"W sądzie gwałciciel siedział naprzeciwko mnie". Kobiety mówią\n"Na przesłuchaniu nie było psychologa, na rozprawach Justyna siedziała naprzeciwko swojego oprawcy. W korytarzu siedzieli obok siebie. Nie wiedziała, że jej prawa zostały złamane, nikt jej o tym nie powiedział". Czy konwencja stambulska coś nam dała? Historie dziewięciu kobiet\nZuzanna: „Gdy dostałam wezwanie na przesłuchanie, byłam przerażona. Nie wiedziałam, czego się spodziewać. Niedawno skończyłam 18 lat, gwałt miał miejsce pięć lat wcześniej. Mama zadzwoniła do sądu. Uspokojono ją, że przesłuchanie odbędzie się w osobnym pokoju, tzw. niebieskim, z psychologiem”.\nZamiast niebieskiego pokoju była sala sądowa. Obok Zuzy siedziała mama. A kawałek dalej – on. Gwałciciel. Zaczęło się przesłuchanie, a sędzia wyprosiła psychologa. Powiedziała, że jest już pełnoletnia i nie przysługuje jej wsparcie psychologiczne. Zaznaczyła, że Zuzanna musi ponosić konsekwencje swoich czynów. Potem wyprosiła też mamę dziewczyny – z tego samego powodu. Zuza została sama.\n27 lipca Zbigniew Ziobro ogłosił, że złożył wniosek o wypowiedzenie konwencji stambulskiej. Podczas konferencji prasowej zaznaczał, że w Polsce jest wyższy poziom ochrony kobiet niż zawarty w jej zapisach. Jak jest naprawdę? Przekazujemy informacje z pierwszej ręki – od osób, które doświadczyły przemocy w naszym kraju.\nPrzedstawiamy historie dziwięciu kobiet.\nKonwencja stambulska została oddana do podpisów w 2011 r. Polska podpisała ją w 2012 r. Kolejne lata miały służyć do wprowadzenia zmian w prawie krajowym, tak, by nie było niezgodne z konwencją. 13 czerwca 2013 r. Sejm niemal jednogłośnie przegłosował nowelizację Kodeksu karnego i Kodeksu postępowania karnego, zmieniając m.in. tryb ścigania przestępstwa zgwałcenia i warunki przesłuchiwania ofiar. Od 1932 r. gwałt był ścigany wyłącznie na wniosek pokrzywdzonej, co w 1997 roku wpisano do nowego Kodeksu karnego. Było to jedyne poważne przestępstwo, którego nie ścigano z oskarżenia publicznego – w przeciwieństwie do kradzieży czy uszkodzenia cudzego dokumentu. Nowelizacja weszła w życie 27 stycznia 2014 r.\nKatarzyna: O gwałcie mówiłam każdemu: sołtysce, policjantom, prokuratorce. Nikt nie zareagował, wbrew konwencji i polskiemu prawu\nKatarzyna [imię zmienione] przyjaźniła się z Marcinem [imię zmienione] od pięciu lat. Pewnego dnia bez zapowiedzi przyszedł do jej domu, by pomogła mu się ostrzyc. Miała maszynkę i często strzygła krewnych i znajomych. Chciał porozmawiać, ale nie miała dla niego czasu. Prosiła, żeby wyszedł, ale jej nie słuchał. Gdy odwiozła syna do szkoły i wróciła, Marcin na nią czekał. Wpuściła go do domu, bo była zima, a ona marzła w zbyt cienkim płaszczu. „To wtedy mnie zgwałcił. Próbowałam się bronić, ale to zdawało się go podniecać. Po krótkiej szarpaninie przestałam się ruszać”.\nBył 2017 r., trzy lata po wejściu w życie nowelizacji o ściganiu gwałtu z urzędu. Katarzyna początkowo nikomu nie mówiła, co się wydarzyło. Wstydziła się, chciała o tym zapomnieć. Ale po kilku dniach zdecydowała, że nie będzie milczeć jak jej matka, nad którą znęcał się ojciec.\nZadzwoniła do sołtyski wsi, w której mieszkał Marcin. Powiedziała jej, że została przez niego zgwałcona. Ta okazała jej wsparcie i współczucie, po czym odparła, że nie ma czasu na rozmowę. Katarzyna powiedziała więc żonie Marcina oraz swojemu mężowi. Spotkali się we czwórkę – Katarzyna z mężem i Marcin z żoną. Chcieli rozwiązać tę sytuację. Mąż Katarzyny nagrywał rozmowę. W nagraniu słychać, jak Marcin przeprasza i przyznaje się do zgwałcenia.\nJednak nie przestał jej nękać. Śledził ją, Katarzyna zaczęła więc uciekać, a on biegł za nią, Kobieta schroniła się w centrum medycznym. Po paru minutach wyszła z niego, a Marcin chwycił ją i pocałował, wsuwając język w usta. Wróciła do centrum, mając nadzieję, że kamery to uchwyciły. Powiedziała recepcjonistce o gwałcie. Po chwili pracująca tam psycholożka zaprosiła ją na rozmowę. Katarzyna również jej powiedziała, że została zgwałcona. Terapeutka zachęciła do pójścia na policję. Katarzyna zrobiła to kolejnego dnia.\nNa miejscu nie było policjantki, ale dostała na nią namiary. Zadzwoniła. Policjantka poprosiła, żeby pokrzywdzona zadzwoniła na drugi dzień. Następnego dnia poradziła, by poszła na komisariat. Kobieta czuła, że ją zbywa.\nMiesiąc później Marcin włamał się do domu Katarzyny i jej męża. Wezwała policję. Na przesłuchaniu w sprawie naruszenia miru domowego opowiadała policjantowi, że Marcin ją zgwałcił, ale boi się to zgłosić ze względu na rodzinne powiązania mężczyzny z policją. Policjant stwierdził, że Katarzyna sprowokowała Marcina spódniczką i że przyjaźń między kobietą a mężczyzną nie istnieje. W końcu zaczął krzyczeć, że siedzą tu już dwie godziny, a on ma inne rzeczy do roboty. Katarzyna wyszła i nie podpisała zawiadomienia. Gdy składała zeznania na prokuraturze, także w sprawie naruszenia miru, opowiedziała prokuratorce o gwałcie. Gdy powiedziała, że czuje się bezsilna i boi się zgłosić przestępstwo, ta odparła: „Dobra, ok”. I nic z tym nie zrobiła.\nOd początku Katarzyna mówiła o gwałcie każdej osobie, którą spotkała: sołtysce, policjantom, psycholożce, prokuratorce. Szukała pomocy. Ale dopiero gdy znalazła prawnika, poczuła, że ma wsparcie. Gwałt zgłosiła za jego pośrednictwem 5 miesięcy po zdarzeniu.\nAgnieszka: Za pierwszym razem musiałam zgłosić gwałty. Za drugim sprawa ruszyła z urzędu\nAgnieszka była przesłuchiwana zarówno przed, jak i po nowelizacji Kodeksu karnego i Kodeksu postępowania karnego. Pierwszy raz – w 2008 roku. Złożyła wówczas zawiadomienie w sprawie wielokrotnych gwałtów, których przez osiem lat dopuszczał się wobec niej starszy o cztery lata kuzyn – pierwszy raz, kiedy miała dziesięć lat.\nJednak zawiadomienie nie wystarczyło, by wszczęto dochodzenie w sprawie. Musiała dołączyć do niego wniosek o ściganie sprawcy. Przed podpisaniem konwencji ofiarę przemocy można było przesłuchiwać nieskończenie wiele razy. Agnieszka musiała wielokrotnie opowiadać o tym, jak była gwałcona, za każdym razem powtarzając to samo. „Mój wniosek, bym nie musiała zeznawać w obecności kuzyna, został odrzucony. Siedzieliśmy razem na korytarzu, byłam sparaliżowana. Na sali sądowej słabłam”, wspomina.\nNie było przy niej psychologa, był za to obrońca oskarżonego, który pytał, czy aby – jako dziesięciolatka – nie prowokowała kuzyna do współżycia. Agnieszka miała twarde dowody, że kuzyn dopuścił się wobec niej przemocy – przyznał się do tego w liście do jej matki, który ta zachowała i udostępniła prokuraturze. Sprawca został skazany na dwa lata i dziesięć miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności.\nPo tym, jak w październiku 2014 roku miał zgwałcić ją mąż, Agnieszka nie zamierzała iść na policję. Zrobiła to dopiero, gdy zaczął grozić, że popełni samobójstwo, jeśli do niego nie wróci. A kiedy to nie przyniosło skutku – że ją zniszczy. Lubił się chwalić, że ma znajomości, które mógłby wykorzystać przeciwko niej. Pewnego dnia Agnieszka zauważyła, że opony w jej samochodzie są przebite. Innym razem przecięta była linka hamulcowa, kilka tygodni później – linka sprzęgła. Poszła na komisariat, by złożyć zawiadomienie w sprawie nękania i gróźb karalnych. Policjantka, która przyjęła zgłoszenie, zaczęła dopytywać, dlaczego kobieta tak bardzo boi się byłego męża i skąd przekonanie, że naprawdę mógłby ją skrzywdzić – zgodnie z art. 199 Kodeksu karnego groźba jest karalna wyłącznie wtedy, kiedy “wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona”.\nAgnieszka nie chciała mówić o latach przemocy, psychicznej i fizycznej, a szczególnie o brutalnym gwałcie, który miał mieć miejsce pod koniec małżeństwa. Policjantka nie odpuszczała. W końcu kobieta opowiedziała, jak wyglądało ich wspólne życie. Nie musiała składać wniosku o ściganie. Był 2016 rok – dzięki zmianom w prawie, wynikającym z konwencji stambulskiej, sprawa o gwałt, a także znęcanie, ruszyła z urzędu. Agnieszka składała zeznania w tzw. niebieskim pokoju, w obecności psychologa. W sądzie nie musiała konfrontować się z oskarżonym.\nTen został ostatecznie uniewinniony – sędzia uznała, że sińce i rany, które na ciele Agnieszki widzieli świadkowie, mogły być wynikiem jej zaburzeń odżywiania, groźby, które kierował w jej stronę mężczyzna – „powinnaś uważać, bo nie jesteś na mieście anonimowa” czy „uważaj na swój samochód” – mogły być wyrazem troski. Dowody na gwałt sąd uznał za niewystarczające.\nZuzanna: Zeznawałam, a gwałciciel śmiał się, siedząc w ławce obok\nNowelizacja wprowadziła również zmiany dotyczące trybu przesłuchiwania pokrzywdzonej. Odebrano policji i prokuraturze prawo do prowadzenia przesłuchań – mają jedynie zebrać najważniejsze fakty i dowody. Skrzywdzona zeznaje tylko raz, w sądzie, w odpowiednio przygotowanym pomieszczeniu, tzw. niebieskim pokoju, w obecności psychologa. Przesłuchanie nagrywa kamera – by można było później odtwarzać świadectwo pokrzywdzonej, zwalniając ją z konieczności wielokrotnego odtwarzania traumatycznych zdarzeń.\n„Gdy dostałam wezwanie na przesłuchanie, byłam przerażona. Nie wiedziałam, czego się spodziewać. Niedawno skończyłam 18 lat, gwałt miał miejsce pięć lat wcześniej. Mama zadzwoniła do sądu. Uspokojono ją, że przesłuchanie odbędzie się w osobnym pokoju, tzw. niebieskim, z psychologiem”.\nZamiast niebieskiego pokoju była sala sądowa. Obok Zuzy siedziała mama. A kawałek dalej – on. Gwałciciel.\nZaczęło się przesłuchanie, a sędzia wyprosiła psychologa. Powiedziała, że jest już pełnoletnia i nie przysługuje jej wsparcie psychologiczne. Zaznaczyła, że Zuzanna musi ponosić konsekwencje swoich czynów. Potem wyprosiła też mamę dziewczyny – z tego samego powodu. Zuza została sama.\nOn siedział w ławie oskarżonych. Sala była niewielka, znajdowali się blisko siebie. Zuzanna nie mogła wykrztusić słowa. W końcu powiedziała, że nie czuje się bezpiecznie i chce, żeby wyszedł. Sędzia odparła, że nie widzi takiej potrzeby.\nBył 2019 rok, pięć lat po wejściu w życie nowelizacji o zmianie trybu przesłuchania osoby pokrzywdzonej.\nJustyna: Siedziałam naprzeciwko swojego oprawcy. Wbrew zapisom konwencji\nJustyna pochodzi z małej miejscowości na Podkarpaciu. Mając szesnaście lat miała zostać zgwałcona przez byłego chłopaka. Matka siłą zaciągnęła ją na komisariat. Był 2017 rok, pięć lat po podpisaniu konwencji, trzy po uchwaleniu nowelizacji. Mimo to przy przesłuchaniu nie było psychologa, a kiedy sprawa trafiła do Sądu Rodzinnego, nastolatka uczestniczyła w rozprawach, podczas których siedziała naprzeciwko swojego oprawcy. W korytarzu siedzieli obok siebie – ona z matką, on ze swoim obrońcą. Dziewczyna nie wiedziała, że jej prawa zostały złamane. Nikt jej o nich nie poinformował.\n„Zanim sprawa trafiła na salę rozpraw, byłam trzykrotnie przesłuchiwana. Zadawano mi kilkakrotnie te same pytania, jakby chcąc przyłapać mnie na kłamstwie. Ciągłe wracanie myślami do tamtej nocy zupełnie mnie osłabiło. Rodzice nie zgodzili się na opłacenie mi pełnomocnika. Mojemu oprawcy został przyznany obrońca z urzędu. Atakował mnie przy każdej sposobności, sugerując, że zmyśliłam gwałt, by zemścić się na byłym chłopaku”.