Władysław Komendarek - Planetyzacja świadomości - Nowamuzyka.pl\nWładysław Komendarek – Planetyzacja świadomości\nŁukasz KomłaCykl, Magazyn, Newsy, Opinie, Warto posłuchać 7 maja 2020 14 maja 2020\nNiedawno ukazało się dwupłytowe wydawnictwo koncertowe mistrza syntezatorów Władysława Komendarka, będące rejestracją jego lotu na planetę Jarocin!\nZ całą pewnością rok 2019 należał do tych przyjaznych w biografii Władysława Komendarka – jednego z polskich pionierów syntezatorowej muzyki elektronicznej i członka legendarnej grupy Exodus w latach 1973-1983. Nawiązując do tego, co się wydarzyło w ubiegłym roku mam na myśli winylową składankę Retrospektywny (Retrospective) opublikowaną przez francuską wytwórnię Akuphone, na której znalazło się osiem kompozycji pochodzących z dwóch płyt: Dotyk Chmur (1987) i Hibernacja Nr 1 (1990). Miałem zaszczyt pracować przy wydaniu tej kompilacji, przygotowując teksty do wkładki.\nIdźmy dalej, 30 marca 2019 r. Komendarek wystąpił w Jarocińskim Ośrodku Kultury, a tegoroczny album Planetyzacja świadomości jest zapisem tamtych wydarzeń. Wydawcą jest nowo powstała oficyna Dźwiękomisja założona przez Radosława Radziejewskiego. To pierwsza pozycja w katalogu tego labelu i to jaka! Planetyzacja świadomości to dwa pięknie wytłoczone białe winyle (180 g), które pomieściły osiem utworów. Grafiki zdobiące koperty autorstwa Jacka Rosiaka także zasługują na słowa uznania. Obrazy powstały pod wpływem twórczości Stanisława Lema. Śpieszcie się z zamawianiem winyli, nakład tylko 500 kopii!\n72-letni Komendarek, sceniczny ekscentryk, nieustannie poraża energią, pasją i zaangażowaniem. Planetyzacja świadomości to lot w różne rejony stylistyczne – od syntezatorowych erupcji i przesterowanych solówek, przez ambientowe połacie, po wywracanie muzyki klasycznej, trance i brzmienia Detroit techno w świetnym fragmencie Galaktyczna synchronizacja. To nagranie fani powinni doskonale kojarzyć z płyty Wolne Sondy (Slow Probes) z 2018 roku.\nPlanetyzacja świadomości, jak i wideo W Kosmosie Zawsze Jest Dobrze natchnęły mnie do rozmaitych przemyśleń. Wideo pokazuje, w jakich warunkach żyje na co dzień Komendarek, jak podchodzi do tworzenia i grania muzyki na żywo. To wszystko bardzo mnie poruszyło i utwierdziło w przekonaniu, że jest jednym z ostatnich polskich weteranów, którzy reprezentują prawdziwego ducha muzycznego szaleństwa. Kiedy patrzę na Facebookowe zdjęcia przedstawiające często wymuskane i wręcz wystylizowane studia polskich producentów w zestawieniu z tym, co zobaczyłem W Kosmosie Zawsze Jest Dobrze, to ogarnia mnie jakiś smutek, że taki pionier jak Komendarek nie może funkcjonować w warunkach, jakie mu się należą! Wiem, że nie rozgrzewa techno parkietów w każdy weekend i nie występuje poza granicami, a mógłby grać regularnie na wielu tanecznych imprezach o różnej proweniencji. Jest absolutnym Kosmitą! Doceniajmy artystów za ich życia!\nStrona Władysława Komendarka »\nStrona Facebook Dźwiękomisja »\nPlanetyzację świadomości można zakupić w poniższych sklepach płytowych:\nTags: 2020, ambient, cykl, Detroit techno, Dźwiękomisja, el-muzyka, Jarocin, koncerty, LP, magazyn, muzyka elektroniczna, Planetyzacja świadomości, posłuchaj, syntezatory, trance, winyle, Władysław Gudonis Komendarek\nKedr Livanskiy – nasza rozmowa\nSpotkaliśmy się na chwilę przed jej występem w warszawskiej Miłości, by Yana opowiedziała o początkach swojej drogi muzycznej, szczególnych źródłach inspiracji, a także o tym, dlaczego


Pełna kulturka: "Sto lat Lenni i Margot" Marianne Cronin\nEtykiety: HarperCollins Klaudia Marianne Cronin\nTytuł: Sto lat Lenni i Margot Autor: Marianne Cronin Tłumaczenie: Janusz Maćczak Wydawnictwo: HarperCollins Liczba stron: 398 Ocena:9/10\n-Powiedziałeś, że rozpowszechniacie miłość Jezusa. Kiedy ludzie tak mówią, wyobrażam sobie, że rozsmarowują miłość Jezusa tak, jak się rozsmarowuje masło.\n-Lenni, to nie jest masło...\n-No więc dżem.\n-Miłość Jezusa nie jest dżemem!\n-Dlaczego nie? On może być chlebem, winogronami, barankiem, lwem i duchem, ale nie dżemem?\nGdybym miała powiedzieć co skłoniło mnie do sięgnięcia po Sto lat Lenni i Margot bez zawahania powiedziałabym, że okładka i dwa pierwsze zdania na jej odwrocie. Gdybym działała tak za każdym razem wybierając jakąś pozycję, to pewnie lista książek do przeczytania, powiększyłaby się o kilkaset pozycji. Raz nie zawsze. Tak się jednak stało tym razem. Dość szybko zabrałam się za zagłębianie treści i równie szybko miałam przekonać się, że nie jest ona tak cukierkowa jak jej okładka.\nLenni to siedemnastolatka, której życie chyli się ku końcowi. Dziewczyna nie ma zamiaru jednak z tego powodu rozpaczać. Ma dużo energii i planów, które chce zrealizować, nawet jeśli pole jej działań jest dość ograniczone. Poznaje ona Margot - osiemdziesięciotrzyletnią kobietę, która jest niczym wulkan energii, pełen pomysłów i chęci przygód. Ich przyjaźń dzieli sześćdziesiąt sześć lat, a suma przeżytego czasu, to cały wiek. Sto lat, które nie mają pozostać zapomniane, a odkryte na nowo i zapisane na płótnach. Poznajcie historie tych niesamowitych kobiet!\nWrogość jest w porządku. To współczucie zabija.\nNie wiem dlaczego czasami brakuję mi słów na jakiekolwiek rozpoczęcie czegoś, co czytało mi się tak dobrze. Opowieść Lenni i Margot była wyjątkowa. Nie dlatego, że była pisana w specyficzny sposób, czy też ze względu na oryginalność. Bardziej myślę o melancholii jakiej przez nią doświadczyłam i miało to niewielki związek z samym tematem śmierci, a raczej ulotnością życia.\nMargot przeżyła tak wiele lat, które były stopniowo odkrywane, że aż poczułam smutek na myśl o tym, że nieważne jak bardzo byśmy chcieli temu zaprzeczać - wszyscy się zestarzejemy, a fotografie lat naszej świetności staną się tylko odległym wspomnieniem. Patrząc w lustro będziemy widzieli tylko te niezmienne oczy i oznaki starości, które stopniowo wkradały się niezauważone na nasze twarze.\nTak. To bardzo dobijające i pewnie przez emocje na jakich grała mi ta książka - kupiła mnie. Ale to nie tylko to...\nNie za bardzo chciałabym wypowiadać się o postaciach, bo czuję jakby były one wrzucone na karty powieści wprost z ulicy - zwyczajni szarzy ludzie, którzy żyją i jakoś ich codzienność się toczy. Nie było chyba nikogo, kogo można byłoby znielubić.\nMimo że całość kręci się wokół tematyki śmierci, którą obarczone są bohaterki, to jednak ta historia brzmi jakby była hołdem dla życia - ich życia, życia czytelników, którzy wciąż mają tak wiele możliwości...\nLawirujemy między życiem młodej dziewczynki, do najwcześniejszych wspomnień i ważnych wydarzeń, a także między latami Margot, której życie toczy się w tak rozmaitych kierunkach. Jest rzucana po wielu miejscach, spotyka ludzi ważniejszych, bądź mniej... Jej życie czułam, jakbym była jego częścią i uważam, że Marianne Cronin zrobiła kawał dobrej roboty. Aż ciężko uwierzyć, że jest to jej powieściowy debiut.\nPoza oczywiście nostalgią nad przemijaniem i widmem rychłej śmierci pojawia się przyjaźń, miłość, proza życia, rozstania, powroty, ale też poczucie humoru, które wielokrotnie wywoływało uśmiech na twarzy i Bóg w postaci dżemu 😁\nWas jak najbardziej zachęcam do sięgnięcia. Myślę, że jest to pozycja, która na długo zapisze się w pamięci, a także zafunduje emocjonalną kolejkę górską. Była to dobra odskocznia od pozycji popularnonaukowych, czy też fantastyki, które ostatnio pochłaniałam.\nPozdrawiam cieplutko, Klaudia ♡


