Ciekawe przypadki wojenne Australii | Torla - kamienna wioska\nNapisane przez: torlin | 26/04/2019\nCiekawe przypadki wojenne Australii\nJula przez przypadek poruszyła bardzo ciekawy temat – Australia jako terytorium zagrożone inwazją podczas II Wojny Światowej. Pamiętam, jak za młodych lat z kolegami interesującymi się również historią robiliśmy eksperymenty dyskusyjne, jeden rzucał temat, a reszta musiała się do tego ustosunkować. Do dziś pamiętam, że jeden z tematów brzmiał: „Czy Japonia miała zamiar zaatakować Australię?”. Trzeba pamiętać, że nie było wtedy Internetu, i bazowaliśmy jedynie na wydawnictwach encyklopedycznych i na trzytomowej „Historii II Wojny Światowej”. I doszliśmy do wniosku, że to się Japonii nie opłacało.\nPowyższy plakat propagandowy odnoszący się do zagrożenia japońską inwazją uznano w Australii za za bardzo alarmujący, w związku z tym nie został wydany i opublikowany. Ale bardzo ciekawe są debaty na ten temat pomiędzy armią a marynarką wojenną Japonii. Sukces tego kraju w pierwszych miesiącach wojny na Pacyfiku spowodował, że niektórzy przedstawiciele Cesarskiej Japońskiej Marynarki Wojennej w grudniu 1941 r. zaproponowały inwazję na Północną Australię. Argumenty przyznaję mieli potężne, że Stany Zjednoczone prawdopodobnie wykorzystają Australię jako bazę do rozpoczęcia kontrofensywy w południowo-zachodnim Pacyfiku. Dowództwo Marynarki Wojennej argumentowało, że inwazja ta może zostać przeprowadzona niewielkimi siłami piechoty, ponieważ ten obszar Australii był – zdaniem Japończyków – lekko broniony i odizolowany od głównych ośrodków miejskich Australii. W Marynarce Wojennej nie było powszechnego poparcia dla tej propozycji, a Isoroku Yamamoto, dowódca Połączonej Floty, konsekwentnie się jej sprzeciwiał. Armia japońska też nie zgadzała się na propozycję marynarki wojennej , uważała ją za niepraktyczną, gdyż armia koncentrowała się na obronie granic podbojów Japonii i uważała, że inwazja Australii nadmiernie rozszerzy obszar obrony. Co więcej, armia nie była skłonna wyjąć tak dużą liczbę żołnierzy z Armii Kwantuńskiej w Mandżurii, ponieważ nie byli pewni, czy Związek Radziecki nie zaangażuje się w wojnę na Pacyfiku, a oprócz tego armia japońska łakomym wzrokiem patrzyła na Syberię.\nPremier Hideki Tojo konsekwentnie sprzeciwiał się inwazji Australii, zamiast tego opowiedział się za polityką zmuszania Australii do ograniczenia kontaktów komunikacyjnych z USA. W swoim ostatnim wywiadzie przed egzekucją za zbrodnie wojenne Tojo stwierdził, że: „Nigdy nie mieliśmy wystarczającej liczby żołnierzy do [inwazji na Australię]. Rozciągnęliśmy już za daleko nasze linie komunikacji. Nie mieliśmy takiej siły zbrojnej ani takich możliwości zaopatrzeniowych (…). Oczekiwaliśmy, że zajmiemy całą Nową Gwineę, utrzymamy Rabaul jako bazę i zaatakujemy północną Australię drogą powietrzną. Ale rzeczywista inwazja fizyczna – nie, w żadnym momencie”.\nObliczenia armii i marynarki dotyczące liczby żołnierzy potrzebnych do inwazji na Australię znacznie się różniły i stanowiły podstawę dyskusji pomiędzy nimi. W grudniu 1941 r. Marynarka Wojenna Japonii obliczyła, że siły trzech dywizji (od 45 000 do 60 000 ludzi) byłyby wystarczające do zdobycia australijskich północno-wschodnich i północno-zachodnich obszarów przybrzeżnych. Natomiast armia obliczyła, że potrzebna byłaby wtedy siła co najmniej dziesięciu dywizji (między 150 000 a 250 000 ludzi). Planiści armii oszacowali, że przewiezienie tej armii do Australii wymagałoby statków łącznie od 1,5 do 2 milionów ton, a przecież ta siła inwazyjna byłaby większa niż cała dotychczas użyta do podboju Azji Południowo-Wschodniej. Armia odrzuciła również propozycję marynarki wojennej przeprowadzenia ograniczonej inwazji na Australię, uważała zdobycie i utrzymanie enklaw na północy kraju jako nierealistyczne, biorąc pod uwagę prawdopodobne kontrofensywy sojuszników. Ze względu na swoje doświadczenie w Chinach armia wierzyła, że każda inwazja na Australię będzie musiała obejmować próbę podbicia całego kontynentu australijskiego, co było poza możliwościami Japonii. Temat powrócił 6 lutego 1942 r., Ministerstwo Marynarki Wojennej formalnie zaproponowało plan, w którym wschodnia Australia zostanie zaatakowana w tym samym czasie, gdy inne siły japońskie będą zdobywały Fidżi, Samoa i Nowa Kaledonia, ale ta propozycja została ponownie odrzucona przez wojsko. 14 lutego, dzień przed zdobyciem Singapuru, sekcje Armii i Marynarki w Cesarskim Dowództwie Cesarskim ponownie omówiły sprawę inwazji na Australię i podczas tej dyskusji kapitan Tomioka argumentował, że możliwe będzie zdobycie Australii „symboliczną siłą”. To stwierdzenie zostało opisane jako „tak wiele bełkotu” w tajnym dzienniku Głównej Komendy Głównej Cesarstwa. Przypominam, że tak naprawdę Fidżi, Samoa i Nową Kaledonię uratowała Bitwa o Midway w czerwcu 1942 r.\nPowyżej postępy Japonii na obszarach Południowo-Zachodniego Pacyfiku i Azji Południowo-Wschodniej w ciągu pierwszych pięciu miesięcy Kampanii Pacyfiku II Wojny Światowej. Proponowana ofensywa, zwana Operacją FS, na Fidżi, Samoa i Nową Kaledonię, przedstawiona jest w prawym dolnym rogu, FS miało być wspólnym wysiłkiem Cesarskiej Japońskiej Marynarki Wojennej i Cesarskiej Japońskiej Armii, a jego podstawowym celem było odcięcie linii dostaw i komunikacji między Australią a Stanami Zjednoczonymi, a podstawowym celem było wyeliminowania Australii jako kraju zagrażającego japońskiej linii obrony na południowym Pacyfiku. Operacja FS została przełożona po japońskiej porażce w Bitwie na Morzu Koralowym, a następnie odwołana po porażce Japończyków w Bitwie o Midway, po stracie czterech japońskich lotniskowców.