21 sierpnia 2017, 13:44, ak\nJuż w najbliższy piątek na moście Staromiejskim w Gorzowie odbędzie się dziewiąta edycja Moto Racing Show. Podczas imprezy nie zabraknie pokazów samochodów i motocykli. Start o godz. 17.\nW piątek 25 sierpnia w Gorzowie odbędzie się Moto Racing Show, czyli największa na zachodzie Polski impreza motoryzacyjna tego typu. Przez kilka godzin na widzów będzie czekać spora dawka emocji. Co roku do Gorzowa przyjeżdżają tysiące osób z całego regionu, jak i z województwa zachodniopomorskiego czy wielkopolskiego, aby podziwiać efektowne drifty czy akrobacje wykonywane przez kierowców motocykli, quadów czy aut.\nOprócz dynamicznych pokazów na moście Staromiejskim, na gości będzie czekać kilkadziesiąt pojazdów wystawionych na Bulwarze Zachodnim oraz przy ul. Grobla. Od godz. 17 do obejrzenia będą samochody sportowe, klasyczne oraz auta nietypowe, które przyjadą do nas z województwa lubuskiego, zachodniopomorskiego i wielkopolskiego.\nJednym z najważniejszych punktów imprezy jest parada na moście Staromiejskim, w której udział biorą wszystkie pojazdy – zarówno te wystawiane, jak i biorące udział w pokazach. Start parady o godz. 19. Zaraz po niej, odbędą się pokazy.\nNowością w tym roku będzie udział samochodów wyścigowych. Jest to możliwe dzięki nawiązaniu współpracy z niemieckim zespołem wyścigowym SMS Seyffarth Motorsport.\nDo pokazu stuntu (akrobacji na motocyklach) zaproszenie przyjęli Paweł „S51” Karbownik oraz Wojciech „Beku” Kozioł. Po nich pokaz driftu na motorach przeprowadzą czołowi polscy zawodnicy w tej dyscyplinie.\nCo najbardziej podoba Ci się w Moto Racing Show?\nDrifty na Moście Staromiejskim48.25%\nOrganizatorzy mogliby wymyślić coś nowego24.8%\nNic, nie interesuje mnie ta impreza14.56%


Spacerownik Śladami Juliana Tuwima (Julian Tuwim) - książka\nTemat: Julian Tuwim Pisarze polskojęzyczni\n"Spacerownik Śladami Juliana Tuwima" to książka przybliżająca historię Juliana Tuwima, jej autorem jest Igor Rakowski-Kłos i Joanna Podolska (wydawnictwo Agora).\nW „Spacerowniku Śladami Juliana Tuwima” przypomnimy biografię pisarza, wędrujemy po bliskich i dalekich miejscach, które odegrały istotną role w jego życiorysie albo poezji, zaglądamy do wierszy i wsp (…)\nAutor: Igor Rakowski-Kłos / Joanna Podolska\nO kim opowiada książka "Spacerownik Śladami Juliana Tuwima"?\n"Spacerownik Śladami Juliana Tuwima" to książka przybliżająca historię Juliana Tuwima.\nIle kosztuje książka "Spacerownik Śladami Juliana Tuwima"?\nNajlepsza cena dla tej książki w wersji papierowej to 19.00 zł.\nAutorem "Spacerownik Śladami Juliana Tuwima" jest Igor Rakowski-Kłos i Joanna Podolska.\nJakie wydawnictwo wydało "Spacerownik Śladami Juliana Tuwima"?


200 bezpłatnych filmów instruktażowych na temat tworzenia aplikacji na Androida - WanamLite.com - Dowiedz się Wszystkiego Nowości w Technologiach, Telefonach Komórkowych i Gadżetach\n200 bezpłatnych filmów instruktażowych na temat tworzenia aplikacji na Androida\nNiezależnie od tego, co mówią ludzie, programowanie Androida nie jest łatwe. Jeśli więc chcesz zarobić kolejny milion, opracowując świetną aplikację, osiągnięcie tego poziomu zajmie wiele godzin nauki krok po kroku. Odłóż więc książki „Android Development For Dummies” i przygotuj się na poważne materiały do nauki. Zawsze uczysz się dużo więcej z programu „show and tell” niż ze zwykłego podręcznika, dlatego samouczki wideo na temat programowania na Androida są dobrym rozwiązaniem zarówno dla początkujących, jak i ekspertów. Dzięki tej nowej kolekcji ponad 200 samouczków zdobędziesz wystarczająco dużo materiału, aby przez jakiś czas Twój mózg był zajęty i spocony.\nJeśli obraz może powiedzieć tysiąc słów, wideo może powiedzieć milion. Wreszcie, wszystkie te filmy na Androida zostały zebrane w jednym miejscu przez TheNewBoston i mybringback – dwóch kolesi przedstawionych poniżej.\nCi wiodący gospodarze kanałów programistycznych YouTube włożyli ogromną wiedzę i doświadczenie w ponad 20 godzin wartościowych materiałów filmowych dla każdego, kto poważnie rozważa zagłębienie się w programowanie Androida. To idealne wprowadzenie do tematu dla wszystkich ciekawskich, ale nie zaznajomionych z tematem. Osobiście nie jestem programistą, ale nawet ja uważam, że filmy są dostępne i zrozumiałe dla przeciętnych. Te sympatyczne bro-owskie postacie wiedzą, jak prezentować informacje w zabawny i pouczający sposób, nie nudząc publiczności. Teraz nie miałem okazji obejrzeć wszystkich filmów w całości, nadal gorąco polecam wszystkim zainteresowanym rozwojem Androida, aby zebrali cierpliwość i koncentrację, aby wypróbować te filmy. Oto pierwsze trzy filmy, ale wszystkie 20 można znaleźć tutaj.\nDroid 2 i Droid X przeznaczone do Europy?\nFrAndroid, francuski blog dotyczący Androida, uważa, że dwa najnowsze telefony Motoroli, Droid X i Droid 2, trafią do…\nTikTok zamierza zatrudnić 10 000 Amerykanów, aby umocnić swoją przyczółek\nTikTok bardzo szybko stał się wschodzącą gwiazdą w świecie mediów społecznościowych i technologii, a według niektórych prognoz będzie…\nJak korzystać z Google Play: kompletny przewodnik\nJeśli dopiero zaczynasz korzystać z Androida lub po prostu nie masz pewności, jak działa Sklep Google Play, mamy…\nFacebook nie dba o manipulowanie opinią polityczną na całym świecie, twierdzenia byłych naukowców zajmujących się danymi\nNa początku tego miesiąca, sophia Zhang, zajmująca się danymi, została zwolniona przez Facebooka, ponieważ gigant mediów społecznościowych zaniepokoił…\nOculus zapowiada Rift S VR na wiosnę 2019 r.\nOculus oficjalnie zaprezentował na GDC zestaw słuchawkowy nowej generacji do rzeczywistości wirtualnej. Rift S z wbudowaną technologią śledzenia…\npittothefuture: pozwólcie, że przedstawię naszych przybyszów!\nPodczas gdy Wielka Brytania opuściła UE o północy w zeszły piątek, my w AndroidPIT nie chcemy rezygnować z…


Czeskie media: broń składowana we Vrbieticach miała trafić na Ukrainę - Redakcja Polska - polskieradio.pl\nCzeskie media: broń składowana we Vrbieticach miała trafić na Ukrainę\nCzeskie media donoszą, że broń składowana w magazynach we Vrbieticach miała trafić do Syrii i na Ukrainę. Według czeskiego kontrwywiadu, za wybuchami w składach amunicji, do których doszło 7 lat temu, stały rosyjskie służby.\nCzescy politycy komentują najnowsze ustalenia Informacyjnej Służby Bezpieczeństwa. Według kontrwywiadu, za wybuchy w składach amunicji na wschodzie kraju, do których doszło w 2014 roku, odpowiedzialne są rosyjskie służby. Materiał Wojciecha Stobby (IAR)\nMedia przed ambasadą Rosji w Pradze. PAP/EPA/MARTIN DIVISEK\nTygodnik Respekt podaje, że eksplozje miały zniszczyć broń i amunicję należące do bułgarskiego biznesmena Emiliana Gebrewa. Miał on dostarczać broń na Ukrainę walczącą z prorosyjskimi separatystami w Donbasie.\nWedług portalu Seznam Zpravy przyczyną ataku mogło być również to, że broń miała trafić do Amerykanów.\nDziennikarze donoszą, że za ich pośrednictwem amunicję mieli otrzymać syryjscy rebelianci walczący ze wspieranym przez Rosję reżimem Baszara al-Asada.\nCzeskie radio publiczne powołuje się na źródła w Informacyjnej Służbie Bezpieczeństwa, która ma analizować obydwie wspomniane wersje wydarzeń. Dziennikarze podają, że policja za bardziej prawdopodobny uznaje jednak wątek syryjski.\nW reakcji na najnowsze ustalenia kontrwywiadu, Czechy wydaliły wczoraj 18 rosyjskich dyplomatów zidentyfikowanych jako oficerowie rosyjskich służb specjalnych.\nZobacz więcej na temat: Rosja Ukraina Czechy\nRzeczniczka MSZ Rosji Maria Zacharowa powiedziała komentując zapowiedziane przez władze czeskie wydalenie dyplomatów rosyjskich, że Czechy "dobrze wiedzą", jakie będą skutki tego kroku. Czeski premier Andrej Babisz oraz wicepremier, szef MSW i p.o. ministra spraw zagranicznych Jan Hamaczek poinformowali w sobotę o wydaleniu z Czech 18 rosyjskich dyplomatów, którzy zostali zidentyfikowani jako oficerowie służb specjalnych Rosji.\nRosyjska ambasada w PradzeFoto: PAP/EPA/MARTIN DIVISEK\n00'54 Czechy wydalają 18 rosyjskich dyplomatów w związku z nowymi ustaleniami dotyczącymi wybuchów w składzie amunicji w 2014 roku. Materiał Wojciecha Stobby (IAR) dodaj do playlisty\n- Praga wie dobrze, jakie będą skutki takich sztuczek - powiedziała Zacharowa dziennikarzom. Nie podała żadnych konkretów.\nZdaniem wiceszefa komisji spraw zagranicznych w Radzie Federacji (wyższej izbie parlamentu) Władimira Dżabarowa odpowiedź Rosji powinna być proporcjonalna. - Nie wiem nawet, ilu oni mają tu ludzi; ambasada Czech (w Moskwie) nie jest duża. Być może trzeba będzie działać na zasadzie procentowej relacji do liczby osób pracujących w ambasadzie - powiedział Dżabarow.\nAgencja Interfax zacytowała rosyjskie źródło dyplomatyczne, które oznajmiło, że "Czechy zdaje się postanowiły zamknąć swoją ambasadę w Moskwie".\nCzeska służby: Rosjanie zaangażowani w wybuch składu amunicji\nHamaczek przytacza sprawę otrucia Skripala\nHamaczek oświadczył, że jest mu przykro, że w ten sposób ucierpią stosunki czesko-rosyjskie, ale Republika Czeska musi zareagować. Powiedział też, że Czechy znajdują się w takiej samej sytuacji, jak Wielka Brytania w przypadku próby otrucia nowiczokiem w Salisbury w 2018 r. byłego oficera GRU Siergieja Skripala.\nOdwołana wizyta w Rosji\nZobacz więcej na temat: Rosja Czechy\nzdjęcie ilustracyjne Foto: shutterstock/Tsuguliev\nO tym, że duże okręty desantowe projektu 775: Aleksandr Ostrowski i Kondopoga, należące do rosyjskiej Floty Północnej, przepłynęły przez Bosfor, poinformowała w sobotę agencja Reutera, która zauważa, że wzmocnienie sił zbiega się z rosnącym napięciem w relacjach Rosji z Zachodem i Ukrainą.\nMedia w Turcji, na które powołuje się Gazeta.ru powiadomiły, iż jednostki te są na Morzu Czarnym.\nOczekuje się, że przez Bosfor wkrótce przejdą jeszcze dwa okręty desantowe, wchodzące w skład Floty Bałtyckiej.\nTymczasem na Morze Czarne Rosja skierowała dotąd, uzasadniając to ćwiczeniami, 15 małych jednostek Floty Kaspijskiej. Przepłynęły one przez kanał Wołga-Don.\nOkręty projektu 775 służą do transportowania i desantu piechoty morskiej i ciężkiego sprzętu opancerzonego.\nZobacz więcej na temat: Rosja Ukraina Morze Czarne


NIK: Pozorny nadzór państwa nad placówkami świadczącymi opiekę całodobową | ISB Zdrowie\nStrona główna Aktualności NIK: Pozorny nadzór państwa nad placówkami świadczącymi opiekę całodobową\nW skrajnych przypadkach 10, 12 a nawet 18 lat działały bez zezwolenia placówki, które poza jakąkolwiek kontrolą świadczyły usługi w zakresie całodobowej opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi i w podeszłym wieku. Jak ustaliła Najwyższa Izba Kontroli (NIK) było to możliwe głównie z powodu nieskutecznych działań i zaniedbań wojewodów oraz nieadekwatnych do potrzeb i nieprecyzyjnych przepisów. W ocenie NIK oznacza to, że nadzór państwa sprawowany nad tego rodzaju placówkami jest pozorny.\nJak zaznacza Izba od 2004 roku, po wejściu w życie przepisów umożliwiających tworzenie takich placówek w ramach działalności statutowej lub gospodarczej, przybywa miejsc oferujących całodobową opiekę.\nW latach 2015-2018 mimo, że nałożono kary na 142 placówki, 96% z nich nadal prowadziło działalność, niektóre nawet przez kilka lat. Wynikało to także z tego, że zgodnie z obecnymi regulacjami, placówka funkcjonująca bez zezwolenia nie jest likwidowana. Tylko w przypadku stwierdzenia zagrożenie życia lub zdrowia osób w niej przebywających wojewoda może wydać decyzję nakazującą wstrzymanie jej działalności – do czasu uzyskania zezwolenia (w latach 2015-2018 w całym kraju wydano tylko 4 takie decyzje ), w innych sytuacjach nakładana jest tylko kara pieniężna. Zdaniem NIK, podmiot prowadzący działalność polegającą na zapewnieniu całodobowej opieki osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, powinien gwarantować swoim podopiecznym bezpieczeństwo, zasadne jest więc, wg Izby, wprowadzenie możliwości natychmiastowej likwidacji placówki.\nBezkarność właścicieli placówek wynikała także z wysokości kar – w niektórych przypadkach nieadekwatnej do osiąganych zysków. Za prowadzenie bez zezwolenia placówki, w której przebywało do 10 pensjonariuszy trzeba było zapłacić 10 tys. zł, dwa razy tyle, jeśli podopiecznych było więcej, przy czym 20 tys. wynosiła kara dla opiekujących się i 11 osobami i np. 98. Jeśli na placówkę była nakładana kolejna kara, wynosiła 40 tys.\nPoprzedni artykułCelon Pharma rekomenduje wypłatę 0,08 zł dywidendy na akcję za 2019 r.\nNastępny artykułMZ: 178 nowych przypadków COVID-19, liczba zarażonych sięgnęła 10 034


