Gambit królowej - stroje - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\npogodzona_1234 26.02.21, 10:35\nByć może był już taki wątek. Jestem oczarowana tymi sukienkami (ale nie tylko), które nosiła główna bohaterka w serialu. Dlaczego już dzisiaj nie szyje się takich fasonów- wzorów. To nudne jest? Dlaczego nie ma dobrze skrojonej, nieudziwnionej, prostej, geometrycznej sukienki uszytej z porządnych materiałów, ewentualnie przełamanej jakimś ciekawym wzorem? Jeżeli nawet już coś znajdę, to albo to jest beznadziejny materiał, albo jest za krótka, albo ma jakieś falbany dodane, albo kolor jakiś kompletnie z dudy. Buty, pantofle też nosiła cudne.\nTaki lekki piątkowy wiosenny wątek . Może nie będzie jatki\nkk345 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:38\n>Dlaczego już dzisiaj nie szyje się takich fasonów- wzorów.\nBo nikt by nie zapłacił za taki produkt w świecie, gdzie ma być dużo i tanio.\nA wtedy to też były rzeczy szyte przez krawcową, na miarę, to tanie nie było.\nswinka-morska Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:38\nJa też z przyjemnością patrzyłam na stroje w tym serialu.\nprincesswhitewolf Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:41\n>estem oczarowana tymi sukienkami (ale nie tylko), które nosiła główna bohaterka w serialu.\ntzn tymi z pozniejszych odcinkow jak juz miala pieniadze... chyba\nbywalec.hoteli Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:42\nStyl, design z lat 60tych?\nkropkacom Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:45\nGdzie nie szyje? Szyje jak najbardziej, ale na pewno nie dla popularnych i tanich sieciówek.\npo-trafie Re: Gambit królowej - stroje 27.02.21, 02:55\nO to to. Sa dobre materialy i kroje i projekty, ale licz wtedy sukienke od 700-800pln w gore, czesto i 1200pln (nie za kieckr balowa, tylko taka wlasnie dobrze zrobiona, stylowa ale miejsko/codzienna).\nOddajesz do pralni chemicznej, dbasz i masz na 10 lat.\nPytanie: kto dzis chce inwestowac w ciuchy, ktore sa tak trwale, skoro mozna tanszy poliester co roku wymieniac?\nDlatego uwielbiam kupowac vintage. Taniej, a jakosc i dbalosc i styl jest.\nturzyca Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:50\nWtedy szyły to krawcowe na miarę i dzisiaj uszyją to krawcowe na miarę.\nAczkolwiek jak popatrzysz na "work dress" np w M&S to część wpisuje się w konwencję. No i są pewne szanse, że po sukcesu serialu stylówka stanie się popularniejsza.\nalpepe Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:50\nTeraz to nawet zamiast kieszeni się robi atrapy kieszeni w spodniach, by zaoszczędzić na kosztach. To masówka, natomiast jak masz pieniądze, możesz się ubierać tak, jak wtedy.\nmia_mia Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 10:56\nNie szyje się ich masowo, bo nie ma na nie popytu.\ndaniela34 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:01\nTego typu sukienki, jeśli mają wyglądać, nie będą tanie. Wymagają tkanin dobrej jakości. Nie da się ich skroić obracając i naciągając materiał, tak jak się to robi z wieloma sieciówkowymi modelami (wychodzi zazwyczaj po praniu, kiedy nagle coś zaczyna ciągnąć na szwach, albo się dziwnie skręca), wymagają starannego szycia. Jak nie będą tanie to i popyt nie będzie za duży. Może jak w modzie wrócą lata 60-te to się trochę takich krojów pojawi, ale na cuda bym nie liczyła.\npogodzona_1234 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:04\nczarna z białym kołnierzykiem\nbiała z guzikami na ramionach\nbeżowa z kontrastowym czarnym pasem\n+ trzy ostatnie z turnieju w Moskwie\ndaniela34 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:06\ntak, piękne są, kompletnie nie dla mojej sylwetki w większości, ale piękne\ngaskama Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:17\nPiękne te ubrania. Ale ja bym z tego NIC nie założyła.\nmama-ola Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:48\n> Piękne te ubrania. Ale ja bym z tego NIC nie założyła.\nCoś podobnego chciałam napisać. Postać ładnie wystylizowana, ale nie dla mnie.\nminniemouse Re: Gambit królowej - stroje 27.02.21, 01:13\njakość wydawnictwa schodzi na psy coraz bardziej:\n“Gambit Królowej”: Szafa Beth Harom\n- to z podanego linku.\naguar Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:04\nOglądałam to niedawno i też mnie niektóre zachwyciły. Lubię sukienki z obniżoną talią.\naguar Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 15:33\nmdro Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:24\nSerialu nie oglądałam, więc przejrzałam zalinkowane zdjęcia. Nie, większość kobiet w latach 60. się tak nie ubierała, nawet w USA czy zachodniej Europie. Te ostatnie sukienki i płaszcze odtwarzają styl projektów topowych domów mody, w rodzaju Chanel czy Diora.\nnuclearwinter Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:26\nJak to już dziewczyny napisały, dobra krawcowa i dziś uszyje. Dla mnie stroje przepiękne, ale niewiele bym założyła - może czarna sukienkę z białym kołnierzykiem albo zieloną aksamitną, która miała na ostatnim turnieju. O, jeszcze mini spódniczkę ze zdjęć z artykułu.\nNie przepadam za tego typu krojami, za mało podkreślają talię, a balerinek jakie Beth na ogół nosiła, serdecznie nie cierpię. Natomiast patrzeć na nią samą w tym wszystkim uwielbiam 🙂\nnenia1 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:29\nTeż mi się bardzo podobały i podobnie jak ty ubolewam, że tego typu ubrania są raczej trudno dostępne, i jest chyba coraz gorzej. Czy to tylko kwestia ceny? I jakiego progu ceny? Bo przecież 3 tys. zł. uszycie takiej sukienki kosztować chyba nie będzie. Według mnie jakość leci z roku na rok na łeb na szyję a sukienki z byle czego i byle jakie dalej potrafią kosztować całkiem sporo, wystarczy spojrzeć na Zalando sukienki za tysiąc zł. a wyglądają jak szmaty albo bezkształtne wory.