\nChoć zgodnie z nowelizacją z 2014 roku ofiara gwałtu zeznaje raz, a całość jest nagrywana, dziewczyna musiała wielokrotnie powtarzać to samo. Sprawa nie trafiła do prokuratury ze względu na wiek sprawcy – zgwałcił ją dziesięć dni przed swoimi siedemnastymi urodzinami, więc według prawa nie mógł odpowiadać za przestępstwo, rozpatrywano jedynie, czy jest osobą zdemoralizowaną. Sprawa została umorzona – Justyna nie została o tym nawet poinformowana. Dowiedziała się, kiedy matka – zaniepokojona brakiem informacji – zadzwoniła do sądu. Było za późno na apelację.\nMagda: Dzięki konwencji podczas przesłuchania czułam się bezpiecznie\nMagdę [imię zmienione] zgwałcił mężczyzna poznany w sieci. Pierwszy raz spotkali się w jej mieszkaniu. Od razu wiedziała, że nie wyjdą poza stosunki koleżeńskie. Wyglądał inaczej niż na zdjęciach, a w dodatku rozmowa się nie kleiła. Wcześniej umówili się, że zostanie na noc – mieszkał daleko. Pościeliła mu na kanapie, a sama zasnęła w swojej sypialni. Obudziła się, kiedy usiłował spenetrować ją od tyłu.\n„Prosiłam, by przestał, mówiłam, że tego nie chcę. W końcu uznał, że jeśli nie chcę uprawiać seksu analnego, możemy przejść do klasycznego. Protestowałam, ale po chwili zamarłam. Nie pamiętam, ile razy mnie gwałcił”.\nNa zgłoszenie gwałtu zdecydowała się dopiero po ośmiu latach. Nie liczyła, że zostanie potraktowana poważnie – nie miała dowodów, że doszło do przemocy. Chciała jedynie, by jej krzywdę uwzględniały policyjne statystyki.\nSpodziewała się ocen i pytań o kolor bielizny, tymczasem policjanci i sędzia potraktowali ją z szacunkiem i empatią. Została przesłuchana w niebieskim pokoju, a całość była nagrywana – by nie musiała wielokrotnie opowiadać o swojej krzywdzie. „Co prawda powinna przesłuchiwać mnie policjantka, a wyznaczono do tego mężczyznę, ale okazał się bardzo w porządku. Nie padło żadne niestosowne pytanie. Kiedy chciałam opisać gwałt bardziej szczegółowo, powiedział, że nie jest to konieczne, bo jego interesuje tylko kto, gdzie i kiedy, a resztę opowiem przed sądem – tylko raz, bym nie musiała się powtarzać.\nJestem w szoku, że zadano sobie trud zidentyfikowania i odnalezienia sprawcy. Jeden z policjantów zasugerował, że mój oprawca mógł skrzywdzić więcej kobiet. Być może one też zgłosiły sprawę i dlatego nie zostałam zlekceważona”.\nHania: Odliczałam dni do wejścia w życie ustawy o natychmiastowej izolacji sprawcy od ofiary\nW nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie z 2010 r. znalazł się przepis o nakazie opuszczenia mieszkania przez sprawcę przemocy oraz zakazie zbliżania się do osób, które skrzywdził. Jednak w większości prokuratur nie został wprowadzony w życie. Dlatego w maju 2020 r. posłowie przegłosowali kolejną nowelizację w tej sprawie. Niedługo później ustawę podpisał prezydent Andrzej Duda. Ustawa wejdzie w życie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia – czyli pod koniec roku.\nHania była ofiarą przemocy domowej. Od lat błąkała się po ośrodkach wsparcia dla pokrzywdzonych. Gdy dostała przydział do mieszkania treningowego w Poznaniu, myślała, że to koniec jej cierpień.\nMieszkania treningowe powstały, by osoby z trudnościami w codziennym funkcjonowaniu doszły do siebie i były w stanie samodzielnie mieszkać. Każdy lokal ma przydzieloną osobną organizację pozarządową.\nHania trafiła na organizację zajmującą się zaburzeniami i chorobami psychicznymi. Przez pierwsze miesiące życia w nowym mieszkaniu czuła się lepiej – miała własny pokój, uczęszczała na terapię. Wychodziła na prostą.\nPewnego dnia do mieszkającej w sąsiednim pokoju starszej kobiety przyjechał syn, Piotr [imię zmienione]. Miał się nią opiekować – jego matka była w ciężkim stanie, czekała ją amputacja nogi. Piotr zaczepiał Hanię. Po alkoholu puszczały mu hamulce. Zaczął ją obrażać, a w październiku 2019 r. brutalnie pobił. Sprawa została zgłoszona do prokuratury. Dzielnicowy zarządził wewnętrzny zakaz zbliżania się Piotra do Hani. Mężczyzna go przestrzegał. Potem nadeszła pandemia – pielęgniarki nie były w stanie zajmować się kobietą z amputowaną nogą w takim stopniu, w jakim robiły to wcześniej.\nZarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych udzielił Piotrowi zgody na przebywanie w lokalu (ale nie na pomieszkiwanie w nim). Mężczyzna nielegalnie zamieszkał w pokoju z matką. Wyśmiewanie, poniżanie, popychanie – tak wyglądała codzienność Hani. Kobieta całymi dniami siedziała w pokoju. Nie jadła i nie piła – byle tylko nie musieć wychodzić do toalety, która znajdowała się w części wspólnej. Gdy usłyszała o tym, że w Sejmie przegłosowano nakaz opuszczenia mieszkania przez sprawcę przemocy i zakaz zbliżania się do ofiary, pomyślała, że jej cierpienie wreszcie się skończyło. Ale na wejście w życie nowych przepisów musiała poczekać jeszcze pół roku. Czuła, że nie dożyje tego dnia.\n„Codziennie dzwoniłam do organizacji zajmującej się moim mieszkaniem, do ZKZL, MOPS-u – gdzie tylko mogłam. Za każdym razem słyszałam o liście z zakazem zbliżania się do mnie, który “właśnie został wysłany”. I tak tygodniami. Pisałam do każdej organizacji kobiecej, jaką tylko znalazłam, do telewizji, radia, dziennikarzy”.\nHania napisała też do Stowarzyszenia Forget-Me-Not. Jej członkinie zrobiły zbiórkę pieniędzy na krótkoterminowe wynajęcie dla niej mieszkania i pomogły uciec z tego, w którym się znajdowała. Zakładały, że po tygodniu-dwóch list dotrze, a Hania znów będzie bezpieczna. Spędziła tam trzy miesiące, w czasie których powstawały kolejne zbiórki na ten cel..\nPewnego dnia Hania wróciła do dawnego mieszkania, bo potrzebowała czegoś z pokoju, Piotr na wejściu uderzył ją w twarz. Dziewczyna była z koleżanką, która wszystko widziała. Następnego dnia poszły na policję, by to zgłosić. Hania usłyszała, że to tylko “siniaczki”, które znikną w ciągu siedmiu dni, więc nie ma sensu zgłaszać – sprawa i tak zostanie umorzona. Chyba że Hania zapłaci 300 zł za oskarżenie prywatne. Nie miała pieniędzy na jedzenie i leki – MOPS uznał, że skoro nie mieszka w swoim pokoju, nie przyzna jej pieniędzy na lipiec.\nW końcu studentki ze stowarzyszenia wywalczyły, by Piotr z matką dostali przystosowany dla osób z niepełnosprawnością pokój w innym mieszkaniu treningowym, w którym matka mogłaby być bardziej samodzielna. Gdy Piotr o tym usłyszał, powiedział, że nie ma mowy. Studentki ze stowarzyszenia spotkały się z prawniczką Piotra oraz Tomaszem Lewandowskim, prezesem ZKZL w Poznaniu, i ustalili: Hania otrzyma tymczasowo pokój w innym mieszkaniu treningowym, a następnie mieszkanie socjalne w przyspieszonym trybie.\nPiotr wciąż bezkarnie i nielegalnie mieszka w mieszkaniu treningowym swojej matki. Sprawa dotycząca październikowego pobicia została umorzona.\nCo jest w konwencji, ale nie w polskim prawie?\nArt. 36 konwencji stawia nacisk na brak zgody jako konieczny do uznania, że doszło do gwałtu. Tymczasem zgodnie z polskim prawem gwałt to obcowanie płciowe z użyciem przemocy fizycznej, groźby lub podstępu, zaś zgodnie z doktryną ofiara musi „stawiać czynny i nieprzerwany opór”, „manifestować swój brak zgody przez głośne protesty, prośbę lub krzyk” zaś „opór ma być rzeczywisty, a nie pozorny”. Tymczasem osoby gwałcone często zamierają – nie są w stanie stawiać oporu. Stoją za tym naturalne mechanizmy obronne, uruchamiane przez pierwotny instynkt przetrwania. To zamarcie, wyparcie i dysocjacja.\nEmilia: Zamarłam i nie stawiałam oporu. Czy to oznacza, że nie zostałam zgwałcona?\nEmilia miała 25 lat. Było lato, mieszkała w prawie pustym akademiku. On też, na innym piętrze. Zapukał do drzwi jej pokoju. Nim zdążyła otworzyć, wszedł i wepchnął ją do środka. Zaczął ją dotykać. Odpychała go, tłumaczyła, że ma chłopaka. Rozpiął jej bluzkę i chwycił mocno za piersi. Mówił, że są idealne. Powtarzała, że nie chce. Pchnął ją na łóżko i przyparł do ściany. Wtedy zamarła. Nie mogła nic powiedzieć, nie umiała się ruszyć. To naturalna reakcja na sytuację, w której nasz mózg uznaje, że wszelki opór jest bezcelowy, a może nawet pogorszyć sytuację.\n„Nic nie czułam. Gdy wyszedł, leżałam na łóżku bez ruchu. Nie wiem, jak długo. W końcu wstałam, podeszłam do okna i chciałam wyskoczyć. Ale to pierwsze piętro, za nisko. Nawet nie myślałam, by pójść na policję. Wiedziałam, że według polskiego prawa to nie był gwałt – nie ma szans, żebym udowodniła, że on użył przemocy, groźby lub podstępu. Zresztą – czy użył? Nie musiał – ja po prostu zamarłam. Sparaliżowało mnie. Obwiniałam się o to przez wiele lat. Dopiero kilka tygodni temu przyjaciółka powiedziała mi, jak działa mózg ssaków w chwili zagrożenia.\nAutomatyczną reakcją jest wtedy atak, ucieczka lub w przypadku braku siły lub szansy wygranej: zamarcie. Nadal czuję zapach tego pokoju i mężczyzny. Był przyjacielem mojej ciotki, znali się z kościoła”.\nMarta: Wydzielał mi pieniądze, nie dokładał się do życia, nie płaci alimentów\nKonwencja w definicji “przemocy wobec kobiet” wymienia rozmaite typy przemocy – a wśród nich przemoc ekonomiczną. Zapis jej dotyczący nie znajduje się w polskim Kodeksie karnym.\nMarta wyszła za mąż za wspaniałego mężczyznę. Zamieszkali razem na śląskiej wsi. Kochali się, wspierali – także gdy urodziło im się dziecko z niepełnosprawnością. Pewnego dnia Marta dostała telefon: “Twój mąż miał wypadek. Walczy o życie”. Mężczyzna doznał ciężkich urazów głowy, które doprowadziły do zmiany osobowości. Gdy wyzdrowiał, gnębił ją, gwałcił, bił. Chował pieniądze, awanturował się. Nie pracował, nie dokładał się do rachunków, więc żądał pieniędzy na alkohol od Marty. Gdy nie chciała mu dawać, bił i rzucał nią po pokoju. Wzywała policję, lądował na dołku, a na drugi dzień wracał i robił to samo, jeszcze bardziej rozjuszony.\nPrzez dwa lata go usprawiedliwiała. Tłumaczyła, że wciąż dochodzi do siebie po wypadku.\nPo jakimś czasie Jacek dostał pracę – lepiej płatną niż każda z dotychczasowych prac Marty. Gdy zapłaciła za telewizje, leki, prąd, telefon, telewizor, kupiła dziecku ubrania, zrobiła zakupy – kończyły jej się pieniądze. Nie wystarczało jej na buty. Chodziła w dziurawych. Prosiła Jacka o pieniądze, ale odmawiał.\nIch syn leczył się w wielu szpitalach: w Krakowie, Katowicach, Poznaniu. Marta często z nim wyjeżdżała. Mąż mówił do niej wtedy: „To co, kochanie, dzisiaj śpimy ze sobą, tak? Chyba że chcesz iść jutro na nogach do Poznania?”.\nPozwalał Marcie pracować, ale nie zawoził jej na pociąg – choć na podwórku stały dwa samochody. O 5:30 kobieta jechała więc 6 km na stację. Zdarzało się, że mąż specjalnie spuszczał jej powietrze z roweru. Pompowała opony i jechała do Kozłowa, a stamtąd pociągiem do Krakowa. Często bez biletu, bo mąż zabierał jej pieniądze. Kontrolerzy znali jej sytuację, więc przymykali na to oko. Zawsze wybierała prace, w których mogła zjeść – hotel, restauracja. W domu miała pustą lodówkę.\nMarta jest siedem lat po rozwodzie. Mieszka z dzieckiem, które wymaga ciągłej rehabilitacji, na którą jej nie stać. Obecnie zbiera pieniądze od obcych ludzi, by chłopiec mógł przejść ciężką operację ręki. Mąż nie płaci alimentów.\nAnna: Nie wiedziałam, że istnieje “gwałt małżeński” ani “przemoc ekonomiczna”\nKonwencja w punkcie dotyczącym gwałtu wyraźnie zaznacza, że przepisy mają zastosowanie również do gwałtu dokonywanego na byłych lub obecnych współmałżonkach lub partnerach. W polskim prawie brakuje tego podkreślenia.