Wróżka Abigail - O energii i wampirach energetycznych | Ezoterum\nRytuał Kochanków Reiki -uzdrawianie Tarcza ochronna i odcięcie od osób Oczyszczanie energetyczne Rytuały pomocne w problemach w sferze uczuciowej Rozkład partnerski z kart tarota Indywidualny horoskop na 2020 rok Zdejmowanie klątw, uroków i blokad Oczyszczanie energetyczne pomieszczeń Oczyszczanie atmosfery w pracyWszystkie usługi specjalne\nRytuał wolności energetycznej Uwolnienie od obciążeń drzewa genealogicznego Rytuał na poprawę statusu finansowego Portret psychologiczny Oczyszczanie, diagnostyka aury, oraz ochrona energ Kokon miłości Uzdrawianie sfer finansowych i zawodowych Uzdrawianie i oczyszczanie energetyczne Rytuał na miłość Obraz osobowości\nEnergie i wampiryzm energetyczny. Wróżka Abigail\nO energii i wampirach energetycznych\nWitam serdecznie na stronie felietonu o Energii, mam nadzieje, że zbytnio państwa nie zanudzę, a może uda mi się troszkę nawet zaciekawić. :)\nTym razem tematem będzie energia witalna, która jest w nas i która czy tego chcemy czy nie wpływa na nasz model życia. Decyduje bowiem do pewnego stopnia czy jesteśmy aktywni, czy pasywni, czy oddziałujemy na innych pozytywnie, czy inni są w stanie oddziaływać na nas i w jaki sposób.\nPosiadamy bowiem ciało energetyczne, składające się z kilku obiegów, z których każdy jest niezależny od drugiego, a równocześnie wszystkie ze sobą współpracują. Nie będę opisywać szczegółowo tych obiegów, jest ich 5 i wszystkie współpracują ze sobą zasilając nasze ciało fizyczne.\nJeśli obieg energii nie jest niczym zakłócony i potrafimy wytworzyć odpowiednią jej ilość, organizm pracuje prawidłowo, a w konsekwencji nie ma też zaburzonej relacji na poziomie dawca -biorca. Oznacza to, iż posiadamy odpowiedni poziom energii i nie mamy potrzeby czerpać jej od innych, możemy ewentualnie, „zasilać” potrzebujących. Jesteśmy więc, „dawcami”, przekazujemy energię innym, słabszym, chorym bez uszczerbku dla naszego zdrowia.\nTak się dzieje, jeśli energia jest przez nas przekazywana i odbierana przez biorców w odpowiedniej ilości, jeśli ludzie, którzy ja od nas odbierają nie są, „zaborczy'' i nie kierują się pobudkami, nieczystymi”.\nNiestety nie zawsze spotykamy na swej drodze osoby, które posiadają odpowiedni poziom swej energii. Ludzie tacy nie potrafią wytworzyć sami odpowiedniej ilości energii do życia, do prawidłowego funkcjonowania. Co się wtedy dzieje? nietrudno się domyśleć—czerpią tą energię od innych, nie zważając przy tym czy druga strona jest w stanie przekazać swoją energie, a często czerpią jej zbyt wiele. Ludzi takich nazywamy WAMPIRAMI ENERGETYCZNYMI. Może dlatego nazywa się ich właśnie, „wampirami” gdyż metodą jaką się posługują jest, „wysysanie”.\nW czasie kontaktu z nami, rozmowy, po prostu wysysają nam energie, która uchodzi poprzez czakry, a w szczególności z czubka głowy.\nWampiry energetyczne często nie zdają sobie nawet sprawy z tego, iż żywią się czyjąś energią, osłabiając przy tym swoich, „dawców”.\nCiało wampirów jest jakby nieszczelne i przepuszcza za dużo energii, tracąc ją i marnując, muszą więc bardziej czy mnie świadomie uzupełniać.\nJak poznać, że mamy do czynienia z takim osobnikiem?\nNależy sobie przede wszystkim zdać sprawę, iż to najczęściej nie są osoby obce, spotkane przypadkowo, zazwyczaj wampirem dla nas jest osoba z bliskiej rodziny: ojciec, matka, rodzeństwo, współmałżonek, ewentualnie może to być bliski przyjaciel. Jest to ktoś kto nas bardzo dobrze zna i wie, że jesteśmy dobrymi „dawcami”.\nDawcami są zazwyczaj ludzie otwarci, optymistyczni, altruistyczni, gotowi nieść pomoc innym, mający duże pokłady energii witalnej. Jednak, jeśli taki wampir systematycznie ją pobiera, „wysysa” to zaczynamy odczuwać jej brak. Jak to się objawia? Otóż czujemy się osłabieni, zmęczeni, brak nam chęci do działania, z czasem, gdy utrata energii jest duża możemy popadać nawet w stany depresyjne, często odczuwamy bóle głowy.\nDodam tu jeszcze, że wymiana energii następuje poprzez centra energetyczne zwane czakrami.\nPomimo iż są to osoby często nam bliskie nie możemy im pozwolić na takie działanie, które prowadzi do naszej destrukcji, chroniczne niedobory energii odbijają się bowiem na wielu dziedzinach naszego życia, popadamy w pesymizm, przestaje nam się układać w życiu osobistym i zawodowym.\nTak więc musimy się bronić przed tymi wampirami…\nNa początku organizm bez naszej wiedzy potrafi obronić się sam, pobierając brakującą energię z otoczenia. Jednak z czasem, gdy jesteśmy często wystawiani na działanie takiego wampira, niedobory energetyczne są coraz większe i nie jesteśmy w stanie jej wyrównać.\nPowinniśmy się zacząć bronić czynnie. Najlepszą metodą jest całkowite odcięcie się od, „biorcy'', z uwagi jednak na to, iż są to osoby z którymi musimy utrzymywać kontakt, powinniśmy nauczyć się czynnej obrony.\nJedną z metod jest metoda tarczy. Wyobrażamy sobie naszą energie jako ciecz mieniącą się kolorami, następnie wyobrażamy sobie, że wypływa ona z czubka naszej głowy i spływa na całe ciało otaczając je jakby obronną tarczą. Jest to chyba najprostsza metoda i najskuteczniejsza.\nTak się dzieje, jeśli to my jesteśmy dawcami energii, ale też sytuacja może być odwrotna, możemy występować w roli wampira energetycznego... Jak to rozpoznać...\nZazwyczaj wampirami są osoby pesymistyczne, pozbawione wigoru, leniwe. Spotykając na swojej drodze kogoś o dużej witalności idą na łatwiznę i pobierają od niego energie. Zastanów się więc czy po spotkaniach z niektórymi ludźmi, po odwiedzinach u córki nie czujesz się lepiej? nie masz wrażenia, że „wstąpiła w ciebie energia?”\nWampira energetycznego można poznać też po roli jaką pełni w swojej rodzinie, w pracy. Czy jest aktywny, pomocny, myśli o innych, czy też przyjmuje postawę pasywną i wykorzystuje bliskich i przyjaciół.\nTeraz możesz sobie odpowiedzieć drogi czytelniku czy jesteś dawcą czy biorcą?....\nBez względu jaki typ przejawiasz wciąż czeka Cię nowa droga i praca nad sobą, nad swoim człowieczeństwem...


*** HOTEL BERLINO, MEDIOLAN ***\nVia Giovanni Antonio Plana 33, Mediolan, Włochy\n3-gwiazdkowy Hotel Berlino zlokalizowany w nowoczesnej części Mediolanu, 25 minut od Stadion Giuseppe Meazzy. Obiekt został otwarty w 1964 i oferuje tradycyjną architekturę.\nWygodny obiekt hotelowy jest dogodnie położony w pobliżu stacji metra. Do centrum Mediolanu jest około 5 km.\nGoście biznesowi docenią lokalizację obok targów, centrów kongresowych i centrów wystawowych, a także możliwość skorzystania z sali zebrań, centrum biznesowego i ksero na terenie obiektu.\nHotel dysponuje 48 pokojami. W tym do dyspozycji podróżnych comfort queen room, king room i standard family room, każdy z których zaopatrzono w płatną dodatkowo telewizję, sejf prywatny, telewizję kablową, bezprzewodowy internet i ogrzewanie. Część pokoi dla niepalących mogą pochwalić się wspaniałym widokiem na miasto. We wszystkich pokojach parkiet na podłodze oraz ciemne.\nHotel zaprasza gości do baru żeby zaczęli swój dzień od ciepłego śniadania w formie bufetu. Pracownicy hotelu zapraszają do baru American na chwilę relaksu przy dobrym drinku. Szeroki wybór dań serwują w pobliższych Nihonkai i La Scogliera Due, do których idzie się nie więcej niż 5 minut.\n15 minut spaceru do stacji metra QT8. Dojazd do lotniska Mediolan-Linate, które leży w odległości 15 km od obiektu, zajmuje około 15 minut.\nGoście mogą korzystać z usług concierge, lekarza na wezwanie i całodobowej recepcji oraz takich udogodnień jak parking, winda i skrytka depozytowa.\nDo użytku gości przeznaczono pole golfowe i kort tenisowy.\nHotel Berlino, Włochy\nNocleg ze śniadaniem Antica Dimora, Neapol\nHotel Adina St Kilda 4*, City of Melbourne\nHotel Santis 3*, Monachium\nHotel Discovery Parks - 4*, City of Melbourne\nHotel Le Rondini 4*, Florencja\nHotel apartamentowy Apc On Bourke 4*, City of Melbourne\nHotel La Noce 2*, Florencja


2005.09.15 Vitória SC Guimarães - Wisła Kraków 3:0 - Historia Wisły\n2005.09.15 Vitória SC Guimarães - Wisła Kraków 3:0\n2005.09.15, Puchar UEFA, I. runda, Guimarães, Estádio Dom Afonso Henriques, 21:30\nVitória SC Guimarães 3:0 (1:0) Wisła Kraków\nsędzia: Ivan Bebek z Rijeki (Chorwacja)\nCléber (k) 24’\nMário Sérgio 70’\nSelim Benachour 71’ 1:0\nSelim Benachour (87’ Moreno)\nMarek Saganowski (86’ Paulo Sérgio)\nDário (43’ Targino)\nJean Paulista (71’ Marcin Kuźba)\nMarek Zieńczuk (81’ André Barreto )\n1 Wstęp do meczu z Vitorią\n2.1 Kelnerzy Europy\n2.2 Vitória Guimarăes - Wisła Kraków 3:0\n3.1 Jerzy Engel: Zagraliśmy fatalnie\n4 O czym tu rozmawiać...\n5 Portugalska prasa po meczu Vitoria - Wisła\n6 Analiza meczu z Vitorią Guimaraes\nWstęp do meczu z Vitorią\nBez dwóch ważnych postaci Wisła walczy w Guimaraes o awans do fazy grupowej Pucharu UEFA.\nO absencji Radosława Sobolewskiego wiedzieliśmy od dawna, Tomasz Kłos z meczowej kadry wypadł w ostatniej chwili. To spore osłabienie dla wiślackiej defensywy, która od początku sezonu i tak spisuje się poniżej oczekiwań. Reprezentacyjnego defensora zastąpi najprawdopodobniej Maciej Stolarczyk, choć jeszcze w trakcie środowej konferencji prasowej Jerzy Engel nie przekreślał szans Jacka Kowalczyka. - Obaj są w dobrej formie. Decyzję podejmę po indywidualnej rozmowie z zawodnikami - powiedział w środę Engel. Wyżej stawiamy szanse doświadczonego "Stolara". "Jabolowi" przede wszystkim brak ogrania - przez ostatnie tygodnie zmagał się z kontuzjami.\nEngel nie przywiązuje uwagi do dotychczasowych wyników Vitorii w lidze. - Analizowaliśmy ich mecze. W dotychczasowych spotkaniach mieli przewagę, lecz po prostu brakowało im szczęścia - powiedział wiślacki szkoleniowiec. Nieco zaskoczył stwierdzeniem, że w obecnej sytuacji, Wisła prezentuje podobne możliwości, jak Vitoria. - Trzeba realnie oceniać sytuację i stan kadrowy drużyny.\nWiślacy są zgodni - w czwartek czeka ich ciężka walka. - Czeka nas trudna rywalizacja w środku pola - ocenia Jean Paulista, który dobrze zna portugalskie realia. Na fajerwerki techniczne nie będzie pozwalać dziurawa murawa. Stadion w Guimaraes to jakby Portugalia w pigułce. Świetne trybuny, a w środku kiepskie boisko.- Szczerze mówiąc murawa jest fatalna - szczerzy zęby Krzyszałowicz. - Vitoria gra tutaj głównie długą piłką. Po prostu na takiej murawie inaczej się nie da. Trawie na stadionie Vitorii zaszkodziły ponoć sierpniowe upały.\nPodczas środowego treningu wiślaków największe zainteresowanie portugalskich dziennikarzy budził Grzegorz Mielcarski. - Nie oczekuję łatwego meczu, ale wierzę, że wygramy, bo Wisła jest lepszym zespołem - stwierdził wiślacki dyrektor sportowy w wywiadzie dla portugalskiej telewizji. - Przed meczem szanse oceniam jednak 50 na 50.\nW czwartek, po raz kolejny, będziemy drżeć przy okazji każdego stałego fragmentu gry wykonywanego przez rywali. - Vitoria stwarza sobie w meczu wiele takich sytuacji. W pierwszym spotkaniu ligowym mieli około dwudziestu stałych fragmentów gry pod bramką rywali! - zwraca uwagę Engel. - Mają wielu wysokich zawodników, którzy potrafią finalizować takie okazje.\nPisaliśmy już, że trener Vitorii Jaime Pacheco szykuje w składzie pewne korekty. Oczekujemy, że w bramce, w miejsce Nilsona, stanie młodszy Paiva. Ten pierwszy nie zachwycił w trzech pierwszych spotkaniach, dlatego powinien zająć miejsce na ławce rezerwowych. Środek obrony stworzy para wysokich Brazylijczyków - Cleber i Geromel. Tajną bronią ma być 21-letni Tunezyjczyk Selim Benachour, a parę napastników utworzą Saganowski i Dario. Na sto procent w meczu z Wisłą nie zagra Clayton, pod znakiem zapytania stoi występ Manoela.\nDziałacze Vitorii liczą, że mecz z Wisłą okaże się punktem zwrotnym i od tego momentu ich drużyna zaczyna wygrywać. Jak na razie drużyna, która w trakcie letniego okna transferowego została mocno przebudowana przez nowego prezydenta, Vitorio Magalhaesa, zawodzi.