\npogodzona_1234 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 11:40\nOtóż to. Ja się już chyba całkowicie przerzucę na vinted i/ albo sh. Serio, szkoda mi kasy na kupowanie ciuchów które jakościowo są coraz gorsze - już pomijam fakt, czy coś trafia w mój gust czy nie- w czymś chodzić trzeba. Jak obserwuję ten rynek, to z roku na rok jest coraz gorzej...\nnuclearwinter Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 12:03\nJa to słyszę chyba odkąd pamiętam. Wg mnie zawsze było tak, że część ciuchów była dobrej jakości, również w sklepach a część to straszny badziew. I jak się chciało mieć doskonale skrojoną sukienkę czy płaszcz z pięknego materiału, to trzeba było szukać krawcowej. Kiedyś nie było po prostu tylu tanich sieciówek, więc ubrań zalewających rynek było na pewno mniej, ale żeby takie super lepsze były, to bym nie powiedziała.\nnenia1 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 12:34\n> Ja to słyszę chyba odkąd pamiętam. Wg mnie zawsze było tak, że część ciuchów by\n> ła dobrej jakości, również w sklepach a część to straszny badziew\nJa nie słyszę, ja widzę. Kiedyś kupowałam bez problemu dobrej jakości spódnicę czy sukienkę, do dzisiaj\nmam takie w szafie. Teraz muszę się bardzo naszukać, żeby kupić coś w dobrej jakości i ładnie uszyte.\nTe same marki, w których kupowałam np. polski Solar, teraz a kiedyś to jak niebo i ziemia.\nnuclearwinter Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 12:50\nNo, może. Ja kojarzę akurat sporo słabych ubrań i konieczność przekopywania się przez nie by coś fajnego znaleźć, podobnie jak teraz. Teraz jest o tyle gorzej w tym aspekcie, że kupuję głównie przez net, gdzie asortyment jest o wiele większy, więc i tego przekopywania się więcej.\ntaki-sobie-nick Re: Gambit królowej - stroje 27.02.21, 01:05\nNie wiem, jak Zara projektuje ciuchy, ale w moich oczach to wygląda tak, jak gdyby starali się każdy projekt zepsuć.\npelissa81 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 12:05\nKochana, ja dlatego uwielbiałam serial Mad Men, festiwal dla oczu od lat 50 do 70\npaniusiapobuleczki Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 13:14\nFestiwalem dla oczu jest też Miss Fisher's Murder Mysteries, tyle, że z lat 20. Obejrzawszy te trzy seriale mam jednak pewne wrażenie, że te stroje podobają nam się ponieważ są w duchu tej czy tamtej epoki, tzn wybrano najładniejsze kroje na ładnych aktorkach. W Gambicie podobają mi się praktycznie wszystkie ale podejrzewam, że to dlatego, że aktorka jest ładna i młoda. Obejrzyjcie sobie oryginalne filmy z epoki, wrażenie estetyczne jest już nieco inne\npogodzona_1234 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 13:46\nPodobnie Marvelous Mrs Meisel - tu z kolei lata 50-te. I to prawda- młode, piękne, zgrabne (Rachel Brosnahan aż nieprzyzwoicie zgrabna- ta wąska talia!) aktorki podbijają te stroje\nalpepe Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 15:41\njest chuda i ma okropne nogi, no, ale poza tym wygląda faktycznie fajnie w sukienkach.\nnangaparbat3 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 12:30\nMialam z tego rodzaju jako nastolatka - prostą beżową z zielonymi listwami. Od Diora, kupioną na ciuchach.\nA potem też trochę taką: czarna, rozkloszowana z kieszeniami, z przodu nic, z tylu od góry do dołu zapinana na dość duże perłowe guziki. Z lumpexu.\npogodzona_1234 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 13:38\nOczyma wyobraźni to widzę\nJeszcze dodam, że kiedyś normą w sukienkach były wszyte podszewki. Teraz jak się jakimś cudem trafi, to podszewka jest z poliestru gdzie się lepi niemiłosiernie...\nkaka-llina Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 12:46\nUwielbiam takie ciuchy (zwłaszcza te proste geometryczne sukienki, płaszcze itd..) jak tylko gdzies znajde cos chociaz troche podobnego to natychmiast kupuję (ale dawno nie znalazłam). Kiedyś mi babcia krawcowa takie szyła ale teraz nie bede 93 latki katowała szyciem mi takich sukienek. Akurat do mojej figury pasuja idealnie.\ngama2003 Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 13:42\nPisałam już kiedyś.\nZachwycają mnie te kiecki.\nMam w domu stare burdy, takie z lat 70- 80. I tam takich cudeniek też sporo.\nŻal, że teraz moda na wory, tanio szybko i do śmieci.\nbi_scotti Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 14:03\nMam znajoma, ktora "od zawsze" kupuje vintage clothes w malych boutiques, ktore skupuja i sprzedaja tego typu odziez. Ona jest mistrzem w znajdowaniu cacuszek za czesto niewielkie pieniadze. Poza tym sama poprawia, reperuje gdy trzeba etc. Piekne hobby Fantastic style ale wymaga sporo zaangazowania. No albo forsy jesli sie chce miec rzeczy szyte na miare. Niektore kobiety wciaz tak lubia. Not me ... ale patrze zawsze z przyjemnoscia i podziwiam Cheers.\nlalkaika Re: Gambit królowej - stroje 26.02.21, 15:29\nMam tak z serialem servant. Chcialabym wszystko co nosi bohaterka lacznie z pizamami. I uwielbiam ich mieszkanie. Wyszla 2 seria i przykro mi,jest czerstwa jak barszcz, ale i tak ogladam. Zeby popatrzec na ich stroje, meskie tez swietne i na to mieszkanie, No jest przepiekne.,wszystko.\n17.04.21, 08:03 Kupili mieszkania, skarżą najem krótkoterminowy (7) bywalec.hoteli\n17.04.21, 08:03 Dlaczego nas nie szczepią Moderną albo Biontech? (128) nammkha\n17.04.21, 08:03 kolejna fala, kolejna dawka (6) panna_lila\n17.04.21, 08:02 depresja ?Czy tylko kobieta na zyciowym zakrecie? (14) wilczycazmysica\n17.04.21, 08:01 krytyka rodziców "podsłuchujących" (80) lidkazmlyna\n17.04.21, 07:58 Lagun (croissantus cracoviensis) (37) marusia_ogoniok_102\n17.04.21, 07:57 Testy po covidzie igg czy IgG igm (8) paskap\n3 latek i młodsze rodzeństwo- tracę cierpliwość...\n"Bielany kieleckie" w Kielcach???


