Tanie hotele w Freienohl - Oferty hoteli w Freienohl - eSky.pl\nFreienohl - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Freienohl\nHotele w Freienohl to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Freienohl zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Freienohl to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nFreienohl – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Freienohl to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Freienohl. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Freienohl to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Freienohl?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Freienohl jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Freienohl?\nHotele w Freienohl to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Freienohl\nGdzie rezerwować hotele w Freienohl?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Freienohl i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Freienohl?\nCena za nocleg w Freienohl jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.


Kserokopiarka Konica Minolta Bizhub 227 | ForCopy\nKonica Minolta Bizhub 227 - czarno-biała poligrafia dla Twojego biura\nMaszyna tego typu jest więc w stanie zaspokoić potrzeby niemałej grupy pracowników, jeśli chodzi o dokumenty czarno-białe (skany do plików również w kolorze). Kserokopiarka poleasingowe Konica Minolta Bizhub 227 to maszyna wyposażona opcjonalnie w dysk twardy 250 GB, posiadająca 2048 MB pamięci. Może pracować w sieci Ethernet, posiada interfejs USB 2.0. Wyposażona jest w liczne zabezpieczenia, może więc z powodzeniem służyć do obróbki dokumentów poufnych, w tym m.in. drukować szyfrowane pliki PDF. Bez trudu skanuje dokumenty z wysyłką na e-mail, FTP, USB lub skrzynki użytkownika. Prędkość skanowania tej kserokopiarki sięga 45 stron na minutę w kolorze i w czerni.\nOpcjonalnie urządzenie Bizhub 227 składa, zszywa, sortuje, dziurkuje (dodatkowy finiszer)\nSpecyfikacja kopiarki Bizhub 227


Azja > Kuwejt > Kuwait City > Hotel 18219 Kuwait City\nInformacje o obiekcie Hotel 18219 Kuwait City\nWitamy na Hotel 18219 Kuwait City na naszej stronie internetowej rezerwacji PensionHotel. Otrzymasz kompleksowe informacje na temat wybranego Hotel 18219 Kuwait City, o cenach, udogodnień i atrakcji w okolicy. Tutaj znajdziesz adres i dane kontaktowe Hotel 18219 Kuwait City, jeśli nie zawierają one informacje kontaktowe Hotel 18219 Kuwait City, można sprawdzić dostępność Hotel 18219 Kuwait City, lub bezpośrednio wypełnić formularz rezerwacji.\nHotel 18200 Kuwait City Hotel w centrum stolicy. W hotelu znajduje się restauracja, bar, pokój...\nHotel Ibis Kuwait Salmiya Krótki opis Nowoczesny hotel Ibis Kuwait Salmiya wychodzi Zatokę Kuwejcką i...\nHotel 18190 Kuwait City Hotel w centrum stolicy. W hotelu / na terenie hotelu znajduje się...\nMarina Hotel Krótki opis Położony zaledwie 10 minut samochodem od centrum Kuwejtu,...\nHoliday Inn Kuwait Krótki opis Ten czterogwiazdkowy hotel położony jest nad Zatoką Perską,...\nHotel 18234 Kuwait City Hotel w centrum stolicy. W hotelu znajduje się restauracja, kawiarnia, pokój...\nNazwa: Hotel 18219 Kuwait City\nMiasto: Kuwait City\nHotel w centrum stolicy. W hotelu / na terenie hotelu znajduje się 2x restauracja, bar, pokój dzienny, sala konferencyjna, business centrum, siłownia, biliard, taras, otwarty basen. Łącze internetowe. Parking - niestrzeżony, bezpłatny. Lotnisko (Kuwait International Airport) 25km. Kuwejt - centrum.\n1-osobowy pokój, TV-SAT, suszarka do włosów, łazienka (WC, prysznic lub wanna).\n2-osobowy pokój, TV-SAT, suszarka do włosów, łazienka (WC, prysznic lub wanna).\n3-osobowy pokój, TV-SAT, suszarka do włosów, łazienka (WC, prysznic lub wanna).


powyginany drucik’s Followers 1,154\nAurora Borealis - Dec 15th 2020, 8:41pm\nPowtarzam pytanie: co chcesz pod choinkę i czy byłaś niegrzeczna?\npowyginany drucik - Dec 18th 2020, 5:36am\nAurora Borealis - Dec 18th 2020, 5:56pm\nJuż leci do Ciebie, anioł śmierdzi\nW ogóle to wymyśliłem nieśmieszny żart: powaginany drucik\nAurora Borealis - Dec 21st 2020, 11:18pm\nAurora Borealis - Dec 12th 2020, 6:36pm\nCo chcesz na święta turkuciu?\npowyginany drucik - Dec 12th 2020, 7:03pm\nAurora Borealis - Dec 13th 2020, 8:48pm\nAurora Borealis - Dec 8th 2020, 7:35pm\npowyginany drucik - Dec 8th 2020, 8:05pm\nCo to za publiczne udostępnianie mojej fotki?!?!\nAurora Borealis - Dec 8th 2020, 8:17pm\nPoczątkowo myślałem czy dać to do wątku z memami, ale ostatnio jak śmieszkowałem tam o Tobie, to byłaś bardzo zła. Baby...\nCamper - Dec 8th 2020, 6:27pm\nPozdrawiam Serdecznie droga Pani z nietypowym imieniem :))\nJan 22nd 2021, 5:19am


Oświetlenie, dekoracje i uroczystości\nProjekt autorstwa Lolli e Memmoli\nWłoska firma Lolli e Memoli ma niesamowite Kryształowy żyrandol zaprojektowany, aby stworzyć dramatyczny efekt. Unikalna kolekcja nosi nazwę Ugolino i jest dostępna w różnych kolorach i kształtach, które mają coś wspólnego – piękne kryształowe elementy. Włoski design wnosi elegancję i ekscytację do naszych domów i oferuje świetny pomysł na dekorację.\nKryształowy żyrandol Lolli e Memmoli – po prostu magiczny\nKryształowe elementy są połączone w drobną strukturę, tworząc efekt spadającej wody. Z Kryształowy żyrandol wygląda bardzo luksusowo i tworzy magiczną atmosferę. Ugolino dostępne jest w kolorze białym oraz w ciepłej palecie kolorystycznej żółtej, pomarańczowej i czerwonej. Każdy model ma inny charakter i może pasować do różnych pomieszczeń.\nElegancki stylowy żyrandol kryształowy – nowoczesne włoskie oświetlenie\nBiały Kryształowy żyrandol to wersja klasyczna i symbolizuje czystość i elegancję. Można go łączyć z neutralną kolorystyką i odważnymi kolorami. Wariant żółty jest dość wspaniały i wygląda wręcz królewsko – pasuje do większych pomieszczeń z klasycznymi meblami. Warianty pomarańczowe i czerwone przypominają ogień i płomień i są bardzo eleganckie i dramatyczne.\nKlasyczna włoska elegancja – oświetlenie


"Fajnie jest być piłkarzem Legii" | TVN Warszawa\n"Fajnie jest być piłkarzem Legii"\n4 listopada 2011, 7:46\nfot. legia.com; film TVN 24\n- Awans do kolejnej rundy rozgrywek zawdzięczamy Miroslavowi Radoviciowi. Ja postawiłem tylko pieczątkę - powiedział autor trzeciej bramki w spotkaniu Legii z Rapidem, Michał Kucharczyk. Serbski lider warszawskiego zespołu znakomity występ (i awans) okupił jednak kontuzją i nie pojedzie na upragnione zgrupowanie kadry.\nRadović zdobył jedyną bramkę w pierwszym meczu w Bukareszcie, a w czwartek na Pepsi Arenie dwukrotnie pokonał bramkarza rywali.\n"Jagę" i tak by stracił\nPod koniec meczu "Rado" zgłosił jednak kontuzję. W 88. minucie zmienił go Rafał Wolski. Okazało się, że serbski pomocnik, wychowanek belgradzkiego Partizana, ma problem z przywodzicielem.\nNie pojedzie na zgrupowanie kadry Serbii i w Warszawie przejdzie badania. W poniedziałek Legia gra w T-Mobile Ekstraklasie w Białymstoku z Jagiellonią - piłkarz i tak by w tam nie zagrał, bo pauzuje za nadmiar żółtych kartek.\nPo spotkaniu po Radoviciu urazu widać nie było - uśmiechnięty razem z kolegami dziękował fanom za doping. - Dzisiaj fajnie jest być piłkarzem Legii i grać przed takimi kibicami - powiedział.\n- Nie muszę ukrywać, że wszyscy jesteśmy szczęśliwi - podsumował skrzydłowy Maciej Rybus. - Naszym największym sukcesem był do tej pory awans do tej grupy. Szybko wywalczyliśmy jednak promocję do kolejnej rundy. Chociaż osiągnęliśmy swój cel, to w ostatnich dwóch spotkaniach powalczymy o możliwie najlepszy rezultat - dodał.\nTrzecią bramkę dołożył Michał Kucharczyk, ale bohaterem się nie czuje. - Awans do kolejnej rundy rozgrywek zawdzięczamy Miroslavowi Radoviciowi. Serb strzelił decydujące gole w meczach z Rapidem, a ja postawiłem pieczątkę na tym sukcesie. Mieliśmy pewne obawy po czerwonej kartce dla Janka Gola, ale w końcówce potwierdziliśmy dobre przygotowanie do rundy. Kolejny raz młodzi zawodnicy dali zwycięstwo - powiedział legionista.\n- Za nami kolejny dobry mecz. Cieszę się, że wywalczyliśmy awans tak szybko. Potwierdziliśmy, że znajdujemy się w niezłej dyspozycji i okazaliśmy się lepsi od Rumunów - to z kolei komentarz Ariela Borysiuka.\nLegia ma awans do 1/16 Ligi Europejskiej już po czterech kolejkach. - Nie wiem, czy ktoś na początku zakładał taki scenariusz - skomentował Michał Żewłakow. Trener Skorża już zdradził kolejną scenę - chce Tottenhamu Londyn.


Seks. Problemy z erekcją - Seks\nNa czym polegają problemy z erekcją?\nNajczęściej o kłopotach mówimy w przypadku niemożności uzyskania lub utrzymania erekcji w stopniu wystarczającym do odbycia stosunku seksualnego.\nBywa, że towarzyszą temu kłopoty z wytryskiem, który może być przedwczesny lub opóźniony. Problem może być okazjonalny, okresowy albo trwały. Zazwyczaj jest spowodowany uszkodzeniem nerwów, mięśni gładkich, tkanki łącznej lub upośledzeniem dopływu krwi do prącia.\nNajczęstsze medyczne powody kłopotów z erekcją to cukrzyca, nadciśnienie, otyłość, stwardnienie rozsiane, miażdżyca, choroby: wieńcowa i Parkinsona.\nPotencję mogą też obniżać popularne leki, m.in. przeciwnadciśnieniowe, przeciwalergiczne, przeciwdepresyjne, uspokajające, hamujące apetyt oraz przeciwwrzodowe (cymetydyna). Niekiedy brak erekcji może wynikać z przyczyn psychologicznych (zaburzeń snu, zdenerwowania, depresji lub obawy przed seksualnym niepowodzeniem), które mogą ponadto nasilać problemy wywołane zaburzeniami fizjologii. Raczej rzadko wywołuje go niedobór testosteronu.\nJak często występują kłopoty z potencją?\nBazując na danych szacunkowych, uważa się, że problem dotyczy 4% mężczyzn po pięćdziesiątce, 15% sześćdziesięciolatków i połowy tych, którzy przeżyli ponad siedemdziesiąt lat.\nPenis nie lubi wszystkiego, co przyczynia się do chorób układu krążenia, a więc palenia tytoniu, nadmiaru alkoholu, nadwagi i siedzącego trybu życia. Ryzyko kłopotów z potencją rośnie po zabiegach w okolicy miednicy (np. radykalne usunięcie prostaty czy chirurgia pęcherza moczowego).\nKiedy należy się wybrać do lekarza?\nSporadycznie niemożność uzyskania czy utrzymania erekcji może się zdarzyć każdemu. Jeśli jednak kłopoty są częste, warto porozmawiać o tym z lekarzem. W badaniu można wykryć zaburzenia przewodnictwa nerwowego, zaburzenia hormonalne lub naczyniowe. Nieprawidłowy kształt prącia we wzwodzie może sugerować chorobę Peyroniego (stwardnienie ciał jamistych prącia).\nBadania laboratoryjne wykrywają choroby układowe, jak np. miażdżycę czy niewydolność wątroby. Dają też odpowiedź, czy mamy do czynienia ze zbyt niskim poziomem testosteronu, co może obniżać popęd seksualny.\nMedycyna ma do dyspozycji szeroki wachlarz „interwencji”, od najprostszych, takich jak zmiana stylu życia, rzucenie palenia czy zwiększenie aktywności fizycznej, po inwazyjne, jak np. wszczepianie protezy ciał jamistych. Dobre efekty może przynieść zmiana leków na te, które nie przyczyniają się do kłopotów z erekcją.\nLeki na potencję nie powinny być zażywane częściej niż raz dziennie. Mężczyźni przyjmujący nasercowe leki z grupy nitratów lub tzw. alfa-blokerów (używanych też w leczeniu przerostu prostaty) nie powinni stosować tego rodzaju leków ze względu na ryzyko głębokich spadków ciśnienia, aż do omdleń.\nTakie ograniczenia dotyczą też panów z chorobami wątroby i nerek. Preparaty testosteronu rzadko są skuteczne, a mogą wywołać poważne uszkodzenie wątroby.\nWięcej na temat:problemy z erekcją | seks | leki | problemy | badania | medycyna | penis\nLiść Damiana zwiększa...\nLiść Damiana to jeden z cenionych afrodyzjaków. Popijanie naparów z niego przygotowanych pobudza popęd seksualny i zwiększa ukrwienie narządów rodnych, zapewniając większe doznania w czasie... więcej


Raczyński: Boże, to niedługo 20 lat - Lubin Extra!\npiątek, 4 grudnia 2020 21:20:46\nStrona główna ! Promowane Raczyński: Boże, to niedługo 20 lat\nRadni miejscy nowej kadencji 2014 – 2018 i Robert Raczyński złożyli swoje przysięgi podczas I sesji Rady Miejskiej w Lubinie. Gratulacjom i życzeniom nie było końca. Ugrupowanie Lubin 2006, z którego pochodzi 22 nowych radnych oraz prezydent Raczyński mają od teraz monopol na władzę w mieście.\nPrzewodniczącym rady miejskiej Lubina został ponownie Andrzej Górzyński. Do praktycznie stuprocentowej władzy w Urzędzie Miejskim trzeba dodać przeważającą siłę w Powiecie. Tam funkcję starosty objął ponownie Adam Myrda, człowiek Roberta Raczyńskiego. Będzie on dowodził radą powiatową, w której na 23 radnych 15 jest z komitetu Lubin 2006. Do pełni szczęścia Robertowi Raczyńskiemu brakuje już tylko wygranych wyborów przez Tadeusza Kielana w Gminie Wiejskiej Lubin. Wówczas wszystko będzie w jednych rękach. Uroczysta sesja rady miejskiej w lubińskim magistracie przebiegła bez zgrzytów. Podobnie zapewne będą wyglądały kolejne spotkania radnych. W szeregu brak jakiejkolwiek opozycji. Dyskusji i odmiennych zdań nie będzie.\n– Obejmując urząd prezydenta miasta uroczyście ślubuję, że dochowam wierności prawu, a powierzony mi urząd sprawować będę tylko dla dobra publicznego i pomyślności mieszkańców miasta. Tak mi dopomóż Bóg –czytał swoją przysięgę prezydent Robert Raczyński. Włodarz Lubina nie powstrzymał się od ironii – 4 lata, 8, 12, 16, o Boże to niedługo będzie 20 lat. Aż strach pomyśleć jak długo człowiek tutaj rządzi – mówił Raczyński. Co ciekawe zaprzysiężony już prezydent zwracając się do zebranych użył ciekawego stwierdzenia „będąc tu stale” wskazał na salę obrad. Tymczasem w ciągu ostatniej kadencji przez 4 lata w sali rady miejskiej lubińskiego magistratu podczas sesji radnych Robert Raczyński obecny był aż …dwa razy.\nPoprzedni artykułDzieci załogi KGHM z abonamentem\nNastępny artykułLubińscy kibice wystawieni do wiatru