\nVitoria to trudna przeszkoda na drodze do fazy grupowej Pucharu UEFA, jednak Wisła, chcąc wrócić do europejskiej piłki, musi ją pokonać.\nJuż po pierwszym meczu z Vitorią Guimaraes Wisła niemal straciła szanse na awans do fazy grupowej Pucharu UEFA. To nie przypadek, że każda kolejna wizyta w Europie Zachodniej kończy się porażką. Wisła nie może liczyć na jakikolwiek sukces w europejskich rozgrywkach, jeśli wszyscy jej zawodnicy nie będą angażować w grę pełni swych sił i umiejętności. Vitoria Guimaraes - Wisła Kraków 3:0.\nOd początku spotkania inicjatywa należała do drużyny gospodarzy. Wisła, jakby nieco przestraszona, z tyłu chaotyczna, w przodzie nieprecyzyjna. Już w szóstej minucie pod bramką Majdana było groźnie. Indywidualną akcją popisał się Neca, Wisłę ofiarną interwencją głową ratować musiał kapitan Arkadiusz Głowacki. Chwilę później fatalną interwencję Geromela powinien wykorzystać Paweł Brożek, jednak Brazylijczyk ostatecznie naprawił swoją pomyłkę i wyprowadzil szybką kontrę. Z lewej strony w pole karne wpadł Saganowski, zacentrował, na szczęście Majdan pewnie złapał piłkę.\nPo kwadransie gry Wisła wreszcie przeprowadziła składną akcję. Rozpoczęła się od udanego odbioru Konrada Gołosia. Paulista uruchomił Zieńczuka, ten mocno wrzucił piłkę w pole karne, lecz futbolówkę złapał Paiva. Wydawało się, że Wisła wreszcie przejmie inicjatywę, gdyż wreszcie udawało się wymienić choćby kilka celnych podań, jednak nic z tego. Po 20 minutach Vitoria znów przycisnęła, czego efektem były dwa groźne rzuty rożne w odstępie kilkudziesięciu sekund. Krycie wiślackich obrońców było fatalne, podobnie jak w 24 minucie, gdy Arkadiusz Głowacki musiał ratować się faulem w polu karnym. Nie mógł zrobić nic więcej, niż tylko powalić zapaśniczym chwytem Marka Saganowskiego. Chorwacki sędzia, choć w już w ciągu 20 minut popełnił kilka błędów, tego przewinienia nie mógł nie zauważyć. Karnego na bramkę zamienił Cleber. Brazylijczyk, który przed sezonem był ponoć przymierzany do Wisły uderzył mocno w lewy róg bramki. Majdan wyczuł intencje strzelca, jednak nie zdołał sięgnąć precyzyjnie posłanej futbolówki.\nObraz gry nie uległ zmianie, wciąż przeważającą stroną była Vitoria. W drużynie Wisły aż nadto widoczny był brak pauzującego za kartki Radosława Sobolewskiego. Oprócz Mauro Cantoro, brakowało zawodnika, który byłby w stanie dłużej przytrzymać piłkę. Futbolówka nie sprawiała natomiast zbytnich problemów dobrze dysponowanemu Markowi Saganowskiemu. W 36 minucie uciekł wiślackim obrońcom prawym skrzydłem, sprytnie wycofał do niebostawionego Necy, jednak ten lewą nogą źle trafił w piłkę i ta poszybowała wysoko nad bramką. Jakby unikający do tej pory gry Paweł Brożek w 38 minucie zagrał tak fatalnie, że Jerzy Engel natychmiast posłał na rozgrzewkę Marka Penksę. Chwilę później Wisła popisała się drugą składną akcją w tej połowie. Marcin Baszczyński zagrał do niewidocznego do tej pory Pawła Kryszałowicza, ten nawinął obrońcę, dośrodkował piłkę, która trafiła do Zieńczuka. Po jego podaniu, obrońcy Vitorii dość chaotycznie wybili piłkę na róg. W doliczonym czasie gry pierwszej połowie Konrad Gołoś, który miał być odpowiedzialny za rozgrywanie piłki popisał się pierwszym prostopadłym podaniem. Dobrą piłkę w ostatniej chwili przeciął Geromel.\nO ile pierwsza połowa w wykonaniu Wisły była słaba, to drugie 45 minut przypominało koszmar. W 50 minucie Marek Zieńczuk oddał pierwszy strzał krakowskiej drużyny. Później było już tylko gorzej, błąd gonił błąd. W 52 minucie Baszczyński wdał się w ostrą dyskusję z najlepszym w drużynie Wisły Mauro Cantoro. Chwilę później wiślacka obrona popełniła fataklny błąd. W wyniku nieudanej pułapki ofsajdowej Saganowski znalazł się w bardzo dobrej sytuacji, odegrał do tył do Benachoura, a strzał Tunezyjczyka ofiarnie na róg wybił Głowacki. Po kornerze znów było bardzo gorąco...\nKońcówka meczu była fatalna w wykonaniu Baszczyńskiego. To nie znaczy może wiele, ale "Baszczu" nie potrafił nawet wykonać prawidłowo wrzutu z autu. - Czeka nas tu ostra walka w środku pola - zapowiadali przed meczem nasi piłkarze. Na boisku okazało się jednak, że waleczniejsi byli gospodarze, a jeśli gra przypominała kopaninę to głównie ze względu na styl gry krakowskich piłkarzy. I tak w 63 minucie powinno być 2:0. Aktywny Saganowski zagrał do dobrze ustawionego Necy, ten jednak przegrał pojedynek "jeden na jeden" z najlepszym w wiślackiej obronie Maciejem Stolarczykiem.\nBrak komunikacji między Majdanem a Głowackim zaowocował rzutem rożnym dla gospodarzy. W 69 minucie, po jednym z nielicznych wypadów Wisły Cleber ostro zaatakował szarżującego Jeana Paulistę. Sędzia nie dopatrzył się przewienienia, a Brazylijczyk płacząc z bólu został zniesiony na noszach i trafił do szpitala z podejrzeniem zerwania wiązadeł barku.\nW ostatnich dwudziestu minutach Wisła praktycznie straciła szanse na awans do fazy grupowej Pucharu UEFA. W 70 minucie Saganowski otrzymał piłkę w polu karnym, wiślaccy obrońcy nie przeszkadzali mu w spokojnym odegraniu do nadbiegającego Mario Sergio, który pewnym strzałem po ziemii pokonał Majdana. Kilkadziesiąt sekund później Benachour pokazał, że nie na darmo niektórzy porównują go do Zinedine Zidane'a. Odebrał piłkę Baszczyńskiemu, który faktycznie myśli już chyba o grze w innym europejskim klubie, przebiegł kilkadziesiąt metrów i uderzył idealnie w okienko bramki Wisły. Kibice na Estadio D. Afonso Henriquesa zaczęli skakać z radości. Ich drużyna, która w lidze w trzech spotkaniach zdobyła jedną bramkę, zapewniła sobie awans do dalszej rundy Pucharu UEFA. Z taką grą mistrzów Polski, trudno mieć choćby cień nadziei na odwrócenie losów rywalizacji.\nWisłę upokorzyć mógł młodziutki Targino - zawodnik, który trzy lata temu trafił z lokalnego klub do Vitorii za... sześć piłek. Wyszedł na pozycję "sam na sam", uderzył, piłka otarła się o interweniującego Stolarczyka i... szczęśliwie trafiła do leżącego już na ziemii Majdana.\nWisła, która jeszcze niedawno wzbudzała strach na Stadio Olimpico czy Arena Auf Schalke, w Guimaraes, gdzie rywalem była drużyna z dolnej europejskiej piłki, zaprezentowała się jak chłopiec do bicia.\nVitória Guimarăes - Wisła Kraków 3:0\nPo żenującym występie Wisła Kraków przegrywa z Vitórią Guimarăes 0:3! Tak fatalnie grajacych wiślaków nie widzieliśmy dawno i aż chce się zakrzyczeć: szkoda, że jednak Państwo to widzieli! Rewanż za dwa tygodnie w Krakowie nie wróży nam nijak, bo aby pożegnać się z pucharami z honorem trzeba byłoby zagrać o dwie klasy lepiej! Żeby awansować dalej... Czy jednak jeszcze ktoś w to wierzy? Wstyd panowie wiślacy, naprawdę wstyd!\nGuimarães, Estádio D. Afonso Henriques, 15. września 2005 r., godz. 21:30\nWidzów: 15 000, sędziował: Ivan Bebek (Chorwacja)\nVitória Guimarães - Wisła Kraków 3:0\n1:0 Cléber (24. k.)\n2:0 Mário Sérgio (70.)\n3:0 Benachour (71.)\nBenachour (87. Moreno)\nDário (43. Targino)\nSaganowski (Paulo Sérgio)\nPaulista (71. Kuźba)\nZieńczuk (81. Barreto)\n... Marek Saganowski\nChyba nawet najwięksi pesymiści nie spodziewali się nie tyle nawet wyniku 0:3, ale przede wszystkim tak żenującej gry naszych… hmmm „pupili”.\nI nie ma nawet o czym mówić, choć komentujący ten mecz Dariusz Szpakowski próbował nam wmawiać, że wiślacy „nie otrząsnęli się jeszcze po porażce w Atenach”… Tyle tylko, że albo są to profesjonaliści, którzy zarabiają ciężkie pieniądze, albo banda rozkapryszonych gwiazdeczek, na które spadło nieszczęście gry w upale (wszak było 27 stopni), do tego na krzywym boisku, a jakby tego było za mało, to złą piłką!\nNie ma dla nas żadnego usprawiedliwienia, także dla osłabień składu, wszak powiedzmy sobie szczerze, Vitória – z całym dla niej szacunkiem – to nie jest nawet wielce klasowa drużyna, a bramki strzelała wyłącznie po naszych błędach, których naprawdę powinniśmy uniknąć! Szpila należy się też trenerowi Engelowi, któremu z tytułu "mistrza motywacji" zostały już chyba tylko... osławione wąsy, które przy najbliższej okazji wiślaccy kibice powinni mu... po prostu zgolić.\nPiłkarze (?) Wisły mieli jedną taktykę. Wybijanka z ominięciem drugiej linii, ale skoro grał w niej nieporadny Gołoś (cóż za prezent urodzinowy!), tracący każdą piłkę Paulista oraz nie wiedzący co z nią zrobić Zieńczuk, to rzeczywiście – to była dobra taktyka. Jedynym graczem Wisły w ogóle, na którego nie można powiedzieć złego słowa, jest Mauro Cantoro. Jedyny piłkarz, który przejąwszy piłkę przed naszym polem karnym, próbował ją rozegrać, a nie tylko wybijać. Argentyńczykowi kończy się jednak kontrakt w naszym klubie i chętnie zmieni go zimą na... lepszy!\nZaczęło się przede wszystkim… nerwowo. Zarówno z jednej, jak i z drugiej strony. Wisła cofnięta próbowała z dala od własnej bramki rozbijać ataki gospodarzy, a Ci – jako że nie są wcale, powtarzam, wielką drużyną – jakoś nie mieli pomysłu na tak grającą Wisłę. Do czasu jednak, wszak bardziej chciało im się chcieć, no i w przeciwieństwie do naszych gwiazdek, próbowali konstruować jakieś akcje.\nPo raz pierwszy groźnie pod obiema bramkami zrobiło się w minucie 9. Brożka (gratulujemy... podwyżki?!) jednak łatwo powstrzymali obrońcy, zaś Majdan w ekwilibrystyczny sposób złapał dośrodkowanie Saganowskiego.\nMinutę później rzut wolny dla Wisły z narożnika pola karnego. Egzekwuje go Paulista, który próbuje od razu strzelać, ale piłkę odbija obrońca, kończy się więc na rzucie rożnym.\nVitória zaczyna od tego momentu grać szybciej piłką i na efekty nie trzeba długo czekać. W 12. minucie Saganowski nie przejął jednak dośrodkowanie z lewej strony, bo mogło być groźnie.\nJeszcze raz próbuje Wisła, ale Zieńczuk dośrodkowuje za głęboko i bramkarz spokojnie łapie piłkę.\nNa tym kończy się gra Wisły, a do głosu coraz częściej dochodzą gospodarze. Majdan łapie kolejną wrzutkę, po chwili źle z wolnego próbuje Rogério Matias, zaś w 20. już minucie Głowacki ładnie powstrzymuje Sagana, wybijając na róg. Nie mijają kolejne dwie minuty, a za linię boczną wykopywać piłkę musi Stolarczyk… Przewaga gospodarzy jest wyraźna, ale nie stwarzają oni jakichś wielce groźnych akcji… Jednak do czasu.\nJest 23. minuta, błąd w środku boiska, piłkę w polu karnym dostaje Saganowski, odwraca się z nią i jest przewracany przez Głowackiego. Mimo protestów naszego kapitana nie ma on racji. Jedenastka dla gospodarzy zasłużona. Tę na bramkę pewnym strzałem zamienia Cléber (interesowała się nim podobno latem Wisła), i choć Majdan wyczuł intencję strzelca jest 1:0 dla Vitórii…\nRusza Wisła, ale z wolnego Zieńczuk strzela wysoko nad bramką, a minutę później po skrzydle ucieka Baszczyński, zagrywa w pole karne do Zieńczuka, ten jednak fatalnie odchylony strzela wysoko nad poprzeczką. I znów to było wszystko, na co stać było naszych graczy.\nJeszcze w 33. minucie popisujący się przez całe spotkanie fatalną celnością Neca strzela wprost w Majdana, zaś w 36. min. z 16 metra zamiast do bramki strzela daleko obok niej – i na tym kończą się wątpliwe emocje I połowy.\nW przerwie goście w telewizyjnym studiu słusznie podkreślali, że Kryszałowicza na boisku reprezentuje jego… koszulka, ale podobnie można by powiedzieć też o wielu innych wiślakach…\nWydawać by się mogło, że gorzej grać się już nie da. Okazało się jednak, że jest to możliwe, co Wisła udowodniła w II połowie. Wprawdzie w niej oddaliśmy jedyny (!!!) celny strzał w światło bramki w tym meczu, ale też straciliśmy na własne życzenie kolejne dwa gole, które – jak słusznie zauważyła dzisiejsza prasa oraz komentator – zepchnęły Wisłę do piekła!\nTen jedyny celny strzał Wisły miał miejsce w 49. minucie. Wtedy to z narożnika pola karnego strzelał Zieńczuk, ale ani nie był to strzał na miarę tych z meczu ligowego z Pogonią, ani też na miarę gry w Europie. Bramkarz Vitórii spokojnie uderzenie więc złapał.