8. Dalej i dalej ku chwale\nWtarabanili się do przedpokoju z bagażami. Dziwnie było znowu być w domu. Wydawało im się, że ta chwila nigdy już nie nadejdzie. Róża liczyła, że jak wszyscy normalni ludzie, najpierw się z grubsza rozpakują, a potem się położą.\nBohater porzucił jednak swoją walizkę w przedpokoju i od razu ruszył do pokoju, który przerobił na biuro.\nNa podłodze piętrzyły się metry papieru wyplute przez faks w czasie ich nieobecności. Bohater uruchomił automatyczną sekretarkę, po czym zaczął przeglądać wydrukowane informacje. Była tam cała masa próśb o udostępnienie piosenek do filmów, albo reklam. Propozycje wywiadów i sesji fotograficznych, niektóre już sporo przedawnione. Następnego dnia będzie musiał zacząć na to wszystko odpowiadać. Na niektóre rzeczy się zgodzi, na inne nie. Teraz mógł być wybredny.\nZ taśmy słyszał podobne propozycje wymieszane z prośbami od rodziny i znajomych, żeby zadzwonił, jak będzie miał czas. Nagle w nagraniu pojawił się jego własny głos.\n- Czu-czu-czu czu-u-u-uj, czu-czu-czu czu-u-u-uj.\n- Co o tym myślisz?! – krzyknął w stronę sypialni, gdzie Róża robiła to, co według niej należało zrobić najpierw.\nMinęła chwila, zanim pojawiła się w drzwiach jego gabinetu. Przez chwilę posłuchała nagrania. Doskonale wiedziała, co to jest. Kiedy Bohaterowi przychodził do głowy pomysł na piosenkę, a nie miał przy sobie dyktafonu, dzwonił sam do siebie i nagrywał się na swojej automatycznej sekretarce.\n- Brzmi dobrze – stwierdziła. – Czy to ma być twój najnowszy hit.\n- Być może. – Bohater uśmiechnął się. Zupełnie już nie pamiętał, że jest zmęczony podróżą.\nNajpierw długo spali. Potem zjedli śniadanie w łóżku. Niesamowicie miło było nigdzie się nie śpieszyć, siedzieć we własnej pościeli i grzać dłonie o własne kubki.\n- Co planujesz na dziś? – spytała Róża.\n- Jeszcze nie wiem – odparł Bohater. – Zadzwonię zaraz do Druha. Zapytam, czy ma wolne popołudnie.\n- Już chcesz nagrywać?\n- Trzeba korzystać z wolnych chwil.\n- Ale w ten sposób przestają być wolnymi chwilami – zaśmiała się Róża. Już podejrzewała, że większą część tego dnia spędzi sama. Trudno. Przynajmniej zdąży posprzątać. Przywykła, że Bohater chadza własnymi drogami i nic nie może tego zmienić.\n- Chyba nie lubię odpoczywać.\nWyrzucił nogi spod kołdry i poszedł do telefonu.\nRóża słyszała tylko pojedyncze słowa, ale zanim Bohater do niej wrócił, wiedziała już, że Druh ma wolne popołudnie.\nBohater zajrzał do sypialni.\n- Chcesz skorzystać z łazienki?\n- To idę się uczesać.\nPostawienie na lakier jego półdługich włosów zajmowała sporo czasu. Co rano, spędzał w łazience znacznie więcej czasu, niż Róża.\n- Niestety, piosenka którą otrzymaliśmy nie pasuje nastrojem do filmu. Jest w niej mowa o świętach...\nOczywiście, że była w niej mowa o świętach!\nKiedy Bajkowa Wytwórnia Filmowa z Drugiego Kontynentu zwróciła się do Bohatera z prośbą, żeby napisał utwór do ich najnowszego filmu, poczuł się tym bardzo uradowany. W końcu go doceniono! I to na całym świecie! Potem się dopiero nad tą propozycją zastanowił. Nisko budżetowy film z początkującą aktorką, to mimo wszystko nie było coś, dla czego warto się było starać. A on miał teraz tyle rzeczy na głowie.\nDał im więc „Minioną miłość” piosenkę świąteczną, którą wydali jako Supernowa w Zimnym Kraju i w Dumnym Kraju między pierwszą, a drugą płytą by podtrzymać zainteresowanie zespołem. Wtedy utwór przeszedł zupełnie bez echa, choć Jedyna uważała, że był przepiękny.\n- Niestety, obecnie nie mogę przedstawić innego utworu – wszedł w słowo swojemu rozmówcy. – Ale tekst łatwo da się zmienić. Przerobię jedną linijkę i nagramy nowy wokal. To da się zrobić.\nW odpowiedzi usłyszał, że się nad tym zastanowią.\nKilka dni później dostał faks z propozycją, żeby przerobił refren, bo piosenka jest zbyt smutna. Była smutna! Opowiadała przecież o utraconej miłości. Dostał nawet propozycję, jak łatwo przerobić ją na utwór o kobiecie, która właśnie uświadomiła sobie, że od dawna jest zakochana.\nOdpisał, że takich zmian nie wprowadzi, bo utwór straci na mocy przekazu.\nKiedy wrócił do domu, Róży nie było. Nie zdziwiło go to szczególnie. Miała sporo pracy, dzięki czemu on mógł nie myśleć o niczym innym, jak tylko o nagrywaniu nowych piosenek. Teraz też chodziły mu po głowie niesprecyzowane pomysły na melodie.\nPodszedł do pianina. Leżała na nim mała, żółta karteczka. Często zostawiali sobie takie liściki, zwłaszcza, kiedy skontaktowanie się w inny sposób, nie było możliwe.\nSpodziewał się jakiejś informacji o obiedzie, czy planach na wieczór. Kartka nic jednak takiego nie zawierała.\n„Hej, głupku. Kocham cię.”\nRóża napisała tylko tyle.\nTo dobry tekst na refren – stwierdził Bohater w duchu, choć zapewne jego dziewczyna nie chciała pobudzić w nim takich myśli, zostawiając swój liścik.\nZaczął pogwizdywać i wystukiwać sobie rytm na udzie. Tak powstawały jego piosenki, z usłyszanych i przeczytanych zdań, skrawków rzeczywistości. Tak naprawdę wszystko mogło obudzić w nim natchnienie.\nJedyna siedziała na parapecie w swoim mieszkaniu w Mieście na Wyspach. Patrzyła na tężejące na niebie smugi. Jeszcze przed chwilą przed jej oczami rozpościerała się błękitna przestrzeń znaczona różowymi pręgami. Teraz wpatrywała się w granat i fiolet.\nSięgnęła po papierosa. W paczce niewiele ich już zostało. Sporo natomiast było niedopałków w popielniczce. Chyba paliła za dużo, ale co jej innego pozostawało? Kiedy się zaciągnęła, świat przez moment wydawał się lepszy.\nMyślała, że po trasie będzie odpoczywać i się bawić. Nic jednak z tego nie wyszło.\nKiedy ruszała w ostatni etap podróży z Supernową, wydawało jej się, że świat nie był wcale taki zły. Wspaniały namiętnie całował ją na pożegnanie. A wcześniej długo tłumaczył, że nie powinna tyle podróżować i może nawet poświęcić karierę w imię miłości do niego. Jego słowa złościły ją, ale były też na swój sposób wzruszające. Okazały się jednak niewiele warte. Po powrocie zastała puste mieszkanie. Wspaniały zabrał swoje rzeczy, a więc nie było co liczyć, że wróci.\nIch związek okazał się tak samo chybiony, jak wszystkie poprzednie związki Jedynej. Bo i wszyscy mężczyźni byli tacy sami – nie umieli być konsekwentni, ani wytrwali, rozczulali się nad sobą z byle powodu, a przy tym zawsze chcieli mieć nad nią kontrolę.\nWspaniały był strasznie zazdrosny. Zarzucał jej, że zbyt seksownie się ubiera wychodząc na scenę. Był też zły, że ma dla niego zbyt mało czasu. Napisał nawet i nagrał piosenkę – „Miłość przez telefon” – o tym, że zamiast dziewczyny ma tak naprawdę za partnerkę jej automatyczną sekretarkę. On też był piosenkarzem tyle tylko, że znacznie mniej sławnym. I to też go chyba złościło. Zazdrościł jej chwały, nagród i złotych płyt. Kiedy nagrywał swój ostatni krążek, poprosił, żeby zaśpiewała mu chórki. Zrobiła to, bo czemu miała nie zrobić, choć chyba chciał się lansować za sprawą jej nazwiska. Ostatecznie jednak tak zmiksować materiał, że nie było jej słychać. Czy w ten sposób pokazywał, jakie widzi dla niej miejsce w swoim życiu?\nPo co to roztrząsać? Po prostu był do niczego. Jak wszyscy mężczyźni.\nNie. Nie wszyscy. Bohater był inny. Ten wiecznie się spóźniający, laluś i picer z głową w chmurach był jedynym facetem, na którym naprawdę można było polegać. Czy czasem żałowała, że nie spróbowała go poderwać, zanim spotkał Różę? Nie, na myśl o związku z Bohaterem ogarniał ją pusty śmiech. On jako partner? Róża musiała być święta, że była w stanie z nim wytrzymać. A jednak, spośród mężczyzn, tylko on jeden był w porządku. I... Było jej go brak. Gdyby tak wpadł do niej. Gadałby o nowościach na rynku muzycznym i roztaczał przed nią wizję prawie nierealnych planów na przyszłość. Śmiałby się przy tym. Może coś by wypili. Może by się powygłupiali. Dzieliły ich jednak od siebie kilometry drogi. Dlaczego postanowiła przeprowadzić się do Miasta na Wyspach? Bo tu toczyło się prawdziwe życie? Co za bzdura!\nZgasiła papierosa. Niewiele już z niego zostało. Znów sięgnęła po paczkę. Nie wyjęła jednak z niej papierosa. Rozmyśliła się. Uznała, że alkohol to lepsze rozwiązanie. Nie było tu Bohatera, żeby mógł się z nią napić, ale zawsze mogła zejść do baru na dole na szklankę whisky i choćby posłuchać głosów ludzi.\nNiech to diabli. Na pozór miała u stóp prawie cały świat. Tym czasem zazdrościła robotnikom i sprzątaczką, wszystkim tym, których miał kto przytulić.\n- Hej – powiedział do słuchawki. - Tu Bohater. Jak leci?\n- Nie często dzwonisz do mnie z takim pytaniem – odparł Zręczny ze śmiechem.\n- No nie – przyznał. – Więc tak naprawdę chciałem zapytać, czy WMFF rozmawiali już z tobą o kompilacji naszych przebojów?\n- A więc o to chodziło. Tak. Rozmawiali. Zastanawiam się, czy ktoś będzie chciał to kupić. Ale władze WMFF pewnie wiedzą lepiej.\n- W sumie myślę podobnie – zgodził się Bohater. – Ale może szum wywołany przez Supernową pomoże. No i skoro miało by coś takiego być... Oni mówią, że można by dodać też parę nowych nagrań, że to poprawi sprzedaż.\n- I oczywiście napisałeś coś nowego?\n- Już dawno. - Bohater zupełnie nie rozumiał, czemu w ogóle jeszcze tworzył utwory w stylu Momentu Chwały. Czasem robił po prostu takie rzeczy. Czasem nie tylko kalkulował, co może przynieść mu rozgłos, a po prostu komponował podążając za głosem serca. – Nawet mam nagrane ich wersje robocze.\n- Może. – Bohater uśmiechnął się przepraszająco, choć Zręczny nie mógł tego zobaczyć. – Ale... Tak jakoś po prostu wyszło. Bawiliśmy się kiedyś z Druhem i Miśkiem, graliśmy sobie razem.\n- Poczekaj – przerwał mu Zręczny. - Gdzieś się pogubiliśmy. Przecież jeszcze nie wiadomo, czy ta kompilacja będzie?\n- Jak się zgodzisz, to będzie. Druh, Misiek i Śmieszek już się zgodzili.\nZręczny przez chwilę milczał.\n- Ogólnie nie mam nic przeciwko – powiedział w końcu powoli.\n- No to super. Przydałoby się, żebyś dograł bas do tego, co mamy. Ze Śmieszkiem już gadałem. Przyjedzie do Miasta na Wyspach.\n- Życzę powodzenia. Naprawdę. Ale dla mnie to bez sensu.\n- No wiesz – obruszył się Bohater. - Na moich trzydziestych urodzinach graliśmy razem. I na Druha też. Wtedy nie protestowałeś.\n- Wtedy graliśmy dla zabawy. Pobawić czasem się można. Ale... Nadal uważam, że Moment Chwały to temat skończony. Zmieniliśmy się i świat się zmienił.\n- Minęło dziesięć lat, od kiedy zaczęliśmy. To też niezły powód żeby...\n- Nie ma co do tego wracać! – Zręczny lekko podniósł głos. – Ale jak chcecie, to nagrywajcie. Druh może zagrać na basie za mnie.\nZnowu siedziała w barze ze szklanką whisky w ręce. Po pierwszym łyku, jak zwykle stwierdziła, że alkohol jest niesmaczny, ale nie miała zamiaru przestać pić. Trudno jednak było się zdecydować na kolejny łyk.\nBohater nagrywał z kolegami z Momentu Chwały. Ona wyprodukowała singla. Było dokładnie tak, jak chciała. Każde z nich miało mieć własne życie i własne projekty. Wiedziała, że było warto. Była nie tylko autorką swojego nowego hitu, ale nawet jego producentką. Mogła robić takie rzeczy. Potrafiła. Udowodniła sobie, że Bohater niczym jej nie przewyższa. Uczucie tryumfu trwało jednak tylko chwilę.\nOsiągnięcia nie miały znaczenia, jeśli potem wracało się do pustych czterech ścian.\nBardzo tęskniła za swoją rodziną. Brakowało jej gwaru bliskich ludzi, którzy kłębiliby się wokół. W tej chwili nie pamiętała, że w domu nie zawsze było tak, jak powinno. Ostatnimi czasy, często wspominała chwilę, gdy starszy brat zostawiał z nią swojego syna. Korzeń był od niej tylko sześć lat młodszy i choć oficjalnie była jego opiekunką, to razem nieraz robili rzeczy zakazane. Na przykład oglądali nocami filmy o duchach i upiorach. W tych samych momentach piszczeli ze strachu. Obejmowali się nawzajem próbując dodać sobie odwagi. Byli bardzo do siebie podobni i bardzo sobie bliscy.\nRuszając w pogoni za sławą, Jedyna zostawiła rodzinne życie daleko za sobą. A teraz nie mogła już od tak do niego wrócić. Nie mogła przestać być gwiazdą, powiedzieć, że się myliła, goniąc marzenia. Ale bardzo chciała. Miała wrażenie, że wcale nie stała się mądrzejsza, ani zaradniejsza od czasów, gdy Akuratna i jej koleżanki Klapka i Żmijka zamknęły ją w wersalce i kazały śpiewać hymn Zimnego Kraju. Teraz niestety nie było tak łatwo wydostać się z opresji.\nRozpaczliwie potrzebowała miłości, kogoś, kto byłby z nią każdego dnia, kto by jej słuchał i umiał ją zrozumieć. Potrzebowała miłości tu i teraz. Zazdrościła Bohaterowi Róży. Czemu jemu mogło się udać, a ona wciąż błądziła?\nPrzespała się z kolejnym facetem. Tym razem jednak jeszcze szybciej niż dotąd, pojęła, że to nie miłość. Teraz czuła się już nie tylko samotna, ale i zbrukana.\nWychyliła szklankę do dna. Otrząsnęła się.\n- Jeszcze raz to samo – powiedziała do barmana wskazując swoją puste naczynie. Język lekko się jej już plątał.\n- Jednak weźmiemy ten utwór – do Bohatera znowu dzwoniono z Bajkowej Wytwórni. – Reżyser się w nim zakochał. Ale... Wzmiankę o świętach i zimie jednak trzeba będzie usunąć.\n- Tak, to oczywiście da się zrobić – powiedział Bohater uśmiechając się tryumfalnie, choć jego rozmówca nie mógł tego zobaczyć.\n- Witaj Jedyna.\n- Och, Twardziel – rzuciła w słuchawkę. – Ile to już lat?\n- Trochę minęło, przyznaję. Miałem spory problem, żeby zdobyć twój aktualny numer. Drogi wielu z nas się porozchodziły.\nTwardziel był jej znajomym z dawnych lat. Pracował w teatrze w czasach, gdy ona pisała muzykę do przedstawień.\n- Tak to się w życiu układa.\n- Ja też wyjechałem – przyznał Twardziel. – Na stałe mieszkam teraz w Nadmorskim Mieście w Małym Wolnym Kraju. Przyjechałem właśnie na gościnne występy do Miasta na Wyspach ze sztuką, którą reżyseruję i pomyślałem, że moglibyśmy się spotkać.\n- Mam teraz trochę mało czasu...\nJedyna i Twardziel zawsze się lubili, choć nigdy nie byli sobie szczególnie bliscy. Może on chciał to teraz zmienić? Właściwie czemu nie miałaby mu na to pozwolić? Albo chociaż z kimś pogadać? Bardzo tego potrzebowała.\n- Wiem. Zrobiłaś prawdziwą karierę.\nZaśmiała się, bo usłyszała zawód w jego głosie.\n- Ale nie jest tak źle. Też teraz jestem w Mieście na Wyspach. Moglibyśmy się spotkać.\n„Na singlu promocyjnym wysłanym do Mocarstwa Drugiego Kontynentu „Miniona miłość” znajduje się w dwóch wersjach.”\nBohater z rozmachem walił w klawisze maszyny do pisania. Posługiwał się nią całkiem biegle, tak, że nawet czasem spisywał testy komponowanych przez siebie piosenek przy jej użyciu. Ciągle jednak wolał pisać ręcznie. Nie zawsze jednak tak wypadało, zwłaszcza, że przywykł, żeby pisać tylko drukowanymi literami. Inaczej zresztą spod jego ręki wychodziły nieczytelne bazgroły. Oficjalny list natomiast powinien wyglądać poważnie i schludnie.\n„Druga wersja, nazwana płytową, jest tą, którą my nagraliśmy. Pierwsza, nazwana singlową, jest krótsza i nigdy wcześniej jej nie słyszałem. Dlaczego robicie coś takiego??? Dlaczego na nowo miksujecie piosenkę bez zgody i wiedzy zespołu??? Chciałbym, żeby nie zdarzyło się to nigdy więcej!!! Bo przecież teraz, z dużym prawdopodobieństwem, to, ta krótsza wersja, będzie leciała w radiu. A nie jest tak dobra, jak być mogła. Jej wstęp jest wręcz żałosny. Natomiast wytwórni powinno zależeć, żeby nowy produkt, który ma rozsławiać nasze imiona brzmiał jak najlepiej. Nam zależy. I naprawdę mogliśmy zrobić to lepiej!”\nWyciągnął kartkę z maszyny. Złożył pod tekstem zamaszysty podpis, po czym włożył list do faksu. Chciał, żeby w WMFF jak najszybciej dowiedzieli się, co myśli o ich poczynaniach.\nDzwoneczek wzięła głęboki oddech. Miała w końcu rozmawiać z kimś wyżej postawionym.\n- Słuchaj, jeśli mam robić, to co robię, potrzebuję przenośnego telefonu. To się chyba da załatwić?\nKudłaty Ciemny przyjrzał jej się z lekkim, może nieco kpiącym uśmiechem.\n- A co? Sprawy Supernowej cię przerosły?\n- Nie mnie. Tylko dostępną mi technologię – sprecyzowała.\nW umyśle znów przeżywała poprzedni dzień. Jechała z Jedyną i Bohaterem do radia. Mieli powiedzieć kilka słów o sukcesie „Minionej miłości”. Nikt się tego nie spodziewał, ale mimo obawą Bohatera, tak przechodzona piosenka świąteczna, jak i niskobudżetowy film „Wyjątkowa kobieta”, zdobyły uznanie i rozgłos. Mieli trzeci hit na szczycie listy przebojów Mocarstwa Drugiego Kontynentu. Tym czasem, ulice Miasta na Wyspach były zupełnie zakorkowane. Kim by nie byli i tak musieli się spóźnić.\n- Mamy nadzieję, że Supernowa dziś do nas dotrze – odezwał się nagle głos z samochodowego odbiornika, a ona zaczęła rozglądać się za automatem telefonicznym.\n- Papier z faksu w ciągu jednej nocy potrafi pokryć całą podłogę mojego gabinetu – dodała. Szefowi należały się wyjaśnienia, prosiła go w końcu o drogi i bardzo nowoczesny sprzęt. – Poza tym, zbyt wiele osób mówi i pisze o Supernowej. Trzeba trzymać rękę na pulsie. Niczego nie można przegapić.\n- W porządku. W porządku. Myślę, że to da się załatwić.\nJedyna nie potrafiła powiedzieć dlaczego, ale lubiła poranki w studiu należącym do Bohatera, gdy chłodny wiatr gnał brzegiem morza. Budzili się wszyscy totalnie wymięci. Ziewając robiła kawę, a potem szukała swoich butów. Zawsze jej się gdzieś zapodziewały. Czesała palcami krótkie, tlenione włosy.\nJedli razem śniadanie: Bohater, Jaśniejący, Druh i ona.\n- Nie całkiem mi się podoba to, co wczoraj nagraliśmy – powiedział Bohater.\n- Jest w porządku – burknął Jaśniejący znad gazety.\n- Ale... W wersji demo była taka elektroniczna wstawka. Uważam, że świetnie mi wyszła...\nJaśniejący odłożył gazetę na bok i zmierzył go wzrokiem.\n- Zaufaj mojemu wyczuciu - powiedział z powagą. – Twoja wersja jest nieco zbyt tandetna. Proponuję wziąć się za kolejny utwór. Jesteś gotowy nagrać dziś swój wokal do „Fascynacji”?\n- Tak. Możemy się za to wziąć – zgodził się Bohater, jego mina wskazywała, że nie jest zadowolony.\n- Czyli chwilowo mnie nie potrzebujecie? – spytała Jedyna.\n- To w porządku. Pójdę sobie na chwilę na plażę.\n- Tylko, żebyś się nam nie przeziębiła.\n- Nie martw się. – Klepnęła Bohatera w ramię. – Woda jest całkiem ciepła. Wiedziałbyś, gdybyś kiedyś wsadził do niej choćby tylko stopę. – Lubiła się z nim droczyć i on lubił droczyć się z nią. Nie było jednak takiej siły, która zaciągnęłaby go na plażę. Bohater nie tylko nie lubił pływać, nie lubił się też rozbierać na oczach innych.\nJedyna podniosła się i ruszyła w stronę ciasnej łazienki, żeby przygotować się do wyjścia na plażę. W duchu cieszyła się, że tego dnia nie towarzyszyła im ekipa filmowa. Telewizja Muzyczna z Mocarstwa Drugiego Kontynentu postanowiła nakręcić o nich dokument. Było to naprawdę nobilitujące, ale też i nieco krępujące, kiedy byli podglądani przy pracy nad nowym krążkiem. Owszem, Bohater i Róża często uwieczniali na taśmie tak chwile w studiu, jak i przed koncertami. Ale to było co innego, ich taśmy miały stanowić miłą pamiątkę. Nie miał ich oglądać cały świat.\nNajgorsze były jednak momenty, kiedy ci z telewizji pytali o przeszłość, o dzieciństwo i czasy szkolne. Bohater odpowiadał wtedy półsłówkami i wykręcał sobie palce, ona nieco fantazjowała, co utrudniała jej niezbyt doskonała znajomość języka Ważnej Wyspy, którym posługiwano się i w Mocarstwie Drugiego Kontynentu. Bohater i ona nie byli tak elokwentni, ani pewni siebie, jak gwiazdy światowego formatu powinny być. Życie w spokojnym Zimnym Kraju nie przygotowało ich do konfrontacji z całą resztą Planety. Choć ci, z Drugiego Kontynentu też nie byli dobrze przygotowani do kontaktu z nimi. Czasem pytali o takie bzdury, jak choćby to, czy po ulicach Miasta na Wyspach chodzą białe niedźwiedzie.\nWieloryb słuchał w skupieniu finalnej wersji „Świątyni serca”.\n- Wiecie co – skrzywił się. – Ja bym to nagrał jeszcze raz.\n- Czemu? – zdziwiła się Jedyna. – Ja uważam, że piosenka jest świetna. Taka nastrojowa.\n- Dokładnie. Jest taka, jak powinno być – stwierdził Jaśniejący.\n- Nie bardzo. – Wieloryb pokręcił głową. – Ja wolę demo Bohatera. Tam jest więcej energii. Ten utwór nie powinien być nastrojowy. Powinien mieć w sobie trochę... Nie wiem, hardości?\n- Ja siłą rzeczy, też wolę swoje demo – dodał Bohater. Najczęściej nie lubił zmian proponowanych przez Jaśniejącego. Nauczył się jednak, że tamten często lepiej wiedział, jak powinien brzmieć prawdziwy przebój. Dlatego najczęściej nie protestował, kiedy masakrowano jego utwory.\n- I naprawdę chcecie to jeszcze raz nagrywać? – Jedyna skrzywiła się.\n- Twoich partii nie trzeba. Tylko Bohatera i gitary – zdecydował Wieloryb.\n- Kto tu jest producentem? – Jaśniejący nie złościł się, chciał im jednak przypomnieć, że to do niego powinno należeć ostatnie słowo.\n- Powinniśmy spróbować – uparł się Wieloryb. – Ta piosenka jest tego warta. Powinna brzmieć lepiej.\n- Niech będzie – zgodził się ostatecznie Jaśniejący. – Jedyna idzie na kawę, a my zaczynamy od nowa.\nNagrania przedłużyły się o parę godzin, „Świątynia serca” nie trafiła jednak ostatecznie na płytę.\n- Mam pewien pomysł – powiedział Bohater przy śniadaniu. Wyglądał przy tym z jednej strony na zakłopotanego, a z drugiej na podnieconego. Według Róży było to podejrzane. – Dzwoneczek jest dobrym menadżerem i w nas wierzy, ale ma też inne obowiązki, zobowiązania wobec innych artystów. Ona nie chce ich zostawić. Według mnie głupio robi, ale to jej sprawa.\n- No i? – Róża odłożyła kromkę chleba i nóż. Podejrzewała, że to nie pora, żeby robić sobie kanapkę.\n- Tym czasem Supernowa stała się czymś wielkim, czymś co trudno ogarnąć i co może być jeszcze większe. – Bohater jakoś nie mógł przejść do sedna sprawy. Wykręcał sobie palce. – Znowu będziemy podróżować, koncertować, długo nas nie będzie. Możemy mieć dla siebie mało czasu. Tym razem ze mną jeździłaś, ale też masz pracę...\n- I? – Była coraz bardziej zaniepokojona.\n- Chodzi o to, że Dzwoneczek potrzebuje wsparcia w opiece nad zespołem, pilnowania terminów, rezerwowaniem lotów, pokoi w hotelach, takich tam. – Coraz mocniej wykręcał sobie polce. – I pomyślałem, że ty byś mogła ją wyręczyć.\nRóża przyglądała mu się przez chwilę szeroko rozwartymi oczami. Czyżby ten człowiek, którego jeszcze tak niedawno uważała za nieudacznika, proponował jej pracę? W sumie źle tego nie wymyślił. Tylko, czy wszystkie życiowe plany można opierać na chwilowym sukcesie?\nZ grającego w tle radia odezwał się młodzieńczy, lekko zduszony głos Bohatera. Przy wtórze prostej melodii składał jakiejś dziewczynie nieprzyzwoitą propozycję. Na nowo zmiksowany stary, wakacyjny utwór Momentu Chwały znowu podbijał listy przebojów promując właśnie wydaną kompilację. Chwile, gdy święcili sukcesy, stały się już tak odległe, że ludzie zaczynali myśleć o nich z sentymentem.\nA więc wszystko wracało. To dawało nadzieję.\nSupernowa przynosiła teraz ogromne pieniądze. Jak długo mogło to trwać? Może wiecznie. Bohater nigdy się nie podda. Tego jednego Róża była pewna.\n- Jeszcze nie jesteś dyrektorem WMFF, żeby mnie zatrudnić – zauważyła z rezerwą.\n- No, nie. – Uśmiechnął się przepraszająco. – Ale jeśli się zgodzisz, będę mógł przedstawić mój pomysł Kudłatemu. Uważam, że najpierw muszę ustalić to z tobą.\n- Więc przedstaw – zgodziła się. Opadło z niej napięcie, a na usta wypłynął lekki uśmiech. – Mojej pracy nie można przecież wykonywać wiecznie.\n- Mówisz to tak lekko...\n- Uczę się być elastyczna. Przy tobie chyba nie mam wyboru. Zaskoczyłeś mnie, przyznaje. Ale źle tego nie wymyśliłeś. W końcu, jeśli już na stałe zostaniecie gwiazdami światowego formatu, rzadko będziesz w domu. A tak będę mieć na ciebie oko.\nZaśmiała się, a po chwili śmiali się już oboje.\n- Uwaga, kręcimy!\nCzerwony Rumak, ekskluzywna zabawka produkowana w Dumnym Kraju, ruszył. Pęd powietrza pchnął Bohatera w tył, ale szybko udało mu się wyprostować. Twarz siedzącej obok niego Jedynej stała się lekko zielonkawa.\nJuż poprzedniego dnia udawali, że grają i śpiewają siedząc na masce tego samochodu gnającego przez pustynię na Drugim Kontynencie pod Miastem Sław. Ale wtedy samochód nie jechał tak naprawdę, a stał na naczepie. Oczywiście ta naczepa jechała za sprawą gigantycznego ciągnika siodłowego. Ale gdyby któremuś z nich zdarzyło się spaść, istniała szansa, że nie wylądowałoby na asfalcie, a właśnie na naczepie.\nTeraz jednak siedzieli na masce samochodu, który naprawdę jechał. Tego chciał od nich reżyser teledysku. A na dokładkę ten samochód nie miał kierowcy! To znaczy, tak to tylko miało wyglądać. Kierowcą był kaskader leżący na podłodze i prowadzący pojazd tak, żeby nie było go widać. Ponoć facet znał się na swojej robocie. Zresztą, widzieli go w czasie jazd próbnych.\nOwszem, zaproponowano im, że w tej scenie mogą zastąpić ich dublerzy.\n- A to nie będzie głupio wyglądać? Ludzie nie poznają, że to nie my? – Bohater miał wątpliwości.\n- Damy radę – rzuciła Jedyna pewnie. Może liczyła, że kiedy zrobi coś tak szalonego, na zawsze będzie mogła zapomnieć o lęku przed jazdą samochodem. – To nie powinno być o wiele straszniejsze, niż to, co już robiliśmy.\nTeraz bali się oboje.\nCo za chory umysł wymyślił takie ujęcie? Samochód pędził wprost w stronę urwiska. Miał zatrzymać się na jego krawędzi.\nJedyna była coraz bardziej zielona. Gdyby nie płynący teraz w jej żyłach spożyty przed zdjęciami alkohol, dodający animuszu, zemdlałaby już dawno.\nCo ja tu robię? – pytała sama siebie. – Z własnej woli ryzykuję życiem. To takie głupie. Matka nie zniesie, jeśli coś mi się stanie. Jej kolejna córka nie może zginąć z powodu rozpędzonego samochodu.\nMoże ze względu na wypadek Szalonej, nigdy sama nie zrobiła prawa jazdy. Jedyna bała się samochodów i samolotów.\nBohater kątem oka dostrzegł oznaczenia, od których samochód miał zacząć hamować. Ale nie zaczął. Bohaterowi przyszło do głowy, że być może kierowca z podłogi samochodu nie może zobaczyć tego, co on.\nNie chcę umierać – pomyślał, po czym zwinął się w kłębek i stoczył na bok.\nUmrę. Jednak umrę – przemknęło przez głowę już zupełnie zielonej Jedynej, niezdolnej do wykonania jakiegokolwiek ruchu.\nUderzenie o ziemię było bolesne, ale nie aż tak, jak Bohater się tego spodziewał. Już po chwili był w stanie poderwać się na równe nogi. W ustach miał piasek i czuł, że następnego dnia trudno mu będzie się poruszał, ale żył. Spojrzał w stronę urwiska.\nSamochód jednak się zatrzymał, choć jego przednie koło znalazło się niebezpiecznie blisko krawędzi urwiska. Rozpłaszczona na przedniej szybie Jedyna wciąż nie była w stanie się poruszyć.\n- Wszystko w porządku? – spytał ktoś.\n- Tak. – Bohater machnął ręką i ruszył w stronę samochodu.\n- Musimy powtórzyć ujęcie – usłyszał w chwilę później.\n- Nie ma mowy! – zaprotestował. - Musicie wymyślić coś innego. Więcej nie usiądziemy na tym samochodzie!\nWieczorem upił się razem z Jedyną.\n- Potem? – Jedyna przekręciła się na bok i uniosła na łokciu. Spojrzała w szeroką, szczerą twarz Twardziela.\nLeżeli obok siebie w pościeli. Ostatnie dni spędzili kochając się i pijąc na zmianę.\n- No tak. Urlopy niedługo się nam skończą. Ja wrócę do Nadmorskiego Miasta...\n- A ja pojadę w trasę.\n- Myślę, że wszystko zajmie rok. Może dłużej.\n- Długo – przyznała. Wciąż jeszcze była rozkojarzona po chwilach rozkoszy jakich doznała w ramionach tego silnego mężczyzny o stalowoszarych włosach ostrzyżonych na paromilimetrowego jeżyka.\n- Ale tak nie może być wiecznie. – Usłyszała w jego głosie ton irytacji i poczuła ukucie pod sercem. Czyżby Twardziel miał być taki sam, jak większość mężczyzn? – Nie możemy żyć tak daleko od siebie.\n- Pewnie byś chciał, żebym zamieszkała w Nadmorskim Mieście?\n- Tak byłoby najlepiej – przyznał.\n- A może to ty powinieneś wrócić do kraju.\n- Mam pracę.\nPrzewróciła się z powrotem na plecy.\n- Zostawmy to – powiedziała nie patrząc na niego. – Kiedyś coś trzeba będzie zmienić. Ale dziś wiem, że mam zobowiązania i że jadę podbić świat.\n- Ale zimno – rzuciła Jedyna zawijając się w koc. – Jest tu coś ciepłego do picia?\nOd razu znalazła się młoda asystentka z kubkiem dymiącej kawy.\nKręcenie teledysku zimą, w środku nocy, na rynku Miasta na Wyspach było szalonym pomysłem. Zwłaszcza, że Jedyna miała mieć na sobie tylko skórzaną kurtkę, a Bohater marynarkę. Oczywiście czapki, szaliki i rękawiczki nie były przewidziane. Dobrze przynajmniej, że nie było śniegu. Choć w tych stronach i tak zawsze było zimno. Ale czego nie robiło się dla sztuki. Na szczęście, co jakiś czas mogli schronić się w piwnicy pobliskiej restauracji i trochę ogrzać.\n- Trzeba poświęcić się dla sztuki – rzucił Bohater szczerząc zęby. - To w końcu ty chciałaś kiedyś zostać aktorką.\n- Ale teatralną. - Fuknęła gniewnie Jedyna. Była to jednak tylko poza. Naprawdę nie była zła, tylko straszliwie zmęczona.\n- I tak jest lepiej, niż na pustyni.\n- I lepiej, niż na planie „Minionej miłości”.\n- To był koszmar – przyznała Jedyna ze śmiechem. – Tyle powtórek. Ile my tam siedzieliśmy? Dwadzieścia godzin?\n- Chyba coś koło tego.\n- I po to tylko, żeby nakręcić, jak się walam po łóżku, a ty łazisz z gitarą.\n- W sumie wyszło całkiem artystycznie.\n- Na pewno lepiej, niż wstawanie z kanapy – parsknęła. Pierwsza wersja teledysku do „Minionej miłości”, gdy ta była jeszcze piosenką świąteczną, była bardzo prosta. Siedzieli obok siebie na kanapie. A w kulminacyjnym momencie Jedyna wstała i dalej przeżywała śpiewany przez siebie tekst już na stojąco. Bohater wyglądał, jakby przysypiał. – Tylko kurcze, tam przynajmniej nie było tak zimno.\n- „Przejażdżka” podbiła listy przebojów – oznajmił dziennikarz. Telewizja Muzyczna wciąż podążała za nimi z kamerami, żeby w każdej chwili o coś jeszcze dopytać. - Stała się waszym czwartym numerem jeden w Mocarstwie Drugiego Kontynentu. – Kiedy się o tym dowiedzieli, oczywiście świętowali, niestety tak wyszło, że znowu oddzielnie. Jeszcze żaden zespół z Zimnego Kraju nie miał nawet dwóch numerów jeden za oceanem. - I najczęściej puszczaną piosenką w TM w historii. Jaka była geneza tego utworu?\n- Śmieszna. – Bohater wyszczerzył zęby i zakołysał się na boki. Wyglądało to szczególnie kretyńsko. Ostatnio miał problem z właściwym ułożeniem, ufarbowanych na czarno włosów. Rozkładały się nad jego czołem, jak gigantyczne mysie uszy. – Moja żona zostawiła mi kiedyś kartkę z napisem: „Ty głupku. Kocham cię.” Uznałem, że to świetny refren – powiedział drapiąc się po nosie. – A potem przypomniałem sobie wywiad ze Szlachetnym Znaczącym, w którym wspominał, że pisanie piosenek ze Wspaniałym Marzycielem było jak „radosna przejażdżka poza rzeczywistość”. – Rozłożył ręce, jakby miał zaprezentować rozmiar przyjemności odczuwany przez Znaczącego. – I poczułem, że to wszystko do siebie pasuje, radosna przejażdżka poza rzeczywistość zakochanych. Taki był początek tej piosenki. A kiedy dołożyliśmy refreny śpiewane przez Jedyną i gitarę Wieloryba, powstał hit.\n- Czy życie muzyka w Zimnym Kraju jest inne, niż życie muzyka w Mocarstwie Drugiego Kontynentu?\n- Życie w Zimnym Kraju w ogóle jest inne. – Bohater roześmiał się. – Kiedy wasza ekipa przyjechał filmować nasze koncerty u nas w kraju, co i rusz czymś się dziwili.\n- Na przykład tym, że zamek, w którym gracie to nie dekoracja?\n- Tak, słyszałem, że ktoś myślał, że zbudowaliśmy go specjalnie dla potrzeb teledysku. W sumie, to nie jest powszechne, żeby grywać koncerty w prawdziwych ruinach. Tam jest jednak wspaniała akustyka. – Bohater zakołysał się w przód i w tył szczerząc. - Chodziło mi jednak o coś innego. Filmowcy prosili wchodzących na koncert, żeby zapalili sztuczne ognie, kiedy będziemy grać „Spójrz w siebie”. A ludzie powiedzieli „w porządku” i poczekali z tym, aż na niebie pojawi się helikopter filmowców. Ludzie od was powiedzieliby ponoć „spadajcie, zrobimy, co nam się będzie podobało”.\n- Chcesz powiedzieć, że jesteście grzeczniejsi?\n- Nie. – Bohater uśmiechnął się przepraszająco i podrapał się po nosie. – Jesteśmy bardziej ulegli.\n- A jakie są plany Supernowej na przyszłość?\n- Teraz przed nami rok w trasie – powiedziała Jedyna. – Potem pewnie zrobimy sobie przerwę. Przyda nam się jakieś sześć miesięcy urlopu.\n- Chyba sześć minut urlopu – roześmiał się Bohater, dla którego komponowanie i granie było częścią życia, a nie pracą.\n- Co?! – Rzuciła Jedyna mierząc go złym spojrzeniem.\nBohater parsknął śmiechem.\n- Widziałeś to? – Jedyna zamachała Bohaterowi przed nosem gazetą.\n- Wydrukowali zdjęcia z naszej wczorajszej próby. A przecież nikt miał nie robić zdjęć!\n- Trudno. – Wzruszył ramionami. – To dla nas tylko dodatkowa reklama.\nJuż jej nie słuchał. Martwił się czymś innym. Poprzedniego dnia dźwięk był naprawdę fatalny. Niby wiedział, że nie cały sprzęt dojechał na czas. Dziś wszystko powinno brzmieć dobrze. Wiedział jednak, że się nie uspokoi, dopóki się o tym nie przekona. Zaczynali swoją pierwszą światową trasę. Wszystko powinno być perfekcyjne.\n- Co ja tu robię? – pytał poprzedniej nocy Róży w nocy, w ciemności, w obcym łóżku hotelowego pokoju.\n- Realizujesz swoje marzenie. – Róża śmiała się cicho, lekko drwiąco.\n- Lasku... – jęknął. Pieszczotliwie nazywał ją imieniem wielkiego barda Mocarstwa Drugiego Kontynentu.\n- Co? Zawsze chciałeś być wielkim gwiazdorem i teraz jesteś – powiedziała już poważniej. Ktoś w tym związku musiał być rozsądny i opanowany.\n- Ale nie jestem do tego dość dobry.\n- Gdybyś nie był, to nie zaszedłbyś tak daleko.\n- Pomożesz nam załadować tę skrzynię? – zawołał Mocny do Jedynej przechodzącej akurat obok ciężarówki, na którą techniczni ładowali sprzęt. Nie wiedział, co go podkusiło do takiego żartu. Do gwiazd tak się nie mówiło. Powinien o tym wiedzieć. Mie był nowy w zawodzie.\n- Pewnie – rzuciła jednak Jedyna i raźno podeszła do pracujących mężczyzn.\n- Chwyć tutaj. – Skoro już zaczął, brnął w to dalej.\nWe dwoje podnieśli ciężką skrzynię. Jedyna miała krzepę.\n- Nie ma sprawy – powiedziała, uśmiechnęła się jakoś tak łobuzersko. Otrzepała ręce i poszła do swoich spraw.\n- Widzieliście to? – spytał zaskoczony Mocny kolegów.\n- Powinieneś dostać po gębie – zarechotał jeden z kumpli i klepnął Mocnego w plecy.\nA on wciąż nie mógł wyjść z podziwu, że ta kobieta z Zimnego Kraju, była taka miła i normalna, zupełnie nie podobna do innych gwiazd, z którymi przyszło mu pracować.\nSala napełniała się powoli. Wszyscy byli coraz bardziej podnieceni. W końcu zgasło światło, a zebrany tłum podniósł potworny wrzask. Tu jakaś dziewczyna piszczała, tam ktoś gwizdał, ale te nic nie znaczące dźwięki powoli układały się w słowa i tłum zaczął skandować: „Supernowa! Supernowa!”\nŚwiatło zapaliło się nagle, na moment oślepiając, rozjaśniając sale jak prawdziwy wybuch gwiazdy. Wraz ze światłem narodził się dźwięk, nagły szaleńczy głos perkusji i gitary, który najpierw był tylko hałasem, a potem stał się muzyką. Na scenę wypadła kobieta, dzika i dynamiczna, ciągnąca za sobą srebrny płaszcz jak ogon komety. Za nią wybiegł mężczyzna z gitarą, podniesioną ręką pozdrawiając tłum. Uśmiechał się odsłaniając zęby. Reszta zespołu była już na swoich miejscach. Nie powiedzieli niczego. Kobieta wzięła mikrofon, uniosła głowę i prężąc mięśnie, zaśpiewała potężnym głosem: „jestem gorącokrwista".\nPotem zrzuciła płaszcz i zatrzymała się przed stojącym mikrofonem. Zaśpiewała smutną balladę o samotnej kobiecie, a jej głos wzbiłby się do nieba, gdyby nie strop sali. Miała potężną, kościstą, lekko wysuniętą do przodu dolną szczękę, włosy utlenione i krótko ścięte, ramiona przesadnie umięśnione jak u sportsmenki. Była brzydka stojąc w czerwonym świetle. Ale wydawała się niezniszczalna.\nWznosiła w górę ramiona. Linie jej ciała gięły się lekko. Unosiła nogę wbitą w obcisłe spodnie, stanowiące jej drugą skórę, pocierała nią o drugą. Ruchem elektryzowała mężczyzn we wnętrzu hali.\nZawiesiła na szyi dłonie. Bił od niej bezgraniczny smutek.\n- Witajcie na koncercie Supernowej - powiedziała, a jej głos zabrzmiał tak samo potężnie, jak wtedy, gdy śpiewała.\nWidownia odpowiedziała radosnym pomrukiem.\n- Tak! – darli się ludzie w hali.\n- Pochodzi z naszej ostatniej płyty - dodał cichym, miękkim, lekko zachrypniętym głosem jej sceniczny partner.\nZnowu grali. Ona potrząsała tamburynem, co jakiś czas uderzając nim o biodro. On śpiewał. Był wysoki, szeroki w ramionach, ale bynajmniej nie męski. Jego twarz wciąż miała chłopięcy wyraz. Uśmiechał się jasno i szeroko. Po prostu cieszyło go to, co robił, to, że tam był. Po wyrazie jego twarzy dało się rozpoznać, że muzyka była jego pasją, treścią życia i największą przyjemnością. Ufarbowane na prawie czarny kolor i na początku koncertu misternie ustawione do góry na lakier włosy już dawno oklapły. Kiedy śpiewał, niewiele grał, unosił w górę ręce i rozkładał, jakby chciał pokazać coś wielkiego, „taką rybę”. Jemu nie chodziło jednak o rybę, tylko o miłość, a jego miłość obejmowała cały świat, a na pewno całą halę. Kiedy grał, zamykał oczy i lekko się garbił, pochylając nad gitarą, którą trzymał na wysokości bioder. Głos miał słaby, lekko zachrypnięty, ciepły i przyjemny dla ucha, dodający otuchy. Był całkowitym przeciwieństwem swojej scenicznej partnerki i dlatego dopiero razem stanowili całość.\nNastępną piosenkę śpiewali oboje, ich głosy wspaniale ze sobą współgrały. Ona położyła mu rękę na ramieniu. On obdarzył ją jaśniejącym uśmiechem i ugiął nogi w kolanach tak bardzo, że zamiast z góry, jak dotąd, patrzył na nią z dołu, wielbiąc ją wzrokiem. Śpiewali równo, te same słowa, o nie mogących porozumieć się ludziach. Jej potężny głos i jego miękki i ciepły połączyły się w jeden nierealny, nierzeczywisty głos naprawdę nie mogących się porozumieć, niepodobnych do siebie ludzi.\nStali razem, a światło było teraz ciemnoniebieskie. Ona trzymała rękę na jego plecach, on giął się w kolanach i pochylał. Byli razem, naprawdę razem, gdy cały świat ginął w ciemności.