\nWielki nalot na Darwin przeprowadzony został w dniu 19 lutego 1942 r., a Broome został zaatakowany co najmniej cztery razy przez japońskie samoloty podczas II Wojny Światowej, z tym że najgorszy atak został przeprowadzony w dn. 3 marca 1942 r. Japonia przeprowadziła dziesiątki kolejnych nalotów na północną Australię w 1942 i 1943 r., były to głównie małe naloty i miały na celu uniemożliwienie alianckim samolotom zaatakowanie japońskich pozycji. Z kolei atak na port w Sydney w maju 1942 r. miał na celu skierowanie sił alianckich w przeciwnym kierunku niż wyspa Midway. Kolejne japońskie kampanie podwodne u wschodniego wybrzeża Australii w 1942 i 1943 r. były próbą przerwania linii dostaw między Australia a Nową Gwineą.\nNajśmieszniejsze było to, że „inwazja rozpoznawcza” naprawę nastąpiła. Wieczorem 14 stycznia 1944 r. na rozkaz XIX Dowództwa Armii Japonii 25-tonowy statek rybacki „Hiyoshi Maru”opuścił Kupang na Timorze i o 9 rano w dniu 17 stycznia 1944 r. dotarł najpierw na wyspy, a później wylądował w Australii. Przez dwa dni członkowie sił inwazyjno-rozpoznawczych szukali jakichkolwiek śladów i po nieznalezieniu niczego powrócili na Timor.\n« Nasze wspólne dziedzictwo część druga (w odpowiedzi Celtowi)\nWielka, nocna grecka bogini a kryzysy finansowe »\nA teraz Australia się zbroi na potęgę przed, znowu, zagrożeniem z północy, tym razem jednak chińskim.\nBy: gszczepa on 26/04/2019\nMysle, ze bitwa na Morzu Koralowym zakonczyla sie remisem, natomiast Midway to byla japonska kleska majaca istotny wplyw na dalsze losy wojny na Pacyfiku.\nMoze Autralia sie zbroi, niemniej w razie ewentualnego konfliktu ma nikle szanse.\nBy: vandermerwe on 27/04/2019\n„bitwa na Morzu Koralowym zakończyła się remisem”\nRemisem, jeśli idzie o straty obu stron. Ale w wymiarze operacyjnym przegrali ją Japończycy, bo nie zrealizowali swojego planu lądowania w Port Moresby.\nZastanawia mnie, jak mogli Japończycy w ogóle rozważać na poważnie lądowanie w północnej Australii. Co by im to dało? Nie ma tam ani dużych portów i innej infrastruktury, ani surowców naturalnych. Ze względu na odległość i warunki terenowe nie byłaby to też baza do inwazji na południową część kontynentu.\nBy: Paweł Luboński on 27/04/2019\nŻadne państwo na świecie, jeżeli nie ma ponad 100 milionów mieszkańców i bomby atomowej, nie ma szans z Chinami. To cóż mówić o Australii.\n1. Bitwa na Morzu Koralowym jest typowym i doskonałym przykładem, że zwycięstwo może być prawie klęską, że nie wspomnę Króla Epiru ze zwycięstwa pod Ausculum. Piotr Zaremba, wspaniały prawicowy felietonista pisze w ostatnich dniach, że takie właśnie zwycięstwo odniósł rząd nad nauczycielami. PiS-owcy zobaczą prawicowe wykształcenie i wychowanie w szkołach jak Homer własną twórczość w druku.\nPrzede wszystkim było to pierwsze zatrzymanie ofensywy Japończyków, coś nasze Płowce.\n2. Tu Pawle nie masz racji. Japończycy zaczęli wreszcie myśleć „głową ” wroga. Robert Guillain w swojej wspaniałej książce „Od Pearl Harbor do Hiroszimy” pisze właśnie, że błędem japońskiego sztabu była nieumiejętność obserwowania, co dla nieprzyjaciela jest najważniejsze. Patrzyli tylko na swoje potrzeby. Guillain pisze, że Hawaje dlatego nie zostały zajęte jako pierwsze, bo im nie były potrzebne do niczego, a nie myśleli „Amerykanami”, że tamtym Hawaje są niezbędne do kontrataku.\nAustralia była Amerykanom niezbędna ze względów logistycznych, nie miałyby gdzie lądować samoloty transportowe. Oprócz tego – co widać doskonale spoglądając na powyższą mapę – północne wybrzeże Australii aż jest stworzone do kontrataku na Holenderskie Indie Wschodnie.\nBy: Torlin on 27/04/2019\nAkurat jest to przyklad wydarzenia, ktore mozna roznie oceniac. Wszystko zalezy od przyjetego punktu wyjscia. W kwestii strat nie jestem przekonany, czy akurat byl to remis. To jednak, w calym wymiarze wojny dla jednej czy drugiej strony nie mialo wiekszego znaczenia.\nPo tej stronie globu podobna dyskusja trwa po dzis dzien nt. bitwy wokol Cuito Cuanavale w Angoli pod koniec lat 80-tych.\nRealnie rzecz biorac ewentualna inwazja Australii byla poza mozliwosciami sil zbrojnych Japonii.\nNiezaleznie jak bardzo byliby przeiwdujacy Japonczycy, na dluzsza mete nie mieli szans na wygranie wojny ze Stanami – roznica potencjalu byla zbyt duza.\nNie Vandermerwe, patrząc nawet na Wikipedię, to straty były właściwie dokładnie takie same, po 1 lotniskowcu zatopionym i 1 niszczycielu, i identycznie po 1 lotniskowcu i niszczycielu uszkodzonym. Reszta to płotki.\nTak, masz rację, ale zajęcie Hawajów i ew. Australii strasznie skomplikowałoby sytuację Amerykanów w sensie logistycznym.\nCuito Cuanavale – opis znalazłem TU.\n„północne wybrzeże Australii aż jest stworzone do kontrataku na Holenderskie Indie Wschodnie.”\nŻe się spytam: i co, wyszedł ten kontratak z północnego wybrzeża Australii?\nMam sporo opracowan/ksiazek na ten temat. Co do artykulu. Dlaczego Autor uparcie uzywa slowa „afrykanerski”? Zwazywszy, ze w silach zbrojnych obowiazkowo sluzyli wszyscy biali mezczyzni w RPA a w tamtym czasie sluzyli tez zolnierze innych kolorow skory rzecz nie stawia Autora w najlepszym swietle.\nSpor dotyczy znaczenia samej bitwy oraz celow jakie miala osiagnac, co w kolejnosci prowadzi do debaty o politycznym podkladzie, kto zwyciezyl.