Jak Argentyna wygrała mundial Mexico '86 - blog Yeck\n26.11.2020 2676 0\nTen tekst napisałem przed śmiercią Diego Maradony. Miał być wspomnieniem niezapomnianego turnieju i wspaniałej gry Maradony. Niestety, okazał się tekstem ku pamięci najwybitniejszego futbolisty w historii. RIP Diego.\nW latach osiemdziesiątych rozgrywki międzynarodowe nie były jeszcze tak uporządkowane jak dziś. I tak się złożyło, że Argentyna przez dwa lata, między Copa America w 1983 r. a eliminacjami do mistrzostw świata Mexico'86 w 1985 r., grała tylko mecze towarzyskie. Przepisy były takie, że kluby zagraniczne nie musiały zwalniać piłkarzy na te mecze, czego konsekwencją był dwuletni rozbrat z reprezentacją piłkarzy grających w Europie. Dotyczyło to tak ważnych graczy jak Maradona, Passarella czy Valdano. Reprezentacyjne plany Maradony dodatkowo pokrzyżowała kontuzja, której doznał w grudniu 1982, przez co wiosnę 1983 roku poświęcił na rekonwalescencję i nie załapał się na Copa America '83, a później były już tylko mecze towarzyskie, więc wrócił do reprezentacji, podobnie jak pozostały zaciąg europejski, dopiero na mecze eliminacyjne do mistrzostw świata w Meksyku, które odbyły się na przełomie maja i czerwca 1985 roku. Eliminacje do mistrzostw świata w Ameryce Południowej różniły się od tych obecnych, gdzie każdy gra z każdym w jednej grupie i eliminacje są rozciągnięte na wiele miesięcy. Wtedy kontynent był podzielony na trzy grupy, z których bezpośredni awans uzyskiwali zwycięzcy grup. Argentyna znalazła się w grupie z Peru, Kolumbią i Wenezuelą. Rozgrywki były intensywne - sześć meczów w półtora miesiąca. Argentyńczycy zaczęli udanie. Nie bez problemów, jednak wygrali dwa pierwsze mecze wyjazdowe z Wenezuelą i Kolumbią. W rewanżach u siebie podtrzymali dobrą passę. Cztery mecze, komplet punktów, wydawało się, że sięgną po awans bez problemów. Ale czekał ich jeszcze dwumecz z Peru. Na wyjeździe przegrali 1:0 i u siebie w rewanżu musieli przynajmniej zremisować. Remis u siebie, z Peru, come on, to będzie spacer! No nie był. Mecz zamienił się w horror dla Argentyny. O awans musieli drżeć do ostatniej minuty. Argentyna szybko objęła prowadzenie po golu Pasculliego, ale jeszcze w pierwszej połowie Peruwiańczycy strzelili dwa gole i Argentyna w drugiej połowie musiała gonić wynik. Trudno gra się w takiej sytuacji, Argentyńczykom stanęło widmo porażki przed oczami. Ostatecznie dopięli swego. Dziesięć minut przed końcem po znakomitym podaniu Passarelli Gareca zdobył złotego gola. Awans został wyszarpany w ostatniej chwili. Jak się później okazało zdobycie decydującego gola nie wystarczyło, żeby pojechać na mundial. Bilardo nie włączył Gareki do 22-osobowego składu na mistrzostwa świata. Generalnie Argentyna w eliminacjach nie zachwyciła stylem gry. Nawet pojawiły się głosy, aby zwolnić Bilardo ze stanowiska selekcjonera. Ostatecznie do tego nie doszło.\nJedną z ważniejszych decyzji Carlosa Bilardo po objęciu posady selekcjonera, po nieudanych dla Argentyny mistrzostwach świata Espana '82, była obietnica przekazania kapitańskiej opaski Diego Maradonie. To on miał być teraz liderem zespołu, co siłą rzeczy odsuwało na drugi plan dotychczasowego kapitana i lidera, mistrza świata z 1978 roku, Daniela Passarellę. Obaj byli typem przywódcy, żaden z nich nie wyobrażał sobie, że może się podporządkować drugiemu. Sytuacja ta stała się zarzewiem konfliktu, który wybuchł z całą mocą tuż przed rozpoczęciem mistrzostw świata (o czym za chwilę).\nZorganizowanie miejsca pobytu w Meksyku nie wyszło najlepiej włodarzom argentyńskiego futbolu. Po przybyciu na miejsce zakwaterowania okazało się, że hotel nie jest jeszcze wykończony. Małe pokoje, cegła na wierzchu, brakuje żarówek w lampach. W dodatku gotowych pokoi było tylko dla 16 piłkarzy. A cała ekipa liczyła 22 piłkarzy plus sztab trenerski. Dla pozostałych musieli zorganizować prowizoryczne pokoje, oddzielone od siebie kartonami. Dzisiaj taka partyzantka jest nie do pomyślenia.\nWracając do konfliktu Maradona - Passarella. Pewnego dnia Maradona w towarzystwie Pasculliego, Batisty i Islasa spóźnił się 15 min. na zaplanowane spotkanie zespołu. Passarella zarzucił mu, że to nieprofesjonalne, niegodne kapitana drużyny. W trakcie kłótni dolał jeszcze oliwy do ognia, oskarżając go o wciąganie "drugów" i namawianie do tego pozostałych kolegów. Maradona temu zaprzeczył, zarzekał się, że w tamtym czasie nie brał żadnych narkotyków ani tym bardziej nikogo do tego nie namawiał. Jak tam było, tak tam było. W każdym razie Maradona miał przygotowaną własną amunicję. Nie tylko myślał o piłce, ale też pomyślał o kwitach na Passarellę. Rzecz wyglądała tak, był rachunek do opłacenia za połączenia telefoniczne do Europy, 2000 pesos. Nikt się do tych połączeń nie przyznawał, więc kwota miała być rozłożona na wszystkich zawodników. Jednakże w billingach było pokazane z którego pokoju były połączenia i tak się złożyło, że wszystkie połączenia były z pokoju Passarelli. Maradona zdobył wcześniej te billingi i teraz je wszystkim pokazał. Jak utrzymuje Maradona, po tym incydencie drużyna, która była do tej pory podzielona - część trzymała z Passarellą, część z Maradoną - stanęła po stronie Diego. Rywalizacja o przywództwo została zakończona. Epilog tej historii był taki, że tuż przed pierwszym meczem Passarella zgłosił kontuzję mięśniową, która eliminowała go z gry. Maradona w swoich wspomnieniach nie wierzy w tę wersję. Uważa, że Passarella po tym jak stracił swoją pozycję lidera w drużynie, nie chciał grać i celowo symulował kontuzję. Jak było naprawdę pewnie już się nie dowiemy. Miejsce Passarelli zajął Jose Luis Brown, zmarły w ubiegłym roku na alzheimera. Piłkarz, który przed mistrzostwami nie miał pewnego miejsca w składzie klubowej drużyny Deportivo Espanol. Jednak jak się okazało był to strzał w "10". Brown zagrał turniej swojego życia i był pewnym punktem defensywy mistrzów świata. Zwieńczeniem jego dobrej gry był gol strzelony w finale, wisienka na torcie jego występów na mistrzostwach.


Kredyt okolicznościowy - Wakacje - Bank Spółdzielczy w Sławnie\nKredyt okolicznościowy – Wakacje\nNie musisz rezygnować ze swoich potrzeb. Skorzystaj z promocyjnych warunków kredytowych składając wniosek w oddziałach Banku Spółdzielczego w Sławnie. Mamy dla ciebie atrakcyjny, szybki i bezpieczny kredyt WAKACJE na dowolny cel konsumpcyjny. Złóż wniosek w okresie od 01.07.2016 r. do 30.09.2016 r., a otrzymasz specjalną ofertę kredytową:\nKwota kredytu – uzależniona od dochodów kredytobiorcy\nOkres kredytowania – do 3 lat\nSpłata rat – w równych ratach kapitałowo-odsetkowych\nO szczegóły zapytaj naszych pracowników, którzy służą pomocą w dopasowaniu oferty do Twoich potrzeb.\nAby móc porównać rzeczywiste koszty kredytu zawsze pytaj w bankach o RRSO, u nas dla tego kredytu wynosi ono tylko 12,10%. Szczegóły wyliczenia znajdują się poniżej.\nRRSO dla reprezentatywnego przykładu na dzień 30-06-2016r. wynosi 12,10 % dla całkowitej kwoty kredytu 5.000,00 zł płatnej w 24 miesięcznych ratach, stopa oprocentowania kredytu wynosi 8,00% w stosunku rocznym (oprocentowanie stałe), całkowita kwota do zapłaty 5 598,57 zł w tym całkowita kwota kredytu 5.000,00zł , odsetki 427,57 zł, ubezpieczenie Kredytobiorcy 71,00zł, prowizja przygotowawcza 100,00zł, kredyt i odsetki płatne w 24 miesięcznych równych ratach (23 raty po 226,15 zł i 1 rata 226,12 zł). Ostateczne warunki kredytowania uzależnione są od wyniku oceny zdolności kredytowej klienta, daty uruchomienia kredytu i terminu regulowania raty kredytowej. Powyższe informacje nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu cywilnego.


Biała kuchnia na 3 sposoby – FORESTOR COMMUNICATION\nKuchnia z systemu KAMmoduł PREMIUM. Fot. KAM\nBiel wciąż wydaje się najmodniejszym dekorem w aranżacjach kuchennych, a w zestawieniu z drewnem ma jeszcze większą siłę przebicia. To już kuchenna klasyka i jeden z najbardziej atrakcyjnych wizualnie duetów – biel, zarówno w wydaniu matowym, jak i połyskującym idealnie komponuje się z dekorami inspirowanymi rysunkiem drewna w szerokiej gamie odcieni i struktur. Połączenie bieli z drewnem to taki “aranżacyjny pewniak” – kuchnia w takim wydaniu prezentuje się świeżo i bardziej przestronnie, jest szykowna i elegancka. Dzięki dodatkom drewnianym nawet minimalistyczne wnętrza z dominującą bielą wydają się cieplejsze i wyglądają naturalnie. Dodatkowym atutem tego modnego duetu jest efekt harmonii i porządku.\nKuchnia z systemu KAMmono. Fot. KAM\nKuchnia z systemu KAMplus. Fot. KAM\nBiel poprawia optykę pomieszczeń, daje poczucie świeżości i czystości. Jej mocnym atutem jest również łatwość tworzenia atrakcyjnych kompozycji z całą paletą barw, co stwarza niezwykłe możliwości aranżacyjne. Biel można estetycznie łączyć nie tylko z drewnem, ale i innymi kolorami, uzyskując oryginalne kompozycje stylistyczne. Efektem takiego biało-kolorowego miksu będzie nie tylko ciekawa gra kolorów, ale również “odciążenie” wizerunku wnętrza. Biel nada zabudowie meblowej lekkości, o czym warto pamiętać decydując się na ciemniejsze, bardziej wyraziste wybarwienia. Projektanci zachęcają do wprowadzenia szerszej palety barw, co nie stoi na przeszkodzie, aby połączyć je z ulubioną i ponadczasową bielą. Można ją “przemycić” nawet do kolorowych kuchni, wprowadzając w wybranym, pojedynczym pasie zabudowy lub w postaci ozdobnych dekorów na frontach mebli.