Red Bull i Ubisoft organizują kaskaderski konkurs w becie The Crew 2 | Konsolowe.info\nW dniu dzisiejszym firmy Ubisoft i Red Bull ogłosiły, że wchodzą na wyższy poziom współpracy przy The Crew 2, najnowszej odsłonie rewolucyjnej serii gier wyścigowych w otwartym świecie – The Crew. Aby uczcić nadchodzącą otwartą betę, która odbędzie się w dniach 21-25 czerwca na PlayStation 4, Xbox One i Windows PC, dwie marki wspólnie ogłaszają „Face Your Ride” – pierwszy w historii konkurs, pozwalający graczom przeżyć w rzeczywistości szaloną jazdę, którą zaliczą w grze wideo.\nGracze mogą pobrać klienta bety już dziś, pod adresem http://thecrewgame.com/beta.\nFirmy Ubisoft i Red Bull nawiązały współpracę w roku 2016, przy okazji premiery Steep™, sportowej gry akcji w otwartym świecie, w której pojawiło się narciarstwo, snowboard i wiele innych górskich sportów ekstremalnych. Red Bull to pasja, adrenalina i wolność. Firma Red Bull od dawna zaangażowana jest w świat sportów motorowych, a więc jest idealnym partnerem dla The Crew 2, drugiej odsłony serii, której podstawą jest pasja dla sportów motorowych, ekscytujące wrażenia i chęć dzielenia się tymi wrażeniami z całym światem.\n„Przy The Crew 2 współpracowaliśmy z ponad 50 prestiżowymi markami, dzięki czemu nasz świat stał się bardziej realistyczny niż kiedykolwiek” powiedział Stéphane Jankowski, producent. „Z firmą Red Bull wynosimy współpracę na jeszcze wyższy poziom, nawet poza świat gry wideo. „Face Your Ride” to idealny sposób na dalsze połączenie gry z rzeczywistą współczesną sceną sportów motorowych.”\n„Face Your Ride” to konkurs związany z otwartą betą gry, która trwać będzie w dniach 21-25 czerwca. Podczas otwartej bety gracze będą mogli przesyłać swoje najlepsze popisy kaskaderskie na stronę www.faceyourride.com i zyskają szansę przeżycia ich w rzeczywistości, z Brycem Menziesem, kierowcą Red Bull Trophy Truck.\nDodatkowo, wszyscy gracze w otwartą betę The Crew 2 będą mieli okazję rywalizować w jednym z czterech wydarzeń w grze – Red Bull Drift Shifters i przejechać się kilkoma oficjalnymi pojazdami Red Bulla w ogromnym otwartym świecie gry. Wśród pojazdów znajdą się Formula 1 RB13, buggy Red Bull, wcześniejsza ciężarówka Bryce`a Menziesa i nie tylko.\n„To dopiero początek. Zamierzamy wprowadzić więcej zawartości Red Bulla do gry, w ramach ciągłej współpracy” powiedział Stéphane Jankowski.\nThe Crew 2 pojawi się na PlayStation 4, Xbox One i PC już 29 czerwca. Grę można zamawiać w przedsprzedaży we wszystkich sklepach cyfrowych. Gracze, którzy zamówią Złotą Edycję w przedsprzedaży, otrzymają trzydniowy wczesny dostęp, począwszy od 26 czerwca.\nWyprodukowane przez Ubisoft Ivory Tower, studio z siedzibą w Lyonie, we Francji, The Crew 2 pozwoli graczom poczuć ekscytację związaną z duchem amerykańskich sportów motorowych, w pełni odtworzonych w grze Stanach Zjednoczonych. Otwarty świat gry przekracza granice możliwości, aby fani wyścigów mogli się sprawdzić, solo lub ze znajomymi, w niekończących się wyzwaniach rywalizacji i eksploracji. Od wybrzeża do wybrzeża, gracze będą odkrywali całe USA i rywalizowali o tytuł największego mistrza sportów motorowych w historii. Do dyspozycji będą mieli szereg egzotycznych samochodów, łodzi i samolotów, dominując na scenie sportów motorowych na lądzie, wodzie i w powietrzu. Wyzwania i inspiracje znajdą w czterech różnych rodzinach sportów motorowych – wyścigów ulicznych, terenowych, zawodowych i freestylowych. W każdej z nich dostępny będzie ogromny wybór typów pojazdów.\nBeta konkurs The Crew 2 ubisoft wyścigi


AWANS ZAWODOWY • Pomoc społeczna (forum ogólne) | OPS.pl\nNapisano: 15 kwie 2015, 16:57\nProszę mi powiedzieć jak to jest z awansem zawodowym pracowników socjalnych. Jestem pracownikiem socjalnym , mam 5 lat pracy zawodowej- spełniam wymogi zgodnie z rozp. dot wynagr. prac. samorządowych do otrzymania tytułu specjalisty pracy socjalnej.( wykształcenie wyższe). Napisałam podanie o awans na stanowisko specjalisty. Otrzymałam awans na starszego pracownika socjalnego.\nCzy muszę przechodzić wszystkie szczeble awansu? Mój kierownik oświadcza, że muszę .\nNapisano: 15 kwie 2015, 20:16\nAby zostać starszym pracownikiem nie trzeba mieć wykształcenia wyższego bo wystarczy średnie. Z Twojego opisu wynika, że masz uprawnienia na starszego specjalistę bo masz wyższe i wymagany staż pracy.\nNapisano: 16 kwie 2015, 7:42\nNo niestety awans to widzi mi się kierownika. U nas w regulaminie zakładu pracy brak w ogóle takiego stanowiska jak specjalista pr soc więc o awansie mogę pomarzyć:)\nNapisano: 16 kwie 2015, 8:49\nA czy specjalistą pracy socjalnej nie zostaje się po ukończeniu szkolenia na specjalizacji I i II stopnia???\nNapisano: 16 kwie 2015, 9:32\nW moim OPS obowiązuje zasada- trzeba przejść wszystkie szczeble awansu- pracownik socjalny, starszy pracownik socjalny, specjalista pracy socjalnej, starszy specjalista pracy socjalnej, główny specjalista pracy socjalnej- oczywiście spełniając wymogi z rozp.\nNapisano: 16 kwie 2015, 11:31\nMam 18 lat i pracy specjalizację I stopnia i średnie wykształcenie. Jestem starszym pracownikiem socjalnym- można starać się o specjalistę ?\nNapisano: 16 kwie 2015, 12:45\nNapisano: 19 kwie 2015, 21:45\nZ formalnego punktu widzenia możesz. Niestety w praktyce wygląda to tak (z pełną akceptacją Ustawodawcy), że to kierownik decyduje o tym jak ten awans wygląda w jego ośrodku. U nas osoby z prawie 20 letnim stażem i wyższym kierunkowym wykształceniem niedawno zostały specjalistami!. Przez wiele lat pracowały na stanowisku starszego pracownika socjalnego. Specjalistę dostaje się wedle uznania kierownika. Inna koleżanka po wielu interwencjach u kierownika dostała starszego specjalistę (ma specjalizację II stopnia i wiele lat pracy, a potrzeba 6). Ciągle chodziła do niego, nie ustępowała i zmęczyła go na tyle, że dał:). Także wytrwałość się liczy.\nNapisano: 29 gru 2015, 13:33\nMam takie pytanie pracowałam pewien czas w DPS jako aspirant pracy socjalnej, czy ten okres zatrudnienia liczy się do stażu pracy w celu uzyskania awansu zawodowego na straszego pracownika socjalnego, oczywiście obecnie pracuje jako pracownik socjalny w OPS.Prosze o rade.\nNapisano: 29 gru 2015, 14:07\nWielu pyta pewnie teraz co to jest awans?\nkonkurs a awans


Opis obrazu Mauritsa Eschera „Wodospad” ❤ - Escher Maurits\nDom ⇒ 🎨Escher Maurits ⇒ Opis obrazu Mauritsa Eschera „Wodospad”\nOpis obrazu Mauritsa Eschera „Wodospad”\nLitografia „Wodospad” holenderskiego artysty Eschera z 1961 roku, której projekt oparty jest na niemożliwym trójkącie Rogera Penrose’a. Taki trójkąt składa się z trzech desek (poprzeczek), z których każda jest ułożona pod kątem prostym do drugiej.\nW rzeczywistości sam wodospad na zdjęciu wygląda tak: woda spadająca z najwyższej wieży obraca koło, które następnie kieruje tę samą wodę na szczyt konstrukcji. Ogólnie rzecz biorąc, działanie takiego mechanizmu jest niemożliwe zgodnie z prawem zachowania energii, a dokładniej, nawet jeśli koło zostanie uruchomione przez wodę, to po chwili mechanizm nieuchronnie się zatrzyma. Mówiąc najprościej, taki wodospad nie może działać jako perpetuum mobile.\nŚcieżka, po której podnosi się woda, jest dość niezwykła. Kolumny umieszczone w rogach rowka w rzeczywistości nie podnoszą się, jak się początkowo wydaje, ale opierają się o ścieżkę, tworząc kilka kolejnych trójkątów Penrose’a. Nawet górne wieżyczki nie znajdują się na tym samym poziomie, ale z różnicą co najmniej pół piętra. Generalnie woda, jeśli zapomnimy o kolumnach i samym wodospadzie, wyraźnie płynie w płaszczyźnie lub nawet w dół. Ale jakoś na zdjęciu po zakończeniu cyklu znajduje się nad kołem i sadzawką, z której wypłynął w dal. Wszystkie elementy obrazu są rysowane bez perspektywy, co pozwala uzyskać ciekawe złudzenia optyczne i niemożliwe figury.\nWodospad na zdjęciu to konstrukcja, która znajduje się obok domów i niezwykłych roślin. Wszystko wokół niego wygląda dość zwyczajnie, a kobieta stojąca na dachu domu po prawej stronie całkowicie spokojnie rozwiesza ubrania do wyschnięcia.\nEscher stworzył więcej niż jeden paradoksalny rysunek, a wiele jego prac sprawia, że człowiek gubi się, próbując wyobrazić sobie przedmioty jego obrazów w rzeczywistości.\nOpis obrazu Arkhipa Kuindzhiego „Chmura” Zrozumienie obrazów Arkhipa Iwanowicza Kuindzhiego bierze się ze znajomości jego pozycji życiowej, a miłość do ptaków znalazła wyraźne odzwierciedlenie w zachowaniu twórcy. Wydawało się, że Kuindzhi chciał zebrać i wyleczyć wszystkie zranione […]...\n← Opis obrazu Petera Rubensa „Portret Anny Austrii”\nOpis obrazu Konstantina Kryżickiego „Wczesna wiosna” →


Spotkanie z przedstawicielką Polskiej Spółki Gazownictwa – Burmistrz Bierutowa\nSpotkanie z przedstawicielką Polskiej Spółki Gazownictwa\n11 czerwca 20192 min temu czytano\nW poniedziałek 10 czerwca odbyło się spotkanie z Panią Katarzyną Hołowińską, która jest Doradcą ds. Rozwoju Rynku dolnośląskiego oddziału Polskiej Spółki Gazownictwa. Spotkanie miało charakter informacyjno-roboczy i dlatego zaprosiliśmy do udziału w nim przedstawicieli firm i instytucji, które mogłyby być potencjalnie zainteresowane przejściem na paliwo gazowe.\nNa początku Pani Katarzyna przedstawiła ogólną koncepcję funkcjonowania spółki a także warunki oraz ewentualne etapy wejścia na nowe obszary. Potwierdziła także uzgodnioną we wcześniejszych rozmowach deklarację, że PSG jest wstępnie zainteresowana zainicjowaniem etapu tzw. pregazyfikacji na terenie Bierutowa. Po tym wstępie odbyła się runda dodatkowych pytań, a na koniec spotkania uczestnicy wypełnili wraz z Panią Katarzynę ankietę w celu oszacowania ewentualnego potencjału odbiorczego.\nWstępny etap polegałby na wybudowaniu instalacji regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego tzw. LNG, dowożonego cysternami, regazyfikowanego następnie w instalacji i rozprowadzanego wybudowanym przez spółkę gazociągiem lokalnym. Jest to o tyle ważny etap, że z czasem, po zebraniu odpowiedniego wolumenu popytu, mogłaby zaistnieć sytuacja, że ekonomicznie opłacalne stałby się dociągnięcie magistrali od strony Oleśnicy. Aby jednak mogło do tego dojść konieczne jest pewna wstępna wielkość deklarowana odbioru gazu i dlatego staramy się zainteresować tym tematem firmy i instytucje.\nDziękujemy za przybycie przedstawicielom: Spółdzielni Produkcji Handlu i Usług w Bierutowie, Spółdzielni Biersin, Spółdzielni Mieszkaniowej Zacisze oraz firm: Ambroży, Osadkowski SA i Przymierze\nWszystkich zainteresowanych klientów instytucjonalnych, którzy nie mogli wziąć udziału w naszym spotkaniu prosimy o kontakt bezpośrednio z Panią Katarzyną Hołowińską na adres email: katarzyna.holowinska@psgaz.pl\nPierwszy live „Zapytaj burmistrza”\nJednogłośne absolutorium i wotum zaufania za 2019 rok