\nJuz po napisaniu wczesniejszego komentarza pomyslalem, ze jednym mozliwy kryteriow oceny bolaby mozliwosc uzupelnienia strat. Patrzac na to w ten sposob rzeczywscie utrata tak istotnej jednostki jak lotniskowiec byla rzeczywiscie porazka.\nNie, nie było. Ale Japończycy po kres swoich dni nie mogli być pewni, że nie wyjdzie.\nZ Tobą jest taki kłopot jak z Szymonem w sprawie kolei, za dużo wiecie. Przecież ten artykuł jest dla Polaków, dla których te różnice są kompletnie nieistotne.\nStrata lotniskowca to jest tragedia dla floty, a strata czterech – to klęska. Ale w sprawie Midway trzeba obiektywnie powiedzieć, że Japończycy mieli nieprawdopodobnego pecha, a Amerykanie niewiarygodne szczęście. Gdyby chmury odsunęły się na odwrót, to Amerykanie ponieśliby klęskę. Ale masz rację, jak Zagłoba prorokował w sprawie wojny ze Szwecją, Amerykanie mogliby tracić jeszcze kilka lotniskowców, i tak by wygrali całą wojnę. Japończycy raz stracili cztery, i przestali istnieć.\n„po 1 lotniskowcu zatopionym i 1 niszczycielu, i identycznie po 1 lotniskowcu i niszczycielu uszkodzonym”\nTo jednak nie były porównywalne straty, Japonia straciła owszem lotniskowiec, ale lekki, Amerykanie stracili lotniskowiec floty.\nBy: gszczepa on 27/04/2019\n„Moze Autralia sie zbroi, niemniej w razie ewentualnego konfliktu ma nikle szanse.”\nSama – oczywiście. Ale to jeden z krajów najsilniej związanych sojuszami z USA. Sama Australia podczas DWS też by się przed Japonia nie obroniła.\nMoze sie czepiam. Jednak zauwazylem, ze w polskim pismiennictwie tzw. egzotyczne kraje opisuje sie niechlujenie. Mialem na ten temat spor ( oko w oko) z pewnym znanym publicysta. Zwrocilem mu uwage na niby „malo istotne szczegoly” w artykulach i ksiazkach innego znanego publicysty. Moj rozmowca potraktowal to lekcewazaca zdawkowa uwaga i w swojej ksiazce, mnie przyslanej, wysmarowal „byki” , na ktore zwracalem jemu uwage. Uwazam, ze piszac w pismie „Poligon” znajomosc szczegolow dotyczacych armii RPA jest rzecza istotna.\nI jeszcze ciekawostka. Pare lat temu ukazala sie ksiazka zawierajaca wspomnienia zolnierzy rosyjskich przebywajacych w Angoli w tamtym czasie. Jeden z nich wspomina, ze w czasie nasluchu komunikacji poludniwowoafrykanskiej w pewnym momencie uslyszeli polska mowe, co wywolalo konsternacje – w wojsku RPA sluzyli rowniez zolnierze pochodzenia polskiego.\nTutaj muszę Ci przyznać rację:\n„Shōhō” – 11 tys. ton; 200×18 m; 25 samolotów, załoga 800 ludzi,\n„Lexington” – 36 tys. ton; 270×32 m; 91 samolotów; 2.122 ludzi.\nWbrew pozorom Australia miała szansę nawet bez pomocy USA. Po pierwsze są to bardzo bitni ludzie, ale co najważniejsze, Australia to jest olbrzymi teren. Opanowanie całego kontynentu wymaga zaangażowania olbrzymich sił lądowych.\ntak to już jest na świecie, że publikuje się artykuły dostępne umysłowo czytelnikom. Nikt nie drąży tematu, bo najczęściej zainteresowanych to nie bardzo obchodzi. Nie mówię tutaj o piśmie „Poligon”, może rzeczywiście tam powinno to być zrobione bardziej sumiennie.\nAle większość to są pustynie, tak naprawdę wystarczy zająć okolice Sydney/Melbourne. W dodatku większość wojsk australijskich była wtedy w Afryce.\nBy: gszczepa on 28/04/2019\nNo wiecie, Lexington to przebudowany krążownik liniowy. Wielka machina, dla samolotów jednak ciasnawa, a poza tym słabo manewrowa 😛\nOK, trochę może prowokuję, ale Lexington mógł być większym obciążeniem dla US Navy niż pożytkiem…\nBy: pak4 on 28/04/2019\nNo nie przesadzajmy, wystarczy zerknąć na szlak bojowy bliźniaczej Saratogi, żeby zobaczyć jak bardzo użyteczny to był typ okrętów. Ciasnota dla samolotów jest zwyczajną nieprawdą, to były największe lotniskowce US Navy aż do budowy powojennego typu Midway, a np. wysokość hangaru została przewyższona dopiero przez typ Forrestal zbudowany w latach 50-tych.\nKwestia funkcjonalności. To był zaadaptowany krążownik liniowy, a nie okręt projektowany od razu jako lotniskowiec. Duży pokład, szybkość, wyporność — to nie wszystko. Co z windami, z ergonomią hangaru, ze zwrotnością (to ona zawinić miała w znacznej mierze utratę okrętu w bitwie)?\nA Amerykanie rozkręcali już budowę floty.\nZresztą, po stronie japońskiej Kaga, czy Akagi, były mniej warte od Shokaku i Zuikaku – bardzo udanych okrętów.\nBy: pak4 on 29/04/2019\nBardzo fajna dyskusja, nie krepujcie się, czytam z wypiekami na twarzy. Jestem za mały pikuś, aby w niej uczestniczyć czynnie, pozostaje bierne, ale dla mnie też ważne.\nBy: Torlin on 29/04/2019


Oddział paliatywny - Rynek Seniora\nGorlice: remont oddziału paliatywnego na ukończeniu\n28 listopada 2018 11:32\nJeszcze w tym miesiącu w Szpitalu Specjalistycznym im. Henryka Klimontowicza w Gorlicach (Małopolskie) ma się zakończyć remont oddziału paliatywnego. Po jednostka remoncie zyska więcej łóżek i istotnie poprawią się warunki pracy dla personelu medycznego.\nW Będzinie uruchomiono oddział opieki paliatywnej\nW Powiatowym Zespole Zakładów Opieki Zdrowotnej w Będzinie (Śląskie) rozpoczął funkcjonowanie oddział opieki paliatywnej. Jednak to nie jedyna zmiana w placówce. Szpital jest zadłużony na niemal 50 mln zł, a inne oddziały zlikwidowano - m.in. chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, położniczo-ginekologiczny oraz noworodków i...\n05 lutego 2016 09:10\nOpieka całodobowa nad seniorem. Gdzie szukać miejsca?\n13 października 2015 11:09\nIstnieje kilka rodzajów placówek publicznych przeznaczonych dla seniorów wymagających całodobowej opieki. Każdy adresowany jest dla trochę innej grupy osób.