Metropolity nie wpuszczono na Białoruś. Przyjechał do Bielska\nOpublikowano: wtorek, 01/09/2020 - 11:48\nRzymsko-katolicki arcybiskup Tadeusz Kondrasiewicz, białoruski metropolita został zatrzymany na granicy polsko-białoruskiej. Białoruscy pogranicznicy nie wpuścili go do kraju. Hierarcha znalazł gościnę w parafii Opatrzności Bożej w Bielsku Podlaskim.\nArcybiskup Tadeusz Kondrasiewicz w latach 1989- 1991 był administratorem apostolskim Mińska, później Przewodniczącym Episkopatu Rosji, od 2002 roku znów pełnił duchową posługę na Białorusi jako metropolita mińsko-mohylewski.\nGdy po wyborach na Białorusi pojawiły się protesty metropolita Kondrasiewicz w odróżnieniu od hierarchów prawosławnych od początku wyraził wsparcie dla protestujących, którzy byli bici przez OMON.\n"Wyrażam swój zdecydowany protest przeciwko nielegalnym działaniom struktur siłowych, które powinny bronić podstawowych praw obywateli, w tym wolności wyznania, a nie przeszkadzać w ich realizacji, gwarantowanej przez konstytucję Białorusi" – oświadczył metropolita Kondrasiewicz po tym, gdy białoruska milicja 27 sierpnia zamknęła demonstrujących w kościele.\nPrawosławny metropolita podległy Cerkwi rosyjskiej, początkowo gratulował Łukaszence zwycięstwa, później również wyszedł do protestujących, przeprosił za swoje\n31 sierpnia, gdy 74-letni metropolita chciał wrócić do swego kraju (ma on obywatelstwo Białoruskie), ale nie został wpuszczony. Nie podano przyczyn takiej decyzji.\nZnajduję się na (polsko-białoruskim) przejściu granicznym w Kuźnicy (Białostockiej). Nie zostałem wpuszczony – powiedział białoruski metropolita w rozmowie z dziennikarzem Radia Swoboda.\nJeszcze tego samego dnia został ugoszczony w bielskiej parafii Opatrzności Bożej.\nOpatrzność przygarnie Gościa, gdy nie może wrócić do swojej Ojczyzny. Białoruski Metropolita w Bielskiej Opatrzności - pochwalił się proboszcz parafii ks. prałat Zbigniew Karolak.\nMiejsce pobytu metropolity nie jest przypadkowe. Zarówno Gospodarz jak i Gość znają się z Białorusi.\nKs. Zbigniew Karolak przez kilkanaście lat pełnił bowiem posługę w białoruskim Brześciu. Na własnej skórze poznał działanie jeszcze radzieckiego reżimu.\nKs. Karolak na Białoruś trafił pod koniec lat 80. w 1988 roku jako ksiądz parafii w Boćkach otrzymał tajemniczy list z Brześcia właśnie.\nW liście były napisane tylko dwa zdania: "Przyjedź na pogrzeb wujka Stasia. Ciocia Zosia”. Wywodzący się z okolic Drohiczyna ks. Karolak, nie miał rodziny na Białorusi. Okazało się, że było to zakamuflowane zaproszenie na pogrzeb ks. Stanisława łazarza, wieloletniego proboszcza parafii rzymsko-katolickiej w Brześciu. Duchowny wyruszył w podróż, nie brał w nawet większego bagażu, bo zamierzał po paru dniach wrócić. Został na kilkanaście lat. Parafianie przekonali go, by zastąpił zmarłego proboszcza. Był jedynym rzymsko-katolickim duchownym w promieniu 200 km.\nPosługę pełnił w trudnym okresie, upadku Związku Radzieckiego, tworzenia się ciągle zależnej od Rosji Republiki Białoruskiej. Ks. Karolak był pod stałą obserwacją funkcjonariuszy KGB. Mimo to prowadził posługę i działał społecznie. Przy parafii otworzył nawet społeczną aptekę. Obecnie jako proboszcz bielskiej opatrzności ks. Karolak z niepokojem obserwuje to co dzieje się na Białorusi i modli się o ustabilizowanie się sytuacji w tym kraju.\nTags: ks Zbigniew Karolak,\tparafia opatrzności bielsk podlaski,\tmetropolita białoruski zatrzymany na granicy,\tarcybiskup Tadeusz Kondrasiewicz,\tmetrpolita białoruski w bielsku,\tks Zbigniew Karolak metropolita białoruski


Jak Widzi Pies i Jakie Są Zagrożenia Dla Jego Wzroku? - ZPAZUREM.PL\nZdarza się, że nasz czworonóg walnie w szybę albo siatkę ogrodzeniową podczas spaceru. Pomyślicie: ale z niego straszna gapa! Otóż nie! Za taką ocenę odległości odpowiadają jego oczy, które są nieco inne niż nasze.\nPies widzi inaczej niż my, głównie dlatego, że jego oczy posiadają inny rozstaw. Szeroko rozstawione oczy psa umożliwiają mu lepsze boczne pole widzenia, ale zdecydowanie gorsze obuoczne. Stąd psy miewają trudności z oceną odległości.\nTo, w jaki sposób widzi nasz psiak zależy od wielu czynników. Przede wszystkim od:\nsygnału świetlnego docierającego do receptorów w oku,\nprzetwarzania tego sygnału w obrębie oka oraz w korze wzrokowej,\na także od sumy jego wszystkich doświadczeń i wiedzy o świecie.\nInformacja z oka dociera do mózgu psa za pomocą nerwu wzrokowego i tak powstaje obraz.\nPieski zawsze rodzą się ślepe, ich oczy otwierają się dopiero pomiędzy dziewiątym a czternastym dniem życia. Niezależnie od kształtu głowy psa, jego oczy zawsze osadzone są dosyć szeroko. Daje to możliwości dużego bocznego pola widzenia. Pod tym względem pies przewyższa człowieka, ponieważ jest w stanie dostrzec kątem oka najmniejszy nawet ruch. Jak wspominałam wcześniej, gorzej jest z polem widzenia obuocznego (czyli na wprost), czego wynikiem są częste problemy z oceną odległości. Psie oko jest mocniej spłaszczone niż ludzkie, jest też bardziej wrażliwe na ruch i światło. Ważną, godną uwagi i mocna rozbudowaną strukturą w oku psa jest błona zwana migotką lub też trzecią powieką. Mieści się ona pod powieką właściwą i pomaga w usuwaniu wszelkich zanieczyszczeń, jakie dostają się do oczu z zewnątrz. Odpowiednią wilgotność oka zapewniają gruczoły łzowe. Wydzielina, którą produkują, odprowadzana jest z oka kanalikiem łzowym do jamy nosowej.\nJednym z czyhających na psie oczy zagrożeń jest zaćma. Choroba ta objawia się zmętnieniem soczewki, niedowidzeniem oraz stopniową utratą wzroku. Początki zaćmy można hamować kroplami do oczu, w bardziej zaawansowanym stadium należy przeprowadzić operację. Na ogół psy radzą sobie z tym schorzeniem doskonale posługując się węchem. Zaćmy nie należy mylić z tzw. zespołem niebieskiego oka. Przy tym schorzeniu soczewka psa wygląda na zmętniałą, jest jakby błękitna, ale to nie powoduje zaburzeń widzenia i nie jest powodem do niepokoju. Kolejne zagrożenia niebezpieczne dla psiego oka to różnego rodzaju keratopatie, czyli urazowe choroby psów z dużymi oczami. Na tego typu dolegliwości zapadają m. in. pekińczyki, shih-tzu i buldogi francuskie. Keratopatia to mikrourazy rogówki spowodowane pyłem, piaskiem i włosami wchodzącymi do oczu psa. Powoduje to stany zapalne, a nawet owrzodzenia, które mogą prowadzić do jej przebicia.\nMusimy dbać o wzrok naszego pupila, raz na jakiś czas dobrze przyjrzyjmy się jego spojrzeniu. Szczególną uwagę zwracajmy na pieski z dużymi oczami oraz na rasy długowłose, a także te w podeszłym wieku. Odpowiednia dieta i higiena (także higiena sierści) z pewnością pomogą w zapobieganiu chorób oczu naszego czworonoga.\nŹRÓDŁO: Juliette Cunliffe, The Encyclopedia of Dog Breeds, Parragon Books Ltd, 2005;\nMateriały dydaktyczne Europejskiego Studium Psychologii Zwierząt, Międzyborów 2012.\nAutor: Mariusz Jędrzejczak


Dzień dobry, nazywam się Erwin. | wszyscymogatojatez blog\nNapisane przez mezczyzna-gotuje około 7 rok (lata) temu. Odpowiedz\nA właśnie z puszki ten owoc jest całkiem słodki. Nie wiem jak smakuje taki świeży\nNapisane przez Myszkowski około 7 rok (lata) temu. Odpowiedz\nja bym to nazwała rozdwojeniem jaźni:P\na jak tam Słonce pod Grunwaldem? dalej takie niemiłosierne? czy już dało się udobruchać?\nNapisane przez izz około 7 rok (lata) temu. Odpowiedz\nNie no wymiękłam;):D:D;)\nChyba odkryłam swojego ulubionego pisarza:D:D


