Tragiczny wypadek na drodze wojewódzkiej 162 koło Kopydłówka. Droga do Kołobrzegu jest zablokowana | Głos Szczeciński\nTragiczny wypadek na drodze wojewódzkiej 162 koło Kopydłówka. Droga do Kołobrzegu jest zablokowana\nDo wypadku doszło w sobotę 20 lipca, wczesnym popołudniem, niedaleko miejscowości Kopydłówko na drodze wojewódzkiej nr 162 prowadzącej do Kołobrzegu. Wiadomo, że uczestniczyły w nim trzy pojazdy – chevrolet, mercedes i audi. Kierowca chevroleta został przetransportowany śmigłowcem Lotniczego Pogotowia ratunkowego do szpitala w Koszalinie. Jak poinformowali nas policjanci, na miejscu reanimowany był jeden z kierowców.Wiadomo, że uczestniczące w zdarzeniu pojazdy jechały w kierunku Kołobrzegu. Dokładny przebieg wypadku nie jest jeszcze znany.Droga jest zablokowana, kierowcy kierowani są objazdami. Aktualizacja, godz. 14:00Jak informują policjanci, mimo akcji reanimacyjnej jeden z kierowców zmarł na miejscu wypadku.Droga będzie zablokowana przez kilka godzin. Policjanci będą pracować pod nadzorem prokuratora.Zobacz także Wypadek na krajowej "6" koło Sianowa. Sześć samochodów rozbitych KPP Kołobrzeg facebook\nKierowca chevroleta został przetransportowany śmigłowcem Lotniczego Pogotowia ratunkowego do szpitala w Koszalinie. Jak poinformowali nas policjanci, na miejscu reanimowany był jeden z kierowców.\nWiadomo, że uczestniczące w zdarzeniu pojazdy jechały w kierunku Kołobrzegu. Dokładny przebieg wypadku nie jest jeszcze znany.\nDroga jest zablokowana, kierowcy kierowani są objazdami.\nJak informują policjanci, mimo akcji reanimacyjnej jeden z kierowców zmarł na miejscu wypadku.\nDroga będzie zablokowana przez kilka godzin. Policjanci będą pracować pod nadzorem prokuratora.\nWypadek na krajowej "6" koło Sianowa. Sześć samochodów rozbi...\nZobacz także Wypadek na krajowej "6" koło Sianowa. Sześć samochodów rozbitych\nMateriał oryginalny: Tragiczny wypadek na drodze wojewódzkiej 162 koło Kopydłówka. Droga do Kołobrzegu jest zablokowana - Głos Koszaliński\nKamil 21.07.2019 08:10:22\nGłupiego mądrości nie nauczysz ale ścinając przydrożne drzewa przedłuży się jemu życie . Życie ludzkie jest jedno czy głupie lub mądre ale życie!!!!!\nKamil 20.07.2019 22:45:59\nOstatnie jego sunrise w życiu niestety 😥\nTragedia na trasie między Bobrownikami w kierunku Starej Dąbrowy. 36-letni kierowca zjechał z drogi i uderzył w drzewo. Poniósł śmierć na miejscu. 13-letnia pasażerka, córka mężczyzny, została zabrana w stanie ciężki. Zmarła w szpitalu.


Opony zimowe - konieczność czy fanaberia? - SE.pl\nSuperAuto porady Opony zimowe - konieczność czy fanaberia?\n24.11.2013, godz. 03:55\nTuż przed nadejściem zimy, każdego roku powraca dyskusja, czy wymiana opon z letnich na zimowe faktycznie jest niezbędna, czy też w naszej strefie klimatycznej wystarczą opony letnie lub całoroczne. Pomimo, że w Polsce nie ma ustawowego obowiązku stosowania ogumienia typowo zimowego, to i tak większość kierowców w trosce o bezpieczeństwo i komfort decyduje się na montaż "zimowek".\nOpony samochodowe pełnią wiele zasadniczych ról w przenoszeniu napędu i są tak projektowane, aby jak najlepiej radziły sobie podczas różnych warunków atmosferycznych na różnych nawierzchniach. Trudno jest jednak znaleźć rozsądny kompromis pomiędzy bardzo różnymi warunkami letnimi i zimowymi. - Opony zimowe posiadają specjalnie zaprojektowane bieżniki, które o wiele lepiej niż te letnie radzą sobie na śliskich, oblodzonych czy ośnieżonych nawierzchniach. Co istotne, zbudowane są z zupełnie innych mieszanek gumowych, które nie tracą swej elastyczności w temperaturach grubo poniżej zera - mówi Jan Frączak, ekspert Motointegrator.pl.\nPrzeczytaj: Co najbardziej liczy się dla Polaków przy wymianie opon\nTereny małych miast czy wsi z podrzędnymi drogami, na których pługi odśnieżające goszczą rzadziej, wymagają zastosowania ogumienia o bardziej agresywnym kierunkowym bieżniku. Łatwiej radzą one sobie w terenach bardziej zaśnieżonych, zapewniając lepszą przyczepność. Charakterystyka ich bieżnika umożliwia lepsze "wgryzanie" się w śnieg, co z kolei przekłada się na lepszą przyczepność i mobilność.\nCztery czy tylko dwie?\nWiele osób na różne sposoby szuka oszczędności i dlatego niektórzy decydują się na kupno wyłącznie dwóch opon zimowych. I tu pojawia się dylemat – na którą oś je zamontować? Zgodnie z obiegową opinią, że lepsze opony powinny obsługiwać oś napędową montowane są zazwyczaj na przednią, bo w zdecydowanej większości pojazdów to ona właśnie odpowiedzialna jest za przenoszenie napędu. Nic bardziej mylnego!\n- Opony o gorszej przyczepności na tylnej osi powodują, że samochód staje się nadsterowny. Wywołuje to tendencję do uciekania tyłu pojazdu na zewnątrz zakrętu a przodu do wewnątrz. W efekcie samochód wpada w trudny do opanowania poślizg grożący wypadnięciem z drogi. Dlatego też eksperci uczulają kierowców, że lepiej jest zamontować cztery nowe opony segmentu budżet, niż tylko dwie, choćby miały być z najwyższej półki – mówi ekspert.\nSprawdź też: Które felgi wybrać na zimę - stalowe czy aluminiowe\nIle bieżnika na oponie\nGłębokość bieżnika w dużym stopniu decyduje o sprawności opony. Zgodnie z prawem nie może być mniejsza niż 1,6 mm, co pokazuje wskaźnik TWI (Tread Wear Indicator) – wystający element znajdujący się w rowkach opon. Jednak zdecydowanie nie warto czekać aż do tego momentu, ponieważ opona zimowa zachowuje swoje parametry, gdy bieżnik ma głębokość nie mniejszą niż 4 mm.\ntagi: bezpieczeństwo jazdy czy warto założyć zimówki obowiązek wymiany opon opona letnia opona zimowa opony zimowe Opony zimowe czy warto opony zimówki wymiana opon zmiana opon


Horoskop na październik 2016 dla Bliźniąt | CzaroMarowy horoskop dzienny, miesięczny i tygodniowy\nHoroskop na październik 2016 dla Bliźniąt\n30 września 2016 Bliźnięta – horoskop miesiecznyBliźniętaRenata\nDo 7 października wasze samopoczucie pozostanie znakomite, wykonywaną pracę odczuwać będziecie jako spełniającą oczekiwania, niektóre Bliźnięta odbiorą ją wręcz jako szczyt marzeń. W tej beczce miodu jest jednak łyżka dziegciu, co wyjdzie na jaw po 7 października, kiedy Merkury wkroczy do znaku Wagi. Sprawy uczuć zaczną się komplikować, partner postawi wam ultimatum lub zacznie zadręczać zazdrością. W przypadku konfliktu wszyscy wokół oczekiwać od was będą deklaracji i opowiedzenia się po jednej ze stron – problem polega na tym, że nie jesteście pewni swoich przekonań.\nPresja okaże się szczególnie silna między 13 a 17 października, poczujecie się jak w imadle, trudno będzie zachować spokój w atmosferze niezwykle silnych emocji, zwłaszcza że powinniście zająć jednoznaczne stanowisko. Sprawa dotyczy opieki nad dziećmi, planów ma dalszą drogę życia, wykształcenia i przewidywanej przyszłości. Na jaw wyjdą ukryte romanse, trzeba będzie wybrać pomiędzy dwiema opcjami, z których każda kusi. Szczególnie nerwowo zrobi się między 17 a 21 października, ogarnie was pragnienie wolności i niezależności, gotowi będziecie zerwać wszelkie więzy.\n24 października Merkury opuści znak Wagi i wkroczy do Skorpiona, zajmiecie się swoim zdrowiem i wyzwaniami, jakie czekają was w pracy. 27 października szef dostrzeże wasze starania, może nawet postawi was za przykład dobrze wykonanego zadania, co zaprocentuje powierzeniem wam całkiem nowego projektu.\n← „Horoskop na październik 2016 dla Byka”\t„Horoskop na październik 2016 dla Raka” →\nZosia o Horoskop Numerologiczny\nMałgorzata o Ryby


Pojawiły się aktualizacje zbiorcze dla Creators Update i Fall Creators Update, ale nie dla każdego\nMicrosoft udostępnił właśnie aktualizacje zbiorcze dla dwóch starszych wersji Windows 10, czyli Creators Update i Fall Creators Update. Jednak jeśli z jakiegoś powodu nadal korzystacie z tej wersji, to powstrzymajcie ekscytację. Zostały udostępnione jednie dla edycji Enterprise i Education. Poza tym są to jedynie poprawki błędów i usprawnienia. Aktualizacje pobierają się automatycznie, choć można je również zainstalować ręcznie. Oto pełna lista zmian tej aktualizacji:\nFall Creators Update 1709 (build 16299.1182) - KB4499147\nRozwiązuje problem z zapętlaniem przekierowań między Microsoft Edge i Internet Explorer 11.\nAktualizuje wininet.dll, aby zapobiec ponownemu tworzeniu sesji kontrolnych FTP.\nRozwiązano problem z poprawnym ustawieniem separatora daty w japońskim formacie krótkiej daty.\nAktualizuje informacje o strefie czasowej dla Maroka.\nAktualizuje informacje o strefie czasowej dla Autonomii Palestyńskiej.\nRozwiązuje problem, w którym system Windows próbuje odnowić certyfikaty tokenu usługi Azure Active Directory (AAD), gdy nie ma połączenia z Internetem. Ten problem występuje podczas uwierzytelniania AAD i zmniejsza wydajność aplikacji.\nRozwiązuje problem, który może powodować tymczasową awarię logowania KRB_AP_ERR_MODIFIED Kerberos w aplikacjach i usługach skonfigurowanych do korzystania z konta usługi zarządzania grupowego (GMSA). Ten problem występuje po automatycznej aktualizacji hasła konta usługi.\nRozwiązuje problem, który powoduje, że logowanie kończy się błędem „Niepoprawna nazwa użytkownika lub hasło” podczas używania pustego lub pustego hasła i włączono funkcję Ochrona poświadczeń programu Windows Defender.\nRozwiązuje problem, który powoduje, że Microsoft Office i inne aplikacje pytają o hasło po zmianie hasła konta użytkownika. Ten problem występuje na hybrydowych, połączonych systemach Azure Active Directory (AD).\nRozwiązuje problem z usługą BranchCache w trybie rozproszonej pamięci podręcznej. BranchCache może zużywać więcej miejsca na dysku niż przydzielone do pamięci podręcznej. Aby w pełni rozwiązać ten problem, urządzenia, które przekroczyły przydzielone miejsce na dysku, powinny opróżnić BranchCache za pomocą polecenia netsh branchcache flushcommand.\nRozwiązuje problem, który może powodować błąd Stop D1 podczas zwiększania pojemności pamięci RAM (CPU) („hot add”) na maszynie wirtualnej.\nRozwiązuje problem, który może powodować, że zdarzenie 7600 w dzienniku zdarzeń serwera DNS (Domain Name System) zawiera nieczytelną nazwę serwera.\nRozwiązuje problem z Microsoft Edge, który wyświetla stronę błędu po przejściu na stronę wcześniej odwiedzoną.\nRozwiązuje problem ze scrollLeft w Internet Explorerze.\nRozwiązuje problem z renderowaniem elementów svg.\nKB4499147 zawiera również znany błąd, który sprawia, że niektóre operacje, takie jak zmiana nazwy, które są wykonywane na plikach lub folderach znajdujących się w udostępnionym woluminie klastra (CSV), mogą się zakończyć się błędem „STATUS_BAD_IMPERSONATION_LEVEL (0xC00000A5)”. Dzieje się tak, gdy wykonujemy operację na węźle właściciela CSV z procesu, który nie ma uprawnień administratora. Rozwiązaniem dla tego problemu jest wykonanie tej operacji z procesu, który posiada odpowiednie uprawnienia, lub z węzła, który nie ma prawa własności CSV.\nCreators Update 1703 (build 15063.1839) - KB4499162\nRozwiązuje problem z Microsoft Edge, który wyświetla stronę błędu po przejściu na stronę wcześniej