Szczypiorniści zagrają w finale AMP » KU AZS ANS Tarnów\n05-30-2019 przez Sekretarz AZS Zostaw odpowiedź »\nW dniach 02 -05 maja 2019 r. w Opolu, został rozegrany pierwszy półfinał Akademickich Mistrzostw Polski w piłce ręcznej mężczyzn. W półfinale tym wystąpili szczypiorniści reprezentujący Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Tarnowie. Był to pierwszy z trzech turniejów półfinałowych.\nWystąpiły w nim akademickie drużyny z województwa: świętokrzyskiego, podkarpackiego, małopolskiego, śląskiego i opolskiego. Reprezentanci naszej Uczelni, którzy w ubiegłym roku zdobyli piąte miejsce podczas turnieju finałowego w Opolu, stanęli przed bardzo trudnym zadaniem zdobycia awansu do czołowej szesnastki kraju. W tym roku turniej finałowy mistrzostw Polski odbędzie się w halach Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.\nW mocno obsadzonym turnieju półfinałowym wystartowało 12 akademickich drużyn reprezentujących uczelnie z Krakowa, Tarnowa, Kielc, Rzeszowa, Katowic, Gliwic, Opola. Drużyny podzielono na cztery grupy, z czego awans do finałowej „szesnastki” zdobywało tylko pięć najlepszych zespołów. Losowanie grup półfinałowych wróżyło ciężką walkę podopiecznym trenera Przemysław Markowicza. Reprezentacja PWSZ trafiła do grupy z Uniwersytetem Śląskim z Katowic oraz Akademią Wychowania Fizycznego również z Katowic. Turniej rozpoczął się bardzo dobrze dla naszej reprezentacji. Po dobrym meczu szczypiorniści PWSZ wygrali z UŚ Katowice 35:20. Drugi mecz w grupie tarnowscy akademicy rozegrali z AWF Katowice ulegając po bardzo dobrym i zaciętym meczu 27:25, tym samym zdobywając drugie miejsce w grupie. Akademicy z Tarnowa w ćwierćfinale trafili na waleczny zespół Politechniki Śląskiej z Gliwic.\nPrzeciwnika znaliśmy z ubiegłorocznych półfinałów w Siemianowicach Śląskich i wiedzieliśmy, że jest to trudny rywal, ale będący w zasięgu mojej drużyny. Wygrana w tym spotkaniu dawała nam miejsce w czołowej czwórce, a co za tym idzie upragniony awans do finału Akademickich Mistrzostw Polski, które od 6 do 9 czerwca rozegrane zostaną w tym roku w Krakowie – mówi trener mgr Przemysław Markowicz.\nSpotkanie miało bardzo wyrównany przebieg. Pod koniec pierwszej połowy, po kilku dobrych interwencjach Piotra Sądowicza i wykorzystanych kontrach, studentom tarnowskiej PWSZ udało się odskoczyć na cztery bramki przewagi, które pozwoliły kontrolować przebieg meczu. Mecz ostatecznie zakończył się zwycięstwem tarnowian 30:23 (16:12). Najwięcej bramek dla PWSZ rzucili Kacper Lazarowicz – 8 i Albert Sanek – 6.\nPo zwycięstwie szczypiorniści PWSZ spotkali się w półfinale z reprezentacją AGH Kraków. Niestety po dobrej pierwszej połowie musieli uznać wyższość drużyny z Krakowa przegrywając mecz 31:21. W meczu o 3. miejsce reprezentacja PWSZ zagrała z dobrze znaną i broniącą mistrzowskiego tytułu ekipą Uniwersytetu Rzeszowskiego, po bardzo wyrównanym meczu wygrali tarnowscy akademicy 20:17(9:6) i tym samym zajęli w całym turnieju 3. miejsce, które jest premiowane awansem do ścisłego finału Akademickich Mistrzostw Polski, który w tym roku odbędzie się w obiektach Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.\nSzczypiorniści PWSZ powtórzyli sukces sprzed roku i awansowali po raz dziesiąty do najlepszej „szesnastki” akademickich drużyn w piłce ręcznej mężczyzn. Życzymy naszym sympatycznym zawodnikom sukcesów na krakowskich parkietach, a miłośników piłki ręcznej zapraszamy na mecze do Krakowa.\nReprezentacja Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie występowała w składzie: bramkarze: Piotr Sądowicz, zawodnicy z pola (suma rzuconych bramek podczas całego turnieju): Emilian Jewuła (26), Kacper Lazarowicz (26), Bartosz Niemiec (17), Albert Sanek (17), Miłosz Gabiga (12), Krzysztof Więcek (12), Szymon Bielamowicz (8), Jakub Spieszny (6), Kamil Drobiecki (5), Paweł Łakoma (2), Damian Misiewicz, Tomasz Sidor, Andrzej Ogonowski.\nOpiekunem i trenerem drużyny działającej w ramach KU AZS PWSZ w Tarnowie jest mgr Przemysław Markowicz, który po zakończonym turnieju powiedział: …turniej, jak co roku był bardzo ciężki jest to 5 meczów rozegranych w trzy dni. Zawodnicy są zmęczeni bardzo długim sezonem ligowym. Cieszy mnie bardzo dobra dyspozycja sportowa naszych studentów, grających na co dzień w drużynie SPR PWSZ Tarnów czyli już zawodników ekstraklasowych. Ich ciężka praca na treningach nie idzie na marne czego najlepszym przykładem jest awans po raz kolejny do finałów mistrzostw Polski. Dziękuję bardzo moim zawodnikom za walkę i nieustępliwość, pozostaje nam zaprosić wszystkich kibiców, koleżanki i kolegów do kibicowania mojej drużynie na żywo podczas finałów mistrzostw Polski, które odbędą się w dniach 06.06– 09.06.2019 r. w Krakowie. Więcej informacji przekażemy po losowaniu grup.\n1. PWSZ Tarnów – UŚ Katowice 35 : 20\nBramki zdobywali: Kamil Drobiecki 5, Emilian Jewuła 8, Miłosz Gabiga 1, Paweł Łakoma 1, Szymon Bielamowicz 1, Albert Sanek 4, Krzysztof Więcek 1, Kacper Lazarowicz 10, Jakub Spieszny 2, Bartosz Niemiec 2.\n2. AWF Katowice – PWSZ Tarnów 27 : 25\nBramki zdobywali: Emilian Jewuła 2, Miłosz Gabiga 3, Szymon Bielamowicz 1, Albert Sanek 6, Krzysztof Więcek 1, Kacper Lazarowicz 8, Bartosz Niemiec 4.\n3. PWSZ Tarnów – Politechnika Śląska Gliwice 30 : 23\nBramki zdobywali: Emilian Jewuła 4, Miłosz Gabiga 2, Szymon Bielamowicz 2, Albert Sanek 6, Krzysztof Więcek 2, Kacper Lazarowicz 8, Jakub Spieszny 1, Bartosz Niemiec 5.\n4. PWSZ Tarnów – AGH Kraków 31 : 21\nBramki zdobywali: Emilian Jewuła 4, Miłosz Gabiga 5, Szymon Bielamowicz 3, Krzysztof Więcek 4, Jakub Spieszny 1, Bartosz Niemiec 4.\n5. Uniwersytet Rzeszów – PWSZ Tarnów 17 : 20\nBramki zdobywali: Emilian Jewuła 8, Miłosz Gabiga 1, Paweł Łakoma 1, Szymon Bielamowicz 1, Albert Sanek 1, Krzysztof Więcek 4, Jakub Spieszny 2, Bartosz Niemiec 2.\nPoprzedni wpis: II Bieg Memoriałowy Rektora Komornickiego – ZAPISY\nNastępny wpis: Mateusz Różański podwójnie „srebrny”\nPoprzedni wpis II Bieg Memoriałowy Rektora Komornickiego – ZAPISY\nNastępny wpis Mateusz Różański podwójnie „srebrny”


Jan Masaryk cytaty | Cytaty sławnych ludzi\nJan Masaryk cytaty\nData urodzenia: 14. Wrzesień 1886\nData zgonu: 10. Marzec 1948\nJan Masaryk, również Jan Garrigue Masaryk – czechosłowacki dyplomata i polityk socjaldemokratyczny, minister spraw zagranicznych Czechosłowacji w latach 1940–1948, ambasador Czechosłowacji w Wielkiej Brytanii w okresie 1925–1938, wolnomularz; syn Tomáša Garrigue Masaryka, pierwszego prezydenta Czechosłowacji.\nCytaty Jan Masaryk\n„Wiele moglibyśmy sobie oszczędzić przy odrobinie zdolności przewidywania. Ale mieliśmy tyle fantazji ile nowo narodzone cielę z niezbyt inteligentnych rodziców. Musielibyśmy zawczasu zrobić jakąś konfederację małych narodów. (…) Tyle, że dziś jest na to za późno. Teraz już nam na żadną spółdzielnię nie zezwolą. Więc każdy będzie uważać, aby utrzymać ten kramik tak długo, jak się da, ale na koniec skrachujemy jeden, jak i drugi. Pamiętajcie to sobie. A my tutaj ucierpimy najwięcej. Urządzimy cud. Zobaczycie. Będziemy srać ku Zachodowi, a ze Wschodu gówno dostaniemy.“\nw 1947, o perspektywach rozwoju sytuacji politycznej w Czechosłowacji i straconej szansie stawienia czoła komunizmowi.\nO fantazji, O rodzicach\n„Kiepsko wyglądamy, kolego, bardzo kiepsko. Ale ja stale jeszcze mam nadzieję. Myślę, że tata miał rację. A la longue to mikrusy przecież przeżyją. (…) Mamuty wymarły już bardzo dawno. A mrówki są do dziś na świecie. Zobaczymy. Albo przynajmniej nasze dzieciaki zobaczą.“\nw 1948 do Victora Fischla o szansach demokracji czechosłowackiej wobec radzieckiej potęgi.


Rehabilitacja dzieci Warszawa | OLK Przemyśl - Przychodnia kolejowa ul Sportowa\nYou are here Homedr Anna MazurRehabilitacja dzieci Warszawa\nBy admin niedziela, Luty 26th, 2017 dr Anna Mazur\nDzieci są naszymi pociechami. To nasze skarby, które chcemy pielęgnować zanim ruszą na podbój świata. Są naszą dumą i przyszłością. Pragniemy dać im wszystko, co najlepsze. Dbamy o nie najlepiej jak potrafimy. Ich zdrowie przekładamy ponad wszystko. Niestety czasem przydarzają się takie sytuacje, którym nie jesteśmy w stanie zapobiec, w trakcie których dzieci doznają mniejszych lub większych uszczerbków na zdrowiu. Na szczęście współczesna medycyna oferuje sporo możliwości by pomóc naszym bliskim. W temacie takim jak rehabilitacja dzieci Warszawa jest wiodącym miastem. Wybór klinik i rehabilitantów jest tutaj na tyle duży, że każdy rodzic znajdzie pomoc dla swojego dziecka. Odpowiednie zabiegi i regularne wizyty u terapeutów przyczynią się do skutecznej rehabilitacji. Dzięki temu nasze pociechy mają szanse na szybszy powrót do zdrowia. Ofertę możemy znaleźć choćby w internecie. Wystarczy wpisać w przeglądarkę hasło rehabilitacja dzieci Warszawa i po chwili otrzymujemy szeroką bazę adresów. Nasze dzieci będą wdzięczne za okazane serce.\nponiedziałek, Październik 31st, 2016Tabletki na wypadanie włosów Posted in dr Anna Mazur\nsobota, Kwiecień 8th, 2017Alkoholizm Posted in Przemyśl Stomatolog\nsobota, Kwiecień 8th, 2017Gabinet ginekologiczny Posted in dr Anna Mazur\nsobota, Kwiecień 8th, 2017Zabiegi estetyczne Posted in Olk Przemyśl\nniedziela, Luty 26th, 2017Opieka medyczna dla pracowników Posted in Przemyśl Stomatolog\nsobota, Czerwiec 10th, 2017Osrodek leczenia uzaleznien Posted in dr Anna Mazur\nniedziela, Styczeń 22nd, 2017Odszkodowanie zdrowotne Posted in dr Anna Mazur\nniedziela, Luty 26th, 2017Implanty zębów Posted in Olk Przemyśl\nponiedziałek, Październik 31st, 2016Catering Rzeszów Posted in Przemyśl Stomatolog\nśroda, Październik 25th, 2017Endometrioza naturalne leczenie Posted in dr Anna Mazur\nniedziela, Luty 26th, 2017Bezpłatne badanie wzroku Kraków Posted in Zoz 2\nwtorek, Grudzień 6th, 2016Operacje chirurgiczne Posted in dr Anna Mazur\nponiedziałek, Styczeń 2nd, 2017Portal medyczny Posted in Olk Przemyśl\nwtorek, Grudzień 6th, 2016Domowe sposoby na trądzik Posted in Zoz 2\nBy admin\tniedziela, Kwiecień 3rd, 2016\nlaryngolog przemyśl prywatnie\nortodonta lublin www.orthovision-lublin.pl Teresa Munir


kredyt - Chwilówki\nOpublikowane w 5 października 2019\nPożyczki gotówkowe stanowią bardzo szybki sposób na pozyskanie dodatkowych funduszy. Jeśli potrzebujemy pomocy w postaci kilku lub kilkunastu tysięcy złotych warto skorzystać z oferty instytucji finansowych i banków. Firmy pożyczkowe jednak, często naliczają bardzo wysokie oprocentowanie pożyczki, w związku z czym nie są tak atrakcyjna jak banki.\nCzytaj dalej Oprocentowanie pożyczki i kredytu – sprawdź różnice\nOpublikowane w 19 lipca 2019 5 października 2019\nZdarza się, że nieraz w życiu wpadamy w dołek finansowy, kiedy pieniądze są nam najbardziej potrzebne. Wypada nam niespodziewany remont, wyjazd służbowy, wakacje, naprawa samochodu, bądź inna okoliczności losu, która zmusza nas do podjęcia radykalnych kroków.\nCzytaj dalej Szybkie pieniądze bez ryzyka\nOpublikowane w 7 lipca 2019 5 października 2019\nKrajowy Rejestr Dłużników – kto powinien do niego zajrzeć\nJak wiadomo, każdy z nas popełnia błędy. W końcu człowiek uczy się całe życie. Jednakże, nie wszystko ujdzie nam na sucho. Bowiem niektóre osoby dokonują naprawdę różnorodnych przestępstw. Wówczas, nie da się uniknąć kary. Dotyczy to nie tylko zabójstw, czy kradzieży, ale również zaciągania kredytów, których się nie spłaca. Wówczas, można trafić do krajowego rejestru dłużników. Czasami jest to naprawdę konieczne.\nCzytaj dalej Krajowy Rejestr Dłużników – kto powinien do niego zajrzeć\nOpublikowane w 25 czerwca 2019 5 października 2019\nCzy jest mi potrzebny kredyt – przygotowanie kalkulacji odsetek\nWiele osób chciałoby mieć wszystko, co uważają, że jest im potrzebne. Czasami warto się zastanowić, czy faktycznie potrzebujemy wszystkich rzeczy, które są reklamowane. Fakty są takie, że podnosi się status życiowy wielu osób, dlatego istnieje pokusa, aby kupować coraz więcej i posiadać rzeczy, które wpływają na nasze poczucie prestiżu. Czasem jednak znacznie rozsądniej jest wstrzymać się z zakupem.\nCzytaj dalej Czy jest mi potrzebny kredyt – przygotowanie kalkulacji odsetek\nOpublikowane w 10 czerwca 2019 7 czerwca 2019\nPożyczając pieniądze z banku, SKOK-u lub z tzw. parabanku — czyli wszystkie instytucje typu Provident, Bocian, Wonga itd. – trzeba zdawać sobie sprawę, że zawsze oddamy dużo więcej, niż pożyczyliśmy. Warto więc przekalkulować sobie czy nie lepiej będzie uzbierać daną kwotę niż potem zwracać dużo więcej. Oczywiście potrzebując gotówki „na już”, pożyczka czy kredyt to czasem jedyne i najlepsze wyjście.\nCzytaj dalej Rzeczywista roczna stopa oprocentowania


Ćwiczebne wycie syren hołdem dla powstańców | Legnica.Online\nStrona główna Wiadomości Ćwiczebne wycie syren hołdem dla powstańców\nW sobotę o godz. 17.00 na terenie Legnicy rozlegną się dźwięki syren alarmowych. Jednak bez paniki, będzie to jedynie trening systemu wczesnego ostrzegania mieszkańców i jednocześnie uczczenie 76. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego.\nStało się już tradycją że 1 sierpnia wiele miast w Polsce przeprowadza treningi systemów wczesnego ostrzegania mieszkańców. Syreny są uruchamiane zawsze o godz. 17.00 i nie jest to oczywiście pora przypadkowa. To właśnie o godz. 17.00 (tzw. godzina W) 1 sierpnia 1944 r. rozpoczęło się powstanie warszawskie.\nW Legnicy dźwięk syren zostanie uruchomiany o 17.00 i jako dźwięk modulowany będzie rozbrzmiewał przez 3 minuty. W tym czasie warto zatrzymać się choć na chwilę i oddać cześć powstańcom warszawskim.\nPoprzedni artykułJarosław Skrobacz nowym trenerem piłkarzy Miedzi Legnica\nNastępny artykułOd 3 sierpnia zbiórka odpadów gabarytowych w Legnicy