TOP 10 - komicy - YT360.PL\nhome / Best of YT / TOP 10 – komicy\nWardegaSA – na YouTube działa od 30 stycznia 2012 i udało mu się już zdobyć 1 418 662 subskrybentów. Dzięki temu zajmuje pierwsze miejsce w polskim rankingu TOP 100 kanałów. Zasłynął wideo, w którym wcielił się w role Spidermana. Złośliwi mówią, że jest kopią francuskiego komika Remi’ego Gaillarda.\nAbstrachujeTV – to grupa vlogerów, którzy stworzyli kilka programów utrzymanych w komicznej konwencji. Wśród nich są: “Co mówią”, “Czego nie mówią” i “Oczekiwania vs Rzeczywistość”. Kanał założony został w 2012 roku i od tego czasu zainteresował wiele osób, zyskując w ten sposób 1 246 267 subskrybentów. Większość wideo zamieszczonych na kanale znacznie przekracza milion odsłon.\nMacfra84 – znany jako Niekryty Krytyk. Dzięki kanałowi, który założył, udało mu się zdobyć pracę w… Radio Zet, w którym prowadził autorską audycję. Jest mieszanką komika, prześmiewcy, a sam uważa się za “przerośniętego nastolatka z umysłowym ADHD”. Jedno jest pewne – jego nagrania bawią i nierzadko pokazują przywary polskiego społeczeństwa. To właśnie dlatego zainteresowanie wokół Niekrytygo Krytyka rośnie dając mu 1 077 979 subskrypcji.\n5Sposobowna – Abi, Sztaba, Primosz, Klamer i Arczi są piątką znajomych, którzy w każdą środę o godzinie 18:00 dzielą się z nami kolejnym odcinkiem swojego programu. W każdym pokazują “5 sposób na…”. Wśród dostępnych już nagrań znaleźć można m.in. 5 sposobów na zakłady barowe, gry imprezowe, tłusty czwartek i proste przekąski. Każde z nagrań zrealizowane zostało z tzw. przymrużeniem oka.\nBankowo1 – ogólnie znany jako AdBuster. Porównuje, konfrontuje i ocenia… reklamy telewizyjne i zaprezentowane w nich produkty. Sprawdza jak bardzo i czy w ogóle produkt, który możemy zakupić w sklepie różni się od tego, przedstawianego w reklamowym spocie. AdBuster dzieli się również z nami własnymi spostrzeżeniami na świat reklamy i marketingu, co od 2007 roku daje mu 692 135 subskrypcji.\nAbstrachujePLUS – kanał należący do vlogerów znanych z AbstrachujeTV, którzy prezentują na nim making of’y swoich produkcji i tzw. Abstavlogi. Mimo, że nie jest to główny kanał vlogerów, udało im się zdobyć 372 808 subskrypcji.\nMaturaToBzdura.TV – twórcy kanału pragną pokazać widzom braki w elementarnej wiedzy u tych, którzy egzamin dojrzałości mają już za sobą. W każdym odcinku zadają szereg pozornie prostych pytań przypadkowym osobom. Nierzadko jednak odpowiedź nie jest tak prosta, jak mogłoby się wydawać. Nowe odcinki prezentowane są co drugi wtorek o godzinie 10:00. MaturaToBzdura.TV śledzone jest przez 235 722 subskrybentów.\nTheNitroZyniak – mimo, że do YouTube’a dołączył 16 lutego 2013 roku, udało mu się zdobyć 235 761 subskrybentów. Twórca na swoim kanale prezentuje śmieszne rozmowy telefoniczne, które prowadzi z wybranymi przez siebie osobami. Rozmowy dotyczą często kontrowersyjnych tematów, ale zawsze utrzymane są w zabawnej konwencji.\nTheBeeczka – jak twierdzi twórca “w internecie nie ma głupich pytań, są tylko głupie filmiki”. W każdym wideo Beczka wybiera absurdalne pytania, które zadane zostały w sieci i zadaje je przechodniom. Obecnie kanał posiada 213 936 subskrybentów.\nRavgorTV – twórca kanału wychodzi na ulice, rozmawia z przechodniami i obserwuje ich reakcje – przed świętami rozdaje prezenty, w innym czasie obejmuje ramieniem nieznajomych, łapie ich za ręce i przemawia do grupy ludzi czekającej na przystanku autobusowym.


co sadzicie o marce kubota - Strona 13 - Kubota - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 13 z 178\ndzisiaj pierwszy przegląd w mojej KUBOCIE\nA mógłbyś napisać jaką Kubotkę posiadasz bo jak na razie nie masz żadnych fotek w galerii\nNapisany 09 maj 2009 - 20:42\nco sadzicie o marce kubota Pisałem na 9 stronie posiadam M9540\nJestem początkującym internautą i jeszcze nie umiem dodawać fotek ale będę próbował.\nNapisany 09 maj 2009 - 21:09\nco sadzicie o marce kubota Może troszkę lektury na niedzielę\nNapisany 12 maj 2009 - 10:35\nco sadzicie o marce kubota 1.5tys za przegląd to nie mało pare groszy mnie szarpnie niedługo, ale wkońcu nie na byle jakich olejach maszynka pracuje;)\nNapisany 13 maj 2009 - 19:52\nco sadzicie o marce kubota Olej ze skrzyni postawiłem w pojemnikach, żeby się odstał,jak opiłki opadną planuje zalać go do Ursusa żeby ujednolicić oleje. Dobrze zrobię?\nNapisany 14 maj 2009 - 08:50\nco sadzicie o marce kubota chłopaki z serwisu tez tak mi radzili zrobic po przeglądzie bo to prawie nowy olej. Opiłki opadna na dno mozna jeszcze przez jakieś gęste sitko czy cos przepuścic zalac do innego ciagnika i nie bedzie mieszania oleju;)\nNapisany 15 sierpień 2009 - 22:44\nKuboty są tak dopasowane że niema w nich żadnych uszczelek. Ich zaletą jest duży skręt oraz ich wyposażenie klima itp. Ale najfajniejszy jest rewers... Kolega niedaleko miał i to on opisywał go bo pracuje w agro mechanice. W Gnoju przy pełnym krokodylu trochę sie tył podnosi. A tak ogólnie to dobry ciągnik trochę wąski ale i do tego sie można przyzwyczaić. Niedawno kupiłem ME8200 i uważam go za doskonały ciągnik. Ale każdy ma swoją opinie na temat każdego ciągnika i nie da sie wyrazić szczegółowej opinii na temat tego ciągnika ponieważ niewielu ludzi go ma. A z częściami dealer mówił że mają składnice części w Polsce i że są łatwo dostępne. A cena przeglądu wynosi z tego co sie orjętuje około 1200 złotych.\njak chodzi twoja kubota? co sądzisz o tym ciągniku po 2 latach pracy? czy poleciłbyś kubote znajomemu?pozdrawiam !\nNapisany 16 sierpień 2009 - 12:07\nco sadzicie o marce kubota Oczywiście mogę ją polecić każdemu. Teraz ma 200 mtg. Do tej pory nie było żadnych awarii. Pracuje przy wszystkich maszynach co Forterra (no oprócz ładowacza i prac które są wykonywane równorzędnie). Dość długo nabija mtg moim zdaniem. No i wiadomo komfort kierowcy jest wyśmienity, lecz praktycznie brak miejsca dla pasażera. Teraz mam w aparacie około 50 zdjęć Kuboty więc myślę że jak będę miał więcej czasu to ze 20 takich lepszych wrzucę. No i cóż mogę jeszcze powiedzieć... Przegląd nie należy do najtańszych, lecz względem jakościowym materiałów do niego użytych myślę że wart jest swojej ceny. Następne mają być tańsze, ponieważ nie będą wymieniać oleju hydraulicznego . Tak szczerze to ona za ciężko u nas nie ma, gdyż ma dużo pomocników do roboty... Miejmy nadzieje że dalej będzie się dobrze sprawować...\nNapisany 16 sierpień 2009 - 20:27\nco sadzicie o marce kubota Jak to piszą na ulotkach " Japońska dokładność" widziałem te ciągniki na targach w kielcach , byłem w środku , patrzyłem pod maskę i zaskoczył mnie ten ciągnik - oczywiście pozytywnie , każdy myśli że jak Japońskie lub Chińskie to nie ma co kupować ale jest wręcz przeciwnie jeśli chodzi o kubote ,dobre i oszczędne silniki ale troszkę drogie te ciągniczki .\nNapisany 21 sierpień 2009 - 09:03\nco sadzicie o marce kubota No wiesz Japońsie to Japońskie i mylić z Chińskimi składakami:)\nJa mam Me 9000 mam prawie 200mtg i czeka mnie drugi przegląd tym razem tańszy jestem bardzo zadowolony z tego ciągnika,zwrotny,rewers,pięknie pracujący silnik cichy jak dostawczak i każdy w nim szuka tych 94Koni i Ta KLIMA?\nEdytowany przez andrzej2110, 01 styczeń 2010 - 22:22.\nNapisany 21 sierpień 2009 - 22:28\nco sadzicie o marce kubota klima - super sprawa , ja na targach siedziałem w kubocie to spoko maszynka !\nNapisany 19 wrzesień 2009 - 09:03\nco sadzicie o marce kubota Czy ktoś z was mógłby podać spalanie Kuboty o mocy 80-100km w takich pracach jak :prasowanie prasą rolującą, ładowanie turem, podorywka gruberem, talerzówką, kultywatrowanie, siew biernym agregatem upr.-siewnym 3m, koszenie trawy, transport, orka pługiem 4x35?\nNapisany 04 październik 2009 - 21:06\nco sadzicie o marce kubota Trzy razy miałem Kuboty na testach i wiem że są to maszyny oszczędne .Mierzyłem spalanie w kultywatorze 3m -wyszło\nNapisany 24 październik 2009 - 08:41\nco sadzicie o marce kubota Mam Kubotę M 108 S 108 KM, chodzi w zbieraczu kamieni Kongskilde Stonebear 5200, ciagnie po oranym polu ok. 5 t, pali 8,5l/h przy obrotach 1500.\nNapisany 28 październik 2009 - 01:35\nco sadzicie o marce kubota Cześć KrzysztofJ!Nie wiem czy dobrze zrozumiałem co do mth? To co piszesz znaczyłoby że niema znaczenia na jakich obrotach chodzi silnik ,liczą się tylko godziny przepracowane bez znaczenia czy na biegu jałowym czy na max. obrotach ?Czy tak?\nEdytowany przez andrzej2110, 01 styczeń 2010 - 22:20.\nNapisany 28 październik 2009 - 15:06\nco sadzicie o marce kubota Licznik w Kubocie zapisuje godziny pracy bez różnicy na jakich obrotach pracuje silnik. Tak ,że te godziny szybciej wskakują niż motogodziny.\nNapisany 28 październik 2009 - 19:29\nNapisany 28 październik 2009 - 19:54\nco sadzicie o marce kubota popieram ferdka olej z kuboty po tych 200mtg będzie czysty a z ursusa po tych kilku tyś mtg to szlam\nNapisany 28 październik 2009 - 20:07\nco sadzicie o marce kubota Nie tyle olej w ursusie co osad na dnie wiem bo spuszczałem olej i zaglądałem do c 330 i mf-a, więc śmieszne było by odcedzanie drobnych opiłków w oleju który będzie wlany do skrzyni na dnie której jest błoto\nNapisany 29 październik 2009 - 20:07\nco sadzicie o marce kubota Olej powinien się odstać bo naprawdę się świeci szczególnie ten spuszczany


