Temat filmowo-serialowy - Strona 4 - Forum fanów Formuły 1\nPost autor: Konrad » wt 20 wrz, 2011 10:28\nFilm obejrzany na Polsacie:\n"Live Free or Die Hard"/"Szklana pulapka 4.0" (2007)\nW czwartej czesci "Szklanej pulapki" glowny bohater walczy z cybernetycznymi przestepcami, ktorzy paralizuja Stany Zjednoczone.\nSeria "Szklanej pulapki" glownie kojarzy mi sie ze stacja Polsatu i Swietami Bozego Narodzenia(podobnie jak "Kevin sam w domu" czy "Kevin sam w Nowym Jorku"). Spodziewalem sie co najwyzej sredniego filmu. Wedlug mnie pierwsza czesc "Szklanej pulapki 4.0" aspiruje nawet do oceny 7/10(pierwsza czesc "Obledu" oceniam podobnie). Akcje "tir vs. mysliwiec" i "glowny bohater spadajacy na samolocie" chyba jeszcze nie widzialem w filmach akcji(ciezarowka, ktora robi salto w powietrzu w "Mrocznym rycerzu" nie przebija sekwencji ze "Szklanej pulapki 4.0"). W ogole nie jestem rozczarowany wczorajszym seansem na Polsacie, bo film wedlug mnie jest niezly.\nMoja ocena filmu "Szklana pulapka 4.0" - 6/10\nPost autor: Konrad » sob 24 wrz, 2011 11:18\nFilm obejrzany na TVN-ie:\n"Transformers: Revenge of the Fallen"/"Transformers: Zemsta upadlych" (2009)\nDruga odslona filmowej wojny pomiedzy Autobotami i Deceptikonami.\nMnostwo negatywnych recenzji przeczytalem przed obejrzeniem tego filmu(do tego ocena 5,9/10 na imdb.com). Bylem przygotowany na ogladanie wyjatkowo slabej ekranizacji(na ocene 1, 2 lub 3/10). Rzeczywiscie "Transformers: Zemsta upadlych" to kiepski film pod wzgledem fabuly. Przedstawione wydarzenia mieszaja sie z patosem, niezly humor z glupim itd. Efekty specjalne sa dobre/bardzo dobre, na pewno lepsze niz w "Transformers" z 2007 roku. Wedlug mnie roznica poziomu pomiedzy "Transformers" a "Transformers: Zemsta upadlych" nie jest tak kolosalna jak sie wydaje, bo w produkcji z 2009 roku wystepuje wiecej kiczu i glupiego humoru. Patos jest obecny w obu czesciach. "Transformers" oceniam na "6" a "Transformers: Zemste upadlych" na "5". Oba filmy nie byly nudne. Moze ktos w przyszlosci bedzie chcial nakrecic "Transformers" od poczatku i nada filmowi/filmom lepsza jakosc.\nMoja ocena filmu "Transformers: Zemsta upadlych" - 5/10\nPost autor: zu7 » pn 26 wrz, 2011 00:19\nWłaśnie sobie obejrzałem „The bank job” (2008)\nFilm z gatunku jaki bardzo lubię czyli fabularyzowany dokument tudzież coś zrobionego na faktach. Choć w tym wypadku fakty są niejasne i można mówić bardziej o poszlakach.\nJest to historia napadu na bank, który miał miejsce 40 lat temu. Napadu o którym wciąż niewiele wiadomo a wiele dokumentów zostało utajnionych.\nBył sobie taki wydawałoby się mało ważny bank, w którym jak się okazuje mogły być przechowywane ciekawe rzeczy\nFilm niewątpliwie wciąga i ogląda się go przyjemnie.\nMnie najbardziej w takich produkcjach podoba się to zderzenie światów. Są sobie zwykli ludzie, którzy niechcący stykają się z tymi lepszymi. Są tacy ludzie co sobie oglądają TV, słuchają wyborczej papki i wierzą w różne bajki jak np. demokrację i system mający chronić ich żałosne istnienia czy ich jeszcze bardziej żałosną własność. Ale są też arystokraci (czyli posiadacze pieniędzy i realnej władzy) którzy kontrolują policję i prasę na własne potrzeby. Tajne służby nie chwalące się swoją robotą (wiadomo dlaczego) i tak naprawdę nie wiadomo przed kim odpowiadające. Oni wiedzą o tobie wszystko, ty o nich nic :neutral:\nFajny film, choć całość nie wydaje się być prawdopodobna. Zwykli ludzie nie wychodzą z takich spraw cało :evil: Choć w sumie to część z nich jakoś pechowo szybko zakończyła żywot :twisted: Jednak z drugiej strony sprawa nie była jakaś super poważna. Trochę zdjęć (niby) nie zdradzających tak naprawdę żadnych sekretów.\ndam mu 8/10\nPost autor: Konrad » wt 27 wrz, 2011 11:24\nKontynuacja przygod Spider-Mana. Tym razem przeciwnikiem glownego bohatera jest doktor Octopus.\nDruga czesc umknela mi(pierwsza i trzecia ogladalem w telewizji). "Spider-Man 2" zdobyl oscara w 2005 roku za najlepsze efekty specjalne(rywalizowal o nagrode z trzecia czescia Harry'ego Pottera i filmem "Ja, robot"). Wedlug mnie pierwsza polowa seansu jest nudniejsza od drugiej. Subiektywnie - "Spider-Man 2" to niezly film, ktorego nie porownam z pierwsza i trzecia czescia(pamietam filmy "Spider-Man" i "Spider-Man 3" jak przez mgle).\nMoja ocena filmu "Spider-Man 2" - 6/10\nPost autor: Konrad » pt 30 wrz, 2011 13:40\nFilm obejrzany w TVP2:\n"The Shining"/"Lśnienie" (1980)\nJeden z bohaterow filmu dostaje propozycje pracy w gorskim hotelu, w ktorym kiedys dzialy sie makabryczne rzeczy. Rodzina i glowny bohater filmu przeprowadzaja sie do hotelu Overlook w Gorach Skalistych.\n"Lsnienie" to piata ekranizacja(filmowo-serialowa) na podstawie tworczosci Stephena Kinga ktora widzialem w telewizji. W pewnym momencie seansu, film zaczal byc troche podobny do "Sekretnego okna". Dotychczas nie widzialem slabego seansu na podstawie powiesci/opowiadan Stephena Kinga(nie mam na mysli porownania tresci ksiazek do filmow). Wszystkie ekranizacje byly co najmniej dobre. Wedlug mnie muzyka w "Lsnieniu" jest charakterystyczna i bardzo dobrze skomponowana pod horror(juz od poczatku filmu - motyw jadacego samochodu). Musze pochwalic TVP2 za wyemitowanie seansu z polskimi napisami. "Lsnienie" to co najmniej dobry film.\nMoja ocena filmu "Lsnienie" - 7/10 (Gdybym byl o 20 lat starszy, a zarazem zobaczyl film 20 lat wczesniej to mozliwe, ze ocenilbym ekranizacje na min. 8/10)\nPost autor: yarpen.zirgin » pt 30 wrz, 2011 14:09\nŚlinienie jest niewąskie. Jak zwykle Nicolson zagrał piękną rolę. Polecam też parodię w którymś z odcinków Simpsonów... Homera odcinają od piwa i/lub telewizji :)\nPost autor: jaro738 » pt 30 wrz, 2011 14:42\ntylko podobnie jak w 2001: odyseja kosmiczna, innego filmu tego samego reżysera (swoja droga muzyka i praca kamer w tych dwóch filmach jest niemal identycznie pomyślana) i tak za kazdym razem jak sie to ogladnie będzie sie zauważało 234567 ukrytych znaczeń, a za pierwszym razem tylko tą podstawę.\nPost autor: zu7 » pt 30 wrz, 2011 14:52\nHeh No właśnie. Jedną z interpretacji już przedstawiłem :razz:\nhttp://f1forum.formula1.pl/viewtopic.ph ... 680#155680\nPost autor: jaro738 » pt 30 wrz, 2011 15:36\nczego ja wiedzialem kto sie teraz odezwie :P zpaczyles mi caly film bo tylko na sweterek z rakietą czekalem :P\nPost autor: zu7 » pt 30 wrz, 2011 15:51\nKtóry to sweterek chyba nie znalazł się tam przypadkowo.\nKiedy pierwszy raz oglądałem ten film, nie znając jeszcze księżycowych związków Kubricka to film ten wydał mi się bez sensu. Przerost formy nad treścią. Nie trzymało mi się to kupy i nie zrobiło jakoś wrażenia. Podobne odczucia miał zdaje się sam King, który po swoim seansie wspominał zdaje się coś o pięknym cadillacu bez duszy czy jakoś tak.\nKubrick wszystko przerobił po swojemu z jakąś swoją ideą, która według niego zbierała to wszystko do kupy.\nPost autor: jaro738 » pt 30 wrz, 2011 17:00\nzu7 pisze: Który to sweterek chyba nie znalazł się tam przypadkowo.\njuz to przerabialismy\nno ksiazki nie czytalem, ale tak samo jak odyseja przy pierwszym obejrzeniu ten film jest taki... no w sumie wiele z niego niewiadomo, a to w sumie tez zniechceca do powtórki. Tyle na plus, ze w 2001 zniechecały mnie wypaczenia rzeczywistości (w sumie tak jak w "armagedonie" czy tym drugim filmie z morganem freemanem jako prezydentem USA, ale tam juz to bylo troche lepiej zrobione) co do fizyki samego kosmosu i lotu w nim. Tutaj sprawa jest bardziej przyziemna i przynajmniej mi pozwala skupic sie na filmie samym w sobie. o ile ktos wczesniej nie przypomni sweterka :P\nPost autor: zu7 » pt 30 wrz, 2011 19:11\n„Lśnienie” to faktycznie fajny film. I z pewnością Kubrick chce przekazać coś więcej. W tym filmie jest wiele fajnych scen, jak obrazów. Np.\nDo kogo zwraca się w tej scenie Jack?\nTraktując fabułę tego filmu dosłownie, takie sceny jak ta powyższa są bez sensu. Nic nie wnoszą.\nPost autor: Konrad » pt 30 wrz, 2011 19:52\nzu7 pisze: Obrazek\nNa filmweb.pl w ciekawostkach("Lsnienia") przeczytalem, ze w kazdej scenie rozmowy Jacka z duchem wystepuje lustro. Zreszta w konwersacji ze swoim synem wyraznie widac, ze Jack zachowuja sie jakby byl odlaczony od swiata.\nPodczas rozmowy Jacka z barmanem widac za butelkami lustro. Chyba w lazience nad umywalkami sa lustra[?](konwersacja z Delbertem Grady'm, Jack mowi kelnerowi ze jest zabojca).\nPS. Dopiero teraz zauwazylem, ze scena rozmowy Jacka z synem jest podobna do sceny w ktorej Jack przychodzi do baru(poczatkowo nie ma butelek i nie ma osob, glowny bohater zaczyna rozmowe jakby z samym soba). Dopiero pozniej w barze sa butelki i barman.\nPS2. Podobnie jak w przypadku "12 malp", zastanawiam sie nad zmiana oceny filmu na 8/10.\nPost autor: zu7 » pt 30 wrz, 2011 20:22\nTo ma oczywiście pewien sens zakładając jakiś rodzaj autobiografii. Różnych osobowości, które w nas tkwią. Od małego wrażliwego chłopca do spaczonego mordercy Fajnie to brzmi ale oglądając ten film raz czy dwa w ogóle tego nie widzisz. Dlatego film wydaje się być bez sensu.\nKubrick pokazuje tą przemianę osobowości. Pytanie brzmi co ją spowodowało? I dlaczego Kubrick pokazuje to w taki pokrętny sposób. Ewidentnie jest coś, czego nie chce bezpośrednio pokazać ale co jest kluczem zagadki. W rozmowie z Wendy pada sugestia że jest to jakiś rodzaj kariery prowadzącej do ciekawszego życia. Ciekawe co Kubrick miał na myśli\nPost autor: Angulo » pt 30 wrz, 2011 20:50\nAle powiem szczerze, że gdy pierwszy raz obejrzałem Lśnienie to przy niektórych scenach na prawdę myślałem, że się ze*** ze strachu. Sporo dała temu muzyka.\nPost autor: Konrad » pt 30 wrz, 2011 23:52\nzu7 pisze: W rozmowie z Wendy pada sugestia że jest to jakiś rodzaj kariery prowadzącej do ciekawszego życia.\n1) Zdanie wypowiedzial Jack?\n2) Czy zdanie padlo po rozmowie ze swoim synem(w pokoju z lustrem) albo po tym snie Jacka w ktorym mial wizje ze zostanie zabojca(rozmowa z Wendy) lub po tym jak Jack stopniowo zaczal zachowywac sie nienormalnie?\n3) Czy barman i kelner Grady mowia do Jacka po imieniu czy raczej padaja zwroty "Pan", "Ty"?\nMam pewna teorie a propos filmu.\nPost autor: zu7 » sob 01 paź, 2011 10:54\nSkołowałbyś sobie skądś ten film Bez tego ciężko będzie ci się w niego wgryzać. Jak będę mieć chwilę czasu to go przejrzę i odpowiem na te pytania. Z tego co pamiętam jednak to ta rozmowa z Wendy miała miejsce na schodach, kiedy wymachiwała tym kijem baseballowym. Ta scena tak nawiasem mówiąc była podobno powtarzana przez Kubricka 40 razy czy coś takiego. A wydaje się być taka banalna. Inne sceny Kubrick też zdrowo na męczył. Ten cały Murzyn podobno przeszedł nawet jakieś załamanie nerwowe na wskutek ciągłego męczenia sceny na łóżku z hotelu na Florydzie. To wszystko przynajmniej świadczy o tym że nie ma przypadków w tym filmie.\nWracając do rozmowy z Wendy o karierze to podobną wymowę mają właśnie rozmowy z Gradym.\nPost autor: zu7 » sob 01 paź, 2011 13:14\nPrzejrzałem (znów :) ) ten film.\nSugestie odnośnie kariery pierwszy raz poruszane są w rozmowie z Wendy po tym jak Jack wrócił do niej sprawdziwszy co jest grane z tym pokojem 237. Mówi że nie zamierza wynosić się teraz z hotelu i pracować w myjni. Że jest w trakcie kończenia swojej ważnej pracy, wreszcie ma szansę coś osiągnąć i nie zamierza tego porzucać. Później w kolejnej rozmowie z Wendy (na schodach) oraz w rozmowach z Gradym praca ta (i on sam) staje się coraz ważniejsza. Pojawiają się wzmianki o ludziach go kredytujących i pilnujących by biznes toczył się zgodnie z umową.