Diagnoza ucznia mającego trudności w nauce | tekst nr 5513\nNumer publikacji: 5513\nDiagnoza ucznia mającego trudności w nauce\nKarol jest uczniem I klasy Publicznego Gimnazjum. Chłopiec wychowywany jest przez matkę alkoholiczkę, ojciec od kilkunastu lat nie żyje. Zginął w wypadku, prowadząc motor pod wpływem alkoholu. Matka nie pracuje, otrzymuje jedynie zasiłek z MOPS- u , w miarę możliwości rodzinie pomaga dziadek, który jest osobą najbliższą Kamilowi. Matka przychodzi do szkoły bardzo rzadko, tylko na pisemne wezwania Wychowawczyni i Pani Dyrektor. Matka, 2 córki i syn, mieszkają w jednym pokoju, rodzina jest objęta nadzorem kuratora, który, niestety, pojawia się w szkole bardzo rzadko.\nTo chłopiec zaniedbany materialnie, wychowawczo i emocjonalnie.\nWyraźnie odróżnia się od reszty rówieśników swoim wyglądem. Często przychodzi na zajęcia niedomyty, jego ubranie jest brudne, pogniecione. Czuć , że przez wiele dni nie zmienia bielizny. Nie posiada też podstawowych nawyków higienicznych. Matka, jeśli pojawia się w szkole, sprawia wrażenie zainteresowanej sprawami syna, słucha uwag i spostrzeżeń. Nie realizuje jednak ustaleń, łamie obietnice.\n2. Funkcjonowanie podczas zajęć i w grupie\nChłopiec osiąga bardzo słabe wyniki w nauce. Dużą trudność sprawia mu czytanie i pisanie oraz liczenie. Ma bardzo ubogi zasób słów. Na lekcje przychodzi nieprzygotowany, nie odrabia prac domowych, nie przynosi pomocy dydaktycznych, pomimo , iż je posiada. Podczas zajęć wykazuje liczne przejawy agresji: wulgarne słownictwo, ubliżanie kolegom, niszczenie sprzętu szkolnego. Nie wykonuje poleceń nauczyciela, jest arogancki. Nie stosuje się do regulaminu szkolnego: korzysta z telefonu podczas lekcji, je, wychodzi poza teren szkoły w czasie przerw, nie nosi obowiązkowego stroju szkolnego.\nJego zachowanie w stosunku na kolegów sprawia, że jest izolowany od grupy. Podczas przerw przebywa sam, na zajęciach nie chce współpracować w grupie, a uczniowie często wyrażają sprzeciw, by należał do ich zespołu. Widoczny jest brak jego akceptacji w zespole klasowym, chłopiec czuje się odrzucony i jego agresywne zachowanie może być sposobem na radzenie sobie z zaistniałą sytuacją.\nCzytanie, pisanie i liczenie są podstawowymi umiejętnościami, które uczeń powinien posiąść już w szkole podstawowej. Jeżeli nie są one opanowane choć w stopniu zadowalającym, będą wiązały się z narastającymi trudnościami w uczeniu na wszystkich przedmiotach, a wręcz z niemożliwością poznawania wiadomości na kolejnym etapie edukacji. Poza tym powyższy problem będzie miał decydujący wpływ nie tylko na funkcjonowanie ucznia w szkole, ale i w grupie rówieśniczej.\nNegatywna – zaniechanie jakichkolwiek oddziaływań ze strony szkoły naraża chłopca na zwiększające się niepowodzenia szkolne. Może wystąpić brak motywacji do nauki i pokonywania trudności oraz utrata wiary we własne możliwości.\nPozytywna – po wdrożeniu działań terapeutycznych w szkole i w domu uczeń przezwycięży trudności w nauce: usprawni technikę czytania, pisania i liczenia. Osiągnie takie umiejętności, które pomogą mu w opanowaniu podstawowych wiadomości, niezbędnych w dalszej edukacji.\n5. Propozycje działań:\na) stworzenie atmosfery sprzyjającej dobremu samopoczuciu dziecka,\nb) indywidualizacja pracy dziecka,\nc) dostosowanie zadań do możliwości dziecka,\nd) powolne, systematyczne przechodzenie od zadań łatwiejszych do trudniejszych, od prostszych do bardziej złożonych,\ne) utrwalanie prawidłowych umiejętności,\nf) mobilizowanie dziecka do wykonywania zadań poprzez stosowanie różnorodnych form ćwiczeń, metod aktywizujących,\ng) dostrzeganie najdrobniejszych postępów w pracy ucznia,\nh) akcentowanie pozytywnych cech osobowości chłopca,\ni) kształtowanie pozytywnych relacji w zespole klasowym,\nj) aktywne uczestniczenie ucznia w pracach zespołu klasowego,\nk) integrowanie oddziaływań edukacyjnych szkoły ze środowiskiem rodzinnym chłopca,\nl) skierowanie ucznia do Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej i utrzymywanie stałego kontaktu z poradnią,\nm) zachęcenie matki dziecka do współpracy z psychologiem, który prowadzi „Szkołę dla Rodziców ” w Centrum Pomocy Rodzinie.\nn) Zorganizowanie szkolenia dla nauczycieli na temat pracy z dzieckiem mającym trudności w nauce.


