Borelioza i jej tysiąc twarzy - Biomedicus\nBiomedicusBlogBez kategoriiBorelioza i jej tysiąc twarzy\nObecnie wiadomo, że przewlekła infekcja bakteryjna czy wirusowa jest przyczyną wielu, o ile nie większości chorób przewlekłych. Pojawienie się choroby takiej jak stwardnienie rozsiane, Hashimoto, reumatoidalne zapalenie stawów, depresja, łuszczyca czy choroba Parkinsona może być zapoczątkowane przebytą infekcją, a borelioza wydaje się być jedną z najczęstszych i jednocześnie ukrytych przyczyn.\nBorelioza jest chorobą wywołaną przez bakterię Borrelia, obejmujących wiele gatunków, o których wiadomo, że powodują boreliozę u ludzi, do których najczęściej należą: borrelia burgdorferi, borrelia afzelii, borrelia garinii i borrelia mayonii.\nBorrelia jest przenoszona poprzez ukąszenie człowieka przez zainfekowanego owada, a w szczególności przez kleszcze. Najczęściej po takim ugryzieniu pojawia się tzw. rumień wędrujący. Może on wystąpić od razu po ukąszeniu, lub dopiero po kilku dniach a nawet tygodniach. Najczęściej jednak, pacjenci z nie kojarzą rumienia ani nawet momentu ugryzienia.\nMoje osobiste doświadczenia w pracy z pacjentami, pokazują niestety, że diagnozowanie boreliozy jest trudne. Przeciwciała przeciw boreliozie pojawiają się około 4 tygodni po ugryzieniu. Lekarze mający podejrzenie boreliozy, mogą skierować pacjenta na badania w kierunku krętek borreli. Początkowo w organizmie wytwarzają się przeciwciała w klasie IgM, następnie IgG. Najczęściej wykonywanym jest test ELISA lub Westren-Blot (Lineblot).\nJak wygląda dokładność tych testów? Niestety różnie… Wiele nowych doniesień, wskazuje że prawidłowość tych testów, oscyluje wokół 50-60%. Nie jest to 100% wynik, dlatego warto poszukać innych rozwiązań diagnostycznych.\nWłaśnie tutaj idealnie sprawdza się metoda biorezonansu. Diagnozowanie za pomocą aparatu BICOM, może znacznie szybciej rozwiać wątpliwości pacjenta i trafniej postawić diagnozę. W krajach takich jak Niemcy, Szwajcaria czy Austria, badania diagnostyczne biorezonansem uznawane są na równi z badaniami konwencjonalnymi. Dlatego warto porzucić stare konwenanse i przyzwyczajania aby dla swojego dobra otworzyć się na nowe możliwości.\nBoreliozę możemy podzielić na trzy etapy. Pierwsze fazy infekcji, trwające do kilku dni od ugryzienia, przebiegają podobnie jak w przypadku grypy czy przeziębienia. Może wystąpić pogorszenie samopoczucia, gorączka, wysypka, bóle głowy oraz szyi. W kolejnych kilku tygodniach, pojawiają się bóle stawów, przewlekłe zmęczenie, nerwobóle, osłabienie mięśni oraz drętwienie kończyn.\nW dłuższej perspektywie borelioza może negatywnie wpływać na układ odpornościowy i metabolizm. Lista objawów jest długa, jednak najczęściej zgłasza się również problemy z zasypianiem i z utrzymaniem snu, zaburzone funkcje poznawcze oraz upośledzony rozwój umysłowy – tzw. „mgła umysłowa”.\nNiektóre osoby doświadczają szczególnie poważnych powikłań związanych z boreliozą, która może trwać w ich organizmie latami. Najczęściej u takich osób rozwijają się choroby przewlekłe, a cały organizm przechodzi w przewlekły stan zapalny.\nU niektórych pacjentów rozwija się neuroborelioza. Takie osoby doświadczają dokuczliwych wahań nastroju, przeróżnych lęków i niepokoju, drażliwości, a nawet agresji. Niektóre badania sugerują powiązania boreliozy i wystąpienia chorób psychicznych, takich jak schizofrenia, depresja, zaburzenia odżywiania i przewlekłe stany lękowe.\nOdpowiedź na to pytanie z pewnością powinna być dopasowana indywidualnie do każdej osoby borykającej się z boreliozą. Wynika to z faktu, iż każdy organizm jest inny. Różnymi się tym w jaki sposób funkcjonuje metabolizm, jak szybko trawimy, wchłaniamy i detoksykujemy, jakie mamy indywidualne predyspozycje oraz doświadczenia związaną ze zdrowiem, różne traumy czy przeżycia.\nWłaściwy przebieg leczenia zależy przede wszystkim, jak dawno dana osoba była zarażona bakterią oraz czy diagnoza była trafnie postawiona. Kilkutygodniowa antybiotykoterapia doksycykliną, najczęściej przynosi efekty podczas świeżej infekcji. Jednak jest to trudna terapia, która przynosi spustoszenie w całym organizmie.\nTerapia powinna przebiegać wielokierunkowo, gdzie należy zadbać o wiele elementów związanych ze zdrowiem pacjenta. Oczywiście podstawą jest prawidłowe nawadnianie, odpowiednia dieta przeciwzapalna i wdrożenie odpowiednich ziół. Istotą terapii jest również utrzymanie poziomu witaminy D na wysokim poziomie oraz zadbanie o pozostałe ważne witaminy i składniki mineralne. Tylko dobrze odżywiony organizm, bez niedoborów i obciążeń jest w stanie stanąć twarzą w twarz z boreliozą.\nRównież w przypadku boreliozy, terapie biorezonansem mogą okazać się zbawieniem. Za pomocą biorezonansu można wspomóc organizm w eliminacji bakterii oraz metali ciężkich i toksyn, co znakomicie odciąża układ odpornościowy! Samo usuwanie patogenu i wszelkich obciążeń może trwać kilka-kilkanaście tygodni. Dlatego jednocześnie należy wzmacniać i wspierać cały organizm, regulować poszczególne narządy, by proces terapii przebiegał możliwie najmniej dokuczliwie dla pacjenta.\nBorrelia to rodzaj bakterii infekującej organizm człowieka, powodując przeróżne dolegliwości fizyczne i psychiczne. Często nim postawiona zostanie trafna diagnoza, mija sporo czasu. Również z własnych obserwacji, mogę dodać, że trafiają do mnie sfrustrowani i bezsilni pacjenci, którzy miesiącami szukają odpowiedzi na pytanie: co im jest? Odwiedzają wielu różnych specjalistów z zakresu medycyny, aż na końcu odsyłani są do psychiatry. Dlaczego? Ponieważ mają wiele, niespecyficznych objawów, które nie zawsze kojarzone są z boreliozą, a wręcz często mylone z chorobą psychiczną.\nJeżeli szukasz odpowiedzi, dotyczących Twojego zdrowia – Zapraszamy!


Time to be alive: Noc biologów\nUwielbiam biologię. Wczoraj miałam okazję przybywać wśród ludzi o podobnych zainteresowaniach i razem w nimi przyswajać nowe informacje świetnie się przy tym bawiąc. Dzisiaj chciałabym podsumować ten dzień, zapraszam :)\nWyjazd poprzedzony był szkołą i wizytą w sklepie. O 13;45 zaczęła się nasza wycieczka i nie wiedzieliśmy wtedy jak bardzo ten dzień okaże się szalony!\nNa miejsce- Wydział Biologi Uniwersytetu Gdańskiego- dojechaliśmy pociągiem i podróż minęła zaskakująco szybko! Była to też moja pierwsza przejżdzka PKM-ką i pomimo braku miejsc siedzących jestem zadowolona. Ogromnym plusem jest punktualnośc kolejki, kontakty pod siedzeniami oraz brak trzęsienia oraz podskoków, jechało sie wyjątkowo "gładko".\nByłam zauroczona samymi literami nad wejściem układającymi się w dumnie brzmiący "WYDZIAŁ BIOLOGI" a po przekroczeniu progu i ujrzeniu wszystkich stanowisk, szkieletów, samego wystroju z przwagą szkła, dekoracji na ścianach i ogromu budynku- byłam w niebie. Gdybym była w kreskówce, pewnie mojej postaci natychmiast powiększyły się świecące oczy, wyrosłyby skrzydła i latałabym z głową uniesioną do góry co miałoby symbolizować mój zachwyt. Pierwszą rzeczą, która przykuła moją uwagę były szkielety. Mam dziwny zwyczaj liczenia żeber... Wczorajszy rekord wyniósł aż 17 par.\nPo zwiedzeniu wszystkich pięter, przypadkowym wejściu do niedostępnego dla zwiedzających pokoju ( nasza wizyta tam wywołała alarm, lecz po zamnieciu drzwi wszystko się uspokoiło a my wróciłyśmy do ogladania żółwi) kilkunastu przejażdzkach w windzie stwierdziłyśmy, że jesteśmy głodne i postanowiłyśmy zamówić pizzę. Ulotka z numerem pizzeri dostarczającej uczniom z naszej szkoły pizze rok temu zniknęła w przestrzeni czasowej, więc kontaktu szukaliśmy sami w internecie. Pierwszy numer- za daleko. Drugi- wszystko dobrze. Pozostało tylko czekać ok.45 minut i następnie cieszyć się pysznym smakiem w buzi, jednak coś nam przeszkodziło.\nZamek od drzwi w toalecie popsuł się akurat wtedy, gdy w środku byłam ja i przez 20 minut nie mogłam z niej wyjść. Na początku myślałam, że to żart ze strony koleżanek, że zmajstrowały coś z zamkiem od drugiej strony. Gdy dziewczyny poszły po opiekuna zrozumiałam, że nie mają z tym nic wspólnego. Nie wiedziałam czy płakać czy się śmiać. Z jednej srony mnie to śmieszyło (z głosów za drzwiami wnioskuję, że nie tylko mnie) a druga, pesymistyczna ja cały czas przypominała, że właśnie zaczyna się pokaz o falach mózgowych na który bardzo chciałam pójść oraz, że przecież czeka na nas pizza! Po przybyciu pana z obsługi z odpowiednim narzędziem zostałam uwolniona i w dużej przestrzeni w towarzystwie przyjaciół poczułam się lepiej...i od razu pobiegłam na pokaz.\nSpóźniona, lecz zadowolona usiadłam i zamieniłam się w słuch. Prowadzący mówił niesamowicie ciekawie, nie mogłam się doczekać kolejnego zdania. Po skończeniu części teoretycznej 2 osoby zostały podłączone a my oglądaliśmy ich fale mózgowe. Zmiana na skutek zaciśnięcia przez badanego szczęki zrobiła na mnie największe wrażenie! Wręcz przykro mi się zrobiło, gdy musieliśmy opuścić salę.\nWtedy doszły do mnie kolejne informacje, tym razem na temat pizzy. Cóż, według pizzeri w Gdańsku nie ma wydziału biologi, przykre haha :D I numer z którego dzwoniliśmy jest błędny. Jak to możliwe? Oto jest pytanie. W efekcie pizzy nie było.\nJendak wycieczka udana! Z przygodami, że tak to ujmę :D\nByliście kiedyś na czymś takim? Dajcie znać w komentarzach!\nPa Ula 16 stycznia 2016 13:03\nTakże uwielbiam biologię ;)\nMoże mi też się uda pójść na taką noc :3\nAleksandra Młodzińska 17 stycznia 2016 01:20\nWłaśnie zdałam sobie sprawę, jak dawno nie byłam na żadnej wycieczce.. Na szczęście Twoja Ci się udała!\nEdyta 17 stycznia 2016 06:08\nFaktycznie niezła przygoda. Bardzo mi się tu u Ciebie podoba. Zapiski potwierdzają tylko znany wszystkim fakt, że jesteś myśląca i mądra. :)\nagadiar 17 stycznia 2016 07:33\nbardzo lubię biologię, ale niestety już jej nie mam :/\nzapraszam do mnie na post w którym pokazuję jak zrobić lustro :)\nDodo Piskorz 17 stycznia 2016 08:31\nBardzo fajny post, ja tez lubie biologie alr nie mam jej w szkole :)\nOlks z 18 stycznia 2016 11:15\nnigdy nie byłam na czymś takim, szczerze- mega mnie zachęciłaś. Fajnie, że wszystko się udało :)\nsuzzanef 19 stycznia 2016 12:15\nModishness 20 stycznia 2016 11:53\nNigdy nie lubiłam biologii, ale ostatnio polubiłam i niestety za rok mi się kończy :/\nAngelique Gurgul 20 stycznia 2016 12:13


Zapowiedzi - Gra o Tron\n4 mar, 2021\tPlotki, Zapowiedzi 0\nJak donosi Variety, HBO pracuje obecnie nad ekranizacją Opowieści z Siedmiu Królestw, cyklu opowiadań George’a R.R. Martina osadzonego w Westeros. Bohaterami Opowieści z Siedmiu Królestw są Dunk i Jajo, którzy wędrują po Westeros na … Czytaj więcej\nGra o tron – premiera serialu House of the Dragon przewidziana na 2022 rok\n30 wrz, 2020\tserial, Zapowiedzi 0\nHouse of the Dragon to zapowiedziany prequel serialu Gra o tron. Prezes HBO zdradził informacje odnośnie premiery i kastingów. House of the Dragon to zapowiedziany serial produkcji HBO, który stanowić będzie prequel Gry o … Czytaj więcej\n23 wrz, 2016\tAktorzy, Ciekawostki, Zapowiedzi 0\nEmilia Clarke w jednym z wywiadów zdradziła kilka szczegółów o nowej serii odcinków serialu Gra o Tron. Najciekawsze co dało się wyciągnąć z jej wypowiedzi to fakt, że nadchodzi kolejna, wielka epicka bitwa. Kolejna … Czytaj więcej\n8 lip, 2016\tserial, Zapowiedzi 0\nPo tak wspaniałym finale 6. sezonu serialu Gra o tron, niestety będziemy musieli poczekać trochę dłużej niż zawsze na kolejną serię. Twórcy serialu muszą poczekać na szare dni, więc prawdopodobnie będzie to koniec jesieni … Czytaj więcej\nCo w 8. odcinku? Zdjęcia i zwiastun\n9 cze, 2016\tserial, Zapowiedzi 0\nTwórcy serialu Gra o tron udostępnili krótkie promo kolejnego odcinka, a także zdjęcia. Materiały te zdradzają niewiele informacji co wydarzy się w ósmym odcinku, ale warto je przejrzeć. Gra o tron S06E08 trailer: Gra … Czytaj więcej\nSprawdź co czeka nas w kolejnym odcinku\n3 cze, 2016\tserial, Zapowiedzi 0\nTelewizja HBO opublikowała zdjęcia i krótki filmik promujące kolejny epizod serialu Gra o tron. Zwiastun Gra o tron S06E07: Galeria zdjęć:\n27 maj, 2016\tserial, Zapowiedzi 0\nHBO udostępniło krótki trailer szóstego już odcinka bieżącego sezonu. Czyżby nadchodziła zapowiada od początku wielka bitwa? Zobaczcie sami:\nKrótki trailer i zdjęcia promujące piąty odcinek\n20 maj, 2016\tserial, Zapowiedzi 0\nZbliża się emisja piątego odcinka serialu Gra o tron. Z tej okazji HBO udostępniło krótki zwiastun i zdjęcia prezentujące sceny z tego epizodu. Poniżej możecie je obejrzeć i komentować. Zwiastun: Galeria zdjęć:\nZwiastun i zdjęcia z trzeciego odcinka\n6 maj, 2016\tserial, Zapowiedzi 0\nW sieci pojawiły się nowe zdjęcia i trailer promujące S06E03 Gra o tron. Poniżej możecie je obejrzeć: Zwiastun: Zdjęcia:\nStrona 1 z 812345»...Ostatnia »