\nGrady raczej zwraca się na Pan (sir) podczas rozmowy w łazience. Podczas rozmowy w spiżarni jest bardziej bezpośredni.\nPost autor: Konrad » sob 01 paź, 2011 16:50\nOd razu napisze, ze w TVP2 byla wersja "Lśnienia" o ok. 30 minut krotsza(skonczyla sie zdjeciem imprezy z 1921 roku).\nJeszcze wracajac do rozmowy Jacka z synem(widac lustro). Mozliwe, ze tutaj zadzialala rezyseria tzn. rezyser mogl kazac Nicholsonowi zagrac osobe, ktora nie zachowuje sie normalnie przy konwersacji(aby zaznaczyc nieprzypadkowosc zaistnialej sytuacji). Kiedy pierwszy raz Jack wchodzi do pustego pomieszczenia z barem zaczyna mowic do samego siebie. Nastepnie chyba pojawia sie barman, butelki i goscie. Mozliwe, ze sceny przy barze sa obrazem tego co widzial Jack podczas rozmowy z synem a czego widz z prostego powodu nie zauwazyl(tutaj obrazem rozmow lub obecnosci duchow jest nienormalne zachowanie Jacka).\nKazda teorie mozna sprobowac podwazyc.\nZastanowilbym sie nad zdjeciem imprezy z 1921 roku na ktorym jest Jack. Czemu Grady zaprzeczyl, ze jest zabojca(wg. Grady'ego jego zona i corki zyja)? Powiedzial rowniez, ze to Jack od zawsze byl strozem tego hotelu. Wiadomo, ze Grady popelnil samobojstwo a Jack zamarzl. Mozliwe, ze rola zlego i opetanego czlowieka ktory zabija z zimna krwia w filmie byla jakby przechodnia. Mozliwe, ze w przeszlosci podobna przemiane osobowosci mial Grady(od przykladnego meza i ojca do zabojcy wlasnej rodziny pod wplywem opetania, duchow).\nPost autor: zu7 » ndz 02 paź, 2011 21:39\nZainspirowany zaangażowaniem Konrada jeszcze raz przemyślałem ten film i doszedłem do wniosku że nie szukając w nim jakiego ukrytego przekazu to jest on bez sensu.\nBo o co właściwie w nim chodzi?\nOgólnie fabuła wygląda tak.\nJack jest zwykłym Amerykaninem, bodajże nauczycielem. Jednak niezbyt bawi go ta praca wolałby robić coś innego, myśli o napisaniu książki. Gdy pojawia się robota polegająca na półrocznym odosobnieniu przyjmuje ją z radością myśląc że dzięki temu będzie mieć czas na poświęcenie się pisaniu. Wszytko ładnie.\nAle nie do końca bo przybywszy na miejsce Jack po pewnym czasie ześwirowuje i rzuca się z siekierą na rodzinę :evil:\nW końcu to horror Tyle że coś w tym wszystkim nie gra. Owszem jest horrorowaty nastrój. Horrorowate sceny ale brakuje jednej kluczowej sprawy. Odpowiedzi na pytanie: Co tak właściwie doprowadziło Jacka do tych działań?\nBieg filmu sugeruje kilka możliwości.\nNa początku filmu dowiadujemy się że poprzedni dozorca ześwirował i zabił siekierą żonę i dzieci. Wzmianka ta pozwala sądzić że coś jest nie tak z hotelem Overlook. Że to może jakieś przeklęte miejsce. Gdy Jack przybywa na miejsce mamy prawo sądzić że faktycznie coś tam jest nie tak. Wielki samotny hotel w górach na odludziu. Stary. Zbudowany na świętej ziemi Indian, którzy próbowali nie dopuścić do jego budowy. W dodatku obok znajduje się podejrzany drzewopłotowy labirynt. W sam raz by tam zabłądzić i by cie tam coś dopadło. W dodatku dowiadujemy się że jest jakiś tajemniczy pokój nr 237, którego lepiej omijać.\nA więc mamy! To pewnie ten Hotel. Już się go boimy.\nJednak w dalszej części filmu nie dzieje się nic specjalnego co by pozwalało rzucać jakieś specjalne podejrzenia na tajemne siły władające Hotelem. Drzwi nie zamykają się same by kogoś uwięzić. Na głowę nie spadają same jakieś przedmioty itp. Hotel jako budynek pozostaje bierny. Nawet złowrogi labirynt, idealne miejsce na horrorowate zdarzonko, pozostaje niewinny.\nNatomiast pojawiają się nowe elementy gry, które każą nam szukać przyczyn ześwirowania gdzie indziej. W oryginale Kinga takim elementem jest alkohol, który pada na mózg. W filmie Kubricka na ten temat są jedynie pojedyncze wzmianki. Że Jack trochę popijał i po pijaku niechcący uszkodził trochę Dannego. No i jest scena z barem, gdzie Jack mówi że odda duszę za zimne piwko. Czyli kolejny klasyczny horrorowaty motyw. Tyle że barman nie daje mu piwka ale burbona więc mamy jedynie kolejną podpuchę, kolejne coś co wydaje się że może mieć znaczenie ale ostatecznie raczej nie ma lub ma drugorzędne.\nNa pierwszy plan wysuwa się natomiast co innego. Czyli wizje. Mamy wizje Dannego pokazujące dziewczynki oraz windę. Danny ma takie wizje bo jak się dowiadujemy ma pewnie zdolności. Telepatyczne. Dodatkowo ma jakiegoś swojego przyjaciela, tkwiącego w jego głowie, z którym od czasu do czasu ucina sobie pogaduszki. Słowem ma zadatki na świra Ale to znowu zmyłka bo Danny w sumie okazuje się niewinnym chłopcem a te jego wizje i kumpel z czaszki to nie wiadomo po co, jak i dlaczego. Ostatecznie nie odgrywają żadnej roli. Wizje krwawej windy to w ogóle jakiś bezsens bo w tej całej historii winda nie dość że nie działa to z niczym nie ma wspólnego. Także biedny Murzyn telepatycznie wezwany z wakacji na Florydzie przybywa tylko po to by otrzymać cios siekierą w pierś :(\nNiestety wygląda na to jednak że nie tylko Danny widuje dziwne rzeczy. Jego ojczulek również. A nawet lepiej. Wymyślony kumpel Dannego jest przynajmniej niewidoczny. Natomiast rozmówcy Jacka wydają się być całkiem realni. A nawet namacalni jak ta podejrzana naga laska z pokoju nr 237 Możemy jednak być pewni że to jedynie wizje. Ponieważ jak to wizje znikają, np. fajna wizja z burbonem przy barze ulotniła się wraz pojawieniem się Wendy. Tyle że w przeciwieństwie do wizji Dannego wizje Jacka mają wpływ na to co się dzieje. Zwłaszcza rozmowy z Gradym, poprzednim morderczym dozorcą, nakazującym Jackowi wypełnić swoją powinność inspirują Jacka\nTylko o jakiej do diabła powinności oni gadają? O nowej tradycji nakazującej dozorcy zabijać żonę i dzieci za pomocy siekiery? Owszem czasem może zajść taka potrzeba ale przydałby się mimo wszystko jakiś powód. W sumie powód by załatwić żonę zwykle łatwo się znajduje. Tu jednak nie ma wielu możliwości. Jeśli chodzi o robotę dozorcy to żona sprawuje się dobrze. Przynosi Jackowi śniadanie do łóżka i w ogóle odwala całą tą robotę za niego. W tym filmie nie ma sceny pokazującej by Jack coś robił. Przeciwnie, wkurzony rozwala jakieś naczynia w kuchni. Zatem plus dla niej. Także obiecująca laska z pokoju 237 okazała się zgniła i przeterminowana, kolejny więc powód by oszczędzić żonę. Jednak mimo to Wendy ma coś w sobie co działa człowiekowi na nerwy. Zwłaszcza jak się ten film ogląda kolejny raz i patrzy na jej płaczliwą, szczerzącą zęby w jakimś żałosnym spazmie twarz, ciągle przestraszoną, przewrażliwioną na punkcie Dannego to faktycznie zaczyna się rozumieć mordercze ciągoty Jacka. (tak przy okazji to aktorka ją grająca zdaje się była nominowana a może nawet wygrała Złotą Malinę za tą rolę)\nTo jednak wciąż nie trzyma się kupy. Obowiązek polegający na zabiciu płaczliwej żony? Poprzedni dozorca też miał taką? Podejrzane. W tym momencie trzeba się chwycić ostatnich sugestii. A te padają w rozmowach Jacka z Wendy i Gradym. Wyraźnie jest mowa o jakiejś pracy, wypełnieniu zobowiązania prowadzącego do lepszego życia. Ponieważ praca dozorcy taką czynnością nie wydaje się być to zostaje tylko jedno. Praca pisarska. Książka, która da Jackowi przepustkę do lepszego świata, a której napisanie utrudnia Wendy. I Danny. Więc trzeba ich zabić. Siekierą najlepiej. Hmmm...\nA jednak. Biorąc fabułę dosłownie tak to trzeba rozumieć. Z jakiegoś powodu ta praca nad książką była taka ważna. Na tyle że interesowali się nią jacyś ważni ludzie. Dawali kredyt w barze. Napisanie jej było ważniejsze ponad wszystko. Nawet rodzinę. Należy także się domyślać że poprzedni dozorca również pisał tam książkę. Najwyraźniej z podobnym skutkiem. Złe miejsce na pisanie książek.\nPowyższe nie brzmi przekonywająco? To może inaczej, najprościej? Jack był typowym amerykańskim nieudacznikiem. Nawet książki nie był w stanie napisać. Wyobrażał sobie że robi coś ważnego, że ktoś na to czeka. A tak naprawdę był schizolem. Pisząc na okrągło to samo zdanie uświadomił sobie że trza to wreszcie skończyć. Wypuszczony ze spiżarni przez ducha złapał za siekierę i ruszył do dzieła. Proste?\nZ pewnością. Prawdziwy horror prostego amerykańskiego nauczyciela. Tylko po co Kubrick włożył tyle trudu, pracy w tą historię. Te różne szczegóły. Telepatia. Danny i Jack jakby jedna osoba, w których po odwiedzeniu pokoju 237, ujawnia się ta druga skrywana w sobie osobowość. Itd. To wszystko bez sensu. Ewentualne wielki przerost formy nad treścią. Bardziej parodia niż horror.\nPost autor: karolVTEC » ndz 02 paź, 2011 22:12\nzu7, ale żeś sie rozpisał Ja znam "Lśnienie" od podszewki, choć w prawdzie nie film, który z resztą też dobrze znam, ale książkę, bo była to jedna z pozycji ma mojej pracy maturalnej :P\nCo do filmu. Teoretycznie był on ekranizacją bestseleru Kinga, ale wyszło z tego tylko luźne nawiązanie do fabuły powieści.\nI chciałbym nawiązać troszkę do tego co napisałeś:\nzu7 pisze: Ale to znowu zmyłka bo Danny w sumie okazuje się niewinnym chłopcem a te jego wizje i kumpel z czaszki to nie wiadomo po co, jak i dlaczego. Ostatecznie nie odgrywają żadnej roli\nMasz rację że Danny i jego 'wyimaginowany przyjaciel' nie odgrywają w filmie większej roli, co było błędem Kubricka, gdyż nawet sama nazwa książki i filmu "Lśnienie" nawiązuje do zdolności parapsychicznych chłopca. A że reżyser olał sprawę to film mógł się nazywać na ten przykład "Przygody Jacka" :P\nTak więc wszystkie nieścisłości w filmie jak rozmowy Jacka z Gardym itp. są dlatego nie do końca zrozumiałe, gdyż mają one swoje źródło w powieści, ale w filmie wątki tych rozmów nie zostały rozwinięte. Poza tym w samym filmie zgadza się chyba tylko kilka wątków, które mają miejsce w książce. Bo nawet śmierć Jacka... w oryginale (książce) ginie w płomieniach, a w filmie zamarza. Cóż za ironia :mrgreen:\nTak więc dla tych, którzy znają film i nawet go lubią, to polecam po raz kolejny książkę "Lśnienie", gdyż jest ona milion razy doskonalsza od filmu. Fabuła, rozwój akcji i punkt kulminacyjny są dużo bardziej szczegółowe niż w filmie, który, jako ekranizacja, był niewypałem, choć sam w sobie może być całkiem niezły.\nPost autor: Konrad » pn 03 paź, 2011 12:03\nKsiazki nie czytalem. Tylko jeden raz widzialem film "Lśnienie" w telewizji.\nzu7 pisze: Danny w sumie okazuje się niewinnym chłopcem a te jego wizje i kumpel z czaszki to nie wiadomo po co, jak i dlaczego. Ostatecznie nie odgrywają żadnej roli. Wizje krwawej windy to w ogóle jakiś bezsens bo w tej całej historii winda nie dość że nie działa to z niczym nie ma wspólnego.\nCzy wizje Danny'ego nie odgrywaja zadnej roli? Pod koniec filmu Wendy widzi lub ma wizje krwawej windy oraz chyba zakrwawionego uczestnika imprezy, ktory wznosi toast. Chyba rowniez Danny mial wizje napisu "REDRUM", ktory w lustrzanym odbiciu zostaje rozszyfrowany przez Wendy jako "MURDER". Co jest jasnym sygnalem kto sie niedlugo pojawi(Jack krzyczacy "Wendy i'm home!" i "Here's Johnny!").\nzu7 pisze: Natomiast rozmówcy Jacka wydają się być całkiem realni. A nawet namacalni jak ta podejrzana naga laska z pokoju nr 237 Możemy jednak być pewni że to jedynie wizje. Ponieważ jak to wizje znikają, np. fajna wizja z burbonem przy barze ulotniła się wraz pojawieniem się Wendy. Tyle że w przeciwieństwie do wizji Dannego wizje Jacka mają wpływ na to co się dzieje.