Komunistów sprawiedliwość nie sięga. Stalinowscy zbrodniarze bezkarni w wolnej Polsce - Niezależna\nPolska • 16.11.2018 07:10\nKomunistów sprawiedliwość nie sięga. Stalinowscy zbrodniarze bezkarni w wolnej Polsce\nKilka dni temu Polskę obiegła informacja o tym, że za Stefanem Michnikiem, bratem redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej”, został wystawiony europejski nakaz aresztowania. „Codzienna” postanowiła sprawdzić, ilu jeszcze żyjących komunistycznych zbrodniarzy można pociągnąć do odpowiedzialności za udział w stalinowskiej machinie zagłady. Stawiamy pytanie, dlaczego pion śledczy IPN podległy Ministerstwu Sprawiedliwości zwleka z postawieniem ich w stan oskarżenia.\nna zdjęciu Marian Ryba\nPierwszym przykładem może być Zbigniew Domino, który mimo doznanych od Sowietów represji i tak przeszedł na ich stronę. Jest autorem książki „Syberiada Polska” i, co ciekawe, historia głównego bohatera powieści napisana została w na podstawie jego doświadczeń z młodzieńczych lat. W 1940 r. jako 15-letni chłopak został on zesłany na Syberię wraz z rodziną. Na obcej ziemi spędził sześć lat. Po powrocie do kraju z własnej woli wstąpił do Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, czyli formacji powołanej do zbrojnego zwalczania podziemia niepodległościowego. W 1949 r. trafił do Oficerskiej Szkoły Prawniczej w Jeleniej Górze. Przyspieszone kursy prawnicze szkolące prokuratorów oddanych komunistycznej ideologii ukończył jako prymus.\n- Już jako prokurator oskarżał głównie żołnierzy podziemia polskiego, nierzadko domagając się dla nich kary śmierci, bez względu na wysokość rzekomego przewinienia. Uczestniczył także w egzekucjach na ul. Rakowieckiej w Warszawie. Szczątki jego ofiar znajdowały się na słynnej Łączce na warszawskich Powązkach. To są m.in. polscy lotnicy oskarżeni o tzw. spisek w wojsku – mówi „Codziennej” Tadeusz Płużański, historyk oraz prezes Społecznego Trybunału Narodowego.\nDodał również, że wyrok śmierci na tych oficerach został wykonany w mokotowskim więzieniu 7 sierpnia 1952 r.\n- Ten człowiek ma na rękach krew dziesiątek polskich patriotów i nie słyszałem, aby prokuratorzy IPN, zależni od Ministerstwa Sprawiedliwości, się nim interesowali – mówi historyk.\nInnym przykładem komunisty, który nigdy nie odpowiedział za swoje zbrodnie, jest Marian Ryba, stalinowski prokurator, naczelny prokurator wojskowy w latach 1956–1968, a także były prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej. Choć podczas swojej kariery podżegał do wielu zbrodni sądowych, pion śledczy IPN oskarżył go jedynie o niedopełnienie obowiązków, co doprowadziło do bezprawnego pozbawienia wolności kilkunastu działaczy niepodległościowych w latach 1951–1954. A zarzucić mu można o wiele więcej, m.in. to, że 13 stycznia 1947 r. w Ostrowi Mazowieckiej Ryba oskarżał Władysława Kornelewskiego ps. Grunt, Orlicz, żołnierza Narodowej Organizacji Wojskowej i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, oraz jego kompana Henryka Olczaka ps. Lew, którzy następnie zostali skazani na karę śmierci. Wyrok wykonano następnego dnia, 14 stycznia 1947 r., co było złamaniem nawet „stalinowskiego prawa”, gdyż oskarżonym odebrano możliwość wystąpienia do Bolesława Bieruta o łaskę.\n- To był człowiek wyznaczany do oskarżania w sprawach politycznych. Bez skrupułów przez całe lata PRL był usłużnym prokuratorem, który wykonywał polecenia bezpieki. To kolejna osoba, której można przypisać wiele zbrodni, jednak, jak widzimy, cały czas jest bezkarny – mówi „Codziennej” Tadeusz Płużański.\nNasza redakcja postanowiła spytać prok. Andrzeja Pozorskiego, dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w IPN, o to, dlaczego pionowi śledczemu IPN jest tak trudno postawić w stan oskarżenia osoby odpowiedzialne lub współwinne morderstw na żołnierzach antykomunistycznego podziemia.\n- Prowadzimy wiele postępowań o zbrodnie sądowe, które mogą w najbliższym czasie zakończyć się postawieniem zarzutów. Nie możemy teraz mówić o konkretnych nazwiskach – odpowiedział enigmatycznie prok. Pozorski.\nDo działań prokuratorów z pionu śledczego IPN będziemy jeszcze wracać na łamach „Codziennej”.\n#stalinowscy sędziowie #prokuratorzy #komuniści #historia


prasa.wiara.pl » Niedziela » Kiedy powstały Ewangelie?\nJednak Thiede, ceniony badacz tekstów qumrańskich, nie ustępował i w wydanej w 1997 r. książce zwrócił uwagę na podobieństwo liternictwa fragmentów kodeksu z Luksoru z tekstami z Qumran. Podobne pochylenie liter, ich zaokrąglenia, ozdoby w postaci kropek i haczyków wskazywałyby, że pochodzą one z tego samego czasu. Niedziela, 20 maja 2007\nOwi krytycy twierdzili, że powstały one dopiero w połowie II wieku, a nawet na początku III. Na rzecz tej tezy przytaczali wiele argumentów. Liczne publikacje podważały wartość przekazów ewangelicznych, określając je zbiorem mitów, opowieściami ubarwionymi cudownościami, wytworem egzaltowanej wiary, a nie świadectwem, na podstawie którego można by odtworzyć i ustalić historię życia i treść nauczania Jezusa z Nazaretu. Kwestionowali nawet Jego istnienie, a przekazy Ewangelistów uważali za teksty pozwalające odtworzyć nie historyczne fakty, lecz opisać stan i treść wiary chrześcijan pierwszych wieków. Celowali w tym autorzy o rodowodzie oświeceniowym, a potem – marksistowskim.\nJuż w drugiej połowie XX wieku wiele z tez racjonalistycznej krytyki Biblii zostało odrzuconych lub poddanych korekcie. Przyczynił się do tego rozwój nauk biblijnych oraz religioznawstwa, a także liczne znaleziska starożytnych biblijnych rękopisów. Do tych znalezisk niektórzy zaliczają także zakupione w roku 1901 na bazarze w Luksorze (Egipt) resztki trzech kart papirusu. Uznane zostały przez ówczesnych badaczy za pochodzące z IV wieku fragmenty greckiego rękopisu Ewangelii św. Mateusza. W roku 1953 poddano je ponownej ekspertyzie i uznano za przynajmniej o 100 lat starsze, czyli pochodzące z początku III wieku. Trzynaście zaś lat temu, w roku 1994, londyński „Times” opublikował artykuł niemieckiego uczonego Carstena Petera Thiedego stwierdzający, że trzy karty kodeksu z Luksoru należy uznać za najstarszy fragment rękopisu Nowego Testamentu, pochodzący – jego zdaniem – z lat 60. pierwszego stulecia.