Shimano Piasta tylna deore fh-m525 36h 8/9/10 rz czarna 6 śrub (4524667691150) - Okazje Autocentrum.pl\nShimano Piasta tylna deore fh-m525 36h 8/9/10 rz czarna 6 śrub (4524667691150)y\nPiasta Shimano FH-M615 jest szczególnie popularną i wszechstronną konstrukcją. Wybierana jest nie tylko do wielu różnorodnych typów rowerów lecz także i stylów jazdy od cross country do trailu. Asygnowana jest do współpracy z hamulcami tarczowymi w standardzie mocowania tarczy na 6 śrub lecz może byćużywana w rowerach z hamulcami typu V-Brake. Jej bębenek współpracuje z kasetami 8, 9 i 10-cio rzędowymi. Dla zmniejszenia wagi i poprawienia trwałości korpus piasty pozostał wykonany z anodowanego aluminium. Posiada ona również wysokiej klasy łożyska kulkowo – stożkowe zabezpieczone uszczelnieniami labiryntowo - kontaktowymi, a dzięki zastosowaniu tuleji z wewnętrznym smarowaniem łożyska pracują niezwykle lekko i płynnie w każdych warunkach. Piasta wyekwipowana jest w lekki i potężny zacisk, który umożliwia prędki montaż / demontaż koła bez wykorzystania narzędzi.\nSrednia waga artykułu: 440 g + zacisk 65 g\nŁożyska kulkowo - stożkowe charakteryzują się więszą wytrzymałością niż zamknięte łożyska maszynowe. Dzieje się tak dzięki wydajniejszemu przenoszeniu obciążeń poprzecznych i pionowych, czego wynikiem są doskonale płynne obroty i dłuższa żywotność.\nUszczelki o specjalnej konstrukcji znajdujące się we wnętrzu piasty bronią mechanizm łożyska przed dostaniem się do niego błota, piasku, wody, ograniczając potrzebę konserwacji, jak rownież gwarantując dłuższą żywotność mechanizmu. To z kolei przyczynia się do zapewnienia właściwego działania przez dłuższy czas, choćby w niekorzystnych warunkach atmosferycznych.\nMontaż tarczy hamulcowej w standardzie na 6 śrub jest nad wyraz popularnym rozwiązaniem. Zamontujemy na taką piastę praktycznie każdą tarczę dowolnego producenta.W tym systemie otwory na śruby mocujące tarczę są rozstawione na średnicy 44 mm w odstępie od siebie co 21 mm. Tarcza najczęściej jest montowana przy pomocy śrub na klucz torx T25, które powinny być zabezpieczone klejem do gwintów.


Radcowskie Spotkania Muzyczne w Tarnowie – Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie\nOkręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie > Aktualności > Aktualności > Radcowskie Spotkania Muzyczne w Tarnowie\nRadcowskie Spotkania Muzyczne w Tarnowie\nO tym, że radcowie prawni oraz aplikanci radcowscy wybornie grają i śpiewają, w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Krakowie wszyscy doskonale wiedza. Cykliczne spotkania muzyczne organizowane w Piwnicy pod Baranami do 2020 r. (przerwa została spowodowana wybuchem pandemii) spotykały się zawsze z dużym zainteresowaniem, zaś ostatni piwniczny wieczór muzyczny zgromadził przedstawicieli naszego zawodu również z innych, całkiem odległych Izb Radców Prawnych.\nMając przeto na uwadze tegoroczny, okrągły jubileusz istnienia naszego samorządu, Okręgowa Izba Radców Prawnych w Krakowie serdecznie zaprasza na Radcowskie Spotkania Muzyczne, które odbędą się w dniach od 7 do 9 października 2022 r. w Tarnowie – wg telewizji CNN, jednym z piętnastu najpiękniejszych miast Europy 🙂\n– zespół instrumentalno–wokalny (ze wskazaniem instrumentów),\n"C'mon C'mon" - po seansie\nWe wtorek, 21 czerwca odbył się kolejny radcowski wieczór filmowy – stały punkt w kalendarzu integracyjnym Izby warszawskiej, który po dwóch latach przerwy powrócił w sprawdzonej – niezmienionej formie.\nDzień Otwarty Aplikacji w OIRP w Warszawie - 12 lipca 2022\nJuż we wtorek, 12 lipca, odbędzie się specjalne spotkanie przeznaczone dla absolwentów i studentów prawa zainteresowanych rozwojem swojej kariery prawniczej – DZIEŃ OTWARTY APLIK...


Kserokopiarka jest przydatna w licznych sytuacjach, zadbaj o niezawodność tego urządzenia | Szkolenia dla nauczycieli\nKsero jest urządzeniem pomocnym w licznych sytuacjach i miejscach. Kserokopiarka jest niezastąpiona we wszelkiego typu urzędach, sekretariatach, bibliotekach, szkołach czy przychodniach zdrowia. Pozwala w wyjątkowo krótkim czasie odbijać różnego rodzaju formularze, ankiety czy inne wydrukowane treści. Ksero jest przydatne też w domu, kiedy potrzeba sobie skserować stronę jakiejś książki lub fotografię. Współczesne kserokopiarki zapewniają bardzo dobrą klasę wydruku, więc można się cieszyć naprawdę doskonałymi odbitkami. Kserokopiarka bywa niezastąpiona w przypadku studentów i uczniów, którzy pożyczają sobie notatki lub odbijają strony publikacji, które są ciężko dostępne.\nBy kserokopiarka odpowiednio funkcjonowała\nKserokopiarka może doskonale spełniać swą rolę, lecz trzeba zapewnić jej dobre warunki, a także nie zapominać o cyklicznych przeglądach serwisowych. W wypadku kserokopiarek wyjątkowo ważne jest także, żeby pamiętać o wymianie części, które się szybko eksploatują, gdyż odkładanie tego obowiązku może sprawić, że urządzenie będzie źle pracowało albo dojdzie do awarii. Warto zadbać też o kartridże stworzone dla danych modeli, gdyż ekonomiczne zastępowanie ich podróbkami może również doprowadzić do zepsucia urządzenia.\nNabywając kserokopiarkę, należy dowiedzieć się, czy firma, która zajmuje się sprzedażą urządzenia, gwarantuje także jego serwis, np. we Wrocławiu. W innym przypadku przy problemach z ksero trzeba będzie poszukiwać fachowca i dodatkowo płacić. Punktów serwisujących ksero można poszukać w internecie. Wystarczy wpisać w wyszukiwarkę, jaką usługą jest się zainteresowanym i na terenie, którego miasta ma mieścić się serwis, jak na przykład "serwis kserokopiarek we Wrocławiu". W internecie z pewnością natrafi się na mnogie odnośniki do stron firm, które specjalizują się w serwisie kserokopiarek, drukarek i pozostałych biurowych sprzętów.


Google Social Search także w Polsce\nW lutym 2011 marka Google za pośrednictwem oficjalnego bloga poinformowała o rozszerzeniu swojej wyszukiwarki społecznościowej, czyli Google Social Search o informacje dotyczące linków, którymi ludzie dzielą się m.in. na Twitterze, Youtubie, Flickerze i innych serwisach społecznościowych. Główne zmiany polegały wtedy na wpleceniu wyników z social media pomiędzy organiczne wyniki wyszukiwania. Dzięki temu użytkownicy widzieli (po zalogowaniu się) treści, które ich znajomi, przyjaciele, czy współpracownicy udostępniali w swoich profilach społecznościowych. Dotychczas funkcja ta była dostępna jedynie w angielskojęzycznej wersji wyszukiwarki. 19 maja 2011r., kalifornijski gigant internetowy ogłosił udostępnienie tej usługi w kolejnych 19 językach, w tym w j. polskim.\nTo następny krok, po opisywanym przez nas przycisku „+1” kiedy Google sięga po rekomendacje użytkowników w celu podniesienia skuteczności wyników wyszukiwania. Personalizacja wyników wyszukiwania, czyli dostarczanie wyników indywidualnych dla każdego użytkownika przy wykorzystaniu danych o zainteresowaniach, znajomych i współpracowników pozwala na zwiększenie satysfakcji z używania wyszukiwarki, do czego Google bez wątpienia stara się dążyć.\nGoogle Social Search działa wyłącznie wtedy, gdy posiadasz swoje konto Google i jesteś do niego zalogowany. To jednak nie wszystkie wymagania, które należy spełnić – wcześniej musisz udostępnić wyszukiwarce informacje o Twoich znajomych, czyli np. „podłączyć” konta z serwisów społecznościowych. Jeżeli nie chcesz tego robić, Google będzie korzystał z kontaktów używanych przez „rodzime” usługi – czat Gmail, Google Buzz, serwisów podłączonych do publicznego profilu Google, czy danych osób śledzonych poprzez Google Reader.\nJak tego rodzaju rozwiązanie może wpłynąć na widoczność Twojej firmy w sieci? Zarówno pozytywnie, jak i negatywnie. Dzięki polecającym Cię w serwisach społecznościowych, zadowolonym klientom, strona Twojej firmy wzbogacona o miniaturę ze zdjęciem może pojawiać się wyżej w wynikach wyszukiwania dla osób z ich listy kontaktów. Niewątpliwie zwróci to uwagę wspomnianych użytkowników i dodatkowo zachęci do kliknięcia. Ponadto, praktycznie bez ponoszenia kosztów, możesz polepszać swój wizerunek i budować społeczność klientów, co w „realu” kosztowałoby mnóstwo czasu i energii. Tego rodzaju interakcja z użytkownikami daje wręcz nieograniczone możliwości. Tworząc wartość dodaną w dowolnej formie (wpis na blogu, wideo, widget, czy nowa promocja) możesz wykorzystać do własnych celów potencjał użytkowników nawiązujących ze sobą kontakty. Zadowolony i zaangażowany klient stanie się więc nośnikiem rekomendacji Twojej strony, usługi lub produktu wśród znajomych, rodziny i przyjaciół. Negatywne skutki można natomiast rozpatrywać w dwóch aspektach: pierwszym – związanym ze słabą treścią, wskutek czego nikt nie będzie jej polecał, drugim – związany z niepochlebnymi opiniami nt. działalności Twojej firmy. Szczególnie niewygodny może być aspekt drugi. Wyobraźmy sobie np. wpis na forum, w którym rozczarowany klient żali się na nasze usługi. Inni użytkownicy chcąc ostrzec swoich znajomych zaczynają ów wątek udostępniać dalej, tworząc wspierający nurt ciężki do zatrzymania. Pomimo występowania innych, także pozytywnych opinii, wątek najczęściej polecany może pojawiać się wyżej w wynikach wyszukiwania.\nWidać więc, że wyniki wyszukiwania, dzięki wykorzystywaniu potencjału użytkowników wyszukiwarki staje się coraz bardziej „ludzki”. Warto o tym pamiętać, prowadząc kampanię SEO i SEO PR.


Turybiusz Z270 - Budowa domów jednorodzinnych pod klucz – Trójmiasto, Gdańsk\nTurybiusz Z270 to projekt domu z poddaszem użytkowym. Poprzez wykończenie elewacji drewnianymi elementami dom nabrał ciekawego i niepowtarzalnego wyglądu.\nProjekt Turybiusz Z270 to idealna propozycja dla osób, którecenią sobie wygodę i funkcjonalność. Dobrze przemyślane wymiary pomieszczeń zapewnią komfort użytkowania każdemu domownikowi.\nParametry projektu Turybiusz Z270\nSalon+jadalnia 40,9 m²\nGaraż 34,9 m²\nŁazienka 2,0 m²\nSień 4,9 m²\nSpiżarka 2,7 m²\nPomieszczenie gospodarcze 4,9 m²\nPowierzchnia zabudowy: 150m2,\nKubatura netto: 293m3,\nMinimalna szerokość działki od frontu: 22,04m