SEM/SEO na przełomie 2018/2019 - NowyMarketing\nSEM/SEO na przełomie 2018/2019\nAutor: Nowy Marketing 14.01.2019\nKtóre kampanie z obszaru SEM/SEO okazały się najciekawsze w 2018 r.? Jakie są najważniejsze wyzwania stojące przed SEM/SEO w 2019 roku?\nSEM/SEO na przełomie 2018/2019 podsumowują Andrzej Siniawski, Head of SEM & Social w Cube Group, Cezary Śledziak, SEO Director w Cube Group, Sebastian Suma, CEO Sempai, Krzysztof Marzec, CEO DevaGroup, Katarzyna Jakubów-Tyka, kierownik działu SEO w firmie Netim.\nAndrzej Siniawski, Head of SEM & Social w Cube Group (komentuje SEM)\nCezary Śledziak, SEO Director w Cube Group (komentuje SEO)\n3 najciekawsze akcje/kampanie z obszaru SEM/SEO z 2018 roku w Polsce\nNord VPN z case’em z wykorzystania nowego formatu w Google Ads – TrueView for Action, który pokazuje, że YouTube też można robić performance’owo. Kilkakrotnie niższy koszt pozyskania klienta z wideo niż z wyszukiwarki? Da się! Co prawda nie w każdej branży to zadziała, ale to case study zachęca do przetestowania formatu.\nOrange w Rumunii wykorzystał reklamy dynamiczne do oferowania zniżek uzależnionych od upalnych temperatur. W końcu widzę case z wykorzystaniem skryptów pogodowych w reklamach. Sprytnie, nawet jeśli nie są to dane bezpośrednio związane z telefonią.\nGratulacje również dla teamu Sempai za wygraną w kategorii Low Budget Campaign na tegorocznych European Search Awards. Osiągnięcie ROAS na poziomie 2333% przy wydanych niecałych 450 euro to ładny wynik. To również ważna kampania dla biznesów, które jeszcze się nie reklamowały w wyszukiwarce, bo pokazuje, że niekoniecznie potrzeba tu wielkiego budżetu, żeby osiągnąć sukces.\nSEO: Brak z uwagi na niejawność wyników trudno wskazać najciekawszą akcję.\n3 wydarzenia z 2018 roku najmocniej wpływające na obszar SEM/SEO\nGoogle Marketing Next. Kluczowy event dla branży SEM, na którym Google pokazuje swoje reklamowe nowinki i plany: formaty reklamowe, kampanie inteligentne, analizę cross-device w Google Analytics. Wszystko to ma ogromny wpływ na rynek reklamowy na całym świecie.\n6 września Google ogłosił, że dokładne dopasowanie słów kluczowych po raz kolejny staje się… mniej dokładne. Wciąż „exact” będzie działać na zapytania silnie zbliżone (z założenia). SEM-owcy, którzy w swoich strategiach stawiają na wykorzystanie dopasowania ścisłego teraz mają trudniej. Rozwiązaniem w tej sytuacji może być wykorzystanie strategii SKAGs (Single Keyword Ad Groups), co pozwoli zapanować nad dokładnością „dokładnego” dopasowania.\nWprowadzenie nowych statystyk udziału w wyświetleniach w Google Ads to jest to, czego osobiście mi bardzo brakowało. Teraz o wiele łatwiej jest optymalizować kampanie z uwzględnieniem tego, czy np. pierwsza pozycja, na której wyświetla się reklama, jest pierwszą na górze strony, a nie na dole.\nWdrożenie przez Google Mobile-first indexingu, czyli oceniania przez algorytmy w pierwszej kolejności wersji strony dla urządzeń przenośnych – to ona stała się finalnym wyznacznikiem rankingu w wynikach wyszukiwania. Wydarzenie szumnie zapowiedziane jeszcze w ubiegłym roku, finalnie mozolnie wdrażane na kolejnych witrynach od kwietnia tego roku.\n(Niespodziewana) aktualizacja wytycznych Google dotyczących jakości stron (Search Quality Rating Guidelines) dla zespołu raterów (Search Quality Team) w odpowiedzi na zarzuty pozornej walki ze spamem i fake newsami. Wśród nich ogłoszona została nowa definicja jakości witryny – eksperckość, autorytet i wiarygodność, w skrócie EAT (Expertise, Authoritativeness, Trustworthiness). Odświeżenie wytycznych stało się przyczynkiem do wdrożenia na początku sierpnia aktualizacji algorytmu wyszukiwarki…\nMedic Update – bez wątpienia największe wydarzenie mijającego roku. Aktualizacja ta dotknęła sekcje contentowe witryn z kategorii zdrowie i medycyna, jak również stron wpływających na dostatek i życie użytkownika, tzw. YMYL (Your Money, Your Life). W efekcie wiele witryn odnotowało spadki ruchu.\n3 najważniejsze wyzwania stojące przed SEM/SEO w 2019 roku\nCiągła automatyzacja kampanii... Automatyczne rozwiązania Google działają coraz lepiej i z pewnością będą jeszcze bardziej efektywne. Wciąż człowiek jest ważniejszy, m.in. dlatego że uczy Google’owe „maszyny”. Wyzwaniem dla SEM-owców będzie przekazanie części zadań „automatom” i coraz mocniejsze przeobrażenie w konsultantów, którzy wiedzą, jak lepiej zarządzać licznymi autopilotami w Google Ads i jak wygrywać przy tym z autopilotami konkurencji.\nNowe statystyki pojawiające się w Google Ads to równocześnie nowe wyzwania. W moim przekonaniu, jeśli któreś statystyki istnieją, to znaczy, że mogą mieć wpływ na efektywność kampanii. A to oznaczs, że praca nad własnymi algorytmami i strategiami staje się coraz bardziej skomplikowana, ale w efekcie prowadzi do osiągnięcia jeszcze lepszych wyników dla reklamodawców.\nZbliżająca się zmiana podejścia do atrybucji, której apogeum nastąpi wraz z udostępnieniem Google Attribution. W searchu już się dużo zmieniło i wielu reklamodawców już się przełącza na inne modele atrybucji, ale nadciąga świeże podejście do atrybucji wielokanałowej. Attribution da nowe możliwości również mniejszym reklamodawcom, którzy nie mają dużych budżetów na analitykę. Generalna zmiana nastawienia w kierunku analityki jest kolejnym wyzwaniem, które jest konieczne do przetrwania w e-biznesie.\nJeszcze lepsze i jeszcze bardziej wyczerpujące dane zagadnienie treści. Szczególnie w dobie algorytmów uczących się, które starają się „zrozumieć” zarówno intencje użytkowników, jak i zawartość stron.\nTylko dobre linki! Linki od zawsze miały ważne znaczenie w ustalaniu rankingu i to zapewne nigdy się nie zmieni. Nowe wytyczne Google dotyczące jakości stron w parze z wdrożoną jeszcze w roku 2016 aktualizacją 4.0 algorytmu Pingwin (działającego od tego momentu w czasie (podobno) rzeczywistym) wręcz zmuszają do skupienia się na zdobywaniu wyłącznie jakościowych linków.\nDwell time – czas przebywania na stronie po wejściu z wyników wyszukiwania. Czyli tak naprawdę wyzwaniem jest tu content i UX.\nNowinki technologiczne a SEM/SEO w 2019 roku\nPołączenie wymienionych wyzwań będzie trendem w 2019 – automatyzacja kampanii wraz z wykorzystaniem analityki opartej o atrybucję. Jeszcze bardziej istotne będzie dostarczenie systemom dobrych danych, na podstawie których będą podejmowane decyzje, po części przez „automaty”, które jednak są zerojedynkowe.\nWyszukiwanie głosowe (voice search). Tym bardziej że Asystent Google już działa w języku polskim, choć na razie w aplikacji mobilnej. Na zachodzie to już znaczący trend, liczba wyszukiwań głosowych rośnie lawinowo. W praktyce oznacza to konieczność nowego spojrzenia na posiadane treści na witrynach – czy odpowiadają na szereg charakterystycznych zapytań.\nDalsze rozwijanie uczenia maszynowego (machine learning) wykorzystywanego do jeszcze trafniejszego wyświetlania wyników Google z uwzględnieniem również wyszukiwania grafik i wideo.\nBardzo ciężko mi wskazać konkretne kampanie akurat z branży SEM, ponieważ niewiele szczegółowych case studies jest udostępnianych w sieci – nawet tych nagradzanych w międzynarodowych konkursach próżno szukać na branżowych portalach czy w prasie. Natomiast jeżeli miałbym wskazać kryteria, jakie sprawiłyby, że daną kampanię oceniłbym bardzo wysoko, są to na pewno te, które w swojej strategii:\nwykorzystują synergię mobile i desktop,\nopierają się nie tylko na analizie „last click”, ale bazują też na atrybucji konwersji - oczywiście tej idealnie dobranej dla danej branży,\nuwzględniają działania na wszystkich etapach lejka zakupowego, oprócz nacisku na sam ROAS, potrafią angażować użytkowników na jego wyższych poziomach.\nW zakresie płatnej reklamy w wyszukiwarce do takich wydarzeń z pewnością zaliczam rebranding systemu Google Adwords i przemianowanie go na Google Ads, a także powstanie całego ekosystemu Google Marketing Platform. Wraz ze zmianami brandowymi, głównie kosmetycznymi, w sieci reklamowej Google wdrożono również wiele nowych typów kampanii oraz metod kierowania ich do użytkowników. Coraz większą rolę w Google Ads odgrywają AI i machine learning, których zadaniem jest wspomaganie pracy specjalistów SEM.\nKolejnym kamieniem milowym jest dopuszczenie przez Google innych porównywarek cenowych do wyszukiwarki jako reklamodawców w Google Merchant Center. Oczywiście jest to następstwo dużej kary, którą na giganta z Mountain View nałożyła Komisja Europejska za praktyki monopolistyczne. Jest to świetna wiadomość dla e-sprzedawców, ponieważ korzystając z tych porównywarek, na starcie otrzymują bardzo atrakcyjne warunki, np. 20% tańsze CPC w reklamie PLA w wyszukiwarce Google. Mamy zatem tańsze kliki i... bałagan w sieci reklamowej :)\nW przypadku wyników organicznych takim wydarzeniem jest wejście mobile-first index i oficjalne uznanie przez algorytmy wyszukiwarki Google wyższości wersji mobilnej strony nad desktopową.\nNa pewno coraz bardziej zaawansowana automatyzacja w kampaniach PPC! Z jednej strony może ona znacznie zwiększyć efekty kampanii reklamowych, z drugiej – częściowo pozbawić specjalistów kontroli nad zarządzaniem kampaniami, uniemożliwić testowania rozwiązań i wyciągania wniosków. Ceną tego rozwiązania jest ryzyko zupełnej marginalizacji kampanii w sytuacji, gdy system nie będzie w stanie osiągać przyjętych założeń w przeliczeniu na koszty wyświetleń i kliknięć reklam w wytypowanych przez niego aukcjach. Rola specjalisty ewoluuje zatem w kierunku prawidłowego wyznaczania poziomów stawek CPA w zależności od budżetu, stopnia realizacji celów, cyklu życia kampanii, trendów sezonowych i innych czynników zewnętrznych.\nVoice search. Wyszukiwanie głosowe staje się już faktem nie tylko w USA. Na styczeń 2019 roku zapowiedziane jest wejście do Polski asystenta głosowego Google, co na pewno zmieni sposób wyszukiwania informacji w wyszukiwarce Google. Wymusi to również na właścicielach serwisów internetowych i ich działach SEO zarówno wdrożenie zmian technologicznych w obrębie witryn, jak i tych na poziomie samej treści.\nI na koniec trochę wróżenia z fusów, ale „wszystkie znaki na niebie i ziemi” wskazują, że Amazon może już wkrótce agresywniej wejść do Polski. Nie warto lekceważyć tych doniesień, ponieważ w skali globalnej ponad 54% wyszukań w Internecie dotyczących produktów dokonywanych jest właśnie w wyszukiwarce Amazona. Kiedy wejście Amazona do Polski stanie się faktem, może (ale nie musi) zdarzyć się sytuacja, że część budżetów reklamowych odpłynie właśnie do Amazon Advertising. Amazon szacuje, że w 2019 roku przychód tylko z jego własnej sieci reklamowej wyniesie aż 10 miliardów dolarów...\nMachine learning, human intelligence – czyli spore zmiany w funkcjonalnościach sieci reklamowych/wyszukiwarkach, które z kierowania po słowach kluczowych w dużej mierze przełączają się na kierowanie po intencjach użytkowników. Mowa tu zarówno o rozwoju nowych opcji, jak i zakończeniu wspierania wielu dotychczasowych. W galopującym tempie postępują między innymi zmiany w zakresie kreacji. „Dynamiczne”, „elastyczne”, „rozszerzone” – wszystko idzie w kierunku pozostawienia automatom władzy w zakresie tworzenia przekazów reklamowych i ich kierowania, z uwzględnieniem sygnałów dotyczących samego użytkownika i jego dotychczasowej aktywności.\nSEO natomiast nie zmienia się tak dynamicznie, tu zmiany dalej będą zahaczać o kwestie mobile-first index (i żmudnej pracy nad optymalizacją serwisów mobilnych, przede wszystkim szybkości działania strony) oraz voice search czy direct answers.\n3 najciekawsze akcje/kampanie z obszaru SEM z 2018 roku w Polsce\nPolecam podglądnąć kampanie Google Ads Adequate dla Sellektora oraz Fru.pl, które zdobyły pierwsze i drugie miejsce w semKRK Awards. Do tego dodałbym kampanie Bluerank dla Brand24, która potrafiła w retargetingu pokazywać spersonalizowane wzmianki o firmie monitorowanej przez klienta w Brand24. Na koniec zwycięzcy European Search Awards w kategorii „BEST LOW BUDGET CAMPAIGN”, czyli Sempai i Kams.\n3 wydarzenia z 2018 roku najmocniej wpływające na obszar SEM\nZmiany w Google Ads to nie tylko nowy interfejs. Postępująca automatyzacja – od stawek po generowanie reklam – to ważny wstęp do zmiany podejścia w tworzeniu kampanii. Spodziewam się, że w 2019 roku zobaczymy jeszcze więcej nowości w tym zakresie.\nRozwój narzędzi takich jak moduł pisania treści w Semstorm czy umożliwiający znacznie lepsze podejście do optymalizacji Surfer SEO pokazują, że jeszcze sporo jest do ulepszenia w strategiach pozycjonowania. Więcej specjalistów odkrywa, że samymi linkami nie zajdzie za daleko.\nWzrost znaczenia szybkości ładowania się strony był motorem napędowym dla wielu witryn do pójścia jeszcze krok dalej: kompletnej analizy czynników związanych z zachowaniem odwiedzających z Google. Bez dobrej strony SEO ma teraz mały sens nie tylko pod kątem trudności zdobywania pozycji, ale zwyczajnie pod kątem konwertowania.\n3 najważniejsze wyzwania stojące przed SEM w 2019 roku\nBędziemy tracić kontrolę na rzecz automatyzacji w Ads. To wymaga innego podejścia do rozmów z klientem. Takie zmiany wymagają odejścia od skupiania się na reklamie na konkretne słowa kluczowe, a myśleniu po prostu o wyniku kampanii.\nNadal wiele organizacji nie docenia analityki. Edukacja w tym zakresie, opieranie decyzji o dane i poprawne wyciąganie wniosków będzie kluczowe.\nWzrost znaczenia wyszukiwania głosowego wymaga dobrego przygotowania się w obszarach SEM. Im szybciej asystenci głosowi podbiją nasz rynek, tym większe wyzwanie będzie stanowiło dostosowanie treści czy stron do nietypowych zapytań.\nW SEO koniecznie uzupełnij swój słowniczek o pojęcia: data driven SEO oraz crawl budget. W Google Ads: pamiętaj o tym, że istnieją narzędzia, które znacznie zmieniają styl pracy z Ads. Sprawdź, jak dużo może wnieść do Twojej pracy Semstorm i Senuto, a jeśli prowadzisz kampanię dla e-commerce to sprawdź Blue Winston. Na koniec zobacz nowe możliwości reklamy na YouTube – drugiej największej wyszukiwarce w Polsce.\n3 najciekawsze akcje/kampanie z obszaru SEO z 2018 roku w Polsce\nBardzo ciekawa była kampania x-kom.pl wykorzystująca real time marketing w generowaniu wzrostów w ruchu organicznym. SEO zasadniczo jest działaniem długofalowym, efekty przychodzą z czasem, dlatego kampanie bazujące na natychmiastowych efektach są tak wyjątkowe. W tym przypadku kluczem do sukcesu okazało się wykorzystanie Google News i oferta, w której często pojawiają się nowości i znane z wyprzedzeniem premiery produktów.\nInteresujący był też case study Senuto dla pracuj.pl. Nie tyle ze względu na dosyć łatwe do przewidzenia wnioski / efekty (opublikowanie artykułów wysokiej jakości przyczyniło się do zwiększenia widoczności i ruchu), co ze względu na analizę danych i opracowanie wytycznych do tworzenia treści w odniesieniu do topical authority oraz intencji użytkowników.\nJedną z najciekawszych akcji minionego roku dla mnie był SEO MeetUp we Wrocławiu. Jestem z Wrocławia, tutaj żyję i pracuję i wiem, jak bardzo we Wrocławiu brakuje branżowych spotkań, szczególnie opartych na merytorycznych wystąpieniach i integracji. Cieszę się, że udało się je (z sukcesem) zorganizować i mam nadzieję, że było to jedno w wielu kolejnych :)\n3 wydarzenia z 2018 roku najmocniej wpływające na obszar SEO\nWażnym wydarzeniem było wprowadzenie nowej wersji Search Console i zapowiedź zamknięcia starej. W ciągu kolejnych miesięcy stopniowo kolejne funkcje były dodawane do nowej wersji, jednak nie wszystkie jeszcze zostały przeniesione. Pojawiła się możliwość analizy dłuższego zakresu danych czy więcej informacji o stanie indeksu.\nWydarzeniem, które zatrzęsło nieco branżą była aktualizacja algorytmu Google w sierpniu skierowana w dużej mierze w serwisy typu YMYL (m.in. medyczne, finansowe, z możliwością zakupu). Jeszcze ważniejszy stał się autorytet strony, merytoryczność treści i zakres publikowanych w serwisie informacji (kompleksowe omówienie tematu).\nSporym wydarzeniem było też usunięcie w wyniku ugody zawartej pomiędzy Google a agencją Getty Images przycisku „pokaż obraz", który umożliwiał szybki podgląd danego zdjęcia w pełnej rozdzielczości bezpośrednio z wyszukiwarki. W efekcie wzrósł ruch z Google Grafika, a optymalizacja grafik zyskała na znaczeniu.\n3 najważniejsze wyzwania stojące przed SEO w 2019 roku\nW 2019 roku ważny będzie rozwój działań link buildingu na coraz wyższym poziomie – coraz ważniejsze będzie budowanie przewagi linkami z serwisów partnerskich w grupie stron firmowych, z serwisów kontrahentów (producenci, klienci, pośrednicy sprzedaży), z serwisów związanych z wydarzeniami i działalnością firmy (konferencje branżowe, targi, szkolenia) czy publikacji eksperckich w prasie branżowej. Wyzwaniem w tym zakresie jest przede wszystkim czas i bieżąca współpraca z klientem potrzebne na pozyskanie tego typu linków oraz koszty z tym związane.\nZagadnieniem, z którym trzeba się zmierzyć, będzie zaawansowana optymalizacja techniczna – coraz więcej stron uzupełnia treści, optymalizuje title i inne elementy strony związane z frazami dlatego optymalizacja dająca przewagę będzie dotyczyła w dużej mierze technicznych rozwiązań, indeksacji, linkowania wewnętrznego. Problemem będą CMSy nie umożliwiające wdrożenia niektórych rozwiązań np. wspierających zmianę struktury (przekierowania 301) czy naprawę problemu kopii treści (rel=”canonical”, meta tag „robots", plik robots.txt).\nIstotne będzie też uwzględnienie intencji użytkowników w strategii działań SEO – analiza pytań i wątpliwości związanych z poszczególnymi tematami oraz intencji użytkowników wpisujących w wyszukiwarkę określone frazy będzie podstawą do planowania działań. Wyzwaniem będzie poprawna interpretacja tych intencji oraz ewentualne ich kreowanie / modyfikacja odpowiednio do naszej oferty.\nNowinki technologiczne a SEO w 2019 roku\nWpływ na kierunek zmian w SEO będzie miał dalszy wzrost wyszukiwania mobilnego. Nie będzie rewolucji (oczekiwanej przez wielu w 2018 roku po zapowiedzi wdrożenia mobile-first index), ale dalsza ewolucja i stopniowy wzrost znaczenia elementów związanych z wyszukiwaniem mobilnym. W jego efekcie coraz ważniejsze jest dostosowanie stron do urządzeń mobilnych, dbanie o krótki czas ładowania strony, optymalizacja wyników w SERP z wykorzystaniem danych strukturalnych, które na mobilnych wynikach mają jeszcze większy wpływ na CTR oraz inne elementy optymalizacji w ramach SXO.\nWagi nabiera też algorytm Google RankBrain bazujący na mechanizmie uczenia się (AI). Dzięki niemu zmiany kolejności wyników wyszukiwania w SERP następują płynnie i takie też musi być reagowanie na te zmiany. Algorytm coraz lepiej interpretuje treści, identyfikuje te niskiej jakości czy niekompletne i obniża ich pozycje. Trafniej też dobiera synonimy, grupuje tematy i rozpoznaje intencje użytkowników po wpisywanych przez nich frazach i reakcjach na wyniki wyszukiwania jakie otrzymują. W top10 jest coraz mniej miejsca na strony nie wnoszące dodatkowej wartości, nie wybijające się jakością ponad konkurencję.\nIstotna będzie optymalizacja stron bazująca na analizie danych. Podejmowanie decyzji optymalizacyjnych w oparciu o proces data-driven to trend powoli kiełkujący w minionym roku i nabierający tempa wraz z powstawaniem narzędzi takich jak SurferSEO.\nNie można zapomnieć też o dalszej ewolucji wyglądu wyników wyszukiwania i wzroście znaczenia oznaczeń danych strukturalnych.