Schleich Kawiarnia Jeździecka 42519 - Ceny i opinie - Ceneo.pl\nSCHLEICH Horse Club Kawiarnia Dla Jeźdźców + Koń Ogier Pinto 42519\nSchleich 42519 Horses Club Kawiarnia Jeździecka\nHorses Club: Kawiarnia Jeździecka (42519) Promocje NON STOP\nSchleich - Kawiarnia dla jeźdzców Club Horse 42519\nSchleich Horse Club - Kawiarnia jeździecka 42519\nHorse Club. Kawiarnia dla jeźdźców\nSchleich Horse Club Kawiarnia dla jeźdźców - najszybsza wysyłka!\nSchleich Horse Club Kawiarnia. Darmowy odbiór w 50 księgarniach!\nKawiarnia jeźdzców 42519 Schleich\nPopularne opinie o Schleich Kawiarnia Jeździecka 42519\nfreq_freq 6 miesięcy temu\nDomek dobrze wykonany i spasowany pomimo ze plastik. Dobne figurki kotek i kaczki maja super wyglad. Wizualnie bardzo ladny. Fajna zabawka dla dzieciakow.\nŚwietna, niekończąca się zabawka dla małych wielbicieli koników. Gorzej, bo cały czas się o nią będziesz potykać :)\nsuper, doskonale wykonana z wysoką dbałością o szczegóły. Dzieci zachwycone!\nJedna wada fabryczna elementy nie pasują do siebie\nPiękna zabawka i radość dziecka nieoceniona 😊\nSeria. Horse Club. zawiera imponującą kolekcję figurek koni z całego świata, a także mnóstwo akcesoriów i budynków, takich jak: stajnie, zagrody, pojazdy, figurki jeźdźców, akcesoria do jazdy konnej, elementy turniejowe, wyposażenie stajni, pożywienie dla zwierząt. Dzięki tak bogatej ofercie, kolekcjonerzy mogą stworzyć piękne scenerie i kolekcje ulubionych końskich ras. Kawiarnia dla jeźdźców to ulubiony punkt spotkań jeźdźców w Hazelwood. Cztery przyjaciółki pozostawiają tu sobie wzajemnie tajne wiadomości lub częstują się dużym kawałkiem słynnej szarlotki, którą Carolin Kramer regularnie...\nTm Toys Zequins Cekinowe Zwierzaki Niebieski Misiu Zeq001\nSchleich Kuc Trakenher 13758\nHasbro Trolle Zestaw Kwiat E0335\nHasbro Littlest Pet Shop Studio Urody Salon Fryzjer (C1202)\nSchleich Zestaw Pierzaste Raptory 42347 42347\nSpin Master Figurki Bakugan Walizka Kolekcjonera Czarna\nSimba Strażak Sam Figurki Kolekcjonerskie Sam I Charlie Zestaw\nHasbro Transformers Rsb Zestaw Tematyczny B4963\nPolecane Konie Schleich Super zings BOX Świnka pepa domek Okencie Nunu\nNajpopularniejsze Lego Ninjago Wyścigówki Jaya I Lloyda 71709 Yookidoo Wyścig Kaczuszek (40138) Dumel Doktor euGeniusz Barbie Fashionistas Modna szafa na ubranka dla lalki GBK11 Milly Mally Hulajnoga Balansowa Magic Scooter Świecące Koła\nWybrane Kosmopieski Supetzings Lost kitties Odevo co to za sklep Super zings


Spaghetti westerny Ciekawostki o spaghetti westernach\nWielu z nas zetknęło się z tym terminem, jednak tak naprawdę mało kto wie, czym są spaghetti westerny. Ciekawostko o spaghetti westernach\nWestern – wiadomo, film z kowbojami na Dzikim Zachodzie. Spaghetti, to coś długiego, ciągnącego się, danie kuchni włoskiej. Już prawie wiesz, czym są spaghetti westerny!\nPierwszy spaghetti western\nWestern „Za garść dolarów” (po włosku: Per un pugno di dollari), w reżyserii Włocha Sergio Leone (1929-1989), miał swoją premierę 27 sierpnia 1964 roku. I nie była to produkcja amerykańska, lecz włosko-hiszpańsko-niemiecka. W roli głównej wystąpił przystojniak, w zasadzie nikomu nieznany aktor, Clint Eastwood (ur. 1930). Włosi i western? To wystarczyło, żeby Amerykańcy krytycy filmowi zaczęli się zżymać z włoskiej „podróby” westernów i szybko wykreowali określenie „spaghetti western” (macaroni western).\nWkrótce okazało się, że 99-minutowy film spodobał się widzom i przyniósł zyski w wysokości 3,18 miliarda lirów. Powstały kontynuacje: „Za kilka dolarów więcej” (1965) oraz „Dobry, zły i brzydki” (1966), zatem powstała trylogia. Nie dość, że spaghetti western wkroczył do świata filmu jako nowy nurt, to wykreował nową gwiazdę ekranu, Clinta Eastwooda.\nRok 1961. Clint Eastwood w filmie Rawhide (telewizyjny serial westernowy, 1959-1965)\nAle zostańmy jeszcze na chwilę przy pierwszym filmie. Plenery filmu włoskiej wytwórni Cinecittà kręcone były w Hiszpanii. Aktorzy byli różnych narodowości (co dodatkowo miało zainteresować widzów w różnych krajach), a gotowe filmy były dubbingowane z myślą o trafieniu na rynki szeregu państw. Reżyser Sergio Leone chyba obawiał się kompromitacji, skoro w angielskojęzycznej wersji „Za garść dolarów” wystąpił w czołówce filmu nie pod swoim nazwiskiem, lecz jako Bob Robertson. Muzykę skomponował Ennio Morricone (ur. 1928); to jeden z połowy tysiąca filmów, które w swej długiej karierze zilustrował swą muzyką.\nPojawił się jednak problem: znany japoński reżyser Akiro Kurosawa (1910-1998) oskarżył producentów o plagiat. Fabuła pierwszego spaghetti westernu wydała mu się dziwnie podobna do jego filmu „Straż przyboczna” (1959). Nie tylko jemu. Wygrał sprawę sądową i zgarnął część zysków pierwszego spaghetti westernu „Za garść dolarów”. I chyba przy okazji go wypromował.\nSergio Leone, rok 1975. Reżyser pierwszego spaghetti westernu\nKolejne westerny made in Italy\nTrzy wspomniane tytuły, to zbyt mało, aby powstał kierunek w kinematografii, który na stałe w niej pozostanie. W ciągu kilkunastu lat nakręcono kilkaset (tak, tak!) spaghetti westernów.\n„Pewnego razu na Dzikim Zachodzie” (1968), po włosku: C’era una volta il West, także w reżyserii Sergio Leone i z muzyką Ennio Moricone, był produkcją włosko-amerykańską. Współproducentem była Paramount Pictures, najstarsza wytwórnia amerykańska, znana na całym świecie. Film uznano za szczytowe osiągnięcie spaghetti westernów, a wśród aktorów byli m.in. Henry Fonda, Charles Bronson i Claudia Cardinale.\nAnthony Steffen w spaghetti westernie „Il pistolero segnato da Dio”\nSkąd sukces spaghetti westernów?\nGdy w Stanach Zjednoczonych wybuchł kryzys finansowy, spadała także produkcja filmowa. Produkcje filmowe zamiast do kin, zaczęły trafiać do coraz popularniejszej telewizji. Wśród filmowych seriali rodem z USA, była znana także w Polsce westernowa „Bonanza”.\nAmerykańscy producenci szukając oszczędności, zaczęli przenosić filmowe produkcje do Europy, głównie do Włoch. Trudno to sobie teraz wyobrazić, ale miedzy 1962 a 1967 r. , w każdym kolejnym roku, we Włoszech kręcono więcej filmów niż w USA.\nFilmowe źródełko westernów, lubianych także w Europie, zaczęło wysychać. To wtedy filmy producentów amerykańskich zaczęli reżyserować włoscy reżyserzy. Włosi nie skorzystali jednak w 100 procentach z westernowych standardów znanych z amerykańskich produkcji, gdzie dobro walczyło ze złem i od początku do końca wszystko było klarowne. Włosi stworzyli inną formułę, która spodobała się widzom: ani Indianie ani kowboje nie byli tylko źli albo tylko dobrzy. Byli tacy, jak ludzie w realnym świecie: wielobarwni, także jeśli chodzi o moralność.\nFranco Nero w spaghetti westernie „Django”, 1966\nWesternowa produkcja z Włoch\nPlenery spaghetti westernów kręcono hiszpańskiej Almerii, czasem w dawnej Jugosławii, a nawet w Kolumbii. Strzelaniny kręcono w Rzymie, w wytwórni Cinecittà, dzięki czemu film otrzymywał dotację. Języki aktorów z różnych krajów nie były problemem, („włoskie” westerny były dubbingowane), nawet dla reżyserów. Gdy nie było obok tłumacza, Sergio Leone tłumaczył aktorom „na migi”.\nProducenci filmowi musieli oszczędzać i na wiele rzeczy brakowało pieniędzy. Nie każdy wie, po co w „Django” (1966) Sergio Corbucciego bandziorzy nosili czerwone maski. Dzięki temu nikt nie rozpoznał, że statyści grali po kilka ról.\nHistoria spaghetti westernu zakończyła się na przełomie lat 70-ych i 80-ych, kiedy to westerny znudziły się widzom, na rzecz filmów akcji. Ale do dziś niektórzy (także amerykańscy reżyserzy) nawiązują do spaghetti westernów. Quentin Tarantino ponownie nakręcił „Django” (2012), a w 2015 r. „Nienawistną ósemkę” (The Hateful Eight) m.in. z Kurtem Russellem i Samuelem L. Jacksonem. Nawet sporządził listę swoich ulubionych 20. spaghetti westernów. Najlepszym według niego jest „Dobry, zły i brzydki” (The Good, the Bad, and the Ugly, 1966, w reżyserii Sergio Leone.\nFanów The Beatles zainteresuje, że w spaghetti westernie „Ślepiec” (Blindman, rok 1971, reżyseria: Ferdinando Baldi), jedną z głównych ról zagrał Ringo Starr.\nCiekawostki o spaghetti westernach: (c) Sadurski.com\nTakie były spaghetti westerny…\nWybrane spaghetti westerny (tytuł, rok produkcji, reżyser)\nDuello nel Texas, 1963, Ricardo Blasco\nZa garść dolarów, 1964, Sergio Leone\nZa kilka dolarów więcej, 1965, Sergio Leone\nPistolet dla Ringa, 1965, Duccio Tessari\nDobry, zły i brzydki, 1966, Sergio Leone\nDjango, 1966, Sergio Corbucci\nGringo, 1966, Damiano Damiani\nSe sei vivo spara, 1967, Giulio Questi\nFaccia a faccia, 1967, Sergio Sollima\nColorado, 1967, Sergio Sollima\nRzeka dolarów, 1967, Carlo Lizzani\nKrwawa rzeka, 1967, Enzo G. Castellari\nŚmierć jeździ konno, 1967, Giulio Petroni\nPewnego razu na Dzikim Zachodzie, 1968, Sergio Leone\nCzłowiek zwany Ciszą, 1968, Sergio Corbucci\nZawodowiec, 1968, Sergio Corbucci\nSe incontri Sartana prega per la tua morte, 1968, Gianfranco Parolini\nQueimada, 1969, Gillo Pontecorvo\nLo chiamavano Trinità, 1970, Enzo Barboni\nVamos a matar, compañeros, 1970, Sergio Corbucci\nLa collera del vento, 1970, Mario Camus\nGarść dynamitu, 1971, Sergio Leone\n…continuavano a chiamarlo Trinità, 1971, Enzo Barboni\nPowrót Sabaty, 1971, Gianfranco Parolini\nNazywam się Nobody, 1973, Tomino Valerii\n> Historia Hollywood\nEpidemie w filmach i literaturze\n| Tags: filmy, Ringo Starr, Clint Eastwood, westerny, spaghetti western, spaghetti western ciekawostki, westerny włoskie, spaghetti westerny, spaghetti westerny ciekawostki, spaghetti western filmy, Sergio Leone, spaghetti western westerny, Ennio Morricone, Quentin Tarantino, Alkiro Kurposawa, Kurt Russell, Pewnego razu na Dzikim Zachodzie, Henry Fonda, Claudia Cardinale, Charles Bronson, macaroni western, spaghetti western Eastwood, spaghetti western aktorzy, spaghetti western reżyserzy, spaghetti western historia, spaghetti western reżyser, spaghetti western z Clintem Eastwoodem, spaghetti western Clint Eastwood, westerny Clint Eastwood, spaghetti western muzyka, westerny spaghetti, Za garść dolarów\n← Jamajka – ciekawostki\nPlanowanie wesela. Czy florystka to dobry pomysł? →


Krem myjący Seni Care 3w1 to delikatnie oczyszczający preparat do stosowania bez użycia wody. Polecany zwłaszcza przy higienie osób unieruchomionych oraz ciężko chorych. Krem myjący usuwa brud, jednocześnie nawilżając skórę i łagodząc powstałe wcześniej podrażnienia. Produkt wegański.\nBardzo przydatny produkt, myje , nawilża- świetny.Gorąco polecam zakupy w tym sklepie!