CENA: 13zł w tym 8%VAT NR 50/07/2011 LIPIEC\nCENA: 13zł w tym 8%VAT NR 51/07/2011 LIPIEC\nIE RE GR DA AF Rad KC IC J o ZN Kry sław A: styn Bła E: szc aS As zym zyńs ia ki czy k REDA K Aleksa TOR NAC ZE ndra S koczyla LNA: s\nKhan - Z Południowej Korei do Japonii Street art - Murale w Gnieźnie Dekadencki, ironiczny i poetycki Pietro Sedda Victor Chil - kolekcjoner barwników Nowe wydawnictwo - Color Tattoo Art Mario Hartmann - Ilustracje na ciele Kudi chick - Bernadette Macias Street Team - Jakub Korczyński Inspiracje - Aleksandra Marchocka\nTattoofest 2011 – galeria tatuaży\nTattoofest 2011, czyli co działo się w Krakowie\nMax : Intro .pl DRUK omax.com ntr www.i A: AM a, KL oz I RE com ag NG ail. ar Z ETI @gm t RK ike MA oofes : t. M a Y e tatt IC et), : fo R N to r t .n fo be W A Ro O a, k C g za D K up A a s R ), R .ja Ł A ake OK /m ŁP pl w r i Ó art. (ww ha SP a. k W fal sza LI (3 a A k zJ ST are as D uk Ł\nOd redakcji i zapowiedzi imprez\n6 8 14 34 40 44 50 56 58 62 66 70\n.S. Nie zapominajcie o filtrach przeciwsłonecznych - wasze tatuaże nie lubią słońca. Krysia\n19-21 sierpnia 4. StyrianTattooShow - Tattoo Convention i Hot-Rod Show. Kolejna edycja małej lecz bardzo klimatycznej imprezy tatuatorskiej połączonej z prezentacją hot rodów. Wśród tatuatorów pojawi się m. in. Bob Tyrrell, Jime Litwalk, Robert Hernandez, Joe Capobianco, Boris, Horimasa, Sid Siamese1, Liorcifer.\n26-28 sierpnia Po 4 latach wracamy do szwedzkiej stolicy, by odwiedzić Stockholm Inkbash. Czeka na nas 14 kategorii konkursowych, między innymi „Crazy”, „Japonia”, „Rękaw”. Na tej międzynarodowej imprezie nie zabraknie przedstawicieli USA, Islandii, Chin czy Japonii, ale pojawi się też silna reprezentacja Szwecji, Finlandii, Norwegii i Danii.\nstatnie tygodnie były też dla nas trochę inne z uwagi na to, że przez zwiększoną liczbę obowiązków zrezygnowaliśmy z wyjazdów na zagraniczne konwenty. Aktualnie sytuacja wraca do normy i znów zaczyna się seria weekendów spędzonych poza domem. Na początek odwiedzimy Berlin. Będzie to moja pierwsza podróż do tego miasta w miesiącu innym niż grudzień i mam nadzieję, że tym razem w końcu uda mi się zobaczyć coś więcej poza pokojem hotelowym i halą wystawienniczą. Zależy mi na tym także dlatego, że każdy tatuator tam mieszkający i wypowiadający się na łamach magazynu mówi o niemieckiej stolicy w samych superlatywach, a ja wciąż zmuszona jestem wierzyć im na słowo… Po Berlinie czeka mnie wyprawa do Gdańska, Styrian i Sztokholmu, więc możecie spodziewać się co między innymi znajdzie się w kolejnych wydaniach TF. Już nic więcej nie zdradzam, życzę Wam i sobie, aby „TattooFest” był przyjemną lekturą podczas letniego wypoczynku na leżakach, łąkach i hamakach.\nitajcie! Nie da się nie zauważyć, że najważniejszym tematem tego numeru jest to, co działo się podczas Tattoofestu 2011. Jak co roku publikujemy zdjęcia wszystkich nagrodzonych prac, a także innych pokazywanych w poszczególnych kategoriach. Przyznam szczerze, że podczas konwencji widziałam z bliska tylko trzy czy cztery tatuaże i dopiero przeglądając zdjęcia miałam szansę zobaczyć, co ciekawego stworzyli nasi goście i prezentowali modele. Mam też różne sygnały, że wielu z Was czytelników i ludzi odwiedzających imprezę bardzo wypatruje tego numeru, bo wie, że znajdzie tu kawałek swojego ciała. Nie karzemy Wam już dłużej czekać i dajemy to co najlepsze z tego wyjątkowego weekendu zebrane w jednym miejscu. O tym jak było i co się działo przeczytacie na dalszych stronach w tekście Oli, ja ze swojej strony nie mogę nie wspomnieć, że jestem bardzo zadowolona z przebiegu całej imprezy i chcę podziękować wszystkim, którym to zawdzięczam. Zdradzę jeszcze, że moi przełożeni już coś knują i ustalają datę przyszłorocznego spotkania tatuatorów w Krakowie, więc wszyscy, którzy nie mogli dotrzeć do nas w tym roku z powodu wcześniejszego wykorzystania urlopu, ustalenia daty ślubu itp. będą mieli sporo czasu, aby wszystko sobie zaplanować i tym razem zaszczycić nas swoją obecnością.\n30-31 lipca Gdańsk Tattoo Konwent 2011 to trzecia odsłona nadmorskiego festiwalu tatuażu, który po raz kolejny odbędzie się w historycznych i przepełnionych industrialnym klimatem halach Centrum Stoczni Gdańskiej.\n23-25 września London Tattoo Convention to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika tatuażu. Imprezy nie trzeba specjalnie reklamować, po prostu trzeba tam być i poczuć jej klimat. Jak co roku pośród tatuatorów będzie można znaleźć światową czołówkę pracującą w każdym stylu.\nw w w.knockout\nok 2011 wygląda imponująco biorąc pod uwagę ilość oraz różnorodność koncertów odbywających się w naszym kraju. Niestety, jeśli chodzi o scenę metalcorową, nie wydarzyło się jak dotąd wiele ciekawego. Dlatego organizator „Knock Out Productions” z ogromną dumną zaprasza na jedyny w Polsce koncert gigantów tego gatunku, grupy „As I Lay Daying”. Chłopaki powracają do Polski po czterech długich latach przerwy, aby zaprezentować materiał z ostatniej płyty „The Powerless Rise”, jak i stare hity w stylu „94 hours” czy „Forever”. Jako suport wystąpi: Sylosis i Born Anew. Data: 14.08.2011 Miejsce: Warszawa, klub „Progresja” Start: 19:30 Ceny biletów: 60 zł - przedsprzedaż 70 zł - w dniu koncertu\nTrwają już prace nad kolejną kolekcją TFB. Dzięki współpracy ze świetnymi artystami zarówno z Polski jak i z zagranicy, gwarantujemy Wam kolejne, ciekawe projekty w klimacie tatuatorskim. Więcej informacji wkrótce!\nNa popularność tatuażu pod koniec XIX wieku i w pierwszej połowie XX znaczny wpływ miały cyrki. Kiedy one dobrze prosperowały, rozwijał się także tatuaż. Przez ponad 70 lat każdy większy cyrk zatrudniał kilku całkowicie wytatuowanych ludzi. Niektórzy z nich uczestniczyli w atrakcjach należących do gatunku sideshow, inni występowali w klasycznych cyrkowych pokazach jak żonglerka czy połykanie mieczy.\nzósta edycja krakowskiego Tattoofestu za nami. Emocje już lekko opadły, niestety szybko trzeba było wrócić do codziennych obowiązków, co wcale nie oznaczało zwolnienia tempa. Muszę przyznać, że z roku na rok planowanie imprezy jest nieco łatwiejsze, bo większość spraw organizacyjnych i logistycznych jest dopracowana. Mimo to, cały czas stawiamy sobie za cel zainteresowanie tatuażem i festiwalem większej grupy osób oraz zwrócenie uwagi zagranicznych miłośników tatuażu na polską scenę i imprezę tatuatorską na wysokim poziomie. Co roku stwierdzam, że zostało nam do wykonania jeszcze sporo pracy, ale z drugiej strony widać niesłabnące zainteresowanie tym zjawiskiem i podnoszący się poziom świadomości klientów. W dodatku co ważne, tatuaż z upływem czasu staje się coraz ciekawszy, a środowisko nastawione jest na indywidualnego odbiorcę.\ndoświadczenia wiemy jak trudno jest sprostać oczekiwaniom ludzi, tym bardziej, że zdajemy sobie sprawę, że w tej złożonej mozaice odbiorców, fanów tatuażu i miłośników sztuki widać różne nastawienie i potrzeby. Naszym zadaniem jest próbować zadowolić wszystkich. Zeszłoroczna, piąta edycja połączona była z całodniowymi koncertami oraz malowaniem muru znajdującego się przy hali „Chemobudowy”. W tym roku skupiliśmy się przede wszystkim na wnętrzu hali i postanowiliśmy nieco przeorganizować powierzchnię wystawienniczą przez\nfot. Asia Żmijewska\nBananowe szaleństwo fot. Iza Doniec\nTatuowanie nie boli!\nPrezentacja prac w kategorii „Kompozycja damska” fot. Asia Żmijewska\nPokaz tańca - Dziękujemy Yummy Crew i Gryfonom fot. Asia Żmijewska\nfot. Iza Doniec\nPiknikowo na zewnątrz… fot. Asia Żmijewska Tłumnie w środku\nJubileuszowa niespodzianka dla Jawora fot. Asia Żmijewska Złote buraki 2011 rozdane fot. Asia Żmijewska\nZwycięzcy sobotniego konkursu „Best of Day” „Buraków” nie wolno się wstydzić\nJury w trakcie obrad Karolina i Raga na backstage’u… chyba się jednak lubią\nDamy czekają na ogłoszenie wyników\nWystrzałowy Lord Insanity fot. Małgorzata Hejnar „Balakolada” w akcji…\nKuba „Nail” wraz z modelem\nograniczenie metrażu i usytuowanie boksów jedynie na parterze. Pomimo większej niż w ubiegłym roku frekwencji okazało się, że miejsca do pracy, swobodnego przechadzania się między stanowiskami czy podziwiania atrakcji scenicznych i konkursów dla nikogo nie brakowało. Podeprę się zdaniem wielu osób, z którymi rozmawiałam, że scaliło to imprezę i uczyniło ją bardziej spójną. Ciasno i duszno na szczęście nie było, ale mimo tego poczułam ducha „Rotundy” :). Rozwiązanie okazało się na tyle dobre, że nawet mimo innego rozstawienia boksów i zmniejszenia nieznacznie ich ilości, nie wpłynęło to na liczbę zaproszonych tatuatorów. Udało nam się przyciągnąć do Krakowa czołówkę polskiej sceny tatuażu, kilku ciekawych debiutantów oraz sporo zagranicznych artystów. Wielu z nich pojawiło się w Krakowie ponownie, dla niektórych był to nawet tradycyjny już przyjazd na jedną z ich ulubionych konwencji. Nie będę wymieniać wszystkich artystów, jacy się zjawili, ale bardzo dziękuję za przyjazd Robertowi Hernandezowi, francuskiej ekipie, która pojawiła się wraz z Jee Sayalero i Dimitrim HK, Jackowi Ribeiro, Fatowi i licznej reprezentacji węgierskiej sceny. Niezwykle miłe było także spotkanie na rodzimej ziemi z Tomkiem Cukrowskim oraz Jammesem pracującym od lat w „Woody’s Tattoo”. Podziękowania zdecydowanie należą się wszystkim wystawcom! Szczególnie ucieszyło mnie pojawienie się na TF kilku tatuatorów, o których zabiegałam osobiście, jak Sandor Pongor i Tibor Galiger, Mr. Halbstark czy Den Yakovlev. Na szczęście w tym roku dotarł do nas Liorcifer, który już wielokrotnie zapowiadał swój przyjazd. Pomimo perypetii z zagubionym bagażem i niemożliwości pracy w sobotę, bardzo prawdopodobne jest, że jeśli tylko nadarzy się taka sposobność, będzie naszym gościem co roku. Nie mogło obyć się bez przygód! Nie tylko stały się one udziałem tatuatorów, ale i Sany, która miała wystąpić ze swoim performansem zatytuowanym „Hannya”. Kiedy w czwartek rano otrzymałam telefon, że w związku z problemami komunikacyjnymi może w ogóle nie dotrzeć do Krakowa, na chwilę ogarnęło mnie lekkie przerażenie. Na szczęście nowa panująca u nas filozofia spod znaku „jakoś to będzie” szybko mnie uspokoiła, a kilka godzin później okazało się, że Sana wraz z Traveling Mickiem pojawią się na konwencie.\nże aż iskry poszły\nwniosła dużo energii…\nGraffiti jam fot. Asia Żmijewska\nEko-szblony fot. Darek „3fala”\nPaweł Gawkowski zdobywca „Best of Day” w sobotę\nTofi z modelem - kategoria „Tatuaż kolorowy duży”\nLaureaci kategorii „Tatuaż czarno-szary mały”\nSana i Darek fot. Darek „3fala”\nKrzysiek i Luk\nzabójcza, opętana Hannya fot. Asia Żmijewska Art Fusion – Piti w akcji fot. Asia Żmijewska\nNiewinna Sana i… fot. Asia Żmijewska\nDimitri HK fot. Asia Żmijewska\nLicytacja prac na rzecz JCK fot. Asia Żmijewska\nPan Ząbek i jego kufer fot. Asia Żmijewska\nUważam, że bez występu Sany impreza nie byłaby tym samym! Wszyscy z zapartym tchem oglądaliśmy jej sugestywny, ekspresyjny taniec, poprzez który rewelacyjnie udało jej się przedstawić emocje: zauroczenie, miłość, fascynację seksualną, zdradę i związane z nią popadanie w obłęd, czyli przeistoczenie się w legendarną, japońską Hannyę. Motyw ten w świecie tatuażu jest świetnie znany, mniej już sama historia, która za nim stoi. Dlatego szczególnie cieszę się, że Sana mogła nam zaprezentować performans stricte związany ze światem tatuażu, a jednocześnie tak dalece odbiegający od tradycyjnych atrakcji towarzyszących imprezom tatuatorskim. Z bardziej standardowych rozrywek niezłą odmianą po „Bobosach” był jednoosobowy freak show Lorda Insanity, który poważnie od początku twierdził, że lepiej nie próbować w domu tego, co prezentuje na scenie. Patrząc na miny i reakcje ludzi wyrażające zmieszanie, obrzydzenie, przerażenie i zachwyt zastanawiam się, czy ktoś jednak nie pokusił się o powtórzenie któregoś z trików. (Przyznam szczerze, że po pierwszym występie BLC w „Rotundzie” nastąpiła domowa próba zwinięcia teflonowej patelni w rękach i powiem, że nie potrzeba do tego specjalnie fińskiej krzepy). Natomiast wyciskać sobie do oka soku z cytryny, ani eksperymentować z petardami, czy pożerać dżdżownic na pewno nie będę. Ważną rzeczą, na którą uwagę zwrócił nasz performer, była interakcja z publicznością i łatwość w nawiązaniu z nią kontaktu, czyli coś, czego sam dawno nie widział, i ja sama rzeczywiście też nie (zwłaszcza na niemieckich konwencjach, na których oboje najczęściej bywamy), choć wcześniej nie zdawałam sobie z tego sprawy. Ciekawie zaprezentował się także w niedzielne popołudnie Pan Ząbek, który również mógł liczyć na ochoczy udział osób z publiczności w swoich gagach. Do moich ulubionych występów podczas tegorocznego TF zaliczyć muszę też fireshow w wykonaniu krakowskiej „Balakolady”. Wcześniej nie zdecydowaliśmy się na organizację tego typu pokazu ze względu na przepisy bezpieczeństwa i obostrzenia zarządców „Chemobudowy”. Przeniesienie zabaw z ogniem na zewnątrz hali okazało się strzałem w dziesiątkę. Na zakończenie soboty, tuż po zapadnięciu zmierzchu, grupa zdecydowanie\nRaga zagrzewa publiczność\nGrafika Krisa Ciezlika przygotowana na TF\nI tak w nieskończoność… fot. Asia Żmijewska\nEnce pence, w której ręce? fot. Asia Żmijewska\npodgrzała emocje prezentując przepiękny i efektowny spektakl. Również na zewnątrz hali swoją obecność zaznaczyli grafficiarze, którzy pod przewodnictwem Darka z „3fali” podjęli temat ekologii. Pod hasłem „Tatuujesz/segregujesz” stworzyli kilka ciekawych prac, włączając oczywiście w swoje działania postronne osoby, chętne by złapać za puszkę z farbą. Dzięki ich staraniom Tattoofest zaistniał w ramach „Ogólnopolskiego dnia recyklingu”, akcji zorganizowanej przez Fundację Ekologiczną „Arka”. Krakowski festiwal zapisał się chlubnie także przez wsparcie Japonii, która w marcu tego roku ucierpiała z powodu kataklizmu. Sana wraz z Mickiem na kilku europejskich konwentach wcielili w życie inicjatywę „Hope for Japan”, w której każdy poprzez niewielki, symboliczny tatuaż mógł wyrazić swoje współczucie, żal, czy nadzieję na poprawę sytuacji w Kraju Kwitnącej Wiśni. Zainspirowani pomysłem Sany postanowiliśmy wesprzeć Japoński Czerwony Krzyż także poprzez tatuatorskie Art Fusion i licytację prac powstałych w kolaboracjach m.in. Dimitriego HK, Jee, chłopaków z Juniorink, Rogala oraz niektórych tatuatorów Kultu TF. Nową inicjatywą na tegorocznej edycji, którą z pewnością będziemy rozwijać w latach następnych były spotkania, prelekcje i pokazy filmów w małej salce konferencyjnej. Słuchacze mieli okazję dowiedzieć się więcej na temat malowania henną, tatuażu w filmie, laserowego usuwania tatuażu, albo włączyć się w żywiołową dyskusję Rdzy, Roberta „Robsona” i doktora krakowskiej ASP Krzysztofa Świętka odnośnie przenikania i wpływu sztuki wysokiej na tatuaż i tatuażu na sztukę. Tatuaż w roli głównej można również było podziwiać w zmysłowych fotografiach Bartosza Klimka, które w formie wystawy towarzyszyły nam w hali „Chemobudowy”. W tym roku nie zawiodło nas również „Banana Ink”. Akcję poprowadził Saski i po raz kolejny osoby odwiedzające konwencję mogły złapać za maszynę i sprawdzić swoje umiejętności, a także dowiedzieć się czegoś więcej na temat aspektów technicznych tatuowania. Muszę przyznać, że prace jakie mogłam oglądać na bananowych skórkach były znacznie lepsze i ciekawsze niż w roku ubiegłym. Poziom poszedł zdecydowanie w górę :). Bananowe osiągnięcia nie były prezentowane szerszej publiczności, a jedynie w boksie.\nNa scenie królowały już tylko najprawdziwsze tatuaże, zaprezentowane w 9 konkursowych kategoriach. Znaczną ich część, w tym wszystkie nagrodzone prace, można zobaczyć w obszernej galerii na kolejnych stronach. Warte podkreślenia jest to, że poza stałą czołówką, która zawsze dobrze wypada w oczach jury, wśród zwycięzców znalazło się kilka nowych osób. W konkursach w Krakowie debiutował rewelacyjny Paweł Gawkowski z białostockiego „Panteonu”, zdobywca trofeów na kilku innych, polskich konwencjach. Swoje niedawno otwarte studio w Gliwicach będzie mógł udekorować tattoofestową deską także Spider. Nagroda trafi ła również w ręce AgRypy, obecnie pracującej w „9th Circle” i drugiej tatuatorki, Aldony z warszawskiego „Szerytattoo”. Po raz pierwszy deska konwentowa trafi ła też do Kuby Kujawy z „Jazz Tattoo” i Davida Rudzińskiego z „Gulestusa”. Nagroda była niezłym zaskoczeniem dla młodego, węgierskiego tatuatora Tibora, o którym pisaliśmy niedawno na łamach „TattooFestu”. Kolejne trzy wyjechały za granicę wraz z Denem Yakovlevem, a jedna z Tomem Lennertem. Ogólnie muszę przyznać, że poziom prezentowanych prac był standardowy, ale to pozytywne określenie, bo inaczej można nazwać go po prostu wysokim.\niadomo, że ocena samej imprezy jest sprawą subiektywną, tym bardziej trudną gdy jest się zaangażowanym w jej organizację. Muszę jednak przyznać, że tegoroczna wraz z tą z 2008 roku, czyli „ostatnią Rotundą”, to z pewnością moje ulubione edycje. Zarówno ze względu na atmosferę, gości, których udało nam się przyciągnąć, a także towarzyszące drobiazgi. Z pewnością przed nami jeszcze wiele pracy, ale kierunek w jakim chcemy podążać staje się coraz bardziej klarowny. Wiemy, że w grupie osób jaka pojawia się na TF znajdują się zarówno prawdziwi pasjonaci, zapaleńcy, osoby jedynie myślące o zrobieniu sobie tatuażu czy ludzie, którzy pragną nieco innych rozrywek niż te, które na co dzień serwuje miasto. Dla każdej z nich jest miejsce i każda z nich wiele wnosi. Mam nadzieję, że w przyszłym roku jeszcze lepiej będziemy mogli sprostać ich i Waszym oczekiwaniom.\nszystkim serdecznie dziękuję za udział w imprezie! Ola TATTOOFEST 13\nI miejsce - Marcin, Alien, Dąbrowa Górnicza\nIII miejsce - Marcin, Alien, Dąbrowa Górnicza\nII miejsce - Kosa, Art Line, Rybnik\nPaweł Konieczny, Vini Tattoo, Wałcz\nWojciech Babul, Street Angel, Białystok\nIgor Igoryoshi, Ukraina\nMagda, Art Force, Warszawa\nI miejsce – Anabi, Anabi-Tattoo, Szczecin\nIII miejsce – Kosa, Art Line, Rybnik\nkompozycja duża Thank you again for inviting me to your event. It was a great pleasure for me, I really enjoyed the town, all participants and the aud ience of your show. For me it was the best Tattooc onvention for a long time, I mean this for real. Maybe you want me back nex t year, ´m sure I will have some new trick then.\nPaweł, 3rd Eye, Grudziądz\ngreetings, Alex „Lord Insanity”\nII miejsce – Tofi, Ink-Ognito, Rybnik\nPiotr, Evil Tattoo, Kalisz\nIII miejsce – Tofi, Ink-Ognito, Rybnik\nPatrik, Ivantattoo, Słowacja\nTATTOOFEST 18 Marcin, Alien, Dąbrowa Górnicza\nMarcin, Alien, Dąbrowa Górnicza\nSpider, Spider Tattoo, Gliwice\nKuba, Blackstar, Warszawa\nEnzo, Ink-Ognito, Rybnik\nBartosz Panas, Caffeine Tattoo, Warszawa\nKosa, Art Line, Rybnik Łukasz Żydek, Hypnotic, Bielsko-Biała\nII miejsce – Bartosz Panas, Caffeine Tattoo, Warszawa\nDarcy, Prykas Tattoo, Rybnik\nTATTOOFEST 20 II miejsce - Den Yakovlev, Negative Karma, Rosja\nI miejsce – Luk, Art Force, Warszawa\nIII miejsce ex aequo - Krzysiek, Azazel, Milanówek\nIII miejsce - Bartosz Panas, Caffeine Tattoo, Warszawa\nPaweł Gawkowski, Panteon, Białystok\nPedi, BL Tattoo, Bośnia i Hercegowina\nJawor, Jawor Art, Opole\nArchie, Gothica Tattoo, Kraków\nAnabi, Anabi-Tattoo, Szczecin\nZappa, Cykada Tattoo, Sopot\nII miejsce – Kuba, Jazz Tattoo, Poznań\nMartinez, Art Line, Rybnik\ntatuaż czarno-szary duży Bartosz Panas, Caffeine Tattoo, Warszawa\nI miejsce - Spider, Spider Tattoo, Gliwice\nIII miejsce – Krzysiek, Azazel, Milanówek\nIvan, Ivantattoo, Słowacja\nI miejsce - Tofi, Ink-Ognito, Rybnik\nII miejsce - Marcin, Alien, Dąbrowa Górnicza\nIII miejsce - AgRypa, Kraków\nTATTOOFEST 25 Kosa, Art Line, Rybnik\nTATTOOFEST 26 II miejsce - Broda, Stara Baba, Warszawa\nIII miejsce - Paweł Gawkowski, Panteon, Białystok\nPaweł Gawkowski, Panteon , Białystok\nTofi, Ink-Ognito, Rybnik\nI miejsce - Kosa, Art Line, Rybnik\nII miejce - Den Yakovlev, Negative Karma, Rosja\nI miejsce - Paweł Gawkowski, Panteon , Białystok\nbest of day - sobota\nTomek, Sauron, Ruda Śląska\nTom Sugar, UK/PL\nGanso Galvao, Brazylia\nIII miejsce - Tom Lennert, Evil Fantasies, Niemcy\nIII miejsce ex aequo - Tofi, Ink-Ognito, Rybnik\nLenny Lenert, Origin Tattoo, Czechy\nPaweł Gawkowski, Panteon, Biał ystok\nMarzan, Sauron, Ruda Śląska\nHej, dziękuję za tak świetną imp rezę. Tattoofest będzie moim stał ym kon wentem jeśli chodzi o wyjazdy. Było super. Pozdrawiam wszystkich.\nSven Wiegand, SW-Design, Niemcy\nAero, Nekroskop, Zielona Góra\nTibor Galiger, Węgry\nAdriaan Machete, Machete Ink Gallery, Niemcy\nKuba, Jazz Tattoo, Poznań\nPetja Evlogieva, Artcore Tattoo, Bułgaria\nI miejsce - Den Yakovlev, Negative Karma, Rosja\nAndrei Ratinsky, Gulestus, Warszawa\nbest of day - niedziela\nIII miejsce - David Rudziński, Gulestus, Warszawa\nII miejsce – Aldona, Szerytattoo, Warszawa\nIII miejsce ex aequo - Tibor Galiger, Węgry\nJarek, Rock Tattoo, Opole\nMolo, Immortal Ink, Kraków\nTatuaż wyróżniony przez jury, pozdro dla Karola!\nŁukasz Żydek, Hypnotic, Bielsko-Biała\nThank you girls!!! Krakow convention was awesome, I had a fucking cool time there... It’s one of the best conven tions I’ve ever been... you are doing an amazing wor k... (the catering was insanely goo d, and thanx for the pizza!!)) best wishes .adriaan machete.\nHey. ryain for eve Thanks ag bag b e y m n r tha thing, othe time, t ad a grea ing late, I h pitality. ho s and great so on , an d e you guys ack e s to e p o Ih me b hope to co deﬁnitely x t year. e n n o ti n ve for the con Lior Take care.\npochodzi z Południowej Korei, ale swoją młodość spędził w Tokyo gdzie kształcił się jako architekt. Tam też otworzył swoje pierwsze studio. Ten niewysoki i wiecznie uśmiechnięty człowiek czerpie wiedzę z nieustających podróży po świecie. Naukę tatuowania, jak wielu innych w branży, rozpoczynał na swoim ciele. W przeciwieństwie do większości, nie poprzestał tylko na udach. Patrząc na niego nie mam żadnych wątpliwości, że szczerze wierzy w słowa, które posłużyły za tytuł tego artykułu. Krysia TF: Jak długi jest twój staż w zawodzie? Khan: Tatuuję od 10 lat. Zakochałem się w tej sztuce, gdy pierwszy raz zobaczyłem tradycyjny, japoński tatuaż. Zacząłem od wykonywania właśnie tego typu prac, ale nie chciałem się szufladkować. Postanowiłem więc\ndużo podróżować i rozwijać się. Uważam, że była to wtedy najlepsza decyzja jaką mogłem podjąć. Wiele nauczyłem się przebywając w innych krajach, nabrałem doświadczenia i nadal kształcę się za każdym razem, kiedy jestem w nowym miejscu.\nTF: Wiemy, że nie mieszkasz w Korei, ale powiedz coś na temat tamtejszego postrzegania tatuażu. Khan: Opuściłem swój rodzinny kraj kiedy miałem 13 lat. Tatuaże są obecnie bardzo popularne w Korei, ale dla starszego pokolenia to wciąż temat tabu, co jest dość smutne. Ma\nje wiele osób przynależących do ulicznych gangów i to chyba stanowi główny problem i wpływa na negatywne skojarzenia, ale szczerze wierzę, że sytuacja pewnego dnia ulegnie zmianie. Mam nadzieję, że ludzie dostrzegą piękno i uniwersalność tej formy sztuki. TF: Czy w związku z obecną sytuacją w Tokyo zamierzasz więcej czasu spędzić poza Japonią? Khan: Tak, z pewnością, choć powodów jest kilka. Odmienne kultury i poznani ludzie zwiększają moją kreatywność, wpływają konstruktywnie na to, co robię. Na razie zamierzam podróżować, ale z pewnością później gdzieś się zadomowię. Na pewno nie będzie to Japonia, ale póki co to kwestia przyszłości i na razie się nad tym nie zastanawiam.\nTF: Pracowałeś w wielu krajach: Australii, Niemczech, Francji… Jakie miejsce darzysz szczególnym sentymentem? Khan: Kocham Londyn, bo tam zacząłem wykonywać tatuaże w „zachodnim” stylu. Po 3 latach spędzonych na Wyspach nadal mam tam wielu przyjaciół, a w pamięci liczne, dobre wspomnienia. Lubię wracać do miejsc, w których obserwowałem progres\nw moich pracach, czegoś się nauczyłem i mam szansę spotkać znajomych. TF: Czy nadal marzysz o zostaniu architektem? Khan: Tak. Myślę, że gdybym bardzo tego chciał i postarał się, bez problemu mógłbym łączyć oba zajęcia. Po prostu musiałbym spróbować,\nżeby się o tym przekonać. Póki co, chcę rozwijać się jako tatuator, może pewnego dnia zasłużę na szersze uznanie ludzi. TF: Co powiesz o swoich klientach? Khan: Większość z nich docenia moje ujęcie kolorowego realizmu, mimo to ja wciąż pracuję nad znalezieniem swojego stylu. Każda osoba przynosi swoją historię, dlatego każdy tatuaż jest inny i wyjątkowy. Lubię podczas pracy słuchać ludzi, poznawać ich, dowiadywać się różnych szczegółów z ich życia. Nie ma znaczenia jaki tatuaż wykonuję, zawsze sprawia mi to dużo przyjemności. TF: Używasz pojęcia „neo fantasy”, co ono oznacza i jak opisałbyś ten styl? Khan: To kombinacja orientalnej, niesamowitej historii i wschodnich, realistycznych elementów. Mam nadzieję, że pewnego dnia ktoś dostrzeże to, co staram się robić i pokocha to równie mocno. Każdego dnia pracuję nad uczynieniem tego stylu bardziej unikalnym i popularnym w szerszych kręgach. TF: Podobno Gaudi jest twoim ulubionym artystą. Za co cenisz jego dzieła? Eksperymentował on z różnymi rodzajami światła i lustrami… to podobno sprawdza się świetnie przy portretach. Czy próbowałeś jego metod? A może masz jakieś swoje „sztuczki”? Khan: Mistrzostwo Gaudiego wynika z wizualizacji jego pomysłów i przetransponowania ich w najpiękniejszą sztukę jaką kiedykolwiek widziałem. Nigdy nie próbowałem pracy z lustrami… Podczas tworzenia portretu staram się raczej skupić na detalach, ponadto uważam, że praktyka wiedzie do perfekcji. Z pewnością, aby wykonywać dobre tatuaże potrzeba wielu godzin rysowania, a także zaangażowania w inne gałęzie sztuki. Nie twierdzę, że jest to łatwe i przychodzi szybko, ale to jedyna droga na rozwijanie umiejętności. Potrzebna jest jeszcze jedna, chyba najważniejsza rzecz – trzeba kochać tatuaże.\nTakie jest moje podejście od samego początku. Daję z siebie wszystko za każdym razem, kiedy dotykam skóry igłami. TF: A tatuator, którego podziwiasz? Khan: Nick Baxter. Ostatnio właśnie on dał mi wiele inspiracji i podsunął świeże pomysły, które muszę zacząć wprowadzać w życie. Jest prawdziwym artystą tatuażu i jest dumny z tego określenia… To typ artysty,\nza którego ja również się uważam. TF: Opowiedz o tatuażach, które masz na swoim ciele. Khan: Posiadam sporą kolekcję. Kiedy zaczynałem, postanowiłem wytatuować większość swojego ciała samemu. Później zgromadziłem kilka prac od bardzo dobrych znajomych i kilku świetnych artystów pracujących w różnych miejscach na świecie. Jeden z moich\nulubionych to ten na głowie, którego autorem jest mój najlepszy przyjaciel Shawn Jozzy Joselyn. Kocham je wszystkie, te stare i te dopiero planowane. Każdy coś dla mnie znaczy, przenosi do różnych miejsc i przypomina o ludziach, których spotkałem gdzieś na mojej drodze. www.khantattoo.com w w w.my s p a c e.c o m/ kidsloveink w w w.f a c e b o o k.c o m/ khantattoos\nd trzech lat jestem zapraszany do Gniezna, gdzie w Centrum Kultury „Scena To Dziwna” zbiera się rewolucyjna ekipa. Udowadniają, że wszystko jest możliwe, a do tego robią to w szalenie miłej i radosnej atmosferze. Kiedy przejmowali budynek, wszędzie straszyły komunistyczne lamperie, a w powietrzu czuć było woń taniej garkuchni. Potrzebny był powiew świeżości. Gdy remonty trwały w najlepsze, na korytarzach pojawili się młodzi artyści, którzy swoją energią i malowidłami ożywili coś, co przez lata było skostniałe. Spotykając się z ludźmi z różnych środowisk, zawsze dowiaduję się że w CK wiele się dzieje, od graffiti i wydarzeń muzycznych, po alternatywne teatry czy imprezy na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Wierzę, że w każdym miasteczku można stworzyć coś wyjątkowego, potrzebni są tylko ludzie działający według hasła „niemożliwe nie istnieje”. Dariusz Paczkowski, 3fala.art.pl W tym roku w czerwcu, Gniezno po raz trzeci stało się stolicą polskiego street artu. Dzięki Centrum Kultury „Scena To Dziwna” zupełnie legalnie powstały kolejne prace czołówki polskich grafficiarzy. Na ścianach malowali: Tuse (Gdańsk), Mors (Nowy Sącz), Kobayashi (Poznań), Yadou (Poznań), Daria Dzięcielewska, Kamil Szczerkowski (DJ SAB), Leśnik oraz Tromba z Gniezna. Pierwsze prace, które powstały u nas pod koniec 2009 roku pod hasłem\n„Postacie kultury” zdobią wnętrze budynku. Z czasem udało nam się zagospodarować ścianki w ogrodzie za CK, dlatego też temat murali brzmiał: „W ogrodzie wyobraźni”. Powstały różne prace dużych formatów malowane licznymi technikami. Pojawiły się aerografy, szablony, pędzle i puszki. Efekty są niesamowite, możemy oglądać realistyczne portrety, komiksowe charaktery czy biomechaniczne kurczaki. Z zasady unikamy prac typowo grafficiarskich, w których przeważają litery.\nJuż przy powstawaniu pierwszych murali był z nami Darek Paczkowski z „3 fali”. Można powiedzieć, że jest on naszym mentorem. Przyjeżdżając do Gniezna, zawsze zostawia coś od siebie. W zeszłym roku powstało graffiti na rzecz równego dostępu do edukacji dzieci tybetańskich, tym samym Gniezno wpisało się w ogólnopolską trasę „Graffiti na rzecz Tybetu”. W tym roku Darek poprowadził warsztaty eko-graffiti z okazji dnia recyklingu. W zajęciach zawsze uczestniczy spora grupa młodych ludzi. Pod jego okiem uczą się nie tylko podstaw graffiti, ale skupiają się przede wszystkim na edukacji ekologicznej i społecznej. Promowanie street artu w naszym mieście odbywa się dzięki przychylności dyrektora CK oraz starostwa powiatowego, któremu podlegamy. Mamy nadzieję, że już niedługo uda nam się wyjść z tą inicjatywą w miasto, ponieważ na terenie CK kończy się już przestrzeń. Pomimo, że sztuka ulicy jest ulotna i trzeba liczyć się z tym, że stare prace często zaczynają służyć jako podkład, to nie chcemy niszczyć tego, co już mamy. Uważamy, że graffiti to sztuka użytkowa, która nadaje przestrzeni miejskiej niepowtarzalny klimat. O ile stroni od wandalizmu,\nrasizmu i tym podobnych tematów, staje się częścią integralną miasta, ożywia je i daje możliwość wielu zdolnym, młodym ludziom tworzyć legalnie. W tym roku poza pracami na ścianach powstało kilka innych, nietypowych tworów. Zainicjowaliśmy bardzo popularną na świecie akcję knit-graffiti (graffiti robione na drutach czy szydełku - wymyśliła je kilka lat temu Amerykanka Magda Sayer. Zakładała włóczkowe skarpety pomnikom, znakom drogowym, balustradom, parkometrom, ubierała drzewa itp.). Liczyliśmy, że do zabawy włączą się osoby starsze, nie tylko dlatego, że robienie na drutach i szydełkowanie to wydawałoby się umiejętności wpisujące się prawie w prehistorię, ale jest to również najmniej inwazyjny rodzaj street artu. Chcieliśmy przekonać mieszkańców naszego miasta, że można bawić się krajobrazem nie niszcząc go. Udało się. Powstało kilka naprawdę urzekających prac, a samo obserwowanie pań, które dawały się ponieść wyobraźni było bardzo budujące. Zobaczyliśmy to, na czym zależało nam od początku, czyli integrację pokoleń, co w sztuce ulicy udaje się raczej rzadko. Sabina Stachnik\n„Uważamy, że graffiti to sztuka użytkowa, która nadaje przestrzeni miejskiej niepowtarzalny klimat. O ile stroni od wandalizmu, rasizmu i tym podobnych tematów, staje się częścią integralną miasta, ożywia je i daje możliwość wielu zdolnym, młodym ludziom tworzyć legalnie.”\nswoimi pracami udowadnia, że poza prostymi liniami i solidnym wypełnieniem, w tatuażu liczy się jeszcze pomysł. Niejednokrotnie przekonałam się, że w morzu poprawnych tatuatorów trudno znaleźć kogoś wyróżniającego się. O ile Włochy to dla mnie kraj, któr y na mapie identyfikuję z tatuażem tradycyjnym i „polinezyjskim”, to byłam nieco zaskoczona pomysłami jakie w swoich pracach, w ramach wspomnianej stylistyki realizuje Pietro. Dodatkowo lista wystaw, w któr ych brał udział jest prawie tak samo obszerna jak imprez tatuatorskich. Uwaga: artysta! Ola TF: Ile lat jesteś w tej branży? Pietro: Od jakichś 12. Nie pamiętam dokładnie jak to wszystko się zaczęło, ale w mojej głowie tkwi mocne wspomnienie, że byłem zupełnie spłukany i nie miałem żadnych perspektyw. Znajomi pożyczali mi pieniądze na pierwszy sprzęt. TF: Zdaje się, że obecnie pracujesz w dwóch różnych miejscach, to prawda? Pietro: Pochodzę z Sardynii, jedynej w swoim rodzaju wyspy usytuowanej po środku Morza Śródziemnego. To tam zacząłem tatuować i otworzyłem studio, którym aktualnie zajmuje się mój TATTOOFEST 44\nprzyjaciel i świetny tatuator Enrico Garau. Od 4 lat pracownia jest w jego rękach, a ja co jakiś czas pojawiam się tam, aby zaczerpnąć świeżego powietrza. TF: Z tego co wiemy, masz plastyczne wykształcenie… Pietro: Tak. Zawsze interesowałem się sztuką. W 1994 ukończyłem akademię plastyczną w Mediolanie, ale niestety przekonałem się, że niełatwo jest wyżyć będąc artystą. TF: W dzisiejszych czasach niełatwo też być oryginalnym. Masz jednak\ncoś, co wyróżnia twoje prace. Często łączysz w nich rozmaite elementy czy gatunki. Powiedz coś o swoich inspiracjach. Pietro: Dużo czerpię z różnorodnych sztuk plastycznych. Uwielbiam artystów takich jak: Max Ernst, Matthew Barney, Bill Viola, Marlene Dumas. Podziwiam nasycenie kolorów płócien z XV, XVI wieku, np. tych w wykonaniu Francisco de Zurbarána lub nowoczesnych twórców pokroju Nicola Samorì. Mam swoją własną definicję piękna. Staram się tworzyć rzeczy nieprzewidywalne, lubię też łączyć ze sobą sprzeczne motywy czy\ntematy. Poza tym pragnę, żeby tatuaże były jak najbardziej moje. Chcę przekazać w nich siebie. TF: W takim razie jak w 3 słowach opisałbyś swój styl… Pietro: Dekadencki, ironiczny i poetycki. TF: Jedną z najlepszych stron tego zawodu jest podróżowanie, zgadzasz się z tym? Pietro: O tak! Odwiedzam dużo konwencji i bywam na guest spotach. Pracowałem już w Philadelphii, Londynie, Pekinie,\nRzymie, Los Angeles. Podróżowanie jest męczące, ale również pełne emocji. Poznałem wielu, najróżniejszych ludzi i ich historie. TF: Przeglądając twoje zdjęcia zauważyłyśmy, że na konwentach pracujesz w słuchawkach. Czy to nie utrudnia kontaktu z klientem? Pietro: Używam ich, ponieważ często hałas jest nieznośny i utrudnia pracę. Poza tym, nie jestem specjalnym fanem muzyki, która zazwyczaj towarzyszy takim imprezom. Klienci przeważnie nie mają z tym problemu. W studio nigdy\nnie zakładam słuchawek. Ogólnie często czuję się bardziej jak spowiednik niż tatuator. TF: Myślisz, że mógłbyś z dnia na dzień zmienić zawód i poświęcić się czemuś innemu? Pietro: To niemożliwe, nie umiem nawet wyobrazić sobie innego życia. Kocham tą pracę, bo pozwala mi robić to, na co mam ochotę i w takim rytmie jaki mi akurat pasuje. Po skończeniu szkoły zajmowałem się np. projektowaniem wnętrz. Cóż, ludzie się zmieniają, nic nie jest stałe.\nTF: Mediolan widziany twoimi oczami… Pietro: Kocham Mediolan, choćby dlatego, że nie umiem wyobrazić sobie życia gdziekolwiek indziej. Myślę, że wpływ na to mają również relacje klient - tatuator. Mediolan jest pełen kreatywnych ludzi, projektantów mody, artystów czy grafików. Czasem jest to nieco snobistyczne środowisko, zwłaszcza tworzący je ludzie ze starszego pokolenia. Jednak najczęściej artyści z mojego miasta są bardzo otwarci. Ponadto jest tu dobre jedzenie i mili ludzie, a jak nie masz na nic ochoty, możesz po prostu poleżeć w domu na sofie. Uroczo!\nTF: A jak ma się tamtejsza scena tatuażu? Pietro: W tym momencie jest bardzo ciekawie. Mieszka tu kilku artystów robiących świetne, mocne i unikalne prace. Traditional ma się tu dobrze. TF: Dlaczego Włosi nie piją kawy z mlekiem? Pietio: Hahahah, to nieprawda! Każdy Włoch dorasta z caffe latte. Pamiętam, że jeszcze jako dziecko biegałem z wielkim kubkiem mleka z kawą. Może chodzi o mleko i kawę po obiedzie, czyli cappuccino? We Włoszech kawę z mlekiem pija\nsię tylko rano do śniadania. Po obiedzie preferujemy czarną. TF: Gdzie widzisz siebie za 5 lat? Pietro: Staram się nie planować mojego życia z wyprzedzeniem większym niż kilka dni, ale mam takie jedno marzenie aby kiedyś, gdy będę starszy, otworzyć małą restaurację.\nwww.facebook.com/pietrosedda www.thesaintmariner.com www.pietrosedda.com\nMimo krzyków Oli, że co chwilę podtykam jej pod nos tylko jakichś cartoonowców i im podobnych, pozwoliłam sobie kolejny raz przemycić do magazynu jednego z przedstawicieli tego stylu. No cóż, tak mam – czasem coś jest silniejsze ode mnie. I tak z większą czy mniejszą aprobatą Naczelnej, zagościł u nas młody, hiszpański tatuator\nTF: Ile miałeś lat, gdy zainteresowałeś się tatuażem? Victor: Tatuowaniem zajmuję się od 4 czy 5 lat, czyli odkąd skończyłem 19. Przez długi czas planowałem zostać ilustratorem lub grafikiem. Pierwszą osobą,\ndzięki której poznałem to środowisko był Rafa z „Ronin Tattoo” z Barcelony. Po kilku wizytach w jego studio odważyłem się powiedzieć, że chciałbym spróbować jak to jest być z drugiej strony maszyny. Mimo, że znaliśmy się\nwtedy dość pobieżnie, udzielił mi wielu cennych wskazówek, zarówno w kwestii zakupu sprzętu jak i samego tatuowania. Bardzo jestem mu za to wdzięczny.\nTF: Wielu tatuatorów zaczyna od graffiti, zdaje się, że ty również? Victor: W tą dziedzinę sztuki jestem zaangażowany mniej więcej od 14-go roku życia. Urodziłem się w Barcelonie, lecz mieszkałem\nTF: Jakbyś opisałbyś miasto, w którym mieszkasz i tamtejszy świat tatuażu? Victor: Z mojego punktu widzenia to jedno z najpiękniejszych w Hiszpanii. Jeżeli chodzi o całą Katalonię, mamy tu mnóstwo słońca, dobre jedzenie, przyjaznych ludzi i sporo miejsc do zabawy. Barcelona jest jednym z najbardziej multikulturowych miast w kraju. Jeżeli chodzi o artystów tatuażu, myślę że jest tu naprawdę wiele znakomitych postaci, jeżeli jednak mowa o klientach (porównując ich do tych z innych państw), mają jeszcze bardzo dużo do nauczenia się. Tatuaż ostatnio zyskał tu na sile, klienci wciąż jednak dzielą się na dwie kategorie. Jedni szanują artystę, wiedzą jak ma wyglądać dobra praca, drudzy zaś zazwyczaj przychodzą po napisy i inne drobne rzeczy. TF: W jakim studiu pracujesz? Victor: Nigdy nie mogłem usiedzieć na miejscu. Tatuowałem już w wielu różnych, ale nigdzie na stałe, aż do momentu gdy dwaj moi najlepsi przyjaciele Jota i Mocho otworzyli studio „Siha Tattoo” w samym centrum Barcelony. Jest to spokojne, małe i przytulne miejsce. Jeśli tylko nie podróżuję, pracuję właśnie tam. Mam z chłopakami świetny kontakt i uwielbiam ich. Jota można nazwać „perfekcją”, a Mocho „destrukcją”, są jak dzień i noc. Ha, ha!\nw niewielkiej wiosce leżącej nieopodal. Nie było tam zbyt wielu rozrywek, więc gdy byłem dzieckiem, lubiłem oglądać znajomych mojego brata podczas malowania. Zachwycało mnie to co robią i chciałem robić\nto samo, dlatego zdecydowałem złapać za farby. Po kilku latach postanowiliśmy wraz z mamą przenieść się do Barcelony. Tam szybko poznałem wielu artystów graffiti.\nTF: Tworzysz sporo prac w bajkowym stylu, czy inspirujesz się np. kreskówkami? Victor: Byłem ich pasjonatem kiedy byłem mały. Teraz mam na nie mniej czasu, ale uwielbiam np. „American Dad” (moja ulubiona postać to Roger!), „Futuramę”, „Dragon Ball’a”, „Arale”, „Thundercats”, „Transformers”… Bajki nie są specjalnie użyteczne gdy mam zamiar coś stworzyć. Zazwyczaj bardziej inspirują mnie zasłyszane historie, a nie konkretne motywy, które gdzieś zobaczę. Często oglądam prace innych artystów, czasem podglądam jakich barw dana osoba używa, jest to bardzo pomocne. Uwielbiam kolory, dzięki nim można stworzyć wyjątkowy, unikalny klimat i nadać pracy słodki, apokaliptyczny czy posępny wyraz.\nTF: Czy lubisz w ogóle czarno-szare tatuaże? Victor: Jasne! Uwielbiam oglądać dobrze zrobione tatuaże w szarościach i lubię też od czasu do czasu samemu je wykonywać. Preferuję jednak wielobarwne prace, bo pozwalają mi lepiej wyrażać siebie i moją wyobraźnię. TF: Czy twoje szkice wykorzystywane są w innych celach niż jako projekty? Victor: Owszem, moje rysunki były używane przy druku koszulek, ulotek, naklejek. Zazwyczaj chętnie zgadzam się na taką współpracę.\nTF: Wymień kilka swoich cech. Victor: Jestem upartą i stukniętą osobą. Lubię gdy ludzie mnie szanują i bardziej zwracają uwagę na moje czyny niż słowa. Staram się być dobrym przyjacielem i doceniać tych, na których mi zależy. Pracuję dość ciężko i głęboko wierzę w poświęcenie oraz systematyczność. Uważam, że nieważne co robisz, ważne jak! Ponad wszystko kocham i cenię moją mamę. TF: Czy jest coś, co namiętnie gromadzisz?\nVictor: Ha, ha. Tak, kolekcjonuję barwniki. Sporo ich kupuję. Zbieram również obrazy i rysunki ludzi, których tatuowałem lub po prostu tych, których styl rysowania mi się podoba. TF: Ulubieni artyści, idole… Victor: Hmm… może Caravaggio. Myślę, że w obecnych czasach jesteśmy bardziej rzemieślnikami niż artystami. Jeżeli chodzi o tych współczesnych, najbardziej lubię Belin, Myrhwan i Kuru. Natomiast moim ulubionym tatuatorem jest Shige. Ma on doskonałą kontrolę nad kompozycją.\nTF: Plany i cele… Victor: Koncentruję się raczej na rzeczach możliwych do zrealizowania w bliskiej przyszłości. Powiem szczerze, że długodystansowe cele mnie zniechęcają z uwagi na to, że trzeba czekać na efekty. Staram się skupiać na teraźniejszości, jak najwięcej się uczyć i rozwijać, sprawiać by ludzie byli zadowoleni a także nieco zdumieni. Nie wiem co będzie w przyszłości, chciałbym pozostać skromnym i prostym człowiekiem, dużo podróżować, poznawać nowych artystów i korzystać z życia. FB: Chil Victor\nolor Tattoo Art, Marisa Kakoulas, Edition Reuss, 2011\nAlbum można kupić przez nasz sklep internetowy www.tattoofest.pl/sklep\nComics Cartoon Pin-Up Manga New School\n„Color Tattoo Art” TATTOOFEST 56\no serii albumów poświęconych różnym rodzajom tatuażu, niemieckie wydawnictwo Edition Reuss wypuściło kolejną pozycję pod tytułem „Color Tattoo Art”. Na 496 stronach znalazły się prace 42 tatuatorów z całego świata, którzy posługują się stylem cartoon, new school czy odwołują się do klimatu komiksów. Znajdziecie tu między innymi dokonania takich klasyków gatunku jak Joe Capobianco, Ed Perdomo, Steph D., Dimitri HK, Jime Litwalk, Jee Sayalero, Jesse Smith czy Genko. Dzięki naszej współpracy z autorką Marisą Kakoulas i wydawcą, w książce nie zabrakło prac artystów z Polski, czyli Daveee’a, Brody i Sławka Myśkowa. Poza samymi tatuażami znalazły się tu też szkice, grafiki oraz obrazy. Teksty, w tym wywiady z niektórymi artystami, zostały opublikowane w trzech językach: angielskim, niemieckim i francuskim.\nako, że często pojawiamy się na niemieckich konwencjach, niejednokrotnie mogłam obserwować prezentowane w konkursach prace Mario Hartmanna, choć przyznam szczerze, zupełnie nie zwróciłam uwagi na to, kim jest ich autor. Ostatnio na naszych łamach pojawia się więcej niemieckich artystów, co mam nadzieję jest zwiastunem jakiegoś przełomu czy nadchodzącego wzrostu świadomości tamtejszych, przeciętnych odbiorców. Oby tak było, bo już lada dzień czeka nas kolejna wyprawa do Berlina. Krysia\nTF: Kiedy zetknąłeś się z tatuażem? Mario: Pierwszy tatuaż postanowiłem zrobić sobie w wieku 24 lat i od razu bardzo wkręciłem się w ten temat. Wywodzę się ze sceny graffiti, zawsze malowałem na płótnie lub aerografem i zastanawiałem się, co zrobić aby móc się z tego utrzymać. Spróbowałem pracy z maszyną w 2007, a rok później stało się to moim stałym zajęciem. TF: Nie dało się żyć z malowania, co więc robiłeś? Mario: Przed tatuowaniem pracowałem na lotnisku jako ochroniarz. Jak nietrudno się domyślić, była to nudna praca, która nigdy nie była satysfakcjonująca. Zawsze czerpałem przyjemność z tworzenia, poważnie myślałem o zostaniu malarzem lub o zajęciu się renowacją starych obrazów. Gdy po raz pierwszy przez głowę przeszła mi myśl by zostać tatuatorem, wiedziałem że będzie to zajęcie łączące moje zamiłowanie do sztuki i jednocześnie dające możliwość poznawania interesujących ludzi. TF: Co zatem zmieniło się od tego czasu w twoim życiu? Mario: Wreszcie jestem zadowolony i szczęśliwy. Często zaskakuje mnie, jak entuzjastycznie ludzie przyjmują to, co robię. Bardzo lubię tatuować, zwłaszcza że od samego początku miałem okazję współpracować z moimi idolami. TF: Kogo masz na myśli? Mario: Moim mentorem jest Robby Welke, z którym pracuję już od 1,5 roku. Od 10 lat ma swoje studio, którym zarządza jego żona. Lokal mieści się w małej, cichej uliczce w Berlinie, dzięki czemu nie przychodzą do nas przypadkowi klienci. Na prace Robby’ego zwróciłem uwagę przeglądając magazyny branżowe, zanim jeszcze sam zacząłem tatuować. Możliwość pracy z nim jest niezwykłą przyjemnością i zaszczytem. Moim kolegą z pracy jest też Boris, niesamowita osoba, która wie chyba wszystko o kolorach. Poznałem go tydzień przed konwencją w Berlinie, gdy gościnnie u nas pracował. Miałem wtedy okazję przyjrzeć się z bliska jego pracy. Poza tym inspiruje mnie Robert Hernandez, Dmitriy Samohin, Victor Portugal, Tofi i Zhivko. TF: Co sprawia ci największą radość podczas pracy? Mario: Lubię bawić się formą i ekspresją twarzy. Gdy pracuję nad postaciami, mam wrażenie że zaraz ożyją. Kocham kolor, bo daje nieograniczone możliwości, sprawia, że obraz jest bardziej rzeczywisty i trójwymiarowy.\nTF: Co chciałbyś poprawić w swoich pracach? Mario: Jako, że nigdy nie jestem w pełni usatysfakcjonowany, zawsze analizuję co mógłbym zrobić lepiej i jaka kombinacja kolorów byłaby najodpowiedniejsza. Jeżeli chcesz, żeby ludzie mówili o twoich pracach w superlatywach, musisz wciąż starać się czymś ich zaskoczyć. TF: Jaki temat czy motyw najczęściej poruszasz? Mario: Ogólnie lubię wszystko co realistyczne, szczególnie kobiece postacie, motywy z horrorów czy w ogóle z filmów. TF: „Meksykańskie” twarze są ostatnio bardzo popularne, my mamy już dość, a ty? Mario: Zrobiłem kilka meksykańskich twarzy i czaszek. Muszę przyznać, że podoba mi się ten motyw, choć faktycznie sporo się tego widuje. Niestety kwestia wykonania pozostawia wiele do życzenia. TF: Za co lubisz Berlin? Mario: Każda jego część i dzielnica to takie miasto w mieście i ma własny charakter. Jest to bardzo różnorodna i multikulturowa metropolia. Możesz znaleźć tam wszystko co chcesz! TF: Czy dużo podróżujesz jako tatuator? Mario: W tym roku wzięliśmy udział w konwencji w Mediolanie. Mieliśmy boks niedaleko Boba Tyrrella, Nikko Hurtado, Borisa, Hernandeza, Carlosa Torresa i Carlosa Rojasa. Byłem zaszczycony mogąc pracować w tak doborowym towarzystwie. Lubię również niemieckie konwencje jak ta w Chemnitz czy Frankfurcie, ale ponieważ tatuuję tylko 3 lata, mam do odwiedzenia jeszcze wiele miejsc. TF: Od Berlina do Polski dzielą cię niespełna dwie godziny jazdy, byłeś kiedyś u nas? Mario: Wstyd się przyznać, jeszcze nigdy nie byłem w Polsce, ale bardzo podobają mi się polskie dziewczęta ;).\nwww.tattooist.de FB: Mario Hartmann\nfot. Brandon Buie\nto kalifornijska modelka bardzo popularna w tamtejszym światku tatuatorskim. Znamy ją już od jakiegoś czasu, gdyż jest twarzą firmy Sullen Clothing. Nasza Kudi współpracuje z licznymi firmami, w większości odzieżowymi. Jej podobizna znalazła się także na cewkach maszynek firmy Jesse Jaymes Tattoo Co. Zaskakujące jest to, że tatuatorzy płacą jej za noszenie prac ich autorstwa! To może zdarzyć się tylko w Ameryce.\nfot. Aaron Riveroll\nfot. External Exposure\nfot. Mike Zaragoz\nfot. Brandon Showers\nKrysia: Czy masz jakieś śmieszne wspomnienia z sesji? Bernadette: Hmm, nie przydarzyło mi się nic aż tak niesamowitego i wartego zapamiętania… Moment! Pamiętam zdjęcia dla magazynu dla miłośników buldogów. Pies, z którym pozowałam, miał przez cały czas wzwód… Wszyscy mieliśmy niezły ubaw.\nKrysia: Jak oceniasz efekty sesji zorganizowanej specjalnie dla TF? Bernadette: Za tło posłużyła nam pustynia. Sponsorem była firma odzieżowa „Corrupt Couture”. Robert Rea zajął się moją fryzurą i makijażem, a fotografem był Mike Zaragoza. Uważam te zdjęcia za bardzo udane.\nKrysia: Czy życie w Kalifornii ma jakieś wady? Bernadette: Wśród modelek w Kalifornii jest bardzo duża konkurencja. Przykre jest to, że większość z nich wbiłaby ci nóż w plecy i rozpowiadałaby kłamstwa, aby zdobyć zlecenie. Ciężko jest ufać innym dziewczynom, bo większość z nich idzie po trupach do celu.\nKrysia: Wszyscy wiemy, że pozory mylą… O atrakcyjnych blondynkach wiele osób nie ma dobrego zdania. Udowodnij ludziom, że nie mają racji. Bernadette: Hahaha… Tak, często jestem postrzegana przez pryzmat tego stereotypu. Jestem blondynką, mam tatuaże i zajmuję się modelingiem… Ludzie patrząc na mnie nie wiedzą jednak, że wychowywałam się w Brazylii, Europie i Tajlandii. Przeprowadziłam się do Stanów kiedy miałam 16 lat. Mieszkałam na squotach, w hotelach, miałam bardzo złe towarzystwo, wiele przeszłam, w tym dwie terapie odwykowe od narkotyków i alkoholu. Potem zaczęłam studiować dziennikarstwo i pisałam do uczelnianej gazety. Mam silny charakter, jestem mądra i na pewno odbiegam od wyobrażeń ludzi. Wiedzę jaką posiadam zdobyłam żyjąc na ulicy i wiele czytając. Na pewno nie jestem typową blond pięknością. facebook.com/BernadetteMacias www.YouTube.com/SullenTV www.FaceBook.com/MsBMacias TATTOOFEST 65\nJakub z córką\nTF street tea m\nPod maszyną Bartka Panasa\nJedz, bo nie urośniesz ;)\nImię i nazwisko: Jakub Korczyński Rocznik: 1977 Czym zajmujesz się zawodowo: jestem kierownikiem sklepu w pewnej dużej sieci dyskontów Motto życiowe: „Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło” Twoja najlepsza strona: lewa Twoja najgorsza wada: impulsywność Twój bohater: wszystkie filmowe wcielenia Clinta Eastwooda Z czego jesteś dumny: z córki Bez czego nie wychodzisz z domu: bez kluczy i miętowego cukierka Rzeczy, które cię interesują: historia, szeroko pojęta muzyka metalowa i oczywiście tatuaże Czego najbardziej nie lubisz: systemu zarządzania panującego w korporacjach!!! (doświadczam na sobie) TOP 5: Muzyka: old school, death metal i grindcore; jest zbyt dużo dobrych kapel, żeby którąś wyróżnić Filmy: „Ostatni Mohikanin”, wszystkie części „Batmana” i „Ojca Chrzestnego” jakie kiedykolwiek nakręcono oraz filmy historyczne Książki: historyczne, te które czymś mnie zaciekawią; ogólnie dużo czytam Programy telewizyjne: lubię kanał „Discovery History” Kawałek na chandrę: każdy z utworów zespołu „Nevermore” Imprezy domowe czy klubowe: raczej domowe, no i od czasu do czasu jakiś dobry koncercik 5 rzeczy bez, których nie możesz żyć: rodzina, death metal, zielona herbata, trochę wolnego czasu tylko dla siebie, internet Uprawiany sport: wbrew pozorom uprawiam amatorską jazdę na rowerze Oglądany sport: piłka nożna Większość wolnego czas spędzasz na: słuchaniu muzyki, z rodziną, przed komputerem i czytając Wakacje życia: to takie, które będą trwały 12 miesięcy! Czyj pojedynek chciałbyś zobaczyć (żywi i umarli): Józef Stalin vs Barack Obama Najlepsze jedzenie: to mojej mamy i żony Ulubiony dowcip: uwielbiam skecze z „Latającego Cyrku Monty Pythona” Najdziwniejszy alkohol jaki piłeś: drink, który nazywał się „Black Fucking Metal” Psy czy koty: raczej psy, mój oprócz swojego normalnego imienia Diana ma pseudonim „Futołla” Lody czekoladowe czy owocowe: waniliowe TATUAŻE Wymień i opisz swoje tatuaże: prawa ręka to demony i czaszki. Lewą, jeszcze nieskończoną, pokryją motywy japońskie. Na lewej łydce znajduje się lekko poschizowany pan z pistoletem. Motywy, kto i kiedy wykonał, jak było z pomysłami: pierwsze były robione jeszcze w latach 90. u pewnego człowieka, który wtedy wydawał się całkiem niezły. Jednak jego prace nie przetrwały próby czasu. Potem tatuowanie zostało zepchnięte na dalszy plan, na jakieś 10 lat. Po tym okresie, chcąc zrobić sobie coś nowego i zakryć te stare, trafiłem do studia „Sauron” pod maszynę Marzana. I tak zaczęło się od nowa. Najpierw prawa ręka - stare motywy niejako zdefiniowały to, co się tam znalazło. Pomysły były wyszukiwane przeze mnie, a tatuator przenosił je na skórę. Motyw przewodni lewej ręki to „Japonia i samuraj”, a resztą zajął się artysta z „Saurona”, przy okazji coverując to, co już na niej było. Tatuaż na łydce wykonał Bartek Panas. Wysłałem mu zdjęcie postaci wzięte z jakiejś grafiki i napisałem kilka wskazówek, a on odesłał gotowy projekt i przeniósł go na skórę podczas Tattoofestu w 2009 roku. Jakie masz plany związane z kolejnymi tatuażami: najpierw chcę skończyć to co zaczęte, a potem się zobaczy. To na pewno nie koniec. Ostatnia zajawka/ostatnio znaleziony artysta: wyczyny Davida Rudzińskiego robią na mnie duże wrażenie, z zagranicznych wymienię Cang Longa i Caesara. Czy twój szef i najbliższa rodzina wie o twoich tatuażach: szefów mam kilku i nie wiem czy wiedzą. Rodzina oczywiście tak. Jak była ich reakcja: przełożonych jeśli wiedzą to żadna, żona toleruje ale sama nie da się namówić. Te tatuaże zrobione jeszcze w latach 90. były dość dużym szokiem dla moich rodziców i reszty rodziny. Teraz już się chyba przyzwyczaili. Doświadczenia konwentowe: raczej niewielkie. Od 2009 roku jeżdżę do Krakowa na Tattoofest. Praca, którą zrobił mi Bartek Panas została nagrodzona trzecim miejscem w kategorii „Best of Day”. Poza tym jest to fajne miejsce, można pooglądać dużo ciekawych prac, no i w Krakowie mieszka moje rodzeństwo, także powodów do przyjazdu jest kilka.\nCover - Marzan, Sauron, Ruda Śląs ka\nCover - Marzan, Sauron, Ruda Śląs\nBartosz Panas, Caffeine Tattoo, Wars\nJa kub Korcz y nski ka\nPiknik na parkingu\nBardzo cieszę się z faktu zaprezentowania twórczości Aleksandry Marchockiej na łamach TF. Jestem fanką jej ilustracji od pierwszej chwili gdy je odkryłam. Uwielbiam ich słodycz i niepokojący klimat. Do tworzenia Ola używa przede wszystkim wyobraźni, a także programów takich jak Adobe Photoshop, Flash oraz Illustrator. Jej projekty coraz częściej przenoszone są na skórę, a sama autorka wyraża chęć nauki tatuowania. Jestem więc pewna, że odpowiednia osoba znalazła się w odpowiednim miejscu. Krysia TF: Na początek opowiedz o swoim wykształceniu. Gdzie zdobywałaś wiedzę z zakresu rysunku i grafiki? Ola: Od dziecka chciałam być rysownikiem, więc uczyłam się sama. Zawsze fascynowały mnie komiksy, animacje i gry komputerowe. Poważną edukację w tym kierunku zaczęłam dopiero na studiach. Dostałam się na grafikę warsztatową na Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie gdzie miałam kontakt ze świetnymi, znanymi profesorami. Podczas studiów zaczęłam pracować jako grafik przy projektach dla wydawnictw i producentów gier. Zależało mi na tym, żeby rozwijać się w różnych dziedzinach – tych mniej i bardziej komercyjnych. TF: Masz stałą pracę czy jesteś wolnym strzelcem - pracujesz w domu i wykonujesz najciekawsze zlecenia? Ola: Od niedawna łączę jedno z drugim. Wcześniej pracowałam w domu jako freelancer,\njednak spędzanie całych dni w samotności było nie do zniesienia. Obecnie jestem zatrudniona w agencji reklamowej jako graphic designer. Świat reklamy zawsze mnie pociągał, dlatego realizuję się teraz jako projektant. Po godzinach poświęcam się mojej największej pasji – ilustracji. Poza pracami prywatnymi, wykonuję co ciekawsze zlecenia, głównie na potrzeby gier i animacji. Często zdarza mi się robić wzory na ubrania dla sklepów z alternatywnymi ciuchami. Coraz częściej pojawiają się też prośby o wykonanie projektu tatuażu. TF: Niejednokrotnie zdarzyło mi się widzieć twój projekt przeniesiony na skórę. Czy odczuwasz satysfakcję, gdy ludzie chcą nosić na sobie twoje pomysły? Jaki masz do tego stosunek? Ola: Tak, bardzo się cieszę widząc moje grafiki w formie tatuaży. Jeśli ktoś decyduje się nosić mój wzór przez całe życie, to znaczy, że naprawdę docenia to, co robię. Wiele\nosób korzysta z gotowych prac, które można obejrzeć w necie. Często widzę ten sam motyw w wykonaniu różnych tatuatorów – każdy na swój sposób jest inny od oryginału. Najbardziej lubię jednak oglądać tatuaże oparte na projekcie stworzonym na indywidualne zamówienie, z myślą o konkretnej osobie i miejscu na skórze. Jestem właśnie w trakcie projektowania kolejnych wzorów dla dziewczyny ze Szwajcarii, która postanowiła wytatuować całe swoje ciało moimi pracami. TF: A jeśli będziesz sobie coś tatuować, to chciałabyś aby był to twój projekt?\nOla: Tak, wielokrotnie myślałam o zrobieniu sobie tatuażu według własnego pomysłu. Problem polega na tym, że nie mogę zdecydować się na wzór. Za każdym razem mam inną koncepcję na rysunek i jego umiejscowienie. Długo szukałam odpowiedniej osoby, która mogłaby dobrze odtworzyć moją pracę. W końcu znalazłam w Warszawie bardzo fajną tatuatorkę. Może kiedyś uda mi się także odbyć u niej naukę robienia tatuażu. Od dawna myślałam, żeby zająć się tą formą sztuki – im więcej robię projektów, tym bardziej czuję potrzebę, żeby osobiście przenosić je na skórę. TF: Tworzysz grafiki do gier, nadajesz kształt postaciom z bajek… jakie najdziwniejsze zlecenie realizowałaś? Ze stworzenia czego jesteś najbardziej dumna? Ola: Moje najdziwniejsze zlecenia dotyczą właśnie projektów tatuaży.\nLudzie przychodzą do mnie z najróżniejszymi pomysłami - niektóre uważam za zabawne, inne za dość niepokojące. Pojawiają się prośby o ciasteczka z uśmiechniętą kupą, erotyczne portrety w stylu fantasy, rozkładające się mięso itp. Osobiście za najdziwniejsze uważam pewne zlecenie na ilustrację do magazynu: miałam stworzyć akt kobiety z włosami łonowymi tworzącymi logo znanej marki samochodowej. Jeśli miałabym wybrać projekty, z których jestem najbardziej dumna, postawiłabym na moje prywatne ilustracje. Oczywiście grafiki dla znanych firm dają sporą satysfakcję, jednak przy ich tworzeniu nigdy nie jestem tak wolna, jak podczas rysowania dla siebie. TF: Wiem, że uwielbiasz kontrasty i nie brakuje ich w twoich pracach. Rozwiń temat. Ola: Bardzo lubię łączyć elementy infantylne i kiczowate z mrocznymi i gotyckimi, nadając w ten sposób groteskowy charakter pracom. Staram się podchodzić do tematów swoich ilustracji z przymrużeniem oka.\nStąd cukierkowa, dziecięca kolorystyka wymieszana z motywami „dla dorosłych”: erotyką i śmiercią. Obok ponurych postaci umieszczam urocze stworki, a poważne sytuacje równoważę absurdalnymi, niepasującymi elementami. TF: Nie da się ukryć, że masz swoje ulubione, przewijające się motywy – opowiedz o nich. Ola: Często sięgam do motywów erotycznych, inspirowanych klasycznymi pin-up girls. Fascynuje mnie ludzkie (zwłaszcza kobiece) ciało - jego rytmy, linie i kształty. Tu objawia się moje zamiłowanie do aktów. Poza pięknem ludzkiego ciała lubię mroczny,\na jednocześnie naiwny świat baśni i mitów, pełen potworów i zagubionych księżniczek. W moich pracach stale powracają postacie zwierząt. Najczęściej są to konie, których trochę się boję oraz urocze kocięta i króliki. Wiele z wymienionych już tematów przeplata się z motywem śmierci, którą staram się ubrać w niewinny róż. TF: Co dzieje się od momentu, gdy w twojej głowie pojawi się pomysł, do efektu końcowego? Jakimi narzędziami się posługujesz? Ola: Większość moich prac to grafiki komputerowe, jednak wszystkie zaczynają swoje istnienie jako tradycyjny rysunek na kartce papieru. Etap szkicu jest dla mniej najważniejszy i najbardziej interesujący - wtedy klaruje się pomysł, charakter i kompozycja całości. Posługuję się zwykłym ołówkiem automatycznym na papierze xero. Dopiero później poddaję zeskanowany rysunek obróbce graficznej i piórkiem tabletu nanoszę kolor i światłocień w Photoshopie. TF: Mam wrażenie, że twoje prace są bardziej znane za granicą niż u nas, a może nie jest aż tak źle ;)? Ola: Jeśli chodzi o wzory tatuaży, zdecydowana większość zamówień pochodzi z zagranicy. Stamtąd dostaję też więcej propozycji publikowania swoich prac w pismach i na portalach. Jednak znaczna ilość dużych zamówień realizowana jest dla firm w Polsce. Podobnie ze wzorami na ubrania - większość można kupić w rodzimych sklepach. Trudno powiedzieć, czy moje prace są bardziej znane na świecie niż u nas. Otrzymuję bardzo pozytywne opinie i wsparcie zarówno od ludzi z Polski jak i z zagranicy. TF: Co dzieje się z twoim sklepem? Zamierzasz rozwijać jakoś tą działalność, jakie masz plany? Ola: Tak, bardzo chcę rozwijać mój mały sklepik z koszulkami. Mam pomysły na nowe wzory, także na bluzy i męskie T-shirty. Jednak stale brakuje mi czasu żeby je przygotować. Jestem na tyle zaangażowana w projekty dla innych, że na moje własne często nie starcza czasu. Mam nadzieję, że jesienią uda mi się wypuścić nową serię ubrań. Jakiś czas temu nawiązałam współpracę z warszawskim sklepem „Luka Bandita”, gdzie można kupić moje koszulki.\nwww.olamarchocka.com TATTOOFEST 73