Rolety mini z prowadnicą żyłkową | Rolety moolmark\nadmin 26 listopada 2016 Dekoracja i aranżowanie, Mini rolety, Porady, Rodzaje rolet\nJednym z najtańszych systemów dostępnych na rynku są rolety mini.\nCzy wciąż warto się niemi interesować? Jeśli tak to dlaczego i co je wyróżnia?\nDziałanie i kwestie techniczne.\nDziałanie takich rolet nie jest skomplikowane – materiał nawinięty jest na belkę. Rozwijanie odbywa się za pomocą łańcuszka z mechanizmem blokującym, by zatrzymać materiał na pożądanej wysokości. Często brzegi wzmocnione są żyłkami, by nie odstawały od okien, choć nie jest to do końca możliwe bez specjalnej dodatkowej kasetki. Rolety mini znajdują zastosowanie w wielu pomieszczeniach. Nie są zalecane do okien dachowych. Montaż jest prosty i polega na zamontowaniu specjalnych zaczepów, choć można je także przykręcać bezpośrednio do skrzydła. Uchwyty są delikatne, więc roleta wygląda w oknie elegancko. Wielu producentów dodatkowo impregnuje materiał używany do produkcji takich rolet, by ograniczyć zabrudzanie tkaniny i osiadanie kurzu.\nRolety mini z żyłką możesz wycenić TUTAJ.\nPrzy roletach mini nie ma problemu ze zdjęciem materiału i praniem. Odrobina cierpliwości wystarczy, by czysta tkanina znowu została nawinięta i zamocowana w mechanizmie. Należy jednak ograniczać czyszczenie z użyciem środków czyszczących z uwagi na zabezpieczenie wspomnianym impregnatem, który utraci swoje właściwości po kilku takich praniach. Mniejsze zabrudzenia można przecierać wilgotną ściereczką, po odkurzeniu materiału podlegającego czyszczeniu.\nZalety mini rolet.\nRolety mini materiałowe po zamontowaniu są ciekawa ozdoba okna, która spełnia funkcje zapobiegania nadmiernemu nasłonecznieniu. Materiał zakrywa jedynie przeszklenie. Ogromny wybór kolorów i wzorów tkanin używanych do produkcji rolet i proste rozwiązania montażowe sprawiają, że cena tych rolet zachęca do zakupu.\nWarto pamiętać, że mini roelty występują także bardzo nowoczesnej i praktycznej formie mini rolet samozwijających.\nDlaczego warto poświęcić im uwagę?\nPo pierwsze dlatego, ze są bardzo wygodne w użyciu. System samozwijający dopiero aklimatyzuje się na Polskim rynku, ale są powody by sadzić, ze może być to bardzo przyszłościowa wizja działania mini rolet i nie tylko.\nWspominana opcja samozwijająca zwiększa bezpieczeństwo najmłodszych domowników ponieważ minimalizuje użycie elementów które dzieci mogą połknąć lub się w nie zaplątać.


Aplikacja, która otwiera świat ... - Ogłoszenia - PolskaBezBarier.pl - niepełnosprawni\nAplikacja, która otwiera...\nAplikacja, która otwiera świat ...\ndodano: 2018.04.23 ważne do: 2023.06.08 wyświetleń: 111\nJak kupić bilet na pociąg, zamówić obiad w restauracji albo tylko poprosić o szklankę wody, kiedy mówienie sprawia wielką trudność? Firma z Inkubatora Technologicznego Aeropolis stworzyła aplikację dla niepełnosprawnych, która pomaga się im komunikować ze światem\nDKK Development to firma Jacka Krzysztofińskiego, Marcina Kubasika oraz Łukasza Działy działająca w Inkubatorze Technologicznym Podkarpackiego Parku Naukowo-Techologicznego Aeropolis w Jasionce. W tym gronie jest dwóch informatyków i ekonomista. Firma powstała w 2014 roku, kiedy wspólnicy byli jeszcze studentami.\nZaczynali od gier i aplikacji do przechowywania danych\n– Pierwszy nasz pomysł był taki, że będziemy tworzyć aplikacje na telefon. Zaczęliśmy od gier, następnie powstała aplikacja do przechowywania danych – opowiada Łukasz Działo.\nAle niedługo później zainteresowali się aplikacjami, które mogą pomóc innym. – Szwagierka jednego ze wspólników jest osobą niepełnosprawną. To ona zainspirowała nas, by stworzyć aplikację, która pomoże niepełnosprawnym komunikować się ze światem – wspominają.\nNa rynku takie rozwiązania już istnieją, ale są bardzo drogie. Najbardziej z nich rozbudowany amerykański program to wydatek rzędu 3 tys. zł. Bariera nie do pokonania dla wielu niepełnosprawnych w Polsce.\n– Przejrzeliśmy oferty dostępne na rynku i stwierdziliśmy, że możemy stworzyć coś własnego, lepszego. Coś, co będzie miało więcej funkcji niż dotychczas znane aplikacje i będzie tańsze – mówią chłopaki z DKK Development.\nZamiast liter są piktogramy\nPrace trwały 1,5 roku. W tym czasie rzeszowianie nawiązali współpracę z Polskim Stowarzyszeniem na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną w Jarosławiu. – Od Basi i Witka, którzy na co dzień pracują z niepełnosprawnymi, dostaliśmy wiele podpowiedzi i wskazówek, jak w ogóle podejść do tematu. Rzeczy dla nas proste i oczywiste, dla niepełnosprawnych mogą stanowić problem i barierę w korzystaniu z aplikacji. Bez tej współpracy aplikacja na pewno nie powstałaby w takim kształcie – mówi Łukasz Działo.\nNa początku tego roku firma udostępniła Things I Mean, komunikator, który działa podobnie, jak np. Messenger. Tyle, że zamiast liter używa się w nim piktogramów. – Niepełnosprawni nie są w stanie napisać smsa, bo nie mogą opanować alfabetu. Za to swobodnie mogą się komunikować za pomocą obrazków i przekazywać w ten sposób wiadomości – wyjaśniają twórcy TIM.\nAplikacja jest już dostępna. Korzystają z niej podopieczni z dwóch ośrodków na Podkarpaciu: PSONI Koło w Jarosławiu oraz Zespołu Szkół Specjalnych w Kolbuszowej Dolnej.\nMożna kupić bilet na pociąg, albo zamówić danie w restauracji\n– Z dzieciakami z Jarosławia pojechaliśmy Pendolino na wycieczkę do Gdańska. Damian, nieśmiały i wycofany, który zdaje sobie sprawę, że niewyraźnie mówi, na stacji, korzystając z naszej aplikacji, dla całej grupy, 22 osób, zamówił i kupił bilety. Później w restauracji dzieciaki zamawiały posiłek. Przekonały się, że mogą komunikować się z obcymi ludźmi w nieznanym sobie mieście, i dzięki tej aplikacji otwierają się na świat – mówi Łukasz Działo.\nJak to działa? Na tablecie użytkownik wybiera określony piktogram, naciska znaczek głośnika, dzięki czemu obraz zamieniany jest w dźwięk. – Na razie teksty są tylko po polsku. Szukamy kontaktów, by promować naszą aplikację także na Słowacji, w Czechach czy w innych krajach. To tylko kwestia wgrania innej wersji językowej – mówi Łukasz Działo.\nW bazie dostępne są piktogramy biało-czarne, kolorowe, uproszczone i bardziej skomplikowane. – Do naszej aplikacji każdy użytkownik może załadować bazę, którą się posługuje, może też wgrać zrobione przez siebie zdjęcia przedmiotów, lub narysowanych przez siebie rysunków. I tak np. osobie głęboko upośledzonej wystarczy do porozumiewania się w domu czy nawet zrobienia zakupów 50 piktogramów. Ale są takie osoby, których baza to 500 obrazków – wyjaśnia Łukasz Działo.\nŚwietnym uzupełnieniem aplikacji są gry, które pomagają\nAplikacja, która otwiera świat\nStrona WWW: http://rzeszow.wyborcza.pl/rzeszow/7,34962,23296598,aplikacja-ktora-otwiera-swiat-przed-niepelnosprawnymi-powstala.html


