Squarezone - Publicystyka - Fanfiki - In search of glory (Final Fantasy VIII) - rozdziały XIX - XXI\nIn search of glory (Final Fantasy VIII) - rozdziały XIX - XXI\nTantalus - 01 lipca 2006, 15:36 2 komentarze\n- Wiesz Dunkan, to mi się przestaje podobać - powiedział Ren, do siedzącego obok kolegi. Blondyn obejrzał się za dwiema starszymi studentkami, idącymi w stronę dormitoriów.\n- Mnie też, ale nic na to nie poradzimy - odrzekł, kończąc odprowadzanie dziewczyn wzrokiem i skupiając uwagę na Ren'ie - Ale może chcą teraz czegoś normalnego? Może chcą nas odznaczyć za odwagę podczas obrony dormitoriów albo coś w tym stylu.\n- Taa... odwagę - uśmiechnął się chłopak - Wszyscy walczyli w całym Ogrodzie, nie sądzę, żeby mieli nas specjalnie gratyfikować za to, że udało nam się nie zginąć.\n- No ale jest to jakiś sukces... lepiej zbierajmy się już i jedźmy na drugie piętro. Bezpieczniej będzie się nie spóźnić, a tak szybciej dowiemy się o co chodzi.\n- Czuję, że to nie będzie nic dobrego, wiesz... - zmartwił się nieco Ren, wstając jednak i idąc wraz z kolegą w stronę windy - Nasza rola w tym całym burdelu nie jest przypadkowa, a oficerowie to wiedzą. Pomyśl chociażby o tych snach...\n- Nawet jeżeli masz racje, w niczym nam to raczej nie pomaga - przyznał blondyn - Nie wiem jak ty, ale ja się specjalnie nie palę do tego, by być bohaterem.\nRen nie odpowiedział. Przy drzwiach do windy stała Alice, już nie w brązowej sukni, a w klasycznym, granatowym mundurku kadetki, ze spódniczką do kolan. Miała zabandażowane lewe przedramie, lecz poza tym wyglądała, jakby również wyszła z walki w dormitorium bez większych urazów. Widząc Rena i Dunkana, uśmiechnęła się tajemniczo.\n- Czułam, że to będziecie wy - powiedziała, gdy obaj stanęli koło niej, czekając na windę - Tylko nasza trójka straciła wtedy na balu przytomność.\nChłopcy spojrzeli po sobie. Nie zastanawiali się dotąd, kim może być trzecia wyczytana osoba. Teraz jednak zaczynało to być dla nich jasne.\n- Więc ty też? - spytał Ren starajac się odwzajemnić uśmiech.\n- Mam sny? - drzwi do windy otworzyły się i cała trójka weszła do środka. Alice nacisnęła guzik na pulpicie po lewej i po chwili, drzwi zaczęły się zamykać.\n- Chyba nie sądzicie, że poprostu wtedy zasłabłam? - dokończyła Alice i zmrużyła oczy, patrząc na obu kolegów - Niech zgadnę... w tym drugim świecie, ty jesteś Laguna, a ty Kiros, tak? - Dokładnie - potwierdził Dunkan - Zgaduję więc, że ty stajesz się wtedy Ellone, tak?\nDrzwi windy otworzyły się i cała trójka wyszła na korytarz. Kilkunastu oficerów przemierzało go, w sobie tylko znanych sprawach. Szkolny nastrój kończył się w windzie, tutaj nie było już uczelni. Tutał znajdowała się cała administracyjna część Ogrodu Balamb, a część ta była większa, niż możnaby przypuszczać.\n- Niestety nie - uśmiechnęła się Alice, kiwając głowę - Mi przypadł w udziale ten wielkolud Ward. Miły facet, ale samo postrzeganie świata z pozycji dwumetrowego drągala, to było conajmniej dziwne przeżycie.\n- Hmm... nie pomyślałem, że ktoś może wcielać się w niego - powiedział Ren, drapiąc się po brodzie. Cała trójka weszła właśnie na schody, prowadzące dalej w górę - Czyli gdzieś jeszcze może być ktoś, kto wciela się w Ellone.\n- No nie wiem - odrzekł Dunkan - Pamiętasz, co nam mówił ten cały Kinneas podczas przesłuchania? Mówił, że to właśnie przez nią tracimy przytomność i przenosimy się... tam.