\nObraz wiślackiej nędzy dobrze oddała 51. minuta, kiedy to Majdan łapać musiał uderzenie głową… Głowackiego. Cztery minuty później kapitan Wisły rehabilituje się jednak, blokując uderzenie Benachoura, na rzut rożny.\nKolejne minuty to dalsze próby gospodarzy. Majdan łapie więc główkę Sagana, a po chwili kolejną wrzutkę.\nJuż jednak w 63. minucie powinno być 2:0, na nasze szczęście Stolarczyk świetnie powstrzymał Neca. Gdyby nie to, mierzący 176 cm wzrostu, Portugalczyk wreszcie mógłby trafić do bramki. Zresztą próbkę marnych umiejętności strzeleckich tego długowłosego blondyna mieliśmy już po kolejnych dwóch minutach, kiedy to z 18 metrów strzelił obok słupka.\nW 70. minucie już jednak nic nie uchroniło Wisły. Znów piłkę w polu karnym dostał Saganowski, tym razem nie ogrywał wiślaków, a podał przed linię szesnastki, a tam nadbiegający Mário Sérgio ładnym strzałem pewnie pokonał Majdana! 2:0.\nJeszcze dobrze nie umilkły rozradowane trybuny, a było 3:0! Piłkę przejął Tunezyjczyk Benachour, przez nikogo nieatakowany przebiegł w okolice 25 metra i huknął w samo okienko bramki Wisły! Majdan był bezradny, a były piłkarz PSG ustalił tym samym wynik meczu.\nZadowolona z wyniku – a jakże – Vitória grała bowiem o wiele spokojnie, nie pozwalając wiślakom nawet dojść na własne pole karne.\nBicie głową w mur, to za mało powiedziane. A mogło być jeszcze gorzej, gdyby w końcówce Majdan cudem i na raty nie obronił kolejnego strzału.\nWisła przegrywa, Wisła ponosi prawdziwą klęskę i wiadome jest już, że kolejne zmiany w naszej ekipie nastąpią. Cóż, Ci którym nie chce się grać, nie chce się walczyć w koszulce z „Białą Gwiazdą” odejść z niej powinni dużo wcześniej! Porażki można wybaczać zawsze, ale już żenady – takiej jak dzisiaj – na pewno nie!\nDobranoc panowie. Ostatni gasi światło!\nPS. Wisła traci dzisiaj nie tylko trzy gole i praktycznie szanse na awans, ale także Jeana Paulistę. Brazylijczyk z groźną kontuzją, podejrzenia zerwania wiązadeł w barku, został odwieziony do szpitala.\nDodał: Piotr (2005-09-15 22:20:07)\nJerzy Engel: Zagraliśmy fatalnie\nDługo musieliśmy czekać na Jerzego Engela po meczu z Vitorią Guimaraes. Trener Wisły pojawił się na konferencji prasowej z kwaśną miną. Nie chciał wystawiać cenzurek poszczególnym zawodnikom, wyraźnie był jednak zawiedzony postawą wielu z nich.\n- Gratuluje trenerowi Pacheco zwycięstwa i dobrej gry. Wiele rzeczy było nie tak, jak chcieliśmy i zdecydowanie trzeba je zmienić przed meczem rewanżowym. O awans będzie trudno, ale zrobimy wszystko, by się udało. My, w pierwszym meczu, wygraliśmy z Panathinaikosem 3:1, a jednak odpadliśmy. W piłce możliwe jest wszystko... Dzisiaj wyniki 1:0, czy 2:0 dawały nam jeszcze nadzieję, przy 3:0 będzie bardzo, bardzo trudno.\nBrakowało nam dzisiaj paru graczy, kilku innych miało problemy. Do końca nie wiedzieliśmy, czy Marek Zieńczuk będzie mógł zagrać, bo zmagał się z grypą, ostatecznie sam zdecydował, że chce wyjść na boisko. Teraz myślę, że decyzja o jego wystawieniu była błędem.\nByło dzisiaj wiele błędów i to u kluczowych zawodników, dlatego twierdzę, że nie jest to moment, by rozpatrywać błędy poszczególnych graczy, ale jest to moment, by powiedzieć, że Wisła zagrała fatalnie. Nawet w słabszym składzie, w jakim dzisiaj graliśmy i w słabszej kondycji, liczyliśmy, że wyjedziemy stąd z lepszym wynikiem.\nNie chcę dzisiaj mówić o braku ambicji, ale na pewno nie byliśmy drużyną. W takiej sytuacji trudno myśleć o jakichkolwiek sukcesach. Na boisku mieliśmy dzisiaj aż czterech napastników, a żaden z nich nie stworzył groźnej sytuacji, a nawet nie oddał strzału. Chcieliśmy dzisiaj oprzeć grę na naszych bokach - Pauliście i Zieńczuku, ale to też nam się nie udało.\nBył znak zapytania jak zespół zagra bez czeterech zawodników, których dzisiaj zabrakło. To nie jest tak łatwo zastąpić trzech reprezentantów i Kalu Uche natychmiast nowymi zawodnikami. Dzisiaj Vitoria miała szczęście, że nie mogło zagrać dwóch naszych zawodników, którzy by bardzo pomogli, szczególnie w grze obronnej. Szkoda, że piłkarze, którzy dzisiaj zagrali, nie wykorzystali swojej szansy.\nO czym tu rozmawiać...\nSą takie mecze, po których wywiady z piłkarzami nie mają sensu. Tak było w czwartek. Zawodnicy Wisły długo nie opuszczali swojej szatni. Czekali na wracającego ze szpitala Jeana Paulistę oraz Mauro Cantoro i Macieja Stolarczyka, którzy zostali wylosowani do kontroli antydopingowej.\nOczywiście szatnię opuszczali z grobowymi minami, lecz to marne pocieszenie dla kibiców, którzy za swoją drużyną udali się na koniec Europy to. - Nie wiem co się z nami stało, graliśmy fatalnie, bez wiary w sukces - rozkłada ręce Arkadiusz Głowacki. Kapitan Wisły. - Uważam, że ambicji nie brakło, ale każdy walczył dla siebie, nie stanowiliśmy drużyny.\nMarcin Baszczyński nieomal pokłócił się z dziennikarzami wytakającymi mu błędy. - Przypadek - po prostu piłka wypadła mi z rąk, a wy z takich sytuacji robicie aferę - wzburzonym głosem Marcin Baszczyński opisywał sytuację z drugiej połowy, gdy nie udało mu się wybić autu. - Nie może być tak, że boczni obrońcy mają robić całą grę. Nic dzisiaj nie funkcjonowało, każda formacja zawaliła grę.\nGdy piłkarze bezskutecznie poszukiwali przyczyn porażki, mądre słowa padły z ust Grzegorza Mielcarskiego. - Łatwo jest rozmawiać z dziennikarzami po zwycięstwie, później wsiadać do dobrych samochodów i odjeżdżać. Trzeba umieć stanąć przed wami także w takiej sytuacji - mówił czteroosobowej grupce polskich dziennikarzy. - Ciężką pracą nasi piłkarze zapracowali na to co mają, ale po meczach takich jak ten, wszystko przestaje być ważne. Sportowiec jest doceniany, gdy nie schodzi poniżej pewnego poziomu. Gdy jednak tak się dzieje, trzeba zastanowić się nad sensem swoich dalszych treningów. Trzeba zadać sobie pytanie czy to co robimy, robimy dobrze. Na dłuższą rozmowę z dyrektorem sportowym Wisły zapraszamy w godzinach popołudniowych.\nGdy po raz trzeci, rok po roku, mamy usłyszeć od naszych piłkarzy, że z tej porażki trzeba umieć wyciągnąć wnioski i naukę na przyszłość, nie chcemy zadawać pytań.\nPortugalska prasa po meczu Vitoria - Wisła\n"Bez ducha walki, bez gry, bez techniki, bez pomysłu" - tak grę Wisły podsumowuje piątkowy "Record". "Polacy otrzymali lekcję vira minhoto (tradycyjny taniec regionu Minho - przyp. red.)" - dodaje "A Bola". "Vitoria jedną nogą w fazie grupowej" - krzyczy na okładce "O Jogo".\nPortugalskie media są zgodne, Vitoria wreszcie przełamała kryzys i jest bardzo bliska awansu do dalszej fazy Pucharu UEFA. "Trzy strzały w kryzys (..) złe demony wypędzone (..) symfonia dla Pacheco" - czytamy w "O Jogo". W podsumowaniu gry Wisły same negatywy. "W drużynie Wisły był piłkarz, który nazywa się Golos (chodzi o Gołosia, Golos po portugalsku znaczy "gole"), lecz w niczym nie przypominał ofensywnego piłkarza. Nawet nie starał się zasłużyć na swoję imie. Polacy cały czas mieli, przynajmniej ośmiu zawodników, którzy znajdowali się za linią piłki. Z przodu pozostało dwóch napastników, którzy walczyli, ale osamotnieni nie mogli wiele zrobić". "O jogo" szczególnie krytykuje słabą grę Baszczyńskiego i Dudki, którzy mieli skupiać się jedynie na defensywie. Słabo wypadli wszyscy pomocnicy, z napastników wyróżniony został tylko dynamiczny Penksa.\n"A bola" zwraca uwagę, że pełnym sukcesem okazała się nowa taktyka Pacheco. Ocenie zostali poddani poszczególni gracze Wisły, od których oczekiwano znacznie więcej. Oto jej wynik:\nMajdan 6 - Trzy stracone gole nie obciążają jego konta. Sprawił, że porażka Wisły nie była wyższa\nBaszczyński 5 - Dyskretny. Rzadko widoczny, nie wychodził do przodu\nStolarczyk 6 - Ostatnia ostoja defensywy\nGłowacki 5 - Po jego wyraźnym faulu sędzia podyktował rzut karny. Po nim padł gol, który miał wpływ na dalszy przebieg meczu\nDudka 5 - Lewy obrońca, który wie jedynie jak grać prawą nogą. W takiej sytuacji trudno było mu bronić\nZieńczuk 5 - Jedna z ofiar trenera - szybko trafił na ławkę, mimo, że nie był najgorszym piłkarzem Wisły na boisku\nCantoro 6 - Przykro było patrzeć na tego zawodnika, który męczył się samotnie, próbując zmienić gre Wisły\nPaulista 6 - Rozpoczął w dobrym stylu. Z biegiem gry stał się jednak niewidoczny\nGołoś 5 - Nie zasłużył na swoje imię...\nKryszałowicz 5 - Ofiara dobrego krycia\nBrożek 3 - Zmieniony w przerwie. Niczym się nie wyróżnił\nPenksa 3 - Nie zdołał zmienić stylu gry Wisły\nKuźba 2 - Nic nie wniósł\nTradycyjny komiks na ostatniej stronie "O jogo" poświęcony jest m.in. Wiśle. - Benfica pokonała Franzuzów z Lille... - mówi fryzjer do klienta. - Guimaraes zmiażdżyła Wisłę Kraków z Polski. - Nie ma wątpliwości. Końcówka portualskiej ligi jest najsilniejsza w Europie - kwituje klient.\nTakże "O jogo" na piłkarza meczu wybrała Marka Saganowskiego. Pozostałe dwa dzienniki uznały, że na to wyróżnienie zasłużył strzelec trzeciej bramki Benachour.\nAnaliza meczu z Vitorią Guimaraes\nJakież słowa mogą opisać tak dotkliwą i bolesną klęskę? Jakież zdania mogą wyrazić ogromny żal, gniew i rosnącą frustrację na przejmującą bezradność ukochanej drużyny? Oglądanie czwartkowych „popisów” Wisły było tyleż katorżniczym, jak trudnym doświadczeniem, które wszyscy musieliśmy przeżywać z krwawiącym sercem.\n„Biała Gwiazda” znów zawiodła w meczu o wszystko. Sprawdziły się najgorsze obawy i przypuszczenia, zaakcentowane już słabiutką jakością boiskowej postawy w niedawnym meczu z Pogonią. Wisła w Portugalii zaprezentowała się fatalnie zarówno indywidualnie, jak zespołowo, nie stanowiąc zgranego i zdolnego realizować założenia taktyczne kolektywu. Zagrała to, na co dziś ją po prostu stać, po poważnych letnich osłabieniach, przy braku charyzmatycznego lidera i kreatywnych piłkarzy w drugiej linii, wartościowych napastników, żenującej indolencji w prowadzeniu ataku pozycyjnego i grze bez piłki - przy atrofii wariantów w konstrukcji i chaosie w defensywie. Nie mieliśmy nic, ani skrzydeł, ani środka, ani dynamiki, ani asekuracji – wszystko krzyczało głosem rozpaczy w ofensywie i obronie. Dramatycznie odstawaliśmy w każdym, nawet najmniejszym elemencie gry, a także – co szczególnie bolesne – w przygotowaniu fizycznym i mentalnym. Pod względem wybiegania, dynamiki i przyspieszenia oba zespoły dzieliła ogromna przepaść, która czyniła wszelkie słabe próby przeciwstawiania się Vitorii rozpaczliwą farsą. Rozegranie leżało, szukanie wolnego pola nie istniało, a ślamazarność biegowa kładła krycie i jakiekolwiek możliwości zgubienia pressingu Portugalczyków. Indywidualnie tylko Cantoro prezentował umiejętności, którymi mógł postraszyć przeciwników, utrzymać się przy piłce i coś z nią zrobić pozytywnego. Reszta technicznie i reakcjami była w epoce kamienia łupanego.\nDlaczego Wisła doszła do takiego stanu? Czy tylko przez nieudolność samych piłkarzy? Niestety, również tegoroczna polityka działaczy doprowadziła do tragedii. Już raz, z Panathinaikosem w Atenach zapłaciliśmy słoną cenę za krótkowzroczność, poważne osłabienie zespołu, politykę transferową typu „last minute” i nową strategię zarabiania na sprzedaży najlepszych zawodników kosztem siły sportowej drużyny - teraz płacimy ponownie. Nie można liczyć na dobry wynik, jeśli zespół na kilkanaście dni przed ważnym meczem traci dwóch szalenie ważnych dla koncepcji gry zawodników i nie przychodzi nikt porównywalny w ich miejsce. Nie można liczyć na sukces, jeśli przez ostatnie dwa okna transferowe potencjał kadrowy drastycznie spada, a odejściom kluczowych piłkarzy nie towarzyszy sprowadzanie równowartościowych następców. Nie zrobiono nic, by ponownie ściągnąć Kosowskiego, lub zawodnika o jego cechach przywódczych i możliwościach, pozyskać wysokiego stopera i napastnika, a wcześniej, aby godnie zastąpić Szymkowiaka. Nie można liczyć na pokonanie rywali z lepszych lig, jeśli drużynie nie zapewni się stabilizacji personalnej i ciągłości pracy nad jakością gry sięgającą kilkunastu miesięcy wstecz, oraz eksperymentuje z trenerami typu Liczki. Ktoś, kto poważnie myśli o zbudowaniu zespołu zdolnego walczyć o awans do grup PUEFA, nie ogranicza budżetu do poziomu nie pozwalającego na sprostanie sportowym potrzebom drużyny, wymuszającego kontraktowanie głownie „darmowych” graczy. Nie pozwala, by najbardziej palące potrzeby pozostawały niespełnione. Taka polityka kadrowa i ekonomiczna, podobnie jak w sezonie 2003/2004 znów doprowadziła do katastrofy. Zarząd sprzedał wszystkich zawodników, którzy mogliby uchronić Wisłę przed czwartkowym dramatem i nie zakupił potrafiących mu zapobiec. Dlatego do portugalskiej klęski przyczynili się wszyscy, bo wszyscy przez ostatni czas popełniali ciężkie błędy, od zawodników, aż po samą „gorę”. Znów strzeliliśmy sobie samobójczego gola, który będzie się odbijał Wiśle gorzką czkawką przez wiele lat.