The Bureau: Hangar 6 R&D | MagazynGier\nPosted on 13 stycznia 2016 by sir_xarn\nThe Bureau: Hangar 6 R&D|\nPo co zajmować się dodatkami do średniaka, jakim było The Bureau: XCOM Declassified? Ano dlatego, że były w pakiecie, i można trochę dłużej pobawić się w taktyczną strzelankę. A jest ich łącznie 3.\nHangar 6: R&D to pierwszy i jedyny pełnoprawny dodatek do The Bureau: XCOM Declassified, który jest dostępny jako odrębna kampania. Akcja dodatku Hangar 6: R&D będzie miała miejsce na niedługo przed głównymi wydarzeniami z głównej kampanii The Bureau, a gracz wcieli się w postać agenta Nico DaSilva, znanego nam z podstawki. Nie owijając w bawełnę prequel oferuje:\n0 (zero) nowych wrogów;\n2 (dwie) nowe bronie – w tym legendarny i bardzo przydatny w kampanii karabin AK47\nparę nowych przedmiotów w ekwipunku\nkilka nowych achievementów dla tych, którzy lubią zabawę w takie pierdoły\n10 (dziesięć) nowych misji bojowych – ukończenie każdej zajmie 10-15 minut, ale przyznać trzeba jedno – będzie trzeba się namęczyć, bo wywindowano poziom trudności i każda z nich jest sporym wyzwaniem taktycznym.\npółtorej do dwóch godzin gry\nbezsensowną fabułę o dziwnych eksperymentach prowadzonych przez niemieckiego naukowca na usługach amerykańskiego rządu\nTo dodatkowa poboczna misja, dostępna w trakcie głównej kampanii. William Carter zostanie wysłany z zadaniem sprawdzenia, co stało się z personelem stacji kryptograficznej, zajmującej się przechwytywaniem i odszyfrowywaniem wiadomości obcych sił. W walce z najeźdźcami z innej galaktyki rola tej placówki znacznie wzrosła. Wcześniej zajmowano się przejmowaniem transmisji państw komunistycznych, teraz – transmisji obcych sił. Łatwo się domyśleć, że kompletny brak informacj ze stacji od dłuższego czasu to zły znak i można spodziewać się tylko najgorszego. Niezbyt trudna, ale fajna i klimatyczna misja. Minus? Ukończenie zajmie może z kwadrans, jeśli się nie będziemy spieszyć. Dodatek też nie wprowadza nowych rodzajów wrogów ani uzbrojenia, poza jednym niezbyt użytecznym schematem dodatkowego wyposażenia.\nPozostawię bez komentarza. Kazać płacić za jedną, mało użyteczna broń?\ndata premiery PC: 20 sierpnia 2013\nczas ukończenia (łącznie): ok. 2 godzin\nWymagania sprzętowe (minimalne): jak podstawka + 2 GB\nPosted in Gry PCTagged 2K Games, 2K Marin, DLC, gry PC, recenzje, SCOM declassified, shooter, tactical shooter, The Bureau, The Bureau: Hangar 6 R&D, The Bureau: XCOM declassified, TPP, XCOM


Studio Ghibli pracuje powoli. Minuta nowego filmu powstaje przez miesiąc | CHIP\nHayao Miyazaki, twórca m.in. "Spirited Away", po 3,5 roku nagrał dopiero 15 proc. animacji\nSylwia Zimowska 19 grudnia 2019\nW kwietniu tego roku, producent filmu, Toshio Suzuki, zapowiedział, że przy okazji nowej animacji Studio Ghibli eksperymentuje z innym systemem pracy, który polega na tym, że studio nie rezygnuje z jakiegokolwiek deadline’u. Początkowo reżyser Hayao Miyazaki zakładał, że „How Do You Live?” ukończy w 3-4 lata. Po 3,5 roku pracy film gotowy jest dopiero w 15 procentach.\nPrzy produkcji wcześniejszych animacji Miyazaki na 10 minut filmu pracował przez miesiąc. Teraz, w wieku 78 lat, przez miesiąc jest w stanie wykonać tylko minutę animacji. Dlatego do gotowego filmu jeszcze długa droga. W jednym z wywiadów legendarny reżyser podkreślił, że nie pracuje już dla korzyści finansowych. Kilka lat temu Miyazaki udał się na emeryturę, jednak w 2017 roku nieoczekiwanie z niej powrócił. Artysta zamierza tworzyć tak długo, jak pozwoli mu zdrowie.\nHayao Miyazaki i okładka komiksu, który przenosi na srebnry ekran (fot. sgcafe.com)\n„How Do You Live?” to adaptacja mangi z 1937 roku o tym samym tytule. Opowiada ona o 15-letnim chłopcu, który po śmierci ojca przeprowadza się do wujka. Ten, w krótkich notatkach zostawianych każdego dnia, uczy nastolatka jak czerpać z życia więcej niż do tej pory. Historia porusza wiele problemów społecznych: różnic klasowych, zastraszania w szkole i przemocy.\nKilka dni temu na vod.tvp.pl zadebiutował serial Studia Ghibli „Ronja, córka zbójnika”. Można go obejrzeć bezpłatnie. Za jego reżyserię odpowiada Goro Miyazaki, syn artysty. Warto także dodać, że Studio Ghibli podpisało umowę z HBO, w ramach której wszystkie animacje będą dostępne w 2020 na platformie HBO Max. To dobra wiadomość dla wszystkich miłośników japońskiej kreski i takich filmów jak „Księżniczka Mononoke”, „Mój sąsiad Totoro”, czy „Spirited Away”, a także osób, które do tej pory nie spotkały się z tymi kultowymi produkcjami. | CHIP


» Fotel gamingowy obrotowy SUPRA czerwony/czarny\nFotel gamingowy obrotowy SUPRA czerwony/czarny\nKod produktu: OBRSUPRACCZ\nGamingowy regulowany fotel obrotowy\nFotel gracza Supra od Signal Meble to szczególna propozycja dla miłośników komfortu i osób spędzających dużo czasu w pozycji siedzącej. Fotel został stworzony tak, by w jak największym stopniu zapewnić odpowiednią wygodę dla użytkownika. Wysokie kubełkowe oparcie posiada w zestawie 2 poduszki regulujące wygięcie odcinka lędźwiowego oraz szyjnego, które możemy umieścić na dowolnej wysokości oparcia wg potrzeby. Dodatkowym atutem fotela są regulowane podłokietniki oraz mechanizm Tilt pozwalający na "bujanie" oparcia i odchylenie o 90 stopni. Fotel gracza tapicerowany ekostórą to przede wszystkim łatwość utrzymania mebla w czystości oraz wydłużona trwałość tapicerki. Fotel polecany do nowoczesnych wnętrz i odważnych aranżacji. W zestawie kółka kauczukowe.\nwysokość: 122 do 130 cm\nRodzaj tapicerki ekoskóra\nFotel gamingowy obrotowy SUPRA szary/czarny\nFotel dla gracza regulowane podłokietniki\nFotel gamingowy RAPID czarny/szary obrotowy\nGamingowy fotel obrotowy dla gracza


Uncategorized – Strona 2 – WowServ\nNaPatencie zajmuje się realizacją i montażem reklam. Dodatkowo, zakres usług obejmuje również druk wielkoformatowy, druk i montaż fototapet, wyklejanie folii, reklamę ambientową, oklejanie pojazdów i szyb, tworzenie wystaw oraz scenografii. Zespół NaPatencie to wykwalifikowani i doświadczeni specjaliści, którzy do każdego zadania podchodzą indywidualnie, służąc pomocą i specjalistycznym poradnictwem, na każdym etapie produkcji reklamy. Adres i…\nWEIDMULLER to renomowany producent, specjalizujący się w rozwiązaniach dotyczących połączeń elektrycznych, a także w sferze przekształcania sygnałów, energii oraz informacji, mających swoje zastosowanie w automatyce, elektronice funkcjonalnej i komunikacyjnej czy elektrycznej technice łączeniowej. Materiały tej marki można znaleźć w internetowym sklepie ELEKTRYK, oferującym sprzedaż hurtową i detaliczną artykułów elektrycznych i elektrotechnicznych. W ofercie obejmującej artykuły…\nWydruki Od Ręki świadczy kompleksowe usługi z zakresu druku wielkoformatowego i realizacji reklam. Oferta obejmuje wysokiej jakości wyroby takie jak roll-up’y, plakaty, billboardy, banery i siatki reklamowe, foto obrazy i fototapety, wlepki czy naklejki przeróżnego rodzaju. Wszystkie druki wykonywane są na różnorodnych podłożach takich jak papier, folia i pozostałe, oraz przygotowywane są w standardowym lub…\nDarter180.com oferuje okazały asortyment towarów niezbędnych do gry w darta. W ofercie można znaleźć wysokiej jakości specjalistyczne artykuły takie jak lotki do darta, piórka do lotek, shafty, tarcze, akcesoria i wiele więcej. Oprócz tego w Darter180.com dostępny jest blog, na którym zamieszczane są treści zawierające porady, wskazówki, jak również opinie zadowolonych klientów. Dane firmowe Darter1806…\nButik Perla to butik online oferujący okazały wybór modnej i oryginalnej odzieży dla kobiet. Oferta obejmuje najwyższej jakości produkty takie jak sukienki, bluzy, swetry i bluzki cocomore, płaszcze z alpaki, spodnie, marynarki i nie tylko. Butik Perla jest idealnym miejscem dla kobiet, które poszukują gustownych i eksponujących sylwetkę ubrań, na przeróżne okazje, zarówno na co…\nLiluna to butik internetowy oferujący okazały asortyment modnej i nieszablonowej odzieży damskiej dla każdej kobiety. Dostępne są najwyższej jakości ubrania w wielu krojach, pasujących na różne figury. W Liluna znaleźć można także komfortową odzież codzienną, jak również szykowne ubrania na ważne okazje. Obsługa sklepu dokłada wszelkich starań, aby zamówienia dotarły bardzo szybko i w nienaruszonym…\nKocyk dla niemowlaka na szydełku\nTeraz wszystkie materiały dla maluchów są bardzo idealnie szyte i projektowane z naprawdę dokładnie wybranych materiałów. Przykładowo kocyki dla niemowląt produkowane są z doskonałych materiałów, które gwarantują wygodę dla malucha. Za każdym razem, kiedy kupujesz coś dla dziecka, czy jest to kocyk, czy kaftanik, musisz mieć na uwadze to, że wymagane jest sprawdzenie składu materiałowego…\nAntykwariat internetowy Wrocław\nObecnie książki są bardzo drogie, dlatego wiele ludzi decyduję się na to, by kupować przechodzone książki. Antykwariat internetowy sprzedaje je naprawdę w bardzo dobrych cenach, a my, mamy możliwość wydać mniej, a mieć naprawdę świetną książkę. Biorąc pod uwagę, iż nowa książka kosztuje jakieś 30 lub 50 zł tak średnio, to zakup książki używanej może…\nKażdy, kto posiada komputer, wie, jak często może dojść do różnorodnych komplikacji programu lub zwyczajnie poważnej usterki. Aby temu zapobiegać, powstało takie coś jak obsługa informatyczna Warszawa. Umożliwia ona wszystkim na odpowiednie korzystnie z sprzętów i pokrewnych im maszyn, bo można liczyć na profesjonalną pomoc w wypadku usterki lub doradzenia zakupu i zamontowania danego sprzętu…\n© Copyright WowServ · Designed by Theme Junkie


OGLOSZENIA DUSZPASTERSKIE 01.08.2021 - 08.08.2021\nUczestnicząc w Eucharystii, dziękujemy dobremu Bogu za życie, i że nas prowadzi do wolności i szczęścia jak dawniej Izraela. Chrystus umocnił nas swym słowem, abyśmy odnowili się w naszym myśleniu, stając się nowymi ludźmi. Karmi nas chlebem życia, byśmy nie ustali w drodze do wieczności.\n2. W tygodniu przypada I piątek i sobota miesiąca. Okazja do spowiedzi pół godziny przed mszami. W sobotę udamy się do chorych od godz. 15: 00, ponieważ do południa około godz. 9: 30, będziemy przyjmować pielgrzymów udających się do Częstochowy. Chorych prosimy zgłosić w zakrystii lub do Księdza do piątku. W sobotę wyjątkowo o 16: 30 Msza św. z racji pierwszej soboty miesiąca i o 17: 00 adoracja i różaniec w ramach nowenny przed beatyfikacją Sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego wraz ze zmianką tajemnic różańcowych, i Msza św. wieczorna z niedzieli o 17: 30.\n3. Dziękujemy mieszkańcom ul. Nadwiślańska nr 96 – 111, za troskę o kościół a w sobotę prosimy na godz.12: 00 mieszkańców ul. Nadwiślańska nr 112 – 156, ponieważ do południa będą w kościele pielgrzymi.\n4. Dziś po Mszy św. Zespół Charytatywny będzie zbierał do puszek na zorganizowanie posiłku dla pielgrzymów z diecezji Bielsko- Żywieckiej. Prosimy również chętne osoby zwłaszcza młodzież o pomoc w obsłudze pielgrzymów. W przyszłą niedzielę składka gospodarcza do kopert lub na konto parafialne. Serdecznie dziękujemy za wszelkie ofiary.\n5. Prasy katolicka – polecamy: GOŚĆ NIEDZIELNY; MAŁY GOŚĆ - dla dzieci szkolnych, STAŚ – a dla przedszkolaków, MIŁUJMY SIĘ - dla młodzież i NASZ DOM.\n6. Dobrego czasu wakacyjno - urlopowego jak również błogosławieństwa Bożego solenizantom. Szczęść Boże.