\nTo stwierdzenie wydawało się mało wiarygodne i zostało przemilczane. Jednak Thiede, ceniony badacz tekstów qumrańskich, nie ustępował i w wydanej w 1997 r. książce zwrócił uwagę na podobieństwo liternictwa fragmentów kodeksu z Luksoru z tekstami z Qumran. Podobne pochylenie liter, ich zaokrąglenia, ozdoby w postaci kropek i haczyków wskazywałyby, że pochodzą one z tego samego czasu – byłyby więc najstarszym zapisem pierwszej wersji Ewangelii Mateusza. Jego zdaniem, jedna z kopii tej wersji dotarła do odległego Luksoru wraz z wyznawcami Chrystusa, którzy uciekli przed prześladowaniami rozpętanymi w 62 r. w Palestynie przez arcykapłanów (męczeństwo Jakuba Apostoła i innych chrześcijan) lub w 64 r. w Rzymie przez Nerona.\ndodane 22.05.2007 17:05


Dip z prażonej fasoli - DoradcaSmaku.pl\nWybierz składnik fasola czerwona z puszki fasola biała z puszki olej sezamowy sól pieprz tabasco śmietana 12-procentowa\nśmietana 12-procentowa 300 ml\nProsty przepis który w oryginalnej wersji był całkowicie bez smaku, po łyżeczkowych modyfikacjach to aksamitna otulina dla smażonych przekąsek warzyw i nachosów.\nFasolkę płuczemy na sitku i potrząsamy energicznie aby pozbyć się resztki wody, Patelnię lub blachę w piekarniku wykładamy papierem do pieczenia. Wysypujemy równomiernie fasolkę tak aby leżała płasko na blasze lub patelni .Blachę wsuwamy na termoobieg na 120 C*. Patelnie trzymamy na średnim ogniu.\nOd czasu do czasu mieszając pozwalamy wodzie powoli odparowywać z fasoli, po około 10 minutach gdy nasiona ładnie popękają , przekładamy je do ostygnięcia do miski. Jeśli nie zmieściliśmy całej fasoli na raz, prażymy następną turę.\nPrzestygniętą fasolę przepuszczamy przez drobne sitko w maszynce do mielenia lub bardzo odkładnie miksujemy w blenderze. Dodajemy śmietanę i dokładnie mieszamy na jednolitą masę.\ndip fasoli prażonej\nAgata B 16.05.2012 14:57\nEwa6274879 26.03.2012 22:56\nchętnie wypróbuję jako nowy dodatek do grillowanych przekąsek - mam nadzieję, że będzie do nich pasował :)


Materac KIDI DOUBLE FUN 140x70 - Sarenka.eu\nMaterac KIDI DOUBLE FUN 140x70\nA gdyby tak połączyć wszystkie najlepsze tworzywa w jednym materacu? Lateks zapewnia odporność na grzyby i pleśń, jest hipoalergiczny i idealnie dopasowuje się do kształtu ciała. Płyta kokosowa pozwala na swobodną cyrkulację powietrza, dzięki czemu materac nie zatrzymuje wilgoci. Pianka poliuretanowa to trwałość, wygoda i bezpieczeństwo. Wszystko w jednym materacu, bo na dobry i zdrowy sen Twojego dziecka składa się wiele czynników.\nKażdy detal ma znaczenie: to, że materac jest najczęściej ukryty pod prześcieradłem, nie oznacza, że nie może być ładny! Stawiamy na jasne kolory i delikatne przeszycia. Tkanina jest miękka i przyjemna w dotyku.\n3. Maty kokosowej\n4. Druga warstwa wykonana z tkaniny pikowanej.


☐ Czy istnieje dieta bez ograniczeń?\nCzęsto spotykamy się z informacjami, że istnieje dieta, która pozwala jeść … bez ograniczeń. Twierdzi się, że jest to dieta najzdrowsza i najłatwiejsza do wdrożenia. Mam tu na myśli dietę o tzw. niskim indeksie glikemicznym (IG), którą rozpowszechnił francuski lekarz Montignac.\nKończąc studia podyplomowe pisałam pracę na temat roli indeksu glikemicznego w profilaktyce i leczeniu chorób cywi- lizacyjnych. W tym czasie trudno było znaleźć materiały naukowe w języku polskim, poświęcone temu problemowi. Dzię- ki mojemu opiekunowi udało mi się dotrzeć do zagranicznych źródeł. Dziś – dodam nieskromnie – uważam siebie za oso- bę stosunkowo dobrze zorientowaną w tym temacie.\nCo to jest glikemia poposiłkowa ?\nGlikemia to ilość glukozy (cukru) zawarta we krwi. Gdy jesteśmy na czczo, glikemia wynosi ok. 1g glukozy na litr krwi. Produkty o wysokim indeksie glikemicznym wywołują gwałtowny wzrost poziomu glikemii. Takie jej skoki sprzyja- ją odkładaniu się tkanki tłuszczowej.\nSpożywanie produktów o niskim indeksie glikemicznym ma na celu zmniejszyć przede wszystkim:\n· ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2;\n· ryzyko chorób układu krążenia;\n· ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory;\n· ogólny stan zapalny w organizmie;\n· masę ciała;\noraz zwiększyć długość życia.\nJak oblicza się indeks glikemiczny ?\nW 1981r. naukowiec David Jenkins przeanalizował, jak bardzo podnosi się poziom glukozy we krwi w ciągu dwóch godzin po spożyciu danego posiłku/produktu. Wykres poziomu glikemii pokazywał: skoki krótkie i ostre lub wzrost łagodny i wydłużony w czasie. Następnie Jenkins obliczył pole powierzchni pod krzywą dla różnych produktów. Aby łatwo je było porównywać między sobą, wszystkie odnosił do pola powierzchni pod krzywą referencyjnego produktu, tj. czystej glu- kozy. Indeks glikemiczny czystej glukozy ustalił jako liczbę 100.\nJak zrozumieć skalę indeksu glikemicznego ?\nBiałe pieczywo i makarony mają indeks glikemiczny w przedziale między 70. a 90. Oznacza to, że podnoszą glikemię nieco mniej niż czysta glukoza. Brokuły i cukinia mają indeks glikemiczny poniżej 20. Oznacza to, że pod- noszą glikemię znacznie mniej niż glukoza. Z kolei syrop kukurydziany ma indeks glikemiczny 115 (!), czyli podnosi glikemię bardziej niż glukoza. Jaki błąd popełniamy odnośnie indeksu glikemicznego ? Nie wszystkie produkty słodkie mają wysoki indeks glikemiczny. Przykładem jest surowa marchew: jej indeks glikemiczny wynosi tylko 16. Są także produkty, które słodkie nie są, a mają wysoki indeks glikemiczny, np. smażone ziemniaki mają indeks glikemiczny 95 !\nPoniżej wymieniam najpowszechniej występujące produkty o niskim indeksie glikemicznym. Warto je wybierać podczas codziennych zakupów.