Kiedy Kim Kardashian zmieni kolor włosów? - Kozaczek.pl\nśroda 08-01-14, czytany: 22530 razy, autor: Płatek Śniegu\nTa sprawa nie daje jej spokoju!\nKim Kardashian / © Fame/Flynet O czym Kim Kardashian może rozmawiać ze swoimi fanami? O życiu prywatnym? Raczej nie, przecież można je śledzić na bieżąco w Keeping Up With The Kardashians. O Nori? Prędzej należałoby zapytać o nią nianię. W rozmowie z fanami Kim rozmawiała o swoich włosach...\n- Długo zamierzasz być blondynką? - padło pytanie.\n- Nie jestem pewna. Dzisiaj miałam ochotę je przyciemnić, ale jak już byłam u fryzjera, doszłam do wniosku, że jeszcze trochę poczekam. Ciągle się zastanawiam, jaki chcę mieć kolor włosów - odpowiedziała Kim, całkiem na serio.\nTo są rozterki godne gwiazdy. Pójdziemy zatem tropem Kim i zapytamy: "W jakim kolorze byłoby jej najlepiej?".\nKtoś podsłuchał, co Beyonce mówi o Kim i Kylie na Grammy\tDacie wiarę?\tczytano: 10551 razy\nJeszcze 3 kg i Kim Kardashian będzie ważyć...\tOsiągnie swoją WAGĘ IDEALNĄ.\tczytano: 24844 razy\nKelnerka mówi, co zobaczyła, gdy Kim Kardashian zdjęła tę kurtkę\tNie dziwimy się.\tczytano: 53886 razy