Chris Paul chce do Knicks (po raz pierwszy) – Karol Mówi\nKarol Śliwa 2 grudnia 2011 2 grudnia 2011 Brak komentarzy do Chris Paul chce do Knicks (po raz pierwszy)\nChciałbym obiecać, że piszę o tym po raz przedostatni. Chciałbym wierzyć, że temat przejścia CP3 do Knicks nie potoczy się według scenariusza "Melo Dramatu"… ale pewnie tak właśnie się potoczy.\nPlotki w NBA dzielą się na kilka głównych grup: kompletne bzdury bez sensu i celu, bzdury mające na celu odwrócenie uwagi od czegoś innego, plotki z ziarenkiem prawdy, plotki możliwe i prawdopodobne, doniesienie prawdziwe. A wszystko to w całym gąszczu rozmów, negocjacji o których nigdy się nie dowiemy. Sami będziecie oceniać przez najbliższe tygodnie do jakiej grupy zaklasyfikować napływające zza oceanu coraz to nowe rewelacje.\nCP3 ustami swojego agenta Leona Rose’a daje jednoznaczny sygnał wszystkim zainteresowanym pozyskaniem go. Nie przedłuży on umowy z Hornets ani z żadną inną drużyną… poza New York Knicks. Chce zostać sprzedany i zapewne będzie bo jeśli nie, to latem odejdzie tam za darmo – ot bolesna prawda i powtórka z historii smętnego dramatu, jaki tygodniami fundował nam Melo.\nDell Demps, menadżer Szerszeni co chwilę słyszy nazwisko swojego gracza przy okazji transferowej karuzeli. Ale kiedy słyszy je w jednym zdaniu ze słowami Nowy-Jork-Knicks, to wie że coś się dzieje dlatego ma zamiar jak najszybciej spotkać z CP3 i od niego samego usłyszeć jaka jest prawda.\nZdanie na ten temat ma nie kto inny jak bohater ubiegło-sezonowego dramatu w (zbyt) wielu aktach.\n"Jesteśmy przyjaciółmi. Na pewno sporo widywaliście go ostatnio w NY. Przy okazji różnych zebrań i meczów pokazowych mieliśmy okazje się spotykać ale nigdy nie rozmawialiśmy o jego przejściu do Knicks (taaa, akurat). To jest sprawa, którą on sam musi przemyśleć i przedyskutować z rodziną. Ja się nie mieszam." – ściemnia aż się kurzy Melo, bohater ostatniego dramatu.\n"Powiedziałem mu jedno (więc jednak?) Podejmij decyzję najlepszą dla Ciebie i Twojej rodziny. On widział, co ja przechodziłem rok temu i pewnie nie chce przeżywać podobnych rzeczy." – mówił dalej kadząc Melo.\n"NBA teraz tego nie potrzebuje (tu akurat nie mija się z prawdą). Chcemy skupić się na treningu, poprawianiu naszej gry i przygotowywaniu do inauguracji sezonu." – zakończył Melo.\nChris Paul w NY po raz pierwszy….


Krystyna Kwiatkowska – absolwentka wydziału kompozycji Akademii Muzycznej im. Fr. Chopina, autorka licznych piosenek dla dzieci oraz programów muzycznych dla dzieci i młodzieży w Polskim Radiu i Telewizji.Radio dzieciom – audycja Programu I Polskiego Radia, szczególnie popularna w latach 80. Rozpoczyna się codziennie o godzinie 19:30, trwa pół godziny i składa się z dwóch części – słuchowiska Teatru Polskiego Radia i piosenek w wykonaniu Radiowych Nutek i Chochlików. Wyjątek stanowią wydania niedzielne, podczas których usłyszeć można tylko piosenki.\nFasolki – dziecięcy zespół wokalno-taneczny z Warszawy, który powstał dla potrzeb Telewizji Polskiej w 1983 r., a działa i nagrywa do dzisiaj. Ich twórczość cieszy się dużą popularnością. Występowali regularnie w programach dziecięcych, takich jak: Fasola, Tik-Tak, Ciuchcia, teleferiach, Jedyneczka i Budzik.\nRadiowe Nutki – warszawski zespół dziecięcy pod dyrekcją Krystyny Kwiatkowskiej, szczególnie popularny w latach 80. Ponieważ wykonywał wiele piosenek wspólnie z zespołem Fasolki, często był z nim mylony. Regularny wykonawca piosenek w audycji Programu Pierwszego Polskiego Radia – Radio dzieciom.\nwybrane tytuły - lista niepełna\nDuże różowe słońce (2008) (składanka utworów różnych wykonawców)\nDomowe przedszkole - Piosenka o radości (2005)\nDomowe przedszkole - Bal baloników (1987/2001) (składanka utworów różnych wykonawców)\nRadio Dzieciom (1987)\nFasola 1 (198x) (składanka utworów różnych wykonawców)\nPiosenki przedszkolaka Minihity (składanka utworów różnych wykonawców)


zmiany | Pisanie każdego dnia | Jak powstaje książka\nPosted in artykuł, książka, pisarstwo\tby katagala\nedycja, korekta, książka, modyfikacje, pisarstwo, zmiany\t3 Komentarze\nPosted in książka, pisarstwo\tby katagala\nedycja, fantastyka, korekta, książka, pisarstwo, pisarz, powieść, redakcja, redaktor, tekst, twórczość, zmiany\t6 Komentarzy\nPosted in artykuł, pisarstwo, recenzja\tby katagala\nNic już nie bedzie takie jak kiedyś.\nPod koniec września obejrzałam film. Dzieciaki biegały po labiryncie i uciekały przed wielkimi, obleśnymi potworami z japami jak u glonojadów i ogonami jak u skorpionów. Jego tytuł? – Więzień Labiryntu. Naprawdę dobry!\nPoważnie! Podobał mi się ten film i nie dlatego, że bohaterami było kilkunastu całkiem dobrze wyglądających kolesi. Nie. Po prostu akcja była wartka i dobrze zmontowana. Trochę spokoju i wytchnienia, a zaraz jazda bez kółek. Właśnie takie kino lubię, jeżeli zapomnę o psychologicznych i melodramatycznych filmach. Ale tutaj też było trochę psychologii i dramatu, więc nie mam się czego czepiać, oprócz tego, że oczywiste było, że wszystko zacznie się gmatwać wraz z przybyciem głównego bohatera do Strefy, która była jak District 9 odcięta od świata z labiryntem jak z Czary Ognia. Wszystko w normie.\nDziało się to i owo, a na sam koniec chyba każdy, kto nie czytał książki, dostał obuchem w głowę. Bo film jest adaptacją książki o tym samym tytule. I to do tego książki, która jest pierwszą z trzech. Więc możecie sobie dopowiedzieć zakończenie. Ja właśnie nie przeczytałam jej wcześniej i powiem szczerze, trochę mnie zatkało, gdy się okazało, że koniec jest bardziej początkiem niż końcem. Z jednej strony się ucieszyłam, bo prawdopodobnie będę mogła zobaczyć jeszcze więcej, ale z drugiej strony – o, tak mi szkoda tych młodych ludzi.\nFilm sprawił, że zapragnęłam przeczytać książkę. W zasadzie zadaję sobie pytanie: „Dlaczego wcześniej nie przeczytałam tej trylogii?” Nieistotne. Zakupiłam pierwszy tom wraz z drugim (trzeciego poszukam trochę później) i zaraz po tym, jak otrzymałam paczkę, zaczęłam czytać. Nie powiem, jest duuuuuuuuużo różnic względem filmu. Albo to raczej film bardzo różni się od książki, ale przecież jest to film na podstawie bestsellera, fabuła jest taka sama, różnią się jedynie szczegółami. Jednak im dalej w las, tym te szczegóły okazują się być bardziej znaczące. Jednak ogół i tak stanowi logiczną całość zarówno w filmie, jak i w książce (to oczywiste). Także czuję pełną satysfakcję.\nCo prawda, autor nie wykazał się wybitną umiejętnością pisarstwa, według mojego uznania. Pisze raczej przeciętnie, mimo to ciekawie. Wie po prostu, w którym momencie zmienić akcję. Używa prostego słownictwa. Ponieważ bohaterowie są młodzi, ich język nacechowany jest swobodą i jest pełen ichniejszego slangu. Klump, sztamak, purwa – te słowa stają się jakby cechą charakterystyczną tej grupy, Stereferów, i nie tylko główny bohater automatycznie je sobie przyswaja, ja także miałam ochotę mówić: Ty klumpie. Brzmi zabawnie i po prostu mnie rozwala. W filmie tego nie ma. A przynajmniej nie wpadło mi to ani w uszy, ani w oczy. Świeżuch nie jest niczym nadzwyczajnym, dlatego po prostu gdzieś zanika pośród innych słów.\nZastanawiałam się nad tym, czy wolałabym najpierw przeczytać książkę, a potem obejrzeć film czy lepiej, że stało się tak, jak się stało. Mam wrażenie, że to drugie. Mam dziwne wrażenie, że miałabym do tego podobny stosunek jak do Miasta kości. Film mi się podobał, ale było sporo zmian i nie za bardzo mi to pasowało. Sądzę, że z Więźniem Labiryntu byłoby podobnie. Film ogólnie spoko, ale te zmiany… a było ich naprawdę mnóstwo. A tak to obejrzałam film bez większej wiedzy i naprawdę jestem zadowolona. Tak samo do książki mam inny stosunek. Oczywiście cały czas pamiętam te różnice, ale jakoś trzeźwiej na nie patrzę. Łatwiej się dystansuję i nawet nie wiem, czy filmowe rozwiązanie nie podoba mi się bardziej.\nZwykle właśnie jestem „za” miną bohaterki komiksu, a tym razem naprawdę myślę, że warto było poczekać na film i nie koniecznie gorliwie czytać książkę jeszcze przed pójściem do kina. Chyba pierwszy raz coś takiego odczuwam. Na przykład cieszę się, że najpierw przeczytałam każdą część Harry’ego Pottera, po czym obejrzałam filmy. Tak samo żałuję, że najpierw nie przeczytałam Igrzysk Śmierci. Szkoda, że Trylogia Czarnego Maga nie ma jeszcze swojej ekranizacji. I ponadto cieszę się, że najpierw obejrzałam Więźnia Labiryntu.\nfantastyka, książka, Maze Runner, pisarstwo, powieść, tekst, twórczość, Więźnia Labiryntu, zmiany\tDodaj komentarz\nJak przetrwać z pisarzem\nPosted in artykuł, pisarstwo\tby katagala\nParę dni temu mój narzeczony przesłał mi taką grafikę pt. „Jak przetrwać z pisarzem”. Uśmiałam się i trochę zaniepokoiłam, bo autor tej listy ma całkowitą rację. Na pewno nie wszystko w równym stopniu mnie dotyczy, ale nie da się ukryć, że wszystkie punkty dotyczą mojej osoby.Myślę, że wielu innych osób, które piszą, również dotyczy ta grafika, ale nie będę przecież pisała w ich imieniu, jedynie mogę to zrobić w stosunku do mnie samej.\n1. Nie cierpię, kiedy ktoś mnie pyta, kiedy w końcu wydam książkę, bo skąd mam to wiedzieć? Wydam wtedy, gdy nadejdzie pora, gdy w całości ją skończę i wyślę do wydawnictwa, a ono ją przyjmie. Naprawdę to pytanie deprymuje równie mocno jak pytanie „Kiedy dojdziesz?”.\n2. W zasadzie do tego pytania można się różnie ustosunkować, bo zależy, czy ja również uważam ten bestseller za bestseller, a dokładniej coś godnego przeczytania. A zresztą nawet jeśli, to nie będę się zajmowała takimi pierdołami. To pytanie jest nieco uwłaczające, jak pytanie „Czy chciałbyś być ojcem mojego syna (który i tak już żyje)?”.\n3. To się nazywa nieznajomość prawdziwej twórczości. Na pewno malarze, muzycy i inni artyści mają podobny problem – NAWET JAK MAM CZAS, TO I TAK NIE MOGĘ NICZEGO STWORZYĆ! Więc uprzejmie nie mów mi, że nie masz czasu na napisanie książki. Bo gdyby problemem był tylko czas, to już dawno napisałabym dziesięć tomów.\n4. Z tego można się tylko pośmiać. xD\n5. I tu właśnie mamy nawiązanie do punktu nr 3. Czas, kiedy pisarz pisze jest ZŁOTEM! Nie odbieraj mu go! Nie odbieraj go mi! PROOOOOSZĘ!\n6. Z tego też można się pośmiać, ale za drugiej strony radzę wziąć to sobie do serca, szczególnie jeżeli pisarz bywa wredny i mściwy – czyli ja ;) Pisarze w ogóle lubią opisywać to, co widzą i to, co się wokół nich dzieje, a kłótnie są szczególnie fascynujące.\n7. Patrz punkt wyżej.\n8. E tam, ja któregoś razu na imprezie u kolegi pisałam książkę. Akurat wzięłam wtedy ze sobą tablet i napisałam chyba ze trzy strony. TRZY STRONY TO NAPRAWDĘ BARDZO DUŻO!\n9. TAK, TAK, TAK, ładnie proszę :D Kwiatkami książki przecież nie napiszę!\n10. Nie uznaję odmowy! Ale gdyby takowa nadeszła, to herbata, ciastko i przytulenie zdecydowanie się przydadzą.\nPS Szukam pracy, jeśli ktoś widział i coś wie, to proszę się odzywać. ;)\ndesperacja, edycja, fantastyka, korekta, książka, pisarstwo, pisarz, powieść, praca, redakcja, szukam pracy, tekst, twórczość, zmiany\tDodaj komentarz\nTop 5 dialogów\nNie jest jedynie tak, że lubię pewne postacie, a pewnych nie znoszę. Bo postacie są, ale jest też ich osobowość. Zresztą wspominałam o tym. Pewnie większość wie, ktoś tam sobie zaraz przypomni, a ktoś uświadomi sobie, że chyba przespał lekcje języka polskiego w szkole, bo nie ma pojęcia, o czym mówię. Otóż, chodzi mi o to, w jaki sposób czytelnicy poznają postacie, dowiadują się, jakie są, co potrafią i co mogą. Oczywiście są do tego trzy drogi:\n♠ opisy postaci,\n♠ wypowiedzi danych postaci,\n♠ wypowiedzi innych postaci o postaciach, które nas interesują,\nczyli o Zdziśku wiemy tyle, ile przeczytamy i zrozumiemy z opisu jego postaci, który stworzył autor tekstu, ile powie nam o sobie sam Zdzisiek oraz ile powiedzą nam o nim inni bohaterowie. W sumie całkiem proste i logiczne.\nW tej notce interesują mnie przede wszystkim wypowiedzi postaci – dialogi. Postanowiłam stworzyć własne Top 5 (bo 10 to za dużo). Nie będę się przy tym zagłębiać w psychikę postaci, bo niektóre są chore na mózg, ale bardziej chciałabym podzielić się z Wami tym, co sprawia mi największą przyjemność.\nPrzeskakując na któryś z rzędu dach, usłyszał zniekształcony przez natarczywy wiatr głos George’a.\n– Czuję się jak Spiderman!\n– Spiderman? Nie widzę związku – odkrzyknął srebrnowłosy. – Czyżby gejowski uniform wpijał ci się w tyłek?\n– Dobre, schlajmy się od razu i chodźmy zygzakiem na pogrzeb! Będzie ubaw! – odparł sarkastycznie Jackson.\nWszyscy popatrzyli na niego upiornie, sugerując, że zachowuje się nie na miejscu, jednak on miał to głęboko w poważaniu. Stracił rodziców i nic nie mógł z tym zrobić, był zagubiony jak jeszcze nigdy i miał ochotę odrąbać sobie głowę, by nie czuć tego wszystkiego, co czuł, a czego nawet nie potrafił ubrać w słowa.\n– Rozumiem, Jackson, że czujesz się źle i jest ci ciężko… – zaczął Marel, ale Jax mu przewał:\n– Czuję się źle? Naprawdę myślisz, że wiesz, co mam teraz w głowie? Czuję się jak gówno wysrane milion razy przez milion tłustych dup! O, tak się teraz czuję!\n– Ładnie szukasz Radhginsa. – Nagle usłyszał kobiecy głos, dochodzący od wejścia do salonu.[…]\n– Stoję tu już z dziesięć minut. W tym czasie mogłabym cię zabić na sto różnych sposobów.\n– Aż na sto? – Zaśmiał się. – Trzeba było skorzystać.\n– Nie chcę robić ci krzywdy.\n– Jesteś tu. To wystarczy – prychnął.\n[…] – Ach – puknęła się w głowę – już wiem, dlaczego tak dużo czasu spędzasz z Georgem.\n– Co ty insynuujesz? Chyba sylikon zatruwa ci mózg.\n– Są prawdziwe!\n– Wmawiaj sobie. […]\n– Jax, co się stało? Wybiegłaś z klasy jak oparzony. – Tom szturchał kolegę łokciem w bok.\n– Sam w sumie nie wiem. Ojciec dzwonił, a nie robi tego, gdy jestem w szkole, więc myślałem, że coś się stało. Był dziwny w każdym razie.\n– Najpierw milczał, a jak zapytałem, czy mam znowu być poza domem, powiedział, że tak i się rozłączył.\n– Wow, chyba niezłą balangę urządza sobie z twoją mamą. Fajnie! Chciałbym, żeby u mnie też tak było.\n– Nic nie mów. Mogę u ciebie zostać?\nTom wzruszył ramionami.\n– A czy Emma Watson to niezła laska?\nJackson spojrzał na kolegę z politowaniem.\n– No co? Oglądałem ostatnio „Insygnia Śmierci”.\n– Dobra, nie wnikam…\ndialog, edycja, fantastyka, korekta, korektor, książka, pisarstwo, redakcja, tekst, top, top 10, top 5, twórczość, zmiany\tDodaj komentarz\nSen mnie zmorzył\nJedna z najtrudniejszych sesji w mojej karierze akademickiej. Nauki od pyty*. Ale już wszystko zaliczone i mimo że pracuję, głównie popołudniami, to próbuję jakoś zajmować się książką i coś pisać. Ostatnio wzięłam się za pierwszy rozdział po prologu, czyli były drugi. Jak na razie piszę wszystko od początku. Czasem zadaję sobie pytanie, po co w ogóle to pisałam te dwa lata temu, skoro teraz wszystko zmieniam. Ale bardzo dobrze znam odpowiedź, przez co pytanie jest przynajmniej śmieszne. Każdy się zmienia i nastawienie do tekstu też się zmienia. Zresztą chyba i tak już kiedyś o tym pisałam.\n* Przepraszam za to słowo, ale inaczej nie da się tego określić.\nedycja, fantastyka, korekta, korektor, kreatywność, książka, pierwszy rozdział, pisarstwo, poprawianie, powieść, redakcja, redaktor, tekst, twórczość, zmiany\t1 komentarz\nKolejny pierwszy rozdział\nPosted in pisarstwo\tby katagala\nI zbowu męczyłam ten biedny, nieszczęsny pierwszy rozdział. Nie wiem, dlaczego aż tak trudno mi przychodzi napisanie go w odpowiednim stylu i formie. Mam na razie cztery strony, niezmiennie od jakiegoś tygodnia i z pewnych powodów nie mogę ruszyć dalej.\nTo jest pierwsza strona. Myślę, że jest dużo lepsza od tej, co była ostatnio. Naprawdę staram się, żeby wszystko było spójne i zaciekawiało od pierwszego zdania. Na pewno nie każdego wciągnie od razu, ale gdyby chociaż troszeczkę, choć odrobinkę. Będę szczęśliwa, gdy ktokolwiek cokolwiek będzie o tym mówił, nawet myślał. Może kiedyś kogoś zobaczę w autobusie i się uśmiechnę. Mam takie marzenie. Może naiwne. Może infantylne. Ale ile marzeń takich nie jest? Po to są marzenia.\nedycja, emocje, fantastyka, korektor, Marvel, pierwszy rozdział, powieść, redakcja, tekst, Thor, twórczość, zmiany\t1 komentarz


Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych - Konferencja „Fotografie w archiwach kościelnych. Zasób-opracowanie-udostępnianie”\nKonferencja „Fotografie w archiwach kościelnych. Zasób-opracowanie-udostępnianie”\nW Centrum Transferu Wiedzy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w dniach 5-6 października br. odbywa się konferencja „Fotografie w archiwach kościelnych. Zasób-opracowanie-udostępnianie”. Wydarzenie patronatem honorowym objął Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych dr Paweł Pietrzyk\nKonferencja zgromadziła pracowników archiwów kościelnych i państwowych, wykładowców akademickich oraz osoby zainteresowane problematyką spuścizny fotograficznej. W wydarzeniu wzięła udział zastępca Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych dr hab. Lucyna Harc, która zainaugurowała spotkanie i opowiedziała zebranym o konkursie dotacyjnym Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych „Wspieranie działań archiwalnych”. W swoim wystąpieniu zwróciła uwagę, że od kilku lat beneficjentami programu są także wspólnoty Kościoła katolickiego, jednak tylko jeden projekt dotyczył opracowania zdjęć. Dyrektor Harc zachęciła kościelne środowisko archiwalne do składania wniosków o opracowanie i zabezpieczenie również spuścizny fotograficznej.\nKonferencja „Fotografie w archiwach kościelnych. Zasób-opracowanie-udostępnianie”. Wystąpienie dr hab. Lucyny Harc.\nKatarzyna Kalisz z Narodowego Archiwum Cyfrowego zaprezentowała zasady opracowania fotografii, przedstawiając jej metodykę oraz studia przypadków na przykładach zespołów i zbiorów o tematyce kościelnej. Natomiast Anna Seweryn z Archiwum Narodowego w Krakowie, szczegółowo omówiła fotografie, ich rodzaj, skład fizyko-chemiczny oraz sposoby zabezpieczania i konserwacji, pomagając zrozumieć archiwistom specyfikę tej dokumentacji.\nKonferencja „Fotografie w archiwach kościelnych. Zasób-opracowanie-udostępnianie”. Wystąpienie Katarzyny Kalisz.\nW drugiej części sympozjum pierwszego dnia konferencji kolejni przedstawiciele archiwów (archi)diecezjalnych z Kielc (ks. dr Andrzej Kwaśniewski), Lublina (ks. dr hab. prof. Jarosław Marczewski,), Częstochowy (ks. dr Jacek Kapuściński), Zielonej Góry (ks. dr hab. Robert Kufel), Gniezna (ks. dr. Michał Sołomieniuk) i Katowic (dr Wojciech Schäffer) przedstawili przechowywany w tych instytucjach zasób fotograficzny. W ostatnim referacie, dr Artur Hamryszczak opisał zdjęcia z zasobu Archiwum Diecezji Łuckiej, przechowywanego w Ośrodku Archiwów, Bibliotek i Muzeów Kościelnych.\nZapis konferencji jest dostępny online na kanale YouTube Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.\n„Fotografie w archiwach kościelnych” Dzień 1 – YouTube\n„Fotografie w archiwach kościelnych” Dzień 2 – YouTube\nOrganizatorem wydarzenia jest Ośrodek Archiwów, Bibliotek i Muzeów Kościelnych.\nPatronat honorowy nad sesją objęli także: abp dr Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, bp prof. Michał Janocha, przewodniczący Rady KEP ds. Kultury i Ochrony Dziedzictwa Kulturowego oraz ks. prof. Mirosław Kalinowski, Rektor KUL.