\nWedług raportu Fundacji na Rzecz Równości i Emancypacji STER z 2015 r. większości gwałtów dokonują obecni i byli partnerzy, zwykle we wspólnym mieszkaniu. Zdarza się, że kobiety nie wiedzą, że doświadczają przemocy – zakładają, że w związku seks się partnerowi należy. Konwencja stambulska wiele miejsca poświęca prewencji: edukacji i mediom. W Polsce wciąż brakuje szkoleń dla funkcjonariuszy oraz jasnych komunikatów i akcji społecznych, które odrzuciłyby katolickie teorie o obowiązku małżeńskim.\nAnna jest matką trójki dzieci. Kiedy były małe, pracowała 24 godziny na dobę – ale w domu, bez umowy czy wynagrodzenia. Zajmowała się synami, sprzątała, gotowała. Jej mąż dobrze zarabiał – jest górnikiem. Mimo to wydzielał Annie pieniądze, skąpiąc na jedzenie, nie mówiąc o ubraniach czy kosmetykach. Kiedy robiła zakupy, musiała przedstawić mu paragon, który sprawdzał i wyliczał, czy oddała mu całą resztę. Rozliczał ją z każdego lizaka dla dziecka.\nTłumaczył, że współżycie należy do jej obowiązków jako żony i musi mu się oddawać, gdy tylko on ma na to ochotę. Swoje twierdzenia popierał cytatami z Pisma Świętego. Anna jest katoliczką – uwierzyła, że skoro tak mówi Biblia – a mówi – mąż musi mieć rację. Płakała, myślała o samobójstwie, ale kiedy kazał jej się położyć i nie ruszać, posłusznie wykonywała polecenia.\nChoć nie zawsze. Bywało, że stawiała opór – wtedy przestawał wydzielać jej pieniądze lub brał ją siłą. O tym, że jest ofiarą przestępstwa, dowiedziała się od policjanta, który przyjechał na interwencję, kiedy mąż groził, że popełni samobójstwo, jeśli Anna mu się nie odda. Mieli małe dzieci, które błagały: “Mamo, zrób coś, żeby tata się nie wieszał”. Nazajutrz Anna poszła na komisariat i opowiedziała, że jest regularnie gwałcona. Był 2013 rok – rok po podpisaniu konwencji i rok przed zmianą trybu ścigania gwałtu w polskim prawie. Policjant przyjmujący zgłoszenie przekonał kobietę, że składanie zawiadomienia nie jest najlepszym pomysłem – przecież była na utrzymaniu męża.\nO swojej krzywdzie opowiadała m.in. w Miejskim Ośrodku Pomocy i Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie. Urzędnicy rozkładali ręce, a ona bała się, że jeśli złoży zawiadomienie w sprawie gwałtu, jej oprawca będzie się mścił. Kiedy zrobił to po raz ostatni – byli już w trakcie rozwodu – asystentka rodziny, przyznana im przez PCPR, namówiła ją na zgłoszenie przestępstwa.\nAnna miała dowód, że doszło do przemocy – przed spotkaniem z mężem włączyła dyktafon w telefonie. Miała podejrzenia, że ten, zaangażowany w handel narkotykami, spróbuje wykorzystać jej dramatyczną sytuację finansową, by wciągnąć ją w nielegalne interesy. Tymczasem telefon nagrał gwałt – jej wielokrotny, wyraźny sprzeciw, jego słowa świadczące, iż go zignorował. Był 2018 rok, sześć lat po podpisaniu konwencji. „Sędzia pytał,, czy chcę, by mąż był ścigany. Odpowiedziałam, że nie wiem, ale może lepiej, by został ukarany, bo raczej się już nie zmieni. Miałam wyrzuty sumienia, jakbym niszczyła mu życie. Wiedziałam już, że gwałt małżeński jest przestępstwem, ale nie miałam pojęcia, że ściganie go jest obowiązkiem państwa”.\nSprawca przyznał, że tego dnia doszło między nimi do współżycia, ale został sprowokowany – bo Anna odwiedziła go wymalowana, w krótkiej spódniczce, a w trakcie spotkania ocierała się o niego. W 2018 roku sprawa została umorzona, ale w 2020 roku sąd zadecydował o jej wznowieniu.\nCentrum Praw Kobiet: Ziobro odbiera nam dofinansowanie\n“Strony uznają i wspierają prowadzone na wszelkich szczeblach działania właściwych organizacji pozarządowych oraz społeczeństwa obywatelskiego dotyczące zwalczania przemocy wobec kobiet, a także nawiązują skuteczną współpracę z tymi organizacjami.” – mówi art. 9 konwencji.\nTymczasem od 2016 r. Ministerstwo Sprawiedliwości regularnie odbiera dofinansowanie Centrum Praw Kobiet. Na wsparcie nie może też liczyć fundacja Feminoteka, która prowadzi publiczne zbiórki, by wspierać kobiety po doświadczeniu przemocy – opłaca im psychoterapię, reprezentację prawną, leki.\n„Skupiamy się na kobietach, ponieważ to głównie one są ofiarami dyskryminacji i przemocy ze względu na płeć. Zarzut, z jakim się spotkałyśmy ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości, kiedy odmówiono nam po raz pierwszy dotacji, był taki, że stosujemy „dyskryminację” – bo nie pomagamy mężczyznom i ofiarom innych przestępstw. To zarzut chybiony”, mówi Urszula Nowakowska z Centrum Praw Kobiet.\n„Mogłybyśmy oczywiście napisać, że wspieramy także mężczyzn, w tym ofiary kradzieży i wypadków, ale, na co wskazuje chociażby dyrektywa unijna z 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw: „Kobiety będące ofiarami przemocy na tle płciowym oraz ich dzieci często wymagają szczególnego wsparcia i szczególnej ochrony ze względu na występujące w przypadku takiej przemocy wysokie ryzyko wtórnej oraz ponownej wiktymizacji, zastraszania i odwetu”. Konwencja stambulska w art. 4 z kolei mówi, że stosowanie środków specjalnych do zapobiegania przemocy wobec kobiet nie stanowi dyskryminacji.\nW naszej ponad 25 letniej działalności zawsze trzymałyśmy się tych zasad. Jak wykazuje wiele badań, pomoc jest najbardziej skuteczna, jeśli jest specjalistyczna. Skoro jeśli chodzi o przemoc domową i seksualną ponad 90 proc. ofiar to kobiety i dzieci, a 93 proc. sprawców to mężczyźni, oferta pomocowa musi ten fakt uwzględniać. Kobiety po przemocy wymagają kompleksowego i specjalistycznego wsparcia uwzględniającego m.in. sposób, w jaki są socjalizowane i przyuczane do „kobiecych” ról. Jesteśmy przygotowane do pomocy właśnie im i umiemy to robić – czego, niestety, nie można powiedzieć o wszystkich instytucjach i organizacjach, które dostają publiczne granty. Dlatego jesteśmy – żeby wypełnić tę lukę”.\nCzy w Polsce jest wyższy poziom ochrony kobiet niż zapewnia konwencja, jak chce nas przekonać minister Ziobro? Polskie sądy, policja i prokuratury nie przestrzegają niezbędnego minimum, które określa dokument. Zgodnie z nim państwa mają obowiązek przyjęcia oraz wdrożenia skutecznych, kompleksowych i skoordynowanych strategii politycznych, zarówno w zakresie przeciwdziałania przemocy wobec kobiet, jak i jej zwalczania.\nZapobieganie przemocy to przede wszystkim edukacja – tymczasem posłowie partii rządzącej dążą do wprowadzenia zakazu edukacji seksualnej, której nieodłączną częścią jest podnoszenie świadomości na temat przemocy wobec kobiet i sposobów jej zapobiegania. Organizacje pozarządowe działające na rzecz praw kobiet i walki z przemocą, których wsparcie z publicznych środków przewiduje konwencja, rząd Prawa i Sprawiedliwości pozbawił dotacji.\nA co z karaniem sprawców? 67 proc. spraw dotyczących gwałtu jest umarzanych, a z 33 proc., które trafiają na salę rozpraw, od 30 do 40 proc. kończy się wyrokiem w zawieszeniu. Biorąc pod uwagę, że w Polsce ok. 90 proc. ofiar nie zgłasza się na policję – i nic dziwnego, bo postępowania dotyczące gwałtów są dla skrzywdzonych upokarzające i traumatyczne, a ich prawa notorycznie łamane – do więzienia trafia ok. 1 proc. gwałcicieli. Molestowanie seksualne i przemoc ekonomiczna, do których karania zobowiązuje państwa konwencja, nie są ujęte w polskim prawie – zapis o molestowaniu znajdziemy jedynie w Kodeksie pracy.\nW sierpniu 2019 r. na zlecenie Ministerstwa Rodziny zrealizowana została „Ogólnopolska diagnoza zjawiska przemocy w rodzinie”. Wyniki nie ukazały się jednak na stronie ministerstwa. Przekazał je dopiero Rzecznik Praw Obywatelskich.\nCzego możemy się z nich dowiedzieć? Co trzeci badany przyznaje, że w dzieciństwie doświadczył przemocy psychicznej i fizycznej. 23 proc. doznało przemocy we własnych domach. Aż 57 proc. Polaków doświadczyło w życiu jakiejś formy przemocy, więcej niż raz – 47 proc. W większości przypadków osoby skrzywdzone nie szukały pomocy. Najrzadziej zwracają się o nią ofiary przemocy seksualnej. Aż 30 proc. respondentów potwierdza bycie sprawcą przemocy w rodzinie – jednokrotnym 9 proc., kilkukrotnym 17 proc. i wielokrotnym 3 proc. (to 9 mln osób). 14 proc. badanych uważa, że „wydzielanie pieniędzy i kontrolowanie wszystkich wydatków to przejaw gospodarności współmałżonka”. 10 proc. badanych (13 proc. mężczyzn i 7 proc. kobiet) zgadza się, że „w sprawach seksu żona zawsze powinna zgadzać się na to, co chce mąż”, a 9 proc. – w tym 11 proc. mężczyzn i 6 proc. kobiet – że „gwałt w małżeństwie nie istnieje”.\nAż 72 proc. Polaków uważa, że prawo niedostatecznie chroni osoby doznające przemocy w rodzinie. Konwencja antyprzemocowa jest po to, żeby ta ochrona była lepsza i by ministerstwo nie bało się ujawniać statystyk o przemocy.\nKsiążka “Gwałt Polski” autorstwa Mai Staśko i Patrycji Wieczorkiewicz, zawierająca historie dwudziestu zgwałconych osób, ukaże się pod koniec 2020 roku nakładem wydawnictwa Krytyki Politycznej. Tytuł i śródtytuły od redakcji OKO.press\nAdam Potoczek 22 sierpnia 2020\nNie łudźmy się. Organizacje pozarządowe, w dodatku uzależnione od łaski rządu (przez dofinansowanie lub jego brak), nie mają szans na rozwiązanie problemu przemocy wobec kobiet i dzieci. Są zbyt rozproszone koncepcyjnie i ideologicznie, wobec wielowiekowej „tradycji” przemocy. Tylko państwo ze swoim aparatem mądrej przemocy, może zapanować nad dziczą. PiS NIGDY TEGO NIE ZROBI!\n** Jaka partia odważy się zaoferować Polakom, aby z sądów wyeliminować wreszcie empatię wobec sprawców przestępstw, zwłaszcza ZABÓJCÓW i sprawców BRUTALNYCH POBIĆ i GWAŁTÓW.\n** Jaka partia odważy się zaoferować Polakom, aby z sądów wyeliminować wreszcie przychylność wobec stron silnych i bogatych (z droższymi adwokatami) i przykładną surowość wobec stron słabszych i biednych (z tanimi adwokatami)?\n** Jaka partia odważy się zaoferować Polakom realne zmiany w sądach, po których PROCESY SĄDOWE nie będą przeciągane latami, ale w określonych prostych sprawach będą rozstrzygane w kilka dni lub tygodni, a w skomplikowanych najwyżej w ciągu jednego roku? Niezależność sądów nie może stanowić przykrywki dla niesprawności systemu sądowniczego.\nNie znajdzie Pan takiej parti w kraju, który cywilizacyjne cofnął się do początków XX wieku i to dopiero początek drogi.\n22 sierpnia 2020 at 10:42\nNiestety jest to i będzie marsz wstecz.\nNiemal wszyscy, wypowiadający się takich sprawach są zaskoczeni ich brutalnością, brakiem empati dla ofiar i łamaniem prawa przez policję i wymiar sprawiedliwości. Proszę wreszcie zrozumieć, Polska to kraj barbarzyńców, JAK Bułgaria, Rumunia, Ukraina, Rosja. Jesteśmy w Europie ale tylko geograficznie.\nGrzegorz Swoboda 22 sierpnia 2020\nMoże, do takich angielskich dżentelmenów im daleko.\n"Ballada o Januszku", też ciągle aktualna.\nJednak, nikt tak nie cmoka w dłoń i się w piersi tłucze, jak Polacy.\nNo, a prawo, to jest już w PiS razem ze sprawiedliwością.\n22 sierpnia 2020 at 10:58\nUważam że Polska to po prostu kraj tchórzostwa dlatego barbarzyńcy są coraz bardziej zuchwali.\n22 sierpnia 2020 at 17:14\nDodałbym niski poziom edukacji i bliski zera udzial nauki w życiu społeczno – gospodarczym.\n22 sierpnia 2020 at 17:26\nZ edukacją jest różnie,niestety nauka schodzi na psy. Zamiast rzetelnej wiedzy bezproduktywne ględzenie. Przerost formy nad treścią.\nodebranie pieniędzy przez Ziobrę organizacjom pozarządowym, które w Statucie mają wpisaną pomoc osobom prześladowanym, doświadczającym przemocy, gwałtu lub innych form znęcania nie jest adresowany tylko do kobiet.\nPan Ziobro rżnie głupa; wie, że żaden Pan Kaczyński nie zrobi mu uwagi na temat traktowania Funduszu Sprawiedliwości jak własnego portfela i finansującego Fundację dopiero co zarejestrowaną, przez stosownego doświadczenia w udzielaniu pomocy, ale mający rodowód katolicki lub prowadzony przez księdza leczącego egzorcyzmy plastrami salcesonu.\nGdybym nie żyła w Polsce już tyle lat, pomyślałabym, że pan Ziobro nie czytał ustawy, nie wie, co zawiera, może nie rozumie pewnych zawartych tam pojęć (pomimo, że jest absolwentem prawa). Ale zdaję sobie sprawę z tego, że to działanie specjalne, mobbing i przemoc ekonomiczna wobec tych osób, które mają codzienne problemy.\nOraz ich rodzin, w tym dzieci.\nPełne gęby haseł o trosce o rodzinę, dzieci . Ale tylko te katolickie, bezproblemowe, z tatą i mamą oraz dziećmi idącymi w niedzielę do kościoła, odświętnie ubranych to metka przypięta do działalności MS.\nSam pan Ziobro uczestnicząc w rozmowach w pewnym radiu, (lub telewizji) czuje się namaszczony na zbawcę narodu, w odróżnieniu od innego, który chce być emerytowanym zbawcą narodu. Konkurencja rośnie!\nByć może pan Minister czuje, jakby w rozmowach w tych mediach był już po spowiedzi i grzechów odpuszczeniu.\n25 sierpnia 2020 at 01:44