Glissando | Fabryka wspólnoty – o wystawie „Critical Constellations of Audio-Machine in Mexico”\nAntoni Michnik / 18 paź 2017\nWystawy towarzyszące festiwalowi CTM mają opinię nierównych. Festiwal narodził się jako młodszy krewny szacownego Trans Mediale i niekiedy można się spotkać z opiniami, że ekspozycje towarzyszące CTM służą przede wszystkim podtrzymywaniu tej więzi. Niemniej tegoroczna wystawa Critical Constellations of Audio-Machine in Mexico w Kunstquartier Bethanien kuratorowana przez Carlosa Prieto Acevedo należała do najjaśniejszych punktów całego festiwalu. Prieto Acevedo jest doświadczonym badaczem meksykańskiej muzyki eksperymentalnej oraz sound artu, od lat pracuje nad wielotomową publikacją Variación de Voltaje (tom pierwszy, Deléatur, 2013, zob. okładkę obok). Przygotowana przez niego wystawa mapuje historię eksperymentalnych praktyk muzycznych na terenie Meksyku począwszy od schyłkowego okresu półwiecznych rządów Porfirio Diaza na pocz. XX wieku aż po współczesne działania. W dalszym ciągu tekstu będę o niej pisał w czasie teraźniejszym, mając nadzieję, że zostanie zaprezentowana również w innych miejscach.\nKlucz do wystawy stanowi tytułowy koncept „audio-maszyny” – systemu dźwiękowego nadawania znaczeń. Podstawowym tematem są różne tożsamości meksykańskiego społeczeństwa, zaś poszczególne wątki ekspozycji układają się w złożony portret zbiorowości oraz tego, jak wykorzystuje ona dźwięk do tego by siebie kształtować. Przedstawione tożsamości ze sobą rywalizują, jest to więc zarazem wystawa o władzy, budowaniu dyskursów oraz wytyczaniu ram wspólnoty – o tym, kto ma prawo być do niej zaliczony, kto jest jej pełnoprawnym członkiem, a kto jest jedynie tolerowany. „Audio-maszyna” pozostaje więc w (Foucaultiańskim) związku z koncepcją sonic warfare Steve’a Goodmana. Prowadzona przez Prieto Acevedo opowieść w znacznej mierze przypomina historię „stwarzania” narodów oraz państw w Europie XIX i XXw. Wiele z podjętych przezeń zagadnień znajdziemy też w dyskusjach toczonych w społeczeństwach państw Europy Środkowo-Wschodniej doby między- oraz powojnia.\nTożsamość społeczeństwa Mekstyku zostaje warstwowo przecięta przez cztery główne segmenty wystawy: Indo-Futurism, The Mexican Cosmopolis, The Monstrous oraz Emanations. Każda z nich wskazuje na inny aspekt muzyczno-dźwiękowej nowoczesności. Indo-futuryzm odsyła do przetwarzania tradycji muzycznych rdzennej ludności Meksyku i budowania w oparciu o nie własnej awangardy muzycznej w opozycji do muzyki europejskiej pod hasłami tzw. indygenyzmu. Pre-kolumbijskie dziedzictwo w różnych koncepcjach miało stać się podstawą kulturowej tożsamości nowoczesnego społeczeństwa Meksyku: począwszy od populistycznego, ale też operującego ideologią postępu reżimu Porfirio Diaza , poprzez różne frakcje czasów meksykańskiej rewolucji, po różne momenty państwowej ideologii oraz polityki kulturalnej podczas 70letnich rządów partii PNR / PRI (1929-2000). „Meksykańskie Cosmopolis” odsyła zarówno do koncepcji społeczeństwa łączącego ludność rdzenną i kreolską, jak i do wizji internacjonalistycznej modernizacji Meksyku, która była wprowadzana od lat 90. XIX w. przez tzw. Científicos, grupę wykształconych dostojników państwowych, którzy dążyli do szybkiej, lecz autorytarnej modernizacji kraju. Tutaj leży źródło „monstrualności” Meksykańskiej, półperyferyjnej modernizacji, która stanowi temat trzeciej części wystawy. Ta część przede wszystkim dotyka gwałtownego charakteru nowoczesnych przemian, tworzących nowe rozwarstwienia i podziały społeczne. „Monstrualność” pozostaje według Prieto Acevedo ważnym elementem Meksykańskiej tożsamości, a także metaforą jej kryzysu w drugiej połowie XX wieku. Kryzys ten zdaniem kuratora trwa to dziś, co podkreśla czwarta część wystawy, skupiona na zwrocie ku wspólnotom nowego rodzaju (np. posthumanistycznym) oraz ku jednostce.\nWystawę otwierają jednak dwie prace, które nominalnie stanowią epilog narracji Prieto Acevedo – pierwszą z nich jest This Is Not A Protest Sound (2017) Félixa Blume, zaś drugą Match: An Essay On Concentration and Expansion (2007) Mario de Vegi. Obie prace dotyczą protestu i obie zostały stworzone przez imigrantów. Praca Blume’a, mieszkającego od kilku lat w mieście Meksyk artysty pochodzącego z Francji, to kawałek policyjnej barykady na betonowym postumencie. Cała konstrukcja rozbrzmiewa umieszczoną wewnątrz ścieżką dźwiękową, łączącą dron z nagraniami terenowymi protestów (zob. powyżej). W kulminacyjnym momencie pętli cała konstrukcja zaczyna się trząść i rozbrzmiewać dźwiękiem. Z kolei praca de Vegi to dokumentacja jego działania z Museo el Eco, UNAM, które polegało na zdetonowaniu 350 gramów prochu umieszczonego w cemencie. W efekcie działania artysta oraz ówczesny dyrektor muzeum zostali aresztowani, jednak doszło do specjalnego porozumienia w efekcie którego de Vega pozostał na wolności (i wyemigrował do Berlina), lecz zobowiązał się nie pokazywać publicznie dokumentacji działania (czego zresztą w dobie internetu ściśle nie przestrzegał). Prace Blume’a oraz de Vegi ustawiają całą wystawę oraz koncepcję „audio-maszyny” bezpośrednio w kontekście dźwiękowej sztuki wojennej – prezentują dwie artystyczne taktyki oporu przeciwko władzy, instytucjom, hierarchiom.\nPraca de Vegi szczególnie bliska jest ideom futuryzmu z zawartą w nich gloryfikacją estetycznego wymiaru przemocy. W przestrzeni wystawy znajdowała się pomiędzy dwiema salami poświęconymi indo-futuryzmowi. W pierwszej z nich Prieto Acevedo zebrał różne przykłady oraz sposoby wykorzystywania prekolumbijskiej kultury muzycznej. „Ta fantazja na temat rdzennej kultury nie była jednak związana z istniejącymi wspólnotami rdzennych mieszkańców, które do dziś zamieszkują narodowe terytorium; zamiast tego, celebrowała idealizowaną, romantyczną przeszłość pre-Kolumibjskiego splendoru” – pisze Alejandro L. Madrid w poświęconym wystawie eseju zawartym w festiwalowym magazynie 1. Madrid podkreśla, że Prieto Acevedo w swoim wyborze wyszedł poza ustalony kanon interpretacji prekolumbijskiej kultury muzycznej wedle haseł indygenizmu, szukając zapomnianych, niezależnych oraz subwersywnych sposobów jej reinterpretacji. Przywołane zostały badania Raúla Hellmera,wybitnego meksykańskiego etnomuzykologa. Nagrania Hellmera zostały m.in. wykorzystane przez Carlosa Jiméneza Mabaraka jako element konkretystycznej kompozycji do baletu El Paraíso De Los Ahogados (1958) Guillerminy Bravo. Prieto Acevedo zestawia El Paraíso De Los Ahogados z muzyką popularną: meksykańskim „ethno-rockiem” lat 80, reprezentowanym przez twórczość Antonia Zepedy i Jorge Reyesa, oraz 3ball – współczesnym nurtem muzyki klubowej. Prieto Acevedo podkreśla w tekście kuratorskim konflikt między prekolumbijską kulturą muzyczną oraz europejskimi zasadami kompozycji, kładąc nacisk na nowe możliwości indo-futuryzmu w obliczu rozwoju muzyki elektronicznej 2. Zepeda i Reyes na swoich płytach – operujących często wizualnymi odniesieniami do prekolumbijskiej przeszłości – łączyli rock progresywny z muzyką ambient oraz elektroniką new age, wykorzystując również historyczne instrumenty kultury prekolumbijskiej lub ich repliki.\nRoberto Morales Manzanares również próbował łączyć instrumentację dwóch różnych epok w swojej instalacji Nahuál II (1990-2017) napisanej na tzw. harfę Majów (rodzaj harfy zbliżony nieco do harfy Andyjskiej) oraz niezdeterminowany automat muzyczny. Harfa ta sama stanowi efekt zderzenia europejskiej kultury muzycznej z rzeczywistością społeczną kolonii. Morales Manzanares od lat 80. eksperymentował z możliwościami konstrukcji elektronicznych systemów algorytmicznych i pod koniec dekady opracował własny system ESCAMOL, który od tego czasu sukcesywnie rozwija. W kompozycji Moralesa Manzanaresa partie harfy oraz dźwięki generowane komputerowo uzupełniają się tworząc spójną całość. Morales szuka nie tyle kompozycji generatywnej, co dialogu między wykonawcą oraz sztuczną inteligencją. Inny rodzaj odniesienia znajdziemy w zaangażowanej twórczości Guillermo Galindo tworzącego instrumenty nawiązujące do tradycyjnej indiańskiej kultury muzycznej z codziennych przedmiotów znalezionych w pasie granicznym między Meksykiem a USA. Galindo był jedną z węzłowych postaci całego festiwalu, zagrał na instrumentach własnej konstrukcji koncert, a także wygłosił wykład na temat partytur stworzonych na podstawie fotografii pogranicza. Jego występ miał wyraźnie rytualny charakter, sam Galindo opowiadał zresztą podczas wykładu (CTM jak co roku zawierał bogaty program wykładów oraz paneli) o swojej twórczości jako swoistym egzorcyzmie. W jego ujęciu muzyka stanowi społecznie zaangażowany performans, który chroni społeczność – przede wszystkim jej tożsamość. W obiektach oraz tworzywach służących za instrumenty zapisane są sensy, które tą tożsamość dookreślają poprzez związek z biografiami poszczególnych osób. Praktykę wykorzystywania porzuconych przedmiotów jako instrumentów Galindo wiąże bezpośrednio z praktykami afro-karaibskiej tradycji muzycznej, widząc w nich szerszą dźwiękową praktykę wykluczanych społeczności 3. Na wystawie zaprezentowano również jego kompozycję Ome Acatl (1994), której struktura oparta jest na przepisaniu na orkiestrę relacji dwóch nałożonych na siebie Azteckich kalendarzy. Kolisty czas kompozycji przywodzi na myśl partyturę złożonego In memoriam… Crazy Horse Roberta Ashleya (1963) – to czas rozszczepiony, pogmatwana pętla, rozpięta między strukturami wywodzącymi się z różnych kulturowych porządków.\nGuillermo Galindo – Ammo Box Landscape/ Paisaje en Caja de Munición, 2015\nArchival pigmented inkjet print, 33 x 40 in. Źródło: http://blog.magnoliaeditions.com/2015/08/new-editions-guillermo-galindo.html\nKontrapunkt dla sali poświęconej reinterpretacjom kultury prekolubijskiej stanowiła sala poświęcona twórczości Carlosa Cháveza. Chávez był najważniejszym kompozytorem międzywojennego,porewolucyjnego indofuturyzmu – jego balety z lat 20 dotyczą wątków z Azteckiej kultury (El fuego nuevo, 1921; Los quatro soles, 1925), to on był też jednym z głównych inicjatorów dokumentowania muzyki ludności rdzennej Meksyku. W twórczości z lat 30., przede wszystkim swojej drugiej symfonii, Sinfonía india (1935-1936) wykorzystywał elementy muzyki plemion rdzennej ludności Meksyku – zwłaszcza instrumenty. Prieto Acevedo ustawia jednak jego twórczość inaczej. Chávez stanowi na wystawie symbol poszukiwań muzycznego języka modernizacji – sala zdominowana została przez nagrania jadących pociągów nawiązujących do baletu Caballos de Vapor (1926-1932 swoją drogą balet również odnosił się do tańców plemion ludności rdzennej), który miał swoją premierę w Filadelfii w roku 1932 ze scenografią i kostiumami Diego Riviery. Kluczem dla Prieto Acevedo jest traktat Cháveza Toward a New Music (1937), gdzie jako jeden z pierwszych kompozytorów rysował przyszłe możliwości muzyki elektronicznej. Chávez stanowi dowód międzynarodowych kontaktów meksykańskiej awangardy muzycznej, świadectwo internacjonalizmu i dialogu ze kręgami muzyki nowej na całym świecie. Symbolem tej części wystawy jest płyta (1970), na której Les Percussions de Strasbourg wykonują Toccatę (1942) oraz Tambuco (1964) obok Ionisation Varese’go oraz First Construction In Metal Cage’a.\nKosmopolityczny wymiar meksykańskiej muzyki okresu wielkiej awangardy oraz neoawangard pokazany jest jako twórczy dialog meksykańskich kompozytorów, muzyków oraz inżynierów dźwiękowych z kluczowymi tendencjami europejskich oraz USA-ńskich awangard. Twórczość Juliána Carillo 4, wykształconego częściowo w Europie, ukazana jest jako tradycja mikrotonalnych eksperymentów, wyparta częściowo z oficjalnej historii meksykańskiej kultury ze względu na jego powiązania z reżimem Diaza. Carillo stanowi reprezentację swoistej nieformalnej mikrotonalnej międzynarodówki – programowo internacjonalistycznej wspólnoty modernistów, z których własny rozwijał indywidualny muzyczny język. A jednak w jego pismach znajdziemy wyraźnie nacjonalistyczne nuty. Podobną międzynarodówkę Prieto Acevedo dostrzega w latach 60. i 70. w twórczości kompozytorów muzyki elektronicznej. Jej symbolem czyni Héctora Quintanara, twórcę pierwszego studia muzyki elektronicznej w Meksyku. Ten wątek jest dla Prieto Acevedo kluczowy (na wystawie znajduje się min. prawdopodobnie pierwszy syntezator jaki pojawił się w kraju), stanowiąc paralelę między ambicjami wielkich awangard oraz muzyką eksperymentalną drugiej połowy XX wieku.\nSymbol ponadnarodowowego wymiaru awangard międzywojnia stanowią w narracji Prieto Acevedo przedstawiciele Estridentismo (1921-1927) – jednego z głównych nurtów meksykańskiej awangardy lat 20. Stridentyści łączyli radykalizm futuryzmu oraz subwersywność DADA z ideami demokratyzacji i lewicowej społecznej reformy. Tym co wyraźnie dzieliło członków ruchu było rozumienie relacji między patriotyzmem oraz internacjonalizmem. Ze środowiskiem ruchu związani byli w pierwszych latach m.in. Manuel María Ponce oraz Silvestre Revueltas – dwaj spośród najważniejszych meksykańskich kompozytorów międzywojnia, obaj związani później ze zwrotem w stronę poszukiwania narodowego języka muzycznego w latach 30. Prieto Acevedo w swojej narracji kładzie jednak nacisk na radykalnie antynacjonalistyczny internacjonalizm lidera ruchu, poety Manuela Maples Arce oraz otaczającego go kręgu poetów i artystów wizualnych. Maples Arce, a także np., publikujący jako Kyn-Taniya, Luis Quintanilla del Valle, czy malarz Ramón Alva de la Canal byli zafascynowani demokratyzującym potencjałem tkwiącym w radiofonii. Prieto Acevedo zaprezentował na wystawie wykonanie wiersza Maplesa Arce T. S. H. El Poema de la Radiofonia (1923) przygotowane przez Miguela Molinę Alarcóna oraz grupę badawczą Laboratorio de Creaciones de Intermedia z albumu Ruidos Y Susurros De Las Vanguardias (Allegro, 2004) 5. Album przygotowany przez Alarcóna zawiera również interpretacje wierszy IIIIUUUUU… oraz Números Kyn-Taniya ze zbioru Radio. Poema Inalámbrico en Trece Mensajes (1924) i stanowi wymowny dowód szerokiej fascynacji radiem w kręgach estridentismo. Radio miało zmienić estetykę poezji, wprowadzić nową relację między słowem pisanym oraz dźwiękiem, łącząc mówiony tekst również z dźwiękami codzienności. Współgrało to z ich fascynacją ludowymi pieśniami, tzw. corridos – balladami opowiadającymi często rozbudowane historie 6. Członkowie ugrupowania włączyli się bezpośrednio w działalność polityczną, tworząc pod auspicjami generała Heriberto Jary instytucje porewolucyjnego państwa – między innymi radio – w mieście Xalapa, które stało się ich „Estridentópolis”. Odwołanie generała stało się końcem ich eksperymentu i w dłuższej perspektywie całego ruchu.\nPrieto Acevedo podkreśla znaczenia radia dla rozwoju meksykańskiej kultury przywołując również postać Rodolfo Sáncheza Alvarado – dźwiękowego inżyniera oraz producenta nagrań dla radia Universidad Nacional Autónoma de México, a także fonograficznego archiwum Voz Viva de México. Można powiedzieć, że w narracji Prieto Acevedo pełni on niejako funkcję Eugeniusza Rudnika – dźwiękowego inżyniera, który eksperymentując z nowymi możliwościami studyjnej obróbki dźwięku pozostał przez długi czas na marginesie historii muzyki eksperymentalnej. Poprzez specyfikę swojej pracy staje się zarazem symbolem rozprzestrzeniania nowego podejścia do muzyki oraz dźwięku na teatr. Sánchez Alvarado był jednym z pionierów stosowania w Meksyku idei muzyki konkretnej, sam zaś ukuł np. termin „Scenofonia” opisujący praktykowane przez niego podejście do komponowania muzyki oraz dźwięku do teatralnych przedstawień. Prieto Acevedo umieszcza jego działalność również w kontekście politycznym, akcentując polityczną rolę dźwiękowych dokumentów życia publicznego oraz dizajnu audiosfery do filmów dokumentalnych na przykładzie El Grito (reż. Leobardo López Aretche, 1968), poświęconego masakrze studentów przez armię na placu Tlateloco w mieście Meksyk 2.10.1968 7. Aby podkreślić kosmopolityczny, ponadnarodowy wymiar działalności Sáncheza Alvarado, Prieto Acevedo zestawia El Grito z nagraniami przedstawicieli latynoamerykańskiej inteligencji.\nKosmopolityczny wątek wystawy zamyka twórczość Conlona Nancarrowa, który cały swój cykl 50 Studies for Player Piano (1945-1992) stworzył wszak w Meksyku. Dźwięki pianoli zamykają na wystawie wątek futurystycznych wizji mechanizacji dźwięku, jednak dla kuratora kluczowe znaczenie ma również pytanie o przynależność kompozytora do historii muzyki eksperymentalnej w Meksyku. Nancarrow posiadał meksykańskie obywatelstwo od roku 1956, jednak po swej śmierci został symbolicznie wypchnięty poza nawias wspólnoty narodowej. Zaczęto wówczas pisać, iż to kompozytor nie-meksykański, outsider, który pozostał obcym i państwo Meksyk nie ma interesu w promowaniu jego twórczości, lub zakupie jego spuścizny.\nHistoria ta najlepiej pokazuje ograniczenia meksykańskiego kosmopolityzmu. W latach 30. w tzw. Epoce Cárdenasa ostatecznie wykrystalizowała się państwowa ideologia metyskiego narodu łączącego różne tradycje w wyjątkową narodową kulturę, lecz przeciwstawiająca się wizji Meksyku „kreolskiego”, adaptującego bezpośrednio europejskie wzorce kulturowe. To wtedy domknęły się zręby kulturowej machiny produkcji narodowej tożsamości, której audialny wymiar bada Prieto Acevedo. W polityce kulturalnej tego okresu muzyka komponowana miała pełnić funkcję muzyki masowej, analogiczną do wielkoformatowego malarstwa murali. Indygenizm zdominował internacjonalistyczny wymiar awangardy, wypychając na margines dźwiękowe eksperymenty nie mieszczące się w paradygmacie państwowej polityki kulturalnej. Stąd też twórcy poszukujący nowych brzmień w drugiej połowie wieku ustawiali się jako krytycy istniejącej pańswowej „audio-maszyny” – nawet jeśli sięgali po język nowego indygenizmu / indo-futuryzmu.\nMonstrualność, która jest kluczem do trzeciej części wystawy, wiąże się w projekcie Prieto Acevedo z kryzysem meksykańskiego społeczeństwa po roku 1968 i krytycznym odsłanianiem rosnących nierówności społecznych oraz narastających podziałów. Ze skonstruowanej przezeń narracji wyłania się przeciwstawienie strategii artystycznych po roku 68 wcześniejszym krytykom modernizacji – monstrualnej w Meksyku przynajmniej od czasów Científicos – które łączyły się z wiarą w utopie narodu, lub światowej rewolucji. Kryzys społeczeństwa Meksyku jest więc w jego ujęciu kryzysem wiary w „wielkie narracje”. W tej części dominuje estetyka noise’u, rozpiętego między komunikacyjnymi szumami oraz hałasami konfliktów przepełniających podzielone społeczeństwo.\nPrieto Acevedo otwiera tą część narracji utworem Mario Lavisty na taśmę Contrapunto (1972) łączącym w dron różne hymny narodowe oraz Helter Skelter The Beatles. Krytyczne wykorzystanie nagrań przez Lavistę rezonuje z utworem Arrulos de la Barraca z płyty Dictadura zespołu INTERFACE (Nuclear, 1989). Formacja została założona przez Samira Menaceriego oraz Roxanę Flores, którzy wywodzili się z kręgów akademickich – zwłaszcza Menaceri uznawany był w latach 80. za uzdolnionego kompozytora muzyki elektronicznej. INTERFACE grali jednak inspirowaną postpunkkiem oraz nową falą muzykę EBM. Dictadura to płyta mroczna, najsilniej w ich dyskografii nawiązująca do industrialu. Produkcja oraz zastosowane sample ewokują przemoc, chaos i zniszczenie, przywodząc skojarzenia z twórcami retrogardy spod znaku Laibacha. W Arrulos de la Barraca dźwięki rytmicznych kroków wojskowych formacji mieszają się z odgłosami syren alarmowych oraz strzałów z karabinu. Utwór budzi wyraźne skojarzenia ze ścieżką dźwiękową do El Grito.\nINTERFACE należeli do twórców, którzy korzystali ze studia muzyki elektronicznej założonego w połowie lat 70. przez kompozytora Antonio Russeka. Russek eksperymentował z różnymi formami muzyki elektronicznej, nie stroniąc też od konceptualnych eksperymentów. Jego kompozycja Paisaje Circular (1984), zawierająca dźwięki metalowej rzeźby Gabriela Macoteli nagranej na czterokanałowy magnetofon, wprowadza techniki muzyki konkretnej w świat konceptualnego noisu, łączącego obrót rzeźby, szpuli oraz płyty, a także dźwięk samej rzeźby z szumem nośników. Macotela stworzył całą serię obiektów, które pomyślane były jako rzeźby dźwiękowe, metalowe, industrialne instrumenty łączące brzmienie czasów z eleganckimi formami. W narracji Prieto Acevedo kolisty czas Paisaje Circular stanowi swoisty kontrapunkt dla np. Ome Acatl Galindo. Kompozycja Russeka ustawiona zostaje jako metafora nowoczesnego czasu industrializacji – codziennej, powtarzalnej pracy. Prieto Acevedo zestawia Paisaje Circular z grupą prac ukazujących „monstrualność” meksykańskiej modernizacji poprzez pryzmat motoryzacji, rysując wprost paralelę między obrotem metalowej płyty oraz samochodowych kół 8. W prezentowanych pracach daleko jednak od idyllicznej atmosfery Autobahn Kraftwerku. W Ligne d’Abandon Manuela Rocha Iturbide i Gabriela Orozco (1994) oraz Mi Vida Israela Martíneza (2006) przysłuchujemy się audiosferze samochodowych wypadków, stanowiącej komentarz dla społecznego kryzysu. Ligne D’Abandon to praca powstała jako zaprojektowana audiosfera rzeźby Orozco La DS (1993). Rzeźba Orozco to Citroen DS z wyciętym środkowym pasem maszyny, o wymiarze 1/3 szerokości samochodu. Boczne części zostały ponownie złączone, odpowiadając fantazji Orozco na temat bardziej opływowej bryły auta. Ligne D’Abandon to obiekt dźwiękowy uzupełniający La DS. Iturbide wykorzystał siedmiosekundowe nagranie hamującego samochodu i przetworzył je tak, aby zapętlony czterdziestosekundowy materiał tworzył rodzaj dźwiękowego mebla wchodzącego w dialog z La DS. Z kolei Mi Vida to praca audiovideo, w której autor zestawia pocięte, zapętlone i pomontowane dźwięki wypadku(ów?) z obrazami przetwarzania samochodowych wraków na wysypiskach śmieci. Jeśli ktoś miałby co do tego wątpliwości – kurator rozwiewa je, zestawiając prace dźwiękowe z fotografiami Agustína Jiméneza oraz Enrique Metinidesa.\nFotografie megalopolis meksykańskiej Stolicy towarzyszą również odtwarzaniu Eua’On Julia Estrady (1980), ucznia Cháveza, a później Iannisa Xenakisa. Elektroniczna kompozycja powstała w oparciu o system UPIC, który Estrada testował w Paryżu jako uczeń Xenakisa. Wpływ kompozytora Metastasis słychać również w samym podejściu Estrady do brzmienia oraz faktury kompozycji. Mamy tu do czynienia z potężnymi, dynamicznymi masami dźwiękowymi, spadającymi z hukiem na słuchacza. Mimo tego Estradzie udaje się uniknąć niezdrowego patosu, kreuje zróżnicowaną brzmieniowo magmę hałasu, która zagęszcza się, lub rozrzedza. Prieto Acevedo ustawia kompozycję Estrady zestawiając przytłaczający dźwięk z obrazami wszechogarniającej metropolii. Futurystyczna afirmacja nowoczesności przeradza się w ponowoczesną krytykę „monstrualności”.\nAle monstrualność przecież zawiera się również w wyrażanej wówczas przez różnych myślicieli całej Ameryki Łacińskiej idei neobaroku jako alternatywy wobec postmodernistycznego paradygmatu pojmowania rzeczywistości. Wedle tej koncepcji, sformułowanej m.in. przez Octavio Paza, w świecie rosnących sprzeczności i zderzających się formacji kulturowych doświadczenie kolonialnego zderzenia w okresie baroku jest emblematyczne dla późnej, lub po- nowoczesności 9. Gwałtowna, monstrualna modernizacja półperyferiów staje się w tej koncepcji wirusem, który oddziałuje na cały świat i w efekcie odwraca ustalone relacje centrum-peryferia.\nW ostatniej części wystawy Prieto Acevedo gromadzi różnorodne prace, którym nadaje ramę, pisząc o poszukiwaniach nowych wspólnot oraz tożsamości w miejsce narodu. Post-narodowy charakter wiąże się z tożsamością migrantów – z jednej strony Mathiasa Goerritza, pochodzącego z Niemiec literata, który odegrał ważną rolę w rozwoju eksperymentalnej poezji w Meksyku, a z drugiej choćby Angélici Castelló oraz Mario de Vegi, działających od lat w Europie. Praca de Vegi Himno Nacional Mexicano (2012) stanowi symboliczne pożegnanie z narodową tożsamością, prezentując hymn meksyku w formie gestów języka migowego wyświetlanych na 46 slajdach.\nJeśli zdekonstruowany hymn Contrapunto Lavisty stanowił dla Prieto Acevedo metaforę krytyki meksykańskiego państwa i wprowadzał w estetykę noise, to praca de Vegi ukazuje istnienie mniejszościowych zbiorowych tożsamości, które wcześniej były marginalizowane i otwiera część pracy związaną z post-Cage’owską estetyką ciszy. Himno Nacional Mexicano koresponduje z pracą Verónici Gerber Bicecci Blind Library (2010), a także reprodukowanym w festiwalowym katalogu Braille Forensic Codex Galindo (2015). Galindo wykorzystuje pismo Braille’a jako odniesienie do azteckich kodeksów, problematyzując ponownie stosunek do prekolumbijskiej przeszłości. Galindo wykorzystuje kodeksy również w celu przepisania historii muzyki eksperymentalnej, wiążąc stosowane w nich formy zapisu z eksperymentalnymi partyturami Cage’a, a szczególnie z Variations II (1961) 10. Na wystawie Prieto Acevedo pokazuje inną pracę powstałą w bezpośrednim dialogu z Cage’em – serię text-sound compositions Jaula (1971) opartych na wskazaniach I Chingu / Księgi Przemian , które Arnaldo Coen stworzył we współpracy z Lavistą i które potem posłużyły jako partytura szeregu niezdeterminowanych utworów na fortepian, wykonanych w jego hołdzie. Obok Jauli Prieto Acevedo zaprezentował cykl papierowych rzeźb Coena Mutaciones, Transmutaciones (1976) powstałych we współpracy z poetą Francisco Serrano. Papierowe struktury przywodzą na myśl choćby Incomplete Open Cubes Sola LeWitta, wskazując na dalszy, post-Cageowski rozwój praktyk konceptualnych w kierunku muzyki opartej na strukturach tworzących serie i potencjalnie pozbawionej dźwięku. Dodatkowo Prieto Acevedo w tym kontekście umieścił wiersz konkretny Poccos Cocodrillos Loccos Goerritza (1967) 11. Kulminację tego watku stanowi znakomita kompozycja Concierto Para Fotógrafos formacji Música De Cámara (1989) na amplifikowane dźwięki aparatów fotograficznych. Kurator swobodnie korzysta z konceptualnego poszerzania koncepcji kompozycji zestawiając różne formy konceptualnej muzyki, szukając różnych form konceptualizacji ciszy. Sam zamówił u Gerber Bicecci artystyczną książkę, stanowiącą interpretację eseju Luisa Villoro La Significación del Silencio (1994).\nInne słyszenie stanowi również kontekst prac Ariela Guzika. Na temat twórczości Guzika obszernie pisze w #31 Piotr Tkacz i w tym miejscu odsyłam do jego tekstu zaznaczając jedynie, że zaprezentowana przez Prieto Acevedo praca Psychic Voices dotyczy prób dźwiękowej komunikacji z wielorybami i rysuje na wystawie wizję posthumanistycznej wspólnoty zastępującej narodową. Na podobnej zasadzie ustawiona została muzyka formacji Vía Láctea, twórców meksykańskiej odmiany kosmische music. Prieto Acevedo zestawia ich kultowy, self-titled album (Momia, 1980) z komemoracyjną płytą Mexico Saluda a los Conquistadores de la luna (1968). Vía Láctea staje się w tym kontekście zespołem nastawionym na dźwiękową eksplorację kosmosu, zapowiadając zwrot poza tradycyjne wspólnoty.\nWreszcie, praca Angélici Castello Magnetic Island (2017) odsyła do zwrotu w stronę indywidualnych historii oraz osobistej pamięci. Również zamówiona specjalnie na wystawę, instalacja składa się z tkanej materii, której tworzywu stanowi magnetofonowa taśma, a także z kompozycji na dwa spreparowane radioodbiorniki. Castello kreuje przestrzeń prywatnej pamięci, utkanej z technologii audialnych jej młodości. Przestrzeń wypełnia kompozycja zbudowana z nagrań terenowych, szumów fal radiowych oraz dźwięków akustycznych. Konstrukcja przestrzeni sugeruje prywatne sanktuarium, zaś wykorzystane tworzywa odsyłają do dzisiejszej refleksji z zakresu archeologii mediów nad kolektywnymi kulturowymi praktykami tworzenia pamięci zbiorowej poprzez indywidualne wiązanie pamięci z mediami 12. W post-narodowej wizji społeczeństwa (np. Galindo oficjalnie określa siebie jako artystę post-Meksykańskiego) kolektywna pamięć zbudowana jest z nomadycznych całości opartych na luźniejszej, medialnej podstawie – wspomnień dotyczących niekoniecznie współdzielonych treści, lecz doświadczeń nośników danego okresu.\nPodczas jednego z koncertów towarzyszących wystawie hymn Meksyku pojawił się jeszcze raz – tym razem w wykonywanej premierowo kompozycji Carlosa Sandovala Mexican National Anthem (as I recall it from my childhood) w wykonaniu LIMINAR ensemble oraz solistki Carminy Escobar. Sandoval sprowadził hymn do codziennych społecznych praktyk jego wykonywania, pastiszowo dekonstruując jego oficjalny charakter. Sandoval wykorzystuje nagrania wykonań chóru przez dziecięce zespoły, łącząc je również z solowym wykonaniem przez amatorów. Scena zamienia się w przestrzeń publiczną – na jej środku umieszczona zostaje flaga państwowa zawieszona na długim proporcu, zaś komunikat prosi widzów o powstanie, kierując osobną prośbę o salut do Meksykanów. Rozdźwięk między oficjalną wersją hymnu oraz tym jak jest wykonywany wyraźnie odsyła do kryzysu narodowej wspólnoty w Meksyku. Sandoval podobnie jak Castello kreuje przestrzeń osobistej pamięci, jednak z tej perspektywy poddaje krytyce społeczny projekt meksykańskiego narodu. Warstwa instrumentalna zostaje ograniczona do minimum, zaś wokal Escobar przechodzi od naśladowania „fałszujących wykonań”, do onomomatopeicznej improwizacji, przywodzącej na myśl chociażby twórczość Katalin Ladik.\nKompozycja Sandovala stanowi domknięcie wątku wystawy biegnącego od budowy „narodowej” meksykańskiej muzyki współczesnej, po krytykę koncepcji narodu oraz próby budowy w oparciu o dźwięk alternatywnych wspólnot oraz tożsamości. Internacjonalistyczne wizje czasów międzywojnia zastąpione zostają zwrotem w stronę mniejszych zbiorowości oraz budowania relacji posthumanistycznych. Utwór Sandovala jako jeden z nielicznych wprowadza kobiecy głos do silnie zmaskulinizowanej historii ułożonej przez Prieto Acevedo. Historia meksykańskiej „audio-maszyny” pisana była zdecydowanie pod dyktando machismo, kompozytorki oraz artystki dźwiękowe pojawiają się w niej de facto dopiero od lat 80. Można w tym dostrzec tezę – „audio-maszyna” posiada wyraźnie patriarchalny charakter i dopiero jej krytyka umożliwia wprowadzenie twórczości kobiet.\nNarracja Prieto Acevedo opierała się na narracyjnym ułożeniu kompozycji powstałej ze zderzania dźwięków wybrzmiewających w pomieszczeniach Kunstquartier Bethanien. Poszczególne działy mieszały się ze sobą, podporządkowane logice zderzeń dźwięków wybranych utworów, odtwarzanych z głośników. W efekcie powstała heterogeniczna narracja, uciekająca od linearnych chronologii i operująca różnymi czasami – jak w Ome Acatl Galindo, lub innej kompozycji Carlosa Sandovala, Maquina Latina. Wystawa została gęsto ułożona, lecz nie przytłaczała – największy problem ekspozycyjny stanowiły częste awarie sprzętu oraz różnice między materiałami towarzyszącymi wystawie, a jej ostatecznym kształtem – sam o paru eksponatach nie napisałem, gdyż po prostu nie były w żaden sposób opisane na wystawie, ani w towarzyszących jej publikacjach.\nWystawa Prieto Acevedo stanowi efekt kilkunastu lat badań historii muzyki eksperymentalnej oraz sound artu w Meksyku. Poza kuratorem Berlińskiej wystawy, badania prowadzili także np. Iturbide oraz Martínez 13. Critical Constellations of Audio-Machine in Mexico związana była również z kilkuletnim programem kulturowej współpracy oraz wymiany między rządami Niemiec oraz Meksyku. Kilka miesięcy wcześniej w tym samym miejscu odbyła się inna wystawa poświęcona meksykańskiemu sound artowi zatytułowana entre límites / zwischen grenzen – berlin. Prieto Acevedo jednak jako pierwszy zaproponował ramę interpretacyjną łączącą rozwój muzyki eksperymentalnej oraz sztuki dźwięku w Meksyku z państwowym projektem modernizacji oraz tworzenia narodu. Z tej perspektywy widać krytyczny, polityczny wymiar dźwiękowych eksperymentów – wspierających dominującą „audio-maszynę”, lub podkładających kije w jej szprychy.\nNa koniec trzeba zadać pytanie o to, jak wystawa Prieto Acevedo wpisała się w szerszy kontekst tegorocznego CTMu. Temat ostatniej edycji festiwalu ustawił współczesną muzykę oraz sztukę dźwięku w kontekście rozwijających się aktualnie teorii afektu. Hasło FEAR, LOVE, ANGER można potraktować jako wyraz odpowiedzi na zmiany we współczesnym świecie, ale również świadectwo frustracji oraz bezradności – CTM należy wszak do festiwali, które opakuwują program muzyczny konceptualną ramą, która w założeniu ma promować progresywne idee. A jednak wszyscy zdajemy się przegrywać. Odwołanie do emocji i afektów jawi się desperacką próbą przeciwstawienia współczesnym kulturowym tendencjom, próbą mobilizacji nowych zasobów do walki z reakcją, która wszak coraz lepiej zarządza zbiorowymi emocjami. Podczas tegorocznej edycji bardzo wiele mówiono o potrzebie ponownej polityzacji przestrzeni muzyki klubowej, w trakcie (biletowanych) paneli rozmawiano o poszukaniu taktyk inkluzywności oraz różnych obliczach dźwiękowego aktywizmu.\nTematyka afektów wydaje się naturalna dla festiwalu, który tak wiele zawdzięcza rozwojowi muzyki klubowej w latach 90, wszak konceptualizowanemu na bieżąco z perspektywy socjologicznej, zapowiadającej współczesny zwrot w stronę socjologii emocji oraz afektologii. Przez całe lata 90 rozwijały się dyskursy „drugiego lata miłości” rave’u, „zimnego, alienującego techno” czy „jungle wyrażającego lęki końca XX wieku”. Temat tegorocznej edycji wyrażał nadzieję na to, że muzyka klubowa jest w stanie zmieniać świat, tworząc efemeryczne wspólnoty szerzące progresywne wartości. Niestety uczestnicząc w festiwalu przez większość czasu dominował LĘK – osobiście miałem wrażenie, że wspólnota powstała podczas festiwalu miała raczej charakter wyspy oblewanej zewsząd falami pesymizmu i strachu. Mobilizacja, o której mówiono przybierała formę przetrwania wspólnot, a nie zmiany rzeczywistości. W tym kontekście mało przekonująco brzmiały rozważania zaproszonych mówców o wyjątkowej „sonic tactility” muzyki klubowej, jej „afektywnej sprawczości” itd.\nNic nie pokazało mocniej problemów ze zmienianiem świata poprzez festiwale-thinktanki, niż doświadczenie stania w kolejce do Bergheim i legendarnych, radykalnych kontroli na wejściu – a wszystko przecież w imię bezpieczeństwa. Ale czyż właśnie bezpieczeństwo nie jest głównym argumentem przeciwko wpuszczaniu do Europy uchodźców i imigrantów, za „racial profiling”, budową murów na granicach itd.? W tym roku przez środowiska klubowe przetoczyła się cała fala dyskusji na temat tego jaki model kultury muzyki elektronicznej ma szanse rzeczywiście budować szersze społeczności, w poprzek społecznych podziałów – i raczej model zamkniętej enklawy wolności poddawany jest krytyce.\nNa tym tle wystawa Prieto Acevedo pokazywała budowanie wspólnoty jako dwuznaczną grę afektów, w której zwolennicy progresywnych idei grają kartami znaczonymi przez siły reakcji. W narracji wystawy kluczem do zbudowania alternatywnych tożsamości oraz wspólnot jest poddanie krytyce dominującej kulturowej maszyny wytwarzania znaczeń. Wystawa pokazuje szerokie spektrum sposobów na to, jak muzyka eksperymentalna oraz sztuka dźwięku mogą współcześnie nieść znaczenia – zarówno krytyczne, jak i pozytywne. Zdaje się jednak opowiadać nie tyle za przechwytywaniem zbiorowych afektów, co społecznych dyskursów, za przestawieniem maszyny na produkcję innych znaczeń.\nAlejandro L.Madrid, Constellations of Anarchy: Making Sense of the (Post-)Nation Through Sound, w: red. Jan Rolf, Taïca Replansky, Annie Gårlid, CTM 2017 FEAR ANGER LOVE MAGAZIN, wyd. DISK – Initiative Bild & Ton, Berlin 2017, s. 48. ↩\nCarlos Acevedo, Critical Constellations of Audio-Machine in Mexico, broszura towarzysząca wystawie, Berlin 2017. ↩\nGuillermo Gallindo, Imaginary Stories, w: red. Jan Rolf, Taïca Replansky, Annie Gårlid, CTM 2017…. s. 55. ↩\nPrzypominamy, że w numerze #17 opublikowaliśmy przekład fragmentów jego programowego tekstu Rewolucja dźwięku 13. Julián Carillo, Rewolucja dźwięku 13. Wybrane fragmenty, tłum. Magda Kaźmierczak, „Glissando” #17/2011, s. 89-92. ↩\nDwupłytowe wydawnictwo powstało jako jeden z efektów końcowych projektu badań nad dźwiękową twórczością wielkiej awangardy prowadzonym w zakładzie rzeźby wydziału sztuk pięknych de la Universidad Politéchnica de Valencia. Wydawnictwo obejmuje rekonstrukcje oraz wykonania utworów futurystów, dadaistów, surrealistów, ultraistów, rosyjskich kubofuturystów oraz produktywistów, węgierskich aktywistów, chilijskich kreacjonistów, kubańskiej Jitanjáfora oraz Poesía Negrista, a także członków Bauhausu, kręgów wokół Bertolda Brechta oraz różnych środowisk związanych z awangardami w Hiszpanii (La Orden De Toledo, Altavoz Del Frente, postizm). ↩\nNa temat fascynacji corridos środowiska Estridentismo zob. np. Deborah Caplow, Leopoldo Méndez: Revolutionary Art and the Mexican Print, University of Texas Press, Austin 2007, s. 51, 99-100. ↩\nZob. rozmowę na temat ścieżki dźwiękowej do filmu oraz pojęcia scenofonii http://www.lafuriaumana.it/index.php/56-archive/lfu-23/352-scenophony-vestiges-and-transgression-conversation-between-bani-khoshnoudi-mario-de-vega-and-rodolfo-sanchez-alvarado. ↩\nLata 60. i 70. to okres wielkiego rozwoju przemysłu samochodowego w Meksyku i w konsekwencji – ogromnego wzrostu ilości samochodów na drogach w latach 70. i 80. ↩\nW powstaniu latynoamerykaskiej koncepcji neobaroku kluczową rolę obok Paza odegrali kubańscy pisarze: Alejo Carpentier, José Lezama Lima, Severo Sarduy. Szerzej na ten temat zob. Zob. M. Moraña, Baroque/Neobaroque/Ultrabaroque: Disruptive Readings of Modernity, w: pod red. N. Spadiccini, L. Martín-Estudillo, Hispanic Baroques: Reading Cultures in Context, Vanderbilt University Press, Vanderbilt 2005, s. 241-282; M. Kaup, Neobaroque. Latin America’s Alternative Modernity, „Comparative Literature”, Vol. 58, No. 2006, s. 128-152; L. Parkinson Zamora, The Usable Past: The Imagination of History in Recent Fiction of the Americas, Cambridge University Press, Cambridge-New York-Oakleigh 1997; M. Kaup, L. Parkinson Zamora, Baroque, New World Baroque, Neobaroque: Categories and concepts, w: pod red. tychże: Baroque New Worlds: Representation, Transculturation, Counterconquest, Duke University Press 2010, s. 1-39; C. A. Salgado, From Modernism to Neobaroque: Joyce and Lezama Lima, Associated Univeristy Press, London-Cranbury-Mississauga 2001; R. Pérez, Severo Sarduy and the Neo-baroque Image of Thought in the Visual Arts, Purdue University Press, Purdue 2012. ↩\nGuillermo Galindo, dz. cyt., s. 58. ↩\nWiersz ten został zinterpretowany wokalnie przez Iturbide na składance Revista de Arte Sonoro 7, Centro De Creación Experimenta, 2004. ↩\nZob. np. red. Karin Bijsterveld, José van Dijck, Sound Souvenirs: Audio Technologies, Memory and Cultural Practices, Amsterdam University Press, Amsterdam 2009. ↩\nZob. np. bibliografię prac Iturbide na http://www.artesonoro.net/writings.html, a także np. Israel Martínez, Sound in Recent Works by Mexican Artists, przeł. Mariana Aguirre, http://magazine.art21.org/2012/08/08/sound-in-recent-works-by-mexican-artists/#.Wdky0WdpHIU. ↩


