Obraz Life is like riding a bicycle... - Motywacyjne - Street art - Obrazy\nObraz na ścianę Life is like riding a bicycle...\nnapisyretrovintagecytatyrowerobrazywydruk na płótniezdjęcia na płótnie\nWydruk na płótnie "Life is like riding a bicycle..."\nObraz "Life is like riding a bicycle..." z kolekcji Motywacyjne to przykład nowoczesnej dekoracji dla Twojego mieszkania. Jeśli marzysz o nieszablonowej aranżacji wnętrza, to ten wzór na płótnie będzie idealny dla Ciebie. Oryginalny motyw na obrazie "Life is like riding a bicycle..." sprawi, że szczególnie polecamy go do wnętrz urządzonych w nowoczesnym lub industrialnym stylu. Biuro, salon a może pokój młodzieżowy - możliwości dopasowania tej dekoracji ściennej do każdego wnętrza są naprawdę ogromne.\nJeśli brakuje Tobie pomysłów na urządzenie swojego biura lub domu, to zapraszamy do bimago. Na naszym stronie znajdziesz nie tylko ciekawe produkty, jak np. obraz "Life is like riding a bicycle..." ale także pozostałe, niezwykłe dekoracje zaprojektowane przez naszych designerów. Kolekcja Motywacyjne to nowoczesne ozdoby niezbędne przy aranżacji modnych wnętrz. Jeśli szukasz również innych motywów takich jak zwierzęta, abstrakcje czy kwiaty to polecamy pozostałe kategorie w naszym sklepie. Wydruk na płótnie "Life is like riding a bicycle..." to tylko jeden z kilkunastu tysięcy naszych pomysłów na dekorację Twojego wnętrza.


Andrzej Duda jako James Bond w przeróbce trailera Spectre - Antyradio.pl\nW parodii zwiastunu „Spectre”, 24. filmu o Jamesie Bondie, który miał swoją premierę w październiku 2015 roku, nie zabrakło oczywiście ujęć Warszawy i Pałacu Kultury i Nauki, protestującego tłumu zwolenników Komitetu Obrony Demokracji i... próby delegalizacji lewactwa. Zobaczcie, jak prezentuje się trailer dosłownie wbijającej w fotel produkcji „K.O.D.”\nFilm ten nie ma na celu nikogo obrazić. Jest on humorystycznym podsumowaniem tego wszystkiego, co mieliśmy wszyscy możliwość zaobserwować na polskiej scenie politycznej w przeciągu ostatnich kilku miesięcy. Nie zarabiamy też na publikacji tego filmu. Materiały w nim użyte to głównie oficjalny zwiastun filmu "Spectre", kilka wywiadów i relacji telewizyjnych oraz zdjęcia publiczne. "\nTagi: #Duperele #James Bond


Zamek Grodno - Czyli co warto zobaczyć w Sudetach i okolicach\nopublikowano: 2011-10-02tagi: Zamek Grodno, Zagórze Śląskie, Sudety, wycieczki, Dolny Śląsk\nMyślę, że będąc w Zagórzu Śląskim na zamku po prostu nie można nie być.Droga na zamek z Zagórza zajmie nam około 20 minut, przez piękny las. Po drodze możemy się nieco dokształcić czytając tablice dydaktyczne.\nZamek Grodno , 10 out of 10 based on 9 ratings Zamek usytuowany jest na górze Chojna 450 m npm. Wybudowano go prawdopodobnie w 1198r kiedy panował Bolesław Wysoki. Po rozbudowie przez Bolka I i Bolka II w XIV wieku panowanie nad nim przejmują Czesi.\nPóźniej miał jaszcze kilku właścicieli w tym rycerza trudniącego się rabunkiem Jerzego Puczka jak również był własnością rodu Czetryców, Hochbergów. Wspomnieć też należy o rodzinie Macieja z Łagowa, która rozbudowała zamek a w szczególności przystosowała jego dolną część do celów mieszkalnych.\nPo wojnie trzydziestoletniej, klęskach żywiołowych, zaniedbaniach przez kolejnych właścicieli zamek traci na znaczeni i podupada. Dopiero w XX wieku podejmuje się próby jego ratowania.\nW latach 50tych opiekę nad zamkiem przejmuje PTTK budując tam restaurację i schronisko przystosowuje go do potrzeb turystyki.Obecnie nad zamkiem władzę przejęła Gmina Walim.\nNa dziedzińcu zamkowym znajduje się lipa pod, którą odbywały się sądy nad poddanymi, armatę i studnię. Na górnym zamku znajduje się wieża, która obecnie stanowi wielką atrakcję zamku ze względu na wspaniały widok jaki rozpościera się z jej szczytu. Widać całą okolicę a w szczególności pięknie położone malownicze Jezioro Bystrzyckie z jego tamą.\nArmata stojąca na dziedzińcu zamku jest stałym i charakterystycznym tłem do rodzinnych turystycznych fotografii. Sam w swoich zbiorach mam tych zdjęć kilka z różnych lat, kiedy w różnym składzie odwiedzaliśmy zamek.\nSłynny stał się szkielet pięknej księżniczki Małgorzaty, która za miłość do nieakceptowanego przez ojca przystojnego giermka zapłaciła przykuciem do muru w miejscu z którego mogła oglądać punkt zepchnięcia w przepaść jej ukochanego. Teraz pełni na zamku rolę ukazującej się o północy Białej Damy.\nPonoć turysta, który wrzuci do lochu monetę będzie chciał tam powrócić coś w tym jest bo sam z rodziną byłem tam kilka razy.\nStudnia na tarasie według innej legendy związanej z zamkiem, była przepustką do wolności dla pewnego turka.Gdy poprosił władcę zamku o darowanie mu wolności i umożliwienie powrotu do rodziny ten zgodził się ale pod warunkiem, że z pałacowego dziedzińca dokopie się do wody. Szybko turek przekonał się, że jest to niemal nie wykonalne ze względu na twardość skały w której przyszło mu kopać. Upór jego doprowadził jednak do tego, że po dwudziestu latach morderczej pracy spełnił polecenie i jego marzenie spełniło się.\nObecnie wrzucając do rzeczonej studni monetę należy mieć nadzieję, że wypowiedziane wcześniej życzenie spełni się. Wewnątrz zamku znajduje się komnata z pięknymi portalami i muzeum gdzie obejrzymy krzyże pokutne i eksponaty związane z oblężeniem.\nMyślę, że droga na zamek jego piękne otoczenie jak i sam zamek nie rozczaruję żadnego turysty czy rodziny, która wybierze się na wspólną wyprawę w te rejony.\nGALERIA ZDJĘĆ: Zamek Grodno\nZamek otoczony lasem\nŻywy inwentarz na zamku\nFotel "niezbyt wygodny"\nHuta "Julia" Pieszyce Niewątpliwą atrakcją Piechowic jest najstarsza w Karkonoszach Huta Szkła ...


Widzisz bezdomnego, zadzwoń na infolinię : Radio Olsztyn\nOpublikowany 5 stycznia 2017\nWidzisz bezdomnego, zadzwoń na infolinię\nTo mroźny dzień na Warmii i Mazurach. Termometry pokazują od -12 do -8 stopni, w nocy temperatura może spaść nawet do -20. W takie dni szczególnie powinniśmy zwracać uwagę na osoby, które nie mają domu.\nPrzypomnijmy, że działa całodobowa infolinia dla osób bezdomnych i tych, którzy chcą im pomóc. Pod numerem telefonu 800 165 320 można sprawdzić, gdzie są wolne miejsca do spania, jadłodajnie oraz punkty udzielania pomocy finansowej, prawnej i medycznej. Infolinię obsługują dyspozytorzy Wojewódzkiego Centrum Zarządzania Kryzysowego, którzy w razie konieczności wzywają policjantów, strażaków lub pogotowie ratunkowe.\nWedług ostatnich danych na Warmii i Mazurach przebywa 1,5 tysiąca osób bezdomnych. Obecnie największe noclegownie na Warmii i Mazurach są przepełnione. Najciaśniej jest w Olsztynie, Elblągu, Ełku oraz w powiatach: ostródzkim, iławskim i bartoszyckim.\nZwracajmy uwagę na bezdomnych Robi się coraz zimniej, dlatego policjanci apelują - zwracajmy uwagę na bezdomnych. […]\nEłckie noclegownie gotowe na przyjęcie potrzebujących Noclegownia dla bezdomnych Monar-Markot w Ełku przyjmie w okresie zimowym 46 […]\nWięcej w Elbląg, Ełk, bezdomni, noclegownia, bezdomny, infolinia\nONR zaapelował o powstrzymanie aktów wandalizmu w Ełku\nObóz Narodowo-Radykalny odniósł się do zabójstwa w noc sylwestrową w Ełku. Na konferencji prasowej jego członkowie apelowali m.in. o to, żeby zaprzestać ataków przemocy i wandalizmu,...


Wizjonerzy działacze brokerzy zasobów - PDF\nWizjonerzy działacze brokerzy zasobów\nDownload "Wizjonerzy działacze brokerzy zasobów"\n1 Pracowania Badań i Innowacji Społecznych Stocznia Wizjonerzy działacze brokerzy zasobów Badanie wpływu absolwentów Programu Liderzy PAFW Raport dla Stowarzyszenia Szkoła Liderów oraz Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności Warszawa, sierpień 2012\n2 Tekst i redakcja: Hubert Borowski, Łukasz Ostrowski, Maria Wiśnicka Zespół badawczy: Anna Biernat, Hubert Borowski, Piotr Dubiniec, Jan Dzierzgowski, Aleksandra Gołdys, Adam Gołubowski, Paweł Hess, Zuzanna Jendryczko, Joanna Jurkiewicz, Joanna Kozera, Darek Kraszewski, Łukasz Ostrowski, Maja Rzeplińska, Monika Stec, Elżbieta Świdrowska, Maria Wiśnicka Projekt graficzny i skład: Kotbury.pl Korekta: Agnieszka Zygmunt Badania w oparciu, o które powstał raport zostały zrealizowane przez Fundację Pracownia Badań i Innowacji Społecznych Stocznia w ramach programu Monitoring, Ewaluacje, Analizy (MEVA) Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. Raport jest udostępniony na licencji Creative Commons: Uznanie autorstwa, Na tych samych warunkach 3.0. Pewne prawa zastrzeżone na rzecz Fundacji PBIS Stocznia i Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. Zezwala się na dowolne wykorzystanie treści pod warunkiem wskazania Fundacji PBIS Stocznia i Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności jako właścicieli praw do tekstu oraz zachowania niniejszej informacji licencyjnej tak długo, jak tylko na utwory zależne będzie udzielana taka sama licencja. Warszawa,\n3 Spis treści Spis treści Wstęp Kim są liderzy? 1. Obiektywnie 2. Według samych liderów 3. Według badaczy Narzędzia wpływu lidera 1. Zasoby i okazje 2. Ludzie 3. Instytucje 4. Pozycja lidera w społeczności 5. Samorząd 6. Diagnoza społeczności 7. Wizja Działania lidera 1. Pola działań liderów 2. Formy działań liderów Wpływ lidera 1. Wpływ lidera na ludzi korzyści I zmiany 2. Wpływ lidera na instytucje od zewnątrz i od środka 3. Wpływ lidera na społeczność 4. Zmiany systemowe podchwytywanie impulsów Bariery wpływu Przypisy rola programu Aneks metodologiczny 1. Badanie jakościowe 2. Badanie ilościowe\n4 Wstęp Wstęp Program Liderzy PAFW skierowany jest przede wszystkim do aktywnych uczestników lokalnych projektów finansowanych w ramach różnych programów Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. Prowadzi go Stowarzyszenie Szkoła Liderów, które od wielu lat wspiera osoby podejmujące działania na rzecz swoich społeczności, angażujące innych w aktywność społeczną i wprowadzające zmiany w swoim otoczeniu. Program trwa 15 miesięcy. Uczestnicy otrzymują długofalową pomoc w rozwoju liderskim: pracują z tutorem osobą wspierającą indywidualny rozwój, biorą udział w cyklu czterech szkoleń i warsztatów, uczestniczą w wizytach studyjnych w wybranych organizacjach. Po zakończeniu programu jego absolwenci mają możliwość skorzystania z oferty programu Alumni : uczestniczenia w spotkaniach ze znanymi osobami życia publicznego, brania udziału w warsztatach tematycznych, uzyskania dotacji z funduszu rozwojowego, wyjechania na wizytę studyjną do USA, wymieniania się doświadczeniami z innymi absolwentami w trakcie corocznych zjazdów czy poprzez portale społecznościowe. To, co stanowi o wyjątkowości programu, to przede wszystkim bliska, wielomiesięczna relacja lidera z tutorem, owocująca opracowaniem ścieżki rozwoju każdego uczestnika oraz więzi powstające pomiędzy liderami w trakcie pracy grupowej. Dotychczas zrealizowano siedem edycji programu. Łącznie ukończyło go 380 liderów lokalnych z całej Polski. Założenia i metody pracy były modyfikowane z edycji na edycję. Obecnie podstawowy cel programu można opisać jako wzmocnienie i rozwinięcie kompetencji liderskich uczestników, aby potrafili rozpoznawać potrzeby społeczności lokalnej, planować i przeprowadzać w niej zmiany, i by świadomi swoich wartości i celów skutecznie komunikowali się z otoczeniem, angażowali ludzi i motywowali ich do działania, umieli zbudować zespół. Innymi słowy, by ich wpływ na społeczności, w których żyją i pracują, był większy. Właśnie ten wpływ jego zakres, mechanizmy, efekty był przedmiotem badania i głównym tematem raportu. Świadomie (i w uzgodnieniu z zamawiającym badanie) skoncentrowaliśmy się na oddziaływaniu liderów na otaczające ich środowiska społeczne, mniej interesując się zmianą, jaka zachodzi w samych liderach pod wpływem uczestniczenia w programie. W konsekwencji badanie objęło nie tylko uczestników programu Liderzy PAFW, lecz także osoby w jakiś sposób z nimi związane: współpracowników, uczestników ich przedsięwzięć, partnerów, ważnych członków społeczności, w których pracują liderzy. Jak pracowaliśmy? Cały projekt badawczy można podzielić na dwa etapy: 1) przygotowanie i 2) realizację badania. W ramach przygotowania wspólnie z zespołem Szkoły Liderów, przedstawicielami liderów i tutorów