"Siostry od kuchni" polecają: Pieczony kurczak w sosie cytrynowo-tymiankowym z ziemniaczkami i szpinakiem - Oh!me - Magazyn dla kobiet\n„Siostry od kuchni” polecają: Pieczony kurczak w sosie cytrynowo-tymiankowym z ziemniaczkami i szpinakiem\nKto szuka obiadowej? Zapraszamy.\nPieczony kurczak w sosie cytrynowo-tymiankowym z ziemniaczkami i szpinakiem\nCzas wykonania: 65 min.\nZ podanych składników przygotujesz porcję dla 3-4 osób.\n6 udek z kurczaka (bez podudzi)\n2 łyżki masła klarowanego (lub zwykłego)\n1 szklanka drobiowego bulionu (najlepiej domowego)\n2 duże garści posiekanych świeżych liści szpinaku\nKurczaka dokładnie umyć i osuszyć. Przyprawić świeżo zmielonym pieprzem i solą oraz papryką wędzoną. Na patelni rozpuścić 1 łyżkę masła i obsmażyć kurczaka z obu stron do zarumienienia. Kurczaka odłożyć na bok, usunąć tłuszcz z patelni.\nCzosnek przecisnąć przez praskę, cebulę pokroić w drobną kosteczkę. Na tej samej patelni rozpuścić pozostałą łyżkę masła, i zeszklić na nim cebulę i czosnek (ok. 1 minutę). Dodać bulion, śmietanę, parmezan, sok z cytryny oraz tymianek i zawartość patelni doprowadzić do wrzenia. Następnie wrzucić szpinak i gotować całość jeszcze ok. 2 minuty na niewielkim ogniu.\nJeśli macie młode ziemniaki – wystarczy je tylko umyć i pokroić na średniej wielkości kawałki (czasem wystarczy je tylko przekroić na pół). Jeśli natomiast macie stare ziemniaki, należy je obrać ze skórki i również pokroić na średniej wielkości kawałki.\nPrzygotować naczynie żaroodporne z przykryciem.\nSos przełożyć do naczynia żaroodpornego. Na sosie układamy kurczaka, a pomiędzy kawałkami mięsa układamy ziemniaki. Naczynie przykryć i piec w piekarniku nagrzanym do 210 °C około 40-45 minut. Na 10 minut przed końcem pieczenia zdjąć przykrywkę z naczynia – dzięki temu kurczak zyska nieco chrupkości.\nPodawać natychmiast. Smacznego!\nSzukajmy towarzystwa kobiet, z którymi jest nam po drodze. I z tego niech wykiełkuje i urośnie nasza kobieca siła!\nStoję na macie w Tadasana Samashiti, jest ciepły letni wieczór. Uczę jogi w małym miasteczku na południu Polski. Patrzę na kobiety praktykujące ze mną. W bardzo różnym wieku. Na rożnym etapie życiowym. Każda w innym rozmiarze, z innymi problemami i przychodzi na jogę z całkiem różnych powodów. Wśród nas są takie, które nie opuściły żadnych zajęć. I takie, które ćwiczą też same w domu. Pytają o książki, są bardzo zaangażowane. Ale są i takie, które zjawiają się raz na jakiś czas. Ale zawsze wracają.\nCzęsto podczas jogi rozmawiamy o różnych sprawach, nie tylko tych jogowych. Zdarza nam się żalić na zmęczenie, opowiadać o minionym weekendzie czy o problemach ze zdrowiem. I o facetach też rozmawiamy. Albo śmiejemy się głośno i całą sobą. Po zajęciach dziewczyny nawzajem odwożą się do domu a przed wyjściem serdecznie żegnają się ze sobą.\nCzasem urządzamy sobie przyjęcia. Z okazji świąt albo dnia jogi. Siadamy wtedy na matach na ziemi, jemy i rozmawiamy. Ktoś przynosi ciasto, ktoś humus a Asia zawsze piecze chleb. Dziewczyny dzielą się swoimi umiejętnościami – pani Irenka opowiada o ziołach, Iwonka o całkiem naturalnych kosmetykach własnej produkcji. Część z nas ma dzieci, cześć jest sama. Pracuje w fabryce, w szpitalu albo opiekuje się dziećmi. Są wśród nas bardzo młode kobiety, takie na samym początku swojej kobiecej drogi. Albo takie naprawdę bardzo dojrzałe.\nCieszę się, że mam zaszczyt w tym uczestniczyć i tym bardziej boli mnie każde łamanie kobiecej solidarności. Ostatnio przez internet przelała się fala hejtu wobec Anny Lewandowskiej i jej płaskiego brzucha tuż po porodzie. Nie ma co wchodzić w dyskusje z płaskim brzuchem, myślę sobie, że każda z nas ma swój rozum i dokonuje swoich wyborów. Lewandowska to sportsmenka, do tego młoda (ja to w jej wieku hoho!). Nie w tym rzecz jednak. Czy nie powinnyśmy szukać raczej wspólnych i bliskich nam przykładów? Karmić się tym, co dobre? Po to, żebyśmy stawały się silniejsze i odporniejsze. (Dlatego szerokim łukiem omijam i nigdy nie lajkuję zdjęć złośliwie ośmieszających wygląd dajmy na to Beaty Szydło w zdecydowanie nie twarzowej i źle dobranej garsonce. Znam inne bardziej cywilizowane sposoby wyrażania swojego sprzeciwu.)\nWojciech Eichelberger w jednym z wywiadów tłumaczy, dlaczego w dzisiejszych czasach mężczyznom trudno jest zrozumieć kobiety:\n„Zniewalane kobiety, po to by przeżyć, musiały zadawać sobie trud poznania psychiki swoich panów-mężczyzn, ich mocnych i słabych stron. Zaś męski pan nie musiał zadawać sobie tego trudu. Kto by tam się pochylał nad niewolnicą, skoro można było nad nią panować przemocą. Z tego samego powodu kobiety podejmują obecnie ogromny zbiorowy wysiłek, aby rozeznać się lepiej we własnych ciałach, sercach i duszach.” (W.E. Kobiety dopiero budują swoją siłę)\nWłaśnie o ten zbiorowy wysiłek mi chodzi. O rodzaj siostrzeństwa oparty na akceptacji tego, że jesteśmy bardzo różne. Bo po co skupiać się na negatywach? Szukajmy towarzystwa kobiet, z którymi jest nam po drodze. Rozwijajmy się, nie łammy kobiecej solidarności. Budujmy kobiece społeczności, w których będziemy się wspierać i wymieniać tym, co dobre. Rozmawiać ze sobą nie w kategoriach różnic i konfliktów, ale dając sobie nawzajem to, co ważne i wartościowe.\nI z tego niech wykiełkuje i urośnie nasza kobieca siła!\nDlaczego się poddajesz? 5 najczęstszych powodów, z którymi każdy powinien się zmierzyć, jeśli chce żyć szczęśliwie\nIle razy w swoim życiu się poddałaś? Ile razy pomyślałaś: „to nie dla mnie”, gdy tylko zauważyłaś przeszkodę, która wydawała ci się nie do przeskoczenia?\nMyślę sobie z jak wielu rzeczy rezygnujemy, na których przecież wcześniej nam zależało. Rezygnujemy z naszych planów, z marzeń, z celów, które sobie postawiliśmy. Porzucamy nasze wyobrażenie szczęśliwego życia, na rzecz tego, by to komuś innemu żyło się lepiej. A może żeby nam żyło się łatwiej? Boimy się iść pod prąd, wydaje się nam, że powinniśmy wejść w utarty schemat, stanąć na wydeptanej już przez setki tysięcy, ba miliony, ludzi ścieżce i nią podążać – według tego, co znane, ale czy dobre dla nas?\nRezygnujemy z siebie, z tego jakimi naprawdę jesteśmy wpasowując się w to, jak inni chcą nas widzieć. W ten sposób przestajemy walczyć o uczucia, porzucamy miłość, ludzi, przyjaźnie. Poddajemy się często zupełnie bez walki, czasami w wyniku nieuwagi, innym razem ze strachu przed spotkaniem się z prawdą o nas samych.\nUsłyszałam jakiś czas temu, że jeśli bardzo czegoś chcemy, to nie ma mocy, żebyśmy po to nie sięgnęli. Czasami jednak zapominamy o tym, czego chcemy, bo poddajemy się na samym starcie myśląc: „i tak mi się nie uda”, choć serce się do tego wyrywa. Ale my brutalnie pozbywamy się tych pragnień, potrzeb, które sprawiłyby, że bylibyśmy szczęśliwsi.\nOdpowiedz sobie na pytanie – tak szczerze, sama sobie – z ilu rzeczy w swoim życiu zrezygnowałaś? Pomyśl, dlaczego się poddałaś? Nigdy nie jest za późno, żeby spróbować jeszcze raz.\nDlaczego się poddajemy? 5 najczęstszych powodów\nBoimy się porażki\nWizja porażki, a co więcej ośmieszenia w oczach innych nas paraliżuje. Ktoś nam powie: „porywasz się z motyką na słońce”, a my tracimy cały swój zapał i chęci zaczynając analizować: a co jeśli faktycznie mi się nie uda? A gdybyś odpowiedziała sobie na pytanie co najgorszego mogłoby się stać, gdyby mi się nie udało? Co jest takiego strasznego w wizji porażki, z czym ty byś sobie nie dała rady. Wyobraź sobie – ponosisz klęskę w swoich planach, marzeniach – czy ty tylko przegrana bitwa? Czy wojna? Czy jest tam coś, z czym sobie nie poradzisz? No właśnie – więc dlaczego nie spróbujesz? A co, kiedy się uda?\nBoimy się iść pod prąd\nTrudno coś zrobić innego, wyłamać się ze schematu: rodzina, dom, praca, mniej lub bardziej szczęśliwy związek. A jeśli ty chcesz inaczej, jeśli pracą twoich marzeń nie jest ta wymarzona przez twoich rodziców, jeśli miejsce, gdzie mieszkasz, nie jest tym, gdzie chciałabyś być? Myślisz sobie – wszystko zmarnowałam, nie żyję tak, jakbym sama tego chciała, może życie to splot wielu kompromisów i rezygnacji z mnóstwa rzeczy, na których mi zależało. Ale nigdy nie jest późno na zmiany. Nigdy nie jest za późno, by znaleźć w sobie odwagę, by iść pod prąd. Bo jak nie teraz, to kiedy?\nNie wiemy, czego naprawdę chcemy\nBardzo często nasze pragnienia zagłuszane są przez głosy i podszepty innych. Wybieram studia, które wskazali mi rodzice, faceta, o którym koleżanki mówiły, że fajny, pracę – bo dobrze płacą. Tak rzadko pytamy siebie: a czego ja chcę, czego ja pragnę, co dla mnie jest najlepsze, co najważniejsze. Właśnie – co najważniejsze? Postaw sobie to pytanie i znajdź w sobie odpowiedź. Tylko tak będziesz w stanie zrobić to, co dla ciebie jest dobre, a nie co innym się wydaje, że dla ciebie byłoby najlepsze.\nNie wierzymy w siebie\nBardzo często poddajemy się na samym początku drogi uważając, że nie damy rady, że nie podołamy, że jesteśmy zbyt słabi, zbyt głupi. Pamiętaj, że to są tylko myśli. To krytyk wewnętrzny mówi nam: „daj spokój, zostań tu gdzie jesteś, nie ma co wychodzić poza to, co znane i oklepane”. On ma z tobą wygrać? Masz poddać się tylko dlatego, że w głowie nosisz fałszywe przekonania na swój temat? Pokonaj je, udowodnij sobie na ile cię stać, zaryzykuj, bo nic nie stracisz, najwyżej głos w twojej głowie będzie miał rację, że się nie nadajesz. Ale to się nie zdarzy – obiecuję ci, wystarczy spróbować i choć przez chwilę uwierzyć w siebie.\nNie ufamy sobie\nTo tak, jakbyśmy za każdym razem kupując lody pytali wszystkich wokół: „jakie mi będą smakować?”. A przecież wiemy, które są naszymi ulubionymi i które mogą nam smakować. W życiu jednak nie jesteśmy pewni wielu naszych wyborów i decyzji, więc pozwalamy, by podejmowali je za nas inni. Nie ufamy sobie, a przecież kto, jeśli nie my ma wiedzieć najlepiej, co jest dla nas dobre i czego tak naprawdę chcemy? Wsłuchaj się w siebie, posłuchaj swojej intuicji i idź drogą, która ona ci wskazuje. Nie poddawaj się, nie rezygnuj z tego wszystkiego, czego w głębi swojej duszy pragniesz.\nRozwiązanie konkursu „Polko, pokochaj siebie prawdziwą”