zwierzęta łowne - Farmer.pl - hodowla, uprawa, maszyny, dopłaty\nPrzygarnął sarenkę – stanie przed sądem\nMieszkaniec gminy Łęczna (woj. lubelskie) trzymał w domu oswojoną sarnę. Zwierzę odebrano, a mężczyzna stanie przed sądem.\nJak uzyskać odszkodowanie za zniszczenia wyrządzone przez zwierzęta łowne?\nTo dzierżawca bądź zarządca obwodu łowieckiego odpowiada finansowo za wszelkie szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne w gospodarstwie rolnym. Podpowiadamy, jak ubiegać się o rekompensaty z tego tytułu.\nKRIR wnioskuje o działania, które ograniczą szkody łowieckie\nZarząd Krajowej Rady Izb Rolniczych zwrócił się do ministrów rolnictwa oraz środowiska o uchwalenie urzędowego cennika produktów rolnych do wyceny szkód łowieckich, oraz o redukcję populacji zwierząt łownych i chronionych.\nW Podkarpackiem obok siebie żyją duże drapieżniki i wielkie ssaki\nW Polsce jedynie w lasach Podkarpacia obok siebie żyją duże drapieżniki, m.in. niedźwiedzie, wilki, rysie, żbiki oraz wielkie ssaki roślinożerne, z żubrem, łosiem i jeleniem na czele.\nKRIR do MŚ w sprawie liczenia zwierzyny i rekompensat za szkody łowieckie\nZarząd KRIR zaapelował do Ministra Środowiska o podjęcie działań, mających na celu skuteczną likwidację szkód łowieckich oraz rzetelne policzenie zwierzyny łownej w naszych lasach.\nŁosie do odstrzału?\nLiczebność łosi na wschód od Wisły wzrosła z niecałych 9 tys. osobników w 2010 r. do ponad 28 tys. sztuk w roku 2015. Ministerstwo Środowiska nie wyklucza ich regularnego odstrzału.\nRośnie liczba zwierzyny łownej i… rosną odszkodowania\nW roku gospodarczym 2013/2014 odszkodowania za szkody łowieckie wyrządzone przez jelenie, daniele, sarny i dziki wzrosły o ok. 10% do kwoty 80 mln zł. Od 8-9 lat przybywa dzików.


Stan zagrożenia - ebook - Steve Berry - bookto.pl\nCopyright © 2015 by Steve Berry. All rights reserved\nKorekta: Marta Chmarzyńska, Aneta Iwan\nDla Sama Berry’ego,\nTo moja pierwsza powieść wydana przez firmę Minotaur Books, należącą do Macmillan Publishers. Wiązało się z tym faktem wspaniałe doświadczenie. Szczere słowa podzięki kieruję do Johna Sargenta, szefa Macmillan, do Sally Richardson, która stoi na czele St. Martin’s, oraz do mojego redaktora prowadzącego Andrew Martina. Dług wdzięczności zaciągnąłem również u Hectora DeJeana z działu reklamy, Jeffa Dodesa oraz pozostałych osób z działu marketingu i sprzedaży, zwłaszcza u Paula Hochmana, a także u Jen Enderlin, wielkiej znawczyni wszystkiego, co jest publikowane w miękkich okładkach, u Davida Rotsteina, który projektował obwolutę, u Stevena Seighmana za znakomicie wykonany projekt wewnętrznego układu książki, jak również u Mary Beth Roche i kolegów z działu audio.\nJak zawsze dzięki Ci, Simonie Lipskar, za kolejną świetną robotę.\nMojej redaktorce, Kelley Ragland, chcę powiedzieć, że poznanie jej było przyjemnością.\nKilka dodatkowych podziękowań: Meryl Moss i jej nadzwyczajnemu zespołowi redakcyjnemu (zwłaszcza dla Deba Zipfa i JeriAnn Geller), Jessice Johns i Esther Garver, dzięki którym Steve Berry Enterprises wciąż trzyma się na rynku, M. J. Rose, jednemu z pierwszych członków Plotters Club, oraz Richardowi Stammowi, kustoszowi Zamku Smithsona (który skierował mnie do właściwego sekretarzyka).\nJak zwykle dziękuję mojej żonie Elizabeth. Nie przestaje być najbardziej wyjątkowa ze wszystkich ludzi.\nPowieść tę dedykuję Haroldowi Earlowi „Samowi” Berry’emu, imiennikowi Harolda Earla „Cottona” Malone’a. Jak to się stało, że obaj noszą takie imiona, pozostaje tajemnicą.\nNie mam jednakże najmniejszych wątpliwości, że jeden i drugi wywarli wpływ na moje życie.\nNie ma większego, bardziej uszlachetniającego\ni świętszego uczucia niż patriotyzm.\nKOREAŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWO-DEMOKRATYCZNEJ\nCZWARTEK, 31 GRUDNIA 1936 ROKU, GODZINA 17.00\nFranklin Roosevelt czuł się fatalnie, przebywając w jednym pomieszczeniu ze swym okrytym złą sławą gościem, zdawał sobie jednak sprawę, że trzeba tę rozmowę przeprowadzić. Stanowisko prezydenta sprawował od czterech lat, a za trzy tygodnie historia miała odnotować początek jego drugiej kadencji, przypadający na 20 stycznia. Dawniej przysięgę prezydencką składano zawsze 4 marca, dla upamiętnienia dnia z roku 1789, w którym po raz pierwszy zaczęła obowiązywać konstytucja kraju. Datę tę zmieniła dopiero dwudziesta poprawka. Właściwie był to dobry pomysł, skracający okres oczekiwania po listopadowych wyborach. Wcześniej wyautowany już polityk pozostawał zbyt długo przy władzy. Rooseveltowi podobała się ta zmiana. Nie cierpiał dotychczasowych rozwiązań.\nSzczególnie pogardzał zwolennikami „starego porządku”.\nDo których należał jego gość.\nAndrew Mellon przez dziesięć lat i jeden miesiąc pełnił funkcję sekretarza skarbu. Zaczynał za Hardinga w 1921 roku, potem pracował dla Coolidge’a i dopiero Hoover zwolnił go ze stanowiska. Ostatnim etapem jego kariery państwowej była funkcja ambasadora przy dworze brytyjskim, którą pełnił rok; na emeryturę odszedł ostatecznie w 1933. Mellon był zagorzałym republikaninem, jednym z najzamożniejszych ludzi w kraju, żywym ucieleśnieniem „starego porządku”, który projekt Nowego Ładu tak bardzo chciał zmienić.\n– Oto, panie prezydencie, moja oferta. Mam nadzieję, że zostanie zrealizowana.\nMellon podał Rooseveltowi kawałek papieru.\nPrezydent zaprosił tego pariasa na popołudniową herbatę tylko dlatego, że zdaniem jego doradców „nie można już dłużej drażnić wściekłego psa”.\nA Mellona Roosevelt drażnił od trzech lat.\nZaczął zaraz po inauguracji swej pierwszej kadencji. Polecił, by Biuro Dochodów Wewnętrznych przeprowadziło audyt zwrotów podatkowych Mellona za rok 1931. W Departamencie Skarbu przyjęto ów przejaw nadużywania władzy prezydenckiej z pewnym oporem – podkreślano, że departament nie może być wykorzystywany jako instrument gry politycznej – polecenie zostało jednak wykonane. Mellon domagał się zwrotu nadpłaty w wysokości stu trzydziestu dziewięciu tysięcy dolarów. Urzędnicy ustalili, że był on winien państwu trzy miliony osiemdziesiąt dziewięć tysięcy dolarów. Władze wniosły do sądu zarzut o uchylanie się od płacenia podatków, jednak ława przysięgłych nie zdecydowała się wszcząć procesu. Roosevelt, niezrażony, polecił Departamentowi Sprawiedliwości wejście na drogę postępowania cywilnego; proces toczył się przed Podatkowym Sądem Apelacyjnym i trwał czternaście miesięcy, podczas których składano zeznania i dostarczano dowody. Zakończył się zaledwie kilka tygodni wcześniej.\nZnajdowali się w Gabinecie Owalnym na piętrze, ulubionym miejscu Roosevelta w Białym Domu, gdzie załatwiał sprawy służbowe. Było to powszechnie znane, przesadnie zatłoczone meblami pomieszczenie, pełne regałów na książki, modeli statków i porozrzucanych wszędzie stosów papieru. W kominku wściekle płonął ogień. Prezydent zostawił swój wózek inwalidzki i usiadł na sofie; obok niego znajdował się prokurator generalny Homer Cummings. Mellonowi towarzyszył David Finley, bliski współpracownik byłego sekretarza.\nRoosevelt i Cummings czytali treść oferty Mellona.\nZawierała ona propozycję powołania muzeum sztuki, zlokalizowanego w National Mall, które Mellon deklarował wznieść własnym sumptem. Budynek miałby się stać nie tylko miejscem przechowywania bogatych zbiorów samego Mellona, lecz także wszelkich przyszłych nabytków.\nI miałby nosić nazwę Narodowej Galerii Sztuki.\n– Nie „Galerii imienia Andrew W. Mellona”? – zapytał prezydent.\n– Nie chcę, żeby w powszechnej świadomości moje nazwisko wiązano z tym budynkiem.\nRoosevelt taksował wzrokiem gościa, który siedział prosto, jakby połknął kij, z wysoko uniesioną głową, nieruchomo, jak gdyby prezydenci wciąż pochylali się nad każdym jego życzeniem. Zastanawiał się zawsze, dlaczego aż trzech kolejnych prezydentów brało tego człowieka do swojej administracji. Pierwszego z nich Roosevelt mógłby jeszcze zrozumieć – Hardinga, słabego i nieudolnego głupca – a może nawet i drugiego, Coolidge’a, który dokończył kadencję Hardinga, gdy ten miał przynajmniej na tyle rozsądku, by umrzeć po dwóch latach sprawowania władzy. Ale w roku 1924, kiedy to Coolidge sam zdobył sobie kolejne cztery lata, dlaczego nie wyznaczył nowego sekretarza skarbu? To byłoby normalne. Tak czynił każdy prezydent. A potem ten sam błąd powtórzył jeszcze Hoover, ponownie mianując Mellona na stanowisko w 1929 roku, po to, by trzy lata później w końcu się go pozbyć.\n– Tu jest napisane, że galeria będzie zarządzana przez prywatną radę dziewięciu powierników, z których pięciu mianuje pan. A wydawało mi się, że ta instytucja miałaby być administrowana przez Instytut Smithsona.\n– I tak będzie. Chcę jednak, żeby w kwestiach wewnętrznych galeria pozostawała całkowicie wolna od nacisków rządu, czym obecnie cieszy się Instytut Smithsona. Ten punkt nie podlega negocjacjom.\nRoosevelt zerknął na prokuratora generalnego, który skinieniem głowy wyraził akceptację.\nPierwszy raz Mellon złożył swoją ofertę rok wcześniej. Budynek miał kosztować od ośmiu do dziewięciu milionów dolarów. Własna kolekcja sztuki Mellona, warta dwadzieścia milionów, stałaby się jądrem zbiorów. Planowano również zakupy i ekspozycję nowych, wartościowych prac – chodziło w tym wszystkim o to, aby Waszyngton awansował na jedną ze stolic artystycznego świata. Mellon planował włożyć w tę instytucję pięć milionów dolarów, a dochód miał być przeznaczony na wypłatę wynagrodzeń dla personelu zarządzającego oraz zakupy kolejnych dzieł. Rząd brałby na siebie koszty utrzymania i konserwacji budynku. Nad uzgodnieniem szczegółów toczyły się wielomiesięczne, zakulisowe negocjacje, które ostatecznie doprowadziły do tego spotkania. Prokurator generalny Cummings cały czas na bieżąco informował prezydenta o wszystkim, ale miejsca na kompromis nie było zbyt wiele. Podobnie jak w biznesie, w kwestii sztuki Mellon targował się ostro.\nJednak wciąż do rozwiązania pozostawał jeden problem.\n– Twierdzi pan – powiedział Roosevelt – że wszystkie fundusze na ów budynek oraz na zakupy dzieł sztuki będą pochodzić z pańskiego trustu dobroczynnego. Ale to właśnie ten trust, naszym zdaniem, jest winny państwu ponad trzy miliony dolarów zaległych podatków.\nKamienne oblicze Mellona nawet nie drgnęło.\n– Jeśli chce pan tych pieniędzy, to są właśnie te podatki.\nPrezydent zdawał sobie sprawę, że gość nim manipuluje. Nie przeszkadzało mu to jednak. Sam prosił o to spotkanie.\n– Chciałbym porozmawiać z panem Mellonem na osobności.\nWidać było, że prokuratorowi generalnemu nie spodobał się ten pomysł, wiedział jednak, że nie jest to prośba. Cummings i Finley wyszli z gabinetu. Roosevelt odczekał, aż zamkną się za nimi drzwi, i powiedział:\n– Pan zdaje sobie sprawę, że nim gardzę.\n– Nie dbam o to, co pan o mnie sądzi. Pan się nie liczy.\n– Nazywano mnie arogantem. Leniem. Głupcem. Manipulantem. Ale nigdy człowiekiem, który się nie liczy. To mnie naprawdę obraża. Uważam siebie za kogoś mającego wpływ na naszą obecną sytuację gospodarczą, za której powstanie, dodajmy, pan ponosi pewną odpowiedzialność.\nMellon wzruszył ramionami.\n– Gdyby Hoover mnie posłuchał, wielki kryzys nie potrwałby długo.\nMijało już siedem lat od tamtego fatalnego piątku w roku 1929, kiedy rynki załamały się, pociągając za sobą upadek banków. Hoover stracił urząd, ale republikanie przetrwali i ciągle kontrolowali Kongres i Sąd Najwyższy, co wystarczało, by polityka Nowego Ładu otrzymywała jeden legislacyjny cios za drugim. Roosevelt stanął w obliczu takiej mnogości przeszkód, że postanowił zawrzeć pokój ze swymi przeciwnikami, włącznie z tym demonem. Ale nie wcześniej, niż powie on to, co ma do powiedzenia.\n– Zobaczmy, czy mam dobrą pamięć. Jako sekretarz skarbu doradził pan Hooverowi uregulować kwestie pracy, akcji, rolników i nieruchomości. Oczyścić system ze zgnilizny. Kiedy to się dokona, twierdził pan, ludzie będą pracować jeszcze ciężej i wieść życie – jak pan to ujął – bardziej moralne. Po czym ogłosił pan, że na tej sytuacji skorzystają jednostki najbardziej przedsiębiorcze, kosztem mniej obrotnych.\n– To była mądra rada.\n– Pochodząca od człowieka posiadającego setki milionów. Rozumiem, że mógł pan mieć takie poglądy. Wątpię, by przyjął pan tę postawę, gdyby umierał pan z głodu i pozostawał bez pracy i nadziei.