Lepsze fotografie na instagramie - jak poprawić zdjęcia wewnątrz aplikacji\nTwoje zdjęcie na Instagramie mogą wyglądać znacznie lepiej. Wystarczy kilka kroków\nKorzystam z Instagrama od wielu lat, w zasadzie od jego początków. To wystarczająco długo, by zauważyć, jak wiele potencjalnie ciekawych zdjęć zostało zmarnowanych, bo udostępniający je użytkownicy nie potrafili skorzystać z narzędzi, które oferuje aplikacja, lub nie wiedzieli o ich istnieniu.\nZnam wielu użytkowników Instagrama, którzy nie mieli pojęcia, że Instagram oferuje narzędzia do edycji zdjęć. Ograniczali się do filtrów, uznając, że to wystarczy, by ich fotografie wyglądały dobrze. Tymczasem wystarczy naprawdę niewiele, by uatrakcyjnić zdjęcie. Sprawić, by po prostu się podobało.\nNajważniejsze są zasady.\nBrzmi to złowieszczo, ale w fotografii obowiązują reguły, których znajomość ułatwi robienie dobrych zdjęć. Dotyczą one ekspozycji i kadrowania. Mogę się założyć, że stosując regułę trójpodziału czy złotego podziału, wasze zdjęcia zyskają na atrakcyjności. Przestaną być przypadkowe. Zasady przypomniał w zrozumiały sposób nasz redakcyjny fotograf, Marcin Połowianiuk.\nWłaśnie od kadrowania zaczniemy poznawanie narzędzi oferowanych przez aplikację Instagram.\nJak kadrować i prostować kadry na Instagramie.\nWybrałem dość przeciętne zdjęcie, celowo też kiepsko skadrowane podczas jego wykonywania. Po otwarciu aplikacji Instagram wystarczy przejść z zakładki Filtr do zakładki Edycja. Pierwsza pozycja oznaczona została słowem Dostosuj. Tam znajdziemy przydatne funkcje związane z kadrowaniem i korektą kadru.\nPrzede wszystkim zwróćcie uwagę, że na ekranie widoczna jest charakterystyczna siatka, o której pisał Marcin w swoim tekście. Możemy ją również zagęścić, klikając w lewym górnym rogu. Przydaje się to zwłaszcza przy prostowaniu zdjęć.\nFotografia nie była idealnie prosta, można ją zatem delikatnie wyrównać środkowym przyciskiem widocznym pod zdjęciem. Po jego lewej stronie znajduje się opcja zmiany perspektywy pionowej, a po prawej perspektywy poziomej. Gdy już wybraliśmy kadr klikamy gotowe i przechodzimy dalej.\nZanim to zrobimy, kilka zdań wyjaśnienia. Jak często horyzont na waszych zdjęciach znajduje się po środku? Czy najczęściej nie bywa krzywy? Przyjrzyjcie się tej prawidłowości i próbujcie robić zdjęcia tak, by horyzont nie był przekrzywiony (chyba, że to zamierzony efekt). Już ta drobna poprawka wpłynie na odbiór. Jeżeli jest za późno i fotografia nie jest prosta, poprawcie ją w aplikacji.\nDruga zasada pomocna w kadrowaniu krajobrazu sprowadza się do prostej zasady. Zgodnie z regułą trójpodziału dobrze, by linia horyzontu przebiegała w 1/3 lub 2/3. W ogromnym uproszczeniu można napisać, że więcej powinno być w kadrze ciekawszego elementu. Jeżeli interesujące są formacje chmur, niech one wypełnią 70 proc. kadru. Wtedy jego 30 proc. będzie stanowiło morze czy grunt. Jeżeli to morskie fale mają przyciągać uwagę, niech 2/3 stanowi woda, a 1/3 jednolite niebo.\nTo oczywiście teoria, której nie należy trzymać się kurczowo. Warto jednak jej się nauczyć, by później twórczo i świadomie łamać zasady.\nJak korygować ekspozycję?\nZacznijmy od narzędzia, które oznaczone zostało w aplikacji Instagram ikonką słoneczka. Znajduje się ona na na górze ekranu, w jego środkowej części. Twórcy Instagrama nazwali je Lux. Do czego służy? Do równoważenia ekspozycji. Gdy część fotografowanej sceny była niedoświetlona, po przesunięciu suwaka w prawo to się zmieni. Fotografia zyska też na kontraście. Rzecz oczywiście nie polega na tym, by każdorazowo korzystać z tej funkcji. Zdarzają się sytuacje, gdy powinniśmy przesunąć suwak w lewo, a nie w prawo.\nPodobne efekty możemy uzyskać też selektywnie. Pod zdjęciem znajdziemy następujące funkcje: Jasność, Kontrast i znacznie dalej Prześwietlenia i Cienie. W tym przypadku również używamy suwaków. Jeżeli całe zdjęcie jest zbyt ciemne, próbujemy podbić jego jasność w całości. Gdy brakuje mu kontrastu, podobnie. Gdy niektóre jego elementy są prześwietlone, staramy się je wygasić klikając Prześwietlenia i przesuwając w lewo. Analogicznie działa funkcja Cienie, tu rozjaśniamy po prostu ciemne elementy kadru.\nBalans bieli i saturacja.\nPod zdjęciem znajdziemy ikonkę termometru oznaczoną jako Temperatura. Z jej pomocą możemy poprawić balans bieli zdjęcia. Instagram nie wymaga w tym celu specjalistycznej wiedzy. Nie będziemy więc tu zajmować się temperaturą barwową. Zwróćcie po prostu uwagę na to, że zdjęcia mogą cechować się nienaturalną zbyt zimną lub zbyt ciepłą barwą. To rzecz jasna uproszczenie na potrzeby tekstu. Suwak Temperatury w Instagramie jest prosty w obsłudze. Przesuwając go w lewo ochłodzimy fotografowaną scenę, gdy zrobimy to w prawo ocieplimy ją. Poniższe zdjęcia pokazują efekt. W obu przypadkach jest zbyt mocny, ale dzięki temu dobrze wyjaśnia zasadę.\nZ kolei ikonka kropli opisana jako Nasycenie, pozwoli nam zwiększyć lub zmniejszyć saturację kolorów. W Instagramie osiągniemy czerń i biel przestawiając suwak skrajnie w lewo. Gdy zrobimy to w prawo, podbijemy kolory. Nie należy z tym przesadzać, ale czasem tylko delikatne zwiększenie saturacji zapewni przyjemny dla oka efekt.\nStruktura i wyostrzanie.\nIkona trójkąta oznaczona jako Struktura to połączenie funkcji zwiększania kontrastu zdjęcia i wyostrzania. Po jej użyciu fotografia wydaje się bardziej szczegółowa. Jak w każdym przypadku, wskazany jest umiar. Przeostrzone zdjęcia nigdy nie wyglądają dobrze. Na samym końcu listy narzędzi znajdziemy odwrócony trójkąt. To już samo wyostrzanie, bez dodatków.\nRozmycie, zanikanie, winieta.\nRozmycie w na Instagramie pozwala kontrolować głębię ostrości. Jest to narzędzie niedoskonałe, bo nie zostało osiągnięte obiektywem i regulacją przysłony, ale w niektórych sytuacjach potrafi uatrakcyjnić fotografię. Rozmycie może być promieniowe. Wówczas wybieramy punkt, który ma być ostry, a wszystko wokół zostaje rozmyte. Może być też liniowe, wówczas ostry jest ten element kadru, który znalazł się w linii. Rozmycie na Instagramie symuluje programowo technikę tilt-shift, polegającą z grubsza na korekcji perspektywy. Jeżeli nie przesadzimy, ta funkcja może wzbogacić nasze zdjęcie. Choćby przez skupianie uwagi widza na najważniejszym elemencie kadru.\nInnym sposobem na osiągnięcie tego samego, jest dodanie winiety. Winietowanie jest zasadniczo wadą obrazu, polegającą na niedoświetleniu kadru na jego krawędziach. Zastosowana twórczo, może wzbogacać fotografię.\nTrzecia z wymienionych w śródtytule opcji dostępnych na Instagramie to Zanikanie. Jest ona przeciwieństwem tego, co otrzymujemy korzystając ze Struktury. Obraz staje się mniej szczegółowy, wręcz rozmazany. Nabiera cech - ech, użyjmy tego słowa - vintage.\nInstagram daje spore możliwości.\nTo tylko kilka przykładów. W dodatku dość ograniczonych. Nie jest to lekcja fotografii, a jedynie próba zwrócenia uwagi, że naprawdę niewiele potrzeba, by pokazywać światu zdjęcia, co najmniej przyzwoite. Żadna z pokazanych wyżej fotografii nie jest konkursową perełką. To zdjęcia z wakacji, podane tak, by wyglądały przyjemniej, niż bezpośrednio z aparatu.\nInstagram, jako narzędzie edycji nie jest idealny. Sprawdzi się w fotografii mobilnej, ale nie zastąpi profesjonalnych programów do obróbki. Mało tego, istnieją narzędzia, także mobilne, oferujące jeszcze więcej. Choćby bardzo dobry Snapseed dostępny na urządzenia z iOS i Androidem.\nTen miniporadnik ma raczej zmuszać do wysiłku, niż uczyć obróbki. Ma być bodźcem. Wystarczy, że pomyślicie w prostej kategorii: moje zdjęcia mogą prezentować się dużo lepiej i poświęcicie trochę czasu na poznanie najważniejszych zasad i narzędzi.\nTagi: edycja zdjęć InstagramInstagramjak edytować zdjęcia na Instagramiejak obrabiać zdjęcia na Instagramieobróbka zdjęć Instragram