\nJezeli dobrze pamietam to Danny powiedzial Wendy, ze kobieta z pokoju nr 237 zaatakowala go. Jack poszedl tam i widzial lub mial wizje jej, ale chyba oznajmil(?) zonie iz nikogo tam nie bylo. Pozniej chyba Wendy oskarzyla(?) meza o zaatakowanie ich syna i wywiazala sie klotnia po ktorej Jack poszedl do baru. Co Jack powiedzial barmanowi? Oznajmil, ze nie poturbowal Danny'ego poza pewnym wypadkiem ktory mial miejsce w przeszlosci. W jakim celu Jack mialby mowic nieprawde barmanowi, ktory teoretycznie byl po jego stronie?\nzu7 pisze: Także obiecująca laska z pokoju 237 okazała się zgniła i przeterminowana\nCzyzby przemiana kobiety swiadczy o tym, ze Jack widzi/ma wizje osob z przeszlosci np. z roku 1921(zdjecie imprezy na ktorej jest Jack). Czy mozna wykluczyc, iz kobieta z pokoju nr 237 jest tak naprawde zona Grady'ego? Chyba Danny widzi/ma wizje dwoch dziewczynek(corek Grady'ego), ktore odzywaja sie do niego. Pozniej ma wizje dziewczynek, ktore juz nie zyja, w pokoju/holu jest krew. Krwi chyba natomiast nie ma kiedy Jack widzi przemieniona kobiete z pokoju nr 237. Grady informuje Jacka, ze jego rodzina zyje. Tak jak napisalem wczesniej - Wendy chyba widzi lub ma wizje zakrwawionego uczestnika imprezy, ktory wznosi toast.\nWypowiadam sie tylko za film, ktory zaczyna sie scena jadacego samochodu a konczy sie zdjeciem z imprezy(z 1921 roku) na ktorym jest Jack. Powiesci pt. "Lśnienie" nigdy nie czytalem. Jeszcze a propos filmu - Nie mozna zapomniec, ze "Lśnienie" powstalo ponad 30 lat temu. Film ocenilbym na 7/10, ale ze wzgledu na probe wyjasnienia watkow ostatecznie oceniam "Lśnienie" na 8/10.\nPost autor: zu7 » pn 03 paź, 2011 18:01\nKonrad pisze: Czy wizje Danny'ego nie odgrywaja zadnej roli? Pod koniec filmu Wendy widzi lub ma wizje krwawej windy oraz chyba zakrwawionego uczestnika imprezy, ktory wznosi toast. Chyba rowniez Danny mial wizje napisu "REDRUM", ktory w lustrzanym odbiciu zostaje rozszyfrowany przez Wendy jako "MURDER". Co jest jasnym sygnalem kto sie niedlugo pojawi(Jack krzyczacy "Wendy i'm home!" i "Here's Johnny!").\nNo tak na koniec Wendy także ma wizję tej windy. Ma także inne wizje: homo pare, kościotrupy. Kolejne dziwne klimaty nie mające żadnego związku z akcją.\n„REDRUM” także nie zdaje się nic wnosić. Jack już leci z siekierą i to że Danny napisał ten tekst nic nie zmienia. Jeśli nie jego skrzek to walenie siekierą zbudziłoby Wendy.\nChoć przyszła mi tu jedna myśl do głowy, kiedy wcześniej wspominałeś o tych lustrach. Wspominałeś np. jak to te wizje są związane z lustrami. I to jest w sumie logiczne. W lustrach Danny i Jack widzą drugą stronę swojej osobowości. Po wizycie w pokoju 237 ta druga strona staje się pierwszą, dominującą. I tak Jack przemienił się można powiedzieć w Gradiego a Danny został zdominowany przez tego swojego wymyślonego kumpla. Dlatego „MURDER” napisał od tyłu. Bo to już nie był Danny tylko jego odbicie.\nJeśli chodzi o twoją teorię gdzie Wendy widzi jakieś obrazy z przeszłości to ma to pewien sens. Faktycznie jakby oglądała wycinki z jakiejś imprezy. Przy czym kościotrupy świadczyłyby o tym że to było już dość dawno, może i w 1921. Ok. Tyle że znowu ni cholery nie wpasowuje się to w akcję. Jeśli nawet kiedyś była jakaś impreza ze zbokami i zakrwawionym gościem to nie można dostrzec żadnego związku z tamtą imprezą a bieżącymi zdarzeniami.\nPost autor: Konrad » pn 03 paź, 2011 19:51\nW sobote napisalem, ze kazda teorie mozna sprobowac podwazyc - mialem na mysli swoje refleksje na temat filmu "Lśnienie".\nWydawalo mi sie, ze napis "REDRUM" pojawia sie jeszcze wczesniej(przed napisaniem wyrazu na drzwiach), ale moge sie pomylic. Przypomnialo mi sie, ze na poczatku filmu kiedy Danny rozmawia ze soba(a raczej z tym kolega[Tonym]) to odpowiedzi padaja jakby przez zmodyfikowany glos. Taki sam glos mozna uslyszec kiedy Danny wymawia i pisze slowo "REDRUM" na drzwiach.\nCo do luster pojawiajacych sie podczas rozmow Jacka z duchami. Przeczytalem ta informacje na stronie internetowej(w "pozostalych") http://www.filmweb.pl/Lsnienie/trivia .\nTony ostrzega Danny'ego, aby jego rodzina nie jechala do hotelu. To rowniez jakby Tony ostrzega Wendy piszac na drzwiach "REDRUM". Sa to dwa ostrzezenia. Nie pamietam pozostalych ostrzezen. Tony ostrzega dziecko Wendy i Jacka. Natomiast Danny widzi przeszlosc(dziewczynki[corki Grady'ego]) i przyszlosc(krwawa winde, ktora obserwuje Wendy).\nSa dwie sytuacje, ktore najprawdopodobniej wydarzyly sie naprawde i wedlug mnie nie sa wizjami:\n1) Otworzenie drzwi od spizarni przez Grady'ego\n2) Poturbowanie Danny'ego przez kobiete z pokoju nr 237\nLśnienie jako zjawisko w filmie. W serialu "Lost" przeciez byly retrospekcje bohaterow, a na koniec trzeciego sezonu "Zagubionych" widzowie mogli zobaczyc rozmowe z przyszlosci Kate i Jacka.\nZdjecie imprezy z 1921 roku na ktorym jest Jack. Moze obrazowac oblakanie/ducha Jacka, ktory przebyl droge od przykladnego meza i ojca do niedoszlego zabojcy swojej rodziny. Podobna przemiane mogl przejsc Grady, ktory zabil swoja zone i corki.\nMoze "Lśnienie" jest tak zawile i pokretne ze wzgledu na fabule, aby widz nie mogl rozwiazac zagadki filmu. Zobaczcie ile postow zostalo napisanych na temat "Lśnienia". Dyskusja o filmie toczy sie.\nPost autor: kibic112 » pn 03 paź, 2011 20:24\nCo ty teoryk żeby się zajmować teoriami?\nPost autor: karolVTEC » pn 03 paź, 2011 20:44\nKonrad pisze: Moze "Lśnienie" jest tak zawile i pokretne ze wzgledu na fabule, aby widz nie mogl rozwiazac zagadki filmu. Zobaczcie ile postow zostalo napisanych na temat "Lśnienia". Dyskusja o filmie toczy sie.\nCo, 'Alt' Ci nie działa w klawiaturze? :P\nMoim zdaniem te wszystkie zawiłości i niedociągnięcia w filmie są związaniem z podejmowaniem wątków zawartych w książce, ale nie rozwijaniem ich, co kończy się obrazem nie do końca zrozumiałym dla widza. Dlatego po raz setny polecam przeczytać książkę\nPost autor: zu7 » pn 03 paź, 2011 21:30\nkarolVTEC pisze: Moim zdaniem te wszystkie zawiłości i niedociągnięcia w filmie są związaniem z podejmowaniem wątków zawartych w książce, ale nie rozwijaniem ich, co kończy się obrazem nie do końca zrozumiałym dla widza. Dlatego po raz setny polecam przeczytać książkę\nDziwnie jednak tak robić film, który będzie niezrozumiały dla widza bez przeczytania książki.\nFaktycznie Kubrick porusza wiele wątków, z których każdy z osobna jest typowy zresztą dla horrorów. Tak jakby Kubrick postanowił napchać ile się da takich różnych scen i horrorowych motywów. Tylko że jak pisałem nie tworzą one żadnej całości. Nie ma w sumie jakiejś myśli przewodniej. Rozwiązania zagadki, co jest esencją wszystkich filmów, zwłaszcza filmów grozy. Gdzie coś się dzieje złego. Coś tajemniczego. Niezrozumiałego czego się boisz. W każdym normalnym filmie grozy pojawiają jakieś wskazówki układające się w jakiś ciąg. Z czasem zaczynasz łapać o co biega by znaleźć przyczynę zła. Które to znowu zwykle na końcu jest pokonane przez głównego bohatera. Tu nic takiego nie ma. I nie chce mi się wierzyć że Kubrick tak sobie po pijaku kręcił jedną horrorową scenę za drugą, bez związku, tylko w ramach konwencji, kpiąc sobie jednocześnie z gatunku.\nKubrick na tyle poprzekręcał Lśnienie Kinga że według mnie szukanie odpowiedzi w książce mija się z celem. Zresztą bez sensu byłby taki zabieg. Czemu miałby służyć? Reklamie Lśnienia Kinga? Nic nie rozumiesz to przeczytaj książkę? W której winda ma znaczenie a w filmie nie ma żadnego.\nTrochę to dziwne gdy czytasz różne anegdoty o tym filmie. Np. to ciągłe powtarzanie scen. Niektóre ponad 100 razy. Kubrick zamierzał podobno tego Murzyna zabijać 70 razy ale ktoś go przekonał że wystarczy 40 powtórzeń...\nWygląda na to że dla Kubricka pojedyncze sceny były ważniejsze od prowadzenia intrygi. Wydaje mi się że tu tkwi sukces tego filmu. Mimo że jest bezsensowny i właściwie dosyć głupi to te wszystkie sceny z dużym artyzmem oddającym jakąś grozę sprawiają że robi wrażenie na widzu. Do samego końca nie ma rozwiązania zagadki. Do samego końca są powtarzane są horrorowate motywy jak np. Wendy szamotająca się po hotelu wśród tych dziwnych wizji. Tak że widz do samego końca doświadcza uczucia niezrozumiałej grozy. I z takim poczuciem wychodzi z kina. Na jednych ostatecznie to robi wrażenie. Inni czują się oszukani brakiem jakiejś idei.\nNie dziwi mnie że film ten i aktorzy byli nominowani do Złotej Maliny. Ni to horror ni film psychologiczny. Biorąc fabułę na serio po prostu głupi.\nPost autor: Konrad » wt 04 paź, 2011 09:51\nFilm obejrzany w Polsacie:\n"The Day the Earth Stood Still"/"Dzien, w ktorym zatrzymala sie Ziemia" (2008)\nW kierunku Ziemi zmierza niezidentyfikowany obiekt, ktory pozniej okazuje sie statkiem kosmicznym.\nBardziej kiczowatego filmu chyba nie widzialem w ostatnim roku(lub nawet latach). Ziemie odwiedza statek kosmiczny w ksztalcie kuli. Efekty specjalne sa co najwyzej srednie. Duzy robot/kosmita, ktory ma oko jak cyklop wyglada plastikowo i wyraznie koliduje z otoczeniem przedstawionym w filmie(lacznie z innymi efektami specjalnymi). Jeden z nielicznych plusow "Dnia, w ktorym zatrzymala sie Ziema" to motyw ekologiczny. Ogolnie film jest slaby wedlug mnie.\nMoja ocena filmu "Dzien, w ktorym zatrzymala sie Ziemia" - 3/10\nkibic112 pisze: Co ty teoryk żeby się zajmować teoriami?\nW tym temacie kazdy zarejestrowany uzytkownik forum moze wypowiedziec sie temat wybranego filmu fabularnego czy filmu animowanego.\nkarolVTEC pisze: Co, 'Alt' Ci nie działa w klawiaturze? :P\nNie wiem czy czytales moje wczesniejsze posty. Nie jest to zaskakujace.\nPost autor: zu7 » wt 04 paź, 2011 10:28\nKonrad pisze: Bardziej kiczowatego filmu chyba nie widzialem w ostatnim roku(lub nawet latach).\nTeż go niedawno oglądałem. Mnie ta kiczowatość nawet nawet podsunęła fajny pomysł na tekst o tym jak ten film powstał. Może go napiszę skoro już ten film wywołałeś.\nInną sprawą jest że to remake. I dlatego wydaje się taki śmieszny. Oryginalnie był to zdaje się film propagandowy dotyczący zagrożenia III Wojną Światową.\nPost autor: Konrad » pn 10 paź, 2011 08:12\nDzisiaj w TVN 7 o godzinie 22:55 zaczyna sie thriller kryminalny pt. "Siedem" z 1995 roku. Ostrzegam, film jest wstrzasajacy i dla widzow pelnoletnich. "Siedem" opowiada historie pewnego sledztwa i w okrutny sposob wywraca filmowy swiat. "Siedem" konczy sie opinia jednego z bohaterow filmu na temat zdania Ernesta Hemingway'a. Slowa filmowego detektywa mozna odczytac jako apel do pozytywnej walki o lepszy swiat.\nPS. Proponuje przelozyc ewentualna dyskusje zwiazana z filmem "Siedem" na jutro.\nFilm obejrzany w TVN-ie:\n"The Bourne Identity"/"Tozsamosc Bourne'a" (2002)\nW czasie burzy zaloga kutra rybackiego wylawia z morza nieprzytomnego rozbitka. Pozniej okazuje sie, ze glowny bohater filmu nie moze sobie przypomniec jak sie nazywa.\nNie wiem ile razy "Tozsamosc Bourne'a" byla w telewizji, ale dopiero w zeszly piatek obejrzalem film po raz pierwszy. W pewnych momentach fabula "Tozsamosci Bourne'a" przypominala serie o Jamesie Bondzie. Wedlug mnie film jest dobry, ale nie rewelacyjny czy bardzo dobry. Spodziewalem sie troche lepszego seansu ogolnie.\nOcena filmu - 7/10\nFilm obejrzany w TVN 7:\n"Superman Returns"/"Superman: Powrot" (2006)\nPo paru latach nieobecnosci Superman powraca na Ziemie, czyli film o Supermanie nakrecony w XXI wieku.\nEfekty specjalne w filmie sa bardzo dobre jak na rok 2006("Superman: Powrot" byl nominowany do statuetki Oscara w tej kategorii i przegral rywalizacje z "Piratami z Karaibow: Skrzynia umarlaka"). Seans nie byl slaby. Subiektywnie, film byl po prostu sredni.\nOcena filmu - 5/10\nOstatnio zmieniony pn 10 paź, 2011 17:27 przez Konrad, łącznie zmieniany 2 razy.