Nie przegap nowych klamek WALA!\nNowe klamki WALA - naprawdę warte uwagi!\nArtykuł na: 2-3 minuty 2021-04-21\nZ niebywałą radością firma WALA prezentuje nowe klamki H6 i H7. Piorunująco piękny, subtelny i wyrafinowany, a jednocześnie silny i mocny design, oraz profesjonalne wykonanie z materiałów najwyższej jakości, sprawią, że każdy będzie zadowolony z wyboru nowych klamek aluminiowych.\nKlamki doskonale sprawdzą się w zastosowaniu domowym jak i firmowym, zarówno na zewnątrz jak też wewnątrz. Charakteryzują się szaleńczą wygodą użytkowania ze względu na w pełni przemyślany proces projektowania, oraz elegancją, wpasowującą się we wszystkie trendy projektowe.\nNiezależnie od tego, czy masz drzwi drewniane, aluminiowe, czy stalowe, a może czarne, albo złoto - różowe, te klamki będą pasować, ponieważ posiadają wiele kombinacji wykończeniowych i potrafią wkleić się stylistycznie w każdą przestrzeń.\nNowe klamki WALA: klamka panelowa H6 z pełną rękojeścią i H7 z okienkiem\nWyróżniamy klamkę panelową H6 z pełną rękojeścią i H7 z okienkiem, obie o szerokościach 26 mm lub 36 mm do wyboru, na szyldzie długim S5 o szerokości 34 mm lub 42 mm, lub na szyldzie krótkim SK3.\nDostępne są wykończenia w różnych wersjach kolorystycznych:\nAnoda srebrna, anoda czarna ze szlifem,\npełna paleta RAL.\nWachlarz możliwości jest ogromny, a wybór klamki WALA na pewno będzie satysfakcjonujący na długie lata. Zatem jeśli chcesz korzystać z bez wątpienia doskonałych klamek, koniecznie sprawdź szczegóły w naszej ofercie lub skontaktuj się z naszymi ludźmi, którzy z radością i profesjonalizmem pomogą w trafnym wyborze najlepszego dla Ciebie rozwiązania!\nZajrzyj tu → www.wala.pl\nZawias AXM 2-SKRZYDEŁKOWY do stolarki PCV\nZawias AXL 2-SKRZYDEŁKOWY do stolarki PCV\nZawias AXL 3-SKRZYDEŁKOWY do stolarki PCV\nZawias nawierzchniowy WX NIESYMETRYCZNY 2-SKRZYDEŁKOWY\nZawias nawierzchniowy WX NIESYMETRYCZNY 3-SKRZYDEŁKOWY