SIGMA-NOT - PORTAL INFORMACJI TECHNICZNEJ - Największa baza artykułów technicznych online PAWEŁ MICHNIKOWSKI- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora PAWEŁ MICHNIKOWSKI w naszych czasopismach - Portal Informacji Technicznej SIGMA-NOT\nWyniki 1-10 spośród 13 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Michnikowski"\nElektroniczne podzielniki kosztów ogrzewania w warunkach polskiego budownictwa wielorodzinnego\nOpisano zasadę działania elektronicznego podzielnika kosztów ogrzewania z dwoma czujnikami temperatury. Podano podstawowe parametry definiowane przez PN EN834. Na przykładzie schematu blokowego działa[...]\nOdzysk ciepła od pionów grzewczych, jako element systemu rozliczania kosztów ogrzewania - nakaz czy zalecenie\nW artykule przedstawiono analizę stanu formalnoprawnego rozliczania kosztów ogrzewania z uwzględnieniem odzysku ciepła od pionów grzewczych oraz praktyki realizacyjnej w tym zakresie. Dokonano skrótow[...]\nCzy temperatura wewnętrzna lokalu może być kryterium podziału kosztów ogrzewania?\nReplika zawierająca opinię na temat kilku aspektów poruszanej problematyki, dotyczącej artykułu zamieszczonego w numerze 7-8/2011 pt. "Temperatura jako kryterium podziału kosztów ogrzewania" autorów Pana dra Michała Kozaka i mgr inż. Olgierda Romanowskiego.W NUMERZE 7-8/2011 czasopisma "Ciepłownictwo, Ogrzewnictwo, Wentylacja"  ukazał się artykuł pt. "Temperatura jako kryterium podziału kosztów ogrzewania" autorów dra Michała Kozaka i mgr inż. Olgierda Romanowskiego. Od szeregu lat zajmuję się podziałem kosztów ogrzewania, dlatego chciałbym zabrać głos w paru aspektach poruszanej problematyki. Na wstępie tej polemiki chciałem zwrócić uwagę na literaturę na jaką powołali się PT Autorzy wymienionego artykułu. Ogranicza się ona do czterech wyrywkowych pozycji i jednej normy dotyczącej obliczania zużycia energii do ogrzewania, i chłodzenia. Autorzy przypisują pomysł metody rozliczeń opartej na pomiarze temperatury w pomieszczeniach doktorowi inż. Cezaremu Pieńkowskiemu. Nie jest to prawdą, ponieważ dr Cezary Pieńkowski tylko głęboko przeanalizował literaturę i wszystkie metody podziału kosztów i uznał metodę opartą na wykorzystaniu temperatury wewnętrznej jako godną polecenia do szerokiego stosowania. Pierwszy znany mi artykuł na temat rozliczeń kosztów ogrzewania na podstawie mierzonej temperatury w pomieszczeniach ukazał się w Polsce w numerze 11 "Ciepłownictwo, Ogrzewnictwo, Wentylacja" z 1992 roku  i jego autorem był profesor Józef Śmigielski z IMP PAN Gdańsk. Podobny do opisywanego przez niego systemu, a mianowicie system GT-15 oferowała w tym czasie szwedzka firma ICM. W roku 2004 w numerze 6 "Ciepłownictwo, Ogrzewnictwo, Wentylacja" ukazał się artykuł prof. Władysława Szaflika i doktora inż. Jana Skórskiego z Politechniki Szczecińskiej , w którym Autorzy omówili podstawy teoretyczne tego systemu rozliczeniowego, jego zalety i wady oraz podali rozwiązanie systemu pomiarowego. Warto jeszcze przywołać publikacj[...]\nJak rozliczać indywidualne koszty ogrzewania lokali w budynkach wielolokalowych DOI:10.15199/9.2015.10.6\nSkrótowo opisano kryteria oceny rozliczania kosztów ogrzewania dla całego budynku wielolokalowego na podstawie wskazań elektronicznych podzielników. Warunkiem wykorzystania wspomnianych kryteriów jest posiadanie pełnej dokumentacji jednostki rozliczeniowej. Zaproponowano sposób oceny jakości rozliczania kosztów ogrzewania na podstawie pojedynczego rachunku jednego z lokali. Podano warunki poprawnego rozliczania kosztów ogrzewania lokali. Wskazano na niektóre propozycje naprawy obecnie stosowanych metod rozliczania na podstawie wskazań nagrzejnikowych podzielników kosztów ogrzewania w polskim budownictwie wielolokalowym.1. Wstęp Dyrektywa Parlamentu Europejskiego 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej w art. 9 pkt. 3 zatytułowanym "Opomiarowanie", wprowadza do dnia 31 grudnia 2016 r. w państwach członkowskich Unii Europejskiej, w budynkach wielomieszkaniowych i wielofunkcyjnych z własnym źródłem centralnego ogrzewania/chłodzenia, prawny obowiązek zamontowania liczników zużycia ciepła, chłodu lub ciepłej wody dostarczanej do każdego lokalu, a w przypadku gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne, do pomiarów zużycia ciepła wykorzystane mają być podzielniki kosztów ciepła na grzejnikach . Niestety, w wielu państwach członkowskich Unii Europejskiej mimo technicznej wykonalności i ekonomicznej opłacalności, opomiarowanie jedną z dwóch wymienionych przez dyrektywę metod jest problematyczne. W numerze 9/2014 COW  przytoczono konkretne przykłady patologii związanych z niewłaściwym rozliczaniem kosztów ogrzewania na podstawie wskazań nagrzejnikowych podzielników kosztów. Prowadzi to do wzrostu nieufności użytkowników do tej formy racjonalizacji zużycia ciepła. Zwrócono także uwagę na dramatyczną sytuację tych użytkowników, którzy zachowują się racjonalnie i korzystają z ciepła z grzejników do pokrycia strat ciepła w swoich lokalach w celu utrzymania komfortu tak [...]\nPodział kosztów ogrzewania w budynku wielorodzinnym wykorzystujący nagrzejnikowe podzielniki kosztów DOI:10.15199/9.2017.1.3\nW artykule dokonano przeglądu wybranych pozycji literaturowych zajmujących się problematyką wyznaczania kosztów stałych w procedurze podziału kosztów ogrzewania w budynkach wielorodzinnych na podstawie zarejestrowanego zużycia. Zaprezentowano autorską metodę ustalania poziomu kosztów stałych zapewniających utrzymanie w lokalach minimalnej temperatury wewnętrznej 160C. Podano przykłady określania kosztów stałych w rzeczywistych budynkach wielorodzinnych.1. Wstęp Dyrektywa Parlamentu Europejskiego dotycząca efektywności energetycznej zwiększyła zainteresowanie zarządców oraz użytkowników lokali budynków wielorodzinnych problematyką rozliczania kosztów ogrzewania . W większości budynków wielorodzinnych w Polsce, a także Państw Europejskich, podział kosztów ogrzewania odbywa się na podstawie wskazań nagrzejnikowych podzielników kosztów. O patologiach związanych z rozliczaniem kosztów ogrzewania w Polsce wiele pisano na łamach tego czasopisma. Warto wspomnieć o kilku publikacjach, w których obok przytoczenia przykładów złego rozliczania kosztów, zaproponowano także testy sprawdzające jakość tych rozliczeń w odniesieniu do całych jednostek rozliczeniowych , jak i indywidualnych lokali . Bardzo istotnym zagadnieniem, szczególnie w kontekście zachowania poprawnych warunków eksploatacji budynku, określonych w przepisach prawa budowlanego ,  jest sposób podziału całkowitych kosztów ogrzewania na część stałą i zmienną. Pierwsza część kosztów całkowitych budynku jest dzielona proporcjonalnie do stałego parametru budowlanego, a część druga dzielona proporcjonalnie do wskazań urządzeń pomiarowych lub wskaźnikowych. Problematyka ta znalazła już należne jej miejsce w licznych materiałach propagandowych, instrukcjach, analizach oraz publikacjach naukowo-technicznych. 2. Podział kosztów ogrzewania na część stałą i zmienną według źródeł Podstawowym kryterium podziału całkowitych kosztów ogrzewania na składnik stały i zmienn[...]\nMetoda wyznaczania ilości ciepła wymienianego przez sąsiednie lokale w budynku wielorodzinnym DOI:10.15199/9.2018.3.3\n1. Wprowadzenie Tematyka podziału na poszczególne lokale energii dostarczonej na potrzeby ogrzewania budynku wielolokalowego stała się ostatnio bardzo aktualna, szczególnie po przyjęciu przez Parlament Europejski Dyrektywy 2012/27/ EU. Podział energii jest konieczny do określenia kosztów ogrzewania lokali. Wspomniana Dyrektywa nakazuje stosowanie w państwach członkowskich EU w budynkach wielolokalowych rozliczania kosztów ogrzewania na podstawie zarejestrowanego zużycia , . Jako urządzenia do realizacji tego celu wymienione są ciepłomierze lub podzielniki kosztów ogrzewania. Szereg publikacji wskazuje jednak na istotne błędy w usłudze rozliczania kosztów zużycia, szczególnie tam gdzie stosowane są do tego celu podzielniki kosztów ogrzewania montowane na grzejnikach. Są wśród nich publikacje zagraniczne , , , , , , ,  oraz krajowe , , . Z ich lektury wynika, że źródłami błędów są często jakość izolacji ścian wewnętrznych w budynku oraz sposób prowadzenia instalacji zasilającej grzejniki w lokalach. Oba te czynniki zależą m.in. od kraju, w którym prowadzi się taką usługę. Parlament Europejski biorąc pod uwagę różnorodność budownictwa oraz jakość instalacji grzewczych w państwach członkowskich Unii Europejskiej w art. 9 wspomnianej Dyrektywy  zawarł zapis: "W przypadku gdy przeważającym rodzajem zabudowy są 96 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 49/3 (2018) budynki wielomieszkaniowe, które zaopatrywane są z systemu ciepłowniczego lub chłodniczego lub które posiadają własne wspólne systemy ogrzewania lub chłodzenia obsługujące takie budynki, państwa członkowskie mogą wprowadzić przejrzyste zasady podziału kosztów zużycia energii cieplnej lub ciepłej wody w takich budynkach, aby zapewnić przejrzystość i dokładność rozliczania indywidualnego zużycia. W stosownych przypadkach zasady takie obejmują wytyczne w sprawie sposobu podziału kosztów energii cieplnej lub ciepłej wody, [...]\nAnalityczno-pomiarowy sposób obliczania zużycia energii na potrzeby ogrzewania w budynkach wielorodzinnych DOI:10.15199/9.2018.5.2\nCIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 2018/5\nPodział kosztów ogrzewania w budynku wielorodzinnym wzbudza w Polsce wiele emocji i jest przyczyną wielu kontrowersji. Niezależnie od zastosowanych urządzeń najważniejszym kryterium oceny poszczególnych metod podziału kosztów jest spełnianie wymagań art. 45 a, ust. 9 Ustawy Prawo energetyczne, tzn. aby wyznaczone koszty ogrzewania odpowiadały zużyciu ciepła do ogrzewania lokalu. Obecnie stosowane metody służące do rozliczania kosztów ogrzewania w Polsce nie spełniają tej podstawowej zasady, co zostało wykazane w prawomocnych wyrokach sądowych oraz bogatym piśmiennictwie fachowym. Obecnie w budynkach wielorodzinnych stosowane są metody, których podstawą są odczyty wskazań ciepłomierzy lokalowych lub podzielników kosztów montowanych na wszystkich grzejnikach w lokalu. W obu przypadkach wyznaczone koszty ogrzewania nie pokrywają się z kosztami ciepła dostarczonego do lokalu ze źródeł zewnętrznych. W pierwszym przypadku koszty energii nie uwzględniają ciepła dostarczonego przez ściany wewnętrzne z sąsiednich lokali. W drugim przypadku, wtedy gdy do podziału kosztów wykorzystywane są podzielniki montowane na grzejnikach, nie uwzględniane są dodatkowe dwa źródła ciepła w lokalu: z instalacji wewnętrznej dostarczającej ciepło do grzejników oraz przenikania przez ściany wewnętrzne. Wspomniane zjawiska zostały opisane w licznych publikacjach zagranicznych i krajowych , , , , , , , , , , . Część publikacji, szczególnie tych, które ukazały się w ostatnich latach, opisuje wiele ulepszeń tych systemów rozliczeń, których podstawą jest rejestracja ciepła dostarczanego z grzejników. W jednej z metod w procedurze rozliczeniowej uwzględniono, oprócz wskazań podzielników, także temperaturę wewnętrzną w rozliczanych lokalach . W języku potocznym metoda ta określana jest jako "metoda z komfortem cieplnym". Nazwa nie jest adekwatna do zasad fizycznych, które są jej podstawą. Metoda weszła do kanonu a[...]\nZaproponowano zupełnie nowy sposób wyznaczania kosztów ogrzewania lokali zaopatrywanych w ciepło dostarczane centralnie do budynku. Dzięki wykorzystaniu specjalnych podzielników elektronicznych z doda[...]\nTesty poprawności rozliczania indywidualnych kosztów ogrzewania na podstawie wskazań nagrzejnikowych podzielników elektronicznych\nPAWEŁ MICHNIKOWSKI JANUSZ SKIBA\nW artykule wskazano na podstawowe problemy związane z oceną poprawności rozliczania indywidualnych kosztów ogrzewania dokonywanych na podstawie wskazania podzielników elektronicznych. Opisano rzeczywiste, a nie medialnie nagłośnione, wady rozliczania kosztów ogrzewania w polskim budownictwie wielorodzinnym. Przedstawiono kryteria oceny rozliczania na podstawie, tzw. wytycznych Stowarzyszenia Inżynierów Niemieckich (VDI) opublikowanych w 2009 r., które dobrze przystają także do polskich realiów budownictwa. Przeprowadzono analizę przykładowego oraz rzeczywistego rozliczenia kosztów ogrzewania wykonanego dla jednej ze spółdzielni mieszkaniowych na wschodzie Polski.1. Wprowadzenie - opis problematyki Rozliczanie kosztów ogrzewania lokali w budynkach wielorodzinnych ma relatywnie krótką historię i rozwija się równolegle do transformacji ustrojowej w Polsce. Lata dziewięćdziesiąte poprzedniego wieku, to wdrażanie systemu rozliczania kosztów opartego na odczycie podzielników wyparkowych, jako konsekwencja modernizacji powłoki zewnętrznej budynków, ich opomiarowania w liczniki ciepła oraz montażu zaworów termostatycznych na grzejnikach. Wtedy to problemy związane z wdrożeniem systemu ograniczały się do wytłumaczenia użytkownikom specyfiki rozliczania indywidualnych kosztów ogrzewania na podstawie podzielników, która nie pozwalała na określenie końcowego wyniku rozliczania bezpośrednio przy odczycie urządzeń w lokalu. Wymagała ona bowiem kompilacji wszystkich parametrów, czyli odczytów wskazań we wszystkich lokalach w budynku, analizy kosztów dla całej jednostki rozliczeniowej oraz zaliczek dotychczas wniesionych przez użytkowników. Po paru latach obserwacji, przyzwyczajania się oraz doświadczeń, że wdrożony system racjonalizuje zużycie ciepła, nastąpiła stabilizacja w społecznej akceptacji rozliczania kosztów ogrzewania, na podstawie wskazań nagrzejnikowych podzielników, działających na podstawie metody wyparkowej. Początek noweg[...]