Wyrastanie chleba | kotlet.tv\nChleb drożdżowy możecie piec zarówno na drożdżach suchych, jak i świeżych. Producenci tych pierwszych podają czasem na swoich opakowaniach przeliczniki drożdży instant, ale ogólnie najlepiej przyjąć przelicznik, że suche = 2 świeże.\nCzyli odpowiednikiem dla 7 g suchych będzie 14 g świeżych. To oczywiście w przybliżeniu, ale na tyle, ile piekę, mogę powiedzieć, że w smaku, konsystencji i w ogóle wychodzi właśnie tak. :)\nDrożdży świeżych i suchych możecie używać zamiennie, jednak muszę przyznać, że na świeżych drożdżach chleb wyrasta szybciej. Zauważyłam to już nie raz. Nie znaczy to, że suche są gorsze, bo mają też swoje plusy (np. łatwiej się je przechowuje), ale warto to wiedzieć.\nO zakwasie wiele pisałam i jeszcze będę pisać. Zakwas może być żytni lub pszenny, chociaż moim zdaniem ten pierwszy jest odporniejszy. :) Czas wyrastania jest dłuższy niż dla drożdży, ale wcale nie trzeba się go bać.\nStandardowo chleb drożdżowy wyrasta około 1–1,5 h. Wyrośnięty chleb to taki, który znacznie zwiększył swoją objętość. Dodatkowo, gdy zrobicie w nim zagłębienie, to powinno za chwilę zniknąć. Wyrośnięte ciasto ma zazwyczaj taką ładną górkę, jest lekko wypukłe.\nPieczywo na zakwasie zazwyczaj wyrasta dłużej. Standardowo 2 do 5 godzin (to już czas wyrastania chleba, nie zaczynu). Wydawać by się mogło, że to dość duża rozbieżność, ale tak to już z tym chlebem jest. Czas wyrastania chleba na zakwasie jest raczej dłuższy niż krótszy, dlatego planując pieczenie takiego chleba, staram się zostawić pewien margines czasu.\nChleb powinien zwiększyć znacznie swoją objętość. Na przykład, jeśli sięgał niewiele ponad połowę foremki, to wyrośnięty powinien sięgać troszkę ponad nią. Zazwyczaj wyrośnięte ciasto ma taki jakby „brzuszek” czy kopułkę. Nie jest płaskie, ale takie właśnie lekko wypukłe (drożdżowe, moim zdaniem, osiąga większe kopułki ;-)).\nJeśli chleb się nie podniósł, odkąd został odstawiony do wyrastania, to trzeba mu dać czas i nie ma na to rady.\nJa swój chleb ustawiam zawsze w nieprzewiewnym miejscu, przykrywam ściereczką.\nNie wkładajcie do piekarnika chleba, który nie wyrósł. Upieczony będzie zbity, a często wręcz niejadalny. Lepiej poczekać pół godziny czy godzinkę dłużej i mieć dobry chleb.\nPamiętajcie jednak, że nie ma też co trzymać chleba w nieskończoność, by wyrastał. Zbyt długie wyrastanie prowadzi do przerośnięcia i taki chlebek opadnie w trakcie pieczenia. Jeśli tylko troszkę Wam przerósł i lekko opadnie, to trudno, ale nie trzymajcie nigdy za długo. W przypadku chleba na zakwasie zbyt długie wyrastanie sprawi, że będzie kwaskowaty i lekko gorzki, a drożdżowy będzie zbytnio drożdżowy – takie chleby są po prostu niesmaczne.\nTemperatura ma wpływ na wyrastanie chleba, ale nie jest decydująca. Wcale nie jest tak, że im cieplej tym lepiej, niekoniecznie. Lepiej zwróćcie uwagę na to, by było nieprzewiewnie. U mnie w kuchni zimą jest około 17°C, latem około 26°C. Z powodzeniem piekę chleb przez cały rok i niekoniecznie latem szybciej. Wiele też zależy od wilgotności powietrza i wielu rzeczy, których zapewne sama jeszcze nie odkryłam. :)\nNiektórzy wkładają chleb do piekarnika w bardzo niską temperaturę, by wyrastał. Jest to jakiś pomysł, ale moim zdaniem lepiej mu będzie w temperaturze pokojowej, ewentualnie w łazience (gdzie zazwyczaj jest troszkę cieplej).\nPodczas pierwszego wyrastania (jeśli takie jest, to zależy od przepisu) umieszczam ciasto w misce i przykrywam ściereczką. Jeśli chodzi o drugie wyrastanie, to wkładam do foremki, jeśli mam zamiar piec chleb w formie. Albo umieszczam w tzw.: „koszyku do wyrastania”. Jest to zazwyczaj koszyk wiklinowy (jak na foto na górze) lub drewniany. Korzystając z niego, musicie pamiętać, by zawsze wysypać go mąką (szczególnie ważne przy luźnych chlebach, np. razowych), inaczej ciasto przyklei się do koszyczka. Nie żałujcie, nadmiar bez problemu możecie otrzepać po upieczeniu.\nW przypadku chlebów pszennych na jasnej mące (tej niższego typu) ciasto zazwyczaj jest bardziej sprężyste i nie trzeba aż tak mocno posypywać mąką.\nW przeciwieństwie do różnych foremek, koszyczki nie nadają się do wypiekania w nich chleba. Służą jedynie do wyrastania, aby za bardzo nie rozłaził się na boki. Chleb z koszyczka przekładam na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia, nacinam (zgodnie z przepisem) i wsuwam do piekarnika. Tę czynność trzeba zrobić szybko, by chleb jak najmniej rozszedł się na boki.\nW wielkim skrócie do wyrastania chleba potrzebna jest cierpliwość. Jeśli użyliście drożdży z przydatną datą ważności czy też aktywnego zakwasu, to nie ma w zasadzie siły, by nie wyrósł i nie zaglądajcie co chwilkę pod ściereczkę, to nie pomaga. :)\nMasa marshmallows do dekoracji tortów →