Groźny wypadek na trasie K 92! Zderzenie trzech aut. Kierowcy z Poznania, Nowego Tomyśla i Lubonia. - WIELKOPOLSKA\nGroźny wypadek na trasie K 92! Zderzenie trzech aut. Kierowcy z Poznania, Nowego Tomyśla i Lubonia.\n5 września, 2020 5 września, 2020 admin 0 Comments\nApelujemy o zachowanie rozwagi i ostrożności na drogach… Przedwczoraj doszło do poważnego wypadku na trasie K92 w okolicach Młodaska. Jedna osoba trafiła do szpitala. Zderzyły się ze sobą trzy samochody. Przyczyny zdarzenia są wyjaśniane w ramach postępowania.\nW czwartek około godziny 15, policjanci otrzymali zgłoszenie o wypadku drogowym, do którego doszło na trasie K 92 w Młodasku. W działaniach brała udział Policja, Straż Pożarna oraz Pogotowie Ratunkowe.\nNa miejscu okazało się, iż zderzyły się ze sobą trzy samochody- opel corsa (którym kierował 19-letni mieszkaniec Poznania), samochód ciężarowy marki Mercedes (którym kierował 40-letni mieszkaniec Nowego Tomyśla) oraz samochód marki Renault Master (którym kierował 23-letni mieszkaniec Lubonia). Policjanci wstępnie ustalili, iż całe zdarzenie zaczęło się od zjechania na przeciwny pas ruchu przez kierującego oplem corsą.\nPolicjanci na miejscu sprawdzili stan trzeźwości uczestników zdarzenia- żaden z nich nie znajdował się pod wpływem alkoholu. Kierujący oplem został przetransportowany przez lotnicze pogotowie ratunkowe do szpitala.\nNa miejscu policjanci ustalili świadków wypadku. W raz z technikiem kryminalistyki, szamotulska drogówka wykonała oględziny oraz pozostałą niezbędną dokumentację.\nSzczegółowe przyczyny powyższego wypadku są ustalane w ramach prowadzonego postępowania.\n← Paweł Lisek w wielkim finale ogólnopolskiego konkursu „Piosenki naszych rodziców”\n„MIARĄ CZŁOWIEKA JEST BARDZIEJ JEGO HOBBY NIŻ ZAWÓD” – Targi HOBBY. [ZDJĘCIA, FILM] →\nWizyta Wicemarszałka Województwa Wielkopolskiego Wojciecha Jankowiaka w gminie Buk\nPoznań: Uwaga ! Utrudnienia w ruchu na ulicy Szamarzewskiego