Poznań Nóż krawiecki taśmowy od producenta ogłoszenia Maszyny przemysłowe Narzędzia i maszyny ogłoszenie z Poznania\nNóż krawiecki taśmowy od producenta / Poznań\nNarzędzia i maszyny / Maszyny przemysłowe\nDodano: 25 Maj 2022 07:36\nTaśmowa krajarka krawiecka Rexel R1000 jest wygodnym w pracy wysokowydajnym urządzeniem do precyzyjnego wykrawania elementów odzieży z różnych rodzajów materiałów tekstylnych (tkanin, dzianin, tkanin powlekanych, ocieplin itp.) ułożonych w wielowarstwowe pokłady o łącznej grubości do 200 mm, a w przypadku ocieplin do 300 mm.\nKrajarka taśmowa może stanowić niezależne stanowisko pracy lub może zostać połączona z niezwykle stabilnym stołem krojczym SK-3, które od wielu lat są produkowane przez\nKrajarka posiada łatwą w obsłudze i skuteczną ostrzałkę, która zapewnia dobrą jakość ostrzenia przy minimalnym zużyciu taśmy. Dzięki płynnej regulacji prędkości przesuwu taśmy możemy ustawić odpowiednią prędkość dla wszystkich typów materiałów. Falownik służący dla płynnej regulacji jest w standardowym wyposażeniu urządzenia. Zastosowano zespół mikrowyłączników uniemożliwiających uruchomienie krajarki w przypadku otwartej którejkolwiek osłony lub nie napiętej taśmy. Jeden z mikrowyłączników przerywa pracę krajarki w przypadku zerwania taśmy. Krajarka R1000 została wyposażona w lampkę oświetlającą sterowaną osobnym wyłącznikiem.\nWymiary blatu roboczego: 1800x1800 mm\nPrzestrzeń operacyjna pomiędzy ostrzem, a ramieniem nośnym wynosi 1000 mm\nZastosowany w krajarce R1000 system poduszki powietrznej w znaczący sposób ułatwia krojenie materiałów, dzięki możliwości lekkiego operowania pokładem przeznaczonym do cięcia. Poduszka powietrzna jest w standardowym wyposażeniu danej krajarki. Zawory powietrzne umieszczone na powierzchni stołu powodują, że powietrze jest wypuszczane tylko w tych miejscach, w których znajduje się materiał. Ma to również znaczący wpływ na łatwość konserwacji, ponieważ kanały powietrzne znajdujące się w stole są zabezpieczone przed dostawaniem się do nich pyłów i ścinków krojonych materiałów\nPodobne Ogłoszenia / Nóż krawiecki taśmowy od producenta...\nBomar Ergonomic 320.258DGH przecinarka taśmowa\nProfesjonalna półautomatyczna przecinarka taśmowa znanego producenta jakim jest BOMAR. Model ergonomic 320.258 DGH ...\nDodano: 30 Czerwca 09:22 4 dni temu\nPiły taśmowe do drewna Bahco\nOferujemy wysokiej jakości piły taśmowe do drewna BAHCO. Dysponujemy następującymi rodzajami taśm: •WoodCu...\nNóż Wilk W 70 spomasz Żary\nNóż do wilka spomasz Żary w 70 posiadam większość części doaszyn prod Spomasz Żary...\nDodano: 1 Lipca 22:30 2 dni temu\nPrzecinarki taśmowe BOMAR, Pegas-Gonda, Pilous ...\nFirma BROMAZ specjalizuje się w sprzedaży i serwisie czeskich przecinarek taśmowych Bomar, Pegas-Gonda, Pilous. O...\nPiły i przecinarki taśmowe BOMAR\nFirma BROMAZ prowadzi sprzedaż i serwis gwarancyjny oraz pogwarancyjny przecinarek taśmowych Bomar. W ofercie posi...\nPiły taśmowe do metalu i drewna Lenox\nFirma BROMAZ prowadzi sprzedaż profesjonalnych pił taśmowych Lenox mających zastosowanie do cięcia: - stali konstr...\nOkleiniarka prostoliniowa IMA Advantage 5216-2 ...\nWymiary: długość 7000 mm, szerokość 2400 mm, wysokość 2300 mm Szybkość posuwu obrabianego elementu: 12m/min ...\nDodano: 23 Maja 14:13 miesiąc temu\nnóż krawiecki taśmowy poznań\nnóż maszyny przemysłowe poznań\nnóż krawiecki taśmowy od producenta\nnóż krawiecki poznań\nkrawiecki taśmowy poznań\ntaśmowy producenta poznań\nmaszyny przemysłowe poznań ogłoszenia\nkrawiecki narzędzia i maszyny poznań\nnóż krawiecki poznań ogłoszenia\nPoznań 25 °C


Bezpieczni w ferie – ZESPÓŁ SZKOLNO – PRZEDSZKOLNY W RAJGRODZIE\nBezpieczni w ferie\n26 stycznia 2020 Aktualności Przedszkolne\nzaświeć słonko nam wesoło\nW związku ze zbliżającymi się feriami zimowymi przedszkolaki odwiedził tata Lenki pan Piotr M.- strażak OSP oraz ratownik wodny. Dzieci obejrzały prezentacje multimedialną przygotowaną przez Pana Piotra.\nW trakcie zajęć dzieci utrwaliły zasady bezpieczeństwa podczas wypoczynku zimowego. Omówione zostały zasady zachowania się w domu podczas nieobecności rodziców; unikania kontaktu z dzikimi zwierzętami; zachowania ostrożności podczas zabaw przy zbiornikach wodnych.\nDzieci z uwagą słuchały o tym, co zrobić, by ferie zimowe spędzić bezpiecznie. Przedszkolaki utrwaliły również numery alarmowe. Dzięki przekazanej wiedzy najmłodsi z pewnością unikną wielu zimowych niebezpieczeństw.\nSerdecznie dziękujemy Panu Piotrowi za niezwykle ważną lekcję!


nic specjalnego: Aby nie być gołosłowną,\nwrzucam kilka fotek. Co prawda tylko jeden naszyjnik jest skończony i nawet\nReszta czeka mego zmiłowania, bo zaczęłam dzierganie letniego "czegoś" -\nsłowo daję, że nie wiem co z tego wyjdzie. W każdym razie będzie ze 100%\nwłoczki bawełnianej,ścieg ażurowy, kolor- melanż, od błękitu do ciemno\nTo będzie wisior\nTo już gotowy naszyjnik, świetnie się nosi\nA to będzie albo broszka albo wisior\nA to, dla odprężenia, widok z mego kuchennego okna\nzgaga 26 maja 2014 23:21\nFajne to zielone! Przypomina kwiat takiej rośliny o nazwie ,,kangurza łapa''...\nanabell 27 maja 2014 19:35\nMnie przypomina zdegenerowaną jaszczurkę- wynik eksperymentu genetycznego:)))\n3xl 27 maja 2014 08:17\n...witaj, jak zwykle piękne prace...\nNitager 27 maja 2014 10:10\nTo pierwsze mi się podoba. Chociaż wolałbym, żeby było wykonane z drewna - byłby to pierwszorzędny bumerang. No, ostatecznie ze stali, żeby można było użyć jako noża do kosiarki, tylko szkoda tych pięknych kolorów...\nWybacz, ale w żaden sposób nie mogę sobie tego wyobrazić jako wisiora. Jak to będzie wisiało? Może za 3 rogi, jak woreczek, a w środku skarb?\nanabell 27 maja 2014 19:40\nWzór ściągnęłam z rysunków Alfonsa Muchy- i tego co Ci się podoba i tego "zielonego". A będzie wisiało za dwa rogi, tylko jeszcze muszę pokombinować na czym to zawieszę- może na kulkach z turkusa? Na bumerang się niestety nie nadaje, ma o jeden róg za dużo.\nNitager 28 maja 2014 10:19\nNowoczesne bumerangi mają po 3 ramiona. Ponoć mają lepsze własności aerodynamiczne. Nie wiem, bo nie próbowałem - miałem kiedyś tylko taki klasyczny. Za to ten klasyczny latał jak opętany - nie dość że wracał, to jeszcze potrafił przez kilkadziesiąt metrów lecieć poziomo, by potem nagle wzbić się wysoko w górę i pięknym łukem opaść za mną. Raz popełniłem błąd, przerzucając go przez płot. Miałem potem paskudnego siniaka na udzie.\nanabell 28 maja 2014 10:38\nNo to jestem z lekka opózniona w rozwoju, nic o tym trzecim rogu nie wiedziałam, widziałam tylko, że nie są całkiem płaskie, zewnętrzną krawędz miały grubszą (taki model dostałam od kogoś kto był 2 lata w Australii). Przyznam Ci się, że nie sprawdzałam jego możliwości aerodynamicznych.\nJaskółka 28 maja 2014 15:08\nZielone soczyste:):)Bumerang tez fajny, ale naszyjnik jest świetny Domyślam się, ze to różowe, to głóg. ładny widok masz z okna. Taki mniej miejski:)\nanabell 28 maja 2014 18:23\nTak, to właśnie jest głóg. Uwielbiam patrzeć na te drzewa gdy kwitną. A moje osiedle jest zaledwie 6km od ścisłego centrum miasta- wiosną jest na osiedlu pięknie, bo jest sporo drzew owocowych i innych kwitnących- jarzębiny, czarny bez, kasztanowce białe i różowe, robinie kwitnące na fioletowo, żółto i biało, jest też magnolia, masa lip i różne odmiany klonów, wielka różnorodność kwitnących krzewów.\nlewym okiem 29 maja 2014 00:25\nto zielone jest calkiem niezle a to pierwsze to przypomina mi skzyrziowany bumerang ;)


