500+ zamiast alimentów - Dogmaty Karnisty\nStart\tMedia\t500+ zamiast alimentów\nOsoby zobowiązane do płacenia alimentów mogą uniknąć odpowiedzialności karnej za uchylanie się od zapłaty, jeśli beneficjenci alimentów korzystają z rządowego programu 500+ (pobierają kwotę 500 zł na dziecko).\nKilkanaście dni temu w mediach opisane zostało stanowisko jednego z sądów, który uznał, że możliwość ubiegania się o świadczenie wychowawcze z programu 500+ nie powinno pozostawać bez znaczenia przy określaniu wysokości alimentów. Między innymi dlatego sąd nie zasądził na rzecz matki dziecka żądanej kwoty świadczenia.\nPrzypadek ten spotkał się z szybką reakcją Prezydenta RP, który w zeszłym tygodniu przygotował projekt ustawy „naprawczej”. Zmiana polega na wyraźnym wskazaniu, że świadczenie wychowawcze oraz będący jego odpowiednikiem dodatek w wysokości świadczenia wychowawczego nie wpływają na zakres obowiązku alimentacyjnego (zob. materiały prasowe).\nOd razu zadałem sobie jednak pytanie: co w sytuacji, gdy osoba zobowiązana do płacenia alimentów będzie uchylała się od ich zapłaty, a beneficjent alimentów zostanie objęty rządowym programem 500+?\nCzy polepszenie kondycji finansowej rodziny przez comiesięczny wpływ do budżetu kwoty 500 zł na dziecko wpływa na odpowiedzialność karną np. ojca dziecka, zobowiązanego do alimentacji?\nMoja odpowiedź na to pytanie jest jednoznaczna: tak, wpływa i w pewnych sytuacjach zagwarantuje bezkarność osobie zobowiązanej do alimentacji.\nO sprawie pisze dzisiejszy Dziennik Gazeta Prawna, powołując się na moje stanowisko w kwestii wpływu programu 500+ na niekaralność osób uchylających się od płacenia alimentów (A. Krzyżanowska, Skąpi ojcowie unikną kary, „Dziennik Gazeta Prawna”, dodatek „Samorządowa środa”, 27 kwietnia 2016, nr 81 (4228), s. B5).\nKluczem do wyjaśnienia, w jaki sposób program 500+ przyczynia się do zawężenia zakresu odpowiedzialności karnej osób uchylających się od płacenia alimentów, jest treść art. 209 § 1 k.k., opisującego przestępstwo niealimentacji:\nJak widać, na opis czynu zabronionego składa się kilka znamion. Na danym podmiocie musi ciążyć, wynikający z określonego w tym przepisie źródła (ustawa, orzeczenie sądu), obowiązek opieki polegający na łożeniu na utrzymanie określonej osoby. Podmiot ten musi uchylać się od wykonania tego obowiązku (nie płacić w sytuacji, w której ma możliwość zapłacenia) oraz musi robić to uporczywie (trwać w złym zamiarze i nie zapłacić przynajmniej dwa lub trzy razy).\nTo jednak nie wszystko, gdyż art. 209 § 1 k.k. dodaje wyraźnie: „i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych”.\nOmawiany przepis nie służy do prostego egzekwowania obowiązku alimentacyjnego w drodze procesu karnego, lecz ma na celu ukaranie osoby zobowiązanej do alimentacji za zachowanie cechujące się znaczącym stopniem karygodności, wynikającej z narażenia beneficjanta alimentów na niemożliwość zaspokojenia jego podstawowych, zupełnie fundamentalnych potrzeb życiowych (pokarm, lekarstwa, przybory szkolne itd.).\nNie każda niealimentacja wiąże się z narażeniem innej osoby na tego typu niedogodności.\nNarażenie na niezaspokojenie\nW omawianym przypadku mamy do czynienia z tzw. przestępstwem potencjalnego zagrożenia dla dobra prawnego: sprawca ma narazić – a więc niekoniecznie faktycznie spowodować – niemożliwość zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych danej osoby, jednak fakt narażenia danej osoby na niezaspokojenie jej podstawowych potrzeb musi być ustalany in concreto, z uwzględnieniem sytuacji materialnej rodziny.\nInnymi słowy, dziecko nie musi być specjalnie głodzone, aby sprawca poniósł odpowiedzialność karną za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. (nie jest to typ skutkowy), jednak do odpowiedzialności karnej nie wystarczy sam fakt uchylenia się od alimentacji. Okoliczności, w jakich dziecko żyje, mają wskazywać na to, że uchylanie się od płacenia alimentów znacząco pogarsza warunki jego życia w aspekcie potrzeb rudymentarnych.\nJeżeli więc matka wychowująca trójkę dzieci nieźle zarabia i rodzina żyje na przyzwoitym poziomie, a zobowiązany do płacenia alimentów ojciec uchyla się od tego obowiązku, nie poniesie odpowiedzialności karnej – tłumaczy dr Małecki (DGP, s. B5).\nKrótko mówiąc, nie da się narazić na niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych dziecka, którego wszystkie potrzeby życiowe są bez trudu i z naddatkiem zaspokajane przez faktycznych opiekunów. Rola programu 500+ okazuje się w tym świetle nader wyraźna:\nJeśli do budżetu danej rodziny wpływać będzie comiesięcznie kwota 500 zł (lub większa, w zależności od liczby beneficjentów programu), musi być ona brana pod uwagę przy ocenie tego, czy podstawowe potrzeby życiowe danej rodziny mogły zostać zaspokojone mimo uchylania się od obowiązku alimentacyjnego\n– mówię dla Dziennika Gazety Prawnej. Kwota 500 zł nie jest sumą bagatelną, jeśli mówimy o podstawowych potrzebach życiowych dziecka: żeby miało co jeść, żeby miało się w co ubrać, żeby miało podręczniki, pieniądze na bilet do szkoły czy na wycieczkę klasową itp.\nŁatwo wyobrazić sobie więc sytuację, w której zobowiązany do alimentacji ojciec nie będzie płacił alimentów w wysokości 500 zł, ale nie wyczerpie znamion czynu zabronionego z art. 209 § 1 k.k., gdyż nie narazi dziecka na niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, bo jego potrzeby zaspokoją pieniądze z rządowego programu.\nNależy także zauważyć, że sprawca omawianego czynu zabronionego musi uchylać się od płacenia alimentów w sposób umyślny, tj. mieć zamiar narażenia innej osoby na niezaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych.\nJeśli ojciec nie płaci alimentów dlatego, że dziecko zostało objęte programem 500+ (wie, że rodzina ma pieniądze i może zaspokoić swoje potrzeby życiowe), to nie da się stwierdzić, że podmiot ten dopuszcza się czynu umyślnego; ojciec nie ma zamiaru narażenia dziecka na niezaspokojenie jego potrzeb życiowych przez to, że uchyli się od zapłacenia alimentów.\nPrezydencki projekt naprawczy przesądza jedynie to, że kwota 500+ nie wpływa na wysokość orzekanego obowiązku alimentacyjnego i będzie go można w całości egzekwować w postępowaniu cywilnym. Przepisy proponowane przez prezydenta nie są jednak w stanie zmienić prawdziwego stanu rzeczy, a mianowicie faktu, że beneficjenci programu 500+, mówiąc najogólniej, mają więcej pieniędzy, dzięki którym możliwe jest zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych członków danej rodziny. Jest to natomiast brane pod uwagę przy ocenie odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k.\nOcena konkretnego przypadku\nDotychczasowe orzecznictwo sądów karnych przekonuje, że sądy prawidłowo interpretują znamiona art. 209 § 1 k.k. Przykładowo, w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 12 stycznia 2005 r. (sygnatura II AKa 1/05) czytamy:\nDla realizacji występku, o jakim mowa w przepisie art. 209 § 1 k.k., niezbędne jest m.in. nie budzące wątpliwości wykazanie, iż w wyniku zaniechania, rozumianego jako uporczywe uchylanie się, przez sprawcę obowiązku łożenia na utrzymanie osoby najbliższej, pokrzywdzony narażony został na niemożność zaspokojenia podstawowych, a nie wszystkich, potrzeb życiowych. Stan taki oznacza, że w sytuacji zaspokojenia w inny sposób pokrzywdzonemu potrzeb, tak fizycznych, jak i duchowych, o jakich mowa wyżej, brak jest podstaw do penalizacji zachowania sprawcy, nawet wówczas, gdy ten uporczywie uchylał się od alimentacji, co w ostatniej sytuacji rodzi jedynie odpowiedzialność cywilną.\nW rezultacie, oceniając wpływ programu 500+ na represyjność polskiego prawa karnego, konkluduję dla Dziennika Gazety Prawnej:\nProgram 500+ w praktyce zawęził zakres zastosowania art. 209 k.k., a w niektórych przypadkach prowadzić będzie nawet do wyłączenia odpowiedzialności karnej osoby zobowiązanej do płacenia alimentów (DGP, s. B5).\nSzersza analiza w artykule: Skąpi ojcowie unikną kary w dzisiejszym Dzienniku Gazecie Prawnej, żółta strona B5. Polecam 😉\nPS. W artykule z DGP przytaczane są także argumenty oponentów prezentowanego przeze mnie stanowiska: dr Magdaleny Matusiak-Frącczak i adw. Andrzeja Rogoyskiego. Argumenty te są nietrafne, a orzeczenie Sądu Najwyższego z 1974 r., na które się powołano, jest nieadekwatne i niczego w omawianym zakresie nie wnosi, ponieważ dotyczy zupełnie innej sytuacji faktycznej.\n500+alimentyDziennik Gazeta Prawnaniealimentacja\nAnonimowy 27 kwietnia 2016 - 16:11\nniemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb – zatem gdy oboje rozwodzący się rodzice mają wysokie dochody, wyznaczanie jakichkolwiek alimentów jest bezpodstawne. ECzajkowska\nAnonimowy 27 kwietnia 2016 - 17:36\nKomornik sobie poradzi ze skąpymi ojcami jeżeli mają jakieś udokumentowane dochody.\nDominika 5 września 2016 - 11:24\nNo i dobrze, bo skoro pracuje i ma dziecko to niech płaci na nie.\nAnonimowy 5 grudnia 2017 - 13:50\nOwszem alimentacja rodzica na dziecko jest słuszna, lecz sadzanie "alimenciarzy" do więzienia nie polepszyła bytu żadnego dziecka. Śmiem sądzić. że wręcz odwrotnie. Wprowadzenie alimentacji do Kodeksu karnego i skazywanie rodziców – czynienie z nich kryminalistów- wyklucza ich społecznie i stygmatyzuje. Nie wspominając ilu to zawodów nie może wykonywać skazany, nawet prostych np: magazyniera. Wtedy uzyskanie alimentów staje się prawie na pewno niewykonalne.\nKodeks karny nie służy do rozwiązywania problemów rodzinnych, które przybrały skale problemu społecznego. Opresyjne państwo stwarza więcej problemów niż rozwiązuje.\nA tak a pro po 500+, kto spłaci kredyty wzięte na ich wypłatę ?. Mityczna dziura vatowska okazała się wydmuszką.\nGrazyna 13 października 2019 - 08:20\nA ile jest dzieci których ojcowie siedzą za niepłacenie alimentów na dziecko z pierwszego związku ktorzy mają mamę i ojczyma i ma się dobrze a z drugiego związku dziecko musi biedować bo matka niemoze podjąć pracy bo niema opieki dla dziecka i niemoze zaspokoić dziecka potrzeb tego nikt nie bierze pod uwagę tylko dzieci na których się nie płaci alimentów.