Wrzesień, 2014 | Blog Zbigniewa Kuźmiuka - strona 2\nKoniec historii, początek histerii\nOpublikowano 20 września 2014 Autor: Zbigniew Kuźmiuk\n1. Premier Tusk decydując się na objęcie brukselskiej funkcji, namaścił na swoją następczynię w rządzie i w partii marszałek Ewę Kopacz, osobę bezwzględnie mu podporządkowaną z nadzieją, że pozwoli mu to utrzymać wpływy w Polsce.\nMusiał zdawać sobie sprawę, że na szefa rządu proponuje osobę, która nie sprawdziła się nawet na stanowisku ministra zdrowia (przecież jej przeniesienie z rządu do Sejmu w 2011 roku, dobitnie o tym świadczyło) więc ta funkcja przerasta ją na pewno ale mimo tego, zdecydował się na takie posunięcie.\nZnane musiały być mu historie, opisywane ostatnio przez niezależne tygodniki, że minister Kopacz wprowadziła do praktyki resortu zdrowia, nowy rodzaj zarządzania, zarządzanie przez histerię.\n2. Mimo tego, że premier Tusk o tym wszystkim wiedział, a sytuacja za naszą wschodnią granicą jest dramatyczna jak nigdy dotąd, zdecydował się nakłonić zarząd Platformy do zaproponowania prezydentowi Komorowskiemu, takiej właśnie kandydatki na swojego następcę.\nOtoczenie prezydenta Komorowskiego w lot jednak zrozumiało, że ma przed sobą na tyle słabą kandydaturę, że będzie można na niej wymusić różne koncesje i uzyskać spore wpływy w przyszłej Radzie Ministrów.\nStąd aż 3-krotne spotkania prezydenta Komorowskiego z przyszłą panią premier i wymuszanie na niej kolejnych ustępstw.\nNajłatwiej było uzyskać stanowisko wicepremiera dla swojego człowieka czyli ministra Siemoniaka, znacznie trudniej pozbawić stanowiska ministra Sikorskiego ale i to się udało.\nNa ostatnim etapie udało się umieścić w rządzie nawet posłów Schetynę i Halickiego, którzy jeszcze niedawno, byli bliscy wypchnięcia z Platformy.\nDzięki tym posunięciom, prezydentowi Komorowskiemu, udało się uzyskać duże wpływy w nowej Radzie Ministrów ale w ten sposób także i on bierze na siebie pełną odpowiedzialność za jego przyszłe „sukcesy”.\n3. A że czekają nas one niechybnie, dowiodła dobitnie wczorajsza konferencja pani premier Kopacz na dziedzińcu Politechniki Warszawskiej, podczas której zaprezentowani zostali kandydaci na ministrów.\nMimo tego, ze dopuszczono tylko trzy pytania i były one zadane przez zaprzyjaźnionych dziennikarzy, premier Kopacz odpowiadając na nie, uzmysłowiła chyba wszystkim, że kompletnie nie ma pojęcia o polityce zagranicznej.\nZ piątki nowych ministrów najbardziej rzucają się w oczy słabości dwóch pań, bliskich koleżanek premier Kopacz: nowej szefowej MSW Teresy Piotrowskiej, która przez kilka kadencji w Sejmie niczym specjalnym się nie wyróżniła i nowej minister infrastruktury i rozwoju Marii Wasiak, sprawdzającej się ponoć przez kilka lat w zarządzie PKP tyle tylko, że akurat nie sprawdzał się on wykorzystywaniu przyznanych kolei środków unijnych do tego stopnia, że duża część z nich, Polska będzie musiała zwrócić do Brukseli.\nPoważne mankamenty ma kandydatura posła Schetyny na ministra sprawa zagranicznych (będzie się musiał parę miesięcy uczyć), pozostanie w rządzie ministra Arłukowicza (najgorszego ministra w rządzie Tuska), zostało zaaranżowane przez panią premier chyba tylko po to aby miała kogo co posiedzenie strofować, ciężkie grzechy na sumieniu w związku z zablokowaniem odszkodowań dla rolników z tytułu rosyjskiego embarga, ma minister Sawicki.\nKończy się historia premiera Tuska, z takim składem ministerialnym, niechybnie zacznie się histeria.\nEuroposeł Jerzy Buzek się obudził\nOpublikowano 19 września 2014 Autor: Zbigniew Kuźmiuk\nKategorie: Unia Europejska\t| Tagi: blog blog kuźmiuk UE\t| 1 Komentarz\nKompromitacja Polskich Inwestycji Rozwojowych\nOpublikowano 18 września 2014 Autor: Zbigniew Kuźmiuk\n1. W ostatni wtorek PAP podał komunikat, że Rada Nadzorcza spółki Polskie Inwestycje Rozwojowe odwołała Mariusza Grendowicza z funkcji jej prezesa i jednocześnie rozpoczęła procedurę konkursową prowadzącą do wyłonienia nowego prezesa.\nPrezes Grendowicz sprawował swoją funkcję od marca 2013 roku i jak informowały media na jesieni 2013 roku, zarabiał aż 60 tysięcy złotych miesięcznie (wynagrodzenie podstawowe), ponieważ miał być wysokiej klasy fachowcem od finansowania inwestycji o dużym potencjale rozwojowym (w ciągu 1,5 roku jak informują media zarobił w spółce około 1,5 mln zł).\nPrzez te ponad półtora roku kierowania spółką, została zawarta zaledwie jedna umowa na współfinansowanie dużego projektu inwestycyjnego z Grupą Lotos na zagospodarowanie złoża B8 na Morzu Bałtyckim na kwotę 1,6 mld zł., natomiast kolejne 6 projektów zostało wstępnie zaakceptowane.\nWprawdzie z taśm prawdy z rozmowy ministra Sienkiewicza z prezesem Belką, wiedzieliśmy już, ze PIR to „ch… ,dupa, i kamieni kupa” ale teraz mamy to już potwierdzone czarno na białym, czego dobitym wyrazem jest odwołanie tak ponoć fachowego, prezesa spółki.\n2. Przypomnijmy tylko, że premier Tusk 12 października 2012 roku wygłosił tzw. II expose, w którym zapowiedział między innymi właśnie projekt Inwestycje Polskie, mający na celu wsparcie dla procesów inwestycyjnych w gospodarce przy pomocy pieniędzy publicznych pochodzących ze sprzedaży akcji spółek Skarbu Państwa.\n3. Realizując to przedsięwzięcie w styczniu 2013 roku Rada Ministrów zdecydowała o przekazaniu 11,39% akcji PGE S.A (Skarb Państwa posiada blisko 62% akcji), 8,36% akcji PKO BP S.A. (Skarb Państwa posiada 40,99% akcji), 10,10% akcji PZU S.A. (Skarb Państwa posiada 35,18% akcji) i aż 37,90% akcji CIECH S.A (czyli całość akcji posiadanych przez Skarb Państwa), na swoisty wsad kapitałowy do tego programu.\nWszystko to na papierze wyglądało nawet logicznie i brzmiało zachęcająco dla potencjalnych inwestorów, tyle tylko, że od momentu tej zapowiedzi premiera Tuska, spółka rozpoczęła rzeczywiste działanie dopiero po upływie roku, a po upływie kolejnego 1,5 roku ma podpisaną zaledwie 1 umowę na współfinansowanie inwestycji.\nKompromitacja przedsięwzięcia zapowiedzianego blisko 3 lata temu przez premiera Tuska jest więc aż nadto oczywista ale tak się składa, że jeden z głównych odpowiedzialnych za ten stan rzeczy, przeprowadza się właśnie do Brukseli.\nWygwizdano „prezydenta” Europy\nOpublikowano 13 września 2014 Autor: Zbigniew Kuźmiuk\n1. Od 30 sierpnia czyli szczytu UE w Brukseli podczas którego premier Donald Tusk został wybrany na przewodniczącego Rady Europejskiej w prorządowych mediach w Polsce, trwa nieustanny festiwal informacji i programów, które mają na celu wmówienie Polakom jak nieprawdopodobny sukces osiągnął w związku z tym nasz kraj.\nNiektórzy z prominentnych polityków Platformy z udziałem zaprzyjaźnionych ekspertów, zaczęli nawet porównywać ten wybór z wyborem na papieża w październiku1978 roku kardynała Karola Wojtyły.\nŚwiętowanie przybrało takie rozmiary, że w jednym z programów w telewizji publicznej (Tomasz Lis na żywo w TVP 2), premierowi Tuskowi, zgromadzona w studio publiczność odśpiewała spontanicznie „Sto lat” (dopiero następnego dnia okazało się, że tę spontaniczność w porozumieniu z prowadzącym program, zorganizowała młodzieżówka Platformy, która w tym celu skrzyknęła się na jednym z portali społecznościowych).\n2. Być może w związku z tą nieustanną propagandą, premier Tusk sam uwierzył, że jego sukces został uznany przez większość Polaków za jakieś nieprawdopodobne osiągnięcie i zdecydował się na pojawienie się na wielkim zgromadzeniu publicznym jakim była widownia na meczu siatkówki Polska – USA w wielkiej hali sportowej w Łodzi.\nW ostatnich miesiącach bowiem Tusk unikał jak ognia dużych publicznych zgromadzeń, nawet wtedy kiedy brał udział w kampanii wyborczej kandydatów Platformy.\nNa przykład podczas ostatniej swojej wizyty na Śląsku w związku z wyborami uzupełniającymi do Senatu, jedyne spotkanie otwarte jakie miał, to rozmowa z odpowiednio dobraną grupą studentów Uniwersytetu III wieku.\nJakież musiało być jego zdumienie (zresztą widać je na zdjęciach), kiedy po powitaniu go przez spikera na wspomnianym meczu, większość kibiców zaczęła gwizdać, a przecież kibice siatkówki w Polsce, to najbardziej przyjazna publiczność jaka przychodzi na zawody sportowe (polscy kibice siatkówki są uważani za najlepszych na świecie).\n3. Wygląda więc na to, że mimo tej zmasowanej propagandy, większość Polaków zrozumiała ten awans premiera Tuska jako swoistą ucieczkę od odpowiedzialności za skutki 7 lat rządów jego ekipy w naszym kraju.\nCo więcej Polacy, zdają sobie sprawę, że żaden z urzędujących premierów w jakimkolwiek europejskim kraju porównywalnym z naszym, nie zdecydowałby się na porzucenie swego stanowiska, tylko po to aby zostać nawet wysokim ale jednak tylko unijnym urzędnikiem.\nRodacy coraz częściej doświadczają także na własnej skórze albo też skórze członków swoich rodzin „dobrodziejstw” ekipy premiera Tuska.\n4. Ich kwintesencją, był „skok na kasę” w Otwartych Funduszach Emerytalnych i przejęcie na początek kwoty 150 mld zł (regularnie będą także przejmowane kolejne środki w związku z tzw. suwakiem), tylko dlatego, że bez tego zawłaszczenia, nie udało by się złożyć budżetu na 2014 rok.\nZniszczenie tysięcy miejsc pracy (choć w przemyśle stoczniowym), blisko 2 milionowe bezrobocie , masowe wyjazdy Polaków za granicę (od 2 do 3 milionów emigrantów), jedna z najniższych na świecie dzietność Polek (212 miejsce na świecie na 221 notowanych krajów), ponad 2,5 mln Polaków żyjących w skrajnym ubóstwie, to kolejne „osiągnięcia” jego 7-letnich rządów.\n5. O tych gwizdach blisko 20- tysięcznej publiczności na przywitanie „prezydenta” Europy Donalda Tuska, można się było dowiedzieć tylko na kilku niezależnych portalach internetowych, główne telewizje milczały na ten temat jak zaklęte.\nZdaje się, że te gwizdy świadczą także o tym, że żadnego „efektu Tuska” w postaci długookresowego wzrostu poparcia dla Platformy w związku z tym wyborem jednak nie będzie, bo Polacy zorientowali się, że Donald Tusk wyjeżdża ale problemy, które są skutkiem 7-lat jego rządów, zostają.