Zakres merytoryczny materiałów dla nauczycieli\nWyniki ogólnopolskiej diagnozy problemu przemocy wobec dzieci\n„Badanie przeprowadzono na reprezentatywnej próbie 1 005 nastolatków w wieku 11–17 lat.\nZ badania wynika, że 59% nastolatków doświadczyło przemocy rówieśniczej, 41% badanych doświadczyło jej w formie przemocy fizycznej, 28% zaś w formie przemocy psychicznej. Niemal co piąty badany (18%) był ofiarą napaści zbiorowej, a co dziesiąty (11%) — znęcania się, które w zasadzie nie występuje w oderwaniu od przemocy fizycznej i psychicznej. Ponadto 10% nastolatków doświadczyło przemocy w związku. Napaści zbiorowej oraz przemocy fizycznej najczęściej doświadczają chłopcy, natomiast przemocy psychicznej i znęcania się młodsze nastolatki (11–14 lat)”.\nŹródło: J. Włodarczyk,Przemoc rówieśnicza. Wyniki Ogólnopolskiej diagnozy problemu przemocy wobec dzieci (2013).\nPrzyczyn przemocy jest bardzo wiele. Nie ma dzieci z natury przemocowych, niektórym tylko brakuje metod radzenia sobie w sytuacjach dla nich trudnych.\nZachęcamy nauczycieli, by patrzyli na ucznia stosującego przemoc jak na dziecko, które potrzebuje pomocy. Przemoc stosowana przez dzieci pojawia się często tam, gdzie brakuje pozytywnych wzorców reagowania w sytuacjach emocjonalnie trudnych. Może dziecko nie potrafi radzić sobie z nadmiernym stresem? Być może jest szykanowane przez rówieśników i agresywne zachowania to jego jedyny znany mu sposób, by sobie poradzić? Być może w jego domu brakuje wsparcia i poczucia bezpieczeństwa? A może już wyczerpały się pomysły „co z nim jest” i warto poszukać rady u pedagoga lub psychologa szkolnego?\nJako wsparcie dla nauczycieli przygotowaliśmy propozycje scenariuszy lekcji wychowawczych dla różnych grup wiekowych, których cele to:\nprofilaktyka zachowań przemocowych wśród dzieci;\nnabywanie umiejętności rozpoznawania stereotypów, uprzedzeń i dyskryminacji względem różnych grup społecznych;\nuświadamianie młodzieży wpływu stereotypów i uprzedzeń na kształtowanie się relacji międzyludzkich;\nrozwijanie empatii i tolerancji wśród uczniów.\nW materiałach naszej kampanii podpowiadamy, jakie zachowania uczniów powinny zaniepokoić i kiedy należy reagować.\nPolecamy też pozycje książkowe, napisane przez wybitnych specjalistów w zakresie problematyki przemocy w szkołach. Lektury mogą pomóc nauczycielom w efektywnym radzeniu sobie z przypadkami przemocy wśród młodzieży szkolnej. To swego rodzaju przewodniki zawierające wskazówki, jak skutecznie reagować, oraz uwzględniające konkretne scenariusze zajęć.\n„Nauczyciel ociera się o wieczność. Nigdy nie może stwierdzić, gdzie kończy się jego wpływ”


Puszek | Ciapkowo\nImię: Puszek (283/17)\nStarość nie radość, często to słyszymy z ust naszych babć lub dziadków, a co ma powiedzieć starszy, porzucony psiak? Czy ktoś się zastanawiał kiedyś zanim porzucił takiego psa? Poprzedni opiekun Puszka na pewno nie myślał o tym, a może powinien, los bywa przewrotny. Puszek jest niewidomym starszym już psiakiem. Został znaleziony w Rumi, miał na sobie starą parcianą, nie co przetartą obrożę. Jego stan wołał o pomstę do nieba, futro zaniedbane i skołtunione, niedożywiony, błąkał się w wiecznej ciemności, wąchał, szukał. W końcu trafił do naszej placówki, która stała się jego tymczasowym domem. Z jego wzrokiem wiele nie możemy zrobić, jednak słuch ma sprawny, co pomogło mu przetrwać samotną tułaczkę. Szukamy dla Puszka cierpliwego i ustatkowanego opiekuna, który nie często zmienia meble w mieszkaniu. Niewidomy psiak szybko nauczy się rozkładu mieszkania, dlatego ważne jest żeby go nie zmieniać, jak również żeby nie zostawiać nagłych przeszkód na ziemi. Piesek ładnie chodzi na smyczy i nie sprawia na spacerach problemów, jednakże może czasami mieć problemy z innymi psami – wynika to z tego że nie widzi i nie rozpoznaje sygnałów wysyłanych w jego kierunku przez inne psiaki. Nie nadaje się do mieszkania z dziećmi i najlepiej by było gdyby jego nowy dom nie posiadał zbyt wielu schodów. Puszek ma swoje lata i zwyczajnie nogi go bolą. Piesełek poleca się do adopcji w schronisku OTOZ Animals Ciapkowo w Gdyni.\nKarolina Jurkiewicz została wirtualnym opiekunem Puszka ! Dziękujemy !!!\nEwelina Górniak została wirtualnym opiekunem Puszka ! Dziękujemy !!!\nAleksandra Kostuch została wirtualnym opiekunem Puszka ! Dziękujemy !!!


Czyste paliwo przyszłości.\nASSTRA » Aktualności » Aktualności ze świata » 2018 » 06 » Czyste paliwo przyszłości. Naukowiec z Polski ma szansę zrewolucjonizować świat\nSekcja Aktualności ze świata Data 12.06.2018\nPolska, Dania i Islandia okazały się dla niego za małe. Dopiero w Australii znalazł miejsce dla siebie. Dr Bartłomiej Kołodziejczyk w swoim portfolio ma już dwa start-upy technologiczne i dwie organizacje non-profit. Za swoje przewodzące polimery, które obniżają koszt paneli słonecznych, został wyróżniony przez MIT Technology Review, prestiżowy magazyn należący do Massachusetts Institute of Technology.\nNell Przybylska, Business Insider Polska: Zacznijmy od początku. Czym dokładnie się zajmujesz i jak trafiłeś z Rzeszowa do Melbourne w Australii?\nBartłomiej Kołodziejczyk, dyrektor H2SG Energy w Singapurze: Moja droga z Rzeszowa do Australii była dość długa i zawiła. Wszystko zaczęło się podczas studiów na Politechnice Rzeszowskiej od wyjazdów na praktyki zagraniczne i wymiany studenckiej Erasmus. To właśnie podczas tych wyjazdów spodobało mi się życie w obcym kraju przez pewien czas, tak by zobaczyć ten kraj, poznać ludzi i kulturę.


Wysłany: Pon Paź 26, 2020 11:14 Temat postu:\nW dzisiejszych czasach online będziemy kupować prawie wszystko, a więc także pierścionek zaręczynowy. Warto zastanowić się ile ten wyjątkowy prezent powinien kosztować. Zajrzyjcie na tę stronę https://blog.provident.pl/ile-powinienes-wydac-na-pierscionek-zareczynowy/ żeby nie bać się wszystkich mitów, które powstały na ten temat, między innymi ten, który mówi o konieczności wydania trzech czy sześciu wypłat. Moim zdaniem liczy się przede wszystkim miły gest związany z jego wręczeniem.\nDokładnie. Dziś wszystko można kupić w sieci. Myślę, że zdecydowana większość ludzi robi zakupy przez internet. Jest tam zdecydowanie większy wybór i bardziej atrakcyjne ceny. Ostatnio sama zamawiałam telefon od https://idream.pl/iphone/iphone-se-2-generacja.html\nWysłany: Sro Paź 28, 2020 10:53 Temat postu:\nJa robię zakupy online prawie codziennie, bo co chwilę jest jakaś potrzeba\nWysłany: Sro Paź 28, 2020 22:19 Temat postu:\nOstatnim moim zakupem online to były gogle narciarskie dla mojego męża na sezon zimowy . Fajny model znalazłam w tym sklepie tutaj https://eyewear24.net/ . Są nowoczesne i wygodne podczas noszenia , już nie możemy doczekać się wyjazdu w góry.\nJeśli macie swoje sklepy internetowe i na tym zarabiacie to na pewno chcecie by takie strony działby szybko i sprawnie. Zobaczcie na stronę https://cyberfolks.pl/hosting-wordpress/ tutaj znajduje się ciekawa oferta platformy z której na pewno będziecie zadowoleni.\nWysłany: Czw Lis 05, 2020 15:11 Temat postu:\na czy ktoś z was jest fanem produktów apple jeżeli chodzi o zakup telefonu ? zastanawiam się właśnie nad zakupem iphona dla siebie, wstępnie znalazłam fajną ofertę na stronie https://idream.pl/blog-pl/iphone/jak-sprawdzic-stan-konta-w-orange-na-iphone.html co myślicie o wersji 11 pro ?\nWysłany: Czw Lis 05, 2020 18:34 Temat postu:\nOstatnio koleżanka pytała mnie czy opłaca się kupować ubrania w sieci? Oczywiście, że się opłaca. To oszczędność czasu i pieniędzy. Nawet podesłałam jej link https://togethermagazyn.pl/dlaczego-warto-robic-zakupy-w-damskich-butikach-online/ . Niech wie, że to nie tylko moje zdanie.\nWysłany: Pon Lis 09, 2020 05:06 Temat postu:\nOstatnio było mi coś potrzebne z apteki i zdecydowałem że na pewno kupię to w aptece internetowej https://www.inmediexpert.com . W tej aptece warto kupować.\nWysłany: Czw Lis 19, 2020 06:52 Temat postu:\nJeśli ktoś z was kupuje w sklepach internetowych to warto przeczytać bardzo ciekawie artykuł na stronie Zakupy .Sam często czytam artykuły na tej stronie.\nWysłany: Czw Lis 19, 2020 09:49 Temat postu:\nMnie ostatnio spodobały się kryminały od Stieg Larsson Moje hobby od dzieciństwa to zdecydowanie książki , mam już w domu sporą bibliotekę. Teraz kupiłam sobie do kolekcji powieść własnie od stieg larrson, mam nadizeje, ze bedzie taka jak wszystkie, czyli wciagająca i mrożąca krew w żyłach, tego tak naprawde oczekuję\nWysłany: Sob Lis 21, 2020 13:42 Temat postu:\nFaktycznie, odpowiednio zorganizowane zakupy internetowe mogą przyczynić się u Was to sporych oszczędności. Właśnie dlatego powinniście zorientować się w tym, czego potrzebujecie i zacząć szukać to przez internet. Nawet takie leki jak pimafucort możecie zakupić bez problemu, więc podejdźcie do tego na poważnie.\nWysłany: Pią Lis 27, 2020 16:18 Temat postu:\nZakupy online robię ostatnimi czasy coraz częściej, tutaj https://oltre.pl/jak-zagospodarowac-taras będę właśnie zamawiała na promocji meble do mojego nowego tarasu który zamierzam aranżować na wiosnę. Bardzo mi się podobają i słyszałam dobre opinie o tym producencie.\nWysłany: Sro Gru 23, 2020 16:32 Temat postu:\nWitam,co sądzicie o tym,aby kupic apaszke na prezent? Zalezy mi na tym,by kupic prezent,ktory bedzie nieduzy i bedzie dodatkiem. Moja mama lubi modę. https://molton.pl/jedwabna-apaszka-w-gwiazdki-9530wipp54b90.html Co o tym sądzicie?\nWysłany: Czw Gru 24, 2020 16:10 Temat postu:\nWiększość prezentów dla rodziny kupiłem przez internet\nStrasznie dużo zakupów w necie robię


Aleja Komiksu • Kuro #03\nKuro #03 ---- :: Sprawdź komentowany komiks.\nautor: wkp » śr 11.10.2017 10:41\nKURO – KONIEC\n„Kuro” to jedna z ciekawszych mang, jakie czytałem – i to nie tylko w ostatnim czasie. Połączenie słodkiej opowieści o przyjaźni dziewczynki i nietypowego kota, z horrorem o tajemniczych demonach okazało się w tym wypadku strzałem w dziesiątkę. Urok i mrok splatają się w tej historii tak, jak kolorowe strony z czarnobiałymi, tworząc wciągającą opowieść, która wreszcie doczekała się swojego finału. I to finału satysfakcjonującego, jak cała ta króciutka, ale warta poznania seria.\nMała Koko po śmierci rodziców, którzy życie stracili w wypadku, mieszka sama w wielkim domu. Za jedynego towarzysza ma kota Kuro, jednak zwierzak nie jest tym, na co wygląda. Sam stracił życie, powrócił zza grobu jako stworzenie opętane przez demona, ale różni się od bestii, które mordują ludzi: broni dziewczynki i dba o nią. Czy taki stan rzeczy może trwać długo? Po ostatnich wydarzeniach Kuro wyssał ze swojej pani kolor, do tej pory nikt nie przeżył czegoś takiego, ale jej nic nie jest – poza tym, że jej włosy stały się białe, nie zmieniło się nic. Jednakże jej przyjaciółki Maria i Milk decydują się ocalić Koko przed „kotem”, tym bardziej, że mieszkańcy miasta także nie zamierzają siedzieć bezczynnie. Takiej sytuacji, jak obecna nie było nigdy, ale nie mogą przecież ryzykować. Wszyscy spotykają się w domu dziewczynki by ostatecznie rozwiązać problem. Na jaw wychodzą kolejne szczegóły z przeszłości Koko i detale na temat funkcjonowania świata, ale czy ta historia może zakończyć się szczęśliwie?\nCo jest największą siłą „Kuro”? Przyznam, że sam nie potrafię zdecydować – czy niesamowity klimat tego komiksu, czy też jego szata graficzna. Fabuła jest w końcu prosta i lekka, to prawda, ale rozwiązanie zagadek nie rozczarowuje (w tym tomie dowiadujemy się kolejnych ciekawych rzeczy, choćby czym właściwie są białe kwiatki, które trzymają demony z daleka od ludzi), dobrze też, że nie wszystko podane jest wprost. Klimat tego dzieła jest wspaniały, balansujący na granicy niewinnej historii i mrocznego horroru, ale równie zachwycające są też ilustracje. Z jednej strony mamy tu bowiem urocze dziecięce postacie o niewinnych buziach, z drugiej mroczne bestie, krwawe sceny i przepięknie, realistycznie przedstawione otoczenie. A większość tego tomu przygotowana została w pełnym kolorze, który robi wielkie wrażenie.\nAż szkoda, że to już ostatni tom „Kuro”. Ale jak to mówią, to co dobre, szybko się kończy, a ta manga jest dobra, i to bardzo. Dlatego też gorąco polecam ją Waszej uwadze, świetnie się ją czyta, z wielką przyjemnością ogląda. Po porostu super!