Smart Home od Xiaomi - Page 38 - Dyskusja ogólna - Forum MIUIPolska.pl | MIUI, Xiaomi, aktualności, poradniki, smart home, serwis\nBy Ren, August 20, 2016 in Dyskusja ogólna\nDnia 23.10.2017 o 19:04, Phil_ips napisał:\nNa trzech urządzeniach nie wczytuje pluginu. Można tylko co jakiś czas zobaczyć coś zobaczyć na podglądzie. Podsumowując, nie działa. Na 4.11 dafang natomiast zaczął nawet działać przez połączenie mobilne.\nNa iOS dziala.\n21 godzin temu, milenium17 napisał:\nTeż mam już 2 - gdzieś jest opcja połączenia ich gdy wyje alarm? Gdzieś, kiedyś widziałem ale nie pamiętam czy to jawa czy sen\nBartek wchodzisz w brame, Automation -> Arn -> Alarm ringtone -> i na dole masz linkage alam i wybierasz brame.\nZna ktoś jakaś fajną roślinę? Nie wiem co "zasiać" w doniczce XIaomi.\nEdited October 25, 2017 by Mielcar\nA tak poważnie to może coś jadalnego? Jakieś pomidorki np.?\nJa mam inną zagwostkę. Mieszkam na 5 piętrze, garaż mam na -2. Chciałbym tam założyć kamerkę. Jakaś koncepcja jak to połączyć z Gatewayem?\nWg mnie nie ma takiej możliwośći. Jedyne, co może się sprawdzić, to jakaś kamera połączona z modemem GSM, a i ten musiałby mieć kawał zewnętrznej anteny, bo telefon zasięgu w zasadzie nie ma.\nPo aktualizacji Mi Home nie wyskakują mi powiadomienia - alerty w telefonie, tylko u mnie czy też tak macie?\npowiadomienia wróciły rano.\nco nowego Mi Home - jest progres, aplikacja robi się ładna. wątpliwości mam tylko do "pływających zakładek" po wciśnięciu np. gatwaya, ale jestem przekonany że zostanie to jeszcze usprawnione.\nco do krzaczków, sądzę że to kwestia czasu jak przetłumaczą resztę rzeczy\nsluchajcie czy tego typu zasilacz do led z protokolem zigbee da sie sparowac z naszym systemem? czy ogolnie kazde urzadzenie zigbee bedzie dzialac?\nNiestety nie będzie. Tylko oficjalne urządzenia Xiaomi/Aqara/Yeelight itp.\nTo mam już komplet do rozpoczęcia prac nad ogrzewaniem. Póki co dla jednego pokoju. Jak sie sprawdzi zamontuję jeszcze w dwóch. Prace zaplanowane na sobotę.\nNo i pierwsze spostrzeżenie... odstaje kawał od sciany\nAle tak już lepiej\nEdited October 26, 2017 by Browcofil\nJa również czekam, mam nadzieję że po fakcie zrobisz małe how-to dla potomnych trzymam kciuki\nU mnie na tej podstawie funkcjonuje ogrzewanie podłogowe w salonie i korytarzu. Steruję całością z tabletu na ścianie. Na podłodze mam umieszczony jeden czujnik temperatury. Drugi na podstawie którego sterowane jest ogrzewanie jest wyżej głowy gniazdka globalne z gearbest za kilka funtów. Całością jak już pisałem nie raz steruje home assistant.\na czy ktos mi poleci jakis zasilacz ledow zgodny z naszym systemem?\nNie ma takiego. IMO najlepszym rozwiązaniem jest przełącznik ścienny aquara i standardowy zasilacz.\nCzy macie może mamiary na gniazda dwu fukcyjne tj. by pasowało nasze i chińskie wtyczki?\nNajlepiej do okrągłej puszki, ew. tylko chiński (bez naszych) do okrągłej.\nTe są naprawdę dobrej jakości, ale niestety nie pasują do naszych puszek - https://www.aliexpress.com/item/Pure-White-86-Type-Wall-Socket-Panel-5-Pins-Outlet-Electric-10A-Home-Decoration-Sockets-2/32431236525.html\nEwentualnie coś takiego - https://www.aliexpress.com/item/Surface-Mounted-Pure-White-86 . Trochę odstaje, ale nie trzeba wymieniać puszki. Tego gniazda nie miałem, ale widzę że jest tej samej firmy jak to z pierwszego linka, więc myślę, że też dobrej jakości.\nEdited October 27, 2017 by wolf\npodobne do tych drugich kupiłem ostatnio TU i czekam na 3 sztuki, kupiłem takie bo jestem po generalnym remoncie mieszkania i nie chce kuć od nowa, za późno tu trafiłem, jak dojdą to coś napiszę, chociaż nie mam za wielkiego porównania\npytanie innej beczki odnośnie różnych czujników, przychodzą od razu z baterią czy trzeba kupić oddzielnie? i jakie są nich baterie, bo znalazłem tylko do czujnika temperatury, że ma CR2032?\nEdited October 27, 2017 by Gawronnek\nW czujkach ruchu są CR2450. Wszystkie przychodzą z baterią.\nCzujniki otwarcia drzwi CR1632\nA do czujnika dymu CR123A i ten przychodzi bez baterii. Przynajmniej ja tak dostałem.\nHeh, miałem nadzieję, że wszędzie są takie same, dzięki wszystkim za wyjaśnienia\nZestaw baterii to koszt 1.5-2 gbp na rok wiec nie ma tragedii\nJeszce do rozważenia puszka naścienna\nhttp://s.aliexpress.com/rA77RJzq oraz gniazdko Aqara http://s.aliexpress.com/RvQN3ayq\nCiekawa sprawa. Jak wiadomo kamera Dafang wielu osobom nie działa w Mi Home w wersji wyższej od 4.3.11. Jednak w każdej wyższej wersji jeśli zmieni się język na chiński plug-in normalnie i posłusznie się włącza i łączy z kamerą. Po powrocie do języka angielskiego znowu nie można połączyć się kamerą.\nJest dostępny do samodzielnego wgrania wyższy soft do dafang bodajże z końcówką 194. Czy ktoś już wygrywał?\nDziś w nocy zmiana czasu, jak to będzie jutro z naszymi scenami? - trzeba będzie ręcznie modyfikować godziny czy zostaje tak jak jest?\nJeszcze jedno dotyczące kamer Dafang. Po dłuższej lekturze 4Pda okazuje się, że nasze kamery mają ten sam początek adresu mac co blokowane xiaofang. Oznacza to zapewne, że Xiaomi może wyłączyć nam kamery jednym pyknięciem.\njest dostępna na apk mirror nowa wersja MI Home 5.0.4, to co zauważyłem to można już zmienić ikony pomieszczeń\nIkony można było już ustawić w 5.0.3\n17 godzin temu, abc00 napisał:\nDziś w nocy zmiana czasu, jak to będzie jutro z naszymi scenami? - trzeba będzie ręcznie modyfikować godziny czy zostaje tak jak jest.\nU mnie gniazdko włączyło bojler godzinę wcześniej.\nU mnie gniazdko włączyło bojler godzinę wcześniej\nW kwestii smart guziczków to który Waszym zdanie będzie lepszy?\nróżnica to 2$ na niekorzyść drugiego. Może ktoś ma, użytkuję i poda różnicę między nimi?\nKtoś pisał że ten pierwszy nie współpracuje z Gateway 2\nDnia 26.10.2017 o 22:37, Lector napisał:\nZadanie wykonane. Połączyłem przewody kostką i poprowadziłem pod listwą, do gniazdka, które jest za sofą, więc nie widać "zaawansowanej" konstrukcji przejściówek. Ustawiłem do tego scenę, która otwiera zawór (kupiłem normally closed), gdy zamknięte są obydwa okna, a temperatura spada poniżej 20 st. Wszystko to w godzinach 8:00-17:00. Do tego scena, która wyłącza ogrzewanie przy temperaturze powyżej 21 st. lub gdy okna są otwarte przez dłużej niż minutę. Ponadto ogrzewanie można zawsze włączyć potrząsając kostką (tak akurat sobie skonfigurowałem "cube'a")\nOgólnie przemyślenia mam takie, że w przypadku mieszkań w bloku lepiej budować rozwiązanie w oparciu właśnie o zawór NC, gdyż:\nnie potrzebuje on zasilania, gdy jest zamknięty, a taki stan jednak utrzymuje się przez większość dnia,\ngdy wyłączą prąd będzie on zamknięty,\nw razie wyłączenia prądu, aby uniknąć szybkiego wychłodzenia można głowicę szybko zdemontować używając widocznego na zdjęciu przycisku\nZastanawiam się, czy nie wykorzystać jeszcze czujnika ruchu, który będzie wyłączał ogrzewanie, w przypadku braku ruchu w pomieszczeniu przez np. 20 min. Co o tym myślicie?\nMam w planie zainstalować to jeszcze w dwóch pomieszczeniach, przy czym w jednym prawdopodobnie wykorzystam gniazdko ścienne Aqara montowane w naściennej puszce blisko kaloryfera.\nPrzy tej okazji, chciałem Wam zwrócić uwagę na jedną kwestią związaną z zakupami u Chińczyków. Wyrobiłem sobie kartę debetową do konta w USD. Walutę kupuję w internetowym kantorze i jest ok 10 gr. oszczędności na jednym USD. Przy takim odkurzaczu Xiaomi to już 30 PLN. Nie chcę pisać, jaki bank, ale jakby ktoś był zainteresowany, to napiszę, co i jak na priv.\nPrzy tej okazji, chciałem Wam zwrócić uwagę na jedną kwestią związaną z zakupami u Chińczyków. Wyrobiłem sobie kartę debetową do konta w USD. Walutę kupuję w internetowym kantorze i jest ok 10 gr. oszczędności na jednym USD. Przy\nCo do zakupów u Majfrendów najwygodniej i najtaniej ogarniam przy pomocy Revolut. To karta przedpłacona, którą zasilasz przez płatność kartą lub przelewem. Waluty są wymieniane po kursie międzybankowym.\nCo do zakupów w krainie środka...to dobrym sposobem jest też kartą wydaną do konta walutowego w $ w kantorze aliorbanku ;]\n@Browcofil czujnik ruchu nie wiem czy dobry pomysł. Pamiętaj ze pomieszczenie przy braku ruchu wychłodzi się, a później może już się nie dogrzać do określonej temperatury.\nNie było problemów z montażem zaworu? U mnie w domu mam różnego typu, no i teraz pytanie gdzie będzie pasować a gdzie nie\nZauważyłem ze przykładowo gwint jest ten sam, ale głowica bardziej lub mniej wystaje.\nEdited October 29, 2017 by Lector\nMontaż bez problemu. Wystarczyło odkręcić "zwykłą" głowicę, nakręcić taki plastikowy pierścień i na to wcisnąć nową. Podobnie montowałem termostaty elektroniczne na baterie. Do nich były dodane ze 3 typy nakładek.


Mieszkańcy domów jednorodzinnych bez oficjalnej informacji o nowych stawkach za śmieci — Radio Łódź\npia, 12 mar 2021 17:41:33 +0100\nMieszkańcy domów jednorodzinnych bez oficjalnej informacji o nowych stawkach za śmieci\nOd 1 marca zmieniła się wysokość opłaty za wywóz odpadów w Łodzi - teraz za śmieci zapłacimy 34 zł od osoby. O zmianie wysokości opłat większość mieszkańców bloków czy kamienic poinformowali zarządcy budynków, wywieszając powiadomienie. Oficjalna informacja o zmianie nie dotarła jeszcze do mieszkańców domków jednorodzinnych.\n- Do każdego mieszkańca dotrze stosowna informacja z Wydziału Finansowego. Listy mówiące o zmianie stawki zostały wysłane i na pewno zostaną dostarczone w czasie umożliwiającym uregulowanie płatności terminowo - mówi wiceprezydent Łodzi Małgorzata Moskwa-Wodnicka.\nOpłatę za gospodarowanie odpadami trzeba uiszczać do 15 dnia następnego miesiąca - czyli za marzec musimy zapłacić do 15 kwietnia. Aktualna stawka będzie prawdopodobnie obowiązywała do wakacji, bo miasto nie rezygnuje z planu powiązania zużycia wody z opłatą za śmieci.\n- Uchwała jest przeanalizowana przez RIO i nie ma tutaj uwag. Jest opublikowana przez wojewodę, także wszystko wskazuje na to, że będzie ona obowiązywała od 1 lipca - dodaje wiceprezydent Łodzi.\nStawka za segregowane odpady wyniesie 9,6 zł od m3 zużytej wody.\nSzansa na niższe opłaty za wodę w Łodzi? Radni PiS z apelem do władz miasta Władze Łodzi czekają na konsultacje ws. budowy spalarni śmieci Przybywa nielegalnych wysypisk śmieci. Władze Łodzi chcą z nimi walczyć Śmieci w gminie Sędziejowice znalazły się pod lupą samorządu Sterty śmieci w parku Belzackim w Piotrkowie Trybunalskim Łodzian czekają zmiany w opłatach. Kto i na co wyda więcej? Porozmawiajmy w "Radiu Łódź w każdej sprawie" Odbiór odpadów powiązany ze zużyciem wody. Uchwała opublikowana. Co z ceną wody?\nCeny śmieci w Łodzi. Nowe przepisy zatwierdzone Taki był tydzień. Słuchasz i Wiesz [PODCAST] Od 1 grudnia regularne kontrole segregacji śmieci w Łodzi Ewa Jasińska | Radio Łódź Sesja ws. śmieci. PiS: Ktoś zaspał


Budżet Obywatelski 2018. Przyjdź, posłuchaj, wybierz i zagłosuj – Świnoujście\nStrona główna / Lokalne / Budżet Obywatelski 2018. Przyjdź, posłuchaj, wybierz i zagłosuj\nPrzez dwie godziny na projekty obywatelskie zagłosowało kilkadziesiąt osób. Foto: Adrian Trydeński\nswinoujskie.info 14 września 2017\tLokalne, Pieniądze Zostaw komentarz 798 Odsłon\n– poprzez przesłanie na adres Urzędu Miasta Świnoujście (ul. Wojska Polskiego 1/5, 72-600 Świnoujście) karty do głosowania z dopiskiem na kopercie „Budżet Obywatelski – 2018 GŁOSOWANIE”; za datę oddania głosu w ten sposób uważa się datę stempla pocztowego.\nPoprzedni Bezdomnemu przyśniło się, że potrącił go autobus. Na nogi postawił służby!\nNastępny 3-miesięczny areszt. Przy sobie miał kokainę, a w domu marihuanę


44-latek ukradł telefon : Łańcut GADA (rakszawa, Łańcut, gmina rakszawa)\n> Start > Aktualności > 44-latek ukradł telefon\nW ubiegłym tygodniu, dyżurny łańcuckiej komendy otrzymał zgłoszenie o kradzieży, do której doszło na terenie gminy Rakszawa. Łupem złodzieja padł telefon komórkowy znajdujący się w domu, na terenie jednej z posesji. Pokrzywdzona skradzione mienie wyceniła na dwa tysiące złotych.\nZłodziejem okazał się 44-letni mieszkaniec gminy Rakszawa. W dniu kradzieży mężczyzna przebywał w domu pokrzywdzonej, skąd zabrał leżący na stole teflon komórkowy. Następnie szybko opuścił posesję.\nJak ustalili policjanci, skradzione mienie, 44-latek ukrył w budynku gospodarczym. Łup zamierzał sprzedać.\nMężczyzna usłyszał zarzut kradzieży i przyznał się do winy. Teraz grozi mu do 5-lat więzienia. Skradziony telefon wrócił do właścicielki.\n44-latek ukradł telefon, 0 out of 5 based on 0 ratings\nRed dodany 28 grudnia 2021\nNapadli i pobili 66-latka\nTKF Anilana Rakszawa z brązowym medalem\nKierowca forda miał prawie 3 promile\nRelacja z działań na terenie Rakszawy\nZderzenie dwóch aut ciężarowych\nRakszawa w zimowej scenerii\nFałszywy policjant próbował wyłudzić pieniądze\nWjechał w reklamę, był pijany\nPrawie promil alkoholu u 19-latki\nXVII-wieczny porcelanowy serwis powrócił do zbiorów Muzeum-Zamku w Łańcucie\nFajna zabawa dla dzieci. A pan Jaworski to jaki miał udział w sukcesie?\nKazek 21 godzin temu\nMyślałam wczoraj ze prezydent USA przyjechal do zamku tyle rządowych limuzyn...a to tylko ministrer kultury...do kilku talerzy...rozpasanie niesamowite


ZEGAREK MĘSKI ROAMER 709856 48 32 07 | Novotime\nZEGAREK MĘSKI ROAMER 709856 48 32 07\nSeria: Classic Line\nKwarcowy Ronda Caliber 705. Mechanizmy kwarcowe działają dzięki zastosowanemu kryształowi kwarcu. Drgania kryształu, które wywołuje bateria występują z częstotliwością ponad trzydziestu dwóch tysięcy drgań na sekundę. Są one przeliczane przez rezonator kwarcowy i pojawiają się na wyświetlaczu lub tarczy zegarka w postaci aktualnej godziny. Ponieważ rezonator emituje precyzyjny sygnał, zegarki kwarcowe są dokładniejsze od zegarków mechanicznych.\nKwarcowy Ronda Caliber 705