O wyciąganiu bardzo nieuprawnionych wniosków z bardzo poprawnego obrazowania\nByć może niektórych nieco rozczaruję, ale tym razem musicie zaakceptować fakt, że Beta-ogródek może od czasu do czasu przekroczyć realne granice ogrodu.\nByło tak, jak to się czasami w rodzinie zdarza. Nieco rozleniwiony patriarchat przegrał z dynamiczną sfeminizowaną demokracją. Słowem, jedna żona i dwie córki stwierdziły, że mają ochotę zobaczyć wystawę „World Press Photo”.\nPatriarchat, nieco zaskoczony poziomem proponowanej niedzielnej dynamiki, mógł oczywiście skorzystać z nieuczestniczenia w imprezie, ale z doświadczenia wiedział, że sporadyczna uległość wobec niewieścich inicjatyw (byle nie działy się one w rajskim ogrodzie) może zrodzić jakieś pozytywne skutki. Póki co ani nasz ogródek, ani centrum Nowej Huty (tam była wystawa) za bardzo na raj nie wyglądają, więc ryzyko jakiejś wielkiej katastrofy było naprawdę znikome.\nZapakowaliśmy się w samochód i opuściliśmy realne granice naszego ogródka.\nPrzyznam, że wejście na salę wystawową było dla mnie niemałym zaskoczeniem. Dużo ludzi. Przed niektórymi prezentowanymi zdjęciami i ich opisami, tworzyły się nawet małe kolejki.\nPoczątek zwiedzania delikatny i zachęcający – piękne zdjęcia zagrożonych gatunków z wysp Galapagos i radosne stadko skaczących do morza maskonurów. Potem zdjęcie stada flamingów lecącego nad mozaiką uprawnych pól.\nTeraz nadszedł czas na zastosowanie kontrastu. Miasta pełne śmieci, rzeki pełne śmieci, zrujnowane działalnością ludzką krajobrazy. Masowa produkcja żywności. Fermy warzyw, chińska rzeźnia z setkami pracowników przy taśmie członkująca tasakami tysiące porcji mięsa.\nSmutne portrety rosyjskich zmuszonych biedą ekonomicznych prostytutek w jeszcze smutniejszych, tchnących brzydotą łóżkach i pokojach.\nPotem wojny i konflikty i odwieczny ponoć dylemat najlepszych fotografów – czy pstrykać, czy ratować… W związanym z tym tragicznym dylematem cyklu, można było podziwiać zdjęcia zrobione zza pleców jakiegoś snajpera, który właśnie położył trupem idącego ulicą mężczyznę. Kolejne zdjęcie to płonący człowiek, który ewidentnie biegnie w stronę fotoreportera z wrzaskiem o ratunek. I trzeba uczciwe przyznać, że zdjęcie wyraźne, widać każdy płomyk, a krzyk prawie słychać.\nNie tylko zdjęcia zmuszają do przemyśleń.\nOpisy kolejnych fotografii także każą się nam zastanowić nad dziwnymi kwestiami.\nBo oto Wenezuela, kraj z ogromnymi złożami ropy, ogarnięty jest jeszcze większym od tych złóż chaosem. Bo oto wyznawcy, tak zdawałoby się pokojowej religii, jaką jest buddyzm, potrafią być zabójcami i podpalaczami.\nW tym świecie ogarniętym czynionym przez człowieka złem zdarzają się jednak cuda. Prawdziwe cuda, a nie jakieś tam „cudka”. Oto jeden z opisów umieszczonych obok fotografii informuje nas o tym, że w krajach skandynawskich zanotowano występowanie nowej jednostki chorobowej. Uchodźcy (ale tylko z niektórych nacji) zapadają w nagłe odrętwienie, tracą kontakt z otoczeniem, moczą się, nie jedzą. Co dziwniejsze, przypadki takie dotyczą jedynie bałkańskich Romów i niektórych narodów kaukaskich. Na dodatek ta straszna przypadłość przytrafia się wyłącznie osobom, których bliscy mają problem z uzyskaniem prawa stałego pobytu. I tu właśnie jest miejsce na cud. Po uzyskaniu tego prawa, chorzy członkowie rodziny doznają nagłych ozdrowień.\nNa końcu wystawy możemy podziwiać zdjęcia ze Stanów Zjednoczonych. Może słowo „podziwiać” nie bardzo tu jednak pasuje. Najpierw są zdjęcia amerykańskich prawicowych ekstremistów. Z kłębów dymu z tanich cygar wyłaniają się wytatuowane zarośnięte sylwetki z karabinem w ręku. Powiem Wam, że moim zdaniem istnieje szansa, że Biedroń widząc z bliska te archetypiczne typy męskie, mógłby doznać jakieś konwersji. Agitowanie za Wiosną odpuściłby sobie na pewno.\nOstanie zdjęcia nie pozostawiły żadnych złudzeń, co do tego do czego prowadzi prawicowy szał. Detaliczne fotografie z masakry w Las Vegas stanowiły finałowe memento…\n- Jakieś wnioski z obejrzenia tej wystawy? - zapytałem.\nOdpowiedziała najmłodsza członkini sfeminizowanej rodzinnej większości:\n- Wiesz tato, to wspaniale, że żyjemy tu gdzie żyjemy.\n11 marca 2019 00:12\n7 1345 10 zaloguj sie by polubić\n11 marca 2019 07:50\nDawno, dawno temu byłem na takiej wystawie. Też tłum ludzi. Podobne zdjęcia. Okazuje się, że mimo wysiłku autorów i jury, mimo upływu lat, one nie czynią go lepszym. No patrz pan …\n11 marca 2019 07:54\nWniosek jest taki, że wystarczy wkomponować własną sytuację w ramy właściwego tła i natychmiast stają się nieważne nasze dylematy egzystencjalne, gdyz redukują się do poziomu błahostek.\n11 marca 2019 08:52\nMuszę się absolutnie zgodzić, wspaniale, że żyjemy tu gdzie żyjemy :)\nparasolnikov @stanislaw-orda 11 marca 2019 07:54\nAle na prawdę czy to właściwe "ramy i tła" czy to że "dzieci w afryce głodują" sprawia w jakikolwiek sposób, że nasze problemy stają się nieważne?\nTo całe World Press Photo to wyciskarka łez i pieniędzy z pensjonarek. Dużo lepszy jest National Geographic i dużo lepsze zdjęcia.\n11 marca 2019 20:23\n" to wspaniale, że żyjemy tu gdzie żyjemy." Ważki cytat. Tym bardziej ważki, że jakieś 80 lat temu to samo mógł powiedzieć ktoś do kogoś innego patrząc na zdjęcia z Polski.\nZdjęcia Juliena Bryana z 1939 roku\nstanislaw-orda @parasolnikov 11 marca 2019 08:54\nJeśli spotykamy się bezpośrednio z sytuacją biednych i chorych dzieci, któym w zasadzie nie jesteśmy w stanie sensownie\ni skutecznie pomóc, to owszem, nasze własne problemy tracą na ostrości.


Komercyjne na sprzedaż, Bielsko-Biała M. Bielsko-Biała Centrum ks. Stojałowskiego, 265 000 PLN, 75 m2, domy-MTM-LS-1827 | Domy.pl\nKomercyjne na sprzedaż: Bielsko-Biała M., Bielsko-Biała, Centrum, ks. Stojałowskiego\nPowierzchnia: 75 m² Cena: 265 000 PLN\nData dodania: 06-03-2021 Data aktualizacji: 20-04-2021\nCena za m²: 3533,33 PLN/m²\nLokal użytkowy - Parter.\nBielsko-Biała, ul. Księdza Stanisława Stojałowskiego 2.\nOferujemy na sprzedaż lokal użytkowy (74,5m2) usytuowany w samym centrum miasta. Nieruchomość znajduje się na parterze narożnej kamienicy zaraz przy placu Fabrycznym.\nDuża witryna widoczna na główną ulice, pozwala na doskonałą reklamę swojej działalności.\nLokal obecnie przystosowany jest pod działalność kosmetyczną, wyposażony we własne ogrzewanie gazowe - piec gazowy dwufunkcyjny.\nKamienica administrowana jest przez wspólnotę mieszkaniową - koszta związane z utrzymaniem części wspólnych oraz fundusz remontowy to kwota 300 zł + media.\nKamienica objęta jest opieką konserwatora zabytków.\nOpiekun oferty: Kinga Wyrwalska,\nLiczba wyświetleń ogłoszenia: 73 Komercyjne na sprzedaż: Bielsko-Biała M. Bielsko-Biała Centrum ks. Stojałowskiego\nNumer ogłoszenia: domy-MTM-LS-1827 Link do ogłoszenia:\nInteresuje mnie oferta numer MTM-LS-1827 - Komercyjne na sprzedaż, Bielsko-Biała M., Bielsko-Biała, Centrum, ks. Stojałowskiego, powierzchnia: 75 m², cena: 265 000 PLN. Proszę o kontakt.