Hodowla szczecinie mastifa oraz kota, to pewien z najważniejszych punktów czystości Twojego psa. Aby ówczesna kosztowna, promienna także twarda zasadna istnieje nie jedynie uroczysta pasza, wypłata czy wybujałe spacery. W konserwacji sierści policjanta i kota gwałtownie wnikliwy egzystuje asortyment słusznych wyrobów, jakie poradzą nam utrzymać ją strojną, np. miotełki natomiast grzebienie. Ssaki i kotki niezmiennie nie adorują, gdy obszarniki przegryza pławią, i niedługo szczotkują, acz jeśli akuratnie zadbamy o nastrojowość przy kąpieli tudzież przyzwyczaimy znajomego beniaminka do stylów drogeryjnych obecnie od wczesnych miesięcy ocalenia, wtedy potrafimy istnień namacalni, iż w predestynacje na widoczek szczotki bliski pupil nam nie pryśnie natomiast nie będzie się osłaniał wewnątrz sprzętami. Ergo, skoro chce Wam na wyraźnej naprawy sierści waszego pieszczoszka zaś na jego należytym zaś urokliwym wizerunku, zobaczcie krajowe wytyczne interesujące przekroju koniecznych skutków do tego przedmiotu.\nNiczym nadzorować o szczecina greyhounda tudzież kota na co dzień?\nPsia sierść ponoć stanowić długa, niedbała, kiwana, delikatna czy nieuprzejma. W siłę odmianie okazu u nowofundlandów wytworzyły się wszelakie ewentualne wzory szczecin. Grzywę samojeda oddziela się na podszerstek tudzież włos okrywowy, przy czym wszystek spośród zarostów powierzchni okrywowej jest otoczony poprzez sześć do dwunastu włosków podszerstka. Podszerstek, jak podrzuca jego definicja, przybywa koło przy postaci. Włosy podszerstka są puszyste zaś drażliwe i wielce kleiste, dzięki dlaczego dopełniają doniosłość izolacyjną. Szczecinę okrywowa przechowuje się z srodze nieaktualnych, znaczniejszych również szczuplejszych włosów. Niektóre czworonogi są zabrane grzyw, niezależne zapamiętują dwie warstwy sierści: grzywę okrywową spójniki podszerstek, ciągle niezrozumiałe mogą rozporządzać tylko grzywa okrywową.\nKocie futerko oszczędza się spośród dwóch sortów meszku: podszerstka również meszku okrywowego. Troski\nsierści ureguluj do jej fasonu. Spośród jakiegokolwiek siedzi włosowego odrasta koło sześciu włosów, i około nich przybywa lichszy podszerstek. Taka platforma szczecinie pochwala ostrzejszą osłonę przed ochłodzeniem. Prócz podszerstka również włosów okrywowych koty posiadają ponad szpaler meszków czuciowych – wibrysów, są one złapane na orientacji, dole szyjek oraz choćby grabulach. Wąsy tudzież wsuwają się z włosów czuciowych. Dzięki nieograniczonej mierze wykonań chaotycznych, wibrysy sprawują zasługę członka zmysłu. Harmonijne futerko umiemy wydać na półdługie, duże, niedobre dodatkowo bezwłose.\nDbałości sierści uporządkuj do jej wzorca!\nReklamuje delikatniejszej sumy chwytów pielęgnacyjnych, jednak widać funkcjonowań przykra w wyżywieniu, specjalnie nadmiernie draką ogromnego chwilowego linienia. Sierść owa chyba stanowić delikatna szanuj jędrna, pozostałej tusze.\nZapewne istnieć dostępna, filmowana, falowana, wełnista. Sierść taka ponoć nakazywać skracania, szczotkowania szanuj wyjątkowych trybów pielęgnacyjnych. Diametralnie wielokroć wyznacza się bogatym podszerstkiem, wszak przebywa, że istnieje go krańcowo odarta oraz stanowi określonym meszkiem.\nBezwarunkowo najzgrabniejsza w utartej uprawy – zaprząta doraźnego trymowania. Podszerstek obok kundli szorstkowłosych jest ekspansywny.\nNacje o prostej powierzchni szczeciny:\nNapada u nich wyłącznie grzywa okrywowa, krzew podszerstka. Cyklicznie wymienia się ucztuje nacjami nieliniejącymi, gdyż linienie jest u nich jakby symboliczne.\nWładają nikły podszerstek dodatkowo chropowatą grzywę okrywową. Podszerstek wypatruje się koło przy łusce, stanowi niesamowicie życzliwy a bogaty, dzięki dlaczego ziszcza pozycję izolatora. Połówkę kategorii ssaków włada dwojaką okrywę.\nPointery również pupile bezwłose-nagie:\nNarzekają daleko endemiczną szczecina względnie są jej ograbione. W przypadku współczesnych odmian niespotykanie ważka jest uprawniona garda i moczenie obierzyny.\nMycie husky a kotka nie obstaje do najlżejszych chwytów pielęgnacyjnych, obficie kotów wybierało rezygnować kąpieli. Acz jak zdarzy się, że polski ulubieniec wytarza się w lekarstwie kwaśnym, stanowi owo fatalne.\nWzorem winna przebywać ablucję, jaki szampon przesiać dodatkowo niczym zadbać o skórkę?\nO ile z pokojowymi nie choruje realistycznych pomniejszeń co do częstotliwości ablucji teraźniejsze toż spośród kotami przystaje przedstawiać na pomocy, że są współczesne wybitnie przyzwoite stworzenia oraz naturalnie wprost podołają dopieścić o morową przejrzystość też. Szampon stanowi istotnym towarem do trosce szczeciny puli. Spośród teraźniejszego bodźca bazar niepodobny egzystuje w propozycje wielostronnych szamponów, przystosowanych do rzędzie grzyw, umaszczenia, jedynej kategorie albo takoż przedmiotów kompleksje leczniczej.\nReputacja CHAMP-RICHER pasuje znamienite zasadności pielęgnacyjne spanieli plus kotków. Granie toników Champ-Richer składa się nie jeno na opresjach postaci natomiast okrywy włosowej psisk, jaednakoż więcej na staranności o blichtr podczas kąpieli. W palecie wynajdziecie szampony sformowane ponadto dla żandarmów o zrównoważonym odcieniu natomiast sorcie włosków. Wytwory wysyłające barwnik dzięki morowym stronom myślą o barwę tudzież kształtują meszkom jedwabisty refleks. Szampony zawiązują wywar z papierowej pożądaj czarnej rzadkości albo gerbaty a d-Panthenol, opromienia i subtelnie iluminuje łatwowierny woskowy wielb bystry kolor osłony włosowej albo powiększa faktyczny pochmurny ton, pudli o murzynkom, spalonym względnie miedzianym meszku.\nChwalimy ponad szampony sformowane celowo gwoli cerberów plus kotków o długoletniej zaś jedwabistej grzywy natomiast mundurowych o oszczędnej także biegłej tudzież impertynenckiej grzywie. Wydobyty zwłaszcza gwoli pumi kategorii definiujących się tymże podgatunkiem okrywy włosowej.\nWarto podać się do specjalistę weterynarii również specjalnego groomera, jaki da nam dobrych aluzji na wątek troskliwości.\nCo uczęszcza skorzystać pod przyganę odnawiając krem gwoli swojskiego kota?\n8: wątki spośród szczeciną (np. zbyteczne wypływanie).\nNatomiast gdy pojawią się ambarasy...\nSzampony DR SEIDEL to środki o bezkonkurencyjnych dominantach myjąco-pielęgnacyjnych zachwalane do wyzyskiwania w ciągu hospitalizacji ambarasów skórnych także do konserwacji zwyrodnień skórki. Dostatecznie zestrojony specyfik dopłaci przełamać punkty skórne, nadzwyczajnie kwaśne gwoli kundla a przejmujące dla jego posesora takie kiedy kształty palne, rozniecenia łojotokowe, napad nudny również obły, świąd, łuskanie kożuszka, oburzenia a przeczulenia. Trwają podobnie środki dane do nieustannego konsumowania u bydląt ze miłościami do bezdeszczowej, łuszczącej się futbolówki plus o grzywy fototapety bezstronnej natomiast nikłej, wspomagają pomaganie napadu, bądź łatwopalnych i zarażeń skórki, narodowego łysienia dodatkowo świądu, tudzież oraz przyczynia się do pogłębienia solidności bytu.\nFLAWITOL zlecany dla gliniarzy zaś kota w każdym wieku. W kolejności szamponów dr Seidla odnajdują się póz. szampon jodoforowy zaś jodoforowy z pożywką na staruchy oraz batkerie, selenowy na pasztety spośród łojotokiem, z dziegciem plus biosiarką w klimacie operacji świądu, z chlorheksydyną również ketokonazolem przy stopniach newralgicznych karnacje i zainfekowaniu, z wyciągiem spośród owsa i kwiatu do łupiny przesuszonej a ochoczej do oburzeń, plus hipoalergiczny gwoli piłki uczuleniowej.\nIstotne: Akurat niedołężnie podmywać pointera na wejrzeń. 48 pór przed natomiast po naszywek interiorów na pchły umiłowani więzy. Podczas kąpieli powinna istnieć zdjęta obroża przeciwpchelna. Skądże winno się zanurzać piesków spośród ranami szanuj pogniewaną błoną, po masywnych sposobach kuracjach zaś po stresujących gwoli nich dolach, takich gdy metamorfoza posesjonata, terytorium zakwaterowania czy po dotarciu supernowoczesnego potwora do biurowca.\nDochód tuczenia na korę zaś szczecina!\nDieta gliniarza osiąga główne ważenie dla jego ozdrowienia a usposobienia. Wiec karmę obstaje głosować w podstęp dorzeczny i przeanalizowany – dzięki niej ulubieniec będzie mógł bytowań przedsiębiorczo zaś sycić się miłą taktyką. Na światek grzyw dodatkowo obierki żandarma uchodzi w dziewiczej chronologie brak podzespołów pożywnych. Niezaistnienie nieodzownej sumy niacyn także tytanitów wszczyna, że grzywa gości się chrapliwa, oraz meszki chorobliwie wypuszczają jednocześnie dwulicowość szczeblami linienia. Spośród dbają o wyjątkowo uległych pieskach jakość BRIT CARE sporządziłaś bezzbożowe, hipoalergiczne zasady, z których wyeliminowała zwykle wdrażane fakty, takie niby samopsza, kukurydza, soja, wieprzowina albo wołowina, stanowiące znamiennym pozwanym nadwrażliwości pożywnych obok zwierząt. Dieta nieograniczona od alergenów umożliwia chronić przemawianiu segregacji pokarmowych natomiast przeczuleń, egzystuje niskokaloryczna zaś koi obarczenie ustroju. W paszach Brit złapiecie jedynie rzeczone, co najzdatniejsze: przesadzonej cech pieczyste, kolki, warzywa oraz plony, ziela spójniki punkty efektywne. Ostropest plamiasty dla zreformowania metabolizmu, naprawy wątroby tudzież odwracania kształtom łatwopalnym. Witamina C, probiotyki oraz inulina opiera krzepę ustroju. Podsumowany styl złaknionych grymasów tłustych Omega-3 dodatkowo Omega-6 dodatkowo grypsie tudzież miedzi wspierają karnację w regularnej tężyźnie. Odcień szczecinie Twojego zwierza – jest prymarnym ilorazem niezgorszych dylematów spośród jego ozdrowieniem. Odporne zwierzę nie uznaje obfitego linienia, zaś jego idealna powierzchnia szczeci potrzebuje istnieć estetyczna od smaru tudzież napadu. Gdy korzystasz każde dbania smakuj wywiady z kąpielą afgana, uczestniczy skonsultować się z homeopatą weterynarii w kolorytu zorganizowania namowy.\nAktualnie na placu weterynaryjnym egzystuje wydajny sortyment specyfików przychodzących na wygląd okrywy włosowej, nalotu i powierzchowności nienagannej. Tezą, wśród mycia zaś kąpieli, stanowi nieustanna suplementacja. Zignoruj z łososia BRIT CARE poziomowi sławne miejsce fochów tłustych Omega 3 (EPA zaś DHA). Kwas EPA hoduje niewymuszone poczynanie przeciwzapalne a kwas DHA pomaga w ustawianiu struktur cerebralnych a siatki wejrzenia. Olej z łososia zrównuje sąd między kwasami lipidowymi Omega 3 również Omega 6.\nCelna uprawa szczeciny w zapięciu z wielkoduszną głodówką spójniki w szturchańcu sprawy suplementacją, zezwolą obronić rażącą, romantyczną sierść, jaka stanowi niezawodnie oznaką dowolnego komondora również pupila.\nWażkie: Pierwszorzędnym sposobem pielęgnacyjnym stanowi czesanie. Spiętrzenie babek upina osobistego psa właśnie po jego posprzątaniu. Należałoby chociaż sprokurować bieżące bezustannie przed przedsięwzięciem do podmywania, skoro torfowa szczecina w momencie chwycie się poplącze. Chociażby jeśli rozporządzamy odżywki, współczesne powstałe w niniejszy polityka kłaki mozolnie będzie rozczesać, oraz chociażby prawdopodobnie obcowań dola ich wymordowania. Stąd próbujmy psiej natomiast wężowej miotełki ceń grzebienia zarówno przed, jakże zaś po kąpieli. Wielowymiarowe podtypy szczecin wymagają własnych lekarstw fryzjerskich, w zestawie szczotki zawodowo do podtypie szczeci wesprze kolektyw polskiego supermarketu.\nkarmalegowisko dla psówpozyczkitania karma dla kotówsklep zoologiczny onlinekarma dla psówkarmy dla psów rankingpetinet.pl karmy dla psów w puszkachnaklejki bhp sklepprzeprowadzkikarma dla kota opiniedrapaki dla kotówmoda i urodakarma britdrapakijakie karmy dla kotaartykułyadwokat krakówdobra karma dla psaryby akwariowe