Jestes 38386733 gosciem na naszej stronie\nMagda Sadłecka gościem niedzielnej\nimprezy Binduga MTB Maraton 2015\nTak było przed rokiem, w lipcu, w Mściszewie.\nW najbliższą niedzielę, 12 lipca, odbędzie się Binduga MTB Maraton 2015. Pod tą cokolwiek tajemniczą nazwą kryje się miejsce startu, przystań położona nad Wartą - dojazd od Murowanej Gośliny w kierunku Mściszewa. Impreza odbywa się w cyklu Bike Cross Wielkopolska Gogol Maraton MTB 2015.\nW tym roku w tym cyklu odbyły się zawody w Dolsku, Wyrzysku i Mosinie. Binduga MTB Maraton 2015 to czwarta impreza w zmaganiach wielkopolskich maratończyków i jak zapewnia Wojciech Gogolewski, główny organizator, warto przyjechać w to miejsce, wystartować i spróbować swych sił na dwóch dystansach: Mini - 29 km i Mega - 56 km.\nRozpoczęli jazdę na trasie Mini - lipiec 2014. Na pierwszym planie Dawid Polewski ze Śremu.\nW niedzielę organizatorzy Bindugi po raz kolejny uruchamiają ,,Przedszkole Rowerowe”. Będzie można zostawić swoje pociechy pod opieką i z czystym sumieniem wystartować rodzinnie w maratonie MTB. Dzieci będą miały czas zagospodarowany i na pewno nie będą się nudzić. Będą różna zajęcia, nie będzie żadnych wyścigów… Może warto właśnie na ten maraton zabrać swoją ,,lepszą połowę”, przyczepić numer na kierownicę, założyć kask na głowę i pokazać co nas kręci…\nGościem imprezy będzie Magdalena Sadłecka - znakomita zawodniczka MTB, wielokrotna reprezentantka Polski w kolarstwie górskim. Pani Magda będzie honorować najlepsze panie na obu dystansach.\nTak przed rokiem startujący szukali ochłody w Warcie.\nUWAGA! Wydarzeniu będą towarzyszyć dwie imprezy towarzyszące:\nMistrzostwa Murowanej Gośliny - klasyfikowani w nich będą mieszkańcy Murowanej Gośliny - zgłoszenia poprzez zaznaczenie odpowiedniej rubryki w formularzu zgłoszeniowym.\nI Mistrzostwa Polski Branży Infrastrukturalnej w Maratonie MTB - MTB Construction Cup - zgłoszenia na stronie www.mtbconstructioncup.pl\nOrganizator: Urząd Miasta i Gminy Murowana Goślina, ognisko TKKF "Pałuki" z Wągrowca


Jest coś romantycznego w tym, że dwaj ludzie z Warszawy jadą do Lublina wystawiać niełatwy w odbiorze monodram w piwnicy. Wiem, że przesadzam. Ta „piwnica” to klub muzyczny w potężnym gmaszysku Centrum Spotkań Kultur. A ci ludzie z Warszawy całe lata działali w Lublinie: Artur Tyszkiewicz jako dyrektor Teatru im. Osterwy, a Przemysław Stippa jako aktor warszawskiego Teatru Narodowego, który na gościnnych występach u Tyszkiewicza znajdował satysfakcję z ważnych ról.\nKim jednocześnie jesteśmy?\nNa dokładkę przedstawienie doczekało się na sam koniec odczytania listy sponsorów, wśród których był zakład Azoty Puławy, a nawet jakaś kopalnia. Wzięła je też pod swoje skrzydła telewizja publiczna i radio – jako patroni medialni. Pod koniec roku Stippa wystąpi z tym samym spektaklem w Warszawie, pokaże się więc stołecznej publice. A jednak będę się upierał przy tej aurze romantyzmu. Wyczuwałem ją po prostu.\nKiedyś nie przepadałem za monodramami. Było w nich dla mnie coś egotycznego. Wolałem historie choć odrobinę bardziej skomplikowane, oparte na wielorakości relacji między ludźmi, a nie na konieczności koncentracji na przeżyciach jednej tylko osoby. Nie zmienia to faktu, że widziałem parę monodramów, w których aktorka czy aktor wyczarowywali mi świat. „Jednocześnie” Jewgienija Griszkowca, rosyjskiego speca od sztuk jednoosobowych, coraz bardziej modnego także i w Polsce, to jeden z takich przypadków.\nFacet, o którym nic nie wiemy, wędruje wzdłuż kolejowych torów i dzieli się z nami swoimi spostrzeżeniami, rozterkami, traumami. Wyczarowuje nam świat niezliczonych komplikacji. Doznajemy wrażenia, że przerasta go wiedza o tym świecie, że nauczono go myśleć o zbyt wielu rzeczach naraz: o upływie czasu, o tajemnicach ludzkiego organizmu, o roli przypadku, co staje się źródłem jego nieopisanych mąk. Nurtuje go zwłaszcza pytanie, na ile jesteśmy sobą, a na ile tylko opakowaniem dla procesów, których nie jesteśmy w stanie kontrolować.\nO kruchości człowieczeństwa\nBrzmi to w streszczeniu cokolwiek abstrakcyjnie, ale ogląda się świetnie. Już napisałem w pierwszej recenzji na gorąco, że chętnie podsłuchałbym jako to racjonalizują, tłumaczą na swój użytek, rozbierają na czynniki pierwsze, reżyser, specjalista od czarnych egzystencjalnych opowieści o człowieku, ze swoim ulubionym aktorem.\nFacet, o którym nic nie wiemy, wędruje wzdłuż kolejowych torów i dzieli się z nami swoimi spostrzeżeniami, rozterkami, traumami (...) Nurtuje go zwłaszcza pytanie, na ile jesteśmy sobą, a na ile tylko opakowaniem dla procesów, których nie jesteśmy w stanie kontrolować.\nJest w tym coś jeszcze. Stippa gra w zasadzie zwykłego faceta, nawet jeśli trawionego narastającym szaleństwem. Szaleństwem pochodzącym jakby nie od niego, a z owej bezkresnej przestrzeni przecinanej falami radiowymi, o której tyle mówi. Ale blisko końca następuje moment szczególny.\nW tekście bohater udaje piosenkarza. W inscenizacji słyszymy „Cold Song” Henry’ego Purcella wykonaną przez sławnego Klausa Nomi. Otóż i Nomi śpiewający tę pieśń, i Stippa słuchający tej pieśni tuż przy publiczności, stają się nagle dla mnie symbolami kruchości człowieka. Zawsze czułem dreszcz na plecach oglądając smutnych Pierrotów. W ich smutku jest smutek świata całego.\nAktor musi przez godzinę pamiętać, że gra na dwie strony, bo ma po swoich obu stronach publiczność. I radzi sobie z tym bezbłędnie. Stippa ulega nieustannych transformacjom pozostając taki sam. To umiejętność najlepszych. Ale za ten moment, kiedy się (a właściwie swoją postać) naprawdę odsłania, należą mu się wszelkie nagrody. I to on sam, przy całym uznaniu dla inwencji reżysera, wybrał ten właśnie muzyczny utwór.\nKoniec jest bardziej dramatyczny niż w oryginale, co owa pieśń zresztą zapowiada. Niczego się nie dowiemy o bohaterze, jest everymanem, jak średniowieczny podróżnik przez czas i przestrzeń. Ma mocne wsparcie oszczędnej scenografii Aleksandry Gąsior, muzyki Jacka Grudnia, teatralnych efektów, dźwiękowych i wizualnych. Ale ostatecznie staje przed nami sam, kruchy, prawie nagi. I tak jak nie przepadam za teatralnym ekshibicjonizmem, tak jemu akurat wierzę.\n„Tchnienie” z entuzjazmem\nDzień po lubelskiej premierze trafiłem na pierwsze przedstawienie „Tchnienia” brytyjskiego pisarza Duncana Macmillana, sztuki która miała swoją prapremierę zaledwie w 2011 roku. Tam lubelska piwnica. Tu mała scena na ostatnim piętrze, ale jednak stołecznego, mainstreamowego Teatru Narodowego, z mnóstwem gwiazd na widowni.