programu, odtworzyliśmy założenia dotyczące efektów programu (tzw. teorię wpływu lidera). Teoria ta stanowiła punkt odniesienia przy każdym kolejnym kroku: określaniu pytań badawczych, konstruowaniu narzędzi do badania jakościowego i ilościowego, analizie i interpretacji wyników. Także na etapie przygotowania prowadzono analizy typu desk research. Jedna dotyczyła metodologii badań ewaluacyjnych programów liderskich i posłużyła do lepszego przygotowania i przeprowadzenia etapu badawczego. Drugi desk research obejmował teorie i badania dotyczące wpływu liderów/ kluczowych osób na rozwój lokalny. W tym przy- 4\n5 Wstęp padku chodziło o znalezienie mechanizmów zmiany w społeczności lokalnej innych niż te, które zakłada program Liderzy PAFW. Etap realizacji badania objął dwa rodzaje badań: jakościowe (studia przypadków przeprowadzane w trzynastu społecznościach, w których działają liderzy) oraz ilościowe (ankieta internetowa kierowana do wszystkich absolwentów sześciu 1 edycji programu, wzięło w niej udział 247 liderów). Szczegóły dotyczące obydwu badań znajdują się w Aneksie metodologicznym. Jak czytać raport? Raport organizujemy wokół pytań o wpływ liderów na otaczającą ich rzeczywistość społeczną. Co pozwala im mieć wpływ na społeczność (rozdział 03)? Na co liderzy faktycznie wpływają (rozdział 05)? I co ich wpływ ogranicza (rozdział 06)? Jednocześnie zastrzegamy, że metodologia badania umożliwia określenie mechanizmów oraz kierunków wpływu, natomiast nie pozwala na ustalenie wielkości tego wpływu. To drugie wymagałoby pre-testu badania społeczności sprzed rozpoczęcia działalności lidera, co w rzeczywistości wydaje się mało realne. Wnioski prezentowane w raporcie pochodzą przede wszystkim z badań jakościowych, a dane ilościowe stanowią tylko ich uzupełnienie (akapity opisujące wyniki badania ilościowego zaznaczamy innym formatowaniem błękitnym tłem). Ma to swoje konsekwencje. Po pierwsze, w raporcie piszemy o typach, mechanizmach, zjawiskach, których nie sposób skwantyfikować na podstawie kilkunastu przypadków, które analizowaliśmy. Ponieważ badanie ilościowe realizowane było jedynie z liderami, nadanie wymiaru ilościowego wielu naszym twierdzeniom nie jest możliwe. Po drugie, mechanizmy i zjawiska opisujemy na podstawie pogłębionych badań jakościowych tylko dzięki temu mogliśmy poznać je, mamy nadzieję, dokładnie. Niektóre zjawiska rzadkie, mające charakter anegdotyczny w sposób naturalny znikają z naszego opisu. Przykładów używamy, aby uplastycznić opisy (nie jako dowodów), i nie w każdym przypadku wydały nam się one konieczne. Warto także dodać, że staramy się unikać dzielenia liderów na kategorie ze względu na ich jakość przy całym wysiłku włożonym w ich poznanie, wydało nam się to aroganckie. Poza tym w raporcie analizujemy liderów pod wieloma różnymi aspektami i sprowadzanie ich wszystkich do jakiegoś jednego wymiaru uważamy za zbytnie uproszczenie. Ważna uwaga dotyczy wykorzystywanego w raporcie określenia liderzy. Używając go, mamy na myśli absolwentów programu Liderzy PAFW prowadzonego przez Szkołę Liderów. Jeżeli w danym miejscu chodzi o szersze znaczenie tego pojęcia (liderzy lokalnej społeczności jako tacy), staramy się to zaznaczyć w tekście raportu. 1 W czasie rozpoczęcia projektu badawczego siódma edycja była jeszcze realizowana, dlatego jej absolwentów nie uwzględniono w badaniu 5\n6 Kim są liderzy? Kim są liderzy Raport rozpoczynamy od swoistej charakterystyki bohatera, w której staramy się odpowiedzieć na pytania o to, jacy są liderzy. Opisujemy ich z trzech różnych perspektyw: korzystając z twardych danych metryczkowych, odwołując się do deklaracji i autodefinicji oraz na podstawie własnych spostrzeżeń poczynionych w trakcie realizacji badań. 1. Obiektywnie Według danych z badania ilościowego absolwentów programu, są to osoby głównie między 30. a 60. rokiem życia. Jest wśród nich niemal tyle samo 30-, 40- i 50-latków. Jedynie co dziesiąty absolwent ma poniżej 30 lat, a jedynie co dwudziesty powyżej lat 60. Częściej to kobiety niż mężczyźni (w stosunku 2:1). Są bardzo dobrze wykształceni tylko co dziesiąty zakończył edukację na etapie szkoły średniej (w tym pomaturalnej). Dwie trzecie legitymuje się dyplomem magistra, a aż 13% ukończyło dodatkowo studia podyplomowe, doktoranckie bądź MBA. 2% liderów wykłada na wyższej uczelni. Większość z absolwentów programu Liderzy PAFW jest aktywna zawodowo 68% deklaruje, że ma stałą pracę, 14% własną firmę (lub działalność gospodarczą), a 3% zajmuje się rolnictwem. Co ósmy absolwent programu znajduje się na emeryturze bądź rencie, 1% nie pracuje i zajmuje się domem, a 2% przebywa na urlopie macierzyńskim lub wychowawczym. Większość z absolwentów programu mieszka na wsi lub w miastach do 20 tys. mieszkańców (40% na wsi, 29% w małych miastach), ale aż 32% mieszka w ośrodkach miejskich większych niż 20 tys. mieszkańców. Większość z liderów pełni jednocześnie szereg funkcji zawodowych i społecznych. Niemal wszyscy (93%) absolwenci programu należą do przynajmniej jednego stowarzyszenia lub fundacji. Przeciętnie należą do 2,2 takich organizacji (biorąc pod uwagę, tylko osoby należące do przynajmniej jednej takiej organizacji). Co ósmy lider (dokładnie 13%) należy do organizacji społecznych starego trzeciego sektora 2. Co trzeci lider pracuje w jakieś instytucji publicznej. Przede wszystkim są to szkoły 8% to dyrektorki i dyrektorzy szkoły, a 14% to nauczyciele. Liczba osób związanych ze szkolnictwem jeszcze rośnie, jeżeli zwrócimy uwagę na osoby, które dawniej piastowały funkcję dyrektora szkoły (5% liderów) oraz te, które w przeszłości były nauczycielami (13% liderów). Poza tym wśród liderów są także przedstawiciele innych lokalnych instytucji, ale znacznie mniej liczni (dyrektor domu kultury 2%, pracownicy domu kultury 2%, pracownicy biblioteki 2%). Z innych funkcji wartych zauważenia 5% liderów jest redaktorami lub wydawcami lokalnych gazet. 12% liderów pracuje w administracji lokalnej. Przede wszystkim są to pracownicy urzędu gminy (8%), ale także wicewójtowie (1%). To nie jedyne ich związki z lokalną administracją 5% z nich jest członkami albo członkiniami zespołów o charakterze doradczym przy UG, 4% przy radzie powiatu, 2% przy urzędzie wojewódzkim, a 1% przy urzędach centralnych. Oprócz tego 2% liderów pełni funkcję pełnomocników ds. organizacji pozarządowych, a 7% jest członkami lokalnej rady pożytku publicznego 2 Tj. Ochotnicze Straże Pożarne, Koła Gospodyń Wiejskich, Ludowe Zespoły Sportowe, wspólnoty parafialne. 6\n7 Kim są liderzy? lub innego stałego ciała konsultacyjnego. Liderzy zajmują także wybieralne funkcje w samorządzie. 1% z odpowiadających na pytania ankiety piastuje obecnie stanowisko wójta, również 1% stanowisko burmistrza. Dużo częściej liderzy byli radnymi gminy (7%) lub powiatu (4%). 1% z nich jest sołtysami. W sumie połowa liderów kiedykolwiek startowała w wyborach na jedno z tych stanowisk. 2. Według samych liderów Raczej działacz niż lider Osoby, które ukończyły program Liderzy PAFW, z pewną rezerwą odnoszą się do określenia lider. Wolą siebie widzieć raczej jako sprawnych organizatorów czy osoby, które potrafią załatwiać różne sprawy, niż abstrakcyjnych liderów. Myślą o sobie jako o ludziach robiących coś ważnego (program Liderzy PAFW wyraźnie podniósł ich poczucie wartości), ale i konkretnego. Liderzy, mówiąc o swojej aktywności społecznej, podkreślają, że robią coś dla innych: Nie robię rzeczy dla glorii, satysfakcji osobistej. Jeśli chodzi o rzeczy, które robię, to myślę, że społeczeństwo jakoś na tym zyskuje. W tym cytacie widać jednak, że liderzy czują swoją wyjątkowość na tle społeczności, czują że dużo jej dają: Ja tak zawsze miałam, nie zawsze to się podoba, bo ludzie żyją spokojnie, a tu jakiś wariat mówi, że tu coś można zmienić, zrobić. Dlatego w unikaniu słowa lider można wyczuć pewną kokieterię. Łatwiej przychodzi im za to mówienie o liderowaniu (przewodzeniu, rządzeniu) w działaniach, przedsięwzięciach. Tutaj są dość jednomyślni. Wiedzą, że potrafią organizować pracę innych w efektywny sposób. Liderzy widzą się jako osoby skuteczne, które potrafią załatwiać różne rzeczy. Mają doświadczenie przezwyciężenia wielu barier (finansowych, instytucjonalnych, ludzkich) i wiedzą, że po prostu są w realizowaniu działań sprawni: To, co myśmy zrobili, to było rzucanie się z motyką na słońce. ( ) Nie można zrażać się trudnościami, trzeba być jak skała. Często czują się osobami od robienia tego, czego inni nie potrafią, do zadań specjalnych. Ale brakuje dobrego słowa na określenie tego, co właściwie liderzy robią, co czyni ich wyjątkowymi. Brakuje im etykietki, którą mogliby się posługiwać w komunikacji słowo lider nie jest słowem oswojonym. Liderem można zostać nazwanym, ale nie powiedzieć tak o sobie. Liderom brakuje dobrego określenia dla samych siebie, które tłumaczy ich działanie brakuje tożsamości (albo tylko jej nazwy), która byłaby rozumiana lokalnie przez innych. 3. Według badaczy Sprawni realizatorzy projektów Liderzy, z którymi rozmawialiśmy, to osoby ze skłonnością do społecznego działania. Często należeli do harcerstwa, w szkołach byli przewodniczącymi klasy, prowadzili gazetki, organizowali kluby, angażowali się w lokalną politykę, pracowali w szkołach lub instytucjach kultury. Wówczas nie byli jeszcze określani mianem liderów. Większości z nich tożsamość tę zaoferowała dopiero Szkoła Liderów i uczestnictwo w jej programie. Obecnie liderzy działają, wprowadzając w życie projekty społeczne. Większość z nich w ten sposób trafiła do programu realizując projekt ze środków PAFW. Ze względu na kryteria rekrutacji, działanie projektowe jest w zasadzie cechą definicyjną lidera PAFW. Rozpoczynają działanie projektowe skuszeni możliwością zdobycia pieniędzy na działalność społeczną. Pierwszy projekt jest dla lidera momentem inicjacji. Realizując go, odkrywa on trzeci sektor wraz ze wszystkimi możliwościami, które stwarza. Lider zyskuje nagle dostęp do środków finansowych, wpada w sieć organizacji wspierających, fundatorów, szkoleń, kursów, poradników, stron internetowych, konferencji, zyskuje kontakty i wiedzę o różnego rodzaju okazjach (konkursach, programach, stypendiach itp.). Rozumie, że może mieć wpływ na rzeczywistość 7\n8 Kim są liderzy? wpływ realny i znacznie większy niż ma przeciętny człowiek. Odkrycie trzeciego sektora daje liderowi szerokie możliwości, a jednocześnie mocno go kształtuje, wpływa na sposób myślenia i działania. Realizując kolejne projekty, liderzy coraz lepiej poznają realia funkcjonowania organizacji pozarządowych stają się lokalną awangardą nowoczesnego trzeciego sektora. Razem z pieniędzmi i możliwościami przejmują kulturę organizacyjną, filozofię i ideologię NGO-sów. Stopniowo coraz bardziej się profesjonalizują, działają projektowo, adaptują oprzyrządowanie związane z zarządzaniem organizacją (wizja, diagnoza, ewaluacja, strategia, promocja, wizerunek) oraz nowy język mówienia o działalności społecznej (projekt, beneficjent, grant, lider, wolontariat, wkład własny, wniosek, SWOT). Przez wiele osób ważnych w mieście lider jest traktowany jako wyrobnik od pisania projektów i ich obrabiania administrowania, rozliczania, księgowania. Szczególnie dało się to odczuć podczas rozmowy z księdzem, który umniejsza jego działalność do roli rzemieślnika, wypowiada się o nim protekcjonalnie. Ksiądz to przecież pasterz, zajmuje się duszą, a lider zajmuje się tylko kasą i jej zdobywaniem [fragment raportu ze studium przypadku]. Pomiędzy działaniem projektowym a społecznym Bywa, że ten nowy styl działania społecznego, nowa kultura organizacyjna, budzi w otoczeniu lidera nieufność, niechęć, podejrzenia. NGO proponują nieco inną formułę i kulturę działalności niż organizacje społeczne o dłuższej tradycji (jak np. OSP, KGW, koła przy parafiach, harcerstwo, czyn społeczny). Obecność pieniędzy w działaniu społecznym jest czymś nowym. Dla ludzi w otoczeniu lidera zasady działania trzeciego sektora są często niejasne stąd podejrzenia o przekręty i defraudacje. Stąd też stałe wątpliwości czy lider robi to społecznie? i powracające rozróżnienie na działanie projektami i prawdziwą działalność społeczną. Liderzy przeważnie dużą część swojej pracy wykonują bez wynagrodzenia, a wkładają w nią wiele serca i zaangażowania. Jednak tryb projektowy sprawia, że dla wielu osób z zewnątrz ich działanie traci wartość pracy społecznej. Wątpliwości pojawiające się w otoczeniu liderów nie są całkiem bezpodstawne. W ich działalności można dostrzec pewnego rodzaju napięcie pomiędzy działaniem projektowym a działaniem społecznym. Wchodząc na drogę NGO-izacji 3, liderzy napotykają różne rafy, między którymi lawiruje cały trzeci sektor. Bywa, że działalność lidera staje się całkowicie zależna od dopływu zewnętrznych środków. Problemem jest też trwałość rezultatów. Projekty toczą się, gdy są dofinansowane, ale ich życie kończy się wraz z końcem finansowania: [Gazetka tworzona przez młodzież] rozchodziła się w okamgnieniu( ) ludzie przychodzili, pytali o nią. Niestety, skończył się projekt i pieniądze, i skończyła się gazeta. Liderka wraz z mężem intensywnie namawiali i zachęcali mieszkańców do pomocy nad wspólnym dziełem. W efekcie wytworzyła się grupa około ludzi, którzy stale i bezinteresownie pracowali na rzecz remontu Ośrodka. Wszyscy respondenci wspominali ten czas jako akt niezwykłej ludzkiej solidarności i współpracy w imię celów społecznych [fragment raportu ze studium przypadku]. 