2 lutego 2021 - Kościół Św. Anny w Białej Podlaskiej\nhttps://anna-bp.pl/wp-content/uploads/2021/02/2-luty-oczyszczenie-NMP.jpg 720 452 Kościół Św. Anny w Białej Podlaskiej Kościół Św. Anny w Białej Podlaskiej https://anna-bp.pl/wp-content/uploads/2021/02/2-luty-oczyszczenie-NMP.jpg 2 lutego 2021 2 lutego 2021\nZasługa wiary i jej przejawy\n“Oczy moje oglądały zbawienie Twoje, któreś zgotował przed oblicznością\nwszystkich narodów: Światłość na objawienie poganów”. Łk. II, 30-31.\nUroczystość dzisiejsza bogaty przedstawia nam przedmiot do rozmyślania. Oto niepokalana Dziewica, żądna coraz doskonalszego oczyszczenia, by uczcić nieskończoną nieskazitelność Boga, poniża czysty swój majestat Bogarodzicy i jako pospolita matka izraelska spełnia prawo oczyszczenia, które bynajmniej Jej nie obowiązuje. I tak pod osłoną pokory ukrywa się zapowiedziana światu Dziewica. Matka oczekiwanego narodów.\nOto Syn Boży w przysłonach dziecięcia ofiaruje się Ojcu niebieskiemu przez ręce Maryi na oczyszczenie skalanego nieprawościami świata! O! jak tu wszystko tchnie niepokalanością! Jak tu wszystko do zamiłowania tej najmilszej Bogu cnoty czystości serca pobudza! Ale nie o tym mam dziś zamiar mówić.\nZwracam waszą uwagę na drugą nazwę dzisiejszej uroczystości; tajemnica Oczyszczenia nazywa się jeszcze uroczystością Matki Boskiej Gromnicznej – od gromnicy w dniu dzisiejszym poświęcanej. Gromnica przypomina nam tę tkliwą, wiekopomną scenę, w której Maryja Najświętsza oddała w ręce Symeona Dziecię-Jezusa. Święty ten starzec nagle uderzony światłością, jaką roztacza Bóg w dziecięcych osłonach, wpada w zachwyt proroczy i niby łabędź przed zgonem śpiewa wspaniałą pieśń wiary, którą Kościół w pacierzach kapłańskich codziennie powtarza: “Teraz puszczasz sługę Twego Panie w pokoju“.\nOtóż jak Maryja podała Symeonowi “Światłość świata Jezusa“, tak Kościół Chrystusowy podaje wszystkim tę “Boską światłość Chrystusa”; daje Go przez wiarę, – co wyobraża świeca wkładana dziś w ręce wiernych. Gromnica jest godłem Tego, który jest światłością, opromieniającą każdego człowieka na świat przychodzącego.\nPiękna jest myśl św. Anzelma o gromnicy. “Świeca, mówi św. Doktór, z trzech składa się części: z knota, z wosku i płomienia. Knot oznacza duszę Jezusową; wosk – Jego Człowieczeństwo; płomień symbolizuje Jego Bóstwo”. Gromnica podawana w dniu dzisiejszym wiernym jest wyrazem naszego zespolenia z Jezusem, Bogiem-Człowiekiem przez wiarę. Z tego zjednoczenia duszy naszej z Chrystusem przez wiarę wykwita wszelka życia naszego wysługa.\n1-o. O tej zasłudze wiary najpierw pomówimy.\n2-o. Następnie dorzucę kilka uwag o wyznawaniu wiary, czyli jak to pochodnia wiary naszej płonąć winna.\nO Maryjo, którą Duch Święty przez usta Elżbiety, nazwał błogosławioną przeto iżeś uwierzyła (1), spraw byśmy na wzór Twój żywot nasz ziemski wiarą ubłogosławili. Błagamy Cię o to uwielbieniem Archanioła. Zdrowaś Maryjo.\nCóż to jest wiara w podmiotowym, teologicznym znaczeniu?\nWiara jest to cnota – nałóg nadprzyrodzony umysłu, wlany nam od Boga, który zaczyna w nas żywot wieczny, skłaniając umysł nasz do przystania dobrowolnego na prawdy, których nie widzi, a które Bóg objawił i przez urząd swój na ziemi, to jest, Kościół do wierzenia nam przedstawia. Wiara taka jest darem Bożym.\nWierzenie jest aktem umysłu pobudzanego przez wolę do dania swego przyzwolenia. Wiara mieszka w umyśle, jako w miejscu osobnym, z którego patrzy i postrzega; mieszka w woli jako siła tego wzroku i jako przystanie na istnienie tego, co widzi. Zatem akt wiary pochodzi zarazem od umysłu i woli, by był doskonały, potrzeba, aby skłonność cnotliwa była tak w umyśle, jak w woli: ale że wierzenie jest czynem bezpośrednim samegoż umysłu, można bezwzględnie powiedzieć, że wiara mieszka w umyśle jako w swym podmiocie (2).\nOto pojęcie wiary, – wierzenia. Zachodzi teraz pytanie: Skąd płynie wysługa wiary?\nZanim odpowiem na pytanie, zauważmy, że my istoty rozumne trzy posiadamy środki poznawcze: widzenie, rozum, wiarę.\nJest widzenie kiedy patrzymy na rzeczy. Tak, kiedy zmysły stawiają nas w stosunku do przedmiotów zewnętrznych, oświetlonych promieniami słońca, twierdzimy o ich istnieniu. Wszelako w tym żadnej nie ma wysługi bo jakaż zasługa, twierdzić o tym, co widzę, co czuję, czego dotykam?\nRozumowaniem wyżej się wzbijamy. Z zasad, z wniosków, upewniamy się o rzeczach, których nie widzimy, nie dotykamy, nie słyszymy. Atoli czyż w tych wnioskowaniach jest zasługa?\nUmiejętność ze swymi dowodami świadczy tylko, że jeden człowiek ma cokolwiek więcej zdolności od drugiego; wszelako nie daje prawa do nagrody, bo nie jest więcej wysługującym, twierdzić to, co jest dowiedzione, jak twierdzić to, co widzimy, czego dotykamy. Toteż Pismo św. nie ma nigdzie pochwały dla umiejętności.\nZe wszystkich środków poznawczych sama tylko wiara ma zasługę. Skąd ten wyłączny jej przywilej? Czy stąd, że nas rzekomo zniewala do wierzenia w rzeczy nierozsądne? Bynajmniej! Być nie może, byśmy wierzyć mieli w rzeczy sprzeczne z rozumem. Dlaczego? Pomijając inne powody, podam tylko ten jeden, że nic nie ginie w przyrodzie. Wszystko, co Bóg stworzył, jest dobre, a rozum ludzki, jako odbłysk umysłu Bożego, jest najszlachetniejszym Jego utworem. Jeżeli Bóg nie unicestwia ani jednego atomu, tym mniej rozumu. A czyż nie byłoby to unicestwieniem, samobójstwem umysłu, żądać, by wierzył w rzeczy nierozumne?\nDalej, czy zasługa wiary wykwita stąd, że nas rzekomo przyniewala do wierzenia w rzeczy niepojęte? I to nie. Niezrozumiałość nie jest istotnym znamieniem prawd, które wiara podaje. Zrozumieć wedle źródłosłowu, intelligere, jest to czytać wewnątrz przedmiotu, legere intus; jest to uchwycić doskonale, całkowicie, aż do gruntu jakąś rzecz, tak, by już nie było możebne dalsze jej rozbieranie, roztrząsanie. Ależ w ten sposób nic nie pojmujemy całkowicie; jak mówi Pascal: “Nie znamy wszystkości niczego” (3).\nZiarnko piasku jest dla chemika rzeczą niezrozumiałą. On je rozłoży na cząstki, będzie analizował jego składniki; lecz po tym rozłożeniu pozostanie mu reszta, co nazywa pozostałością; a ta nie przestanie urągać jego ciekawości. Przez umiejętność, człowiek uczony posunął się o jeden krok naprzód; ale, co się tai poza tym odkryciem? On nam nie powie! Dlaczego? Bo nie zna przedmiotu całkowicie, bo nie pojmuje, bo nie obejmuje, nie przenika go rozumem; non intelligit, non intus legit, nie czyta wewnątrz przedmiotu.\nJeśli tak rzecz się ma z ziarnkiem piasku, o, jakoż bardziej są niepojęte te miriady światów gwiaździstych, rozsianych na niezmiernym nieba błękicie. Im wyżej umiejętność się wznosi, im dalej rozszerza swoje widnokręgi, tym więcej obejmuje rzeczy niezrozumiałych; “im człowiek uczeńszy, tym, byle był szczerym, większym czuje się ignorantem” (4): Tak, dla podróżnego, który wstąpił na szczyt wysokiej góry: linie, które kreślą granice widzenia, są wprawdzie rozleglejsze, ale to, co on widzi, jest mniej jasne, wyraziste; krańce i kontury różnych horyzontów zlewają się, perspektywy przedstawiają się niepewne, a wzrok się gubi w nieokreślonej oddali… Niezrozumiałość, to horyzont, który stawia kres naszemu poznaniu; jest to koło, które opasuje nasz rozum i nie pozwala poza nie przekroczyć. Dla Boga tylko nie istnieje rzecz niezrozumiała; Jego poznanie jest bezgraniczne, bo On Sam jest centrem bez obwodu. Dla Boga wystarcza patrzeć na Siebie, by widzieć i pojąć wszystko w Sobie.\nNareszcie, czyż zasługa wiary tkwi w tym jakoby nas zmuszała do wierzenia w rzeczy niedowiedzione? Ależ przyjąć za prawdę to, co nie opiera się na dowodach, jest rzeczą niemożliwą. Ci, co wierzą bez dowodów, bez motywów wierzenia, nie wierzą; kołysają się w nieokreślonych wyobrażeniach i w urojeniach.\nBezwątpienia, nie możemy przeniknąć osłon tajemnic, które są przedmiotem wiary, ale możemy dowieść z pewnością, że są objawione od Boga. By wierzyć niewzruszenie, potrzeba dowieść prawdy swego wierzenia; możemy tego dowieść, konstatując fakt rewelacji. Bez tego i Bóg Sam nie miałby prawa żądać od nas przystania umysłu i przyzwolenia woli. Tak uczy Boski nasz Zbawiciel, kiedy mówi o Żydach: “Gdybym nie był czynił przed nimi uczynków, które czyniłem, nie byliby winnymi“.\nZasługa zatem wiary nie leży w tym, jakobyśmy byli zmuszeni do wierzenia w rzeczy nierozumne, niepojęte, niedowiedzione.\nW czym więc tkwi wiary wysługa? W trzech rzeczach: w podniosłości, jaką nam nadaje; w zaufaniu, jakim nas ożywia; w poświęceniu, jakiego od nas się domaga.\nMówię najpierw, że wiara podnosi człowieka.\nJest w nas potrójne życie: życie zmysłów, – życie myśli czy umysłu i życie wiary czyli łaski.\nŻyć życiem zmysłów, jest to widzieć, dotykać, czuć. Żyć takim życiem, jest to zbliżać się do nizin istot nierozumnych.\nŻycie umysłowe jest godne czci, ale ostatecznie jest to praca czysto ludzka, działanie rozumu ograniczonego; takie życie nie przerzuca nas poza czas i przestrzeń.\nWiara przeciwnie podnosi nas ponad nas samych, aż do wyżyn Boga, ona tak ścisły nawiązuje związek między Bogiem a nami, że nas przebóstwia, dając nam udział w Jego naturze, tak, że Jego myśli są naszymi myślami, Jego duch naszym duchem, Jego wola naszą wolą: oto Boskie wiary wyżyny! Bo Bóg nas miłuje, zatem objawia nam ukryte swe prawdy, – my sekretami dzielimy się z przyjaciółmi.\nMędrzec podnosząc się przez wiarę i łaskę Bożą do nadprzyrodzonej dziedziny, nie przestaje być rozumnym; staje się nim owszem więcej i doskonalej. Z wyższego bowiem stanowiska patrzy, a przeto dalej widzi; w czystym powietrzu kąpie źrenice, przeto widzi jaśniej. Wiara nie niszczy rozumu, owszem koniecznie go przypuszcza i dopełnia: tam się częstokroć zaczyna, gdzie się rozum kończy, to jest, dosięgnąć nie może. W ogóle łaska nie niweczy przyrody, lecz ją przypuszcza, oczyszcza, podnosi, dopełnia; upiększa, ściska ją u dołu, by się dymem zmysłów nie roztoczyła po ziemi, lecz czystym płomieniem buchała w niebo. Nie przeto dom podlejszy, że zamiast jednego, dwa lub trzy piętra liczy. Świątynia pewnie wspanialsza, kiedy przy niej i nad nią wznosi się wieżyca w obłoki strzelająca. Nie przeto ptak chodzić zapomni, że w skrzydła porośnie.\nO, jaka wyższość człowieka wierzącego nad rozumującym tylko! Boć dar wiary nie tępi ostrza umysłu, przeciwnie wzmacnia go i hartuje; więc czego dojść można drogą badań rozumowych i my wierzący dochodzimy.\nAtoli tą drogą dochodzim tylko do znajomości rzeczy podrzędnych, przemijających. Skoro idzie o rzeczy wyższe, wiekuiste, rozum sam tropi się, omdlewa; chwyta tylko pewne prawdopodobieństwa, możebności, przypuszczenia, niedające bezpieczeństwa i spokojności umysłowej; gdy tymczasem my, darem wiary opromienieni, sięgamy wyżej. Osłabiony mój wzrok nie widzi wyraziście dalszych przedmiotów; czyż przydając mu okulary, teleskop, coś utracił z swego widzenia? Przeciwnie, zyskał! Otóż wiara, to te okulary, ten teleskop Boży, którym wyższe, dalsze, rozleglejsze, umysł mój poznaje prawdy.\nAle czyż wiedza wiary jest tak jasna, jak rozumowa? Odpowiadam: tak i nie. Kaganiec gazowy z bliska jaskrawiej nas razi swym światłem, niż gwiazdy majaczące się ledwo w głębinach przestworu; czy przez to światłość gazu wyższą jest od ich światła? Jeśli światło wiary mniej jasne, to wina słabości naszego umysłu wobec nadziemskiego blasku prawd Bożych! Atoli wsparci o silne motywy do wierzenia, uzbrojeni darem wiary, dosyć prawdy Bożej poznajemy, aby ją ukochać nade wszystko, pragnąc jej, zdążać do niej z gotowością na wszelkie ofiary. Dlatego wiara żywa daje ten spokój umysłu, tę siłę woli, o którą człowiek bez wiary na próżno by się kusił.\nDrugą zasługą wiary, to zaufanie. Wszystko na ziemi opiera się na zaufaniu. Przyjaźń je suponuje, bez niej stosunki społeczne byłyby niemożliwe. Ufać komu, jest to głosić, że jest w nim prawda, dobroć, władza. Prawda w tym znaczeniu, że nie może być omylonym w danym przedmiocie. Dobroć, że nie chce otumanić tego, który mu zaufał. Władza, że jest w możności wykonać to, co obiecał. Toteż ostatnim słowem człowieka uczciwego jest: “daję ci słowo honoru”. Oto, co na świecie uważane jest za najświętsze. Przeciwnie, brak zaufania, to najbardziej poniżające. Zbezcześcić kogo, to nie tyle oskarżyć go o kradzież, ile raczej nie zaufać jego słowu.\nAleksander, złożony ciężką chorobą wśród swych zwycięstw, dowiaduje się, że zaufany jego lekarz chce go otruć! Kiedy ten zbliżył się do niego z lekarstwem, przyjął jedną ręką leki, by je zażyć od razu, – a drugą podał mu bilet oskarżający. Cała starożytność uwielbiała ten rys wspaniałomyślności więcej, aniżeli jego tryumfy. Dlaczego? Gdyż wielki zwycięzca okazał zaufanie heroiczne: wierzył cnocie z narażeniem życia.\nBo też ufność jest znamieniem wielkich i szlachetnych serc. Im dusza wznioślejsza, tym skłonniejsza do ufania drugim. Nieraz doznaje zawodu, a jednak nie może nie wierzyć w dobroć bliźnich. Przeciwnie dusze ciasne, poziome, żywią tylko nieufność. Bo jakże uwierzą drugim te serca podłe, podejrzliwe, które i samym sobie nie wierzą?\nOjciec wszystkich wierzących Abraham, zaufał obietnicom Boga, uwierzył przeciw wszelkiej nadziei, kiedy Anioł oznajmił mu, że będzie miał syna w starości, i ta wiara poczytaną mu była do usprawiedliwienia.\nBóg, który jest samą prawdą, samą dobrocią, samą potęgą, ma prawa wszelkie, byśmy Mu bezgranicznie zaufali. Ewangelia i Kościół, to Jego “słowo honoru”. On chce, byśmy przyjęli wszystko, co w niej i przez Kościół swój wypowiada i czego uczy, a nie możemy Mu tego odmówić bez niesprawiedliwości. “Bóg, powiada Apostoł, w rozmaity sposób mówił do ludzkości: przez Patriarchów, Proroków, nareszcie przez Syna swego”. Syn Boży pouczał ludzkość całą; Jego nauki pozostały w Kościele, który stoi na straży depozytu prawd, przez Chrystusa światu przekazanych. Kto ma cnotę wiary, – wierzy bez trudności, jakkolwiek prawd Bożych nie pojmuje; Bóg bowiem daje mu skłonność, powolność, skorość ku temu; wierzy, – nie oparty na sobie, na jakimkolwiek stworzeniu, – lecz na Bogu samym. Kto tak wierzy, ma już w sobie zaczątek życia wiekuistego, bo posiada to, czego wprawdzie nie widzi, ale czego się spodziewa, czego pragnie, do czego dąży.\nWierze świętej musimy zatem poddać całkowicie rozum nasz i wszelkie osobiste nasze rozumienie. Boć wiara, to uznanie za prawdę wszystkiego, co Bóg objawił dlatego, że objawił. Jeśli wierzysz matce, gdy ci o jakim zdarzeniu opowiada, chociaż sam nie byłeś tego świadkiem, a wierzysz dlatego, że wiesz, iż się matka nie myli i ciebie oszukać nie chce; jeśli dla tych samych przyczyn wierzysz świadectwu ludzi w tysiącznych okolicznościach życia, dlaczegoż nie miałbyś dać wiary Bogu? Dość nam więc wiedzieć, jaka jest w tej lub owej rzeczy nauka Chrystusa i Jego Kościoła, aby ją zaraz z całą uległością woli i rozumu przyjąć jako nieomylną prawdę.\nNareszcie trzecia, główna wiary zasługa tkwi w poświęceniu, jakiego od nas się domaga. Pismo św. niewiele nam mówi o przyszłych nagrodach zachowanych dla wierzących. Widzieć Boga twarzą w twarz, widzieć Go jednym, niezmiennym aktem: oto niemal wszystko, czego nam wiara każe się spodziewać. By dojść do tego celu, ona nakazuje nam odrywać się od ziemi; poświęcać rozliczne, otaczające nas dobra; każe wyrzekać się rozkoszy, jakie nam zmysły narzucają.\nJako chrześcijanie jesteśmy obowiązani poświęcić dla Boga wszystko, co posiadamy najdroższego, choćby własnego syna jedynaka; jak uczynił ojciec wierzących, Abraham. Ten Patriarcha otrzymawszy syna jedynaka, dziedzica mesjańskich obietnic, otrzymuje rozkaz, zabić go w ofierze i to własną swą ojcowską ręką. Wielka jego dusza nie poddaje się zwątpieniu, nieufności, – bez wahania zamierza spełnić rozkaz Pański, wierząc, że Bóg dość potężny, by umarłego przywołać do życia. Ta wiara i nam nieraz nakazuje ofiarować na tej Moria, czyli Kalwarii życia, jedynaka naszego, ulubione dziecię umysłu – pychę; ulubieńca serca naszego – ukochaną, złą namiętność… Ta to wiara podtrzymuje nas wierzących, umacnia i dodaje nam odwagi do codziennych ofiar w życiu, bo nas upewnia, że Bóg może i chce wykonać to, co obiecał. Ostatecznie, miłość daje zasługę wierze, dając jej ostatni kształt i dokonanie. Atoli wiara jest podstawą wszystkich cnót nadprzyrodzonych. Ona upewnia żywot wieczny; bo kto ma wiarę, żyje w sprawiedliwości, pełni dobre, zbożne uczynki, które będą przedmiotem wiekuistej jego nagrody. Bez wiary nie można podobać się Bogu, bo się Go odpycha, ani wchodzi w żywotny z Nim stosunek, zatem popada się w występki bez miary i liczby.\nJak więc praktycznie przejawiać się winna ofiarna nasza wiara? jak ma płonąć gromnica wiary naszej w życiu?\nO tym kilka uwag w drugiej części.\nO wyznaniu wiary\nZaznaczyłem już na wstępie znaczenie gromnicy, którą w dzisiejszej uroczystości Kościół Boży wkłada w ręce wiernych. Świeca poświęcona przypomina nam, że jesteśmy “synami światłości” i że uroczyście zobowiązaliśmy się takimi pozostawać. Dlatego upomina nas Apostoł: “Jako synowie światłości chodźcie” (5).\nWprawdzie, na ziemską widownię wstąpiliśmy jako ciemność. Bóg atoli, w miłosierdziu swoim, wyjął nas z pod panowania potęg ciemności i powołał, jak mówi Apostoł, do “przedziwnej światłości swojej” (6). “Albowiem byliście niegdyś ciemnością, lecz teraz światłością w Panu” (7).\nCóż jest tą światłością? Nie jest nią tylko rozum, ani nawet samo “słowo Boże” które, wedle wyrażenia księcia Apostołów, “świeci jak pochodnia zapalona w ciemnym miejscu” (8). Tą światłością jest Chrystus Pan, który przynosi ze Sobą światło niebiańskie, który sam jest pełnością dnia i “Słońcem” w sercach naszych wschodzącym! Jest Słońcem dla umysłu i serca naszego ideałowym swym życiem, które my wiernym naśladowaniem, w siebie wchłaniać winni. Oświecenie, pochodzące od ludzi, podobne jest do małej latarki w nocnej porze, która małą tylko oświecać może przestrzeń; oświecenie Chrystusowe, podobne do światła słonecznego, oświecającego wszystko, aż do najodleglejszych krańców horyzontu. Kto przeto lubi światłość, zwraca się do Chrystusa. Kto zaś przekłada ciemność nad światło, ten nie poddaje się całkowicie wpływom nauki Chrystusa, lecz stosuje ją do siebie wedle upodobania. Życie Jezusa roztacza się przed naszym wzrokiem w czterech Ewangeliach na podobieństwo pięknego krajobrazu, który możemy oglądać z rozmaitych punktów, już to przy rannej zorzy, już przy brzasku wieczornym, a który zawsze ma swoją właściwą krasę i wdzięk niewysłowiony. Przez Chrzest św. my się zespalamy z tą Bożą światłością i sami stajemy się światłością, kiedy światłość życia Jezusowego w życie nasze wnika.\nPrzy Chrzcie św. świeca zapalona oznaczała Tego, który oświeca wszelkiego człowieka na ten świat przychodzącego (9). Następnie całe nasze chrześcijańskie wychowanie było tą światłością Bożą, ustawicznie podtrzymywaną. Światłość ta rozpromienia się w nas przez Sakrament św., gdyby na nieszczęście ona zagasła w duszy. Jak stróż kościelny utrzymuje ciągle światło płonące przed Najświętszym Sakramentem, tak w każdej chwili Maryja najświętsza stoi na straży, by w przybytku serca naszego ciągle paliła się lampka wiary, byśmy zawsze pozostawali w światłości, jednocząc się coraz ściślej ze Słońcem dusz naszych – Jezusem, przez Sakramenty święte, najbardziej przez Komunię św.\nWielki Apostoł z tego zjednoczenia naszego z Jezusem praktyczny wysnuwa wniosek, Będąc, mówi, synami Światłości i sami światłością, unikajcie ciemności. “Odrzucajmyż tedy uczynki ciemności” (10).\nJakież to są te uczynki ciemności? Oto trzy główne: niewiadomość, błąd i grzech.\nNajpierw niewiadomość, – ignorantia. Powiadają, że ignorancja to dział, to przywilej chrześcijanina; wykażmy obwiniającym nas, że ich oskarżenie jest oszczerstwem. Niechaj tryska z nas wiedza ludzka, ale obok niej i ponad nią umiejętność Boska, której nabywać winniśmy przez słuchanie pilne słowa Bożego, bo ze słuchania wiara, przez pouczanie się katechizmu i z dzieł treści religijnej.\nAle w badaniach naszych chrońmy się błędu, zgubniejszego jeszcze od niewiadomości. Ach! ileż to błędów, ileż niedorzeczności szczyci się w dobie obecnej mianem umiejętności! Wszelki system, jaki wrogowie chrystianizmu wymyślają, by nim napadać na Kościół, na Bóstwo Chrystusowe, na istnienie Boga, – dziś zwie się umiejętnością. Czujności więc potrzeba, bo zawrotu głowy dostaje ten, co czyta wszystko bez przezorności i bez przewodnika; wzrok jego łatwo przysłania się mgłą; prawdziwe światło coraz bardziej słabnie w jego oczach, aż w zupełne zapadnie ciemności.\nNiestety! niewiadomość i błąd nie idą same; zwyczajnie kroczy za nimi grzech: “Grzesznikom błąd i ciemności wrodzone są” (11), powiada Eklezjastyk Pański.\nMiejmy się na baczności przed namiętnościami, jak przed praktycznymi sofizmatami! Namiętność to największy wróg Boskiej światłości! Namiętność gasi wszelką światłość rozumu i wiary. Pamiętajcie, że “ktokolwiek źle czyni, nienawidzi światłości” (12); zaiste, byłoby mniej niewierzących, gdyby było mniej rozwiązłych. Boć w interesie grzeszników jest zaprzeczać prawd Bożych, które im zagrażają: “Nieprzyjaciół Jego ciemności prześladować będą” (13), ciemności są ich karaniem. – Jest w każdym z nas siła psychiczna, która każe wierzenie nasze dostrajać do obyczajów; dopóki te są czyste, czystą, świetlaną jest nasza wiara; lecz skoro namiętności skalały obyczaje, cóż dziwnego, że noc ciemności roztacza się nad umysłem naszym!\nRozpraszajmyż zatem ciemności niewiadomości, błędu, szczególniej grzechu; chodźmy w światłości, to jest, w prawdzie, w czystości obyczajów i w miłości. Ten pochód ziemski zawsze zwać się będzie bojem w ciemności. “Przywdziejcie więc, napomina Apostoł, zbroję światłości” (14), jaką jest czujność, modlitwa i praktyka wiary.\nDo nas Chrystus Pan powiedział: “Wy jesteście światłością świata” (15); dzieci Boga i Maryi, wy jesteście cząstką Izraela. Otóż napisano, że wszędzie kędy przez puszcze przechodzili synowie Izraela “światłość Boża była z nimi” (16). Niechaj podobnie będzie z nami. Niechaj światłość nasza promienieje w oczach ludzi tak, iżby patrząc na nasze dobre uczynki “chwalili Ojca naszego, który jest w niebiesiech” (17). My wierzący winniśmy być dla drugich jak te świętojańskie robaczki, co świecą w ciemnościach nocy; życiem naszym na wskroś chrześcijańskim mamy roztaczać światłość Jezusową.\nJakąż światłość roztacza życie nasze? Jakie jest nasze wyznawanie wiary, professio fidei? Czy oddajemy jej świadectwo przed Bogiem i przed ludźmi: myślami, słowy i uczynkami naszymi?\nKiedy do umysłu zakrada się jakaś myśl wątpliwa, jakaś pokusa, zwalczająca wiarę, czyż oświadczamy wnętrznie Bogu Chrystusowi, że chcemy wierzyć bez rozumowania, że nie chcemy innego upewnienia, krom Jego słowa? Czy wtedy zupełną czynimy Mu ofiarę z naszego umysłu, poddając go pod zakon wiary? Kiedy ktoś wyraził zdanie przeciwne wierze, czyż dla wynagrodzenia tej Bogu wyrządzonej zniewagi uczyniliśmy akt wiary w prawdę zaprzeczaną?\nCzy odmawiamy często akty tej cnoty? Czy nie czytamy książek, rozpraw, gazet, podkopujących wiarę? Czy nie należymy do tych, o których mówi Apostoł, że się wstydzą Ewangelii; którzy “trzymają prawdę w niesprawiedliwości“, bo z bojaźni nie śmią stanąć z otwartą przyłbicą w obronie zasad chrześcijańskich? Czyż wyznajemy głośno w danej okazji, żeśmy katolikami, uczniami Chrystusa i naśladowcami Jego? “Sercem, mówi Apostoł, bywa wierzono ku sprawiedliwości, a usty się wyznanie dzieje ku zbawieniu” (18). Gdybyś się kiedy wstydził twej wiary, stałbyś się niegodnym nazwy chrześcijanina i ściągnąłbyś na siebie ową straszną groźbę Chrystusową: “Kto by się mię zaparł przed ludźmi, zaprę się go i Ja przed Ojcem moim, który jest w niebiesiech” (19).\nNie tylko wtedy mamy wyznawać wiarę św., kiedy nieprzyjaciele Chrystusowi do odstępstwa przywieść nas usiłują (rzadkie to teraz wypadki!), ale mamy poczytywać sobie za zaszczyt, codziennie, bez względu na zdania ludzi, i słowy i uczynkami ją objawiać, wtedy szczególnie, kiedy jakiekolwiek obowiązki religijne tego wymagają. O! nie wstydźmy się zrobić znaku Krzyża św., gdy nam to uczynić wypadnie; ugiąć kolano przed eucharystycznym Jezusem; pochwalić Jego Imię wchodząc do domu chrześcijańskiego, jak to czynili nasi ojcowie; wykonywać wszelkie inne praktyki religijne w zwyczaju będące lub prawem Kościoła przepisane. Ujawniajmy czynami, że wiara nie jest dla nas tylko teorią lub czczym tylko wyrazem!\nTa sama wiara św. wymaga, byśmy i Kościół św. z prawdziwie synowskim sercem czcili i kochali, jako dzieło Boże, ustanowione dla ludzkości zbawienia. Komu Kościół nie jest matką, temu Bóg nie jest Ojcem, mówią Ojcowie św. Cieszyć się więc winniśmy, kiedy Bóg jego działalność pożądanym wieńczy skutkiem; ubolewać nad jego uciskiem, brać żywy udział w jego doli, niedoli; przyczyniać się do jego dobra, ilekroć ku temu nadarzy się sposobność; nie być obojętnym na obelgi miotane na niego! Dobry syn nie pozwoli nigdy znieważać ukochanej swej matki: dlaczegoż my mielibyśmy obojętnie przyjmować zniewagi lekkomyślnie lub złośliwie wyrządzane Kościołowi, najdroższej matce naszej? Milczeniem okazalibyśmy wtedy, że albo pochwalamy takowe, albo że nam zbywa na odwadze bronienia najświętszej naszej sprawy. Nie wstydźmy się przeto, ani lękajmy podnieść głosu w obronie najświętszych prawd Boskiej religii, gdy je lekkomyślne usta ośmielają się w wątpliwość albo i w pogardę podawać!\nNajważniejszym obowiązkiem, jaki wiara święta u nas nakłada, jest dostrajanie do jej zasad całego naszego życia i wszystkich naszych czynów. Chrześcijanin to nie pająk, ni jedwabnik, snujący wciąż z siebie włókno lub pajęczynę, ale raczej pszczółka pracowita, miód i wosk wonny cnót z nieśmiertelnego wiary kwiatu wyrabiająca. Nauka wiary to program do działania, a nie teza do dysputy i oderwanej spekulacji. Wiara, to nie zbiór formułek i przepisów, ale jako słońce ludzkości, które przenikać powinno wszystkie dziedziny życia, by wszystko podnieść, uświęcić, uszczęśliwić. Wiara ma być światłem dla wszelakich życia objawów. Bez uczynków z wiary wykwitających, wiara na nic by się nie przydała: “Wiara, mówi Apostoł, jeśliby nie miała uczynków, martwa jest sama w sobie” (20). Wielki nierozum powątpiewać o prawdziwości nauki przez Boga objawionej, ale nierównie większe szaleństwo, wyznawać nieomylność nauki wiary, a zaprzeczać jej czynem! Błądzić będziesz nieustannie i wreszcie marnie zginiesz, jeśli się tej jedynie zbawczej normy życia trzymać nie będziesz! I tak mógłbyś się pomścić nad nieprzyjacielem twoim; ale wiara zabrania ci tego, przebacz więc chętnie nieprzyjacielowi, nie mścij się, lecz owszem oddaj mu dobrem za złe. Widzisz bliźniego w potrzebie, mógłbyś mu grosza swego odmówić i użyć go na zbytkową jakąś przyjemność własną; ale wiara uczy cię wspierać bliźniego, za którym tai się Jezus; nie żałuj mu wsparcia, nie patrz okiem i sercem kamiennym na niedolę bliźniego! Szatan i zmysłowość ciągną cię w błoto nieczystości, ale wiara ci mówi, że nic skalanego nie osiągnie Królestwa Bożego; rozświeć pochodnią wiary błotnistą przepaść tego występku, a zachowasz szatę niewinności niepokalaną! Mógłbyś łatwo dostąpić jakiego nieprawego zysku i bezpiecznie ukryć się z tym przed okiem ludzkim; ale wiara nakazuje ci szanować cudzą własność i wskazuje ci na wszystko patrzącego Boga Sędziego; chroń się więc tej nieprawości itd.\nOto, w jaki sposób wiarę naszą wcielać winniśmy w codzienne nasze życie, jak ona rozświecać winna życiowe szlaki; jak my syny światłości gromnicę wiary naszej zawsze płonącą utrzymywać winni.\nW godzinę śmierci stawiają gromnicę przy łożu konającego. Dlaczego? Oto, by nas zapewnić, że dla synów światłości wszystko nie gaśnie z ciała zgonem; dusza nieśmiertelna wstępuje do Boga, by tam przy boku Bożym najjaskrawszym jaśnieć płomieniem wśród wiekuistych niebieskich blasków. Wtedy to ziści się nad nami obietnica proroka: “Będzie tobie Pan światłością wieczną i Bóg twój na chwałę twoją” (21). Amen.\nKazania na uroczystości i święta Niepokalanej Dziewicy Bogarodzicy, napisał Ks. Józef Stanisław Adamski T. J., Tom I. Warszawa. Wydawnictwo Księgarni Nakładowej M. Szczepkowskiego, Nowogrodzka 23. 1908, ss. 139-150. (a)