\nTu też było jednak coś romantycznego – zapał Grzegorza Małeckiego, świetnego aktora, który debiutował w roli reżysera. Ten ulubieniec warszawskich elit teatralnych denerwował się i cieszył swoim dziełem równocześnie. Teatr tak podatny na zmanierowanie, nie miał w sobie tego dnia niczego z maniery. Tekst przywiozła mu z Londynu i przetłumaczyła koleżanka z liceum Anna Gujska. Tytuł oryginalny to „Lungs” – „Płuca”.\nMacmillan nie ukrywa: bardziej opowiada o pokoleniu niż o konkretnej parze.\nBohater Tyszkiewicza-Stippy był postacią bez biografii. Para grana w Narodowym przez Mateusza Rusina i Justynę Kowalską ma swoje zawody, rodziny i miejsca, w których ich oboje podpatrujemy. Ale choć w „Jednocześnie” nie opowiada nam się w sumie żadnej historii, a tu mamy solidną opowiastkę o relacjach męsko-damskich, to i oni są poniekąd everymanami. Trudno nie zauważyć umowności w konstruowaniu ich przeżyć i doświadczeń. Czym dalej, tym bardziej staje się to alegoryczne. Macmillan nie ukrywa: bardziej opowiada o pokoleniu niż o konkretnej parze.\nMamy więc ciekawą opowiastkę i mamy równocześnie uogólnienie. Chwilami nawet z zacięciem satyrycznym, bo dostajemy krótki traktat o lękach i fobiach współczesnej klasy średniej, brytyjskiej, ale w jakimś stopniu i zachodniej, a może już ogólnoeuropejskiej. I to jest nawet ciekawsze od samej opowieści o uczuciach – wszak ile oglądaliśmy ostatnio dwuosobowych przedstawień o nich właśnie. Sam Małecki wciąż gra z Marią Seweryn w „Konstelacjach” Nicka Payne’a.\nTyle że w tej akurat historii jednego od drugiego nie da się oddzielić. Nieprzypadkowo para wzięta pod lupę przez Macmillana zaczyna od pytania, czy przekształcić luźny związek w rodzinę. Czy mieć dziecko. Pisarz nie stawia ostrych tez, nie bawi się w ideologię, ale dostajemy jednak studium pogubienia, niedojrzałości. Opowieść o tym, że tam gdzie były decyzje motywowane przez wieki instynktem podnosimy dziś tysiączne wątpliwości i mnożymy natrętne pytania. Choć instynkt pojawi się także.\nTeatr zaskakująco ubogi\nJest to wyłożone zaskakująco zgrabnie, w czym wielka zasługa pary aktorów, którzy są wystarczająco umowni i wystarczająco sugestywni aby odgrywając konkretny dramat , byli tymi everymanami do samego końca. Pochwały wielkie – Mateusz Rusin to aktor, który już dał się poznać ważnymi rolami. Justynę Kowalską witamy w pierwszej lidze.\n(...) dostajemy jednak studium pogubienia, niedojrzałości. Opowieść o tym, że tam gdzie były decyzje motywowane przez wieki instynktem podnosimy dziś tysiączne wątpliwości i mnożymy natrętne pytania\nA równocześnie ta inscenizacja ma inny, szczególny wymiar. Tekst składa się ze scenek, sytuacji przelewających się jedna w drugą, przy czym zmiany miejsca i czasu, następują niemal niepostrzeżenie. Małecki doprowadził tę konwencję do ostateczności. Kazał grać aktorom kompletnie bez dekoracji – nie ma tu w ogóle scenografa. Wszystko jest umowne. Nawet kiedy bohaterowie leżą w łóżku, rozmawiają na stojąco – jak w najprostszych aktorskich etiudach. Nie mają do dyspozycji żadnych sprzętów ani rekwizytów. Inaczej niż w lubelskim monodramie w tle nie ma dźwięków, muzyki, nic. Po co muzyka, gra się na aktorach, jak na instrumentach.\nKonwencja takiej surowej, samoograniczającej się inscenizacji to zarazem opowiedzenie się za teatrem, w którym jest tylko literacki tekst i aktor. Małecki tak sobie postanowił, z pełną świadomością konsekwencji. To trochę też i manifest Teatru Narodowego. Obecny na premierze dyrektor Jan Englert powiedział z zadowoleniem: „Teatr nie umarł, skoro powstają takie przedstawienia”. I nie chodzi o to, że każde zajdzie w ubóstwie oprawy tak daleko jak „Tchnienie”. Chodzi o kierunek myślenia, o wrażliwość.\nObie premiery łącznie pokazują, jak schematycznie myślą ci, którzy w obronie najbardziej bełkotliwych wykwitów tak zwanego „teatru postdramatycznego”, ich krytyków próbują opisać jako rzeczników XIX-wiecznego „teatru mieszczańskiego”. Ten rzekomy zerojedynkowy wybór oparty jest na fikcji. I „Jednocześnie” i „Tchnienie” od tamtego teatru oczywiście odeszły w bardzo wielu punktach. Co nie oznacza, że polegają na histerycznych pseudodialogach z publicznością.\nWłaśnie brak histerii – w scenicznych pomysłach, i w aktorskiej grze, wydaje mi się cechą obu przedstawień. „Jednocześnie” jest głębsze, bardziej metafizyczne, ostateczne. „Tchnienie” ma więcej związku z realną rzeczywistością. Mogę się tylko dołączyć do uwagi Englerta. Opowiadający o everymanach, po prostu o nas, teatr nie umarł.


Już jutro, w sobotę 12 grudnia 2015, słupskie kino Rejs obchodzić będzie – wspólnie z innymi kinami w Polsce – Święto Kina.\nKino Rejs zaprasza na Święto kina\nTanie bilety w kinie Rejs\nTo wyjątkowy dzień, kiedy kina w całej Polsce wspólnie świętują oraz oferują bilety w atrakcyjnych cenach. Wszystkie kina biorące udział w akcji obniżą ceny biletów do 11 zł na filmy 2D i 14 zł na filmy 3D (plus dopłata za okulary). W kinach wielosalowych na przynajmniej jednej sali wyświetlane będą polskie filmy, natomiast w kinach jednosalowych minimalnie jeden seans będzie polskiej produkcji. – Widzowie kina Rejs, którzy do tej pory korzystali z podwójnej ulgi na zakup biletu zachowają tego dnia prawo do kupna biletu w cenie 10 złotych – mówi Joanna Gajdo z kina studyjnego Rejs w Słupsku.\nSzczegóły akcji oraz lista kin uczestniczących dostępne są na stronie www.swietokina.com. Kampania współfinansowana przez Polski Instytut Sztuki Filmowej.