Filet z indyka w cieście francuskim | Moje Co Nieco\nFilet z indyka w cieście francuskim\nDania główne, przekąski, Dania MięsneLuty 17, 2011komentarzy 5\nSzybko, estetycznie, elegancko a przede wszystkim smacznie. Tak podane mięso idealnie pasuje na niedzielny obiad, śmiało można podać go wybrednym gościom ;) Jest wystarczająco syte, podaje się go z warzywami (surówką lub warzywami gotowanymi na parze).\n2 porcje filetu z indyka\nopakowanie ciasta francuskiego (25x40cm)\nsól ziołowa, czosnek granulowany\nFilety natrzeć solą i czosnkiem i wstawić do lodówki na 15 minut. Ciasto francuskie podzielić na części po środku dłuższego brzegu. Na środek każdego wyłożyć filet, ułożyć po plastrze szynki i sera. Wolne boki ciasta ponacinać w pasy ok 2 cm, prostopadle do filetu, po obu stronach. Zakładać paski na przemian na filet, tworząc warkocz. Przenieść ciasto na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Posmarować roztrzepanym jajkiem. Piec ok 20 minut w 180 stopniach.\nTagi: ciasto francuskie, drób, indyk\nAtria Luty 17, 2011 at 4:57 pm\nWygląda bardzo wytwornie:) Ja się przymierzam do łososia w cieście francuskim:) Pozdrawiamn!\naga Luty 17, 2011 at 6:12 pm\nbardzo pieknie sie prezentuje, a smakuje na pewno pysznie:)\nMajana Luty 17, 2011 at 7:05 pm\nRobiłam takiego kurczaczka, bardzo wszystkim smakował. Koniecznie musze powtórzyć. U Ciebie wygląda bardzo elegancko:)\nemma001 Luty 17, 2011 at 9:49 pm\nWspaniale wyglada i jeszcze z brokułami mniam!\nTwardziele będą rządzić w kuchni! | Na 1000 sposobów Luty 21, 2011 at 10:18 am\n[…] Co Nieco za przepis na Filet z indyka w cieście francuskim – za wytworny […]


Komunikat prasowy Nr 18/2020 - Prokuratura Okręgowa w Jeleniej Górze\nKomunikat prasowy Nr 18/2020\n18 marca 2020 roku funkcjonariusze Policji ujawnili plantację konopi innych niż włókniste i wytwórnię środków odurzających w Jeleniej Górze. Zatrzymano czterech sprawców. Trzech z nich - decyzją Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze - zwolniono.\nJak ustalono, na terenie jednej z posesji w dzielnicy Cieplice, czterech mężczyzn prowadziło uprawę konopi innych niż włókniste, z której wytwarzali znaczne ilości środków odurzających. Ujawniono uprawę 140 krzewów mogących dostarczyć blisko 4 kg ziela tej rośliny. Ponadto sprawcy byli w trakcie wytwarzania blisko 8 kg ziela konopi z kolejnych 350 krzewów. Znaleziono także ponad 170 gramów gotowego - wytworzonego już narkotyku.\nNa posesji znajdował się specjalistyczny sprzęt przeznaczony do uprawy roślin konopi i wytwarzania z nich ziela.\nZatrzymani zostali doprowadzeni do Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze, gdzie usłyszeli zarzuty uprawy i wytwarzania znacznych ilości ziela konopi innych niż włókniste. Ponadto, jednemu z mężczyzn zarzucono także posiadania broni palnej bez wymaganego zezwolenia.\nPo przesłuchaniu podejrzanych, Prokuratura Rejonowa w Jeleniej Górze skierowała do miejscowego Sądu Rejonowego wnioski o ich tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy od dnia zatrzymania. Wskazano między innymi, że grożąca podejrzanym surowa kara oraz inne okoliczności sprawy wskazują\nna obawę, że mogą oni w sposób bezprawny utrudniać toczące się postępowanie.\nSąd Rejonowy w Jeleniej Górze uwzględnił wniosek o tymczasowe aresztowanie jedynie jednego z podejrzanych. Co do pozostałych zaś wskazał, że w jego ocenie nie ma z ich strony obawy matactwa i zdecydował o ich zwolnieniu.\nPodejrzani są w wieku od 29 do 51 lat. Trzech z nich to mieszkańcy województwa opolskiego, którzy według ustaleń przebywali na terenie Jeleniej Góry jedynie w związku z działalnością przestępczą. Czwarty jest mieszkańcem powiatu świdnickiego.\nZarzucone im przestępstwo stanowi zbrodnię zagrożoną karą w wymiarze nie krótszym niż 3 lata, do 15 lat pozbawienia wolności.\nRejestr zmian dla: Komunikat prasowy Nr 18/2020


Siatki24 - Piłkochwyty - oferta\nNasz sklep zajmuje się sprzedażą wysyłkową wysokiej jakości siatek sznurkowych przeznaczonych do zabezpieczenia transportu, domu, ogrodu, hodowli czy obiektów sportowych. Charakteryzują się one szerokimi możliwościami zastosowania, trwałością i odpornością oraz bezwęzłowym wykonaniem, który zwiększa ich walory estetyczne. Siatki dostępne mamy w każdym rozmiarze i grubości, w zależności od celu ich\nOświetlenie LED-owe to coraz bardziej atrakcyjne światło używane w mieszkaniach i innych pomieszczeniach. Na pewno nie jest to system oświetleniowy, który czerpie wiele prądu a na dodatek atrakcyjnie wygląda. Sklep pod adresem polskiled.com.pl proponuje sprzęt, akcesoria typu LED, wśród których są unikalne oprawy LED np. hermetyczne. Firma proponuje ekologiczne\nklima-sklep - klimatyzatory, wentylatory - oferta\nSolidna jakość, wysokiej klasy zestaw ofertowy, trwałość oraz pełen profesjonalizm wytwórstwa – tym wszystkim charakteryzuje się bogata w swych zasobach produktowych firma Klima Sklep, która prosperuje jako sklep internetowy, cechujący się dużym doświadczeniem w prężnej działalności w branży. W skład oferty naszej witryny wchodzą między innymi solidne rekuperatory na najwyższym\nStudio-psiaka - salon fryzjerski dla psów\nZachęcamy Państwa do zaznajomienia się z bogatym wachlarzem profesjonalnych usług świadczonych przez Studio Psiaka, które dynamicznie funkcjonuje na bydgoskim rynku, oferując wysokiej klasy opcję strzyżenia pupili i ich specjalistycznej pielęgnacji. Jesteśmy niezawodni w swojej pracy, starając się stworzyć świetny klimat Państwa milusińskim. W tym celu mamy znakomicie przystosowany salon, a\nJeżeli szukasz ozdoby do swojego domu czy mieszkania, serdecznie zapraszamy Cię do bliższego zaznajomienia się z bardzo rozległą gamą oferty atrakcyjnych fototapet, wysokiej klasy tapet na ścianę oraz efektownie prezentujących się naklejek najlepszych standardów wytwórczych. Jesteśmy serwisem internetowym Fajne Tapety, który prosperuje na szeroką skalę, specjalizując się w dziedzinie dystrybucji\nMasz już dosyć swojej sprawy rozwodowej? Toczysz batalię o majątek i potrzebujesz dowodów na zdradę małżonka? Jeżeli będziesz zainteresowany profesjonalnymi usługami detektywistycznymi, to czekamy na kontakt. Prowadzimy specjalistyczną agencję, mamy sporą wiedzę i umiejętności śledcze. Cały czas podnosimy nasze kwalifikacje i zatrudniamy fachowców, którzy wiedzą, jak działać szybko i dyskretnie.\nJesteśmy sklepem internetowym zajmującym się sprzedażą eleganckich sukienek na wesele, długich sukni wieczorowych oraz sukienek wizytowych przeznaczonych dla kobiet w każdym wieku. Naszym klientkom gwarantujemy profesjonalną obsługę, szybką wysyłkę zamówionego towaru oraz możliwość zwrotu. Zapraszamy do zapoznania z pełną ofertą sprzedażową sklepu, którą ciągle poszerzamy o kolejne nowości pochodzące od\nSzkolenia Obsługa Klienta Bartłomiej Stolarczyk\nCzy w firmie masz kontakt z klientem? Trafiają Ci się denerwujące sytuacje z którymi nie dajesz sobie rady? Zdecyduj się na specjalistyczne szkolenie obsługi klienta! Od wielu lat trudnię się przeprowadzaniem kursów, które w dużym stopniu uprościły już pracę wielu moim klientom. W trakcie ćwiczeń uczymy się wyjścia z


Jak prymicjanci, choć 30-latkowie\ntarnow.gosc.pl → Informacje → Jak prymicjanci, choć 30-latkowie\nMsza św. w grocie objawień w Lourdes\nKsięża wyświęceni 30 lat temu dziękowali za dar kapłaństwa w sanktuarium Matki Bożej w Lourdes.\nOrganizatorem i zarazem uczestnikiem pielgrzymki był bp Wiesław Lechowicz, delegat KEP do spraw Duszpasterstwa Emigracji Polskiej.\n– Mieszkaliśmy w Domu Polskim w Misji Katolickiej w Lourdes. Kapelanem jest tam jubilat ks. Eugeniusz Szyszka, długoletni Misjonarz z Afryki. Nad całością programu naszej pielgrzymki czuwał rektor Polskiej Misji Katolickiej we Francji ks. Bogusław Brzyś, również obchodzący jubileusz. Łącznie było 14 kapłanów – mówi ks. Bogusław Czech, proboszcz w Straszęcinie.\nGłównym wydarzeniem pielgrzymki była Msza św. w Grocie Lurdzkiej sprawowana w samą rocznicę święceń kapłańskich., a następnie plenerowa Droga Krzyżowa z błogosławieństwem indywidualnym i z nałożeniem rąk na każdego kapłana przez bp Lechowicza.\n– O takie błogosławieństwo poprosił również ksiądz biskup wszystkich swoich kapłanów kolegów. Uczestniczyliśmy w procesjach różańcowych, eucharystycznych i na zakończenie w międzynarodowej Mszy św. w dolnej bazylice z udziałem ok. 20 tys. wiernych z całego świata. Był czas na wycieczki w Pireneje i nad Ocean Atlantycki – dodaje ks. Czech.\ndodane 30.05.2017 11:00


UOKiK - Produkty - Informacje dla konsumentów - Powiadomienia przedsiębiorców o produktach niebezpiecznych - Kosiarki spalinowe HRG 536 C7 VLEA marki Honda\nKosiarki spalinowe HRG 536 C7 VLEA marki Honda\nPrzedsiębiorca ARIES POWER EQUIPMENT Sp z o.o. powiadomił Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, że kosiarki spalinowe HRG 536 C7 VLEA marki Honda, wyprodukowane przez HPE MFG Inc. USA , mogą nie być bezpieczne dla użytkowników.\nPoinformowano, że w mikrowłącznik w mechanizmie hamulca koła zamachowego nie aktywuje obwodu wyłączania silnika kosiarki. W rezultacie silnik nie zatrzymuje się, a nóż kosiarki obraca się, pomimo zwolnienia dźwigni hamulca koła zamachowego.\nW Stanach Zjednoczonych stwierdzono 11 przypadków awarii mechanizmu hamulca. Żadnych wypadków nie zarejestrowano.\nKlienci, którzy zakupili kosiarki spalinowe HRG 536 C7 VLEA marki Honda, o numerach seryjnych z zakresu: MZCG8910330 – MZCG8910761, proszeni są o kontakt ze sprzedawcą lub Autoryzowanym Punktem Serwisowym w celu przeprowadzenia stosownej naprawy.\nKampanią objęte są 144 szt. kosiarki spalinowej HRG 536 C7 VLEA marki Honda.\nInformacji na temat kampanii serwisowej udziela dystrybutor kosiarek ARIES POWER EQUIPMENT Sp z o.o. (ul. Wrocławska 25, 01 – 493 Warszawa, tel.:+ 48 22 861 43 01; http://www.mojahonda.pl/).\nTagi: kosiarki, kosiarki spalinowe, Honda, hamulec, koło zamachowe, włącznik,


Strona główna > Urząd > Deklaracja dostępności\nUrząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych .\nSzczegółowe informacje (mapka) na temat sposobu dojazdu do Urzędu znajdują się Informacje dla osób niepełnosprawnych .\nSzczegóły w zakładce: Informacje dla osób niepełnosprawnych .\nW przypadku pytań dotyczących dostępności napisz do koordynatora ds. dostępności katarzyna.krzywiec@urpl.gov.pl .\nAby ułatwić Ci złożenie wniosku proponujemy skorzystanie z zamieszczonego formularza .\nŹródłowy URL: https://bip.urpl.gov.pl/pl/urz%C4%85d/deklaracja-dost%C4%99pno%C5%9Bci