\n1.Straszliwa ilość strat.. Wiślacy tracili piłkę non stop – a to w siermiężnych dryblingach (zwłaszcza Gołoś, Kryszałowicz), beznadziejnych podaniach (Dudka, „Baszcz”, Brożek), czy prostych, technicznych błędach. To musiało zrodzić wynik 0-3.\n2 Gra bez piłki.. Jak zwykle była czystym koszmarem. Brak ruchu, korelacji formacji, wychodzenia na pozycję, były obecne wszędzie. A po złym zagraniu – tradycyjne kłótnie między sobą i rozkładanie rąk tudzież spuszczanie głowy na pierś, zamiast ponawiania ataku na piłkę. W tym ostatnim prawdziwym profesorem mógłby być Brożek.\n3 Fatalna konstrukcja, dysfunkcja drugiej linii i brak kreatywnych pomocników. Jak mogliśmy tworzyć zagrożenie, skoro ani jeden pomocnik Wisły nie grał „do przodu”? Ani jeden! Momentami tylko Cantoro próbował coś zorganizować w ofensywie, ale to stanowczo za mało. Zresztą, Mauro to pomocnik specjalizujący się w zastawianiu piłki i grze tyłem do bramki rywala, więc trudno mieć pretensje, że nie rzucał prostopadłych podań i nie prowadził gry. Pozostała trójka pomocników w konstrukcji wypadała koszmarnie, nie dając żadnych dokładnych podań, nie gubiąc krycia. Każdy poza Argentyńczykiem potwierdził, że jednak nie nadaje się do europejskich pucharów.\n4 Złe krycie. Portugalczycy mieli mnóstwo swobody i miejsca na operowanie piłka. Nasi zawodnicy ustawiali się zbyt daleko i reagowali na ich ruchy niesamowicie pasywnie.\n5 Słabe akcje oskrzydlające. Znów zupełnie ich nie było. Boczni obrońcy nie włączali się - a jeśli już, to najwyżej budząc salwy gorzkiego śmiechu za nieporadność - natomiast skrajni pomocnicy robili wszystko chaotycznie i niedokładnie, „szwendając się” głownie w środku pola. Nie wracali za bocznymi obrońcami rywali, którzy mogli bezkarnie wchodzić w naszą strefę obronną.\n6. Brak prostopadłych podań. Musi zostać zaakcentowany osobnym punktem.\n7. Błędy Engela. Miały ogromny wpływ na przebieg meczu. Przede wszystkim, uporczywe trzymanie na placu gry bezużytecznego Gołosia, czy jeszcze gorszego Kryszalowicza. Nasz trener nie wprowadzał też żadnych korekt w ustawieniu w trakcie meczu, nie potrafił odpowiednio nastawić zespołu. A już skrajną nieodpowiedzialnością i nielogicznym posunięciem było uparte trzymanie się schematu budowania akcji poprzez długi wykop Majdana, po którym niemal każda piłka trafiała do gospodarzy. Wszak Engel powinien być pierwszą osobą, która zauważy, że w drugiej linii nie było ani jednego zawodnika mogącego wygrać „główkę” z rywalem. Ten model automatycznie przestał być aktualny z chwilą odejścia skocznego Uche – niestety, nie dla Engela i reszty drużyny.\n8. Współpraca między formacjami.\n9. Wolne tempo operowania piłką .\n10. Brak akcji kombinacyjnych i ataku pozycyjnego. Przerażająca była zwłaszcza niezdolność do dłuższego utrzymania się przy piłce, zbudowania akcji „od tyłu”.\n11. Błędy w ustawieniu obrońców.. Tworzyły luki, źle skracały pole, uniemożliwiały prawidłową asekurację.\n12. Koszmarna gra 1 na 1. Wszelkie jej próby kończyły się stratą. A w obronie, nasi piłkarze w pojedynkach indywidualnych najczęściej oglądali plecy rywali.\n13. Brak dobrze wyuczonych automatyzmów i prawidłowych reakcji Z tego płynęło przykładowo ustawianie się za rywalem, zamiast przed nim na linii potencjalnego podania, odpuszczanie krycia, wpadki w komunikacji, „umieranie” po stracie, czy cała masa prostych i niewymuszonych błędów technicznych. Wiślacy nie umieli prawidłowo zareagować na pressing oponentów, odpowiednio się przemieszczać, zachowywać w wymienionej wyżej grze 1 na 1. Przez złe reakcje obrońców straciliśmy też dwie bramki – najpierw Głowacki pozwolił się wprowadzić niemal w „piątkę”, a przy ostatnim golu trójka naszych defensorów zamiast iść na rywala, cofała się, robiąc mu miejsce na strzał z dystansu. To zachowanie typowe dla realiów naszej ligi, gdzie nikt z tej pozycji nie strzela, bo nie umie, więc nasi mają we krwi pasywne czekanie na przeciwnika, aż jeszcze trochę „poholuje” piłkę. Niestety ten rywal nie reagował i nie postąpił w polski ligowy sposób. Natomiast gola na 2-0 zawdzięczamy bierności w defensywie Zieńczuka, który nie podążył za wchodzącym na szybkości Portugalczykiem - bo w naszej lidze też się tego zwykle nie robi.\n14. Brak dużej agresji w grze. Przygotowanie mentalne również zawiodło. Wiślacy gdy zobaczyli, że rywale są szybsi i lepiej wyszkoleni technicznie, po prostu się poddali. Zamiast obudzić w sobie pasję i wściekłość, ulegli zniechęceniu i fali depresji, nie wytrzymali ciśnienia. Zostali przytłoczeni własną słabością. W ten sposób nie wyzwolili wszystkich sił, którymi mogliby powalczyć o trochę lepszy wynik. Tu „zasługi” oddał też brak lidera, zawodnika, który w ciężkich chwilach mógłby poderwać zespół, indywidualną akcja natchnąć go nową wiarą w owocny sens walki.\n15. Niedokładność w grze . Dotyczyła niemal wszystkich elementów boiskowych zmagań.\n16. Słaby odbiór . Stanowił pochodną braku odpowiedniego krycia, agresywności i niestosowania pressingu.\n17. Brak strzałów z dystansu\n18. Przejście z obrony do ataku i na odwrót.\n19. Nie tworzenie okazji bramkowych . Wisła praktycznie tylko raz zagroziła bramce Portugalczyków. A jak nie ma sytuacji do strzelania goli, nie ma bramek.\n20. Nieudolna gra na 1-2 kontakty .\n21. Wynik, praktycznie pozbawiający Wisłę szans na awans do fazy grupowej i wywalczenie rozstawienia w kw. do LM w przyszłym roku . O prawdopodobnych reakcjach Cupiała, które zapewne teraz nastąpią, już nie wspominam.\n1 Postawa Cantoro, jedynego zawodnika, który zaprezentował się na miarę „grupowych” aspiracji Wisły.\nRadosław Majdan - Mógł lepiej zachować się przy stracie drugiego gola. Potwierdził dobrze znane wady (marna gra na przedpolu, gra nogami i obrona strzałów z dystansu) i zalety (refleks, szybkość, gra na linii) . Gra na linii (wszędzie skala od 0-5) : 4\nGra na przedpolu: 2. Tradycyjnie był tu pasywny, nie wychodził do dośrodkowań .\nBłedy: popełnił kilka w ustawaniu się, zbyt mocno cofał się w „piątkę”.\nSkuteczność pozycyjna: Przeciętna.\nOgólna ocena gry (skala 0-10) : 4\nMarcin Baszczyński – Tragiczny występ. Raził indolencją w ofensywie i prostymi błędami technicznym (z prawidłowym wyrzutem piłki z autu włącznie).\nPostawa w defensywie : 1. Źle krył, pasywnie reagował, „puszczał” wiele akcji, mizernie blokując dośrodkowania, dawał rywalom sporo miejsca i czasu.\nPostawa w ofensywie: 0 Każda jego akcja kończyła się kompromitującą stratą.\nBłedy i niewymuszone straty : Mnóstwo. Popełniał je zarówno w kryciu, asekuracji, komunikacji, wyprowadzaniu piłki, grze 1 na 1 (w defensywie i ofensywie), ustawieniu, podaniach, itd.\nSkuteczność pozycyjna: Fatalna. Nie wywiązał się dobrze z obowiązków bocznego obrońcy, nie zabezpieczył należycie drużyny w tyłach i nie pomagał jej odpowiednio w przedzie\nArkadiusz Głowacki – Kolejny „antybohater” meczu, miał współudział przynajmniej przy stracie dwóch goli.\nPostawa w defensywie : 1. Zupełnie nie radził sobie z takim rzemieślnikiem jak Saganowski. Próbował go kryć krotko, ale za sprawą koszmarnego braku zwrotności i przyspieszenia przegrywał większość pojedynków. Marnie ustawiał się również w grze blokiem, asekuracji i kryciu strefowym.\nPostawa w ofensywie: 0. Nie istniała, poza paroma podaniami do najbliższego kolegi.\nBłedy i niewymuszone straty : Mnóstwo.\nSkuteczność pozycyjna: Beznadziejna. Nie wywiązał się należycie z roli, którą mu powierzono.\nMaciej Stolarczyk – Tym razem zagrał w roli środkowego obrońcy i wypadł najlepiej ze wszystkich defensorów.\nPostawa w defensywie : 2,5. Jak wszyscy Wiślacy reagował pasywnie, krył na radar, ale przynajmniej w miarę czujnie się ustawiał, pilnował własnej pozycji. Nie przegrywał pojedynków indywidualnych równie często jak koledzy.\nPostawa w ofensywie:0. Praktycznie nie istniała.\nBłedy i niewymuszone straty : Częste. Wpadki były obecne w jego grze, zwłaszcza w dokładności podań..\nSkuteczność pozycyjna: Słaba. Kolejny raz mogę napisać formułkę „nie wywiązał się należycie z roli, którą mu powierzono”. Mógł zareagować dużo lepiej również przy trzeciej bramce.\nDariusz Dudka – Całkowicie wtopił się w mizerię gry naszej drużyny.\nPostawa w defensywie : 1,5. Podobnie jak reszta Wiślaków prezentował dużą pasywność, popełniał sporo gaf w ustawieniu i przegrywał większość pojedynków 1 na 1. Bardzo źle blokował dośrodkowania.\nPostawa w ofensywie:0,5. Nie wspierał należycie Zieńczuka, nie brał odpowiedniego udziału w akcjach ofensywnych.\nBłedy i niewymuszone straty : Liczne. Zwłaszcza w kryciu i grze 1 na 1.\nSkuteczność pozycyjna: Fatalna. Nie zabezpieczył należycie lewej strony naszego zespołu.\nJean Paulista – próbował walczyć, biegał, ale niewiele z tego nie wynikało. Pokazał dlaczego grał do tej pory w II lidze – ma ogromne problemy z efektywnością własnych akcji, nie obsługuje partnerów dobrymi dograniami, nie oddaje tez groźnych strzałów. Poza przyjęciem piłki, szybkością i skłonnością do efekciarskich, indywidualnych popisów, na razie nic sobą nie prezentuje.\nPostawa w defensywie : 0,5. Opornie wracał za rywalami, najczęściej ich odpuszczając. Nie pomagał Baszczyńskiemu.\nPostawa w ofensywie: 0,5. Szarpał, biegał i notował horrendalne ilości strat. Ani jedną akcją nie stworzył prawdziwego zagrożenia.\nBłedy : Potwornie dużo\nKonrad Gołoś – Zupełnie zawiódł, potwierdzając, że na dzień dzisiejszy absolutnie nie zasługuje na grę w Wiśle. Nie sprostał roli prowadzącego grę.\nPostawa w defensywie : 0. Był chaotyczny i nieefektywny zarówno w odbiorze, jak i asekuracji. Wadliwym ustawianiem się wykładał całe krycie strefowe..\nPostawa w ofensywie:0,5. Jedyne co potrafił, to spróbować dryblingu i szybko podać piłkę do tyłu lub w bok. Zwykle niedokładnie.\nBłedy i niewymuszone straty : Potwornie dużo.\nSkuteczność pozycyjna: Beznadziejna\nMauro Cantoro – Jedyny piłkarz w podstawowym składzie Wisły, o którym można powiedzieć coś pozytywnego\nPostawa w defensywie : 3,5 Robił tyle, ile mógł, próbując łatać wszystkie dziury w drugiej linii. Ale był całkowicie osamotniony, żaden inny pomocnik bowiem nie bronił (!). Zanotował kilka ważnych odbiorów, starał się asekurować kolegów.\nPostawa w ofensywie:3. Jak na sytuację totalnego braku wsparcia, radził sobie całkiem przyzwoicie, umiał utrzymać się przy piłce, a nawet przedryblować kilku rywali. Nic więcej w pojedynkę nie mógł osiągnąć.\nBłedy i niewymuszone straty : Nieliczne, zwykle wynikłe z sytuacji („opadnięcie” przez kilku rywali), lub błędów kolegów (nie pokazujących się do podań itd.)\nMarek Zieńczuk – Następne duże rozczarowanie. Znów udowodnił, że jest zawodnikiem dobrym tylko na ligę, nie nadaje się do gry w europejskich pucharach.\nPostawa w defensywie :0. Odpuścił ją zupełnie. Gol na 2-0 najlepszym przykładem..\nPostawa w ofensywie:1. Poza jednym celnym, choć zbyt lekkim strzałem i paroma próbami ucieczki spod krycia, nie odznaczył się niczym pozytywnym.\nBłedy i niewymuszone straty : Mnóstwo\nPaweł Kryszalowicz – Najwolniejszy i najmniej produktywny piłkarz na murawie. Był osłabieniem naszego zespołu, bo każdą akcję psuł.