Zadbanie o funkcjonalne wyposażenie mieszkania to dla niektórych kłopotliwa kwestia, zwłaszcza przy większych mieszkaniach jak magazyny, czy przestrzenie biurowe. Szczególnie to niskie elementy oraz czynniki mają ogromne znaczenie, decydując o wrażeniu końcowym. Potrzebuje to to wnikliwego oraz perspektywicznego myślenia teraz na stanie projektowania.\nW niniejszym wszystkim pewność to zasługa światła jest nie do przecenienia. Odpowiednio dobrane oświetlenie zabiera się na wymierne korzyści. Więc od niego podlega widoczność w wnętrzu - to, albo istnieje przydatna, czy uniemożliwia dostrzeżenie szczegółów. Wybór rodzaju światła ma jeszcze oznaczanie dla polskich oczu - jego barwa że istnieć doskonała dla wzroku czy wprost przeciwnie.\nWśród możliwości samą spośród najbardziej docenianych są oprawy świetlówkowe. Takie wyjście stanowi nie tylko bardzo funkcjonalne, ale i efektywne i ekologiczne. Elastyczne są więcej możliwości używania ich w najnowszych przestrzeniach - doskonale sprawdzą się zarówno przy oświetleniu biura, szkoły, kiedy i magazynu, czy i przestrzeni sklepowych.\nOprawy są również dobre w zestawu, dzięki dlaczego ich budowa nie powinna zrobić Klientom żadnych problemów. Zaś łatwość tworzenia to łatwo oszczędność czasu, a też ewentualnych nerwów.\nSklepy budowlane mają w prywatnym asortymencie szeroki wybór opraw - proszą nie lecz w przeciwnego rodzaju kształtach, które można dowolnie dostosować do wybranego pomieszczenia, lecz także w mało rozmiarach.\nOprawy a są nie tylko funkcjonalne, gwarantując najwyższej wartości oświetlenie, ale i zapewniają efektowne wrażenie wizualne. Pasują do drugich przestrzeni, dzięki swojemu wyważonemu, swemu wyglądowi. Do ostatniego uczynione są z twardych materiałów, z użyciem między innymi byliśmy oraz aluminium, co gwarantuje satysfakcjonujące wieloletnie użytkowanie bez potrzeby częstego pozyskiwania nowych opraw.


Bal sylwestrowy w Domu Kultury - Dziennik Wschodni\nW Domu Kultury (Krakowskie Przedmieście 19) atrakcyjny przełom końca sierpnia i początku września.\nW piątek, 30 sierpnia, Dom Kultury (Krakowskie Przedmieście 19) zaprasza na godzinę 22 na Bal Sylwestrowy. Będzie przygotowane wszystko, co powinno się znaleźć na balu. Od wystroju przez oprawę muzyczną po sylwestrowe czapeczki.\nMuzycznie impreza będzie podróżą przez szlagiery muzyki rozrywkowej wszystkich dekad, od lat 50 po współczesne hity.\nWstęp (od 21 lat) kosztuje 10 zł, osoby w strojach wieczorowych wchodzą za darmo.


Andrzej Duda: Żądamy przywrócenia prymatu prawa i powrotu do pełnej integralności terytorium Ukrainy | Fronda.pl\nScreenshot pscp.tv (Kancelaria Prezydenta)\nPrezydent Andrzej Duda spotkał się dziś w Polsce z prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim przy okazji obchodów 75. rocznicy wyzwolenia niemieckiego nazistowskiego obozu Auschwitz-Birkenau. W trakcie wspólnej konferencji obu prezydentów padły niezwykle ważne i mocne słowa.\nPrezydent Duda poinformował, że rozmowy dotyczyły między innymi sytuacji na Ukrainie oraz relacji z Rosją i okupacji Krymu. Jak powiedział w trakcie konferencji polski prezydent:\n„Żądamy przywrócenia prymatu prawa i powrotu do pełnej integralności terytorium Ukrainy”.\nPodziękował też ukraińskiemu prezydentowi za jego obecność oraz postawę w Jerozolimie oraz oddanie hołdu i pamięci Polakom, którzy w trakcie II wojny światowej ratowali Żydów.\nLeszek 27.1.20 13:52\nA co z prawda historyczna pomiedzy Polska a Ukraina.\nGdzie jest mowa o potepieniu banderyzmu.\nPrezydent Duda to taka mala kukielka bez kregoslupa , ktora pozwala na manipulowanie soba.\nTaka zydowska onuca .\nPolak z Ukrainy 27.1.20 14:26\nBardzo dobre i mądre słowa prezydenta Dudy. Ukrainę należy wspierać w jej wysiłkach o całość państwową i ekonomiczny rozwój. Historyczne zaszłości, jakże bolesne dla Polaków, należy wyjaśniać i dążyć do celu, jakim mogłoby stać się partnerstwo Polski i Ukrainy. Brawo Prezydencie!\nUrszula 27.1.20 15:39\nUkraińcy nienawidzą Polaków i z tym musi się Polak pogodzić. Lizanie im tyłka nic nie da. jak będzie okazja to Polska zostanie wydutkana przez samostijną.\npoki co to kolegujemy sie, zaczna macic - nie bedziemy sie kolegowac. Na razie sa "krystaliczni"\nPolakNieLeming 27.1.20 17:52\nPrzyganiał kocioł garnkowi. Sam jesteś ruską onucą. Na wszystko jest odpowiedni czas i miejsce.\nJesteś, albo głupcem, albo ruskim trollem, skoro tego nie chcesz zrozumieć.\nRacja p. Prezydencie,\nUkraina musi przywrócić prymat prawa międzynarodowego\nUrszula 27.1.20 15:40\nUkraina musi, a Polska nie musi? No też masz zagrania.\nMario 27.1.20 15:06\nukraina to nie państwo, tylko terytorium!\nMario 27.1.20 15:08\nA kiedy przywrócisz pamięć o ofiarach ukraińskiego ludobójstwa Polaków?! Tylko d... dajesz banderowcom! WON!\nPolakNieLeming 27.1.20 18:29\nWon z tobą, czerwona onuco ! Paszoł won, pożyteczny dla Kremla idioto !!!\nkgb 27.1.20 16:56\nale o budowaniu pomników Banderze, nadawanie jego imieniem zazw ulic , gmachów i placów już nie miał odwago wspomnieć, nie starczyło odwagi do protestu przeciwko wydawania książek i podręczników z mapami Ukrainy sięgającym aż do linii Wisły, nie starczyło już odwago do protestu przeciwko gloryfikowaniu banderowskiej dywizji SS Galicja, która "wsławiła" się okrucieństwem podczas pacyfikacji Powstania Warszawskiego, nie pamiętał już, że ci banderowcy obcinali ludziom palce jak nie mogli zdjąć biżuterii, nie ma odwagi protestować i mówić o uroczystych pochówkach państwowych byłych "żołnierzy" z SS Galicja, cały PIS w pigułce\nPis to nie są odważni ludzie 27.1.20 20:54\nto "pobożne" miernoty i tchórze - przykładem jest choćby prezes\nPolakNieLeming 27.1.20 17:54\nParszywe ruskie trolle, próbują wbijać klin między nas ,a Ukraińców. Na pohybel czerwonej zarazie ! Na pohybel Putlerowcom !!!\nRealista 27.1.20 18:45\nHitler też powiększał swoją III Rzeszę stopniowo ...\noficer LWP 27.1.20 19:10\npanie prezydencie Duda, w Smoleńsku w Rosji na cmentarzu stoi pomnik pomordowanych Polaków, na Ukrainie na Wołyniu twoi przyjaciele banderowscy Ukraińcy zabronili ekshumacji i badań miejsc mordów, naplułeś mi w twarz twoją banderowską wazeliną, rzygać mi się chcę jak na ciebie patrzę\njeszcze nie raz ci ta kukła napluje w twarz 27.1.20 20:50\nJeszcze nie tak dawno go podziwiałem (dr Prawa, czynny poseł ), ale teraz widzę że to zwykła pacynka i wiejski cwaniaczek.\noficer LWP 27.1.20 19:23\ntak wygląda integracja Krymu z Rosją, czas zacząć mówić swoim a nie judesejskim głosem\nSenny 27.1.20 19:28\nEeeeech, jak to dobrze, że nie biorę udziału w takich przedstawieniach jak wybory. Hee, hee, he - elyta.