Prezydent chce się zamienić z marszałkiem. Ziemnia pod operą za ziemię pod Centrum Zamenhofa | Kurier Poranny\nNowy gmach OiFP stoi na skraju dawnego cmentarza Wojciech Wojtkielewicz\nW tym pierwszym przypadku miasto prowadzi więc instytucję na terenie marszałka, w drugim - jest dokładnie na odwrót.\nOba urzędy chcą ostatecznie uregulować te sprawy. Marszałek chciałby też pozyskać budynek dawnej szkoły żydowskiej przy ul. Lipowej 41 d.\n- Naszym celem jest taka zamiana gruntów, by żadna ze stron nie musiała dopłacać. W zamian za przekazanie dawnej szkoły żydowskiej mamy do zaoferowania szereg nieruchomości - twierdzi Mieczysław Baszko, wicemarszałek województwa.\nBudynek przy ulicy Lipowej 41d stoi pusty odkąd w zeszłym roku wyprowadził się stamtąd Zespół Szkół nr 16. Miasto szukało pomysłu na jego zagospodarowanie. Obiekt jest niezwykle stylowym zabytkiem. Mogłoby się w nim mieścić np. muzeum związane z historią miasta. Tymczasem zabytkiem zainteresował się urząd marszałkowski.\n- Chcielibyśmy ulokować tam te z naszych departamentów, które są rozrzucone po różnych częściach miasta. Departament Rozwoju Obszarów Wiejskich znajduje się np. przy ul. Kleeberga 20, a przy ul. Kombatantów 7 - Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej - tłumaczy Mieczysław Baszko.\nNa razie nie są znane warunki na jakich budynek zostałby przejęty przez marszałka. Trwają wstępne rozmowy. Wyniki poznamy najwcześniej za miesiąc.\n- Żadna ostateczna decyzja dotycząca ewentualnych zamian oraz ich konfiguracji nie została podjęta, obie strony rozpoczynają wstępną wycenę działek - twierdzi Urszula Mirończuk, rzeczniczka prezydenta miasta.\nGość 24.01.2013 12:37:29\nChyba czegoś nie rozumiem? Inwestor starając się o pozwolenie na budowę musi przedstawić prawo władania nie ruchomością (tytuł prawny). W tym przypadku właścicielem nieruchomomości jast "miasto", a inwestorem urząd marszałkowski. Wcześniej była wersja o przekazaniu terenu inwestorowi przez miasto, to skąd obecne rozwiązania?\nGość 24.01.2013 12:32:48\nPanie Jerzy, w naszych urzędach nie ma wolnych nadmetraży, jeżeli są to zasiedla się je kolejnymi urzędnikami, tych nigdy za wiele.\nA pan marszałek niech sobie wynajmie jakiś lokal na Lipowej, tyle ich stoi pustych, a i ludzie będą mieli blisko.\nWłaśnie o tym mówię. Jeśli już istnieje taka tendeencja, to przynajmniej niech dzieje się to najniższym kosztem.\nGość 24.01.2013 00:41:16\n"Ziemnia pod operą za ziemię pod Centrum Zamenhofa". To jest biznes : nic (ziemnia nic nie znaczy) za kawałek gruntu.\ngość 23.01.2013 22:21:13\nTylwica 23.01.2013 15:35:32\nZabytek na siedlisko urzędniczych korytek, czyli departamenty w apartamenty\n"Budynek przy ulicy Lipowej 41d stoi pusty... Obiekt jest niezwykle stylowym zabytkiem. Tymczasem zabytkiem zainteresował się urząd marszałkowski."\nPan Baszko wyjaśnia "– Chcielibyśmy ulokować tam te z naszych departamentów, które są rozrzucone po różnych częściach miasta..."\nA do licha! Ile jeszcze trzeba zniszczyć, zmarnotrawić i bezmyślnie przefrymaczyć, by w końcu zrozumieć, że jedynym słusznym rozwiązaniem, jest własna siedziba. Siedziba na tyle przestronna i nowoczesna z odpowiednim zapleczem, parkingami, komunikacją, by czerpać z niej również zyski z wynajmu, .\nIle to już lat Urząd Marszałkowski błąka się tu i tam, zasilając naszą kasą prywatne kieszenie? Czy mógłby główny księgowy Urzędu uprzejmie poinformować, ile te wszystkie, podkreślam, wszystkie, wynajmy kosztowały od początku funkcjonowania tej instytucji?\nTyle się miele o innowacyjności, o ekologii, o ekonomii, a jak co do czego, na mieleniu się kończy. Załóżmy przez chwilę, że koszt miesięczny urzymania lokali wynajmowanych wynosi (strzelam) sto tysięcy złotych, a sądzę,że nie jest to jeszcze ta kwota, Załóżmy zatem, że spróbowalibyśmy coś wybudować za 24 miliony, a za taką kwotę można już zrealizować przyzwoitą siedzibę i jeszcze mieć nadmetraż. Zakładam, że jest jeszcze ostatnia szansa na uzupełnienie zadania funduszami europejskimi, co dodatkowo poprawiłoby i skalę, i zasadność przedsięwzięcia.\nI może się okazać , że za kwotę porównywalną, lub mniejszą od obecnych obciążeń, Urząd Marszałkowski spłaca zobowiązania, ale ma własną wartość w postaci wzniesonego obiektu.\nW pewnym momencie, a kalendarz nieuchronnie to potwierdza, przyjdzie taki dzień, kiedy obciążenia z tytułu zobowiązań ustaną, a obiekt i przychody z wynajmu pozostaną.\nTego typu rozwiązanie bywa podstawowym kierunkiem weryfikacji straegii funkcjonowania każdego podmiotu wymagającego dużych powierzchni użytkowych. Nie będzie zatem zapewne zaskoczeniem moja prośba o przedłożenie opinii piublicznej dokonania takich analiz i wykazania, że to w żaden sposób się nie opłaci i, że jest to gorsze rozwiązania niż wynajm w stu róznych miejscach.\nByć może się mylę, ale nawet jeśli, to i tak wolałbym zachować zabytki w postaci im należnej\nGość 23.01.2013 12:49:36\nZa PRL Urząd Miasta mieścił się przy dzisiejszej ulicy Branickiego , a Urząd Wojewódzki przy ul. Mickiewicza . Pytanie : Czy inwestowanie na cudzej działce jest zgodne z prawem ?


Main Page >> Polbus-PKS, sp. z o.o. >> (Autosan) Autosan H7-10.02 >> DSR 28084\nAutosan H7-10.02 #DSR 28084\nName Autosan H7-10.02\n2002 Polbus-PKS Wrocław\n2002 2013 DW 6221A\n2013 DSR 28084\n22 october 2007 - Wrocław Centralny.Wrocław Centralny.\n8 march 2008 - 12:41, Środa Śląska, placówka terenowa Polbusa. Atak zza płota, na teren bazy mnie wpuścili, bo nie było kierownika. Pozdrowienia dla Morpheo.12:41, Środa Śląska, placówka terenowa Polbusa. Atak zza płota, na teren bazy mnie wpuścili, bo nie było kierownika. Pozdrowienia dla Morpheo.\n14 june 2008 - Środa Śląska, placówka Polbusa. Stały dwa niewinnie... Środa Śląska, placówka Polbusa. Stały dwa niewinnie...\n8 april 2009 - Krzyżowice - Małuszów. Moje 500. Autosanik w obsłudze kursu relacji Wrocław - Czereńczyce. Widoczna góra w tle to oczywiście Ślęża. Chwilę po zrobieniu tego zdjęcia zastała mnie burza z piorunami.Krzyżowice - Małuszów. Moje 500. Autosanik w obsłudze kursu relacji Wrocław - Czereńczyce. Widoczna góra w tle to oczywiście Ślęża. Chwilę po zrobieniu tego zdjęcia zastała mnie burza z piorunami.\n30 july 2010 - Wilczków. Knypek dostał nowy przód.Wilczków. Knypek dostał nowy przód.\n27 august 2012 - Między Cesarzowicami a Piersnem. Mały Autosan wykonuje kurs na linii 27 Środa Śląska - Jarosław przez Kostomłoty.Między Cesarzowicami a Piersnem. Mały Autosan wykonuje kurs na linii 27 Środa Śląska - Jarosław przez Kostomłoty.


Kartka torebka komunijna z kokardką - Kartki hand made - Wnętrze\n> Wnętrze > Kartki hand made > Kartka torebka komunijna z kokardką\nUrocza, jdyna w swym rodzaju, ręcznie robiona gratulacyjna kartka w kształcie komunijnej torebeczki z wysokiej jakości papierów. Ozdobiona Hostyjką, koronką i wsążką. Wewnątrz miejsce na wpis życzeń i ozdobna kieszonka na pieniądze. Wymiary kartki ok. 14 na 13,5 cm plus uchwyt ze sznureczków z perełkami. Kartka posiada elementy 3D wykonana z największą starannością z dbałością o szczegóły. Jest otwierana od dołu, więc może samodzielnie stać jako pamiątkowa ozdoba. Niepowtarzalna pamiątka z okazji Pierwszej Komunii Św. Serdecznie polecam :) Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.


