowe.\nTrzeba mieć na uwadze fakt, że w naszym państwie obowiązuje ustawa hazardowa, zgodnie z którą typy bukmacherskie mają możliwość proponować tylko legalni bukmacherzy, z pozwoleniem Ministra Finansów. Utworzenie konta a także jego zweryfikowanie przez operatora to zatem pierwszy i obligatoryjny krok. Gdy zatem jesteśmy pewni, że z obstawiania mamy zamiar otrzymać prawdziwe pieniądze, warto skupić się na obstawianiu danej dziedziny zdarzeń, ulubionej przez nas dziedziny albo rodzaju zakładów, jak na przykład zakłady na żywo. Taka specjalizacja umożliwi nam bardziej poprawne monitorowanie tabelek, trafniejsze uwagi i co za tym stoi na wyższe sukcesy w internetowych zakładach.\nJak postawić swój zakład bukmacherski?\nTyper, decydując się na dane zdarzenie sportowe stawia daną kwotę, którą może postawić, żeby otrzymać daną kwotę postawionych środków. sumę pieniędzy stawianą w zakładzie nazywamy stawką zakładu. Bukmacher internetowy oferujący zakład określa kurs wyrażające czy dane wydarzenie będzie rozliczane. Tak zwany kurs jest określeniem prawdopodobieństwa powstania zdarzenia w zakładzie. Stawka zakładu zwielokrotniona przez kurs zakładu daje przyszłą wygraną czy też przegraną. Obstawiając zakłady można więc nieźle zdobyć pieniądze, trafiając dany zakład lub utracić zainwestowane środki w niepoprawnym typie.\nwww.kodybukmacherskie.pl/kod-promocyjny-betclic-bonus-na-start/ betclic kod promocyjny\nObstawianie z meczów na żywo to najbardziej doceniana i jedna z ulubionych metod typowania klientów firm bukmacherskich. Pozwala ona na obstawianie w czasie trwania danego spotkania koszykarskiego. Jest to wyjątkowa forma typowania, którą mają w swojej ofercie operatorzy zakładów bukmacherskich. Obstawiając zakłady w czasie trwania meczu jesteśmy w stanie w tym samym czasie oglądać zdarzenie na żywo a także od razu kontrolować i reagować na zajścia typując typy.\nWitryna 3filmy z serialami bez dodatkowych opłat 2021\nPortal fili cc z filmami i serialami darmowymi 2021\nWitryna hejo tv z serialami i filmami bez dodatkowych opłat 2021


Moje Mollusca: maja 2014\nŻyworodka jeziorowa (Viviparus contectus Millet, 1813)\nJest w naszej faunie mięczaków kilka gatunków, które warte są wspomnienia w kilku słowach. Wszystkie na to zasługują, ale niektóre w sposób szczególny. Pomyślałem, że przy okazji Dnia Matki poświęcę im chwilę.\nMięczaki kojarzone są na ogół z obojnakami. Po części jest to prawdą, ale tylko po części. Wśród ślimaków przodoskrzelnych (Prosobranchia) w rozdzielność płciowa nie tylko, że występuje, ale często towarzyszy jej wyraźny dymorfizm płciowy w budowie muszli.\nNajwiększym przodoskrzelnym ślimakiem występującym w Polsce jest słodkowodna żyworodka jeziorowa (inaczej zwana pospolitą) Viviparus contectus (Millet, 1813). To bardzo pospolity, zwłaszcza na niżu, ślimak, którego muszla dochodzi do 55 mm wysokości. Jej barwa nie odstaje szczególnie od ubarwienia innych ślimaków spotykanych u nas, na ogół jest ciemna, oliwkowoszara, brunatna, zielonobrązowa, szarawa lub czarniawa, za to z charakterystycznymi trzema pasami, na ogół