¡Olé! Magazyn | Felietony | Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie: Álvaro Vadillo\nKtokolwiek widział, ktokolwiek wie: Álvaro Vadillo\nÁlvaro Vadillo | Fot. Metro\nWiecie jaki to odgłos, gdy pęka więzadło krzyżowe w kolanie? Jakby ktoś klasnął z bicza. Pierwszy jest właśnie dźwięk, dopiero potem pojawia się uczucie bezwładności, kiedy noga składa się jak u szmacianej lalki. Ten odgłos Álvaro Vadillo po raz pierwszy usłyszał w 16. minucie swojego debiutanckiego meczu na Santiago Bernabéu, po feralnym starciu z Sergio Ramosem. Był 2011 rok a Álvaro miał siedemnaście lat. Najpierw odgłos. Dopiero potem świadomość tego, co on oznacza.\nKariera Álvaro Vadillo rozpoczęła się tak wcześnie i rozpędziła tak szybko, że trudno było uwierzyć w jej realność. Zwłaszcza, że młodziutki skrzydłowy nie trafił do cantery madryckiej czy barcelońskiej, ale do Realu Betis. Z perspektywy czasu można odnieść wrażenie, że nie miał innego wyboru i od samego początku był skazany na Betis. Bo jaką inną przyszłość można wróżyć dziecku, które urodziło się dokładnie w 87. rocznicę założenia jego ukochanego klubu? Od najmłodszych lat piłkarz urodzony w Puerto Real, który swoje pierwsze kroki stawiał w szkółce lokalnego Deportivo La Salle, z nabożną wręcz czcią spoglądał w kierunku Joaquína. Móc zagrać u boku legendarnego La finta y el sprint było największym marzeniem małego Álvaro.\nMarzyłem o tym, by móc spotkać go w Betisie. Wyobrażałem sobie, że Joaquín gra na jednym skrzydle, a ja na drugim. Umarłbym żeby tylko móc go poznać. Zagrać z nim w Betisie było dla mnie najlepszym, co mogło mnie spotkać.\nIronia losu sprawiła, że dokładnie w tym samym roku, gdy po dwunastolatka z Puerto Real sięgnęła cantera Heliópolis, Joaquín właśnie opuszczał ten klub, odchodząc do Valencii. Gdy niemal dekadę później El Picha powróci wreszcie do Sewilli, Álvaro Vadillo wciąż tam będzie. Ich drogi nareszcie się przetną w miejscu, które obaj nazywają „klubem swojego życia”. Tu można by zamknąć tę historię i powiedzieć, że wreszcie zakończyła się szczęśliwie, gdyby nie to, że… jest zupełnie inaczej.\nVadillo – złote dziecko nie tylko Betisu, ale też reprezentacji Hiszpanii. Zadebiutował w barwach Verdiblancos w meczu z Olympique Marsylia, zbierając entuzjastyczne recenzje. W wieku 16 lat, 11 miesięcy i 16 dni rozegrał swój pierwszy mecz w Primera División – ligowe starcie z Granadą, które Rubén Castro rozstrzygnął na 1:0 dla ekipy z Sewilli, – tym samym zostając drugim najmłodszym debiutantem w historii La Liga. Spływały też powołania do młodzieżowych reprezentacji Hiszpanii, a Vadillo stał się jednym z najgorętszych punktów na mapie iberyjskiego futbolu. Niemal wszyscy wróżyli mu wielką karierę. Nic dziwnego, skoro skrzydłowy z Puerto Real tak szybko zaczął błyszczeć w pierwszej drużynie Realu Betis. Już wtedy zgłosiła się po niego Fiorentina – kolejny dziwny kaprys losu, gdyby tylko wiedział, że to właśnie tam trafi kiedyś Joaquín… Włoski klub zaoferował mu przepracowanie presezonu z pierwszą drużyną i w zależności od jego wyników dołączenie do niej, lub do ekipy rezerw. 1,6 miliona euro za pięcioletni kontrakt, dla szesnastolatka. Jakkolwiek intratnie by brzmiała Álvaro nie przyjął tej oferty. Nie chciał jeszcze opuszczać rodziny, Sewilli i przede wszystkim Betisu. Był przekonany, że to właśnie tam znajduje się jego przyszłość. W pewien szczególny, ironiczny i wręcz okrutny sposób – miał rację. Pojawi się też oferta z Madrytu, którą nastolatek także odrzuci. Kolejna gorzka ironia losu, patrząc na to, co 17 października 2011 roku wydarzy się na murawie Santiago Bernabéu.\n„Nie wrócisz już do futbolu”\nFakt, to nieco zmąciło naszą radość ze zwycięstwa. […] Pierwsze, co zrobiłem po zakończeniu meczu, to poszedłem do ich szatni żeby dowiedzieć się jak on się czuje. Mam nadzieję, że szybko wyzdrowieje, bo to młodziutki zawodnik o wielkich możliwościach.\nSergio Ramos nie poszedł sam do szatni gości, by dowiedzieć się od piłkarzy Betisu jaki jest stan Álvaro Vadillo. Obrońcy Realu Madryt, w starciu z którym skrzydłowy z Sewilli doznał kontuzji, towarzyszył wtedy Xabi Alonso. Mimo faktu, że Vadillo zniesiono z murawy na noszach w tej chwili można było jeszcze mieć nadzieję, że nic poważnego się nie stało. Dopiero potem przyszła diagnoza: zerwanie więzadeł krzyżowych w prawym kolanie. Ponad pół roku przerwy dla canterano Betisu. W rzeczywistości jednak znacznie więcej.\nPierwsza kontuzja – znosisz to dość dobrze. Jesteś młody, właściwie nie do końca zdajesz sobie sprawę z tego, co się wydarzyło… Ale druga… to było jak kubeł zimnej wody. Rozpocząłem presezon, chcąc udowodnić wszystkim, że nadal mogę tu występować. Przez myśl przeszło mi, że może nie jestem już w stanie grać, że nie nadaję się do tego, to nie jest miejsce, w którym powinienem być. Sam siebie pytałem co robię źle. Dwie poważne kontuzje kolana przed ukończeniem 20. roku życia. To strasznie trudne. Przez głowę przetoczyło mi się tysiąc myśli a jedna z nich brzmiała: „Nie wrócisz już do futbolu”.\nLekcja życia, jaką otrzymał od losu Álvaro Vadillo, była równie przedwczesna, co okrutna. Choć planowany powrót skrzydłowego do gry po kontuzji, której doznał na Santiago Bernabéu miał zająć około pół roku, sprawy skomplikowały się znacznie bardziej. Młody bético nie był w stanie od razu odzyskać miejsca, które wywalczył sobie wcześniej w pierwszej drużynie. Przesunięcia do rezerw nie poczytywał jako kary, lecz jako szansę na powrót do utraconej formy. Wszystko wskazywało na to, że po dwóch latach pokuty ten moment wreszcie nadejdzie. Sezon 2014/15 miał być dla Álvaro przełomowy. I był, jednak ironia losu znów nie pozostawiła szansy na optymizm. To był zaledwie trening z pierwszą drużyną, ale dla dziewiętnastolatka zakończył się kontuzją dwóch więzadeł, krzyżowego i bocznego, i pękniętym kłykciem piszczela. Tym razem lewe kolano. Kolejne pół roku rehabilitacji. Promień nadziei nagle zmienił się w rozpacz.\nCzego się nauczyłem? Że futbol niczego ci nie podaruje. Jednego dnia możesz grać na spektakularnym poziomie a kolejnego, odrobina pecha, i w jednej chwili tracisz wszystko.\nW tym momencie w Vadillo wręcz uderzający jest spokój i pogodzenie z losem, ocierające się niemal o gorzką rezygnację. Kubeł zimnej wody, o którym skrzydłowy z Puerto Real sam wspomniał, sprawił, że dojrzał on w jednej chwili. Być może stał się nawet zbyt dorosły, jak na swój wiek.\nKto był moim największym wsparciem w tej kontuzji? Ja sam. Bo tylko ja wiedziałem, co przeszedłem podczas pierwszej.\nOd momentu kontuzji lewego kolana Vadillo popadł w zapomnienie. Tak dawno nikt nie widział go w pierwszej drużynie, że można było mieć wątpliwości czy wciąż należy do ekipy z Benito Villamarin. Spokój i cierpliwość, których sam nauczył się dzięki własnym doświadczeniom, pozwoliły mu po raz kolejny znieść rehabilitację i doczekać końca sezonu, który Realowi Betis przyniósł awans do Primera Divisón. Kolejna nadzieja, kolejna szansa. I kolejny cios – tym razem najtrudniejszy. Wiadomość, że Vadillo nie mieści się już w planach Pepe Mela na sezon w La Liga i trener chce by Álvaro opuścił klub.\nMiłość czy szacunek?\nRayo Vallecano to swoiste refugium dla wszelkich piłkarskich wyrzutków. Klub z Vallecas już niejednokrotnie ściągał piłkarzy, dla których zabrakło miejsca w innych drużynach, przepuszczając ich przez maszynkę Paco Jémeza i oddając światu w lepszej wersji. Tę właśnie drogę miał przejść Vadillo. Wydawało się, że wszystko jest już pewne. Zawodnik ustalił szczegóły transferu z madryckim klubem, pojawił się w Vallecas na próbach medycznych i moment, w którym jego podpis miał wysychać na kontakcie z Rayo wyglądał na nieunikniony. Do mediów przeciekły nawet szczegóły kontaktu: umowa na trzy sezony w barwach Franjirrojos, opcja pierwokupu dla Betisu na okres dwóch lat i kwota trzech milionów euro, którą musiałby zapłacić któryś z tych dwóch klubów, gdyby zechciał pozyskać całość praw do zawodnika. A jednak planowaną datę prezentacji Vadillo przekładano z dnia na dzień, a podpis Andaluzyjczyka ostatecznie nigdy nie znalazł się na kontrakcie z Rayo.\nCo właściwie wydarzyło się tego lata?\nMieliśmy porozumienie z Vadillo, jednak Betis nie zaakceptował tych warunków – oznajmił prezydent Rayo, Raúl Martín Presa. – Chcieliśmy żeby był to nasz zawodnik na lata. Álvaro bardzo chciał zagrać w Rayo i pragnął rozpocząć treningi tak szybko, jak to tylko możliwe.\nEduardo Macía, dyrektor sportowy Realu Betis, przekazał potem Vadillo, że klubowi bardzo zależało na korzystnych warunkach pierwokupu i to w tym miejscu wizje Rayo i Betisu okazały się sprzeczne. Andaluzyjska prasa zaczęła jednak spekulować na temat innej przyczyny, dla której Álvaro nie trafił do Rayo. Pojawiły się informacje, że zawodnik z Puerto Real nie przeszedł testów medycznych i mimo tego, że Felipe Miñambres bardzo chciał sprowadzić tego zawodnika przeważająca okazała się opinia lekarzy, którzy wyrazili wątpliwości względem stanu kolan skrzydłowego. Sztab medyczny Rayo miał oznajmić, że nie weźmie na siebie odpowiedzialności za to czy więzadła młodego piłkarza wytrzymają grę w pierwszej drużynie. Oczywiście, to pierwsze co mogło przyjść na myśl, gdy oficjalne ogłoszenie transferu Álvaro przeciągało się w nieskończoność dokładnie od chwili, gdy stawił się w Vallecas na testy. Można by uznać to za chwytliwą plotkę, gdyby nie fakt, że sam zawodnik wyznał:\nTak, w trakcie testów lekarze w Vallecas mieli wątpliwości co do stanu moich kolan. Jednak prezydent Rayo postawił sprawę jasno: problemem były warunki kontraktu. Dobrze zrobił, że to powiedział i jestem mu za to wdzięczny.\nPytanie jednak pozostaje otwarte: czy Presa powiedział prawdę? Álvaro wrócił z Madrytu do Sewilli, do klubu do którego już jako dziecko deklarował głęboką miłość. Choć zapewnia, że nie ma pretensji do Pepe Mela i jego kontakt z trenerem jest dobry, to jednak nie sposób nie zauważyć, że jego narracja względem klubu się zmieniła. Teraz przeważają w niej inne emocje.\nSądzę, że trener uznał, że nie jestem w stanie grać na odpowiednim poziomie i dlatego chciał żebym odszedł, choć nie skonkretyzował żadnego powodu. Tak już jest z decyzjami… Wiele zawdzięczam Betisowi i jestem mu winien szacunek. Teraz jestem tym jednym zawodnikiem więcej w drużynie i mam zamiar zrobić wszystko, by wywalczyć sobie miejsce.\nJuż nie „kocham” ale „jestem winien szacunek”. Istnieje pewna granica bolesnych doświadczeń jaką człowiek jest w stanie na siebie przyjąć, zanim pozostanie mu tylko cynizm. Tego lata Álvaro Vadillo, wbrew własnej woli, przekroczył tę granicę.\n78. minuta meczu z Las Palmas, który Betis wygra po bramce Williana José w doliczonym czasie gry. Sędzia techniczny pokazuje zmianę, boisko opuszcza Joaquín. 34-letni zawodnik, który po wielu sezonach poza Benito Villamarin wreszcie powrócił do domu, opuszcza murawę a na jego miejsce wbiega piłkarz z numerem 21. Álvaro Vadillo. Od dekady skrzydłowy z Puerto Real przeglądał się w lustrze Joaquína. Jego dziecięce marzenie spełniło się w poprzedniej kolejce, kiedy zagrał w Betisie u boku El finta y el sprint w meczu z Celtą. Niecałe pół godziny, ale spełnionych marzeń nie da się przeliczyć na liczby. W tym sezonie wystąpił zaledwie w dwóch spotkaniach, wchodząc z ławki, w sumie rozgrywając tylko 49 minut. Nie możemy jeszcze powiedzieć, że Álvaro Vadillo, zaginiony przez tak długi czas, w końcu się odnalazł. Byłoby to przedwczesne.\nSam Vadillo dawno porzucił słowo „nadzieja”. W jego słowniku zastąpiła je za to „walka”. Niejeden już dawno rzuciłby ręcznik i fakt, że Álvaro tego nie zrobił jest jak dotąd największym osiągnięciem jego krótkiej kariery. Zmiana, której dokonał Pepe Mel w 78. minucie meczu z Las Palmas jest jedynie symbolem, jednak dla Vadillo może oznaczać kroplę nadziei, której sam już się wyzbył. W tej chwili to więcej, niż mógłby liczyć. Być może – po tym jak jego dziecięce marzenie wreszcie się spełniło – w końcu przestanie przeglądać się w lustrze Joaquína i znajdzie swoje własne. Jeśli jego karta w końcu się odwróci – a czas najwyższy, by tak się stało – to z pewnością znajdzie się kiedyś dziecko, które będzie marzyć o tym, by zagrać u boku Álvaro Vadillo.\nTagi: Alvaro VadilloJoaquinPepe MelReal Betis\nPoprzedni wpis Olé Directo #91: Fasolka zamiast kawioru i Monsieur Griezmann\nKolejny wpis Autobiografia Carlo Ancelottiego lub „Barça vs. Real” Sportową Książką Roku? Wszystko zależy od Was!\nTrudne życie Emery’ego w Paryżu 2 stycznia, 2017\nVarane nie może czekać 29 marca, 2015\nHiszpan kibicujący Deportivo i… Śląskowi Wrocław. Poznajcie Rubéna Orgeirę 9 sierpnia, 2021


Felieton • cze 22, 2021\nItalia lotem błyskawicy przebrnęła przez zmagania fazy grupowej EURO 2020. Pokazała się całej Europie w pełnej krasie i dała nam wszystkim możliwość, by się w niej zakochać. Powiedzmy sobie szczerze - trudno było oprzeć się jej urokowi. Nawet mimo tego ostatniego starcia z Walią, które już tak spektakularne nie było. Włosi mogą marzyć i marzą, a dzień 11 lipca zakreślili w swoich kalendarzach... błękitnym flamastrem.\nO sile Włochów pod wodzą Manciniego przebąkiwało się już na długo przed turniejem. Osoby będące blisko tej reprezentacji zdawały sobie sprawę, że może ona nieźle na mistrzostwach namieszać. Tuż przed EURO „Azzurri” stali się cichym faworytem, ale po efektownym zdobyciu grupy A, wyjściu z niej z pierwszego miejsca z kompletem punktów i bilansem bramkowym 7:0, już nikt, rozmawiając na ich temat, nie zniża głosu.\nItalska „orkiestra” przed rywalizacją ze Szwajcarią. Pasja, z jaką Włosi śpiewają swój hymn narodowy, czyli „Il Canto degli Italiani” lub „Inno di Mameli”, jest niesamowita. (Fot. Goal.com)\nRoberto Mancini zadaje kłam licznym teoriom futbolowych malkontentów, którzy twierdzą, że nie da się pięknie grać i wygrywać. Albo jedno, albo drugie. Nic bardziej mylnego. Można grać z ambicją, polotem i poetycką fantazją, a jednocześnie zachowywać należytą odpowiedzialność na boisku oraz realizować założenia taktyczne trenera. A przy tak skomplikowanej i rozbudowanej taktyce, jaką proponuje były menedżer Interu, każdy trybik tej błękitnej machiny musi działać bezbłędnie.\nAle żeby wszystko mogło chodzić jak w, nomen omen, szwajcarskim zegarku, potrzeba również wyśmienitej atmosfery i wzajemnego zrozumienia. Mancini podkreśla to na każdym kroku. Jego zawodnicy również. Od kapitana Giorgio Chielliniego po rezerwowego napastnika Andreę Belottiego. Każdy czuje się potrzebny. A najlepsze w tym wszystkim jest to, że na słowach się nie kończy, bo wszyscy gracze z pola dostali już szansę pokazania się w europejskim czempionacie. Ba, w spotkaniu z Walią w 89. minucie na murawie Stadio Olimpico zameldował się nawet Salvatore Sirigu. W tym momencie tylko Alex Meret, trzeci bramkarz, nie dostał jeszcze żadnych minut.\nTakie postępowanie 56-latka ma swoje podłoże jeszcze w jego karierze piłkarskiej. W 1990 roku Mancini znalazł się w kadrze na mundial, który organizowała właśnie Italia. Wówczas bohaterem narodowym stał się Salvatore „Toto” Schillaci, a „Squadra Azzurra” wywalczyła brązowy medal. Obecny szkoleniowiec włoskiej drużyny narodowej nie dostał od selekcjonera Azeglio Viciniego choćby minuty na zaprezentowanie swoich umiejętności na mistrzostwach świata rozgrywanych w ojczyźnie. Dlatego teraz popularny „Mancio” nie rzuca słów na wiatr i robi, co tylko może, by absolutnie wszyscy czuli się istotnymi elementami jego układanki.\nMoc tego zespołu może naprawdę przerażać. Popatrzmy na Marco Verrattiego, który zagrał wczoraj swój pierwszy mecz na tych mistrzostwach. Kontuzja kolana uniemożliwiła mu rozpoczęcie turnieju w pierwszym składzie. Z Walią miał dostać 45, maksymalnie 60 minut. Na boisku został do ostatniego gwizdka Ovidiu Hațegana i był bezsprzecznie najlepszym zawodnikiem całego widowiska. Możliwość podziwiania jego maestrii w środku pola była czystą przyjemnością. 136 kontaktów z piłką i 93,6% celności podań mówią same za siebie. Barella, Jorginho, Locatelli, Verratti, Pessina, czyli błogosławiony problem Manciniego. Kto by nie chciał takiego mieć?\nKolejna sprawa - wyrównanie rekordu 30 gier z rzędu bez porażki legendarnej drużyny Vittorio Pozzo, która wyśrubowała taką passę w latach 1935-1939. W 1/8 finału „Azzurri” zagrają zatem z Austrią nie tylko o awans do ćwierćfinału, ale również o zapisanie się w annałach calcio. Jak podkreśla jednak sam Mancini - jego ekipa, w przeciwieństwie do squadry Pozzo, która zdobyła złoty medal olimpijski na Igrzyskach w Berlinie oraz dwukrotnie cieszyła się z mistrzostwa świata, jeszcze nic nie wygrała. Słowo klucz: jeszcze. A Włosi i tak są dumni ze swojej reprezentacji. Może to nawet za mało powiedziane - są po prostu oczarowani jej obecnym obliczem.\nTrudno, żeby było inaczej, skoro po pojedynku ze Szwajcarią włoski szkoleniowiec zadedykował zwycięstwo osobom cierpiącym i wszystkim swoim rodakom, czym jeszcze mocniej scalił więź swojego zespołu z całym narodem. Prezez włoskiej federacji piłkarskiej, Gabriele Gravina, twierdzi, że drużyna Manciniego jest prezentem dla Italii i dla wszystkich Włochów. Prezentem, na który, po tragedii 2017 roku i dwumeczu ze Szwecją, zasługiwali.\n📹 Le reazioni dei tifosi al gol di #Pessina e alla vittoria degli #Azzurri contro il Galles 🎉#ITA #ITAWAL #ItaliaGalles#Nazionale #VivoAzzurro pic.twitter.com/2EXZ4iklun\nRoberto Mancini świetnie zarządza grupą, jest prawdziwym szefem i oparciem dla swoich piłkarzy. Nie wiemy jeszcze, jak poradziłby sobie w kryzysowej sytuacji, która wymagałaby od niego zdecydowanego działania. I choć pewnie zachowałby zimną krew i doskonale spełnił swoją rolę, to lepiej się o tym nie przekonujmy. Niech „Squadra Azzurra” szturmem weźmie fazę pucharową mistrzostw Europy. Niczym Frecciarossa, którą podróżuje na mecze do Rzymu.\nBo niebo błękitne nad nami, kolorowane przez włoskich artystów piłkarskiego rzemiosła magiczną futbolową kredką o tejże właśnie barwie, chcemy widzieć jak najdłużej. Aż do samego finału. Forza Italia!