\nRoosevelta głęboko zdumiewał fizyczny wygląd Mellona. Jego twarz była wyniszczona, wysoka postać wydawała się jeszcze chudsza, niż zapamiętał. Skórę miał bladą jak płótno, oczy zmęczone, patrzące jakby tęsknie. Od nozdrzy do kącików ust biegły dwie głębokie bruzdy, częściowo przesłonięte przez charakterystyczne wąsy. Prezydent wiedział, że Mellon ma osiemdziesiąt jeden lat, ale wyglądał na ponad setkę. Jedno pozostawało oczywiste – ten człowiek wciąż budził respekt.\nRoosevelt gwałtownie wyciągnął papierosa z pudełka leżącego na bocznym stoliku i wsunął go do cygaretki z kości słoniowej. Papieros o miękkim koniuszku, wystający z jego zaciśniętych ust pod zawadiackim kątem czterdziestu pięciu stopni, stanowił oznakę pewności siebie i optymizmu prezydenta. Bóg wiedział, że krajowi potrzebne było jedno i drugie. Roosevelt zapalił i z wyraźną rozkoszą zaciągnął się głęboko, każdy wdech przynosił mu ukojenie.\n– Rozumie pan chyba, że nie będzie żadnej zmiany naszego stanowiska wobec sprawy rozpatrywanej obecnie przez Podatkowy Sąd Apelacyjny. Pański dar nie wpłynie na proces.\n– Ależ przeciwnie, wpłynie.\nTo wzbudziło ciekawość Roosevelta.\n– Narodowa Galeria Sztuki powstanie – rzekł Mellon. – Nie może pan mi odmówić i tego nie zrobi. Mój dar jest zbyt znaczący, by go zignorować. Kiedy galeria zostanie już otwarta, stanie się najważniejszym w kraju miejscem wystawowym dla sztuki. Pański małostkowy proces o podatki będzie już dawno zakończony. I o nim zapomną. Ale galeria zostanie tu na zawsze, wszyscy będą o niej pamiętać.\n– Rzeczywiście jest pan największym cwaniakiem wśród bardzo zamożnych złoczyńców.\n– Pamiętam ten cytat z pana, opisujący mnie w ten sposób. Właściwie potraktowałem pańskie słowa jako komplement. Ale ponieważ pochodzą od zawodowego polityka, zainteresowanego tylko głosami wyborców, nie mają dla mnie takiego znaczenia, jak się panu wydaje.\n– Bronię tego kraju przed takimi jak pan.\n– Zajmuje się pan jedynie tworzeniem całej rzeszy nowych rad i agencji, których kompetencje dublują się z uprawnieniami już istniejących departamentów. Ci ludzie nic nie robią, powodują tylko rozdymanie budżetu i wzrost podatków. Skutki będą opłakane. „Więcej” to nigdy „lepiej”, zwłaszcza jeśli chodzi o rząd. Niech Bóg ma w opiece ten kraj, kiedy pan zakończy swoje działania. Na szczęście mnie już nie będzie i nie zobaczę smutnych konsekwencji pańskich poczynań.\nRoosevelt zaciągnął się papierosem.\n– Ma pan rację, odmowa przyjęcia pańskiego podarunku oznaczałaby polityczne samobójstwo. Pańscy republikańscy przyjaciele z Kongresu nie przyjęliby tego radośnie. A ponieważ, jak tu słyszałem, to jest dar od pana, wolno panu stawiać warunki. Dlatego ta pańska wielka narodowa galeria powstanie.\n– Nie był pan pierwszy, wie pan.\nPrezydent zastanawiał się, co stary człowiek ma na myśli.\n– Robiłem to na długo przedtem, nim pan w ogóle o tym pomyślał.\nNagle Roosevelt zrozumiał.\nDwa miesiące temu zmarł James Couzens, który czternaście lat zasiadał w Senacie Stanów Zjednoczonych. Przed trzynastoma laty senator Couzens zainicjował śledztwo kongresowe w sprawie zwrotów podatków firmom należącym do ówczesnego sekretarza skarbu Mellona. W trakcie dochodzenia ustalono, że Mellon wcale nie zrezygnował z kontroli nad owymi firmami, co miał obowiązek uczynić przed objęciem posady państwowej. Pojawiły się głosy wzywające do dymisji Mellona, ten jednak przetrzymał burzę, a w 1924 roku Coolidge znów mianował go na stanowisko sekretarza. Wtedy z kolei Mellon nasłał urząd skarbowy na Couzensa; audyt wykazał jedenaście milionów dolarów zaległych podatków. Jednakże Podatkowa Rada Odwoławcza miała całkowicie odmienne zdanie w tej kwestii i uznała, że Couzensowi przysługuje zwrot nadpłaconej kwoty.\n– Czyż nie było to dla pana największe upokorzenie? – spytał Roosevelt. – Rada Odwoławcza opowiedziała się przeciwko panu. Pańska wendeta wobec Couzensa wyszła na jaw.\n– Absolutnie tak, panie prezydencie.\nGość wpatrywał się w Roosevelta z góry oczyma czarnymi jak węgiel. Prezydent czerpał satysfakcję z faktu, że to on zawsze dominował w tym gabinecie, umiejąc przejąć kontrolę nad każdą sytuacją. Tym razem jednak ów żywy ludzki posąg sprawiał, że poczuł się nieswojo.\n– Umieram – powiedział Mellon.\nO tym Roosevelt nie wiedział.\n– Rak zabije mnie przed końcem przyszłego roku. Nigdy nie należałem do tych, co jęczą i płaczą. Kiedy miałem władzę, korzystałem z niej. To, co pan robił mnie, swemu rzekomemu wrogowi, nie różniło się niczym od tego, co ja robiłem moim przeciwnikom. Na szczęście nadal mam pieniądze i środki, by dać sobie radę. Muszę coś jednak powiedzieć. Niszczyłem swoich wrogów, ponieważ oni chcieli zniszczyć mnie. Zadawałem ciosy wyłącznie w samoobronie. Pański atak na mnie był niewątpliwie zaczepny. Zdecydował się pan uderzyć we mnie po prostu dlatego, że mógł pan to uczynić. Ja zaś nie zrobiłem niczego ani dla pana, ani przeciwko niemu. Co sprawia, że nasz konflikt jest… inny.\nRoosevelt pozwolił, by dla uspokojenia nerwów nikotyna zalała mu płuca. Zabronił sobie okazywania choćby odrobiny zaniepokojenia lub strachu.\n– Pozostawiam krajowi dar w postaci kolekcji sztuki. To będzie moja publiczna spuścizna. Dla pana, panie prezydencie, mam osobny prezent, bardziej prywatny.\nMellon wyciągnął z wewnętrznej kieszeni płaszcza złożoną na trzy kartkę papieru i podał ją rozmówcy.\nRoosevelt wziął kartkę i przeczytał to, co było na niej napisane.\n– To jakiś bełkot.\nNa twarzy Mellona mignął przebiegły uśmieszek. Niemalże uśmiech. Cóż za dziwny widok. Prezydent nie pamiętał, by na twarzy tego człowieka widniało kiedykolwiek coś innego poza grymasem.\n– Wręcz przeciwnie – powiedział Mellon. – To trop. Osobiście przygotowałem go tylko dla pana.\n– To coś, co może wykończyć zarówno pana, jak i ten pański Nowy Ład.\nRoosevelt machnął kartką papieru.\n– Czy to groźba? Chyba zapomniał pan, do kogo się zwraca.\nJego błąd sprzed dwóch lat stał się już aż nadto oczywisty. Jak brzmiała ta maksyma? „Jeśli chcesz zabić króla, musisz być zdecydowany”. Ale jemu się nie udało. Prokurator generalny Cummings już wcześniej twierdził, że Podatkowa Rada Odwoławcza wyda orzeczenie przeciwko rządowi, a na korzyść Mellona, i to we wszystkich punktach. Nie było żadnych zaległych podatków. Nie doszło do naruszenia prawa.\nPrezydent polecił swemu sekretarzowi skarbu, aby informacja o wyroku dotarła do opinii publicznej możliwie jak najpóźniej. Nie obchodziło go, jak sekretarz to zrobi, po prostu tak miało się stać. A jednak teraz miał wątpliwości. Czyżby jego gość już o tym wiedział?\n– Człowiek robi zawsze wszystko z dwóch powodów – rzekł Mellon. – Ma dobry powód oraz powód prawdziwy. Przyszedłem tu dzisiaj, na pańskie zaproszenie, żeby porozmawiać uczciwie i szczerze. Kiedyś w końcu wszyscy ludzie sprawujący władzę, włącznie z panem, umrą. Ja też umrę. Ale Galeria Narodowa będzie trwać, a jest to coś, czego ten kraj potrzebuje. Oto mój dobry powód, by zrobić to, co zrobiłem. Natomiast prawdziwy powód brzmi następująco: w przeciwieństwie do pana jestem patriotą.\nRoosevelt zachichotał, słysząc tę zniewagę.\n– Jednak chętnie pan przyznaje, że to, co trzymam w ręku, stanowi zagrożenie dla przywódcy pańskiej ojczyzny.\n– Zapewniam pana, że są rzeczy, których pan nie wie o tym rządzie. Które mogłyby okazać się… katastrofalne w skutkach. Trzyma pan w ręku informację o dwóch takich rzeczach, panie prezydencie.\n– Więc może lepiej po prostu mi o tym powiedzieć i od razu mieć swoją przyjemność?\n– Po co miałbym to robić? Przez ostatnie trzy lata pan mną poniewierał. Wytaczano mi procesy, przylepiono łatkę oszusta i szalbierza, upokarzano mnie. Wszystko dlatego, że pan nadużywał swojego urzędu i władzy. Uznałem za stosowne odpłacić pięknym za nadobne. Mój dar stanowi wyzwanie. Chcę, żeby pan nad nim popracował, pan też mnie zmusił do wysiłku.\nRoosevelt zwinął papier w kulę i rzucił nią na drugi koniec pomieszczenia.\nMellon wydawał się niewzruszony.\nPrezydent wymierzył w gościa cygarniczkę, jakby to była broń.\n– Na szlaku kampanii wyborczej, jeszcze w trzydziestym drugim, w oknach sklepów wiele razy widziałem pewien plakat. Wie pan, co było na nim napisane?\n– „Hoover dmuchnął w gwizdek, Mellon słowa mielił. Wall Street dała sygnał i kraj diabli wzięli. Niech żyje Roosevelt”. Tak właśnie myślą o mnie obywatele.\n– Wolę to, co powiedział o panu senator Harry Truman. „Kłopot z prezydentem jest ten, że kłamie”.\nZapadła chwila pełnej napięcia ciszy.\nWreszcie Roosevelt powiedział:\n– Niczego bardziej nie kocham niż porządnej walki.\n– W takim razie teraz będzie pan zadowolony.\nMellon sięgnął do kieszeni i wyjął z niej szeleszczący banknot jednodolarowy.\n– To jeden z tych nowych. Podobno osobiście zatwierdził pan ich projekt.\n– Uznałem, że stare pieniądze powinny pójść na emeryturę. Przynosiły odrobinę za dużo pecha.\nW 1935 roku Departament Skarbu wypuścił banknot jednodolarowy w zmienionej szacie graficznej: wśród zmian stylistycznych znalazł się wizerunek Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych. Nowe banknoty znajdowały się w obiegu już ponad rok. Mellon wyjął z innej kieszeni pióro i podszedł do jednego ze stolików. Roosevelt przyglądał się, jak tamten rysuje jakieś linie na awersie banknotu.\nWreszcie Mellon podał dolara prezydentowi.\n– To dla pana.\nPrezydent mógł się przekonać, że na rewersie Wielkiej Pieczęci Mellon narysował dwa trójkąty.\n– Jest sześciokątna.\nRoosevelt skorygował swoją wypowiedź.\n– Gwiazda Dawida. Czy to ma coś symbolizować?\n– To wskazówka z naszej historii. W przeszłości żyli u nas ludzie, którzy wiedzieli, że któregoś dnia nadejdzie człowiek taki jak pan – arystokrata o usposobieniu tyrana. Uznałem, że to pasuje do tej historii – Mellon wskazał na banknot – i że początkiem poszukiwań powinna być ta anomalia. Jak pan widzi, trójkąty narysowano tak, by łączyły się z pięcioma literami. O S A M N. To anagram.\nRoosevelt przyglądał się banknotowi.\n– Mason. Tworzą słowo „mason”.\n– Co to oznacza? – zapytał prezydent wbrew sobie.\n– Pański koniec.\nMellon stał wyprostowany, w postawie żołnierskiej, z głową lekko opuszczoną, jakby otwarcie drwił z niezdolności prezydenta do wstania z sofy. Z płomieni w kominku wypadło syczące polano i obsypało ich iskrami.\n– Znam ja sny osobliwsze i jakoby wieszcze, godne tego nazwania, albo inne jeszcze, przedstawiające „dziwną zbieżność”, że wyrażę, tak jak się wyrażają sądów luminarze.1 – Mellon przerwał. – Lord Byron. Uznałem, że to odpowiedni cytat.\nGość skierował się do drzwi.\n– Jeszcze nie skończyłem z panem rozmawiać! – zawołał Roosevelt.\nMellon zatrzymał się i odwrócił.\n– Będę na pana czekał, panie prezydencie.\nPONIEDZIAŁEK, 10 LISTOPADA. GODZINA 22.40\nCotton Malone dał nura na podłogę w chwili, gdy pociski zabębniły o szklaną ścianę. Na szczęście nie roztrzaskała się przezroczysta tafla, która dzieliła pomieszczenie na dwie części. Cotton zaryzykował spojrzenie w głąb rozległego sekretariatu i w półmroku dostrzegł błyski wydobywające się z lufy broni. Szkło między nim a napastnikiem było niewątpliwie szczególnie wytrzymałe; Malone w duchu podziękował za czyjąś zdolność przewidywania.\nMiał dość ograniczone możliwości.\nO układzie siódmego piętra budynku wiedział niewiele – bądź co bądź był tu po raz pierwszy. Miał potajemnie obserwować dwadzieścia milionów dolarów, upchniętych do dwóch sporych worków, przeznaczonych do transportu do Korei Północnej. Tymczasem doszło do krwawej łaźni: w pobliskim biurze zginęło czterech mężczyzn, a ich zabójca – Azjata o krótkich, ciemnych włosach, w stroju ochroniarza – skierował teraz uwagę na Malone’a.\nAgent musiał znaleźć sobie jakąś kryjówkę.\nPrzynajmniej był uzbrojony w berettę od Magellan Billet i dwa zapasowe magazynki. Możność podróżowania z pistoletem stanowiła przywilej wiążący się z odznaką funkcjonariusza Departamentu Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych. Cotton zgodził się przyjąć to chwilowe zadanie, aby nie myśleć o tym, co wydarzyło się w Kopenhadze, oraz by trochę zarobić – obecnie bowiem całkiem nieźle płacono za pracę szpiega.