Moje ulubione wiersze Agnieszki Osieckiej • blog książkowy » BiblioNETka.pl\nStrona głównaCzytatnikMoje ulubione wiersze Agnieszki Osieckiej\nDodany: 2017-10-01 06:26|Autor: Pingwinek\nWielka artystka. Zmarła, gdy byłam dzieckiem. I od dzieciństwa miewałam styczność z jej twórczością, nie zawsze to sobie uświadamiając. Teraz, kiedy przebrnęłam przez dwa tomy "Nowej miłości: Wierszy prawie wszystkich" (czy to pełny zbiór? może się orientujecie?), wreszcie czuję się naprawdę zaznajomiona z jej poezją. Oceniłam na 6.\n"Biedna ta miłość,\nniech się napije, kto ciekawy."\n-> "Filiżanka kawy". Tęsknota i nadzieja. Niecierpliwość... Kruche szczęście, okruch smutku, gorycz obawy. Czy coś się zmienia?\nw roli głównej - kochany twój cień.\nDwa fotele - dziadygi\nA bohomaz na ścianie -\njakiś pan i dwie panie -\nkiedy rzeczom tym ciebie jest brak?"\n-> "Herbaciane nonsensy". Znów brak mi Ciebie, choć przez chwilę wydawałeś się być tuż.\n"Ja nie jestem jakaś taka nadzwyczajna,\nbez chodzenia, bez proszenia, bez niczego -\nja ma szczęście dzień za dniem!\nchociaż ładne, chociaż modne - taki pech...\nbo mnie kocha na raz chłopców trzech!\nchociaż bardzo, bardzo chcę!"\n-> "Ja mam szczęście do wszystkiego". Prócz najważniejszego...\n"Są małe stacje wielkich kolei,\nmałe stacje obcych kolei -\nalbo po prostu - może jest głupia\nmałe stacje wielkich kolei -\njakiś napis i lampa zielona."\n-> "Małe stacje". Włocławek Zazamcze...\n"Nie mówimy o naszej miłości...\nUlicą pustą i długą\nidziemy w gęstej mgle.\nGodzinę pierwszą i drugą\nwydzwania zegar przez sen.\nNie mówimy o naszej miłości.\nA w porze zmierzchów czerwonych,\nw godzinie czarnych drzew\nspotkacie nas pochylonych\nnad rzeką rudą jak krew.\nLubimy mosty, jak wy, czytamy wiersze, jak wy,\npiszemy listy, jak wy, i jak wy kupujemy kwiaty.\nTyle słów powiedzianych za wcześnie,\ntyle gestów, zamyśleń i spraw,\ntyle znaczeń, przeznaczeń i westchnień,\ntyle mitów i tyle prawd.\nNie mówimy o naszej miłości,\nto przecież niczego nie zmienia,\nnie mówimy o naszej miłości...\n-> "Nie mówimy o naszej miłości". Nie...\n"Kiedy wyjdziesz na Nowy Świat,\nna Krakowskie, na Rynek, na Freta,\nchoćbyś śpieszył się, złościł lub jadł,\nnagle stajesz się jak poeta.\nNagle mylisz ulice,\nnagle gubisz godziny,\nbo wszędzie dookoła\nod rana na szpilkach,\nbo młodość jak chwilka,\nto każda z nich wie.\nwydają pieniądze -\ntu fryzjer, tam kino,\nnie zawsze najmądrzej.\nbo każda, choć nic dobrego,\nkocha tego jedynego,\nczy dobry, czy zły!\nGdy na niebie zabrakło gwiazd,\nkiedy gruzy dymiły na Freta,\ngdy nie było Warszawy wśród miast,\nkiedy milczał jak głaz poeta,\nwróciły do miasta\njuż teraz na szpilkach,\ntu kawa w Harendzie,\ntam Fukier i wino,\na chłopcy są wszędzie.\nczy dobry, czy zły!"\n-> "Warszawskie dziewczyny". Lubię teksty o Warszawie!\n"Że ty nie dla mnie jesteś ani ja dla ciebie,\nże między ludźmi nie powiemy sobie «ty»,\nże nic, co nasze, nie jest nasze - nawet my –\nŻe to niestraszne, kiedy idziesz z tamtą panią\ntak pięknie kochać, jak kochamy - ja i pan –\nże każde słowo, zamiast łączyć, to nas dzieli,\nże nie pomaga, kiedy mówię: «w górę nos!» -\n-> "Byle nie o miłości". Mów mi Ty i mów o NAS...\n"Czy musimy być na ty?\nPopatrz, jak to ładnie brzmi:\nstare słowa: «pani», «pan».\nNie mówiłeś do mnie «ty»,\n«Proszę zostać, zmoknie pan».\nmówię: «wpadnij dziś po kinie»...\nmówić: «Kiedy znów pan wpadnie?».\nDrzewo pyta: «Czy pan śpi?»,\na ptak na to - «nie» lub «tak».\ngdybyś mówił do mnie - «pani»?\n-> "Czy musimy być na ty?". Czy to był dobry plan?\n"Nawet nie chcesz mi się przyśnić,\nmówią: «Zostaw, sensu brak.\nna śmieszne pytanie - jak żyć?"\n-> "Jak się wyleczyć z miłości". Po co biegać za chłopakiem tyle lat? I to takim... Tym! Jedynym! Upragnionym!\nod Mazur do Francji - ty...\ni w leśnych zwierzętach - ty,\nw nadziejach, że to chyba - ty...\nWe wróżbach i kartach - ty,\nna serio i w żartach - ty,\nprzed ptaków odlotem\nna wielką tęsknotę - ty,\nmazurską jesienią? - Ja.\nZielono od marzeń - my,\nna kładce i w barze - my,\nna całych jeziorach - my,\nWe wróżbach i w kartach - ty,\nw strumyczkach Mozarta - ty,\nu Prousta i Sartre'a - ty,\ni w «Czarach i czartach» - ty.\nW deszczowej udręce - ty\ni w smutnej piosence - ty,\nkto szczęścia ma więcej - ty...\n-> "Na całych jeziorach - ty". W mojej głowie - tylko Ty, stale Ty, w całej mojej głowie Ty.\n"Nie oglądam się za chłopakami,\nchłopcy nudzą mnie.\nTylko czasem myślę wieczorami,\nŻeby tak mieć kogoś,\nżeby tak chcieć kogoś,\ngdy przyjdzie zmrok,\nto byśmy chodzili ze sobą,\ni byśmy pieścili się z sobą,\ni byśmy pieścili się z sobą\nŻeby w kinie wziął za rękę\ni na pamięć znał piosenkę\no Jimmy Joe.\nNiechby czasem odprowadził,\nw domu też by nie zawadził,\nwięc wzdycham wciąż:\nprzez cały rok."\n-> "Nie oglądam się za chłopakami". Ciebie chcę!\n"Malwy po chatach kwitną i bledną,\npo sześciu latach nic już nie jest tragedią.\nna ten dworzec wtedy tam.\nTłumaczyłam wszystko w listach -\nnie pomogły listy nam.\nJa przepraszam, dziś bym przyszła\nna ten pociąg siódma dwie.\nPod mostami rzeka Wisła\nnie wie, jak się płakać chce...\nMalwy po chatach kwitną i bledną,\nJa przepraszam, że się wściekłam\nza ten wyjazd gdzieś tam, het.\na ty - zaraz wet za wet.\na dziś płaczę w siną dal...\nże wieszaki nieprzyszyte,\nże kapryśny rankiem głos,\nza zmartwienia nieprzeżyte\ntak jak każe wspólny los...\nMalwy po chatach kwitną i bledną\npo tylu latach nic już nie jest tragedią."\n-> "Po sześciu latach" ("Malwy"). Sześciu lat nie potrafię już sobie wyobrazić.\n"Póki mam jeszcze\nte ...dzieścia i kilka lat, pogadam z tobą do wiersza,\nwygarnę: «Oj, kiepsko jest,\nżeś ty się we mnie nie zakochał».\n... Fajny jest Franek...\n... Fajna jest Zocha...\n... No i w ogóle – przyjemnie.\ngdybyś zakochał się we mnie..."\n-> Bez tytułu. Zakochaj się we mnie... Będzie fajniej...\nszukam w niebie dna."\n-> "Szukam wiatru w polu". Czy znajdę spełnienie?\n"Tego listu jutro znów nie wyślę,\nspalę, podrę, albo może zgubię.\nPrzecież ci się nie utopię w Wiśle,\nty wiesz dobrze – jak tak tylko mówię...\nNie wiem, która kwitnie w polu mięta,\na ja ciebie jeszcze – tak, pamiętam,\ni o tobie myślę, myślę, myślę...\nA tego listu – nie wyślę!\nNiech będzie znów święto, jak przed laty,\nniech będą jakieś słowa, jakieś kwiaty,\ndarujmy sobie dzisiaj stare grzechy,\nto nie ukłony moje, to uśmiechy.\nCzwarta zima przeszła mi bez ciebie,\nczwarte lato drzemie w naftalinie,\nnie wiem, który połamałam grzebień,\nnie wiem, która woda Wisłą płynie.\nA tego listu – nie wyślę,\n-> "Tego listu nie wyślę". Twój ruch? Ach, złudzenie.\nczy nam o ważną sprawę szło?\nO co się który z nas niepokoił,\nczy o dobro, czy o zło?\nJa wam na to powiem godnie:\nnie nosiliśmy się modnie\nani chcieliśmy wygodnie\nA ja... a ja...\nco się napiłam, to się napiłam...\nco naprawiłam, to mo-je!\na co pamiętam - to mo-je!"\n-> "A ja?" ("Co się nażyłam") - dla S. T. S.-u. Wielce to ja się nie nażyłam...\n"Na kraniec siedmiu mórz,\nodpowiednia pogoda na szczęście."\n-> "Dobra pogoda na szczęście". Mija młodość jak woda, aż tu nagle - pogoda, taka dobra pogoda, odpowiednia pogoda?\nPełna miska i radio «Poemat» -\ndziś - na zimę ciepły szal,\ntylko koni, tylko koni żal!\ndziś - pierogi, dzisiaj - bal,\ni do marszu orkiestra nam gra...\ntylko w butach przechadza się ptak...\ntylko koni, tylko koni żal..."\n- "Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma". Nostalgia.\n"Go go gonić go...\nW naszym mieście szukali króliczka ze świcą,\nZniknął za rogiem i przepadł jak szyszka,\nale nie płaczmy, bo,\nale by gonić go go gonić go...\nCzy kto widział, jak dobrze tej małej w czerwonym?\na zobaczy ją,\na zobaczy ją...\nZniknie za rogiem czerwona spódniczka,\nczy wędrował kto?\nKto ciekawy - zapraszam do starej mej łodzi,\na zobaczy to,\na zobaczy to...\nZniknie za wodą twarz fantastyczna,\nCzy kto widział, jak biegnie króliczek ulicą...?"\n-> "Gonić króliczka". Mnie chodzi o to, by złapać! Zostać złapaną! Whatever...\n"Nie wiedziałam, że tak blisko\nże jeżeli gdzieś jest piekło, to tu."\n-> "Jeżeli gdzieś jest niebo". Mam sentyment do tego utworu.\n"Kup kilka róż i wiązankę złóż.\nKażdy w życiu ma karnawał -\ni pan, i stróż.\nKup nowy nos i piękniejszy głos.\nKażdy w życiu ma karnawał,\ngdy minie post.\nOch, ho, koronę na głowę włóż!\nPłyń w górę rzek, na ostatni brzeg -\ntam zaczyna się karnawał\nco rok, co wiek.\nGdzieś na dnie dna też bal wielki trwa.\nOch, koronę na głowę włóż!\nNiekochani i kochani,\nodtrąceni i wybrani,\nlokatorzy cudzych marzeń,\nbohaterzy wielkich zdarzeń,\ndzieci ziemi nieserdecznej,\nw samotności niebezpiecznej -\nraz popłaczmy się jak baba!\nNo i basta, i karnawał!\nGóralu, czy... czy ci nie żal -\nchoć też na bal!\nNiech kwitnie len, jak niebieski sen\nNiech nam kwitnie na karnawał\nserca błyszczą jak kolczyki.\nJedźmy prosto do Afryki!\nNie czekajmy na pierwszego,\nzróbmy wszyscy coś głupiego,\nNo i basta, i karnawał!"\n-> "Karnawał raz w życiu". Niech się dzieje mój karnawał!\nnie wiedziałam co ze mną będzie,\nzaśpiewaj raz, zatańcz raz.\nej, głupia ty, głupia ty!\npytają mnie, czy jestem z kim.\nej, głupia ty, głupia ty!"\n-> "Małgośka". Nie jedna Małgośka głupia.\n"Powiedziałam, że do ciebie przyjdę - nie przyszłam,\npowiedziałam, że za ciebie wyjdę - nie wyszłam,\npowiedziałam, że nie umiem zdradzić - umiałam,\npowiedziałam, że się chcę poprawić - nie chciałam...\nTłumaczyłam, że nie zapominam - no, nie wiem,\nraz już przecież była taka zima - bez ciebie...\nPrzysięgałam: «jesteś całym światem» - niemądrze,\nobiecałam: «wrócę tu przed latem» - a skądże!\nBo ja tak mówiłam żartem,\ndobry żart jest tynfa wart,\naż mnie czasem bierze złość!\nJa ci mówię - idź do czarta,\nmam po uszy ciebie dość!\nPowiedziałam, że już nie zadzwonię - dzwoniłam,\npowiedziałam: «idź już lepiej do niej» - kręciłam,\npowiedziałam: «nic już nie pamiętam» - a jakże!\nPowiedziałam: «cóż, nie jestem święta» - to fakt, że\npowiedziałam, że nie będę czekać - czekałam,\nbo czasami chce się do człowieka - ja chciałam...\nTylko tak mówiłam żartem,\ntyś się zerwał i w tył zwrot.\n«Czas, by zmienić wreszcie port».\nja cię znajdę, krzyknę: «Wróć!».\nPotem powiem, że do ciebie przyjdę - nie przyjdę,\n... nie wyjdę,\n... a zdradzę,\n... no, nie wiem,\n... bez ciebie,\n... a skądże!\nja cię znajdę, krzyknę: «Wróć!»."\n-> "Mówiłam żartem". Jak nauczyć się żartować?\ni spójrz - ziemia ciężka od krwi,\ni spójrz - będą śmiać się przez łzy.\ni spójrz - tam, gdzie tylko był dym,\n-> "Nim wstanie dzień". Kocham! Wspaniała, genialna Osiecka.\n"Wyspiański to był jakby wieszcz,\nwięc kiedyś poczuł twórczy dreszcz,\ni choć słuchaczy było mało,\nto tak się w wieszczu odezwało:\n«Róbmy coś, co by od nas zależało».\nRóbmy coś, róbmy coś,\nco by zależało od nas -\nnie mów: «dość», po co złość,\npo co te podróże do dna?\nPo co wciąż szukać łat\nw ulubionym krajobrazie,\njeszcze nam ciepły wiatr\ndmuchnie w żagle, drogę wskaże!\nPo co ten w murze hak,\nżycie przydać ci się może,\njeszcze nam huknie ptak,\njeszcze nam zaszumi morze!\nNie mów: «pas», jeszcze czas\nna wytworną rezygnację,\njeszcze masz w sobie gaz,\njeszcze możesz raz mieć rację!\nKrzep i głoś, koś i znoś,\nsmutna mina jest niemodna,\nróbmy coś, róbmy coś\nco by zależało od nas!\nAż tu: «dość» - wrzasnął gość\nw nieodprasowanych spodniach,\n«Niech mi ktoś wskaże coś,\nco by zależało od nas»!\n- Nie wiem co,\nale coś tam chyba można!\nzależało od nas!"\n-> "Róbmy coś". Popieram!\n"Dnia czternastego sierpnia 1973 roku wyszłam z domu\nNiewykluczone, że idąc, nuciłam następującą piosenkę:\n... dzieścia i parę lat,\nA ty... ty nawet o tym nie wiesz..."\n-> "Wyszłam i nie wróciłam". Wszystko, co mam, zamienię na Ciebie!\nna Wielkim Wozie,\nzajechał przed mój dom,\nspójrz, rumianek kłania się kozie\ni dzwoni dzwon - bim bom.\nA mnie się kłania\nI w oczy patrzy kpiąco -\nTo nie dla niego piaszczysty brzeg\ni wróżby w noc gorącą...\nGwiazdo, gwiazdo spadająca -\ngwiazdo, gwiazdo konająca -\nja tak martwię się ogromnie,\nlękam czegoś złego:\npowiedz, czy on czuje do mnie\nto, co ja do niego?\nCzemu, ach, czemu\nchociaż do zimy het?\nAch, czemu dręczy katar poetę,\nchoć księżyc oknem wszedł?\nAch, babie lato, ach, babi śnie,\nczyś przyszło nie za wcześnie?\nAch, czemu siejesz chłodem, gdzie\napetyt na czereśnie?"\n-> "Apetyt na czereśnie" (inne tytuły: "Wróżby sierpniowe", "Gwiazda spadająca"), 29 września - Michała. Apetyt na...\n"A ta szosa asfaltowa,\nNocą słychać wśród asfaltu\nlato przeszło, koniec rautu,\nzima w drzwi kołacze.\nJarzębino, jarzębino -\nnie załamuj tak zielonych rąk.\npo tej siwej drodze\nstąd na jednej nodze.\ni nikt nie wie, kto i kogo,\n-> "Jarzębina" ("Jarzębino, jarzębino"), 28 października - Tadeusza. Całuj mnie pod jarzębiną.\n"Serce mnie boli...\nSerce mnie boli, bo mija czas,\nte szarotki, co przy sobie stale noszę,\nGdzie są te wody niebieskozielone\nona kocha, i on bardzo kocha ją...\ni lusterka, co zmieniają w uśmiech - łzy."\n-> "Szarotki" ("Serce mnie boli"), 20 sierpnia - Bernarda. Próbowałam tworzyć poezję.\n"W żółtych płomieniach liści\nGdzieniegdzie jeszcze życie pełza\nprzy ziemi blisko jak przy matce,\nmaślaki stare toną we łzach\nna mrozu łasce i niełasce.\nI ja witałam nieraz kogoś,\nDziś jeszcze gęsi kroczą szumnie\nna cóż mi kwiaty, pomarańcze...\nI ty witałeś nieraz kogoś\nza chmurą, za górą, za drogą...\ni ty witałeś nieraz...\nNa łące stoją, jak na scenie -\nI ty żegnałeś nieraz kogoś\ni ty żegnałeś nieraz..."\n-> "W żółtych płomieniach liści", 15 października - Jadwigi. Żadnych pożegnań, nie zniosę pożegnania!\n"A jeśli ja szewcem jestem, jak wielu,\nstateczną robotą się trudzę\ni dbam też, by buty me doszły do celu,\nz tą myślą się budzę...\nA jeśli ja owce pasę, zwyczajnie,\ni nie tknie zagłada.\nA jeśli to za mało, za mało ci jest\ni nie śpię, gdy stada śpią - już.\nbo z ciebie,\ni ze mnie... i ze mnie...\nmiłości nie mam."\n-> "A jeśli" ("A jeśli ja szewcem jestem"). Nie umiem już pisać o uczuciach, czuję, sama jestem uczuciem.\n-> Do diabła z karierą...\n"Sprzedają puste dni\nktórą kiedyś byłam.\nbędziemy miały obie dość."\n-> "Obie". Na starość? Już! Już nie od dziś!\n"Jeszcze wczoraj pełna flasza,\nJeszcze wczoraj biały rum,\nJeszcze wczoraj - dobra nasza.\n- dzisiaj tylko w głowie szum:\nCo się polepszy,\nto się popieprzy,\nkroczek pod górkę,\ntrzy kroki w dół,\nkiedy już dawno\nJeszcze wczoraj białe krosna,\njeszcze wczoraj dobra myśl,\njeszcze wczoraj twarz radosna,\nno, a popatrz, no, a dziś:\nJeszcze wczoraj dobra wola,\njeszcze wczoraj piękny plan,\nno, a dzisiaj - hopla, hola,\na na dzisiaj - taki stan:\n-> "Co się polepszy". Co się polepszy, to się popieprzy :/\n"Dozorca bramę otwiera,\ni otworzy tobie drzwi..."\n-> "Czasem chce się do człowieka". Może...\n"Nie żałuj mnie\nW kochaniu, gdy\nporządek chcesz, to zrób.\nJa wrócę tam,\ngdzie sosny dwie,\nzadadzą drugi cios...\ntam, gdzie kochają nas."\n-> "Gdzie kochają nas". Wspomnienie...\n"Nieutulony w piersi żal,\nzaśpiewajmy jeszcze raz!"\n-> "Nie spoczniemy". Ileż kultowych fragmentów u pani Agnieszki... Nie spocznę, nim dojdę!\n"Nie wierzę w to,\nniech nie przestaje bić:\na potem - noc..."\n-> "Nowa miłość". A ja wciąż wierzę w TĘ miłość.\n"Nie lubię takich,\nco skąpi są w miłości\ni oszczędzają serca skarb.\nJa wolę draki\nniż smutne konieczności,\nza szklankę wina\nja stawiam cały bar.\nserce za serce,\nmaj za maj,\na ty mi tylko, a ty mi tylko\nJa może jestem za bardzo uczuciowa\ni w pewnych sprawach - Szybki Bill,\nlecz mówię cóż,\njuż taka słaba głowa,\nczy warto nagle,\npo diable zmieniać styl?...\nGdy byłam stara,\nto miałam wątpliwości,\nczy to wypada mówić - tak.\nA dziś po prostu\nja kocham się w miłości,\njak w takim filmie\nod osiemnastu lat...\n-> "Oko za oko". Ty mi tylko siebie daj...\n"Poważnych panów dziś na serio się nie bierze,\nnie, o nie,\ndziewczyńskie serce dzisiaj rzuca się w ofierze\noch, byle gdzie,\na taki pani jest w towarzystwie niby przykry guz,\nbo liczy się, bo liczy się, bo liczy się\nszpan i luz.\nA co ma począć taki ktoś,\nco nie ma luzu,\nczy pośród gruzów\nma życie wieść?!\nCzy wśród pamiątek snów początek ma wspominać\ni nie pić wina,\ni w ogóle cześć?\nco nie ma szpanu,\nczy według planu ma w kącie stać?\nCzy się znajdzie na wokandzie jakaś ona,\nco zechce nas?\nPoważnych dziewczyn dziś na serio się nie bierze, nie, o nie,\ni męskie serce dzisiaj rzuca się w ofierze\na taka panna jest w rodzinie niczym przykry guz,\nA co ma począć takie coś,\nma życie wieść?\nCzy się znajdzie na wokandzie chłopak taki,\nco - choć ma braki -\nMiłości wielkie dziś na serio się nie bierze,\ngorące sprawy się omawia na spacerze,\na jednak czasem być na serio to jest jakby plus,\ngdy zmuli nas, zawiedzie nas i zmęczy nas\n- słynny szpan i luz.\nA co ma począć taki ktoś, kto nie ma luzu,\nA co ma robić taki ktoś,\nkto nie zna szpanu,\nCzy się znajdzie na wokandzie jakiś obiekt,\nna przykład człowiek,\ni pojmie nas?\nna przykład człowiek -\npo prostu człowiek,\nktoś taki, kto polubi nas!"\n-> "Szpan i luz". Muszę posiąść szpan i luz, wrażliwość na nic.\ni opowieści rzewnych.\ni ptasich rozmów śpiewnych!\nNie daj mi Boże, broń Boże, skosztować\ntrzeba mi psoty, hej,\nochoty duszy mej...\ni bardzo dużo czasu!\ndopóki życie trwa, póki życie trwa..."\n-> "Wielka woda". Śmiech, muzyka - tak! tak! Żadnych życiowych mądrości...\n"Jeszcze ci mówi «proszę pani»,\nczule wybiera każdy film,\na ty nie słuchasz – ani, ani,\nbo ty chcesz w łóżku być już z nim.\nA kiedy wreszcie jest tak dobrze,\nże lepiej już nie może być,\nto mówisz jak w najgłupszej «Kobrze»,\nja nie chcę już na wiarę żyć...\nBrak dystansu do romansu,\nbrak dystansu do romansu\npsuje każdy grzech.\nOn z awansu, ty z awansu,\nmogłoby świetnie być, że ach,\nale kobieta traci szansę,\nkiedy mężczyzna czuje strach.\nNajpierw go naucz obcych słówek,\njak wiarygodność albo mit,\nkaż mu poczytać «Życie mrówek»,\ncoś poważnego puść mu z płyt...\nWszystko to wkute masz na pamięć,\nlecz gdy odchodzi – puszczasz gaz...\nKto ci nad ranem poda ramię,\nkto ci pomoże, która z nas?\nLudzie, zapiszmy się na kursa,\njak tu we dwoje dalej żyć,\njak tu oddychać usta w usta,\njak burą kawę rano pić?\nTak wyszkoleni kochankowie\npójdą przed siebie w byle co,\nz różą na sercu, z blaskiem w głowie,\nuodpornieni, że ho ho.\nkiedy mężczyzna czuje krach."\n-> "Brak dystansu". Świetny wiersz. Ku przestrodze... Brak mi dystansu do (nie)romansu.\n"Ja nie chcę spać, ja nie chcę umierać,\nbyć wciąż w podróży, w drodze pod wiatr."\n-> "Ja nie chcę spać". Całkiem pogodnie.\n"Dobrze się pan czuje?\nWłaśnie widzę - jasny wzrok, równy krok,\nBo ja jestem, proszę pana, na zakręcie,\nPan dzieli każdą zimę, każdy świt na pół,\nŻona czeka, pewnie wcale dziś nie zaśnie,\ni - pan mi nie zazdrości.