Materiały sypkie – czym są, ich najważniejsze zastosowanie\nKruszywa możemy znaleźć praktycznie na każdej budowie. Takie materiały jak piasek czy żwir są niezbędne, aby móc wyprodukować beton czy zaprawę. Na rynku obecnie znajduje się wiele kruszyw, które różnią się między sobą wielkością bryły czy chociażby właściwościami. Jeśli niebawem planujesz stworzyć ścieżkę w ogrodzie lub wymieszać beton, to powinieneś nieco więcej dowiedzieć się na temat kruszyw!\nKruszywo budowlane to nic innego jak skalny materiał sypki o pochodzeniu mineralnym, organicznym lub przemysłowym. Powszechnie znajduje zastosowanie w budownictwie. Najpopularniejszy jest piasek budowlany i jednocześnie jest to najdrobniejsze kruszywo budowlane. Wielkość ziaren piasku, który wykorzystuje się np. do zrobienia zaprawy murarskiej, wynosi od 0 mm do 4 mm. Wyróżniamy również żwir, który jest okruchową skałą osadową o luźnej postaci i zwykle ma średnicę większą niż 4 mm do nawet 6 cm! Powszechnie wykorzystywana jest także pospółka, która jest mieszanką żwiru i piasku. To zaledwie część oferty firmy Krzysztof Wasielewski Transport Handel Usługi, która zajmuje się sprzedażą i transportem kruszyw budowlanych.\nGdzie są wykorzystywane kruszywa budowlane?\nSą to materiały, które głównie wykorzystuje się do tworzenia mieszanek betonowych. Nie każdy wie, że stanowią one nawet ponad 70% objętości betonu! Wyróżniają się doskonałą wytrzymałością i wilgotnością. Równie chętnie wybieranym produktem w budownictwie jest piasek, który znajduje zastosowanie podczas tworzenia mas budowlanych (np. klejów), zapraw murarskich i nasypów.\nKruszywa budowlane doskonale nadają się także do prac ogrodowych i przydomowych – np. jako ozdoba oczka wodnego. Takie materiały jak żwir czy kamienie są też idealnym wyborem do wypełnienia przestrzeni ogrodowej. Świetnie sprawdzają się tam, gdzie nie chcemy, by rosła trawa lub chwasty. Innym popularnym zastosowaniem takich produktów jest utwardzanie ścieżki ogrodowej czy podjazdu. Ze żwirem czy pospółką na pewno uda nam się stworzyć twarde, stabilne i ekologiczne podłoże!\nKruszywa budowlane są niezbędne zarówno w trakcie budowy, jak i podczas wykonywania różnego rodzaju prac na działce. Z...


I runda Virtual Rally Championship 2018\nVRC Rallye Automobile de Monte-Carlo by VirtualRally.eu. Niedługo po zmaganiach w prawdziwym Rajdzie Monte Carlo, przyszła również pora na rozpoczęcie rywalizacji na wirtualnych odcinkach, gdzie w pierwszej tegorocznej rundzie Virtual Rally Championship 2018 by VirtualRally.eu nasz zespół wystawił reprezentację 13 zawodników, którzy zmierzyli się ze stawką prawie 300 zawodników z całego świata. Jak i w prawdziwym rajdzie, warunki pogodowe i odpowiedni dobór opon stanowiły duże wyzwanie dla wszystkich startujących zawodników.\nBardzo udany początek sezonu zaliczyli nasi zawodnicy startujący w autach WRC. Wicemistrz ubiegłorocznego sezonu, Tomasz Wach (Hyundai i20 Coupe WRC), pomimo przygody na 2. odcinku specjalnym zakończonej niegroźnym dachowaniem, utrzymywał wysokie tempo, które pozwoliło mu na wywalczenie 2. miejsca w klasyfikacji generalnej rajdu, przegrywając ten arcytrudny rajd o zaledwie 11 sekund. Piotr Walczak (Hyundai i20 Coupe WRC), który zadebiutował w tym rajdzie w barwach naszego zespołu, osiągnął metę rajdu na bardzo wysokim 4. miejscu w „generalce”, tracąc do ostatniego miejsca na podium 15 sekund. Powracający po przerwie, Sebastian Trzeszczkowski (Ford Fiesta WRC), rozpoczął rajd spokojnym tempem, mając na celu głównie dojechanie w całości do mety, ale niestety na przedostatnim „oesie”, po chwili dekoncentracji wypadł z trasy, zostając ostatecznie sklasyfikowanym na 30. miejscu w klasie VRC1.\nW klasie VRC2, najlepiej z naszych zawodników rajd rozpoczął Rafał Majka (Ford Fiesta R5, plasując się po 10 próbach na 13. miejscu. Niestety zły dobór opon przed 11. „oesem” spowodował duże straty naszego zawodnika i w efekcie ukończenie zmagań na 47. miejscu w klasie. Dariusz Nowak (Ford Fiesta R5) i Adrian Czarnecki (Hyundai i20 R5), odpadli z rajdu po wypadkach odpowiednio na 5. i 9. odcinku specjalnym. Najwyżej z naszych reprezentantów w VRC2 zawody ukończył Mariusz Furtek, który po wypadku na 6. odcinku, utrzymywał później równe tempo, ostatecznie kończąc rajd na 43. pozycji w klasie.\nW klasie VRC3, najlepsze osiągi z naszych zawodników zaprezentował Tomasz Rajewski (Renault Clio IV R3T), który po spokojnym początku w nowym dla siebie aucie, stopniowo piął się w klasyfikacji i osiągnął metę rajdu na punktowanym 10. miejscu w klasie. Adam Mendoń (Peugeot 207 RC R3T), rozpoczął zawody niestety już od wypadku na 1. odcinku specjalnym, po którym kontynuował jazdę w zawodach, ostatecznie zostając sklasyfikowanym na 24. miejscu w klasie.\nSpośród czwórki naszych zawodników w klasie VRC4, najlepiej w „Monte” zaprezentowali się, debiutujący w naszym zespole Mariusz Domanus (Renault Twingo R2 Evo) oraz Kamil Knap (Opel Adam R2), który po przerwie wraca na wirtualne odcinki specjalnie. Pomimo problemów w ostatniej części zawodów, ukończyli zawody na 11. i 13. miejscu, oboje dając do zrozumienia, że mają apetyt na więcej w kolejnych rundach. Paulina Nowak (Opel Adam R2) i Michał Tambor (Opel Adam R2), niestety odpadli z rajdu wskutek problemów technicznych już podczas 4. odcinka.\nZ Monte Carlo wywozimy łącznie 30 punktów do klasyfikacji zespołowej , co plasuje nas po pierwszej tegorocznej rundzie na 5. miejscu wśród grona ponad 50 ekip, które zgłosiły się do rajdu. Natomiast w klasyfikacji indywidualnej w czołowej piątce znajduje się aż dwójka naszych zawodników, którzy z pewnością będą chcieli powalczyć o zwycięstwo w klasyfikacji generalnej w już nadchodzącym wirtualnym Rajdzie Szwecji!


Strona główna » Aktualności » Rozpoczęcie wysyłki - fuksje, pelargonie, datury, hortensje i inne jadą już do swoich właścicieli\nJuż ruszyliśmy z wysyłką roślin. Fuksje, pelargonie, datury, hortensje i inne rośliny już rozpoczęły drogę do swoich właścicieli.\nZamówienia wysyłamy zgodnie z kolejnością wpłat i proszę pamiętać, że zamówienia są opłacane przez Klientów od stycznia – dokładnie od 3 stycznia. Fuksje i pelargonie nie mogą być traktowane jak ubrania, książki czy inne martwe przedmioty. Każdą sadzonkę musimy obejrzeć, sprawdzić korzenie, ugnieść podłoże, sprawdzić poprawność odmianową i dopiero lądują w blistrze, a następnie do kartonu. To żmudny proces i nie da się wysłać 1000 paczek dziennie.\nChciałbym, przy okazji zwrócić uwagę na fakt, że te Wasze fuksje, pelargonie czy inne rośliny nadal rosną w odpowiednich warunkach, dbamy o nie, przycinamy, nawozimy, podlewamy i odpowiednio opryskujemy. Więc im później je dostaniecie tym będą większe. Do końca kwietnia postaramy się wysłać zamówienia opłacone od stycznia do końca marca. W międzyczasie wyślemy proste zamówienia z kwietnia.\nI bardzo proszę o trochę zrozumienia odnośnie terminów wysyłki. Dzisiaj miałem bardzo niemiłego sms-a i jeszcze bardziej niemiłą rozmowę z tą samą Panią. Pani zamówienie złożyła w tą środę 1 kwietnia. Dzisiaj po 8 rano obrażała mnie telefonicznie, bo roślin jeszcze nie dostała. No jak??? Kiedy?\nPrzecież Pani zaakceptowała regulamin…\nMy robimy te rośliny sami, rośliny wybiera tylko Izabela - głównie po to żeby nie było pomyłek w odmianach. Codziennie maszeruje między szklarniami i robi około 15 kilometrów dziennie wybierając dla Was fuksje, pelargonie i inne rośliny kwitnące. My nie mamy 1000 sztuk sadzonek z danej odmiany, czasem to tylko 6-8 sztuk w danym roku.\nJa wiem, ktoś napisze, że go to nie obchodzi. Mogę tylko odpowiedzieć: „Rozumiem, inaczej nie możemy, żeby zachować zgodność odmianową, a przy ponad 1100 odmian trzeba tego bardzo pilnować. Jeśli nie akceptujesz takiego rozwiązania to nie pozostaje mi nic innego jak przeprosić”.\nOstróżki Delosperma dąbrówka pomidor biała pomidor w tunelu jak wysiewać pomidory pomidor pielęgnacja Dzwonki sadzonki pomidora Hortensja pomidor ochrona pelargonie przewieszające pelargonie bluszczolistne pomidorów sadzonki pelargonie bontblanding pomidor sadzonki nawozy pelargonia tulipanowa pomidor sadzonka pelargonie rosebud nawóz na olbrzymie kwiaty liliowy czerwony fuksja nawóz na kwiaty pelargonii tulipanowej sadzenie pomidora krwawnikom nawóz do kwiatów pelargonia bluszczolistna nawóz do roślin kwitnących dąbrówki kwiaty pelargonia pelargonia o barwnych liściach pelargonia zwisająca różowy krwawniki odmiana pomidora kwiaty róży sadzonki fuksji nasiona pomidora dzwonek nawóz na duże kwiaty Krwawnik nawóz na pąki różowe czerwona rośliny balkonowe pelargonium opryskiwanie pomidorów krwawnikami pelargonia bontblanding pelargonii hortensje kwiaty balkonowe ochrona pomidorów wysiewanie pomidora pomidor nasiona pomidor wysiew pelargonie regal biały jak sadzić pomidory pomidor w szklarni Hortensji pelargonia stellar pelargonia rosebud pelargonie angielskie ostróżka


FAQ: 6-7 miesięcy\n1.Po czym poznać, że moje dziecko prawidłowo przybiera na wadze?\nTo zrozumiałe, że młode mamy martwią się o przyrost wagi u swoich dzieci. Tuż po narodzinach masa dziecka zostanie nałożona na siatkę masy i długości ciała, zwaną siatką centylową. Siatka ta przedstawia zbiór linii (centyli) i jeżeli masa Twojego dziecka znajduje się na jednej z nich, to znaczy, że maluszek rośnie w prawidłowym tempie. Długość ciała oznacza się w ten sam sposób. Jeżeli dziecko znajduje się na dolnej linii siatki centylowej lub poniżej tej linii, lub obecne pomiary centylowe są znacznie niższe niż te, które wykonano ostatnio, należy skonsultować się z pediatrą lub pracownikiem służby zdrowia odpowiedzialnym za pomiar masy i długości ciała Twojego dziecka.\n2.Czy mam przygotowywać jedzenie w domu czy kupować gotowe?\nKażdy od czasu do czasu podaje gotowe jedzenie. Może to być bardzo wygodne. Nie ma jednak potrzeby cały czas kupować tylko ten rodzaj pożywienia. Purée i inne posiłki dla dzieci są bardzo proste w przygotowaniu w domu za pomocą kilku akcesoriów kuchennych, w tym na przykład blendera ręcznego Braun MultiQuick. Można je przygotować ze składników dobrej jakości i zamrozić dużą ilość, aby mieć obiad pod ręką. Gdy gotujesz posiłki samodzielnie, wiesz, z jakich składników są przygotowane i masz pewność, że nie ma w nich niepotrzebnych dodatków, takich jak konserwanty czy inne środki, których małe brzuszki w ogóle nie potrzebują.\n3.Czy potrzebuję specjalnego sprzętu, aby przygotować purée?\nBlender ręczny Braun MultiQuick pozwala szybko przygotować dowolny rodzaj purée dla Twojego dziecka. Ważne jest – zwłaszcza na bardzo wczesnych etapach rozszerzania diety – aby stałe produkty miały całkowicie gładką konsystencję, ponieważ w tym momencie dziecko nie ma jeszcze wykształconej umiejętności radzenia sobie nawet z najmniejszymi grudkami. Podanie grudkowatej konsystencji może spowodować zadławienie. W miarę tego, jak dziecko wykształci umiejętności potrzebne do poradzenia sobie z grudkowatym jedzeniem, blendera Braun MultiQuick można używać do przygotowywania bardziej gęstych purée. Aby przechować purée w zamrażarce, przydatna będzie tacka na kostki lodu z pokrywką (lub specjalne pojemniki na jedzenie dla dzieci).\nFAQ: 0-6 miesięcy\nFAQ: 7-9 miesięcy\nFAQ: 9-12 miesięcy\nFAQ: 12-18 miesięcy\nFAQ: 18-24 miesiące\nFAQ: 24-36 miesięcy