Koniec epoki lodowcowej\nOkoło połowy V tys. p.n.e.\nU schyłku neolitu\nEpoka kamienia w Kotlinie Dzierżoniowskiej\nPoczątki osadnictwa w Kotlinie Dzierżoniowskiej sięgają starszej epoki kamienia, zwanej też przez archeologów paleolitem. Ten najdłuższy etap w historii człowieka przypada na wyróżnianą w geologii epokę lodową, czyli plejstocen, trwający od około 2 mln do około 10 tys. lat temu. W tym czasie klimat ziem polskich zmieniał się wielokrotnie. W okresach ochłodzeń, zwanych glacjałami; ze Skandynawii nasuwały się lodowce kontynentalne. Do Gór Sowich dotarły one najprawdopodobniej dwukrotnie, jednak nigdy nie zdołały przekroczyć ich głównego grzbietu. W trakcie transgresji lądolodów, życie biologiczne wycofywało się daleko na południe, a osadnictwo ludzkie było niemożliwe. Jednak okresy ochłodzeń były przedzielane okresami ciepłymi, zwanymi interglacjałami, podczas których lodowce wytapiały się. Dawało to możliwość powrotu zbiorowisk roślinnych i zwierzęcych na opuszczone przez lądolód tereny, a w ślad za nimi również powrotu człowieka. W jednym z takich okresów ociepleń, najprawdopodobniej w tzw. interglacjale ferdynandowskim (około 500 tys. lat temu), na tereny południowej Polski dotarły grupy reprezentujące gatunek Homo erectus (człowiek wyprostowany). Ślady ich działalności w postaci narzędzi krzemiennych, odpadów z ich produkcji, sporadycznie również kości zwierzyny łownej, odkryte zostały w Trzebnicy oraz w Rusku w rejonie Wzgórz Strzegomskich. Biorąc pod uwagę wielką rzadkość ówczesnego osadnictwa, odległość tych śladów od Gór Sowich nie jest wielka i można przyjąć iż znajdowały się one w jego zasięgu. Etap rozwoju Homo erectus w Europie nazywamy w archeologii paleolitem dolnym (1 mln do około 300/250 tys. lat temu, w Polsce od około 500 tys. lat temu).\nPodobne uwagi do powyższych można zastosować w odniesieniu do osadnictwa z paleolitu środkowego (300/250 tys. do około 40 tys. lat temu), kiedy Europę zamieszkiwał człowiek neandertalski (Homo sapiens neandertalensis). W ostatnich latach stosunkowo liczne ślady działalności człowieka neandertalskiego odkryto na obszarze Wrocławia i być może również w miejscowościach: Mokrzeszów i Komorów, w odległości zaledwie kilku kilometrów na zachód od Świdnicy. Te ostatnie materiały są jednak znacznie bardziej ubogie i trudne do jednoznacznej interpretacji.\nPodobnie jak na innych obszarach Środkowej Europy bardzo niejasno kształtują się początki osadnictwa człowieka współczesnego (Homo sapiens sapiens). Przyjmuje się iż człowiek współczesny przybył do Europy z Bliskiego Wschodu a jego migracja datuje się od około 40 tys. lat temu. Z uwagi na trudne warunki ekologiczne tylko południowe części Polski, m.in. Górny Śląsk, mogły zostać objęte okresowym osadnictwem, związanym z eksploatacją środowiska tundrowego lub stepowo-tundrowego. Okres ten nazywany jest paleolitem górnym (około 40 tys. do około 12 tys. lat p.n.e.). Jak się wydaje, obszar Kotliny Dzierżoniowskiej pozostawał na uboczu tych procesów. Jedynym, do tego bardzo niepewnym śladem epizodu osadniczego z tego okresu może być znalezisko z Jugowa, gdzie odkryte zostało pojedyncze narzędzie kamienne (drapacz wykonany z lidytu).\nNajstarszy okres w dziejach kultury ludzkiej zamyka paleolit schyłkowy (około 12 tys. do około 8 tys. lat p.n.e.). Pomimo iż jest to okres stosunkowo krótki to odznacza się on znacznym wzrostem populacji i pewnym zróżnicowaniem kulturowym, wynikającym ze zmiennych warunków środowiskowych oraz odmiennych sposobów ich adaptacji. Znajduje to swoje odzwierciedlenie również na naszym obszarze.


Regulamin przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków w Zespole Szkół we Wroniu. Rozdział I Przyjmowanie i rejestrowanie skarg i wniosków 1. - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "Regulamin przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków w Zespole Szkół we Wroniu. Rozdział I Przyjmowanie i rejestrowanie skarg i wniosków 1."\n1 Regulamin przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków w Zespole Szkół we Wroniu Podstawa prawna: 1. Ustawa z dn. 14 czerwca 1960 r.-kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 235 ). 2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz.U. z 2002 r., Nr 5, poz.46). Rozdział I Przyjmowanie i rejestrowanie skarg i wniosków Wnoszący skargi i wnioski przyjmowani są przez: 1) dyrektora szkoły w każdą środę w godzinach od 13ºº do 15 ºº w gabinecie dyrektora ; 2) wicedyrektora szkoły w każdy piątek w godzinach od 12ºº do 14 ºº w gabinecie wicedyrektora ; 3) sekretariat szkoły - codziennie w godzinach pracy sekretariatu. 2. Skargi mogą być wnoszone: 1) pisemnie; 2) telefonicznie; 3) pocztą elektroniczną; 4) ustnie do protokołu zał Pracownik przyjmujący skargę/ wniosek potwierdza złożenie skargi/wniosku, jeżeli osoba wnosząca zażada potwierdzenia. 4. Pracownik przyjmujący skargę/ wniosek obowiązany jest przekazać ją niezwłocznie dyrektorowi. 5. W szkole prowadzi się Rejestr skarg i wniosków wg wzoru zał.2. Rejestr skarg i wniosków przechowuje się w sekretariacie szkoły, posiada on następujące rubryki: 1) liczba porządkowa; 2) data złożenia skargi/wniosku; 3) informacja o sposobie załatwienia sprawy. 4) termin załatwienia skargi/wniosku; 5) imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za załatwienie skargi/wniosku; 6) uwagi. 6. Do rejestru wpisuje się także skargi i wnioski, które nie zawierają imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu wnoszącego - anonimy. 7. Do rejestru nie wpisuje się pism skierowanych do wiadomości szkoły. 8. Skargi i wnioski przekazane przez redakcje prasowe, radiowe i telewizyjne oraz organizacje społeczne podlegają rozpatrzeniu i załatwieniu w takim samym trybie jak skargi i wnioski osób fizycznych i prawnych.\n2 Rozdział II Kwalifikowanie skarg i wniosków Kwalifikowania spraw jako skargi lub wniosku dokonuje dyrektor. 2. Każda sprawa zakwalifikowana przez dyrektora jako skarga lub wniosek wpisywana jest do rejestru skarg i wniosków. 3. Jeśli z treści skargi lub wniosku nie można ustalić ich przedmiotu, dyrektor wzywa wnoszącego o wyjaśnienia lub uzupełnienia, z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie skargi lub wniosku bez rozpoznania. 4. Skargi/wnioski, które nie należą do kompetencji szkoły należy zarejestrować, a następnie pismem przewodnim przesłać zgodnie właściwością, zawiadamiając o tym równocześnie wnoszącego albo zwrócić mu sprawę, wskazując właściwy organ, kopię pisma zostawić w dokumentacji szkoły. 5. Skargi/wnioski, które dotyczą kilku spraw podlegających rozpatrzeniu przez różne organy należy zarejestrować, a następnie pismem przewodnim przesłać właściwym organom, zawiadamiając o tym równocześnie wnoszącego, kopie zostawić w dokumentacji szkoły. 6. Skargi/wnioski anonimowe po dokonaniu rejestracji pozostają bez rozpoznania. 7. Dyrektor może informacje zawarte w anonimowej skardze/wniosku wykorzystać w ramach pełnionego nadzoru pedagogicznego. 8. Skargi i wnioski przekazane przez redakcje prasowe, radiowe i telewizyjne oraz organizacje społeczne podlegają rozpatrzeniu i załatwieniu w takim samym trybie jak skargi i wnioski osób fizycznych i prawnych. Rozdział III Rozpatrywanie skarg i wniosków Pracownik upoważniony do rozpatrywania skarg/wniosków jest zobowiązany przestrzegać następującej kolejności działań: 1) przyjęcie, kwalifikowanie i rejestracja skargi/wniosku; 2) analiza treści skargi/wniosku; 3) określenie i wyszczególnienie zarzutów; 4) w przypadku, gdy z treści skargi/wniosku nie można ustalić jej przedmiotu należy wezwać skarażącego do złożenia wyjaśnienia lub uzupełnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania z jednoczesnym pouczeniem, że nieusunięcie brtaków spowoduje pozostawienie skargi/wniosku bez rozpoznania;\n3 5) przeanalizowanie zarzutów w aspekcie prawnym; 6) zaplanowanie trybu działań / czynności postępowania wyjaśniającego, w tym: a) ustalenie źródeł informacji, trybu i form ich zbierania, b) ustalenie wykazu dokumentów przewidzianych do kontroli, badania, c) przygotowanie narzędzi wspomagających wyjaśnienie sprawy, np.: ankiet, listy pytań, kwestionariusza wywiadu, arkusza diagnostycznego, itp., 7) w przypadku braku możliwości załatwienia skargi/wniosku w określonym terminie przygotować zawiadomienie o przedłużeniu okresu rozpatrywania skargi/wniosku wraz z podaniem przyczyny i planowanego terminy zakończenia; 8) analiza zebranych materiałów w postępowaniu wyjaśniającym, ustalenie stanu faktycznego, odniesienie się do stanu prawnego i zasadności zarzutów; 9) opracowanie projektu odpowiedzi na skargę/ wniosek; 10) sformułowanie wniosków do dlaszej pracy celem poprawy wskazanego obszaru pracy szkoły, w przypadku gdy skarga / wniosek były zasadne Z wyjaśnienia skargi/wniosku sporządza się następującą dokumentację: 1) oryginał skargi/wniosku; 2) notatkę służbową informującą o sposobie załatwienia skargi/wniosku i wynikach postępowania wyjaśniającego; 3) materiały pomocnicze zebrane w trakcie wyjaśniania skargi/wniosku; 4) odpowiedź do skarżącego, w której został powiadomiony o sposobie rozstrzygnięcia sprawy wraz z urzędowo potwierdzonym jej wysłaniem; 5) inne pisma, jeśli sprawa tego wymaga. 2. Odpowiedź do wnoszącego winna zawierać: 1) oznaczenie organu, od którego pochodzi, 2) wyczerpującą informację o sposobie załatwienia sprawy z odniesieniem się do wszystkich zarzutów/wniosków zawartych w skardze/wniosku, 3) imię i nazwisko osoby rozpatrującej skargę. 3. Pełna dokumentacja po zakończeniu sprawy przechowywana jest w sekretariacie szkoły. Rozdział IV Terminy rozpatrywania skarg i wniosków 5.\n4 1. Skargę/wniosek rozpatruje się bez zbędnej zwłoki. 2. Skargę/wniosek rozpatruje się: 1) do czternastu dni, gdy skargę wnosi poseł na Sejm, senator lub radny; 2) do miesiąca, gdy wszczyna się postępowanie wyjaśniające; 3) do dwóch miesięcy, gdy sprawa jest szczególnie skomplikowana. 3. Do siedmiu dni należy: 1) przesłać skargę/wniosek do właściwego organu z powiadomieniem wnoszącego lub zwrócić ją wnoszącemu ze wskazaniem właściwego organu, jeżeli skarga/wniosek została skierowana do niewłaściwego organu; 2) przesłać skargę/wniosek do wnoszącego z odpowiednim wyjaśnieniem, jeżeli trudno jest ustalić właściwy organ lub gdy organem właściwym jest wymiar sprawiedliwości; 3) przesłać odpisy skargi/wniosku do właściwych organów z powiadomieniem wnoszącego, jeżeli sprawy w nich poruszane dotyczą różnych organów; 4) przesłać informację do wnoszącego o przesunięciu terminu załatwienia skargi/wniosku z podaniem powodów tego przesunięcia; 5) zwrócić się z prośbą do osoby wnoszącej o przesłanie dodatkowych informacji dotyczących skargi/wniosku; 6) udzielić odpowiedzi w przypadku ponowienia skargi/wniosku, w której brak jest wskazania nowych okoliczności sprawy. Załączniki: 1) protokół przyjęcia skargi ustnej, Dyrektor Zespołu Szkół we Wroniu\n5 załącznik 1 PROTOKÓŁ PRZYJĘCIA SKARGI USTNEJ W dniu....pan/pani... zam Tel złożył(a) skargę dotyczącą Do skargi załączono następujące dokumenty: ( podpis osoby wnoszącej skargę ) ( podpis pracownika przyjmującego skargę)


Projekt domu WB-3745 165,50 m² - EXTRADOM\nProjekt budynku WB-3745 KRA3772\nRzut parteru - 94,84 m²\n1. Sąsiek 21,18 m²\n2. Klepisko 23,04 m²\n3. Pomieszczenie dla zwierząt 21,42 m²\n4. Paszarnia 16,06 m²\n5. Pomieszczenie dla zwierząt 7,90 m²\n6. Kurnik 5,24 m²\nRazem rzut parteru 94,84 m²\nŚciany zewnętrzne: gr. 39 cm z pustaków ALFA + styropian + pustak ALFA. Strop: żelbetowy. Dach: dwuspadowy o nachyleniu 39 stopni, kryty płytami ONDULINE. Poziom kalenicy: 7,45 m od terenu. Dodatkowe informacje: budynek częściowo podpiwniczony, ciężar krów do 500 kg\nBudynek inwentarsko - składowy,\nSpołeczność projektu budynku WB-3745 w budowie\nOpinie o projekcie budynku WB-3745


Dla osób, które dysponują sporym kapitałem przygotowano bardzo wiele ciekawych oraz innowacyjnych propozycji zainwestowania w nieruchomość, taką jak apartamenty. Apartamenty to obiekty mieszkalne, które mają znacznie podwyższony standard. Przede wszystkim są także zaprojektowane w niezwykły oraz bardzo nowoczesny sposób. Kupno apartamentu jest okazją dla bardzo wielu osób, które chciałyby zainwestować w nieruchomość ale także chciałyby mieszkać w naprawdę ładnych oraz nietypowych wnętrzach.\nNa szczególną uwagę zasługują wnętrza, takie apartamenty, które budowane są w całych kompleksach apartamentowców. Koszt kupna apartamentu jest znaczny. Dlatego też coraz więcej osób decyduje się na wzięcie kredytu oraz zainwestowanie w kupno apartamentu o bardzo wysokim standardzie.\nNa szczególna uwagę zasługują także elementy wykończenia wnętrz, takie jak stolarka drzwiowa oraz stolarka okienna. Oferta kupna orz sprzedaży apartamentów jest bardzo bogata, dlatego też coraz więcej osób decyduje się na to, aby mieszkać w naprawdę wyjątkowym miejscu. Zaletą inwestowania w apartamenty jest to, iż kompleksy budynków zbudowane są według nowych technologii a poza tym do budowy stosuje się tylko surowce oraz materiały zdrowe oraz posiadające certyfikaty i niezbędne atesty. Producenci oraz inwestorzy dokładają starań, aby można było kupić produkty o naprawdę bardzo dobrej jakości. Stosowanie materiałów o bardzo dobrej jakości, a także łączenie takich materiałów jak stal czy drewno z aluminium, zapewnia uzyskanie efektów, o naprawdę bardzo dobrej jakości.\nApartamenty mają bardzo różna powierzchnię od tych które liczą sobie około o70 metrów i 80 metrów, aż do lokali które liczą sobie około 200 metrów. Wiele pracowni architektonicznych oferuje także możliwość indywidualnej aranżacji wnętrz, w tym także wykonanie projektów pomieszczeń dwupoziomowych, z wyodrębnionymi aneksami kuchennymi oraz salonikami dla gości. Kupno apartamentu jest naprawdę wyjątkową okazją, z której warto skorzystać.