czerwono-brunatnymi lub rogowymi. Niekiedy znajduje się jasne muszle (zwłaszcza puste), żółtawe z wyraźnymi czerwonawymi paskami. Kolor zdaje się zależeć głównie od dna, z jakim ślimak jest związany: w zbiornikach o dnie mulistym żyją ciemno ubarwione osobniki, natomiast te jasne spotyka się głównie w zbiornikach o dnie piaszczystym. Skorupka ma wyraźny dołek osiowy, ostry szczyt i schodkowato ułożone skręty. To odróżnia ją od blisko spokrewnionej żyworodki rzecznej (inaczej paskowanej) Viviparus viviparus (Linnaeus, 1758), charakterystycznej dla większych rzek nizinnych i pobrzeża Bałtyku. Ciało żyworodki jest ciemne, szarawe z jasnożółtym lub złotopomarańczowym pigmentowaniem na powierzchni głowy, ryjka, czułków i nogi. Ujście muszli zamykane jest rogowym wieczkiem przyrośniętym do tylnego krańca nogi.\nTen wielki ślimak preferuje spokojne wody, głównie stawy i jeziora oraz starorzecza, choć można go napotkać również w wolno płynących rzekach, zwłaszcza silnie zarośniętych. Populacje rzeczne wykazują nieco mniejsze rozmiary niż te ze środowisk stagnujących.\nJest to gatunek, na którym można się uczyć dymorfizmu płciowego u ślimaków. Muszle samic są nieco większe i bardziej rozdęte, a skręty są mocniej wysklepione. Czułki samic są jednakowe, natomiast u samców jeden z czułków pełni funkcję narządu kopulacyjnego i jest grubszy i powiększony. Co ciekawe, na co wskazuje nazwa rodzajowa, ślimak ten jest ślimakiem żyworodnym. Jaja ślimaka składane są do wewnątrz muszli samicy i inkubowane w specjalnej macicy, skąd rodzą się małe ślimaki, których muszle pokryte są drobną szczecinką w miejscu późniejszych pasków. Rozród trwa mniej więcej od wczesnej wiosny do jesieni, natomiast apogeum rozrodu następuje około czerwca. młode osobniki mają do 6-7 mm wielkości i początkowo gromadnie przebywają w płytszych częściach zbiornika, i dopiero późną jesienią schodzą w głębsze części dna.\nPiszę o tym w Dniu Matki. Żeby nie było, że nie pamiętam. Może niektórzy dzięki temu dowiedzą się, że ślimaki też mogą mieć swoja matkę...\nKilka muszli żyworodki jeziorowej z... Krutyni, z rzeki;) Dlatego jasne... Jak będę miał lepsze zdjęcie, to podmienię.\nEtykiety: Prosobranchia, ślimaki krajowe, Viviparus contectus, Viviparus viviparus\nAutor: malakofil o 23:33 Brak komentarzy:\nAutor: malakofil o 23:12 Brak komentarzy:


[DK/S12] Piotrków Trybunalski (A1) - Lublin - Dorohusk (UA) - Page 75 - SkyscraperCity\nAugust 12th, 2019, 01:59 PM #1481\nJeśli chodzi o drugi odcinek S12 na terenie woj. mazowieckiego (z Radomia do granicy z woj. lubelskim) po wielu miesiącach zatwierdzony został w końcu projekt robót geologicznych: https://www.mazovia.pl/zawiadomienia...wiazku-z-.html\nCzy to jest już ostatni etap przed DŚU/KP?\nLast edited by Kokoszka; August 12th, 2019 at 02:09 PM.\nAugust 12th, 2019, 10:36 PM #1482\nTen odcinek jest trochę opóźniony względem S12 na zachód od Radomia. Tu dopiero odbędzie się posiedzenie ZOPI, a potem KOPI (Zespołu i Komisji Oceny Przedsięwzięć Inwestycyjnych) gdzie wybrany zostanie wariant preferowany, co pozwoli złożyć przez GDDKiA wniosek do RDOŚ o uzyskanie DŚU. Dopiero potem (pewnie minimum po roku, pod koniec 2020 roku) zostanie wydana DŚU.