Wyjątkowe miejsce dla dbających o urodę - stumilowy las\nWyjątkowe miejsce dla dbających o urodę\nStart » Leczenie » Salony Kosmetyczne » Wyjątkowe miejsce dla dbających o urodę\nDodane: 2018-08-24 Kategoria: Leczenie / Salony Kosmetyczne\nKorzystamy z licznych zabiegów, stosujemy preparaty, aby właściwie dbać o urodę. Rozwiązań i możliwości jest wiele, ale zawsze warto postawić na fachową pomoc oferowaną przez Estetica Med Instytut Kosmetologii i Medycyny Estetycznej. Doświadczona i profesjonalna kadra świadczy usługi najwyższej jakości. Zapewniamy, że medycyna estetyczna Bielsko Biała daje poczucie wyjątkowości. Nasza oferta obejmuje zabiegi z zakresu kosmetologii i medycyny estetycznej. Gwarantujemy, że w gabinetach medycyna estetyczna Bielsko Biała można w pełni zrelaksować się, poczuć swobodnie i gruntownie zadbać o swoją urodę. Posiadamy certyfikaty upoważniające do wykonywania skomplikowanych zabiegów. Do każdego klienta podchodzimy w sposób zindywidualizowany. Coraz więcej osób chętnie korzysta z zabiegów na twarz, peelingów medycznych, lipolizy czy mezoterapii. Paleta możliwości jest ogromna. Zapraszamy do skorzystania z naszych usług!\nThe Beauty Salon oslo hudpleieklinikk\nWe would like to kindly invite you to our beauty salon oslo hudpleieklinikk . The salon offers different kind of services, like manicure, pedicure, make up, massage and eyelash extension, that"s all for your pleasure and satisfaction and the unique feeling of beauty. The service ...\nRejestratory ciśnieniowe od krajowego producenta\nNajwyższe normy spotykane w branży medycznej spełnia rejestrator ciśnieniowy Aspel, holter wskazany w tekście znajduje się na wyposażeniu wielu specjalistycznych gabinetów kardiologicznych. Zasilane bateriami lub akumulatorami urządzenia gwarantują precyzyjne pomiarowe,...\nZabiegi medycyny estetycznej w stolicy\nJednym z zabiegów z zakresu medycyny estetycznej, o który pyta coraz więcej pacjentów klinik kosmetycznych, jest usuwanie znamion. Warszawa w tym mieście wymieniony zabieg wykonywany jest między innymi przez klinikę medycyny estetycznej dr Ertuganow. Znamiona prezentują s...\nJak upiec w domu chleb bezglutenowy\nNawet cierpiąc na celiakię, można liczyć, że codzienne jedzenie będzie smaczne. Nie trzeba także rezygnować z pachnącego i świeżego pieczywa. Wystarczy tylko poszukać w sklepie z dobrą żywnością, w hipermarkecie lub w sieci sklepu oferującego żywność bezgluten...\nDbajmy o swoje usta zimą\nNajlepsze kosmetyki do profesjonalnej pielęgnacji każdej skóry\nWysokiej klasy wyposażenie szpitalne\nMożesz poznać nową jakość widzenia dzięki soczewkom!\nSuplement diety na stawy z kolagenem typu 2\nSalon kosmetyczny cieszący sie zaufaniem


Akcje Lennar ▷ Aktualny kurs, wykres i statystyki\nGiełdy i kursy wymianyAkcjeLennar Akcje\nWszystko, co powinieneś wiedzieć o akcjach Lennar: od aktualnego kursu akcji po wiadomości i analizę akcji.\nSymbol: LEN | Giełda: ---\nObecnie analiza akcji Lennar nie jest dostępna\nKup akcje Lennar\nJesteś zainteresowany kupnem akcji Lennar? Czytaj na bieżąco ważne aktualizacje, wiadomości i analizy.\nAby skutecznie inwestować w akcje, warto również wybrać brokera wysokiej jakości. Handluj akcjami Lennar. za niskie opłaty i korzystając ze stabilnej platformy transakcyjnej. Broker online LYNX oferuje wysokiej jakości warunki do handlu akcjami.\nHandluj akcjami Lennar z sukcesem\nCzy chcesz z powodzeniem handlować akcjami Lennar? Z LYNX dowiesz się, jak analizować cenę akcji Lennar za pomocą analizy technicznej i fundamentalnej. Naucz się rozpoznawać początkowe etapy trendu giełdowego. Wszystko to znajdziesz w dziale:\nLennar akcje: kalendarz inwestora\nLennar akcje: podobne akcje\nLennar notowania akcji\nLennar akcje: wyniki spółki w USD\nLennar akcje: kluczowe informacje\nNazwa spółki Lennar Corporation\nLennar notowania spółki\nLennar akcje: dywidendy


Masz pomysł, lecz boisz się zaryzykować? | BydgoskieMarki.pl\nSie 11, 2015 dodane przez BydgoskieMarki.pl\nZałożenie własnej działalności to poważny krok. Wiele osób mimo wszystko decyduje się podjąć tą odważną decyzję i wziąć los w swoje ręce. Czy w dzisiejszych czasach jest to działanie opłacalne? Czy warto zaryzykować i zrealizować swoje marzenie?\nProwadzenie własnej firmy to spora odpowiedzialność. Ponoszenie kosztu prowadzenia działalności gospodarczej w naszym kraju niezależnie od wyników finansowych to już nie lada wyzwanie. Czy można inaczej? Czy można w bezpieczny sposób spróbować prowadzenia działalności bez większych konsekwencji? Nie martw się! Twoje wszelkie obawy zostaną rozwiane na spotkaniu organizowanym przez bydgoskie AiP; „Własna firma już w wakacje”.\nMasz pomysł? Nie bój się go zrealizować!\njak w prosty sposób założyć firmę\ndlaczego warto założyć startup w AiP\ndlaczego warto podjąć ryzyko założenia własnej działalności\nDodatkowo o godzinie 11:00 odbędzie się spotkanie z coachem Marzeną Cholerzyńską. Podczas warsztatu stworzysz mapę dotarcia na szczyt. Sprawdzisz czy to możliwe, żeby żyć i zarabiać na swoich talentach i pasjach.\nW walce z upałem pomoże nam fenomenalna lokalizacja. Spotkanie odbędzie się na plaży Bydgoskiej Wenecji – Zatoka Gondol przy Wyższej Szkole Gospodarki. Spotkanie rozpocznie się o godzinie 10:00 i potrwa do godziny 14:00. To wszystko już w czwartek 13 sierpnia 2015.\nBydgoskieMarki.pl zapraszają! → Wydarzenie na Facebooku\nAkademia Biznesu AIP Bydgoszcz Własna firma bez ZUS? Czy to możliwe? Pomysł na świąteczny prezent – może moneta? Jak założyć firmę w Bydgoszczy?


croissant | oberżyna\n14:27 drugie śniadanie: croissanty z marmoladą pomarańczową od Elfa\ncroissant, kawa, marmolada\nZestaw śniadaniowy 25/02/2012: croissanty + wyborna marmolada pomarańczowa + kawa z mlekiem + dobra lektura: “Wielki Bazar Kolejowy. Pociągiem przez Azję” Paul’a Theroux.\nSłoiczek tej wybornej marmolady domowej roboty dostałam do wypróbowania od najlepszej gospochy pod słońcem – Elfa : )\nCroissanty podpieczone “na chrupko” z obu stron w piekarniku, posmarowane masłem i marmoladą – przepyszne i uzależniające!\nOgromną zaletą tej marmolady jest to, że mimo obecności kawałków skórki pomarańczowej, nie jest ona przesadnie gorzka. Wielce przypadła mi do gustu! Przez cały tydzień od otwarcia słoiczka, raczyłam się na drugie śniadanie rogalikami z masłem i tą właśnie marmoladą. Niestety dzisiaj zjadłam ostatnią porcję. Czas wybłagać przepis i zrobić porządny zapas! : )\n11:57 drugie śniadanie – piknik: rogaliki i sałatka owocowa\n12 Monday Jun 2006\ncroissant, jabłka, piwo, sok pomarańczowy, winogrona\nDrugie śniadanie – piknik w Regent’s Park: rogaliki z czekoladą i sałatka owocowa (jabłka i winogrona), sok pomarańczowy i piwko.


żarówki, Philips, NISSAN 200 SX, 2000 - 2003 (S15) - Motochemia\nżarówki Philips do NISSAN 200 SX, 2000 - 2003 (S15)\nNa tej podstronie znajdziesz listę typów silnika NISSAN 200 SX z rocznika 2000 - 2003 (S15) dla których mamy dedykowane żarówki Philips.\nżarówki Philips według typu silnika w NISSAN 200 SX z rocznika 2000 - 2003 (S15):\nżarówki Philips do NISSAN 200 SX\nżarówki Philips do NISSAN 200 SX 2000 - 2003 (S15)\nDlaczego warto wybrać żarówki Philips do NISSAN 200 SX z rocznika 2000 - 2003 (S15)?\nJako klient, który szuka żarówki firmy Philips do NISSAN 200 SX z rocznika 2000 - 2003 (S15) z silnikiem 2.0 i 16V Turbo - (1998 ccm), na pewno dobrze znasz odpowiedź na to pytanie. Philips to wysokiej klasy żarówki. W naszym sklepie mamy około 1 które spełnią Twoje oczekiwania i będą pasować zarówno do silnika 2.0 i 16V Turbo - (1998 ccm) jak i 2.0 i 16V Turbo - (1998 ccm). Aktualnie w bazie mamy 1 produktów które pasują do rocznika 2000 - 2003 (S15). Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność. Nieważne czy masz silnik 2.0 i 16V Turbo - (1998 ccm) lub 2.0 i 16V Turbo - (1998 ccm) albo 2.0 i 16V Turbo - (1998 ccm) - u nas znajdziesz żarówki, które na pewno do niego pasują. Skorzystaj z naszej wyszukiwarki!\nPrzykładowe żarówki Philips do NISSAN 200 SX z rocznika 2000 - 2003 (S15)


cyfrowypolsatnews.pl - nieoficjalny i niezależny serwis o grupie Cyfrowy Polsat - News: VII SEZON "HOTELU 52" OD 5 WRZEŚNIA W POLSACIE\nVII SEZON "HOTELU 52" OD 5 WRZEŚNIA W POLSACIE\nNa liczne prośby widzów Telewizja Polsat postanowiła kontynuować serial "Hotel 52". Mimo wyjazdu Natalii i Krzysztofa hotel świetnie prosperuje pod czujnym okiem Andrzeja (Marka Bukowskiego). Niezmiennie w recepcji gości powitają Sara i Marta (Klaudia Halejcio i Magdalena Lamparska) a za pulpitem konsjerża stanie Tomasz (Filip Bobek).\nDo Warszawy wróci Igor i to w towarzystwie synka. Doświadczy czym jest prawdziwa przyjaźń i znajdzie pracę w hotelu. Gdy już wydawać by się mogło, że nic nie zakłóci spokoju hotelowego personelu, na horyzoncie pojawi się dawna miłość Tomasza, w tej roli niepokojąco piękna Weronika Rosati. Wstrząśnie nie tylko życiem Tomasza. Jakie będą tego konsekwencje?\nRok temu twórcy serialu zakończyli szóstą serię zaręczynami głównych bohaterów. Teraz Natalia (Laura Samojłowicz) robi karierę za granicą, a hotel zostawiła pod czujnym okiem Tomasza (Filip Bobek). Czy zostanie nowym menadżerem Hotelu 52? U boku przystojnego konsjerża znajdą się aż dwie piękne kobiety! Jego sercem już zawładnęła Sara (Klaudia Halejcio), ale niebawem pojawi się piękna Maria (Weronika Rosati). Czy między kobietami dojdzie do rywalizacji o względy Tomasza? Igor (Kamil Kula) będzie próbował na nowo ułożyć swoje życie w Warszawie. Tylko będzie musiał znaleźć opiekunkę dla Krzysia. Czy uda mu się "uciec" z dala od rodziców? Nie będzie to łatwe, gdyż Andrzej (Marek Bukowski) popada w poważne tarapaty - zapożycza się u znajomego o niechlubnej reputacji (Peter Lucas). Nie ma wyjścia, musi wrócić do stolicy, a może nawet do Hotelu 52. Życie słomianego wdowca niejednokrotnie da mu się we znaki, a sytuację spróbuje wykorzystać pewna atrakcyjna i inteligentna kobieta (Karolina Nolbrzak). Iwona (Magdalena Cielecka) wciąż twierdzi, że to kwestia czasu, a jej sopocki pensjonat stanie się dochodowy. Póki co jednak samotnie walczy z przeciwnościami, uparcie wierząc, że wkrótce los się odmieni. Lucy (Lucyna Malec) jako doświadczona, trzykrotna rozwódka posłuży "dobrą" radą, młodszym koleżankom. Zwłaszcza Marcie (Magdalena Lamparska), której życie nie jest usłane różami. Natomiast Łukasz (Maciej Musiał), którego talent kulinarny już odkryliśmy, zachwyci najbardziej wybredne podniebienia. Podobnie jak w poprzednich sezonach, Hotel 52 odwiedzi mnóstwo oryginalnych gości. W ich role wcielą się między innymi: Tomasz Karolak, Beata Ścibakówna, Grażyna Błęcka-Kolska, Cezary Pazura, Dominika Ostałowska, Piotr Cyrwus, Bartosz Żuchowski, Katarzyna Maciąg i Julia Rosnowska. Ekipa hotelowa będzie potrzebowała personalnego wsparcia! Wraz z Sarą i Martą na recepcji stanie Igor, a posadę bellboya obejmuje sympatyczny i nieco roztrzepany Sebastian (Amin Bensalem).\nW serialu obok Marka Bukowskiego, Magdaleny Cieleckiej, Kamila Kuli, Weroniki Rosati, Filipa Bobka, Magdy Lamparskiej i Klaudii Halejcio zobaczymy także: Krzysztofa Kwiatkowskiego, Lucynę Malec, Magdalenę Stużyńską-Brauer, Macieja Musiała, Karolinę Nolbrzak i Petera Lukasa. Gościnnie wystąpią: Tomasz Karolak, Cezary Pazura, Dominika Ostałowska, Piotr Cyrwus, Grażyna Błęcka-Kolska i Bartosz Żukowski. Serial reżyseruje Grzegorz Kuczeriszka, autorami scenariusza są Katarzyna Leżeńska, Aneta Głogowska, Radosław Figura i Andrzej Gołda. Premierowy odcinek siódmej serii "Hotelu 52" widzowie zobaczą w czwartek 5 września o godzinie 21.00. Producentem serialu jest Akson Studio.