\nOna czeka, wcale dziś nie zaśnie,\nChoć - gdybym chciała, bym się urządziła.\nI pan haruje, proszę pana, jak ten wół,\na moje życie się kolebie niczym balia...\nPora wracać, bo już śpiewają zięby.\nIść do domu, przetrzeć oczy, umyć zęby,\nnim robotnicy wstaną."\n-> "Na zakręcie". Przejmująca wypowiedź.\nże miłość kupisz w sklepie,\nże niebotyczne niebo\npochyli się nad Łebą,\ni potanieje słońce nam\njak pajda chleba,\njak wódki sto gram!\nZnikają co bielsze okręty,\nmężczyźni stosują wykręty,\nzaczyna się chodzić do wróża\ni noc się polarna wydłuża,\nsiwieje nam serce i broda,\na ona - okrutna i młoda...\nMaleją powoli przyjaźnie,\nrozmowy się toczą jak kaźnie,\nulatnia się z półek musztarda,\nw narodzie się krzewi pogarda,\nzostanie nam świt na kolację,\ni wiara, że ona ma rację!\njak wódki sto gram!"\n-> "Nadziejka, złodziejka". A jednak bratam się z nią.\n"Gdzieś w hotelowym korytarzu krótka chwila,\nUciekaj skoro świt,\nchłodu ust twych.\nNieprawda, że tak mało być,\nchłodu ust, braku słów,\nUciekaj skoro świt..."\n-> "Uciekaj, moje serce". Dobra myśl, wiara w przeznaczenie, nowa złuda - to za mało, żeby żyć...?\n"Za każdą chwilę szczęścia\nmusimy płacić męką,\nbo stuka tępy licznik\ngrzechów i uniesień.\nZa bilet do radości,\nza blady szczęścia listek\n- gorzkie nędzne grosze,\nstare łzy w walizce."\n-> Tłumaczenie Emily Dickinson "For each ecstatic moment".\n"Panie obłoczny, Panie z daleka,\nprowadź mnie czule albo - zaniechaj...\nJa i tak dojdę, bo się wybieram,\na ty mnie nie znasz tu i teraz.\nDiabeł mnie szarpie, trzyma za uszy:\n- Dokąd, wariatko, chcesz wyruszyć?\nA ja gotowa, ja z halabardą:\nHej, droga wolna, Leonardo!\nCo to tak dzwoni, może to krowy\nczy koniec świata... Nie ma mowy!\nTrzeba wędrować, póki są drogi.\nJa się nie boję, mam dwie nogi.\nPanie obłoczny, Panie z daleka,\nprowadź mnie czule albo - zaniechaj..."\n-> "Panie obłoczny". Oho! Prowadź mnie czule...\n"Nie mieć sieczki w głowie,\nnie mówić «bądź sobą»\ni «uśmiech leczy».\nnie używać słów «czerwoni» i «czarni»,\nraczej czytać «Czerwone i czarne»,\nnie pisać not wydawniczych...\nNie łudzić się co do «N»\nani co do «B»,\nnie mówić «nie znoszę polityki»,\na nad ranem, o czwartej, wymagać od siebie więcej niż «umyj zęby».\na Swojej poezji -\nNIE KOCHAĆ bliźnich...\nktóremu pachnie z pyszczka...\n-> "Przysięgi na Nowy Rok" (Agacie). Parę postanowień by się przydało.\n-> "Serce". Ponownie, nie za bardzo kumam.\n"Ja nie znam oczu\nżem nie tak świetny\nteż urok ma...\ncierpki jak metal...\nwesołości rozciął -\nstać mnie na wina\njeszcze mnie stać...\nniewolę serca i dusz,\njeżeli jest prawdziwa.\nna oschły boże chłód,\nna szary, mysi strach,\nna okazałość państwa,\nże człowiek żył jak król,\nzbawieniem miłość bywa,\njeżeli jest... możliwa."\n-> "Jeżeli miłość jest" ("Ścigałem słońce"). Czy jest możliwa? Nw.\n"Życie, kochanie, trwa tyle co taniec:\nroboto, ty w rękach się pal!\nbo życie, bo życie - to bal.\nChłoporobotnik i boa, grzechotnik\npchajmy wiec taczki obłędu jak Byron,\n-> "Niech żyje bal". Rewelacja.\n"Dom twój to klatka, klatka,\nKobieta i żona, matka -\ngdy czegoś chcę - to chcę!\nNie, to nie anioł, nie dziewica.\nco tam żona -\nona biżuterii tylko chce.\nA ja - szalona,\na to w miłości liczy się!\ni słychać rozkoszny jęk!\nNie dbam o twoje długi,\nforsa - weź ją czort!\nSzampana niech płyną strugi\nczyś kiedyś taką znał?\nja wolę tej spelunki szał!\nAch, nie mów: «żona» -\nco tam żona,\nona twych szynszyli tylko chce.\nMnie byle co dziś nie zachwyca,\nja żądam, ja żądam - krwi!"\n-> "Tygrysie tangi" ("Tango Łotrzyce", "Bo we mnie drzemie tygrysica"). Ja - szalona...\n"Na szydełku, na szydełku, na szydełku\numiem robić i chustkę, i szal.\nAle czasem, gdy splącze,\nzaplącze się nić\njednego mi robi się żal:\nCzemu młodość trwa krótko\ni znika we mgle?\nI - adieu!\nByły kwiaty i motyle,\nale chwilę, tylko chwilę.\nCzy pamiętasz tę azalię?\nJuż umarła, a mnie żal jej...\nNa szydełku, na szydełku, na szydełku\numiem zrobić i sweter, i koc,\nzaplącze się nić,\nsamotna wydaje się noc...\nJeszcze tli się iskierka\ngdzieś w sercu na dnie:\nByły walce i kadryle,\nJuż jej nie ma, a mnie żal jej..."\n-> "Azalie". Młodą być - i żyć...\n"Co to za wicher zwodzi mnie\nI rad by duszę porwać moją?\nJak mała świeczka gaśnie świat\nCo noc z nadzieją albo bez\nZaglądam na dno szklanej kuli.\njak bardzo chcę, byś mnie przytulił.\njak bardzo chcę utonąć w tobie."\n-> "Co to za wicher". Dokładnie!\n"Na łąkach kaczeńce,\npo wiosenny bez!"\n-> "Deszcze niespokojne" ("Ballada o pancernych"). Wielki hicior.\n"Wiedziałem bez słów,\ni szepnę - to ty.\nJeszcze masz ten szary płaszcz,\nja też dobrze cię znam,\nPomóż mi odnaleźć ślad\n-> "Dzień dobry to ty". Piękni i młodzi!!\n"Za cieniem latawca swego\npo niebie goń,\nza śladem latawca swego\npo ziemi goń.\nCzy żagiel to, czy ptak,\nczy dobry losu znak,\nnie daruj go,\nnie zagub go,\nbo ważne by gonić...\nAni rąk, ani nóg nie żałuj,\nchociaż on i tak nie będzie twój\nwarto ścigać go.\nHej o hej, hej o hej!\nZa chmurą goń,\nza majakiem goń.\nSwojej prawdy i tęsknoty broń.\nZa prawdą, za prawdą swoją\nGdy prawda znika hen,\nty nie mów, że to sen -\nlecz za nią goń,\njak śmigły koń,\nbo w końcu naprawdę\nHej, o hej!\nPóki jeszcze serce bije mocno.\nCzy to ważne, jak latawce nazwę -\ngdzie na niebie powstał ślad.\naż znajdziesz prawdę.\nCzy to ważne jak latawce nazwę -\nże ty jeden coś tu masz.\nLećmy do góry,\ndalej niż chmury,\nw niebo z purpury,\ndalej niż wieczór i świt."\n-> "Goń latawce". Będę bronić swych wartości.\n"Jak pięknie, jak pięknie jest rano,\nJak pięknie, jak pięknie jest wiosną,\nJak pięknie, jak pięknie jest w maju,\ngdy ryba się kąpie w ruczaju,\nkoza śmieje się z osłem...\nJak pięknie, jak pięknie jest rano,\ntylko brać, tylko brać, tylko brać..."\n-> "Inny świat" ("Jak pięknie jest rano"). Obiecuję sobie i obiecuję: odkryć poranki.\n"Wstaję rano, potem kawa i spacer,\ndziś Linkiewicz z tobą pił,\nCóż to za gusta, co za styl?\nprzecież sama o tym wiesz...\nznów pod rękę z tobą szedł,\nzła opinia to nie grzech."\n-> "Ja się cieszę złą opinią". No nie?\n"Kiedyś byłem stary,\nna cóż pić?\njak mój szef,\nby nie wpadać w gniew.\nAle byłem stary -\nkażdy dzień był szary,\nDziś to się nie liczy,\nwcale nie, nie,\nKiedyś byłem smutny,\njak zły dzień,\nchrusty czy zapusty,\nten sam cień.\nBrałem coś na spanie,\nod płakania miałem\nAleż byłem smutny,\njak rybackie kutry,\nDziś to się nie liczy\nbo jest przy mnie\njak zły rym,\nbyle żart bym kupił,\nPrzy grającej szafie\nbył mój bal,\nAleż byłem głupi -\ninny by się upił\nbo mnie lubi\npo cóż mówić - pas.\nW melancholię pustą\nlepiej śnieżną chustą\nNie poganiaj losu,\nza młodością głosuj\nw czasie gry,\na gdy z oczu ci popatrzy\n-> "Kiedyś byłem stary". Dobry rym.\n"Kiedyś byłam stara,\npodczas kiedy szeryf\nżył nad stan.\nAleż byłam stara -\nlecz to wszystko zapomniałam\nKiedyś byłam smutna,\nkażdy żart mnie złościł,\nSama w dużym łóżku,\nco za los,\nod płakania miałam\nAleż byłam smutna,\njak zły ton,\nwszystkie moje lustra\nszły na złom.\nDziś po świecie się nie tłukę\nKiedyś byłam głupia\nosioł by osłupiał,\nZnałam po bułgarsku\nAleż byłam głupia -\ndziś ze świecą szukaj\nLecz to wszystko przeminęło\n-> "Seweryn K.". Równie dobry!\n"Wielki Boże białych koźląt,\njak niegrzeczny chłopiec."\n-> "Kolęda z pretensjami". Chyba źle być jedynie zabawką.\n"Wypłaczmy z oczu wszystkie łzy,\nnie zostawiajmy nic na potem.\nWe troje płaczmy - ja i ty\nZerwijmy naraz wszystkie bzy,\ngdy księżyc nad Sopotem lśni.\nI pijmy miłość aż do dna,\nTy pij do śledzia, no, a ja -\npod księżyc, księżyc nad Sopotem.\nach, nie lecz mnie z tęsknoty,\nna którą nie ma rady.\nWięc pijmy miłość aż do dna,\nTy pij pod śledzia, no a ja -\ni księżyc nad Sopotem."\n-> "Księżyc nad Sopotem". Skojarzenia mieszane.\n"Już spakowałam twoje książki,\ni tylko ten stuk, ten stukot w głowie -\nkto tam jest,\nkto tam jest...\ni to prawdziwy test.\nKto tam jest..."\n-> "Kto tam u ciebie jest" ("Kostka lodu"). Zazdrość mnie zżera.\n"To, to się zaczyna, gdy z teczką po szkole\nidzie się z dziewczyną do głowy po olej.\nJa kocham, ty kochasz, on kocha - lekcja miłości.\nOn kocha, ty kochasz, ja kocham - lekcja zazdrości.\nMówi się do wiersza, nad jeziorem hasa,\nale to dopiero pierwsza klasa.\nTo nie sztuka chłopca kochać, kiedy się zaziębi,\nto nie sztuka przy księżycu w towarzystwie zięby,\nto nie sztuka na wycieczce pod królewskie dęby,\nale powiedz jak go kochać,\ngdy bolą go zęby?\nTo, to się zaczyna, gdy wyjdziesz na ganek\ni zechcesz z dziewczyną witać każdy ranek.\nŚwiatło, gaz, telefon, oszczędności, kasa,\nTo nie sztuka chłopca kochać gdzieś tam w cichym porcie,\nto nie sztuka na kolację mieć po jednym sporcie,\nto nie sztuka, jak się burzy młoda krew w aorcie,\ngdy się jest w komforcie?\nTo, to się zaczyna w grudniu albo w maju,\nmówi się o piekle, mówi się o raju.\nBywa, że to sekret albo pisze prasa,\nTo nie sztuka chłopca kochać na Hożej w izdebce,\nto nie sztuka pod Olsztynem na pieszej wycieczce,\nto nie sztuka przy bigbicie i przy starej śpiewce,\nNie chce mnie!"\n-> "Lekcja miłości". To nie sztuka.\n"Moja młodość niedokończona,\nmoja młodość onieśmielona,\nw leśnych ścieżkach zagubiona,\nkrótka, jak pierwszy sen...\nMoja młodość niewygadana,\nmoja młodość jak noc nieznana,\ndźwigająca od kołyski\nszary tren, szary tren...\nMam wielki plan i pomysłów setki dwie,\nale młodość - patrzcie ją, nie chce już cieszyć mnie.\nTak chciałabym biec za młodością, Bóg wie gdzie,\nale ona nie chce już słuchać mnie, kochać mnie.\nMoja młodość wciąż niby blisko,\nmoja młodość jest jak lotnisko -\nMoja młodość półoszukana,\nmoja młodość, jak świeża piana,\nmiała wrócić, miała zostać\njeszcze noc, jeszcze dwie...\nMam wielki plan i patentów parę ton,\nale młodość - patrzcie ją, widzi już nieba skłon.\nA ja chciałabym biec za młodością, Bóg wie gdzie,\ntylko ona nie chce już słuchać mnie, kochać mnie.\nMoja młodość jeszcze się zjawi,\ntwoja młodość tak ją zapali,\nze snu zbudzi, zaciekawi,\nTwoja młodość nieopierzona,\nmoją młodość już nie zieloną,\noszołomi i poskromi,\nMam wielki plan, autostrady świetne znam,\ni powtórzą jeszcze raz: kocham cię, kocham cię..."\n-> "Moja młodość". Moja młodość potrzebuje Twojej młodości.\n"Tej dziewczynie, która czyta list wyblakły,\ni ozdabia nadziejami ciemną sień...\ni ta wiara, że w człowieku człowiek jest...\nuwierz w ludzi,\nuwierz w nas.\nsą gdzieś okna,\ni w szufladzie przechowuje biały kwiat...\nkto nadaje mleczną drogą taki list...\nNie jesteś sama!"\n-> "Nie jesteś sama". Uwielbiam!\n"Nie lubię niedziel bez ciebie\ni wolnych sobót i świąt,\njak smutny księżyc po niebie\n- ty i ja, to ty i ja,\ni ból, i gniew,\nNie lubię deszczu bez ciebie\ni długiej zimy, i mgły,\njak senna mucha po chlebie\n-> "Nie lubię niedziel". Nie lubię życia bez Ciebie...\n"Że nie dałaś mi mamo zielonookich snów -\nże nie znałam klejnotów ni koronkowych słów -\nNie, nie żałuję,\nżeś mi odejść pozwoliła,\npo to bym żyła tak, jak żyłam.\nŻe nie dałeś mi szczęścia, pierścionka ani psa -\nże nie dzwonisz po nocach - kochanie tak, to ja -\nże nie załatwiasz mi posady sekretarki,\ni że nie noszę twojej szarej marynarki,\nże patrzysz na mnie jak teatralny widz -\nŻe w tym kraju przeżyłam tych parę trudnych lat -\nże na koniec się dowiem - ot, tak się toczy świat -\nza jakiś czwartek, jakiś piątek, jakiś wtorek\nprzeciwnie, bardzo ci dziękuję\nnie żałuję, nie żałuję, nie żałuję..."\n-> "Nie żałuję". Nie?\nznacie je –\nich czujne oczy ślą\nnieśmiałe panie śmiałych snów,\nautorki listów z liści bzu.\nprzez was niekochane,\numieją śpiewać i\nich czułe dłonie same śpią,\nich czułe serca o was śnią.\nniewesoła przyzwoitka z łona zła,\nnoc zamienia ich poduszki\nw kocie łby,\ntakie czarne noce, takie jasne sny.\nach, jak długo wlecze się dziewczynom dzień,\nrozwiązana już szarada\na godzina czwarta, piąta szósta – zła.\na godzina czwarta, piąta szósta zła.\nautorki listów z liści bzu."\n-> "Nieśmiałe panie śmiałych snów". Jestem dziewczyną nigdy niekochaną i niepożądaną.\ni choć słuchaczy było mało\n- Róbmy coś, co by od nas zależało.\nnie mów - Dość! - Po co złość,\nw ulubionym krajobrazie.\nPo co ten w murze hak -\nżycie przydać ci się może.\nNie mów - Pas! - jeszcze czas\nna wytworną rezygnację.\nsmutna mina jest niemodna.\nAż tu - Dość! - Wrzasnął gość\nw nieodprasowanych spodniach.\n- Niech mi ktoś wskaże coś,\n-> "Róbmy coś". Powtórka, w dalszym ciągu nie rozumiem.\n-> "Tego listu nie wyślę". No masakra jakaś, tutaj bez jakiejkolwiek zmiany interpunkcji. Redakcja out!\n"Ulice miast, wielkich miast\ni noc jaskrawa, noc,\npustynie plaż, miejskich plaż\ni klaksonów gra.\nNa pamięć znam miasta rytm\ni świt kamienny, świt\ni ciszę tych godzin złych,\nktórych nie chce nikt.\nO świcie każdy jest sam\nwśród blednących miejskich gwiazd,\nW kominach gdzieś drzemią sny,\na ptaki szepcą - to świt,\na chmury już brudzą się\ni wiesz, wiesz, jak to jest.\nNajbardziej tu nie ma cię,\nkiedy wstaje dzień.\nJesieni sto, wiosen sto\ni bzy podmiejskie, bzy.\npijanych par pełna noc,\ni świt kamienny, świt,\nA chmury już budzą się\nkiedy wstaje dzień,\na na dachy już spada mgła..."\n-> "Ulice wielkich miast". Doświadczyć z Tobą świtu...\npada i cień, i blask -\nopuszczą progi szkół,\nzostanie blady głupiec,\ni setki nowych miast,\nunieśmy w obcy świat\nkochane, jasne twarze\nprzyjaciół z dawnych lat,\nprzyjaciół z dawnych lat...\nupływa szybko życie..."\n-> "Upływa szybko życie". Za szybko...\nzadudniło, zawisło obłokiem...\n-> "Zaszumiało jesienią". Wyjątkowa, błagam, by była wyjątkowa...\n"Ach, to ty, znowu ty,\nod lat znana mi,\nod lat niezmieniona,\nz tym kimś ładnie ci...\nCo mi tam, co mi tam,\nże ty przyszłaś z nim.\nTy z nim, a nie ze mną,\na ja - piję sam...\nzbudzę się jak ze snu,\nnie on, a ja przyjdę tu...!\nWejdziesz w mój pusty dom,\nw puste dni i pusto-noc,\ntylko ty uwierz w to,\nuwierz tak, jak ja!\nŻyję ot, byle jak,\nten dzień, ważny dzień\nprzez próg nie przechodzi\ni snów dobrych brak...\nA mnie nic do tego\ni śmiać mi się chce...\n-> "Żyję ot, byle jak". Uwierz w nas!\n"Posłuchaj pan, panie podróżny,\nŻyła tam Jagna dobra i czysta,\ni chodził do niej Jan kancelista.\nOczy tej małej - jak dwa błękity,\na on był dla niej jak młody bóg...\nŻebyż on jeszcze kochać mógł!\nnastał ten dzień niewymowny:\nże dla niej światem był jeden człowiek...\nco nienawidzisz poranków!\nprzegra, choć wszystko rozumie.\nza to, żeś gardził ludzką miłością!\na tyś był dla niej więcej niż Bóg...\nPokłoń się do jej martwych nóg."\n-> "Oczy tej małej" ("Białe zeszyty"). Jak młody bóg...\nPić we dwoje\nWodę w Jeziorze Nidzkim\n-> "Lubię". Forma mnie przekonuje.\nCedzenia słów przez zęby\nDyskusji o sztuce, gospodarce, kulturze\nGodzić się z koniecznością\nIść wcześnie spać\nJeść na stojąco\nŁapania za słowo\nObmawiać kto ma ile pieniędzy\nStać na palcach\nŚmierci i litości\nZabawiania sztywnych pań\nŻoną być, uśmiechniętą na zawołanie."\n-> "Nie lubię". Podobnie.\n"Skoro stamtąd nikt nie wraca,\nto kto wie -\nmoże w końcu nie jest tam najgorzej?\nSkoro stamtąd nikt nie wraca -\n(jeden Dante, a i to pewnie plotki) -\nskoro stamtąd nikt nie wraca,\nto bo ja wiem -\nMoże jednak pachnie tam jodłą,\nmoże skóra z tęsknoty nie boli,\nsą żywe ryby, i anioły,\ni szklanki ze szkła\n-> "Skoro stamtąd...". Czy nie zbyt naiwnie...?\nto wszystko o co chodzi.\nzatańczymy jak w ogrodzie,\njak z wieńca - nie rozplączą,\njak dwie gwiazdy\nw jednych lejcach - nie rozłączą,\nnie wiedziałam, że to można -\ntak bez tchu...,\nto tu, to tu, to tu.\nnie wiedziałam, że się ludzie\nróżnie budzą -\nuwierzyłam, że umiera\nz błękitnymi oczami,\na jesteśmy okrętami -\nnie ci sami,\nchoć w tej samej wciąż przystani.\nNie wiedziałam, że to można, tak bez tchu...\nnie wiedziałam, że odfrunie co się rzekło,\nto tu, to tu."\n-> "Jeżeli gdzieś jest niebo". W nieco innej wersji.\nNowa miłość: Wiersze prawie wszystkie: Tom 1 (Osiecka Agnieszka)\nNowa miłość: Wiersze prawie wszystkie: Tom 2 (Osiecka Agnieszka)\nNajpiękniejsze wiersze i piosenki (Osiecka Agnieszka)\nKolory: Piosenki estradowe (Osiecka Agnieszka)\nListy śpiewające (Osiecka Agnieszka)\nSztuczny miód (Osiecka Agnieszka)\nImionnik z kwiatem (Osiecka Agnieszka)\nWada serca (Osiecka Agnieszka)\nŻywa reklama (Osiecka Agnieszka)\nBiałe zeszyty: Piosenki na głos z fortepianem (Osiecka Agnieszka)\nŚpiewające piaski (Osiecka Agnieszka)\nSentymenty (Osiecka Agnieszka)\nZa chwilę (Osiecka Agnieszka)\nMuzyka Adama Sławińskiego (Osiecka Agnieszka)\nSTS i nie tylko (Osiecka Agnieszka)\nApetyt na życie (Osiecka Agnieszka)\nStrofki o miłości (Osiecka Agnieszka)\nStrofki o miłości i przemijaniu (Osiecka Agnieszka)\nRock and roll (Osiecka Agnieszka)\nKrakowskie anioły (Osiecka Agnieszka)\nMałgośka (Osiecka Agnieszka)\nZielono mi (Osiecka Agnieszka)\nDawne zabawne (Osiecka Agnieszka)\nUżytkownik: dot59 2017-10-01 19:03 napisał(a):\nO, i znowu mam co dorzucić!\nTo jest wiersz, dzięki któremu się Osiecką zachwyciłam; ile lat temu, nie powiem, w każdym razie bardzo, bardzo dawno:\n("Nie mam żalu")\nA ten dowodzi, że nie tylko o miłości A.O. umiała myśleć mądrze i trafnie:\nUżytkownik: Pingwinek 2017-10-01 20:22 napisał(a):\nOdpowiedź na: O, i znowu mam co dorzuci... | dot59\nTak czułam, że się wypowiesz ;)\nOba utwory i mnie się podobają. Wiesz, z tymi "szóstkowymi" autorami to jest trochę tak, że można by cytować i cytować, a czytatka już sama w sobie wyprodukowała się maxi ;)\nUżytkownik: dot59 2017-10-01 21:41 napisał(a):\nOdpowiedź na: Tak czułam, że się wypowi... | Pingwinek\nOj, tak! Połowę tych grubych dwóch tomów by można, i jeszcze nie byłoby za dużo...\nUżytkownik: Pingwinek 2017-10-01 21:51 napisał(a):\nOdpowiedź na: Oj, tak! Połowę tych grub... | dot59\nA nie orientujesz się przypadkiem, czy te dwa tomy to pełen zbiór twórczości poetyckiej Osieckiej? Niepokoi mnie "prawie" w tytule i nie mam pewności, czy mogę oceniać wszystkie inne zbiory wierszy. Dramaty, powieści czy publicystyka to oczywiście inna para kaloszy - ale wiersze?\nUżytkownik: dot59 2017-10-02 07:30 napisał(a):\nOdpowiedź na: A nie orientujesz się prz... | Pingwinek\nMam wrażenie, że wszystkie, które wcześniej zostały opublikowane w tomikach + wszystkie, które pośmiertnie odnaleziono w papierach, niewykluczone natomiast, że nie uwzględniono publikowanych "luzem" w prasie, bo archiwa czasopism z lat 50-70 nie są scyfryzowane i spadkobiercy mogli na coś nie natrafić. Wydaje mi się, że gdzieś taką informację czytałam, ale chyba nie znajduje się ona w przedmowie, bo też byś zauważyła.\nUżytkownik: Pingwinek 2017-10-02 17:56 napisał(a):\nOdpowiedź na: Mam wrażenie, że wszystki... | dot59\nDzięki za wypowiedź. Szkoda, że przy wielu tytułach (w przypadku wielu autorów, często właśnie poetów) brak zawartości zbioru...