\nJeśli chodzi o KP to w przypadku rozszerzonego STEŚ (jak w tym przypadku) ten etap jest pomijany (szczegóły) - rozpoznanie geologiczne terenu wykonywane jest już w ramach STEŚ (stąd wymóg zatwierdzenia projektu przez marszałka).\nmichalwajdyk, Kokoszka liked this post\nAugust 18th, 2019, 01:22 PM #1483\nStrefa FM P.Kwiatkowski Piątek, 09 sierpnia 2019, aktualizacja 09.08.2019 14:25\n"Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi w maju 2019 r. po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej S12 na odcinku Piotrków Trybunalski (A1) - Opoczno (gr. woj. łódzkiego i mazowieckiego). Od powyższej decyzji wpłynęły dwa odwołania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa odwołania wraz z kompletem dokumentów, zebranych w przedmiotowej sprawie, w tym także decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, zostały przekazane organowi wyższej instancji, tj. Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, który aktualnie prowadzi postępowanie odwoławcze. W związku z powyższym decyzja nie jest ostateczna"\n__Alien__, gelob, jozek346, Toye, krejzol, Hondurasik liked this post\nSeptember 2nd, 2019, 01:32 PM #1484\nKiedy mozna spodziewac sie przetargu na koncepcje programowa dla budowy S12 Piotrkow Trybunalski - granica z woj. mazowieckim?\nSeptember 2nd, 2019, 01:36 PM #1485\nwg informacji z facebookowej grupy "S12 natychmiast" nie ma na to pieniędzy (chodzi o 1,6 mln PLN ). Antonio M. obiecał, że jeszcze przed wyborami znajdzie, ale wiadomo, jak to z deklaracjami polityków, a jego w szczególności.\nSeptember 2nd, 2019, 05:04 PM #1486\nPrzebieg S12 w Radomskiem. Wariant preferowany dla odcinka zachodniego niezatwierdzony\nKomisja Oceny Przedsięwzięć Inwestycyjnych przy generalnym dyrektorze dróg krajowych i autostrad nie podjęła decyzji w sprawie wariantu preferowanego dla odcinka S12 od granicy z województwem łódzkim do węzła Radom-Południe. Projektant ma złożyć jeszcze dodatkowe analizy\nJak pisaliśmy, przebieg preferowany wybrano na posiedzeniu Zespołu Oceny Przedsięwzięć Inwestycyjnych przy dyrektorze warszawskiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Drogowcy nie zdradzają który to wariant. Od samorządowców, którzy uczestniczyli w posiedzeniu, wiemy, że to wariant żółto-pomarańczowy, który biegnie od granicy z Łódzkiem niemal do Skrzynna jako południowy, a dalej już jako północny do granic gminy Wieniawa. Na dalszym odcinku, do węzła Radom-Południe, proponowane korytarze trasy się praktycznie nakładają.\nW miniony piątek odbyło się posiedzenie Komisji Oceny Przedsięwzięć Inwestycyjnych przy generalnym dyrektorze dróg krajowych i autostrad. Gdyby komisja wariant preferowany zatwierdziła, warszawski oddział GDDKiA mógłby złożyć już wniosek o wydanie decyzji środowiskowej. Okazuje się jednak, że KOPI decyzji nie podjęła.\n– Decyzja nie zapadła, ponieważ potrzebne są dodatkowe analizy ze strony projektanta, które pozwolą dokonać rzetelnego i merytorycznego wskazania preferowanego wariantu. O wyborze poinformujemy, jak decyzja zostanie podjęta – powiedziała nam Małgorzata Tarnowska, rzeczniczka warszawskiego oddziału GDDKiA.