\nTamten przewyższał go siłą ognia, ale nie inteligencją.\nKontroluj to, co jest wokół ciebie, a będziesz miał wpływ na wynik starcia.\nRzucił się w lewo, w głąb korytarza, po szorstkiej dekoracyjnej posadzce, dokładnie w chwili, gdy kolejna seria unicestwiła wreszcie szklaną ścianę. Minął wnękę, po obu stronach której znajdowały się drzwi do toalety, i biegł dalej. Niedaleko stał samotnie wózek, używany przez sprzątaczki. Cotton dostrzegł półotwarte drzwi do pobliskiego biura, a następnie kobietę w uniformie, kulącą się ze strachu w jego ciemnym wnętrzu.\n– Schowaj się pod biurkiem i siedź cicho – wyszeptał po włosku.\nZrobiła, co jej kazano.\nTen cywil mógł stanowić pewien problem. W raportach dla Magellan Billet używali terminu „straty uboczne”. Malone nie cierpiał tego zwrotu. Należałoby przecież powiedzieć, że zginął czyjś ojciec, matka, brat, siostra. Osoby niewinne, które dostały się w ogień krzyżowy.\nAzjata pojawi się tu za kilka chwil.\nCotton zobaczył kolejne drzwi do gabinetu i ruszył w kierunku mrocznego pomieszczenia za nimi. Typowe meble biurowe stały w nieładzie. Drugi korytarz prowadził do sąsiedniego pokoju, spod jego półotwartych drzwi sączyło się światło. Szybkie spojrzenie do środka upewniło go, że pomieszczenie wychodzi na hol.\nJego nozdrza wyczuły zapach roztworu czyszczącego; kilka metrów dalej spoczywał otwarty metalowy kanister, zawierający kilkanaście litrów płynu. Na wózku sprzątaczki Malone zauważył wcześniej paczkę papierosów i zapalniczkę.\nKontroluj to, co jest wokół.\nZłapał oba przedmioty, po czym przewrócił metalowy pojemnik.\nNa podłogę holu wylał się z bulgotem przezroczysty płyn, pokrywając płytki rzeką zmierzającą w stronę, z której miał nadejść Azjata.\nPięć sekund później napastnik, uzbrojony w karabin automatyczny, wyjrzał ostrożnie zza rogu, bez wątpienia ciekaw, gdzie też jego ofiara może się znajdować.\nMalone odczekał jeszcze parę sekund, tak by zostać zauważonym.\nUkazał się karabin.\nCotton rzucił się do wnętrza biura. Pociski z donośnym brzękiem zabębniły o wózek. Wcisnął przycisk zapalniczki i podpalił paczkę papierosów. Papier, celofan i tytoń zapłonęły. Raz. Dwa. Rzucił płonący pakiet za drzwi, tam gdzie podłogę holu pokrywał preparat czyszczący.\nRozległ się szum, po czym płyn zajął się ogniem.\nRuch w drugim pomieszczeniu potwierdził wcześniejsze przypuszczenia Malone’a. Azjata schował się tam, uciekając z płonącej podłogi. Zanim nieprzyjaciel w pełni zdał sobie sprawę, co się dzieje, Malone błyskawicznie przebiegł korytarz i rzucił się na faceta.\nKarabin upadł z łoskotem.\nPrawa ręka Cottona objęła szyję mężczyzny.\nAle jego przeciwnik był silny.\nDwukrotnie przeturlali się po podłodze, zderzając z biurkiem.\nMalone nie zamierzał poluzować chwytu. Jednak Azjata wykonał obrót, a następnie przewrót w tył i zawisł na moment nad głową przeciwnika. Odepchnąwszy Cottona, poderwał się na nogi. Agent gotów był do dalszej walki, lecz nagle „ochroniarz” uciekł z pokoju.\nMalone znalazł swój pistolet i zbliżył się do drzwi: serce biło mu mocno, płuca pracowały pełną parą. Na posadzce wciąż tliły się resztki płynu. W holu nie było nikogo, mokre odciski stóp wiodły na zewnątrz. Ruszył ich śladem. Na rogu zatrzymał się i rozejrzał, ale nikogo nie zobaczył. Podszedł do dwóch wind i spojrzał na wyświetlacz ponad nimi: wskaźnik pozycji wskazywał u obu ósemkę – właśnie to piętro, na którym się znajdował. Wcisnął przycisk „w górę” i odskoczył, gotów wystrzelić.\nPrawa winda była pusta. W lewej znajdowały się zakrwawione zwłoki, ubrane jedynie w bieliznę. Prawdziwy ochroniarz, domyślił się Malone. Wpatrywał się w wykrzywioną twarz, na której ziały dwie rany. Wyraźnie planowano nie tylko wyeliminować wszystkich zaangażowanych w tę sprawę, ale także jakichkolwiek świadków. We wnętrzu windy zauważył zniszczoną tablicę rozdzielczą. Również druga kabina została unieruchomiona. Pozostały schody.\nMalone wszedł na klatkę schodową i nasłuchiwał. Ktoś zmierzał na dach. Cotton rzucił się przed siebie, ale zachowując ostrożność.\nJakieś drzwi się otwarły, a potem zamknęły.\nNa samej górze znajdowało się wyjście. Nagle Malone usłyszał wyraźny warkot turbiny startującego helikoptera.\nSzarpnięciem uchylił drzwi.\nŚmigłowiec stał tyłem, jego ramię i statecznik znajdowały się blisko, kabina wyraźnie odcinała się w ciemnościach nocy. Łopaty wirnika poruszały się szybko, podczas gdy Azjata pospiesznie ładował do helikoptera dwa wielkie worki pieniędzy. Następnie sam wskoczył do środka.\nŁopaty zakręciły się jeszcze szybciej, płozy uniosły ponad dach.\nMalone otworzył drzwi na całą szerokość.\nSmagnął go zimny wiatr.\nStrzelać? Nie. Pozwolić im odlecieć? Wprawdzie przysłano go tutaj tylko dla obserwacji, jednak sprawy przybrały zły obrót i teraz powinien zapracować na swoją gażę. Wcisnął pistolet do tylnej kieszeni, zabezpieczył go i ruszył biegiem. Jeden skok i zdołał uchwycić wznoszącą się płozę.\nŚmigłowiec wystartował ku ciemnemu niebu.\nDziwne doznanie, lecieć bez osłony przez noc. Malone przywarł mocno do metalowej płozy, trzymając się jej obiema rękoma. Helikopter wznosił się coraz szybciej, co nie ułatwiało mu zadania.\nSpojrzał w dół.\nZmierzali na wschód, poza stały ląd, w kierunku morza i wysp. Miejsce, w którym doszło do morderstw, znajdowało się na włoskim wybrzeżu, kilkaset metrów w głąb lądu, w jakimś nieokreślonym biurowcu nieopodal Międzynarodowego Portu Lotniczego Marco Polo. Lagunę otaczały wąskie rozświetlone pasma ziemi, które łącząc się z kontynentem, tworzyły szeroki łuk; w jego centrum leżała Wenecja.\nŚmigłowiec odbił w prawo i przyspieszył.\nCotton objął płozę prawym ramieniem, dla pewności.\nPrzed sobą widział Wenecję, jej wieże i iglice rozświetlone nocą. Poza miastem ze wszystkich stron zalegała ciemność, sugerująca otwarte morze. Jeszcze dalej na wschód leżało Lido, wychodzące na Adriatyk. Malone zaznaczał w myślach to, co znajdowało się pod nim. Na północy światła zdradzały obecność Murano, dalej Burano i wreszcie Torcello. Wyspy wtapiały się w lagunę niczym lśniące błyskotki w oprawę. Przekręcił się wokół płozy i po raz pierwszy zajrzał do wnętrza kabiny.\n„Ochroniarz” patrzył na niego.\nHelikopter odbił w lewo, zapewne chcąc sprawdzić, czy da się w ten sposób pozbyć nieproszonego pasażera. Ciało Cottona poleciało w tył, a następnie walnęło z powrotem w płozę; trzymał się jednak mocno i znów spoglądał w lodowate oczy. Zobaczył, jak Azjata lewą ręką otwiera przesuwne okienko, w prawej trzymając karabin. Zanim grad pocisków omiótł płozę, Malone zrobił wymach ciałem, wskutek czego znalazł się na drugiej płozie i złapał się jej kurczowo.\nW lewą zabębniły pociski. Na prawej Cotton był teraz bezpieczny, jednak bolały go już ręce. Helikopter ponownie zakołysał się na boki, pozbawiając Malone’a resztek sił. Zaczepił o płozę lewą nogę, objął nią metal. Rześkie powietrze wysuszało mu gardło, ledwie oddychał. Z trudem zebrał ślinę, by przełknąć ją w spieczonej krtani.\nMusiał coś zrobić, i to szybko.\nZaczął przyglądać się wirnikom, których łopaty cięły powietrze z ogłuszającym staccato turbiny. Wtedy, na dachu, mógł się jeszcze wahać, lecz teraz nie miał już wyboru. Trzymając się mocno lewym ramieniem i nogami, sięgnął za plecy i odpiął guzik tylnej kieszeni spodni. Prawą ręką wyciągnął berettę.\nIstniał tylko jeden sposób, żeby zmusić helikopter do zejścia niżej.\nTrzykrotnie wystrzelił do hałasującej turbiny, tuż pod piastą wirnika.\nSilnik zaczął się dławić.\nZ rury wydechowej i wlotu powietrza wykwitły płomienie. Prędkość spadła. Dziób maszyny uniósł się dla utrzymania stabilności lotu.\nMalone spojrzał w dół.\nWciąż znajdowali się mniej więcej na trzystu metrach, szybko jednak tracili wysokość, schodząc w sposób w miarę kontrolowany.\nPrzed sobą widział jakąś wyspę. Jej prostokątny kształt jarzył się rozmazaną poświatą nieco na północ od Wenecji. Znał to miejsce. Isola di San Michele. Znajdowało się na niej tylko parę kościołów oraz wielki cmentarz, gdzie chowano zmarłych od czasów Napoleona.\nZnów dławienie silnika.\nZ rury wydechowej dobył się gęsty kłąb dymu, smród dwutlenku siarki i płonącej ropy przyprawiał o mdłości. Pilot wyraźnie starał się ustabilizować opadanie, maszyną szarpało w górę i w dół, jej systemy sterowania pracowały z całą mocą.\nPrzelecieli nad wyspą, bardzo blisko kopuły głównego kościoła. Znajdowali się teraz na wysokości sześciu metrów nad ziemią, wyglądało na to, że sytuacja jest opanowana. Śmigłowiec wyrównał, a następnie zawisł w powietrzu. Turbina pracowała równomiernie. Niżej wszystko było ciemne, ale – myślał Malone – na pewno muszą być tu jakieś znaki lądowiska, choćby z kamieni. W tym mroku trudno cokolwiek zobaczyć. Załoga helikoptera wie przecież, że ciągle mają towarzystwo. Dlaczego zatem lądują? Żeby ponownie wzbić się w powietrze i zrzucić niechcianego pasażera z wysoka.\nPowinien był strzelić w turbinę więcej razy.\nTeraz nie miał już wyboru.\nMalone puścił płozę.\nWydawało mu się, że spada straszliwie długo, lecz o ile dobrze pamiętał, przedmiot spadający swobodnie leci z przyśpieszeniem 9,8 metra na sekundę kwadrat. Sześć metrów pokona mniej więcej w sekundę. Miał nadzieję, że grunt jest miękki i że uda mu się uniknąć kamieni.\nSpadł na nogi, uginając kolana dla złagodzenia wstrząsu, po czym odbił się od ziemi i przeturlał. Poczuł nagły ból w lewym udzie. Jakimś cudem nie zgubił pistoletu. Znieruchomiał i spojrzał do góry. Pilot odzyskał już pełną kontrolę nad maszyną. Helikopter manewrował tak, by znaleźć się bliżej. Jeden obrót w prawo i napastnik zyskał doskonały widok w dół. Malone pewnie zdołałby pokuśtykać w bezpiecznie miejsce, nigdzie nie widział jednak dogodnej kryjówki. Znajdował się na otwartym terenie, pośród grobów. Azjata zdawał sobie z tego sprawę, śmigłowiec wisiał na wysokości około trzydziestu metrów. Okienko w helikopterze otworzyło się i napastnik, trzymając karabin automatyczny w jednym ręku, wycelował.\nMalone oparł się o ziemię i oburącz uniósł pistolet. W magazynku pozostały najwyżej cztery naboje.\nWykorzystaj je dobrze.\nWycelował w silnik.\nAzjata gestem kazał pilotowi się wycofać.\nAle nie zdążyli przed strzałami Malone’a. Jeden, dwa, trzy, cztery pociski.\nTrudno powiedzieć, który to sprawił, lecz nagle turbina eksplodowała oślepiającą kulą ognia, jęzory płomieni opadały na ziemię kaskadą żaru pięćdziesiąt metrów dalej. W nagłym rozbłysku Malone dostrzegł setki nagrobków stojących w ciasnych rzędach. Przytulił się mocno do podłoża, osłaniając głowę przy kolejnych wybuchach; gdzieś obok niego eksplodowała pogruchotana masa poskręcanego metalu, ludzkich ciał i płonącego paliwa.\nPrzyjrzał się tej jatce.\nTrzaskające płomienie pochłonęły helikopter, jego pasażerów oraz dwadzieścia milionów dolarów w gotówce.\nKtoś tu będzie bardzo wkurzony.\nPORT W WENECJI, GODZINA 23.15\nKim Dzong In stał z jednej strony łóżka, trzymając worek z kroplówką. Jego córka Hana obserwowała go ze strony przeciwnej.\n– Domyślam się, że widziałaś już coś takiego? – zapytał cicho po koreańsku.\nMówiąc „coś takiego”, miał na myśli demonstrowanie przewagi silniejszego nad znacznie słabszym. O tak, wiedział, że wielokrotnie była tego świadkiem.\n– Nic nie powiesz? – rzucił.\nWpatrywała się w niego.\n– Widzę, że chyba nie. Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała. Prawda?\nUśmiechnął się na ten widok, po czym skierował uwagę z powrotem na łóżko. – Wygodnie panu tutaj? – zapytał.\nAle leżący przed nimi stary człowiek nie odpowiedział. Nie mógł. Narkotyk sparaliżował wszystkie mięśnie, ogłuszył nerwy, uwolnił jedynie umysł. Przewód kroplówki, którą trzymał Kim, opadał niczym wąż, łącząc się z żyłą. Kontrolę przepływu umożliwiał mały zawór. Nie istniało najmniejsze niebezpieczeństwo, by ktokolwiek domyślił się, że jeńcowi podano preparat – był cukrzykiem, a kolejny ślad po igle nie wzbudziłby niczyjego zainteresowania.\n– Chyba nie ma znaczenia, czy jest mu wygodnie, czy nie – rzekł Kim. – Głupie pytanie. I tak nigdzie stąd nie pójdzie.\nObojętność na jego władczym obliczu była cechą odziedziczoną po ojcu – razem z rzadkimi włosami, nadwagą, potężną głową oraz zamiłowaniem do dekadenckich rozrywek. Jednak w przeciwieństwie do ojca, który objął schedę po swoim ojcu i stał na czele Korei Północnej prawie ćwierć wieku, Kim nie otrzymał takiej szansy.