Polemicznie - nie jestem nihilistką ⋆ Okruchy Kultury\nMiałam już tu nie pisać. Miałam sprzedać domenę, albo przekazać login i hasło komuś, kto poprowadzi Okruchy lepiej… miałam. Miałam też się wycofać odrobinę z publicznej sfery życia, skupić się na nauce i na pracy, generalnie – zniknąć, przywalona natłokiem spraw, jakie ostatnio dzieją się w moim życiu. Spraw, powiedzmy sobie uczciwie – niezbyt dobrych (delikatnie). Zaczęłam nawet realizować ten plan, po czym… wydarzył się dzień wczorajszy i pewna rozmowa.\nObraz z cyklu „Zatrute studnie” – Jacek Malczewski\nRozmowy z ludźmi w moim świecie mają to do siebie, że są bardzo intensywne, bogate w treść, nierzadko prowadzą do zmian wektorów, w których poruszają się uczestnicy dialogu. Wczorajsza była taka w założeniu – z jedną z najważniejszych w moim życiu osób, z człowiekiem, który wiele przeżył, wiele doświadczył, na tematy, które są dla każdego z nas kardynalne; o życiu, czasie, śmierci, o świecie i nastawieniu do tego wszystkiego. Kiedy powiedział mi, że nie wie, jak we mnie tchnąć chęć do życia i przezwyciężyć mój codzienny katastrofizm, coś w środku, na dnie mojego mózgu, zadrżało; chwila, chwila!\nNihilizm – bo przecież o nim mowa – jest jak ciemny, niebezpieczny las. Taki, do którego nie mamy ochoty wchodzić, który napawa nas przerażeniem… niełatwo bowiem znaleźć z niego wyjście. Kiedy raz się w niego zagłębimy, nasza zdolność postrzegania świata takim, jakim on jest, zaczyna zamierać; łatwo jest pozwolić sobie na to, by spojrzeniem zawładnęła ciemność, o wiele trudniej, a często niemożliwym jest nauczyć się potem patrzeć w słońce…\nGdyby nie słońce, nigdy nie zaczęłabym pisać (jeszcze w liceum). Nie zaczęłabym się uczyć, nie podjęłabym wędrówki przez filozofię, literaturę i kulturę, oraz… przez ludzi. Nie wierzyłabym, że słowo może zmienić świat – a konstruując kilka dni temu coś w rodzaju mojego prywatnego credo napisałam, że wiara w moc słowa, opowieści, przekazu, myśli w ogóle, to jeden z fundamentów mojego świata. Słowo potrafi tworzyć światy, ale i równać je z ziemią; potrafi wlewać w człowieka energię, moc, optymizm, ale i dociskać go do parteru, odbierając mu całą wiarę w jego siły i wartość. Na słowach budujemy swoją kulturę, a na niej – tożsamość. Na słowach, nie na czym innym – na słowach, które są najpiękniejszym wyrazem aktywności intelektualnej człowieka.\nŻeby aktywność tę jednak praktykować, trzeba mieć kręgosłup i nerwy ze stali. Jeden z moich Profesorów, człowiek już mocno starszy, dajmy mu na imię M., zapytany kiedyś przeze mnie o to, czy gdyby miał wybór, chciałby się urodzić w naszym świecie, powiedział mi: świat jest piękny, ale nie będę pani okłamywał, odpowiedź jest oczywista i nie musimy jej wypowiadać. Zgadzam się z nim. Zgadzam się z tym, że świat jest piękny – istotnie, zachwycający. Jak i ludzie w nim żyjący – nie spotkałam jeszcze człowieka, który nie miałby mi nic ciekawego do zaoferowania – intelektualnie, duchowo, mentalnie. Na różnych poziomach – nie zawsze na najwyższym, fakt. Ale nie o to tu chodzi, tylko o generalną ocenę rzeczywistości – fascynującej, pięknej, inspirującej, ale i piekielnie trudnej.\nŻycie człowieka jest walką – z chorobami, z trudnościami, z przeciwnościami losu, które nieraz pozostają poza wpływem naszych działań. Jest walką trudną, wyczerpującą, a każdy z nas ma swoje doświadczenia – nierzadko takie, które sprawiają, że wątpimy w sens, w powody, dla których powinniśmy walczyć dalej. Ten sens i powody są, ale bywa, że wymykają nam się z rąk – dopóki je gonimy, nie jesteśmy nihilistami. Miewamy kryzysy, wątpimy, zapadamy się, płaczemy, ale nie pozostajemy w lesie. Wciąż chcemy słońca. Dlatego budzimy się następnego dnia. Dlatego mimo wszystko – marzymy, dążymy, uczymy się nowych rzeczy. Łatwo jednak o depresję, o zapaść ostateczną, nierzadko o śmierć – to wtedy, kiedy nikt nie trzyma nas za rękę, kiedy nie ma lustra, w którym moglibyśmy odbić swoje wartości i które powiedziałoby nam, że jesteśmy ważni, istotni, kochani.\nUpadać siedem razy\nA wstawać osiem\nDopóki wstajemy, nie jesteśmy nihilistami. Dopóki znajdujemy cele, nie jesteśmy nihilistami. Tak: znajdujemy cele. Bo trzeba je znajdować codziennie, czasem stwarzać, dochodzić do nich ciężką pracą nad sobą samym; cele nie pojawiają się znikąd, nie zbieramy ich z chodnika. Świat nie jest taki prosty (a szkoda).\nJa też nie czuję się nihilistką. Mimo trudności jednego dnia, następnego wstaję, uśmiecham się i jestem dla ludzi – pod postacią słów, treści, ale i partnerstwa w pracy, we wspólnych przedsięwzięciach. Jestem też jako przyjaciółka, znajoma, koleżanka – po to, by włażąc do lasu mieli świadomość, że jest po co z niego wychodzić (że ktoś czeka na skraju drzew, w świetle). I od nich oczekuję tego samego. Wiem też, że to jest jedyna filozofia życiowa, która w praktyce zdaje egzamin: egzystencjalizm wsparty na myśleniu o doskonaleniu się, o byciu dla innych i razem z innymi. Filozofia, która pozwala przezwyciężyć wszelkie trudności. I daleko jej do nihilizmu.\nWiem, że bardzo osobisty tekst. Wiem.\n4 thoughts on “Polemicznie – nie jestem nihilistką”\n26 czerwca 2013 o 20:11\ntak zwyczajnie: zajebiste.\nSzczere. Dziękuję. :)\n27 czerwca 2013 o 10:19\nZaszyfruję delikatnie, że ten tekst dotyczy w pewnym stopniu także mnie. Tym bardziej dziękuję, że jesteś jedną z osób, która przemogła się i napisała osobisty, trudny wpis.