Armia Łódź: Szlak Bojowy Lotnictwo i OPL Łask Wrzesień 1939\nPodczas trzech pierwszych dni kampanii wrześniowej w 1939 roku, zwanej również w literaturze historycznej wojną obronną 1939 roku, na całej linii frontu Armii Łódź - a bez mała od północy na południe Polski wzdłuż granicy z Niemcami - toczył się zacięty bój graniczny. W efekcie nacierających na polskie pozycje obronne, w dodatku przeważających sił niemieckich, front został jednak przerwany co spowodowało podjęcie w kolejnych dniach decyzji o wycofaniu poszczególnych dywizji polskich na przydzielone wcześniej Armii Łódź w planie obronnym linie oporu na rzekach Warcie i Widawce. Do głównych zadań Armii Łódź, przekazanych od marszałka Rydza-Śmigłego, należało osłonięcie kierunku ataku na Łódź i Piotrków, i co za tym idzie Warszawy, oraz współdziałanie z Armią Poznań od północy oraz Armią Kraków od południa. W początkowej fazie II wojny światowej poszczególne jednostki tej Armii były rozstawione na odcinku od Warty aż po Kłobuck (prawie Częstochowę).\nDroga ku Wojnie: Łódzki garnizon wojskowy w latach 1918 - 1939\nZaraz po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu niepodległości przez Polskę rozpoczęto formowanie strukturę terytorialną władz wojskowych. Łódź w okresie II RP była drugim co do wielkości miastem w kraju, a ponadto jej rangę podnosił fakt, że przez cały okres międzywojnia, w latach 1918 - 1939, znajdował się tutaj sztab okręgu. Za datę rozpoczęcia tworzenia Wojska Polskiego można przyjąć dzień 12 października 1918 roku, kiedy to wydano specjalną odezwę do żołnierzy. Kilka dni później, 25 października powołano Sztab Generalny Wojska Polskiego i rozpoczęto tworzenie poszczególnych okręgów wojskowych. 30 października 1918 roku decyzją Sztabu Generalnego utworzono w Polsce 15 okręgów wojskowych - wśród nich VII łódzki. Do czasu przekazania władzy wojskowej i cywilnej Józefowi Piłsudzkiemu - 11 listopada 1918 roku - podział ten zmieniał się wielokrotnie i początkowo przypominał wielką improwizację. Dopiero 17 listopada 1918 roku Józef Piłsudski podzielił kraj na pięć Okręgów Generalnych: OG I - Warszawa (dowódca gen. ppor. Kazimierz Sosnkowski), OG II - Lublin (gen. ppor. Edward Śmigły-Rydz), OG III - Kielce (gen. por. W. Iwaszkiewicz-Rudoszański), OG IV - Łódź (gen. por. Jan Romer) i OG V - Kraków (gen. por. Emil Gołogórski). W skład Okręgu Generalnego IV weszły następujące okręgi wojskowe: łódzki, kaliski, łowicki i włocławski. Taki stan rzeczy utrzymał się w Łodzi przez kolejne lata, praktycznie aż do wybuchu II wojny światowej. Pod względem statystycznym obszar Okręgu Głównego Łódzkiego w 1921 roku zajmował powierzchnię 23 361 km2. Na tym obszarze mieszkało 2 512 457 osób co dało średnio 107,5 mieszkańca na 1 km2.\nOprócz obszaru zajmowanego przez OG Łódzki i potencjału ludnościowego, również garnizon Łódźki zajmował pierwsze miejsce pod względem militarnym. W latach 1918 - 1939 w Łodzi znajdowało się najwięcej jednostek wojskowych. W latach 1919 - 1921 do OG łódzkiego należały dwie dywizje - 4 DP oraz 10 DP, które w tym czasie, a właściwie ich główne siły walczyły na froncie polsko - bolszewickim. Na miejscu pozostały mniejsze oddziały odpowiedzialne za szkolenie rekrutów. Oprócz dwóch dywizji piechoty do garnizonu w Łodzi należały także: 4 batalion saperów, 3 pułk wojsk kolejowych, 4 dywizjon taborów, 4 dywizjon samochodowy, 4 dywizjon żandarmerii, 4 batalion telegraficzny, 1 pułk czołgów oraz 4 batalion wojsk wartowniczych i etapowych. W okresie 1918 - 1921 w Łodzi stacjonowało na stałe 1/3 wszystkich sił wojskowych podległych pod Okręg Główny Łódzki.\nNową koncepcję struktury Wojska Polskiego wprowadzono 22 sierpnia 1921 roku rozkazem gen. por. Kazimierza Sosnkowskiego, która zakładała przejście polskiej armii z organizacji wojennej na stopę pokojową. Na jego mocy zlikwidowano okręgi główne i w ich miejsce utworzono w całym kraju dziesięć okręgów korpusów: I - Warszawa, II - Lublin, III - Grodno, IV - Łódź, V - Kraków, VI - Lwów, VII - Poznań, VIII - Toruń, IX - Brześć nad Bugiem i X - Przemyśl. Nowy podział wojskowy przyniósł także zmiany w granicach. I tak na OK IV Łódź w 1921 roku składał się z 17 powiatów z 3 województw. Powierzchnia Okręgu Korpusu IV wynosiła 23 996 km2, ludność zamieszkująca ten obszar wynosiła 2 601 711 osób co dało średnią 108,4 osoby na 1 km2.\nW czasie pokoju do 1939 roku pod względem dyslokacji poszczególnych jednostek wojskowych OK IV Łódź ulegał wielu zmianom. Rozmieszczenie poszczególnych dywizji, pułków czy batalionów zależało bardziej od możliwości koszarowych niż od realnego zapotrzebowania. Zaraz po utworzeniu OK IV podporządkowano trzy dywizje piechoty - 7, 10 i 26 DP, 4 pac, 4 pułk saperów i 4 psk. Czytelnika, który chce szczegółowo poznać historię stacjonowania poszczególnych jednostek w różnych miastach w latach 1918 - 1939 odsyłam do literatury szczegółowej. W tym miejscu za to chcę przedstawić dyslokację związków taktycznych na obszarze OK IV Łódź na początku 1939 roku.\nJednostka --- Miejscowość postoju\n7 DP - dowództwo dywizji --- Częstochowa\n25 pp --- Piotrków Trybunalski\n27 pp --- Częstochowa\n74 pp --- Lubliniec (eksterytorialnie na obszarze OK V)\n7 pal --- Częstochowa\n10 DP - dowództwo dywizji --- Łódź\n28 pSK --- Łódź\n30pSK --- Warszawa (eksterytorialnie na obszarze OK I)\n31 pSK (bez III batalionu) --- Sieradz\nIII batalion 31 pSK --- Łódź\n10 pal --- Łódź\n26 DP - dowództwo dywizji --- Skierniewice\n10 pp --- Łowicz\n18 pp --- Skierniewice\n37 pp --- Kutno\n26 pal --- Skierniewice\n10 batalion pancerny --- Zgierz (dowództwo batalionu w Łodzi)\nDowództwo 4 Grupy Artylerii --- Łódź 4 pac (bez II dywizjonu) --- Łódź II dywizjon 4 pac --- Tomaszów Mazowiecki 26 dac --- Skierniewice\nW okresie dwudziestolecia wojennego w Łodzi znajdował się jeden z piętnastu największych pokojowych garnizonów wojskowych w Polsce pod wzglęm ilościowych stacjonujących tu na stałę żołnierzy. Warto o tym powiedzieć, ponieważ już po II wojnie światowej znaczenie Łodzi jako ośrodka wojskowego znacząco zmalał. Od lat 60. ubiegłego wieku - Łódź jako garnizon wojskowy nie odgrywa już większego znaczenia w strukturze Wojska Polskiego.\nArmia Łódź: Bój Graniczny i Działania na Głównej Linii Oporu Wzdłuż Warty i Widawki\nNie sposób w jednym artykule opisać wszystkich działań wojennych jakie toczyły się w pasie Armii Łódź, w pierwszych i kolejnych dniach II wojny światowej na terenie Polski. W tej publikacji postanowiłem więc skupić się na opisie tych wydarzeń, które dotyczą rejonów Warty i Sieradza oraz tych które rozegrały się na północnej flance z okolicami Łasku włącznie. Póki co, do informacji o przygotowaniach, mobilizacji poszczególnych jednostek i samych walk w innych rejonach ówczesnego regionu łódzkiego odsyłam do literatury ogólnikowej, a także w przyszłości do kolejnych artykułów tematycznych poświęconych działaniom Armii Łódź w kampanii wrześniowej, które są w planach do opublikowania na blogu.\nDo głównych zadań poszczególnych jednostek wchodzących w skład Armii Łódź w 1939 roku, przydzielonych przez Naczelnego Wodza, należało utrzymanie rejonów Łodzi i Piotrkowa w celu obrony Warszawy. Dowódca Armii Łódź - gen. dyw. Juliusz Rómmel - zakładał przygotować główną obronę na linii rzek Warty i Widawki. Mimo to w momencie wybuchu wojny z Niemcami większość polskich sił została maksymalnie wysunięta o wiele dalej - w kierunku granicy, co miało na celu od samego początku spowalniać natarcie silnego skupiska wojsk niemieckich na tym kierunku. W składzie Armii Łódź nominalnie miało się znaleźć pięć dywizji piechoty i dwie brygady kawalerii. Jednak do 1 września 1939 roku udało się zmobilizować i przetransportować na wyznaczone wcześniej pozycje jedynie trzy dywizje piechoty (10., 28. i 30.) i Wołyńską Brygadę Kawalerii.\nPonadto w dyspozycji dowódcy znajdowało się lotnictwo armijne, na które składał się 6. Dywizjon Myśliwski w składzie 161. Eskadry Myśliwskiej i 162. Eskadry Myśliwskiej. W dniu 1 września na stanie znajdowało się 21 samolotów myśliwskich (11 sztuk P.11 i 10 sztuk P.7a) oraz 1 samolot łącznikowy RWD-8. W czasie kampanii wrześniowej nowym lotniskiem bazowym dla Dywizjonu było to zorganizowane w ostatnich dniach sierpnia w Ksawerowie-Widzewie. Z wcześniejszych planów wynikało, że lotniskiem głównym na czas wojny będzie polowe lądowisko w Orchowie koło Łasku. Ostatecznie nie podjęto takiej decyzji, a jedynie w tym miejscu w kolejnych dniach września znajdowała się zasadzka samolotowa zorganizowana przez kilka polskich myśliwców o czym będzie wspomniane w kolejnych publikacjach na blogu o Łasku.\nW dniu 27 marca 1939 roku przybyła do Łasku 92. Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych TK, zwanych popularnie "Tankietkami". W jej skład wchodziło 13 czołgów TK-3/TKF uzbrojonych w karabiny maszynowe. Oddział został uformowany przez 4. Batalion Pancerny w Brześciu nad Bugiem, a dowódcą jednostki był kpt. Władysław Iwanowski. Z Łasku wyruszyła ona w rejon stacjonowania 30. Dywizji Piechoty by w sierpniu przemieścić się w pasmo 10. Dywizji Piechoty (rejon pomiędzy Wartą a Sieradzem). Również w marcu pojawiło się w Łasku dowództwo 10. Dywizji Piechoty wraz ze sztabem, kompanią ochrony sztabu, plutonem żandarmerii i 30. Kompanią Telefoniczną. Ze stacji kolejowej przemaszerowano ul. Żeromskiego i ul. Narutowicza do Szczercowa. Mieszkańcy Łasku z entuzjazmem witali na ulicach ich obrońców przed agresją hitlerowską. Łask był miejscem, w którym prowadzono także rozładunek innych jednostek zmierzających do swoich macierzystych punktów lokalizacji rozsianych w pasie działań Armii Łódź.\n1 września 1939 roku rano w kierunku pozycji obsadzonych przez żołnierzy Armii Łódź ruszyły wojska Wechrmachtu z 10. Armii, na którą składały się następujące korpusy - 4., 11., 14., 15. i 16. Siły niemieckie tej armii rozwinęły natarcie od Tarnowskich Gór po Wieluń na zaplanowanym wcześniej pasie działań zaczepnych 150 kilometrów szerokości. Natomiast niemiecka 8. Armia zabezpieczała od północy natarcie 10. Armii Wehrmachtu - w rejonie Kalisza i na południe od niego, i głównymi siłami ruszyła przez Kępno w kierunku Sieradza. Od samego początku, działania 8. Armii niemieckiej miały mieć charakter ofensywny. W jej skład weszły dwa korpusy - 13. i 10. oraz pułk zmotoryzowany SS Leibstandarte Adolf Hitler. Do zadań pierwszego należało przemieszczenie się przez Kępno i uchwycenia przepraw na Warcie po obu stronach Sieradza. Natomiast 10. Korpus operował na północnym skrzydle 13. Korpusu i przez Międzybórz oraz Grabów atakował miasto Wartę. Niemiecki plan ataku na Polskę zakładał, że pas działań 8. Armii obejmie około 220 kilometrów szerokości z docelowym kierunkiem działań zaczepnych Sieradz - Łódź - Skierniewice.\nW pierwszych godzinach II wojny światowej, niemieckie dywizje po przekroczeniu polskiej granicy napotkały na swojej drodze jednak silny opór żołnierzy wojska polskiego, którzy decyzją dowódcy Armii Łódź zostali ulokowani maksymalnie blisko granicy polsko-niemieckiej. Mimo całodziennych walk 1 września, nie doszło do czołowego spotkania Wojska Polskiego i Wehrmachtu w tym rejonie. Atak sił niemieckich na polskie pozycje został poprzedzony nalotami bombowymi oraz zmasowanym ostrzałem artyleryjskim. W tym czasie na stacji kolejowej w Łasku, wyładowywała się 2. Dywizja Piechoty Legionów, która gotowość bojową osiągnęła następnego dnia, mimo i tak nie pełnego składu.\nW pierwszym dniu walk Niemcy rzucili do ataku także swoje zmasowane siły lotnictwa. Ich celem początkowo były głównie obiekty strategiczne, polskie jednostki wojskowe zmierzające na front oraz lotniska, na których stacjonowały polskie myśliwce. Nie obyło się także bez ataków na ludność cywilną uciekającą z rejonów działań wojennych. Wszystko to miało na celu wyeliminowanie jak największej ilości sił przeciwnika oraz wprowadzić chaos na drogach i utrudnić przemarsz wojsk. Jak wynika z meldunków składanych przez pilotów z 6. Dywizjonu Myśliwskiego, w pierwszym dniu wojny polskie myśliwce wykonywały głównie loty patrolowe, prowadząc obserwacje ruchów wojsk nieprzyjaciela i analizując zniszczenia jakie poczyniły bombardowania wroga. W tym dniu mimo kilku potyczek powietrznych, choć z dużym prawdopodobieństwiem można powiedzieć, że dosżło jedynie do dwóch udokumentowanych, nie strącono żadnego samolotu Luftwaffe.\nJuż pierwszy dzień wojny uwypuklił przewagę niemieckich maszyn nad polskimi myśliwcami pod względem technicznym. Samoloty wroga były o wiele szybsze i mogły latać na wyższym pułapie, niedostępnym dla polskich P.11 i P.7a. Dużym problemem dla lotnictwa Armii Łódź okazał się także niewystarczający przepływ informacji pomiędzy lotniskiem - dowództwem, a licznymi punktami obserwacyjnymi obrony przeciwlotniczej. Meldunki o zmierzających samolotach wroga w kierunku Łodzi docierały zazwyczaj zbyt późno i czasem okazywało się, że nie było sensu już startować. Wszystko przez to, że OPL wykorzystywały linie cywilne, często blokowane przez zwykłych mieszkańców ogarniętych paniką wrześniowych wydarzeń.\nJeśli chodzi o piechotę, w wyniku polskiej koncepcji obronnej, walki na przedpolu doprowadziły do maksymalnego wyczerpania naszych żołnierzy, którzy walczyli do upadłego. Późnym wieczorem 2 września około godziny 2200, jednostki polskie otrzymały rozkaz z dowództwa Armii Łódź od generała dywizji Rómmla, aby pod osłoną nocy przejść do odwrotu na wcześniej przygotowaną główną pozycję nad Wartę i Widawkę i tam prowadzić uporczywą obronę. Jednocześnie jednostki saperów dostały przyzwolenie na zniszczenie mostów drogowych pod Sieradzem i mostów kolejowych oraz polowych na rzece Warcie.\nPraktycznie przez cały dzień 3 września 1939 roku trwał odwrót polskich dywizji na wyznaczone pozycje głównej lini obrony. Spowodowane to było atakami zaczepnymi wojsk niemieckich oraz poniekąd brakiem łączności spowodowanym nalotami lotnictwa niemieckiego (Luftwaffe) i zmienianymi co róż rozkazami z dowództwa Armii Łódź. W ciągu dnia na wyznaczone pozycje w okolicach Warty ruszyła Wołyńska Brygada Kawalerii, która dopiero tego dnia dotarła do Szadku.\nPóźnym wieczorem 3 września lub nad ranem 4 września na pozycjach obronnych znalazła się większość polskich sił. Jednak sytuacja w przed dzień głównej bitwy, która miała się rozegrać, była groźna. Większość jednostek Armii Łódź była już wyczerpana i osłabiona dotychczasowymi walkami. W międzyczasie skład Armii został co prawda uzupełniony o 2. Dywizję Piechoty oraz Kresową Brygadę Kawalerii, jednak łącznie siły te i tak były nie wystarczające, aby przeciwstawić się silnym 12 dywizjom niemieckim z dwóch armii. W dodatku dowództwo Armii Łódź nie miało żadnych dodatkowych sił własnych, które mogło skierować w ten rejon, aby wzmocnić nadwyrężoną już obronę.\nTak jak zakładano wcześniej, bitwa na głównej linii obronnej, rozpoczęła się 4 września 1939 roku. 8. armia niemiecka kierująca się w wyznaczonym dla niej kierunku ataku, nękała co róż wycofujące się wcześniej oddziały polskie. To właśnie w okolicach Sieradza nastąpiło główne uderzenie. Pod koniec dnia spływały meldunki do niemieckiego dowództwa, że zostały uchwycone pierwsze przyczółki na rzece Warcie. Zdawało się, że nie wszystkie polskie oddziały zdążyły się wycofać z przedpola 3 września. Część odcinków północnego skrzydła była nieobsadzona przez co niemieckie oddziały nie miały problemu z przejściem rzeki Warty.\nZacięte walki toczyły się pod Bieleniem gdzie na broniący się 30. Pułk Piechoty ruszyli żołnierze z niemieckiej 17. Dywizji Piechoty. Wkrótce udało się Niemcom sforsować rzekę pod Bieleniem mimo oporu i kilkukrotnych walkach wręcz. W efekcie zmasowanych uderzeń niemieckich Armia Łódź znalazła się w bardzo trudnej sytuacji. W nocy z 4 na 5 września Naczelny Dowódca marszałek Rydz-Śmigły podjął decyzję o przeprowadzeniu kontruderzenia na skrzydłach Armii Łódź - na północy wydzielonymi siłami Armii Poznań oraz na południu wydzielonymi siłami Armii Prusy. Warunkiem powodzenia tej akcji było utrzymanie się przez cały dzień 5 września na pozycji rzeki Warty. W praktyce kontruderzenie to się nie powiodło ponieważ dowódca Armii Prusy często zmieniał swoje decyzje i w zasadzie nie do końca wiedział jak zrealizować powierzone mu zadanie na południowym skrzydle.\nNa północnym skrzydle w rejonach Sieradza na linii rzeki Warty, w dniu 5 września mimo prób, nie udało się odrzucić Niemców za rzekę. Około południa, w okolicach Bielenia na odcinek 30. Pułku Piechoty skierowany został najpierw 4. Pułk Piechoty, a później reszta sił 2. Dywizji Piechoty w celu odbicia niemieckiego przyczółka z rąk niemieckiej 17. Dywizji Piechoty. Akcja ta zakończyła się ostatecznie niepowodzeniem. W związku z takim obrotem sytuacji w godzinach popołudniowych około godziny 1800 sztab Armii Łódź podjął decyzję o opuszczeniu pozycji z nad Warty i Widawki i wycofaniu się na linię opóźniającą od Szadku przez Łask na Piotrków. W zasadzie na koniec dnia i z rana kolejnego, tj. 6 września w odwrocie na wschód była cała Armia Łódź.\nDowództwo 10. Dywizji Piechoty przeniosło stanowisko dowodzenia do Łasku, a nocą z 5 na 6 września, na południowy zachód od Aleksandrowa. W tym czasie, żołnierze z 2. Dywizji Piechoty wykonywali wcześniejsze zadania związane z przeciw uderzeniem. Dopiero gdy jej dowódca dowiedział się na podstawie wiadomości z Łasku o wycofywaniu się 10. Dywizji Piechoty, zwrócił się do dowództwa Armii z prośbą o nowe rozkazy dla swoich oddziałów.\nW efekcie 2. Dywizja Piechoty osiągnęła rejon lasów Wronowice oraz na północ od Łask-Kolumny, gdzie przeszła głównymi siłami do obrony. Na ugrupowanie bojowe bojowe 2. DP składały się: na prawym skrzydle broniły się 3. Pułk Piechoty z 1/2 pal na zachodnim skraju lasu m. Rembertów-Wola Stryjewska, na lewym skrzydle bronił się 4. Pułk Piechoty z 2/2 pal na wschodnim skraju lasu miejscowości Wronowice (szosa Łask-Pabianice). Pas ubezpieczeń na przedpolu stanowiły: kawaleria dywizyjna na zachód od Anielina oraz 92. Kompania Czołgów Rozpoznawczych i kompania kolarzy na zachód od Łasku.\n6 września, w godzinach popołudniowych pod Łask podeszły czołowe elementy rozpoznawczo-ubezpieczeniowe niemieckiej 17. Dywizji Piechoty, które po godzinnej walce złamały opór dywizyjnej kompanii kolarzy i 92. Kompanii Czołgów. Taki stan rzeczy miał trwać aż do godzin wieczornych, w czasie których, w okolicach Łasku działały jedynie niemieckie patrole rozpoznawcze. Dowódca 2. DP płk. Dojan, biorąc pod uwagę fakt, że dywizja nie jest związana walką z nieprzyjacielem, zdecydował przegrupować je nocą z 6 na 7 września w rejon Konstantynów-Srebrna. Stosownie do tej decyzji, jeszcze tej samej nocy, dowódcy pułków i samodzielnych pododdziałów otrzymali rozkaz do przegrupowania na linii: Poleszyn, Dobroń, Kudnowice, Konstantynów.\nKlęska Armii Łódź na rzekach Warcie i Widawce, decyzje o jej wycofaniu w głąb rejonu działań oraz dalsze niepowodzenie w próbach zatrzymania wroga, otworzyło niemieckim wojskom Wehrmachtu drogę do ataku na Warszawę. Przełamanie dalszej linii na Wiśle oznaczało klęskę sił zbrojnych i w konsekwencji załamanie się całej obrony państwa.\nSzlak bojowy 92. Samodzielnej Kompanii Czołgów Rozpoznawczych TK i charakterystyka "Tankietek"\nBroń pancerną zaliczano w siłach zbrojnych II Rzeczpospolitej do wojsk technicznych, mających w swoim zakresie taktycznym wspierać działania piechoty i kawalerii. Możliwość wykorzystania bronii pancernej na skalę operacyjną traktowano eksperymdntalnie. Jednostka 92. SKCR TK została zmobilizowana 26 sierpnia 1939 roku przez 4 Batalion Pancerny w Brześciu nad Bugiem i przydzielona Armii Łódź. Jej dowódcą został kapitan Władysław Iwanowski, a na jej sprzęt składało się 13 czołgów TK-3.\nKompania weszła w skład oddziału wydzielonego nr 2 i stoczyła 1 września kilka pomyślnych potyczek w okolicach Wieruszowa, zadając nieprzyjacielowi krwawe straty. Następnego dnia walczyła pod Lututowem. Podczas próby wyparcia Niemców za Wartę w rejonie Sieradza poniosła 5 września dotkliwe straty. Czołgiści skutecznie wspierali następnego dnia oddziały broniące Łasku. W dniu 7 września kompania toczyła walki w okolicach Zgierza, a w dwa dni później brała udział w zwalczaniu dywersji pod Błoniem. Podczas dalszego odwrotu dojechała 13 września na Polesie Lubelskie, gdzie musiano zniszczyć nie nadające się do dalszej jazdy (ostatnie już) czołgi. Żołnierze Kompanii dołączyli do Ośrodka Zapasowego Broni Pancernych nr 2.\nPodstawowym sprzętem polskiej broni pancernej we wrześniu 1939 roku były lekkie bezwieżowe czołgi rozpoznawcze TK-3/TKS oparte na konstrukcji tankietek firmy Carden-Loyd. Pojazdy te były projektowane jako opancerzone transportery broni maszynowej, z których można było prowadzić ogień a nie jako czołgi.\nDane techniczne TK-3/TKF\nLekki czołg rozpoznawczy opancerzony płytami walcowanymi 4-8 mm, łączonymi nitami (płyty przednie 6-8 mm, boczne 8 mm, tylne 6-8 mm, górne 4 mm, dolne 7 mm).\nUzbrojenie: 1 ckm 7,92 mm Hotchkiss wz. 25 z zapasem 1800 sztuk amunicji.\nNapęd: silnik Ford A, gaźnikowy 4-cylindrowy, 4-suwowy, chłodzony cieczą, o pojemności skokowej 3258 cm3. Moc maksymalna 40 KM (29,4 kW) przy 2200 obr/min. Czołg TKF silnik Polski Fiat 122B, gaźnikowy, 6-cylindrowy, 4-suwowy, dolnozaworowy, chłodzony cieczą, o pojemności skokowej 2952 cm3. Stopień sprężania 5,1:1. Moc 46 KM (33,8 kW) przy 2600 obr/min.\nGąsiennice: stalowe o szerokości 140 mm, rozstaw środków 1475 mm.\nWymiary: długość 2580 mm, szerokość 1780 mm, wysokość 1320 mm, prześwit 300 mm. Masa: 2430 kg\nZużycie paliwa: 28 litrów/100 km na drodze, 60 litrów/100 km w terenie\nDane techniczne TKS\nLekki czołg rozpoznawczy opancerzony płytami walcowanymi 10-3 mm.\nUzbrojenie: 1 ckm 7,92 mm Hotchkiss wz. 25 z zapasem 2000 - 2400 sztuk amunicji lub 1 nkm 20 mm FK-A wz. 38 z zapasem 250 naboi.\nNapęd: silnik Polski Fiat 122B, gaźnikowy, 6-cylindrowy, 4-suwowy, dolnozaworowy, chłodzony cieczą, o pojemności skokowej 2952 cm3. Stopień sprężania 5,1:1. Moc 46 KM (33,8 kW) przy 2600 obr/min.\nGąsiennice: stalowe o szerokości 170 mm, rozstaw środków 1450 mm.