3 Czyli profesjonalizacji działań społecznych, ujęcia ich w sformalizowane struktury organizacji pozarządowej. 8\n9 Kim są liderzy? Tymczasem działania najważniejsze dla społeczności takie, które przeżywa ona jako wspólnota, a nie jest ustawiona wyłącznie w roli konsumenta często organizowane są bez projektu i zewnętrznego dofinansowania. Działanie projektowe realnie zwielokrotnia wpływ liderów, jednak niesie ze sobą również pewne potencjalne ryzyka. W działaniach społecznych ważne jest nie tylko osiąganie rezultatów. Dużo pozytywnych rzeczy wydarza się zazwyczaj przy okazji : ludzie mają okazję, by spotkać się ze sobą, razem pracować na rzecz wspólnoty, kształtują się pozytywne nawyki pomocy i współpracy. Zbytnie nastawienie na osiąganie celu, skupienie się na wykonywaniu projektów, może odsunąć te wartościowe zjawiska na drugi plan. Wspólnota ma wtedy nowy plac zabaw, ale nie jest to jej plac. Po latach dobrej passy, od roku 2006 do początków 2008, przyszła kilkumiesięczna stagnacja w działalności stowarzyszenia, spowodowana brakiem funduszy na realizację nowych pomysłów i projektów. Rok 2009 był przełomowy, bowiem pojawiły się nowe projekty unijne, które umożliwiły dalszy rozwój organizacji [fragment raportu ze studium przypadku]. Bywa, że łatwy dostęp do środków finansowych i nadmierne skupienie na celu projektu rozleniwia liderów praca nad wciąganiem innych do swoich przedsięwzięć jest bardzo trudna. Dofinansowany projekt łatwiej zrealizować bez prawdziwego zaangażowania innych. Liderzy mogą się do tego przyzwyczaić i w dłuższej perspektywie potrzebować społeczności tylko w roli beneficjentów, a nie najważniejszych współpracowników. 9\n10 Narzędzia wpływu lidera Narzędzia wpływu lidera 1. Zasoby i okazje Łapacze okazji, brokerzy 4 zasobów Istota liderstwa w większości badanych przypadków polega na umiejętnym wykorzystywaniu nadarzających się okazji, zdobywaniu i przetwarzaniu różnego typu zasobów. Czym dysponują liderzy? 1. Mają umiejętności rzadkie i cenne dla społeczności, w których pracują. Przede wszystkim potrafią zdobywać środki zewnętrzne dzięki biegłości w pisaniu wniosków; potrafią też nimi zarządzać (rozliczać, księgować). Liderzy umieją także zachęcać innych do działania dzięki swoim zdolnościom interpersonalnym; zazwyczaj są otwartymi, ujmującymi i energicznymi osobami (szerzej piszemy o tym w punkcie 2. Ludzie). 2. Orientują się w dostępnych lokalnie zasobach: wiedzą, od kogo i gdzie zdobyć sprzęt nagłaśniający, kamerę, kto użyczy sali; wiedzą też, jakie środki i w jaki sposób można pozyskać lokalnie (od samorządu, organizacji grantowej). Liderzy mają kontakty do osób, które mogą pomóc, dzieląc się fachową wiedzą, i które, dzięki swojemu doświadczeniu i pozycji, ułatwią realizację przedsięwzięcia, doradzą, wskażą rozwiązanie. 3. Mają kontakty ponadlokalne i potrafią z nich korzystać. Dla liderów największe znaczenie mają relacje nawiązane z organizacjami grantodawczymi, których wsparcie nie musi ograniczać się do pieniędzy, oraz innymi liderami poznanymi w Szkole Liderów. Prócz tego korzystają oni ze znajomości osób ze świata biznesu, nauki, kultury, zapraszając je np. do udziału w projektach w roli instruktorów. 4. Prowadzą organizacje lub kierują instytucjami, które mogą zapewniać darmową przestrzeń i niewielkie granty ułatwiające działanie społeczne innym. Nie bez znaczenia jest też fakt, że organizacja czy instytucja ma osobowość prawną potrzebną do ubiegania się o fundusze, zawiązywanie formalnych partnerstw itp. (więcej na ten temat piszemy w punkcie 3. Instytucje). Ważne, że opisane wyżej zasoby są przez lidera wykorzystywane nie tylko na rzecz własnych przedsięwzięć, lecz także jako wsparcie działań innych. Poprzez przekazywanie informacji, sieciowanie, podpowiadanie, polecanie, udzielanie wsparcia finansowego, organizacyjnego, sprzętowego ułatwiają innym bycie aktywnym społecznie. Działają jak brokerzy obracając zasobami, pomnażają płynące z nich zyski. Podobnie jest z nadarzającymi się okazjami konkursami grantowymi, programami, partnerstwami, szkoleniami. Liderzy zarówno wykorzystują je dla siebie i swoich przedsięwzięć, jak i włączają w nie innych. 4 Pojęcia broker używamy w znaczeniu metaforycznym, widząc analogię pomiędzy sposobem działania liderów lokalnych i brokerów. Przyjmujemy, że liderzy funkcjonują w ramach rynku kapitałowego, (z tym, że w ich przypadku jest to kapitał ludzki, a przede wszystkim społeczny), potrafią się na nim dynamicznie poruszać, świadczą usługi dla innych, pośredniczą, reprezentują interesy jakichś grup (społecznych), a przede wszystkim obracają zasobami (o rozmaitym, nie tylko finansowym, charakterze) w celu namnażania tych zasobów, powiększania kapitału (nie własnego ani nie klienta, ale społecznego). 10\n11 Narzędzia wpływu lidera To zachęcanie innych, podtykanie okazji, wskazywanie możliwości oraz odpowiadanie na zgłoszoną przez kogoś potrzebę wydaje się być najistotniejszym mechanizmem wpływu lidera przywództwem na przynętę. To sposób na dzielenie się odpowiedzialnością, pracą, a w niektórych przypadkach nawet na przygotowanie następcy. Jest to także istotne, gdy chodzi o budowanie środowiska czy mobilizowanie innych do działania. Co według samych liderów jest najważniejsze, by skutecznie realizować działania społeczne? W kolejności od najczęściej wskazywanych są to: gotowość ludzi do pomocy i wspólnej pracy (38% uznało to za najważniejsze), sprawdzeni współpracownicy (21%), środki finansowe (15%), chęć mieszkańców do uczestniczenia w działaniach (17%). Pozostałe kategorie sukces poprzednich projektów, dobre kontakty z ważnymi osobami, sale, pomieszczenia, sprzęt choć też uznawane za istotne, rzadko wskazywano jako najważniejsze. Wykres 1. Co jest dla Pana/i konieczne, aby skutecznie realizować działania społeczne? sprzęt (np. sprzęt nagłaśniający, sprzęt sportowy, meble i inne) dobre kontakty z ważnymi osobami spoza gminy sale, pomieszczenia dobre kontakty z ważnymi osobami w gminie dobre kontakty z ważnymi osobami w obszarze, w którym działam sukces poprzednich projektów i działań chęć mieszkańców do uczestniczenia w działaniach środki finansowe sprawdzeni współpracownicy gotowość ludzi do pomocy, wspólnej pracy najważniejsze ważne 79 Zakotwiczenie w programach PAFW Elementem sprawności liderów w łapaniu nadarzających się okazji jest biegłość w korzystaniu programów PAFW. Najczęściej trafiają oni do Szkoły Liderów ze względu na to, że realizowali jakiś program PAFW, ale po jej ukończeniu pozostają w orbicie PAFW. Prawdopodobnie są coraz sprawniejsi w ubieganiu się o granty i lepsi w tym od konkurencji. W tym kontekście pojawia się (i, niestety, zostaje bez odpowiedzi) pytanie o to, jaki odsetek wśród beneficjentów programów PAFW stanowią weterani, a jaki początkujący oraz co ważne z punktu widzenia planowania strategii programów jaka proporcja byłaby pożądana. W tym miejscu można by mieć wątpliwości, czy nasi liderzy nie popadają w projektozę, chorobę opisywaną przez obserwatorów III sektora 5, a polegającą na zdobywaniu zasobów w oderwaniu od wartości, celów, dla jakich została powołana organizacja lub zainicjowane działanie społeczne. Nawet jeśli liderzy nie mają spójnych, długofalowych, kompletnych wizji i dalekosiężnych celów, z naszej perspektywy ich działania mają sens. Z drugiej strony, bycie liderem od projektów bywa krytykowane przez przedstawicieli lokalnych społeczności (szerzej pisaliśmy o tym w poprzednim rozdziale). Fakt, że liderzy tak sprawnie korzystają ze źródeł finansowania związanych z PAFW, mógłby wywoływać niepokój, czy nie podporządkowują oni sztucznie swoich działań celom i wartościom ważnym dla Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. W badaniach terenowych nie wydało się to szczególnie istotnym problemem liderzy raczej łatwo wykorzystują projekty do robienia tego, co im zdaje się ważne. Sprawność w korzystaniu ze źródeł finansowania oznacza także sprawność w znajdowaniu projektów odpowiadających danej jednostce. 5 Dyskusję na ten temat rozpoczęła Agnieszka Graff artykułem Urzędasy, bez serc, bez ducha (http://wyborcza.pl/1,75515, ,urzedasy bez_serc bez_ducha Organizacje_pozarzadowe_.html). 11\n12 Narzędzia wpływu lidera Poza tym liderzy masowo sięgają po środki z innych źródeł niż te związane z Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności. Wskazuje na to rozkład odpowiedzi na pytanie: z jakich źródeł pozyskiwał/a Pan/i środki na swoje działanie w ciągu ostatnich dwóch lat? Najczęstsze źródła finansowania, po które sięgają liderzy, to źródła samorządowe (korzysta z nich trzech na czterech absolwentów programu) oraz publiczne Unii Europejskiej (60%) i rządowe (50%). 14% liderów sięgało po zagraniczne programy pomocowe (jak Norweski Mechanizm Finansowy). To także wsparcie innych organizacji pozarządowych krajowych (40%) i zagranicznych (17%). Prócz tego, powszechne są składki członkowskie (50%) oraz darowizny od osób fizycznych (48%) i firm (36%), a także dochody z mechanizmu przekazywania 1% podatku (19%). 2. Ludzie Zespół Liderzy nie działają w pojedynkę zazwyczaj pracują w małych, 2 3-osobowych zespołach, do których z reguły należy ktoś z rodziny (mąż, żona, siostra, córka, syn) oraz bliska współpracowniczka (w badaniu zazwyczaj była to kobieta), z którą lidera/liderkę łączą silne więzi towarzyskie. Ten niewielki zespół stanowi dla lidera ogromne (a często jedyne) wsparcie podnosi na duchu w chwilach kryzysu, utwierdza w nowych pomysłach, wykonuje część koniecznych obowiązków. Nie jest to jednak układ profesjonalny, a raczej emocjonalny, opierający się na relacjach rodzinnych i przyjacielskich. Badani przez nas liderzy zazwyczaj nie tworzyli profesjonalnych zespołów, w których istnieje podział pracy, specjalizacja, do których dobiera się ludzi ze względu na ich kompetencje zawodowe. Wyjątkiem były sytuacje, w których lider jest szefem dużej instytucji (przedsiębiorstwa, placówki edukacyjnej), a jego liderstwo ściśle przeplata się z życiem zawodowym. Większość liderów przyznaje, że bez zespołu nie byliby w stanie pracować, że jest to warunek ich działania. Jednocześnie wielu z nich zdaje sobie sprawę, że nie umie zbudować większego i bardziej profesjonalnego zespołu. Inny obraz wyłania się z badania ilościowego tu tylko 19% przyznaje, że nie zarządza (formalnie) żadnym zespołem. Prawie połowa liderów (47%) zarządza ludźmi w organizacji społecznej (stowarzyszeniu lub fundacji), a 18% w instytucji publicznej, w której pracuje. 