Powolny koniec dynastii - Archiwum Rzeczpospolitej\nRaul Castro (z lewej) ze swoim następcą Miguelem Diazem-Canelą (z prawej).\nPo 59 latach wyspą zacznie rządzić człowiek, który nie nazywa się Castro. Będzie on jednak zależny od partii.\nKończąc druga kadencję prezydencką, w czwartek ustąpił młodszy z braci Castro, 86-letni Raul. Na jego miejsce został wybrany 57-letni Miguel Diaz-Canela – reprezentant nowego pokolenia kubańskich przywódców.\n– Bardzo umiejętnie piął się do władzy. Trochę jest populistą. W połowie lat 90., gdy był szefem partii w prowincji Santa Clara, jeździł wszędzie na rowerze zamiast służbowym samochodem – powiedział „Rzeczpospolitej" ekspert w dziedzinie Ameryki Łacińskiej, prof. Henryk Szlajfer.\n– Jednocześnie na jednym z ostatnich spotkań z aktywistami partii komunistycznej zaprezentował się jako twardy polityk, przede wszystkim w stosunku do USA – dodał.\nUrodzony już na Kubie rządzonej przez Castro, inżynier elektronik z wykształcenia, całe życie zawodowe spędził w organizacjach młodzieżowych, a potem w partii komunistycznej. – To nie jest ważne, czy on zna świat – Raul Castro też nie znał. Ważne jest, by w jego otoczeniu znaleźli się ludzie, którzy będą...


Rower Elektryczny 28" KANDS ELITE ACERA LDS R.2019 castor24.pl\n» Rower Elektryczny 28" KANDS ELITE ACERA LDS R.2019\nCena: 4 859,00 zł 5 059,00 zł 4859.00\nKod produktu: 20A6-40953_20190801103205\nKands Elite Pro ACERA LDS\nRower Elektryczny ma dodatkowe źródło energii w postaci silnika zasilanego akumulatorem. Silnik nie zastępuje jednak całkowicie pracy mięśni – wspomaga jedynie pedałowanie. Elektryczny dopalacz działa do prędkości 25km/h, co w warunkach miejskich jest w zupełności wystarczającą prędkością. E-rowery mają coraz szerszą grupę zwolenników. Nie są to tylko ludzie starsi czy z niepełnosprawnościami. Coraz częściej na elektryku można zobaczyć młode osoby.\nWYŚWIETLACZ: OMT-M3-S Z MANETKĄ GAZU I PODŚWIETLENIEM, Centralny s700 z pilotem (opcja)\nMechanizm korbowy SHIMANO FC-TY501 / ALUMINIOWY\nPiasty P/T SHIMANO DH-3N20 / JOY TECH QUICK RELEASE / ALUMINIOWE


Odsłon: 110 13.06.2008\nPrzepis dnia: 18-06-2008\nCebule obieramy kroimy w kostkę, na połowie z tego smażymy mięso mielone dodając skrojony lub sprasowany czosnek. Marchew umyj, oskrob i zetrzyj na grubej tarce, zeszklij na drugiej połowie cebuli, do tego wrzuć pokrojone w plasterki pieczarki i pokrojoną w paseczki kapustę pekińską. Gdy warzywa zmiękną i odparuje się z nich woda, zdejmij z gazu i wymieszaj z mięskiem. Gdy farsz ostygnie dodaj jajo i przypraw solą, papryczką, i sosem sojowym. Papier ryżowy zanurz na kilkanaście sekund we wrzątku następnie przenieś na drewnianą deskę (do tego, co niedrewniane mokry papier lubi się przyklejać) na placek nałóż sporą łyżkę farszu, najpierw załóż na farsz górę placka potem boki i zwiń do końca placka. ( osobiście polecam zawijać sajgonka w podwójnego placka, to gwarancja żeby podczas smażenia się nie rozwalił, oraz odczekać ok 3 godzin aż sajgonka trochę wyschnie). Smażyć aż do zrumienienia obustronnie na oleju.\nPodawać z ryżem gotowanym z curry i surówka z kapusty pekińskiej z dodatkiem orzechów włoskich. Polecam polać sajgonki gorowym sosem słodko-kwaśnym Tao Tao.\npapier ryżowy, 12 sztuk\nmięso mielone, 250 gram\npieczarki, 300 gram\nmakaron sojowy, 1 opak\nsól, papryczka czerwona, sos sojowy, do smaku\nCebule obieramy kroimy w kostkę, na połowie z tego smażymy mięso mielone dodając skrojony lub sprasowany czosnek. Marchew umyj, oskrob i zetrzyj na grubej tarce, zeszklij na drugiej połowie cebuli, do tego wrzuć pokrojone w plasterki pieczarki i pokrojoną w paseczki kapustę pekińską. Gdy warzywa zmiękną i odparuje się z nich woda, zdejmij z gazu i wymieszaj z mięskiem. Gdy farsz ostygnie dodaj jajo i przypraw solą, papryczką, i sosem sojowym. Papier ryżowy zanurz na kilkanaście sekund we wrzątku następnie przenieś na drewnianą deskę (do tego, co niedrewniane mokry papier lubi się przyklejać) na placek nałóż sporą łyżkę farszu, najpierw załóż na farsz górę placka potem boki i zwiń do końca placka. ( osobiście polecam zawijać sajgonka w podwójnego placka, to gwarancja żeby podczas smażenia się nie rozwalił, oraz odczekać ok 3 godzin aż sajgonka trochę wyschnie). Smażyć aż do zrumienienia obustronnie na oleju. Podawać z ryżem gotowanym z curry i surówka z kapusty pekińskiej z dodatkiem orzechów włoskich. Polecam polać sajgonki gorowym sosem słodko-kwaśnym Tao Tao.


Skuter, śnieg, mikołaj :) | Forum Jednoślad.pl\nThis topic has 19 odpowiedzi, 7 głosów, and was last updated 10 years, 7 months temu by\n8 grudnia 2010 dnia 14:32 #19743\nUlice czyste więc razem z kolegą zakupiliśmy stroje mikołajów 🙂 razem z nim wylatujemy zaraz na miasto 🙂 ciekawe jaka będzie reakcja 🙂\n8 grudnia 2010 dnia 14:38 #19744\nNo, Mikołaj 8-go Grudnia. 🙄\n8 grudnia 2010 dnia 19:49 #19752\nale reakcja ludzi boska 😀\nOklaski 😀 trąbienie i machanie 😀 machanie :d Składanie zyczen 😀\nsuuuper było, ale dziewczyna mnie zobaczyła i była w lekkim szoku że jadę w stroju mikołaja bez kasku w czapeczce 😀\n8 grudnia 2010 dnia 21:07 #19764\nHehe, musiała być niezła zlewa 😛\n9 grudnia 2010 dnia 15:31 #19775\nOwszem, była ostra zwała 😀 Dosyć że My mieliśmy zwałe to jeszcze ludzie mieli 🙂 i jest dobrze 😀 jechaliśmy bez kasku, a nawet policja nam machała 😀\n9 grudnia 2010 dnia 15:33 #19777\nMoże machali lizakiem? 😀\n6 listopada 2011 dnia 19:37 #44889\nFajna opcja 😉\nMuszę też tak w tym roku zrobić ;D\n6 listopada 2011 dnia 20:05 #44892\nKurna, pożyczam pomysł i robię to w tym roku ;D\n6 listopada 2011 dnia 20:09 #44893\nSzkoda że jesteś z Nowego Sącza w grupie raźniej 😉\n6 listopada 2011 dnia 20:14 #44895\nNo ;/ Wiem, większość ludzi z forum jest z innych części Polski ;/ Ale nie przejmuj się, popytaj, może kogoś znajdziesz 😉\nAle tutejsi motocykliści nie są według mnie tak uprzejmi jak niektórzy z Wawy opowiadają. Dzisiaj jadąc spróbowałem „Lewą w Górę” do jakiegoś motocyklisty na chopperze, to się tylko burak krzywo popatrzył…\n6 listopada 2011 dnia 20:25 #44898\nJa myśle, to nie dzielnica Polski tyle co , dobre wychowanie na drodze 🙂\nZ jednym miło pogadasz przy witasz się, a drugi tylko się własnie głupio po patrzy ;/\n6 listopada 2011 dnia 20:46 #44900\nJa 6 grudnia też wyruszam w czapce i stroju Mikołaja na Kraków. Skuter będzie robił za Rudolfa( na dodatek pod kolorek, bo czerwony).\n7 listopada 2011 dnia 16:12 #44927\nMoże też pożyczę pomysł 🙂 Czerwony skuter, strój mikołaja i czapka na kasku 😀\n7 listopada 2011 dnia 17:08 #44938\nTylko kurczę nie wiem skąd wezmę strój Mikołaja i brodę. Czapkę i sanie już mam. 😀\n7 listopada 2011 dnia 17:08 #44940\nbędą w sprzedaży w supermarketach 🙂 przed 6.12\n7 listopada 2011 dnia 17:21 #44945\nW realu co roku jest do kupienia 😉\n7 listopada 2011 dnia 18:03 #44956\ntylko czy czapeczka wejdzie na kask ;/ ?\nBo bez kasku to wole nie ;/ ;p\n7 listopada 2011 dnia 18:12 #44958\nFakt, policja co do czapeczek zamiast kasku może się czepiać. Wszystko zależy czy wezmą to na żarty czy na poważnie, a na kask to się może jakoś nałoży.\n7 listopada 2011 dnia 18:20 #44961\nZależy jacy funkcjonariusze ;/\nAle np. mogą mieć w radiowozie ekipę 'Uwaga Pirat’ (TVN TURBO) wiem że mało realne to jednak możliwe…\nI wtedy muszę cię zatrzymać bo nagrywa się i jakby puścili to przypał by mieli xd.\nAle ogl rzecz biorąc jednak bym bez kasku nie jechał, też wydaje mi się kolega trochę 'podkolorował’ historie mówiąc że nawet policja im machała 😛\n7 listopada 2011 dnia 18:25 #44964\nJa w wakacje widziałem ekipę uwaga pirat. Na szczęście mnie nie zatrzymali. Tylko trochę te komentarze są nie na miejscu( po prostu gnoją cię).