\nJak pisaliśmy, zastrzeżenia do wariantu pomarańczowego miały m.in. gminy Wieniawa i Gielniów.\nWciąż nie wiadomo, kiedy wybrany zostanie wariant preferowany dla odcinka S12 Radom - Puławy. Drogowcy czekają na dokumentację, którą opracowuje projektant. Być może posiedzenie ZOPI odbędzie się we wrześniu.\nSeptember 3rd, 2019, 09:27 PM #1487\nWywiad z Panią rzecznik\nBudowa trasy S12 jeszcze nie ruszyła, a już są problemy. Zakończenie prac dopiero w 2025\nOciągają się przygotowania do budowy trasy S-12 w regionie radomskim. Pomimo zapowiedzi nie dokonano wyboru wariantu preferowanego odcinka zachodniego. Czyli od granicy z województwem łódzkim do Radomia.\n– Decyzja o wskazaniu preferowanego wariantu nie zapadła. Potrzebne są dodatkowe analizy projektanta, które pozwolą dokonać rzetelnego i merytorycznego wskazania preferowanego wariantu – tłumaczy Małgorzata Tarnowska z Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.\nPrace przygotowawcze trwają też dla drugiego odcinka z Radomia do Puław. – Odcinek pomiędzy Radomiem a Puławami to tutaj dalej trwają prace nad dokumentacją, którą uzupełnia projektant o dane pozyskane z decyzji geologicznych i hydrogeologicznych – wyjaśnia.\nGeneralna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad szacuje, że odcinek trasy ekspresowej S12 z Łodzi do Lublina przez Radom, będzie gotowy dopiero w 2025 roku.\nSeptember 3rd, 2019, 09:58 PM #1488\nPatrząc na tempo decyzyjności (mniejsze, niż np. na S19) 2025r. również może być fizycznie nieosiągalny.\nkaktus, michalwajdyk liked this post\nSeptember 5th, 2019, 06:51 AM #1489\nKiedy te ZOPI i KOPI dot. zlozenia wniosku o wydanie decyzji o srodowiskowych uwarunkowaniach dla budowy drogi ekspresowej S12 Pulawy - Radom?\nSeptember 5th, 2019, 10:25 AM #1490\nW artykule, który cytowałem kilka postów wcześniej jest info, że dla tego odcinka "być może posiedzenie ZOPI odbędzie się we wrześniu", potem jeszcze KOPI, więc myślę, że do końca roku złożą wniosek o wydanie DŚU.\nSeptember 5th, 2019, 10:40 AM #1491\nTam jest robiony STEŚ czy STEŚ-R?\nSeptember 5th, 2019, 10:59 AM #1492\nTo jest STEŚ-R i niedługo powinny zakończyć się prace geologiczne, których start się opóźniał (przez co przesunięty został termin posiedzenia ZOPI).\nKokoszka liked this post\nSeptember 13th, 2019, 09:45 AM #1493\nNa stronie RDOS Lodz znajduje sie obwieszczenie z dn. 10.09.2019 r. dot. zazalenia Stowarzyszenia Pracownia na rzecz Wszystkich Istot na postanowienie RDOS w Lodzi z dn. 08.08.2019 r. nadajace rygor natychmiastowej wykonalnosci decyzji o srodowiskowych uwarunkowaniach dla budowy drogi ekspresowej S12 Piotrkow Trybunalski - granica woj. mazowieckiego oraz dla budowy drogi ekspresowej S74 SulejÃ³w - granica woj. swietokrzyskiego.\nZnowu jakies oszoÅ‚omy chca zawetowac budowe tej waznej drogi\nSeptember 13th, 2019, 09:51 AM #1494\nTo ci sami co chcieli zablokować s7 pod Skarżyskiem.