\nWymiary: długość 2560 mm ( z działkiem około 2980 mm), szerokość 1760 mm, wysokość 1330 mm, prześwit 330 mm. Masa: 2570 kg a w późniejszych wersjach 2650 kg Prędkość maksymalna: 40 km/h\nZużycie paliwa: 38 litrów/100 km na drodze, 70 litrów/100 km w terenie\nArmia Łódź 1939: Bohater Września gen. Wiktor Thommée jako Dowódca Twierdzy Modlin\nPrzypominając po krótce szlak bojowy Armii Łódź w pierwszych dniach wojny, należy również powiedzieć, że w kolejnych dniach w niechlubnej historii Polski, zapisał się jej dotychczasowy dowódca - Juliusz Rómmel, który mówiąc wprost, zostawił swoich żołnierzy i uciekł z pola bitwy. Rómmel widząc przegraną swojej Armii, udał się ze sztabu w Julianowe do Warszawy. Przekreśliło to praktycznie możliwość sprawnego dowodzenia poszczególnymi jednostkami. Bohaterem września 1939 roku został gen. Wiktor Thommee, przejmując rozsypane jednostki i prowadząc je do Twierdzy Modlin skąd do ostatnich dni prowadził opór przeciwko niemieckiemu Wehrmachtowi i Luftwaffe.\nArmia "Łódź" przez cztery dni w ciężkich walkach opóźniała niemiecką inwazję. Następnie w walkach odwrotowych większością swych sił obsadziła Twierdzę Modlin pod dowództwem generała brygady Wiktora Thommée. Już po zakończeniu wojny, w dniach 26 - 28 lutego 1949 roku, doszło w Gdyni do przesłuchania byłego dowódcy Armii Łódź oraz Twierdzy Modlin, generała Wiktora Thommée, który tak opisywał swoje ostatnie chwile jako żołnierz. Dalej jest to przedruk protokołu powstałego na potrzeby Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce.\nProtokół z przesłuchania generała Wiktora Thommee z 1949 roku:\nNiemiecki generał Strauss w charakterze dowódcy II Korpusu, oblegającego Twierdzę Modlin, w dniu 28 września 1939 roku zawarł ze mną jako dowódcą tej twierdzy umowę kapitulacyjną, która wbrew solennym jego przyrzeczeniem w rzeczywistości nie została dotrzymana. Sprawa ta przedstawia się w sposób następujący: po skapitulowaniu Warszawy w dniu 26 września na warunkach przyznania załodze prawa zatrzymania białej broni, własnych rzeczy oraz traktowania jako jeńców honorowych, 28 września, o świcie, przybył do twierdzy Modlin wysłany przez generała Rómmla - dowódcę zewnętrznej obrony Warszawy obejmującej również twierdzę Modlin - major dyplomowany Riedel, który był zaopatrzony w specjalną przepustkę niemiecką i po drodze widział się z generałem Straussem. Z relacji Riedla wynikało, że gen. Strauss zaproponował mu, że o ile twierdza Modlin zaprzestanie ognia, wywiesi natychmiast białe chorągwie i podda się jeszcze tegoż dnia, on jest gotów zgodzić się na warszawskie warunki kapitulacyjne i wydaje rozkaz zawieszenia broni na czas prowadzenia pertraktacji. Rzeczywiście od przybycia Riedla na stronie niemieckiej zapanowała cisza: nie było już ognia ani artylerii, ani też piechoty za wyjątkiem rzadkich wystrzałów oraz ustały naloty aeroplanów dotychczas silnie bombardujących twierdzę od chwili skapitulowania Warszawy. Zlecając dowódcy 30 dywizji piechoty, gen. Leopoldowi Cehakowi przeprowadzenie w asyście majora Riedla wstępnych pertraktacji o kapitulacji twierdzy Modlin, jednocześnie wydałem rozkaz szefowi swego sztabu pułkownikowi Wilczyńskiemu, ażeby zaprzestano ognia i wywieszono białe chorągwie. Generałowi Cehakowi zaś poleciłem, ażeby do warszawskich warunków kapitulacyjnych dodał jeszcze następujące: po - 1) zwolnienia całej załogi twierdzy z białą bronią na wolność, po - 2) niewywożenia członków załogi poza granice Polski, po - 3) natychmiastowego zaopiekowania się rannymi i chorymi i po - 4) uznania wszystkich samochodów, majątku sztabów, począwszy od sztabu pułku wzwyż, oraz majątku osobistego za własność prywatną odnośnych dowódców względnie oficerów. Nie przypuszczałem, ażeby generał Strauss zgodził się jednak na warunek wypuszczenia załogi na wolność. Nie upłynęło godziny do powrotu generała Cehaka, który mi zameldował, że generał Strauss zgodził się na wszystkie warunki i że spotkanie moje z nim winno nastąpić około godziny 1100 na szosie Modlin - Jabłonna między okopami polskimi i niemieckimi. Na to spotkanie przybiliśmy: ja w asyście generała Cehaka, a generał Strauss - generała kwatermistrza korpusu Bohme'go. Na skierowane do nich zapytanie, czy przyrzekają solennie, że omówione warunki umowy kapitulacyjnej zostaną dotrzymane, generał Strauss, wskazując na cmentarz poległych pod Modlinem 2000 żołnierzy niemieckich, oświadczył, że daje na to słowo żołnierskie, na co mu odpowiedziałem dosłownie: "słowo żołnierskie dane na polu walki jest dla mnie droższe od wszelkich dokumentów", po czym generał Strauss przyjął postawę zasadniczą, uścisnął mi rękę i polecił generałowi Bohme'mu, aby niezwłocznie udał się z naczelnym lekarzem korpusu do szpitali modlińskich. Już o godznie 200 po południu opuściłem, jako ostatni, twierdzę Modlin, kierując się do obozu w Działdowie, gdzie koncentrowano załogę Modlina celem załatwienia wszelkich formalności związanych z wykonaniem umowy kapitulacyjnej. W Działdowie doręczono mi dwa dokumenty opatrzone podpisem komendanta obozu majora Vorberga. W pierwszym z nich było napisane, że zarówno władzom wojskowym, jak i cywilnym nie wolno mnie zatrzymać z tytułu mego stanowiska jako generała Wojska Polskiego. W drugim zaś, że samochód marki Buck stanowiący moją własność nie podlega rekwizycji. 27 października opuściłem obóz w Działdowie i pilotowany przez wyżej wspomnianego komendanta obozu majora Vorberga przybyłem do Warszawy. Żegnając się ze mną na placu Saskim major Vorberg, który przedtem wstąpił do Komendy Miasta, oświadczył mi, ażebym dnia następnego zameldował się w Komendzie, co uczyniłem. Począwszy od 28 października kilkakrotnie przychodzili do mego garażu gestapowcy w celu zabrania auta. Czytając dokument, wydany mi na ten samochód, ironicznie się uśmiechali i mówili, że jednak oni go zabiorą. Mniej więcej 3 czy też 4 listopada drzwi do garażu zostały wyłamane i auto zabrane. 7 listopada, o świcie, do mego mieszkania na Żoliborzu werwało się kilkunastu uzbrojonych gestapowców, których dowódca, podoficer SS, wręczył mi kartkę bez podpisu i nazwy oddziału, z której treści wynikało, że mam się udać do obozu i że na ubranie daje mi się 15 minut czasu. Wożono mnie z miejsca na miejsce. Na dziedzińcu Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie zobaczyłem prawie wszystkich oficerów załogi modlińskiej, zwolnionych rzekomo na podstawie umowy kapitulacyjnej, nie wyłączając nawet śmiertelnie chorych, którzy wkrótce zmarli, jak np. pułkownik Furgalski - dowódca 8 dywizji piechoty - i pułkownik Łubieński - dowódca artylerii Armi Łódź. Z Warszawy przewieziono mnie do przejściowego obozu jeńców wojennych w Błoniu, skąd w nocy wywieziono pociągiem pod silną eskortą wojskową do Niemiec i umieszczono początkowo w stalagu Hoeyerswerda, a stamtąd na skutek mego protestu przewieziono do oflagu Coldits, gdzie wspólnie z generałem Cehakiem, Małachowskim i Bończą-Uzdowskim złożyłem zażalenie do Wermachtu, żądając dotrzymania warunków umowy modlińskiej. Po 2 miesiącach komendant obozu zakomunikował, że na nasze zażalenie odpowiedzi nie będzie. Kiedy następnie do tegoż obozu przyjechał na inspekcję generał niemiecki z Wehrmachtu i ja zapytałem go w obecności świty, dlaczego nie dotrzymano słowa żołnierskiego danego przez generałów niemieckich na polu walki, to nie odpowiedziawszy mi nawet słowem, ów generał raptownie wyszedł z mego pokoju. Dopiero wrócił po kilkunastu minutach i powiedział uroczyście: Pan generał nie ma racji: generałowie dali panu słowo żołnierskie i dotrzymali je. Pan i cała waleczna załoga Modlina zostaliście przecież zwolnieni, a że następnie pana aresztowała policja i policja trzyma pana jako jeńca, to musi pan zrozumieć, że policja i polityka są ponad wojskiem. Po czym ukłonił się po wojskowemu i wyszedł. Obóz, w którym przebywałem, był pod wyłącznym zarządem wojskowym. W niewoli niemieckiej przebyłem do uwolnienia mnie przez wojsko amerykańskie. W świetle niedotrzymania przez Wehrmacht warunków umowy kapitualcyjnej wbrew przepisom o honorze wojskowym staje się zrozumiale śpieszne i bez sprzeciwu przyjęcie przez generała Straussa postawionego mu przeze mnie warunku umowy kapitulacyjnej zwolnienia załogi twierdzy Modlin z białą bronią na wolność. W drodze z twierdzy Modlin do Działdowa zameldował mi podpułkownik Laleczyński, dowódca 2 pułku piechoty, że 26 września, w godzinach rannych, w każdym razie już po udaniu się generała Cehaka i majora Biedla do generała Straussa, oddział niemiecki, korzystając z zawieszenia broni, przekroczył bez oporu i powodu linię placówek polskich, biegiem doszedł do plutonów, które bez broni odpoczywały pod schronem i bez uprzedzenia otworzył ogień. Padło kilkuset żołnierzy polskich w ten sposób zamordowanych. Miało to miejsce pod Zakroczymiem. W sprawie tej zbrodni podpułkownik Laleczyński przeprowadzał dochodzenie na mój rozkaz jeszcze w Działdowie. Obecny adres zamieszkania Laleczyńskiego nie jest mi znany. Protokół przeczytałem i jako zgodny z moim zeznaniem podpisuję.\nW ten oto sposób, relacjonował generał Wiktor Thommee kapitulację Twierdzy Modlin oraz następne lata życia w niewoli niemieckiej, aż do odzyskania wolności w 1945 roku.\nŁódzki Armijny Dywizjon Myśliwski i OPL w Łasku 1939 roku. Śmierć pilota Piotra Ruszela i potyczka powietrzna w okolicach Łasku. Organizacja i wybrane działania III/6 Dywizjonu Myśliwskiego\nWe wrześniu 1939 roku w skład Armii Łódź wchodził m. in. Lwowski III/6 Dywizjon Myśliwski podporządkowany rozkazom dowódcy Armii, który pebazował się w ostatnich dniach sierpnia 1939 roku z lotniska Lewandówka pod Lwowem na polowe lotnisko w Ksawerów-Widzew pomiędzy Łodzią a Pabianicami, skąd operował na początku września. Zgodnie z otrzymanymi rozkazami, jednostka w skład której wchodziły dwie eskadry myśliwców, miał za zadanie zwalczać lotnictwo nieprzyjaciela ochraniając wyładunek polskich żołnierzy w wyznaczonych rejonach, a także osłaniać wycofujące się jednostki wojskowe na główną linię obrony w kolejnych dniach września. W dniu wybuchu wojny tj. 1 września Dywizjon Lwowski dysponował 21 maszynami myśliwskimi (P.11 i P.7a) oraz jednym samolotem łącznikowym RWD-8. W artykule wiele miejsca poświęconych zostało lotniczym epizodom z okolic Łasku, całokształt działań Dywizjonu Myśliwskiego Armii Łódź znaleźć można w szczegółowej literaturze dostępnej w poniższej bibliografii.\nJednostka III/6 Dywizjonu Myśliwskiego, stacjonująca na codzień na lotnisku Lewandówka pod Lwowem, otrzymała rozkaz mobilizacyjny w nocy z 23 na 24 sierpnia 1939 roku. Pełna gotowość dwóch eskadr (161. i 162.) została osiągnięta 25 sierpnia i następnego dnia wyruszył już transport naziemny ze sprzętem technicznym do Ksawerowa. Tam na miejscu, obsługa techniczna przygotowała lotnisko polowe do przyjęcia samolotów na niedawno ściętym rżysku w posiadłości Jana Herse, Polaka z korzeniami niemieckimi. Myśliwce natomiast odleciały w rejon działania Armii Łódź, na nowe lotnisko, w dniu 31 sierpnia i od samych godzin porannych 1 września były w stanie alarmowym wypatrując na niebie samolotów nieprzyjaciela.\nW pierwszych dniach II wojny światowej lotnictwo niemieckie skupiło się na bombardowaniu szlaków kolejowych, transportów wojskowych, lotnisk i obiektów o znaczeniu strategicznym. Potwierdzają to meldunki OPL z poszczególnych punktów obserwacyjnych rozsianych po całym kraju. W sumie w całym kraju funkcjonowało 800 takich posterunków obserwacyjnych, których wiadomości były przesyłane do 17 zbiornic regionalnych, a te z kolei do centralnej zbiornicy w Warszawie. Dużym minusem funkcjonowania takiego systemu był fakt, że sieć dozorowania Obrony Przeciwlotniczej funkcjonowała w oparciu o cywilne łącza telefoniczne, które w momencie wybuchu wojny były bardzo przeciążone i nie wszystkie meldunki dochodziły na czas. Wykorzystanie cywilnych łączy było spowodowane tym, że OPL rozpoczęto organizować na kilka lat przed wybuchem wojny, a pełną gotowość miano osiągnąć dopiero w latach 40. Dodatkowo dużym utrudnieniem dla pilotów broniących polskiego nieba we wrześniu były także ataki własnej piechoty i artylerii, o czym sami wspominali i co będzie przedstawione w dalszej części artykułu.\nZe strategicznego punktu widzenia, przez rejon działania Armii Łódź biegła najkrótsza droga w lini prostej od granicy niemieckiej do Warszawy, stąd Niemcy na tym kierunku zgromadzili najsilniejsze jednostki piechoty oraz skierowali do ataków liczną 4. Flotę Powietrzną. Na obszarze Okręgu Wojskowego Łódź, najbardziej zagrożony był szlak kolejowy ze Zduńskiej Woli przez Łask, Łódź w kierunku Warszawy wykorzystywany do transportu polskich Dywizji w czasie mobilizacji oraz trwania już wojny obronnej. Niemcy bombardowali przejeżdżające pociągi oraz większość stacji rozsianych wzdłóż linii kolejowej.\n1 września 1939 roku od samego rana na bombardowania nieprzyjaciela narażone były miejscowości położone na terenie województwa łódzkiego. Punkt obserwacyjny OPL w Łasku meldował, że nieprzyjaciel ostrzelał z karabinów maszynowych obszar miasta oraz przejerzdżający w jego okolicach pociąg pasażerski. Ponadto Niemcy przeprowadzili także atak z powietrza na stację kolejową w Widawie, w wyniku którego uszkodzone zostały 3 tory i przerwana łączność telekomunikacyjna. Do ataku wykorzystano prawdopodobnie bomby o wadze 500 kilogramów ponieważ pozostawiły one po sobie leje o średnicy 15 metrów. Z relacji naocznych świadków wynika, że około godziny 500 nad ranem został ostrzelany również pociąg stojący na stacji kolejowej w Dobroniu, przez niemiecki samolot wracający z bombardowania Łodzi. Pierwszy dzień w działaniach pilotów 161. i 162. eskadry myśliwskiej stacjonującej w Ksawerowie zapisał się z bilansem zerowym. Mimo kilku lotów w celu przechwycenia niemieckich maszyn Luftwaffe, nasi piloci nie odnieśli żadnych zwycięstw, ale również - i na szczęście - żadnych strat. Jeszcze w godzinach południowych w sztabie Armii Łódź podjęto decyzję o utworzeniu dodatkowo trzech lotnisk do organizacji zasadzek myśliwskich - w Woli Wężykowej, Orchowie oraz Kłoniszewie. Po wieczornych przygotowaniach, gotowość bojową osiągnęły one od rana dnia następnego.\nW drugim dniu II wojny światowej, 2 września 1939 roku nieprzyjaciel dalej bombardował największe miasta ówczesnego województwa łódzkiego, które leżały na ważniejszych szlakach komunikacyjnych, jak: Łódź, Tuszyn, Kutno, Łask, Piotrków i Aleksandrów. W meldunkach OPL brak szczegółowych informacji o celach oraz skutkach tych ataków. Lotnisko polowe we wsi Orchów, zlokalizowane było pomiędzy szosą, a linią kolejową Łask - Zduńska Wola. Stacjonował tam klucz, na który składały się trzy lub cztery myśliwce P.11. Głównym zadaniem zasadzki było atakowanie nadlatujących samolotów niemieckich oraz ochrona stacji kolejowej w Łasku, na której w tym dniu prowadzono wyładunek żołnierzy 2. Dywizji Piechoty, która stanowiła odwód dla Armii Łódź.\nW ogólnym Meldunku sytuacyjnym Głównej Zbiornicy Dozorowania w Warszawie kpt. Stanisława Zmitrowicza o bombardowaniach w dniu 2 września 1939 roku, podaje że o godzinie 1115 przeprowadzono m. in. duży nalot bombowy na Łódź. Bomby spadły na stację Łódź Kaliska, gdzie rannych zostało 10 osób oraz na stację kolejową PKP Karolew. W samym mieście zrzucono także bombę kruszącą na zabudowania w wyniku czego byli ranni i zabici. Bomby zrzucano także na obiekty wojskowe. Część z nich okazała się na szczęście niewybuchami. Z nalotem tym związany jest duży epizod walk nad Łaskiem i jego okolicach (według relacji świadków przedstawionych w książce Lwowski III/6 Dywizjon myśliwski, walki powietrzne toczyły się w pasie od Szadku do Pabianic). To właśnie obserwatorzy z lotniska Orchów wypatrzyli nadlatujące myśliwce i bombowce niemieckie na Łódź o czym zaraz powiadomili inne jednostki.\nJako pierwsze nadleciały niemieckie myśliwce, których zadaniem było wyeliminowanie polskich samolotów i ochrony lecących bombowców za nimi. Myśliwce zostały ostrzelane przez posterunek OPL w Łasku, żołnierzy 2. DP Leg. z broni osobistej, którzy w tym czasie wyładowywali się na stacji Łask oraz z działek OPL, które były na stanie transportu wojskowego. Równoczaśnie do startu ruszyły polskie myśliwce z Orchowa oraz z lotniska Ksawerów-Widzew. W samej walce Niemcy nie odnieśli żadnych strat, a na dodatek raportowali zwycięstwa nad trzema polskimi maszynami. Gorsze jednak miało nastąpić później... Polskie myśliwce, które wracały z potyczki do Orchowa zostały ponownie ostrzelane przez Obronę Przeciwlotniczą mimo dawania odpowiednich znaków świetlnych, informujących że nie są wrogimi maszynami. W wyniku tego, prawdopodobnie samolot pchor. pil. Wiesława Chomsa znalazł się na drzewie przy szosie Łask - Zduńska Wola po jej południowej stronie. Pilotowi udało się uwolnić i wrócić na lotnisko zasadzki. Ta sama sytuacja spotkała drugiego naszego lotnika pchor. pil. Piotra Ruszela. Ten podchodząc do lądowania również został ostrzelany z karabinów maszynowych, a jego samolot spadł i uderzył o ziemię. Postrzelonego pilota wydobyto z wraku i natychmiast przetransportowano do szpitala w Łasku jednak nie udało się go uratować.\nTego samego dnia, w okolicach godziny 1700 zestrzelony został samolot pchor. pil. Edwarda Kramarskiego, który wystartował z zasadzki w Kłoniszewie i udał się w parze z pchor. pil. Janem Dzwonkiem na patrol w okolicach Zduńskiej Woli. Natknęli się oni na niemieckie myśliwce, które leciały na wymiatanie przed bombowcami zmierzającymi na Łódź. W tej potyczce obaj zostali osaczeni przez nieprzyjaciela, jednak pchor. Dzwonkowi udało się odlecieć w stronę lotniska Ksawerów-Widzew. Natomiast samolot pil. Kramarskiego, lecący w kierunku Sędziejowic, nadal był atakowany przez dwa niemieckie myśliwce. W okolicach Górek Grabieńskich myśliwiec P.11c został trafiony, pilot próbował jeszcze wylądować jednak w ostateczności Kramarski rozbił się na drzewach w okolicach wsi Emilianów przy drodze Sędziejowice - Grabia.\n3 września posterunek obserwacyjny obrony przeciwlotniczej w Łasku zmienił swoją dotychczasową lokalizację i przeniósł się na Górkę na przeciwko Wydziału Powiatowego. Wcześniej stacjonował z dużym prawdopodobieństwem w okolicach przejazdu kolejowego Łask - Orchów na prywatnym polu przy szosie na Szadek. W tym dniu nadal funkcjonowała zasadzka myśliwców w Orchowie. Dostała ona jednak rozkaz aby skupić się na tzw. wymiataniu czyli oczyszczaniu nieba z niemieckich samolotów i ochrony żołnierzy Armii Łódź walczących na froncie, w szczególności w rejonach Koluszki - Piotrków. W mniejszym stopniu do zadań Dywizjonu należało ochrona przed bombowcami.\n4 września dywizjon nadal operował z lotniska głównego w Ksawerowie-Widzew oraz prawdopodobnie dwóch lotnisk z zasadzkami. Jednak tego dnia lotnisko główne zostało wykryte przez siły powietrzne Luftwaffe i w trakcie ataku zniszczonych została większość samolotów Dywizjonu. Czynnych samolotów bojowych w ramach 161. eskadry i 162. eskadry pozostało 5 sztuk, co w praktyce uniemożliwiało prowadzenie dalszej realnej walki z niemieckim najeźdźcą. Na obniżenie moralów i nadzieji na zwycięstwo walczących polskich lotników wpływały także niekorzystne informacje napływające z frontu od wycofujących się polskich piechórów. Ostatecznie 5 września 1939 roku, decyzją dowódcy lotnictwa Armii Łódź podjęto decyzję o przeniesieniu resztek Lwowskiego III/6 Dywizjonu myśliwskiego na lotnisko w głąb kraju do Grójca.\nWszystkich, którzy chcąc szczegółowo poznać kalendarium walk Lwowskiego III/6. Dywizjonu myśliwskiego od 1 września do 17 września 1939 roku odsyłam do książki Łukasza Łydżby pt. Lwowski III/6 Dywizjon Myśliwski wydawnictwa Vesper. Książka szczegółowo opisuje zmagania lotników w czasie kampani wrześniowej przeciwko 4. Flocie Powietrznej Luftwaffe. Większa część tego artykułu została oparta właśnie o tą pozycję...\nPolskie samoloty września 1939 roku: Charakterystyka myśliwca PZL P.7 oraz P.11c\nW okresie II Rzeczpospolitej lotnictwo wojskowe było uważane jako formacja pomocnicza dla piechoty i kawalerii. W związku z tym nie miało tak dużej roli uprzywilejowanej w stosunku do innych formacji w Wojsku Polskim. Zgodnie z doktryną obronną wypracowaną na początku dwudziestolecia lotnictwo miało prowadzić jedynie rozpoznanie na rzecz innych rodzajów wojska. Inne działania miały znaczenie marginalne. Lotnictwo polskie było formacją o cechach obronnych i jako takie w niewielkim stopniu nadawało się do operacji zaczepnych oraz do ograniczenia swobody działania nieprzyjaciela w powietrzu.\nW 1929 roku powstał pierwszy prototyp samolotu myśliwskiego z silnikiem rzędowym, oznaczony P.1. Sał on początek rodzinie konstrukcji, z których pierwszą budowaną seryjnie był samolot myśliwski PZL P.7. Cechą charakterystyczną całej rodziny był kształt podparty zastrzałami skrzydeł, załamanych przy kadłubie ku górze i o zmiennym wzdłuż rozpiętości profilu. Tzw. polskie skrzydło zapewniało pilotowi znakomitą widoczność do przodu i do góry.\nW 1931 roku zostały oblatane dwa prototypy oznaczone P.6 i P.7, wyposażone w budowany na licencji silnik gwiaździsty Bristol Jupiter, a wkrótce zamówiono i wykonano serię 150 myśliwców P.7/II oznaczonych ostatecznie jako P.7a. Do jednostek lotniczych zaczęły być dostarczane w 1933 roku. We wrześniu 1939 roku w samoloty te wyposażone były jeszcze trzy eskadry lotnicze (30 maszyn). Po agresji na Polskę 14 tych samolotów przetransportowano do Rumunii.\nDane techniczne PZL P.7\nP.7a Jednomiejscowy myśliwiec\nNapęd: sprężąrkowy silnik gwiaździsty Skoda Jupiter VII o mocy 362 kW (492 KM)\nUzbrojenie: 2 karabiny maszynowe 7,7 mm\nMasa startowa: 1410 kg\nPrędkość maksymalna: 327 km/h\nZasięg: 560 km\n1. Jan Wróblewski, Armia Łódź, Wydawnictwo Wojskowego Instytutu Historycznego, Warszawa 1975.\n2. Łukasz Łydżba, Lwowski III/6 Dywizjon Myśliwski, Wydawnictwo Vespa, Poznań 2011.\n3. Józef Śmiałkowski, Łask Dzieje miasta, Urząd Miejski w Łasku, Łask 1998.\n4. Jan Wróblewski, Armia Łódź, Wydawnictwo Wojskowego Instytutu Historycznego, Warszawa 1975.\n5. red. Eugeniusz Kozłowski, Wojna obronna Polski 1939, Wydawnictwo MON, Warszawa 1979.\n6. Pierwsze dni września 1939 r. w meldunkach sieci polskiego dozorowania przeciwlotniczego, Rocznik Archiwalne-Historyczny CAW.