dawidkaszycki mężczyzna Namysłów - Randki24.pl\n/ Profil dawidkaszycki\ndawidkaszycki jest chłopakiem w wieku 30 lat i mieszka w Namysłowie. Czasem jest również w miejscowości Domaszowice. Jest chłopakiem o wzroście 169 cm. Chłopak poszukuje dziewczyny, bo chce zerwać z samotnością. Jest chłopakiem z puszystą budową ciała. Nasz randkowicz jest chłopakiem o krótkich blond włosach. Ma także nieniesko-szare oczy. Papierosy, to coś za czym nie przepada. dawidkaszycki według swojego stanu cywilnego jest kawalerem. Aktualnie nie jest ojcem, ale chciałby w przyszłości mieć dzieci. Wyznawana przez niego religia, to religia rzymsko-katolicka. Jest chłopakiem z wykształceniem średnim. Waga jest jego znakiem zodiaku. Poszukiwanie pracy zabiera mu aktualnie najwięcej czasu. Jest chłopakiem, który szuka dziewczyny będącej domatorką.\nChcesz dowiedzieć się więcej? Skontaktuj się z dawidkaszycki.\nSzukam dziewczyny, Szukam dziewczyny w Namysłowie, Szukam dziewczyny z opolskiego, Szukam domatorki, Szukam domatorki z Namysłowa