Igrzyska Olimpijskie: Włochy – Australia (Typ i Analiza) | Typ dnia\nTyp dnia Typy na dziś Igrzyska Olimpijskie: Włochy – Australia (Typ i Analiza)\nIgrzyska Olimpijskie: Włochy – Australia (Typ i Analiza)\nW środę w ramach Igrzysk Olimpijskich koszykarze Włoch zagrają z zawodnikami z Australii. Początek spotkania zaplanowano na godzinę 10:20. Zapraszamy na analizę!\nIgrzyska Olimpijskie: Włochy – Australia. Typy bukmacherskie\nW pierwszym meczu podczas igrzysk pokonali Nigerię 84:67. Z początku mecz był wyrównany, ale z biegiem czasu ich przewaga była coraz bardziej wyraźna. Ze świetnej strony pokazał się Patty Mills.\nPodczas meczu zdobył dwadzieścia pięć punktów i był bezapelacyjnie najlepszym koszykarzem tego spotkania. Włosi zajmują dziesiąte miejsce w rankingu FIBA i mają teoretycznie mocną kadrę.\nJednak w swoim pierwszym pojedynku nie popisali się i w spotkaniu z Niemcami wygrali (92:82), ale to bardzo dobra czwarta kwarta dała im zwycięstwo. Wcześniej to rywale cały czas prowadzili.\nW ich zespole jest kilka gwiazd, ale to Australijczycy mają raczej bardziej wyrównaną kadrę. Włosi męczyli się z Niemcami, więc Australia jest w stanie ich pokonać.\nWłochy – Australia 2 1,31 Fortuna\nPoprzedni artykułLiga Mistrzów – Kwalifikacje: Flora – Legia Warszawa (Typ i Analiza)\nNastępny artykułLiga Mistrzów – Kwalifikacje: Galatasaray – PSV (Typ i Analiza)