bilard, snooker itp. - Strona 3 - FORUM.FIFASERWIS.COM - Encyklopedia wiedzy o grach FIFA\nStrona 3 z 13 < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 > Ostatni »\n08-05-2007, 23:41 #41\nTrudno było wytrwać wczoraj do drugiej ale jakoś się udało Ten prawie godzinny frejm z 20 minutowym "ganianiem" żółtej to już po prostu masakra... Ale końcówka już nieco ciekawsza. Szkoda tylko, że w wykonaniu Higginsa\n17-06-2007, 22:17 #42\nDzisiaj zakończyły się rozgrywki Warsaw Tour, wszyscy Polacy(Jewtuch, Nitchke, Wróbel, Kowalski.) odpadli w 1 rundzie, w 1 półfinale Wygrał Higgins z Davisem 5:3, A Wice mistrz świata Selby wygrał z poprzednim mistrzem świata Greame Dottem 5:1. Więc Finał Warszawskiego turnieju był taki sam jak finał MŚ. <wow> Selby szybko odskoczył Higginsowi na 3:1 ale 32-letni szkot odrobił i było 3:3. Jednak Selby wziął odwet i zrewanżował się Higginsowi za Finał MŚ wygrywając dwa kolejne freame. Wynik finału Marc Selby 5:3 John Higgins.\nZnajdz więcej postów napisanych przez Vryysas\n17-06-2007, 22:36 #43\nszkoda, że nie mogłem tam być :( ale fajnie, że w ogóle odbywają się w Polsce takie turnieje z udziałem najlepszych zawodników\n17-04-2008, 20:15 #44\nTym czasem już jutro zaczynają się Mistrzostwa Świata w Snooker'ze 2008.\nKto jest Waszym faworytem? Osobiście chciałbym, aby w tym roku udało się zwyciężyć Selbiemu\nPary 1 rundy:\n17-04-2008, 20:39 #45\nO kurna, to juz jutro? Dzięki za info mcks bo bym pewnie przespał.\nNo a faworytem kto? No oczywiście Higgins John!\n17-04-2008, 21:02 #46\nhmmm... może Ronnie O'Sullivan ? Albo Higgins. Całkiem nieźle w tym roku gra.\nBędą pokazywać mecze tego turnieju na Eurosporcie?\n17-04-2008, 21:28 #47\nW tym roku wygra Selby, nie ma innej opcji\n17-04-2008, 21:36 #48\nMoimi faworytami do zwycięstwa są O'Sullivan i Higgins. Fajnie by było, jakby jakieś wysokie miejsce zajął Murphy.\nA Eurosport w sobotę ma jakieś transmisje z MŚ prawie cały dzień, ale nie wiem, czy to na żywo.\n17-04-2008, 22:14 #49\nNo to szykuje się pół miesiąca przed telewizorem Naturalnie kciuki będę trzymał za Selbiego. Mam nadzieję, że pokaże na co go stać i fantastyczne ostatnie dwa lata ukoronuje właśnie w Sheffield zdobywając Mistrza\n17-04-2008, 22:28 #50\nTrzymam kciuki za O'Sullivan'a.\n18-04-2008, 17:05 #51\nJa też trzymam kciuki za O'Sullivan'a Albo zpwnuje wszystkich, albo głupio przegra\n22-04-2008, 15:04 #52\nI Selby odpada...\n22-04-2008, 15:06 #53\nNo nieee no to sa jaja <_<\nSelby odpada po pierwszym meczu o_0 Nie wierze\n22-04-2008, 17:56 #54\nKuurwaaaaa nooooo. Niech to szlag!\nNic, trudno. Mam nadzieje, że zobaczymy chociaż Swaila w ćwierćfinale\n22-04-2008, 19:04 #55\nI znowu Selby nie wygra. ;p Liczę na O'Sullivan'a, ale i tak najprawdopodobniej wygra.\n28-04-2008, 16:36 #56\nO' Sullivan właśnie wbił maxa...\n28-04-2008, 20:36 #57\nKilka meczów Last Sikstin okiem piknika snookerowego, który przysypia pomiędzy frejmami:\nHiggins vs Day - Nawet niezły mecz. Ryan dobrze, umie wbić i ogólnie mało błędów. Higgins niespecjalnie zagrał. Słabo dysponowany nie dał rady Dayowi. Teraz czas na pojedynek Hendry vs Day, zobaczymy czy Day naprawdę jest tak wspaniale dysponowany.\nMurphy vs Carter - Bardzo słaba gra Murphyego, Carter naprawdę dobry mecz. Murphy masa prostych błedów, wynik to odzwierciedla.\nO'Sullivan vs Williams - Moim zdaniem najlepszy mecz w tej rundzie. Zażarta walka w pierwszej sesji, póxniej Williams trochę zwolnił. No i Sullivan Wbić 147 9 raz w karierze, do tego 3 raz w Crucible. I on chciał jeździć bolidami Formuły 1 jeszcze niedawno...\nRobertson vs Maguire - Gorsze dwie pierwsze sesje w wykonaniu Robertsona, brawa dla niego za to że się nie poddał i grał do końca swoje.\nTeraz oglądam pojedynek Swaila z tym Wenbo. Zażarta walka będzie.\n28-04-2008, 20:41 #58\nBreak O'Sullivana genialny...\nMoim zdaniem, to najlepszy zawodnik na święcie...Koleś ryzykuje, ale gra z fantazją i polotem.\n29-04-2008, 13:50 #59\nLenbo 13-12 Swail... Szkoda mi Swaila, mógł to spokojnie wygrać, a pomylił się pare razy na w miare prostych bilach i dupa.\n29-04-2008, 19:39 #60\nWenbo też się mylił prawdę mówiąc. Swail już był na dobrej drodze w ostatnim frejmie, to spieprzył sobie pozycję. No ale i tak dalej gra nieźle, 4-4 z Sullivanem po pierwszej sesji to jest coś Jak ten pojedynek będą puszczać to oczywiście oglądnę. Tyle że ten Chińczyk ma dużo farta, za dużo ryzykuje i często mu się to ryzyko nie opłaca, ale i tak w końcu jakims fartem bila ląduje na bandzie itp.\nDaya nieźle jedzie Hendry 1-7 jak narazie, w reszcie ćwierćfinałow jest 4-4.


Czas, czyli jak w gramatyce opowiadamy o zdarzeniach - Epodreczniki.pl\nPoprzednia strona Czy dom to miejsce sacrum?\nDo tej pory mówiliśmy, że gramatyka służy porządkowaniu wiedzy o świecie. Myślimy o zjawiskach konkretnych czy abstrakcyjnych i próbujemy je w języku poukładać (kategoryzować). Rzeczowniki nazywają świat, przymiotniki i przysłówki mówią o właściwościach przedmiotów i zdarzeń. Samo opisywanie zaś, nazywanie, wskazywanie jest czynnością. Aby opowieść o świecie pozajęzykowym była wyrazistsza, spójrzmy na najważniejszą część mowy, która pojawia się w myśleniu, działaniu i komunikowaniu. Jest nią czasownik.\n1) Mówienie o początkach czegoś, czasie obecnym i przyszłości – to chronologia. Przypomnij sobie najważniejsze wydarzenia z ostatniego tygodnia. Pomyśl chwilę o tym, co dzieje się teraz i co planujesz w najbliższym czasie. Wpisz do kalendarza czynności, które chcesz wykonać.\n2) Wyobraź sobie, że jesteś redaktorem czasopisma publicystycznego. Musisz napisać artykuł Tydzień w Polsce i na świecie. Przejrzyj kilka portali informacyjnych z newsami (wiadomościami) lub codzienne wydania gazet. Zrób notatki z najważniejszych według ciebie wydarzeń i wpisz je do rubryk:”wczoraj”, „dziś”, „jutro”.\nCzasownik – jak podpowiada nazwa – to część mowy, która ma związek z czasem. Czasowniki pozwalają porządkować informacje zawarte w tekstach, pokazują je w różnym czasie – przeszłym („czytałem”), teraźniejszym („czytam”) i przyszłym („będę czytał”). Używamy ich również do tego, aby pokazać, jakie osoby uczestniczą w komunikacji („ja czytam” – „ty czytasz”, „my czytamy” – „wy czytacie”, „on, ona, ono czyta” – „oni, one czytają”) i jakie jest nastawienie autora do tego, o czym mówi (np. coś chce oznajmić: „właśnie czytam”, coś chce rozkazać lub żąda czegoś: „czytaj to, proszę” albo po prostu przypuszcza, że coś się dzieje, coś się stało: „pewnie czytałbym”). Co więcej, za pomocą czasownika potrafimy opowiadać o zdarzeniach skończonych („przeczytałem”), zapowiadać ich rezultat („przeczytam”) lub pokazywać, że trwają bez końca lub się powtarzają („wczoraj kupowałem”, „dzisiaj kupuję”, „jutro będę kupował”).\nCzasownik przede wszystkim opisuje czynności, zdarzenia i stany, np.:\nJan idzie ulicą.\nNagle samochód wyjechał zza rogu.\nJan po południu zasnął.\nosoby (1., 2., 3.),\nczasy (przeszły, teraźniejszy, przyszły),\ntryby (oznajmujący, rozkazujący, przypuszczający),\nliczbę (pojedynczą, mnogą),\nrodzaj (męski, żeński, nijaki w liczbie pojedynczej oraz męskoosobowy i niemęskoosobowy w liczbie mnogiej).\nKażdy czasownik ma aspekt: dokonany lub niedokonany. Odmiana czasownika to koniugacja. W słowniku czasownik zapisany jest w formie nieodmiennej i nieosobowej, którą nazywamy bezokolicznikiem. Charakterystyczna jest dla niej końcówka „-ć”: „pisać”, „mówić”; rzadziej: „-c”: „móc”, „tłuc”.\nCzasowniki opisujące czynności, które się powtarzają albo nie mają rezultatu, odmieniają się przez trzy czasy:\nprzeszły – „czytałem”, „czytałeś”, „czytał”…\nteraźniejszy – „czytam”, „czytasz”, „czyta”…\nprzyszły (złożony) – „będę czytał”, „będziesz czytał”, „będzie czytał”…\nAby wyrazić formę dotyczącą przyszłości, korzystamy z dwóch wyrazów. Jednym z nich jest odmieniane słówko „być”. Ponieważ forma ta składa się z dwóch wyrazów, nazywamy ją formą czasu przyszłego złożonego.\nCzasowniki opisujące czynności, które się zakończyły lub które się zakończą, odmieniają się tylko przez dwa czasy:\nprzeszły – „przeczytałem”, „przeczytałeś”, „przeczytał”…\nprzyszły (prosty) – „przeczytam”, „przeczytasz”, „przeczyta”…\nAby wyrazić formę dotyczącą przyszłości, korzystamy wyłącznie z jednego wyrazu. Dlatego nazywamy ją formą czasu przyszłego prostego.\nFormy czasu przyszłego mogą być zbudowane:\nz jednego wyrazu – opisujemy za pomocą nich zdarzenia, które się zakończą, lub czynności, które będą miały rezultat > to czas przyszły prosty („zrobię”);\nz dwóch wyrazów – opisujemy za pomocą nich zdarzenia, które będą przebiegały bez końca lub rezultatu > to czas przyszły złożony („będę robił”, „będę robiła”).\nWiększość zdań zawiera osobową formę czasownika. Rozpoznamy ją po odpowiednich końcówkach i łatwo dopasujemy do wyrazów nazywających osoby: JA, TY, MY, WY, ON (ONA / ONO; ONI / ONE):\n1. OSOBA – JA\n1. OSOBA – MY\n2. OSOBA – TY\n2. OSOBA – WY\n3. OSOBA – ON / ONA / ONO\n3. OSOBA – ONI / ONE\nWyrazy, które określają osoby, nazywamy zaimkami osobowymi. Są ważne w komunikacji, ponieważ zwykle wskazują:\nkogoś, kto nie bierze udziału w komunikacji, ale się o nim wspomina.\nNie zawsze musimy korzystać z zaimków, aby wskazać osoby, które uczestniczą w zdarzeniach. W języku polskim informacje na ten temat zapisane są w końcówkach osobowych czasownika.\nRodzaj w odmianie czasownika\nW odmianie czasownika w czasie przeszłym i w przyszłym złożonym pojawiają się również formy rodzaju:\nw liczbie pojedynczej – męski, żeński, nijaki;\nw liczbie mnogiej – męskoosobowy, niemęskoosobowy.\nW formach czasu teraźniejszego oraz czasu przyszłego prostego nie wskazujemy rodzaju.\nFormy oznaczone gwiazdką (*) są możliwe w odmianie, ale coraz częściej wychodzą z użycia lub nie zawsze je stosujemy.\nNastępna strona W świecie rzeczy – w świecie codzienności


Nowy punkt Programu dla Świdnika - powszechne stypendia dla uczniów! – Świdnik Wspólna Sprawa\nMamy zaszczyt zaprezentować nowy punkt Programu dla Świdnika, z którym idziemy do wyborów samorządowych w 2018 roku. Jako zgrana, ambitna drużyna, postanowiliśmy skupić się na kwestiach programowych, które ogłaszamy kolejno na naszej stronie i w mediach społecznościowych. Uważamy, że każdy komitet wystawiający swoich kandydatów w wyborach, powinien publikować nie ogólne hasła, ale właśnie konkretne, przeliczone, możliwe do zrealizowane projekty.\nSzczegółowy opis tego punktu Programu dla Świdnika oraz opublikowane już inne punkty znajdziecie Państwo tutaj. Jednocześnie zapraszamy do obejrzenia krótkiego filmu, w którym opowiedzieliśmy o naszym pomyśle. Serdecznie zapraszamy też do dzielenia się opiniami na temat tego i innych postulatów programu np. na naszym Facebooku.