Marcin Sapa: Pierwszy start w tak wielkim wyścigu\nZ jakimi nadziejami wyruszy pan w sobotę z Monte Carlo?\n- Myślę, że dyrektorzy Lampre już znają moje możliwości i jadę na Tour de France po to, by pomagać Alessandro Ballanowi. Będę się starał też uciekać na płaskich etapach. Może w końcu się powiedzie.\nTo duży zaszczyt pomagać mistrzowie świata.\n- Tak oczywiście. Nie przyjechałem na ten wyścig o wysokie miejsce w klasyfikacji generalnej, ani na górskich etapach, bo moja budowa nie pozwala mi na to, by bardzo dobrze jeździć po górach, ale w peletonie już jestem znany z ucieczek.\nNo właśnie. Słynie pan z częstych i długich ucieczek. Analizował pan już trasę i wybrał ten najbardziej odpowiedni etap na oderwanie się od peletonu?\n- Na pewno będzie to któryś z początkowych etapów. Nie mówię to o drugim dniu ścigania, który jest prowadzony po dość ciężkim terenie, bo wyjeżdżamy z Monte Carlo w góry i mimo, że jest on początkowy, to będzie jednak trudny. Myślę, że najbardziej optymalne dla mnie będą etapy od trzeciego do piątego. Na tych etapach coś będę próbował. To są jednak moje własne założenia, a dopiero odprawy z dyrektorami to ewentualnie potwierdzą. Tak sobie wyliczyłem i wyszło mi, że w tym sezonie, w wyścigach, w których startowałem uciekałem już przez około 900 kilometrów, a to już jest coś. Myślę, że na Tour de France będę próbował jechać w swoim stylu.\nUda się panu przejechać ciężkie górskie etapy i dojechać do mety w Paryżu?\n- Na pewno będę robił wszystko, żeby ukończyć ten wyścig. Na Tour de France nikt nie wycofuje się z własnej woli. Ewentualnie wykluczyć z wyścigu może mnie tylko przekroczenie limitu czasowego na jednym z górskich etapów. Na razie jestem pozytywnie nastawiony i w sobotę wyruszę z taką myślą, że dojadę do Paryża.\nW ubiegłym roku wywalczył pan mistrzostwo Polski, znakomicie spisywał się w Tour de Pologne. To dało panu przepustkę do wielkiego kolarskiego świata. Myśli pan, że inni polscy kolarze mogą iść w pana ślady?\n- Początkiem tego wszystkiego było zdobycie tytułu mistrza Polski. Później wygrałem dwa wyścigi etapowe w Polsce i wreszcie udany start w reprezentacji w Tour de Pologne, kiedy uciekałem cztery dni z rzędu. To zauważyli dyrektorzy grup, m.in. Lampre. Dzięki pomocy Czesława Langa udało mi się podpisać kontrakt z tą grupą. Jestem zadowolony, podobnie jak dyrekcja grupy. Wszystko jest na dobrej drodze i jestem zdania, że takim szlakiem może podążyć wielu naszych zawodników.


Mangrove Wide Angle Port WP 90 kup i oferty, Scubastore\nKup ten produkt i zarób 670 CoINNs / $ 7.78\nOpis produktu Mangrove Wide Angle Port WP 90\nWP-90 Port szerokokątny zaprojektowany przez Fathom Imaging skonstruowany jest z aluminiowej skorupy i powlekanych BK-7 elementów szklanych świadczenia najostrzejszy, najwyraźniejsze zdjęcia podwodne możliwe.\nWP-90 pokrywa zakres 87 º i 90 º podwodna na lądzie.\nJest azotem / próżniowo.\nPrzedni element kopuła ma twardą powłokę i jest chroniony przez cieniu, jest kompatybilny ze wszystkimi mangrowe i obudowy wideo Ikelite z gwintem M56 portu.\nWaga 0,85 kilogramów w powietrze / 0,32 kg w wodzie.\nOcena głębokości 200 m / 660 stóp.\nKupuj swoje ulubione Elektronika i komputery modele i ciesz się nurkowy. Masz prawo do zwrotu w ciągu 30 dni, jeśli nie jesteś zadowolony z zakupu Mangrove Wide Angle Port WP 90. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości odnośnie zakupu Mangrove Wide Angle Port WP 90, skontaktuj się z naszym zespołem specjalistów w nurkowy telefonicznie lub email.\nCechy Mangrove Wide Angle Port WP 90


Cashless - Trzeci integrator wchodzi w odroczone płatności. Usługa PayPo dla klientów serwisu Przelewy24\nTrzeci integrator wchodzi w odroczone płatności. Usługa PayPo dla klientów serwisu Przelewy24\nOdroczone płatności oferuje już obsługiwanym przez siebie sklepom PayU a wkrótce wprowadzi je także Bank Śląski w bramce imoje\nFintech PayPo ogłosił nawiązanie współpracy z operatorem serwisu Przelewy24. Klienci robiący zakupy w sklepach obsługiwanych przez Przelewy24 będą mogli korzystać z odroczonych płatności PayPo. Dzięki temu należność będą mogli odroczyć o 21 dni bez dodatkowych opłat lub rozłożyć ją na cztery raty. W pierwszych sklepach usługa jest już dostępna.\nPrzeczytajcie także: Ruszyły testy Twisto w Polsce\nJak czytam w informacji prasowej, dzięki autorskiemu scoringowi PayPo, który analizuje dane deklaratywne i behawioralne z różnych dostępnych źródeł, klient otrzymuje decyzję o możliwości odroczenia płatności w ciągu 5 sekund. PayPo twierdzi, że sklepy, które umożliwiają klientom korzystanie z płatności odroczonych, odnotowują zwiększenie koszyka zakupowego średnio o 20 proc.\nPrzelewy24 będą już trzecim integratorem na polskim rynku, który wdraża odroczone płatności. Wcześniej usługę taką zaoferowała już firma PayU, która współpracuje na tym polu z fintechem Kreditech. Z kolei Bank Śląski, który buduje własną bramkę płatniczą dla e-commerce pod nazwą imoje, wprowadza odroczoną płatność przy współpracy z czeską spółką Twisto.\nPrzeczytajcie także: PayU rozwija odroczoną płatność\nWygląda więc na to, że odroczone płatności w handlu internetowym to już trend, a wkrótce usługa stanie się standardem na polskim rynku. Ciekawe jest jednak to, że jej prekursor nad Wisłą, a więc grupa Ferratum kilka lat temu zrezygnowała z oferowania w Polsce systemu FerBuy. Na bazie własnych doświadczeń dowiedziała się czegoś, czego PayU, Przelewy24 i Śląski jeszcze nie wiedzą, jej usługa miała wady, których wprowadzane dziś rozwiązania nie mają, czy też może wprowadziła FerBuy za wcześnie?


Archiwa: dekoracje | UH OH Clothing\nPlanowanie imprez w Warszawie i okolicach – z jakiego względu warto jest korzystać z pomocy profesjonalnej firmy?\nOrganizacja imprezy, bez względu na jej charakter, jest ważnym wyzwaniem, toteż wiele osób decyduje się na skorzystanie z pomocy fachowców, którzy mają wymagane zaplecze i odpowiednie kontakty w branży. Priorytetowe znaczenie ma głównie obsługa techniczna imprez Warszawa, szczególnie tych odbywających się na świeżym powietrzu.\nBardzo ważną rolę w przypadku wystroju wnętrza spełnia oświetlenie, które ma możliwość skutecznie wyróżnić wszelkie walory pomieszczenia i zaprowadzać komfortowy klimat. Wyraźne oświetlenie zapewnia perfekcyjną widoczność i poczucie komfortu, natomiast niewielkie lampki tworzą przyjemny klimat, który nakłania domowników do relaksu.


Pas bezkońcowy 75x533 mm, Klingspor LS307X - scieramy.pl\n» Pasy bezkońcowe do szlifierek ręcznych\n» Pasy bezkońcowe 75x533 mm - 10 sztuk - Klingspor LS307X\n( 1 szt. = 2,05 zł )\nKod produktu: KP-10226\nPasy bezkońcowe (taśmy) Klingspor LS307X o wymiarach 75x533 mm, przeznaczone do szlifierek taśmowych.\nZdzierania farb i lakierów\nAluminium i innych metali kolorowych oraz stali czarnej\nPasy sprzedawane w zestawach po 10 sztuk - podana cena jest ceną za jeden zestaw.\nMateriały ścierne Klingspor są znane na całym świecie ze swojej jakości - pasy bezkońcowe pracują równo, nie znosi ich na boki a łączenie pasa nie powoduje "bicia" szlifierki.\nPasy wykonane są na bazie wytrzymałego płótna ściernego, przez co bardzo dobrze sprawdzają się przy szlifowaniu nawet dużych nierówności, mniejsze jest także ryzyko ich uszkodzenia przy najechaniu np. na wystający element na szlifowanej powierzchni.\nRozmiar: 75 x 533 mm.\nŁączenie pasa: połączenie ukośne, zakładkowe, klejone. Zeszlifowane wierzchołki ziaren na łączeniu w celu zapewnienia spokojnego biegu pasa.\nKody katalogowe producenta:\nGranulacja Kod producenta Kod kreskowy (EAN)\nP40 268648 5907560048075\nPytanie: Posiadam szlifierkę Dedra DED7949 na pasy 76x533 mm. Czy pas o szerokości 75x533 mm będzie również pasować?\nOdpowiedź: Tak, milimetrowa różnica w szerokości pasa nie ma żadnego wpływu na dopasowanie do szlifierki lub jej pracę.