Vicino - mieszkania od DewelopART Fidelis Sp. z o.o. Sp.k. - Wrocław, Krzyki, Tarnogaj, ul. Jesionowa - RynekPierwotny.pl\nul. Jesionowa 35-37\nNyska Residence(0.3 km dalej)\nPiękna 21(0.4 km dalej)\nSEMPRE(0.4 km dalej)\nVicino powstaje na Krzykach, przy ulicy Jesionowej 35-37 – ta lokalizacja jest idealnym rozwiązaniem dla osób poszukujących mieszkania z dala od miejskiego zgiełku, lecz pozwalającego w pełni korzystać z dobrodziejstw mieszkania blisko centrum. Jesionowa jest idealnie skomunikowana ze wszystkimi dzielnicami Wrocławia – trzy linie tramwajowe, sześć linii autobusowych zapewniają aktywne korzystanie z komunikacji miejskiej. Miłośników dwóch kółek ścieżki rowerowe zaprowadzą bezpiecznie w każdy zakątek Wrocławia.Doskonale rozwinięta infrastruktura w bliższej i dalszej okolicy zaspokoi wszelkie potrzeby mieszkańców: liczne sklepy, centra handlowe, przedszkola, szkoły, uczelnie wyższe, banki, służba zdrowia z nowym kompleksem na ul. Borowskiej, usługi – większość z nich dostępna podczas spaceru.Aby aktywnie spędzić czas, mieszkańcy Vicino będą mieli do wyboru szeroki wachlarz możliwości – parki, ścieżki rowerowe, Aquapark, lodowisko przy ul. Kuronia, korty tenisowe, kluby fitness czy też ulokowaną dwie minuty od inwestycji ściankę wspinaczkową.Vicino to sześciokondygnacyjny budynek, dla Państwa wygody wyposażony w cichobieżną windę dostępną z poziomu garażu podziemnego. W budynku znajdzie się 70 mieszkań zaprojektowanych z myślą o komforcie, dających swobodę w aranżowaniu przestrzeni. Mieszkania będą dostępne w metrażach od 33m2 do 69 m2, od kawalerek do czteropokojowych. Każde mieszkanie posiada przestronny balkon lub duży ogródek. Dla komfortu naszych mieszkańców w każdej z dwóch bram budynku znajdować się będzie rowerownia. W inwestycji znajdzie się również garaż podziemny z podgrzewanym wjazdem oraz naziemne miejsca parkingowe.\nInwestycja Vicino znajduje się na Tarnogaju, ul. Jesionowa 35-37 (2.5 km od centrum Wrocławia), została zrealizowana przez dewelopera DewelopART Fidelis Sp. z o.o. Sp.k..\nInwestycja Vicino została wybudowana i oddana do użytkowania w 4 kw. 2017 roku.\nAktualnie w inwestycji Vicino pozostało na sprzedaż 0 mieszkań o powierzchni 56 metrów kwadratowych w cenie od 6 250 zł za metr kwadratowy.\nmiejsca postojowe podziemne (57 miejsc)\nW inwestycji znajduje się 18 komórek lokatorskich 6000,00 zł/m2.\nKomórki lokatorskie: posiada (18): 6000,00 zł/m2.\nmiejsca postojowe naziemne (24 miejsca): od 10 000 do 15 000 zł.\nmiejsca postojowe podziemne (57 miejsc): od 19 000 zł do 25 000 zł.\nLokalizacja inwestycji Vicino\nMieszkańcy mogą korzystać z bogatej oferty edukacyjnej. W najbliższej okolicy inwestycji Vicino znajdują się się 4 placówki edukacyjne. Najbliżej położone to: Szkoła Podstawowa nr 9 w odległości 230 m, Przedszkole ABC w odległości 240 m, Publiczne Przedszkole Pitagoras w odległości 280 m.\nNa infrastrukturę handlowo-usługową inwestycji Vicino składa się wiele punktów. Nieopodal, w odległości 220 m znajduje się Sklep u Ani, w odległości 450 m znajduje się Auchan Supermarket, w odległości 510 m znajduje się Lidl.\nBliskość terenów rekreacyjnych oraz obiektów sportowych to mocna strona tej lokalizacji. W najbliższej okolicy inwestycji Vicino w odległości 250 m znajduje się Boisko, w odległości 250 m znajduje się Centrum Wspinaczkowe Tarnogaj, w odległości 310 m znajduje się Jump World - Park Trampolin.\nNyska Residence 79 ofertPiękna 21 2 ofertySEMPRE 78 ofert