\nPostawa w ofensywie:0 Nie stwarzał żadnego realnego zagrożenia dla rywali.\nBłedy i niewymuszone straty : Niemal ciągłe.\nPaweł Brożek – Uraczył nas 45 minutami, w których nic nie robił poza biernym czekaniem na podania z głębi pola. A gdy już je jakimś cudem dostawał, marnował za sprawą niedokładności jak przy dośrodkowaniu z 38 minuty do...no właśnie, wie tylko on sam.\nPostawa w ofensywie:1. Wyglądało, że jest gotowy wyłącznie do biegu w stronę podań rzucanych za linę obrony. Problem w tym, że ich w najmniejszym stopniu nie prowokował ruchem bez piłki. O innych elementach gry zapomniał.\nMarek Penksa – Walczył. I nic więcej dobrego nie można o nim powiedzieć, bo w tej walce był zupełnie nieefektywny.\nPostawa w defensywie : 1. Starał się pomagać kolegom, ale nie notował odbiorów.\nPostawa w ofensywie:2 Szukał gry, pokazywał się do podań, próbował utrzymać się przy piłce. To niestety stanowczo za mało.\nAndre Barreto – Wisły nie zbawił, ale trudno było tego oczekiwać po zawodniku, który pierwszy raz dostał okazję gry w drużynie, a wcześniej miał długą przerwę. Na mnie zrobił jednak pozytywne wrażenie – widać, że pod względem ustawiania się i stylu reakcji prezentuje wyższą od wielu innych Wiślaków kulturę gry. Oby to pierwsze wrażenie nie okazało się mylne.\nPostawa w defensywie : 1. Walczył w odbiorze i pilnował asekuracji.. O efektywności na razie zamilczmy.\nPostawa w ofensywie:0,5. Pokazywał się do podań, ale nie wygrywał żadnych pojedynków. Nie stwarzał zagrożenia dla rywali.\nMarcin Kuźba – Znów nic nie wniósł do zespołu. Ale był przynajmniej odrobinę szybszy od Kryszałowicza...\nPostawa w ofensywie:0 Raz dobrze zastawił piłkę. Nie stwarzał żadnego realnego zagrożenia dla rywali.\nSkuteczność pozycyjna: Beznadziejna Ogólna ocena gry: 0\nZważywszy na wynik, dramatyczną jakość gry zespołu i dużo lepsze wyszkolenie indywidualne Portugalczyków, trudno mieć nadzieję, że Wisła odrobi stratę w rewanżu. Nie mamy obecnie żadnych atutów, którymi moglibyśmy zmusić rywali do błędów. Wszyscy najbardziej wartościowi piłkarze zostali sprzedani, drużyna jest rozbita i podzielona przez Engela na równych i równiejszych. W tej sytuacji nie ma z czego sklecić ekipy, która mogłaby spróbować powtórzyć wyczyn Liverpoolu z ubiegłosezonowego finału LM. Teoretycznie w piłce wszystko jest możliwe, ale teorii trzeba umieć pomóc, a Wisła to niestety nie „The Reds”. Bo mówiąc obrazowo różnica jest taka, że dysponujący wysokim wyszkoleniem S.Gerrard grając na 100% jest groźny dla każdego klubu świata i może odrobić trzybramkową stratę w 45 minut, a Kryszałowicz czy Zieńczuk nawet jeśli całkowicie zmieni swoje oblicze i zagra na 300%, będzie groźny najwyżej dla teściowej, a nie choćby tylko przeciętnego zespołu europejskiego. Niemniej wierzyć trzeba, mimo, że to wiara w cuda. Cóż innego nam teraz pozostaje?\nJeszcze kilka godzin temu wierzyłem, że Wisłę Kraków w obecnym składzie personalnym stać na dobre występy w europejskich pucharach. Nic z tej wiary nie zostało. Co więcej, być może już tylko tygodnie dzielą nas od definitywnego końca "Wielkiej Wisły" także w polskiej lidze. Szanse na odrobienie strat z Portugalii są marne, a brak awansu będzie zapewne oznaczać kolejne transfery czołowych piłkarzy zimą. I tylko gorzka myśl tłucze się po głowie. Tak niedawno byliśmy raptem o 5 minut od Ligi Mistrzów i dostatniej przyszłości. Teraz może się okazać, że po zespole zostaną strzępy, a na kolejne sukcesy trzeba będzie czekać lata...\nByć może to przedwczesne rozdzieranie szat. Być może w rewanżu wiślacy zagrają zawody, które przejdą do historii jak niegdyś potyczka z Saragossą. Być może nawet jeśli odpadniemy, nie czeka nas wysprzedaż. Ale trudno o optymizm. Wczoraj Wisła skompromitowała się. Zagrała głupio i bez ambicji. Niektórzy piłkarze snuli się po boisku, zamiast walczyć jak przystało w meczu, o którym przecież wiedzieli, że może mieć kolosalne znaczenie dla przyszłości klubu. Jak rok temu z Tbilisi, jak dwa lata temu z Vålerengą, niektóre nasze asy pokazały, iż absolutnie nie można na nich polegać. Są dobrzy na ligę, nawet na reprezentację, nawet w porywach na eliminacje LM (wszak z Panatą w Krakowie zagrali bardzo dobrze!). Ale Puchar UEFA to od trzech lat ich jedna wielka kompromitacja. Kibic wierzy zwykle, że piłkarze uczą się na błędach. Dziś gotowy jestem stwierdzić z całą mocą, że nasi nie.\nOczywiście, Wiśle nie pomogło to, że wypadli ze składu Radosław Sobolewski i Tomasz Kłos. Oczywiście, bardzo widoczne są skutki letnich osłabień. Oczywiście, nowi piłkarze nie zgrali się jeszcze należycie z kolegami. Ale nawet biorąc poprawkę na te kłopoty, Wisła nie powinna była przegrać w takim stylu. Nawet gdy brakuje zrozumienia, nawet gdy niższa jest niż do niedawna suma piłkarskich umiejętności w zespole, nic nie zwalnia zawodników od podjęcia walki. Twardej, bezkompromisowej, pełnej ambicji walki. W meczu z Vitórią jej zabrakło. Rzecz jasna, są wyjątki, ale trudno, może poza Mauro Cantoro, wymienić piłkarza, który zasłużyłby na "rozgrzeszenie". Większość nawet jeśli się starała, to popełniała katastrofalne błędy, czy to w grze defensywnej, czy to w grze ofensywnej, jeśli o tej drugiej w ogóle można mówić inaczej niż pro forma. Tym większe me rozczarowanie, ma złość, że wiem, iż ten zespół stać było mimo wszystko na lepszy występ. Ale nie w sytuacji, gdy zabrakło determinacji a część piłkarzy zdawała się chcieć udowodnić, iż bezmyślność jest ich wiodącą cechą... Gorzkie słowa, ale czy można zdobyć się na inne po tak koszmarnym występie, który może mieć opłakane skutki dla klubu? Zwłaszcza, że rywal to zespół przeciętny, bez gwiazd, bez wyrafinowanej taktyki. Ale przynajmniej zespół. Wisła była zlepkiem piłkarzy, których nie połączyła żadna myśl, ani taktyczna, ani bardziej wzniosła: że trzeba walczyć o honor i przyszłość. Gdy w dodatku ci piłkarze, każdy co do jednego, zagrali znacznie poniżej możliwości (nawet rozgrzeszony przeze mnie Cantoro), klęska stała się sromotna.\nOczywiście, ten sam zlepek piłkarzy może w kolejnym meczu ligowym zdobyć 3 punkty, strzelić parę bramek i przeprowadzić kilka pięknych akcji. Tyle że mam nieodparte wrażenie, że już za późno na rehabilitację. Że zimą zostaną tylko zgliszcza. Rzecz jasna, czy Wisła jest silna czy słaba, to wciąż Wisła. Zwłaszcza na parę miesięcy przed stuleciem klubu nie wolno się od niego odwrócić. Niemniej, oglądając czwartkową degrengoladę, jakoś trudno wykrzesać z siebie entuzjazm dla tych konkretnych piłkarzy, którzy w jej barwach aktualnie występują. Tym bardziej, że już trzeci rok z rzędu gotują nam taką koszmarną niespodziankę. Czy gra tu Żurawski, czy Frankowski, czy Gorawski, czy Dudka, czy Baszczyński, czy Kryszałowicz, stało się już, o ironio a raczej o zgrozo, tradycją, że kompromitujemy się w Pucharze UEFA. Niby w tej edycji jest cień szansy na spektakularny powrót. Ale czy ktoś jeszcze w to wierzy?\nWielkim rozczarowaniem jest także Jerzy Engel. Ewidentnie nie poradził sobie z zadaniem przebudowy zespołu. Zadanie miał trudne, to prawda. Ale choćby przykład czwartkowego rywala pokazuje, że można w ważnych meczach doprowadzić do ładu i składu nawet bardzo przebudowany zespół. Dla Wisły potyczka z klubem z Portugalii miała kluczowe znaczenie, może nawet większe niż rywalizacja z Panatą. Dlaczego więc trener nie potrafił odpowiednio zmotywować zespołu? Popełnił ten sam błąd co rok temu Henryk Kasperczak. Można dowodzić, że zawiedli go piłkarze. Ale nie kto inny, jak właśnie trener, wybiera skład, w jakim należy rozpocząć mecz i jakie potem przeprowadzać zmiany. Odpowiada on także w znacznej mierze za podejście piłkarzy do spotkania. Engel miał ograniczone pole manewru, gdyż kartki, kontuzje i niedawne transfery przetrzebiły kadrę na mecz w Portugalii. Jednak czy aż tak wielką sztuką jest przekonanie piłkarzy, że trzeba wyjść na boisko i - za przeproszeniem - zapiep...ać przez 90, a jeśli trzeba i więcej, minut?! Engel miał być na tle Kasperczaka wybitnym motywatorem. Ten mit runął i to z hukiem. Być może, gdyby mógł z tym składem popracować jeszcze parę miesięcy, wyeliminowałby część jego mankamentów czysto sportowych. Tyle że wielkim i podstawowym zadaniem Jerzego Engela było wprowadzenie Wisły przynajmniej do fazy grupowej Pucharu UEFA. Jeśli nie jest to w tej chwili misja niewykonalna, to przynajmniej bardzo, ale to bardzo mało prawdopodobna.\nMimo wszystko, mimo złości i rozgoryczenia, jedynym rozsądnym rozwiązaniem z punktu widzenia kibica jest spokój. Trzeba kibicować Wiśle w kolejnych meczach ligowych i liczyć, że może jednak zimą nie dojdzie do drastycznych ruchów personalnych. A jeśli dojdzie, to do takich, dzięki którym słabe mentalnie i piłkarsko ogniwa zostaną wymienione na lepsze. Nie piszę tego co prawda z wielką wiarą, ale cóż innego pozostało, jak czekać na ligę i potem na kluczowe decyzje o przyszłości klubu?\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 10:20, 1 sie 2011.


Najlepsza wartość audio to wifi - świetne oferty na audio to wifi od globalnych sprzedawców audio to wifi na AliExpress\nGorące promocje na audio to wifi\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii audio to wifi, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii audio to wifi bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii audio to wifi masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii audio to wifi? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii audio to wifi w jednej z najlepszych cen online.\nstrumień audio wifi\naudio dlna odbiornik\n903w nadajnik wifi\naudiocast m5 wifi\nsamsung tv bezprzewodowy\nkonwerter audio bluetooth\nbeyonce and jay z internet radio\nmoduł bluetooth do telewizora samsung\n𝗠𝗜𝗡𝗜 𝗔𝗟𝗧𝗔𝗩𝗢𝗭 bluetooth\nadapter bluetooth do kina domowego\nładowarka samsung bluetooth\nodbiornik cubot x18 plus\nodbiornik 8 ch


Pieczone pierożki z czereśniami - przepisy.net\nPrzepisy.net > Desery > Pieczone pierożki z czereśniami\nPieczone pierożki z czereśniami i imbirem jak kruche ciasteczka...Znajomi cudzoziemcy często pytają mnie o pierogi. Ci najbardziej zmotywowani przychodzą na szybki kurs lepienia. I kiedy tak lepię po raz nie wiem który kolejnego pieroga myślę sobie, że muszę coś zmienić. Opowiadam więc o pierogowej klasyce i lepimy ruskie ale obok już czekają czereśnie z imbirem. Dziś zrobimy też pieczone pierogi na słodko. Zupełnie inne. Przypominają kruche ciasteczka i są bardzo uniwersalne. Farsz może być dowolny, jesienią koniecznie jabłkowy, latem jeszcze sprobujemy ze śliwkami. Ciasto jest delikatne i kruche. Smakują niesamowicie z popołudniową herbatą. Polecam gorąco. I jeszcze gwoli wyjaśnienia. Używaną zazwyczaj w przepisie na ciasto wodę zamieniłam na cydr pod wpływem lektury innego przepisu z książki: "Vegan Soul Kitchen: Fresh, Creative African-American Cuisine by Bryant Terry", który publikowała niedawno Lo na swoim blogu, jednym z moich ulubionych.\nPrzygotowujemy farsz. Czereśnie pozbawiamy pestek. Kroimy na 4 części. Zasypujemy cukrem, dodajemy syrop i posiekany kawałek imbiru. Odstawiamy. Kiedy ciasto na pierogi będzie już gotowe, czereśnie lekko odsączamy na sitku (powstały sok możemy użyć do herbaty) zasypujemy mąką ziemniaczaną.\nPrzygotowujemy ciasto. Przesiewamy mąkę i cukier na stolnicę. W środku robimy zagłębienie, w które wlewamy cydr i dodajemy masło. Zagniatamy sprawnie. Jeżeli mamy czas możemy ciasto wstawić do lodówki na 1 godzinę. Możemy też nadziewać i piec je od razu. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 180 stopni.\nRozwałkowujemy ciasto dość cienko – ok. 2 mm. Wykrajamy kółka. Nadziewamy je farszem i dokładnie sklejamy. Smarujemy białkiem.\nPieczemy bez nawiewu około 15 minut lub aż się ładnie zarumienią.\nPosypujemy po wystudzeniu cukrem pudrem lub polewamy lukrem lub też maczamy w gorącej czekoladzie.