17% zarządza ludźmi w prywatnych firmach, a 5% w miejscach innych niż wymienione. Zespoły te są różnej wielkości. Największe istnieją w instytucjach publicznych tu liderzy deklarują, że zarządzają średnio niemal 30 osobami. W organizacjach społecznych średnia liczba osób zarządzanych przez lidera jest niemal o połowę mniejsza i wynosi 17, podobnie jak w firmach prywatnych (bardziej szczegółowe dane na ten temat przedstawia wykres 2). Wykres 2. Iloma osobami zarządza Pan/i bezpośrednio w firmie prywatnej/organizacji społecznej/instytucji (%)? powyżej 20 osób 11 do 20 osób 6 do 10 osób do 5 osób Jak można tłumaczyć rozbieżności pomiędzy wnioskami z badania jakościowego i ilościowego? Wydaje się, że w badaniu ilościowym liderzy opisywali zespoły w swoich miejscach pracy, wszystkie podlegające im osoby, co niekoniecznie pokrywa się z zespołami liderskimi, a więc bliskimi współpracownikami lidera. To rozumowanie potwierdzają odpowiedzi firmy prywatne organizacje społeczne instytucje publiczne\n13 Narzędzia wpływu lidera na pytanie o to, z iloma ludźmi liderzy konsultują swoje pomysły na działania społeczne: 25% powiedziało, że z najwyżej trzema, 36% - że z czteroma czy pięcioma osobami. W sumie ponad 60% oszacowało, że grupa, z którymi konsultują swoje pomysły, to nie więcej niż pięcioro ludzi. Niektórzy liderzy starają się budować szersze środowisko poprzez utrzymywanie kontaktu z osobami biorącymi udział w ich przedsięwzięciu lub członkami założonego przez siebie stowarzyszenia. Stanowi to dla nich potencjalny zasób, który można uruchomić w razie potrzeby (np. rekrutacji uczestników do kolejnego projektu), nie jest jednak formą systematycznej, stałej współpracy. Liderka i jej stowarzyszenie włączają się w organizację okolicznościowych wydarzeń w świetlicach wiejskich. Każdorazowo organizuje zebranie, na którym następuje podział zadań, przygotowuje i rozwiesza plakaty, powiadamia mieszkańców osobiście lub z pomocą wolontariuszy, pukając od drzwi do drzwi [fragment raportu ze studium przypadku]. Nieco inaczej wyglądają relacje z pojedynczymi osobami o wyjątkowych kompetencjach lub możliwościach. Liderzy pielęgnują kontakty z ludźmi, którzy mogą im pomóc: poprowadzić warsztaty dla młodzieży, pomóc zdobyć dofinansowanie itp. Tu możemy mówić o współpracy, ale nastawionej na rozwiązanie konkretnego problemu lub realizację określonego zadania. Mobilizowanie społeczności Jeśli chodzi o dalszych stałych współpracowników, to trudno określić jednoznacznie, jak duża jest to grupa zależy to od konkretnego przypadku. Poznaliśmy liderów, którzy chcą i potrafią angażować w swoje przedsięwzięcia wiele osób (nawet całą wieś), oraz takich, których główną bolączką jest poczucie osamotnienia i bycia lekceważonym przez współmieszkańców. Działalność liderów jest zresztą zróżnicowana i nie każda wymaga budowania bardzo szerokiego poparcia w społeczności lokalnej. Dlaczego jednak jednym udaje się mobilizować szersze kręgi osób, a innym nie? Po pierwsze, liderzy muszą naprawdę chcieć współpracować z różnymi ludźmi są tacy, którzy właściwie nie podejmowali wielu prób dotarcia do szerszych środowisk czy budowania większego zespołu, uznając, że to nie jest im potrzebne. Z drugiej strony, znamy przypadki świadomej i (często trudnej) pracy nad poruszeniem i włączeniem w działalność społeczną innych, np. poprzez bezpośrednie namawianie do udziału w przygotowaniu jakiejś imprezy okolicznościowej, zmianę strategii działania, wybór projektu nie pod kątem własnych preferencji, a intuicyjnie wyczuwanych potrzeb mieszkańców. Przykładem jest tu chwilowe zawieszenie przez liderkę projektów miękkich na rzecz bardziej twardych, infrastrukturalnych, których efekty są namacalne i widoczne dla każdego. W znanym nam przypadku była to bardzo mądra i skuteczna strategia. Niewątpliwie budowaniu środowiska sprzyja podjęcie tematów ważnych dla całej społeczności (jak np. remont kościoła), nawet jeśli nie stoją one w centrum zainteresowań samego lidera. Wydaje się zatem, że większe szanse na zaangażowanie liczniejszych i bardziej zróżnicowanych grup mają liderzy dobrze rozpoznający potrzeby i wartości społeczności, w której przyszło im działać. Znaczenie ma także sam proces wspólnego diagnozowania lub chociażby konsultowania pomysłów lidera przed ich realizacją. To dość oczywiste (choć nie dla wszystkich liderów), że łatwiej poczuć się odpowiedzialnym za coś, czego jesteśmy współautorami. Być może najważniejszym sposobem na budowanie poparcia, szczególnie wśród tych liderów, którzy pracują w lokalnych społecznościach, jest wspomniana już unikalna umiejętność zdobywania zasobów 13\n14 Narzędzia wpływu lidera oraz sieciowania aktorów. Liderzy pokazują różne możliwości (źródła finansowania, kontakty, dostęp do zasobów), a czasem aktywnie uczestniczą w transferowaniu różnego rodzaju zasobów (np. przekazując mikrogranty, choć niekonieczne tak oficjalnie nazywane). W budowaniu poparcia nie pomaga natomiast konfliktowość. Wśród badanych liderów najsłabsze środowiska (tzn. najmniej liczne, ograniczające się do grona ścisłych współpracowników i przyjaciół) mieli ci, w których trajektoriach liderskich zaznacza się konflikt. Być może wynika to z faktu, że nie spotkaliśmy się z sytuacją dobrze przepracowanego konfliktu, takiego, który np. doprowadziłby do zmiany, przez większość uznanej za słuszną. W społecznościach, w których natrafiliśmy na konflikt z udziałem lidera, miał on albo charakter potencjalny, ale nie ujawniony (bo lider starał się go nie uruchamiać), albo burzliwy, przeszły, ale nie rozwiązany. W badaniu ilościowym próbowaliśmy oszacować wielkość środowiska lidera i możliwości zmobilizowania go. Pierwsze pytanie dotyczyło liczby osób, na które lider mógłby liczyć przy realizacji dużego projektu również dotyczyło więc jego najbliższych współpracowników. 60% liderów oszacowało, że mogłoby liczyć na pomoc do 10 osób, przy czym 37% na najwyżej pięć osób. Średnio mowa była o 13 ludziach 6. Drugie pytanie dotyczyło hipotetycznej sytuacji, w której wydarzyło się coś nagłego, co wymaga zmobilizowania możliwie dużej liczby osób do pracy. Liderzy szacowali, że mogliby liczyć na pomoc i wsparcie średnio 42 ludzi 7. 13% z nich szacowało, że udałoby się im zebrać do pomocy ponad 50 osób, 24% od 26 do 50 osób. 63% liderów potrafiłoby skrzyknąć do 25 osób, przy czym aż jedna trzecia oszacowała, że byłoby to najwyżej 10 osób. Budowanie koalicji Niewielu liderów buduje środowisko czy koalicję oparte na wspólnocie idei, wiedzy, poglądów. Zazwyczaj ludzie skupiają się wokół samej osoby lidera albo wokół działania, które wydaje im się słuszne, potrzebne, ciekawe. W tym drugim przypadku trudno mówić o trwałości koalicji stworzona na potrzeby działania przestaje istnieć po jego zakończeniu, choć, oczywiście, pozytywne doświadczenia współpracy mogą procentować na przyszłość. W trakcie badania sporadycznie odnajdywaliśmy przypadki koalicji świadomie budowanej przez lidera wokół jakiejś wizji. To świadczyło o jego wyjątkowości: dalekowzroczności, świadomości celu, umiejętności myślenia strategicznego. Oddzielnym przypadkiem jest tworzenie koalicji jako celu samego w sobie, gdy np. lider tworzył partnerstwo lokalne lub inną strukturę współpracy między organizacjami i instytucjami. Tu można podać przykłady naprawdę udanych przedsięwzięć: stworzenie Rady Organizacji Pozarządowych, która po kilku latach działania przekształciła się w formalne ciało przy urzędzie gminy Gminną Radę Pożytku Publicznego; Forum Inicjatyw Pozarządowych; Lokalne Grupy Działania. Wodowanie Jednym z najciekawszych wpływów, jakie mają liderzy na ludzi ze swojego otoczenia, jest wodowanie projektów wraz z ich wykonawcami. Liderzy często mają tendencję do robienia wszystkiego samodzielnie. Nawet jeżeli angażują do pomocy innych, to chyba częściej do kwestii technicznych. Są jednak tacy, którzy potrafią wycofać się z jakiegoś działania i zostawić je komuś innemu. Charakterystyczne, 6 Średnia ta jest zawyżana przez osoby, które wskazały bardzo duże potencjalne środowiska. Mniej wrażliwa miara, jaką jest mediana, wynosi dziewięć osób (co oznacza, że co najmniej połowa liderów mogłaby liczyć na pomoc co najmniej tylu osób). 7 Również ta średnia jest zawyżona. Mediana wynosi 20 osób na tyle w nagłym przypadku mogłaby liczyć co najmniej połowa liderów. 14\n15 Narzędzia wpływu lidera że w pewnym sensie są to nadal pomysły lidera to on zakreśla zakres tematyczny, ustawia innych na jakichś ważnych dla niego torach. Potrafi jednak wycofać się i zrzec się kontroli nad wszystkimi szczegółami. Nie jest to więc kwestia budowania zespołu czy sprawnego zarządzania większą ilością projektów. Nie jest to także wprost wychowywanie następców wodowani przez lidera współpracownicy wykonują swoje własne przedsięwzięcia. To coś więcej nadanie komuś energii do działania: może taka jest rola tego mojego liderstwa, że jestem inicjatorem, zaczynam ( ) byłam z nimi, kiedy to się tworzyło, wspierałam, pomagałam, natomiast kiedy oni się usamodzielnili, to ograniczam się tylko i wyłącznie do kontaktów jako koordynator ze spółdzielni, który odpowiada za obiekt. 3. Instytucje Historie liderowania zaczynają się zwykle od określenia przez lidera swojej przynależności do instytucji lub powołania instytucji. Różnego rodzaju instytucje publiczne oraz pozarządowe dają mu wpływ na rzeczywistość. Jednak to nie sama przynależność do nich jest ważna. Prawie we wszystkich historiach liderów instytucja jest narzędziem do realizacji projektów i co bardzo ważne pozyskiwania dofinansowania. Instytucja stanowi zwykle klucz do sejfu z pieniędzmi na działalność społeczną. A pieniądze stwarzają możliwość działania i przyciągnięcia ludzi, są realnym instrumentem wpływu. Organizacja pozarządowa Dla większości liderów pierwszym wehikułem wpływu jest NGO. Czasem lider zakłada organizację, czasem jest jednym z jej założycieli, czasem dołącza do istniejącej organizacji. Niektórzy zakładają zresztą więcej niż jedną organizację, czasem dla siebie, kiedy indziej pomagają założyć stowarzyszenie komuś innemu. Według danych z badania ilościowego do organizacji pozarządowych należy 93% liderów, a prawie trzy czwarte z nich jest prezesem lub członkiem zarządu choć jednej organizacji. Przeciętnie lider należy do więcej niż dwóch organizacji. Organizacje pozarządowe powstają, oczywiście, po to, żeby działać na rzecz pewnej sprawy. Jednak w przypadku lokalnych organizacji łatwo dostrzec, że ich działalność jest zróżnicowana, a profil bardzo pojemny. Do czego liderzy wykorzystują organizacje? 1. Aby starać się o fundusze z różnych źródeł. Niezależnie od pozytywnego efektu działań organizacji czasem trudno powiedzieć, czy powstałaby, gdyby nie było środków do pozyskania. Te motywacje zresztą mieszają się możliwość zdobycia finansowania jest powodem instytucjonalizacji działania: Od tego się zaczęło ( ) jak już zeszłyśmy się w pięć osób, zaczęłyśmy rozmawiać. X rozlicza [ ] stowarzyszenia, więc mówi: Są różne środki na stowarzyszenia. Może byśmy faktycznie założyli stowarzyszenie. Coś byśmy w tej wsi zrobili, coś zmienili, bo dokąd będzie tak jak jest, że nic się nie dzieje. Rola P. w Stowarzyszeniu ewoluowała początkowo angażował się we wszystkie etapy prac nad realizację projektów, z czasem, wraz ze wzrostem aktywności na innych polach, jego zaangażowanie ograniczyło się do pełnienia funkcji prezesa, a zatem spajania działań organizacji i wypełniania obowiązków formalnych. Były projekty, które sam zainicjował i realizował (warsztaty muzyczne dla dzieci, gdzie był animatorem). Obecnie stara się wspierać inicjatywy innych członków organizacji i podrzucać pomysły, licząc na ich podchwycenie i dopracowanie przez resztę zespołu [fragment raportu ze studium przypadku]. 15\n16 Narzędzia wpływu lidera 2. Żeby mieć wolność działania i warunki, których nie daje macierzysta instytucja. Dotyczy to, oczywiście, liderów związanych z instytucjami publicznymi. Aktywność społeczna często nie mieści się w ich skostniałych ramach. Liderzy zniecierpliwieni przeszkodami biurokratycznymi, ale także niezrozumieniem i koniecznością podporządkowania się kierownictwu (szczególnie w sytuacji, w której czują, że robią coś dobrego), budują własną instytucję: Zaczęły się różne sytuacje w szkole, których nie rozumiałam, zastanawiano się: po co nam to? Do czego się przyda? Przecież my nic z tego nie mamy? Padały pytania o cenę księgowej. Szczególnie pytania od dyrekcji bardzo mnie bolały, bo ja się naprawdę poświęcałam, rodzina patrzyła na mnie jak na zakręconą ( ). Ja nic z tego nie miałam, nigdy nie wpisywałam sobie żadnych pieniędzy jako koordynator ( ) Skoro w szkole nie jestem rozumiana, wykorzystuje się te moje działania, są te wyjazdy, szkolenia, uczymy się, ale ( ) to zostało później wykorzystane w taki całkiem inny sposób, bardzo prywatny nie przeze mnie ale przez osobę, która szefuje szkole. Wtedy powiedziałam sama sobie, że nie, jeśli mam pracować, to pod innym szyldem, będę działać na rzecz dzieci, będę robić tyle ile mogę, ale po prostu już nie na czyjeś medale ( ). Udało się założyć fundację. 