Popkulturalnik Fantastyczny niejakiego Rynvorda - Blog\n"The important thing is not to stop questioning. Curiosity has its own reason for existing" @Einstein\nFantasta, miłośnik dobrego filmu i serialu, entuzjasta IT i nowych technologii, organizatora festiwali, konferencji oraz konwentów.\nPonad 11 lat minęło od rozpoczęcia się wielkiej przygody którą w skrócie często nazywamy MCU. Dom pomysłów w przeciągu tych nieco ponad 10 lat uraczył nas ponad 20 filmami, z czego ostatnie dwa są zwieńczeniem dekady pracy na planie - reżyserów, aktorów, scenarzystów i tysięcy innych osób.\nOstatni film serii, swoiste pożegnanie z tym co znamy w obecnym MCU miałem okazję oglądać w kinie, na dużym IMAXowym ekranie. I choć była to jazda bez trzymanki to wiele rzeczy dało się przewidzieć czy odczytać przed premierą. Stąd nie był to tak zaskakujący film jak Infinity War, który w dodatku zamknięty został nietuzinkowym i mocno odważnym cliffhangerem. Endgame to takie mocne 8/10. Doskonałe zakończenie sagi, ale wymagające naprawdę dobrej znajomości materiału do którego się odwołuje. Próżno będzie osobom nie wtajemniczonym w kulisy MCU połapać się o co w tym wszystkim chodzi.\nTak czy siak - seans rozwiązuje wiele wątków ale też pozostawia za sobą kilka istotnych pytań - tak, najważniejszym jest "co dalej - w tej materii bracia Russo nie zostawili nam nawet wskazówki w formie sceny po napisach.\nMinęło kilka dni od mojego seansu a w głowie kłębią mi się przemyślenia, stąd właśnie ten wpis w którym się z nimi podzielę.\nChyba największym według mnie ryzykiem jakie podjęli scenarzyści i reżyserzy - to wkomponowanie w MCU wątku podróży w czasie. Ten znamy już skądinąd z serialu Agent of SHIELD. Tutaj jednak stawka jest większa, dużo większa. Zastosowano bardzo lubiany przeze mnie model podróży w czasie, który nawiązuje do teorii Multiversum. Według tejże teorii nie możliwym jest zmienienie własnej przeszłości, możliwe jest jedynie cofnięcie się w czasie i dzięki swoim działaniom stworzenie nowej alternatywnej wersji biegu rzeczy, która może być dla nas bardziej korzystna. Wyklucza to wiele klasycznych problemów jakie znane są z innych filmów (np. Powrotu do Przyszłości). Nie ma mowy tu o paradoksach czasowych czy o paradoksie dziadka. Co więcej kilka wersji podróżującego w czasie bohatera może istnieć w tej samej rzeczywistości.\nTutaj MCU nie popisało się nieco, bo o ile w filmie wytłumaczone jest mocno to, że nie da się zmienić zdarzeń które już nastąpiły, i że możliwe jest jedynie stworzenie nowej rzeczywistości - o tyle urządzenie stworzone przez Tony'ego Starka (pieszczotliwie nazwane GPSem) przede wszystkim umożliwia podróżującym bezbłędny powrót do tego samego miejsca/czasu/rzeczywistości, z której podróżujący wyruszył.\nW klasycznym ujęciu, nie tym opisywanym przez Endgame, osoba podróżująca w przeszłość, w momencie jakiejkolwiek ingerencji z przedmiotami czy osobami z przeszłości natychmiast stworzyłaby nową rzeczywistość i uniemożliwiłaby sobie tym samym powrotu do przyszłości takiej jaką dana osoba zna. Zasadniczo więc podróż w czasie byłaby podróżą "w jedną stronę". MCU ten problem niweluje i pozwala postaciom podróżować swobodnie przenosząc się pomiędzy poszczególnymi universami (o czym w filmie nie mówi się praktycznie w ogóle, mówi się jedynie o podróżowaniu w czasie).\nGdzie universów sześć...\nBanner podczas rozmowy z Ancient One zapewnia, że Avengers oddadzą kamienie w prawowite ręce w odpowiednie momenty w czasie, z których zostały zabrane. Ma to zapobiec problemom oraz rozszczepieniu rzeczywistości. Tutaj pojawia się jednak nielogiczność bowiem każdy skok zespołu (w sumie jest ich 4) generuje nowe rzeczywistości alternatywne:\n- taką w którym Thanos znika przez konfrontacją z Avengersami na Tytanie, sam zostaje pokanany na ziemi w 2023\n- taką w której po bitwie o Nowy York Loki ucieka z Tesseraktem\n- taką w której StarLord nigdy nie odnajduje Power Stone'a i być może nie dochodzi do powstania Guardianów\n- oraz taką w której Tony i Steve pojawiają się w 1970 i zabierają cząsteczki Pyme'a i Tesserakt z tego roku w przyszłość\nWszystko to obok głównej linii MCU którą znamy z wszystkich filmów.\nTutaj pojawia się bardzo istotne pytanie - jaki związek będą miały te nowe linie czasowe z przyszłymi Fazami MCU. Pomimo śmierci Iron Mana w końcówce Endgame udaje się stworzyć miniaturowe urządzenie do skoków w czasie - można więc założyć że Banner/Rocket są w stanie odtworzyć urządzenie na podstawie planów Tony'ego. Do tego Hank Pym pojawia się na pogrzebie Tony'ego wyraźnie wskazując na ocieplenie współpracy z Avengers i być może stałą pomoc (wszak główni konkurenci z którymi był w niezgodzie - Howard i Tony nie żyją).\nTo wszystko sprawia że ekipa ma nielimitowany dostęp do potężnej technologii dzięki której możliwe jest ingerowanie w integralny bieg zdarzeń MCU. Narzędzie zbyt potężne by można było temat ot tak zostawić. MCU powinno moim zdaniem uzasadnić jakoś szkodliwość dalszego korzystania z tego urządzenia - a nie ma lepszego sposoby jak stworzenie sytuacji krytycznej wywołanej własnie przez owe skoki w czasie. Na tym - imo - powinna się oprzeć w sporej mierze oś fabularna kolejnych faz, korzystając z multiversów jako wprowadzenia do większego konfliktu/zagrożenia.\nPrzy okazji, filmowcom udało się uniknąć wielu pułapek logicznych zw. z podróżami w czasie, co jest nie lada sztuką. Wpadka jest jednak jedna - z końcem filmu pojawiający się nie stąd ni zowąd Cap siedzący romantycznie na ławce obok reszty zespołu. Czekam jak Russo to wytłumaczą, bo oznaczałoby to głównie - że są inne sposoby na przemieszczanie się pomiędzy liniami czasowymi (ale co ja tam wiem).\nIstotnym pytaniem jest więc co będzie przyszłym zagrożeniem. Kandydatów jest wielu szczególnie po fuzji z Foxem, ale warto wymienić kilku dobrych kandydatów:\n- Galactus - główny kandydat do roli następnego złoczyńcy, odpowiednio duży w skali kosmologicznej, nie mniej zagadką pozostaje jak jego wątek główny czy też saga miałaby być rozciągnięta na wiele filmów\n- Annihilus - kolejny nawet odważniejszy pomysł, gdyż dałoby to więcej pola do popisu jak chodzi o manipulowanie różnymi wymiarami rzeczywistości (o których pierwszy raz usłyszeliśmy w Dr. Strange i Ant-Manie)\n- Doctor Doom - archenemy wielu bohaterów Marvela, kolejny istotny kandydat\n- Kang Zdobywca - postac mniej znana, ale nie mniej istotna jak chodzi o historię Avengersów (i jednocześnie jeden z ich gkłównych przeciwników\n- Norman Osborn - w przypadku dalszej współpracy z Sony nie wykluczone że scenarzyści pokuszą się o dalsze skłócanie bohaterów na Ziemii i nie zostanie powołana w miejsce organizacji SHIELD znana z komiksów organizacja HAMMER\n- Dormammu - dobrze już pokazany w pierwszej odsłonie Dr. Strange'a\nWiemy też czego raczej nie spodziewać się w przyszłości, bowiem z takich a nie innych względów te wątki zostały już spalone w sporej mierze (czy to przez ich uproszczenie czy inne zabiegi fabularna):\n- Secret Invasion - niestety ten wątek został mocno przycięty przez film Captain Marvel; wciąż nie wykluczona jest jakaś inna wersja tej historii ale szanse na jej realizacje są znikome\n- World War Hulk - niestety Thor 3 wykorzystał watek zesłania Hulka na inną planetę gdzie wiedzie on żywot gladiatora. I na tym scenariusz zatrzymał się, nie doprowadzając do zdarzeń, które opisywane są przez komiks.\nWątkiem o którym praktycznie nikt nie mówi z kolei, a nad którym wątkiem to warto byłoby się pochylić jest wątek samych kamieni nieskończoności. W filmie pada bardzo istotna kwestia, której autorką jest sama Ancient One. W rozmowie z Bannerem w 2012 roku zaznacza ona wyraźnie że zabranie dowolnego z kamieni z danej rzeczywistości spowoduje, że rzeczywistość ta narażona będzie na atak sił zła, mroku, ciemności itp. Podkreśla też, że kamienie służą bezpośrednio walce z tymi siłami. Przykładem na to zresztą jest postać Agamotto, który przez swój żywot korzystał z kamienia nieskończoności by chronić świat przez mistycznymi zagrożeniami. Tak samo postąpił zresztą sam Dr. Strange w swoim solowym filmie. Również Power Stone był użyty bezpośrednio by pokonać Ronana Oskarżyciela.\nRodzi się więc bardzo ważne pytanie - jak brak kamieni w rzeczywistości głównej (rok 2023) wpłynie na bieg wydarzeń? Jeden z ostatnich czynów Thanosa z głównej linii czasowej doprowadził do permanentnego zniszczenia kamieni. Czy nie będzie to przyczyną kolejnych problemów i destabilizacji wszechświata?\nWięcej, może jednym z plot-pointów własnie będzie konieczność "odtworzenia" kamieni nieskończoności i na tym skupią się bohaterowie w nadchodzących filmach MCU\nO bohaterach na koniec słów kilka\nNo własnie, ciężko było nie powiedzieć czegoś jeszcze o ogromnej obsadzie filmu i dalszych losach wielu postaci. Wypunktuje najważniejsze z nich i to co wg. mnie będzie w przyszłości ich potencjalnym udziałem:\n- Tony Stark - umarł i nie wstanie już. Otwarte pytanie jest o dalsze losy postaci, najpewniejszym kandydatem do przejęcia jego "roli" jest Harley Keener. Jego obecność na pogrzebie sama w sobie prawie to potwierdza. Zresztą, całkiem zgrabny jest też zabieg przeskoku czasowego pozwalającego wielu postaciom "dorosnąć" do nowej roli (czyżbyśmy szli w kierunku Young Avengers może?). Pytanie otwarte tez kto przejmie technologiczną schedę po Tonym. Kandydatów jest kilku - Shuri, może sam Hank Pym, a może będzie to właśnie Harley Keener. A może prof. Hulk.\n- Steve Rogers - o przekazaniu sztafety wiadomo było od dawne. Obie postaci - Falcon i Winter Soldier w komiksach dźwigały tarcze Kapitana Ameryki. Sebastian Stan częściej wspominał że "chciałby", nie mniej Falcon wydaje się być logiczniejszym wyborem. Ja natomiast pytam się - gdzie jest Mjolnir? ;)\n- Captain Marvel - chyba największa zagadka, z jednej strony wprowadzona brawurowo w solowym filmie tylko po to by w Endgamie pełnić rolę żeńskiego brawlera, i to takiego który ostatecznie przegrywa w walce z Thanosem. Bezsprzecznie wielki zawód i pytanie jaką przyszłość ma ta postać. Moralnie to ten sam kompas co Cap nie mniej jednak rola Capa została przekazana Falconowi.\n- Thor - najlepiej prowadzona imo postać, bowiem dzięki załadowaniu Boga Piorunów na statek Guardianów dostajemy realną szansę przykładowo na wątek Beta Ray Billa (o którym wiemy już z Thora 3 że istnieje w tym świecie). Ponadto, gdzieś znajduje się bezpański Mjolnir, który naturalnie mógłby znaleźć nowego właściciela.\n- Black Panter - w pewnym stopniu przejmie rolę Thora, bowiem jest to postać, która posiada charyzmę i królewską krew. Szczególnie ciekawy może być wątek tego co "podziało się" w Wakandzie przez te 5 lat i jak wpłynie to na rządy króla.\n- Black Widow - dostaniemy prawie na pewno prequel tejże postaci, i na tym myślę że koniec.\n- Hawkeye - wiadomo że będzie mini seria na Disney+ natomiast ciężko powiedzieć co miała by ona wnieść. Wątek Burtona jest moim zdaniem również zamknięty i postać ta powinna zawiesić strój Avengera i poświęcić się rodzinie\n- Bruce Banner - szczególnie w kontekście jego pogodzenia wew. z Hulkiem dostajemy pytanie jaką rolę Hulk może odegrać w przyszłości. Nie wiadomo też na ile rany odniesione w Endgame okażą się stałe. Istnieje wiele opcji na historię poświęconą tylko Hulkowi, nie mniej jest jeszcze casus praw do postaci, a te częściowo ma Universal). Banner chyba już do końca MCU zostanie drugoplanową postacią...\n- Doctor Strange - z jednej strony postać o niemal identycznym orginie jak Tony, z drugiej jest to skok w przeciwną stronę - stronę magii i mistycyzmu. Jeśli główna fabuła przyszłych Faz pójdzie w kierunku złoczyńców takich jak Nightmare, Dormammu czy Mephisto - być może wówczas Dr. Strange okaże się kluczową postacią dla całej drużyny.\n- Scarlet Witch - tutaj ponownie, planowana jest mini seria i to w dodatku z udziałem Visiona - ciężko jednak powiedzieć czy będzie to prequel do IW i Endgame, czy będzie to historia po konflikcie. Status Visiona nie został wyjaśniony w ogóle w Endgame, choć zważywszy na przeskok 5 lat można domyślać się że szanse na jego nagły powrót są nikłe (jedyna nadziej to pojawienie się Shuri który jako ostatnia majstrowała przy Visionie).\n- Spider-man - duże pytanie brzmi co pokaze Far from Home. Ponieważ film ten jest oficjalnym zamknięciem MCU P.3 i rozstaniem z MCU na zdaje się ponad rok, możemy być istotnie zaskoczeni gdyby okazało się, że sequel pajączka nie będzie kameralną historią. O ile oczywiście nie będzie to prequel do konfliktu w IW (o czym wypowiadali się już Russo)\n- Falcon i Zimowy Żołnierz - bardzo ciężko powiedziec co czeka tą parę, za wyjątkiem osobnej serii na Disney+. Raczej jednak należy spodziewać się historii związanej z ziemią, no i bardziej kameralnej.