Skrajnie twórcza działalność, Dyskutują: Marek Liciński, Krzysztof Liszcz i Marek Rymsza, WIĘŹ 2009 nr 7. str. 5 - Laboratorium WIĘZI\nI jak człowiek traktowany w ten sposób ma nie czuć się gorszy, jak ma nie mieć chorej duszy? On potrzebuje najpierw, żeby go zauważyć i wysłuchać, zobaczyć w nim osobę, a nie tylko problem do rozwiązania. Takie podejście daje szansę, że ten kontakt nie będzie upokarzający, nie pogłębi czyjegoś poczucia gorszości. Nawet jeśli temu drugiemu nie pomogę, bo nie potrafię, to spotkam w nim człowieka...\nWIĘŹ: ... a on spotka człowieka we mnie.\nRymsza: W Polsce w latach dziewięćdziesiątych zdecydowaliśmy się pomoc społeczną zdecentralizować. Odpowiedzialne za nią są samorządy lokalne, które nie zawsze rozumieją, po co w ogóle ponosić nakłady na takie pomocowe działania. Dominuje podejście, zgodnie z którym wójt czy burmistrz jako gospodarz powinien pokazywać publicznie to, czym gmina może się pochwalić, a problemy niejako zamiatać pod dywan. Wójt, który nie ukrywa problemów ubóstwa i wykluczenia, i na nich chce koncentrować działania samorządu, często spotyka się z niezrozumieniem. Jako dobry gospodarz powinien bowiem budować drogi, chodniki, oczyszczalnię ścieków czy basen. Bo to jakość infrastruktury jest wyznacznikiem prestiżu gminy. Zdarza się, że radni chcą wywiesić na przysłowiowym słupie listę osób otrzymujących wsparcie z pomocy społecznej, po to, żeby ci, którzy płacą podatki, zobaczyli tych, którzy z nich korzystają, a ci drudzy, zawstydzeni przestali ubiegać się o zapomogi, schowali się w swoich domach. Wciąż za mało w nas solidarnościowego myślenia, że oto mamy słabszych członków społeczeństwa, za których jako społeczność jesteśmy odpowiedzialni.\nWIĘŹ: Niestety, zjawiskiem częstszym niż odpowiedzialność za słabszych jest oburzenie, że oni zamiast być wdzięczni za to, co dostają, mają jeszcze jakieś roszczenia.\nLiciński: Postawa roszczeniowa to zwykle obrona twarzy, ratunek przed upokorzeniem i pogardą. Odwrócenie sytuacji, kiedy ktoś łaskawie coś mi daje, na to, że on nie robi mi tu żadnej łaski — bo mnie się to należy. Większość roszczeń jest formą agresji.\nPamiętajmy, że ludzie, którzy zmuszeni są korzystać z naszej pomocy, przez całe lata musieli godzić się z rzeczami, z którymi trudno się pogodzić: z niesamodzielnością, zależnością od innych, wykluczeniem etc. Radzili sobie, jak potrafili: poprzez rezygnację, wycofanie, manipulowanie innymi. Arogancka, arbitralna czy ekspercka postawa, często niestety właściwa służbom społecznym, jest istotnym czynnikiem pogłębiającym dysfunkcje tych ludzi. Nie zamierzam nikogo oskarżać. Pracownicy pomocy społecznej w Polsce borykają z wieloma problemami. Pozbawienie ich możliwości korzystania z superwizji, pracy w zespole i wielu koniecznych w tej pracy procedur — niestety w naszym kraju one nie funkcjonują — otwiera miejsce na różne egoistyczne, najczęściej zresztą nieświadome motywacje. Z drugiej strony uważam, że każdy z nas może być świadomy wielu swoich ciemnych motywów, jeżeli tylko jest gotów analizować własne postępowanie. Dlatego warto stawiać sobie pytanie, dlaczego pomagam i jakie swoje potrzeby tym zaspokajam.\nRymsza: Rzeczywiście w polskim systemie pomocy społecznej często gubi się istota pracy socjalnej, która nie polega na kontrolowaniu czy narzucaniu własnych rozwiązań, ale na nawiązywaniu relacji z człowiekiem i wspieraniu go w pracy nad rozwiązaniem jego własnych problemów. Łatwiej to osiągnąć, jeśli tę pomagającą stronę reprezentuje świat społeczny, a nie instytucja publiczna.