3. Żeby w jakiś sposób uzupełnić macierzystą instytucję publiczną: np. zapewnić jej ciągłość (najlepszym przykładem są tu pewnie stowarzyszenia przejmujące szkoły wiejskie) albo ominąć ograniczenia prawne (formuła stowarzyszenia bywa przede wszystkim wykorzystywana jako furtka prawna, umożliwiająca działania na rzecz szkoły, których nie można było podjąć pod jej instytucjonalną egidą, jak np. zbiórki pieniędzy). 4. Niekiedy NGO służą liderowi jako narzędzie wpływu na samorząd. Czasem organizacje są zresztą zakładane po prostu jako rodzaj komitetów wyborczych albo z tych komitetów się wywodzą. Dla liderów wywodzących się z instytucji (p. 2 i 3 powyżej) NGO z czasem może stać się równie ważne jak macierzysta instytucja, a nawet okazuje się lepszym narzędziem wpływu niż instytucja publiczna. Lider przenosi wtedy na organizację pozarządową całą swoją uwagę. Instytucje publiczne jako baza do działania Wielu liderów jest zawodowo związanych z lokalnymi instytucjami publicznymi szkołami, ośrodkami kultury, ośrodkami opieki społecznej czy urzędami (pomijamy tutaj wybieralne funkcje samorządowe). Niekiedy trafili oni do programu Liderzy PAFW już w tej roli, czasem otrzymali propozycję objęcia stanowiska po uczestnictwie w programie. Według danych z badania ilościowego co trzeci lider pracuje w jakieś instytucji publicznej szczegóły na stronie 5. Bycie wewnątrz daje im szereg korzyści i narzędzi: 1. Przede wszystkim możliwość szerokiego korzystania z zasobów instytucji, np. sprzętu czy sali. W jednej z badanych gmin była dyrektorka szkoły była zszokowana, gdy okazało się, że po odejściu ze stanowiska musi każdorazowo pisemnie prosić wójta o skorzystanie z sali szkoły, by zorganizować tam zebranie swojego stowarzyszenia. Ważnym zasobem są także środki, które można przeznaczyć na wkład własny w projektach lidera. 2. Niebagatelne znaczenie ma także etat, jaki daje instytucja. Na zazwyczaj trudnych lokalnych rynkach pracy daje to liderowi poczucie bezpieczeństwa oraz w sposób naturalny przeplata się z działalnością społeczną. W takie sytuacji działanie jest znacznie łatwiejsze niż prowadzone obok pracy zawodowej. 3. Wreszcie bycie wewnątrz instytucji daje liderom legitymizację do działania. Jednym z ich kłopotów jest zaprezentowanie swojej tożsamości 16\n17 Narzędzia wpływu lidera Liderka jest wysoko ceniona przez organizacje pozarządowe, które darzą ją zaufaniem, czego najlepszym dowodem jest wybranie jej na przewodniczącą Gminnej Rady Działalności Pożytku Publicznego. Jest traktowana (i sama tak się pozycjonuje) jako bufor pomiędzy organizacjami a wójtem w przypadkach, kiedy strony mają odmienne zdania ( ). Liderka jest doceniana za to, że doprowadza do rozmów dwóch stron i szuka rozwiązań satysfakcjonujących wszystkich. Przykładem jest sytuacja z ubiegłego roku, kiedy gmina miała duże wydatki, a jednocześnie wszystkie organizacje chciały, by wypłacono im środki na realizację projektów. Powstał problem. Liderka doprowadziła do spotkania, na którym ustalono zasady wypłaty w transzach i zdecydowano się ogłaszać konkursy w różnych terminach. [fragment raportu ze studium przypadku]. (czy może publicznego wizerunku) w lokalnych społecznościach. Zdarza się, że liderzy spoza instytucji są traktowani, jakby zajmowali się nie swoimi sprawami. Przykładem jest liderka, której działania w obszarze ekonomi społecznej zaczęły być traktowane poważnie dopiero wtedy, gdy pojawiły się pogłoski, że ma dostać pracę jako ekspert od spółdzielni w powiecie. Afiliacja instytucjonalna pozwala zakreślić liderowi pole działania i te działania uprawomocnia (ale może to także ograniczać przestrzeń do działania do tego, co jest naturalne dla instytucji danej osoby). Reprezentacja trzeciego sektora Niekiedy umiejętności liderów związane z przygotowaniem projektów (a przede wszystkim ze zdobyciem środków na ich realizację) sprawiają, że dostają oni propozycję etatu, często w samorządzie, jako specjaliści od pozyskiwania środków czy współpracy z trzecim sektorem. Nawet jeżeli nie pracują w samorządzie albo jego instytucjach, często są rozpoznawani jako przedstawiciele trzeciego sektora i zapraszani do lokalnych rad czy komisji z tym sektorem związanych (np. Gminna Rada Pożytku Publicznego) lub działają w ponadgminnych Lokalnych Grupach Działania. Liderzy i ci na etacie, i ci współpracujący z samorządem postrzegani są jako rodzaj buforu między lokalnym trzecim sektorem a samorządem, jako ludzie organizacji pozarządowych w urzędzie. I rzeczywiście nimi są wykorzystują te stanowiska, by działać zarówno na rzecz mieszkańców, jak i lokalnego trzeciego sektora. Według danych z badania ilościowego 5% liderów jest członkami albo członkiniami zespołów o charakterze doradczym przy urzędzie gminy, 4% przy radzie powiatu, 2% przy urzędzie wojewódzkim a 1% przy urzędach centralnych. Oprócz tego 2% pełni funkcję pełnomocników ds. organizacji pozarządowych, a 7% jest członkami lokalnych rad pożytku publicznego lub innych stałych ciał konsultacyjnych. Infrastruktura lokalnego trzeciego sektora Dla niektórych liderów naturalną drogą staje się przejście od prowadzenia organizacji pozarządowej i działania bezpośredniego do wspierania innych organizacji pozarządowych. Wydaje się, że ten mechanizm wpływu, choć nie dla wszystkich dostępny, ma bardzo duży potencjał, podobnie jak wejście na ścieżkę samorządową (więcej w punkcie 5. Samorząd). Wielu liderów niejako przy okazji własnych przedsięwzięć wspiera inicjatywy innych: nasze stowarzyszenie było jednym z pierwszych w gminie i inne mnie prosiły, jeździłam, pomagałam zakładać. Jednak tylko niektórzy liderzy wybierają tę ścieżkę jako sposób na zwielokrotnienie swojego oddziaływania, gdyż nie jest to wcale łatwe szukając większego wpływu, tracą oni uczucie bezpośredniego, 17\n18 Narzędzia wpływu lidera namacalnego oddziaływania, które dawało im poczucie sensu i sprawstwa. Działanie na rzecz innych instytucji może być mniej satysfakcjonujące niż działania na rzecz konkretnych ludzi. W badaniu ilościowym co drugi lider deklaruje, że zajmuje się wspieraniem organizacji pozarządowych, a 23% organizuje konkursy grantowe. 4. Pozycja lidera w społeczności Postrzeganie liderów przez lokalne społeczności to z jednej strony wynik pracy liderskiej, z drugiej coś, co pozwala wpływać na społeczność. Działania liderów wymagają zazwyczaj przychylności lub pomocy innych aktorów, zarówno instytucji, jak i mieszkańców. Ktoś, kto nie jest rozpoznawany w społeczności, rzadziej może na to liczyć. Anonimowy lider to pojęcie wewnętrznie sprzeczne. Chłodni i gorący Nie wszyscy uczestnicy programu są postrzegani jako liderzy przez lokalną społeczność. Tych najmniej rozpoznawalnych można podzielić na trzy kategorie: 1) liderzy początkujący, którzy nie zdążyli jeszcze wyrobić sobie marki, 2) liderzy gasnący, którzy okres aktywnej działalności mają już za sobą (np. ze względu na zmianę stanowiska pracy, przejście na emeryturę, kryzys związany z przegraną w wyborach) oraz 3) liderzy letni, których działania nie wywołują szerokiego zainteresowania (np. liderzy branżowi, znani określonej kategorii ludzi), a osobowości ani kontrowersji, ani podziwu. Na drugim biegunie mamy liderów gorących, którzy są powszechnie rozpoznawani w swoich społecznościach, wywołują emocje, najczęściej pozytywne (choć niektórzy także negatywne). Poniższe pary cytatów odnoszą się do tych samych osób. O liderce A: Jak jeszcze w szkole z nią współpracowałam, to wiedziałam, że A to zrobi pięknie. Wiedziałam, że kupi ładne prezenty na Mikołaja, wszystko. Na nią można było liczyć. [ ] Jeżeli coś znowu zorganizuje, to sto procent wypali. Będzie dopracowane do ostatniego, w szczególikach dopracowane przez nią. Ona to potrafi robić. Ale tylko ona. Chociaż ma te swoje baby, co pójdą za nią i zrobią. Ale ona będzie mózgiem, wszystko potrafi zrobić i na pewno wyjdzie super. Zaczęło się coś dziać dobrego. Zaczęła robić dobre rzeczy dla ludzi. Bardzo dobre. [ ] Bardzo dużo ludzi pociągnęła za sobą. Do pewnego czasu [ ]. Do kiedy się nie wtrąciła do szkoły. Jak zaczęły robić cyrki w szkole, ludzie się może ona nie zdaje sobie z tego sprawy ludzie się od nich odsunęli. Ona by została i radną, i by tu były we wsi. Bo ludziom się podobało. Do czasu. Nikt nie lubi wtrącania się, aż za bardzo wtrącania się do niektórych spraw. To jest moje zdanie. Nic się nie odzywałam, ale po prostu słuchałam, co się dzieje. To się nie podobało ludziom. I chyba dlatego nie została radną, chociaż ona dalej ma swój mocny charakter. Dalej coś próbuje robić, ale ta A, co była. To jest jej ten minus, że wtrąciła się aż do tego stopnia w szkołę. Liderka stopniowo ewaluowała z osoby działającej oddolnie, z ludźmi, zapalającej do działania, w profesjonalistkę, menedżerkę, na co dzień pracującą z organizacjami. Wielokrotnie doradzała innym organizacjom, aż uczyniła to swoim obszarem pracy. Organizuje szkolenia dla NGO, założyła organizację infrastrukturalną. Stara się też reprezentować interesy trzeciego sektora wobec samorządu. ( ) Jednak ta druga rola mniej jej odpowiada, chciałaby powrócić do działania bliższego rzeczywistości zwykłych mieszkańców. Dała temu wyraz, mówiąc o swojej przyszłości i planach przeniesienia się na wieś, gdzie chciałaby zaangażować się w działania w lokalnej remizie [fragment raportu ze studium przypadku]. 18\n19 Narzędzia wpływu lidera O liderce B: Łączy ludzi, umie się dogadać z wszystkim, ma serdeczne podejście do nich, jednocześnie motywuje ich do działania... Liderka jest głosem wszystkich organizacji ( ) Takim społecznikiem trzeba się urodzić, mieć to we krwi. Ona się nigdy nie utożsamiała z organizacjami. Zawsze była pracownikiem samorządowym. Wcześniej pracowała w strukturach. Lider angażuje się w działania bardzo wielu instytucji, przy czym część z owych działań ma bardzo dostrzegalny charakter, np. w wypadku rozmaitych uroczystości czy imprez masowych. Wydaje się, że zwykli mieszkańcy najbardziej dostrzegają te ostatnie. Niemniej w wywiadach rzadko kiedy opowiadali o nich bardziej detalicznie; była raczej mowa o jakichś spotkaniach czy jakichś przedstawieniach. Nie dostrzegano natomiast, że za owymi inicjatywami stoi Lider. On sam w rozmowie z nami podkreślał: ja wychodzę z założenia, że dla mnie nieważna jest instytucja, ważne jest działanie i nie przywiązuję ścisłej wagi do autorstwa [fragment raportu ze studium przypadku]. Odnośnie do gorących liderów, przykłady takich rozbieżności można mnożyć. Nie muszą być one związane z uwikłaniem lidera w konflikt, czasem sam fakt bycia widocznym wystarczy, by wywoływać żywe komentarze lokalnej społeczności. Powszechna rozpoznawalność niewątpliwie przydaje się im w pracy ( gorący liderzy szybciej niż chłodni zdobędą poparcie), ale ma też swoją ciemną stronę zwłaszcza w małych społecznościach osoby wyróżniające się, aktywne, widoczne są na cenzurowanym. Czym mogą drażnić gorący liderzy? Tym, że działalność społeczną chcą przenieść na poziom samorządu. Irytuje to zwłaszcza osoby związane z opcją przeciwną wobec liderskiej, np. obecnego wójta, kontrkandydata na radnego itp. Tym, że swoją działalnością społeczną wtrącają się w działania lokalnych instytucji. Tym, że ich działalność społeczna jest zasilana finansowo. To, że realizują projekty finansowane z różnych źródeł, kłóci się w rozumieniu wielu osób z ideą bezinteresownej (a więc bezpłatnej) działalności w czynie (pisaliśmy o tym w pierwszym rozdziale raportu) oraz sprzyja oskarżeniom o malwersacje (więcej piszemy w rozdziale 04. Bariery wpływu). Rozpoznawalność ze względu na funkcję Szczególna sytuacja to piastowanie przez lidera ważnej funkcji publicznej wójta, burmistrza, dyrektora szkoły itp. Wówczas jest on automatycznie znany całej społeczności (lub jej większej części). Podobnie z radnymi przy wszystkich zastrzeżeniach do realnego wpływu radnych (por. punkt 5. Samorząd), niewątpliwie pozycja ta daje liderom rozpoznawalność w społeczności: Radnych się zna, oni bywają, rozszerza się krąg działalności społecznej, mówi jeden z liderów, były radny. Słabość komunikacji W większych społecznościach (zwłaszcza miejskich), tam, gdzie lider nie ma możliwości bezpośredniego kontaktu z wieloma mieszkańcami, zdarza się, że rozpoznawane są tylko jego przedsięwzięcia, a nie człowiek, który za nimi stoi. Warto podkreślić, że przy całym zróżnicowaniu liderów pod względem ich społecznego odbioru, jedno wydaje się być wspólne: przywiązują oni małą wagę i/lub nie mają wystarczających kompetencji do jasnego komunikowania mieszkańcom sensu, przebiegu i efektów swoich działań. 