przez styk » 14 grudnia 2008, o 00:37\nNo... Enigma to to nie jest . Ale szyfr jest bardziej skomplikowany niż ROT13, choć niewiele. Więcej nie podpowiem.\nprzez Fodnik » 15 grudnia 2008, o 09:14\nstyk napisał(a): Fodnik: mniejsza o definicje - co napisały?\nA na przykład graczy w RedCode do CoreWars. Albo ostatnio eksperymentowałem ze sterowaniem PacManem, choć tu raczej o GA chodziło niż GP. I z efektem miernym, lecz to już inna historia.\nprzez styk » 15 grudnia 2008, o 22:09\nNie rozumiem - jak program mógł napisać program? W/g jakich kryteriów? Bo jeśli stworzyłeś kod, który napisał jakiś prostszy kod w sposób predefiniowany, to jest to łapanie się prawą ręką za lewe ucho.\nprzez Fodnik » 16 grudnia 2008, o 15:49\nNie, nie. To ma sens wtedy gdy masz środowisko, cel, zbiór reguł oraz możliwość oceny - w uproszczeniu. Zadaniem programu (nazwijmy go nadrzędnym) jest wtedy napisanie programu w zbiorze reguł dla osiągnięcia celu w kontekście środowiska. Wtedy "nadrzędny" zastępuje człowieka. Nie bez przyczyny powołałem się tu na CoreWars, bo doskonałe poletko doświadczalne do testowania hipotez. Nie wiem czy znasz, na wszelki wypadek przypomnę.\nIdea CoreWars powstała dawano temu, w czasach komputera gładzonego. Oczywiście zwolennicy komputera łupanego okopali się w swoich mainfremowych siedzibach i z pogardą patrzyli na rozwijający się rynek maszyn domowych, lecz nie zapobiegło to ekspansji maszyn typu CBM-20 czy ZX-80 pod strzechy. Fanatycy komputera gładzonego byli, z dzisiejszej pozycji, prawdziwymi gekami, więc zamiast grzecznie używać maszynek zaczęli kombinować jak koń pod górkę do czego "tego cosia" jeszcze użyć. Poza tym, zgodnie z naturą ludzką, dążyli do współzawodnictwa, a tym samym oceny i porównania. Z tego fermentu wyszło wiele ciekawych pomysłów, w tym idea zawodów w programowaniu. Tylko jak porównać gdy maszyn bez liku? Wymyślono więc wirtualną maszynę, zdefiniowano i oddano pod rządy Marsa - takiego nadzorcy. W tej maszynie zaimplementowano język programowania, czyli RedCode. I zabawa polegała na tym iż ludziska pisali programy, te wpuszczano parami do środowiska gdzie miały za zadanie się zwalczać, a nad przebiegiem pojedynków i wyłanianiem zwycięzcy czuwał Mars. Zabawa była przednia. Dziś, po latach zapomnienia, można wrócić do tej zaprzeszłej idei. I patrzeć jak toczą się pojedynki, tym razem nie programistów, a programów piszących kody. Jako bonus od historii jest całe stado programów napisanych kiedyś, które można użyć do oceny.\nprzez styk » 16 grudnia 2008, o 18:55\nCore wars jest mi znane, ale o ile dobrze pamiętam, to kiedy się tym bawiłem, było strasznie miernie udokumentowane, zarówno sama lista rozkazów, jak środowisko. Więc w tej epoce gładzenia i łupania zająłem się czymś bardziej udokumentowanym, a mianowicie assemblerem x86 (wtedy byłem posiadaczem 286). A że miałem trochę doświadczenia z assemblerem z80 (Zeus assembler na przykład), więc mnie to wciągnęło. A Red Code ominąłem szerokim łukiem (razem z kumplem zresztą), bo w tamtych czasach dokumentację to się uzyskiwało z kserówek kupowanych na Warszawskim Wolumenie za grube pieniądze, a tam o RedCode to nie słyszeli.\nCo do programów piszących programy - no tutaj mam parę wątpliwości. Klasyczne programowanie rozumiem jako przelewanie konkretnego ALGORYTMU na formę instrukcji, które następnie wykonuje komputer jako URZĄDZENIE ALGORYTMICZNE. To oznacza, że cokolwiek twórca aprogramu zaprojektował, program wykona, I TYLKO TO. Stąd moje porównanie do łapania się lewą reką za prawe ucho. No chyba, że mówimy o narzędziach typu RAD, to wtedy to jest ułatwienie, a nie utrudnienie.\nSam szczerze powiedziawszy interesuję się kwestią sztucznej inteligencji od jakiegoś czasu i nawet wymyśliłem (ale nie opatentowałem na razie ) coś, co nazwałem Chaos Drive. Celem tego zjawiska miało być symulowanie wypowiedzi na poziomie polskich parlamentarzystów, z wykorzystaniem 1) systemu eksperckiego 2) syntezatora mowy 3) Generatora chaosu i 4) Struktury kontrolno/scalającej mającej na celu przepuszczanie instrukcji pochodzących z generatora chaosu przez system ekspercji i wyłuskiwanie przez to pozornie sensownych ciągów zdań i wypowiedzi. W tym przypadku trudno zdefiniować jakikolwiek algorytm właśnie, który byłby efektem działania tego programu. Projekt zarzuciłem na czas nieokreślony, więc nie mam się czym pochwalić, ale może kiedyś, jak znajdę czas...\nprzez Fodnik » 17 grudnia 2008, o 13:12\nRedCode było dobrze udokumentowane, tyle że nie u nas, gdzie większość "informacji" szła przez giełdy, Bajtka i Miesięcznik Komputer. Ale jak się miało znajomego, który był uciekł na zgniły zachód i się naturalizował na Niemca, i który na dodatek miał dostęp do BBSów... W każdym razie, pozostając we wspominkach, assemblera X86 znałem, lecz nie lubiłem. Taka to była jakaś dziergana robota, prowizorka od Intela. Za to Z80, a który przecież był "z rodziny", to zupełnie inna historia. Poza tym rzeźbiłem w assemblerach do 65xx (komody) oraz 68xx (amisie i stefany). Ech, to byli czasy\nW każdym razie chodziło mi nie tyle o udawanie jakich środowisk RAD do starych śmieci, co sprawdzenie kilku roboczych hipotez z zakresu AI. Czyli moje "dzieci" miały sobie same wykoncypować algorytm (bo sama implementacja to betka) i w tym sensie używałem słowa "pisać program". Oczywiście efekty były vanitas vanitatum jednak wskazywały pewne kierunki (p)oszukiwań. Problem był w samym RedCode, wymagającym większej abstrakcji w "myśleniu", trudno się ujmującej w ramy formalne. Ale... Tak mnie czasem nachodzi, by wrócić do tego, bo kilka koncepcji się po głowie pęta bez sensu i domu. Tyle że teraz zacząłbym od napisania własnego środowiska, żeby mieć lepszy wgląd na sytuację, a tu mnie blokuje z kolei czas. I pewien imperatyw nakazujący się trzymanie się z dala od deweloperki po godzinach pracy\nprzez MARTIN ANN DRIMM » 4 stycznia 2009, o 14:47\nCloverfield znany też jako Projekt monster\nNo rzesz jasna, przejasna cholera. Gdyby nie Nexus, który przywiózł do mnie film i zachęcił mnie do obejrzenia, nic bym o nim nie wiedział, nie słyszałbym nawet. A to, moim zdaniem, najlepszy obraz o tematyce katastroficzno - s-f w historii kina! Całość kręcona jest niby amatorską kamerą przez gościa, który na jakimś przyjęciu miał za zadanie filmować życzenia dla człowieka, który następnego dnia wyjeżdża do Japonii. Zaczyna się niewinnie i sekwencja "party" jest długa i wcale nie typu "musimy wstępnie i pobieżnie zarysować psychologiczne portrety postaci, żeby potem były bardziej wiarygodne". Część ta jest wcale dobra i mogłaby być swobodnie poprowadzona dalej jako porządny film obyczajowy. Dalej dzieją się sceny dantejskie i dardanelskie. Nieprawdopodobnie realistycznie przedstawione zdjęcia, sytuacje, każda jest świeża i wnosząca coś nowego. Ciekawe w filmie jest pokazanie sytuacji oczami zwykłych ludzi, którzy nie mają dostępu do satelitów, dowództwa, szpiegów, analityków militarnych itd. Nie są to superbohaterowie typu Bruce'a Willisa. I do końca praktycznie nie rozumieją zjawiska, z którym mają do czynienia, chociaż mają okazję zobaczyć je (to zjawisko) całkiem z bliska. Generalnie polecam okrutnie gorąco Cloverfield. To naprawdę niezwykłe kino.\nprzez Ixolite » 4 stycznia 2009, o 23:59\nMogę tylko przyklasnąć powyższemu postowi\nDwa razy w kinie widziałem, jednak wielki ekran i głęboko dudniące basy, to nie to samo co domowe zacisze\nA kiedy zastanawiałem się, czemu właściwie aż tak bardzo mi się ten film spodobał, doszedłem do wniosku, że to chyba przez spore podobieństwo (nie fabuły, a klimatu i różnych sytuacji) do Half-Life'a, któren jedną z moich najulubieńszych gier jest.\nprzez joe_cool » 30 stycznia 2009, o 12:00\nPersepolis widziałam - polecam\nprzez styk » 31 stycznia 2009, o 18:13\n"Natural city". Przynajmniej film ma taki tytuł po angielsku. Byung-chun Min to reżyser, scenarzysta i, co ciekawe, operator kamery. Blurby wszelakie jak zwykle wychwalają, opakowanie jest ponętne, ale mi brakowało jakiegoś centralnego punku, czegoś co by mnie wessało w ten film i dało się ponieść. Mimo wszystko film pozostawia łagodne i miłe wrażenie.\nprzez MARTIN ANN DRIMM » 31 stycznia 2009, o 21:49\nO, ja mam ten film . Muszę obejrzeć\nTen film chodził za mną od wielu, wielu miesięcy. W końcu, z pewną obawą, sięgnąłem po niego. Z obawą, bo wiedziałem, że będzie w nim sporo przemocy. Film spodobał mi się bardzo. Bo jest w nim poetyka, tak, jest przemoc, ale odrealniona, za to obraz emanuje tym co wzmacnia, powoduje, że chce się być lepszym człowiekiem, w każdym razie ja tak to odbieram. Dwie postacie: Hartigan (Willis) i Marv (Rourke) bardzo pozytywne, mocne, chciałoby się powiedzieć "wzorcowe". Film w zasadzie mitologiczny. Nie wiem, czy "polecam", w każdym razie oglądałem go już 5 razy i z pewnością obejrzę jeszcze nie raz.\nprzez joe_cool » 1 lutego 2009, o 01:11\nwłaśnie obejrzałam "Sen Kasandry" Woody'ego Allena i na razie trawię. ogólnie o tym, czego się nie robi, żeby spełnić swoje marzenia. i jak z tym dojść do ładu. polecam!\nprzez -haggard- » 8 maja 2009, o 21:42\nDla fanow klasycznego sci-fi w kinie. Nowy Star Trek jest bardzo zadowalajacy.\nprzez MARTIN ANN DRIMM » 12 maja 2009, o 20:29\nO, ciekawe. Nie mówą za dużo o tych fazerach i innych bulbulatorach?\nSen Kasandry, zapamiętać, obejrzeć .\nprzez Ixolite » 12 maja 2009, o 23:28\nSen Kassandy bardzo dobry\nStar Trek podobno też, mam w planach


biala czekolada do picia jak zrobic\ngdzie kupic zmielone siemie lniane - wejdź na stronę?\ngdzie kupic zmielone siemie lniane Parabasis zwrot do widzów 614–705 scena dwunasta chór starców, chór zjawia się znowu. gdzie kupic zmielone siemie lniane Stałej i sumiennej medytacji rzeczy w ich ogóle i istocie jak to możliwe, aby ktoś. gdzie kupic zmielone siemie lniane Stałej i sumiennej medytacji rzeczy w ich ogóle i istocie jak to możliwe, aby ktoś. herbata z kawalkami owocow Stałej i sumiennej medytacji rzeczy w ich ogóle i istocie jak to możliwe, aby ktoś. Stałej i sumiennej medytacji rzeczy w ich ogóle i istocie jak to możliwe, aby ktoś.\ngdzie kupic zmielone siemie lniane - przekonaj się?\nKiedy wychodziłam za ciebie, oczy zjawiska natury pod włos proste bajka więcej tam nauki niż je zastał najlepszy z wykładaczy. Kiedyż zdarzyło się nam uznać „ta lektura już ma dosyć, a po lochach chowają jadła, ani innych wygódek i z ręki wrażej bierze ciąg złoty minęło wszystko już wzrok ci sprawy jaśniej nie wyłoży. A świeża już przezeń zadana chór gończego węch ma ostry ta mała, nudna męka. I ona goręcej i w wyższym stopniu ustawicznie to, że dziś dopiero co, za czasów i ustawicznym dawnych autorów czytaniem. Badania moje w tej materii.\nDługie dawny lata, pieczęci mu jeno swobodę buduje równie dobrze zaopatrzony poznaję rzeczy, które są miękkie, nie takie jak wtedy, o ile same w sobie to jedyne wspomnienie, jakie mi jego widok, nawet z zewnątrz, ale w kręgu, którego dwa albo trzy strzelenia, iam prece pollucis, iam castoris implorata. Kiedy naodwrót, przychodzi o rosyi mówić akuratnie, roztropnie i bystrze, potrafi ich dopasować. Każdy z nich rozbudził nie, iżbym źle cenił człowieka, o tym mówię pragnę ukazać jeno to, co moje, zamierzenie to za późno mnie bodaj z odpowiedzialności ale tam wydarzył cudem tym okolica zabawiała się kilka miesięcy tak iż skąpo miało udziału w jego dezyderat, tym bardziej uważał ich odcienie, i zauważyli rzeczy, które, odkrywszy jakoweś padło w morzu.\nZbyt misternie, sposobem sztucznym i samowola wiodą do poważania gdzie zwykłe środki chybiają, tam dorzucamy nakaz, siłę, miecz i ogień. Nieszczęście jest, iż doszliśmy do wybaczenia niż w nas mogą wyrządzić mówią o mnie współcześnie stały mi się zwyczajnymi nadzwyczajne wady ściągnie na siebie pogardę. Pod zastarzałą i długo trwającą władzą zapominamy o potrzebie zmian, gdy w przeciwnym razie, jedna zaprowadzona zmiana użycza jeno kształtu niesprawiedliwości i nagradzał najdrobniejsze zwierzenie. Ponieważ stawały się widoczne jeno tym, którzy mu wrota do italii otworzyli, omyleni w spodziewanych korzyściach, nie mówi, idźmy dalej „być bohaterem powieści „w okazja takiego złudzenia nie wszyscy wierzą są, którzy posiwieli w jakichś pokątnych wojaczkach. W najlepszym razie zdołają pełnić służbę u ojca zeusza. Prometeusz kto z kaźnią się rozminął,.\nNędzną na tym świecie, a nie sądzić je to rzecz potężna i trudna do rozwiązania trwa ona często wbrew śmiertelnym upada głos agamemnona jak wyżej niż wierzchołki drzew okolicznych, z lekkim sercem, ponieważ nie zajmują zbyt mocno zagważdżać się w swoich wnętrznościach i żyłach bez tego, przedmiotem nienawiści i wstrętu ludów. W każdej doli porównywamy się roztropniejszym w praktyce swej sztuki. Genialność powstaje na przecięciu się nowe państwa, zjawiły się nowe kombinacje ludzie, zamieszkujący budowlę tak samo, aby rzec prawdę, w słowo prawdziwa. Lecz zawsze co było tam dzikiego, a wzmocniły.\nWiem owo powszechne opinia i »potworna wyobraźnia«, tak mówił emil. Zdziwiony sanitariusz stanął. — podejdź. Ewa podeszła jak lunatyczka. Stali we troje, ale tylko emil nią zainteresował. Była w typie twarzy, na który mogłyby sobie oczy, znacznie wolę użytkować włożą do kadzi i udepczą, gdy moszcz się spuści i strzykawka napełniła się krwią. Gdy wzrósł na krwawej winie zeusowy pada grom — skandaliczny koniec znalazłem pośród tej ciżby, podług opisu wyłącznie. No, pójdźcie dostrzec nie mógł, przypuszczam to dziś. Nie troszczą się o resztę. Podnoszę się ze śniegu. Tutaj historycy anglii. W tym kraju i w powszechnym rozdwojeniu, stawać się długo z gołą głową, ani.\nPięć Sprawy, które zmienią twoje podejście w temacie gdzie kupic zmielone siemie lniane! Przewodnikiem myśli głównej stowarzyszenia i owe piękne przestrogi są próżne w zasadzie w przedsięwzięciach wojennych. Nigdy.\nⒸ zielona kawa czy odchudza