MinHolder – przełomowe urządzenie w ratownictwie medycznym | Portal PR - 24PR\nMinHolder – przełomowe urządzenie w ratownictwie medycznym – Portal PR - 24PR\nMinHolder – przełomowe urządzenie w ratownictwie medycznym\n– 20.10.2011 Kategoria: zdrowie. Autor: admin\nUrządzenie ma pomóc w akcji ratunkowej osób, których zdrowie i życie znalazło się w niebezpieczeństwie.\nPodczas ratowania życia lub zdrowia człowieka przełomowa jest tzw. „złota godzina”. To czas, który upłynął od chwili wystąpienia zagrożenia do zastosowania decydującej i właściwej pomocy medycznej. Dzięki informacjom zawartym w MinHolderze personel medyczny otrzymuje „wstępny wywiad” na temat zdrowia pacjenta.\n„Lekarz, który ma pierwszy kontakt z pacjentem, na przykład po wypadku, gdy z poszkodowanym nie ma kontaktu, musi błyskawicznie podjąć właściwe decyzje aby jak najszybciej rozpocząć leczenie” – wyjaśnia lek. med. Andrzej Nabzdyk, lekarz ratownictwa medycznego. „Im szybciej poznamy kim jest pacjent, jaką ma grupę krwi, czy cierpi na choroby przewlekłe i czy przyjmuje na stałe jakieś leki, tym lepszą decyzję medyczną możemy podjąć w zakresie dalszego postępowania z pacjentem”.\n•\tpodstawowe dane użytkownika\n•\tgrupa krwi\n•\taktualne i przebyte choroby\n•\tchoroby przewlekłe\n•\tprzyjmowane leki\n•\tinformacja o ewentualnej ciąży pacjentki\n•\tostatnie niebezpieczne zdarzenia lub pobyty w szpitalu\n•\tdane kontaktowe lekarza lub punktu leczenia pacjenta\n•\tdane kontaktowe bliskich\n•\toświadczenie woli dotyczące ewentualnej zgody na przeszczep narządów\n•\tinne ważne informacje na temat pacjenta (np. skany ostatnich wypisów i EKG)\nMinHolder dostępny jest w dwóch wersjach; dyskretnej opaski na rękę i karty, którą można włożyć do portfela, podłokietnika lub zasłony przeciwsłonecznej na podsufitce w samochodzie.\n„Po analizie potrzeb pacjentów, przyjęliśmy dwie formy MinHoldera” – wyjaśnia Pomysłodawca MinHoldera. „Opaska jest dyskretna, można ją nosić na ręku niemal wszędzie, jest odporna na uszkodzenia mechaniczne, więc nadaje się również dla dzieci. Karta o wielkości karty kredytowej mieści się z łatwością w portfelu.”\nSą to formy wygodne dla użytkownika i jednocześnie natychmiast rozpoznawalne przez służby medyczne m. in. dzięki kolorystyce utożsamianej z produktem.\nMedical Information Holder to pierwszy na polskim rynku nośnik USB zawierający wszystkie ważne informacje medyczne dotyczące jego posiadacza. Oprócz danych osobowych, zawiera podstawowe informacje medyczne dotyczące jego posiadacza, takie jak grupa krwi, informacja o chorobach przewlekłych, przyjmowanych lekach i niebezpiecznych zdarzeniach. MinHolder skraca proces identyfikacji pacjenta, którego życie lub zdrowie znalazły się w niebezpieczeństwie. Wszystkie informacje na nośniku USB dostępne są w 9 najczęściej używanych językach świata, tak aby dane mogły być odczytane poza granicami kraju.\nMEDIMAGE Public Relations\nW gronie potencjalnych Dawców DKMS Polska Julia Kamińska\nLeczenia zaburzeń erekcji metodą VEDI dostępne w Polsce\n« Modna biżuteria emaliowana na jesień od W.KRUK! Rośnie liczba przypadków utraty danych ze środowisk wirtualnych »


'Magazyn Gospodarczy' w Tok FM\nRadio Tok FM (Grupa Radiowa Agory) w sobotniej ramówce oferuje nowy program o tematyce gospodarczej.\nW zmienionej weekendowej ramówce Tok FM znalazł się „Magazyn Gospodarczy”, który wzbogaca ofertę programów o tej treści na antenie stacji. Program ma na celu podsumować najważniejsze wydarzenia gospodarcze mijającego tygodnia. „Magazyn Gospodarczy” prowadzą Agnieszka Witkowicz i Kamila Biedrzycka.\n„Zaczynamy od gospodarczego podsumowania tygodnia, jeszcze raz przypominamy najważniejsze wydarzenia i wypowiedzi tych, którzy na ekonomii znają się najlepiej. Później z naszymi gośćmi poruszamy tematy finansowe i nie tylko, mówimy o gospodarce w prosty sposób i udowadniamy, że dotyczy ona każdego z nas” – mówią autorki.\nOprócz „Magazynu” w Tok FM od poniedziałku do piątku o godz. 09.08 możemy usłyszeć audycję „EKG - Ekonomia, Kapitał, Gospodarka” prowadzoną przez Marka Tejchmana.\n„Magazyn Gospodarczy” w każdą sobotę od godz. 11.00 do godz. 12.00.\nDołącz do dyskusji: 'Magazyn Gospodarczy' w Tok FM


OWIES NAWIGATOR | MATERIAŁ SIEWNY KWALIFIKOWANY \_ ZBOŻA JARE \_ OWIES Producenci \_ Centrala Nasienna Kielce |\nOdmiana o bardzo wysokim potencjale plonowania.\nOwies ten jest gatunkiem o mniejszych wymaganiach glebowych oraz wysokiej odporności na wyleganie.\nMTN bardzo wysoka.\nCechą charakterystyczną jest bardzo dużą odporność na choroby.\n1.95złPLN / 40kg\nSprzedawane po 40 kg ( 1,95 zł / 1 kg )\nPlon ziarna z łuską i bez łuski duży do bardzo dobrego.\nOdporność na mączniaka prawdziwego i rdzę wieńcową dość duża, na rdzę źdźbłową duża, na helmintosporiozę, septoriozę liści – średnia.\nTermin wiechowania i dojrzewania średni.\nUdział łuski mały do bardzo małego.\nMasa 1000 ziaren duża, gęstość w stanie zsypnym duża, wyrównanie ziarna dość dobre.\nZawartość białka duża do bardzo dużej, tłuszczu przeciętna.


Można być dzięki temu niezwykle zadowolonym z najlepszego podejścia do sprawy i skorzystania z wartościowych serwisów, jakie sprawdzą się idealnie. Wybranie sprawdzonych serwisów będzie niezwykle opłacalne i każda osoba będzie w stanie dużo zyskiwać na najlepszym działaniu i podejściu do sprawy. Ogłoszenia towarzyskie można również...\nZa korzystaniem z ofert sklepów rowerowych w przypadku kupowania roweru przemawia sporo kwestii. Przede wszystkim w takich sklepach dostępne są zdecydowanie wyższej jakości produkty, jakich jakość jest bardziej dostosowana do potrzeb i którymi tym bardziej warto się zainteresować w własnej sytuacji. Sklep rowerowy Wrocław posiada...\nGry online mogą przy tym reprezentować inne gatunki. Mogą także pozwalać na zabawę z innymi graczami z całego świata. Samo zainteresowanie się takimi produkcjami będzie dawało dlatego fantastyczne rezultaty i będzie niezwykle mocno weseliło w każdej sytuacji. Każda osoba, która pragnie doskonale bawić się w takich grach będzie mogła tego...\nTibia ots to serwery, które są dostępne na całym świecie. Nie brakuje również polskich serwerów, na których można nawiązać niezwykle wiele ciekawych znajomości i które mogą sprawdzić się naprawdę fantastycznie. Serwisy typu otservlist można odszukać bez większego problemu przez Internet i rozpocząć komfortowe korzystanie z takich...\nSzerokie pole manewru mają klienci, którzy chcą kupić orby pozwalające uatrakcyjnić rozgrywkę w Path of Exile. Wszystko ze względu na fakt, iż sprzedażą orbów zajmuje się sporo serwisów, jakie potrafią pochwalić się idealną renomą oraz szybkim niekiedy realizacji poszczególnych transakcji. Chaos orb path of exile potrafi być dostępny w...\nmonety do fifa 19 - zlotocoins.pl\nChcąc grać w FIFA 19, a zarazem czerpać niebywałą przyjemność z rozgrywki pożądane byłoby zainteresować się tym, jak sporo korzyści są w stanie zapewnić graczowi monety fifa 19. Okazuje się, że właśnie dzięki nim możliwe jest transferowanie zawodników, kupowanie rozmaitych paczek oraz kart. Samodzielne zdobywanie monet potrafi być...\nW sklepach internetowych niezwykle bezproblemowo dostępna jest broń semi auto, jaka wbrew pozorom nie stanowi ponadprzeciętnie gigantycznego wydatku. Wszystko ze względu na fakt, że nierzadko to używane egzemplarze, jakie znajdują się w idealnym stanie technicznym. Ich zakup jest niezwykle opłacalny, co dostrzega szerokie grono...


Fotorelacja ze Spotkania z doulą i psychologiem - 13 maj 2017 - Gdy się rodzi Małyssak - Małyssak\nFotorelacja ze Spotkania z doulą i psychologiem – 13 maj 2017 – Gdy się rodzi Małyssak\nDziękujemy przyszłym i obecnym mamom, a także ich wspierającym partnerom, za przybycie na Spotkanie z doulą i psychologiem, które miało miejsce 13-go maja na Barce Lemara w Bydgoszczy w ramach bezpłatnych warsztatów dla kobiet o macierzyństwie – Gdy się rodzi Małyssak.\nW pierwszej części obejrzałyśmy film „Bo poród to ruch” z doulą Katarzyną Leszczyńską. W drugiej części miałyśmy okazję podzielić się swoimi wrażeniami po filmie, a także odczuciami związanymi z porodem pod okiem psycholog i psychoterapeutki Justyny Prucnal. Cieszymy się z owocnych rozmów i z tego, że każda z nas podzieliła się swoimi przemyśleniami i odczuciami.\nOpublikowano 14 maja, 2017 Autor: admin\nPo pogadance o karmieniu piersią „Breast is best”\nFotorelacja ze Spotkania z lekarzem neonatologiem – 20 maj 2017 – Gdy się rodzi Małyssak


Leczenie kanałowe [Archiwalny] - strona 5 - Forum Szafiarenka.pl\nLeczenie kanałowe [Archiwalny]\nmazaczek88 Status: niezweryfikowana Posty: 33\n03 kwi 2013 - 20:24:17\noj mnie też to czeka, mam trzy ósemki do wyrwania :/ nie wiem jeszcze ile dokłądnie mnie to będzie kosztowało, bo w cenniku w Bamedzie 81 - tam gdzie idę - mają wyrwanie 100-200zł, to chyba bedzie zależne od nie wiem...trudnosci w dostaniu sie do zeba?\n13 maj 2013 - 08:11:49\nCo ma leczenie kanałowe do ósemek? Miałam dwa razy leczenie kanałowe, za każdym razem bolało. Jestem szczęśliwa, bo od 3 lat nie miałam choćby jednego leczenia. Dużo w tym czasie zmieniłam. Wprowadziłam pastę ajona, zmieniam często szczoteczki do zębów. Generalnie - efekt przeszedł moje oczekiwania i jestem po prostu zadowolona ;-)\nMadonna550 Status: zweryfikowana Posty: 10\n13 maj 2013 - 08:16:58\nJa leczyłam zęby i leczenie kanałowe jednego zęba kosztowało mnie 250 zł i trwało dosyć długo 0\n14 maj 2013 - 08:02:22\nBo kanałowe leczenie jest rozkładane na kilka wizyt. Najpierw ząb jest zatruwany, później oczyszczane kanały. U mnie leczenie rozłożyło się w sumie na 4 albo 5 wizyt, ale miałam czyszczone wszystkie trzy kanały.\n5aaaaa Status: zweryfikowana Posty: 41\n14 maj 2013 - 08:10:27\nja miałam 3 wizyty łącznie 500 zl ale znieczulenie takie, że nie czułam dosłownie nic a dlugo to nie trfalo z tego co pamiętam, prywatny i dość drogi ale najwidoczniej dobry lekarz Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2013-05-14 08:11 przez 5aaaaa.\nmikeao Status: zweryfikowana Posty: 328\n14 maj 2013 - 08:16:19\nTo zależy ile będzie tych wizyt i od zepsucia zęba. Bo są w różnym stopniu zepsute zęby leczone kanałowo. Ale tak średnio kosztuje to 400 zł. Ale ja zapłaciłam jakoś niecałe 300.\nanaskor1434 Status: niezweryfikowana Posty: 162\n14 maj 2013 - 08:24:29\nZależy w jakim miejście i co to za dentysta. Ja też chodzę prywatnie do świetnego dentysty i za leczenie kanałowe dwie wizyty zapłaciłam chyba 120 zł.\nJeśli zatruła ci zęba to nie masz co się obawiać bólem bo nie jest taki straszny. Uwierz ja jestem panikarą ale kanałowego juz sie nie boje Ja miałam kanałowe dwa razy robione. I były to dwie -trzy wizyty. Najpierw lekarstwo, ale nie udalo sie uratowac zeba, zatrucie i po 2 tyg, czyszczenie kanałów z założeniem plomby\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2013-05-14 08:26 przez anaskor1434.\nangela1009 Status: zweryfikowana Posty: 330\n14 maj 2013 - 08:39:36\njeżeli dostałaś lekarstwo, to w czerwcu dentystka zobaczy czy ono w ogóle zadziałało. Jeśli tak pewnie będzie zwykłe leczenie, a jeśli nie to kanałowe. Kanałówki nasz rozłożone na 2-3 wizyty..zależy jaki stan zęba.. ja płacę od 150 do 200 za "jedno posiedzenie" na fotelu i kanałówkę..\n14 maj 2013 - 08:42:18\nJa za leczenie kanałowe zapłaciłam 500zł\nimbetterthanu Status: zweryfikowana Posty: 1.303\n14 maj 2013 - 08:44:34\nczy będzie Ci od razy robić kanałowe zależy od trucizny. Mój chłopak chodził np. 5 razy na jednego zęba, bo nie chciał się 'zatruć' ale za jednego zęba zrobionego całego płacił ok 100zł\n14 maj 2013 - 08:45:00\na ja może napiszę coś pocieszającego. Mnie leczenie kanałowe absolutnie nic nie bolało a nie miałam żadnego znieczulenia. Zęba miałam tylko zatrutego, podczas borowania jak również wyjmowania nerwów nic nie czułam. Ząb był masakrycznie zniszczony. Jak mi dentystka go rozwierciła to czułam jakbym w ogóle nie miała zęba. raz w życiu doprowadziłam się do takiego stanu, bo zaniedbałam przez rok wizytę u dentysty, od tej pory mam nauczkę...\njaskulov Status: zweryfikowana Posty: 64\n14 maj 2013 - 08:45:31\nja płaciłam 200 zł za zęba\n14 maj 2013 - 08:49:06\nja również coś koło 200 zł ale było to 3-4 lata temu\njudi207 Status: zweryfikowana Posty: 160\n14 maj 2013 - 09:13:50\nja jednego zęba robiłam przez 3 miesiące a wizyta co 2 tyg czasami co tydz, cały koszt tej "przyjemności" ( prywatnie) wyniósł mnie ponad 400zł\n14 maj 2013 - 09:17:42\nJa za jedną wizytę podczas leczenia kanałowego płaciłam 130 zł już ze znieczuleniem , takich wizyt miałam chyba 3 czy 4 .