19\n20 Narzędzia wpływu lidera 5. Samorząd Wielu uczestników Programu Liderzy PAFW w różnych momentach swojego liderskiego życia decyduje się na bezpośrednie wejście do lokalnego samorządu. Trajektorie ich losów są zróżnicowane niektórzy byli aktywni społecznie długo przed podjęciem takiej decyzji, dla innych okres zaangażowania w samorząd pokrywa się w dużym stopniu z ich karierą liderską. Według danych z badania ilościowe 1% piastuje obecnie stanowisko wójta i 1% burmistrza. Dużo częściej zostali wybrani na radnych gminy (7%) lub powiatu (4%). 1% z nich to sołtysi. W sumie połowa liderów kiedykolwiek startowała na jedno z tych stanowisk (z czego 30% chciało zostać radnymi). Pozycja samorządu W układzie instytucji lokalnych, szczególnie w gminach wiejskich oraz małych miastach, samorząd ma niezwykle silną pozycję. Urząd jest dysponentem największych środków finansowych w gminie. Jego przedsięwzięcia są najbardziej widoczne i zakrojone na skalę nieosiągalną dla innych aktorów. Większość innych instytucji działających na terenie gminy finansowo zależy od urzędu działanie gminnych ośrodków kultury, bibliotek czy szkół bezpośrednio i pośrednio zależy od przyznawanych przez urząd gminy środków. Urząd i podległe mu instytucje bardzo często są najważniejszym pracodawcą w gminie. W szczególności dotyczy to osób pracujących umysłowo, którym poza urzędem i instytucjami publicznymi trudno jest w małych gminach znaleźć zatrudnienie. Pozycja samorządu ogranicza niezależność działań liderów (chyba że sami są samorządowcami), szczególnie gdy pracują w jednej z lokalnych instytucji publicznych. Motywacje liderów do wchodzenia w samorząd Rola wójta czy burmistrza jest dla liderów interesująca, bo daje im realny wpływ na lokalną społeczność i możliwość przeprowadzania działań, na które nie mają szans, dopóki są tylko aktywni w lokalnych organizacjach społecznych. Z punktu widzenia liderów związanie się z samorządem (na każdym szczeblu) pozwala także na rozwiązanie problemów, z którymi borykają się w swojej działalności: np. dostępu do zasobów (jak lokale, sprzęt, wyposażenie). W przypadku radnych wpływ na lokalną społeczność nie jest tak oczywisty, ale również ta pozycja zdaje się dawać narzędzia do pracy na rzecz lokalnej społeczności: Po co się zostaje radnym? Żeby mieć większy wpływ na to co się dzieje [liderka]. Jeszcze jeden powód, dla którego warto być radnym albo radną, to fakt, że nadaje to liderom tożsamość i daje legitymizację, której im brakuje, dopóki są wyłącznie liderami pozarządowymi (podobnie jak praca w instytucji publicznej). Przejście przez procedurę wyborów demokratycznych potwierdza ich prawo do zajmowania się lokalną społecznością i jej problemami. Nie muszą oni usprawiedliwiać się, dlaczego właściwie zajmują się nie swoimi sprawami. Nie należy także lekceważyć faktu, że wygranie wyborów potwierdza pozycję lidera, zmienia go z często samozwańczego w oficjalnego przedstawiciela mieszkańców. Często motywacją do wejścia w struktury samorządu czy to jako radny, czy to jako wójt albo burmistrz bywa zniechęcenie i konflikty z obecną władzą samorządową. Silni liderzy są czasem jedynymi osobami, które mają szanse na wygraną z istniejącym układem politycznym. Konflikty z samorządem są najczęściej wymienianym rodzajem konfliktów, na jakie narzekają liderzy wskazuje na nie 31% z nich! W samorządzie Rola wójta i burmistrza nakłada jednak na lidera szereg ograniczeń. Wiąże się z dość dużym zakresem obowiązków, pracą, którą stara się on wypełniać sumiennie i dokładnie. Wydatki małych gmin okazują się być bardzo sztywne (duże znaczenie ma tu 20


Zobacz temat - Vozilla - największy carsharing EV w Polsce we Wrocławiu\nOgólne rozmowy - Vozilla - największy carsharing EV w Polsce we Wrocławiu\nrafmat - 2017-09-28, 15:08\nTemat postu: Vozilla - największy carsharing EV w Polsce we Wrocławiu\ndomino - 2017-09-29, 10:17\nTemat postu: Re: No i się doczekaliśmy - największy carsharing EV w Polsc\nrafmat - 2017-09-29, 10:52\ntutomash - 2017-09-29, 10:54\nkampie - 2017-09-29, 11:22\nrafmat - 2017-09-29, 12:15\nrafmat - 2017-09-29, 12:26\nrobbo2k - 2017-11-03, 23:51\nPanaceum - 2017-11-04, 23:47\ndomino - 2017-11-06, 13:47\nrobbo2k - 2017-11-06, 16:07\nwodnik7 - 2017-11-06, 19:29\nGTX7 - 2017-11-06, 19:58\nwodnik7 - 2017-11-06, 20:25\nrks - 2017-11-07, 22:26\nzeeltom - 2017-11-08, 11:39\nrks - 2017-11-08, 13:05\nPir-serwis - 2017-11-08, 13:21\nrks - 2017-11-08, 13:27\nrafmat - 2017-11-08, 13:52\nArcharius - 2017-11-08, 16:11\ndomino - 2017-11-08, 16:13\njas_pik - 2017-11-08, 17:04\nrks - 2017-11-08, 21:57\njas_pik - 2017-11-08, 22:13\nrks - 2017-11-08, 22:24\nPytam o lepsze na ten moment, w tym konkretnym mieście, przy tej ilości aut i charakterystyce użytkowania.\nNa ten moment to podejrzewam, że zainteresowanie przerosło najśmielsze prognozy i robią co mogą.\njas_pik - 2017-11-08, 22:39\nPonieważ budowa stacjonarnych stacji DC z kablem zakończonym wtykiem Chademo nie jest prosta/łatwa/szybka pokazałem Ci na szybko proste szybkie rozwiązanie problemu.\nPrzenośne ładowarki Chademo o mocach 20 - 40 kW sprzedaje nasz kolega z forum Vtech - mogą być zasilane z dowolnego przyłącza 3f 32A ( a te da się łatwo znaleźć)\nProszę bardzo - oferta :\nMobilne ładowarki do autobusów elektrycznych ( ale z wtykiem CSS) mają wszyscy polscy dostawcy autobusów elektrycznych.\nMasz kilka rozwiązań na szybko/na teraz/w obecnych warunkach\nrks - 2017-11-08, 22:43\nNadal boisz się użyć słowa "lepsze"\njas_pik - 2017-11-08, 22:52\nNie znam tego systemu - nie wiem ( a nikt tego nie opisał) jak rozwiązany problem ładowania jest obecnie. Bo rzucone\nnie wyjaśnia jak to działa .\nZadałeś pytanie o rozwiązanie problemu podałem na szybko kilka sposobów.\nAby ocenić musiałbym mieć znacznie więcej informacji .\nPrzez wiele lat zajmowałem się rozwiązywaniem problemów dla innych - jeśli mnie ktoś wynajmie do znalezienia "lepszych" rozwiązań to się tym zajmę\nwodnik7 - 2017-11-08, 23:20\nwlasnie pytanie o ladowanie mnie nurtowalo, dlatego je zadalem. Przy 100 czy 200 autach to infrastruktura jakas by sie przydala. W Berlinie ostatnio zamknal podwoje carsharing oparty na imievach, (multicity), bo wlasnie w miescie chargerow zbyt malo. Premiowali za podporwadzenie na charger - ale te bywaly czesto zablokowane/itp.\nod 10 dni nie dzialaja.. a tez mieli chyba ponad 100 aut..\nPatrykS - 2017-11-08, 23:37\nBardzo ciekawy opis\n"Zaawansowana przenośna szybka ładowarka trójfazowa do samochodów elektrycznych EVSE z Chademo – Nissan Leaf, Opel Ampera, Chevrolet Volt, Mitsubishi Outlander PHEV, Kia Soul, Tesla USA (z przejściówką) itd."\nBonarka - 2017-11-09, 00:20\nPatrykS, trochę nie w ten temat trafiliśmy, może nas przeniosą.\nAle naprawdę super oferta.\n"ładowanie z prędkością do 8-9 kW/h, wymaga zabezpieczenia 32A na fazę." kosztuje 16 tysi.\nza 2 tysie można kupić łądowarkę 7.4kW, która też wymaga bezpieczników 32A na fazę.\nKażdy samochód wyposażony w CHAdeMO ma również gniazdo Typ1 lub Typ2, więc AC można ładować 7.4kW nawet w domu.\nJeżeli kupować CHAdeMO, to powyżej 20kW, to ma sens. Bo przyspieszy trzykrotnie ładowanie w Mitsubishi Outlander, Leaf i innych w stosunku do ładowarek przenośnych z prądem AC do 32A=około7.4kW\nA tak BTW: ładowarka 22kW waży około 100kg. Obawiam się, że ta "przenośna 8-9kW" waży duuużo więcej niż 25kg.\njas_pik - 2017-11-09, 00:42\nTyle tylko że ładowarka 7,2 kW jest na razie w jednym modelu Leafa.\nWszystkie inne pojazdy z Chademo maja wbudowane ładowarki 3,6 kW max.\nDlatego nie porównuj cen i mas tak bezpośrednio - bo to porównanie traci sens.\nSzybsze ładowarki Chdemo mogą być świetnym rozwiązaniem dla wielu firm.\nPrzyłącza i zabezpieczania 32A są powszechnie spotykane ,a większe już bardzo rzadko.\ndomino - 2017-11-09, 01:45\nlub taka mobilnoą ładowarką\nkalex - 2017-11-09, 03:38\nDo buspasa jest tabliczka w stylu : " oraz Taxi i Aut Elektrycznych" - więc ostatnio moja kobita popitalała buspasem.\nzeeltom - 2017-11-09, 06:39\nFakt. 63A widziałem na żywo tylko na Torze Kolarskim\njas_pik - 2017-11-09, 08:52\nI to też mogłoby być rozwiązanie dla Wrocławia chociaż ładuje niewielką mocą.\nNie trzeba żadnych zgód władz miejskich.\nChociaż widać że miasto dużo pomogło , bo to Wrocław a nie Warszawa gdzie HGW ma wszystkich za nic .\nA szef ZDM-u wspomaga wyłącznie pedalarzy którzy całkowicie już zniknęli z ulic i przesiedli sie do samochodów spalinowych bo za zimno .\nPatrykS - 2017-11-09, 09:32\nA ja się tam nawet podłączyłem - ciągnąc z 44kW przyłacza całe 3,2kW\nzeeltom - 2017-11-09, 22:51\nNo to żeś zaszalał pełną gębą\nOstatni zlot pochłonął około 300 kWh.\nPrzy zabezpieczeniu 63A, to i tak niezły wynik\nNa innej imprezie ciągnęli z jednej fazy ponad 90A i jakoś to wytrzymało\nmetu - 2017-11-10, 18:30\nTo da się rozwiązać w prosty sposób.\nKserokopia dowodu rejestracyjnego (i ubezpieczenia OC) potwierdzona notarialnie włożona do zamontowanego na stałe sejfu na kod, który będzie podany telefonicznie z operatorem (lub przez system na komórkę) przy kontroli Policyjnej.\nWiadomo kto kiedy i o której godzinie zaglądał w DR.\njas_pik - 2017-11-10, 18:57\nPo co komplikujesz co jest juz dobre w Twoim pmysle , wystarczy że w tej kasetce będą oryginały\nA kasetka będzie na stałe przytwierdzona i ze szklaną pokrywą o odpowiedniej klasie bezpieczeństwa.\nZałatwiasz przy tym dodatkowe rozwiązanie Vatowskie- bankowóz - czyli pojazd specjalny - objęty już od momentu zakupu pełnym odpisem VAT , drugi warunek - czyli śledzenie GPS- juz jest zaimplementowane.\nA w środku przewożone są przy każdej jeździe wartościowe dokumenty\nmetu - 2017-11-10, 19:11\n@jas_pik - z samochodów przeznaczonych na wypożyczenie też możesz odliczyć Vat, ponieważ jest przedmiotem działalności\nKserokopia z powodów ubezpieczeniowych Przynajmniej ja bym tak zrobił gdybym miał taki charing.\njas_pik - 2017-11-10, 19:54\nJa o tym wiem ale wiele osób nie wie - nie zauważyłes uśmieszków\nAle po co kserokopie? Ja najczęściej ubezpieczam zdalnie i otrzymuję dokument potwierdzenia zawarcia ubezpieczenia w postaci skanu . Mam go i na telefonie i wydrukowany\nAle wcią znikt się nie wypowiedział jak samochody są ładowane .\nPrzeglądałem na aplikacji i większe zasięgi miały te pojazdy które były ba granicach strefy zaś te w poblizu centrum miały zasięgi kilkukilometrowe.\nJak będę przelotem we Wrocławiu chciałbym wypożyczyć, czyli chciałbym aby zawsze chociaż jeden był w okolicach lotniska ale przez klika sprawdzeń na mapie nie udało mi się w okolicach lotniska żadnego wypatrzyć\nrafmat - 2017-11-11, 12:08\nPóki co nikt nie widział, nikt nie wie a sama firma Enigma się tym nie chwali gdzie są ładowane samochody, kolega widział jak laweta wiozła 2szt. Leaf'ów Vozillii więc przypuszczalnie albo były po prostu transportowane dopiero jako nowe i stawiane w różnych miejscach miasta albo firma obsługująca po prostu brała je do ładowania. Wiadomo, że te auta w centrum są więcej razy wypożyczane stąd baterie statystycznie bardziej wyładowywane niż na obrzeżach miasta gdzie po prostu ktoś jedzie stawia i mało już kto wtedy wypożycza. Przypuszczalnie Vozilla ma jakąś bazę w mieście z prywatnym zestawem szybkich ładowarek Chademo bo inaczej sobie tego nie wyobrażam ale gdzie taka baza się znajduje nikt nie wie... We Wrocławiu szybka ładowarka Chademo jest w salonie Nissana na Psim Polu ale wątpię aby wszystkie auta się tam ładowały... Ponoć w 2 dni od otwarcia wszystkie samochody Vozilli czyli póki co około 100szt. przejechały łącznie 8tys. km co nam daje średnio 40km/dzień dla jednego auta to chyba nieźle a raczej powiedziałbym bardzo dobrze... Szkopuł w tym, że primo po pierwsze było otwarcie i dużo reklamy w mediach więc każdy chciał choć kilka minut spróbować a po drugie jest promocja 0.5zł/min a nie 1zł/min jak będzie od grudnia.