\nI to dlaczego?\nBo odwiedził tokijski Disneyland?\nChciało tam jechać dwoje z jego dziewięciorga dzieci. Załatwił więc fałszywe portugalskie paszporty i spróbował się tam dostać. Niestety, spostrzegawczy strażnik graniczny na międzynarodowym lotnisku w Narita przejrzał oszustwo i Koreańczyków zatrzymano. Aby załatwić zwolnienie Kima, ojciec musiał interweniować osobiście u japońskiego rządu.\nCo miało swoje następstwa.\nKim został wydziedziczony, znalazł się poza listą następców.\nA był najstarszym synem, mającym prawo do przejęcia władzy, jednak teraz całkowicie wypadł z łask. Dwanaście lat temu, gdy ojciec wreszcie zmarł, to przyrodni brat Kima – i to z nieprawego łoża – zajął jego miejsce jako głównodowodzący armii, przewodniczący Komisji Obrony Narodowej, a także najwyższy przywódca Partii Pracy, obejmując całkowite panowanie nad Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną.\nJak brzmiało to przysłowie?\nTylko zły oracz kłóci się z wołem.\nKim rozejrzał się po apartamencie.\nNie tak luksusowy jak jego, dwa pokłady wyżej, ale wciąż sporo ponad przeciętną. Wraz z Haną spędzili dziesięć dni, żeglując statkiem wycieczkowym po Adriatyku i Morzu Śródziemnym; zawijali do portów w Chorwacji, Czarnogórze, na Sycylii i we Włoszech. Ciągle czekali, aż starzec leżący na łóżku wykona wreszcie jakiś znaczący ruch.\nNie wydarzyło się jednak nic szczególnego.\nDlatego teraz, ostatniego wieczoru, gdy statek rzucił kotwicę w Wenecji, a tysiące jego pasażerów zeszło na ląd podziwiać widoki, przyszli złożyć Paulowi Larksowi wizytę. Wystarczyło zapukać do drzwi.\n– Panie Larks – powiedział Kim łagodnie – po co wybrał się pan na tę wycieczkę?\n– Żeby naprawić krzywdę.\nGłos był znużony, ale odpowiedź zdecydowana. Tak działał ten narkotyk. Mózg potrafił wydobyć z siebie tylko prawdę. Umiejętność kłamania zniknęła.\n– Jaką krzywdę?\n– Którą wyrządził mój kraj.\nKolejną irytującą cechą podania narkotyku było to, że uzyskiwano zwykle odpowiedź tylko na zadane pytanie, samoistnie nikt nie chciał mówić.\n– Od kiedy są u pana dokumenty, które mają naprawić krzywdę?\n– Od czasów, gdy pracowałem dla rządu. Wtedy je znalazłem.\nCzłowiek ten służył kiedyś jako podsekretarz w amerykańskim Departamencie Skarbu, niecałe trzy miesiące temu po cichu zmuszono go do rezygnacji.\n– To było przed czy po tym, jak przeczytał pan tę książkę?\nOn także czytał Stan zagrożenia Anana Wayne’a Howella. Wydany własnym sumptem dwa lata temu, bez fanfar i rozgłosu.\n– Czy Howell się nie myli?\n– Spotkam się z nim jutro.\n– Powiedziano mi, że on znajdzie mnie, gdy zejdę ze statku.\n– Czy nie miał się pan spotkać z Howellem podczas rejsu?\n– Taki był pierwotny plan.\n– Miał się pan spotkać z kimś innym?\n– Z Koreańczykiem. Uznaliśmy jednak, że lepiej nie.\n– Kto to jest „my”?\n– Howell i ja.\nKim był zaintrygowany.\n– Lepiej, jeśli to zostanie między Amerykanami.\nTeraz poczuł rozdrażnienie. Przecież on był tym Koreańczykiem.\n– Gdzie są te dokumenty, które naprawiają krzywdę?\nOd pierwszego dnia rejsu Larks nosił przy sobie skórzaną teczkę marki Tumi. Na pokład. Podczas posiłków. Nie rozstawał się z nią. Teraz jednak nigdzie w apartamencie nie można jej było znaleźć. Hana już go przeszukała.\n– Oddałem Jelenie. Podała prawidłowe hasło.\nTo imię nic Kimowi nie mówiło. Nowy gracz. Ale bardzo chciał wiedzieć.\n– Muszę poznać to hasło.\n– Jak ten owoc?\n– Nie. Andrew Mellon.\nZrozumiał ironię, zapytał jednak, dlaczego wybrano taki wyraz.\n– On był strażnikiem prawdy.\nUwagę tę mógł zrozumieć tylko ktoś, kto przeczytał książkę Howella.\n– Kiedy dał pan Jelenie dokumenty?\n– Kilka godzin temu.\nNastręczało to niewątpliwie pewnych trudności. Odzyskanie dokumentów stanowiło jeden z powodów, dla których Kim się tu znajdował. Kilka tygodni temu próbował wyciągnąć je od Larksa po dobroci, ale bezskutecznie. Wpadł więc na pomysł, żeby spotkać się z nim na morzu. Rendez-vous takie mogło nie tylko zaowocować zdobyciem dowodów na piśmie, których poszukiwał, lecz także doprowadzić go do samego inicjatora całej sprawy. Anana Wayne’a Howella. Autora Stanu zagrożenia.\n– Czy Jelena zna Howella? – zapytał Kim.\n– A w jaki sposób dostarczy mu dokumenty?\n– Spotka się z nim jutro po zejściu ze statku.\nNajwyraźniej sprawy nie poszły zgodnie z planem. Jednakże Kim zakładał, że na tej niebezpiecznej drodze będzie wiele wybojów. Radzenie sobie z dziwnymi osobnikami i desperatami należało do jego zadań.\n– Kim jesteś? – spytał nagle Larks.\nKoreańczyk spojrzał w dół, na łóżko.\nNarkotyk przestawał działać szybciej, niż się spodziewał, lecz przecież dawka była niewielka, tak by stary człowiek mógł się łatwo komunikować.\n– Jestem pańskim dobroczyńcą – odpowiedział. – Tym Koreańczykiem. – Nie zamierzał kryć pogardy dla tego określenia.\nLarks próbował się podnieść, ale Hana go powstrzymała. Unieruchomienie starca nie wymagało większego wysiłku.\n– Rozczarował mnie pan – powiedział Kim.\n– Nie mam ci nic do powiedzenia. To amerykański problem. Nie potrzeba nam, żeby tacy jak ty się wtrącali.\n– A jednak przyjął pan moje pieniądze. Wybrał się pan na tę wycieczkę, nie słyszałem skarg.\nKim przekręcił zawór, pozwalając, by więcej narkotyku spłynęło w dół. W brązowych oczach Larksa znów pojawiła się mgła.\n– Czemu wyłączyliście Koreańczyka? – zapytał.\n– Howell uznał, że tak będzie najlepiej. Był podejrzliwy.\n– Dlaczego? Przecież ten Koreańczyk jest pańskim przyjacielem.\n– Ta krzywda nie ma związku z cudzoziemcami.\n– Jaka krzywda?\n– Ta, którą wyrządzono Salomonowi, Mellonowi, Howellowi, wszystkim tym ludziom. Sami musimy to rozwiązać. Niestety, taka jest prawda.\nKim zwiększył przepływ leku, tak by Larks całkowicie utracił własną wolę.\n– Co jest prawdą? – zapytał.\n– Stan zagrożenia.\nZnał ten termin z książki, pytanie jednak, czy dotyczył on rzeczywistości, czy też wyłącznie fantazji jakiegoś drugorzędnego pisarza o skłonnościach do teorii spiskowych. Kim gotów był założyć się o własne życie, że chodziło o to pierwsze.\nW kieszeni zawibrował mu telefon.\nPodał worek z kroplówką Hanie, stojącej z drugiej strony łóżka, i wyjął komórkę.\n– Helikopter eksplodował nad laguną – powiedział jakiś człowiek. – Byliśmy zbyt daleko, żeby interweniować, ale widzieliśmy faceta wskakującego na odlatujący śmigłowiec. Płyniemy teraz łodzią na miejsce katastrofy.\n– Dwadzieścia milionów dolarów przepadło? – zapytał Kim.\n– Jakbyśmy nie wiedzieli. Nasze honorarium właśnie spłonęło.\nWynagrodzenie tych ludzi wynosiło połowę całej kwoty.\n– Ustalcie, co się stało – powiedział Kim.\n– Jesteśmy w drodze.\nKolejne problemy. Nie to chciał usłyszeć. Rozłączył się i spojrzał na łóżko, myśląc o wspomnianej przez Larksa kurierce.\n– Chyba istnieje sposób, żeby znaleźć tę kobietę – zwrócił się do Hany. – Tę Jelenę.\nOddała mu worek z kroplówką.\n– Jutro – mruknął. – Kiedy zjawi się Howell.\nCo znaczyło, że Paul Larks nie jest już potrzebny.\nOtworzył maksymalnie zawór.


DONICZKA OSŁONKA FACE MADAM STOLTZ - Doniczki i kwietniki - Homebook\n86 zł ScandiConcept\nDekoracyjna donica z motywem uśmiechniętej twarzy Madam Stoltz.To już klasyka stylu skandynawskiego, tym razem wykonana ze szkliwionej ceramiki. Tego rodzaju dekoracje są świetnym elementem ekspozycji zieleni w naszych domach, ale nie tylko zieleni. Cudo ! Pasują do każdego wnętrza w stylu skandynawskim, industrialnym, rustykalnym. Świetnie też znajdują swoje miejsce w stylistyce cottage czyli w domku za miastem. Kolor ciepły beż Rozmiar : wysokość 15 cm x średnica 13,5 cm Materiał : ceramika szkliwiona\nDoniczka Bundi Ø22x23 cm brązowa\nDoniczka Bundi Ø26x16 cm brązowa\nDoniczka Monkey 19x12 cm beżowa\nDoniczka Monkey 15x9 cm biała\nDoniczka Monkey 15x9 cm beżowa\nOsłonka ozdobna Budda (Kolor: Czarny)


Mieszkania na sprzedaż powiat Ostrowski\npowiat Ostrowski Mieszkania na sprzedaż pow. Ostrowski: 40 wyników wyszukiwania\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Marsz. Józefa Piłsudskiego1 pokój, 1 289 zł/ m2, 38,80 m2, dopłata MdM: 36 389 złODDZIAŁ REGIONALNYul. Dojazd 3060-631 PoznańDYREKTOR ODDZIAŁU REGIONALNEGO WOJSKOWEJ AGENCJI MIESZKANIOWEJ w POZNANIU z siedzibą przy ul. Dojazd 30ogłasza drugi ustny przetarg nieograniczony na sprzedaż lokalu Lokal mieszkalny nr 15 o pow. 38,80 m2 wraz z przynależną piwnicą o pow. 6,60 m2 usytuowany na poddaszu budynku wielomieszkaniowego w...\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski2 pokoje, 1 piętro z 3, 1909 rok budowy, 1 711 zł/ m2, 76 m2, dopłata MdM: 60 962 złPolecamy lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 76 m2 położony na pierwszym piętrze kamienicy przy ul. Sienkiewicza w Ostrowie Wielkopolskim. Mieszkanie sklada sie z dwóch dużych pokoi oraz dużej kuchni istnieje mozliwość zrobienia trzech pokoi, duża łazienka. Mieszkanie po kapitalnym remoncie, okna PCV, nowe parapety, na podłogach panele,...\nRynek: wtórnyDodano: w ciągu ostatnich dwóch tygodniAktualizacja: dzisiajLiczba odsłon: 130kompletność ogłoszenia: 54 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski2 pokoje, 1 piętro z 3, 1909 rok budowy, 1 875 zł/ m2, 56 m2, dopłata MdM: 52 521 złPolecamy lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 56,64 m2 położony na pierwszym piętrze kamienicy przy ul. Sienkiewicza w Ostrowie Wielkopolskim. Mieszkanie po kapitalnym remoncie, okna PCV, nowe parapety, na podłogach panele, kafle ceramiczne. Łazienka wyłożona płytkami, z WC i prysznicem. Do lokalu przynależy piwnica. Mieszkanie posiada...\nRynek: wtórnyDodano: w tym miesiącuAktualizacja: dzisiajLiczba odsłon: 165kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Biel, ul. Kolarska 21A4 pokoje, 2 piętro z 2, 2010 rok budowy, 5 293 zł/ m2, 75 m2Mieszkanie na II piętrze na zamkniętym osiedlu przy ul. Kolarskiej. Wykończone i wyposażone w wysokim standardzie, zgodnie z nowymi trendami. Posiadam 3 pokoje (duży sypialnia) oraz salon z aneksem kuchennym. Jest wyposażane w klimatyzację. Ma dwa balkony. Do mieszkania dołączony jest taras zielony o powierzchni ok.130 m2 oraz miejsce postoje w...\nRynek: wtórnyDodano: w tym miesiącuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 105kompletność ogłoszenia: 75 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Nowe Skalmierzyce, ul. Kaliska 242 pokoje, 3 piętro z 4, 2 110 zł/ m2, 48,43 m2, dopłata MdM: 45 421 złZarząd Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko – Własnościowej „BŁONIE” w Nowych Skalmierzycach, ul. Kaliska 24D/12ogłaszanieograniczony przetarg na ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr 7 znajdującego się na III piętrze budynku położonego w Nowych Skalmierzycach przy ul. Kaliskiej 24C, składającego się z 2 pokoi,...\nRynek: wtórnyDodano: w tym miesiącuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 60kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski4 pokoje, 2 piętro z 4, 3 056 zł/ m2, 72 m2, dopłata MdM: 60 962 złPolecamy przestronne i wygodne 4 pokojowe mieszkanie o powierzchni 72 m2 usytuowane na drugim piętrze niskiego bloku z płyty w cichej i zielonej strefie miasta.Duży jasny pokój dzienny z balkonem, otwarty częściowo na przedpokój stwarza przestrzeń i ułatwia komunikację. Dodatkowo 3 pokoje: gabinet, jadalnia, sypialnia. Kuchnia umeblowana i...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym tygodniuLiczba odsłon: 235kompletność ogłoszenia: 53 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Piastowska1 pokój, parter, 1980 rok budowy, 3 939 zł/ m2, 33 m2Bardzo ładne mieszkanie ,świeżo po generalnym remoncie.Główne atuty nieruchomości: • bliskość komunikacji miejskiej• dobra ekspozycja na strony świata• wysoki standard wykończeńNieruchomość złożona z: • salon 14 m.kw• kuchnia z jadalnią 10 m.kw• łazienka 3 m.kw• korytarz 6 m.kw W skład nieruchomości wchodzi też:• miejsce parkingoweTyp...