Możliwość sprzedaży w pojemności 200l - zapytaj sprzedawcy.\nDo wszystkich wodo- zasadoodpornych podłóg przemysłowych. Nie nadaje się do podłóg pokrytych powłoką, linoleum i gumy.\nMycie bieżące (maszynowe mycie na mokro): W zależności od zabrudzenia 30-100 ml na 10 L zimnej wody.\nMycie gruntowne: W zależności od zabrudzenia 100-200 ml na 10 L zimnej wody.\nSilnie zasadowy płyn do usuwania uporczywych zabrudzeń podczas maszynowego myc ia przemysłowego. Intensywne działanie produktu powoduje natychmiastowe rozpuszczenie zabrudzeń pochodzenia przemysłowego, oleju i tłuszczu, a tym samym przyspieszenie procesu czyszczenia. Możliwość sprzedaży w pojemności 200l - zapytaj sprzedawcy.


kliknij tutaj a zobaczysz zdjęcia w galerii październik 2018\n08.10.2018 Parafialny Dzień Chorego\nTegoroczny Dzień Chorego w Parafii Włoszakowice przypadł na poniedziałek 8 października. Świętowanie rozpoczęliśmy od uczestnictwa we mszy świętej odprawionej z tej okazji w kościele parafialnym. Po mszy przeszliśmy na salę GOK, gdzie dzięki uprzejmemu zaproszeniu zespołu Caritas wzięliśmy udział w spotkaniu przy ciepłej kawce i smacznym cieście. Rozmawialiśmy, wysłuchaliśmy występu zespołu śpiewaczego "Melodia" oraz odmówiliśmy różaniec. Dzień spędziliśmy bardzo przyjemnie.\n9.10.2018 Turniej Piłki Nożnej w Rydzynie\nTo już kolejny raz, gdy zostaliśmy zaproszeni do udziału w Turnieju Piłki Nożnej o Puchar Starosty Leszczyńskiego. Gospodarzem i organizatorem turnieju są Warsztaty Terapii Zajęciowej w Rydzynie, a także Stowarzyszenie „Pro-Activ”. Pani Beatka Kusz-Grygiel przygotowywała naszą drużynę do meczu już od dłuższego czasu, a w skład drużyny wchodzili: Ela M., Marcin D., Bartek D., Daniel R., Mariusz S., Mateusz W. Rozgrywki składały się z dwóch części. W pierwszej rozgrywano mecze grupowe tak, że każda drużyna grała z każdą. W drugiej części rywalizowano o I, II i III miejsce. Nasza ekipa zajęła III miejsce! Jesteśmy bardzo zadowoleni, bo z roku na rok idzie nam coraz lepiej. Każda drużyna otrzymała puchar, dyplom oraz nagrody. Bardzo serdecznie dziękujemy gospodarzom za dzień pełen pozytywnych emocji.\n10.10.2018 XX-lecie Środowiskowego Domu Samopomocy w Gostyniu\nDelegacja z naszego Domu pojechała na XX-lecie ŚDS w Gostyniu. Uroczystość rozpoczęło powitanie gości przez p. Kierownik, która w dalszej kolejności przedstawiła zarys działalności ośrodka. Mieliśmy okazję posłuchać okolicznościowych występów połączonych z życzeniami składanymi przez zaproszone placówki. Pracownicy i uczestnicy ośrodka przygotowali przepiękny program artystyczny opowiadający historię Domu, prezentujący poszczególne pracownie. Na koniec mieliśmy okazję posłuchać utworu "Dni, których nie znamy" oraz skosztować pysznego tortu jubileuszowego. Dziękujemy za zaproszenie, było super!!!\n11 i 17.10.2018 Jesienne żołędziobranie\nW naszym ogrodzie rosną ogromne dęby, z których każdego roku spada niezliczona ilość żołędzi oraz liści. W tym roku jest ich tak dużo, że musieliśmy zorganizować dwa dni wspólnego żołędziobrania, aby oczyścić ogród i teren przy nim. Zebraliśmy 10 worków, które przekazaliśmy do Koła Łowieckiego, jako pokarm dla leśnych zwierząt.\n18.10.2018 Finał Akcji Sprzątania Świata na Krzyżowcu\nKażdego roku we wrześniu odbywa się Akcja Sprzątania Świata. W sprzątaniu brały udział wszystkie szkoły i nasza placówka. Delegacje ze szkół oraz nasza, wzięły udział w zorganizowanym przez GZK oraz Nadleśnictwo Włoszakowice Podsumowaniu Akcji Sprzątania Świata. Spotkanie odbyło się na terenie leśniczówki Krzyżowiec. Pogoda tego dnia była jesienna, piękna i słoneczna. Po powitaniu i przedstawieniu planu dnia przystąpiliśmy do pracy. Naszym zadaniem było przejście trasy według punktów zaznaczonych na mapie, wykonanie zadań i rozwiązanie zagadek. Był to także czas na zwiedzanie zakamarków, gdzie mieszkają zwierzęta i nacieszenie oczu jesienną szatą lasu, a także na ciepły posiłek w postaci kiełbaski samodzielnie usmażonej oraz rozmowy przy wspólnym ognisku. Zakończeniem spotkania było rozdanie upominków każdej delegacji i gratulacje złożone przez przedstawiciela GZK p. Krzysztofa i Nadleśnictwa p. Marka. Bardzo dziękujemy za umożliwienie nam integracji z gminnym środowiskiem szkolnym, atrakcje i przemiłe towarzystwo. Do zobaczenia.\n23.10.2017 XIII Przegląd Artystyczny Osób Niepełnosprawnych w Kościanie\n23 października grupa naszych artystów Agnieszka B., Elżbieta M., Marcin D., Bartosz D. i Daniel R. z p. Olą Zając na czele udała się, jak co roku na Przegląd Artystyczny Osób Niepełnosprawnych do Kościana. Gospodarzem i organizatorem imprezy był Ośrodek Wsparcia dla Osób z zaburzeniami psychicznymi oraz Stowarzyszenie "Jesteśmy Wśród Was", którzy wystąpili na deskach scenicznych Domu Kultury Wojewódzkiego Szpitala Neuropsychiatrycznego jako pierwsi. Oprócz naszej ekipy na scenie wystąpili również podopieczni innych zaproszonych placówek. Artyści prezentowali skecze kabaretowe, inscenizacje teatralne i teatralno-muzyczne, pokazy taneczne i wokalne. Nasza reprezentacja przygotowała w tym roku układ taneczny do utworu Justina Timberlake „Can’t stop the feeling”. Wszystkie występy bardzo się podobały i nagrodzone zostały gromkimi brawami. Pomiędzy występami można było udać się na ciepły posiłek, kawę i ciasto. Na zakończenie wszystkie placówki biorące udział w przeglądzie zostały obdarowane dyplomami i nagrodami rzeczowymi.\n24.10.2018 Podsumowanie konkursu plastycznego „Poznaj mój świat”\nDnia 24.10.2018 roku w leszczyńskim Ratuszu odbyło się podsumowanie konkursu plastycznego zorganizowanego przez MOPR oraz ŚDS w Lesznie pod patronatem honorowym Prezydenta Miasta Leszna Łukasza Borowiaka. Naszą placówkę reprezentowały trzy osoby Mirosława M., Elżbieta M. oraz Mateusz W. pod opieką p. Adrianny Józefczak. Swoje prace zaprezentowały Mirosława i Elżbieta malując obrazy o tematyce niepodległościowej. Przyjemnym punktem spotkania był mini koncert Zespołu „Bass studio”, który podobał się każdemu. Po wręczeniu nagród każdy mógł skosztować pyszności przygotowanych przez kadrę i uczestników ŚDS. Dziękujemy za zaproszenie i do zobaczenia.\n29.10.2018 Turniej gry w kręgle\nOstatni tydzień października rozpoczęliśmy na sportowo. Pani Beata Kusz-Grygiel przygotowała dla nas turniej gry w kręgle, który był eliminacjami przed wyjazdem na kręgle do Gostynia. Gdy zebraliśmy się wszyscy na sali, omówione zostały zasady gry. Rozgrywki były w systemie indywidualnym, a na zakończenie rozegraliśmy turniej kobiety kontra panowie. Z największą liczbą punktów na podium stanęli: Marcin D., Mateusz W. i Bartosz D., którzy otrzymali nagrody – książki o tematyce sportowej. Dużo było zabawy, śmiechu, ale także dobrej rywalizacji.