ogrody babilonu: 15-09-01 - 15-10-01\nKlasyczne kruche ciasto z kwaśnymi jabłkami doprawionymi cynamonem składa się na smaczną i słodką z nazwy misiankową szarlotkę. Autorką przepisu jest pani Misia Zielińska, właścicielka kawiarenki Misianka w Parku Skaryszewskim w Warszawie. Charakterystyczny kształt ciasta bierze się z ułożenia połówek jabłek i przykrycie ich warstwą kruchego ciasta. Dzięki długiemu pieczeniu jabłka zamieniają się w pyszny mus otulony ciastem. Ciasto jest najsmaczniejsze w dniu pieczenia, doskonale smakuje gdy się je poda z lodami waniliowymi. Przepis na szarlotkę z gazetowej Galerii Potraw.\nJabłka obrać, przekroić na pół, wydrążyć gniazda nasienne. Włożyć do miski i zasypać cukrem wymieszanym ze skórką z cytryny oraz cynamonem. Odstawić na 2 godziny, następnie odsączyć z soku.\nMąkę posiekać z masłem, dodać żółtka, cukier, śmietanę i sól. Ciasto zagnieść, wyrobić i włożyć do lodówki na 2 godziny, owinięte w folię spożywczą. Schłodzone ciasto podzielić na 2 części. Jedną rozwałkować i wyłożyć nią dno i boki formy na tartę o średnicy 25 centymetrów. Spód posmarować roztrzepanym białkiem, ponakłuwać widelcem i podpiec w temperaturze 160º C przez 15 minut. Na podpieczonym cieście ułożyć jabłka, ściśle, jedno obok drugiego, przykryć pozostałym rozwałkowanym ciastem, wysmarować białkiem i piec jeszcze 60 minut w temperaturze 160º C. Ciasto podawać oprószone cukrem pudrem.\nDyniowe scones, to szybkie bułeczki bez użycia drożdży, na proszku do pieczenia. Bułeczki z wykorzystaniem dyniowego puree, mają wspaniały smak i kolor. Dyniowe scones upieczone w ramach akcji Wypiekania na śniadanie z przepisu Doroty, są kruche z zewnątrz i mięciutkie w środku, z dodatkiem rodzynek. Te bułeczki są idealne na drugie śniadanie lub na podwieczorek, najlepsze jedzone jeszcze na ciepło, z porcji wychodzi około 12 sztuk.\nDo naczynia przesiać mąkę pszenną, proszek do pieczenia, sól i cukier. Dodać zimne masło pokrojone z drobną kostkę i wyrobić z mąką między palcami do połączenia. W drugim naczyniu wymieszać rózgą kuchenną jajka, puree z dyni, mleko i rodzynki. Do mokrych składników wsypać suche składniki i szybko wyrobić, aż powstanie gęste, klejące ciasto. Blat kuchenny suto oprószyć mąką pszenną, wyłożyć na nią ciasto, znowu oprószyć mąką i rozwałkować na grubość około 1,7 centymetra. Okrągłą metalową foremką do ciastek i o ostrych krawędziach wykrawać bułeczki. Układać na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, w niedużych odstępach. Bułeczki piec w temperaturze 200º C przez około 15 minut.\nDyniowe scones piekła:\nKamila - Zycie ze smakiem\nGosia - Smaki Alzacji\nLutenica lub ljutenica, to pikantna pasta warzywna lub gęsty sos w kuchni macedońskiej, serbskiej i bułgarskiej. Składa się głównie z pieczonej papryki, pasty pomidorowej oraz pieczonych bakłażanów, w różnych kombinacjach zawiera również marchew, olej i przyprawy. Każdy gospodyni ma inny przepis na ten pyszny sos, jedne warzywa mielą w maszynce, inne siekają nożem, a jeszcze inne wrzucają do blendera. Do sosu dodają świeże pomidory i gotują kilka godzin, innym razem dodają marchew i cukier. W niektórych regionach do upieczonych papryk dodają ugotowane ziemniaki, w jeszcze innych wzbogaca się pastę o bulwą selera. Lutenica to krewniaczka ajvaru, różnica tkwi w proporcjach i dodatkach, ponieważ lutenica w przeciwieństwie do ajvaru powinna być słodka i znacznie gęstsza. Lutenica z tego przepisu jest gęsta i lekko słodka, wyraźnie paprykowa, z delikatnym aromatem pozostałych warzyw i subtelnym posmakiem czubrycy. Lutenicy wspaniale podkreśla smak mięs, serów oraz stanowi świetny dodatek do kanapek. Doskonale pasuje do dań z grilla, do których może być podawana jako rodzaj dipu. Można z nią mieszać gotowaną ciecierzycę, fasolę lub soczewicę.\nW brytfance ułożyć obrane ze skórki i pokrojone na kawałki pomidory. Brytfankę wstawić do piekarnika rozgrzanego do 190° C na 60 minut. Z główki czosnku odciąć wierzchnią część w taki sposób, aby widoczne były wszystkie ząbki czosnku, nasmarować olejem i ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Na tej samej blasze ułożyć paprykę, papryczkę chili, bakłażana, marchewkę i wstawić do piekarnika, piec aż skórka sczernieje, a marchewka będzie miękka. Poczekać chwilę, aż warzywa ostygną, obrać paprykę, papryczkę chili i marchewkę ze skórki, a z bakłażana wydrążyć wnętrze, czosnek wycisnąć z łupin. Pomidory, papryki, bakłażana, czosnek i marchewki zmiksować na gładką masę. W garnku o grubym dnie rozgrzać olej i dodać zmiksowaną masę, doprawić do smaku czubrycą, solą, pieprzem oraz cukrem i całość wolno gotować, aż masa zgęstnieje. Gorący sos przełożyć do wyparzonych słoików i szczelnie zakręcić.\nroladki z fig z kozim serem w szynce dojrzewającej\nPachnące słońcem, przesłodkie figi z kozim twarożkiem o tymiankowym aromacie, zawinięte w szynkę dojrzewającą, to prosta propozycja na smaczną przekąskę. Roladki z fig z kozim serem w szynce dojrzewającej idealnie smakuje z kieliszkiem białego wina i włoskiem grissini.\nDrobno posiekany tymianek wymieszać z twarożkiem, doprawić solą i pieprzem. Położyć na desce plasterek szynki, na wierzchu położyć połówkę figi, następnie nałożyć łyżeczkę twarożku i ostrożnie, ale ciasno zwinąć szynkę, tak, by nadzienie dobrze trzymało się w środku. Roladki układać na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Roladki wstawić do piekarnika rozgrzanego do 180° C na 12 minut. Na talerzach rozłożyć mieszankę sałat, maliny i podpieczone roladki.\nDo miseczki wlać sok, dodać sól i wymieszać, aż sól się rozpuści, dodać miód i wymieszać. Dolać oliwę, mieszać, aż składniki się połączą. Doprawić świeżo zmielonym czarnym pieprzem. Sałatkę skropić winegretem.\nZupa krem przygotowana z pieczonej marchewki, pietruszki, selera, pora, selera naciowego, pomidorów, papryki z czosnkiem, cebulą z dodatkiem rozmarynu i szałwii jest doskonała i bardzo pożywna. Warzywa dzięki pieczeniu stają się słodkie, pełne smaku i bardzo aromatyczne, a czosnek podczas pieczenia traci swój ostry smak i staje się miękki, delikatny i bez problemu można go wycisnąć z łupiny. Zupa z pieczonych warzyw jest przygotowana z samych warzyw, bez dodatku bulionu, tylko z niewielkim dodatkiem śmietany, która sprawia, że zupa jest bardziej kremowa.\nW brytfance rozłożyć pokrojoną w kostkę marchewkę, pietruszkę, seler, por, seler naciowy, obrane ze skórki i pokrojone na kawałki pomidory, przekrojony w poprzek na pół czosnek, pokrojoną na ćwiartki cebulę oraz zioła. Wszystko doprawić solą, pieprzem oraz obficie polać oliwą. Brytfankę wstawić do piekarnika rozgrzanego do 190° C na 60 minut. Paprykę umyć przekroić na pół i oczyścić z nasion. Ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i wstawić do piekarnika, piec aż skórka sczernieje. Blachę wyjąć z piekarnika i poczekać chwilę, aż ostygnie, papryki obrać ze skórki i pokroić na mniejsze kawałki. Po tym czasie wyjąć warzywa z piekarnika i odstawić do przestygnięcia. Wycisnąć czosnek z łupinek i wyrzuć je, wyciągnąć zioła. Do warzyw dodać paprykę i wszystkie warzywa zmiksować w blenderze na gładki krem. Całość doprawić solą, pieprzem oraz cukrem. Zupę podawać z kleksem śmietany.\nŚmietankowe ciasto o waniliowym aromacie ze śliwkami jest bardzo wilgotne i puszyste. Ciasto z dodatkiem kwaśnej śmietany długo zachowuje miękkość i świeżość, ciasto jest odpowiednio gęste i owoce pozostają na wierzchu, a dzięki ułożeniu ich rozcięciami ku górze nie oddają soku do wnętrza ciasta i pozostają soczyste. Śmietankowe ciasto ze śliwkami upieczone na podstawie przepisu Doroty jest bardzo proste do przygotowania, wystarczy tylko wymieszać składniki, które powinny być w temperaturze pokojowej.\nMasło i mleko umieścić w garnuszku, podgrzać, do rozpuszczenia się masła, zdjąć z palnika, lekko przestudzić. W misce rózgą kuchenną roztrzepać jajka, dodać kwaśną śmietanę, cukier, ekstrakt waniliowy i całość wymieszać do połączenia. Do masy dodawać partiami na zmianę, przesianą mąkę z proszkiem do pieczenia oraz ciepłe masło z mlekiem, mieszać rózgą do połączenia się składników. Masę wyłożyć do mniejszej formy wyłożonej papierem do pieczenia. Na wierzchu równomiernie poukładać wypestkowane śliwki. Ciasto wstawić do piekarnika nagrzanego do 175º C na około 40 minut, aż patyczek wbity w ciasto zostanie suchy. Ciasto przed podaniem oprószyć cukrem pudrem.\nDżem malinowy z przygotowany z dodatkiem soku z limonki, dzięki czemu zachowuje piękny, intensywny kolor oraz wanilii, która nadaje doskonałego aromatu jest przepyszny. Aromatyczny dżem z malin zalecany jest do jedzenia zwłaszcza w okresie przeziębień, maliny zawierają wiele substancji biologicznie aktywnych o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwwirusowych i antybakteryjnych. Dżem z malin idealnie nadaje się jako dodatek do kanapek i naleśników, doskonały do ciasta, wykorzystany jako nadzienie do ciasteczek czy też pączków.\nW garnku zasypać maliny cukrem, dodać sok z limonki i odstawić, aż owoce puszczą sok. Całość zagotować, po czym odstawić bez przykrycia do całkowitego ostudzenia na całą noc. Po tym czasie przetrzeć masę przez bardzo gęste sitko, dodać przeciętą na pół laskę wanilii i całość doprowadzić znowu do wrzenia i gotować kilka minut, odstawić. Powtarzać tak przez co najmniej kilka dni, do uzyskania odpowiedniej konsystencji. Na koniec wyłowić laskę wanilii i całość gotować jeszcze kilka minut. Gorący dżem przełożyć do wypieczonych słoików, szczelnie zakręcić i pozostawić do całkowitego wystygnięcia.\nNa wrześniowe spotkanie w piekarni Amber, Magda wybrała chleb piękny i niezwykły, na jęczmiennej mące z owczym serem z bloga Wisły. Chleb jęczmienny z owczym serem i kminkiem jest bardzo aromatyczny, ma miękki miękisz i chrupiącą skórkę. Podczas pieczenia w domu unosi się wspaniały aromat owczego sera pleśniowego. Do wypieku warto użyć pikantnego i wyrazistego w smaku Roqueforta, który jest tłustym i niezwykle aromatycznym specjałem. By upiec chleb należy dzień przed pieczeniem przygotować zaczyn oraz bibosz na bazie mąki jęczmiennej.\nWszystkie składniki wymieszać i zostawić na blacie na 14 godzin.\nSkładniki wymieszać i pozostawić na 12 godzin.\nZe wszystkich składników oprócz sera pleśniowego, wyrobić gładkie ciasto. Ciasto pozostawić do wyrośnięcia na 45 minut. Po tym czasie ciasto wyłożyć na naoliwiony blat i delikatnie, powoli rozciągnąć je tworząc prostokąt. Ser owczy pokroić w dużą kostkę i rozłożyć równomiernie na powierzchni ciasta. Zwinąć ciasto z serem w rulon, jak roladę i nie dbając o jej kształt ułożyć w naoliwionej misce do ponownego wyrośnięcia. Po 30 minutach podzielić ciasto na dwie części, lekko odgazować i uformować dwa bochenki na posypanym mąką blacie. Bochenki ułożyć w koszykach i pozostawić do wyrośnięcia na około 45 minut. Piec chleb na rozgrzanym kamieniu z parą w 240° C przez 10 minut, a następnie bez pary w temperaturze 220° C przez następne 25 minut.\nChleb jęczmienny z owczym serem i kminkiem na blogach:\nszarlotka z jeżyną i rozmarynem\nPyszne, bardzo kruche ciasto z warstwą jabłek i jeżyn doprawionych skórką z cytryny i igiełkami aromatycznego rozmarynu to wspaniałe połączenie. Przepyszna szarlotka z jeżyną i rozmarynem inspirowana przepisem z bloga Desserts for breakfast doskonale umila wrześniowe spotkania przy kawie.\nPosiekać razem mąkę,sól, masło i cukier, dodać żółtka i szybko zagnieć spójne ciasto. Wyłożyć formę papierem do pieczenia, na dnie ugnieść równomiernie 2/3 ciasta.\nJabłka obrać, pokroić na ćwiartki, usunąć gniazda nasienne i pokroić na cieniutkie plasterki. Do jabłek wmieszać cukier, skórkę z cytryny i drobno posiekany rozmaryn. Jabłka i jeżyny rozłożyć równomiernie na cieście. Na wierzchu rozkruszyć jak kruszonkę pozostałe ciasto. Ciasto wstawić do piekarnika nagrzanego do 180° C na około 60 minut.\nPyszne kruche ciasto z Gorgonzolą, kawałkami fig, polane dresingiem z oliwy wymieszanej z miodem a do tego świeże posiekane oregano i pieprzna mieszanka sałat. Doskonała tarta z figami i Gorgonzolą przygotowana według przepisu Donny Hay z książki "Szybko, świeżo, prosto". Ciasto kruche przygotowane również według przepisu Donny Hay, do upieczenia tarty potrzeba jedynie części ciasta, pozostałą część można wykorzystać do innych celów, bądź zamrozić.\nPosiekać razem mąkę i masło, dodać żółtka, wodę i szybko zagnieć spójne ciasto. Ciasto uformować w kulę, zawinąć w folię i chłodzić w lodówce 30 minut.\n1/2 ciasta kruchego\n60 g szynki dojrzewającej\nCiasto rozwałkować i wyciąć z płatów dwa koła o średnicy 18 centymetrów, umieścić je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Na cieście równomiernie rozsmarować ser, posypać posiekanym oregano i rozłożyć figi pokrojone na kawałki. Wymieszać w miseczce miód z oliwą i pieprzem, polać tarty połową dressingu. Tarty wstawić do piekarnik nagrzanego do 180° C, i piec 15 minut, aż ciasto się zrumieni. Tarty przybrać sałatą i szynką, polać resztą dressingu i podawać.\nchutney z moreli i pomarańczy\nChutney z moreli i pomarańczy to dobry dodatek do wszystkich wędlin i mięs, świetnie smakuje podany do ulubionych serów, można go używać zamiast keczupu. Ten pyszny i bardzo aromatyczny chutney przygotowany został według przepisu Antony'ego Worralla Thompsona.\n1200 g moreli\n1/2 łyżeczki kwiatu muszkatołowca\n60 ml octu śliwkowego\nPrzyprawy zmielić i wrzucić do suchego rondla i podprażyć. Dodać sok z pomarańczy, pokrojone na ćwiartki morele, sól, cukier i całość doprowadzić do wrzenia, maksymalnie zmniejszyć ogień i dusić, aż zgęstnieje. Pod koniec gotowania dodać octy i całość gotować jeszcze około 20 minut. Gorący chutney przełożyć do wypieczonych słoików, szczelnie zakręcić i pozostawić do całkowitego wystygnięcia.\nciasto maślane z borówką amerykańską\nCiasto maślane z borówką amerykańską jest pyszne, ma bardzo delikatną strukturę i jest wilgotne. To ciasto doskonale umila podwieczorki i spotkania przy herbatce.\nMasło utrzeć z cukrem, ciągle ucierając dodawać jajka, ekstrakt waniliowy, przesianą mąkę, sodę oraz śmietanę. Ciasto wlać do formy wyłożonej papierem do pieczenia na wierzchu ułożyć borówkę amerykańską. Ciasto włożyć do nagrzanego piekarnika i piec około 40 minut w temperaturze 180º C, aż patyczek wbity w ciasto zostanie suchy. Ciasto po ostudzeniu posypać cukrem pudrem.\nAioli to tradycyjny prowansalski sos czosnkowy, popularny na południu Francji wykonany z czosnku, oliwy, soku z cytryny, często z dodatkiem żółtka. Choć aioli nazywane jest masłem Prowansji, w rzeczywistości bliżej mu do majonezu. Sposobów przygotowywania i składników tego sosu jest równie wiele, co regionalnych tradycji kulinarnych Południa, można przygotować sos aioli z pieczonym czosnkiem. Aioli, król francuskich sosów emulsyjnych, dobrze ukręcony, jest tak gęsty, że można postawić w nim łyżkę. Sos przygotowany według przepisu Roberta Makłowicza, jest wspaniały i pasuje do drobiu, wołowiny, jagnięciny, ryb i owoców morza, gotowanych lub pieczonych warzyw, idealny do karczochów i jajek.\nŻółtka przełożyć do miski i pozostawić na 30 minut w temperaturze pokojowej. Czosnek obrać z łupek i rozgnieść w moździerzu z łyżeczką soli na gładki krem. Dodać do żółtek i cały czas mieszając delikatnym strumieniem wlewać oliwę, uważając, by całość się nie ścięła. Gdy żółtka połączą się z oliwą, dodać sok z cytryny i wymieszać.