Playoffs NHL: Ducks i Bruins wciąż walczą, emocjonujące starcie Capitals - Penguins Sport\nPlayoffs NHL: Ducks i Bruins wciąż walczą, emocjonujące starcie Capitals - Penguins\nAndrzej Bazylczuk, Łukasz Miszewski 13.05.2009 11:27\nAż trzy z czterech tegorocznych ćwierćfinałów NHL rozstrzygną się w decydującym, siódmym meczu. We wtorek w nocy widmo wcześniejszych wakacji zdołali oddalić od siebie Boston Bruins i Anaheim Ducks.\nFaworyzowani Boston Bruins w toczonej do czterech zwycięstw serii przeciw Carolina Hurricanes przegrywali już 3:1. Zdołali jednak wygrać w niedzielę na własnym lodzie, a we wtorek powtórzyć ten wyczyn na wyjeździe. "Niedźwiedzie" już po pięciu minutach spotkania prowadziły 2:0 - do siatki trafili Mark Recchi i Steve Montador. Kontaktową bramkę dla gospodarzy na początku drugiej tercji zdobył Matt Cullen, ale także i ta odsłona należała do Bruins, którzy zaaplikowali Hurricanes dwa kolejne gole. Ich strzelcami byli Marc Savard i Chuck Kobasew.\nW ostatniej tercji gospodarze rzucili się do odrabiania strat, jednak z gradu 14 strzałów Tima Thomasa zdołał zaskoczyć tylko jeden - byłej gwiazdy Bruins Sergieja Samsonowa. Bramkarz ekipy z Bostonu powstrzymał 31 z 33 lecących w jego stronę krążków i był jedną z przyczyn, dzięki którym ekipa z Massachusetts wciąż liczy się w walce o Puchar Stanleya. Znacznie gorzej spisywał się jego vis-a-vis Cam Ward, który spośród 19 uderzeń przepuścił aż cztery.\nCzwartkowy mecz w Bostonie zadecyduje o tym, kto w finale Konferencji Wschodniej zmierzy się ze zwycięzcą siódmego starcia między Washington Capitals a Pittsburgh Penguins. To właśnie ta seria jest uznawana za najbardziej porywającą w tegorocznych rozgrywkach posezonowych. W trzech z ostatnich czterech meczów pomiędzy "Pingwinami" a Capitals trzeba było dogrywki, żeby wyłonić zwycięzcę.\nRywalizację tę wcześniej reklamowano jako pojedynek dwóch największych młodych gwiazd ligi - Aleksandra Owieczkina z Waszyngtonu oraz Sidneya Crosby`ego z Penguins i kto liczył na starcie dwudziestoletnich gigantów z pewnością się nie zawiódł. Rosjanin w serii sześciu spotkań przeciwko drużynie z Pittsburgha zdobył już 13 punktów (siedem bramek i sześć asyst), Kanadyjczyk jest o trzy punkty gorszy (sześć goli, cztery asysty). Do tego obaj gwiazdorzy w meczu numer dwa ustrzelili hattricka. Czy z tego pojedynku ostatecznie zwycięsko wyjdzie silny jak Tur Owieczkin czy "mister elegancji" północnoamerykańskich lodowisk - Sid The Kid okaże się w środową noc.\nSpod eliminacyjnego noża uciekli także Anaheim Ducks, którzy we własnej hali wygrali z Detroit Red Wings 2:1. Oba gole dla zwycięzców padły w drugiej tercji. Najpierw okres gry w przewadze wykorzystał Ryan Getzlaf. Później bohaterem został Corey Perry, który popisał się bardzo dobrą interwencją w obronie, by od razu pomknąć na bramkę rywala i odbić krążek po strzale Getzlafa tak, że stojący w bramce Czerwonych Skrzydeł Chris Osgood nie miał szans na skuteczną interwencję.\nProwadzący w serii 3:2 Wings wzięli się do odrabiania strat, ale ich ataki przyniosły skutek dopiero na niespełna trzy minuty w przed końcem meczu. Niepotrzebny faul Andrew Ebbetta na Darrenie Helmie zaowocował karą dla Anaheim, a ta golem w przewadze Johana Franzena. Hokeistom z Detroit nie udało się już więcej pokonać rewelacyjnie spisującego się tego dnia Jonasa Hillera, który z 38 obronionymi strzałami został wybrany graczem meczu. Po ostatniej syrenie zawodnikom puściły nerwy i doszło do ogólnej szamotaniny oraz bójki między gwiazdorem Red Wings Pawłem Dacjukiem, a kapitanem Ducks Scottem Niedermayerem.\nDecydujące spotkanie rozpocznie się w czwartek o 1:00 polskiego czasu w Detroit. Na zwycięzcę czekają już Chicago Blackhawks, którzy miejsce w finale Konferencji Zachodniej zapewnili sobie w sześciu meczach eliminując Vancouver Canucks.\nO awansie Chicago - czytaj tutaj »\nCzy Crosby i Owieczkin zbawią NHL?\nTKH: Trener Buril, zawodnik Buril\nReprezentacja Polski zagra Sosnowcu\nMŚ w hokeju: Rosja ciągle najlepsza


Krzesło Wilma jasnoszare zamebluj.pl promocja rabat\n» Krzesło Wilma jasnoszare\nKod produktu: 0000064322\nTapicerowane krzesło Wilma jasnoszare to kolejna propozycja, która trafia do naszej oferty za sprawą duńskiej marki Actona. Znany skandynawski brand doskonale wie, co to ponadczasowa estetyka i zdecydowanie nie waha się jej używać. Jeśli więc lubicie eleganckie, a jednocześnie nienachalne w wyrazie wzornictwo to jest spora szansa, że prezentowany na zdjęciach model przypadnie wam do gustu.\nNowoczesne tapicerowane krzesło ma bardzo prostą konstrukcję, która swoją formą w czytelny sposób nawiązuje do estetyki w stylu skandynawskim. Zgrabne siedzisko, które zostało pokryte gładką tkaniną w jasnoszarym odcieniu, podtrzymano tutaj na smukłych metalowych nóżkach w klasycznym kolorze czerni. Krzesło nie posiada podłokietników, jednak w jego przypadku można to potraktować jako dodatkowy atut – oszczędne kształty sprawiają, że taki mebel ma szansę z powodzeniem spełnić swoje funkcje nawet w małych pomieszczeniach.\nTapicerowane krzesło Wilma jasnoszare to mebel o szerokich możliwościach aranżacyjnych, który świetnie odnajdzie się w wielu wnętrzach. Jego wszechstronne zalety można wykorzystać zarówno w zakresie aranżacji salonu, jak i kuchni, jadalni, kącika do pracy czy nawet sypialni.\nProdukt dostępny w kilku wariantach konstrukcyjnych i kolorystycznych – tutaj krzesło Wilma tapicerowane jasnoszarą tkaniną bez przeszyć na oparciu i siedzisku.\ngramatura tkaniny: 242 g/m2,\ntest Martindale’a > 25.000,\nodporność na ścieranie: 4-5,\nSzerokość siedziska: 44,5 cm;\nSymbol magazynowy: 0000064322


Koci Rekord - KociaNautura - Najmilsze kocie forum w sieci!\nWysłany: Pią 15:59, 25 Lip 2008 Temat postu: Koci Rekord\n11 kociąt rasy brytyjskiej krótkowłosej w jednym miocie - taki rekord kocich urodzin padł w Sosnowcu. Zwykle kotki tej rasy rodzą po 4-5 młodych.\nGdy przychodziły na świat, ważyły od 7,5 do 13 dekagramów i istniało ryzyko, że nie wszystkie przeżyją. Teraz mają się dobrze. Ich właścicielka wzięła urlop, żeby się nimi opiekować. Cała 11-stka otrzymała imiona rozpoczynające się na literę H. Jest wśród nich Harry Potter, Hermiona i Hugo Boss.\nWysłany: Pią 16:15, 25 Lip 2008 Temat postu:\nTylko biedna właścicielka, nie będzie teraz mogła robić nic prócz zajmowania się kotkami.\nWszystkie na "H"...Ciekawe dlaczego?\nWysłany: Pią 23:06, 25 Lip 2008 Temat postu:\nWłaśnie... może taka tradycja


▷ Flaga Kirgistanu: obrazki ruchome, animowane gify i animacje ‐ 100% DARMO!\nStrona główna / F / Flagi / Flaga Kirgistanu\nFlaga Kirgistanu: ruchome obrazki i animowane gify\nW tej kategorii znajdziesz takie niesamowite kategorie, jak obrazki Flaga Kirgistanu i animowane gify Flaga Kirgistanu! Możesz ściągnąć lub bezpośrednio pobrać link do wszystkich kategorii clipartów i animacji, takich jak Flaga Kirgistanu na tej stronie za darmo. Wszystkie istotne informacje zobaczysz po kliknięciu w grafikę.\nPonadto możesz przesłać wszystkie obrazki z kategorii Flaga Kirgistanu w formie kartki elektronicznej do swoich przyjaciół i rodziny, całkowicie za darmo, a nawet dodać kilka słów na swojej zindywidualizowanej e-Kartce.\nWszystkie animowane gify Flaga Kirgistanu i obrazki Flaga Kirgistanu w tej kategorii są w 100% darmowe, a z używaniem ich nie wiążą się żadne dodatkowe koszty. W zamian prosimy o polecanie naszej usługi na swoich blogach i stronie głównej własnych portali. Na ten temat możesz znaleźć więcej informacji w części pomocy.


Super Orły przed kolejnym europejskim testem - gramy o 322 PLN\nStrona główna » Super Orły przed kolejnym europejskim testem – gramy o 322 PLN\nOprócz pojedynku Belgii z Egiptem mamy dla Was jeszcze jedno starcie, w którym będziemy mogli poczuć nutkę zbliżającego się mundialu. Reprezentacja Nigerii zmierzy się z Czechami. Tylko jedna z tych ekip wybiera się do Rosji, jednak to nie znaczy, że czeka nas nudne spotkanie. Super Orły doznały porażki w ostatnim pojedynku na Wembley z Synami Albionu, więc na pewno będą chcieli odwrócić niekorzystną passę. Wybierzemy się jeszcze na turniej w Toulonie, gdzie występują kadry do lat 21. W półfinale Szkoci zmierzą się z Anglią, czyli trzecia vs pierwsza ekipa zeszłorocznej edycji.\nPrzed zbliżającym się mundialem Nigeria postawiła na sparingi z europejskimi drużynami. W sumie nie może to nikogo dziwić, ponieważ w grupie spotkają aż dwóch przedstawicieli Starego Kontynentu. W ostatnim czasie zmierzyli się kolejno z Polską, gdzie wygrali 1:0 we Wrocławiu po bramce Victora Mosesa. Następnie doznali porażki z Serbią 0:2 oraz ulegli Anglii 2:1 w miniony weekend. Rywalizacja na Wembley miała dwa oblicza, do przerwy wyraźna przewaga gospodarzy, a po zmianie stron piłkarze Rohra doszli do głosu. W środkowej strefie boiska wysoką formę pokazał John Obi Mikel, który był najjaśniejszym punktem w ekipie Super Orłów. Nigeryjczycy nie wygrali żadnego z czterech poprzednich spotkań, więc z pewnością pragną w końcu zwycięstwa, które podniosłoby morale oraz poprawiło atmosferę przed zbliżającym się turniejem. Jakość w tej drużynie zdecydowanie na papierze jest, ale kluczowym zadaniem będzie przełożyć to na boisko, co jak pokazują ostatnie pojedynki nie będzie łatwym zadaniem.\nCzesi w przeciwieństwie do Nigerii nie przygotowywują się do żadnej wielkiej imprezy. Swoją przygodę z mistrzostwami świata zakończyli na eliminacjach, gdzie zajęli trzecią pozycję. Uplasowali się za plecami reprezentacji Niemiec, co nie może nikogo dziwić, ale również okazali się gorsi od Irlandii Północnej, a to nie jest powód do dumy. Wielkie lata czeskiego futbolu, kiedy to o sile kadry stanowili tacy gracze jak Milan Baros, Pavel Nedved, Jan Koller czy Tomas Rosicky przeminęły i na horyzoncie nie widać godnych zastępców. Obecna drużyna opiera się głównie o piłkarzy z rodzimej ligi. Największe nadzieje pokładane są w Jakubie Jankto, który reprezentuje barwy Udinese, jednak mówi się o transferze do zdecydowanie mocniejszej drużyny. Renomę wyrobił sobie również Patrik Schick, który w zeszłym roku przeszedł do AS Romy za grube miliony. Czesi ostatni sparing rozegrali z Australią i przegrali z kretesem 4:0. Jak będzie tym razem? Szczerze mówiąc uważam, że Nigeria jest lepszym zespołem niż Kangury. Jedynym minusem pozostaje kwestia ostatniej formy, którą prezentuej ten zespół. Mimo wszystko ryzykownie postawię na Nigerię, ponieważ kiedyś muszą się przełamać.\nCzesi nie zanotowali remisu od pięciu spotkań.\nNigeria nie wygrała w czterech ostatnich meczach.\nSuper Orły ostatni mecz wygrały przeciwko…reprezentacji Polski.\nCzesi przegrali ostatni sparing 4:0 z Australią.\nTrzy ostatnie mecze Nigerii to wyniki BTTS.\nNigeria przegrała trzy z czterech ostatnich spotkań.\nCzesi przegrali dwie z trzech poprzednich rywalizacji.\nZdarzenie: Czechy vs Nigeria\nNa drugie starcie wybierzmy się do Toulonu, gdzie czeka nas wyspiarski pojedynek. Szkoci zmierzą się z Anglikami w meczu, którego stawką będzie finał. Przed rokiem Synowie Albionu wygrali tę imprezę, a jak będzie tym razem? Turniej ma swoje początki w roku 1967 i jest jednym z najbardziej prestiżowych, w kategorii u-21. Do 1977 roku był uznawany jako nieoficjalne Młodzieżowe Mistrzostwa Świata, jednak od tego czasu FIFA wprowadziła swoje oficjalne rozgrywki. Najwięcej triumfów w tej imprezie mają gospodarze. Francuzi do tej pory triumfowali 12-krotnie. Sześć zwycięstw mają obecni obrońcy tytułu, czyli Anglicy. W dzisiejszym półfinale zmierzą się z reprezentacją Szkocji, która w ubiegłym roku zajęła trzecie miejsce. Oba zespoły do tej pory nie doznały porażki. Dwa zwycięstwa i jeden remis to bilans tych ekip.\nAnglicy do tej pory stracili tylko jedną bramkę w całym turnieju. Miało to miejsce w pierwszym starciu z Chinami. W kadrze tego zespołu możemy zobaczyć kilka ciekawych twarzy z boisk Premier League. Najbardziej w oczy rzuca się Tammy Abraham, który ma za sobą debiut w seniorskiej kadrze Synów Albionu. W składzie znalazł się również Lewis Cook, który został uwzględniony przez Garetha Southgate’a na liście rezerwowej do Rosji. Kibicom angielskiej ekstraklasy doskonale znany jest również Tom Davies, który reprezentuje barwy Evertonu. Jak widać na papierze Anglicy mają gigantyczny potencjał i są głównym faworytem do triumfu w tej imprezie.\nSzkoci zakończyli rywalizację w grupie B jako zwycięzcy. Okazali się lepsi od między innymi kadry gospodarzy – Francji, ale w pokonanym boju zostawili również Koreę Południową i Togo. Fazę grupową skończyli bez porażki. Dwie stracone i cztery strzelone bramki wskazują na oszczędną grę zespołu Scotta Gemmila. W składzie tej drużyny najbardziej znanym nazwiskiem jest Oliver Burke, który ma za sobą grę w barwach RB Leipzig, a obecnie jest piłkarzem West Bromu. Skrzydłowy pokazał się z kapitalnej strony w rywalizacjach grupowych. Ważnym ogniwem jest również członek akademii Chelsea FC Billy Gilmour, który popisał się ładnym trafieniem w pojedynku z Koreą Południową. Ozdobą tego meczu był samotny rajd Burke’a, który pokonał bramkarza po akcji od połowy boiska. Co typujemy w tym meczu? Moim zdaniem wygrają Anglicy, jednak nie będzie to dla nich łatwy pojedynek.\nAnglicy do tej pory stracili jedną bramkę na całym turnieju przy sześciu strzelonych.\nAnglicy są niepokonani na turnieju w Tulonie z bilansem dwóch wygranych i remisu.\nSzkocja do tej pory straciła dwie bramki, zdobywając cztery trafienia.\nSzkoci są niepokonani na turnieju w Tulonie z bilansem dwóch wygranych i remisu.\nNajlepszym strzelcem Szkocji jest Oliver Burke z dwoma golami.\nPo stronie Anglii przewodzi Tammy Abraham z dwoma trafieniami.\nAnglicy w zeszłym roku wygrali cały turniej.\nSynowie Albionu wygrali turniej w Tulonie sześć razy w historii.\nSzkoci przed rokiem zakończyli rozgrywki na trzeciej pozycji.\nZdarzenie: Szkocja u-21 vs Anglia u-21