\nLista warzyw o niskim indeksie glikemicznym (do 20):\n· awokado: mistrz świata w tej dziedzinie, jego indeks glikemiczny\n· marchew (świeża, surowa),\n· burak czerwony (surowy),\n· zielona sałata,\n· jogurt sojowy.\nPolecam także jedzenie gorzkiej czekolady zawierającej co najmniej 85% kakao, gdyż jej indeks glikemiczny wynosi zaledwie 22.\nNajlepszy zamiennik ziemniaków\nKoniecznie należy wspomnieć tutaj o batatach (obecnie dość łatwo dostępnych w naszych sklepach). Mimo słodkiego smaku, ich indeks glikemiczny wynosi tylko 46. To znakomity wynik w porównaniu do tradycyjnych ziem- niaków (IG=70-95).\nNiektóre owoce i rośliny oleiste, które można jeść bez większych ograniczeń: IG < 20\n· maliny, truskawki;\n· czarna porzeczka, porzeczka amerykańska;\n· migdały (uwaga na kalorie !),\n· orzechy włoskie (uwaga na kalorie !).\nWażna uwaga: zawsze należy brać pod uwagę nie tylko indeks glikemiczny ale także kaloryczność danego produktu oraz tzw. ładunek glikemiczny. Ale to już temat na inny artykuł.\nProdukty, których indeks glikemiczny jest bliski „0”\nMięso i ryby nie zawierają węglowodanów, więc ich indeks glikemiczny wynosi 0. W diecie opartej na niskim IG zale- cany jest więc m.in. kurczak, indyk, wołowina, szynka, jaja, krewetki, makrela, sardynka i łosoś.\nA co z piwem ?\nTo często zadawane pytanie przez moich pacjentów. Jak każdy napój alkoholowy również piwo nie jest dla każdego.\nPiwa nie powinny pić zwłaszcza osoby:\n· chorujące na cukrzycę,\n· z podwyższonym poziomem kwasu moczowego,\n· cierpiące na chorobę wrzodową,\n· z marskością wątroby,\n· z zapaleniem trzustki (zwłaszcza ostrym),\n· kobiety w ciąży i karmiące,\n· z nadwagą i otyłością.\nPiwo zawiera duże ilości niewyczuwalnego dla kubków smakowych cukru: maltozę. Wpływa ona na wysoki indeks glikemiczny tego napoju. Maltoza jest słodsza od glukozy ! Piwo jest także bardzo kaloryczne – pół litra dostarcza ok. 250-300 kcal, a rzadko kiedy poprzestajemy na jednym. Niewykorzystana energia z piwa odkłada się w postaci tka- nki tłuszczowej (zwłaszcza brzusznej !) – stąd zjawisko tzw. „piwnego brzucha”. W przełożeniu na jedzenie jedno pi- wo moglibyśmy zamienić na pełnowartościową sałatkę lub dwie kromki pieczywa z serem lub chudą wędliną.\nWniosek: niestety piwo nie należy do napojów dietetycznych, nawet w kategorii napojów alkoholowych, ponieważ zawie- ra dużo węglowodanów i to o bardzo wysokim indeksie glikemicznym (maltoza), przez co bardzo pobudza apetyt. Więcej informacji odnośnie roli indeksu glikemicznego w żywieniu uzyskasz podczas wizyty w naszej poradni dietetycznej.\nWięcej artykułów przeczytasz na stronie www.geminichojnice.pl w zakładce „Twój dietetyk – zdrowie od kuchni”\nDodano: 13 grudnia 2017 przez Jacek


czecho.pl: Sukces ZS Silesia w Erasmus + - Czechowice-Dziedzice\nSukces ZS Silesia w Erasmus +\nRealizacja projektów europejskich jest elementem polityki Zespołu Szkół "Silesia" już od 2004 roku. W tym czasie ponad 200 uczniów Zespołu Szkół "Silesia" uczestniczyło w wymianach i stażach w ramach projektów Comenius i Leonardo da Vinci. Towarzyszyli im nauczyciele, którzy dokształcali się także na zagranicznych kursach.\nProgram Erasmus+ jest nowym programem europejskim, zajmującym od tego roku miejsce znanych nam dobrze Comeniusa i Leonardo da Vinci.\nTym większym sukcesem jest otrzymanie przez szkołę drugiego już w tym roku dofinansowania, tym razem na projekt mobilności kadry edukacyjnej.\nProjekt "Nowoczesne metody nauczania - wykorzystanie technologii informacyjnej, metod dynamizujących i rozwijających umiejętności społeczne uczniów" znalazł się na liście 118 zatwierdzonych projektów spośród 521 wniosków. Ma on służyć rozwojowi nauczycieli tak, by mogli wzbogacać swój warsztat pracy zarówno o metody oparte na nowoczesnej technologii jak i metody aktywne służące rozwijaniu umiejętności społecznych uczniów, rozbudzaniu motywacji do nauki i zachęceniu ich do uczestnictwa w lekcjach.\nW ramach projektu, dziewięcioro nauczycieli różnych przedmiotów z Zespołu Szkół "Silesia", weźmie udział w szkoleniach organizowanych w Dublinie. Projekt jest w całości finansowany z funduszy programu Erasmus+. Autorką projektu i osobą odpowiedzialną za jego realizację jest pani Magdalena Czarnecka.


Biuro Księgowe Talented Księgowość - Kraków - Lacb.pl\nPowszechnie wiadomo, że w biznesie najważniejsze jest zaufanie. Gwarantujemy, że do nas możesz bez obaw je mieć. Jesteśmy solidnie pracującym biurem księgowym z Krakowa. Cenimy sobie współpracę z każdym naszym Klientem i dlatego zajmujemy się jego biznesem równie sumiennie jak własnym. Świadczymy księgowość pełną i uproszczoną oraz zapewniamy wiele innych usług, jak doradztwo w podatkach czy kadrach oraz reprezentowanie działalności Klienta przed wszystkimi urzędami. Nasze usługi świadczymy dodatkowo także po angielsku czy hiszpańsku. W każdym momencie możesz liczyć na fachową pomoc naszego biura rachunkowego. Przyjdź do nas i sprawdź sam jakie usługi wykonuje na co dzień prowadzone przez nas od sześciu lat biuro księgowe w Krakowie.\nSłowa kluczowe: biuro księgowe, biuro rachunkowe, księgowość, księgowość pełna, podatki, kadry\nŚwiadczę usługi edytorskie polegające na korekcie i redakcji tekstów w języku polskim. Przyjmuję zlecenia od firm (np. wydawnictw, agencji reklamowych i innych) i od osób prywatnych (np. autorów książek, artykułów naukowych). Poprawiam teksty w tzw. trybie śledzenia zmian, który...\nData dodania: 2020-07-05 Szczegóły wpisu »\nfirma remontowo budowlana, kraków, kredyt, mieszkania, oferty, ogłoszenia, okna, popularne strony, wynajmę, za darmo\nWizyty robotów | Google 69 |