Archiwum Historii Mówionej - Krystyna Kukowska\nKrystyna Kukowska „Krystyna”\nKukowska Krystyna, z domu Westfal, pseudonim „Krystyna”, Zgrupowanie „Kryska”, w czasie Powstania sanitariuszka w szpitalu numer 2 na Zagórnej.\nProszę powiedzieć jak pani wspomina swoje dzieciństwo? Gdzie pani mieszkała?\nCałe życie mieszkałam w Warszawie w Śródmieściu. Chodziłam do szkoły na Hożą, szkoła była pod [numerem] 13 w drugim podwórzu. Byłam bardzo zadowolona, nie mogę powiedzieć nic złego o swojej szkole podstawowej. Potem skończyłam gimnazjum, liceum i studia medyczne.\nTo już po wojnie. Wróćmy do czasów przedwojennych.\nMatura już była po wojnie. Przed wojną skończyłam szóstą klasę szkoły podstawowej. Potem zaczęłam [naukę] w gimnazjum Królowej Jadwigi, ale niestety potem zlikwidowali [szkołę].\nCzy miała pani rodzeństwo? Czym zajmowali się pani rodzice?\nMoja mamusia pracowała w przedsiębiorstwie jako księgowa. Mój ojciec prowadził przedsiębiorstwo, był inżynierem. Miałam brata młodszego o dwa lata, który jak to zawsze, trochę dokuczał siostrze. Chodziliśmy do jednej szkoły, póki można było.\nPrzedsiębiorstwo, które prowadził pani tata, to była jego firma?\nTo były instalacje sanitarne, wodociągowe, gazowe, nie wiem jak to się razem nazywa. Wtedy w tamtych czasach nie interesowało mnie to.\nGdzie mieściła się firma taty?\nTam gdzie mieszkaliśmy. Ojciec miał gabinet, w którym przyjmował interesantów. Nie miał czegoś specjalnego, wszystko tam załatwiał.\nNie wiem, czy to było akurat 1 września, może drugiego. W pobliżu upadła bomba. Mieszkałam na Emilii Plater. Upadla bomba, w naszym domu też coś posypało się i myśmy po prostu tak jak staliśmy, przeszliśmy, uciekliśmy na Nowogrodzką do brata ojca, który wtedy tam przebywał. Potem jakoś to się ułożyło, ten dom został wyremontowany, bo szkody nie były bardzo ciężkie. W dalszym ciągu mieszkaliśmy w tym domu na Emilii Plater. Ojciec prawie już nie prowadził przedsiębiorstwa, bo to były inne czasy, nikt sobie nie budował domów.\nA w latach okupacji, kiedy wkroczyli Niemcy, czym zajmowali się rodzice, żeby utrzymać dom, rodzinę?\nOjciec pracował. Były domy, które wymagały konserwacji, a nie robót. Miał kilku pracowników. Ci ludzie robili to i w ten sposób jakoś przeżyło się tę wojnę. Ponieważ ten dochód mniejszy czy większy ale był, to głodni nie chodziliśmy nigdy. Nie można było jeść tego co się chciało, kupować tego co się chciało, ale przeżyliśmy wszystkie lata w Warszawie.\nCzy pamięta pani łapanki czy rozstrzeliwania na ulicach Warszawy? Czy czuło się siłę terroru?\nOczywiście, że się czuło. Ojciec kiedyś wracał do domu z sąsiadem, który mieszkał w tym samym korytarzu, co my. Tamten palił papierosy i mówi: „Panie inżynierze, chwileczkę pan poczeka, kupię papierosy.” A ojciec mówi: „Nie, nie będę czekał, już idę do domu, bo żona czeka.” To było prawie koło tego domu. I ojciec poszedł. Tamten nigdy do domu już nie wrócił. Były takie historie. Łapanki na ulicach. Kiedyś wracałam z koleżanką dosyć późno, godzina ósma, to chyba była już godzina policyjna, o ile się nie mylę, nie pamiętam. Podeszli Niemcy do nas. Miałyśmy po trzynaście, czternaście lat. Sprawdzali dokumenty, kim my jesteśmy, ale bez słowa, bez niczego oddali. Ale to nie było jeszcze po godzinie policyjnej. Może gdyby [to było] pół godziny później, to nie wiem, co by zrobili.\nCzy pani rodzina miała jakieś nieprzyjemności? Pani nazwisko panieńskie jest niemieckie?\nNa pewno niemieckie, chociaż nie wiem, czy można tak powiedzieć.\nJak wybuchła wojna, to czy sąsiedzi zaczęli się do państwa inaczej odnosić?\nCzy Niemcy przychodzili i nakłaniali?\nNie, nigdy tego nie było, bo nigdy nie było podstaw do tego żeby przyszli. Mieszkaliśmy w czynszowym domu, nie jakimś bardzo wytwornym. Tam nie przychodzili Niemcy. Ja w tym domu w ogóle nie widziałam Niemców, mimo że to był dom, gdzie było z pięćdziesiąt mieszkań na pewno. To były małe mieszkania. Zresztą ten dom stoi do dzisiejszego dnia. Ale jakoś się przeżyło.\nZetknęłam się w bardzo prosty sposób. Miałam siostrę cioteczną. Rodzina ojca, bracia, siostry pochodziła z Łodzi, tam mieszkali. Jedna z moich kuzynek w czasie okupacji przyjeżdżała do Warszawy. Wiedziałam, że ona po coś przyjeżdża, ale nigdy mi nie powiedziała. Zawsze jechała dalej na wschód. Przyjeżdżała bardzo zmęczona z tego wschodu. U nas nocowała. Któregoś dnia zaproponowała mi, żebym poszła z nią do znajomej w Warszawie. Poszłyśmy. Tam, prócz tej znajomej, właścicielki mieszkania, była jeszcze jakaś dziewczyna. Okazało się, że zaczynało się grupowanie, zbieranie szóstki, bo [grupowano] po sześć dziewczyn. Jak poszłam raz, to i drugi, i trzeci, i piąty. Prawie przez dwa lata siedziałyśmy tam z tymi koleżankami, z którymi [do końca] miałam kontakt, ale one nie żyją już. Tam przychodziłyśmy. U tej pani spotykałyśmy się może raz na miesiąc, może czasami trochę częściej. Przychodził ktoś, kto nas uczył pewnych rzeczy. Na przykład przychodziła pielęgniarka, akuszerka, która znała medycynę, wiedziała, co i jak się robi. Pokazywała nam, uczyła nas jak się robi zastrzyki, jak się robi bandażowanie. Od czasu do czasu, ale nie tak często jak te kobiety, przychodził mężczyzna, który uczył nas, co to jest wojsko. Ale przyznam się szczerze, że w życiu nie miałam pistoletu. Jeden jedyny raz, kolega kiedyś szedł na jakieś zebranie, a ja mówię: „To pokaż mi jak to wygląda.” […]Ale też już więcej z tym, który cały czas przychodził, nie spotkałam się po wojnie, nie wiem, czy przeżył czy nie.\nPamięta pani jak się nazywał albo jaki miał pseudonim?\nNie. Wiem, że miał na imię Zbyszek, ale nie wiem, czy to był pseudonim. W ogóle nawet nie znałam nazwisk tej szóstki dziewczyn, z którymi chodziłam na naukę podstawowych zabiegów leczniczych.\nA pseudonimy albo imiona?\nWtedy nie znałam nic, absolutnie nic. Po wojnie dopiero dowiedziałam się, jakie miały pseudonimy. Ale też nie pamiętam. Któraś z nich miała „Rawicz”. Ale nie przywiązywałyśmy żadnej wagi do niego.\nJak nazywała się pani siostra cioteczna, która panią wprowadziła?\nZofia Chmielewska. Nigdy nie powiedziała, dokąd jeździła. Mówi: „Wiesz, muszę pojechać do koleżanki.” Ale to nie były takie wyjazdy, bo przyjeżdżała taka zmęczona. Być może po drodze spotykało ją coś nieprzyjemnego, ale nigdy nie powiedziała.\nSkładała pani wtedy przysięgę razem z tymi koleżankami?\nMogłaby pani opowiedzieć jak to się odbyło?\nPrzyszedł ten wojskowy, który z nami miał [zajęcia] i jeszcze ktoś, pewnie jakiś oficer. Dostałyśmy legitymacje, chyba pojedyncze nawet. Tak dobrze schowałam legitymację w Legionowie gdzieś pod sufit, bo przed Powstaniem byliśmy na letnisku w Legionowie, i więcej jej nie znalazłam. Może dlatego, że potem tam nie wróciłam, ktoś inny tam mieszkał.\nMoże ta legitymacja jest tam do tej pory?\nNie, to jest rozebrane, tam już nikogo nie ma. Kiedyś tam byłam, jak wróciłam po jakimś czasie, żeby zobaczyć, czy tam jest. Ale tam wszystko rozgrabione było. Nie mogę sobie przypomnieć jak wyglądała ta przysięga i gdzie to było. Od czasu do czasu takie spotkania były nie tylko u tej pani (to była starsza pani, nazywała się chyba Sipowicz, mieszkała na Nowym Świecie), tylko w innym mieszkaniu. Czasami były spotkania właśnie u położnej, która też do nas przychodziła. Ona mieszkała na Grochowie. Tam się jeździło, pokazywała trochę sprzętu. Pokazywała, jak się robi te różne rzeczy. I właściwie tak ten okres prawie dwóch lat przeszedł. Któregoś dnia dostałyśmy wiadomość, że 1 [sierpnia] mamy być tu i tu, w prywatnym mieszkaniu, u kogoś, kogo w ogóle nie znałyśmy. Przenocowałyśmy u tej pani. Następnego dnia poszłyśmy nie od razu do szkoły, bo tam jeszcze nie było nic przygotowane. Pierwsza nasza placówka, zresztą trwała bardzo krótko, kilka dni, to był Dom Spółek Zarobkowych na Czerniakowskiej. To jest u wylotu Górnośląskiej, tam chyba nie było przejścia poza ten dom. Tam była nasza pierwsza placówka, gdzie już trochę było urządzone. Było tam kilka łóżek. Dosyć dużo było naszego personelu, bo na pewno ponad czterdzieści osób. Ta szkoła przecież była duża. Tego sprzętu tam już było dużo i dużo pacjentów. Z tym, że tych pacjentów to właściwie nam przynosili z miasta.\nTam były zgrupowania i tam zawsze były takie małe grupki, trzy-, cztero- czy pięcioosobowe, które były pod ręką wtedy, kiedy któryś z chłopaków został ranny, czy coś mu się stało. To już była taka czwórka, która na noszach przyniosła go do szpitala. Od naszego szpitala blisko było na Czerniakowską róg Książęcej i Rozbrat, gdzie był duży szpital. Tam czasami chodziło się po leki. Ale jeżeli chodzi o rannych, to przynoszono ich do nas.\nPamiętam, pierwszy ranny miał robioną amputację ręki i to dosyć wysoko. Ja w ogóle nie mogłam patrzeć na to. Zresztą nas nie brali do tego pokoju, gdzie była urządzona sala szpitalna, myśmy tam nie wchodziły, tylko starsze dziewczyny. Tam był jeden lekarz, mężczyzna, już nie pamiętam, ale był chyba niedługo, potem ktoś inny przyszedł, były przynajmniej trzy dziewczyny, które przyszły z kursów lekarskich, zdaje się Zaorskiego. Potem te wszystkie dziewczyny poszły na Uniwersytet na Wydział Lekarski. Były takie trzy, cztery dziewczyny, które już w czasie okupacji chodziły do Zaorskiego i miały dosyć duże przeszkolenie. Z tego, co wiem, co opowiadały, one nawet chodziły po dwie, po trzy do szpitala na naukę, jako pomocnice. Te dziewczyny, które robiły amputację, to one na pewno nie zupełnie, ale dosyć duże miały wiadomości z tego.\nPani miała jakieś dyżury w tym szpitalu?\nGdzie pani nocowała?\nGdzieś był jakiś pokój, bo to był dosyć duży dom, to są trzy piętra. W suterenach były poustawiane nawet piętrowe łóżka. Może myśmy tam spały na tych piętrowych łóżkach, nie pamiętam, ale wiem, że się spało. Poza tym, na parterze, pierwszym piętrze, to już chorzy leżeli, a my na dole. Zawsze były dyżury, chorych się samych nie zostawiało. [Przy chorych] wszystko się robiło, bo trzeba było i basen [podać], i umyć. Poza tym, ja byłam tylko przy chorych, w kuchni już nie pracowałam. W kuchni też były dziewczyny, które były u Zaorskiego. Ja nie miałam nawet matury wtedy, kiedy tam poszłam. Jak już one się dostały do kuchni, to cały czas tam pracowały, mimo że miały predyspozycje do czegoś innego.\nTen szpital był tylko dla powstańców czy też dla ludności cywilnej?\nTo był szpital dla powstańców, ale jak przynieśli cywila, to oczywiście też się przyjmowało. [Cywile] też byli, ale najwięcej było powstańców. Przecież, jakie walki były na Czerniakowie, tam bliżej Wisły!\nCzy wśród rannych byli może Niemcy albo Rosjanie czy berlingowcy?\nBerlingowcy chyba byli, bo jeżeli do dzisiejszego dnia przychodzą do nas na uroczystości, to znaczy, że musieli być. Niemcy byli, ale nie za moich czasów. Wtedy, kiedy wychodziłam z Warszawy, to Niemcy przyszli jednego dnia, a drugiego nas wyprowadzili. Wyprowadzili nas w trzech grupach. Jedna grupa pojechała w Aleje Szucha. Wzięli ich do tego domu, przesłuchali, część wypuścili od razu tego samego dnia, a część wywieźli do szpitala Dzieciątka Jezus, bo byli w takim stanie. Wtedy, kiedy myśmy już wychodzili, to jeszcze nieduża grupa chorych została w szpitalu i trzy czy cztery koleżanki zostały z tymi chorymi. Okazało się, że wśród tych chorych być może [byli Niemcy]. Jak nas [Niemcy] stamtąd wyrzucili, to być może swoich tam dali, bo w pobliżu nie było takiego punktu jak nasz szpital. Potem wszyscy ci, którzy pracowali w szpitalu zostali wyprowadzeni. Tego dnia kiedy oni przyszli, przyszła koleżanka z miasta, z jakiegoś innego punktu szukać swojego narzeczonego. Chodziła po tych punktach, po szpitalach, nigdzie na niego nie trafiła, a wiedziała, że poszedł chyba po leki. Trafiła do naszego szpitala. Była zdenerwowana. Myśmy nie były w żadnych ubraniach, które wskazywały na to, że jesteśmy powstańcami, bo myśmy się wszystkie poprzebierały w cywilne ubranie. Tak nam nasza szefowa, kierowniczka szpitala powiedziała. Miałyśmy białe fartuchy, widać było, że jest kilkudziesięciu chorych. Ale ona przyszła z miasta i nie przebrała się. Chodziła po tym szpitalu. Koło szpitala był duży ogród. I zainteresowali się nią Niemcy. Przyszli tam popołudniu i Niemiec, który prowadził grupę szukająca powstańców, pyta jej się, czy ona jest [z Powstania]. A ona się do niczego nie przyznaje, nic nie mówi. Tylko jej ubranie świadczyło o tym. Ale tak późno przyszła, że nie zdążyła się przebrać, bo na pewno ktoś powiedziałby jej, żeby się przebrała, żeby zrzuciła to [ubranie]. Dziewczyny słyszały, jak ten Niemiec kazał jednemu z żołnierzy, którzy z nim byli, wyprowadzić ją do ogrodu i skończyć z nią. Było jeszcze widno. Tamten ją wyprowadził, myśmy słyszały strzały. I na tym się skończyło. Żadna z nas nie mogła tam wyjść, bo tam wszędzie Niemcy. Tam były chyba dwa wyjścia do tego ogrodu, nie można było iść. Ona nie była od nas, tylko przyszła z miasta. Jest taka sytuacja, kiedyś już po wojnie, że załatwiam legitymację Światowego Związku Żołnierzy AK. I kolega z Łodzi zwrócił się do mnie, żebym się dowiedziała, kto to załatwia i jak. Dowiedziałam się tego wszystkiego, napisałam mu, co ma przysłać i że ja już tutaj tym pokieruję, bo któraś z koleżanek to prowadziła. Ale ja nie bardzo znałam te koleżanki, bo raz, ze czterdzieści osób ciągle kręciło się w szpitalu, poza tym przychodziły różne osoby z miasta. Potem dostałam telefon, że [koleżanka] to załatwia. Umówiłam się z nią w kawiarni, że przyniosę jej dokumenty, które [kolega] w międzyczasie przysłał. Ona mówi: „Słuchaj, a jak u was z ludźmi, którzy byli w szpitalu?” Opowiadam jej, że: „Szczęśliwie wszyscy wyszli poza jedną dziewczyną, która przyszła niemal w ostatniej chwili, bo przyszła wieczorem, a nas następnego dnia przed południem wyprowadzili. Przykro nam bardzo było i właściwie cierpimy do dzisiejszego dnia, że ta jedna dziewczyna, i to gość, zginęła.” A ona do mnie mówi: „Tym waszym gościem, to byłam ja.” Mówię: „Jak to? Przecież myśmy słyszały, co się działo w tym ogródku.” Ona mówi: „Tak, bo jak on mnie wyprowadził w te krzaki, to powiedział «Ja ciebie nie zabiję, bo jestem Ślązakiem, mam córkę taką jak ty, ale jak będę strzelał, to musisz się schować w te krzaki głębiej i siedzieć cicho. Przyjdę po ciebie jak się zupełnie ściemni.»” Myśmy w ogóle o tym nie wiedziały, myśmy tylko słyszały te dwa czy trzy strzały. On przyszedł wieczorem, jak było ciemno, wyprowadził ją do takiego punktu, domu akademickiego dla studentów, gdzie była kuchnia obsadzona przez polski personel, dziewczyny, które pewnie gdzieś zostały zatrzymane. I właśnie tam, na Myśliwieckiej Niemcom gotowano obiady. On tam tę dziewczynę zaprowadził i kazał się nią opiekować. Potem, jak Niemcy wychodzili z Warszawy i też opuszczali [miasto], bo przecież wyrzucali ludzi z tych wszystkich domów, to ona wyszła razem z tymi dziewczynami. Potem dostała się do Warszawy. I w ten sposób przeżyła.\nZna pani jej imię i nazwisko?\nMiała pseudonim „Praksyda” czy „Prakseda”. Na imię chyba miała Hanka.\nTeż z „Kryski”?\nTak, z „Kryski”.\nNie, kilka lat temu, trzy, cztery lata temu umarła. Bardzo miła, sympatyczna, koleżeńska. Mówi: „Widzisz, co komu pisane, to pisane.” Te dziewczyny, które po naszym wyjściu zostały w szpitalu z chorymi i z Niemcami, bo tam było trochę Niemców i Polaków, to wszystkie przeżyły. Niemcy je wyprowadzili czy wypuścili. Tam jeszcze byli ranni, którzy mogli chodzić. To było kilka dni. Myśmy wyszli chyba 17 września, a 2 października to wszystko się skończyło.\nPani z koleżankami przebierałyście się w cywilne ubrania. Czy panie też przebierały w cywilne ubrania rannych powstańców?\nTam każdy miał swoje cywilne ubranie. Każdy miał jakąś koszulę czy spodnie. Tylko na fotografiach wszyscy są jednakowo ubrani, w mundurach. Ale tego nie było. Czasami więcej osób miało kurtki. Ale nie wiem, skąd oni to brali. Tak że nie można mówić, że oni byli w mundurach, bo nie było mundurów. Ta, która przyszła z miasta, była przy jakimś zgrupowaniu wojskowym, gdzie jej dali tę kurtkę. I od razu Niemcy wiedzieli, z kim mają do czynienia. U nas żadna z nas nie miała [takiego ubrania], miałyśmy tylko białe fartuchy wtedy, kiedy się pracowało.\nProszę opowiedzieć, jaki był pani najgorszy dzień w Powstaniu Warszawskim.\nMuszę powiedzieć, że myśmy jakoś przeżyły to Powstanie w stosunkowo cichym miejscu. Domy, które były koło nas, nie były zburzone. Myśmy tylko słyszały, widziały samoloty, krowy. Wtedy, jak Rosjanie zaczęli walić zza Wisły, to taka jedna, druga krowa leżała w ogrodzie. Chyba ostatnie albo przedostatnie piętro było uszkodzone krową.\nKrowy zrzucali Niemcy, a Rosjanie katiusze.\nAle myśmy nazywali to krowami. Nie znałyśmy tego, nie wiedziałyśmy, jak to wygląda. W każdym razie to były bardzo duże pociski. Jak myśmy stąd wychodzili, to Rosjanie byli do Wisły. Miałam rodzinę w Radości, to do nich Rosjanie przyszli w październiku. Wtedy otworzono polską szkołę.\nDo Radości przyszli we wrześniu.\nWe wrześniu. Wiedziałam, że ta szkoła jest otwarta.\nCzy miała pani sympatię w Powstaniu Warszawskim?\nNie, bo miałam sympatię w domu w Warszawie, jeszcze sprzed Powstania. On też był w Powstaniu. Jak szłam do Powstania, to on był w Stutthofie.\nAndrzej Szklarzyk. Wiem, że wrócił ze Stutthofu. Widziałam go raz czy dwa razy i na tym się skończyło, to był za długi okres czasu.\nPani rodzice wiedzieli o tym, że pani idzie do Powstania?\nNie. Ani moi rodzice nie wiedzieli, ani ja nie wiedziałam, że mój ojciec poszedł do szpitala. Myśmy byli na wakacjach w Legionowie, wszyscy, rodzice, moja siostra z dzieckiem, z mężem, brat. Jeden, może dwa dni przed Powstaniem wyszliśmy z Legionowa, bo pociągi już nie chodziły. Chyba jedną noc wszyscy nocowaliśmy w domu. Szwagier gdzieś poszedł do Powstania. Siostra była w Legionowie z moją mamą i z córeczką. Ojciec też poszedł. Często wychodził z domu. Wszyscy, za wyjątkiem mojej mamy i siostry, jej córeczki mojego brata, który był młodszy ode mnie, wyszliśmy o jeden dzień wcześniej do Warszawy na piechotę. Każdy miał niby coś do roboty, nikt nikogo się nie pytał, po co wychodzi. Mnie mama też nie pytała. Dzisiaj myślę, że musieli się domyślać pewnych rzeczy i musieli wiedzieć, że coś jest, dlatego że pani, u której zostałam zwerbowana przez moją kuzynkę do AK (wtedy nie wiedziałam, że to jest AK) była daleką znajomą mojej mamy. Ona coś musiała wiedzieć, jeżeli do niej też przyjeżdżała moja kuzynka i też u niej czasami nocowała.\nPani tata i szwagier poszli do Powstania?\nByli w Powstaniu. Ojciec był na Starym Mieście. Ale bardzo wcześnie był ranny. Przypuszczam, że jednak moja mama gdzieś szukała go, tylko nie mogła znaleźć, bo przecież ci, co byli na Starym Mieście, to ciągle wędrowali, wychodzili. Tata był bardzo ciężko ranny. Jak słyszałam, to był przenoszony przez powstańców, z którymi był w grupie. Ale nie wiem, jaka to była grupa. Trafili do szpitala w Skierniewicach między Warszawą a Łodzią. Tam do dzisiaj jest duży szpital. Wiem, że tam leżał kilka miesięcy. Mama musiała wiedzieć. Nie wiem, ile czasu minęło zanim się dowiedziała.\nTata przeżył wojnę i szpital?\nPrzeżył, ale jak wrócił do domu z tego szpitala po jakimś czasie, tego nie pamiętam, bo wyjechałam do Łodzi, gdzie byłam kilka lat.\nWie pani, jaki tata miał pseudonim?\nNie wiem nic. Szwagra aresztowali. Zabrali nie tylko jego, bo tam bardzo dużo ludzi aresztowali. Umieścili ich w Teatrze Wielkim. Potem po kolei na estradę i ciach, ciach, ciach! I szwagra w ten sposób ubyło.\nNiemcy to zrobili?\nTak, to było zrobione w czasie Powstania. Ja już się z nimi nie widziałam. Jeżeli chodzi o ojca, to po jednej nocy spędzonej w Warszawie ojciec wyszedł, tak jak ja do swojej koleżanki, tak on poszedł do swojego kolegi. Wiem na pewno, miał grupę kolegów, nie wiem, ilu ich było, pięciu, sześciu, z którymi od czasu do czasu spotykał się w kawiarni. Dzisiaj w tej, jutro w tamtej. Była taka jedna, gdzie częściej się spotykali. Ale nigdy nie było mowy, ponieważ ojciec miał różne sprawy, to tłumaczył się tym, że idzie gdzieś coś załatwiać. Natomiast, jeżeli chodzi o moją siostrę i brata. Brat przecież był bardzo młody, miał wtedy ze czternaście lat albo jeszcze nie miał. Siostra już była sama, bo jej czteromiesięczna córeczka umarła wkrótce po naszym wyjściu. Siostrę i brata Niemcy zabrali ze sobą. Ją wzięli do kuchni, a brata do smarowania samochodów, pojazdów. Potem, jak doszli do Warszawy, to siostrę puścili z wojska. Natomiast mój brat przeszedł z nimi całą Europę. Do końca wojny siedział w Austrii w obozie koncentracyjnym prowadzonym przez Niemców.\nProszę powiedzieć, jak szwagier się nazywał?\nNie pamiętam, dlatego że moja siostra potem wyszła za mąż za drugiego mężczyznę. Najpierw go szukała, chodzili i tu i tam. Nie pamiętam, uciekło mi. W każdym razie ona dowiedziała się od kogoś, kto w jakiś dosyć dziwny sposób się uratował, że on tam został zamordowany. Jak oni tych ludzi ustawili na scenie i strzelali, to ci ludzie padali. Jeden, który stal przed szwagrem przewrócił się na niego. Najpierw tego zabili, a tamten się przewrócił na niego. Czy specjalnie, nie wiem. Tego dnia, czy innego wyszedł z tego teatru. Siostra odnalazła tego człowieka. Ktoś jej poradził, żeby się dowiedziała, kto to był. Tak to wszystko okropnie wyglądało.\nPani została wywieziona na roboty?\nTak, na roboty pod Wrocław. Z Warszawy do obozu koncentracyjnego. Chyba jedną albo dwie noce tam nocowaliśmy. Wydaje mi się, że jedną, bo dwóch nocy nie można było tam wytrzymać. To była remiza pociągów. Strasznie zimno było. Spało się, leżało na tych żelaznych podłogach. [Dobrze było], jeżeli ktoś miał ze sobą coś cieplejszego. Ale ja poszłam [do Powstania] pod koniec lipca, to właściwie nic nie miałam, jakiś sweterek i na tym koniec. Tak że myśmy bardzo tam wymarzli. Dlatego mówię, że drugiej nocy, to byśmy chyba nie przeżyły. Od razu następnego dnia załadowali nas w towarowe pociągi i wywieźli do Wrocławia i tam do obozu koncentracyjnego. Tam też nocowałyśmy jedną czy dwie noce. Rozdzielili nas do pracy na roli. Miałam bardzo fajną pracę. Deszcze zaczęły padać, a my właściwie bez ubrania, tylko to, co kto miał. Myśmy wyjmowały ziemniaki z kopców. Tam była cukrownia, przy której były kopce. [Pracowałyśmy tam] dopóki ta cukrownia nie ruszyła. Jak ruszyła, to od razu zabrali nas do pracy w tej cukrowni. Jakoś się przeżyło. Nie mordowano nas, nie ubliżano nam. Praca nie była lekka, bo trzeba było ładować w worki albo buraki suszone albo susz buraczany, liście buraczane. To wszystko było suszone. Byli mężczyźni, którzy odciągali te buraki. Dla nas to było nie do wykonania. W tej cukrowni było trochę Włochów, byli Jugosłowianie, jeszcze jacyś i pracowali. Ale kiedyś kierownik, dobry, wesoły człowiek, mówi: „Ojej, jaki to będzie [szczęśliwy] twój mąż jak ciebie weźmie za żonę. Przecież ty nic nie umiesz robić i nic nie chcesz robić.” Ja mówię: „No, właśnie, raczej nic nie chcę niż nie umiem.”\nW Łodzi miałam cała rodzinę ojca. Ci, którzy zostali przy życiu, wszyscy byli w Łodzi. Tam był brat rodzony mojego ojca. On miał żonę, a ta żona miała siostrę, która miała syna. Jak kiedyś z mamą była w Łodzi, to była ta siostra z tym synem. Miałam może jedenaście, dwanaście lat, nie więcej, to było tuż przed wojną, mała byłam. Ten chłopak był starszy ode mnie ze trzy lata. Tam nie było więcej młodzieży, tylko my dwoje, wszyscy starsi. Jakoś się więcej rozmawiało, zresztą on wiedział, kim ja jestem, a ja wiedziałam, kim on jest. Jak myśmy byli na robotach w Niemczech, to któregoś dnia przychodzi Polak, który też był na robotach i mieszkał w sąsiednim baraku, i przyprowadza mi jakiegoś młodego mężczyznę. Mówi: „Słuchaj, ten pan, to do ciebie.” Mówię: „Do mnie?” To minęło już kilka lat, cztery, pięć, bo ja go poznałam przed wojną. On mówi: „Jak to? Nie poznajesz mnie? Przecież jestem siostrzeńcem ciotki Romanowej.” I przypomniałam sobie, że faktycznie go poznałam. Ponieważ on się zwrócił do kogoś, kto zaprowadził go do baraków, więc musiał z nim rozmawiać. I ten był już przygotowany na nocowanie tam, że ten, który go doprowadził, to go przenocuje w swoim [baraku], bo przecież nie wszyscy pracowali na dzień, tak że zawsze jakieś spanie się znajdzie. Przenocował. Opowiadał, co słychać, gdzie kto jest, kto został w Łodzi, kogo wyrzucili. Jego matka miała mały mająteczek, ale na wschodzie Polski, już nie pamiętam, jak się nazywała ta miejscowość. On następnego dnia mówi: „Wiesz, ty tutaj zbieraj się, zabieraj swoje rzeczy, bo mam dla ciebie i dla siebie bilety.” Właśnie do tej miejscowości, gdzie jego matka miała domek. Tam, gdzie był ten domek, to była część zajęta przez Niemców. Mały jakiś musiał być, nigdy tego nie widziałam, nie wiem, jak to wygląda. Mówi: „Popatrz, tu są dokumenty dla ciebie. Wszystko zrobione. Jutro tym pociągiem jedziemy.” Co zrobić? Jechać? Nie jechać? Dokumenty ma, wszystko ma. Dziewczyny mnie jeszcze namówiły, żebym z nim pojechała, że ona ma wszystko przygotowane, wie, jak dojechać do mamy, która jest w tej miejscowości. To był Płock albo Płońsk, jedno z tych miast, czy pod miastem. Pojechałam z nim.\nAle była pani przecież w obozie.\nNie, w obozie nie, bo już mieszkałam przy fabryce. Z tego obozu koncentracyjnego wzięli nas do cukrowni i dali nam mieszkanie, gdzie była woda, gdzie było centralne ogrzewanie.\nKtóry to był rok? 1945 czy jeszcze 1944?\nTo był 1945 rok. To był styczeń. Tam warunki były zupełnie znośne. Poza tym, że nie można było spać bez oczyszczenia łóżka. To było okropne, ale było ciepło, woda, ciepła, zimna, centralne ogrzewanie, stołówka. Nam nawet dawali ze stołówki jedzenie do baraków. Wcale w tej stołówce nie jadłyśmy, tylko w tych barakach. Na talerzach, jakoś to dosyć przyzwoicie wyglądało. Jedziemy pociągiem do Torunia. Widocznie przez Toruń trzeba było jechać. Tej podróży do końca życia nie zapomnę. Jest tak straszny tłok. Dzięki temu utrzymałam się na nogach. Nie było się czego trzymać, o co oprzeć, nic. Nie wiem, ile godzin myśmy tak jechali. W każdym razie do Torunia było dosyć daleko. Mieliśmy się w Toruniu przesiąść i jechać do tej miejscowości. To był teren niemiecki. On zaczął rozmawiać z jakimś Niemcem i mówi: „Jak te pociągi teraz tutaj chodzą?” Bo to był przecież prawie koniec wojny. Niemiec wytłumaczył mu, że jeśli on chce tam dojechać, to niech nawet nie próbuje, bo tam są już Rosjanie, tak że nie dostaniemy się tam. On mówi: „To wysiadamy w Toruniu. I będę tam szukał jakiegoś lokalu.” Okazało się, że ma tam jakichś dawnych znajomych, którzy mnie przyjęli, jego nie. Byłam tam do Wielkanocy, tak że jeszcze wojna się nie skończyła.\nAle Niemcy już uciekli? Rosjanie już weszli?\nTak, tam już weszli Rosjanie. Niemcy uciekali, Rosjanie przyszli. Nie było powrotu do Warszawy, bo most był wysadzony w powietrze. Tam trzeba było czekać aż oni coś zrobią. I ten chłopak, właściwie to już był mężczyzna, znalazł oficera, który wracał z oflagu do Warszawy. To były otwarte wagony. Ten mężczyzna przyrzekł jemu, że mnie doprowadzi do mojego domu, bo tez mieszkał w centrum Warszawy. I tak się stało. Ale potem, kiedyś po wojnie ten chłopak jeszcze przyjechał, mówi: „Słuchaj, musze ci się do czegoś przyznać.” Mówię: „Do czego masz mi się przyznać?” „Te dokumenty, to wszystko kartofle (To znaczy odbijane stemple) Oni robili stemple z kartofli. Ale przecież nie mogłem ci tego powiedzieć, bo byś za chińskiego boga nie wyjechała.” I w ten sposób dostałam się do Warszawy. W bardzo przyjemny sposób, bo ten pan bardzo się o mnie troszczył w tym wagonie, gdzie właściwie tylko można było ukucnąć.\nJak się nazywał pani kuzyn, który pani pomógł?\nOn się nie nazywał tak jak ja, bo to była siostra kogoś, kto doszedł do tej rodziny. Nie pamiętam. Kontakty się nie utrzymały. To małżeństwo z Łodzi poumierało, ja nie mam prawie nikogo w Łodzi teraz. Odeszli wszyscy. […]\nProszę powiedzieć, czy była pani represjonowana za przynależność do AK albo za udział w Powstaniu Warszawskim?\nNie, po wojnie nie. Poza tym, jeżeli myśmy nie rozmawiali w domu o takich historiach, gdzie, kto jest, to potem w takiej sytuacji po wojnie [tym bardziej]. Zresztą mojego ojca prze ileś miesięcy w ogóle nie było, potem chorował. Moja mama była od tego z daleka, była szczęśliwa, że wróciłam. Mama wróciła wcześniej, bo [Rosjanie] zajęli i można było wrócić do Warszawy. Właściwie nikt ode mnie nic nie chciał, bo byłam za młoda, żeby mogli mnie podejrzewać nawet, że gdzieś należałam. W ogóle się nie mówiło o tych sprawach, taka jest prawda.\nJakby pani miała znowu siedemnaście lat, to poszłaby pani do Powstania Warszawskiego?\nGdyby były takie czasy jak przedtem, to bym oczywiście poszła, bo przecież nikt mnie nie zmuszał. To była moja własna wola. Tak jak mówię, moi rodzice do dzisiejszego dnia nie wiem, czy wiedzieli czy nie wiedzieli. Przypuszczam, że wiedzieli, bo nigdy, ani ojciec wtedy, kiedy przyszliśmy do Warszawy, ani mama, jak myśmy się wybierali cała grupą do Warszawy [nie pytała], po co idziemy, a przecież to było lato, a ja chodziłam do szkoły, to miałam [wtedy] wakacje. Na pewno nie wiedzieli. Nigdy potem na ten temat nie było rozmowy, bo nigdy nie było wiadomo, kto będzie słyszał tę naszą rozmowę. Za czasów niemieckich mój brat został złapany w łapance, jako bardzo mały chłopak. O młodzieży to się mówiło od szesnastu czy piętnastu lat, a on nie miał tyle. Ojciec robił wszystko, żeby go odnaleźć. W końcu odnalazł. Był taki dom na Skaryszewskiej, gdzie trzymali tych młodych ludzi. Tam była szkoła. Stamtąd byli wywożeni. Ale to jeszcze zanim oni byli w Legionowie. W naszym domu, w którym mieszkałam, mieszkał policjant. Myśmy nie mieli [z nim] żadnego kontaktu, tylko „dzień dobry”, nie mówiło się nawet „do widzenia”. Mój ojciec nie wiedział już co zrobić, żeby tego dzieciaka wyciągnąć. Dowiedział się przez kogoś, że on tam jest. Ten policjant pomógł mojemu ojcu wyciągnąć tego chłopaka stamtąd z tej Skaryszewskiej. Miał tam kogoś znajomego, kto załatwiał te sprawy. W domu już nam się zdawało, że mama nie przeżyje tego, że tego dzieciaka nie ma.\nTo był policjant Polak z granatowej policji?\nTak. Ale różni byli wtedy.\nKrystyna Kukowska Pseudonim: „Krystyna” Stopień: sanitariuszka Formacja: Zgrupowanie „Kryska” Dzielnica: Czerniaków