\nSeptember 13th, 2019, 10:38 AM #1495\nNo i pod Skarzyskiem-Kamienna skutecznie wstrzymali inwestycje na kilka lat. Przez to dzis mamy dziure na S7 miedzy Radomiem a Kielcami. Na szczescie jest szansa, ze z koncem roku bedzie udostepniony ciag glowny obwodnicy Skarzyska-Kamiennej\nSeptember 16th, 2019, 11:51 AM #1496\nLimit wydatków na drogi ma wzrosnąć do 140 mld zł. Chodzi nie tylko o dopłatę do zerwanych kontraktów\nUchwala w sprawie zmiany limitu PBDK ma być przyjęta przez rząd jeszcze w trzecim kwartale.\nAndyB66, El Romano, Hondurasik, gjekon, wssk8, Wujek z Mielca liked this post\nSeptember 16th, 2019, 06:50 PM #1497\nno i dobrze. Przynajmniej odcinek Piaski Chełm powinien powstać. I tak ma powstać obwodnica Chełma i dziura między Piaskami a Chełmem przy ruchu jaki tam jest byłaby słaba. Zwłaszcza że to odcinek raptem ok 40 km w dość łatwym terenie tak więc sama budowa nie powinna być jakoś bardzo droga. Co do odcinka za Chełmem się nie wypowiadam bo go nie znam ale te kilkanaście kilometrów to aż się prosi żeby dociągnąć do końca\nSeptember 16th, 2019, 11:11 PM #1498\nAkurat co do odcinka za Chełmem to mam mieszane uczucia. Obecnie do Dorohuska z Chełma mamy 18 km DK w dobrym stanie, bodajże z 1 terenem zabudowanym (pro forma, bo budynki oddzielone drogą serwisową od jezdni głównej), z szerokim poboczem. Projekt S12 zakłada budowę trasy "na około", dłuższej o kilka km, bez węzłów, z której tak naprawdę korzystać będą tylko kierowcy zainteresowani dojazdem do przejścia granicznego w Dorohusku. Jest sens budować drogę ekspresową głównie dla nich, żeby mogli szybciej o kilka minut dojechać do korka na granicy?\nSeptember 16th, 2019, 11:25 PM #1499\nTaki, żeby oddzielić ruch tranzytowy od ruchu lokalnego.\nSeptember 17th, 2019, 07:32 AM #1500\nI bardzo dobrze, ze chca budowac na Lubelszczyznie. Jesli ta uchwala przyjedzie to w limicie finansowym beda odcinki: A2 co najmniej do Bialej Podlaskiej, S17 Piaski - Hrebenne, S12 Piaski - Dorohusk i Via Carpatia w ciagu drogi ekspresowej S19 na polnoc od Lublina


Farby do szkła - decoupage - sklep internetowy Creativehobby.pl\nMalowanie na szkle jest starą tradycją. Niegdyś w ten sposób dekorowano zarówno szklane naczynia, jak również szyby. Dzięki temu przyjmowały alternatywną postać dla drogich i wymagających dużego wysiłku witraży. Dziś na nowo powraca do łask, stanowiąc narzędzie do samodzielnej kreacji małych dzieł sztuki. Aby przynosiło pożądane efekty, wymaga zastosowania specjalnych farb do szkła, które w asortymencie naszego sklepu są dostępne w rozmaitych wariantach.\nJakie farby do malowania na szkle wybrać?\nOferowane farby do szkła można podzielić z uwagi na skład. Pierwszą grupę produktów stanowią farby na bazie wody (dla utrwalenia wzoru wymagają wypiekania w piekarniku), drugą natomiast na bazie alkoholu. Mogą być stosowane zarówno na szkło, ceramikę, porcelanę oraz metal. Farby do malowania na szkle można również podzielić na krystaliczne oraz kryjące. Transparentne używane są najczęściej do szkła, luster i dekoracji okien, podczas gdy kryjące znajdują największe zastosowanie przy ozdabianiu ceramiki. Uzupełnieniem oferty, jaką