\nwodnik7 - 2017-11-11, 16:25\nBardzo, bardzo dziwne, ze o ladowaniu nic nie wiadomo. W sumie to miasto powinno zadbac, by bylo sie gdzie i jak ladowac.. przy wysokosci inwestycji w vozille, chademo to nie az taki koszt (lub wolne ladowanie nocne np.)\nLicze sobie, i wychodzi mi tak:\n100x100.000 = 10.000.000 pln\nJezdzac np. 5000km dziennie (czyli wiecej niz srednia z 2 dni po otwarciu), oplata to 5000pln dziennie. Miesiecznie: 150.000 pln. Rocznie 1.800.000\nNie liczac kosztu pradu, wychodzimy na zero po ponad 5 latach. A dochodzi koszt systemu, biur, marketingu, napraw, logistyki, i oczywiscie pradu.\nKto za to placi?:)\n(Nie jestem przeciwny, uwazam, ze kazde autko na prad to super sprawa, ale fajnie byloby wiedziec!)\nChoc to i tak marne grosze, jesli np. Na tvp poszedl miliard, na deputats 3 miliardy itp.. ech:(\njas_pik - 2017-11-11, 17:39\nKoszty nabycia policzyłeś dobrze\nAle w liczeniu przychodów trochę się chyba machnąłeś\nKlient płaci 1 zł/minutę czyli wg Twojego wyliczenia kazdy saochód jes wynajmonowany na 50 minut/dobę ? Tu jest chyba błąd .\nPrzy tego typu projektach przyjmuje się że czas wynajęcia na dobę pojazdu ( roweru/skutera /samochodu) to około 200 - 240 minut/dobę jako konserwatywne założenia.\nCzyli konserwatywnie przychody roczne z jednego pojazdu to 72 000 zł\nCzyli system spłaci się w ciągu dwóch lat\ndomino - 2017-11-11, 17:43\nLiczysz po 100.000 zł za sztuke. Nie sądze by zeszli tak mocno przy cenie 149.000 zł ja obstawiam 139.000 zł i to trzeba pomnożyc x 200 aut które zostały zakupione czyli koszty wychodzą x2 jak nie x3!\nTeraz pytanie KTO Za To Płaci?\nwodnik7 - 2017-11-11, 18:09\nCzyli system spłaci się w ciągu dwóch lat [/quote]\nno, 200minut to okolo 3,5h - duzo, 3,5h po miescie to na pewno wiecej niz 40km na auto (czyli tyle, ile wynosila srednia przejazdu w ciagu 2 dni).. Nie sadze, ze az tak dlugo te auta beda wynajmowane (choc im tego zycze!)\nNo i nie "splaca" sie oczywiscie w ciagu tych 2 lat, jak napisales, bo nie policzyles zadnych kosztow:) Bardziej bliskie prawdy moze byc "wyjda na 0" po 4-5 latach:))))\nAle jak najbardzje ten sharing popieram! nawet jesli miasto wydaloby cale 10mln, to i tak pikus w stosunku do innych (glupich!) wydatkow:)\nzb1g - 2017-11-11, 18:13\nOplata 1 zł (brutto) jest za minutę a nie km.\nCo prawda przy średniej 60km/h jest to to samo, ale w centrum miasta nie da rady uzyskiwać takiej średniej.\nBez słupków, chociaż AC, na wszystkich miejscach parkingowych dla vozilli i obowiązku podłączania po wyjściu, to czarno to widzę.\nNa pewno impreza dostała dofinansowanie na start i być może będzie miała sponsora na jakiś czas, ale to nie jest zdrowe.\nKoszty to nie tylko zakup i prąd do ładowania, ale i ubezpieczenie, serwis, ktoś musi odkurzyć w środku i umyć na zewnątrz. Ktoś będzie brał pensje, dyrektora, kierownika sekretarki, księgowej, serwisantów, kierowców, sprzątaczek i pracownika myjni.\nJeśli jeszcze do tego dochodzi wożenie tych aut na lawecie to już porażka. Zrozumiał bym, że pracownik podjeżdża naładowanym leafem pod bliski rozładowania i zabiera go do ładowania w początkowym okresie.\nDocelowo jednak słupki i każdy podłącza, żeby auta się ładowały gdy tylko to możliwe.\nWrocław przecież miał trochę tych punktów co obsługiwało Galactico. Dobudowanie jeszcze z 20-30 sztuk już by poprawiło sytuację.\nCo do ceny zakupu przy tej ilości, to myślę że to było poniżej 100k zł\ndomino - 2017-11-14, 14:58\nCzy ktoś już może wyśledził jak to przebiega z tym ładowaniem Leafów?\nDoradca IOŚ - 2017-11-30, 17:35\nPonoć w 2 dni od otwarcia wszystkie samochody Vozilli czyli póki co około 100szt. przejechały łącznie 8tys. km co nam daje średnio 40km/dzień dla jednego auta to chyba nieźle a raczej powiedziałbym bardzo dobrze... Szkopuł w tym, że primo po pierwsze było otwarcie i dużo reklamy w mediach więc każdy chciał choć kilka minut spróbować a po drugie jest promocja 0.5zł/min a nie 1zł/min jak będzie od grudnia.\nPopatrzmy na to tak, że o tyle mniej aut spalinowych przejechało po mieście, czyli o ileś zmalała emisja spalin w mieście. Kierunek naprawdę dobry.\nNo ale nie uważasz, że jest to wygodne, tanie i ekologiczne rozwiązanie?\nJeździsz nieemisyjnym autem po mieście, możesz korzystać z buspasów i zostawić auto za darmo na parkingu w samym centrum - chyba dobre rozwiązanie, nie?\nJako użytkownik w ogóle się tym nie przejmujesz.\nRozwiązania są ekologiczne i z myślą o tym, by jakość powietrza w mieście zyskała.\ngienek333 - 2017-12-01, 00:16\nW Krakowie są rowery elektryczne i ładowanie polega na tym,że przyjeżdża gość wielkim busem i wymienia baterię (nawet nie gasząc silnika w dostawczaku), wot cała ekologia.\nkalex - 2017-12-05, 13:18\nByłem w u dealera Nissana we Wrocławiu i się przy okazji dowiedziałem jak ładują Vozille. Puki co wszystkie ładują w ów salonie , więc ładowarka non stop zajęta. Ale stawiają swoje punkty ładowania dla wypożyczalni "lada dzień"\nDoradca IOŚ - 2017-12-08, 18:51\nTa wypożyczalnia się bardzo prędko rozwija, miasto już ocenia, że realnie przyczyni się do ograniczenia emisji spalin w najpopularniejszych miejscach Wrocławia. Właśnie dzięki temu, że będą tam dojeżdżać głównie elektryczne samochody.\nAle tyle i ile jest roerów tyle mniej samochodów wyjechało na ulicę. Bilans ekologiczny jest raczej na plus.\nPoza tym, jest już coraz więcej elektrycznych samochodów dostawczych i możliwe, że niedługo taki bus na ropę zostanie zastąpiony przez swój elektryczny odpowiednik.\nKarwoś - 2017-12-08, 21:22\nGrunt to rozwój - nikt nagle nie oczekuje, że wszyscy się przesiądą. Najpierw 1 potem 10 potem 100 a potem 1000 - rozwój raczej jest logarytmiczny.\nkalex - 2017-12-09, 07:59\nPowiem wam że chyba to jest strzał w dziesiątkę - pod względem popularyzacji EV. Wszędzie się napotyka Leafy. Wiele osób ma okazję się przejechać EV i po sposobie jazdy (:evil:) widać że im się podoba.\nJakby teraz pojawiła się infrastruktura na dzielnicach to jestem pewien że masa ludzi rozważała by zakup auta elektrycznego.\ndomino - 2017-12-16, 22:26\nPo pierwszej przejażdżce Leafem z wrocławskiej wypożyczalni zachorowałem na elektryka.\nNa razie jeszcze jeżdżę benzyniakiem, ale już poważnie rozważam amperę jako następcę\nA ile nim jeździłeś i czy jesteś w stanie powiedzieć lub może zapamiętałeś ile zużyłeś energii? no chyba że odebrałeś auto z niepełnym aku.\nTofik - 2017-12-16, 22:44\nObawiam się, że to nie jest temat na takie wypowiedzi ale odpowiem na Twoje pytania.\nWypożyczalnia jest "na minuty" typu car sharing, no i wypożyczyłem dla fun'u a nie bicia rekordów w oszczędności. Zapamiętałem pierwsze wypożyczenie: zasięgu miał na 44 km a po przejechaniu 6 km poniżej 18\nAle jazda z włączonym podgrzewaniem kierownicy i tyłka, ogrzewaniem i betonowym bucie przy każdym starcie\nNa dane z kompa co do zużytego prądu w ogóle nie patrzyłem.\nUrzekła mnie cisza i odejście.\nZaznaczam, że nie myślałem wówczas kategoriami "ev-head'a".\nPo lekturze tego forum (od miesiąca) swoim obecnym benzyniakiem zacząłem jeździć bardziej pro eco\ndomino - 2017-12-17, 11:42\nZapamiętałem pierwsze wypożyczenie: zasięgu miał na 44 km a po przejechaniu 6 km poniżej 18\nAle jazda z włączonym podgrzewaniem kierownicy i tyłka, ogrzewaniem i betonowym bucie przy każdym starcie )\nWłasnie podobnie większość społeczeństwa w ten sposób pokonuje większość tras i teraz widać jak w porze zimowej uciekają elektrony.\nA co do pojemności energii w aku to zostawili auto z 44km? troche jest to śmieszne i nie dokońca przemyślane! samochód powinien mieć energie w aku zawsze choć na 50% bo jak nieświadoma osoba wyjedzie poza teren i nagle mu stanie auto 20km za miastem to co klient płaci za lawete? A w tak częsty sposób można uszkodzić baterie.\nTofik - 2017-12-17, 20:31\nDziękuję za przeniesienie do odpowiedniego tematu\nDomino, generalnie jest tak, że autem możesz wyjechać poza wyznaczone granice miasta, ale nie wolno Ci zakończyć wypożyczenia poza tymi granicami. Owszem wówczas pewnie zostaniesz obciążony kosztem ściągnięcia auta na teren miasta - po Twojej stronie leży oszacowanie możliwości.\nWypożyczając auto aplikacja na telefonie informuje Cię jaki przewidywany zasięg ma obecnie konkretny egzemplarz i na tej podstawie musisz oszacować czy dasz radę (tutaj szkoda, że nie można z poziomu aplikacji sprawdzić trasy i porównać z zasięgiem - z poziomu strony www można tylko sprawdzić szacowany koszt przejazdu w dużym przybliżeniu).\nZałożenie jest takie, że jak wpadasz w "rezerwę" to powinieneś zacząć szukać miejsca do zgodnego z przepisami zaparkowania auta i zakończenia wypożyczenia.\nZabezpieczają się jedynie w ten sposób, że jak już dojechałem na miejsce i zasięg spadł poniżej 18, co zaskutkowało brakiem wyświetlania dostępnego zasięgu (pojawiły się kreski ---) zakończyłem wypożyczenie przez aplikację i samochód już nie powrócił do grona aut możliwych do wynajęcia.\n(musiałem dymać pieszo 1,7 km do najbliższego kolejnego Leaf'a żeby wrócić pod dom\nhighend - 2017-12-18, 12:38\nPopatrzmy na analogię. Kiedyś rozwijały się kafejki internetowe z szybkim internetem, gdyż ludzie w domach mieli tylko drogie 0202122 od TPSA na impulsy..... Szybki net się upowszechnił i kafejki zniknęły. Widać podobieństwo?\nYANNOSICK - 2017-12-18, 13:30\nWidać bardzo dobrze. Wypożyczalnie aut zdechną podobnie jak kafejki internetowe czy wypożyczalnie kaset video.\nrobbo2k - 2017-12-18, 14:26\nAnalogia zupełnie nie trafiona. Moim zdaniem liczba samochodów w miastach będzie spadać powodem będą rosnące koszty utrzymania samochodu. Wystarczy obciążyć właścicieli realnym kosztem miejsca parkingowego i rumakowanie z 600samochodow/1000 mieszkańców stanie się fikcją. Carsharing małych miejskich autek jak i-ROAD stanie się tym samym co sukces Veturilo.\nNawet w bogatym Grenoble cena 16zł za godzinę jazdy i-ROAD nie jest "ZABIJAJĄCA".\nI to wlasnie TAKIE pojazdy jak i-ROAD a nie wielkie kloce Leaf są przyszłością.\nKarwoś - 2017-12-18, 16:23\nDokładnie tak - większość czasu w C-maxie wożę powietrze - przydaje się tylko na przewiezienie się na większą odległość albo przywiezienie czegoś ze sklepu. W innym przypadku wolę jeździć 500e. Nie dość że tanio, to i wygodnie, szybko i elastycznie.\npiero - 2018-01-21, 12:43\nUważam, że ich decyzja o ładowaniu aut przez pracowników jest jedną z bardziej trafnych w projekcie tego przedsięwzięcia. Na dobrą sprawę wyeliminowali największą słabość używania aut elektrycznych.\nNotabene, flota chyba dostała właśnie kolejny zastrzyk aut, bo część wozów ma bardzo niskie przebiegi. Mieli 150 Leafów docelowo miało być 190 + 10 eNV-400.\nApolonia - 2018-01-21, 15:18\nJestem nieco innego zdania, blokowanie ładowarek publicznych,\nbez własnego zaplecza prądu i dla polepszenia własnej kondycji,\nnie jest fair względem społeczności EV. Znając problemy ładowarek\nwrocławskich, nie pozostaje nic innego, jak udać się tam dieslem.\nPowinno być odwrotnie, dajemy auta z infrastruktura i proszę bardzo\nkorzystają z aut nie przekonani, żeby używać, a może się przekonać.\nVozilla korzysta z publicznych ładowarek, ale społeczności udostępniamy też swoje.\nObecnie soją na pozycji większego brania niż dawania.\npiero - 2018-01-21, 16:55\nNie chcę być ich adwokatem, ale - o ile mi wiadomo - projekt ruszył z 1/2 roczny wyprzedzeniem, bo pierwotnie miał w marcu, być może jest to z tym związane. Ostatnio w wywiadzie wypowiadali się, że ich ładowarki są w budowie i będą dostępne publicznie po wdrożeniu.\nrafmat - 2018-01-22, 06:43\nZwłaszcza, że Vozilla póki co swoje ładowarki zamyka na klucz => przykład szybkiej ładowarki na ul. Braniborskiej...