szantaż - strona 4 (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach\n-36% Irlandczyk (Słyszałem, że malujesz domy...)\nod 19.90 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2019-02-28\n-30% Mars Room\n-59% Dezinformacja. Były szef wywiadu ujawnia metody dławienia wolności, zwalczania religii i wspierania terroryzmu\nod 19.90 zł zobacz oferty z 7 księgarni - premiera: 2015-10-16\n-49% Historia wilków\n-38% Śmierć frajerom\nod 24.90 zł zobacz oferty z 13 księgarni - premiera: 2015-05-20\n-38% Miłość leczy rany\nod 24.90 zł zobacz oferty z 13 księgarni - premiera: 2019-10-30\nNowa seria kryminalna Katarzyny Bondy! Kryminał napisany z rozmachem, jakiego jeszcze nie widziano. Wielowątkowa powieść o walce i nadziei, zbrodni i miłości, przepełniona tajemnicą. Dwa plany czasowe i liczne wątki spaja opowieść o...(więcej)\nod 15.50 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2018-06-29\n-29% Oczy Eugena Kallmanna\n-48% Miasteczko Surrender\nKsiążka autora kultowego ALIENISTY! Wkrocz do mrocznego świata, w którym nikt nie może czuć się bezpiecznie. Na głębokiej prowincji stanu Nowy Jork dochodzi do brutalnych morderstw. Mimo prób zatuszowania sprawy okazuje się, że...(więcej)\n-36% Czas przeszły\n-31% Zgodnie z planem\ndziś najtaniej - od 26.90 zł zobacz oferty z 13 księgarni\n-49% Hajlajf. Czysta prawda o brudnej służbie\nod 17.34 zł zobacz oferty z 8 księgarni\n-21% Śliska sprawa. Komisarz Gereon Rath. Tom 1\n-30% Kroniki opętanej\nod 20.85 zł zobacz oferty z 7 księgarni\n-30% Jutro przypłynie królowa\nod 17.43 zł zobacz oferty z 13 księgarni - premiera: 2014-09-24\nod 24.87 zł zobacz oferty z 13 księgarni - premiera: 2017-03-29\n-39% Nocny recepcjonista\n-45% Życie przecięte. Opowieści pokolenia Marca\nod 24.90 zł zobacz oferty z 12 księgarni - premiera: 2018-02-21\n-34% Kobiety z Ravensbrück . Życie i śmierć w hitlerowskim obozie koncentracyjnym dla kobiet\nod 52.13 zł zobacz oferty z 12 księgarni - premiera: 2017-05-19\n-35% Ten dzień\nod 18.14 zł zobacz oferty z 12 księgarni - premiera: 2018-11-07\n-31% O krok za daleko\nSimon Greene żyje na krawędzi obłędu. Od miesięcy szuka swojej córki, Paige. Kiedy wreszcie trafia na jej ślad – namierza ją w Central Parku, gdzie ćpuni grają dla pieniędzy przy pomniku Lennona – na jego drodze staje Aaron,...(więcej)\n-36% Dziewczyny z Dubaju\nod 19.90 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2018-06-15


Samsung Galaxy S22: były pracownik zdradza sekrety nowego topowego telefonu komórkowego - Prawica\nWcppbpe6l4 November 2, 2021\nZa kilka tygodni Samsung wprowadzi trzy nowe smartfony z Androidem, Galaxy S22, S22 Plus i S22 Ua, które po porażce z generacją Galaxy S21 muszą odnieść sukces. Teraz były pracownik południowokoreańskiej firmy zdradza szczegóły dotyczące Galaxy S22 i Galaxy S22 Plus.\nGalaxy S22 i S22 Plus: Samsung tylko nieznacznie zmienia wygląd telefonów komórkowych\nMówi się, że Samsung rozpoczął produkcję smartfonów Galaxy S22, więc ostateczny projekt powinien być już określony. Prawdopodobnie z tego powodu były pracownik zabrał głos i ujawnił kilka szczegółów dotyczących projektu Galaxy S22 i Galaxy S22 Plus. W przeciwieństwie do tegorocznej generacji modele S22 będą znacząco różnić się od Galaxy S22 Ua .\nUa-Handy jest w zasadzie wykonany przez Samsunga jako kolejny Note-Smartphone o dość kanciastej konstrukcji, w którym S Pen można włożyć do obudowy. Z kolei Galaxy S22 i Galaxy S22 Plus będą wyglądały niemal jak ich poprzednicy . Samsung tylko trochę dopracuje i zoptymalizuje projekt. Na podstawie informacji od osoby z wewnątrz LetsGoDigital stworzył obraz, na którym wyraźnie widać projekt:\nWięc w zasadzie pozostaje z poprzednią optyką. Samsung Galaxy S22 jest tylko trochę zaokrąglony, a tył z aparatem nie wygląda już tak oderwany. Ramka wygląda też na nieco bardziej zakrzywioną w porównaniu do Galaxy S21, co oznacza, że smartfon powinien jeszcze lepiej leżeć w dłoni .\nSamsung ma użyć 6,06-calowego wyświetlacza, który w Galaxy S22 jest nieco mniejszy. Galaxy S21 ma 6,2 cala. Model Plus powinien być również znacznie mniejszy przy 6,55 cala niż Galaxy S21 Plus przy 6,7 cala. Do tego Samsung jeszcze bardziej skurczył ramkę wokół ekranu, dzięki czemu oba smartfony są zauważalnie mniejsze . Ze względu na bardziej kompaktową konstrukcję baterie powinny być również mniejsze. Może to mieć negatywny wpływ na czas pracy.\nSamsung nie tylko buduje smartfony, jak możemy się domyślić na filmie:\nSamsung ma mniej Galaxy S22 produkowanych na starcie\nWedług nowych informacji Samsung chce rozpocząć produkcję „tylko” 20 mln sztuk z serii Galaxy S22. To znacznie mniej niż 26 milionów, które Samsung początkowo zbudował w serii Galaxy S21, a następnie zwiększono do 30 milionów sztuk. Ale może to być również związane z faktem, że obecnie i tak brakuje komponentów, przez co Samsung może nie być w stanie wyprodukować tyle, ile by się chciało. Dostępność może być odpowiednio ograniczona.


Mgr Karolina Krzysik-Klemanów - Umów wizytę online | ZnanyLekarz.pl\nCentrum Terapii Dzieci, Młodzieży i Rodzin Allenort, Sielecka 22 lok. 11, Mokotów, Warszawa\n22 273 46 28\nPracuje z dziećmi od 3 roku życia. Na pierwsze spotkanie zapraszam samych rodziców.\nHoża 5/7, Śródmieście, Warszawa\nGabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej Alfa\nPsychoterapia • od 120 zł +2 więcej\nJestem absolwentką psychologii na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Kompetencje w zakresie psychoterapii psychoanalitycznej zdobywała...\nMam wątpliwość natury etyczno-prawnej dot. terapii psychologicznej.\nUczęszczam na terapię nurtu psychodynamicznego prawie 3 lata. Na jednym ze spotkań psycholog zaproponował nową umowę: wprowadził opłatę za sesje na których mnie nie było/ nie będzie. Dotychczas było tak, że mogłam z odpowiednim wyprzedzeniem poinformować o nieobecności i nie płacić za nią (o nieobecności informowałam ZAWSZE z conajmniej tygodniowym wyprzedzeniem). Przez trzy kolejne spotkania dyskutowałam z nim tą umowę, na którą nie chciałam się zgodzić. Jednak psycholog jest przekonany o jej słuszności, mówiąc że "wie co jest dla mnie dobre" a ja "nie mam zaufania , że ktoś może wiedzieć co jest dla mnie naprawdę dobre" oraz "teraz odpowiedzialność za terapię będzie przede wszystkim po pani stronie". Z tym że ja nadal (a już 2 miesiące od wprowadzenia nowej umowy minęło) nie zgadzam się z nią. Nie sądzę, aby płatność za sesje na których nie przyjdę z powodów np. zdrowotnych (takich gdy np. nie będę w stanie wyjść z domu, zważając na moje - będące de facto przyczyną zgłoszenia się po pomoc - nierozwiązane NADAL problemy zdrowotne) była czymś etycznym. Ponadto kontrakt który obowiązywał niemal trzy lata stanowił coś innego. Psycholog wprowadził umowę mówiąc że "mogę się nie zgodzić ale to oznacza koniec terapii". Jestem cały czas w kropce. Z 1 strony mogę zrezygnować, ale jest jeszcze dużo rzeczy między nami które są nieprzegadane, dużo ran, dużo jeszcze do wytłumaczenia zostało, dużo nieporozumień, a cały czas rozmawiamy o tej umowie... Mój kodeks moralny nie pozwala mi przystać na słuszność tego rozwiązania, do tego "dla mojego dobra", którego tu nie dostrzegam. Faktycznie, teraz nie opuszczę już żadnej sesji, będę przychodziła nawet słaniając się na nogach, bo nie wyobrażam sobie zapłacić komuś za coś co się nie odbyło... Przyznaję, że w przeciągu 3 lat zdarzyło mi się odwołać spotkanie z powodów które nie były wystarczające. W mojej opinii nie było to jednak na tyle częste, żeby psycholog "straszył" mnie tą nową umową (wystarczyłaby szczera kategoryczna rozmowa). Jest mi z tego powodu głupio, uznaję że to był błąd i jestem w stanie się do tego błędu przyznać za każdym razem gdy rozmawiam o tej nowej umowie z psychologiem. Jestem osobą słowną, dlatego podczas dyskusji przedstawiam moją propozycję: że odwołam spotkania jedynie gdy z powody choroby nie będę mogła wyjść z domu lub w przypadku niemożliwego do przełożenia wyjazdu służbowego (jednak np. tylko raz w roku).\nRozumiem, jakby to obowiązywało od początku, ale umawiałyśmy się na coś innego. Znam siebie i swój stosunek do pieniądza i NIGDY bym na coś takiego się nie zgodziła na początku. Cała moja współpraca z psychologiem stoi pod znakiem zapytania, jestem cały czas wściekła, kiedy do niego chodzę, dużo czasu poświęcam na próby rozmowy o tej sprawie. Kiedy mówię że nie osiągam efektów takich jak bym chciała w terapii, to psycholog sugeruje DWA spotkania w tygodniu. Wspomina o tym na każdym spotkaniu, jakby chcąc mnie "naciągnąć", nie dostrzegając moich racji (moje wątpliwości głównie dotyczą skuteczności TEJ terapii. Nigdy nie byłam na innej).\nZapytałam wprost psychologa, czy dyskutował o tej umowie ze swoim superwizorem. Psycholog na to mówi, że i tak nic mi nie przyniesie odpowiedź na to pytanie, że mnie nie uspokoi. Ja się upierałam, że zgodnie z kodeksem psycholog musi mi udzielić odpowiedzi. Na to psycholog "każdy profesjonalny psychoterapeuta konsultuje się z superwizorem" i powtórzyl to dwa razy, nie udzielając odpowiedzi wprost.\nBardzo proszę specjalistów z wiedzą w tym zakresie o pomoc. Nie wiem co mam robić. Chodze do tej osoby już prawie trzy lata, raz na tydzień, czuję się w jakiś sposób związana i uwiązana. Jest to osoba miła oraz kulturalna, ale też bardzo pewna siebie, nigdy nie przyznaje się do swoich błędów, ma własny "język" którym się posługuje (często nie zgadzamy się do pewnych terminów, które pochodzą z - mam wrażenie - książek psychologicznych, ja je stosuję w innym kontekście i często nie rozumiem).\nCzy ta umowa jest uzasadniona? Czy psycholog mimo mojego sprzeciwu może mówić "albo nowa umowa albo koniec terapii"? Czy psycholog może się mylić wprowadzając tą umowę czy nie jest to możliwe, bo "wie co jest dla mnie dobre"? Co ja mam robić?\nDzień dobry. Po pierwsze, odniosę się do kwestii płatności za nieodbyte sesje. Ja taką zasadę stosuję zawsze w pracy - jeśli to pacjent odwołuje sesje, zawsze za nie płaci. Wynika to z tego (m.in.), że niejako rezerwuje mój czas na stałe. W jego godzinach nigdy nie przyjmuję innych pacjentów, zawsze też może przyjść na sesję, którą wcześniej odwołał. Poza tym to motywuje do nieunikania sesji. Rozumiem decyzję terapeuty, tym bardziej, że nie ma przymusu, by się na to zgadzać. A teraz druga sprawa - zwiększanie liczby sesji w nurcie psychodynamicznym (czy analitycznym, w którym ja pracuję) to standard. Na tym można tylko zyskać, bo terapia staje się głębsza i intensywniejsza, choć oczywiście koszty też rosną. 1 raz w tygodniu to tak naprawdę absolutne minimum. Nie odczytywałabym posunięć terapeuty w kategoriach wykorzystywania czy naciągania, choć rozumiem, że to nie są łatwe zmiany. Zawsze można o tym rozmawiać. Terapia to relacja, nie zawsze idzie gładko. Życzę powodzenia i wytrwałości, mimo wszystko!\nTo nie są objawy niedorzeczne - raczej niepokojące, z którymi w pierwszej kolejności warto się udać na konsultację psychiatryczną i na niej ustalić dalsze postępowanie. Ich podłoże może być bowiem rozmaite - od zaburzeń fizjologicznych, poprzez problemy neurologiczne po kwestie psychologiczne. Konsultację z psychologiem lub ewentualną decyzję o podjęciu terapii dobrze byłoby podjąć już po wykluczeniu podłoża organicznego.\nSzpital Neuropsychiatryczny im. Prof. Mieczysława Kaczyńskiego w Lublinie - Oddział Psychiatryczny dla Dzieci i Młodzieży (w ramach wolontariatu w lubelskim Centrum Wolontariatu)\nOśrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy Ochota m. st. Warszawy - Klub Integracji Środowiskowej Relaks\nSzkoła Podstawowa im. prof. W. Szafera w Brzozowie\nJestem absolwentką psychologii na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Kompetencje w zakresie psychoterapii psychoanalitycznej zdobywałam podczas szkoleń w Krakowskiej Szkole Psychoterapii Psychoanalitycznej. Należę też do Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej. Poszerzam swój warsztat uczestnicząc w szkoleniach, seminariach i konferencjach naukowych z zakresu psychologii. Na bieżąco poddaję swoją pracę superwizji.\nProwadzę terapię indywidualną dla adolescentów, osób dorosłych i seniorów w oparciu o metodę psychoterapii psychoanalitycznej.