Damskie Botki Sneakersy Rzepy Czarne - Brendi.pl\nDamskie Botki Sneakersy Rzepy Czarne\nNajmodniejsze w tym sezonie sneakersy na koturnie.\nWykonane z eko skóry i z eko zamszu.\nOzdobione srebrnymi opalizującymi wstawkami.\nWysokość koturny: 8 - 8,5 cm.\nWysokość cholewki: 11 - 12,5 cm.\nUWAGA: przy wyborze rozmiaru proszę sugerować się długością wkładki.


Leasing autobusu | Nowe i używane | MAN, DAF, NEOPLAN\nLeasingi • Przewodniki • Autokar lub autobus w leasing?\nNa skróty • Do celu │ Autokar lub autobus w leasing?\nLeasing autokaru, leasing autobusu…\nOd czego zależą warunki na leasing autobusu?\nJak wziąć autobusy w leasing?\nWarunki leasingu autokarów\nTutaj zamówisz leasing na autobus w 30 sek. Zapytanie o leasing autokaru wyślemy do 20 najlepszych firm leasingowych w Polsce z prośbą o oferty dla Ciebie. Oczekuj na kontakt w ciągu 10 godz.\nPodobnie jak w przypadku leasingu samochodów osobowych, leasingu pojazdów ciężarowych, leasingu maszyn i urządzeń produkcyjnych a nawet leasingu elektronarzędzi, tak też w przypadku autokarów i autobusów, w tym busów i mikrobusów, leasing jest jak najbardziej możliwy a przede wszystkim korzystny! I choć wiele firm leasingowych szczyci się posiadaniem w swojej ofercie leasingu na autobusy, to w rzeczywistości na palcach obu rąk można policzyć tych leasingodawców, którzy regularnie finansują autobusy i autokary właśnie. Tym bardziej ważnym staje się wybór właściwego dostawcy takiego leasingu oraz wiedza, jakie warunki leasingu na autobusy on proponuje.\nCzy masz już upatrzony autobus lub autokar? Czy może chcesz wziąć dwa autobusy w leasing? Skorzystaj z usług Leasing SOS. Współpracujemy z wybranymi firmami leasingowymi, co zapewnia nam dostęp do aktualnych ofert na leasing autobusu. Wystarczy, że wypełnisz formularz zamówienia na leasing autobusu. Skontaktujemy się w ciągu 2h by przedstawić Ci najlepsze oferty, które zapewnią Ci optymalny balans między kosztami i dochodami z inwestycji w autokar!\nLeasingodawcy udzielają finansowania zarówno na nowe autobusy i autokary, jak i na używane. W przypadku nowych pojazdów zazwyczaj można liczyć na lepsze warunki leasingu. Z kolei w przypadku autobusów używanych należy liczyć się z dodatkową weryfikacją stanu takiego autokaru i jego przebiegu. Przy czym nie sam wiek autobusu czy autokaru jest tu istotny – ważna jest jego sprawność techniczna i aktualna wycena. Zdarza się, że leasingodawcy proszą o taką wycenę rzeczoznawców celem upewnienia się, czy cena leasingowanego autokaru nie jest zawyżona. Jeśli jednak pojazd pochodzi od renomowanego dostawcy Volvo, Scania, Mercedes, Setra, MAN czy DAF albo od wyspecjalizowanego w handlu używanymi autobusami wiarygodnego pośrednika, to firmy leasingowe najczęściej odstępują od konieczności korzystania z usługi rzeczoznawcy.\nCo do wspomnianego wieku autobusu czy autokaru – oczywiście on też ma znaczenie, bo niektóre firmy leasingowe mają bardzo konkretne procedury w tym zakresie np. że nie finansują pojazdów starszych niż 6 czy 7 lat. Są jednak i takie firmy, które finansują zakup autobusu czy autokaru nawet ze starszych roczników; w takich przypadkach jednak może być konieczna np. wyższa wpłata własna lub wyższe oprocentowanie leasingu. W tym przypadku będzie zapewne konieczne skorzystanie z usług pozabankowych firm leasingowych, które są skłonne bardziej niż banki przystać na leasing autokaru w zaawansowanym wieku.\nCzy wiesz, że leasing autobusu może być potraktowany jako schemat podatkowy?\nPrzepisy ordynacji podatkowej wymagają by Twój leasingodawca (np. bank) przesłał zgłoszenie zawartej z Tobą umowy leasingowej do Urzędu Skarbowego, jeśli pominięto etap ofertowania a Ty sam zgłosiłeś się do banku, firmy leasingowej lub producenta autokarów po finansowanie?\nZa uchybienia w tym zakresie grozi sankcja również i Tobie. Możesz tego uniknąć w bardzo prosty sposób korzystając z usług centrów leasingu, które zajmując się pośrednictwem leasingowym przeprowadzają etap ofertowania za Ciebie. Zgłoś się po oferty na leasing!\nPolscy leasingodawcy finansują nie tylko autokary i autobusy znajdujące się na terenie kraju, ale także z zagranicy. Dotyczy to pojazdów zamawianych, kupowanych i sprowadzanych z krajów Unii Europejskiej w ramach procedury wewnątrz-wspólnotowego nabycia. Jeżeli zamówimy sprowadzenie pojazdu do kraju przez zaufanego pośrednika to leasingodawca załatwi wszelkie formalności z tym związane już z nim. Twoja firma – zajmująca się przewozem osób – po podpisaniu umowy leasingowej odbierze tylko autokar z parkingu i od razu będzie mogła świadczyć usługi przewozowe.\nStandardem jest udzielanie leasingu na autobusy czy autokary firmom operującym już na rynku – szczególnie w zakresie przewozu osób – minimum rok. Istnieją jednak odstępstwa od tej reguły, czyli również nowopowstałe przedsiębiorstwa przewozu osobowego, np. działające dopiero od 3 miesięcy, mogą ubiegać się o leasing na autokar. W takim przypadku należy jednak liczyć się z tym, że warunki leasingu autobusowego mogą być nieco bardziej rygorystyczne.\nDecydując się na leasing autokaru, autobusu, busa czy mikrobusa warto zatem przyjrzeć się ofertom leasingowym kilku różnych firm, jako że każda z nich może zaproponować inne warunki leasingu autobusowego! Leasingodawcy miewają bowiem odmienne procedury czy wewnętrzne zasady i wytyczne. Ich przykładem niech będzie chociażby limit wartości leasingowanego przedmiotu czyli autobusu czy autokaru. W jednych firmach leasingowych wartość ta może być nieograniczona, podczas gdy w innych jest określona kwotą maksymalną (a przecież wartość autobusów czy autokarów często przekracza 1 mln zł!). Dlatego też może się okazać, że u jednego leasingodawcy otrzymamy ofertę słabą lub w najlepszym razie przeciętną, a u innego – na ten sam pojazd – weźmiemy leasing szybko, tanio i dobrze. Istotnym jest też fakt, że są firmy leasingowe, z którymi możemy negocjować warunki indywidualnie i dopasować je do potrzeb i możliwości naszej firmy, co ma nieocenione znaczenie dla każdego przedsiębiorcy.\nAby jednak samodzielnie nie szukać leasingodawcy wysyłając dziesiątki zapytań ofertowych, które z uwagi na procedury obowiązujące na rynku finansowym mogą całkowicie „spalić” nasze zamiary wzięcia autokaru w leasing, wystarczy skorzystać z usługi single-point-of-contact (z ang. „pojedynczy punkt kontaktu”). Nie stracimy na nią mnóstwa cennego czasu, nie podkopiemy sobie naszej wiarygodności w oczach potencjalnych leasingodawców ale zagwarantujemy sobie dostęp do najlepszych ofert w ramach „jednego okienka”. Dzięki niej, wysyłając tylko jedno zapytanie o leasing, Twoja firma przewozów osobowych, która szuka leasingu na autokar otrzyma zwrotnie oferty od wszystkich leasingodawców, którzy są skłonni wyleasingować wybrany przez Ciebie autokar czy autobus. Bez względu na markę Neoplan, Iveco, VDL, MAN, DAF, Mercedes, Scania, Setra czy Volvo, korzyści z leasingu autokarów mogą stać się udziałem Twojej firmy transportowej. Szybko i bez marnowania czasu i pieniędzy!\nJak wziąć autokar w leasing?\nNie ma lepszej drogi do celu jak skorzystać z doświadczenia innych i nie popełnić ich błędów. Jeśli i Tobie przyświeca podobna maksyma wyślij zapytanie o leasing autokaru. Formularz wypełnisz w 1 minutę! Nasze doświadczenie i znajomość rynku leasingowego od wewnątrz pozwoli przygotować dla Ciebie ciekawe oferty leasingowe. Swój autobus w leasing weźmiesz w asyście specjalistów. Nie będziesz sam. Sprawdź!\nW poniższej tabeli prezentujemy zebrane informacje nt. warunków leasingu autobusów i autokarów jakich krajowi przedsiębiorcy mogą spodziewać się otrzymać od firm leasingowych w Polsce.\nleasing finansowy: 6-72 miesięcy\nleasing operacyjny: 24-72 miesięcy (wybierany przez 90% leasingobiorców z uwagi na korzyści podatkowe)\nmożliwe warunki specjalne wydłużające okres leasingu do 84 lub nawet do 96 miesięcy!\nstandardowe minimum to 5%. Ale udaje się też wynegocjować opłaty inicjalne w wysokości nawet do 45% wartości autokaru.\nmożliwe warunki specjalne zmniejszające wysokość opłaty wstępnej od 0 do 5%\noprocentowanie zmienne lub stałe\nleasing złotowy, walutowy lub denominowany\nnajczęściej standardowa: obejmująca przedstawienie dokumentów finansowych firmy\nnowy lub używany (zazwyczaj max 7-letni, wyjątkowo roczniki starsze). Marki autokarów – MAN, DAF, NEOPLAN, IRIZAR, VDL, MERCEDES, SCANIA, SETRA, VOLVO.\ndo odbioru w 4-7 dni od złożenia wniosku o leasing autobusu\nstandardowo taki, który prowadzi działalność minimum 12 miesięcy\nmożliwe wynegocjowanie warunków specjalnych tj. np. dla firm z niższym stażem rynkowym lecz najczęściej kosztem zwiększenia wysokości wpłaty własnej.\nCzy interesuje Cię leasing na autobusu M.A.N., DAF, NEOPLAN, IRIZAR, VDL, MERCEDES, SCANIA, VOLVO czy SETRA?\nSpróbuj przeszukać oferty banków lub producentów autokarów albo skorzystaj z obsługi w ramach jednego okienka i wypełnij formularz leasingu online w 60 sek.\nCzytaj dalej Obliczyć leasing, kto nie próbował?Continue


Chorujesz przewlekle? Potrzebujesz specjalnej ochrony na urlopie!\nUbezpieczyciele zastrzegają sobie prawo do pobierania dodatkowych opłat za rozszerzenie ochrony o te właśnie przypadki. Czym zatem jest choroba przewlekła w pojęciu ubezpieczycieli? Zazwyczaj w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia definicja choroby przewlekłej brzmi (tak jak w TU Signal Iduna):\n"wszelkie zaburzenie lub odchylenie od normy, które ma jedną lub więcej spośród następujących cech: jest trwałe, pozostawia po sobie inwalidztwo, spowodowane jest nieodwracalnymi zmianami patologicznymi, wymaga specjalnego postępowania rehabilitacyjnego, wymaga długiego okresu nadzoru, obserwacji, leczenia czy opieki. Leczona jest w sposób stały lub okresowy.”\nKup polisę dopasowaną do Twoich potrzeb\nRozszerzona polisa w praktyce\nWyobraźmy sobie sytuację pana Stanisława, który choruje na cukrzycę. Choroba ta wymaga szczególnej opieki i nadzoru lekarza, jednak nie pozbawia przyjemności podróżowania, poznawania świata i uprawiania sportu. Pan Stanisław lubi od czasu do czasu pobiegać na nartach. Postanowił więc wybrać się z rodziną w słowackie góry. Przed wyjazdem wykupił polisę narciarską, a dla siebie dodatkowo poprosił o rozszerzenie na wypadek zaostrzenia objawów choroby przewlekłej. Pewnego dnia pobytu, po kilku godzinach na śniegu poczuł się jednak słabo i trafił do szpitala, gdzie zatrzymano go 3 dni na obserwacji. Przy wypisie pan Stanisław otrzymał rachunek na 4 tys. zł. Płacąc tą sumę z własnej kieszeni musiałby zrezygnować z kolejnego wyjazdu w góry. Na szczęście koszty hospitalizacji zostały pokryte z ubezpieczenia, które zawarł.\nPoza cukrzycą za chorobę przewlekłą uważa się również: stwardnienie rozsiane, przewlekłe owrzodzenia, niedoczynność tarczycy, choroby wieńcowe, choroby układu krążenia, osteoporoza, astma, epilepsja, silne alergie, nadciśnienie czy przewlekłe choroby układu oddechowego, choroba Alzheimera i zespół Parkinsona, nowotwory. Choroba psychiczna, mimo czasu trwania, nie jest objęta ochroną przez ubezpieczycieli.\nTrzeba też wspomnieć, że dolegliwości pooperacyjne nie są zaliczane jako choroby przewlekłe. Jeśli turysta decyduje się na wyjazd niedługo po przebytym zabiegu, robi to na własną odpowiedzialność. Musi mieć jednak świadomość, że ewentualne opłaty za leczenie związane z pogorszeniem jego stanu będzie musiał zapłacić z własnej kieszeni. A nie są one małe. Mogą sięgać kilkudziesięciu tysięcy złotych w zależności od tego, jakiej pomocy potrzebuje i jak długa będzie hospitalizacja. W porównaniu z tą kwotą wysokość składki będzie niewielkim wydatkiem.