gliwice.gosc.pl → Chcą kupić kopalnie przewidziane do likwidacji\nPrzedstawiciele firmy są zdania, że po zrestrukturyzowaniu tych zakładów możliwa jest rentowna kontynuacja ich działalności. Spółka nie wyklucza też zainteresowania innymi podmiotami górniczymi. Na temat przejęcia kopalń szefowie spółki chcą rozmawiać z przedstawicielami KW.\n"Firma ocenia, że jest w stanie przeprowadzić proces restrukturyzacji ww. kopalń w taki sposób, aby możliwa było ekonomiczna kontynuacja ich działalności. W dniu dzisiejszym firma zwróciła się do władz Kompanii Węglowej z propozycją spotkania w tym temacie" - poinformowano w przesłanym PAP komunikacie.\nFirma sprecyzowała, że w sprawie przejęcia kopalń zwróciła się do Kompanii w poniedziałek.\nRzecznik KW Tomasz Głogowski powiedział, że jak dotąd nic mu nie wiadomo o takiej ofercie.\nPrezes Universal Energy Waldemar Mróz powiedział PAP, że zamiary firmy są jak najbardziej poważne. "Wiemy, co należy zrobić, aby te zakłady działały nadal, dając ludziom pracę" - powiedział prezes. Podkreślił, że ma 30-letnie doświadczenie w branży; był m.in. wiceprezesem Katowickiego Holdingu Węglowego.\n"Nasze oceny wykazały możliwość prowadzenia rentownej działalności trzech z kopalń przeznaczonych do likwidacji, ale nie wykluczamy także zainteresowania innymi podmiotami górniczymi" - oświadczył Mróz, pytany dlaczego w zainteresowaniu spółki są kopalnie Brzeszcze, Sośnica-Makoszowy i Bobrek-Centrum, a czwarta przeznaczona do likwidacji kopalnia - Pokój - już nie.\nMróz oświadczył, że liczy na to, że szefowie KW będą zainteresowani ofertą i zaproszą przedstawicieli Universal Energy do rozmów. Nie chciał zdradzić, w jaki sposób firma chciałaby zrestrukturyzować przynoszące dziś olbrzymie straty kopalnie. Poinformował tylko, że kluczową kwestią jest odpowiedź na pytanie, dlaczego te zakłady generują straty.\nRząd zapowiedział w środę, że w ramach planu naprawczego Kompanii zamierza zlikwidować cztery należące do tej spółki kopalnie: Brzeszcze w miejscowości o tej nazwie, Bobrek-Centrum w Bytomiu, Sośnica-Makoszowy w Gliwicach i Zabrzu oraz Pokój w Rudzie Śląskiej.\nW kopalniach przeznaczonych do likwidacji trwa protest, prowadzony także pod ziemią. Sprzeciwiający się temu związkowcy w poniedziałek rozszerzyli akcję - do protestujących kopalń dołączyły cztery kolejne, na ponad dwie godziny zablokowano tory kolejowe w Katowicach. W poniedziałek do Katowic na rozmowy z górniczymi związkami przyjechała premier Ewa Kopacz.\ndodane 12.01.2015 19:55\n13 Diecezja gliwicka ma nowych animatorów i ceremoniarzy\n14 Odwołane wydarzenia i zmiany w planach


Od zaraz praca Niemcy dla pary pomocy kuchennej i konserwatora Bawaria | Praca w Niemczech oferty - ogłoszenia 2018\nStrona główna » Hotelarstwo i Gastronomia » Pomoc kuchenna » Od zaraz praca Niemcy dla pary pomocy kuchennej i konserwatora Bawaria\nOpublikowany: 17 listopada 2014 02:00\nBawaria atrakcyjna oferta pracy w Niemczech od zaraz dla pary – jako pomoc kuchenna (kobieta) i konserwator-złota rączka (mężczyzna). Pracodawca oczekuje komunikatywnej znajomości języka.\nStanowisko 2: Złota rączka\nPomoc kuchenna – Osoba zatrudniona na tym stanowisku będzie miała za zadanie pomagać kucharzom w przygotowaniu posiłków, dbania o ład na miejscu pracy. Obowiązkiem będzie również sprzątanie w pokojach gościnnych.\nOsoba zatrudniona na stanowisku złotej rączki będzie odpowiedzialna za prace konserwatorskie, zamiatanie itp.\nduża sumienność, odpowiedzialność\npraca po 160 godzin miesięcznie\npracodawca zapewnia bezpłatne zamieszkanie oraz wyżywienie\nZgłoszenie zawierające CV prosimy przesłać na adres: praca@forwork.eu\nW nagłówku wiadomości prosimy wpisać: Pomoc Kuchenna- Niemcy\nID ogłoszenia: 269546938da83727\npraca Bawaria praca dla par praca konserwator praca od zaraz\nNiemcy praca pakowanie ciastek bez znajomości języka na produkcji Lubeka


Kochanego ciałka nigdy dosyć? Stop! Kocham, nie tuczę | Nosem.pl\nStrona główna Zdrowie i dieta psa Kochanego ciałka nigdy dosyć? Stop! Kocham, nie tuczę\nKochanego ciałka nigdy dosyć? Stop! Kocham, nie tuczę\nzdrowie psa dieta\n„Musi jeszcze trochę przybrać”, „Ach, przecież nie będę psu jedzenia żałować”, „On tak ładnie prosi tymi oczkami, jak mam mu odmówić? Kocham psiaka!”. No, właśnie… Stop! Jak kochasz, to naucz się tym słodkim oczom odmawiać. Otyłość to wciąż jeden z największym problemów, z jakim zmagają się psy.\nCzy gdybyś dziś usłyszał, że długość życia Twojego psa zależy od jego prawidłowej masy ciała, nadal ulegałbyś słodkim, proszącym oczom jak oczy słynnego kota z bajki „Shrek”? Bolesna prawda jest taka, że otyłość wywołuje wiele psich problemów, które wpływają na długość życia czworonoga! Jeśli więc pies ma nadwagę, to poważny sygnał ostrzegawczy dla jego opiekuna. Trzeba, najlepiej pod okiem specjalisty, tak dobrać dietę, aby skutecznie psa odchudzić, by mógł on wrócić do prawidłowej masy ciała. Inaczej może zmierzać ku chorobie, jaką jest właśnie otyłość. Tak, chorobie… Otyłość u psa definiowana jest jako przewlekła choroba, spowodowana zbyt dużą podażą energii zawartej w żywności, którą pies zjada, w stosunku do potrzeb jego organizmu. I teraz uwaga: czy wiesz, że w Polsce ponad 30% psów jest otyłych? Nie „nieco za grubych”, ale po prostu otyłych. To dużo! Naprawdę dużo…\n„Rachunek sumienia” właściciela psa\nPrzyznajmy to szczerze, że w większości przypadków za otyłość czworonoga odpowiada jego opiekun. Przekąski, przysmaki, a może nawet i „moda na grubsze”? Warto zrobić sobie pewien „rachunek sumienia opiekuna”, czy i dlaczego tuczę mojego psa. Może wciąż wydaje się w czyichś oczach „za chudy” i słyszysz, że musi przytyć? Pamiętaj, że to Ty decydujesz o swoim czworonożnym przyjacielu. To Tobie ufa i z Tobą spędza swoje psie życie – oby jak najdłuższe. A może nie potrafisz powstrzymać się od „podzielenia się” z pupilem? Może ma już lekką nadwagę, a Ty nadal podajesz mu dodatkowo różne psie przysmaki, zamiast np. podać kolację podczas treningu? Naprawdę warto stanąć w prawdzie przed samym sobą dla dobra psa, bo może już dawno nie wyczuwasz żeber psa pod dłonią. Nie wiesz o co chodzi z wyczuwaniem żeber? Przywołaj psa i przesuń dłoń wzdłuż jego klatki piersiowej. Twój czworonóg ma odpowiednią sylwetkę, jeżeli czujesz jego żebra pod cienką warstwą tłuszczu. Natomiast jeśli nie wyczuwasz żeber psa, to znak, że Twój czworonożny przyjaciel cierpi już na nadwagę i najwyższy czas pomyśleć o odpowiedniej dla niego diecie, aby nie dołączył niebawem do tych ponad 30% chorujących na otyłość psów.