\n- Ant-man / Wasp - jak pokazał nam sequel na pierwszy rzut oka niepozorna historia okazała się później kluczowa dla Endgame. w sequelu do Ant-mana widzieliśmy już miasto w wymiarze kwantowym i można spokojnie założyć że wymiar kwantowy będzie wciąż istotną osią fabularną MCU.\n- Guardians of the Galaxy - na pewno eksplorowane będą dwa wątki: ponownego zejścia się StarLorda z Gamorą oraz wątek Adama Warlocka. Pytanie natomiast jakie wątki czy rozwój postaci planowany będzie dla Rocketa/Groota/Nebuli/Mantis/Draxa... wiele z tych postaci swoją oś fabularną posiadało blisko postaci Thanosa, a jak wiadomo - tego już nie ma...\nPewnym jest - że oryginalny skład Avengersów przestaje mieć rację bytu. Można spokojnie mówić o składzie Falcon (jako Cap), Spider Man, Ant Man, Dr Strange, Cap. Marvel. Do tego może drugoplanowe postaci jak War Machine, Scarlet Witch itp. Na pewno motorem przyszłych faz MCU będzie Peter Parker, Stephen Strange czy Carol Danvers.\nJa natomiast głównie czekam na uchylenie rąbka tajemnicy co jeszcze nas czeka z najbliższych latach. Na tę chwilę potwierdzone filmy to: Dr. Strange II, Far from Home, GotG vol .3, Black Widow, Eternals, Black Panther 2, Shang-Chi z których głównie GotG i Eternals rokują by przybliżyć nam kolejny duży, prawdopodobnie kosmologiczny waek fabularny w MCU.\nGrałem w Rust...\nJest rok 2016. Siedziałem wygodnie w fotelu i delektowałem się urokiem rozgrywki w gry takie jak Rainbow Six Siege kiedy nieoczekiwanie jakaś siła pchnęła mnie w kierunku Steama i skłoniła do zakupu Rusta. I wtedy właśnie wszystko się zaczęło...\nNiby Alpha a jednak\nRust to w dwóch słowach survivalowy sandbox, jeden z wielu które ostatnio się ukazały (może nawet nie tak ostatnio bo już dwa lata temu!). Ostatnim rodzynkiem w tej kategorii przykładowo jest nowy Conan. Koncepcja jest prosta, budzisz się na plaży z pochodnią i companion-rock'iem i zaczynasz walkę o przetrwanie. Rozgrywkę w Rusta można by spokojnie podzielić na kilka logicznych i naturalnie następujących po sobie etapów. Byłby to - twoja pierwsza baza, którą chcesz zbudować jak najszybciej celem zapewnienia sobie stałego dachu nad głową, możliwości bezpiecznego składowania lootu w skrzyniach oraz ustalenia stałego spawn pointu na mapie świata (niekiedy całkiem sporej). Gdy osiągniesz już ten cel i swoja gówniana szopa 2x2 będzie w pełni funkcjonalna (tj. będziesz mógł w niej generować pokaźne ilości metalu niezbędnego do produkcji najważniejszych rzeczy/itemów - wówczas przychodzi czas na budowę bazy docelowej. Ta zazwyczaj wymaga niezłych nakładów materiałów i powinna być mocno przemyślana (klasykiem gatunku w Rust jest wszelkie exploitowanie błędów konstrukcyjnych baz celem zaoszczędzenia jakże cennego c4 czy rakiet). Materiały do budowy można pozyskać na dwa sposoby. Wyfarmić. Albo zabrać innym.Tutaj wiele zależy od tego jak ktoś czuje się w pvp ilu graczy aktualnie znajduje się w okolicy. Po ukończeniu swojej fortecy następuje ostatnia faza gry zazwyczaj czyli rajdowanie innych. To zaś sprowadza się zawsze do jednego i tylko jednego słowa - sulfur. Jeśli ktoś chciałby podsumować end-game w Ruście, to jest nim właśnie siarka. Trudno dostępna, wymagana do konstrukcji wszystkich ładunków wybuchowych używanych do rajdowania. Nikt Ci jej nie odda za darmo i najpewniej nikt jej nie przehandluje. A gdy skończysz już rajdować swoich sąsiadów, osadzisz swój tron na stercie ich trupów będziesz mógł spokojnie odnaleźć kursorem krzyżyk w prawym górnym rogu okna, o ile tylko nie skończy się wcześniej cykl serwera na którym grasz i nie nastąpi tzw wipe czyli czyszczenie serwera.\nProste jest piękne, i mocno uzależniające\nNie od wczoraj wiem, że jestem mocno podatny na sandboxy. Innymi słowy - granie w nie działa na mnie mocno uzależniająco. Wcześniej takim guilty pleasure był minecraft, nie mniej jest on dla mnie zbyt mało kompetytywny przez co na dłużą metę - nudny. Rust z drugiej strony jednak nie dość że oferuje mocne i działające nieźle pvp, to w dodatku posiada cykle kiedy serwer zostaje wyczyszczony i cała zabawa zaczyna się na nowo. Dość więc powiedzieć, że od zeszłego roku na liczniku wybiło 1000h przegranych w Rusta, podczas których z kompletnej łamagi w tej grze stałem się doświadczonym budowniczym toczącym wieczne logiczne podchody z potencjalnym najeźdźcą, a i nawet walka z żywym przeciwnikiem nie stanowi już dla mnie więcej katorgi (i udaje mi się realnie eksterminować współgraczy nierozropnych na tyle by zbliżyć się do mojej włości).\nJak na alphę, wszystko działa (z mniejszymi czy większymi błędami oczywiście, jak to zwykle bywa). System craftu jest mocno rozbudowany i z każdą zmianą wprowadzaną przez Facepunch (developerów Rusta) jest coraz bardziej zbalansowany. Gra podlega zresztą wielu zmianą, ba! Jest to niemalże prawdziwy poligon dla developerów. Średnio co kwartał dostajemy istotne zmiany w całej mechanice, które są mocno oparte o uwagi społeczności graczy.\nA wszystko jest grywalne. Tylko że...\nkoro na liczniku tyle godzin to gdzie problem?\nNo właśnie jest ich kilka, ale są dotkliwe bo w pewnym sensie wymuszają zachowanie graczy. Więc wymieńmy je tutaj:\nSnowballing i czas gry poszczególnych graczy\nGdy tylko następuje upragniony wipe, serwery Rusta zapychają się po dach, wręcz trzeba stać w kolejce by móc sobie pograć na co lepszych serwerach. To dobrze oczywiście bo rokuje dobrze dla samego tytułu. Kto pierwszy wbije na serwer i zacznie opisany wcześniej proces będzie miał strategiczną przewagę nad resztą (na przykład pierwszy z bronią palną zacznie gnębić biednych posiadaczy dzid, łuków i innego badziewia). Większość graczy podchodzi do gry z rozsądkiem, robi przerwy na sen, jedzenie, idzie do pracy czy na zajęcia w szkole. Niestety, ponieważ serwery funkcjonują 24/7 - zawsze znajdzie się grupa no-life'ów która zawiesi na haku "na później" sen czy codzienne obowiązki, po to by zyskać dodatkowe 5-6-7 godzin przewagi nad resztą. Pamiętajmy przy tym że Rust to nie jest gra gdzie można spokojnie zawinąć do portu i przenocować tam bez ryzyka strat. Wylogowujac się, zostawiamy wszystko tak jak jest - w zasięgu potencjalnych wrogów którzy mogą na jak to się mówi off-linowo zrajdować i zabrać nam wszystko.\nToxic, toxic i jeszcze raz toxic\nRust nie zakłada, że każdy musi być wobec siebie agresywny. Tworzą się sojusze i układny, całe klany graczy dogadują się z innymi klanami. Coś jednak jest w tej grze, że każdemu w tle gdzie załącza się pierwotny instynkt bestii, neandertalczyka, który widząc niczemu winnego golasa (golas = ktoś kto dopiero pojawił się na serwerze bez ubrań) kopiącego drewno ma ochotę zatłuc go na śmierć i zabrać wszystko co nieszczęśnik posiada. Osobiście zawsze budził się we mnie swoisty dysonans - podpowiadając mi że w sumie o to w tej grze chodzi, a z drugiej strony wskazujący że nie jest to jedyna droga. Zwykle pośród graczy przeważają jednak zachowania agresywne, stąd wszyscy są "friendly" i tak samo wszyscy wbiją Ci w tył czaszki swój oszczep czy bełt.\nZergi, wszędzie zergi\nRust dozwala na grę w nieokreśloną wręcz liczbę osób. Stąd nie raz nie dwa zetknąłem się z klanami które liczyły po 10 czy 15+ osób. Klan który liczy tyle osób jest w stanie zbierać 10x szybciej materiały, dozbroić sobie mały oddział uderzeniowy a potem nękać pozostałcyh graczy będących daleko w tyle bo grających może w grupach 2-3 osobowych. Z definicji gramy tzw duo ze znajomym, bowiem jest to najprzyjemniejsza a za razem dość wymagająca forma gry. Grywałem też solo żeby przekonać się jaki poziom trudności obowiązuje przy grze jednoosobowej. I powiem wam tylko, że jest to absolutny hardcore już w porównaniu z duo. Ale graliśmy też kiedyś w grupie 7 osobowej. I nigdy wcześniej nie odczułem że gra w Rust może być taka prosta. Zasoby generowały się same, w krótkim czasie dorobiliśmy się bazy której nie szło niczym zmieść z powierzchni mapy. A nawet szczególnie nie farmiliśmy materiałów, żeby naszą bazę jeszcze bardziej rozbudowywać. Gra w tak dużej grupie to absolutny spacer po parku gdzie trwa festyn dla dzieci, a jedynym twoim zadaniem jest wraz z swoją bandą odbierać dzieciom cukierki i lizaki.\nJeśli ktoś planuje grać więcej w Rusta polecam jednak przyjąć zasadę - jeśli grasz na serwerze bez tzw limitu ludzi w grupie, sam również graj w grupie (snawballing w ramach grup is real). Ale jeśli chcesz grać solo, duo, w trzy osoby - poszukaj serwera, którego admin ogłasza zasadę max 3 osoby w grupie. Wówczas masz mniejszą szansę że jakaś grupa gimnazjalistów wagarujących wygra z twoimi kilkoma godzinami na grę w ciągu dnia.\nZ których zresztą Rust słynie. Jedną przykładowo jest campienie (czyt. siedzisz wpatrzony w jeden punkt z swoją dwururką) i czekasz aż delikwent otworzy drzwi by wyjrzeć na piękny i szeroki świat. Ludzie lubują się w tej taktyce. Całe strategie budowania powstały tylko dlatego by móc w porę dostrzec czy ktoś faktycznie zaczaił się na ciebie pod drzwiami czy nie.\nKolejna rzecz to wszelkiego rodzaju quad-boostowanie się przez ogromne klany. To oczywiście łączy się z wcześniejszym komentarzem dotyczącym zergów. Na dużych serwerach mur o wysokości dwóch kamiennych ścian nie stanowi przeszkody dla grupy 4 osobowej, która wie jak go pokonać. Całkiem ostatnio nawet boleśnie się o tym przekonałem zapominając o tym że "tak się przecież da" po kilku cyklach na serwerach z małą ilości osób grających w pojedynkę lub duo.\nJeszcze innym przykładem jest tzw. griefowanie. W Ruście odebrać wszystko innemu graczowi to za mało. Celem jest wyplenienie sąsiadów, spalenie mostów i uniemożliwienie im powrotu. Dlatego jeśli twój oprawca dostanie się do świętego Graala bazy twej - czyli tzw. Tool Cupboarda, wówczas często poświęci dodatkowych kilka minut na zabudowanie kamiennymi ścianami wszystkich wejść do Twojej bazy, czyniąc ją efektywnie bezużyteczną. Takie zachowanie graczy moim zdaniem to ostateczny strzał w kolano bowiem zgriefowani gracze najczęściej opuszczają na dobre serwery, wyludniając je tak, że po kilku dniach wciąż aktywnych i dobrze zaludnionych serwerów jest tylko kilkanaście. \nTaki Rust uświadomił mi kilka rzeczy. Pierwsze to to że muszę z dala trzymać się od sandboxów, a już szczególnie takich które premiują czas gry i no-life'ienie swoich graczy. Sam osobiście lubię wyskoczyć na piwko ze znajomymi, a picie takiego piwka z otwartym dylematem we łbie "czy ktoś mnie teraz przypadkiem nie rajduje w grze" nie smakuje lepiej. Dwa, co już zresztą kilka razy wspomniałem, muszę darować sobie gry które generalnie nastawione są tylko na to ile czasu spędzę w grze. Nawet jeśli nie będę dobry w pvp i nie zabiję nikogo w równej walce, zawsze mogę przyjść w nocy i gry biedak będzie spał, wysadzić w powietrze parę ścian, zabrać co jego. W jakim stopniu mnie to rozwija? Ile daje mi to satysfakcji? No właśnie. Tu doszedłem do następnej konkluzji - wolę tradycyjne FPSy. Rainbow Six Siege to inny tytuł który dość skutecznie odciąga mnie od Rusta na szczęście. Tam zasady są jeszcze prostsze. 5vs5, jasny cel, nie ma znaczenia czy grasz od roku czy od wczoraj. Liczy się twój skill, taktyka i zgranie z zespołem. Czysta poezja.\nCzy nie warto więc grać w Rusta? Skądże znowu, warto. Tylko trzeba to robić z umiarem i rozsądnie. Nie pakować się w tryb hardcorowy grania solo na serwerach najbardziej popularnych. Albo znaleźć sobie własną grupę. Albo iść grać na serwerze z ograniczeniem wielkości grupy. Kilka cykli zdarzyło się dobrych kiedy faktycznie odstawialiśmy niezłe jaja i była z tego przeurocza satysfakcja. Ale dzięki takiemu graniu przepadło mi też sporo wieczorów i mnóstwo godzin snu. Nie polecam na dłuższą metę.\nZ nostalgią w przeszłość w poszukiwaniu Smoczych Kul\nZazwyczaj piszę o serialach które są w main streamie tak zwany, czyli takich które pojawiają się obowiązkowo we wszystkich ramówkach możliwych i o których, powiedzmy sobie to, wszyscy rozmawiamy. Marvel's Agents of Shield, Gra o Tron, Flash, The Expanse czy Westworld to tylko kilka przykładów, a przecież jest jeszcze jeden serial o którym nie piszę za dużo a wiernie z wypiekami na twarzy wyczekuję każdego jednego odcinka. A jest to o tyle ciekawe, że technicznie nie lubię animę czy mangi, tak jednak w tym przypadku wspomnienia z mojego dzieciństwa, długie godziny spędzone przy telewizorze i kanałach telewizyjnych sprzed lat sprawiają, że nie mogę się oprzeć nostalgii. A mowa tu oczywiście o Dragon Ball Super, który staje się nieco zjawiskowym fenomenem. Czemu - już śpieszę z odpowiedzią.