\n- Czyli myślisz, że tylko nasza trójka ma te wizje? - spytała Alice.\n- Tego nie wiem - odpowiedział Dunkan - Ale może tu znajdziemy odpowiedź.\nTrójka kadetów stanęła w środku chudego korytarza. Tutaj mieściły się gabinety niektórych oficerów, wchodzących w skład zarządów i rad Ogrodu. Pokój 413 był biórem oficera Peter'a McNash'a, instruktora starszych roczników. Chłopcy znali go z przesłuchania, lecz poza tym nie mieli z nim zbyt wielu kontaktów. Zresztą wcale nie chcieli mieć. McNash słynął z burzliwej natury, a jego reakcja w audytorium na panikującego studenta, mogła być tego najlepszym dowodem. Ren nie miał ochoty go widzieć, ale było już za późno na odwrót. Alice zapukała w drzwi trzy razy.\n- Wejść - usłyszeli głos, niezawodnie należący do instruktora.\nRen otworzył drzwi i cała trójka weszła do środka. McNash siedział przy biurku pod oknem i właśnie przeglądał jakieś papiery. Nie był jednak sam. Oprócz niego, w pokoju siedziały dwie osoby. Pierwszą z nich była instruktor Tilmitt, która, siedząc dotąd tyłem, odwróciła się do trójki i uśmiechnęła się lekko. Jej obecność dodała Ren'owi troche otuchy. Jednakże obecność drugiej osoby, napełniła go lekką niepewnością.\n- Siadać - powiedział krótko McNash, odkładając papiery na bok biurka i podpierając podbródek na splecionych dłoniach.\n- Znowu się spotykamy chłopaki - uśmiechnął się Seifer, odprowadzając całą trójkę wzrokiem.\nRen, Dunkan i Alice zajęli miejsca, po prawej stronie instruktor Tilmitt, przed siedzącym na wprost McNash'em. Widać, że nie był w najlepszym humorze.\n- Na wstępie chciałbym zaznaczyć, że nie zgadzam się z decyzją, która ma być tu ogłoszona. - powiedział długowłosy, przeszywając chłopców i Alice wzrokiem - Jednakże dyrektor Trepe wydaje się pokładać w was, kadetach, nadzieję, której, moim skromnym zdaniem, nie są godne ani wasze umiejętności, ani osiągnięcia. Nie mniej jednak...\n- Do rzeczy - przerwał Seifer, zakładając nogę na nogę - Nie mam całego dnia, a dzieci pewnie chcą wiedzieć o co chodzi.\nOficer uśmiechnął się dziwnie i kątem oka spojrzał na blondyna. Widać było, że obceność Almasy'iego, nie jest dla niego powodem do wielkiego szczęścia.\n- Dobrze więc - McNash wrócił wzrokiem do kadetów - Na wniosek zarządu Ogrodu Balamb, wasza trójka zostaje wydelegowana na specjalną misję.\n- Misję? - Ren spytał, zdziwiony i zaniepokojony.\n- Na ten czas zostajecie zwolnieni ze wszystkich zajęć ze swoimi instruktorami - kontynuował oficer - Instruktor Tilmitt, jako wasz bezpośredni opiekun, dopilnuje, żebyście nadrobili zaległości po wykonaniu misji.\n- Ale sir - przerwała Alice - My nie jesteśmy jeszcze SeeD. Mamy dopiero 13 lat.\n- Chociażby z tego względu byłem przeciwny decyzji dyrektor Trepe - McNash dalej mówił spokojnie, w jego głosie dało się nawet wyczuć lekkie znudzenie - Mimo to musi pani pamiętać, że Ogród Balamb to nie tylko szkoła. SeeD są najemnikami, a wy, chociaż jeszcze nie zdaliście testu kwalifikującego, w pewnych okolicznościach również możecie być traktowani jak najemnicy. Regulamin dopuszcza taką możliwość w stanach wyjątkowych.\n- Zgadnijcie dzieciak, jaki to jest stan? - Seifer, siedzący dwa krzesła dalej uśmiechnął się szeroko\nRen milczał i czuł narastające napięcie gdzieś w okolicach żołądka. Dunkan znowu pobladł, a Alice oparła się na krześle, z lekki wyrazem zdziwienia na twarzy.