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 264kompletność ogłoszenia: 63 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski2 pokoje, parter, 1990 rok budowy, 4 048 zł/ m2, 42 m2Bardzo ładne mieszkanie w wyjątkowo spokojnej okolicy.Główne atuty nieruchomości: • wysoki standard wykończeń• zabudowa kuchni i sprzęt w cenie• ogródekNieruchomość złożona z: • salon 16,22 m.kw• korytarz 4,95 m.kw• kuchnia otwarta z oknem 8,88 m.kw• łazienka 4,04 m.kw• pokój 7,91 m.kw W skład nieruchomości wchodzą też:• garaż• miejsce...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 182kompletność ogłoszenia: 58 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, 1 piętro z 4, 1980 rok budowy, 2 859 zł/ m2, 64,70 m2, dopłata MdM: 60 681 złWspaniałe mieszkanie w spokojnej okolicy. Szkoła,przedszkole w okolicy,ale także przychodnia,apteka.Główne atuty nieruchomości: • cicha i spokojna okolica• w pełni wykończony lokal • zabudowa kuchni i sprzęt w cenieNieruchomość złożona z: • salon 18,96 m.kw• korytarz 6,4 m.kw• korytarz 3 m.kw• łazienka 5,58 m.kw• kuchnia otwarta z oknem 6,88...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 258kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Kaliska4 pokoje, 3 piętro z 4, 1986 rok budowy, 2 109 zł/ m2, 64,01 m2, dopłata MdM: 60 033 złPrzestronne mieszkanie hipoteczne z KW oraz udziałem w gruncie ulokowane na 3 piętrze w 4 piętrowym bloku z windą. Powierzchnia lokalu to 64,1m2 : 3 pokoje, kuchnia, jadalnia, łazienka, wc, korytarz oraz skrytka. Do mieszkania podłączono wszystkie media. Niektóre ściany działowe można reorganizować. Okna z widokiem na panoramę miasta, na...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 330kompletność ogłoszenia: 67 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Limanowskiego4 pokoje, 2 piętro z 4, 1992 rok budowy, 2 247 zł/ m2, 75,20 m2, dopłata MdM: 60 962 złPolecam, bardzo ładne mieszkanie o powierzchni 75,2m2, znajdujące się na 2 piętrze 4 piętrowego bloku Lokal odremontowany, składa się z 4 pokojów, kuchni, łazienki, wc, balkonu.Główne atuty nieruchomości: • prestiżowa lokalizacja• cicha i spokojna okolica• rozkład pomieszczeńNieruchomość złożona z: • pokój dzienny 24,67 m.kw• pokój dzieci 12,22...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 384kompletność ogłoszenia: 66 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski2 pokoje, parter, 1960 rok budowy, 3 368 zł/ m2, 47,50 m2, dopłata MdM: 44 549 złNa sprzedaż mieszkanie 47,5m2 położone na wysokim parterze w bloku w centrum miasta.Główne atuty nieruchomości: • prestiżowa lokalizacja• bliskość szkoły, przedszkola, gimnazjumNieruchomość złożona z: • pokój 25 m.kw• pokój 8 m.kw• kuchnia zamykana z oknem 9 m.kw• łazienka 3 m.kw• korytarz 2,5 m.kw W skład nieruchomości wchodzi też:• miejsce...\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski2 pokoje, 2 piętro z 4, 1973 rok budowy, 3 018 zł/ m2, 38,10 m2, dopłata MdM: 35 733 złMieszkanie 2-pokojowe o powierzchni 38,1m2. Położone na 2 piętrze w bloku.Główne atuty nieruchomości: • doskonała komunikacja z centrum• cicha i spokojna okolica• bliskość terenów zielonychNieruchomość złożona z: • pokój 15 m.kw• pokój 10,08 m.kw• kuchnia otwarta bez okna 4,68 m.kw• łazienka 3,15 m.kw• korytarz 3,22 m.kw W skład nieruchomości...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 302kompletność ogłoszenia: 54 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, 1 piętro z 4, 1905 rok budowy, 1 710 zł/ m2, 93 m2Sprzedam mieszkanie o powierzchni 93mkw w centrum miasta położone na pierwszym piętrze.Główne atuty nieruchomości: • doskonała komunikacja z centrum• bliskość komunikacji miejskiejNieruchomość złożona z: • pokój 24,55 m.kw• pokój 25,37 m.kw• pokój 18,88 m.kw• kuchnia zamykana z oknem 11,17 m.kw• korytarz 8,71 m.kw• łazienka 5,61 m.kw• spiżarnia...\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, 4 piętro z 4, 1980 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 60 m2Na sprzedaż mieszkanie w wysokim standardzie o pow. 60m2, po kapitalnym remoncieGłówne atuty nieruchomości: • wysoki standard wykończeń• w pełni wykończony lokal • po remoncie generalnymNieruchomość złożona z: • pokój dzienny 22 m.kw• pokój 13 m.kw• sypialnia 12 m.kw• kuchnia otwarta z oknem 5,5 m.kw• łazienka 4,5 m.kw• korytarz 3 m.kw W skład...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 121kompletność ogłoszenia: 55 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, parter, 1950 rok budowy, 2 874 zł/ m2, 67,85 m2, dopłata MdM: 60 962 złNa sprzedaż przestronne mieszkanie na parterze budynku wielorodzinnego.Główne atuty nieruchomości: • cicha i spokojna okolica• rozkład pomieszczeń• w pełni wykończony lokal Nieruchomość złożona z: • pokój 18,76 m.kw• pokój 16,64 m.kw• łazienka 4,71 m.kw• pokój 13,35 m.kw• kuchnia zamykana z oknem 7,39 m.kw• korytarz 7 m.kw W skład nieruchomości...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 133kompletność ogłoszenia: 56 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Krotoszyńska5 pokoi, 1 piętro z 1, 1965 rok budowy, 2 136 zł/ m2, 110 m2Mieszkanie w wysokim standardzie na piętrze domu jednorodzinnego z podwórkiem.Główne atuty nieruchomości: • wysoki standard wykończeń• po remoncie instalacji• po remoncie generalnymNieruchomość złożona z: • pokój dzienny 25 m.kw• pokój dzieci 15 m.kw• sypialnia 15 m.kw• kuchnia otwarta z oknem 10 m.kw• łazienka 5 m.kw• pokój 10 m.kw• pokój 15...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 177kompletność ogłoszenia: 62 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, 2 piętro z 3, 1911 rok budowy, 2 139 zł/ m2, 81,80 m2, dopłata MdM: 60 962 złOferuję do sprzedania duże i przestronne mieszkanie , z funkcyjnym rozkładem pomieszczeń.Główne atuty nieruchomości: • bliskość komunikacji miejskiej• rozkład pomieszczeń• dobra ekspozycja na strony świataNieruchomość złożona z: • pokój 24 m.kw• pokój 24 m.kw• pokój 13 m.kw• łazienka 6 m.kw• kuchnia zamykana bez okna 10,8 m.kw• przedpokój 4 m.kw...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 138kompletność ogłoszenia: 52 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, parter, 1930 rok budowy, 2 125 zł/ m2, 80 m2, dopłata MdM: 60 962 złCENA DO NEGOCJACJI Do sprzedania mieszkanie trzypokojowe w domu jednorodzinnym, z udziałem w gruncieGłówne atuty nieruchomości: • cicha i spokojna okolica• po remoncie instalacji• bliskość szkoły, przedszkola, gimnazjumNieruchomość złożona z: • korytarz 6 m.kw• kotłownia 4 m.kw• pokój dzienny 15 m.kw• sypialnia 20 m.kw• kuchnia otwarta bez okna...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 177kompletność ogłoszenia: 54 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski2 pokoje, 4 piętro z 4, 1990 rok budowy, 2 232 zł/ m2, 56 m2, dopłata MdM: 52 521 złDwupokojowe mieszkanie 56m2 we wschodniej części miasta.Główne atuty nieruchomości: • prestiżowa lokalizacja• doskonała komunikacja z centrum• w pełni wykończony lokal Nieruchomość złożona z: • pokój 18 m.kw• pokój 13 m.kw• kuchnia otwarta z oknem 12 m.kw• łazienka 10 m.kw• korytarz 3 m.kwTyp ogrzewania: ogrzewanie miejskie. Typ własności:...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 144kompletność ogłoszenia: 54 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, 1 piętro z 2, 1910 rok budowy, 1 983 zł/ m2, 35,30 m2, dopłata MdM: 33 107 złMieszkanie 2 pokojowe 35,30m2 w kamienicy, w samym centrum miasta.Główne atuty nieruchomości: • doskonała komunikacja z centrum• w pełni wykończony lokal Nieruchomość złożona z: • pokój biurowy 10 m.kw• kuchnia otwarta z oknem 4 m.kw• łazienka 4 m.kwTyp ogrzewania: ogrzewanie miejskie. Typ własności: własność. Na sprzedaż mieszkanie 2 pokojowe...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 461kompletność ogłoszenia: 54 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski1 pokój, parter, 1900 rok budowy, 2 000 zł/ m2, 80 m2, dopłata MdM: 60 962 złOferuję nieruchomość, budynek typu bliźniak o powierzchni lokalu mieszkalnego 80 m2Główne atuty nieruchomości: • bliskość szkoły, przedszkola, gimnazjum• zabudowa kuchni i sprzęt w cenie• ogródekNieruchomość złożona z: • pokój 20 m.kw• kuchnia zamykana z oknem 6 m.kw• łazienka 4 m.kw• przedpokój 12 m.kw• kotłownia 3 m.kw• poddasze z oknami 35...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 145kompletność ogłoszenia: 55 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski3 pokoje, parter, 1968 rok budowy, 3 171 zł/ m2, 67,80 m2, dopłata MdM: 60 962 złNa sprzedaż bardzo ładne mieszkanie w Ostrowie Wielkopolskim, w dzielnicy Śródmieście.Główne atuty nieruchomości: • cicha i spokojna okolica• rozkład pomieszczeń• w pełni wykończony lokal Nieruchomość złożona z: • salon 24 m.kw• sypialnia 15 m.kw• pokój 10 m.kw• kuchnia otwarta z oknem 6,8 m.kw• przedpokój 7 m.kw• łazienka 5 m.kw W skład...\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Odolanów, ul. Kaliska2 pokoje, 1 piętro z 1, 1960 rok budowy, 2 129 zł/ m2, 58,70 m2, dopłata MdM: 55 053 złOferujemy na sprzedaż słoneczne mieszkanie w Odolanowie.Główne atuty nieruchomości: • prestiżowa lokalizacja• doskonała komunikacja z centrum• rozkład pomieszczeńNieruchomość złożona z: • pokój 13,5 m.kw• pokój gościnny 20 m.kw• kuchnia zamykana z oknem 11 m.kw• pomieszczenie gospodarcze 1,9 m.kw• hall 7,9 m.kw• łazienka 3,9 m.kw W skład...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 94kompletność ogłoszenia: 62 %\n103 355 zł\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Deweloper Mtm - Solidarności1 pokój, 2 piętro z 3, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 29,53 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 131kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Deweloper Mtm - Solidarności1 pokój, 1 piętro z 3, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 29,53 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Nowy Blok - Solidarności - Deweloper M2 pokoje, 1 piętro z 3, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 47,25 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 219kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Nowy Blok - Solidarności - Deweloper M2 pokoje, 2 piętro z 3, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 47,19 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 117kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Deweloper Mtm - Solidarności2 pokoje, 1 piętro z 3, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 48,74 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 86kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Deweloper Mtm - Solidarności2 pokoje, parter, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 48,74 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Deweloper Mtm - Solidarności2 pokoje, parter, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 47,25 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 121kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Deweloper Mtm - Solidarności1 pokój, parter, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 29,53 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, al. Deweloper Mtm - Solidarności2 pokoje, parter, 2015 rok budowy, 3 500 zł/ m2, 50,74 m2Nowoczesny budynek mieszkalny czterokondygnacyjny w Ostrowie Wielkopolskim przy Alei Solidarności, wyróżniający się ciekawą architekturą, spokojną lokalizacją otoczoną terenami zielonymi, ścieżką zdrowia, terenem rekreacyjnym dla dzieci, a zarazem blisko centrum. Blok czterokondygnacyjny, wzniesiony z cegły ceramicznej, w którym znajdują się...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym miesiącuLiczba odsłon: 154kompletność ogłoszenia: 57 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie ul. Okazja Kupujący Nie Płaci Prowizji - O2 pokoje, 4 piętro z 4, 2012 rok budowy, 3 200 zł/ m2, 53,41 m2, dopłata MdM: 50 092 złPolecam ofertę sprzedaży mieszkania w stanie deweloperskim, w bloku z cegły o nowoczesnej architekturze , do indywidualnego wykończenia w Ostrowie Wielkopolskim. Na ścianach gładź, okna PCV, rozprowadzona instalacja grzewcza (grzejniki), sanitarna i elektryczna, drzwi zewnętrzne. Mieszkanie zlokalizowane na czwartym piętrze w czteropiętrowym...