Wizyta u okulisty - Krajowy spis firm\nPostautor: Kiljan01 » 14 maja 2018, 11:00\nJak często badacie wzrok? Korzystacie z prywatnych czy państwowych lekarzy? Pytam, bo u mojej babci zdiagnozowano zaćmę i termin operacji w szpitalu polskim wyznaczono na 3 lata do przodu :( Pewnie zdecydujemy się wyjechać na zabieg do Czech, bo refunduje go NFZ,a czeka się wtedy jakieś 2 tygodnie na jednodniowy zabieg: http://operacjazacmy.info/ .\nPostautor: Panna Anna » 17 lip 2018, 9:27\nFaktycznie zaćmę można usuwać w czeskich klinikach, a za zabieg płaci polskie NFZ? To alternatywa dla polskiego pacjenta i skrócenie czasu oczekiwania na operację (w Czechach na zabieg czeka się jakieś 2 tyg od wizyty kwalifikacyjnej, a sam zabieg usunięcia trwa ledwie kilka godzin). Tutaj znajdziecie wszystkie niezbędne informacje: http://operacjazacmy.info/ . W ramach refundacji NFZ możecie wybrać soczewkę wewnątrzagałkową, macie ubezpieczenie, opiekę polskich lekarzy, leki osłonowe w cenie zabiegu, dokumentację medyczną w języku polskim etc.\nPostautor: Wokulski » 17 lip 2018, 9:29\nMój dziadek był na takim zabiegu w PROVISUS w Czechach: http://lepiejzobacz.cz/ i jest bardzo, bardzo zadowolony. Przez miesiąc nie mógł dźwigać niczego ciężkiego, ale w sumie to było jedyne ograniczenie. Dla mnie najważniejsze, że odzyskał widzenie na 1 oko, bo już było z tym źle. Do tego wizyty kwalifikacyjne i kontrolne są w Polsce. Koszty może refundować NFZ ale to już ta klinika podpowie, jakie wnioski złożyć. Polecam każdemu takie leczenie!\nPostautor: babulina35 » 27 wrz 2018, 19:48\nJa okuliste mam już za sobą teraz szukam okularów, bardzo spodobała mi sie oferta na tej stronie https://eyewear24.net/product-pol-27884 ... =102854102 Jest tu zaoferowany jeden z czołowych producentów którego zna naprawdę wiele osób, bardzo podobają mi się te okulary i chyba je własnie wybiorę.\nPostautor: melomanka2 » 10 paź 2018, 9:23\nJa staram się odwiedzać okulistę co najmniej raz w roku. Mam wadę wzroku i wolę wiedzieć, czy mi się ona nie pogłębia. Jeśli chodzi o to, czy noszę okulary czy soczewki kontaktowe, to zdecydowanie wybieram te drugie. Jest to dla mnie dużo wygodniejsze i praktyczniejsze rozwiązanie, niż noszenie okularów ;) Soczewki udaje mi się niedrogo zamawiać na https://mylenshop.com/pol_m_soczewki-mi ... e-612.html. Polecam tam zajrzeć, jeśli również korzystacie z takiego rozwiązania.\nPostautor: zdolna » 12 paź 2018, 14:53\nJa też odwiedzam okulistę i to dwa razy do roku, pracuję na komputerze a on niestety osłabia wzrok. Teraz oglądam okulary korekcyjne https://iokulary.pl/pol_m_Okulary-Korek ... -1228.html Znana marka, ładne kształty i kolory. A teraz okazja można dostać je w cenie promocyjnej.\nwiesz wszystko zależy od wady wzroku, ja badam się tak co dwa lata.\nPostautor: Kirssteen » 11 lis 2018, 14:57\nTeż słyszałam o takiej opcji na operacje zaćmy. Kolejki na NFZ potrafią niejednego zniechęcić. Rok, dwa lata to już norma praktycznie jeżeli chodzi o tego typu zabiegi. Zainteresujcie sie dlatego ofertą od https://blikpol.pl/operacja-zacmy tam na pewno dosyć szybko dostaniecie sie na profesjonalny zabieg leczenia zaćmy.\nPostautor: ofelia » 26 lis 2018, 7:28\nPogorszenie wzroku, które trwa już od jakiegoś czasu może wskazywać na początki zaćmy. Jeśli taki problem dotyczy Ciebie powinnaś jak najszybciej udać się do okulisty. Kliniką, która specjalizuje się w leczeniu zaćmy jest T&A Medica https://ta-medica.pl/ , która przeprowadza kwalifikacje do zabiegu na podstawie wnikliwego badania wzroku. Zabieg przeprowadzany jest na profesjonalnym sprzęcie przez wykwalifikowanych lekarzy.\nRejestracja: 03 gru 2018, 12:29\nPostautor: bert » 03 gru 2018, 12:33\na korzystacie może z suplementów diety na wzrok? https://tokyobrothers.pl/preparat-luten ... czy-warto/ - zakupiłem cos takiego i jestem ciekawy działania ntego. Chciałbym wyostrzyć trochę wzrok a czytałem że to jeden z efektów stosowania go.\nUżytkownicy przeglądający to forum: ofelia i 2 gości