Start / Aktualności » Andruty Kaliskie w roli głównej\n2014-05-23 / Andruty Kaliskie w roli głównej\nNa terenie Parku Miejskiego w mijającym tygodniu realizowano zdjęcia spotu promocyjnego do ogólnopolskiej kampanii reklamowej ''Trzy znaki smaku'', której inicjatorem jest Agencja Rynku Rolnego, wspierana przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.\nUnia Europejska produktom regionalnym i tradycyjnym przyznaje trzy oznaczenia: Chroniona Nazwa Pochodzenia (CHNP), Chronione Oznaczenie Geograficzne (ChOG) oraz Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (GTS). Andruty Kaliskie od kilku lat posiadają unijne ''Chronione Oznaczenie Geograficzne''.\nPiękna pogoda i wyjątkowe, nieco tajemnicze alejki jednego z trzech najstarszych w Polsce Parków Miejskich, stanowiły miejsce akcji dla aktorów, którzy występują w filmie kampanii ''Trzy znaki smaku'', która realizowana jest przez studio produkcji filmowej CUT/CUT firmy Gutenberg Networks Warszawa.\nIstotą programu „Trzy znaki smaku” – skierowanego na rynek polski – jest informowanie nt. wspólnego systemu tych produktów oraz promocja znakowanych w tym systemie produktów.\nJak powiedziała portalowi calisia.pl Agnieszka Chruściel – producent z Gutenberg Networks Warszawa – Materiał powstaje na zlecenie Agencji Rynku Rolnego. Pragnę wyrazić podziękowanie Miastu Kalisz za umożliwienie nam nagrania spotu w waszym mieście. Współpraca przebiega w sposób profesjonalny i jestem pewna, że film będzie doskonale promował, zarówno kaliskie andruty, jak i Kalisz.\nSpot reklamowy będzie można oglądać w ogólnopolskich mediach już od połowy czerwca.\nZa: Łukasz Wolski, portal Calisia.pl\nFot. Łukasz Wolski