20.06.2019 Rybnik, Region Aktualności\nOd czwartku, Bożego Ciała, czynne jest kąpielisko w Kamieniu. Od samego rana na plaży i w stawie kąpielowym było sporo ludzi. Mimo niepewnej pogody...\nKąpielisko czynne jest w godzinach od 9.00 do 18.00, w tym czasie na miejscu są ratownicy. Korzystanie z kąpieliska jest płatne. Bilet normalny kosztuje 5 zł, a ulgowy 3 zł. Dzieci do lat 4 mają bezpłatny wstęp. Korzystanie z ośrodka i atrakcji poza kąpieliskiem jest bezpłatne. Ci, którzy chcą skorzystać z kąpieliska, otrzymają opaski. To rozwiązanie, które zostanie wprowadzone testowo na miesiąc.\nPo godz. 18.00 w ośrodku sportowym w Kamieniu kończy się dyżur ratowniczy. Do wody wciąż można wchodzić, ale tylko w obszarze wyznaczonym żółtymi i czerwonymi bojami. Od godz. 18.00, dla zachowania bezpieczeństwa, na terenie ośrodka jest obecna ochrona.\nOd godz. 23.00 do 6.00 obiekt jest zamykany.\nZobaczcie zdjęcia z pierwszego dnia działania kąpieliska.\n› Nowe kąpielisko w Kamieniu zaprasza od Bożego Ciała\n› Fatalny skok „na główkę”. Ciężki uraz 27-latka\n› W Kamieniu znów będzie można się kąpać\nmarcepan 2019-06-21 12:20:11\nLudzie jarają fajki i złopią piwęsio. Potem do wody i siusiu. Tylko parawaningu brakuje i byłaby polskość pełną gębą.