W dniu 20 października 2021roku w internacie ZSCKR w Powierciu odbył się długo oczekiwany, przesunięty ze względu na praktyki młodzieży, Dzień Chłopca. Impreza pod kierownictwem pani Agnieszki Chłodnickiej-Szymaniak przebiegła w miłej, sympatycznej atmosferze. W części artystycznej z udziałem dziewczyn, podkreślone zostały cechy osobowości oraz charakteru płci męskiej. Występy wzbogaciły solistki, wprowadzając wszystkich zebranych w odpowiedni nastrój. Następnie w imieniu chłopców przemówił Bartłomiej Pawlak oraz pan kierownik Zenon Wasiak, dziękując za występ i organizację spotkania. Chłopcy otrzymali życzenia oraz upominki i słodycze. Konsumując deser, wieczór minął przy rozmowach i żartach w miłej, sympatycznej atmosferze, integrując społeczność internacką.\nDnia 19.10.2021r. na Stadionie Miejskim w Kole odbyły się Indywidualne Mistrzostwa Powiatu w LA. W rywalizacji wzięło udział sześć szkół naszego powiatu: ZSE-A Koło, LO Koło, ZST Koło, ZSOiT Kłodawa, ZSCKRU Kościelec i ZSCKR Powiercie. W klasyfikacji medalowej bezkonkurencyjne okazało się LO Koło, które zdobyło 11 złotych medali. Nasza szkoła w klasyfikacji medalowej zajęła wysokie 3 miejsce zdobywając: 3 złote medale, 5 srebrnych oraz 3 brązowe.\nNasi uczniowi mogą pochwalić się miejscami medalowymi, oto one:\nI miejsce w skoku w dal z wynikiem 5,33 - Hubert Czupryński\nI miejsce w biegu na 800m wynikiem 2:21 - Mikołaj Kowalski\nI miejsce w sztafecie 4x400m w składzie: Mikołaj Kowalski, Janusz Zajączkowski, Patryk Stefanowski, Kacper Grzelak\nII miejsce w biegu na 200m z wynikiem 25,85- Kacper Moks\nII miejsce w skoku w dal z wynikiem 5,26 – Grzegorz Matuszak\nII miejsce w pchnięciu kulą (6kg) z wynikiem 10,16 - Bartłomiej Pawlak\nII miejsce w skoku w dal z wynikiem 3,84 (drugi wynik 3,82) – Natalia Szkudlarek\nII miejsce w sztafecie 4x100m z wynikiem 49,68 w składzie: Grzegorz Matuszak, Kacper Moks, Kacper Błasiński, Hubert Czupryński\nIII miejsce w skoku w dal z wynikiem 3,84 (drugi wynik 3,44) – Andżelika Powietrzyńska\nIII miejsce w sztafecie 4x100m z wynikiem 1:03,89 w składzie: Kornelia Prusaczyk, Daria Moks, Natalia Szkudlarek, Andżelika Powietrzyńska.\nOsobami przygotowującymi uczniów do zawodów byli: Pani Wioleta Załęska i Pan Daniel Kowalczyk\nNa pływalni miejskiej MOSiR w Kole dnia 08.10.2021r. odbyły się Drużynowe i Indywidualne Mistrza Powiatu w Pływaniu Szkół Ponadpodstawowych. Mikołaj Kowalski uczeń klasy III Technikum Mechanizacji Rolnictwa i Agrotechniki z wynikiem 41,91 zdobył tytuł Mistrza Powiatu na dystansie 50m w stylu klasycznym.\nGratulujemy Mikołajowy i życzymy dalszych sukcesów.\nW ZSCKR w Żarnowcu odbył się dziś po raz pierwszy Ogólnopolski Konkurs Orki Jesiennej Szkół Rolniczych. To wyjątkowa okazja,aby uczniowie ze szkół resortowych sprawdzili się w najbardziej popularnej konkurencji rolniczej. Do rywalizacji w konkursie stanęła młodzież z 22 placówek. Naszą szkołę reprezentowali: Szymon Furmański i Adam Majchrzak z klasy 3 B4T. Chłopcy zajęli czwarte miejsce i oprócz nagród rzeczowych, otrzymali podziękowanie za udział w tym wyjątkowym wydarzeniu. Nagrodą główną tegorocznych zmagań był pług zagonowy firmy Agro-Masz. Uczniów do konkursu przygotował pan Mariusz Szymański i pan Piotr Bojanowski.\nW eliminacjach szkolnych wzięli udział: Mateusz Szadkowski – klasa 3BB oraz Cyryl Wojtasik, Jakub Urycki, Mateusz Pietrzak i Wiktor Nawrocki – klasa 2BB. Zadaniem uczestników konkursu było rozwiązanie testu składającego się z 30 pytań jednokrotnego wyboru. Celem testu było między innymi zainteresowanie młodzieży rolnictwem ekologicznym i kierunkiem jego rozwoju. Laureatem etapu szkolnego został Cyryl Wojtasik, który uzyskał 24 punkty i tym samym przeszedł do etapu ogólnokrajowego. Gratulujemy i życzymy powodzenia w finale ogólnopolskim. Głównym organizatorem konkursu jest Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie Oddział w Radomiu. Etap szkolny nadzorował pan Grzegorz Fila.


Uszkodzenia na siłowni, normy wyników, reumatyzm, zapalenie stawów,- Strona 12\nZdrowe nogi- skarpety bezuciskowe gwarancją dobrego krążenia\nMówi się, że wszystko co smaczne szkodzi. A jednak nie zawsze musi tak być. Z pewnością natomiast proces negatywnego wpływu da się ograniczać. Można to robić między innymi poprzez spożywanie mniejszych ilości produktów o wątpliwym\nAktywność sportowa to najlepszy sposób na zachowanie pięknej sylwetki, jak również na dotlenienie organizmu, zachowanie zdrowia oraz dobrego samopoczucia. Sport warto uprawiać bez względu na wiek. Czas wiosenno-letni to doskonała pora na to, aby spędzać\nZatrzymaj lato na dłużej Nadeszło gorące lato, a to pora roku obfitująca w pyszne świeże warzywa i owoce. Warto korzystać z tego, co daje nam natura. Dietetycy zalecają jedzenie, co najmniej pięciu porcji warzyw i\nPolacy są coraz bardziej otyli i mają coraz większe problemy ze swoim zdrowiem. Lekarze i dietetycy biją na alarm, ponieważ sytuacja jest naprawdę poważna. Niestety, problemy z nadwagą i otyłością wynikają przede wszystkim z prowadzenia\nCzasami pomaga, ponieważ mobilizuje. Do takiego działania stresu człowiek został przygotowany na drodze ewolucyjnego rozwoju. Jednak współcześnie ludzie są coraz częściej poddawani działaniu zupełnie innych czynników stresogennych. Wywołują one niewielkie, ale za to systematycznie powracające\nZdrowe soki powinny znaleźć się w diecie każdego człowieka – zarówno u dzieci, jak i u osób starszych. W przypadku maluchów godne polecenia są między innymi soki marchwiowe, które smakują wszystkim dzieciom. Najczęściej marchew występuje\nWśród wielu osób panuje błędne przekonanie, że aby zdrowo się odżywiać, trzeba na to wydać\nWiele produktów spożywczych zawiera w swoim składzie cukier lub jego zamienniki. Nie wszystkie zamienniki białego\nSuszone owoce kojarzone są przede wszystkim jako składnik wielu deserów oraz ciast, chętnie wykorzystujemy je\nCzy można być zdrowym pracując w korporacji?\nBardzo modne i wskazane oczywiście stało się ostatnio prowadzenie zdrowego trybu życia. Zewsząd atakują nas\nDużo się mówimy o kawie w kontekście odchudzania, jak również niezdrowego trybu życia. Warto przyjrzeć\nMimo wszystko, nawet osoby prowadzące zdrowy tryb życia, od czasu do czasu powinny skusić się\nDla wielu wydaje się to oczywiste, że aby prowadzić zdrowy tryb życia, trzeba aktywnie uprawiać\nCenne dla zdrowia warzywa i owoce\nWarzywa i owoce zawierają niezbędne witaminy i minerały. Wielu z nich nie doceniamy mimo że\nBrokuł oraz kalafior to niezwykle cenione warzywa, szczególnie w Polsce. Są nie tylko tanie, ale


Dresówka - Katalog wartościowych stron\nTkaninowy Zakątek to sklep dla wymagających klientów, którzy tak jak my wiedzą, że każda tkanina zasługuje na szczególne traktowanie. Stworzyliśmy ten sklep w odpowiedzi na rosnące nadzieja swoich klientów. Dziś cieszymy się dużym zainteresowaniem i rozległą bazą stałych klientów, którzy częstokroć do nas powracają. Serdecznie zapraszamy też Państwa do tego, abyście się przekonali, że tkaniny mogą posiadać na prawdę bardzo duże znaczenie. Gwarantujemy satysfakcję i wygodne zakupy internetowe z zacisza swojego mieszkania.\nSłowa kluczowe: sklep z tkaninami, Tkaniny\nKalkulator OC to bardzo dobra sprawa, częstokroć nabywana i wybierana. Niejedna osoba stosuje ubezpieczenia OC przez internet. Zakup ubezpieczenia to znacząca sprawa. W razie problemów warto używać kalkulator OC, który daje możliwość wyliczyć ubezpieczenie jednej osoby , a oprócz tego...


Loty Turku Air\nSzukasz taniego lotu linią lotniczą Turku Air? Wyszukiwarka Skyscanner pozwala przeglądać loty linii Turku Air oraz znaleźć najniższe ceny i najdogodniejsze terminy lotów linii Turku Air. Kliknij wybrane łącze, aby po najlepszej cenie zarezerwować tani lot bezpośrednio u przewoźnika lub w biurze podróży — serwis Skyscanner nie pobiera żadnej prowizji.\nSkyscanner to najlepsza wyszukiwarka tanich lotów oferowanych przez linie lotnicze Turku Air, ponieważ umożliwia znalezienie najtańszych lotów bez konieczności podawania szczegółowych dat ani nawet miejsc docelowych.\nAby zarezerwować tani lot liniami lotniczymi Turku Air, wybierz go z poniższej listy lotów linii Turku Air lub uzyskaj więcej informacji o lotach, korzystając z łączy z boku strony. Aby rozpocząć nowe wyszukiwanie lotów, użyj powyższych pól wyszukiwania.


Lewandowski strzelił 10. gola dla Borussii. Zobacz wideo - Dziennik.pl\n4 grudnia 2011, 09:10 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nRobert Lewandowski zdobył w sobotę dziesiątego gola w tym sezonie piłkarskiej ekstraklasy Niemiec. Jego Borussia Dortmund zremisowała jednak w 15. kolejce na wyjeździe z Borussią Moenchengladbach 1:1 i straciła pozycję lidera na rzecz Bayernu Monachium.\nBez względu na miejsce Borussii Dortmund na koniec rundy jesiennej, napastnik reprezentacji Polski może uważać obecny sezon Bundesligi za bardzo udany. Jesienią zdobywa regularnie gole - w ostatnich ośmiu meczach niemieckiej ekstraklasy trafił osiem razy do bramki rywali.\nW sobotę Lewandowski pokonał bramkarza rywali w 40. minucie strzałem głową (gol na 1:0), po dośrodkowaniu Mario Goetze. Gospodarze wyrównali osiemnaście minut przed końcem spotkania - gola na wagę punktu zdobył były reprezentant Niemiec Mike Hanke.\nLewandowski rozegrał całe spotkanie, podobnie jak Łukasz Piszczek. Trzeci z reprezentantów Polski w Dortmundzie - Jakub Błaszczykowski - wszedł na boisko w 77. minucie.\nW tabeli Borussia spadła na drugie miejsce, posiada identyczny dorobek jak jej imienniczka z Moenchengladbach (po 30 pkt). Punkt więcej ma powracający na pozycję lidera Bayern Monachium, który rozgromił u siebie Werder Brema 4:1. Po dwa gole dla Bawarczyków zdobyli Franck Ribery i Arjen Robben, ale Holender w obu przypadkach trafił z rzutów karnych.\nW ostatnim sobotnim meczu VfB Stuttgart zremisował u siebie z FC Koeln 2:2. W podstawowym składzie zespołu gości wybiegł Sławomir Peszko, który został zmieniony w 85. minucie. Były pomocnik Lecha Poznań miał udział przy pierwszym golu dla gości. Po faulu na polskim piłkarzu sędzia podyktował rzut karny, wykorzystany przez Lukasa Podolskiego. W 88. minucie urodzony w Gliwicach reprezentant Niemiec zdobył drugą bramkę i ustalił wynik meczu.\nAdam Matuszczyk całe spotkanie oglądał z ławki rezerwowych ekipy z Kolonii. (PAP)\npiłka nożna borussia bundesliga lewandowski\nDwa gole Lewandowskiego. Wygrana Borussii. Zobacz wideo


Oprócz kortu tenisowego, słonecznego tarasu i sauny, Varandas De Albufeira Hotel zapewnia wspaniałą lokalizację w biznesowej dzielnicy Albufeira. Nie więcej niż w 1050 metrach znajduje się Strip de Albufeira, a w 1250 metrach stąd jest Centro Histórico de Albufeira. Hotel ten został odnowiony w 2007 i posiada 6 piętra.\nCentrum miasta znajduje się w odległości 20-minutowego spaceru. Ten nowoczesny hotel położony jest w samym centrum Albufeira.\nPołożony w pobliżu dyskotek, pól golfowych i barów, hotel oferuje kasyno, sezonowy basen zewnętrzny i rozkładane fotele plażowe.\nPosesja liczy 72 wygodnych pokoi z takimi udogodnieniami, jak telewizja satelitarna, telewizor płaskoekranowy LCD, sejf prywatny, aneks kuchenny i biurko do pracy. Pokoje szczycą się śródziemnomorskim stylem. W części kuchennej goście mogą skorzystać z czajnika elektrycznego, lodówki i tostera.\nRestauracja na wolnym powietrzu serwuje dania kuchni tureckiej. W niewielkim sportowym barze do dyspozycji gości bilard i taras. Szeroki wybór dań serwują w pobliższych Johnny Hooper's Saxophone Bistro i O Lusitano, do których idzie się nie więcej niż 10 minut.\nZ Varandas De Albufeira Hotel można w 35 minut dojechać do lotniska Faro.\nVarandas De Albufeira Hotel oferuje też pokój zabaw i basen dla gości z dziećmi. Pragnący aktywnego odpoczynku mogą wybrać nurkowanie, pieszą turystykę i jazdę na rowerze.\nHotel Sunrise Neapol strona internetowa\nNocleg ze śniadaniem B&B Susasei Turyn strona internetowa\nZajazd Holiday Corso Francia Turyn 4* strona internetowa\nHotel Grand Kempinski Genewa 5* strona internetowa\nHotel Kallhagen Sztokholm 4* strona internetowa\nHostel Escambo São Paulo 2* strona internetowa\nHotel Novotel City West Zurych 4* strona internetowa\nNocleg ze śniadaniem Spaccanapoli Comfort Neapol strona internetowa\nHotel Estacao Paraiso São Paulo 2* strona internetowa\nHostel Open011 Turyn 3* strona internetowa\nHostel 36 Warszawa 2* strona internetowa


Dobry Dietetyk w Gliwicach (Agnieszka Bratek) - Wizyta kontrolna\nKażda kolejna wizyta w gabinecie będzie dla ciebie ogromną ulgą. Zobaczysz bowiem jak niewiarygodnie zmienia się twoja sylwetka i stan zdrowia. To przede wszystkim zasługa starannie opracowanego planu działania no i oczywiście twojej wytrwałości. Jeżeli zastosujesz się do większości wskazówek możesz mieć pewność, że sukces z każdą wizytą będzie coraz bardziej wyraźny. Spotkania odbywają się na ogół co 1-2 tygodnie. To idealny czas, aby ocenić uzyskane wyniki. Częstsze spotkania nie odzwierciedlają rzeczywistych osiągnięć, rzadsze z kolei powodują utratę motywacji. Częstotliwość wizyt ustalona zostanie z tobą oczywiście indywidualnie.