Poczta z kwiatami - kwiaciarnia Dąbrowa Górnicza\nKwiaciarnia Dąbrowa Górnicza, poczta z kwiatami\nNasz kwiaciarnia internetowa w Dąbrowie Górniczej istnieje już od wielu lat na rynku. Mamy duże doświadczenie w komponowaniu zarówno kopozycji mieszanych, jak i bukietów czy koszy kwatowych. Gwarantujemy Państwu bukiety tworzone zawsze ze świeżych kwiatów oraz w najniższych cenach na rynku. Dostawa odbywa się 7 dni w tygodniu, o dowolnej porze dnia. Kurier przekazuje bukiet bezpośrednio do rąk własnych odbiorcy w dowolnie wybranym przez Państwa miejscu: domu, pracy, szkole, akademiku, szpitalu. Wypróbuj naszą florystyczną pocztę i spraw radość bliskiej osobie!\nNasze studio florystyczne w mieście Dąbrowa Górnicza to najpewniejszy wybór. Zapraszamy do korzystania z szerokiej oferty naszej bukieciarni. Florystyczna poczta, kwiatowa przesyłka Dąbrowa Górnicza to spore doświadczenie, jakie zyskujemy z sumiennie wykonywaną pracą. Poczta z kwiatami Dąbrowa Górnicza współpracuje z pomysłowymi pasjonatami kwiatów, które każdą wiązankę przygotowują stosownie do Twoich potrzeb. Poczta Dąbrowa Górnicza kwiatowa dba o różnorodność kwiatów. Najwspanialszym wyróżnieniem jest dla nas uśmiechnięta twarz Osoby Obdarowywanej. Florystyczna poczta, kwiatowa przesyłka Dąbrowa Górnicza proponuje nieskomplikowane wypełnianie formularzu zamówienia. Proponujemy obszerną paletę wiązanek, więc każdy wypatrzy coś dla siebie. Nasze kompozycje zawsze są aranżowane ze zdrowych roślin, toteż bukiety są pełne piękna oraz nie do porównania. Florystyczna poczta, kwiatowa przesyłka Dąbrowa Górnicza wysyła zamówienie dokładnie pod wskazany punkt. Osoba doręczająca przesyłkę znajdzie się w wybranym miejscu w przedziałach czasowych podanych przez Ciebie. Poczta Dąbrowa Górnicza kwiatowa to sprawna usługa doręczenia kompozycji, świadcząca dostarczenie wiązanek już po dwóch godzinach od czasu zupełnego złożenia zamówienia i dokonania płatności. Z prawdziwą przyjemnością przekazujemy bukiety, ponieważ wielce uwielbiamy wykonywać naszą pracę. Jesteśmy doskonali w naszej branży. Spróbuj sam i przekaż nam swoją uwagę lub nim zamówisz, przejrzyj opinie naszych Klientów.


Bądź bezpieczny - Aktualności - KPP Międzyrzecz\nTrwa okres gorączki świątecznych zakupów. To także czas, kiedy sklepy, bazary i markety wypełnione są po brzegi klientami, którzy robią prezenty swoim najbliższym. Ale to również czas zwiększonej aktywności złodziei kieszonkowych, którzy wykorzystają każdą nadarzającą się okazję.\nŻniwa świątecznej gorączki zakupów zbierają nie tylko przedsiębiorcy i sklepikarze. To czas, kiedy policjanci przyjmują najwięcej zgłoszeń o drobnych kradzieżach pieniędzy, dowodów osobistych, dokumentów czy telefonów komórkowych. Kieszonkowcy wykorzystują każdą nadarzającą się okazję. Podczas stania w kolejce, czy oglądania produktów lub większego ścisku w sklepie, nawet nie zauważymy, kiedy zostanie wyjęte coś z torebki czy kieszeni kurtki czy spodni. Najczęściej przez nieuwagę sami prowokujemy do kradzieży. Kobietom często zdarza się zostawiać otwartą torebkę lub pozostawiać ją w koszu w momencie, kiedy same idą do sąsiedniego regału po jakiś produkt. Złodziej widzi nadarzającą się okazję i ją wykorzystuje a jego ofiary orientują się najczęściej dopiero wtedy, gdy chcą zapłacić za zakupy.\nPrzypominamy, aby uważać na kieszonkowców. Kobiety powinny pamiętać o każdorazowym zamykaniu torebki, natomiast mężczyźni powinni przechowywać wartościowe przedmioty w wewnętrznej kieszeni kurtki a nie jak to najczęściej bywa w tylnej kieszeni spodni. Nie pozostawiajmy swoich rzeczy bez opieki. Dyskretnie wyjmujmy również gotówkę z portfela, nie pokazujmy ile pieniędzy mamy przy sobie.\nRównież należy pamiętać o zachowaniu szczególnej ostrożności podczas wypłacania pieniędzy z bankomatów. Należy uważać, aby osoby postronne nie zauważyły, jaki wbijamy pin oraz ile gotówki wypłacamy.


Wisła Prawdziwa perełka dla kibiców - Galeria Sportowe Trofea Adama Małysza\nNie tylko medale i puchary\nNiepozorny budynek znajdujący przy ulicy 1 Maja 48, a więc praktycznie w samym centrum Wisły, stanowi nie lada gratkę zarówno dla pasjonatów skoków narciarskich, jak i niedzielnych obserwatorów tego sportu. Na kilkudziesięciu metrach kwadratowych, w eleganckim wnętrzu Adam Małysz z pomocą rodziny i przyjaciół zgromadził wszystkie najważniejsze trofea, ku uciesze narodu zdobywane przez długie lata pełnej sukcesów kariery.\nNagrody za osiągnięcia sportowe to jednak nie jedyne atrakcje Galerii. Poza niezliczonymi pucharami za zwycięstwa w zawodach Pucharu Świata, czterema Kryształowymi Kulami za zwycięstwa w generalnej klasyfikacji tego cyklu czy medalami olimpijskimi znajdziemy tu też całe mnóstwo uroczych dyplomów i nagród, jakie Mistrz przez lata otrzymywał od swoich fanów.\nCiekawostką dla oddanego kibica będzie też z pewnością kombinezon ze zwycięskiego dla Małysza Turnieju Czterech Skoczni 2000/2001, podpisany przez większość zawodników, którzy mieli okazję z nim wtedy rywalizować .\nW sezonie, a więc w ferie, wakacje i Święta, galerię zwiedzać można codziennie między 10 a 17.\nPoza sezonem otwarta jest dla gości w tych samych godzinach od wtorku do soboty, zaś w niedziele – od 10 do 15.\n-ulgowy 3 zł\n-normalny 5 zł\n-dla emerytów 4 zł.