\nWarto też wiedzieć, że niektóre rasy mogą mieć w genach ryzyko do szybszego tycia. Jeśli decydujemy się na konkretną rasę, musimy sprawdzić, czy nie ma w ona większych tendencji do przybierania na wadze. Wiedząc o tym, możemy dostosować dietę i odpowiednią dawkę ruchu do psa, aby nie zrobiła się z niego „kluseczka”. Popularnymi rasami, które mają naturalną skłonność do otyłości są m. in. beagle, labrador retriever, jamnik, basset. Warto też dobrać odpowiednią dietę i dbać o ruch po zabiegu kastracji, czy sterylizacji. Dodatkowym czynnikiem ryzyka jest także wiek czworonoga. Im starszy pies, tym może mieć większe tendencje do gromadzenia dodatkowych kilogramów.\nRyzyko pociąga za sobą kolejne ryzyko… Otyłość to choroba, która prowadzi do wielu kolejnych, różnych, groźnych dla psa chorób. Może wywołać niewydolność serca, choroby wątroby i trzustki, choroby związane z układem oddechowym, choroby tarczycy, a nawet może przyczyniać się do chorób nowotworowych. Warto pamiętać o tym, że otyły pies ma słabszy układ immunologiczny. Może także mieć szereg problemów ze stawami i z kręgosłupem.\nCzy pies ma predyspozycje, czy nie, warto dbać o to, aby miał zawsze odpowiednią, codzienną dawkę ruchu i dobrze dobraną do niego dietę. Dbajmy o niego, ale i o siebie, bo dłuższe, ciekawe, strukturalne spacery, wychodzą na zdrowie nie tylko psu, ale i nam. Pamiętajmy o tej złotej zasadzie: „kocham, nie tuczę!”. Hmm, a jeśli właśnie po „rachunku sumienia właściciela” odkryłeś, że Twój pies ma jednak nadwagę, a może nawet już jest bliski otyłości, to nie zwlekaj z poradą u weterynarza – niektórzy z nich są także psimi dietetykami i mogą pomóc Ci dobrać odpowiednią dietę. Zrzucenie kilogramów nie jest łatwe. Wymaga wielu wyrzeczeń i ostrożności w podejściu do sprawy. Dlatego dobrze, by pies był pod stałą kontrolą lekarza weterynarii. Niestety, tutaj bardzo mocno sprawdza się przysłowie:


Dziewiąta edycja konkursu obejmowała rozprawy z dziedziny radiokomunikacji bądź technik multimedialnych, obronione z wyróżnieniem pomiędzy 1 stycznia 2010 a 25 lutego 2011 r. Zarząd Fundacji zaprosił do prac w Komisji Konkursowej 5 profesorów z wyższych uczelni technicznych, kierując się zasadą, że nie powinni to być ani promotorzy ani recenzenci zgłoszonych prac. W skład komisji weszli także przedstawiciele patronów medialnych oraz Fundacji.\nKomisja Konkursowa 2011:\ndr hab. Przemysław Dymarski Politechnika Warszawska\nprof. Zdzisław Papir Akademia Górniczo-Hutnicza\nKomisja Konkursowa postanowiła, w porozumieniu z Zarządem Fundacji, zakwalifikować do grupy finałowej 8 rozpraw z 3 ośrodków naukowych w Polsce. Ich autorzy zostali zaproszeni do prezentacji referatów w trakcie sesji tematycznych KKRRiT (Fundacja pokryła opłaty konferencyjne). Po podsumowaniu i dyskusji ocen z list rankingowych Komisja Konkursowa w porozumieniu z Zarządem Fundacji postanowiła przyznać:\noraz dwa wyróżnienia (dyplomy)\nI dr inż. Piotr Samczyński za rozprawę Koherentna parametryczna technika autoogniskowania obrazów radarowych z syntetyczną aperturą, promotor - prof. Krzysztof Kulpa, Politechnika Warszawska\nII dr inż. Adam Kusiek za rozprawę Badanie zjawisk rozpraszania fali elektromagnetycznej na niejednorodnych obiektach cylindrycznych, promotor - prof. Jerzy Mazur, Politechnika Gdańska\nIII dr inż. Maciej Krasicki za rozprawę Obrazowanie obiektów na podstawie wielopunktowej akwizycji mikrofalowych sygnałów szerokopasmowych, promotor - prof. Paweł Szulakiewicz, Politechnika Poznańska\ndr inż. Maciej Kulesza za rozprawę A novel estimation method of spectral tonality for audio coding applications, promotor - prof. Andrzej Czyżewski, Politechnika Gdańska\ndr inż. Sebastian Kozłowski za rozprawę Analiza i badanie systemów MIMO wykorzystujących adaptacyjne szyki antenowe, promotor - prof. Józef Modelski Politechnika Warszawska\nDyplomy wręczał prezes Rady Fundacji pan Marek Huzarewicz,\nw towarzystwie wiceprzewodniczącego KRRiT pana Witolda Grabosia,\nJM Rektora Politechniki Poznańskiej prof. Adama Hamrola oraz przewodniczącego Komisji Konkursowej prof. Marka Amanowicza.\nFinaliści w towarzystwie wręczających nagrody\nOd prawej: pan Marek Huzarewicz, prof. Marek Amanowicz, pan Witold Graboś, prof. Adam Hamrol, dr Piotr Samczyński, dr Adam Kusiek, dr Maciej Krasicki, dr Magdalena Purchla-Malanowska, dr Maciej Kulesza, dr Jacek Naruniec


Uwaga! W Rybniku grasują oszuści i próbują wyłudzić pieniądze | Dziennik Zachodni\nUwaga! W Rybniku…\nUwaga! W Rybniku grasują oszuści i próbują wyłudzić pieniądze\nArkadiusz Biernat 29 września 2011, 18:34\nW mieście znów dali o sobie znać oszuści. W środę trzykrotnie próbowali wyłudzić od mieszkańców pieniądze podając się za krewnych - poinformowała wczoraj policja. Na szczęście rybniczanie zachowali czujność.\n- W jednym przypadku mężczyzna podający się za wnuczka prosił o 8 tys. złotych. Dwa razy dzwoniła też młoda kobieta, która chciała pilnie pożyczyć pieniądze. Na szczęście, tym razem starsze panie, do których dzwoniono, zachowały zimną krew i nie dały się nabrać - mówi Aleksandra Nowara, rzeczniczka rybnickiej policji.\nFunkcjonariusze apelują o ostrożność. - Jeśli dzwoniąca do nas osoba podaje się za członka rodziny i prosi o pożyczenie pieniędzy, sprawdźmy, czy jest to prawdziwy krewny. Oddzwońmy do niego lub skontaktujmy się z innymi krewnymi. W razie podejrzeń powiadamiajmy policję - mówi Nowara.\nmetoda na krewnych wyłudzenia\noszust 29.09.2011 20:52:46\nbardzo durna rada!! od razu dzwonimy na policję!!