RECENZJE: Erica Fischer AIMEE I JAGUAR\nErica Fischer AIMEE I JAGUAR\nCiekawa rzecz: na zachodzie promowano tę książkę wprost, jako lesbijską historię miłości w historycznym, bo wojennym Berlinie. U nas ten przymiotnik nie pasował wydawcy i mamy na okładce tylko cytat z "The New York Timesa": "chwytająca za serce historia miłosna". Napisała ją austriacka dziennikarka i pisarka związana z kręgiem feministycznym Erica Fischer. Nie jest to żadne zmyślenie, lecz opowieść oparta na faktach-wspomnieniach, które po latach od tamtych wydarzeń przekazała autorce Elizabeth Wust, 80-letnia kobieta z przeszłością, wtedy przykładna żona nazistowskiego oficera i matka czworga dzieci.\nW wojennym Berlinie Elizabeth (Aimee) poznała Felice (Jaguara), oferując jej schronienie i uczucie. Zresztą za pomoc Żydom w czasie wojny bohaterkę wyróżniono specjalnym niemieckim medalem w 1981 roku. Od pierwszego oryginalnego wydania "Aimee i Jaguara" minęło kilkanaście lat, Elizabeth zmarła w tzw. międzyczasie w wieku 92 lat. Polska publikacja tej znanej na świecie książki ma miejsce dopiero teraz, co należy uznać za absolutną porażkę naszych wydawców, ale i pochwalić ich, że w końcu się zdecydowali. Namówili nawet Erikę Fischer na napisanie kilku słów przedmowy właśnie dla polskich czytelników. Dowiadujemy się z niej, iż autorka ma polskie korzenie (matkę pochodzącą z Polski), zachwyca się brzmieniem polskiej mowy i nieźle się orientuje w naszej sytuacji społeczno-politycznej. Wyraża nadzieję na poprawę spraw mniejszości seksualnych w Polsce, zwłaszcza po jesiennych zmianach na scenie rządowej. Niemniej, polski wydawca nie epatuje lesbijskim motywem, słusznie i znacząco podkreślając słowo miłość. Krótka i trudna, bo Niemki i Żydówki, we wrogiej czasoprzestrzeni, skazana na smutny koniec w życiu oraz powstanie po latach w pieśni. Elizabeth Wust odkryła przecież swoją przeszłość dopiero po półwieczu od wojny, wypełniając misję pamięci. Dla niej rzeczywiście liczyło się uczucie, nie społeczny kontekst.\n"Moja z całej duszy kochana dziewczynko - pisze Aimee do Jaguara. - W rocznicę naszego ślubu - długie i jakże krótkie pół roku - życzę Ci (...) szczęśliwej przyszłości! Co oznacza trochę pieniędzy, przytulne mieszkanie i miłych przyjaciół". Dla Felice przyszłość została jednak wyznaczona wojenną deportacją do hitlerowskiego obozu na Śląsku. W książce pojawia się nie tylko narracyjna opowieść o dawnych czasach, czytamy również fragmenty dzienników Lilly, listów obu kobiet, a nawet relacje synów Elizabeth Wust (jeden z nich wyemigrował do Izraela). Otrzymujemy obraz miłości i życia w Berlinie lat 40., dziwiąc się niejednokrotnie, że podobna historia miała miejsce właśnie tam. Dla Eriki Fischer, która sama jest Żydówką, jej dzieło to także głos pokoleniowego sumienia: piętnujący i biorący w obronę powojenne milczenie Elizabeth, jątrzący niezagojone rany żydowsko-niemieckiej przeszłości. Już otwierająca scena, gdy jedna z epizodycznych postaci tego dramatu puka do drzwi państwa Wust, by nająć się jako pomoc domowa, mówi wiele:\n"Drzwi otwiera szczupła ruda osoba w szkłach bez oprawy.\n'Dzień dobry'. Inge Wolf oddycha z ulgą. Po pięciu odzianych w podomki gospodyniach domowych, wykrzykujących na powitanie 'Heil Hitler' . . . o zwykłym 'dzień dobry' nie śmiała już nawet marzyć".\nA potem zdarzy się to, o czym Elizabeth Wust, owa szczupła kobieta w okularach, mówiąca normalne "dzień dobry" mimo małżeńskich więzów z nazistą, nigdy nie zapomni. Przeciwnie, jak sama wyzna, to, że to ona przeżyła, nie wyszło jej na dobre. Schorowana i atakowana po wyjawieniu tej historii w książce i telewizyjnym talk-show musi codziennie być świadkiem zmian, których nie ma. "Stoję na przystanku, a dzieciaki hałasują. I nagle jedna kobieta mówi do drugiej: "Harmider jak w żydowskiej szkole". Czasami cieszę się, że niedługo już mnie nie będzie" - opisuje zdarzenie z ulicy. I dodaje: "Czasami jest mi smutno, teraz to już nie jest tylko moja historia". Może nie tylko, ale jednak jej. I młodej żydowskiej dziewczyny, dlatego mimo powabów historycznych uogólnień, czytajmy tę książkę jako opowieść o miłości. Do takiego czytania nie potrzebny jest żaden szczególny klucz zrozumienia. Każda próba socjologizowania i psychologizowania historii zagłady i winy kończy się przecież od lat bezradnym rozłożeniem dłoni i gorzkim komentarzem: "czasami cieszę się, że niedługo już mnie nie będzie".\nErica Fischer AIMEE I JAGUAR, przeł. K. Wientraub, Czarne, 2008\nPosted by Grzegorz at 1:33 AM\nNatalka Śniadanko AHATANHEL\nSławomir Shuty RUCHY


Chomik syryjski | Chomik Wiki | FANDOM powered by Wikia\nChomik syryjski -\njedna z ras chomików, która została udomowiona. Należy do gryzoni z rodziny chomikowatych.\nCiało chomika syryjskiego jest walcowate, osiąga długość 15 – 18 cm i wagę 80 – 140 g. Ogon osiąga rozmiary 10 – 15 mm. Nogi ma krótkie, silne i przystosowane do długich biegów. Łapy są nieowłosione, przednie mają 4 wykształcone palce, kciuk jest zredukowany do małego wyrostka. Tylne łapy mają 5 palców i wyposażone są w zgrubienia na podeszwach ułatwiające wspinanie się. Chomiki posiadają krótkie nieowłosione ogony, swym kształtem zbliżone do ogona niedźwiedzia. Charakterystyczną cechą są torby policzkowe, służące przede wszystkim do gromadzenia i transportu pokarmu. Chomik może ich użyć także do przenoszenia młodych, a gdy wypełni je powietrzem, do utrzymania się na wodzie.Chomiki oznaczają terytorium za pomocą\ngruczołów zapachowych, u chomika syryjskiego położone są one na bokach ciała w pobliżu tylnych odnóży. Chomiki maja duże wypukłe oczy, charakterystyczne dla zwierząt aktywnych o zmierzchu i nocą. W dzień nie widzą zbyt ostro. Podczas poszukiwania pożywienia posługują się świetnym węchem, który służy im także do oceny jakości pokarmu. Chomiki mają bardzo dobry słuch. Słyszenie ułatwiają duże i dobrze rozwinięte małżowiny uszne, które podczas snu zwierzę kuli i przyciska, aby ciasno przylegały do głowy. Chomikowi w orientacji pomagają wibrysy – długie włosy czuciowe. Chomiki, jak wszystkie gryzonie, posiadają bezkorzeniowe, stale rosnące siekacze.\nChomiki te mają bardzo odmienne kolory ubarwienia. Mogą one występować w kolorach: kremowym, białym, cynamonowym, czarnym, popielatym, a także rudym. Niektóre chomiki mają także dwu kolorowe ubarwienie jak np: rudo- białe, biało - szare itp. Zdażają się też chomiki albinotyczne o białej sierści i czerwonych oczach.\nOdmiana o umaszczeniu dzikim Edytuj\nChomiki o takim umaszczeniu mają złocisty grzbiet. Strona brzuszna jest za to biała. Uszy tego zwierzaka są ciemne, a sylwetka krępa. Taki chomik jest silny, witalny i agresywny w stosunku do przedstawicieli swojego gatunku. Najczęściej łatwo się oswajają i miewają humory.\nOdmiana o umaszczeniu kremowym Edytuj\nŁebek i grzbiet tego zwierzaka są jednolicie beżowe, a strona brzuszna nieco jaśniejsza. Podobnie jak chomik o umaszczeniu dzikim ma ciemne uszy. Ma delikatną budowę ciała. Chomiki te są silne, witalne, zgodne z przedstawicielami swojego gatunku, a także łatwo się oswajają i nie stwarzają problemów.\nPodstawą żywienia chomika jest karma ziarnista. Jednak to za mało ponieważ dieta chomika musi być urozmaicona. Jeżeli chce się utrzymać swojego pupila w formie i zdrowiu trzeba także dawać pokarm zielony, warzywa, owoce, pokarm białkowy.\nChomiki aktywne są głównie nocą. Prowadzą bardzo aktywny tryb życia, przemierzają duże odległości w poszukiwaniu pokarmu. Chomiki syryjskie są typowymi samotnikami i należy je trzymać pojedynczo.\nZwierzęta te biegają wolniej bardziej wydłużając tułów od innych gatunków. Gdy temperatura otoczenia spadnie poniżej 6 °C chomik zapada w stan hibernacji, jest to sen zimowy. Ale gdy temperatura wzrasta powyżej 37 – 38 °C zwierzę zapada w sen letni – nazywany estywacją. Chomiki na wolności wykopują nory z tunelami i komorami przeznaczonymi na legowisko, magazyn pokarmu (może zebrać nawet do 16 kg) oraz na "toaletę". Długość nory dochodzi do 2 metrów.\nRuja i rozród Edytuj\nRuja u samicy chomika syryjskiego powtarza się regularnie co 4 – 6 dni. Zaloty chomików przypominają walkę. Zwierzęta ścigają się i szamocą, w końcu zaczynają się obwąchiwać i lizać nawzajem, po czym dochodzi do kopulacji. W krótkim czasie dochodzi do następnych zbliżeń, aż do momentu, gdy popęd samicy\nosłabnie i przegoni ona samca. Jeśli samiec nie ma drogi ucieczki, to samica w obronie przyszłego potomstwa potrafi nawet zabić partnera.\nCiąża trwa 16-20 dni, a w miocie jest 3-12 młodych, chociaż są mioty liczące nawet 14 osesków. Poród za względu na małe rozmiary młodych ma łagodny przebieg. Samica, aby zapobiec skażeniu gniazda zjada młode, które urodzą się martwe. Młode rodzą się nagie i ślepe. Samica przegryza pępowinę, po czym dokładnie wylizuje i masuje nowo narodzone potomstwo, co pomaga usprawnić krążenie krwi. Matka karmi młode leżąc na nich. Po około 2 tygodniach młodym rośnie pierwsza sierść, a po 4 tygodniach wychodzą z gniazda.\nMłode rosną bardzo szybko. Trzeciego dnia po urodzeniu wyodrębnia się już pigmentacja skóry. Piątego dnia pojawia się delikatny meszek pokrywający ciało, jednak brzuch pozostaje jeszcze przez pewien czas nagi. Po ośmiu dniach u młodych samic widać już sutki. Po 15 dniach następuje otwarcie oczu. Chomiki bawią się ze sobą i same już dbają o higienę ciała. Zaczynają korzystać z miejsca przeznaczonego na toaletę. Na 1 – 2 tygodnie przed zakończeniem okresu ssania stają się bardzo aktywne\nruchowo. W trzecim tygodniu życia zostają odstawione od piersi. Przez jakiś czas pozostają jeszcze przy matce. Samce osiągają dojrzałość płciową w wieku 60 dni, samice – w wieku 30 dni. Pierwsza kopulacja następuje zazwyczaj w 12 – 14 tygodniu życia. Chomiki są całkowicie wyrośnięte w wieku trzech miesięcy. Przeciętna długość życia wynosi 18 miesięcy, choć w niewoli mogą dożyć nawet 5 lat.\nStosunkowo często zdarza się u chomików kanibalizm polegający na zjadaniu własnego potomstwa. W optymalnych warunkach samica rodzi i odchowuje młode. Jednak w okresie okołoporodowym i podczas odchowu jest niepokojona, najczęściej zjada swoje młode. Natura przewidziała takie sytuacje, w których zagrożenie dla potomstwa jest zbyt duże. Samica instynktownie zjada swoje młode po to, by móc w najbliższym czasie w lepszych, bezpieczniejszych warunkach urodzić następny miot, który\nbędzie miał szansę przeżycia, zaś samo zjedzenie młodych to dostarczenie organizmowi cennego białka. Inną niż niepokojenie przyczyną kanibalizmu może być brak wody do picia. W okresie karmienia młodych mlekiem zapotrzebowanie na płyny wzrasta i brak dostępu do wody może być równie niebezpieczny dla miotu.\n1 Chomik Roborowskiego\n2 Chomik dżungarski