Wyświetlanie wyników dla tagów 'czyli' . - Forum Astronomiczne\nTrochę późno, ale wklejam swoją relację z tranzytu :). Wielki dzień nadszedł To już dziś, tranzyt Merkurego. Pobudka o 9:30, no 3 "drzemki" w komórce, wstałem ok 10:00. Spacer z psem, zakupy jakieś, śniadanie (w zasadzie to było jak obiad, ale trzeba się było najeść). Potem monitoring obrazu z sat24 - niestety ok. 11.00 zaczęły się tworzyć cumulusy, stawało się oczywiste, że do początku tranzytu (po 13) mogą pokryć całe niebo. Tak było dzień wcześniej. Wtedy morze hamowało ich rozwój i północna część nieba była czysta. Stwierdziłem, że trzeba było jechać na północ nad morze. 3-4 rundy do samochodu - część rzeczy się i tak nie przydało, ale zabrałem prawie cały sprzęt astro - teleskopy, obiektywy, filtry, aparaty, przejściówki. Trochę po 12:30 wreszcie wyjechałem. Jedziemy na tranzyt. W pogoni za pierwszym kontaktem Zakładając, że nad morzem będzie czysto założyłem, że może wystarczy do jeziora Jamno - dojechałem do Łabusza- niestety cumulusy zajmowały wschodnią część nieba i nie były aż tak daleko od Słońca. Trzeba było jechać prosto do Mielna. Więc zawróciłem - godzina już nie była tak różowa - zbliżała się 13:00, samochody przede mną się wlokły, co się dało się wyprzedziło, nie do końca stosując się od przepisowych prędkości, ale trudno. Dojechałem do Mielna, godzina 13:00. Myślicie, że chmury nie doszły do morza ? Doszły. Już jadąc nad morze Słońce zaczęły cumulusy przykrywać, znalazłem polną drogę przed Mielnem do wjazdu- wjechałem, ale Słońce był już za Chmurą - nerwy człowieka wzięły - jechałem przez tą polną trasę szybciej niż powinienem, dobrze, że zawieszenia nie zgubiłem - wszystko aby wyjechać z tej cholernej chmury. W końcu wyjechałem na asfalt- czasowo byłem już okolicach 1 kontaktu - trzeba było przyspieszyć, minąć samochody przede mną i zatrzymać się w najbliższym możliwym miejscu. Po chwili znalazłem małe miejsce tuż przy drodze, u tuż przed chmurą, szybko wyciągnąłem Syntę, filtr, jakiś okular, namierzyłem i... nie zdążyłem chmura z którą się ścigałem naszła na Słońce, I kicha. Parę minut czekania - dziura, no może nie dziura, ale prześwit między chmurami. Coś tam zobaczyłem plama i czarna okrągła plamka wyraźnie kawałek od krawędzi tarczy - to musiał być Merkury, chociaż większy niż mi wydawało. Zdjęcia nie zdążyłem już zrobić, chmura nalazła na dobre. Wejście planety na tarczę stracone. Spakowałem sprzęt do samochodu - wracamy, na tarczy, po nieudanym kontakcie chciałem już wrócić do domu, walnąć sobie parę piw i iść spać. Na szczęście zachowałem jeszcze resztki zdrowego rozsądku - dobrze, bo po przebudzeniu byłby kac większy niż po beczce spirytusu ;). Nadal zdołowany niepowodzeniem pojechałem na swoją miejscówkę blisko Koszalina, ignorując nawet nie najgorszą miejscówkę przy większej dziurze w chmurach. Dojechawszy na miejsce docelowe zastał mnie mało perspektywiczny widok. Wielkie cumulusy, przykrywały prawie całe niebo, trzeba by było z 2 godzin zanim by się coś rozwiało. Nie miałem ochoty stać 2 godziny i czekać na dziurę w chmurach, i nawet się nie rozstawiając wsiadłem z powrotem do samochodu i ruszyłem dalej. Przynajmniej sobie pojeżdżę ;). W końcu obserwacje Teraz (uwaga, uwaga) bardziej optymistyczna część opowieści (nie spodziewaliście się , co ;)). Wyjechałem ze swojej miejscówki na trasę z której dopiero co wróciłem, ale pojechałem główną szosą w kierunku Kołobrzegu, niebo robiło się coraz lepsze, zjechałem w końcu w jakiś zjazd - była tam pętla autobusowa i sporo asfaltu gdzie można było spokojnie stanąć z pewnej odległości od głównej szosy i na spokojnie rozłożyć się ze sprzętem. Rozstawiłem Syntę 8" z folią i PST. Można było w końcu spokojnie obserwować. Merkury jak wcześniej wspomniałem był większy niż się spodziewałem, spokojnie i 40mm PST go uchwyciło jako wyraźną tarczę. Sama planeta była kruczoczarna w odróżnieniu od sporej plamy na środku tarczy. W dużym powiększeniu tarcza już była niezbyt ostra w porównaniu do powierzchni Słońca (może przez ruch na tarczy ?) Obserwacje i foto trwały do ponad 17:00 (z przerwami na większe chmury), wtedy skończyła mi się pamięć w Canonie i miałem spotkać się z kumplem na obserwacjach. Canon 350D + Synta z folią (1 i 3 stacki, 2 jednoklatkowe) Z 1 i 2 barlowami (po 1 klatce) Canon + PST (po 3 klatki składane w gimpie) Kolejna podróż, polowanie na 3 kontakt, i znowu problem z zachmurzeniem Wracając do Koszalina spodziewałem się już prawie bezchmurnego nieba (z takiego wyjeżdżałem). Tymczasem zachmurzenie było duże, wszedłem do domu, zgrałem zdjęcia, pojechałem po kumpla, po czym ruszyliśmy nad morze. Rozstawiliśmy się na wydmach - była gdzieś 19:00, ale niestety siadła chmura. Jedyna duża na całe niebo i akurat na Słońce - było widać chmurę wystające przez nią promienie w górę i w dół. Pewnie ciekawi jesteście co było dalej. Otóż nic, zupełnie nic. Chmura dalej wisiała, a promienie wystawały w górę i w dół, nawet nie było wiadomo, czy Słońce wychyli się nad chmurami czy pod nimi... Widzę, że czytacie dalej, a tu ciągle nic, chmura - stratocumulus, ciągłe wisiała. Wydawało się, że jest wieczna, kumpel zrobił jej zdjęcie, ja nie chciałem ;). W końcu (uwaga niespodzianka !) Słońce wyszło za chmury, a w zasadzie pod nią. Niestety straciliśmy na tym godzinę, była już 20:00 i Słońce już chyliło się ku zachodowi. Tarcza była już spłaszczona i mocno falowała. To oczywiście postępowało, w końcu pojawił się problem z zarejestrowaniem choćby wzrokiem Merkurego. Ostatni raz widziałem go gdzieś ok 3 kontaktu, potem już obraz stał się ciemny i tak falował, że nic nie można już było na nim zobaczyć. Podobnie ze zdjęciami. Słońce w postaci czerwonej zgniecionej piłki chyliło się nad horyzontem, po czym dość długo znikało. A wraz z nim Merkury, który pewnie opuścił już tarczę. Żegnamy zjawisko - to już historia, co wyszło to wyszło, co nie wyszło to nie wyszło, zawsze mógł wejść wielki front i nic by nie było, trzeba uczyć się pozytywnego myślenia ;D. Mimo wszystko udało się coś zobaczyć i zarejestrować. Na koniec jeszcze obejrzeliśmy cienki sierp Księżyca. Canon + Synta, już Słońce zachodzące, jeszcze udało się zarejestrować Merkurego Ciag dalszy zachodu, już warunki za słabe do złapania Merkurego Dla jaj już bez filtra ( na minimalnym czasie, wizualnie lepiej nie próbować, wciąż jest groźne promieniowanie) Zachód Słońca nad morzem I pożegnalny sierp Księżyca\nSkrzydełko i Nóżka - czyli Łabądek w sosie własnym\nFragment gwiazdozbioru Łabędzia, z widocznymi wieloma mgławicami. Fotka, która czekała trochę na dysku, ale kolejne lato się zbliża, więc czas i ją uwolnić :) Robiona w lipcu zeszłego roku w Roztokach Górnych, przez wysokie chmurki, co widać głownie na halo gwiazd... Nikon D90 + Nikkor 50/[email protected] iso800 8x300s\nWitam Coś wisiało w powietrzu. Było spore halo obok Jowisza. Fajnie, że kilka paproszków się załapało. 05.04.2016, synta 6 F5, dobson, własne elektryczne prowadzenie, Canon 1200D, 26x60s. ISO 1600\nLukthor dodał temat w Obiekty głębokiego kosmosu\nwessel dodał temat w Obiekty głebokiego nieba\nSyriusz, najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, to układ fizycznie ze sobą związanych dwóch gwiazd. Cytując Wikipedię: Syriusz A jest gwiazdą ciągu głównego o masie ponad 2 mas Słońca i średnicy około 1,7 razy większej od Słońca. W porównaniu ze Słońcem, temperatura Syriusza jest dużo wyższa i jest on około 21 razy jaśniejszy. Wiek Syriusza A szacuje się na 225 do 250 milionów lat. Jasność wizualna Syriusza A to -1.46 mag. Syriusz B jest białym karłem o średnicy nieco mniejszej od średnicy Ziemi, który porusza się wokół Syriusza A po eliptycznej orbicie o okresie nieco ponad 50 lat. Odległość między Syriuszem A i Syriuszem B wynosi od 8,1 jednostek astronomicznych w perycentrum, do 31,5 w apocentrum. Przeciętna gęstość materii gwiazdy jest 91 tysięcy razy większa niż gęstość Słońca, co oznacza, że 1 cm³ tej materii na powierzchni Ziemi ważyłby prawie tonę. Potoczna nazwa Syriusza B w języku angielskim to "The Pup", czyli "szczeniak" (lub "piesek"), a jego jasność wizualna to zaledwie 8.5 mag. Najważniejsza dla miłośnika gwiazd podwójnych informacja to "Syriusz B [...] porusza się wokół Syriusza A po eliptycznej orbicie o okresie nieco ponad 50 lat". Poszperałem w sieci w poszukiwaniu dokładnieszych informacji na temat geometrii tego układu. Sporo ciekawostek znalazłem na stronie http://florin.myip.org/blog/how-see-sirius-b Otóż okazuje się, że obydwie gwiazdy obiegają wspólny środek masy odległe od siebie mniej więcej o 20 j.a., czyli mniej więcej w podobnej odległości, jaka od Słońca dzieli planetę Uran. Dla ziemskiego obserwatora odległość między Syriuszem A i Syriuszem B w ciągu 50-ciu lat ich pełnego obiegu zmienia się od 3 do 11 sekund kątowych. W latach 2000 - 2050 sytuacja wygląda tak: Jak widzimy, mniej więcej w latach 2015 - 2030 odległość kątowa dzieląca gwiazdy będzie największa i warto w najbliższych latach spróbować rozdzielić je wizualnie. Aktualnie (przełom 2015/2016 składniki dzieli odległość 10.35 sekund kątowych. Rozdzielenie Syriusza to jednak prawdziwe wyzwanie. Nie separacja jest tu problemem, lecz ogromna różnica jasności składników. Syriusz B po prostu ginie w blasku Syriusza A i tylko w specjalnych warunkach można dostrzec go wizualnie. Mnie ta sztuka udała się wczorajszego wieczoru (29 grudnia). Pozytywnej obserwacji dokonałem refraktorem FS102 na montażu paralaktycznym Vixen Great Polaris, z wykorzystaniem okularów Pentax XW5 (164x) i Pentax XW3.5 (234x). Szczegóły w relacji, którą zamieszczę na końcu tego postu. Najpierw kilka słów o przygotowaniach. Rozdzielenie Syriusza wziąłem sobie na cel latem tego roku, gdy natrafiłem na podlinkowaną wyżej stronę http://florin.myip.org/blog/how-see-sirius-b Od razu uświadomiłem sobie, że nie obejdzie się bez montażu paralaktycznego. Do tej pory zadowalał mnie montaż azymutalny SkyDob3 na statywie Manfrotto, z którym refraktor współpracował całkiem dobrze. Ale znałem ograniczenia tego tandemu. Nawet słaby wiatr powodował drgania przy powiększeniach od ok. 120x w górę, do tego prowadzenie w dwóch osiach było dość upierdliwe. Gdy tylko trafiła się okazja zakupu montażu Vixen na rynku wtórnym, nie wahałem się i to był strzał w dziesiątkę. Podczas wczorajszej sesji po w miarę dokładnym wycelowaniu montażu w Gwiazdę Polarną prowadzenie ograniczało się do kręcenia gałką mikroruchów w osi rektascencji. Po każdorazowej korekcie drgania gasły po 3-4 sekundach nawet przy powiększeniu 328x (XW5 + barlow 2x). Drugą sprawą było zapamiętanie położenia Syriusza B względem jasnego towarzysza. Bardzo rzecz ułatwia fakt, że w czasie wędrówki przez pole widzenia Syriusz B "goni" Syriusza A, porusza się niemal po tej samej linii, tylko lekko w bok (w refraktorze - w prawo). W moim przypadku Syriusz przesuwał się w polu widzenia okularu niemal pionowo (od godziny 12 na 6) i w takim ułożeniu Syriusza B trzeba było wypatrywać mniej więcej na godzinę 2. I wreszcie ostatnia sprawa - pomoc ze strony Rigela. Gwiazda beta Orionis to również układ podwójny, w którym jasny składnik 0.3mag ma towarzysza 6.8mag w odległości ok. 10 sekund kątowych. Bardzo łatwo można je rozdzielić, ale nie w tym rzecz. Kluczowa jest podobna separacja do tej w układzie Syriusza. W trakcie obserwacji kilka razy najpierw spoglądałem na Rigela, by zapamiętać odległość, jaka dzieli słabego towarzysza od jasnego i potem wracałem do Syriusza, by w podobnej odległości wypatrywać słabiutkiego "szczeniaczka". Seeing - to słowo było w czasie wczorajszych obserwacji najważniejsze. Przy kiepskim seeingu nie ma sensu próbować sił z Syriuszem. Ale tej nocy seeing był świetny. Sprawdziłem go rozdzielając kilka ciasnych układów podwójnych, m.in. kilka razy przy 234x ujrzałem dwie przytulone do siebie kropki w układzie 36 And (6.1 + 6.5 mag; 1.1")! To najciaśniejszy układ, jaki dotąd rozdzieliłem w swojej obserwacyjnej karierze. Ale może przejdźmy już do samej relacji, cytuję ją niemal słowo w słowo z dziennika obserwacyjnego: Sesja 469. 29.12.2015 19:40-22:00 Leszczyny k/Kielc. Niebo czyste, mroźno (-6st), ok. 20:40 wzeszedł Księżyc 4 dni po pełni. Zasięgu nie oceniałem, seeing bardzo dobry. Teleskop FS102 na montażu Vixen Great Polaris, używane okulary Pentax XW7 (117x), Pentax XW5 (164x) i Pentax XW3.5 (234x), kilka razy użyłem układu XW5 + barlow 2x (328x). Obserwacje gwiazd podwójnych. 1 Ari (STF 174; 6.3 + 7.2 mag; 2.9") na rozgrzewkę, czerwono-niebieska para, łatwo rozdzielona przy 117x i 164x Epsilon Ari (STF 333; 5.2 + 5.6 mag; 1.3") trudna, składniki zlane przy 234x, momentami dostrzegałem delikatnie ciemną przerwę 36 And (STF 73; 6.1 + 6.5 mag; 1.1") ekstremalnie trudna, ale rozdzielona na 100% kilkakrotnie, w momentach doskonałego seeingu. Dwie przytulone kropeczki o niemal jednakowej jasności. Sukces! Eta Gem ("Propus"; 3.5 + 6.2 mag; 1.6") nie udało się rozdzielić nawet przy 328x, zbyt duża różnica składników Alpha Psc ("Alrisha"; STF 202; 4.1 + 5.2 mag; 1.8") Biała para, rozdzielona przy 234x, gwiazdki osobno, z ciemną przerwą Eta Ori ("Algiebba"; 3.6 + 4.9 mag; 1.8") białe, osobno w chwilach lepszego seeingu przy 234x, trudna Rho Ori (STF 654; 4.6 + 8.5 mag; 6.8") pomarańczowo-biała, dość łatwa przy 234x mimo dużej różnicy jasności Zeta Ori ("Alnitak"; STF 774; 1.9 + 3.7 mag; 2.2") śliczna przy 234x, dwie osobne, białe kropki 32 Eri (STF 470; 4.8 + 5.9 mag; 6.9") bardzo ładna, żółto-niebieskawa, łatwa przy 234x 39 Eri (STF 516; 5.0 + 8.5 mag; 6.3") żółto-biała, duża różnica jasności składników, łatwa i szeroka przy 234x 55 Eri (STF 590; 6.7 + 6.8 mag; 9.3") jednakowe, żółtawe, szeroko, łatwizna przt 234x Rigel (STF 668; 0.3 + 6.8 mag; 9.5") jako punkt odniesienia przy próbach rozdzielenia Syriusza. Łatwo rozdzielony przy 164x, 234x. Szeroka para białych gwiazd o bardzo dużej różnicy jasności. Syriusz (-1.46 + 8.5 mag; 10.35") główny cel tej sesji. Przekonawszy się o dobrym seeingu postanowiłem spróbować. Najpierw namierzyłem Syriusza około 20:30, gdy był jeszcze dość nisko nad horyzontem, bez powodzenia. Spróbowałem ponownie po godzinie i poświęciłem ok. 20 minut na spokojne obserwacje. Kilka razy przeskakiwałem od Rigela do Syriusza, by zapamiętać odległość kątową składników tego pierwszego. Udało się kilka razy dostrzec białego karła przy 164x i 234x, jako blady punkcik na godzinie 2 przy Syriuszu poruszającym się pionowo przez pole widzenia okularu. Na 100% potwierdzona obserwacja! Kluczem była super optyka teleskopu, świetny seeing, stabilny montaż, komfortowe krzesełko i cierpliwość. Syriusz momentami bardzo migał, ale w chwilach super seeingu widać było pięknie wyostrzoną kropkę otoczoną pierścieniami dyfrakcyjnymi, Syriusza B dostrzegłem już poza ostatnim pierścieniem. I to by było na tyle. Rok kończę z przytupem - widziałem białego karła, hurraaa! Czystego nieba! Paweł\n"Największym niebezpieczeństwem w życiu jest zbytnia ostrożność" Alfred Adler W końcu "dojrzałem" do tej decyzji. Ponieważ – po przeprowadzonej analizie - jestem w stanie systematycznie umieszczać drobne pierdołki wyciągnięte z internetu w szerokim temacie jakim jest "Rozweselacz, czyli wszystko z humorem", to także mogę pozwolić sobie na ucieczkę z niego i założenie własnego, nowego i bardziej spersonalizowanego tematu, gdzie oprócz niewinnych, z lekka głupkowatych wstawek pozwolę sobie na bardziej subiektywny komentarz, w lekko ironicznym tonie. Komentarz najczęściej dotyczyć będzie wydarzeń z ostatniego tygodnia "życia" forum. Zamiar mam taki, że czynić to będę cyklicznie, w każdy piątek z wyjątkiem jakiś nieprzewidzianych i niespodziewanych zdarzeń losowych, na które nie mam żadnego wpływu. To tak tytułem wstępu. Na dobry początek weekendu proponuję: Przerwa techniczna, czyli Tetmajer w Kosmosie (...) Potrzebne są zmiany! Konieczne są zmiany! Bo jeśli nic się nie zmieni. Może nadejść dzień rebelii (...). W ostatnim tygodniu rebelii co prawda nie było, ale wyczuwałem specyficzną chęć części userów do wzniecenia takowej. Powyższa postawa wcale mnie nie dziwiła, gdyż stabilność forum - w pewnych momentach – przypominała galaretowatą maź, która zmienia konsystencję w zależności od umiejętności administratorów do zapanowania nad nią. Pojawiały się, charakterystyczne dla miłośników astronomii, symbole takie jak: siekiery, dynie, nietoperze. Na końcu jednak pojawiła się flaga, która wniosła nastrój refleksji i powagi.Z chaosu wyłonił się względny porządek, świadczący o możliwości osiągnięcia względnej równowagi pomiędzy różnymi percepcjami userów. Boska cząstka kojąca rozdygotane trzewia użytkowników. Zarzewie buntu zostało spacyfikowane...Ale, czy na pewno... Matematyka w astronomii, czyli gadżet na święta. Nie, nie. W tym miejscu nie polecę żadnej literatury w jakże hermetycznej dziedzinie, jaką jest dla mnie wyższa matematyka, a w szczególności połączenie matematyki z astronomią. Matematyk ze mnie żaden. Naukę tego – bądź, co bądź – zacnego przedmiotu zakończyłem w liceum. I niech tak już zostanie. Ale mogę zaproponować nabycie pewnego gadżetu, który dla konesera królewskiej nauki może być nie lada gratką. Wszak okres podarunkowy się zbliża i każdy dostaje specyficznego kopa w celu zdobycia jakiegoś nietuzinkowego prezentu dla najbliższych osób. Hasło jakie powinno nam przyświecać w te trudne, specyficzne dni winno brzmieć: "Nie kupuj skarpet, nie kupuj gaci. Kup drobny gadżet. To Cię wzbogaci!" Astrozadyszka nad zwrotnikiem Imion autorów tych relacji nie można wymawiać publicznie, gdyż skutkuje to permanentną niepogodą i ciągłym brakiem kolimacji posiadanych sprzętów obserwacyjnych. Oszczędzę więc sobie tego. Zastanawiam się tylko nieskromnie, jak może czuć się osoba postronna, będącą w zasięgu oddziaływań powyższych osobników, którzy w sposób tylko sobie znany penetrują gwiezdne przestworza a następnie zdają relację z astronomicznych ekwilibrystyk? Myślę, że taka osoba po prostu dostaje zadyszki.. Gdybym był tą postronną osobą, i tworzył wraz z autorami specyficzny trójkąt astro-miłośniczy zadyszka byłaby subtelną niedogodnością. Co towarzyszyło by mi jeszcze - o tym nie wypada pisać!. To tak na dobry początek. Pozdrawiam serdecznie Grzegorz c.d.n....