Kościół w świecie U źródeł Kościoła - e-civitas.pl | Portal o tematyce katolicko-społecznej\nKościół w świecie U źródeł Kościoła\n2013/9/30 Po godzinach\nRzeczywistość Kościoła na świecie można przedstawiać w porządku geograficzno-statystycznym, przemieszczając się po krajach i kontynentach według liczby wyznawców Chrystusa, lub w porządku historyczno-geograficznym, obserwując rozwój Kościoła w ciągu wieków na różnych obszarach świata. O ile pierwsza opcja pomaga uwydatnić żywotność Kościoła i jego dynamizm, o tyle ta druga, choć czasem może dostarczyć bolesnych odkryć, pozwala dostrzec procesy wpływające na rozwój i zanik Kościoła w różnych rejonach świata, stając się tym samym bardziej inspirującą i owocną.\nNiczym więc żądni wiedzy eksploratorzy, kierując się pragnieniem poznania rozwoju Kościoła w świecie w ciągu wieków i jego życia w chwili obecnej, cofnijmy się w czasie do I wieku i przenieśmy się tam, gdzie wszystko się zaczęło – nad Morze Śródziemne, w okolice Jordanu.\n… w Betlejem, w Nazarecie, w Kafarnaum, w Jerozolimie, w Antiochii? Geograficzne umiejscowienie początków Kościoła zmienia się w zależności od tego, jakie wydarzenie chcemy uznać za początkowy moment jego istnienia – narodzenie Jezusa, początek Jego publicznej działalności, wybór dwunastu Apostołów, Zmartwychwstanie, dzień Pięćdziesiątnicy czy też pierwsze określenie uczniów Jezusa jako „chrześcijan”.\nMagisterium Kościoła, w Konstytucji Dogmatycznej Soboru Watykańskiego II o Kościele, naucza, że „tajemnica Kościoła świętego ujawnia się w jego założeniu. Pan Jezus bowiem zapoczątkował Kościół swój głosząc radosną nowinę, a mianowicie nadejście Królestwa Bożego obiecanego od wieków w Piśmie: ‘Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże’ (Mk 1,15, por. Mt 4,17)” (KK 5).\nOkreślenie „zapoczątkował” (initium fecit) podkreśla fakt, że narodziny Kościoła należy postrzegać bardziej jako proces zainicjowany przez Jezusa, niż jako konkretny akt fundacyjny zaistniały w określonym momencie historii. Obrazowo tłumaczy to współczesny biblista niemiecki Joachim Gnilka w przedmowie do swej książki poświęconej początkom Kościoła: „Mówimy o źródłach i początku. Źródła są liczne. Początku z pewnością nie da się określić z dokładnością matematyczną. Niemniej jednak uważamy, że zmartwychwstanie Jezusa stanowi początek rozumiany jako wyzwalający czynnik. Zwolennicy Jezusa, którzy wierzą w Jego wskrzeszenie z martwych i tworzą chrystologiczne wyznania wiary, gromadzą się jako Kościół (Ekklesia) i rozpoczynają wspólne życie, przybierające odpowiednie formy i dysponujące określonymi środkami wyrazu” (J. Gnilka, Pierwsi chrześcijanie. Źródła i początki Kościoła. Kraków 2004).\nNiewątpliwie, jak nas uczy Sobór, początki Kościoła sięgają ziemskiego życia Jezusa i są konkretnym owocem Jego nauczania. Kościół jawi się jako konsekwencja procesu historycznego, którego punktem kulminacyjnym jest życie, śmierć i zmartwychwstanie naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Pośród autorów Nowego Testamentu, który jest głównym źródłem naszej wiedzy o początkach Kościoła, Ewangelista Łukasz jest tym, który przedstawia najgłębszą i najobszerniejszą refleksję o Kościele, poświęcając mu całą drugą część swego dzieła – Dzieje Apostolskie. Oczywiste jest, że zamiarem Łukasza nie było napisanie historii Kościoła, lecz przedstawienie jej teologicznej interpretacji; choć prawdą jest także, że jego dzieło wiernie odzwierciedla realia historyczne opisywanych przez niego wydarzeń.\nW pierwszych rozdziałach swojej Ewangelii Łukasz podkreśla kilka razy, że Jezus został posłany do Izraela (Łk 1,16.17.32-33.54.68-69; 2,32.34). W całym swoim zaś dziele wielokrotnie, o wiele częściej niż Marek i Mateusz, używa Łukasz greckiego słowa laos, czyli lud, które w greckim tłumaczeniu Biblii jest używane w odniesieniu do Izraela jako ludu Bożego. Używając tych środków wyrazu, Ewangelista uwydatnia fakt, że wokół Jezusa, w efekcie Jego nauczania tworzy się nowy lud Boży. Dwunastu Apostołów wyznaczonych przez Jezusa i stu dwudziestu uczniów zgromadzonych w Wieczerniku, na których zstąpił Duch Święty (Dz 1,15; 2,1), stanowi zalążek Kościoła – nowego ludu Bożego.\nHistoria Szczepana stanowi punkt zwrotny w narracji Łukasza – od tego momentu jesteśmy świadkami narastającej niechęci i agresji wobec uczniów Jezusa. Ewangelista przestaje używać słowa laos – użyje go jeszcze dwa razy w odniesieniu do wspólnoty chrześcijańskiej (Dz 15,14; 18,10) – a coraz częściej będzie mówił o „Żydach” w odniesieniu do ludzi wrogo nastawionych do uczniów Chrystusa. Pojawia się natomiast słowo ekklêsia, Kościół – po raz pierwszy pod koniec historii Ananiasza i Szafiry (Dz 5,11) i po raz drugi pod koniec opisu ukamienowania Szczepana, gdy wzmiankowane jest prześladowanie Kościoła przez Szawła (Dz 8,1-3).\nTrzy zasadnicze wnioski wypływają z lektury pierwszych rozdziałów Dziejów Apostolskich:\nKościół w początkowej fazie istnienia nie był rzeczywistością statyczną, lecz podlegającą procesowi dynamicznego rozwoju\nKrólestwo Boże zainicjowane przez Jezusa rozwija się w konkretnej rzeczywistości, angażuje konkretną wspólnotę, która musi się do niego ustosunkować – przyjmując je lub odrzucając\nKluczowym problemem teologicznym, który się pojawia w tym okresie, a rozwiązanie znajdzie na późniejszych etapach rozwoju Kościoła, w różnych modelach jego rozumienia i formach organizacji, jest relacja Jezusa do Kościoła, czyli wpływ chrystologii na eklezjologię.\nPoczątkowy okres Kościoła w Jerozolimie charakteryzuje się harmonią relacji wewnątrz wspólnoty i z otoczeniem różniącym się wyznawaną wiarą, a właściwie stosunkiem do Jezusa jako oczekiwanego Mesjasza. Świadectwo tej sytuacji znajdujemy w końcowej części drugiego rozdziału Dziejów Apostolskich uznawanego przez jednych za nazbyt wyidealizowany, a przez innych za dostatecznie zbliżony do opisywanej rzeczywistości: Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i na modlitwie. Bojaźń ogarniała każdego, ponieważ Apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, łamali chleb po domach i przyjmowali pokarm z radością i prostotą serca. Wielbili Boga i cieszyli się przychylnością całego ludu. A Pan dołączał do nich codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia (Dz 2,42-47).\nPierwszym poważnym kryzysem Kościoła w Jerozolimie był konflikt wewnętrzny powstały na tle kulturowo-językowym. Oficjalną przyczyną była kwestia zaniedbań podczas rozdzielania chleba biednym wdowom (Dz 6,1). Jednak sposób rozwiązania konfliktu – wybór siedmiu diakonów spośród „hellenistów”, czyli chrześcijan posługujących się językiem greckim – wskazuje na prawdziwą jego przyczynę, a mianowicie różnice kulturowe. Konflikt ten nie został jednak rozwiązany do końca i narastał aż do oficjalnego i definitywnego jego rozwiązania na zebraniu w Jerozolimie (opisanym w 15 rozdziale Dziejów Apostolskich). Bezpośrednią konsekwencją tego pozytywnego rozwiązania był dynamiczny rozwój Kościoła i powstawania wspólnot chrześcijańskich na terenie Imperium Rzymskiego. Warto jednak podkreślić, że dla wszystkich tych wspólnot Kościół w Jerozolimie pozostanie „Kościołem macierzystym”, z którym będą w jedności i który będą wspierać, m. in. dlatego, że tak zdecydowano na wspominanym już tzw. Soborze Jerozolimskim (por. Ga 2,8-10).\nDo wyjścia chrześcijan, głównie hellenistów, z Jerozolimy przyczyniło się także prześladowanie, w wyniku którego zginął Szczepan, a które nasiliło się w latach 41–44 pod panowaniem króla Agrypy I, wnuka Heroda Wielkiego. W 12. rozdziale Dziejów Apostolskich mamy opisaną historię śmierci Jakuba i ucieczki Piotra przed tym prześladowaniem.\nSytuacja chrześcijan w Jerozolimie pogorszyła się jeszcze bardziej po upadku powstania żydowskiego przeciwko Rzymianom w 70 roku. W wyniku tej porażki judaizm zradykalizował się i obrócił przeciwko wyznawcom Chrystusa. Proces ten jeszcze się pogłębił w roku 135 w rezultacie niepowodzenia drugiego powstania żydowskiego pod przywództwem Bar Kochby przeciwko Rzymianom. Jerozolima została totalnie zniszczona, a na jej ruinach wzniesiono miasto pogańskie nazwane Aelia Capitolina, do którego Żydzi mieli zakaz wstępu. Garstka chrześcijan, która pozostała w mieście, była pochodzenia pogańskiego. Na domiar złego doszło pomiędzy nimi do podziału i zerwania relacji z chrześcijanami pochodzenia żydowskiego ze względu na datę świętowania Paschy – ci ostatni świętowali ją podobnie jak Żydzi, 14 Nissan, natomiast chrześcijanie pochodzenia pogańskiego obchodzili Paschę w najbliższą niedzielę po święcie Paschy Żydowskiej.\nMiedzy krzyżem a minaretem\nPo ogłoszeniu edyktu mediolańskiego sytuacja chrześcijan zmieniła się także w Jerozolimie. Pod koniec IV wieku na górze Syjon wybudowali bazylikę, podczas gdy chrześcijanie pochodzący z pogaństwa gromadzili się wokół Grobu Pańskiego.\nWprawdzie Sobór Chalcedoński w 451 roku przyznał biskupowi Jerozolimy tytuł patriarchy, co dawało tamtejszemu Kościołowi pewną stabilizację, ale już w 614 roku miasto zostało podbite przez Persów, a w ciągu kolejnych wieków przeżywało najazdy kalifów arabskich. Następujące po sobie podboje, wojny, podziały i okupacje nie sprzyjały umocnieniu się obecności chrześcijańskiej w Ziemi Świętej. W rezultacie Kościół jest tam dziś obecny w formie szczątkowej i wewnętrznie podzielony.\nChoć na terenie Izraela chrześcijanie cieszą się obecnie względną wolnością kultu, to ogólne spojrzenie na sytuację wspólnot chrześcijańskich nie napawa już takim optymizmem. „Najwymowniejszym wskaźnikiem mówiącym o dramatycznej sytuacji chrześcijan w Ziemi Świętej są liczby. Na początku XX wieku chrześcijanie (różnych Kościołów) w Palestynie stanowili 10% ogółu ludności. Obecnie jest ich mniej niż 2% – około 130 tys. w Izraelu oraz ok. 50 tys. na terytoriach kontrolowanych przez władze Autonomii Palestyńskiej (tj. Strefa Gazy oraz część Zachodniego Brzegu Jordanu – z głównymi ośrodkami chrześcijańskimi w Ramallah oraz Betlejem z okolicznymi miejscowościami). W samej Jerozolimie w 1948 roku żyło 30 tys. chrześcijan. Obecnie mieszka tam ich 15 tys.”(G. Kucharczyk, Dramatyczna sytuacja chrześcijan w Ziemi Świętej, „Miłujcie się”, 1/2006/).\nNie ulega wątpliwości, że nasi bracia żyjący w Ziemi Świętej potrzebują naszego wsparcia i modlitwy.


KEMON - Strona główna\nProfesjonalny, kompletny system do rozjaśniania każdego typu włosów.\nProdukty te zapewniają natychmiastową skuteczność: włosy są zdrowe, pasemka intensywne, a efekt koloryzacji wyrazisty. Rozjaśnianie i koloryzacja dzięki niczym nieograniczonej kreatywności. Lunex System\nCienka linia między nauką a naturą – to myśl przewodnia badań przeprowadzanych przy tworzeniu produktów Actyva, które są idealnym połączeniem tradycji i innowacji oraz funkcjonalności nauki z delikatnością natury. ACTYVA\nInnowacyjna koloryzacja przy zachowaniu pełnej ochrony włosów i skóry głowy.\nNiezawodna i delikatna Yo Color System\nKoloryzacja ton w ton dla kobiet i mężczyzn. Kamuflaż dający naturalny efekt dla Twoich włosów. COLORING\nThe Italian Touch 21\nWłoska kolekcja The Italian Touch to efekt wielomiesięcznej pracy, analiz trendów mody oraz zaangażowania wielu osób w tym, profesjonalnych stylistów, projektantów, techników i modelek. Co sezon Włosi prezentują nową odsłonę aktualnych inspiracji. The Italian Touch 21\nDynamiczne strzyżenia, niebanalne koloryzacje i stylizacje oparte o najnowsze trendy – prezentujemy dwie interpretacje tworzące spójną całość –„Dziewczyna z poligonu” oraz „Kobieta sukcesu”. AVALON #17


Zespół Red Lips gwiazdą łęczyckiego Dnia Dziecka - Moja Łęczyca\nOpublikowano: śr, 11 kwi 2018 12:24 2018-04-11T12:24:00.000Z\nAutor: ez/ fot. red-lips.pl\nAktualności 1 czerwca, choć to jeszcze odległa data zbliża się wielkimi krokami. Organizatorzy tegorocznego Dnia Dziecka przygotowali atrakcję nie tylko dla najmłodszych. Na scenie podczas imprezy zagości dobrze znany zespół Red Lips.\nWładze Łęczycy dopinają wszystko na ostatni guzik i przygotowują takie atrakacje, aby Dzień Dziecka był wyjątkowy dla wszystkich mieszkańców naszego miasta. Tradycyjnie na Starówce nie zabraknie karuzel, kolorowych stoisk, wesołego miasteczka, festynów i konkursów. Jednak istną petardą tej imprezy będzie koncert zespołu Red Lips wykonujący szeroko pojętą muzykę rockową. Grupa powstała w 2010 roku w Warszawie z inicjatywy gitarzysty Łukasza Lazera i piosenkarki Joanny Lazer. Skład zespołu współtworzą ponadto: basista Wojciech Miecznikowski i perkusista Marek Sieroszewski. Głośno o zespole zrobiło się w 2013 roku, kiedy to hitem "To co nam było" szturmem podbił polskie stacje radiowe.