W perfekcyjnym domu: Nie lubię poniedziałków tydz.14.\nCo za noc! Co za dzień! Zosia kiepsko spała, a już po godz.6 była w pełnej gotowości, by powitać poniedziałek. Ja, tradycyjnie, powitałam go kubkiem kawy i spisaniem listy rzeczy do zrobienia.\nChwilę po śniadaniu Zosia urzędowała już u siebie w pokoju. I bawiła się w najlepsze :)\nW tym czasie wstawiłam pierwsze z kolejnych prań, podlałam kwiaty, zmieniłam pościele i spakowałam paczki do wysłania.\nPo 8 odwiedził nas mój Tata i godzinę później byliśmy już w trasie :) Poczta, odbiór Mamy z pracy i wyprawa do miasta. Zosia dostała od Babci nowy długopis i zeszyt, nie czekała długo na wypróbowanie ich :)\nZojka w sklepie zrobiła przegląd ubrań i stwierdziła, że nic jednak nie kupuje :)\nW Netto piękne świąteczne ozdoby. Nie skusiłam się nic, póki co :P\nPogoda nam dopisała, mimo że zaczęło padać :) Zosia była zachwycona i oznajmiła wszem i wobec, że: kocham baldzo mocno ten desc i bende tak chodziła z nim :D\nPo powrocie do domu szybko uporałyśmy się z zakupami, obiadem i zabrałyśmy się za kończenie porannych porządków. Zosia to moja prawa ręka w obowiązkach domowych. Z chęcią pomaga i jest naprawdę w tym dobra :) Jest i nagroda :)\nZosieńka zajęła się konsumowaniem, a ja w tym czasie umyłam okno w kuchni, wyszorowałam balkon i parapety zewnętrzne. Tylko chwilę nacieszyłam nimi okno, bo za moment zaczął padać deszcz, znów!\nPlan na dzisiaj wykonany! :D Pora na przyjemności. Zosia dostała od Babci kolejną część Kubusia Puchatego :) Tym razem z płytą CD. Za oknem plucha, deszcz i wietrzycho, a my zasłuchane w przygodę misia, błogo!\nDzień bez kolorowania jest dniem straconym. Zosia maluje coraz mniejsze elementy - pełne skupienie :)\nPuzzle i klocki znów zajmują nam większość popołudniowych chwil.\nWieczór upłynął nam błyskawicznie, o 19.30 Zosia już spała, a ja mogłam na spokojnie usiąść. Teraz jednym okiem zerkam na serial, a drugim przeglądam gazety. Świąteczne inspiracje wyciekają ze stron gazet i sklepowych półek. Czy i Wy myślicie już o Świętach? Jutro lub pojutrze będziemy - tradycyjnie już - zagniatać ciasto na pierniki świąteczne. Będzie leżakowało kilka tygodni, by w grudniowe dni wypełnić dom aromatem upieczonych pierniczków.\nMiłego i spokojnego wieczoru dla Was!\nStrefa Matki 10 listopada 2015 12:30\nWiece mowic nie trzeba! :)\nElwiraK 10 listopada 2015 12:34