Biegunka u niemowlaka: Ile trwa? Jak wygląda? [Przyczyny, Leczenie] - RODZICE.PL - Ciąża, Poród, Dziecko\nKiedy biegunka u niemowlaka wymaga wizyty u lekarza?\nBiegunka to problem, który prędzej czy później dotyka każde niemowlę. Jak sobie z nim radzić? Kiedy mówimy o biegunce u niemowlaka? Objawy mogą być różne w zależności od przyczyny biegunki i diety naszego dziecka. Inaczej przejawiać się będzie rozwolnienie u niemowlaka karmionego piersią, inaczej u malucha, który je mieszanki mleczne lub stałe pokarmy.\nCo powinno wzbudzić niepokój rodziców? O biegunce u niemowlaka karmionego piersią mówimy wtedy, gdy nasze dziecko robi więcej kupek niż zazwyczaj, są one wodniste, a nawet z domieszką śluzu bądź podbarwione krwią. Czasem towarzyszą temu gorączka, apatia, marudzenie i płacz maleństwa. Biegunka u niemowlaka karmionego butelką objawia się wyraźnym zwiększeniem częstotliwości oddawania stolców, które są półpłynne, wodniste, „strzelające”, znajdują sie w nich śluz, ropa lub krew.\nJeśli wraz z rozwolnieniem u niemowlaka pojawiają się również wymioty, może to być oznaką infekcji rotawirusowej.\nNiebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia dziecka jest odwodnienie organizmu, do którego może dojść na skutek ostrej biegunki. Objawy odwodnienia to: zapadnięte ciemiączko, suche usta i język, mała ilość moczu, który zmienia barwę na ciemnożółtą, płacz bez łez i zapadnięte oczy, utrata napięcia skóry. W przypadku silnego odwodnienia niemowlę staje się apatyczne, „przelewa się” przez ręce, cichnie. Nie lekceważmy żadnego z nich, jak najszybciej udając się do lekarza.\nCo może być przyczyną rozwolnienia u niemowlaka?\nNajczęściej biegunkę u niemowląt wywołują:\nnieprzestrzeganie zasad higieny przy przygotowywaniu posiłków i nieodpowiednie przechowywanie pokarmu,\nwirusy (w tym rotawirusy) i bakterie (m.in. pałeczki Salmonella i E. coli)\nalergie pokarmowe, np. na białko mleka krowiego, jajka, lub nietolerancja któregoś składnika diety, np. laktozy,\nantybiotyki podawane bez preparatów osłonowych,\npierwsze objawy infekcji.\nW rzadkich przypadkach biegunka bywa objawem nieprawidłowego wykształcenia jelita grubego lub mukowiscydozy.\nKiedy z biegunką idziemy do lekarza?\nBezwzględnie – jeśli to biegunka u noworodka lub dziecka poniżej 6. miesiąca życia. Jeśli u starszego niemowlęcia nie towarzyszą jej objawy odwodnienia, krew lub wysoka gorączka, możemy spróbować wyleczyć dziecko sami. Wizyta u pediatry pomoże nam jednak rozwiać wątpliwości, co do przyczyn biegunki, a lekarz dobierze odpowiedni sposób leczenia.\nPrzede wszystkim pilnujemy, by niemowlę się nie odwodniło. Najlepiej, gdy zapisujemy ilość wypitych i wydalonych przez dziecko płynów. Na podstawie tych danych pediatra stwierdzi, czy konieczne będzie podawanie maluchowi płynów elektrolitowych, które ułatwiają wchłanianie składników mineralnych, i w jakiej ilości. Dziecko karmione piersią przystawiamy najczęściej, jak to możliwe. Niemowlę karmione sztucznie dopajamy przegotowaną schłodzoną wodą, herbatką rumiankową lub z kopru. Jeśli lekarz tak zaleci, podajemy mu lecznicze mieszanki mleczne, np. bezlaktozowe lub hipoalergiczne. Przy biegunce u niemowlaka, którego dieta została już rozszerzona, nie głodzimy malca. Wystarczy podawanie pokarmów lekkostrawnych: marchwianki, kleiku ryżowego, rozgniecionego banana, białego pieczywa, gotowanego jabłka, zupy jarzynowej z dużą ilością marchewki, ugotowanego kurczaka, gotowanych czarnych jagód.\nPowrót do zdrowia ułatwiają też probiotyki zawierające bakterie Lactobacillus rhamnosus lub Lactobacillus reuteri. Bakterie kwasu mlekowego przywracają bowiem równowagę flory bakteryjnej w jelitach.\nPrzy biegunce u niemowlaka nigdy nie stosujemy węgla lekarskiego i preparatów przeznaczonych dla dorosłych.\n1 komentarzy: Biegunka u niemowlaka: Ile trwa? Jak wygląda? [Przyczyny, Leczenie]\nmiszka Dodane ponad rok temu,\nWłaśnie ostatnie synka dopadła. Na szczęście szybko sobie z nią poradziłam domowymi sposobami. Lekka dieta, czyli ryżanka z marchewką, do tego oczywiście uzupełniałam płyny i elektrolity.


Zagrożenia sektami - Historia - na6.pl\n„We współczesnym świecie istnieje poważne zagrożenie sektami”. Bardzo często słyszymy takie zdanie, jednak nie wszyscy zdajemy sobie sprawę co to jest sekta, w jaki sposób można do nie trafić i jakie mogą być tego konsekwencje?\nWedług słownika PWN „sektę” można rozumieć na dwa sposoby, jako „odłam wyznaniowy jakiejś religii; też: grupa ludzi skupiona wokół jakiegoś przywódcy, mająca własną religię” lub „grupa społeczna stanowiąca odłam wśród wyznawców jakiejś ideologii”, tak więc z samej definicji nie wynika żadne zagrożenie dla współczesnego człowiek.\nAnalizując etymologię wyrazu sekta według języka łacińskiego oznacza kierunek, droga, postępowanie, zasady, stronnictwo, nauka; może też oznaczać odcinać, odrąbywać, odcinać się od czegoś. Według Kościoła katolickiego sekta jest to określenie dla pierwotnych grup wyznaniowych, których poglądy religijne są przez tradycyjne Kościoły uznane za niezgodne z oficjalną, doktryną. Kościół proponuje inne określenie np.: nowe ruchy religijne lub nowe grupy religijne, ale nie definiuje jednoznacznie czym one są.\nPowszechnie za sektę uważa się grupę ludzi, którzy odłączyli się od Kościoła lub wspólnoty wyznaniowej i stworzyli własną doktrynę i organizacje, bardzo często podległą jakiemuś przywódcy.\nKto jest najbardziej narażone na negatywne działanie sekt? Takich środowisk jest kilka np.:\nosoby pochodzące z rodzin przeżywających poważne problemy egzystencjalne,\nosoby pochodzące z mniejszości etnicznych,\nludzie mieszkający w terenach o dużej aktywności sekt np., miasteczka akademickie,\nw końcu każdy człowiek, który w jakiś sposób został poraniony lub odrzucony przez Kościół.\nCzęsto agitatorzy sekty wykorzystują dobre intencję i naiwność osób wrażliwych. Po czym poznać, czy dana grupa religijna może stanowić zagrożenie społeczne? Otóż istnieje kilka wskazań, które mogą świadczyć o zagrożeniu np.:\nNieograniczona władza przywódcy danej grupy.\nW zagrożonej grupie kładzie się duży nacisk na gromadzenie pieniędzy bez możliwości ich wydatkowania.\nJednostka nie ma prawa w każdej chwili zrezygnować z członkostwa, jest zastraszana fizycznie lub psychicznie przez przywódcę lub inne osoby z grupy.\nInaczej pod względem doktryny i historii ruchu przedstawia się go na początku członkowstwa, a inaczej po pewnym czasie.\nCzłonkowie mają utrudniony kontakt z rodzinami, ale jednocześnie obowiązek zakładania ich wewnątrz sekt.\nCzłonkowie mają ograniczony dopływ informacji ze światem zewnętrznym.\nManipulacja mentalna członkami grupy, tzn. świat zewnętrzny przedstawia się im jako zło i niebezpieczeństwo, podobnie Kościół i inne związki wyznaniowe.\nNajpowszechniej występujące dziś sekty i nowe grupy religijne to:\nRuch Rastafari (w Polsce członków nazywa się „rastamanami”) – wywodzi się z Jamajki od M.M. Garveya – jest to ruch społeczno religijny, zapoczątkowany w latach trzydziestych XX wieku, głoszący naukę jakoby wywodzili się od Biblijnego króla Salomona i królowej Saby. Cesarz Etiopii Ras Tafari miał być jednym z wcieleń Boga (Jah), który poprowadzi ludzi do Ziemi Obiecanej. Rastafarianie praktykują swoją naukę na terenie Jamajki i Etiopii. Poglądy członków tej grupy maja charakter: społeczno - polityczny, kulturowy i religijny. Rastafari nie jest organizacją, ale realnie istniejącą wspólnotą miłości dzieci Jah.\nRuch Świadomości Kryszny – wywodzi się z tradycji hinduistycznej, powstał w połowie XX wieku, w świecie jest zarejestrowany od 1966 roku, w Polsce od 1988roku. Praktyka członków zawiera się w formule „proste życie i wzniosłe myślenie” tzn. dieta wegeteriańska, słuchanie mistrza tłumaczącego filozofię płynącą z Wedy oraz intonowanie mantry (święta formuła).\nBhagwan – ruch założony przez Osho, powstał w Bombaju w latach sześćdziesiątych XX wieku. Rozpowszechnia metodę medytacji wirującej (wirowanie wokół własnej osi, aż do upadku) oraz filozofie trzech L – Życie, Miłość, Śmiech (z ang. Life, Love, Laugh)\nBahaizm religia powstała na terenie południowej Persji w XIX wieku, kiedy to szyita Ali Muhammad ogłosił się Babem, czyli bramą, wrotami, które miały doprowadzić wiernych do Boga. Głównym zadaniem wyznawców jest głoszenie nauki o nadejściu nowej ery, tj. ery pokoju, miłości i pojednania. Wśród wyznawców obowiązuje kapłaństwo powszechne bez stanu kapłańskiego. Bahaizm występuje w Polsce jako wiara Bahai.\nKościół Zjednoczony – założycielem jest Sun Myung Moon w Korei. W Polsce zarejestrowany w 1990 roku (posiada ok. 80 duchownych). Nauka Kościoła Zjednoczonego głosi poglądy protestantyzmu i filozofii Wschodu. W 1957 roku ukazał się program sekty, który stanowi wypaczenie chrześcijaństwa. Obecnie na świecie działa wiele organizacji należących do Kościoła Zjednoczonego np. : Zjednoczenie Uczonych dla Pokoju, Zjednoczenie Kobiet dla Pokoju, Polska Federacja Rodzin na rzecz Pokoju.\nScjentologia („nauka o wiedzy”) inna nazwa to Kościół Scjentologiczny, określany jako organizacja religijna non profit – jest to ruch, założona przez prozaika Rona Hubbarda, Według nauk Hubbarda każdy człowiek posiada nieśmiertelną duszą zwaną tetanem, która wraca na ziemię i przybiera formy cielesne. Tetany stworzyły wszechświat i ciała ludzkie dla siebie. Przeżycia traumatyczne zostały zaszczepione przez złego władcę galaktyki o imieniu Xenu. Wyzwolenie się od nich następuje poprzez praktykowanie dianetyki, czyli metody samopomocy. Na całym świecie istnieją sieci organizacji Kościoła Scjentologicznego np. Narconon – (pomocy dla narkomanów). Niektóre kraje w tym Francja, Niemcy całkowicie zakazały działalności tej sekty z powodów finansowych.\nNew Age powstał na terenie Stanów Zjednoczonych, głosi tezę o nadejściu ery pokoju i braterstwa, jest kombinacją wielu koncepcji filozoficznych. Według ideologii New Age jest najlepszym sposobem poznania rzeczywistości, a metodami są zjawiska okultystyczne i gnostyczne.\nOprócz omówionych powyżej działa spora grupa sekt destrukcyjnych np.:


Grudzień « 2013 « Zespół Szkół im. S. Staszica\nDzisiaj jest 24. lipca 2021 r., imieniny obchodzą: Kunegunda, Olga, Wojciecha\nTydzień Informatyki (Computer Science Education Week, 9-15 grudnia)\n” W ramach tegorocznego Tygodnia Informatyki (Computer Science Education Week, 9-15 grudnia) zaprosiliśmy wszystkich uczniów do udziału w Godzinie Kodowania. Akcję o międzynarodowym zasięgu wspierają m.in. Bill Gates (założyciel Microsoft) i Mark Zuckerberg (twórca Facebook’a) przekonując w swoich wypowiedziach o ogromnej roli programowania we współczesnych czasach, bez względu na dziedzinę życia. Godzina Kodowania to możliwość zasmakowania prawdziwej informatyki w czasie 60 minut. W tym roku spotkało się na niej prawie 20 milionów ludzi z całego świata.\nZ tej okazji przygotowano również dodatkową porcję logicznych łamigłówek z programowania. Nasi uczniowie klas informatycznych mieli już okazję sprawdzić się w ich rozwiązywaniu. Mogli przekonać się, że programowanie może być nie tylko łatwe, ale również zabawne i z humorem. Wy też możecie pomóc Angry Bird w dorwaniu Zielonej Świnki, albo Zombie w odnalezieniu drogi do Słonecznika. Jednocześnie, zupełnie przy okazji, poznacie postawy programowania strukturalnego: instrukcje warunkowe i iteracyjne.\nWszystkich chętnych zapraszamy na http://godzinakodowania.pl/ Naprawdę warto.\nPrzedstawienie uczniów klasy IIID – ballady Adama Mickiewicza „Lilije” .\n12 grudnia młodzież naszej szkoły miała okazję obejrzeć przedstawienie przygotowane przez uczniów klasy IIId pod opieką pani Justyny Narożnej. Spektakl był ich autorską adaptacją ballady Adama Mickiewicza „Lilije”. Dzieło wieszcza ukazane zostało w konwencji komediowej, który to efekt udało się uzyskać dzięki grze młodych aktorek, a przede wszystkim – dzięki specjalnie dobranej muzyce stanowiącej tło wydarzeń. Należy przyznać, że przygotowując przedstawienie uczniowie wykazali się pomysłowością i wielkim zaangażowaniem. Zasiadający na widowni nie mieli wątpliwości, że są świadkami nie tylko naprawdę zabawnego spektaklu, ale też wielkiej radości tych, którzy je tworzyli. W rolę pani – morderczyni wcieliła się Alina Daruszewska, narratorem była Angelika Ostrowska, w podwójnej roli – pustelnika i jednego z braci zamordowanego wystąpiła Kamila Hekiert, w trzech rolach natomiast Anna Kmieć – grała drugiego z braci, pana, który został uśmiercony i ducha, w którego się zmienił. Wszystkim należą się brawa (Ani Kmieć chyba najgłośniejsze J)Rafał Pazderski zadbał o muzykę. Pan Sławomir Chmielewski pomagał trupie teatralnej w kwestiach związanych z obsługą techniczną spektaklu.\nKonkurs zorganizowany przez Zespół Szkół w Potulicach odbył się na terenie Sali Hrabiny Anieli Potulickiej i skierowany był do uczniów klas IV, V, VI szkół podstawowych, uczniów gimnazjum. oraz młodzieży ze szkół ponadgimnazjalnych.\nPodstawowymi celami odbywającego się po raz kolejny konkursu było\n- kształcenie świadomego i emocjonalnego uczestnictwa w życiu dużej i małej Ojczyzny.\n- uwrażliwienie na tradycje narodowe, dziedzictwo kulturowe i historyczne.\n- uświadomienie przynależności kulturowej (w tym regionalnej).\n- rozwijanie wyobraźni, twórczego myślenia, kreatywności, wrażliwości estetycznej.\n- rozwijanie integracji grupowej w celu doskonalenia umiejętności pracy w zespole i budowania więzi międzyludzkich.\nW kategorii – poezja I miejsce zajęła uczennica naszej szkoły : Magdalena Wojciechowska\nUczennicę do konkursu przygotowała p. v-ce dyrektor Wioletta Traczyk.\nFundusze europejskie nieobce młodzieży Staszica\nDzięki wieloletniej współpracy Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych im. Stanisława Staszica w Nakle nad Notecią z Bankiem Spółdzielczym w Nakle, uczniowie tej szkoły mają możliwości poznania praktycznego podejścia do ekonomii, w tym do inwestycji i rynku pracy.\nWe czwartek, 12 grudnia 2013 roku w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych im. Stanisława Staszica w Nakle nad Notecią przeprowadzono w ramach programu „Otwarta firma” warsztaty z udziałem specjalisty z Banku Spółdzielczego w Nakle nad Notecią. Tomasz Kokoszewski przybliżył uczniom możliwości pozyskiwania przez firmy zewnętrznych środków finansowych. Wiodącym zagadnieniem były „Fundusze Unijne dla przedsiębiorstw – dawniej i dziś”. Tomasz Kokoszewski wskazał sposoby pozyskiwania kapitału ze środków Unii Europejskiej na działania innowacyjne i tworzenie nowych miejsc pracy. Uczniowie dowiedzieli się, w których programach przedsiębiorcy mogą szukać dodatkowych środków finansowych. Są to: Innowacyjna Gospodarka, Infrastruktura i Środowisko, Regionalny Program Operacyjny, Program Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Kapitał Ludzki. Ponadto przedstawiciel banku poinformował uczestników warsztatów, że Bank Spółdzielczy w Nakle chętnie pomaga w przygotowaniu i składaniu wniosków oraz doradztwie uczestnikom powyższych programów. W drugiej części warsztatów uczniowie zadawali liczne pytania oraz formułowali swoje spostrzeżenia. Najaktywniejsza osoba spośród uczestników została nagrodzona zestawem upominków od Banku Spółdzielczego w Nakle nad Notecią. Głównym organizatorem spotkania było szkolne koło ekonomiczne i nauczyciele przedmiotów ekonomicznych: Grażyna Kinderman Agnieszka Rotkiewicz i Michał Hopfinger.\nW dniu 06.12.2013 z okazji święta przypadającego w ten dzień zorganizowano w ZSP im. S. Staszica Turniej Halowej Piłki Nożnej. Jest to cykliczna impreza, która zawsze cieszy się sporym zainteresowaniem wśród Szkół z Powiatu Nakielskiego. Zaproszenia przyjęły w zasadzie wszystkie szkoły, które mimo fatalnych warunków atmosferycznych dotarły bezpiecznie i na czas. Zawody rozpoczęły się punktualnie o godz. 9.00. Oficjalnego otwarcia dokonała sama pani dyrektor Alicja Czubak. Powitanie zostali I LO im. B. Krzywoustego w Nakle, ZSP Samostrzel, ZSP w Lubaszczu, ZSŻŚ w Nakle, LO im. S. Wyspiańskiego w Szubinie, ZSO w Kcynii, ZST w Kcynii oraz gospodarz ZSP „Staszic”.\nSystem rozgrywek dostosowany był do ilości ekip, w związku z tym powstały dwie grupy, w których rywalizowano systemem „każdy z każdym”. Mecz trwał 12 min, co wpłynęło na szybkie tempo meczów, których łącznie rozegrano 14. Poniżej prezentujemy grupowe wyniki. (czytaj dalej…)


Ruszyła budowa hotelu Baltic Wave w Kołobrzegu | Vacation Investments\nPrawie 50-metrowy Baltic Wave ma być jednym z najwyższych budynków w Kołobrzegu. Pomieści 468 apartamentów, baseny, restauracje, centrum spa i konferencyjne. Budowa ma się zakończyć w 2021 roku.\nHotel Baltic Wave buduje się w kołobrzeskiej dzielnicy uzdrowiskowej między ulicami Kasprowicza, Kołłątaja i Kościuszki, 200 metrów od plaży, na działce o powierzchni prawie 6,8 tysiąca metrów kwadratowych – informuje w komunikacie inwestor – spółka Baltic Wave.\nHotel ma być jednym z najwyższych budynków w Kołobrzegu – będzie miał prawie 50 metrów wysokości i 14 kondygnacji. Jego całkowita powierzchnia wyniesie ponad 44 tysiące metrów kwadratowych, a użytkowa – prawie 41 tysięcy.\nW obiekcie znajdzie się 468 apartamentów o powierzchni od 29 do 130 metrów kwadratowych, a także panoramiczny basen typu infinity, kryty kompleks basenowy, kręgielnia, strefa spa i wellness, centrum konferencyjne, bar, kawiarnia widokowa i restauracje. Za projekt architektoniczny odpowiada pracownia Piotr Płaskowicki & Partnerzy Architekci. Zakończenie budowy planowane jest na koniec 2021 roku.\nApartamenty sprzedawane są w systemie condo. W przyszłości zarządzać nimi będzie profesjonalny operator, a ich właściciele będą mogli dostawać czynsz z wynajmu stałego bądź zmiennego, uzależnionego od obłożenia obiektu.