Nadchodzi ocieplenie. Sprawdź pogodę na najbliższe dni! - RMF 24\nPoniedziałek, 28 września (11:04)\nPo kilku deszczowych i chłodnych dniach pogoda znacznie się poprawi. Na horyzoncie nawet 24 stopnie Celsjusza. "W najbliższych dniach pogodę będzie kształtował niż znad Bałkanów, kierujący do Polski dość ciepłe i wilgotne powietrze z rejonu Morza Czarnego" - zapowiada Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.\nzdjęcie poglądowe /Pixabay\nW pierwszej połowie września pogoda niemal cały czas nas rozpieszczała. Wysoka temperatura, dużo słońca i przyjemny, ciepły wiatr. Ostatnie dni przyniosły jednak ochłodzenie. W weekend towarzyszyła nam typowa jesienna aura. Niemal w całym kraju pojawił się deszcz i duże zachmurzenie. Było chłodno.\nNadchodzące dni to - jak zapowiadają synoptycy - znaczna poprawa pogody. Znów w powietrzu będzie czuć złotą polską jesień.\nPogoda na poniedziałek, 28 września\nW poniedziałek - jak przewidują meteorolodzy - zachmurzenie umiarkowane i duże. W południowej połowie kraju oraz na zachodzie wybrzeża opady deszczu.\nTemperatura maksymalna od 14°C na południowym zachodzie do 18°C na północnym wschodzie i nad morzem, w dolinach górskich od 11°C do 13°C.\nWiatr słaby i umiarkowany, południowy i południowo-wschodni. W Tatrach wiatr bardzo silny, do 65 km/h, w porywach do 100 km/h, stopniowo słabnący.\nW dzień zachmurzenie umiarkowane i duże. W południowej połowie kraju oraz na zachodzie wybrzeża opady deszczu. Temperatura maksymalna od 14°C do 18°C, w dolinach górskich od 11°C do 13°C.Wiatr słaby i umiarkowany. W Tatrach wiatr bardzo silny, w porywach do 100km/h.#IMGW pic.twitter.com/cQRvqG7ujJ — IMGW-PIB METEO POLSKA (@IMGWmeteo) September 28, 2020\nWe wtorek znacznie więcej przejaśnień. Miejscami, z wyjątkiem krańców północnych, opady deszczu.\nTemperatura maksymalna od 14°C na południowym zachodzie do 19°C na północnym wschodzie, w dolinach górskich od 11°C do 13°C.\nWiatr słaby i umiarkowany, głównie z kierunków północnych i wschodnich.\nW kolejnych dniach będzie tylko przyjemniej. Nad Polskę nadciąga bowiem gorące powietrze. Choć wysokie temperatury nie zagoszczą u nas na długo, to najbliższy tydzień będzie pogodny.\nPierwszy weekend października zapowiada się słonecznie i ciepło. Na termometrach nawet 24 stopnie Celsjusza na wschodzie kraju. Tam najcieplej będzie w niedzielę. W większości kraju wówczas około 23 na plusie. Ciepło też w sobotę, temperatura maksymalna w okolicach 22 stopni.\n"W sobotę i niedzielę spodziewamy się napływu cieplejszego powietrze znad południowej Europy. Przyczyni się do tego głęboki i aktywny niżu w rejonie Wysp Brytyjskich. Wzrośnie prędkość wiatru, w Tatrach powieje halny.\nW tych dniach słaby deszcz może pojawić się na północy i zachodzie Polski, natomiast na południu kraju słońce i temperatury do 24 stopni" - podaje IMGW.\nPrognoza pogody. Sobota\nPogoda na sobotę / pogoda.interia.pl /INTERIA.PL\nPrognoza pogody. Niedziela\nPogoda na niedzielę / pogoda.interia.pl /INTERIA.PL\nTagi:pogoda, Polska, jesien


Zaginął 20-letni Szymon Kuśmirek. Policja prosi o pomoc - Dziennik Wschodni\nZaginął 20-letni Szymon Kuśmirek. Policja prosi o pomoc\nPolicja prosi o pomoc w odnalezieniu Tomasza Repecia 0 1\nMężczyzna we wtorek ok. 15 wyszedł z domu w Dąbrowicy (gm. Jastków) bez podania przyczyny i do chwili obecnej nie nawiązał kontaktu z rodziną.\nMa 184 cm wzrostu, waży 55 kg, szczupły, włosy długie ciemne.\nW chwili zaginięcia byłubrany w czarną kurtkę skóro-podobną, czerwono-czarną bluzę dresową z kapturem, spodnie dresowe koloru popielato czarnego i czarne sportowe buty.\nKtokolwiek widział 20-latka lub posiada informacje o miejscu jego pobytu, proszony jest o kontakt z Dyżurnym Komisariatu Policji w Niemcach pod nr tel. 81 756 17 97 lub 112.\nDąbrowica Szymon Kuśmirek\nGość / 26 kwietnia 2019 o 19:40\ntakiego wałka, nie zobaczę kto zaginął i nie pomogę, bo...mam adblocka :D\nCierpliwość się wyczerpała. Speed Car Motor Lublin zakończył współpracę z portalem tubilety.pl 0 1\nRadna Suchanowska pisze list do prezydenta Żuka. "Ogromna degradacja zieleni" 2 204


Informacje Prasowe 4 kwietnia 2022\nPodczas trwającej właśnie konferencji AMUG (Additive Manufacturing Users Group) w Chicago w USA, 3D Systems – największa pod względem przychodów firma w branży druku 3D na świecie, ogłosiło premiery dwóch nowych, wielkoformatowych drukarek 3D drukujących z żywic światłoutwardzalnych – SLA 750 i SLA 750 Dual. Na specjalną uwagę zasługuje w szczególności druga maszyna, która jako pierwsza na świecie ma wykorzystywać w pracy z żywicą zestaw dwóch synchronizowanych ze sobą laserów. Według producenta, pozwoli to na dwukrotne przyspieszenie czasu druku 3D i trzykrotnie większą przepustowością niż wcześniejsze drukarki 3D tego typu oferowane na rynku.\nSLA 750 Dual jest synchronicznym systemem do druku 3D z żywic, wyposażonym w dwa lasery. Zapewnia 2 razy większą prędkość drukowania i 3 razy większą przepustowość niż drukarki SLA poprzedniej generacji. Model SLA 750 to konfiguracja tej samej maszyny z jednym laserem, która zapewnia do 30% wyższą prędkość drukowania. Docelowo można ją wyposażyć w drugą głowicę laserową. Obie drukarki 3D charakteryzują się o 15% większym obszarem roboczym i mniejszą powierzchnią sprzętową niż poprzednie modele urządzeń.\nSLA 750 i SLA 750 Dual wykorzystują technologię wektorową Hyper-Scan™ — zastrzeżony algorytm skanowania opracowany w celu spełnienia unikalnych wymagań aplikacji produkcyjnych w zakresie wytwarzania przyrostowego. Hyper-Scan optymalizuje kluczowe elementy szybkości i produktywności, takie jak ostrość i moc lasera, a także kinematyka silnika wektorowego, aby znacznie zwiększyć szybkość i przepustowość drukarki 3D.\nObydwie maszyny zostaną zaprezentowane fizycznie w maju, podczas targów RAPID + TCT w Detroit, natomiast do sprzedaży trafią: SLA 750 w II kwartale, a SLA 750 Dual IV kwartale 2022 roku.\nOprócz powyższych maszyn, 3D Systems zaprezentowało także dwie nowości – jedną w obszarze materiałów i jedną w obszarze post-processingu. Accura AMX Durable Natural to żywica stworzona do wytrzymywania powtarzających się wysokich obciążeń mechanicznych i wstrząsów. Materiał został przetestowany zgodnie z normami ASTM D4329 i ASTM G194 pod kątem wytrzymałości mechanicznej w pomieszczeniach przez okres do ośmiu lat i odporności na warunki atmosferyczne na zewnątrz przez okres do półtora roku. Materiał wykazuje podobną odporność na naprężenia/odkształcenia jak standardowe tworzywa termoplastyczne, a jego izotropowe właściwości mechaniczne zapewniają doskonałą wytrzymałość części w dowolnej orientacji konstrukcji.\nDruga nowość to PostCure 1050 – system do obróbki końcowej na skalę przemysłową oferujący wysokonakładowe, szybkie suszenie i utwardzanie części o wymiarach do 1050 mm x 750 mm x 600 mm. PostCure 1050 zapewnia czasy utwardzania i wydajność, które są 5 razy szybsze niż porównywalne rozwiązania, częściowo dzięki stałej jednorodności światła 360°, która umożliwia utwardzanie większej liczby części w krótszym czasie bez ręcznej interwencji (np. odwracanie części). Maszyna jest wyposażona w źródła światła LED o długiej żywotności, automatyczne wykrywanie i ostrzeganie o awariach światła oraz jednoetapową procedurę kalibracji strumienia świetlnego. Dodatkowo zapewnia zoptymalizowane długości fal światła, oddzielnie konfigurowane natężenie promieniowania UV i aktywnie chłodzone diody LED.\nZdjęcia: www.3dsystems.com (materiały prasowe / wszystkie prawa zastrzezone)


Organique to polska marka założona w 2000 roku. W ciągu 19 lat istnienia firma zdążyła wyrobić sobie bardzo wysoką pozycję wśród kosmetyków do pielęgnacji ciała, włosów i twarzy. Inspiracją dla nich jest natura i piękno otaczającego nas świata, dlatego...\nDziałanie tego niepozornego podkładu...\nMakijaż krok po kroku. W jakiej kolejności nakładać kosmetyki?\nNiektóre z nas nie wychodzą bez niego z domu, inne wykonują go tylko na specjalne okazje. Nieważne do której grupy należysz, podstawy makijażu warto znać. Oto jak wykonać makijaż krok po kroku.\nTekst powstał we współpracy z Emilią Grzywacz ze studia Wiza...\nPodkład – jak dobrać i nałożyć ten kosmetyk?\nJest podstawą dobrego makijażu. Odpowiednio dobrany odcień ujednolici kolor Twojej cery, zakryje niedoskonałości i wygładzi. Jaki podkład wybrać, w jakim miejscu sprawdzić jego odcień oraz jak go nakładać? Za chwilę poznasz odpowiedzi.\nTekst powstał we w...\nTen drobny, bezwonny i czarny proszek powstaje poprzez...\nAntyoksydanty – działanie i występowanie przeciwutleniaczy\nŻycie w dzisiejszych czasach, zwłaszcza w mieście, powoduje, że nasza skóra coraz częściej jest zmęczona, pozbawiona blasku, szara i niezdrowa. Jednak jest coś, co może nam pomóc w tej sytuacji – antyoksydanty, czyli substancje walczące z wolnymi rodnik...\nOrzechy w kosmetyce. Właściwości i zastosowanie\nEkologiczne kosmetyki zyskują coraz większą popularność, a to za sprawą naturalnych składników, które zawierają w swej formule. Zaliczają się do nich między innymi orzechy, które nie tylko pięknie pachną, ale również mają różnego rodzaju właściwości poz...\nPolskie firmy kosmetyczne. Te rodzime marki warto wspierać\nMakijaż jest uwielbiany przez dziewczyny w każdym wieku. Dzięki niemu możemy podkreślać swoje piękno i dodawać pewności siebie. Wraz z rozwojem wiedzy na temat sztuki robienia makijażu, drogerie zaczęły oferować szeroką gamę kosmetyków. Warto wiedzieć,...\nAlkohol zazwyczaj kojarzy się z wysokoprocentowymi trunkami, które spożywane są podczas spotkań towarzyskich. Nie jest jednak tajemnicą, że m.in. piwo można wykorzystać w codziennej kosmetyce. Warto przyjrzeć się ciekawym, urodowym zastosowaniom alkohol...


AKCEPTACJA, jak ją rozumiemy z różnych poziomów świadomości\n10 maja 2018 Umysł 2\nPiękny, zachwycający, pełen światła, błękitu nieba i świeżej zieleni wiosenny czas. Po szarej i długiej zimie witany z wielką radością, zachwytem nad odradzającą się przyrodą, nieustannym cyklem życia, zmieniających się i przemijających pór roku. W naszej szerokości geograficznej jesteśmy przyzwyczajeni do tej zmiany i zazwyczaj, poza oczekiwaniem na to, co lubimy „przyjmujemy”, że tak jest.\nPodobnie rzecz ma się z naszym życiem i wszystkim, co się w nim pojawia. Dopóki nie skonstatujemy, że nie od nas zależy jego porządek , narodziny, radość, rozwijanie się, dojrzewanie, przemijanie i śmierć możemy żyć w złudzeniu, że to, co się w nim dzieje jest skutkiem naszej racjonalnej woli i wysiłku. Tymczasem to, na co mamy wpływ leży w zupełnie innej przestrzeni. Żyjąc w ciągłym zgiełku i nakręconym tempie życia nie dostrzegamy tych subtelności. Żyjemy w wyobrażeniach i wariacjach na temat automatycznie przyswojonych, swoich własnych oczywistości. Funkcjonujemy na „autopilocie”, bardziej wyobrażając sobie i przeżywając swoje fantazje i koncepcje, niż doświadczając tego , co się pojawia.\nPotrafią to dzieci, cieszyć się i śmiać bez zahamowań, skacząc i bawiąc się beztrosko; płakać i krzyczeć, kiedy coś je boli, interesować się bez oceniania wszystkim dookoła i nie tworzyć ocen rzeczywistości, doświadczać całego spektrum reakcji bez oceny i wykluczania. Można powiedzieć, że „akceptują”- czyli nie tworząc koncepcji, co jest dobre, a co nie, reagują na świat bezpośrednio odczuciami i wyrażają je spontanicznie tak jak potrafią.\nCzym dla nas jest „zgoda” na życie i wszystkie jego przejawy? Co myślimy i odczuwamy, kiedy mówimy, że akceptujemy? Używając tych samych pojęć, zazwyczaj nie jesteśmy świadomi faktu, że rozumiemy je i przeżywamy różnie.\nW rozmytej przestrzeni świadomości będziemy doświadczać akceptacji jako stanu błogości i zadowolenia, dotyczyć to będzie najczęściej okoliczności, w których czujemy się wyjątkowi ( niezależnie od tematu tej wyjątkowości).Będzie to stan zbliżony do samouwielbienia i przekonania, że należy się to nam od życia. Zaakceptujemy wszystko, co będzie służyło temu stanowi, a pozostałe okoliczności, problemy lub brak zachwytu od świata przeżyjemy jako druzgoczącą klęskę i zdewaluujemy. Akceptacja będzie okrojona do osób i sytuacji, które wprawiają nas w stan poczucia wyjątkowości i uznania niezależnie od jego tematu.\nW egocentrycznej przestrzeni , jako oczywistość ( bardzo często nieuświadamianą) uznamy własne kryteria i wartości. Podobnie do władcy, który ustanawia reguły, zasady i ocenia , co jest dobre a co złe. W tym polu percepcji nie jesteśmy w stanie zobaczyć kogoś różnego od nas jako równie ważnego. Akceptacja będzie okrojona do osób i sytuacji, które są podobne i tożsame z naszymi poglądami i regułami. Reguły i zasady w tym polu świadomości dotyczyć będą zewnętrznych, racjonalnie ustalonych ram i oczywistości, zazwyczaj nie poddawanych korekcie. Wszystko, co odmienne, różne, inne, będziemy przeżywać jako dziwne, obce, i izolować od siebie. Akceptacja będzie dotyczyć tego, co jest znane i podobne do nas, inność, odrębność będziemy „tolerować” i ten sposób przeżywania będziemy nazywać akceptacją.\nW dojrzałej przestrzeni świadomości akceptacja będzie przeżyciem pokory wobec różnorodności świata, i ciekawością motywowaną potrzebą „rozumienia” reguł i porządku innego i szerszego niż nasz własny. Będzie uznaniem równoważności, pomimo doświadczania różnych emocjonalnych, czy intelektualnych reakcji .Uruchomi zainteresowanie i chęć zrozumienia. Będzie tutaj zdecydowanie mniej oceny i dużo szersze spektrum „zgody” na wszystkie aspekty życia, w tym i te trudne i bolesne. Nie tylko w deklaracjach ( jak w polu egocentryzmu) ale też i w doświadczaniu.\nŻycie, niosąc różne doświadczenia konfrontuje nas bez ustanku z naszymi rozmytymi, czy egocentrycznymi przekonaniami, „zmuszając” do poszerzenia przestrzeni, z której oglądamy naszą egzystencję. Czasem bezlitośnie rozbijając nasze stworzone na własny użytek iluzje bezpieczeństwa i nasze małe status quo. Traumatyczne, niewyobrażalnie bolesne przeżycia, jak śmierć i strata najbliższych nam osób obdziera z wszelkich nadziei na posiadanie tego , co tworzymy i konfrontuje z faktem, że nie jesteśmy właścicielami utkanego z czułością „naszego świata” W bezpośrednim spotkaniu z tą bezwzględnością życia mamy szansę uczyć się patrzenia na szerszy porządek świata, z przerwami na ukojenie niewyobrażalnego bólu i straty w węższych przestrzeniach świadomości. One to właśnie wtedy stają się dla nas jedynym schronieniem stanowiąc nierozłączną wartość niepojętych reguł i życia i nierozerwalnej z nimi, śmierci.\nAkceptacja w obliczu przyjemnych, obojętnych , czy zróżnicowanych obszarów życia wydaje się być błahym zadaniem w obliczu nieprzewidywalnych okoliczności i zdarzeń burzących nasze” życie”, i jednocześnie emocjonalnie okrutną konfrontacją z osobistym wyobrażeniem o własnym wpływie na przebieg życia, dla nas wszystkich. Ucząc się pokory i odwagi w patrzeniu na dostępną nam rzeczywistość mamy szansę, (zwłaszcza w takich momentach) na dotykanie przestrzeni bezwarunkowej miłości ,poza egocentrycznych wymiarów naszego życia, w którym śmierć jest jedną z jego nierozerwalnych składowych, razem w zawierającym się w niej bólem i pragnieniami.\nCzym jest mózgowe Wi-Fi?\nOdpuszczanie a trening zen