\nNa początku jednak, słowem wstępu, jeśli ktoś nie kojarzy tematu - Dragon Ball to anime które powstało za sprawą Akiry Toriyamy oraz Toei Animation Studios. Studio zresztą ma na swoim koncie również Sailor Moon, Digimon, czy Yu-Gi-Oh!. Wszystkie mi są znane, choć żadnej fanem nie byłem jak to ma miejsce w przypadku Dragon Balla.\nSam Dragon Ball - w swojej wersji anime - powstał w 1986 roku i emitowany był do roku 1989. Późniejsza kontynuacja Dragon Ball Z z kolei emitowana była w latach 1989 aż do 1996. Zanim doczekaliśmy się oficjalnej kontynuacji tamtej historii otrzymaliśmy nie kanoniczny serial Dragon Ball GT oraz aż 14 filmów animowanych rozwijających świat Dragon Balla (niestety również nie kanonicznych dla anime - a szkoda, bo choćby postać Brolly'ego jest niezwykle ciekawym elementem tego świata).\nWtem po 20 latach oczekiwania otrzymaliśmy tak bardzo oczekiwaną i wytęsknioną kontynuację. Jej nadejście poprzedziły zresztą pewne eksperymenty, czyli powstanie dwóch filmów fabularnych - Battle of Gods oraz Resurrection of F. Ten pierwszy, ciężko mi się przynajmniej oprzeć takiemu wrażeniu, miał za zadanie wybadać wśród publiki czy DB cały czas ma odpowiednie wzięcie i da się go realnie "sprzedać" młodej publice. Chyba ku zaskoczeniu wszystkich - okazało się, że kolejne pokolenia dalej lubią oglądać przygody Son Goku i spółki, stąd decyzja ze strony Toei, by powstał DBS.\nDBS od początku chce uderzyć w nową strunę. Co prawda DBZ kończy się na arc'u związanym z Buu, czyli ostatecznym złem we wszechświecie (jak się później okazało tylko jednym z wielu), pokazuje nam przy tym nieco więcej elementu boskiego (Dai Kai0shino raz czterech Kaio Shinów, królestwo zaświatów itp.) tak DBS rozszerza panteon bóstw DB.\nFabularnie więc rozpoczynamy przygodę zaraz po tym jak Buu zostaje pokonany (/ zło tkwiące w nim zostaje usunięte, a sam Fat Buu jest dobrym bytem). Pierwsze dwa arc'i to powtórzenie fabuły filmów, wprowadzenie nowej formy saiyan (blue, czyli formy boskiej). To zostało też uznane za największą wadę DBS na początku istnienia serii i zraziło wielu fanów. Przed około 30 odcinków nie dostaliśmy w zasadzie nowej treści (nawet licząc pewne zmiany w serialu w stosunku do Battle of Gods). Przyszło nam więc czekać blisko 8-mcy zanim dostaliśmy nowy zupełnie arc, czyli tzw. Champa Arc i turniej pomiędzy Universum 6 oraz 7. W zasadzie od tego momentu rozpoczął się prawdziwy hype na DBS oraz co tygodniowe spekulacje. DBS wprowadził też kilka interesujących postaci i zostawił wiele nie domkniętych furtek. A sam fakt zapowiedzenie wielkiego turnieju pomiędzy wszystkimi universami? Co lepszego mogłoby zwięczyć DB jako całość, jak właśnie nie universalny turniej walki. Na ten jednak musimy jeszcze poczekać zapewne około 20-25 tygodni.\nTymczasem po przerywniku zw. z cudowną-wodą Toei i Akira pokazali, jak można rozpieszczać fanów. Na tacy podsunięto nam bowiem postać Goku Black, czyli złego wcielenia Son Goku. Na to czekać musielismy naprawdę wiele lat. Do tego bardzo sprawna fabułą arcu, bardzo interesujące kreacje postaci oraz dobra motywacja ich poczynań, dialogi oraz podkład głosowy oryginalny... no i akcja. Tej nie brakowało. Co tydzień dostawaliśmy jakiś element, który budził ciarki na plecach. A to nowa forma Goku Black (Rose), a to sama forma scalonego Zamasu, aż w końcu otrzymaliśmy Vegito Blue. Jutro arc ten kończy się oficjalnie wraz z pojawieniem się Zeno, nie mniej osobiście jest to dla mnie jeden z najlepszych Arców jaki otrzymaliśmy w ramach DB, DBZ, DBGT i DBS. A sam Zamasu jest jednym z najciekawszych vilianów świata DB.\nKilka ostatnich tygodni dostarczyło nam niesamowitych i niezapomnianych momentów, takich których oczekujemy po DB - beam strugle pomiędzy SSGSS Goku a Merged Zamasu oraz krótka sekwencja z SSGSS Kaio-ken; father&son Galick Gun; SSGSS Vegeta w pojedynku z Goku Black Rose; SSGSS Goku walczący z Goku Black i Zamasu w furii po tym jak dowiaduje się o śmierci Chi-Chi i Gotena z przyszłości; osiągnięcie przez Future Trunksa nowej formy czy jego finalna scena w której za pomocą Spirit Sword i Genki Damy rozcina scalonego Zamasu na pół. Każda z tych scen jest perfekcyjna pod względem animacji ale też faktycznie budzi emocje. Dla mnie kwintesencją jest wspomniany na początku pojedynek w którym widzimy Merged Zamasu i jego Holy Wraith w starciu z najpotężniejszym jak dotąd Kamehameha w wykonaniu Son Goku. Zresztą momentów, w którym Goku zatknął w ziemi czytelną flagę "Shit just got real" było mnóstwo, i choć zarówno Vegeta jak i Trunk mieli cudowne momenty w arc'u - na pierwszym planie jak chodzi o znaczenie dla całej serii pozostał Goku.\nByły też bolączki oczywiście - tutaj często przytaczany Trunks i jego tajemnicze nie wyjaśnione jeszcze moce to pierwszy główny zarzut. Faktycznie czuć że Trunks jest niczym deus ex machina tego arc'u i na potrzeby chwili potrafi podnieść swoją siłę by przeciwstawić się każdemu na swej drodze. Podoba mi się to jak przedstawiono jego przemianę, ale z punktu widzenia czasu w jakim odbywa się akcja nie jest to logiczne. No i druga kwestia to postać Vegito wprowadzona na kilka minut dosłownie, gdzie wytłumaczono nam dlaczego fuzja z użyciem potary nie jest wieczna. Dla mnie to nic więcej jak mambo-jambo tłumaczenie się z słabego pomysłu fabularnego, za to całkiem dobrego marketingowo. Pojedynek Vegito z Merged Zamasu nie był zły może, ale był zwyczajnie nie potrzebny, i nie urzekał tak bardzo jak dwa wcześniejsze pojedynki Vegety&Trunksa oraz Goku z Merged Zamasu. Mam jednak nadzieję że pojawienie się Vegito teraz i ucięcie kwestii permanentnego scalenia sprawi, że nie będzie scalenie użyte już w przyszłości pod koniec serii, podobnie jak Genki Dama. Obie opcje zostały wykorzystane już teraz, i szczerze mam nadzieję że dostaniemy na koniec serii coś zupełnie nowego.\nArc poświęcony Zamasu kończy się więc, i choć miał złe chwilę, tych niezapomnianych jest zdecydowanie więcej. Jedna jedynie scena może w tym momencie dorównywać tym kilku tylko przykładowym wspomnianym wcześniej mianowicie pierwsza prezentacja SSGSS Kaio-Ken x10 przez Son Goku w turnieju pomiędzy universum 6 i 7. Zresztą Kaio-Ken wraca teraz po kilkunastu odcinkach i wygląda na to że sam Son Goku będzie okazjonalnie korzystał z tej techniki.\nCo w przyszłości? Pojawiają się spoilery, nie mniej te pozostawiam dla zainteresowanych. Czy warto oglądać DBS? Na dzień dzisiejszy DBS pokonuje już o całą klasę GT, które było ciekawe bo mocno rozwijało świat DB, to jednak miało też w poważaniu pewne podstawowe jego cechy i sam kanon. Czy DBS jest lepsze od DB czy DBZ. Tu bym się nie zgodził, choć DBS jest dla mnie bardziej przyswajalne niż oryginalny Dragon Ball. Korona dla najlepszej z serii cały czas pozostaje z DBZ, i czy coś może zmienić ten stan rzeczy - na razie wątpię by był tym czymś DBS. Ale czas pokaże.\nGwiezdno Wojenne szaleństwo - krótki przegląd epizodów\n24h po seansie wracam z przemyśleniami ale teraz już krócej i odnosząc się do wszystkich epizodów które mamy (sporo przemyśleń pojawiło się w trakcie i po oglądnięciu nowego epizodu). Na początek trochę liczb a konkretniej ocen by ukazać jak wg klasyfikuje się franczyza:\nI miejsce - ep. V Imperium Kontratakuje 9.5 / 10\nII miejsce - ep. IV Nowa Nadzieja 9 / 10\nIII miejsce - ep. V Powrót Jedi 8 / 10\nIV miejsce - ep. III Zemsta Sithów 7.5 / 10\nV miejsce - ep. VII Przebudzenie Mocy 7 / 10\nVI miejsce - ep. I Mroczne Widmo 7 / 10 nieco gorszy od ep. VII\nVII miejsce - ep. II Atak Klonów 5.5 / 10\nPierwsze trzy miejsca z mojej strony idą bezapelacyjnie do starej trylogii. Tutaj niezbyt odkrywczo mogę ustawić wszystkie trzy filmy w chyba jedynej słusznej kolejności. Ostatnia część starej trylogii jest najsłabszą z kilku względów, również z racji fabularnego powtórzenia kwestii gwiazdy śmierci oraz wolniejszego tempa. Ma jednak sporo fajnej symboliki, w szczególności też jest finałem sagi gdzie siły dobra i zła ścierają się ze sobą - i to w jakim stylu. Dodać do tego relacja Luke / Darth Vader i mamy niesamowite kino. Z kolei Nowa Nadzieja to coś zupełnie nowego i odkrywczego w skali kina, nigdy wcześniej nie mieliśmy filmu na taką skalę z takimi praktycznymi efektami i taką magią kina. A Imperium Kontratakuje oczywiście wyniosło to na zupełnie inny poziom tu głównie dzięki postaci Dartha Vadera. To chyba najczęściej spotykany pogląd w internecie i najczęstsza kolejność, tak więc nie skupiam się na ocenie powyższych trzech.\nDalej jednak pojawia się problem. Ponieważ kolejne części zaliczyły wyraźny spadek formy czy to poprzez zastąpienie olśniewających efektów praktycznych tanim CGI, albo przez powtórki fabularne, albo przez dodawanie na siłę elementów uciążliwych, irytujących czy zwyczajnie niszczących magię SW.\nEpizod IV w moim odczuciu jest kolejnym na liście wg jakości. Przede wszystkim dzięki atmosferze przygody która nawiązuje bezpośrednio do starej trylogii. Film skupia się też w 100% na przemianie Anakina i choć dobór aktora i gra aktorska tej postaci to momentami katastrofa, to jednak sekwencja wydarzeń, rola Palpatine'a ratują skutecznie ten wątek główny i czynią go wiarygodnym. W efekcie dostajemy postać Anakina który przestaje rozumieć co jest dobre a co złe, przekracza pewne granice i zostaje już po drugiej stronie. Dodać do tego fascynujące i dopieszczone walki na miecze świetlne które osobiście lubię, i mamy spektakularny film wprowadzający do starej trylogii. Osobiście dla mnie o jakości filmu zdecydował potencjał jaki tkwił w historii. Mamy tu przecież bezpośredni wstęp do ep. IV. Wszyscy zadawali sobie pytanie jak to wszystko się zaczęło, a ep. IV "dostarcza". I wg mnie robi to z niezłą klasą.\nEpizod VII, pomimo moich narzekań na dziury fabularne (które mam nadzieję zostaną załatane w kolejnych filmach - wówczas przestanie ot być argument w mych ustach), brak logiki oraz powielanie schematów (3-cia gwiazda śmierci...) - to ep VII to kino SW bardzo wysokich lotów. Nie takie jak stara trylogia, myślę że nie takie jak epizod IV, ale godnie wprowadzające SW na nowo do światowego kina. Gdyby nie powstała stara trylogia to tak właśnie powinien wyglądać Star Wars w drugiej dekadzie XXI wieku. Pełen emocji, pełen magii kina która jest. Jednakże nie mogę przejść obojętnie wobec zachowawczości JJ Abramsa, który nie zdecydował się na śmiałe zabiegi fabularne, ciekawą i nowatorską historię ukazaną już od pierwszego filmu. Jako wierny fan oczekiwałem powiewu świeżości, a ten był tylko w kwestii obsady aktorskiej. Ale tu uczciwie mówiąc również... - dla mnie Boyega to nowe wcielenie Jar Jar Binksa. Humor rzucony na siłę, postać wprowadzona chyba ze względów na polityczną poprawność. Tych i wiele innych małych minusów obniża wartośc tego filmu.\nEpizod I - coś co z perspektywy czasu zyskało z moich oczach sporo bowiem Lucas wskrzeszając SW miał konkretny plan - pokazać jak Anakin stał się Jedi a następnie przeszedł na ciemną stronę mocy. W ep. I nie ma patosu. Nie ma niespodziewanych zbiegów okoliczności których nie da się niczym kupić. Główni bohaterowie są na jednej z wielu rutynowych misji i przypadkiem znajdują Anakina który nie pokazywał żadnych zdolności wcześniej. Dopiero dzięki Qui-Gon Jinnowi Anakin zdoła wygrać swój wyścig. Tak samo walka ze złem jest tu naturalna, jest mistrz i jest uczeń i nic w tym wymuszonego. Plany sił zła nie są jasne w pełni wiemy jedynie że film rysuje nam jakąś większą (polityczną jak się potem okazuje) intrygę. Kompletnie nowy i ambitny pomysł, który skutecznie poszerza nam perspektywę i jest spokojnym ale interesującym wprowadzeniem w większy świat SW. Do czasów ep. I SW to było głównie Tatooine i Mos Eisley, Hoth, Endor, Bespin, Yavin. większość tych planet nie pokazuje nam też de facto ogromnych cywilizacji, wszystko jest raczej wymarłe. Ten stan rzeczy zmienia nam dopiero ep. I i chwała mu za to. Ale nie miejmy złudzeń też - Jar Jar Binks oraz cała rasa gungan czy midichloriany - tematy znienawidzone przez zagorzałych fanów SW. Plot twist zatem - zmieńmy rasę gungan na coś bardziej przyswajalnego, wywalmy Jar Jar Binksa albo zastąpmy mniej upierdliwą postacią, zrezygnujmy z midichlorianów i dorzućmy więcej praktycznych efektów - wówczas film w mojej ocenie ustępowałby tylko Imperium Kontratakuje i Nowej Nadzieji. Moja ocena ep I jest taka sama jak w przypadku ep VII, ale film plasuje ciut niżej z racji lenistwa technicznego i pokusy której oddał się Lucas by używać głównie CGI. Nie mniej, jest to film bardzo inny od starej trylogii i ep VII, a jednocześnie cały czas czuć w nim magię SW, czuć relacje mistrz padawan oraz jest w nim duch kina przygodowego. O jego wysokiej ocenie decyduje też gra aktorska - Liam Neeson, Ewan McGregor, Jake Lloyd - wszyscy zrobili kawał dobrej roboty w tym filmie.