\n- W szczegóły misji wprowadzi was instruktor Tilmitt - powiedział McNash, uśmiechając się do Selphie, jednakże bez specjalnego entuzjazmu - Ona zdaje się wiedzieć o niej więcej niż ja, czy ktokolwiek inny.\n- Chcemy, żebyście znaleźli Ellone - powiedziała Selphie, wstając.\n- Ellone? - zmarszczył czoło Dunkan - Czyli to ona wywołuje te sny? Czego od nas chce?\n- Chcemy, żebyście to ustalili - odrzekła instruktor - Z jakichś powodów, to właśnie wy jesteście nawiedzani przez wizje senne, które ona na was zsyła. Wiem o nich, ponieważ kiedyś, dawno temu, ja również ich doświadczyłam. Jedyne co wiem to to, że ona nie robi tego bez przyczyny. Musi mieć jakiś powód, a fakt, że mieliście już tyle wizji w tak krótkim czasie dowodzi, że to coś bardzo ważnego.\n- Ale czemu pokazuj nam te wszystkie obrazy? - zapytała Alice - Po co nam one i co mogą nas obchodzić?\n- Chciałabym to wiedzieć - Selphie odpowiedziała bez uśmiechu - Jutro rano pojedziecie pociągiem do Timber, a stamtąd udacie się do niewielkiej wioski na południu, zwanej Winhill. Tam powinniście ją znaleźć.\n- Nie mamy w tej sprawie nic do powiedzenia? - zapytał Dunkan z lekki przestrachem - Przecież nie mamy odpowiednich kwalifikacji.\n- Dyrektor Trepe wierzy, że nie odmówicie - odpowiedział McNash - Jednakże zdaje sobie doskonale sprawę z tego, że w trakcie misji możecie napotkać pewne problemy, z którymi normalni kadeci mogą sobie nie poradzić. Dlatego też nie pojedziecie tam sami.\n- Czyli będą nas eskortować SeeD? - uśmiechnął się dziwnie Dunkan - Super...\nSeifer również się uśmiechnął i zdjął nogę z kolana. Spojrzał w stronę chłopców, a uśmiech prysnął od razu z ust Dunkana, kiedy dotarła do niego prawda.\n- Nie jest to oficjalna akcja i ponadto będziecie podróżować in cognito - powiedziała Selphie - Ogród nie może sobie pozwolić na wydelegowanie jakichkolwiek oficerów SeeD z wami. Jednak Seifer Almasy i jego przyjaciele zgodzili się was przypilnować.\nRen i Dunkan zbledli lekko i spojrzeli po sobie. Alice spojrzała na nowego opiekuna i po czym zwróciła wzrok na Selphie.\n- A dlaczego mamy podróżować in cognito? - spytała.\n- Timber to drugie największe miasto Galbadii - wyjaśniła Selphie - Mieszkańcy tego państwa nie mają ostatnio powodów, żeby cieszyć się z wizyty SeeD. Konserwatyści i ci, którzy sympatyzują z ruchem antydemokratycznym nigdy nas nie lubili. Pozostali przestali nas lubić, kiedy czarownica porwała prezydenta Caraway'a, którego mieliśmy chronić. Niektórzy nawet sądzą, że to właśnie Ogród Balamb stoi za tym porwaniem. Noszenie mundurów mogłoby przysporzyć wam więcej problemów, niż myślicie.\nCała trójka kadetów zamilkła. Ren sam dokładnie nie wiedział co czuł. Był niepewien i miał wrażenie, że ostatnio zbyt wiele rzeczy dzieje się wokół niego. Jednakże rozmowa z Ellone mogłaby dostarczyć odpowiedzi na kilka pytań, które nie dawały mu spać po nocach.\n- Jeszcze jedno - powiedział McNash - Misja jest tajna, więc nalegam, abyście absolutnie nikomu nie mówili gdzie jedziecie. Mamy powody podejrzewać, że wśród naszych własnych ludzi są osoby współpracujące z terrorystami, którzy uprowadzili dyrektora Leonhart'a. Czas i zgranie ataku świadczyłoby o tym. Nie jest dla mnie ważne komu ufacie, a komu nie. Jeżeli dane na temat misji wyjdą poza ten pokój, gwarantuję wam, że staniecie przed Komisją Dyscyplinarną. Zrozumieliśmy się?