Dom na sprzedaż - Jasienica - Międzyrzecze Dolne - BBN-DS-15227 - 164.00m² - Efekt\n3 378,05 zł/m2 cena: 554 000 zł\nProponuję do sprzedaży parterowy dom z użytkowym poddaszem o powierzchni użytkowej ok 160 m2 posadowiony na nasłonecznionej działce, w spokojnym miejscu. Dojazd drogą asfaltową gminną.\nDZIAŁKA: powierzchnia o pow. 600 mkw, płaska, w kształcie prostokąta, zagospodarowana ( drzewka i krzewy ozdobne ) w całości ogrodzona z automatyczną przesuwną bramą. Znajduje się tutaj również drewniana altana oraz domek na narzędzia. Podjazd jak i teren wokół - wybrukowany.\nBUDYNEK: o ciekawej , ładnej bryle - powierzchnia użytkowa ok. 160 m2 wraz z garażem. Oddany do użytkowania w 2014 roku . Niepodpiwniczony, parterowy z użytkowym poddaszem, wybudowany z porothermu, ocieplony styropianem , otynkowany. Dach wielospadowy kryty dachówką betonową. Wnętrze starannie wykończone( do lekkiego odświeżenia), bardzo jasne i przestronne. Ogrzewanie oraz ciepła woda: piec gazowy 2-funkcyjny. Wszystkie okna PCV w okleinie drewnopodobnej. Zamontowana instalacja alarmowa.\nROZKŁAD POMIESZCZEŃ: wnętrze bardzo dobrze rozplanowane, z doskonałym oddzieleniem części dziennej od prywatnej.\nPARTER- duży obszerny doświetlony salon z przejściem do aneksu kuchennego oraz łazienka z wc i pomieszczenie gospodarcze z przejściem do części garażowej. W pomieszczeniu kuchennym pełna zabudowa meblowa wraz ze sprzętem AGD ( zmywarka, piekarnik, płyta indukcyjna) w cenie.\nPIĘTRO - cztery niezależne pokoje, obszerna łazienka\nDostępne media: gaz, energia elektryczna oraz siła, woda miejska, kanalizacja miejska.\nIstnieje możliwość sprzedaży łącznie z ruchomym umeblowaniem - do indywidualnego uzgodnienia.\nSymbol oferty BBN-DS-15227\nPowierzchnia pokoi 42,00 m2\nSUPER OFERTA - NOWOCZESNY DOM- PIĘKNY TARAS- W WIDOKOWYM MIEJSCU BLISKO BIELSKA BIAŁEJ. Oferta sprzedaży segmentu domu w zabudowie bliźniaczej połączonego z drugim ścianą garażową i widokowymi tarasami, położonego w Międzyrzeczu Dolnym na ładnej, widokowej działce ...\n2 852,94 zł


Baszta Armatnia – czy będzie udostępniona poznaniakom? – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nBaszta Armatnia – czy będzie udostępniona poznaniakom?\nAutor: miarecki. Poznań, 20 Października 2019\nMam nadzieje, że Baszta Armatnia – największa rotunda w murach miejskich Poznania, na terenie dawnego szpitala przy Szkolnej będzie właściwie wyeksponowana oraz zrewitalizowana i udostępniona poznaniakom i turystom – pisze Tomasz Dworek, staromiejski radny.\nNa początku XIX wieku baszta została przebudowana i nadbudowana do wysokości 18 m, przez lata pełniła różne funkcje, uzyskała także dach. Została rozebrana w 1940 roku – jak pisał historyk Piotr Bojarski na polecenie niemieckich władz szpitala. Dyrektor, który nakazał rozbiórkę, został za to zwolniony dyscyplinarnie. Przed zburzeniem w baszcie znajdowały się mieszkania. Wcześniej władze pruskie przerobiły ją na klub dla żołnierzy z kasynem i restauracją.\nUżyte w artykule zdjęcia: Tomasz Dworek, , Paweł F. Weiden, Pracownia P. Małachowicza\nkonserwator zabytków, rewitalizacja, zabytki\nOdnowiony skwer przy ul. Ściegiennego


Trzymajmy kciuki za Niemców, by jak najszybciej spostrzegli swoje błędy - Forum Money.pl\nTrzymajmy kciuki za Niemców, by jak najszybciej spostrzegli swoje błędy\nMoney.pl / 2006-07-04 07:37\nKomentarze do wiadomości: Trzymajmy kciuki za Niemców, by jak najszybciej spostrzegli swoje błędy.\nRe: Trzymajmy kciuki za Niemców, by jak najszybciej spostrzegli swoje błędy\nA / 212.244.189.*\t/ 2006-07-06 11:53\nNo tym razem można się zgodzić z wiekszością Pana tez jak najbardziej, redystrybucja dóbr w stylu niemieckim słabo uwzględnia dorobek nauk ekonomicznych a za to bardziej politycznych - nie stabilizuje rozwoju gospodarki, tak jak by mogła, ale hamuje wzrost gospodarczy, to prawda.\n...jednak..... nieco denerwuje mie, że firanki w oknach mam nieplamiące i takiż obrus z Niemiec, tak samo mego Opelka dostawczego, proszki z Henkela czy jak mu tam wsypuję do Indesit' a - pisze zrobiono w Polsce, nareszcie, ale co tam cholera w środku naaaaaapisali na silniku? - Made in Germany...., chwileczkę może w mym odkurzaczu firmy Samsung będzie inaczej? No chyba trzeba będzie zrobić sepuku, silnik też niemiecki..., ale na nierdzewnym nożu znowu MiG, więc nie wypada, może więc otruję się zleżałymi musli z rozpaczy?, ale znowu talerz trzeba będzie umyć w zlewozmywaku firmy Franke... I tak jeszcze długo mogę wymieniać rzeczy niemieckiej produkcji w mym domu. Pan powie pewnie, że te rzeczy są wyprodukowane owszem przez niemieckie firmy, ale np. w Polsce, Słowacji, Chinach i Bóg wie jeszcze w jakim Bangladeszu i będzie miał rację..... ale jest jedno ale: w większym mieście obok mojej rodzimej mikromiejscowości jest zainstalowana średnia firma niemieckiej własności - 99,9% zatrudnionych w niej kierowników i fachowców to Niemcy, tylko sprzątaczki w 100%-tach to Polki..................................... teraz Pan wie jak Niemcy sobie radzą - płacą podatki ale nie zawsze w swoim kraju.\nFrapol / 195.114.163.*\t/ 2006-07-06 11:46\nSznowny Panie autorzy i komentatorzy,\nZamiast pisać przepowiednie-głupotki psójrzcie na Niemieckie laboratoria badawcze i weźcie pod uwagę ilość patentów udzielanych rocznie - tu jest klucz do przyszłości. A poza tym dlaczego u nas ie powstała wielka koalicja - jesteśmy zbyt zazdrośni i zbyt kłótliwi.\nA / 212.244.189.*\t/ 2006-07-06 12:57\nNo i pełna zgoda - świetna wypowiedź\nMKT / 80.68.236.*\t/ 2006-07-06 11:22\nJuż raz to pisłaem na tym forum ale powtórzę: czy nie sądzi Pan Panie rafale, że w sytuacji gdy w niemieckich portfelach i ludzi ifirm zostanie mniej euro, eksport Polski do N iemiec wzrośnie? Przecież to najlepszy wariant żeby przekonać nieprzekonanych jeszcze Niemców to zakupów tańszych choć w ich mniemaniu gorszych (może z wyjątkiem żywności) towarów z Polski. Z kolei dla filii niemieckich firm w Polsce może to także oznaczać rozwój, bo będzie się opłacało bardziej zatrudniać polski odpowiednik niemieckiego pracownika tu zamiast za o wiele większe pieniądze (większe o zmianę in plus w podatkach) tam? co Pan na to?\nfred / 2006-07-05 15:21 / Bywalec forum\nJakoś radzą sobie za tą granicą , a i za południową nienajgorzej.\nŻycie nie znosi próżni. - Znowu ktoś chce ulepszać, uświadamiać (upolityczniać ?). A było kilka lat błogiej przerwy.\nkarina / 212.191.162.*\t/ 2006-07-05 09:46\nZamiast patrzeć na Niemcy i ich podwyżki popatrzmy co się dzieje w Polsce. Niestety ale dotychczasowe zmiany to dopiero początek przed nami jeszcze dużo zmian nie koniecznie na lepsze.\nJeżeli mamy prać coś z zagranicy to wybierajmy to co dobre, a nie wszystko.\nten sam / 83.15.162.*\t/ 2006-07-04 17:22\nTrochę mi to tak wygląda jak gdyby obecny prezydent USA wytykał błąd szachowy Kasparowa...\nDA / 195.225.71.*\t/ 2006-07-05 08:37\nTarzan / 83.15.162.*\t/ 2006-07-04 17:19\nTaaaa, Niemcy robią "błędy", ale też w Niemczech istnieje cywilizacja, a nie prawo dźungli.\nLP / 83.135.169.*\t/ 2006-07-05 14:32\n„Niemcy robią "błędy", ale też w Niemczech istnieje\ncywilizacja, a nie prawo dźungli.“\nJak wygląda prawo Dżungli najlepiej To było widać w meczu NIEMCY-WŁOSI.\nPrzez całe etapy mistrzostwa „przechodzili ślizgiem” mając takich dwóch polskich zawodników jak : Miroslaw KLOSE i Lukasz Podolski. / Jedyni którzy strzelili celnie do bramek w tych rozgrywkach/ Już przy meczu z Polską wykazali się Niemcy swoją nielojalnością co do tych zawodników snując co do Nich całą polete podejrzeń w wyniku czego poddawali ich różnym testom ./.Jak mówi przysłowie :Jak chcesz psa uderzyć\nTo kij zawsze znajdziesz/ I znaleźli.\nJak poinformował mnie znajomy z Dortmundu w jednym z Programów Radia Niemieckiego F-1 zaczeły się Nagonki na Lukasza Podolskiego w mało komicznej Formie / nazwijmy to po imieniu ....MOBINGU / pod tytułem :” Dzienniczek Lukasza Podolskiego.”\nTen MOBING to nic innego jak zawiść jego” kolegów z drużyny „ za jego perfekcjonalizm strzałów do bramki, a nie za „przypodobania się „ w innej formie co niektórym?/ Jak kapitanowi drurzyny BALLAK czy trenerowi Klinsmmanowi i innym ukrytym zawistnym sterownikom / To właśnie ONI nie zrobili nic przeciwko tym atakom a raczej starali stworzyć inny obraz zasług gry Ballaka i innych typowo niemieckich graczy ./Ci co oglądali Niemieckie programy przez Satelite mogli się przekonać osobiście o wielkości wywiadów z Nimi odpychając całkowicie na dalszy plan zaslugi Podolskiego i Klose.\nKuliminacyjny punkt był w meczu Niemcy-Italia w którym odsłonięte zostały KARTY tej fałszywki -mitu znaczenia Niemiecki Fudbal w tych rozgrywkach bez Tych graczy.\nOficjalnie byli Oni na pierwszym planie jako Napastnicy do „zamykania „ strzału do bramki.\nJak pokazał mecz zostali oni przestawieni z pozycji pierwszoplanowej na drugoplanową.\nJaki to dało scenariusz gry?\nOtrzymanie połki np. przez Podolskiego czy Kloze zobowiązywało Ich do podania jej dolej Ballakowi który z innymi graczami próbowali atak na bramke Włoską.\nWszystkie tego typu ataki kończyły się strzałem...... ale nie do BRAMKI.\nPrzypadkowe otrzymanie raz albo dwa razy piłki przez Podolskiego kończyły się prawdziwym strzałem do.... właściwej bramki. /że nie kończyły się golem to tylko szczęście bardzodobrej obrony Włoskiego bramkarza /\nTen scenariusz gry pokazał że Tego typu gra rozmijała się za ZASADAMI NIEZALEżNEGO SPORTU NIEMIECKIEGO od ukrytych ideologi fałszywego Patryjotyzmu z przed 65-ciu lat tego kraju.\nDlatego w tym punkcie jest zbieżność zpostrzeżeń co do Umiejętności dostrzegania błędnych założeń polityki która przyniosła Niemcom jako KRAJU przegraną szanse na zostanie Mistrzami w Piłce Nożnej w 2006 roku ,a wielką wygranę dla BALLAKA który jest kiepskim graczem ale chytrym cwaniakiem wykorzystujący tworzenie KULKU Niemieckiej Potęgi Futbolu do podpisania wieli umów na reklamy kasując więcej jak KLOSE i PODOLSKI za strzelone gole w tych mistrzostwach.\nJak powiedział mi mój znajomy na tym poziomie już rozgrywek: nie zawsze trzeba” wygrać”- trzeba umieć wykazać się że się próbowało i robiło „ wszystko”...gdzie „Wszyscy Widzieli”. A że nie ...wyszło ....bo piłka jest OKRąGŁA- tuszująca ukrytą strategie celów.\nrealista / 83.30.89.*\t/ 2006-07-06 10:37\nTaaa... następna ciekawostka - świat z punktu widzenia kibola :D.\nDrogi kibolu - piłka nożna, football amerykański, golf itd. to tzw. odwracacze uwagi - gdyby Hitler miał takiego odwracacza, mógłby z powodzeniem wmówić społeczeństwu, że to Europa atakuje Niemcy, a Niemcy się tylko bronią, a przez analogię z zawodami typu mundial, większość by w to uwierzyła...\nW prawdziwym świecie jest tak, że najsprytniejsi i najbardziej nieuczciwi wygrywają, chodzi tylko o to, by samemu być tym najsprytniejszym...\nx-trade / 194.4.130.*\t/ 2006-07-04 15:50\nTeraz widać jak działa Unia Europejska w połączeniu ze starzejącym się społeczeństwem. Niemcy bardzo dużo płacą na UE i dlatego teraz podnoszą podatki. Kraje korzystające z pomocy UE powinne się zastanowić co robić dalej jak Niemcy upadną.\nzx / 83.16.202.