Teraz jest poniedziałek, 17 lutego 2020, 07:04\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 08:10\nDzisiejsza Gazeta wyborcza-zdrowa środa\nGRANAT W BRZUCHU-ENDOMETRIOZA\nTytuł: Re: Gazeta Wyborcza\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 09:38\nponoc jest link do naszej strony\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 10:00\nnie udało się w lepszej jakości\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 10:26\nCieszy mnie, że ostatnio coraz więcej artykułów medycznych poświęconych jest endometriozie Tym bardziej, że nie pojawiają się już w nich rażące błędy.\nW sumie tylko dwie rzeczy jakiś taki mały grymas u mnie wywołały:\n1. Wsteczna miesiączka może doprowadzić do zmian w płucach. - Wydaje mi się, że ta teoria naciągana jest. Jeśli szukałam doniesień na temat endometriozy płuc, to spotykałam się tutaj z teorią, że przyczyną może być złe zróżnicowanie się komórek macierzystych lub zawędrowanie komórek drogą układu krwionośnego.\n2. Stwierdzenie Basi, że kobiety chore na endometriozę powinny jak najszybciej poddać się in vitro, bo to dla nich jedyna szansa na potomstwo. - Wydaje mi się, że mimo wszystko warto dać sobie trochę czasu na naturalne starania. Na forum mamy sporo dziewczyn, które naturalnie zaszły w ciążę i tutaj ukłon w ich stronę Jest przecież też inseminacja. Warto dostosować metodę do stopnia zaawansowania choroby i jednak przejść po kolei wszystkie etapy. Może i skuteczność sztucznego zapłodnienia jest dużo większa i omija się miesiące napięć związanych ze staraniami, ale mimo wszystko uważam, że nie należy przesadnie wykorzystywać tej metody. Inaczej sztuczne zapłodnienie stanie się normą, a powinno być uzasadnioną metodą leczenia.\nI jeszcze troszkę żal, że nie pojawiła się informacja, że Karolina jest świeżo upieczoną mamą, czyli choroba po ciąży potrafi błyskawicznie powrócić.\nAle generalnie artykuł bardzo dobry\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 10:31\nczy się nie mylę, że o endometriozie będzie mowa w TOK FM o 12.00 dzisiaj?\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 10:43\nCiąza nie leczy a choroba powraca, podobnie jak po operacji czy leczeniu farmakologicznym. - Objawy powróciły, ale najważniejsze, że mam dziecko - mówi Karolina Gilarska\nNo ale faktycznie, stwierdzenie że in vitro jest jedyną szansą na posiadanie potomstwa, jest chyba zbyt mocne.\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 10:45\nKasiu, tak, tak, ja wiem, że było o ciąży Karoliny. Szkoda tylko, że nie wspomniała, że Ala nie ma 5-10 lat, tylko zaledwie parę miesięcy, a endometrioza już hula. To daje do myślenia.\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 11:09\nMoja wypowiedź jest nieautoryzowana, oczywiście nie zgodziłabym się z tym, że TYLKO in vitro\nTroszkę mi przeszkadza przedstawienie diagnostyki endometriozy jako trudnej. Moim zdaniem nie jest to trudne, tylko wymaga połączenia objawów - WYSŁUCHANIA PACJENTKI!\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 12:11\nprof. Baranowski mówi o endo w TOK FM\nNapisane: środa, 2 lutego 2011, 15:31\nhttp://wyborcza.pl/1,91002,9043016,Mies ... rioza.html


Ekstrakt z liści kasztana unieszkodliwia bakterie - WP Kobieta\nSubstancje zawarte w wyciągu z liści kasztana jadalnego uniemożliwiają bakteriom gronkowca złocistego komunikowanie się i wytwarzanie toksyn.\n- Zidentyfikowaliśmy rodzinę związków roślinnych, które posiadają interesujące właściwości medyczne. Chociaż nie powodują one śmierci bakterii gronkowca, pozbawiają je zdolności do produkcji toksyn uszkadzających tkanki - mówi Cassandra Quave, koordynatorka badania.\nOkazało się, że już jednorazowa dawka wyciągu z kasztana pozwalała na oczyszczenie miejsc zakażonych gronkowcem złocistym opornym na metycylinę (MRSA) i zatrzymanie procesu prowadzącego do uszkodzenia tkanek i komórek krwi.\nEkstrakt hamował produkcję groźnych dla zdrowia toksyn i blokował komunikację międzybakteryjną zwaną mechanizmem wyczuwania liczebności. Do tego pozostawał bezpieczny dla komórek skóry i innych bakterii, a jego skuteczność utrzymywała się na tym samym poziomie nawet po dwóch tygodniach stosowania.\n- Wiele firm farmaceutycznych pracuje nad stworzeniem przeciwciał monoklonalych, które mogłyby zapobiec wytwarzaniu konkretnej toksyny. My dowiedliśmy, że zwykły ekstrakt z kasztana może powstrzymać całą kaskadę procesów odpowiedzialnych za produkcję wielu różnych toksyn - zauważa Quave. Dodaje też, że badania w tym zakresie z pewnością będą kontynuowane.\n* Spożywanie produktów light może być szkodliwe dla zdrowia*\n* Maliny - dlaczego warto je jeść?*


Atelier Ayesha: The Alchemist of Dusk DX • myhandhelds.pl\nprzez Maniak · Opublikowane 20 stycznia 2020 · Zaktualizowane 21 stycznia 2020\nAtelier zawsze było serią, o której sporo słyszałem, lecz nigdy nie miałem okazji poznać. W momencie, gdy seria liczy już ponad dwadzieścia tytułów (i to nie licząc wszelkiego rodzaju spin-offów), nowi gracze mogą czuć się zagubieni i nie do końca wiedzieć, od której odsłony zacząć przygodę z alchemią. Tak się jednak złożyło, że do moich rąk trafiła Atelier Ayesha: The Alchemist of Dusk DX – zremasterowana wersja wydanej oryginalnie na PlayStation 3 w 2012 roku pierwszej części podserii Dusk. Brzmi jak idealny punkt wejścia, prawda?\nGłówna bohaterka opowieści, Ayesha Altugle, to młoda zielarka żyjąca sama na końcu świata i zarabiająca na życie realizowaniem prostych zamówień na kremy i zioła lecznicze. Większość swojego życia dziewczyna spędziła w towarzystwie swojego dziadka i młodszej siostry – Nio. Starość z czasem zabrała opiekuna, a Nio zaginęła w tajemniczych okolicznościach. Po latach Ayesha jednak dowiaduje się, że Nio żyje i została uwięziona w nieznanym miejscu. Nieco podstarzały już alchemik – Keithgriff, informuje ją, że Nio nie będzie czekała na ratunek wiecznie, a Ayesha ma trzy lata, zanim jej siostra przepadnie na zawsze. Protagonistce nie zostaje więc nic innego jak porzucić ciepłą chatkę i wyruszyć w świat w poszukiwaniu odpowiedzi.\nŚwiat przedstawiony zostaje tutaj w formie planszy składającej się z masy punktów, które możemy swobodnie eksplorować zbierając nowe surowce, walcząc z potworami i odkrywać kolejne części mapy. Nie brakuje też tutaj oczywiście miast, w których możemy podjąć się niewielkich zleceń, tworzyć nowe przedmioty za pomocą alchemii, wybrać się na zakupy lub wchodzić w interakcje z postaciami pobocznymi i członkami naszego zespołu.\nW Atelier Ayesha nie spotkacie ogromnego i epickiego wątku głównego, który kończy się uratowaniem świata lub zabiciem boga przez grupę zirytowanych nastolatków („Looking good, Joker!”). To opowieść znacznie bardziej przyziemna i sielankowa. Ba, gra większy nacisk niż na główny wątek kładzie na rozwijanie znajomości z innymi bohaterami. Twórcy przygotowali ogromną ilość dialogów (niestety, tylko część udźwiękowiono) i często w trakcie poruszania się po mapie lub mieście praktycznie co kilkanaście sekund trafiamy na kolejną scenkę tematyczną, która automatycznie aktywuje się po dotarciu do wyznaczonego miejsca.\nNiestety, choć osobiście bardzo lubię, gdy RPG-i stawiają wyższy nacisk na budowanie więzi między postaciami (mmm, pograłbym jeszcze w Fire Emblem), narracja Atelier Ayesha nie zachwyciła. Większość postaci zaczęła mnie szybko irytować, a dialogi nie radziły sobie z utrzymaniem mojej uwagi. Druga połowa gry wypada pod tym względem trochę lepiej, ale i tak gdyby nie fakt, że musiałem napisać tę recenzję, większość dialogów najzwyczajniej bym pomijał. Tyczy się to również protagonistki. Ayesha to postać słodka aż do bólu, zawsze zachwycająca się każdym detalem, rumieniąca się co kilka sekund i naiwnie podchodząca do otaczającego ją świata. Nie byłby to problem zbyt wielki, gdyby w trakcie fabuły zaczęła się zmieniać i dorastać (inne postacie próbują nas przekonać, że tak właśnie się stało). Ayesha po trzech latach poszukiwania siostry to ta sama Ayesha co na początku przygody. Osoby szukające prostego i nieskomplikowanego pretekstu do spędzenia kilkunastu kolejnych godzin w towarzystwie podobnie wyglądających „anime-dziewczynek” będą pewnie narzekać mniej. Po prostu nie miejsce pod tym względem zbyt wysokich oczekiwań.\nZnacznie lepiej radzi sobie sama rozgrywka. Alchemia i bezpośrednio powiązana z nią walka potrafią być bardzo wciągające i przyjemne. Ze zebranych lub kupionych surowców w naszej pracowni przygotować możemy praktycznie wszystko. Eliksiry, kremy lecznicze, zbroje, zabawki, pieczywo, ubrania, metal, bomby. Przy wykonywaniu kolejnych przedmiotów chwilę po odblokowaniu przepisów z zakupionej wcześniej książki można stracić poczucie czasu. Gracze mogą zagłębić się w mechanikę tworzenia, aby dodać wyrobom określone właściwości, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby ludzie mniej cierpliwi mogli uprościć cały proces.\nWytworzone itemy możemy sprzedać lub wykorzystać w trakcie potyczek z potworami. Nasza drużyna składa się zawsze z trzech członków (Ayesha plus dwie inne postacie). Wroga atakujemy naprzemiennie zwykłym ciosem lub atakiem specjalnym, który zużywa nasz pasek MP. Jedyną postacią, która może korzystać z itemów jest Ayesha, co najczęściej sprowadza bohaterkę do roli supporta, podczas gdy reszta drużyny zajmuje się zadawaniem obrażeń. Postacie mogą zmieniać pozycję w trakcie swojej tury, co może zapewnić nie tylko dodatkowe obrażenia, jeśli atakujemy wroga od tyłu, ale też pozwala na wzajemną ochronę lub ataki bohaterów, którzy stoją tuż obok siebie. Daje to naprawdę dobry system walki, który ma do zaoferowania całkiem sporą liczbę możliwości rozwiązania każdego konfliktu.\nPora jednak porozmawiać o limicie czasowym. Niezależnie od tego czy uda nam się odnaleźć Nio i ile innych questów ukończyliśmy, przygoda kończy się po trzech latach minionych wewnątrz świata gry. Aby uzyskać jak najlepsze zakończenie, musimy przez ten czas zrobić jak największy progress w fabule. Początkowo byłem zaciekawiony tym pomysłem. Lubię Three Houses, lubię Personę, Atelier też mi powinien przypaść do gustu, prawda? No niezbyt. Z czasem limit ten zaczął mnie wyłącznie drażnić. Czas tracimy wykonując niemal każdą podstawową czynność w grze – zbieraniem surowców, alchemią, poruszaniem się po mapie. Przez to niezwykle łatwo stracić naprawdę sporą ilość miesięcy podczas zwykłego zaznajamiania się z mechanikami na samym początku gry. Co prawda trzy lata to wciąż zdecydowanie więcej niż potrzebujemy, aby ukończyć główny wątek. Jeśli jednak planujecie zaznajomić się ze wszystkim co gra ma do zaoferowania i nie chcecie korzystać z internetowych poradników, przyszykujcie się na przynajmniej dwukrotne rozpoczynanie nowej gry. Atelier Ayesha to RPG stosunkowo krótkie (jeden playthrough to około dwadzieścia godzin spędzonych przed konsolą), więc ciężko nie odnieść wrażenia, że taka była właśnie intencja twórców. Nie mogę jednak odnieść wrażenia, że takie sztucznie przedłużanie gry jedynie jej szkodzi. Znacznie bardziej wolałbym pobawić się w rozbudowanym postgame content, niż rozpoczynać grę drugi raz.\nZawiódł mnie też mocno sam port. Ayesha już w momencie swojej premiery nie zachwycała grafiką i zdecydowanie nie stanowiła najlepszego pokazu możliwości i tak nie mającego jakoś szczególnie dobrej reputacji PhyreEngine. Niestety, wersja DX robi niewiele, aby to naprawić. Wyczuć można wyższą rozdzielczość, lepsze filtrowanie tekstur i antyaliasing. Na Switchu znalazło się też miejsce dla wszystkich wydanych wcześniej DLC i dodatków, które były częścią Atelier Ayesha Plus na Vitę. No i to tyle. Gra może nigdy nie wygląda paskudnie – jest dosyć kolorowa i „czysta”, ale zdecydowanie zyskałaby na większej ilości poprawek. Dodatkowo wersja na Switcha ma naprawdę paskudne problemy z frameratem – szczególnie wewnątrz miast i w trybie handheld.\nAtelier Ayeshę ciężko mi jednoznacznie polecić. Z jednej strony naprawdę podoba mi się system walki i alchemii opracowane przez Gust, z drugiej gra cierpi na niezbyt angażująca fabułę, wkurza całkowicie niepotrzebnym limitem czasowym oraz masą niedoróbek wskazujących, że nigdy nie był to produkt z najwyższej półki. Czy jednak ukończenie jej zachęciło mnie do zaznajomienia się z innymi grami z serii? Jak najbardziej. W tej formule czuć potencjał i zdecydowanie mam ochotę na ponowne spróbowanie jej w bardziej udoskonalonej wersji – a właśnie tym jest ponoć Atelier Ryza.\nDystrybucja: cyfrowa i fizyczna (trylogia posiada angielskie napisy i dubbing, pojedyncze wydanie z Japonii nie)\nWaga: 4.7 GB\nGra jest również dostępna na PlayStation Vita w cenie 169 PLN.\nprzez Maniak · Published 4 kwietnia 2019