\n- Tak jest, sir - powiedzieli chłopcy i Alice. Ani Ren, ani Dunkan nie chcieli znowu przechodzić przez stres, który towarzyszył im podczas przesłuchania.\n- Nie martwcie się - powiedziała Selphie - Jak dobrze pójdzie, za tydzień będziecie spowrotem. Teraz proponuję, żebyście poszli się spakować. Nie zapomnijcie o swojej broni i paramagii. Pamiętajcie też, że podróżujecie w strojach dziennych, a nie w mundurach. Jutro o 7:00 macie być w Yard'zie. Teraz jesteście wolni.\nCała trójka wstała powoli i z mieszanymi uczuciami ruszyła do wyjścia. Ren jeszcze raz obrócił się przy drzwiach, patrząc na zimne spojrzenie McNash'a, na pogodną Selphie i lekko uśmiechniętego Seifer'a. "Tyle zachodu z powodu naszych snów..." pomyślał, poczym wraz z przyjaciółmi, wyszedł z sali.\n- Ren! Alice! - Nicole krzyknęła do brata i koleżanki, którzy wraz z Dunkanem szli właśnie w stronę dormitoriów - Szukałam was... coś się stało Ren?\nNicole spojrzała na minę brata, poważniejszą niż normalnie. Cała trójka nie była w tej chwili specjalnie wesoła.\n- Nie możemy o tym mówić - powiedział Dunkan.\n- Nic, czym powinnaś się przejmować Nicole - dodał Ren.\n- Chwila.. - bliźniaczka zmarszczyła czoło - To wasze numery wyczytano na końcu tego spotkania w Yard'zie? Więc to was wezwano? W co znowu się wplątaliście\n- Musimy coś zrobić - powiedział Ren - Jutro rano wyjeżdżamy.\n- Gdzie znowu wyjeżdżacie? - Nicole podniosła głos. Kilku studentów obróciło się za nimi, słysząc głośniejszą rozmowę.\n- Ciszej, dobra - uciszył ją brat - Dunkan, Alice, może idźcie do dormitoriów, ja z nią pogadam.\nDunkan przytaknał i wraz z blondynką poszli łukowym korytarzem, mijając centrum treningowe. Ren i Nicole odeszli na bok.\n- Instruktor... znaczy się dyrektor Trepe chce, żebyśmy coś sprawdzili - powiedział ciszej brunet - Z pewnych przeczyn to właśnie nasza trójka jest potrzebna i to my musimy pojechać. Nie mogę ci powiedzieć więcej, więc nie pytaj, proszę cię.\n- Dobrze, nie będę - powiedziała Nicole - Ale czy nie mogliście odmówić? Przecież jesteście tylko kadetami, nie możecie jechać na oficjalne misje SeeD.\n- To nie jest oficjalna misja SeeD - odrzekł. Przez chwilę zamilkł, kiedy jakiś starszy student przechodził w zasięgu jego głosu. - Będziemy podróżować in cognito. Ale nie martw się, będzie z nami jechał taki jeden typ, który był naszym bezpośrednim przełożonym w Deling. - Seifer Almasy? - zgadła Nicole - Nie możesz mu ufać Ren, słyszałam o nim wiele złego. - Co niby? - zdziwił się Ren - Seifer uratował mi życie w Deling.. troche jest nerwowy, ale poza tym..\n- Słuchaj Ren - przerwała mu - Seifer był kadetem w Ogrodzie 8 lat temu, ale wywalono go po egzaminie, za narażanie zespołu. Później, kiedy Ogród walczył z Ultimecią, najpotężniejszą czarownicą w historii, zgadnij kto był jej rycerzem? Kto walczył przeciwko SeeD w jej obronie?\n- Chyba żartujesz - zdziwił się Ren\n- Seifer był zdrajcą Ogrodu! - podniosła głos - Był wierny czarownicy i nie wiadomo, czy teraz też nie jest.\n- Proszę cię Nicole - uspokoił ją - Quistis zna Seifera, nie posyłałaby nas z nim, gdyby mu nie ufała. Ludzie się zmieniają, nie wierzę, żeby Seifer był złym człowiekiem.\n- Ale nie możesz wykluczyć, że poprostu udaje, co nie? - zapytała retorycznie siostra - Seifer ma powody, żeby nienawidzić SeeD. Mógł znowu stać się sługą czarownicy, tak jak kiedyś.