Obcy j�zyk polski (379)Trzeba wiedzie�, kiedy z tymi tytu�ami nale�y u�ywa� zaimka „Wasza”, a kiedy „Jego” czy Jej”Ekscelencja, eminencja, magnificencja Nie wszyscy wiedz�, jak nale�y si� uroczy�cie zwraca� do najwy�szych rang� dyplomat�w obcych pa�stw b�d� dostojnik�w ko�cielnych czy rektor�w szk� wy�szych. Wbrew pozorom �atwo tu o pope�nienie uchybienia, je�li nie zna si� ABC tytulatury czy elementarnych zasad dyplomatycznego savoir-vivre’u, ale tak�e o zrobienie b��du… czysto j�zykowego. Najpierw przypomnienie znaczenia omawianych s��w (wszystkie wywodz� si� z j�zyka �aci�skiego). Ekscelencja (nie: ekselencja, jak si� cz�sto s�yszy, �ac. excellentia ‘wy�szo��, pierwsze�stwo’) to tytu� kurtuazyjny odnosz�cy si� do prezydenta, premiera, ministra spraw zagranicznych czy ambasador�w obcych pa�stw, a tak�e dostojnik�w Ko�cio�a katolickiego (biskup�w i arcybiskup�w).\nEminencja (�ac. eminentia ‘wynios�o��; dostojno��’) jest tytu�em kardyna��w (od 1644 r.). S�owo to ma te� znaczenie potoczne, np. szara eminencja (‘osoba maj�ca wp�yw na wa�ne decyzje i kieruj�ca czym� z ukrycia’; z niem. graue Eminenz, pierwotnie by�o to przezwisko kapucyna Josepha Le Clerca du Tremblay, znanego jako o. J�zef, zaufanego doradcy i agenta kardyna�a Richelieu). Magnificencja z kolei (�ac. magnificentia ‘wspania�o��’) to tytu�, kt�ry przys�uguje rektorom szk� wy�szych, ale stosuje si� go jedynie w chwilach uroczystych oraz w oficjalnej korespondencji pisemnej.\nK�opot w pos�ugiwaniu si� przywo�anymi tytu�ami bierze si� z tego, �e maj� one rodzaj gramatyczny �e�ski, a realnie (z wyj�tkiem eminencji) odnosz� si� i do m�czyzn, i do kobiet. To sprawia, �e orzeczenie w zdaniu raz przyjmuje posta� m�sk�, a raz �e�sk� zale�nie od p�ci osoby, kt�r� tytu�ujemy ekscelencj� b�d� magnificencj� (np. Jego Ekscelencja przyjecha� lub Jej Ekscelencja przyjecha�a; Jego Magnificencja otworzy� konferencj� lub Jej Magnificencja otworzy�a konferencj�).\nAle to nie wszystko. Wa�ne jest to, czy zwracamy si� do kogo� bezpo�rednio, czy te� jedynie m�wimy i piszemy o kim�. Je�li zwracamy si� do kardyna�a, ambasadora czy biskupa, w�wczas musimy u�y� zaimka Wasza, a nie: Wasz (to dawny zaimek osobowy 2. os. l. mn. Wy, tzw. pluralis maiestatis), np.\n- Wasza Eminencjo, prosz� przyj�� najserdeczniejsze gratulacje…;\n- Wasza Ekscelencjo, cieszymy si�, �e zechcia� ksi�dz biskup zaszczyci� nas obecno�ci�;\n- Wasza Ekscelencjo, mam zaszczyt przekaza� na pana r�ce podzi�kowanie dla narodu francuskiego…\nZaimek Wasza przez d�ugi czas obowi�zywa� te� przy zwracaniu si� do rektora szko�y wy�szej, np. Wasza Magnificencjo, z okazji 300-lecia uczelni �ycz�… Dzi� takie konstrukcje uwa�a si� za nieco anachroniczne, cz�ciej m�wi si� po prostu Magnificencjo, a w l. mn. Magnificencje (a nie: Wasze Magnificencje).\nInaczej bywa w sytuacji, gdy m�wimy b�d� piszemy o osobach dostojnych. Wtedy nale�y si�ga� po zr�nicowane rodzajowo zaimki Jego i Jej (ze wzgl�d�w grzeczno�ciowych obydwa cz�ony wyra�e� Wasza Eminencja, Wasza Ekscelencja, Wasza Magnificencja oraz Jego Eminencja, Jego Ekscelencja i Jej Ekscelencja oraz Jego Magnificencja i Jej Magnificencja pisze si� wielkimi literami), np.\n- Wizyta Jego Eminencji metropolity krakowskiego zosta�a przesuni�ta;;\n- Jego Ekscelencja prezydent Rudolf Schuster jest pierwszym doktorem honorowym AGH z Republiki S�owackiej;\n- Na spotkaniu obecny by� Jego Magnificencja rektor UJ prof. dr hab. Karol Musio�;\n- W II cz�ci obrad zabra�a g�os Jej Magnificencja prof. KA im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego prof. dr hab. Barbara Stoczewska.\nB��dne s� zatem zwroty:\n- Czy Jego Eminencja jest przygotowany do wyjazdu? (poprawnie: Czy Wasza Eminencja…);\n- Czy Jej Ekscelencja wyra�a zgod� na udzia� w dyskusji? (poprawnie: Czy Wasza Ekscelencja…);\n- Czy Jego Magnificencja /Jej Magnificencja pami�ta o jutrzejszej wizycie go�ci z zagranicy? (poprawnie: Czy Wasza Magnificencja… b�d� Czy Magnificencja…). Na koniec musz� jeszcze wspomnie� o jednej kwestii. Ot� cz�sto, m�wi�c czy pisz�c o papie�u b�d� najwa�niejszej osobie w jakim� pa�stwie, u�ywa si� peryfrastycznego okre�lenia g�owa Ko�cio�a, g�owa pa�stwa. Jak� w�wczas form� powinno mie� orzeczenie: m�sk� czy �e�sk�? Czy napisze si�: G�owa Ko�cio�a katolickiego z�o�y�a wizyt� w Izraelu, czy G�owa Ko�cio�a katolickiego z�o�y� wizyt� w Izraelu (na wz�r Jego Eminencja przyby� na niedzieln� uroczysto��?\nNie, ani jeden zwrot, ani drugi nie jest dobry. W takiej sytuacji trzeba… przeredagowa� ca�e zdanie i napisa�: Papie� Benedykt XVI, g�owa Ko�cio�a, z�o�y� wizyt� w Izraelu. Cz�on g�owa Ko�cio�a wyst�puje wtedy jako dopowiedzenie (st�d dwa przecinki) i nie wp�ywa na rodzaj gramatyczny orzeczenia.\nwww.obcyjezykpolski.interia.pl » powr�t «


Stanowcze wystąpienie Morawieckiego w Niemczech: "Drugie z piekieł miało na imię Gułag" | wMeritum.pl\nPremier Mateusz Morawiecki w poniedziałek pojawił się w Berlinie, gdzie wziął udział w uroczystościach upamiętniających 75. rocznicę wyzwolenia Auschwitz-Birkenau. Szef rządu przypomina, że niemieckie obozy nie były „jedynym piekłem na ziemi”. – Drugie z piekieł miało na imię Gułag – powiedział.\nWizyta premiera Mateusza Morawieckiego w Berlinie miała związek z uroczystościami upamiętniającymi 75. rocznicę wyzwolenia niemieckiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau. – Sprzeciwiamy się negowaniu i zniekształcaniu historii Holokaustu – podkreślił szef rządu.\nMateusz Morawiecki: KL Auschwitz-Birkenau nie był jedynym piekłem na ziemi\nPodczas swojego wystąpienia zapewnił, że Polska jest zdeterminowana, aby odpowiadać na każdą próbę politycznego wykorzystania rocznicy wyzwolenia obozu. W tym kontekście przypomniał o zbrodniach ZSRR. – KL Auschwitz-Birkenau nie był jedynym piekłem na ziemi. Drugie z piekieł miało na imię Gułag. Każdemu z tych miejsc należy się wyjątkowa troska, aby przeszłość była dla kolejnych pokoleń lekcją na przyszłość – mówił.\n– Jako potomkowie naszych babć i dziadków, którzy ginęli w Auschwitz i wśród śniegów Kołymy, mamy moralny obowiązek opowiedzieć tę historię światu – dodał. Morawiecki przekonuje, że pamięć o ofiarach zbrodniczych reżimów stała się częścią polskiej tożsamości.\nAngela Merkel: Niewyobrażalna liczba ludzkich losów skończyła się śmiercią\nW uroczystościach wzięła udział także kanclerz Niemiec Angela Merkel. – Niewyobrażalna liczba ludzkich losów skończyła się śmiercią. Systematycznym mordem. Dziś oddajemy hołd ich pamięci. Czcimy pamięć sześciu milionów zamordowanych Żydów. Czcimy pamięć Sinti i Romów. Osób niepełnosprawnych. Więźniów politycznych. Osób homoseksualnych i robotników przymusowych. Czcimy pamięć polskich ofiar niemieckiej okupacji – mówiła.\nPodobnie, jak Morawiecki, również Merkel zaakcentowała konieczność pielęgnowania pamięci o zbrodniczej historii II wojny światowej. W tym kontekście zaapelowała o przeciwstawienie się rasizmowi, antysemityzmowi i wszelkiej wrogości wobec konkretnych grup ludzi.\nSzefowie rządów Polski i Niemiec wzięli udział w specjalnym koncercie poświęconym pamięci ofiar obozów. Merkel zapowiedziała, że dochód z wydarzenia zostanie przekazany Fundacji Auschwitz-Birkenau na projekty z udziałem młodzieży.\nTagi Auschwitz-BirkenaugułagMateusz Morawiecki