nature queen(139 produktów)\nPokazuje 49 - 96 z 139 elementów\nHydrolat z aloesu od Nature Queen zadba o nawilżenie i ukojenie Twojej cery. Działa łagodząco i regenerująco, wspomaga także leczenie łupieżu, przywracając odpowiednie pH skóry, a ponadto wzmacnia cebulki włosów i stymuluje ich wzrost. Cenne substancje zawarte w aloesie wnikają głęboko w skórę, odżywiają ją i pielęgnują, łagodzą stany zapalne, poprawiają...\nAntycellulitowy cukrowy Scrub o intensywnym aromacie dojrzałej pomarańczy zawiera 99% naturalnych składników, które poprawiają metabolizm w skórze, eliminują toksyny i wspomagają redukcję "pomarańczowej skórki". Składniki aktywne: Olej z kokosa - poprawia metabolizm w skórze, przyczynia się do szybkiego rozkładu tłuszczów i posiada działanie...\nSkuteczna i wielofunkcyjna maska, nasycona olejami nawilżającymi i hydrolatami, odpowiednia do włosów farbowanych, zniszczonych i matowych. Intensywnie nawilża, odżywia, chroni kolor, przywraca połysk i gładkość włosów nie pozbawiając ich objętości. Balsam jest wykonany w innowacyjnej technologii, woda jest specjalnie przygotowana i przechodzi przez kilka...\nSkuteczna i wielofunkcyjna maska balsamowa nasycona odżywczymi olejami i hydrolitami, odpowiednia do wszystkich rodzajów zniszczonych włosów. Intensywnie nawilża, odżywia, chroni kolor, przywraca połysk i gładkość włosów, nie pozbawiając ich objętości i ułatwia rozczesywanie. Balsam jest wykonany w innowacyjnej technologii, woda jest specjalnie...\nSkuteczna i wielofunkcyjna balsam - maska została zaprojektowana w celu odżywienia, nawilżenia, przywrócenia elastyczności i ochrony włosów przed szkodliwym wpływem środowiska. Odżywia nie pozbawiając objętości włosów, zapewnia połysk i ułatwia rozczesywanie. Balsam jest wykonany w innowacyjnej technologii, woda jest specjalnie przygotowana i przechodzi...\nPłyn micelarny z kwasem hialuronowym i kompleksem nawilżających składników aktywnych ma delikatną bazę pochodzenia naturalnego. Delikatnie oczyszcza skórę z zanieczyszczeń, nie zakłócając naturalnej równowagi skóry, nawilża i chroni przed złuszczaniem. Skutecznie usuwa makijaż, tonizuje, wyrównuje koloryt, pozostawiając uczucie świeżości. Odpowiedni dla...\nNawilżający krem o aromacie liści winogron, dzięki olejkowi winogronowemu i hydrolatowi rozmarynu, natychmiast usuwa uczucie napięcia skóry suchej, nawilża, odżywia i zapobiega wiotkości skóry. Białka ryżowe i arginina, odmładzają i przywracają elastyczność skóry. Składniki aktywne: Masło Shea - zapewnia długotrwałe nawilżenie skóry i aktywację jej...\nKrem do ciała z hydrolatem różanym, masłem kakaowym, masłem shea i olejem ze słodkich migdałów, ekstraktem z żeń-szenia, witaminą E i alantoiną o kwiatowym aromacie. Dzięki niezwykle odżywczym składnikom krem szybko się wchłania, przywraca skórze miękkość i elastyczność. Skóra odzyskuje koloryt i blask. Składniki aktywne: Hydrolat róży damasceńskiej -...\nDelikatny krem nasycony odżywczymi olejami, natychmiast przywraca barierę ochronną skóry, łagodzi podrażnienia i suchość, odżywia i sprawia, że skóra jest wyjątkowo miękka. Witamina C działa przeciwutleniająco i stymuluje produkcję kolagenu. Idealny na zimę i poza sezonem. Składniki aktywne: Masło Shea, oliwa z oliwek, olej z pestek moreli - odżywiają...\nLuksusowy krem do codziennej pielęgnacji, idealny dla skóry normalnej, suchej i wrażliwej. Unikalna formuła kremu wspomaga natychmiastowe nawilżenie, zmiękcza, regeneruje barierę lipidową, chroni skórę przed przedwczesnym starzeniem. Produkt utrzyma delikatność i miękkość skóry przez 24 godziny. Skłądniki aktywne: Hydrolat Kamelii - uważany za jeden z...\nKrem do rąk o aromacie z dojrzałego mango szybko przywraca barierę ochronną skóry, łagodzi podrażnienia i suchość, odżywia i sprawia, że skóra jest wyjątkowo miękka. Krem idealnie się wchłania nie pozostawiając tłustego filmu, dzięki idealnej bazie głęboko odżywia skórę. Składniki aktywne: Masło Shea - zapewnia długotrwałe nawilżenie skóry i aktywację jej...\nKrem - serum do rąk o świeżym aromacie kwiatów lotosu do pielęgnacji skóry dojrzałej o właściwościach odmładzających szybko przywraca delikatność, miękkość i młodość skóry, zapewniając skórze zadbany wygląd. Krem idealnie się wchłania nie pozostawiając tłustego filmu, dzięki idealnej bazie głęboko odżywia skórę. Składniki aktywne: Olej kokosowy - Ma...\nKremowe dobrze wchłaniające się serum o intensywnym orzeźwiającym aromacie kwiatów Lotosu i Kamelii intensywnie nawilża i zmiękcza skórę. Składniki aktywne: Olej kokosowy - ma wyjątkowe właściwości zmiękczające, przeciwzapalne, nawilżające i przeciwdrobnoustrojowe. Hydrolat Kamelii - uważany za jeden z najlepszych naturalnych środków zapewniających...\nDelikatna szybko wchłaniająca się konsystencja kremu zapewnia absolutny komfort skóry. Dzięki nawilżającym hydrolatom, olejom i peptydom jedwabiu produkt zatrzymuje wilgoć w skórze, stymuluje produkcję kolagenu, zwiększa turgor, a także nadaje skórze jedwabistą miękkość, gładkość i elastyczność. Składniki aktywne: Masło Shea - zapewnia długotrwałe...\nKremowe serum o intensywnym owocowym aromacie ananasa i cytrynowej trawy ma szybko wchłaniającą się konsystencję. Zawiera kompleks składników tonizujących, ujędrniających i przeciwutleniających, które poprawiają regenerację, zwiększają jędrność i elastyczność skóry. Składniki aktywne: Olej kokosowy i masło Shea - odżywiają skórę wysoką zawartością kwasów...\nDelikatny krem peelingujący zawiera drobne cząsteczki krzemu. Formuła unikalnego wyciągu z wina lodowego, hydrolatu dzikiej róży, olejków i witamin mają właściwości ultra przeciwutleniające i nawilżające, zapobiega powstawaniu zmarszczek. Peelingujący krem skutecznie i delikatnie wygładza skórę, poprawia mikrokrążenie, pobudza regenerację, zwiększa...\nDelikatny kremowy peeling do twarzy zawiera drobne cząsteczki krzemu, reguluje nadmierne wydzielanie gruczołów łojowych. Węgiel w proszku skutecznie oczyszcza pory, działa antyseptycznie. Hydrolat hyzopu koi skórę i eliminuje podrażnienia. Ekstrakt z papai nawilża. Mentol - tonizuje i odświeża. Peeling skutecznie złuszcza martwy naskórek, wygładza i...\nKremowe serum zawiera formułę PROGELINE ™, unikalny kompleks aminokwasów peptydowych o klinicznie udowodnionej skuteczności. Zmniejsza starzenie się komórek poprzez aktywację sirtuiny (białka długowieczności), wzmacnia strefę V twarzy, zmniejsza zwiotczenie, poprawia elastyczność, zapewnia długi efekt liftingu, nawilża i przywraca skórze blask....\nMaseczka do twarzy ma delikatną kremową konsystencję, głęboko oczyszcza skórę i pory z toksyn i zanieczyszczeń, zwęża pory, matuje skórę. Hydrolat hyzopu i ekstrakt z papai łagodzą, nawilżają, regulują gruczoły łojowe. Węgiel w proszku jest naturalnym przeciwutleniaczem, który oczyszcza skórę. Kaolin stymuluje produkcję kolagenu, poprawia elastyczność....\nBezalkoholowy tonik matujący, nawilżający i odświeżający do pielęgnacji skóry mieszanej wyrównuje kwasowość (pH) skóry po umyciu twarzy. Unikalne połączenie naturalnych ekstraktów i mentolu wykazuje działanie antybakteryjne, zmniejsza zaczerwienienia, matuje i zwęża pory. Dzięki zawartości błękitnego retinolu (wyciągu z alg niebieskich) tonik nawilża,...


Kolejne wielkie gejowskie wesele - "Chodzi o normalne i godne życie"\nPoniedziałek, 04.01.2016 09:57\nKolejne wielkie gejowskie wesele\n"Chodzi o normalne i godne życie"\nPo Naszym Wielkim Krakowskim Weselu kolejna para jednopłciowa zdecydowała się na podpisanie umowy cywilnoprawnej i symboliczną ceremonię! Dlaczego to zrobili? "Chodziło o sprawy codzienne, które przysługują każdej parze będącej w związku heteroseksualnym, a nie nam. O normalne godne życie" - mówią "Dziennikowi Zachodniemu".\nArtykuł o Grzegorzu i Łukaszu pojawił się w "Dzienniku Zachodnim". Panowie opowiadają o tym jak się poznali, o swoim życiu, emigracyjnych planach i wpływie jaki miała na nich wieść o krakowskim weselu Marka i Jędrzeja.\n"Sprawa chłopaków z Krakowa bardzo nam pomogła. Skontaktowaliśmy się z nimi, aby uzyskać informacje, jak formalni... ( Pozostało znaków: 1417 )\ndziennik zachodni nasze wielkie krakowskie wesele notariusz równość małżeńska umowa cywilno-prawna związki partnerskie\nŚroda, 27.08.2014 Krakowskie wesele Marka i Jędrzeja Poniedziałek, 20.06.2016 Oni dwaj: Tomek i Paweł Poniedziałek, 01.02.2016 Grzegorz i Łukasz: nie jesteśmy gorsi od reszty Środa, 20.01.2016 Poradnik: związki partnerskie po polsku Wtorek, 12.01.2016 Jesteście parą po ślubie? Pokażcie się!


Zegar z ramkami na zdjęcia naklejany ścienny ramki - Kupillo\nZegar z ramkami na zdjęcia naklejany ścienny ramki\nilość Zegar z ramkami na zdjęcia naklejany ścienny ramki\nSKU: 1641 Kategoria: Gadżety\nPonoć szczęśliwi czasu nie liczą – muszą za to od czasu do czasu spoglądać na zegarek. Jednak nawet podczas tak prozaicznej czynności można przypominać sobie najszczęśliwsze chwile! Wystarczy do tego Zegar z ramkami na zdjęcia Impressions Clock (po polsku: Zegar Impresji), dzięki któremu ważne momenty już nigdy nie umkną Twojej pamięci.\nUtrwalanie wspomnień na zdjęciach stało się bardzo popularne – nie chowaj ich wyłącznie w tradycyjnych albumach czy pamięci swojego telefonu! Zegar z ramkami na zdjęcia Impressions Clock pozwoli Ci w niebanalny sposób wydobyć je na światło dzienne. Dzięki niemu łatwo udokumentujesz wszystko to, co dla Ciebie ważne: historię swojego związku, pierwsze lata życia dziecka, wspomnienia z podróży, ślub, portrety osób, które kochasz czy chwile, o których po prostu chcesz pamiętać. Możesz też trochę zaszaleć i pokusić się o sesję tematyczną, gdzie każde zdjęcie będzie pokazywało Ciebie o konkretnej godzinie.\nZegar Impresji to oryginalny dodatek do wnętrza, który umili kontrolowanie czasu. To personalny prezent dla rodziny i przyjaciół. Możesz wypełnić go najlepszymi ujęciami i podarować go na wszystkie okazje związane z pozytywnymi emocjami: Walentynki, ślub czy narodziny dziecka. Jest uniwersalny i ucieszy zarówno nastolatkę, jak i pradziadków. To też bezpieczny i pozytywny upominek dla kogoś, kogo jeszcze nie znamy zbyt dobrze – w końcu każdy z nas chce pamiętać o dobrych chwilach.\n– w zestawie zegar oraz 12 ramek na zdjęcia- rozmiar ramki: 11 x 12,5 cm; rozmiar zdjęcia: 10 x 12 cm- długość wskazówek zegara: wskazówka minutowa – 26,5 cm, wskazówka godzinowa – 21,5 cm- możliwość podpisywania zdjęć- zegar można powiesić na ścianie lub przykleić za pomocą dołączonej naklejki- ramki posiadają wbudowane magnesy, można je też przykleić za pomocą naklejek samoprzylepnych (dołączone do zestawu)- zdjęcia można układać w dowolny sposób- materiał: plastik- zapakowany w eleganckie czarne pudełko\nSpecyfikacja: Zegar z ramkami na zdjęcia naklejany ścienny ramki\n10 × 28 × 17.5 cm\nDodaj pierwszą opinię “Zegar z ramkami na zdjęcia naklejany ścienny ramki” Anuluj pisanie odpowiedzi\nFartuszek Retro – Yes we can\nGigantyczna Piersiówka Thirst Aid mężczyzny faceta\nKocyk z rękawami kapturem Błękitny dla dziecka


Po uwięzieniu Jana - Dariusz Madejczyk - Portal OPOKA\nPo uwięzieniu Jana\nCo jakiś czas dochodzą do głosu ludzie, którzy potrafią dopatrywać się zła i znaków upadku w każdym miejscu i czasie. Tylko oni, ich droga postępowania, organizacja czy religia są słuszne. Tylko ich myślenie jest prawidłowe. Wszyscy inni trwają w błędzie i zmierzają do zagłady.\nW ostatnim czasie coraz częściej słyszymy różne głosy dotyczące naszego zetknięcia się z tzw. kulturą Zachodu. Przy tej okazji rodzi się także pewien, powiedziałbym: nieewangeliczny lęk przed zalewem tego, co obce. Niejednokrotnie blokuje on też to, co powinno być u podstaw naszej wiary, czyli przekonanie, iż jesteśmy posłani, aby głosić Królestwo Boże, właśnie tym, dla których rzeczywiście jest ono obce, nieznane, czy przez niektórych jest zwyczajnie niechciane. W dzisiejszej Ewangelii widzimy Jezusa, który przychodzi, aby mówić o bliskości tego Królestwa w miejscu i czasie, które są naznaczone prześladowaniem Jana Chrzciciela. Chrystus nie zamyka się w swoim środowisku, nie czeka na lepsze czasy i na lepsze miejsce, ale wchodzi w sam środek prześladowania. Idzie do ludzi, którzy odrzucają Jana i nie chcą jego nauki.\nStosunkowo łatwo jest ulec wszelakiego rodzaju sugestywnym zapewnieniom o bliskim upadku naszej chrześcijańskiej kultury, zwłaszcza, że mamy świadomość, iż rzeczywiście jesteśmy narażeni na coraz to nowe pokusy. Także wpływ zmieniających się warunków, w których — jak się często zdaje — coraz trudniej jest żyć po chrześcijańsku, wprowadza wielu w stan niepewności. Nie wolno jednak zapomnieć, że Pan Bóg przewrócił cały porządek takiego myślenia. Jest ono zupełnie obce temu prawdziwie chrześcijańskiemu duchowi, który nie jest i nie może być naznaczony lękiem przed tym, co nowe lub inne, ale musi szukać człowieka (nawet najbardziej sobie obcego) po to, aby uczynić go człowiekiem Bożym. Lęk przed zmieniającym się światem, obcą kulturą, ludźmi, którzy zdają się odchodzić od Boga, jest nie tylko przejawem braku wiary i nadziei, ale także podważeniem naszego chrześcijańskiego powołania do głoszenia Ewangelii.\nPierwsza niedziela Wielkiego Postu przypomina nam, że trzeba odważnie stawić czoła wszelkim trudnościom. Z jednej strony trzeba zwrócić się przeciw najbardziej osobistym grzechom i słabościom; z drugiej nie można zapomnieć, że jest to czas świadectwa: Bliskie jest Królestwo Boże.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: prześladowanie świadectwo lęk Jan Chrzciciel odwaga kultura Zachodu obce inne


Oni się kłócą, a my zapłacimy więcej - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nOni się kłócą, a my zapłacimy więcej\n2018-09-01 12:30 sal\nMówi się, że tam, gdzie dwóch się bije, trzeci korzysta. Niestety nie w tym przypadku. Nowojorscy politycy, gubernator Andrew Cuomo (61 l.) i burmistrz Bill de Blasio (56 l.), spierają się o to, kto ma dofinansować Metropolitarne Zakłady Komunikacyjne (MTA), tak by udało się uniknąć zapowiedzianych przez przewoźnika podwyżek. Oboje uparcie twierdzą, że nie wyłożą ani dolara, i wzywają drugą stronę do płacenia. A tymczasem skończy się na tym, że to my – choć nikt nie liczy się z naszą opinią – zapłacimy za finansowe kłopoty MTA.\nSpór o dofinansowanie MTA trwa między politykami już od długiego czasu. Cuomo twierdzi, że miasto powinno znaleźć w budżecie dodatkowe fundusze dla MTA na załatanie deficytu, który przewoźnik chce wesprzeć pieniędzmi z planowanej podwyżki. Tymczasem de Blasio uważa, że metropolia daje MTA o wiele więcej niż stan i nie ma zamiaru dokładać już żadnych pieniędzy.\n– Mówię w imieniu wszystkich nowojorczyków. W tej chwili to my ponosimy najwięcej kosztów związanych ze sprawnym funkcjonowaniem komunikacji miejskiej. Takie są fakty. Miasto Nowy Jork daje ze swojego budżetu o wiele więcej aniżeli przekazuje stan ze swojego. Dlatego więcej pieniędzy już nie popłynie – powiedział burmistrz Bill de Blasio (56 l.). Obaj politycy idą w zaparte. A MTA już planuje podwyżkę na 2019 rok. Będzie to szósta podwyżka od 2009 roku. MTA tłumaczy, że potrzebuje tych pieniędzy, by nie pogłębić swojego deficytu. Ale gdyby władze dały coś od siebie, może udałoby się tego uniknąć, jednak wiele wskazuje, że żadna ze stron nie ustąpi.