\n- Nawet jeżeli, ja nie mam wyjścia - powiedział Ren - Jutro muszą z nim pojechać, to odgórny rozkaz. McNash powoływał się na jakieś paragrafy z regulaminu.\nNicole zamilkła. Była bardzo zmartwiona i bała się o brata. Ren to czuł i było mu z tym dziwnie. Nie zdażało się często, żeby jego starsza siostra traktowała go w ten sposób. Nagle podeszła bliżej i obięła go rękoma.\n- Proszę cię Ren, uważaj na siebie - powiedziała mu, kiedy ten, nie mając wyjścia, odwzajemnił uścisk - Nie chcę, żeby ci się coś stało.\n- Będę uważał Nicole, obiecuję - odrzekł chłopak - Nie zostawię cię przecież.\nRen czuł się głupio, widząc, że siostra martwi się o niego. On również bał się o to, co byłoby z nią, gdyby on nie wrócił. Oboje byli sierotami, nie rozstawali się nigdy. Nie wiele pamiętał z okresu wczesnego dzieciństwa, kiedy wychowywał się w sierocińcu, zanim wysłano go do Ogrodu Balamb. Jednak w każdym jego wspomnieniu, Nicole była gdzieś blisko. Pamiętał jak pomagali sobie w trudnych chwilach, jak razem ćwiczyli w centrum treningowym. Pomimo tego, że oboje mieli różnych przyjaciół i spędzali ze sobą mniej czasu niż wcześniej, dalej byli rodzeństwem i tak naprawdę, nie mieli nikogo oprócz siebie.\nNicole póściła w końcu i uśmiechnęła się.\n- Załatwiaj swoje sprawy i wracaj szybko - powiedziała - Bo jak się gdzieś będziesz szwędał niepotrzebnie i zwlekał z powrotem, to cię skopie cztery litery.\n- Taa - uśmiechnął się - Już się boję. Wrócę niedługo i nic mi nie będzie. Obiecuję.\nRen odwrócił się i ruszył w stronę dormitoriów. Po chwili zniknął z pola widzenia Nicole, która nie wiedziała do końca co ma myśleć.\n- Huu... - odetchnął głęboko Kilroy i przetarł łysą głowę ręcznikiem - Ale się spociłem... wracam do dormów i biorę prysznic, nie wiem jak ty.\n- No chyba zasłużyliśmy po tym wszystkim - odpowiedział Haji, kiedy oboję stanęli za wyjściem z centrum treningowego. Poczekali cierpliwie, aż drzwi się zamkną, po czym Kilroy wyjął swą karte identyfikacyjną z czytnika - Następnym razem może pójdziemy poza Ogród i spróbujemy się z czymś innym niż te głupie Grat'y?\nObaj kumple wyszli z centrum treningowego, powoli wchodząc do wielkiego holu głównego. Wśród wielu ławek, umieszczonych po obu stronach dużego ronda, zawsze przechadzały się duże grupy studentów, śpieszących do dormitoriów, kafejki, czy biblioteki. Wilgotne powietrze, zapewniane przez wodę w zbiorniku, na którym cały główny korytarz właściwie dryfował, miło odświeżyło obu chłopców, ochładzając ich twarze. Wielu ludzi zastanawiało się, dlaczego twórcy Ogrodu włożyli tyle trudnu, w konstrukcje filtrów, fontann i kanałów w tym właśnie miejscu. Tak naprawde zbiornik z wodą służyć miał do chłodzenia paramagicznych silników, które zapewniały Ogrodowi możliwość poruszania się nad ziemią. Dziś jednak, po zamknięciu poziomu MD, cała woda pełniła wyłącznie funkcję ozdobną. Nikt nie przeczył jednak, że dzięki niej, hol uznawany był za jedno z najpiękniejszych miejsc na wyspie Balamb. Chłopcy nie byli jednak zajęci podziwianiem jego walorów. Obaj zatrzymali się i patrzyli w lewo, na wyjście z Yard'u, przy którym stała dyrektor Trepe i rozmawiała z dwoma wysokimi mężczyznami, ubranymi w stroje nie często widywane w murach Ogrodu. Kilku innych kadetów również obracało wzrok mijając Yard, wymieniając szybko jakieś uwagi.