\nApolonia - 2018-01-22, 08:22\nNo i mamy jasne, takie postępowanie, to strącanie gruszek cudzym ..........\npiero - 2018-01-22, 14:28\nTutaj rozmowa, o której wspominałem:\npiero - 2018-01-23, 21:26\nTrochę statystyk w artykule. Średnie zużycie 25 kWh/100 km za:\nwodnik7 - 2018-01-23, 21:34\nLudzie chyba lubia przygazowac, no a poza tym jest zima, ogrzewanie...\nJesli porownam to do mojej tesli, to i tak duzo, no ale ja jade defensywneij niz wynajmujacy, i douzsze kawalki czyli bateria ciepla..\npiero - 2018-01-23, 21:42\nTak, na ludziach robi wrażenie przyśpieszenie, więc się - podejrzewam - nim trochę cieszą. Z drugiej strony zauważyłem, wsiadając do maszyn, że nadużywane jest ogrzewanie. Zdarzało mi się przejmować auto z uruchomioną i klimą, i grzaniem foteli, o grzaniu kierownicy nie wspomnę.\npiero - 2018-05-28, 19:21\nTrochę kolejnych statystyk użytkowych wypożyczalni:\nwodnik7 - 2018-05-28, 19:47\nTak sie zastanawiam tylko, jak to z tymi ladowarkami jest? Pod ostatnim foto napisane jest jako plan na przyszlosc:\n"3. Więcej punktów ładowania samochodów (sześć w ciągu kilkunastu tygodni)."\nCzy jakieskolwiek juz w ogole sa? Czy jak na poczatku laweta i do ladowarki?\npiero - 2018-05-28, 20:57\nTe deklaracje powtarzają już od pewnego czasu, na ile się sprawdzą trudno powiedzieć.\nPóki co ładują na publicznych i chyba w Impwarze. Co do lawet, to takowych jeszcze nie widziałem. Wydaje mi się, że auta znikają z mapy, jeśli mają mniej niż 20km zasięgu. Tak bywało z moimi, które wyjeździłem. Podejrzewam, że wówczas technik zabiera je do podładowania.\ndomino - 2018-06-13, 22:12\nWypadek Nissana leaf Vozilli w min 6:36 .\nKinT - 2018-06-17, 12:06\nPrzepraszam, ale nie wiecie chyba o czym mówicie.\nCar sharing, do momentu upowszechnienia samochodów autonomicznych, to ślepa uliczka.\nOwszem, również przejechałem się Vozillą dla sprawdzenia, ale DUŻO CZĘŚCIEJ mi się to nie udało. Jak to? A no tak to, że jak oddawałem ze 2x auto do mechanika, a raz żona zabrała to chciałem, a jakże, skorzystać z Vozilli (i trafficara). I co? Nico, nie było ani jednego auta w promieniu 2km. 4x próbowałem skorzystać naprawdę i nic z tego nie wyszło. PO CO mi takie coś? Ktoś powie, że to tylko kwestia liczby aut? Bzdura. Powiem Wam jak to wygląda w praktyce:\n1. Aut się używa najczęściej 2x dziennie, do i z pracy. Ale wtedy wszyscy chcą skorzystać. Żeby to działało to musiałoby być dużo więcej aut. To gdzie zysk, skoro i tak korki, i tak problem z parkowaniem (i i tak nie masz pewności, że auto będzie)? Dla każdego auto z car sharingu? To jaki to car sharing?\n2. Kto ma taką pracę, że może się do niej spóźnić ("bo auta nie było") albo czekać po pracy aż ktoś podstawi? Niepewność dojazdu zabija cały zysk.\n3. W samochodach nie ma fotelików dla dzieci. Dla mnie jako rodzica to całkowicie dyskwalifikuje ten rodzaj transportu. I nie tylko dla mnie, kto z Wrocka ten wie jak pusto jest na wakacje i w dni wolne od szkoły (nie pracy). (P.S. Fotelików nie będzie, pytałem.)\n4. Ad. 2 i 3. Ludzie po prostu rano muszą zawieźć dzieci, a potem maks do 16:30-17 odebrać, i nie ma "bo auta nie było".\n5. CENA. 1PLN/min, tyle to nawet mój diesel nie zużywa (wliczając ubezpieczenie, serwis, naprawy, etc.) Taksówka potrafi być tańsza (w godzinach szczytu, płacisz za km, nie za czas w korku, bo nie wszędzie są buspasy)!\n6. Moim zdaniem, patrząc na powyższe, car sharing POGARSZA sytuację na drogach. Jak? A no z powyższego wynika, że korzystać z tego mogą tylko ludzie, którzy nie potrzebują na co dzień samochodu, nie śpieszy im się do pracy, szkoły, czyli... skorzystaliby z komunikacji miejskiej, ale mają kasę to co się będą... (patrz TEKi, shopping, impreza...)\nCi co potrzebują auta w dzień mogą skorzystać, ale to NIE JEST rozwiązanie problemów komunikacyjnych miasta. Nawet same te firmy reklamują car sharing jako sposób na "dojazd z TEKów na imprezę do rynku" albo "wypad na shopping z rynku do Magnolii". Ot, i całe zastosowanie. Na imprezę, schlać się i auto można zostawić.\nJak dla mnie tylko publiczny indywidualny transport może rozwiązać ten problem (PRT).\nAuta autonomiczne mogły by bardziej poprawić tą sprawę przemieszczając się samodzielnie po mieście w ramach zapotrzebowania (apka z zamawianiem auta?), ale dalej korki, energia, czas oczekiwania, parkowanie, ("masowe" ładowanie -> koszt dla firmy, za który zapłaci klient).\nTo jest pomyłka, we wrocku niestety nie tylko biznesowa (bo dopłacają podatnicy).\nEDIT: Przepraszam, zapomniałem napisać najważniejszego, czyli dodałem pkt 6.\nBronek - 2018-06-17, 21:19\nA z pkt widzenia właściciela Firmy, guzik mnie obchodzi po co komu moje samochody, jakie "Kowalski" ma preferencje i jego przedszkola, praca i dzieci, skoro wszystkie są w ruchu lub nie i kasę mi dają.... z źródeł jakichkolwiek. Gdzie tu pomyłka biznesowa?\nPunkt mam wtedy jeden.... mi się opłaca.\nAd dodany pkt 6\n. Czyli jadąc o tak sobie, też pogarszam sytuację na drogach.\nCholera, czy może zakaz wzorem Niedziel niehandlowych?.W dni pracujące, wolno jechać tylko "za potrzebą", udokumentowaną oczywiście\nAd kasa na fanaberie jazdy Vozillą ,, ja bym im zabrał i dał bilety miesięczne.\nWracamy "prawymi ponoć drzwiami", do lewej strony, z jak za komuny chyba ma być?\nwodnik7 - 2018-06-17, 21:49\nBronek, ja sie z Toba zgadzam:) kazdy jezdzacy leaf vozilli swiadczy o tym, ze sharing jest potrzebny. Juz tu kiedys na forum ktos pisal, ze nie wolno miec duzych samochodow, i szybko tez jezdzic ma nie byc wolno: a wlasnie, ze niech kazdy jak chce, rynek sie wyprostuje sam.\nVozille bylyby jeszcze fajniejsze, gdyby budowali ladowarki ogolnodostepne, moze poczekamy, zapowiadaja.\nA porownywanie kosztu przejazdu z dieslem, to sorry - ale pomylka totalna. "Przepraszam, ale nie wiecie chyba o czym mówicie." Kazdy wprowadzony spaliniak z miasta (lub choc na chwile "zaparkowany", czyli w bezruchu, poprawia stan powietrza. A koszt? Masa ludzi moglaby jezdzic dieslami, ale jakos wola za drogie leafy, wielkie i drogie tesle, czy inne jeszcze. Bo im sie tak chce, bo zdecydowali ze tak wydadza pieniadze. I ja sie ciesze!\nBo bedzie jak z PRL: kazdy w takim samym mieszkaniu, z ta sama mebloscianka, i lampa w tym samym ksztalcie i miejscu. A to zla droga.\nBronek - 2018-06-17, 21:53\nDroga zła, ale mamy czas Tych, którym "nie wyszło", bo..... (wpisać sobie coś z InfoTVP)... Droga zła ale łatwa, bez wysiłku FWP i auto na talon.\ngienek333 - 2018-06-17, 22:16\nTrzeba pracować co drugi dzień . W dzisiejszych czasach możemy pracować dużo mniej, przestać produkować śmieci (o paleniu ie wspomnę ). "Slow life", wszyscy pędzimy w stronę cmentarza, więc nie ma się gdzie śpieszyć .\nKinT - 2018-06-18, 00:08\nA z pkt widzenia właściciela Firmy, guzik mnie obchodzi po co komu moje samochody\nWłaściciela obchodzi, bo od tego zależy jego zysk, biznes plan, możliwości rozwoju, chyba, że...\n.... z źródeł jakichkolwiek. Gdzie tu pomyłka biznesowa?\n"Opłaca się", bo miasto (ja) dopłaca\nNIE, chyba, że specjalnie kupujesz samochód, żeby nie jeździć MPK. Ktoś kto ma samochód i tak jeździ. Widocznie potrzebuje. Jak ktoś ma 5 samochodów, i tak jeździ jednym na raz. Car-sharing to wprowadzenie 200 (Wro) kolejnych samochodów, które może zastąpić MPK lub taksówka. To Ci ludzie jeżdżą takimi autami, Ci, którzy skorzystaliby z taxi albo MPK. Przypominam, car sharing to nie tylko elektryki. We wrocku jest kilka firm.\nCóż, to są właśnie pomysły zwolenników car-sharingu:\nMoim zdaniem liczba samochodów w miastach będzie spadać powodem będą rosnące koszty utrzymania samochodu. Wystarczy obciążyć właścicieli realnym kosztem miejsca parkingowego i rumakowanie z 600samochodow/1000 mieszkańców stanie się fikcją.\nNo tak..., to to nie jest "PRL". I poniżej\nAle "śmieszki", ho ho... rozmawiamy o tym co kto może czy o tym co ma pomagać/być pożyteczne?\nA porownywanie kosztu przejazdu z dieslem, to sorry - ale pomylka totalna. Kazdy wprowadzony spaliniak z miasta ... A koszt? Masa ludzi moglaby jezdzic dieslami, ale jakos wola za drogie leafy, ...Bo im sie tak chce, bo zdecydowali ze tak wydadza pieniadze. I ja sie ciesze!\nNastępny z problemami z czytaniem ze zrozumieniem. Pisałem o elektrykach czy car sharingu? Wiesz ile kosztuje jazda w car sharingu? Nie? Zapraszam do Wrocka po praktykę, nie teorię... i czytać.\nBo bedzie jak z PRL:\nDokładnie, każdy obowiązkowo elektryk, i to mały, do miasta. Jak widać działa to w 2 strony\nBronek - 2018-06-18, 07:40\nTake tam pierdolamento, cała ta dyskusja.... Ja bym zabronił jazdy limuzynami..np. do ślubu itp.\nJest atrakcja, jest dla kogoś biznes, jest swego rodzju promocja, a do tego ktoś na tym skorżysta w sensie istoty pomysłu. Bo nie wszyscy jeżdżą po mają kaprys...\nDziwna polemika, potwiedzająca poglądy interlokutora. A niby w tonie zaprzeczenia\nCzytaj co napisałeś zanim opublikujesz. np "Biznes się opłaca, bo miasto dopłaca... no i co? Git. Szkoda, że tak mało... itd.\nNie bronię Vozilli, ale chcę tylko przypomnieć, że jeszcze jakiś czas, mamy wolny rynek. Jeszcze...\nA liczenie na to, iż emeryt i rencista oraz przeciętny obywatel, będzie tyłek woził taryfami i do tego elektrycznymi w tym kraju, długo nie nastąpi i nawet szalony marksista by tego nie zaproponował Każdemu wg. potrzeb... póki co 500+ jest tego namiastką i starczy. Bo robić nie ma komu, 19% kobiet ma w nosie pracę. Bo się rano trzeba ubrać.\nPs w Kołobrzegu są skuterki.... czasem nieźle pokiereszowane. Rowery itd... Niestety, dać chłopu zegarek\nkalex - 2018-06-18, 11:49\nMoże nie używają tego "rodzice" przedszkolaków , ale za to używają tego "studenci" - w sensie ludzie młodzi , nie koniecznie ustabilizowani życiowo. A to przekłada się na to że takiemu "studentowi" pomyśli się dwa razy zanim kupi 30 letniego golfa (za 500 zł) żeby podlecieć na zakupy gdzieś dalej raz w tygodniu.\nKinT - 2018-06-24, 19:14\nJa bym zabronił jazdy limuzynami..np. do ślubu itp.\nNon stop usiłujecie tu wciskać, że ja czegoś zabraniam. GDZIE ja tak napisałem?\nNa razie to Wy/Ty p&^$%cie głupoty, z jednej strony\njeszcze jakiś czas, mamy wolny rynek.\na z drugiej\nGit. Szkoda, że tak mało...\nCo to za wolny rynek skoro miasto dopłaca z moich pieniędzy do prywatnego biznesu?\nJa wiem, że do ekologii pasuje/warto(?) dopłacać, ale to ma mieć sens, a ja pisze właśnie o tym, że car sharing to jest pomyłka, bez dopłat (i zakazów dla innych użytkowników) nic z tego nie będzie, więc jest to wyrzucenie moich pieniędzy w błoto. Nic nie pisałem o ekologii zdaje się... No, ale pasowałoby umieć czytać ze zrozumieniem.\nA liczenie na to, iż emeryt i rencista oraz przeciętny obywatel... póki co 500+ jest tego namiastką i starczy.\nNo to zdecyduj się chłopie, albo jest OK, że ktoś dopłaca do prywatnego biznesu (bez uczciwej, biznesowej przyszłości) albo narzekasz na 500+.\nDopłaty do ekologii? Proszę bardzo, wymiana autobusów na elektryki, jestem za, etc.\npomyśli się dwa razy zanim kupi 30 letniego golfa (za 500 zł) żeby podlecieć na zakupy gdzieś dalej raz w tygodniu.\nTwój przykład nie ma już większego sensu, bo nikt już raczej nie kupuje 30-letniego golfa za 500, bo ceny OC zabijają całą ekonomię takiego zakupu. Vozilla NIE jest tańsza niż taksówka (może w nocy, jak nie ma ruchu).\nNie mniej jednak... kolejny raz, co to ma wspólnego z tym co pisałem?\nFirm oferujących car sharing jest sporo, i niech sobie będą, dopóki:\n-nikt nie dopłaca do tego z publicznych pieniędzy\n-nikt nie faworyzuje (w nieuzasadniony sposób) tego biznesu\n-nikt nie utrudnia życia innym kierowcom (np. zabranie miejsc parkingowych)\nZnam parę osób, którym się ta firma podoba, ale ze 3x więcej takich, których w*&^^a, że zabrano X miejsc parkingowych gdzie i tak ich w mieście brakuje.\nBronek - 2018-06-24, 21:28\nE tamm. Cierpisz? To cierp.. na własne życzenie\nZ pkt. widzenia Vozilli liczy się kasa. A że miasto dopłaca? Widocznie lubi lub chce.\nPodobne teksty bywały gdy zamiast lektyk, wprowadzono konie a po nich automobile.. itd...\nA tak w ogóle, to po co samoloty? ,\nStwórca nie chciał by człowiek latał. Inaczej dał by mu skrzydła.\nPoczątki zmian bywają bolesne.\nŚwiat nie jest sprawiedliwy. .\nPodobnie myślą ci z parteru a propos windy w bloku.. Hałasuje im bez sensu.