przygotował sklep Creativehobby.pl jest konturówka do szkła, która w precyzyjny sposób pozwala zaaplikować farbę, tworząc najbardziej finezyjne wzory, linie konturowe czy napisy. Oferowane farby do szkła wykazują się wysokim stopniem napigmentowania, dzięki czemu zapewniają optymalny stopień krycia oraz intensywny kolor. Mogą być nakładane przy użyciu pędzla gąbkowego, pędzla syntetycznego, szablonów czy bezpośrednio z butelki. Z uwagi na łatwość użycia oraz posiadane właściwości dekoracyjne, doskonale sprawdzają się w użytku hobbystycznym. Farby do rękodzieła dostępne w szerokiej plejadzie kolorów, tylko na www.creativehobby.pl!\nMarker do porcelany i szkła - czarny\nFarba do szkła i porcelany 30 ml - pomarańczowy\nFarba do szkła i porcelany 30 ml - czerwony\nFarba do szkła i porcelany 30 ml - magenta


Ukorzenianie malin | Portal sadowniczy - sadownictwo.com.pl\nStrona główna » Forum Sadownicze Portalu - sadownictwo.com.pl » Malina » Ukorzenianie malin\nUkorzenianie malin [wiadomość #36859] wto, 09 marzec 2010 10:08\nWitam wszystkich plantatorów!! Mam pytanko w związku z ukorzenianiem malin. Malin już uprawiam 10lat ale pierwszy raz spotkałem się z takim incydentem. Jest u mnie w miejscowości taki pacjent co nie ma dużego pojęcia o uprawie malin i jej rozmnażaniu! Zawsze na wiosnę kiedy malina jeszcze pąków kwiatowych nie zawiązuje przychodzi i mi ucina wierzchołki pędów lub duże liście!! Podejrzewam że w ten sposób próbuje ukorzeniac i rozmanzac maliny. Wiecie może coś o takim sposobie??\n[Uaktualnione dnia: wto, 09 marzec 2010 10:09]\nOdp: Ukorzenianie malin [wiadomość #36872 (odpowiedź na #36859) ] wto, 09 marzec 2010 19:20\nSpotkałem się z takim sposobem rozmnażania malin ale również w teorii, nigdy nie próbowałem chociaż przy tegorocznym zbycie na sadzonki myślałem o tym jesienią gdy paliłem resztki po skoszeniu maliny jesiennej.\nPonoć robi się sztobry podobnie jak przy porzeczce czarnej, trochę trzeba posmarować ukorzeniaczem i w sadzić w glebę. Ale co do efektów i opłacalności nie jestem przekonany.\nOdp: Ukorzenianie malin [wiadomość #36880 (odpowiedź na #36859) ] wto, 09 marzec 2010 21:33\nWłaśnie i ja słyszałem że w ukorzeniaczu trzeba je zamoczyc ale chyba na jesieni do gruntu sie ich nie wysadzi poniewaz słabo ukorzenione najprawdopodobnie by zmarzły. Trzeba chyba je ukorzenic gzies w cieplym pomieszczeniu lub pod folia nie??\nRozmnażanie malin ze zdrewniałych pędów [wiadomość #47729 (odpowiedź na #36859) ] sob, 13 listopad 2010 02:20\nWitam mam pytanie czy maliny jesienne da się w jakiś sposób rozmnożyć ze zdrewniałych pędów tych co pozostają na jesieni do ścięcia??\nOdp: Ukorzenianie malin [wiadomość #47773 (odpowiedź na #36859) ] nie, 14 listopad 2010 17:45\nJa bym powiedział ze ten "pacjent" wcale taki "głupi" nie jest. Z wierzchołków pędów lub też zdrowych liści uzyskuje się materiał do rozmnożeń in vitro. Ale sposób ten jet bardzo trudny bo wymaga i dużej wiedzy i sporo sprzętu.\n[Uaktualnione dnia: pon, 06 grudzień 2010 22:08]\nOdp: Ukorzenianie malin [wiadomość #47797 (odpowiedź na #36859) ] pon, 15 listopad 2010 00:46\na w jaki sposób jest to możliwe poprostu chciałbym kilka krzaków dla siebie od sąsiada. Sąsiad sam ma mało i odrosty korzeniowe dla siebie wziął proszę o pomoc.\nPoprzedni wątek: gdzie kupić i jakie sadzonki maliny letniej\nNastępny wątek: wydajność zbieracza