\n- Widzisz ich? - zapytał retorycznie Haji - Przecież to White SeeD. Co oni tu mogą robić?\nKilroy nie miał pojęcia. Patrzył jednak na dwóch gości z szarymi przepaskami na czołach, noszących biało-szare mundury, znacznie różniące się od ciemnozielonych strojów SeeD, czy niebieskich mundurków kadetów.\n- Może chcą zbadać o co chodziło w tym ataku na Ogród - spróbował zgadnąć Kilroy.\n- Nie jestem pewna - odpowiedział głos za nimi.\nNicole zbliżyła się, również patrząc na rozmawiającą Quistis i dwóch oficerów White SeeD. Dyrektor mówiła spokojnie i dużo gestykulowała. Nie wiedzieli jednak o czym mogą rozmawiać. Chłopcy odwrócili się i spojrzeli na siostrę Rena, nie kryjącej zmartwienia.\n- Hej Nicole - Kilroy lekko zmarszczył czoło - Co się stało?\n- Ren znowu gdzieś jedzie - powiedziała mu - Ma jakąś misję do wykonania.\n- I sądzisz, że ci White SeeD mają z tym coś wspólnego? - zapytał Haji.\n- Nie wiem... - pokręciła głową dziewczyna, podchodząc bliżej i zniżając głos - Wiem tylko, że to rozkaz od Quistis Trepe. Jego wyjazd i pojawienie się białych... to nie może być zbieg okoliczności.\n- Ten Ren.... - zaśmiał się Haji - Zawsze się musi wpakować w jakieś kłopoty. Ale jeżeli biali z nim będą, to raczej nic mu nie będzie.\n- Nie jestem pewna - Nicole zagryzła wargi - Czuję.... czuję, że coś złego mu się stanie.\n- Heh... parapsychiczne zdolności bliźniaków, co? - spytał się łysy, z uśmiechem na ustach - Zawsze byłem ciekaw jak to działa\n- To nie jest śmieszne Kilroy - ucięła dziewczyna patrząc na obu kolegów z klasy.\nZapadła chwila niezręcznego milczenia, w której cała trójka patrzyła na Quistis i dwóch White SeeD, znikających w korytarzu prowadzącym do Yard'u.\n- Słuchaj... - powiedział Haji - Jeżeli możemy ci jakoś pomóc, to mów. Nie chcemy, żebyś się martwiła przez tego debila.\n- Dzięki - uśmiechnęła się Nicole i po czym odwróciła się plecami. Chyba nad czymś myślała. Kilroy i Haji wymienili spojrzenia, czekając aż dziewczyna coś powie. Po dłuższej chwili odwróciła się w końcu i spojrzała na nich.\n- Myślę, że możecie mi w czymś pomóc - uśmiechnęła się lekko i zaczęła wyjaśniać chłopcom co postanowiła. Nie byli z tego powodu zadowoleni.\nRen ziewnął i przetarł oczy. Znowu nie spał najlepiej w nocy, pomimo tego, że wczoraj wcześniej się położył. Po powrocie do dormitoriów nie rozmawiał prawię wogóle z Dunkan'em, który, tak samo jak on, wydawał się być zmęczony tą całą sprawą. Zbyt dużo niezrozumiałych rzeczy zdarzyło się ostatnio, żeby mieli je poprostu zignorować. Od ataku na Ogród, Ren bił się z myślami każdej nocy, nie dochodząc do żadnych wniosków. Wierzył, że ich nowa wyprawa może przynieść jakieś wyjaśnienia, ale bał się również, że poraz kolejny zostaną wplątani w coś, w co nie powinni. 'I tak siedzimy już w tym głęboko' myślał Ren 'W Ogrodzie nie dowiemy się niczego, więc może i lepiej, że wyjeżdżamy na kontynent'.\nDunkan, siedzący na przeciwko, ziewnął zaraz po ciemnowłosym koledze, drapiąc się po głowie. Podniósł się lekko na siedzeniu, aby wyjrzeć przez okno jadącej półciężarówki. Chociaż byli w drodze już dobrych kilka minut, żadne z trójki studentów, nie odezwało się jeszcze słowem. Chłopcy nie mieli specjalnej ochoty rozmawiać, znudzeni ciągłym zadawaniem pytań, bez poznania odpowiedzi. Tylko Alice wydawała się być wypoczęta, nie dawając po sobie poznać, aby cała ta historia miała na nią jakikolwiek wpływ.