Frezowanie logo - wycinanie liter, kształtów - Desgen Wrocław\nFrezowanie logo, liter, kształtów we Wrocławiu\nObróbki frezowania CNC umożkiwiają wycinania dowolnych kształtów w wielu materiałach. Logo, system identyfikacji wizualnej, litery i cyfry to często elementy wykorzystywane przez wiele firm i instytucji, do różnego rodzaju oznakowania.\nLogo to element, który jest najważniejszym znakiem identyfikującym daną markę. Dobrze więc zadbać o estetykę jego wykonanie. Frezujemy logotypy w różnych materiałach tworząc elementy o różnych gabarytach. Jest dużo możliwości wykonywania znaku firmowego przy pomocy CNC. Wybór tej techniki może okazać się najlepszym rozwiązaniem z powodu: takie logo jest estetyczne i nie będzie podlegało ścieraniu.\nLogo frezować można w drewnie, materiałach drewnopochodnych, takich jak: sklejka czy mdf, w HPL, tworzywach sztucznych. Na naszym centrum obróbczym CNC możemy wyciąć logo także z aluminium. Jego wielkość możemy dostosować do wymagań Klienta. W przypadku obrabiania elementów wyposażenia wnętrz, frezowanie na nich logo to dobry pomysł gdyż wycinamy je w trakcie jednej, obróbki oszczędzając czas i pieniądze. Logo wykonać tanio i estetycznie w sklejce czy HPL, ale można skorzystać z bardziej szlachetnego materiału i wyciąć logo w aluminium.\nZainteresowały Cię nasze produkty? Zapraszamy do kontaktu!\nWycinanie liter czy cyfr, podobnie jak frezowanie logo, wykonuje się w różnych materiałach. Najczęściej do tego celu stosuje się: drewno, sklejkę, HPL, czy różnego rodzaju tworzywa sztuczne: plexi, PCV, różne pianki, czy materiały kompozytowe: dibond, a także metale miękkie – aluminium. Do przygotowania większych elementów przestrzennych wykorzystuje się styrodur lub MDF. Dzięki obróbce frezowania CNC, możemy wycinać litery napisane dowolną czcionką i o dowolnej wielkości.\nLitery frezowane w drewnie\nFrezowanie CNC to popularna metoda wycinania różnych kształtów z szerokiej gamy materiałów. Najczęściej wykonuje się elementy z drewna, ze sklejki, z HPL, z tworzyw sztucznych oraz z aluminium. Dzięki dużej precyzji obróbki CNC możemy wycinać detale z dokładnością do dziesiątych czy nawet setnych części milimetra. Jeśli ilość detali nie przekracza kilku lub kilkudziesięciu tysięcy sztuk, frezowanie jest bardziej ekonomiczną metodą produkcji w porównaniu do innych technologii, gdzie koniecznym jest wykonywania drogich form lub wykrojników.\nObróbka w technologii frezowania CNC zawieszek w dowolnym kształcie\nJak duże obiekty możemy frezować?\nWycinanie logo, wycinanie liter, wycinanie kształtów z drewna oraz z innych materiałów realizujemy na centrum obróbczym o polu roboczym 3050 x 2100 x 600 mm. Możemy zatem wykonywać znaki firmowe oraz litery przestrzenne o dużych rozmiarach.\nJak przygotować projekt oraz pliki do frezowania CNC?\nPliki do frezowania logo 2D należy przygotować w jednym z formatów: DWG, DXF, AI, EPS. Do wykonania logo w przestrzeni trójwymiarowej w jenym z formatów: STEP, STP, STL. Projekty należy narysować w skali 1:1, w milimetrach. Jeśli potrzebujesz pomocy w przygotowaniu plików lub w doborze odpowiedniego materiału dla danego projektu, skontaktuj się z nami. Chętnie Ci w tym pomożemy.\nPoznaj nasze realizacje frezowania kształtów\nPiktogramy ze sklejki\nLogo, litery ze sklejki\nWzory wygrawerowane na frontach meblowych\nNapisy w PCV\nKształty ze sklejki\nStojaki na książki ze sklejki\nElementy zabawek edukacyjnych ze sklejki\nLogo Bemma ze sklejki wodoodpornej\nPrzykładowe realizacje frezowania logo, liter, kształtów\nFrezowanie Logo w sklejce


tomizm, Encyklopedia PWN: źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\n2) ogólna nazwa kierunków myślowych nawiązujących do tej doktryny i charakteryzujących się głównie analizą wewnętrzną i zewnętrzną przyczyn realnego jednostkowego bytu, wyznaczoną przez metafizyczny pluralizm i realizm teoriopoznawczy; z tej perspektywy do tomizmu zalicza się koncepcje opierające się na takiej teorii bytu, w której za wewnętrzne zasady bytu przyjmuje się istnienie jako powód realności („że jest”) i istotę jako powód tożsamości („czym jest”); w powiązaniu z tak ujmowaną metafizyką, w ramach tomizmu uprawia się wszystkie główne dyscypliny filozoficzne oraz podejmuje się zagadnienia teologiczne.\nPierwszy okres w dziejach tomizmu stanowiła podjęta po śmierci św. Tomasza z Akwinu przez jego uczniów (m.in. Idziego Rzymianina, Tomasza Suttona) i wspierana przez zakon dominikanów obrona (potępionych 1277 przez bpów Paryża i Oksfordu) centralnych tez jego metafizyki przed atakami ze strony zwolenników augustynizmu; okres ten charakteryzował się: tworzeniem niedokładnych interpretacji zagadnienia aktu istnienia bytu oraz ukształtowaniem błędnego poglądu, że jest ona tożsama z myślą Arystotelesa. W następnym okresie (po kanonizacji 1323 św. Tomasza z Akwinu i cofnięciu 1325 potępienia jego poglądów) nastąpiło pewne ożywienie zainteresowania tomizmem, którego najdojrzalszym przykładem była w XV–XVI w. twórczość kardynała Tomasza de Vio (zw. Kajetanem), uważanego długo za najwybitniejszego interpretatora poglądów św. Tomasza z Akwinu; charakterystyczne w tym okresie jest tworzenie komentarzy do dzieł św. Tomasza z Akwinu, w których utożsamia się tomizm z przystosowaną do myślenia chrześcijan metafizyką Arystotelesa, co dało tzw. chrześcijański arystotelizm, unikający lub wykluczający właściwy dla tomizmu problem istnienia; ta światopoglądowa wersja myślenia filozoficznego, uważana za oryginalny tomizm była upowszechniana przez dominikanów na uniwersytecie europejskim (m.in. w: Paryżu, Salamance, Bolonii, Lowanium); rywalizowała z nią popularyzowana przez jezuitów (m.in. w Coimbrze) uproszczona wersja tomizmu autorstwa F. Suareza, odchodząca daleko od głównie zasad myśli św. Tomasza z Akwinu; kontynuacją tego stanu było tworzenie, jeszcze w XIX w., przez występujących przeciw idealizmowi filozofów i teologów katolickich (m.in.: J.L. Balamés, M. Liberatore, G. Sanseverino, S. Tongiorgi, J. Kleutgen) tzw. neoscholastyki, będącej próbą zbudowania jednej „filozofii chrześcijańskiej”, której podstawą byłby tomizm uzupełniony o poglądy innych autorytetów scholastyki. Kolejny okres w dziejach tomizmu otworzyło wydane przez papieża Leona XIII encykliki Aeterni Patris (1879), zachęcającej do studiowania dzieł św. Tomasza z Akwinu, co spowodowało powstanie współczesnego tomizmu, nazywanego też neotomizmem, w którym wyodrębniły się kolejno różne orientacje. Bezpośrednio w związku z zachętą Leona XIII rozwinął się tomizm tradycyjny (D. Mercier, T.M. Zigliara, A.G. Sertillange, J.A. Gredt, w Polsce: F. Gabryl, K. Michalski, J. Woroniecki, S. Adamczyk), którego cechami są: podręcznikowość, werbalizm i kompilacyjność oraz rozumienie istnienia jako stałej relacji bytu do Boga. W związku z próbą wykazania aktualności myśli św. Tomasza z Akwinu przez jej powiązanie z naukami przyrodniczymi i in. kierunkami filozoficznymi powstał następnie tomizm lowański (P. Rousselot, A. Gemelli, E. Mounier, w Polsce: K. Wais, K. Kłósak, S. Mazierski), którego cechami są: tendencja do traktowania filozofii jako uogólnienia nauk szczegółowych, eklektyczność, wiązanie tez tomistycznych z wyjaśnieniami akceptowanych autorów oraz rozumienie istnienia jako elementu uzasadniającego doznanie zmysłowe; z tomizmu lowańskiego wyodrębnił się tomizm transcendentalny, jeszcze mocniej wiążący myśl św. Tomasza z Akwinu z kierunkami pokantowskimi, głównie z fenomenologią E. Husserla i M. Heideggera (J. Maréchal, J.B. Lotz, E. Coreth, B. Lonergan, K. Rahner, w Polsce: K. Wojtyła, A.B. Stępień, M. Jaworski), charakteryzujący się analizą nie bytu, ale treści świadomości. W wyniku korekty, spowodowanej porównaniem dotychczasowych wersji tomiznu z tekstami św. Tomasza z Akwinu, powstał tomizm egzystencjalny (J. Maritain, E. Gilson, w Polsce: M.A. Krąpiec, S. Swieżawski, B. Bejze), którego cechami są: wyłączenie z tomizmu twierdzeń sprzecznych z zasadami myśli św. Tomasza z Akwinu, jasne odróżnienie tomizmu od arystotelizmu, wyakcentowanie roli istnienia, rozumianego jako wewnętrzny akt bytu; orientacja wyznaczona przez tomizm egzystencjalny jest w Polsce rozwijana także w ramach tomizmu konsekwentnego (M. Gogacz), charakteryzującego się odróżnianiem tomizmu od myśli Awicenny oraz wprowadzeniem wielu nowych i nie podejmowanych dotąd zagadnień.\nÉ. GILSON Tomizm. Wprowadzenie do filozofii św. Tomasza z Akwinu, Warszawa 1960;\nS. SWIEżAWSKI święty Tomasz na nowo odczytany, Kraków 1983;\nM.A. KRąPIEC Metafizyka. Zarys teorii bytu, Lublin 1984;\nM. GOGACZ Elementarz metafizyki, Warszawa 1987.\nGilson Étienne Henri


Kosze na śmieci żeliwne na słupie lub wolnostojące produkcja\nKosze na śmieci żeliwne lakierowane w dowolnym kolorze lub czarne. Wysoka wytrzymałość koszy z żeliwa gwarantuje specjalna powłoka wzmacniana oraz proces technologiczny produkcji koszy żeliwnych.\nKosz na śmieci ozdobny żeliwny na nodze z daszkiem 27 L\nKosz na śmieci żeliwny z daszkiem 27 litrów 115 cm\nCena 729,39 zł brutto\nKosz na śmieci okrągły drewniany BAROK I na nodze\nCena 633,45 zł brutto\nKosz w stylu retro\nKosze na śmieci żeliwne, z powodzeniem stosowane są jako wdzięczny element architektoniczny, w rynkach, parkach czy innych publicznych miejscach. Są one stylizowanymi pojemnikami na śmieci, z elementami dekoracyjnymi, wykonanymi z materiału, jakim jest żeliwo.\nOdlewane, ozdobne elementy, sprawiają, że kosze są optymalnym rozwiązaniem uzupełniającym tradycyjną architekturę miejską, przez co często wybierane są przez konserwatorów zabytków. Kosze uliczne, wyposażone są w wkłady z popielnicami i zamykane na klucz, w celu ochrony przed kradzieżą.\nDzięki wysokiej jakości komponentów wykorzystanych przy produkcji kosza, jest on bardzo twardy, mocny i odporny na uszkodzenia mechaniczne, akty wandalizmu czy warunki pogodowe. Nietuzinkowe dekoracje, bogactwo dodatków, sprawią że kosze te wkomponują się nie tylko w tradycyjne miejsca, lecz też w miejsca o charakterze retro, zabytkowych kamienicach, czy historycznych przestrzeniach. Konstrukcja zabudowy, sprawia że produkt jest nie tylko funkcjonalny ale i estetyczny.