Bal sponsorów ząbkowickiego LO, Ząbkowice Śląskie - Express-Miejski.pl Powiat Ząbkowicki - Informacje i wiadomości z regionu\nstrona główna wiadomości Bal sponsorów ząbkowickiego LO\nBal sponsorów ząbkowickiego LO\nData dodania: 2010-02-18 00:00\nBal sponsorów ząbkowickiego LO fot.: zabkowice.psl.pl\nTo się zdarzyło po raz pierwszy w dziejach Liceum Ogólnokształcącego. Bal sponsorów tejże Szkoły. Urodziwa zabawa karnawałowa ząbkowickiej elity przynależnej do różnych branż zawodowych życzliwie ustosunkowana i na tyle dobrze sytuowana materialnie i hojna, by wspierać finansowo tę Szkołę. Wśród nich liczna grupa rodziców i absolwentów.\nAle przede wszystkim tańce. Wspaniałe, wręcz szaleńcze, z wielkim poczuciem humoru przy doskonale dopasowanej do tego towarzystwa muzyce zespołu AVERS.\nNie zapomni się tego wieczoru rozśpiewanego, roztańczonego, pań w pięknych kreacjach w towarzystwie przystojnych panów, licznych zbiorowych tańców. Nie było potrzeba wodzirejów. Atmosfera doskonałej zabawy wyzwalała artystyczne talenta uczestników. Jak wstęgi zwijały się i rozwijały korowody w zespołowych zabawach. Do tej pory brzmi w uszach piosenka „Szła dzieweczka do laseczka” śpiewana przez całą salę. Bawili się tutaj bohaterowie niemal wszystkich szkolnych lektur: Izabella, Lotta, Jagna, Ligia. A ich imiona widniały na kotylionach przypiętych na dzień dobry przez organizatorki.\nNiebagatelną sprawą było ekskluzywne wnętrze stołówki Legranda, niegdyś sławnego FAEL-u zapewniającego połowie miasta zatrudnienie, gdzie również odbywały się studniówki ząbkowickiej młodzieży. Suto zastawione stoły także procentowymi trunkami, których jednak nikt nie nadużywał, a także przebogaty program artystyczny. Wszyscy zachwycali się tańcami zespołu Tangens, występami akrobatycznymi rodzinnego zespołu SZAJDAN, uczniów IIIc, piosenką Radka Taracha czy tańcem ogni.\nTen bal nie stworzył się sam.\nZorganizowali go zaangażowani w życie Liceum rodzice – członkowie Rady Rodziców. Najwięcej napracowały się dwie panie: Urszula Komar i Anna Kasieczka. Padły również inne nazwiska:, Elżbieta Chochorowska, Danuta Kiełbasiewicz, Wiesław Szabla, Krystyna Zerbok.\nPo 22. między szaleństwami na parkiecie odbywała się licytacja cennych przedmiotów, za które płacono kolosalne sumy. Za tajemniczą orzechową szkatułkę, jak się potem okazało, pełną cukierków, hojny nabywca zapłacił 500 zł. Mniej więcej za taką sumę sponsorzy nabyli damską torebkę, komplet noży Zepter, skórzaną portmonetkę itp. rekwizyty.\nZ pewnością ten bal odbije się szerokim echem. Zapewne organizatorzy zechcą się pochwalić finansami zebranymi na rzecz szkoły. Poinformują również, na jaki cel przeznaczą pieniądze. Z pewnością wspomogą LO w nowe pomoce naukowe tak bardzo potrzebne do unowocześnienia procesu nauczania.