*\t/ 2006-07-04 14:19\nProponuję zachować trochę więcej miary w ocenach. Niewątpliwie podwyżki podatków niczemu nie służą poza ograniczaniem wzrostu gospodarczego oraz iluzorycznej poprawie nastrojów warstw biedniejszych szczególnie jeżeli te podwyżki mają uderzyć w bogatszych. Z drugiej jednak strony to nie krasnoludki, a Niemcy wybrali wielką koalicję, a skoro tak wybrali to skutki jej działania nie są zapewne dla nich wielką niespodzianką. Czy zrobili dobrze czy źle to w gruncie rzeczy ich zmartwienie. Nie należy zapominać, że gospodarka Niemiec to wciąż trzecia gospodarka świata i póki co nie ma dowodów na to, że jutro się zawali. Zatem podobnie jak w wypadku M. Twain pogłoski o śmierci gospodarki niemieckiej głoszone przez niektórych na tym forum wydają się być mocno przesadzone. Prawdę powiedziawszy nawet jak Niemcy zafundują sobie mały kryzys w celach edukacyjnych to i tak dzięki swojemu bogactwu wyjdą z tego lepiej niż gdyby nam się to przytrafiło. Paradoksalnie te "straszne" podatki po podwyżkach w Niemczech i tak wygladają lepiej, a raczej taniej niż to co mamy w Polsce nawet po uwzględnieniu skutków reformy podatkowej PiS, której i tak zapewne nie doczekamy. Zatem więcej umiaru i spolegliwości. Póki co pouczanie przez nas Niemców wywoła co najwyżej wzruszenie ramion i litościwy uśmiech na twarzy Pani Kanclerz i trudno się dziwić bo jakbyśmy my zareagowali na podobny felieton o naszej gospodarce napisany przez albańskiego komentatora.\nTym, którym się wydaje, że gramy w pierwszej lidze polecam wiadro lodowatej wody ... prosto na głowę.\nLP / 83.135.136.*\t/ 2006-07-04 20:48\nŻeby wszyscy felietoniści prezentowali taką doze rozwagi w ocenach jaką Pan tutaj się wykazał to może...............kierunek „reform”w Polsce przebiegał by inaczej.\nPan Wójciekowski należy do tych którzy jak nasi „wielcy” patrzy na wiele rzeczy nie przez ten właściwy pryzmat i dlatego nieumieć właściwie wyważyć z perespektywą znaczenie tych posunięć politycznych a zarazem gospodarczych.\nGeorge / 83.25.226.*\t/ 2006-07-05 07:20\nAleż Pan Wójcikowski umieć patrzeć na polska sprawa a zarazem posunięć politycznych.\nLP / 83.135.136.*\t/ 2006-07-05 08:17\nJak On TO widzi ...... TO WIDAć !!!!!!!!!!!!!!!!!!\nAndrzej Sokół / 212.2.99.*\t/ 2006-07-04 13:24\nzapomniałem dodać: budżet uber alles her Wójcikowski! tym budżetem nas straszą oj straszą a on ciągle rośnie oj rośnie ... nie chce mi sie myśleć jak tak długo można rosnąć, nawet Korwin sobie tego nie wyobraża, wszyscy jesteśmy z innej epoki kiedy budżety były malutkie potulne, można powiedzieć jakieś takie swojskie jak domowe ateraz co sie porobiło ... pozdrawiam Authora\nAndrzej Sokół / 212.2.99.*\t/ 2006-07-04 13:17\nw Rosji już to wiedzą od dawna że eu to w zasadzie bankrut, ale twierdzą że ci co to wprowadzają, nie mylić z tymi co to wymyślili, to potrafią nieźle kraść, mimo tej biedy, deficytów i innych głupstw mają ciągle spore koryto, jak się czyta wiadomości u nas, w naszym regionie eu, koryto też niczego sobie, proponuję trzymajmy kciuki za siebie p. Wójcikowski i proszę nie popełniąć tych błędów że mamy doczynienia z debilami, oj kradną, kradną na całego zgodnie z prawem a to ci?\nMAXX / 62.87.233.*\t/ 2006-07-04 12:44\nMam ( nie-) przyjemność wspólpracowac z niemieckimi firmami i po rozmowach z ich przedstawicielami i obserwacjach ich zakladu produkcyjnego OSTRZEGAM wszystkich kto z nimi wspólpracuje -ten kolos gospodarczy niedlugo padnie ....ich mentalnosc ( roszczeniowa) spowoduje to juz zaraz...... ,a zmiany podatkowe są tego pierwszymi zapowiedziami......aj bieda przed ich gospodarka straszna a i przed naszą ,scisle powiązaną z nimi też........\nhłe hłe / 83.27.27.*\t/ 2006-07-04 07:37\na dobrze im tak! he he he\nrafal wojcikowski / 83.14.76.*\t/ 2006-07-04 12:05\n"im" czyli komu ?\nmnie wychodzi, że Szwajcarom...\nMarqus / 212.244.249.*\t/ 2006-07-04 12:57\nwyjdzie odpowiednia dyrektywa i wybije Niemcom z głowy "raje podatkowe" . PS szczury są chyba zbyt inteligentne by być socjalistami - w przeciwieństwie ....\nzdebal / 194.187.145.*\t/ 2006-07-04 08:13\nLokomotywa nawala a durnie w jednym z ostatnich wagonów mówią " a dobrze im tak! he he he.\nPrymitywna zawiść lub głupota.\nPaul Pawel / 84.159.158.*\t/ 2006-07-04 20:01\nz tym sie zgadzam, przeciez ta lokomotywa ciagnie inasz wagen z calym grajdolem, jak bedzie slabla to odczepia ten ostatni wagon, bo przeciez z niego nie ma porzytku.\nA pozatym , nie zapominajcie niemcy sa zabezpieczone energetycznie na najblizsze 40 lat, a na ile nasza ledwo dychajaca Polska??\nsaul / 2006-07-04 16:28 / portfel / Pan Owca\nTeresa Jakubowska / 83.31.251.*\t/ 2006-07-16 11:18\nPanie Rafale nie ma Pan racji. Niemcy tylko patrza na doswiadczenia skandynawskie, gdzie o wiele wyzsze podatki wcale nie przeszkadzaja w sukcesie ekonomicznym , wprost przeciwnie. Zatrudnienie mocno ponad 70 %, nawet kobiet - 72 %, absolutny brak deficytu budzetowego. Niemcy podniesli PIT tylko o 3% i tylko najbogatszym , ktorzy i tak prawie nie inwestuja, a jak inwestuja to nie poto zeby tworzyc nowe miejsca pracy. Maja przyjemniejsze zajecia niz uzeranie sie z ludzmi.\nJest oczywiste, ze najbogatsi powinni ponosic najwieksze proporcjonalnie koszty utrzymania panstwa. Podatek liniowy jest niemoralny.\nNapieralski trzyma kciuki za rząd na...\nSikorski trzyma kciuki za Cimoszewicza\nOlechowski: Trzymam kciuki za Piskorskiego\nLech Kaczyński trzyma kciuki za Obamę\nPijani kierowcy zapłacą za swoje błędy


Dom jednorodzinny po remoncie. W budynku znajduje się 7 pokoi. Budynek ma 2 piętra mieszkalne. ...\nApartment 900 EUR 75 EUR / m2\nMam do sprzedania miejsce postojowe w garażu podziemnym . Stanowisko nr 14 , metraż 12,75 m2 na ul. ...\nApartment 35 000 EUR 2 745 EUR / m2\nDo wynajęcia miejsce postojowe zlokalizowane przy ulicy Radzikowskiego 100J. miejsce postojowe usytuowane ...\nApartment 100 EUR 6 EUR / m2\nDo wynajęcia duże przestronne miejsce magazynowe lub garaż o powierzchni 3m x 5m zlokalizowane przy ...\nApartment 350 EUR 23 EUR / m2


Warszawa: jeśli jest smog, to komunikacja miejska (zawsze) za darmo - Po godzinach\nWarszawa: jeśli jest smog, to komunikacja miejska (zawsze) za darmo\nAutor: Gazeta Wyborcza/Rynek Zdrowia 16 grudnia 2016 08:31\nKomunikacja miejska w Warszawie ma być bezpłatna zawsze w dni z największym smogiem. Fot. PTWP\nWiceprezydent Warszawy, Michał Olszewski, zapowiedział, że darmowe przejazdy komunikacją miejską będą wprowadzane zawsze, kiedy prognozy będą ostrzegać o bardzo wysokim poziomie zanieczyszczeń w mieście.\nWładze stolicy uznały, że warto wyłączyć kasowniki w sytuacji takich alarmujących prognoz zanieczyszczenia powietrza. Dni z dużym zanieczyszczeniem powietrza może być najwyżej kilka w roku a darmowa komunikacja w tym czasie nie będzie stanowiła jakiegoś znaczącego uszczerbku dla budżetu miasta.\nNa razie, co prawda, nie widać wpływu darmowych przejazdów komunikacją miejską na natężenie ruchu, ale niewykluczone, że pewien niewielki odsetek kierowców zrezygnował z jazdy samochodem.\nByć może w czasie kolejnych dni z darmową komunikacją do autobusów i tramwajów przesiądzie się większa liczba mieszkańców Warszawy.


związki – Dojrzała Kobieta\nCzasami zdarza się nam święto. Nasze święto. Czy to będąc w związku małżeńskim, partnerskim, świeżym związku, czy zasiedziałym, a może pierwsze spotkanie, czy takie raz na miesiąc, bo mieszkacie daleko od siebie. Zawsze warto wtedy postarać się. Przygotować.\nTeraz kiedy ludzie wpadają w wir randek za pomocą portali, tym bardziej warto uzmysłowić sobie, czego ona/ on oczekuje ode mnie i co chcemy ofiarować sobie na takich spotkaniach. Zapewne w nowym związku ważne są także rozmowy, próba poznawania siebie nawzajem, a w tych starych układach, może małżeństwach od lat, pragniemy ekscytacji i złamania rutyny.\nWchodzisz do mieszkania, czy pokoju hotelowego i widzisz, świeże kwiaty w wazonie. Na stole, jeśli nie przygotowana kolacja, to chociaż wino, schłodzona cola, czy herbatka zaparzona. Panowie podpowiem Wam, że serce kobiety niezwykle jednają płatki róż. Wystarczy z jednej rozsypać na pościeli. Oczywiście jesteście starannie ogoleni, a z ust waszych nie wydobywa się smród piwa, czy wódki. Jeśli ona to poczuje, to najczęściej jest już „pozamiatane”. Natomiast chcemy poczuć, że to dla obojga ważna chwila.\nNastrojowa muzyka, płomyki świec i czekoladki. Co jeszcze, to zapewne inwencja niejednemu podpowie. Może perfumy, majteczki lub dobra książka, płyta, wizyta w hotelowym spa. Wszystko zależy jakie to spotkanie. Może wasza rocznica, może próba przeprosin, czyli wyciągnięcia dłoni na pojednanie.\nTemat ten przyszedł mi do głowy, na podstawie opowieści koleżanki, która próbuje w gąszczu samotnych, znaleźć kogoś odpowiedniego dla siebie. Raz opowiadała, jak mężczyzna przyjął ją na umówionym spotkaniu w swoim mieszkaniu, otwierając drzwi w samych kusych majtkach, a bałagan z rozrzuconymi skarpetami, skotłoszoną pościelą i nim śmierdzącym potem z pod pach zniechęcił do czegokolwiek.\nNasza blogerka, Jola, a dokładnie jej przepis był moją inspiracją w tworzeniu trochę innego dania. Na kolacje we dwoje. @kulinarnyblogsamanthy .\nNa podstawie jej ostatniego przepisu – DZIĘKUJĘ JOLU, zrobiłam fajne danie, zmodyfikowane tym, co miałam w domu. Wprawdzie nie postawiłam na kolację we dwoje, bo takiej nie miałam. Za to zaniosłam mojej ulubionej pani krawcowej. Ta kobieta ma złote ręce. Wszystko poprawi, naprawi. Pracownia krawiecka „Iga” ul. T. Kościuszki w Gdańsku. Teraz przyjęła do naprawy moją znoszoną czarną haleczkę, z którą jeszcze żal mi się było rozstać i nową kurteczkę w kwiaty, która po prostu za dużą jest. Wy możecie upichcić tego kurczaka ze szparagami i orzechami na Wasze święto, kolację we dwoje.\n„Kurczak ze szparagami i orzechami tudzież”\nZawsze marnie wychodzi mi gotowanie szparagów. Chyba byle jakie trafiam, bo najczęściej łykowate. Wtedy wspieram się gotowymi, takimi w słoiczku, już ugotowanymi, np. firmy Rolnik. Ale załóżmy, że same to zrobimy. Odcinamy końcówki, bo mogą być trochę zdrewniałe i gotujemy al dente w osolonej i lekko posłodzonej wodzie, zwłaszcza jak mamy zielone szparagi (ja wole białe). Odcedzamy i zalewamy zimną wodą, ponownie odcedzamy. I tym razem znowu wyszły marne, ugryźć nie było jak, bo otoczka łykowata, a środek miękki do wysysania, no ale kto chce na randce coś wysysać!! Na pewno nie szparagi. Z szafki wyciągnęłam Rolnika, najczęściej takiego trzymam, a nóż się przyda.\nNa patelnie wlewam chlust oleju i wrzucam pokrojonego w kostkę podwójnego fileta z piersi kurczaka. Solę, posypuję przyprawą gruzińską. Takową przywiozła mi córka z autostopa po Gruzji i szczyptą szafranu (też stamtąd). Dajcie swoją ulubioną, jaką macie. Pokroiłam jeszcze 2 ząbki czosnku. I wrzuciłam po garści orzechów włoskich i nerkowca. Przesmażyłam. Dodałam 300 ml śmietany 18%, kto chce nich zaszaleje z 30 tką! Jeszcze natkę pietruszki drobno pokrojoną i gałązkę rozmarynu (nie za dużo, bo zdominuje smak). Przesmażyłam krótko.