\nEpizod II - film który chciał być lepszą wersją poprzednika. Lucas odczuwał wyraźną potrzebę wprowadzenia wielu jedi na ekranie co oczywiście robi wrażenie ale wydaje się być niczemu nie potrzebne. Mamy tu zupełnie inne podejście do całego tematu - w starej trylogii magię kina budowała moc i jedi, nieliczna grupa posiadająca tajemnicze zdolności których używa w wyważony sposób by czynić dobro. Tutaj zaś jedi sprowadzeni są do oddziału zbrojnego. Ma to sens z tej perspektywy że w czasach świetności republiki jedi nie budził takiego zainteresowania. Co gorsze też nic tu nie gra, nie wiemy nic o hrabim Dooku, nie wiemy jakie są jego motywacje, wątek Anakina i Padme jest bolesny w odbiorze a sceny batalistyczne nie są zachwycające, ani trochę przynajmniej dla mnie. W dodatku wiele postaci pełni rolę statystów w filmie co nie zapowiada nic dobrego. Do tego stopnia był to słaby film że nie wiele też dziś z niego pamiętam, a na pewno nie zapadła mi w nim żadna faktycznie monumentalna scena.\nTyle w skrócie, jest nowa nadzieja, bo ep VIII nie może powielić już schematów znanych ze starej (czy nowej) trylogii. Na pewno nie tak jak czynił to ep VII - wręcz w skali 1:1. A gdyby to zrobił to fani na całym świecie powiesiliby twórców za jaja na najbliższym drzewie. JJ Abrams za pewne z premedytacją nie dopowiedział tak wielu kwestii. Kim jest Snoke, jak Ben Solo przeszedł na ciemną stronę mocy, co dokładnie zaszło między Benema Lukiem (a może kimś jeszcze?), skąd pochodzi Rey czy jak mamy interpretować jej wizje z filmu. W tym tkwi potencjał teraz. Ep VII miał bezpiecznie pokazać że możemy w obecnych czasach zrobić dobry film bez Jara Jar Binksowania i to mu się w miarę udało. Nie udało mu się być do końca oryginalną historią za co należy się Abramsowi reprymenda. Hollywood oczywiście rządzi się własnymi prawami i film ma zarobić. Tyle że w przypadku wielu filmów "dobrze" czy nawet "lepiej niż dobrze" wystarcza, dla mnie jednak nie w przypadku Star Warsów. Tu oczekuje co najmniej "bardzo dobrze" jeśli nie wręcz "znakomicie".\nBędę tutaj dobrym prorokiem jednakże i powiem, że po ep. VIII możemy oczekiwać czegoś lepszego niż ep. VII. W efekcie, myślę że ep. VIII ma zadatki na przebicie ep IV nowej trylogii a kto wie, być może również Powrotu Jedi. Moje szacunki to 8.5 / 10 na co przysłuży się przede wszystkim dużo bardziej oryginalny scenariusz oraz ukazanie kontekstu całej historii i rozwój postaci o których wciąż wiemy dość niewiele.\nSłodko-gorzka pigułka od Pixara czyli jak zrobić mądry film\nRaz na jakiś czas Pixar raczy nas widzów obrazami wybitnymi. Ostatnie dwa obrazy przed nadejściem bieżącego roku były jednak co najwyżej poprawne, mowa tu oczywiście o Uniwersytecie Potwornym oraz o Meridzie Walecznej. W obu przypadkach można błyskawicznie po wyjściu z kina wykasować wszystkie kadry z pamięci, bo nic wybitnego w zasadzie nasz mózg nie doświadczy. Co innego jednak w przypadku Inside Out, który na mojej liście animacji wszech czasów przebojem wskakuje na drugą pozycję.\nInside Out opowiada z pozoru prostą historię Riley, która wiedzie pełne szczęścia i radości życie, które pewnego dnia zamienia się w coś nowego - głównie za sprawą decyzji o przeprowadzce do San Francisco. I tu w zasadzie tyle fabuły jak chodzi o rodzinkę. Drugie tło tworzą przemyślenia i perypetie emocji dziewczynki, które borykają się z własnymi problemami. Na pierwszym planie pojawia się Radość, która nieodzownie stara się słać różami życie Riley, oraz Smutek - wiecznie odtrącana od reszty emocji głównie za sprawą Radości. W wyniku różnych zbiegów okoliczności jednakże obie te emocje przestają być dla Riley dostępne pozostawiając ją jedynie z ograniczonym wachlarzem uczuć (Złością, Odrazą oraz Strachem).\nPostaci w Inside Out, te rzeczywiste, są dość lekko naszkicowane. Rodzice są standardowymi stereotypowymi rodzicami (co doskonale ukazuje jedna scena znana zresztą z świetnego trailera). Dziewczynka, Riley, jest przykładem typowego dziecka które nie odnajduje się w nowym środowisku i traci pewność siebie. NIby nic specjalnego, gdyby nie perełki w filmie czyli postaci mniej "namacalne" - emocje, w szczególności zaś Radość oraz Smutek. W obu przypadkach też widzimy wyraźną przemianę i "dojrzewanie" emocji, czy może powiedzieć raczej... dojrzewanie Riley?\nNa szczególne uznanie zasługuje animacja, jest to poziom najwyższy jaki znany nam jest w przypadku Pixara (Wall-E, czy Up). Dodatkowo widać to wyraźniej dzięki kontrastowi - szaremu znanemu nam światowi zewnętrznemu a niemalże bajkowemu światowi umysłu Riley. Podobnie wysoko można cenić udźwiękowienie czy muzykę, które włącznie z obrazem jak i fabułą potrafią w niektórych momentach wyciskać łzy.\nApropo łez - w najnowszej animacji Pixara jest ich dużo. I to w wykonaniu 11 latki, która mierzy się w sumie z dość poważnym dla dziecka w tym wieku problemem. Krytycy zarzucają Pixarowi, że uczynił film zbyt depresyjnym. Z tym stwierdzeniem nie zgodzę się, bowiem finał filmu jak łatwo przewidzieć ma wydźwięk pozytywny. Sęk w tym, że mamy tu syndrom który kiedyś dopadł film Del Toro - Labirynt Fauna.\nInside Out po prostu nie jest animacją dla małych czy nawet ciut starczych dzieci, które nastawią się tylko na rozrywkę. Co prawda tej nie brakuje i są momenty wręcz stworzone dla młodego widza, ale główne relacja dwóch najważniejszych emocji Riley jest dość rozbudowana i ogromnie istotna. To przykład filmu z morałem, i to głębokim bo określającym znaczenie emocji oraz ich cel istnienia w życiu ludzi a także wpływ na relację z innymi (oraz o tym że należy okazywać emocje). Można by tu się rozpływać nad tym wątkiem, wątpię bym będąc w wieku kilkunastu lat w pełni zrozumiał czego film próbuje nauczyć.\nStarszy widz będzie miał również (poza miłą refleksją o naturze uczuć) nie lada ubaw bowiem obraz puszcza nam oko nie raz uderzając w stereotypiczne myślenie o facetach i kobietach. Podobnie, młody widz nie zrozumie wiele..., ale dorosły to co innego. Szczególnie przyjemne są scenki przy napisach.\nPodsumowując więc, Pixar wstał z kolan (na których spoczywał od czasów Meridy, przynajmniej w mym mniemaniu) i pokazał wielką klasę. Inside Out na wielu polach (głównie technicznych ale również emocjonalnym) ustępuje ich flagowej animacji czyli Wall-E'iemu, ale pokonuje ze spokojem również mocny Odlot. Inside Out jest filmem równym, który wciąga, bawi, wzrusza od początku do końca. A być może i w wielu (jak np. we mnie) wzbudzi jakąś refleksję nt. uczuć.\nPo tak udanym seansie nachodzi jeszcze jedna myśl - czy Pixar pokusi się o ew. sequel. Zwykle tego nie robi, ale tutaj pole do popisu jest niewielkie bo co jeśli by:\n- pokazać dorastanie dwójki nastolatków i nawiązać "dyskusję" pośrednią pomiędzy ich emocjami?\n- co gdyby pokazać obraz osoby w skrajnie ciężkim stanie, która dopiero w filmie wychodzi z dołka?\n- a może pokazać odwrotną tendencję czyt. updaek, i przy tym ukazać też mniejszą skalę happy-endu?\n- lub gdyby jakimś sposobem emocje dwóch osób mogły w sposób bezpośredni wchodzić z sobą w interakcję?\n- nie wspominając o tym, że samo pokazywanie stereotypowych zachować może być wybitnym materiałem na komedię...\nSam jednak jak to zwykle bywa w przypadku filmów ocierających się o wybitność mam cichą nadzieję, że Inside Out pozostanie jednorazową, domkniętą w pełni historią.\nTotalitaryzm SF twoja mać\nDuncan skazany na sukces (Warcraft)


Sortownik na pranie Trinny 2X - czarny - Kosze na pranie - Homebook\n188 zł 258 zł Edinos\nWrzucasz do bębna kapsułkę z płynem do prania, nastawiasz program i gotowe. Za godzinę Twoja śliczna sukienka, najlepsza koszula męża i t-shirty dzieci odzyskają śnieżną biel. A po godzinie otwierasz pralkę i wyjmujesz pięknie pachnący, ale zdecydowanie różowy mokry kłąb. Przydarzył Ci się taki wypadek? Malutka czerwona skarpetka, która się wmieszała w białe ubrania potrafi zepsuć humor i ulubiony strój. Aby uniknąć takich kłopotów wystarczy praktyczny organizer do bielizny, taki jak Trinny 2X marki Elior. Trinny 2X - idealnie sortuje pranie! Akcesoria do prania - praktycznie i stylowe Trinny 2X marki Elior to nowoczesny mobilny pojemnik do przechowywania i sortowania prania. Kompaktowe rozmiary, możliwość łatwego przesuwania i nieprzeciętna trwałość umiejętnie zestawiona z modnym minimalistycznym designem to idealne połączenie funkcjonalności i stylu. Trinny 2X to absolutnie niezbędne akcesorium w każdej łazience, pralni, garderobie lub pomieszczeniu gospodarczym. Trzy pełnowymiarowe tekstylne wkłady idealnie posortują Twoje pranie na rzeczy białe, czarne i kolorowe. Z sortownikiem Trinny 2X pranie stanie się dziecinnie łatwe dla każdego, więc spokojnie będziesz mogła przekazać ten obowiązek swojemu partnerowi lub dzieciom. Zamów fantastyczny pojemnik na pranie Trinny 2X i oszczędzaj czas już teraz! Nowoczesne sposoby na porządek w łazience Sortownik Trinny 2X to funkcjonalny pojemnik na pranie i bieliznę, który wyróżnia nie tylko nowoczesny design o wysokich walorach estetycznych, ale także zastosowanie wysokogatunkowych komponentów. Trinny 2X to połączenie lekkiej, ale wyjątkowo mocnej ramy z profesjonalnej stali nierdzewnej z tekstylnymi pojemnikami. Łączenia konstrukcji dla poniesienia stabilności i trwałości zostały perfekcyjnie wykonane z nowoczesnego tworzywa polimerowego o wytrzymałości powyżej 564 MPa. Tak zaprojektowaną konstrukcję cechuje ponadprzeciętna trwałość i wysoki stopień bezpieczeństwa podczas użytkowania. Dodatkową zaletą jest zastosowanie niezwykle trwałych kółek ułatwiających przesuwanie i przenoszenie sortownika, nawet kiedy jest maksymalnie obciążony. Trzy pojemne wkłady na sortowanie prania i bielizny zostały perfekcyjnie zaprojektowane i wykonane z oddychającej tkaniny typu Cottex o gęstości 600D. Tkanina ta jest niezwykle mocna oraz odporna na rozciąganie i nacisk. Dodatkowym atutem tych trwałych pojemników jest możliwość czyszczenia na mokro, dzięki odpinanym uchwytom. Masz dość kłopotliwego sortowania bielizny i ubrań przed wrzuceniem ich do pralki? Z sortownikiem Trinny 2X możesz sortować pranie na bieżąco. Wybierz sortownik Trinny 2X i zamień segregację bielizny w czystą przyjemność. Praktycznie rozwiązania: Solidna konstrukcja ze stali nierdzewnej o maksymalnym obciążeniu do 20 kg. Stabilne łączenia stalowej ramy w wysokogatunkowego tworzywa polimerowego o wytrzymałości powyżej 564 MPa. Komfortowe, nierysujące powierzchni kółka ułatwiające przesuwanie pojemnika i przenoszenie bielizny. 3 praktyczne zdejmowane wkłady na sortowanie bielizny wykonane z wysokiej jakości tkaniny typu Cottex o gęstości 600D. Nowoczesny design o wysokiej estetyce doskonały do wyposażenia łazienki, pralni, garderoby lub pomieszczeń gospodarczych. 2 modne kolory: kremowy i czarny. W ofercie posiadamy także sortownik Trinny 2X w kolorze kremowym oraz sortowniki Trinny 3X z 4 praktycznymi wkładami na pranie. Kliknij w link i wybierz ulubioną wersję sortownika Trinny. Stwórz praktyczny zestaw do sortowania prania! Najważniejsze informacje i cechy produktu: Wymiary: szerokość: 96 cm, głębokość: 40 cm, wysokość: 73 - 92 cm. Gwarancja: 10 lat (inni producenci oferują maksymalnie 24 miesiące gwarancji. Tylko u nas otrzymujesz pełną jakość potwierdzoną aż 10-letnią gwarancją). Modny kolor: czarny. Szukasz innego kosza na pranie? Sprawdz pojemniki na pranie w sklepie Edinos.pl. Stwórz własny zestaw do sortowania. Materiał: Stal nierdzewna, tkanina typu Cottex, tworzywo polimerowe. Produkt posiada certyfikat jakości "Edinos Standards DSI 804", który potwierdza najwyższą jakość wykonania mebla oraz pełny stopień zgodności poszczególnych jednostek wytworzonego wyrobu z przyjętym wzorcem. Bardzo łatwy montaż ( w komplecie znajduje się czytelna instrukcja montażu). Poniżej znajduje się krótki 3-minutowy film producenta mebli Elior o polityce jakości firmy, gwarancji oraz odpowiedzialności społecznej marki. Zapraszamy: Produkty Elior wytwarzane są z wysokogatunkowej stali nierdzewnej AISI 430, malowanej proszkowo za pomocą naelektryzowanych cząstek barwnika, osadzonego na powierzchni malowanego detalu dzięki siłom elektrostatycznym w temperaturze 195°C. Uzyskana w ten sposób najwyższej jakości powłoka lakiernicza jest odporna na korozję, chemikalia, wysoką temperaturę i uszkodzenia mechaniczne. Wykorzystanie najnowszych technologii i standardów produkcyjnych gwarantuje otrzymanie produktu o najwyższym poziomie odporności, wytrz\nnandy97 7 miesiący temu\nMarzena Worek 9 miesiący temu