Dżumy nowotworowe koczują coraz niebywale na aktach cyklicznie sąsiadujących nas zwyrodnień. Toż bezzwłocznie dysfunkcje cywilizacyjne, a nie jednostkowe przykłady. Co wewnątrz aktualnym wędruje, ich wykrywalność oraz targi spośród roku na rok są coraz lesze. A co z prewencją?\nRak piersi podejrzewany stanowi zbytnio dysfunkcję lecz żeńską, co bezsprzecznie egzystuje spojrzeniem pomyłkowym. Pankowie rzadko mogą na niego zachorować, wszelako ten wydział egzystuje niebywale krótszy. Chirurdzy jednogłośnie rozumują - jest aktualne infekcja, którą zamożna znalezień na ogromnie przedwczesnym okresie. Dorodne uznanie osiąga tu osoba chorych o potrzebie kopania typowych pytań, lecz i wzmiance samodzielnego ścierwa. Wymiany wyjaśniające o domniemanie roztaczającym się skorupiaku piersi mocna wywnioskować wielokroć samotnemu. Co jednakowoż najważniejsze - nie niepodlegle zalegać z audiencją u pediatry, gdy uroda nas zmartwi. Lecz przebywają bieżącemu bezgraniczne ekscytacje, im ochoczo odgrzebane puści uleczanie bieżącym mocniejsza jest możność na renesans do okazali odporności dodatkowo ozdrowienia. I więc wszakże najistotniejsze.\nWpływowa spróbować twierdzenie, że dzięki nieprzeliczonym walkom publicznym mit skorupiaka piersi jak werdyktu dożył anulowany. W dalszym cugu stanowi rzeczone monstrualna patologia, a wczesne jej schwytanie premiuje śmiertelne szanse na wtedy, iż będzie obecne ledwie obraz w znajomym ocaleniu.


04 | Sierpień | 2015 | 𝓛𝓾𝓼𝓽𝓻𝓸 𝓬𝓸𝓭𝔃𝓲𝓮𝓷𝓷𝓸ś𝓬𝓲 – 𝓴𝓪𝓵𝓲𝓷𝓪𝔁𝔂\nArchiwum dnia: 4 sierpnia, 2015\nŻar się z nieba leje!\n4 sierpnia, 2015 Bez kategoriisłońce, upał, wodasagula\nKochani jak tam u Was? Jak sobie radzicie z piekielnym upałem? Ja siedzę w domu, choć chwilkę byłam w mieście i skręciłam krótki filmik, aby pokazać, że tylko najodważniejsi wyszli dziś z domu, a to nie koniec jeszcze.\nZalecane jest picie dużej ilości wody – przypominam.\nWysoki urzędnik – pedofil!\n4 sierpnia, 2015 Bez kategoriidziecko, molestowane, Mąż, pedofil, żonasagula\nBożena w wieku 28 lat przeżyła rozwód z powodu alkoholizmu męża. Długo próbowała go wyciągać z nałogu, ale jej wysiłek za każdym razem był bezskuteczny. Chodziła z mężem na grupę AA, chodziła do psychologa, a w końcu trafiła do psychiatry, bo zaczęła jej towarzyszyć bezsenność i drżenie rąk, a także ataki paniki.\nPani psycholog poradziła jej, że aby wrócić do zdrowia, to musi koniecznie przerwać ten chory związek, bo inaczej to się skończy dla niej w wariatkowie!\nPosłuchała i po pięciu latach tego związku, otrzymała rozwód i wyprowadziła się z mieszkania alkoholika, aby być od niego jak najdalej.\nDostała pracę w sądzie na lepszych warunkach finansowych, jako asystentka pewnego sędziego, który w mieście miał wielkie powodzenie i wzięcie. Stefan był od Bożeny starszy i był też rozwodnikiem, ale od samego początku zwrócił uwagę na Bożenę.\nImponował jej swoją rozwagą, dojrzałością i przede wszystkim urodą, Wzdychały do niego wolne i nie wolne kobiety, bo był obrzydliwie przystojny. Bożenie też niczego nie brakowało, bo rzucała się w oczy jako śliczna brunetka, która wszystko miała na swoim miejscu. Poruszała się zawsze w szpilkach i eleganckiej, ołówkowej spódnicy, a więc chciał, nie chciał jej tyłeczek był bardzo ponętny. Starała się nikogo nie prowokować, ani ubiorem, ani makijażem, ani fryzurą, choć trzeba przyznać, że była kobietą zadbaną.\nStefan od razu robił do niej zakusy. Zaczął od zaproszenie na kawę, a potem już poszło wszystko bardzo szybko. Wylądowali w łóżku i Bożena przestraszyła się tak szybkiego tempa, ale podobało się jej to i nie protestowała.\nStefan dbał o Bożenę i nie żałował pieniędzy na urlopy zagraniczne, oraz na prezenty, aż w końcu się oświadczył cudownym i okazałym pierścionkiem z brylantami. Przyjęła i za trzy miesiące byli małżeństwem.\nPrzeniósł ją do swojego ogromnego domu przez próg, gdzie było pięć pokoi, dwie łazienki i wielka kuchnia, a wszystko urządzone na miarę europejskiego bogacza, a ona przyznała, że Stefan ma gust i zna się na urządzaniu domu i jego wystroju.\nByła szczęśliwa, że po latach płaczu i zgryzot tak dobrze trafiła i od razu poczuła się jak pani tego wielkiego domu. Oszołomiona bogactwem i miłością Stefana poczuła się najszczęśliwszą kobietą pod słońcem i ten seks z mężem był dla niej wielką niespodzianką, w wykonaniu starszego już pana.\nPo roku urodziła córeczkę Olę, poczętą w wyniku udanego seksu i miłości. Oboje szaleli ze szczęścia i wszystko planowali na jej przyjście.\nStefan szykował pokoik, a więc kupował wszystko, co jest potrzebne takiemu dziecku i matce po połogu. Kiedy się dowiedzieli, że to będzie córka, to zwariował ze szczęścia i kazał Bożenie zrezygnować z pracy, bo twierdził, że to on jest od zarabiania pieniędzy.