\nOsobno ugotowałam makaron, ja dałam taki wyglądający, jak ziarenka z dojrzałego ogórka, ale to obojętne, jaki lubicie lub macie w domu. A możecie zrobić swój własny. Na 2 szklanki mąki (35 dag) daje 4 jaja i szczyptę soli. Ugotowany makaron i szparagi wrzucam do mięska w sosie, mieszam delikatnie. Na talerzu posypuję startym żółtym serem (lub parmezanem, jak wolicie).\nSmacznego kochani. Bez tej ukochanej osoby smakuje równie dobrze, no zgoda, trochę mniej. Ja ugotowałam też dla córeczki kochanej mojej. Jutro zawiozę jej do pracy. Spokojnej nocy życzę.\nAutor stopociechblogOpublikowano 14 Maj, 2019 15 Maj, 2019 Tagi kuchnia, samo życie, związki69 komentarzy do Kolacja we dwoje\nTemat wdzięczny i niewdzięczny, tak jak człowiek potrafi. Teściowie najczęściej chcą dobrze, tylko po swojemu. Coś w tym musi być, te niewybredne kawały o odlatującej mamusi na miotle, nie wzięły się znikąd. Sami mamy swoje doświadczenia w sprawie życia z teściami. Napiszcie proszę kilka słów, jak Wy to widzicie. Przecież bywają dobrzy, normalni, zwyczajni, bardzo pomocni, życzliwi teściowie.\nJa nią jeszcze nie zostałam i póki co, nie zapowiada się na to. Tak jak nie jestem jeszcze babcią, ale życie płynie i wszystko szybko może się zmienić. Choć każde z moich pociech zapiera się, że nie. Mają swoje powody.\nTeściowa to dla jednych – druga mama. Troskliwa, wyrozumiała, choć czasem postąpiłaby inaczej niż młodzi, ale nie mówi, nie będąc pytaną o zdanie w tej kwestii. Dla innych, postać spędzająca sen z powiek, która zawsze musi wtrącić swoje trzy grosze, zatruć życie, zepsuć dzień i niejednokrotnie doprowadzić do kłótni między małżonkami, a czasem nawet rozwodu.\nJestem w salonie i słyszę, jak młody człowiek rozmawia z naszą fryzjerką.\n– „Nigdy więcej nie ożenię się” – stwierdza z przekonaniem.\n–”Dlaczego”? Pyta Agusia\n– „Miałem już jedną teściową i wystarczy. Oj wystarczy”!\nDziecinne podejście. W grę wchodzi nasze szczęście, a o nie też trzeba umieć zawalczyć. Nie mamy wyjścia musimy nauczyć się żyć z teściami. A do tego trzeba mądrości życiowej. Sposób na dobre relacje z teściami jest tylko jeden – jasne wyznaczenie granic, a następnie ich respektowanie. Oczywiście przez obie strony. Mama może mieć swoje zajęcia i rozliczne pasje, trzeba jej czas też uszanować. I nie sądzić, że zawsze o każdej porze można podrzucić ukochane wnuki. Takie panie mają ustalony rytm, a to rehabilitacja, joga, śpiew w chórze, zajęcia na uniwersytecie trzeciego wieku, czy spotkania z przyjaciółmi, wychodne do kina.\nNaszła mnie refleksja o teściach, bo spotkałam się na prośbę koleżanki, aby razem coś uradzić w sprawie teściowej, która chce sprzedać swoje mieszkanie i sprowadzić się do miasta, gdzie zamieszkał jej syn. Młoda dziewczyna boi się, że straci spokojne małżeństwo, bo kiedy teraz mama przyjeżdża do nich na tydzień nacieszyć się wnusią codziennie dochodzi do fochów, pouczeń, spięć. Po tygodniu jest u kresu wytrzymałości, a mąż – jedynak teściowej mówi, że muszą to wytrzymać, bo nie chce pokłócić się z mamą.\nInna teściowa mojej starszej koleżanki dzwoniła, pouczała, instruowała, robiła naloty, wizytacje, nie wizyty. Zaglądała do szafy, lodówki. Krytykowała opiekę nad wnukami, gotowanie, ubieranie, sposób bycia, pielęgnowane wartości, podejście do jej synka, finansów, wiary, czystości w domu.. . Nieustannie przypominała co i jak lubi, synek. Winiła nawet za jego katar i przeziębienie. Aż w końcu prawie rozbiła małżeństwo, a właściwie to młodzi pozwolili swoją bezsilnością.\nDobrze znamy skargi wielu kobiet, że teściowa jest wścibska i wszędzie zagląda. Czasem komentuje bałagan, czasem zaczyna sprzątać po swojemu. Wyciąga z szafy ubrania które mamy założyć, bo w tym, co mamy na sobie, podobno źle wyglądamy. Wytyka każdy kilogram i bez ogródek mówi, że nogi mamy jak grube kłody. I co my na to? – Najczęściej nic, po prostu to znosimy. I to wcale nie dzielnie. Płaczemy po kątach, złościmy się, rzucamy niecenzurowanymi słowami, kiedy teściowa wyjdzie. Czy na pewno wszystko trzeba znosić? A gdyby tak powiedzieć, że nie chcemy, żeby wszędzie zaglądała, że nie będziemy przychodzić w każdą niedzielę na obiad, że w tym roku na święta wyjeżdżamy nad morze (może nawet mama ucieszyłaby się, bo ma dość stania nocami nad garami) i że będziemy nosiły dżinsy (nawet do kościoła), bo lubimy je i są wygodne.\nTeściowie też bywają niełatwi, choć w dowcipach obrywa się tylko teściowym.\nCzasem jesteśmy nastawieni na walkę, bo sytuacja nam się z nią kojarzy, zwykle walczymy, choć dużo więcej można wygrać przez współpracę. Moglibyśmy to łatwo zobaczyć, gdyby nie nasze nastawienie.\nJeśli coś w zachowaniu teściów nam przeszkadza, warto razem ze swoim mężczyzną przeciwstawić się temu, doprowadzić do wspólnej rozmowy. Zwykle myślimy, że to niemożliwe, no bo mąż nie potrafi, nie umie przy mamie wyrazić własnego zdania. Mówi – „Przecież wiesz, jaka ona jest” i na tym się kończy. Albo żona w obecności mamy zmienia się w nieporadną, ustępliwą dziewczynkę i nie umie powiedzieć „nie”. To z pewnością świadczy o tym, że teściowa jest silną osobowością, ale przecież nie ona odpowiada za reakcję twoją czy męża.\nMałżonkowie powinni ze sobą porozmawiać, obrać wspólny front, dla dobra swojego małżeństwa. Inaczej kobieta zaczyna gardzić, że jej facet, to „de” wołowa niepotrafiąca stanąć w obronie żony, czy poprzeć jej zdania, wyboru. Ona musi czuć, że jej mężczyzna, to jej rycerz, a nie fajtłapa, milczek, niezguła, który boi się mamusi. Mamę ma szanować, ale też umieć stanąć po stronie żony ukochanej. To samo tyczy się młodego mężczyzny. On musi widzieć i czuć, że u teściowej nie stanie się zwierzyną na pożarcie przez mamę i żonkę. Nie mogą obie wsiąść na chłopaka i zadziobać. To nie buduje dobrej relacji w małżeństwie. Przecież staliście się jednym ciałem i jedną duszą. Zostawiliście mamę i tatę, aby być ze swoją miłością. Dbajcie o nią, bo na co dzień, to z nią będziemy żyć.\nMy dojrzałe kobiety powiemy – no ale jak nie wtrącać się, kiedy mieszkamy razem, a ona źle wychowuje dziecko, daje zły przykład, wielu rzeczy nie umie. Ja chcę im tylko pomóc. Pomóż teściowo, kiedy Cię o to poproszą. Tu jest chyba pies pogrzebany, że teściowa najczęściej mądruje się, kiedy nikt o tę mądrość nie prosi. A później obraża, bo synowa unika spotkań z nią.\nTo ich życie. Pozwólmy im budować je po swojemu. I służmy radą, kiedy młodzi od nas jej potrzebują. Ja nie byłam asertywną osobą, więc pozwalałam na każde traktowanie. Z pierwszego małżeństwa na zawsze zostawię piękne wspomnienie teścia, człowieka z klasą, a z drugiego miłe chwile z życzliwą mi teściową. Przyjemną jest myśl, że już nie muszę prężyć się, jak ten koń na wystawie, aby zaakceptowały mnie te pozostałe osoby.\nObym umiała być dobrą, niewtrącającą się teściową. Bardzo wierzę, że będę.\nTa pani młoda ma dobrych teściów. W ich relacjach zapewne pomagają im osobne mieszkania.\nKochani z blogowej przestrzeni, na ten świąteczny czas życzę Wam słonka w sercu i za oknem. Odpocznijcie!!\nAutor stopociechblogOpublikowano 21 kwietnia, 2019 21 kwietnia, 2019 Tagi samo życie, związki104 komentarze do Teściowie\nMoja nagroda. Laleczka\nWygrałam cud lalunię w konkursie naszej blogerki Aksini. W poście – „Była sobie Dziewczynka” należało odgadnąć, kto jest na zdjęciu. Myślę, pierwsze – osoba ważna dla niej. A, kto może być ważniejszy od własnego dziecka i mamy? Na dziecko Aksini nie wyglądała. Myślę mama, jak nic, Mama! Dalej po rowerze poznałam, że to nie babcia, nie ona. Miałam rację. Zajęłam trzecie miejsce. I dziś dostałam paczuszkę z nagrodą, na adres naszej firmy, bo tam dużo czasu spędzam. Zanim poszłam na tantrę obejrzałam i wszystkim w salonie pokazałam. Lala jest subtelna i ma taki szczegół, który ucieszył i zajął serce. Rozpoznawalny właśnie mnie. Pończoszki z kokardkami. I to serduszko!! Ach ta nasza Aksinia, ona wie, żem kokietka i strojnisia. Lubię ludzi i życie. Chyle czoła, że kawałeczek drewna uczyniłaś subtelnym koronkowym dziełem. Bardzo Ci dziękuję. Stałam się dumnym posiadaczem Twojego rękodzieła.\nI to jest mały świat bloga, jakże czyniący Ciebie ważnym na miarę naszych potrzeb. Ciesze się. A jeszcze powiem Wam, że zadbała o oprawę. Laleczka leżała w ręcznie robionym origami pudełeczku wyścielonym czarnymi piórkami z poświatą zieleni. Magicznie! Bardzo dziękuję!!\nAutor stopociechblogOpublikowano 16 kwietnia, 2019 16 kwietnia, 2019 Tagi samo życie, związki54 komentarze do Moja nagroda. Laleczka\nA myślałam, że mam intuicję\nLubimy podążać za tym, co obce, zachodnie i w randkowaniu też nie chcemy być w tyle. W relacjach z drugim człowiekiem dość często poszukujemy rozrywki i niezobowiązujących związków. Zwłaszcza ci mocno ostatnio zawiedzeni. Ci ze złamanym sercem mówią, że chcą odpocząć i nie pakować się po uszy w kolejną relację, która zaorze ich po całości i porzuci. Albo dla tych, co na razie na poważny układ nie mają czasu i miejsca lub nie wierzą patrząc na bliskich, znajomych. I ich przegrane. Szukamy nowych- tylko znajomości. A to z kolei otwiera furtkę do różnych tego typu aplikacji, jak np. Tinder (podobno najgorętsza aplikacja świata), wychodzących z ofertami dla wiecznie młodych użytkowników.\nDlaczego o tym piszę? Kilka dni temu wylano na mnie kubeł zimnej wody. Do naszego salonu na strzyżenie przychodzi uroczy młody mężczyzna. Po trzydziestce przystojny, ale nie laleczkowaty, tylko bardzo męski z dużą nutą ciekawego człowieka, który porusza poważne tematy. Dyskutuje mając duży zasób wiedzy. Opowiada też o swojej rodzinie. Zawsze tak ciepło o swojej kilkuletniej córeczce. Od pierwszego z spotkania polubiłam go i mówiłam o nim „solidny pan”. Ten Solidny to, ten Solidny tamto.. . Aż dziewczyny z pracy pokazują mi jego zdjęcie i ofertę na jednym z portali randkowych. Żal mi było bardziej siebie niż jego. Smutne. Widziałam w nim solidnego dobrego męża, ojca, a tu kobiety na boku. Matko, dlaczego? Po co narażać związek. Coś co ma wartość największą. Szafować tym. Nie dbać o swoje szczęście. Tracić energię i.. .\nNie znam się na ludziach. Jednak nie znam. A myślałam, że mam intuicję. Na początku łatwo, szybko oceniłam tego mężczyznę, jako skałę na której można budować,a tu chwasty z serca wylazły. Nie oceniam, tylko zastanawiam się, czy to tragiczna niezgodność ich libido, potrzeb seksualnych, czy jego chęć życia z maksymalną dawką adrenaliny, ryzyka, szafowania szczęściem, a może odrzucenie, samotność w związku, ale takich młodych ludzi? Czy po prostu głupota?\nAutor stopociechblogOpublikowano 9 kwietnia, 2019 9 kwietnia, 2019 Tagi samo życie, związki94 komentarze do A myślałam, że mam intuicję\nAutor stopociechblogOpublikowano 2 lutego, 2019 3 lutego, 2019 Tagi samo życie, związki55 komentarzy do Ciernie\nAutor stopociechblogOpublikowano 7 stycznia, 2019 Tagi samo życie, związki51 komentarzy do Teoria o połówkach jabłka\nAutor stopociechblogOpublikowano 5 stycznia, 2019 6 stycznia, 2019 Tagi samo życie, związki71 komentarzy do Dystans jednego pocałunku\nAutor stopociechblogOpublikowano 3 grudnia, 2018 4 grudnia, 2018 Tagi samo życie, związki58 komentarzy do Fundament. Okładka a treść.