Szkolne role – Sosab News\n- 6 maja 2020 - Sosabnews\nDrogi uczniu! Oto jakie role do zagrania w szkole które szykuje Ci los. Którą wybierzesz?\nOfiara – poczujesz, że doznajesz krzywdy i nic nie możesz na to poradzić. Nie chcesz, ale musisz. Każdy sprawdzian to dla ciebie wielkie cierpienie, każda powtórka materiału to cios w samo serce. Nauczyciele to przestępcy, którzy zagrażają twojemu życiu. Strach przychodzić do szkoły. Zostajesz w domu, nie masz siły walczyć. Jeśli będziesz się czuł jak ofiara, zaznasz w tym roku wiele udręk. Nie lekceważ tego stanu, bo możesz przed egzaminem osiągnąć punkt krytyczny i potknąć się na byle czym. Ofiary nie zdają matury przez głupstwo. Czy chcesz być pośmiewiskiem całej szkoły?\nŻółw – jesteś powolny i nie trzymasz się ustalonego planu. Lubisz uczyć się choćby i do dwóch sprawdzianów naraz, ale na swój sposób, czyli nie za szybko. Jesteś wrażliwy, więc gdy robi się niebezpiecznie, kryjesz się w swoim domku. Niech nauczyciel poczeka. Sprawdziany i kartkówki mogą być, ale dlaczego akurat teraz? Pamiętaj, że jako żółw musisz zacząć wędrówkę do egzaminu najwcześniej ze wszystkich uczniów. Do maja daleko, ale ty ruszaj już teraz, inaczej się pogubisz i będziesz zdawał maturę w nerwach. Uważaj! Szkolne żółwie nie są objęte programem ochronnym i mają poprzeczkę założoną tak samo jak inne klasowe gatunki. Czy podskoczysz tak wysoko?\nMęczennik – wyznajesz tak wzniosłe zasady, że czujesz wstręt do wiedzy, jaką wpaja ci szkoła. Sprawdziany napawają cię ohydą, przecież napisał je ktoś, kto nie ma pojęcia o współczesnym świecie. Z własnej woli wybierasz drogę cierpień, bo nie możesz zniżyć się do nauki niepotrzebnych nikomu rzeczy. Prędzej zawalisz maturę, niż zgodzisz się sprzeniewierzyć samemu sobie. Dziwisz się, że inni robią z siebie idiotów, ucząc się bezmyślnie wszystkiego, co każą nauczyciele. Jeżeli chcesz poświęcić się w imię wzniosłych zasad, zostań wolontariuszem Amnesty International na Kubie lub Białorusi. Wcielając się w rolę szkolnego męczennika, niczego nie udowodnisz. Najwyżej pozostaniesz w pamięci kolegów jako ten, który nie zdał matury, bo sam tego chciał. Czy dla tak wątpliwej sławy warto się poświęcać?\nLuzak – pijesz, bawisz się, wymiotujesz, bijesz rekordy imprezowania. Masz prawo, w końcu jesteś dorosły. Po kilkunastu tygodniach łapiesz się na tym, że nic nie umiesz. Nie masz jednak czasu spokojnie się nad tym zastanowić, bo znów pijesz, bawisz się, wymiotujesz. Klasa maturalna to dla ciebie najwspanialszy okres w życiu. Pij, ile wlezie, bo potem czeka cię praca od świtu do nocy w hipermarkecie lub coś jeszcze gorszego – spotkanie kolegów i koleżanek, którzy teraz dopiero się bawią, bo studiują. Ty nie studiujesz, ponieważ do tego potrzebne jest świadectwo dojrzałości. Dojrzejesz później i zdasz egzamin w szkole dla dorosłych. Powodzenia! Baw się dobrze przez cały rok!\nAmbitny – twoja zasada to: „wszystko albo nic”. Chcesz zdać egzamin na maksa albo zniknąć z tej planety. Będziesz prowadził wojny z nauczycielami o oceny. Ponieważ za bardzo zależy ci na sukcesie, niełatwo będzie zdobyć uznanie koleżanek i kolegów. Z łatką kujona nie chcesz się pogodzić. Zasługujesz na trofea, ale oprócz nich czekają na ciebie liczne kłody. Kto ci je rzuca pod nogi? Może ty sam. Czy nie za dużo od siebie wymagasz?\nCwaniak – pewnie już kupiłeś zegarek podłączony do internetu i wiesz, że testy będą rozwiązywane na zamkniętym forum. Znasz adres internetowy, niedługo otrzymasz hasło dostępu. Wiesz, że ściąganie z ręcznego zegarka jest śmiesznie proste, bo przecież nikt ci nie może zabronić sprawdzać, która godzina. Po co się więc uczyć przez cały rok, skoro można iść na skróty. Wrzesień, październik, listopad… Masz tyle miesięcy wolnego. Żal ci głupców, którzy zakuwają jakieś bzdury, zamiast wykorzystywać współczesne narzędzia. Uważaj, żeby ci bateria w zegarku nie wysiadła, żeby pamięci nie zabrakło, żeby się serwer nie zawiesił. Cwaniaków jest dużo, myślałeś, że tylko ty kombinujesz? Lepiej postaraj się mieć pod ręką stare narzędzia pracy. Nie ściągę na papierze, lecz własny mózg w głowie. Zacznij używać go odpowiednio wcześniej, aby nie zardzewiał.\nŻywiciel – uczysz się i masz z tego powodu coraz większe kłopoty. Otoczyło cię stado pasożytów, domagając się podpowiadania na sprawdzianach, zgody na odpisywanie prac domowych i ciągłej aktywności na lekcjach. Nie wiesz, jak odmówić, i w rezultacie osiągasz coraz gorsze wyniki, bo pracujesz za dziesięciu. Jeśli nie postawisz sprawy jasno, koleżanki i koledzy wycisną cię jak gąbkę, a potem odrzucą. Naucz innych szacunku do ciebie i twojej pracy. Ludzie tak nas traktują, jak im na to pozwalamy. Pomożesz, ale tylko wtedy, kiedy to nie będzie oznaczało straty dla ciebie. Twój bieg do matury też jest ważny, dla ciebie najważniejszy.\nPesymista – czujesz, że jesteś do niczego i nie masz żadnych szans na sukces. Myślisz, że ostatnia klasa liceum całkowicie cię pogrąży, bo przecież nic nie ma prawa ułożyć się pomyślnie. Matura jest trudna, dla ciebie na pewno za trudna. Nie chce ci się żyć, popadasz w depresję. Współczuję ci braku wiary we własne możliwości. Nie ma powodu, abyś czuł się gorszy. Żadne czarne chmury nad tobą nie wiszą. Czeka cię to samo, przez co przeszły miliony osób. Przygotuj się i zalicz dobrze kilka sprawdzianów, a znowu poczujesz radość życia. Dojdziesz do matury drobnymi kroczkami. Jeśli nie zmienisz nastawienia, czekają cię w tym roku dolegliwości fizyczne, konsekwencja bycia ciągłym pesymistą: bóle głowy, napady lęku, bezsenność i nieustanne zmęczenie.\nMucha – przez dwa lata drażniłeś nauczycieli, a żaden nie mógł cię dopaść. Taki jesteś sprytny. Mózg twój pracuje najszybciej w klasie, więc nie możesz usiedzieć w jednym miejscu nawet przez chwilę. Skupiać się na nauce? To zbyt monotonne. Opracowałeś metody unikania niebezpieczeństw, potrafisz szybko opuszczać miejsce zagrożenia, więc nie czujesz strachu przed maturą. Myślisz, że jak zwykle poderwiesz się do lotu i… Niestety, tym razem do lotu się nie poderwiesz. Matura to właśnie ta chwila, kiedy ręka nauczyciela będzie szybsza. Czy nie wiesz, że egzamin dojrzałości skutecznie hamuje reakcje muchy? A matura to już prawdziwy środek owadobójczy. Przestań więc bzyczeć, wyjdź z siebie i nie bądź dłużej klasową muchą. W ostatniej klasie liceum drażnienie nauczycieli to samozagłada.\nOptymista – matura to pryszcz, nie ma więc czym się przejmować. W twojej szkole zdają nawet najgorsze matoły, więc ty nie masz powodu do żadnych zmartwień. Gratuluję ci tej formy. Szkoda, że twojego optymizmu nie podzielą nauczyciele. Prawdopodobnie przez cały rok będziesz im musiał udowadniać, że to ty masz rację. Zarażaj swoim uczuciem innych, ale nie bądź naiwny. Na wesoło też można nie zdać matury. Z uśmiechem na ustach zaliczaj kolejne sprawdziany. Jeśli przez cały rok mina ani razu ci nie zrzednie, masz pełne prawo niczego się nie obawiać. W innym wypadku wierz w siebie, ale ubezpiecz tyły, aby nikt nie zaskoczył cię porządnym kopem w pupę\nAutor: Orestes Kłosowicz – nauczyciel i wychowawca


Widzenie barw u zwierząt - Blog femera - medycyna\nLouis I. Dublin »\nWidzenie barw u zwierząt uważa się za słabo rozwinięte. Niełatwo ‚opracować testy na ocenę rozróżniania kolorów eliminujące różnice w jasności, w każdym razie ryby i płazy mają opinię niewrażliwych na kolory, choć częstokroć wolą strefy oświetlone światłem określonego zabarwienia. Niektóre ptaki widzą pewne kolory, z pewnością wrażliwych na nie jest wiele owadów. Ssaki na ogół źle sobie dają radę z rozróżnianiem niewielkie poczucie barw może mieć pies, ale owce, myszy i króliki wykazują brak zainteresowania kolorami. Jeśli machać bykowi przed oczami zieloną płachtą, to będzie reagował w typowy sposób, ale małpa odróżni zieloną od czerwonej. Wyższe naczelne są je-dynymi zwierzętami z podobną lub identyczną jak ludzie zdolnością oceny kolorów.\nWady ostrości. Trzy główne wady to: Hipermetropia (nadwzroczność). Wymiar przednio-tylny oka jest zbyt krótki lub soczewka zbyt słabo skupia. Ostry obraz powstaje poza siatkówką. Ludzi z tą wadą nazywa się dalekowidzami.\nMiopia (krótkowzroczność). Wymiar przednio-tylny oka jest zbyt długi lub soczewka skupia za silnie. Ostry obraz powstaje przed siatkówką. Ludzi z tą wadą nazywa się krótkowidzami.


Show Of Hands - profil w portalu Folkowa.art.pl\nSteve Knightley i Phil Beer odniesli sukces jako najlepszy, angielski duet akustyczny pod nazwa "Show of Hands". W 2001r. obchodzili 10-ta rocznice, która swietowano 7-go kwietnia, w wyprzedanym do ostatniego miejsca, Royal Albert Hall. W tym roku zespól zostal nominowany przez BBC Radio 2 Folk Awards w dwóch kategoriach : "Best Group" oraz "Best Live Act".\nKilka faktów o Show of Hands:\n- ostatni album studyjny "Cold Frontier" ukazal sie w 2001r.;\n- na przelomie pazdziernika-listopada 2001r. promowali na 41 koncertach w calej Anglii , nowe nagrania i video; Live CD z serii koncertów pt. "Cold Cuts" ukazalo sie w kwietniu 2002r. i mozna je nabyc podczas wystepów lub przez ich strone internetowa ;\n- zeszloroczny koncert w Royal Albert Hall , zostal nagrany przez Carlton TV dla telewizji publicznej. Transmisja odbyla sie pod koniec sierpnia oraz powtórnie w pazdzierniku; Video z calym nagraniem mozna juz nabyc- "The Big Gig-Show of Hands at The Royal Albert Hall"\n- w 2001 brali udzial w UK Festival, lacznie z trzema dniami w Cambridge, gdzie ich CD osiagnal status najlepiej sprzedajacego sie. Prezentowali sie równiez na Chester Music Festival, Fylde & Guildford Live.\n- W tym roku wystapia miedzy innymi rowniez w Bridgnorth, Trowbridge, Brampton oraz na Warwick Festival, a takze na Arenie Sidmouth International Festival;\n- muzykalnym punktem szczytowym w Europie, bylo pojawienie sie SoH na Barden Festival w Niemczech, przed 10-cio tysieczna liczba sluchaczy. W tym roku zawitaja ponownie w Niemczech na miedzynarodowym Tanz&FolkFest w Rudolstadt.\n- zespól dal ponad 2 i pól tysiaca koncertów w Anglii, Australii, Canadzie, Holandii, Niemczech i Indonezjii.\n- Ich nieustanny sukces zawdzieczaja koncertom dla 2-tysiecznej publicznosci w teatrach oraz na scenach mniejszego kalibru z setka miejsc, w róznych centrach kultury . Dla sluchaczy znaczy to, ze kazdorazowo moga oczekiwac nowych, zaskakujacych tematów i brzmien na róznych imprezach muzycznych. Zaden z koncertów ma dokladnie taki sam przebieg i styl .\n- Show of Hands zobowiazal sie do bycia osiagalnym dla swoich sluchaczy. Ponad 15 tysiecy fanów jest zarejestrowanych i regularnie otrzymuja, poczta lub przez e-mail , najswiezsze informacje o koncertach i wiadomosci dotyczace zespolu.\nSteve Knightley pisze teksty i muzyke; z Phil`em Beer sa równiez Multi-instrumentalistami. Na scenie uzywaja: gitary, mandoline, cello-mandoline, cuatro, skrzypce i concertine. Mistrzem, który tworzy ich wszystkie instrumenty strunowe jest David Oddy z Exeter.\nSteve Knightley i Phil Beer nie tylko jako duet Show of Hands, ale takze oddzielnie odnosza sukces. Obaj byli równiez zaproszeni przez Mick`a Jagger`a do pracy nad jego solowym albumem "Goddess In The Doorway".\nPhil Beer jest równoczesnie bardzo wzietym i mile widzianym muzykiem na sesjach nagraniowych. W jego dorobku jest pojawienie sie na plycie Rolling Stones pt. "Steel Wheels" oraz udzial w tournee Mike`a Oldfield`a "Tubular Bells". Phil Beer jest równiez producentem oraz zajmuje sie organizacja live shows takich jak : Feast of Fiddles z Brian`em McNeill & Peter`em Knight'em; Ridgeriders z Ashley'em Hutchings'em oraz Phil Beer Band.\nOstatnio Steve Knightley wystapil w bardzo popularnej serii programów muzycznych dla West Country TV pt. "Stairway to Devon". Jego solowy album "Track of Words" odniosl równiez wielki sukces. W lutym 2002 wystapil wspólnie z Martyn`em Joseph i Tom`em Robinson jako "Faith, Folk & Anarchy".


Będzie łatwiej ścigać cyberprzestępców - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\n05.08.2008, godz. 12:23\nUłatwiało to życie przede wszystkim gangom, które jednocześnie dokonywały przestępstw dotyczących setek tysięcy użytkowników komputerów. W takich wypadkach niezwykle trudno było udowodnić sumaryczną wartość strat. Nowe przepisy znoszą obowiązek wykazania pięciotysięcznej straty.\nTeraz osoba, która zainstalowała spyware lub keyloggera na co najmniej 10 komputerach może zostać oskarżona o ciężkie przestępstwo, bez względu na wysokość spowodowanych strat. Co więcej, ofiara kradzieży tożsamości może domagać się odszkodowania za czas, jaki spędziła próbując usunąć skutki przestępstwa (np. za czas, jaki zajęło jej wyjaśnianie wątpliwości związanych z dokonanymi przez cyberprzestępcę zakupami czy kredytami wziętymi na konto ofiary).\nZwiększono też uprawnienia organów federalnych. Po raz pierwszy będą miały one możliwość ścigania przestępstwa także wówczas, gdy przestępca i ofiara mieszkają w tym samym stanie.\nNowe przepisy zostały dołączone do dyskutowanej właśnie ustawy o ochronie byłych wiceprezydentów.