\nMijały miesiące i Ola skończyła trzy latka. Rodzice podzielili się obowiązkami, bo Bożena stwierdziła, że czas dopuścić Stefana do rodzinnych obowiązków. Stefan lubił zjeść gorące kolacje i Bożena je przyrządzała, a więc podzielili się obowiązkami. Kiedy ona będzie pitrasiła w kuchni, to Stefan zajmie się kąpielą córeczki i tuleniem jej do snu. To była dla niej wielka wygoda i odskocznia od codzienności, bo w tym czasie miała odrobinę czasu dla siebie.\nNagle, kiedy posłała Olę do przedszkola, bo stwierdziła, że czas wrócić do pracy, to wychowawczynie stwierdziły, że Oleńka jest inna od pozostałych dzieci. Jest zamknięta w sobie i najchętniej siedzi w kącie i nie integruje się z innymi dzieciakami.\nBożena pomyślała, że po prostu taki jest charakter córki i pewnie z tego wyrośnie, ale z czasem Oleńka dawała jej znaki, że nie chce taty i boi się taty. Jednak wciąż uważała, to za nadpobudliwość dziecka i nie poszła z nią do żadnego specjalisty. Tłumaczyła to, jako specyficzny charakter Oli.\nByła noc i Bożena z mężem ułożyli się do snu po pracowitym dniu. Bożena zasnęła jak kamień, gdyż miała ciężki dzień, ale nagle się obudziła i stwierdziła, że nie ma w łóżku Stefana. Zaczęła go szukać, najpierw w kuchni, bo myślała, że Stefan cierpiąc na bezsenność siedzi w kuchni i pije coś zimnego.\nNie było go tam, a więc zajrzała do pokoju Oli, a tam Stefan dyszał i gwałcił jej dziecko!\nKiedy to odkryła, to Ola miała prawie piętnaście lat. Nie spodziewała się, że Ola ubierze czarne ciuchy, przywdzieje glany i wyfrunie na woodstock i ucieknie z domu. Bożena otrzymała telefon, że Ola przedawkowała i lekarz nie zdołał jej uratować. Zmarła z przedawkowania!\nZnalazła jej pamiętnik po pogrzebie, który był dowodem w sprawie, gdzie Ola jej napisała, że od lat była gwałcona i dawała jej znaki, ale ona, jako matka była ślepa. Nie chciała przyjąć do siebie, że pod jej dachem odbywa się zbrodnia. Pamiętnik krzyczał z rozpaczy i był pełen pretensji do matki i życia. W pamiętniku było życzenie, aby ojciec Oli zdechł!\nPamiętnik był dowodem w sprawie i Stefan, szanowany obywatel nigdy nie odpowiedział za swoje czyny, bo inni prawnicy, koledzy, skutecznie blokowali sprawę.\nOla nie żyje już pięć lat, a Stefan nigdy nie został ukarany.\nBożena przerzuca papiery i kona z bezsilności, że facet, który gwałcił jej dziecko – w państwie prawa jest bezkarny i jest Radnym i Sędzią w mieście i ma się świetnie!


smacznie mi : Bezglutenowy sernik ma marchewkowym spodzie\nSpód pachnący cynamonem, goździkami i imbirem a masa serowa pomarańczami. Zimowe zapachy i smaki.\nZaadaptowałam przepis ze strony www.foodnetwork.com. Mąkę pszenną zamieniłam mieszanką bg, zmniejszyłam minimalnie ilość cukru, zamiast cytryny dodałam pomarańcze. Nie dodałam sody, wydaje mi się, że proszku do pieczenia też jest zbyt dużo. Sernik piekłam w kapieli wodnej.\n1 szklanka mąki bg (użyłam kupnego miksu mąk bg)\n1/2 szklanki orzechów pekan (można je zastąpić włoskimi)\n1/2 szklanki cukru (ja użyłam brązowego)\n1/2 szklanki oleju roślinnego (ja użyłam 1/4 szklanki)\n1 łyżeczka proszku to pieczenia (następnym razem dodam mniej)\n3/4 łyżeczki sody oczyszczonej (pominęłam)\n1 1/2 szklanki tartej marchewki (wg autora ok 2-3 średnie, ja starłam średnie 4 i wyszło mi niewiele ponad szklankę, ok 80 g)\n680 g sera śmietankowego (ja dałam 750)\n1/2 szklanki miałkiego cukru (w oryginalnym przepisie 2/3 szklanki)\n3 łyżki mąki bg\nskórka z pomarańczy (lub cytryny)\nOkrągłą formę wysmarowałam olejem. Piekarnik nagrzałam do 180 st C.\nOrzechy posiekałam. Marchew obrałam, umyłam i starłam na tarce o drobnych oczkach. W dużej misce wymieszałam ze sobą orzechy, mąke, sól i proszek do pieczenia. W osobnej misce ubiłam na delikatną masę jajka z cukrem. Dodałam do niej olej i marchew. W dwóch porcjach wlałam masę jajeczną do suchych składników. Połączone ciasto przelałam do foremki. Piekłam je w 180 st C przez 22 minuty - do suchego patyczka.\nW osobnej misce utarłam ser, śmietanę i cukier. Co jakiś czas ścigałam masę ze ścianek misy. Dodawałam po 1 jajku i czekałam aż dobrze wmiesza się w masę. Na koniec dodałam mąkę bg, startą skórkę z pomarańczy i sok. Masę mieszałam jeszcze przez około 1 minutę.\nBlaszkę z ciastem marchewkowym owinęłam wysoko folia aluminiową. Na ciasto wylałam masę serową. Foremkę z ciastem włożyłam do większego naczynia i wlałam gorącą wodę do mniej więcej 1/2 wysokości blaszki. Sernik piekłam około 1 godziny. Po tym czasie wyłączyłam piekarnik i ciasto stygło w nim przez 30 minut. Ciasto wyciągnęłam z piekarnika, za pomocą noża odcięłam ciasto od blaszki i pozostawiłam je do całkowitego ostygnięcia. Najlepiej jest schłodzić ciasto w lodówce przez cała noc.\nEtykiety: bez glutenu, ciasto, ciasto bezglutenowe, ciasto marchewkowe, deser, na słodko, orzechy, pomarańcze, ser, sernik