\nWszyscy uczestnicy balu zasłużyli na dużą wdzięczność Grona Pedagogicznego jak i młodzieży. Gdyby tego rodzaju impreza utrwaliła się w tradycji Szkoły, poza efektami materialnymi przynosiłaby wielką satysfakcję, tworzyłaby określony lobbing i przekonywałaby o dużej wadze kształcenia młodzieży w środowisku ząbkowickiej elity. To wsparcie tak bardzo potrzebne jest ludziom, którzy chcą służyć swoją wiedzą i życzliwością młodemu pokoleniu.\nElżbieta Brylińska / www.zabkowice.psl.pl\nElżbieta Brylińska / www.zabko


NIEBIESKA TUBA ENERGETYCZNA SLIMY ALYENZ | WSZYSTKIE PRODUKTY DLA CHŁOPCA \_ KOLEKCJONERSKIE \_ TESTOWA | JP MAX Zabawki Kraków - klocki lego duplo, star wars, baby born, fisher price, pędzące żółwie\nJesteś tu: Start WSZYSTKIE PRODUKTY NIEBIESKA TUBA ENERGETYCZNA SLIMY ALYENZ\nNIEBIESKA TUBA ENERGETYCZNA SLIMY ALYENZ\nkod produktu: 4052351001409/1\nZbierz wszystkie kolory Obcych w Kosmicznych Tubach Energetycznych!\nSLIMY ALYENZ to kolekcja trzech obcych zamkniętych w kolorowych tubach energetycznych. W tubie znajduje się specjalny żel Slimy w którym zamoczona jest figurka obcego. W każdej chwili możemy wyjąć obcego z tuby i bawić się nim. Kiedy obcy straci energie możesz bez problemu włożyć go z powrotem do tuby energetycznej, aby naładować jego moc. Na tubie SLIMY ALYENZ znajduje się przycisk aktywujący moc figurki. Kiedy go naciśniemy, tuba i obcy zaczynają świecić na czerwono. Fantastyczna kolekcja 3 postaci które możesz przekładać z jednej tuby do drugiej. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 3 roku życia.Wymaga baterii: 1 x CR2032\nDostępne kolory: niebieski, zielony czerwony\nSprawdź jaką moc mają obcy! : http://www.youtube.com/watch?v=t2iEAMjp898\n1 x Tuba energetyczna SLIMY ALYENZ w kolorze niebieskim


Mąka pszenna jest mąką najczęściej wykorzystywaną w kuchni. Konsystencja mąki pszennej jest sypka. Maka pszenna zawiera gluten, dzięki temu wypieki z mąki pszennej zwiększają swoją objętość, czyli rosną. Mąka pszenna to mąka bardzo uniwersalna. Można z niej przygotować ciasto a makaron, można z niej piec ciasta, przygotowywać naleśniki. Mąkę pszenną wykorzystujemy także do zagęszczania zup i sosów. Innym rodzajem mąki, już nie tak powszechnie stosowanym w kuchni, jest maka orkiszowa. Maka orkiszowa także zawiera gluten, jednak ten zawarty w mące orkiszowej nasz organizm przyswaja lepiej niż ten, który znajduje się w mące pszennej. Z mąki orkiszowej możemy piec ciasta, możemy przygotować z niej kluski. Mąka orkiszowa jest chętnie używana do pieczenia chleba i domowych bułeczek. Na półkach sklepowych możemy spotkać także mąkę żytnią. Mąka żytnia najczęściej służy do pieczenia chleba. Może być używana także do pieczenia pierników, drobnych pierniczków, można z niej przygotować zakwas na żur. W kuchni sięgamy czasem także po mąkę ziemniaczaną. Z mąki ziemniaczanej można przygotować domowy kisiel lub budyń, można jej użyć do pieczenia ciasta ucieranego. Nadaje się także do zagęszczania sosu. Osoby na diecie bezglutenowej na pewno znają mąkę kukurydzianą. Mąkę kukurydzianą możemy wykorzystać jako składnik ciasta na tortillę. System reklamy Test