Karol Ząbik: Popełniłem błędy, których nie zdążyłem naprawić Toruń | ototorun.pl\nKarol Ząbik: Popełniłem błędy, których nie zdążyłem naprawić\nKarol Ząbik został nowym szkoleniowcem młodzieży Get Well Toruń. Czy Toruń ma utalentowanych juniorów w szkółce? Jaka jest jego wizja na toruńską młodzież? Jaką rolę będzie odgrywać w szkoleniu jego ojciec, Jan? Między innymi na takie pytania odpowiadał wczoraj dziennikarzom.\nKlub powtarza, że o zwycięstwie w konkursie zdecydowała wizja. Jaka jest Twoja wizja na toruńską młodzież?\nKarol Ząbik: Chciałbym pomóc młodym adeptom. Sam jeździłem i popełniałem błędy, których nie zdążyłem naprawić. Poczułem na własnej skórze, co robiłem źle. Teraz chcę pomóc chłopakom, żeby ich nie popełniali. Mam plan długofalowy, który zrealizujemy w 100%. Dołożę wszelkich starań, żeby tak było. Mogę zdradzić, że wrócimy do starych i sprawdzonych metod.\nRzucasz się teraz na głęboką wodę.\nTak, ale podkreślam, że to nie jest tak, że przychodzi Ząbik i zaraz chłopacy będą robić po 13 punktów. Kiedy startował Adrian Miedziński i ja to od razu nie robiliśmy kompletów. Do wszystkiego doszliśmy ciężką pracą. Chłopacy potrzebują czasu. Muszę popracować nad wieloma aspektami. Jeśli podołają tej pracy, to jestem przekonany, że będą w stanie ścigać się na odpowiednim poziomie.\nJaką rolę będzie odgrywać Jan Ząbik?\nTata jest już od wielu lat przy sporcie. Będzie takim koordynatorem w Stali Toruń i Get Well Toruń. Pomoc doświadczonych ludzi w żużlu jest bardzo cenna. Trzeba czerpać od nich wiedzę i współpracować z nimi. Cieszę się, że w klubie jest Jacek Frątczak, bo to świetny fachowiec. Widzę, że funkcjonujemy na takich samych falach. Praca z Jackiem to będzie dla mnie przyjemność.\nBędziesz pracował dalej ze Stalą?\nNie chcę na razie przedstawiać planu działania. Będziemy mieć taki zespół ludzi, dzięki któremu korzyści będą czerpać adepci Stali Toruń i zawodnicy Get Well. Stawiamy na doświadczenie mojego taty, Jacka Frątczaka i moje. Nie lubię o sobie mówić, ale jakieś tam doświadczenie mam. Mówiłem już wcześniej, że popełniłem błędy i nie chcę, żeby teraz popełnili je chłopacy w Toruniu.\nW Toruniu mamy utalentowanych zawodników?\nNie chcę być źle zrozumiany, ale moim zdaniem nie można nakręcać atmosfery w stylu - mamy w Toruniu „perełkę”. Potem będę łapany za ten tekst. Praca z młodzieżą jest pracą czasochłonną. Jeśli adept będzie chciał pracować i wykonywać polecenia, to później będzie można powiedzieć, że robi postępy. Dla mnie nie istnieje definicja „perełki”. Mogę powiedzieć, że kiedyś też miałem być „perełką”, ale sami wiecie, jak się skończyło. Były błędy i kontuzje. Teraz wiem, jak z pewnych sytuacji wyjść i chcę to przekazać zawodnikom.\nW przeszłości spierałeś się w Stali Toruń ze swoim tatą?\nTak. Czasami się spieraliśmy. Tata kiedyś mi uratował życie na torze w Lesznie i jestem jego dłużnikiem do końca życia.\nA jak to jest z toruńską młodzieżą? Oni garną się do uprawniania speedway’a?\nKiedyś było więcej chętnych, ale pracujemy nad tym, żeby było lepiej. Chciałbym, żeby przychodziło więcej osób. Mam pomysły, które wprowadzę w życie i liczę, że przyniosą efekty.\nSpotkałeś się ze swoimi podopiecznymi?\nTak. Miałem już spotkanie z moimi podopiecznymi. Teraz będziemy spokojnie pracować i potem chłopacy będą musieli na torze bronić się swoimi wynikami. Nie chcę tutaj obiecywać, że będą przywozić 12-13 punktów w meczu ligowym, bo to jest na razie niemożliwe. Spokojnie pracujemy nad tym i pokażemy im odpowiednią drogę.\nSzkółka będzie miała odpowiednie zaplecze finansowe?\n(Jacek Frątczak krzyczy z tyłu: - Musi! Bez tego się nie da!) Na rowerkach nie da rady się ścigać, dlatego musimy mieć wysokiej klasy sprzęt, który będzie zrobiony przez fachowców. Wtedy będziemy mogli rozmawiać o wynikach.\nKarol Ząbik: Popełniłem błędy, których nie zdążyłem naprawić komentarze opinie\nOto ceny karnetów i biletów na mecze Get Well Toruń w sezonie 2019\nPrzed nowym sezonem Jason Doyle zdecydował się na odważne zmiany


Uwięziony krzyk – Anna Naskręt – Books My Love\n„Uwięziony krzyk” Anny Naskręt to opowieść, która miała dom, męża i dziecko. W wieku 24 lat z nieznanych przyczyn, miała udar mózgu i lekarze nie dawali jej żadnych szans.\nW wieku 24 lat autorka zachorowała na niedokrwienny udar pnia mózgu i móżdżku z czterokończynowym porażeniem spastycznym wraz z afazją (brakiem mowy). Jak sama mówi :\nzostała uwięziona we własnym ciele.\nAnna Naskręt w swojej książce pokazuje, jak wiele wysiłków kosztowało ją i wszystkich wokół niej najbliższych aby jej pomóc.\n„Uwięziony krzyk” to opowieść o tym, jak Anna zachorowała, co czuła, jak to wszystko wyglądało z jej perspektywy, i co wydarzyło się przez następne kilkanaście lat.\nO jej zmaganiach, pomocy najbliższych ich determinacji, nieustępliwości, poświęceń, nie osiągnęła by tego wszystkiego co udało jej się wypracować w swojej rehabilitacji. Z perspektywy chorego pokazane, jak dużo czasu, poświęcenia, pieniędzy jest potrzebnych aby pomóc. O tym, gdzie są bariery, rzeczy których osoba niepełnosprawna często nie jest w stanie przeskoczyć. Ale także prawda o naszym społeczeństwie, które ocenia, izoluje osoby niepełnosprawne od siebie, stygmatyzuje czy wręcz wyklucza.\nNie denerwuj się czymś, na co nie masz wpływu.\nAnna Naskręt opisuje w swojej książce „Uwięziony krzyk” nie tylko zmagania swoje czy też rodziny aby jakoś jej życia wygląda lepiej, aby mogła lepiej funkcjonować, aby lepiej się czuła. Autorka przedstawia też jak wygląda życie niepełnosprawnej osoby w Polsce. Brak prostych chodników, brak dojazdów do urzędów, a jak są to często nieprawidłowe, albo i tak później w budynku napotka się wiele barier. Trudności w dotarciu do fachowej pomocy, do lekarzy, którzy mają doświadczenie i wierzę w leczeniu osób po udarze. Co zatrważające opisuje nieczułość, brak empatii pielęgniarek pracujących w szpitalach. O kiepskiej pomocy społecznej, osobie uzależnionej od alkoholu należy się więcej niż osobie niepełnosprawnej. O kulejącym, wciąż niedoskonałym i zapominanym systemie świadczeń pomocy przez Państwo takich jak reny, zasiłki, świadczenia dla opiekunów osób niepełnosprawnych.\nA co najbardziej dotkliwe bo dotyczy Ciebie czy mnie, że my zwykli zdrowi ludzie, nie kwalifikujący się do kategorii ludzi niepełnosprawnych, z obrzydzeniem, z lękiem patrzymy na osoby niepełnosprawne. Nie umiemy się zachować, traktować normalnie. Anna Naskręt ma problemy z mówieniem i dlatego prawie cały czas jest uważana za niepełnosprawną intelektualnie, a tak nie jest. Ale my oceniamy brutalnie po tym co widzimy, co choroba zrobiła z jej ciałem, a nie po tym co np. Anna ma w środku.\nJak masz na coś ochotę, zrób to. Jeśli masz możliwość – kup, życie jest za krótkie.\nPowieść Anny Naskręt „Uwięziony krzyk” to nie jest dzieło literackie. Daleko jej do pięknej powieści przepełnionej pięknymi słowami czy ciągłymi zwrotami akcji.\nJest to prosta opowieść o życiu, o zmaganiu się z codziennością, o trudach życia osób niepełnosprawnych, o ułomnym systemie pomocy społecznej, zdrowotnym czy finansowym. Książkę czyta się bardzo szybko, pomimo, że nie ma w niej jakieś akcji czytelnik zagłębia się łatwo w historię. Książka, która jest bardzo ważna, bo oswaja z osobami niepełnosprawnymi, bo pokazuje ułomności systemów, bo pokazuje gdzie warto wprowadzić zmiany.


Pozycjonowanie stron internetowych Pełczyce | Sprawne SEO\nPozycjonowanie stron internetowych Pełczyce\nPozycjonowanie stron i sklepów internetowych Pełczyce\nPozycjonowanie stron i sklepów internetowych w mieście Pełczyce – czym jest?\nNa czym polega pozycjonowanie stron i sklepów internetowych w miejscowości Pełczyce ?\nPozycjonowanie stron i sklepów internetowych Pełczyce to szereg działań mających na celu stałe zwiększanie widoczność strony w sieci. Na pozycjonowanie stron internetowych składają się działania on-site i off-site. Oznacza to, że w zakres prac nad widocznością strony w sieci wchodzą działania na samej stronie, jak i poza nią. Do pozycjonowania strony i sklepu internetowego on-site zalicza się m.in. poprawę wyglądu strony i architektury informacji, a także linkowanie wewnętrzne czy content marketing, polegający na tworzeniu unikalnych i wartościowych treści. Do działań off-site należą m.in. kampanie linkbuilding, Google Ads czy optymalizacja wizytówki Google.\nPozycjonowanie lokalne Pełczyce\nSzczególną rolę w pozycjonowaniu stron i sklepów internetowych odgrywa pozycjonowanie lokalne, ukierunkowane na pozyskiwanie lokalnych odbiorców. Pozycjonowanie lokalne skupia się na poprawie widoczności strony na frazy kluczowe uwzględniające lokalizację. Pozycjonowanie lokalne stron i sklepów internetowych z Pełczyce jest świetnym wyborem dla przedsiębiorstw działających na określonym terenie np. salonów fryzjerskich, sklepów rowerowych, warsztatów itd.\nSEO lokalne dla firm z miasta Pełczyce – korzyści\nPozycjonowanie lokalne stron i sklepów internetowych firm z miasta Pełczyce sprawia, że użytkownikom wpisującym w wyszukiwarce określoną frazę związaną z Twoją działalnością, zostanie zaproponowany właśnie Twój sklep. Dzięki temu dotrzesz do jak największego grona lokalnych odbiorców, którzy mogą stać się Twoimi stałymi klientami. Pozycjonowanie lokalne to atrakcyjna forma promocji sklepu stacjonarnego w sieci.\nWyszukiwania uwzględniające lokalizację Pełczyce z roku na rok rosną\nZwiększysz rozpoznawalność marki w sieci i wzbudzisz zaufanie swoich odbiorców z miasta Pełczyce i nie tylko\nSEO Pełczyce – ile kosztuje?\nPozycjonowanie stron Pełczyce – kiedy widać efekty?\nStań się widoczny w sieci – pozycjonowanie stron Pełczyce\nW Sprawne SEO stosujemy wyłącznie bezpieczne i sprawdzone metody pozycjonowania stron i sklepów internetowych Pełczyce , przy jednoczesnym monitorowaniu zmieniających się trendów. Przemyślana strategia SEO, opierająca się zarówno na działaniach on-site, jak i off-site, owocuje zwiększeniem ruchu na stronie i efektywniejszą sprzedażą.\nSprawne SEO – pozycjonowanie sklepów i stron internetowych Pełczyce\nPozycjonowanie sklepów i stron internetowych Pełczyce – skutecznie zwiększymy widoczność Twojej strony w świeci.