11 zaskakujących faktów o penisie, których do tej pory nie znałeś. Mężczyźni też będą zaskoczeni! | Popularne\nW wielu społeczeństwach rozmowy o penisach są tematem tabu i uważa się to za sferę dość prywatną. W niektórych kręgach mówi się o tym głośno i ludzie nie boją się wyrażać swojego zdania.\nJuż w starożytności uważano penisa za symbol niewyobrażalnej siły i płodności. Znakiem tego, jeśli nasi przodkowie poruszali takie tematy, to może i my powinniśmy wiedzieć coś więcej na temat przyrodzenia? Zebraliśmy interesujące fakty, które na pewno niektórych wprawią w osłupienie.\n1. Skóra, która zostaje z obrzezania chłopców wykorzystywana jest do przeszczepów.\n2. Penis nie potrzebuje współpracy z mózgiem, aby działać :)\nEjakulacja jest w rzeczywistości kontrolowana przez układ nerwowy, który może działać niezależnie od mózgu. Mózg może regulować aktywność współczulnego układu nerwowego, ale sygnał wywołujący wytrysk pochodzi z rdzenia kręgowego. To może wyjaśnić, dlaczego „mały przyjaciel” czasami wydaje się robić coś, czego mężczyzna nie chce.\n3. Palenie wpływa na wielkość penisa.\nWedług najnowszego badania, ten zły nawyk utrudnia krążenie w czasie wzwodu. Dodaj do tego jeszcze ryzyko wystąpienia raka. Czy naprawdę tego potrzebujesz?\n4. Istnieją dwa rodzaje penisów.\nPierwszy typ należy aż do 79% mężczyzn. To penis, który podczas erekcji wzrasta nawet dziesięciokrotnie. Drugi typ to penis, który jest duży w czasie spoczynku i nie rośnie spektakularnie w trakcie wzwodu.\n5. Można przeszczepić penisa.\n6. Męski orgazm trwa od 6 do 15 sekund.\nBiorąc pod uwagę, że orgazmy żeńskie mogą trwać do czterech razy dłużej, nie wydaje się to sprawiedliwe. Jednak statystyki są bezwględne: panowie osiągają szczytowanie znacznie szybciej. Średnio potrzebują do tego 2 minut i 50 sekund.\n7. Istnieją mężczyźni, którzy mogą na sobie wykonać fellatio.\nWprawdzie jest to 1 pan na 400, ale i tak czujemy się tą informacją mocno zszokowani!\n8. Wielkość ma znaczenie… ale nie tak, jak myślisz.\nO tym, jaki to jest idealny penis według kobiet, pisaliśmy jakiś czas temu. Dziś spojrzymy na to czysto medycznie: z rozrodczego punktu widzenia większy penis uwolni więcej nasienia, co zwiększa szanse na sukces zapłodnienia.\n9. Gruczoł prostaty może być przyczyną wielu problemów.\nJeśli gruczoł prostaty powiększa się, może powodować zaburzenia erekcji lub przedwczesny wytrysk. Dlatego ważne są regularne badania.\n10. Masturbacja jest bardziej niebezpieczna niż myślisz.\nWydaje Ci się na pewno, że jest całkowicie nieszkodliwa – nic bardziej mylnego. Samozadowalanie się jest główną przyczyną złamań penisa! Gdy robisz to zbyt intensywnie, może dojść do tragedii.\n11. Co za tempo!\nNajbardziej aktywny penis w historii należał do króla Fatefehiego z Tonga, który znany był ze swojego rozwiązłego trybu życia. Mówi się, że w ciągu 14 lat miał 37 800 kobiet!\nTagi: ciekawe | seks | wielkosc penisa


Isana Professional - odżywka do włosów łamliwych i rozdwajających się z olejem arganowym | Kasia na fali - pielęgnacja włosów kręconych i falowanych.\nIsana Professional - odżywka do włosów łamliwych i rozdwajających się z olejem arganowym\nLubicie kosmetyki isany? Są łatwo dostępne, w niskiej cenie. Ja lubię niektóre do ciała, do włosów jak na razie średnio mnie zachwycają. Używałam ostatnio odlewki odżywki Isana Professional do włosów łamliwych i rozdwajających się z olejem arganowym. Jak moje fale zareagowały na taką porcję dobroci? Przeczytajcie :)\nW składzie mamy emolienty, humektanty i kondycjonery. Dalej hydrolizowane proteiny pszenicy,olej arganowy, panthenol (witamina B5), quaternium (kondycjoner, potencjalny oblepiacz) oraz niacynamid (witamina B3).\nZapach jest moim zdanie śliczny, taki słodkawy, trochę podobnie pachnie odżywka yves rocher odbudowująca oraz balea arganowa, cudnie :) Odżywka nie jest zbyt gęsta, trzeba uważać przy nakładaniu na włosy. Ale nie jest też tak rzadka jak maseczka drożdżowa od babuszki agafii.\nMoje końcówki o nieco wyższej porowatości od reszty włosów - wyczują glicerynę wszędzie :) No i historia się powtarza, włosy do połowy długości są nawet zadowolone, gładkie i miękkie, za to końcówki już marudzą. Nie są tak dociążone jak lubię, są za lekkie, jest większy lub mniejszy puch, są trochę szorstkawe w dotyku. Nie odżywia jakoś spektakularnie. Raczej nie da sobie rady z łamliwymi i rozdwajającymi się włosami - tu i tak pomogą tylko nożyczki ;) Odżywka też lubiła mi czasem włosy delikatnie obciążyć, zwłaszcza jak ją przetrzymałam jakieś 30 minut (czyżby quaternium?). Włosy mają po niej nawet ładny skręt, kiedy stylizuję. Jest niedroga i ma dużą pojemność, na pewno warto spróbować. Z dodatkiem oleju spisuje się znacznie lepiej, ale i tak jeszcze nie idealnie. Taki średniaczek, do łatwiejszego rozczesywania. Mnie nie zachwyciła, ale znam dużo gorsze ;)\nCzaję się kiedyś mimo wszystko na wersję do włosów kręconych :P Macie którąś z tych odżywek? Całuję :*\nKarolina_21 14 kwietnia 2014 14:45\nkiedyś ją wypróbuję, jak tylko skończę choć jedną z moich zapasów :)\nUnknown 14 kwietnia 2014 15:20\nJa też ją wypróbuję :)\nUnknown 14 kwietnia 2014 15:26\nta do włosów kręconych jest NIESAMOWITA,CUDNA,najlepsza odżywka jaką miałam przez całe moje włosomaniactwo, do ich stylizacji jak i do zwykłego potrzymania do włosów.Nic tak nie podkreśla skrętu moich włosów i ich nie dociąża.Ale tej również będę musiała wypróbować wersji, jestem jeszcze ciekawa szamponu tego do włosów kręconych czy by jeszcze pomógłby odżywce,ale on chyba ma SLS :(\nMa 14 kwietnia 2014 16:27\nTo odżywki Isany nie są drogie, więc pewnie kiedyś sprobuje. Moje włosy akceptują wszystkie ale w dużej ilości. A ostatnio kupiłam odżywke z Alterry z Granatem. Niedługo ją wypróbuje ^_^\nKinga 14 kwietnia 2014 16:39\nMoże kiedyś ją wypróbuję, ale tylko w roli odzywki jednominutowej:)\nJ. 14 kwietnia 2014 17:23\nMam do włosów kręconych, dla moich włosów które za proteinami nie przepadają jest idealna raz na jakiś czas :)\nforeverglam 14 kwietnia 2014 17:38\nJa miałam ta dodającą objętości, ale zrobiła mi "kuku" :) Była aż za bardzo proteinowa i z włosów zrobiła się wielka kupa siana, choć i to za mało powiedziane ;) Nie wiem czy się skuszę na którąkolwiek jeszcze z tej serii ;)\nAqiece 14 kwietnia 2014 17:44\nUnknown 14 kwietnia 2014 18:49\nNie miałam jej jeszcze, a skoro średniaczek to raczej nie spróbuje, bynajmniej na razie :)\nDorota (Włosowelove) 14 kwietnia 2014 19:33\nMiałam ją, i choć mnie nie zachwycał, może kupię ponownie, jak będzie za piątala. ;) Dobrze sprawdzała się w roli maski, jeszcze lepiej wzbogacona olejem czy pólproduktami. Bardzo dobrze emulgowała olej. Spoko odżywka.\nWłosowe Inspiracje 14 kwietnia 2014 19:58\nMiałam kiedyś coś do włosów z Isany i pamiętam, że nie byłam za bardzo zadowolona.\nUnknown 14 kwietnia 2014 20:46\nMam wersje dla kreconych, ale tez nie mnie zachwycila ;) Obecnie uzywam jej do mycia dlugosci ;)\nBeauty Wizaż 14 kwietnia 2014 20:51\nMiałam do włosów kręconych i całkiem fajnie mi służyła, składy tych odżywek są bardzo dobre jak na taką niską cenę :)\nKatsunetka 14 kwietnia 2014 21:05\nKiedyś mnie kusiłam ale stwierdziłam, że wolę poczekać na opinie. Teraz wiem, że szkoda pieniędzy, lepiej odłożyć na coś lepszego. Skład jest fajny, ale wolę po tym co piszesz pozbierać na coś innego. :)\nmarika 14 kwietnia 2014 21:11\nPewnie ją spróbuję,tym bardziej że lubię wzbogacać maski,odżywki.Pozdrowionka\nBabski Folwark 14 kwietnia 2014 21:14\nNa moje włosy bardzo dobrze działają odżywki z tej serii. A nowa dodająca objętości pachnie nieziemsko :)\nMichasia S. 14 kwietnia 2014 22:41\nMam na nią ochotę i na pewno kiedyś wypróbuję. Póki co mam spory zapas odżywek ;)\nPysia 15 kwietnia 2014 07:53\nnawet nie wiedziałam, ze takowa istnieje :) raczej się nie skuszę :)\nBeauty in every moment 15 kwietnia 2014 10:42\nJa bardzo się z nią polubiłam, świetnie się spisuje na moich falach !:)\nPozdrawiam i obserwuję!:))\nSenses Angel 15 kwietnia 2014 11:52\nPóki co, nie miałam jeszcze styczności z żadną z odżywek tej serii:)\nUnknown 15 kwietnia 2014 12:12\nTej jeszcze nie miałam, mam za to do kręconych włosów i w sumie mam mieszae uczucia co do niej . Jest lekka i liczyłam na lekkie podbicie skrętu ale jakoś go nie zauważyłam.\nlittlecurlyhair 16 maja 2014 19:03\nZe wzgledu na glicerynie nie upie jej. Oblepiacz ttez nie pasuje. U mnie gliceryna nie jest miłym gosciem - ani na koncówkach ani na twarzy - twarz jak po poparzeniu\nkasianafali 17 maja 2014 13:12\nNie bierz, nie spisze się pewnie :P


Etui Nokia Lumia 635 kabura slim - Zaprojektuj\nskórzane etui Nokia Lumia 635\nPrint Front / Back : Tak\t Nie\nProduct will be print on both sides.\nZaprojektuj Nokia Lumia 635\nZaprojektuj skórzane etui Nokia Lumia 635\nEtui Flip Case do Nokia Lumia 635 charakteryzuje się elegancką prostotą i wysoką jakością wykonania. Przednia klapka chroni ekran przed zarysowaniami, natomiast tył zabezpiecza telefon przed uszkodzeniem w razie upadku czy uderzenia. Prezentowane etui zostało wyprodukowane specjalnie dla modelu Nokia Lumia 635, w związku z czym dostęp do aparatu czy przycisków funkcyjnych telefonu nie nastręcza żadnych trudności. Produkt ten nie tylko ochroni telefon, ale i nada mu nowego, eleganckiego wyglądu.\nindywidualnym nadrukiem Nokia Lumia 635\nIdealne dopasowanie do telefonu Nokia Lumia 635, łatwy dostęp do przycisków funkcyjnych i aparatu fotograficznego sprawiają, że użytkowanie telefonu jest bardzo wygodne.\nNokia Lumia 635 case in a beautiful gift packaging\nPowiedz nam, dlaczego lubisz ten produkt Nokia Lumia 635?\nNokia Lumia 635 Screen Protector - Premium Tempered Glass