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 59kompletność ogłoszenia: 54 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Ostatnie Mieszkania z IV Etapu3 pokoje, 2 piętro z 2, 2014 rok budowy, 3 400 zł/ m2, 56,04 m2, dopłata MdM: 52 559 złSprzedaż mieszkań bez PROWIZJI wyłącznie w Biurze Mazek Nieruchomości!!! Mieszkanie z dofinansowaniem MDM!!!Zapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży mieszkania w stanie deweloperskim, w bloku z cegły o nowoczesnej architekturze , do indywidualnego wykończenia: Na ścianach gładź, okna PCV, rozprowadzona instalacja grzewcza (grzejniki),...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 175kompletność ogłoszenia: 61 %\n158 066 zł\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Ostatnie Mieszkania z IV Etapu2 pokoje, parter, 2014 rok budowy, 3 400 zł/ m2, 46,49 m2, dopłata MdM: 43 602 złSprzedaż mieszkań bez PROWIZJI wyłącznie w Biurze Mazek Nieruchomości!!! Mieszkanie z dofinansowaniem MDM!!!Zapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży mieszkania w stanie deweloperskim, w bloku z cegły o nowoczesnej architekturze , do indywidualnego wykończenia: Na ścianach gładź, okna PCV, rozprowadzona instalacja grzewcza (grzejniki),...\n229 194 zł\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Biuro Sprzedaży Mazek- Skwer Kościuszki -4 pokoje, 3 piętro z 3, 2013 rok budowy, 3 400 zł/ m2, 67,41 m2, dopłata MdM: 60 962 złZapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży mieszkania w nowym budynku 21E nr mieszkania 33, w bloku z cegły o nowoczesnej architekturze, w stanie deweloperskim.Na ścianach gładź, okna PCV, rozprowadzona instalacja grzewcza (grzejniki), sanitarna i elektryczna, drzwi zewnętrzne. Mieszkanie zlokalizowane na trzecim piętrze w trzypiętrowym...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 87kompletność ogłoszenia: 54 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Nowe Skalmierzyce1 pokój, 1 piętro z 3, 3 529 zł/ m2, 34 m2Mieszkanie 1 pokojowe, kuchnia, łazienka z , wc, przedpokój, garderoba całość o powierzchni 34 m2 na I piętrze. Kuchnia w zabudowie meble, na podłodze panele. Garderoba wejście z przedpokoju na podłodze panele. Przedpokój na podłodze płytki.\nPokój z balkonem na podłodze panele. Okna drewniane w kuchni i w pokoju, balkon, wymienione drzwi...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w tym tygodniuLiczba odsłon: 78kompletność ogłoszenia: 45 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Żwirki2 pokoje, 2 piętro z 4, 2 375 zł/ m2, 48 m2, dopłata MdM: 45 018 złSprzedam atrakcyjnie zlokalizowane mieszkanie 2 pokojowe , pow. 48m2, 2 piętro, (2 pokoje, jasna kuchnia, łazienka,balkon, piwnica) w Ostrowie Wlkp. , ul. Żwirki , bezpośrednio przy parku 3-Maja. W pobliżu (ok.100-200 metrów) przedszkole, przystanek autobusowy MZK, przychodnia lekarska, sklep spożywczy. Centralne ogrzewanie oraz ciepła woda...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 1549kompletność ogłoszenia: 64 %\nmieszkanie na sprzedażMieszkanie Ostrów Wielkopolski, ul. Gorzycka3 pokoje, 1 piętro z 2, 2 753 zł/ m2, 68,66 m2, dopłata MdM: 60 962 złLokal mieszkalny położony na I piętrze budynku II kondygnacyjnego, całkowicie podpiwniczonego. Lokal mieszkalny o powierzchni 68,66 m2 skład się z 3 pokoi, kuchni, łazienki i przedpokoju. W piwnicy została urządzona pralnia. Mieszkanie zostało wyremontowane. Stolarka okienna PCV z roletami zewnętrznymi, stolarka drzwiowa drewniana. Na podłogach...\nRynek: wtórnyDodano: więcej niż miesiąc temuAktualizacja: w ciągu ostatnich dwóch tygodniLiczba odsłon: 768kompletność ogłoszenia: 59 %


Zabawa karnawałowa - 01.02.2019\nOstateczny termin zgłaszania deklaracji przez uczniów/słuchaczy/absolwentów do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie na sesję czerwiec-lipiec 2019 roku\nw szkolnym etapie konkursu wiedzy pożarniczej. (czytaj więcej...)\nZapraszam uczniów naszej szkoły do udziału w XXIII Ogólnopolskim Konkursie Wiedzy Biblijnej dla młodzieży szkół ponadgimnazjalnych.\nZakres merytoryczny obejmuje Księgę Wyjścia oraz List św. Pawła do Rzymian. Etap szkolny odbędzie się w dniu 13 marca 2019r. Szczegółowe informacje i zapisy u p. Elżbiety Miloradović (sala B-10).\n30 stycznia 2019 roku w hali sportowej odbyło się spotkanie uczniów naszej szkoły z pracownikami Powiatowej Straży Pożarnej z Tomaszowa Mazowieckiego. Spotkanie pt: Bezpieczne Ferie 2019" miało na celu uświadomienie młodzieży zagrożeń jakie niesie za sobą beztroska jazda po zamarzniętych jeziorach, rzekach; brawurowa jazda na nartach itp. Spotkanie prowadził starszy ogniomistrz Remigiusz Ambroziński wraz z kolegą z sekcji ratownictwa podwodnego.. Swoją obecnością zaszczycił nas Komendant Powiatowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Maz. Starszy Brygadier Krzysztof Iskierka. Młodzież z dużym zainteresowaniem słuchała prelekcji oraz aktywnie uczestniczyła w części praktycznej. Pan Komendant zapowiedział aktywne wspieranie klas pożarniczych w naszej szkole oraz dalszą współpracę.\nlist Minister Edukacji Narodowej (czytaj więcej...)\nW dniu 30 stycznia 2019 r. uczniowie ZSP nr 3 im. Jana Pawła II w Tomaszowie Mazowieckim oraz wychowankowie bursy współorganizowali zabawę karnawałową dla najmłodszych podopiecznych Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Tomaszowie Mazowieckim. Wolontariusze przygotowali dla swych młodszych koleżanek i kolegów szereg atrakcji, między innymi zabawy i konkursy zręcznościowe, konkurs na najciekawsze przebranie, malowanie buziek i zmywalnych tatuaży. Za oprawę muzyczną imprezy odpowiadał „DJ Łaszki” (Kacper Łaszkiewicz z klasy III c T). Wszyscy uczestnicy zabawy otrzymali słodkie upominki lub maskotki. Prezenty zakupiono za środki zgromadzone podczas akcji „Ciasto”. To już druga taka wspólna impreza. Mamy nadzieję, że wpisze się ona w tradycje obu naszych placówek.\nWolontariuszami byli uczniowie klas III c T oraz I a T oraz wychowankowie bursy.\nMłodzieży towarzyszyli opiekunowie: Katarzyna Geszcz, Elżbieta Mrozicka, Jacek Mrozicki i Malwina Sobczyńska.\nDnia 30 stycznia 2019 r. w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Tomaszowie Mazowieckim odbyła się zabawa karnawałowa, podczas której otrzymaliśmy podziękowanie za udzielone wsparcie w ramach akcji „Ciasto”. W czasie zabawy dzieci dodatkowo otrzymały prezenty zakupione za środki zgromadzone podczas akcji. Nasza szkoła od lat w ramach akcji „Ciasto” wspiera działalność placówki. Szczególne podziękowania należą się młodzieży oraz rodzicom za udział w tej szlachetnej inicjatywie. Opiekunami akcji są nauczyciele i wychowawcy: Katarzyna Geszcz, Elżbieta Mrozicka i Jacek Mrozicki.\nW sobotę, 26 stycznia 2019 roku uczniowie klasy maturalnej bawili się na balu studniówkowym, który miał miejsce w hotelu KRUK w Borkach. Prowadzący uroczystość Aleksandra Zajączkowska i Kamil Dziedziński powitali przybyłych na uroczystość gości: Starostę Powiatu Tomaszowskiego Pana Mariusza Węgrzynowskiego, naczelnika Wydziału Oświaty Panią Beatę Stańczyk, panią dyrektor Katarzynę Banaszczak, wicedyrektora szkoły Dariusza Piotrowskiego, kadrę kierowniczą szkoły panią Monikę Zdonek, pana Michała Gacka, wychowawców klasy maturalnej Iwonę Poganowską i Tomasza Wachonia, sponsora klasy pożarniczej pana Pawła Grabka, nauczycieli, rodziców, zaproszonych gości i tegorocznych maturzystów wraz z osobami towarzyszącymi. By tradycji stało się zadość uczniowie klasy IV Ta zatańczyli poloneza. W jego niezwykłą atmosferę wprowadził nas fragment „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza. Układy choreograficzne przygotowali nauczyciele wychowania fizycznego: Katarzyna Geszcz i Waldemar Juszczak.\nPo polonezie głos zabrała pani dyrektor, która podziękowała rodzicom i wychowawcom za wysiłek włożony w organizację tegorocznego balu oraz życzyła maturzystom niezapomnianych przeżyć podczas zabawy studniówkowej. W dalszej części uroczystości głos zabrał pan Starosta Mariusz Węgrzynowski i pani Naczelnik Beata Stańczyk.\nNastępnie, uczniowie wręczyli kwiaty: zaproszonym gościom, dyrekcji i wychowawcom, dziękując za opiekę i pracę dydaktyczno - wychowawczą.\nSzczególne podziękowania skierowano do przybyłych rodziców, którzy zostali zaproszeni przez młodzież do wspólnego tańca w rytm utworu śpiewanego przez uczennicę Katarzynę Skoneczną.\nSłowa podziękowania skierowała do całego grona pedagogicznego reprezentantka komitetu studniówkowego, pani Lucyna Piwowarska, która w swoim emocjonalnym przemówieniu podziękowała za czteroletni bezcenny dar nauki i wychowania.\nPrzed północną zaprezentowano gościom film klasy pożarniczej, następnie odbył się pokaz fajerwerków oraz uroczyste wniesienie tortu na drabinie pożarniczej.\nByła to niezwykła i niezapomniana noc. Wspólnie spędzony czas z pewnością w pamięci uczestników pozostanie na długo.


Park Narodowy Gór Stołowych, atrakcja Gór Stołowych | PolskieSzlaki.pl\nJeden z parków narodowych Dolnego Śląska Szczeliniec Wielki Błędne Skały Park Narodowy Gór Stołowych - zwiedzanie Mapa z zaznaczonymi atrakcjami\nJeden z parków narodowych Dolnego Śląska\nPark Narodowy Gór Stołowych to obszar niezwykle atrakcyjny dla turystów. Tereny te przecina gęsta sieć szlaków turystycznych i tras rowerowych, m.in. odcinek czerwonego Głównego Szlaku Sudeckiego. Najlepszą bazą wypadową w te rejony jest miejscowość Karłów. Góry Stołowe leżą w Sudetach Wschodnich, w pobliżu Kudowy Zdroju, przy samej granicy z Czechami. Południowym skrajem obszaru biegnie międzynarodowa trasa E 67 z Pragi przez Wrocław do Warszawy. Przemierzając tutejsze szlaki natrafisz na liczne osobliwości skalne Gór Stołowych, jak choćby: wspaniałe skalne miasto na Szczelińcu Wielkim (919 m n.p.m.), fantastyczne skalne labirynty Błędnych Skał w masywie Skalniaka (915 m n.p.m.), Skalne Grzyby i Radkowskie Skały czy piękne Skały Puchacza. Na romantyków czekają też efektowne Wodospady Pośny. W okresie zimowym natomiast w Górach Stołowych wytyczane są narciarskie trasy biegowe.\nO krok od Karłowa leży wspomniany już Szczeliniec Wielki - najwyższy szczyt Gór Stołowych, będący śladem najwyższego poziomu Gór Stołowych, w którym erozja wyrzeźbiła fantastyczne formy skalne. Kto nie słyszał np. o Wielbłądzie - to ostaniec do złudzenia przypominający właśnie to zwierzę. Równie popularne jest Piekiełko - szczelina skalna o długości około 100 m i głębokości 20 m, w której śnieg zobaczyć można nawet w czerwcu. Na Szczeliniec wchodzi się po kamiennych schodach, wykutych w XIX wieku, prowadzących do Schroniska. Szczeliniec Wielki to obowiązkowy punkt programu w Górach Stołowych!\nPrzyjeżdżając w Góry Stołowe, koniecznie trzeba też odwiedzić Błędne Skały - prawdziwy labirynt szczelin i zakamarków. To niesamowite przeżycie wędrować, a miejscami wręcz przeciskać się przez ciasne przejścia wśród kilkunastometrowych bloków skalnych o wymyślnych nazwach: Kurza Stopka, Tunel oraz Głaz Trzech Krzyży. Warto też udać się do miejsca o nazwie Skalne Czasze, bowiem roztacza się stąd wspaniały widok na bliską i dalszą okolicę.\nPark Narodowy Gór Stołowych - zwiedzanie\nPark Narodowy Gór Stołowych dostępny jest dla turystów odpłatnie. Bilety należy wykupić na trasę na szczycie Szczelińca Wielkiego oraz na trasę wiodącą przez Błędne Skały. Ponadto na górny parking Błędnych Skał wjeżdża się wahadłowo, zgodnie z harmonogramem widocznym na tablicy na dole. Parking jest płatny i kosztuje niemało, bo 30 zł od samochodu osobowego (2021).\nParking: przy Szczelińcu można znaleźć bezpłatny, wjazd na parking Błędne Skały 30 zł\nGPS: 50°29'6N, 16°20'31E\nSpa Medical Dwór Elizy 33.8 km\nGóry Stołowe Dolny Śląsk\ndla rodziny parki narodowe\n50°29'6 N, 16°20'31E\n17 sierpień 2021 21:52\nNiesamowite widoki ze Strzelińca Wielkiego. Polecam\nNiesamowite góry pełne szczelin którymi trzeba się przecisnąć. Warto wybrać się na zwiedzanie z przewodnikiem.\nGóry Stołowe polecam bardzo gorąco. Formy skalne naprawdę zadziwiające.\n01 lipiec 2016 01:20\n17 czerwiec 2016 19:57\nWarto odwiedzić. Chociaż niewiele rozległych panoram można zwiedzić, jednak bogactwo skałek i łatwe trasy na wycieczki z dziećmi są wielką zaletą. Idealne na pierwszą wyprawę górską.\n10 czerwiec 2016 19:01\n11 sierpień 2015 14:46\nCudne miejsce - koniecznie trzeba zobaczyć, mnóstwo szlaków. Generalnie Góry stołowe sa pierwszymi górami, które odwiedziłam kilka lat temu i teraz nie wyobrażam sobie roku, w którym nie odwiedzę tych Gór 🙂