\n- Wyglądacie na niewyspanych - powiedziała z uśmiechem, patrząc na chłopców.\n- Nie tylko wyglądamy - odpowiedział Ren, jeszcze raz przecierająć oczy - Nie spałem dobrze od kilku dni.\n- Hmm... - zamilkła na moment dziewczyna, wpatrując się przez chwilę w okno za plecami Ren'a, splatając dłonie między kolanami.\n- Zaraz powinniśmy dojeżdżać - powiedział Dunkan, widząc za oknem pierwsze budynki przedmieść Balamb - Seifer i jego koledzy pewnie już czekają.\n- Jaki jest ten cały Almasy? - zapytała blondynka - Mieliście okazje go poznać w Deling.\n- Nie można powiedzieć, żeby był pobłażliwy - powiedział Ren po chwili namysłu - Wydaje się, że nie ma szacunku do nikogo i niczego, a w szczególności do SeeD.\n- Jest bezwględny, ale nie wydaje się być złym człowiekiem - dodał Dunkan lekko się uśmiechając - Nie mieliśmy jednak okazji dłużej z nim pogadać. To raczej on mówił nam, co mamy robić.\n- Słyszałam wczoraj, że uczył się w Ogrodzie Balamb, ale nie zdał egzaminu końcowego.\nRen zamyślił się na chwilę, kiedy Dunkan kontynuował rozmowę. Przypomniał sobie, co wczoraj usłyszał od siostry, przypomniał sobie jej niepokój. 'Seifer jest dziwny, ale uratował nas Deling, więc nie może być zły' pomyślał. Jednak słowa mówiące o tym, że Seifer walczył kiedyś u boku czarownicy, aby zniszczyć Ogród Balamb, ciągle nie dawały mu spokoju. Nicole czasami przesadzała, ale nie dawała zbyt łatwo wiary plotkom. 'Czyżby więc to była prawda? Ale Quistis i inni mu ufają...'. Nagłe zatrzymanie się samochodu wyrwało Rena z zamyślenia i przerwało rozmowe dwójce przyjaciół. Dunkan wstał i otworzył drzwi z tyłu samochodu, za którymi widniał plac parkingowy przed stacją kolejową. Na niedawno odrestaurowanym niebieskim dachu, pod którym znajdowały się perony, widniało biało- czarne godło Balamb. Kadeci wyszli z półciężarówki zamykając za sobą drzwi i ruszyli ku głównemu wejściu. Z racji na geograficzne położenie wyspy Balamb, przeprowadzony po dnie oceanu tunel kolejowy był błogosławieństwem dla spragnionych słońca turystów. To dzięki niemu, miasto znane jest jako wakacyjna stolica świata. W okresie letnim, ponad połowa wyruszających z Timber pociągów, pędzi właśnie do podmorskiego tunelu, prowadzącego do Balamb. Pomimo tego, że sezon dobiegał już końca, przed stacją zawsze spotkać można było duże ilości zwiedzających oraz sklepikarzy, oferujących pamiątki, napoje i zakąski wszystkim strudzonym podróżnikom, którzy mieli tak wielki wkład w gospodarkę wyspy. Kadeci minęli pare grupek turystów i wspieli się po kamiennych schodach, wchodząc przez główne wejście na pierwszy z czterech peronów. Ich "opiekunowie" czekali już tam na nich. Fujin wpatrywała się w nich swym zimnym wzrokiem, obrana tak jak wtedy, kiedy byli w Deling - w niebieską marynarkę i czarne długie spodnie, pomimo wysokiej jak na tak wczesną porę temperatury, nawet jak na standardy Balamb. Raijin stał obok w krótkich kolorowych spodenkach i słomkowym kapeluszu na głowie. Obok leżał jego bagaż dużych rozmiarów, najwyraźniej wspólny dla całej trójki.\n- W końcu jesteście - powiedział Seifer, kiedy kadeci zbliżyli się do ławki, na której siedział. Zamiast swojego białego płaszcza, nosił niebieski bezrękawnik.\n- Więc to jest ta wasza koleżanka, co nie? - powiedział Raijin, nie dając poznać, czy stwierdza fakt, czy zadaje pytanie - Będziemy razem podróżować, no nie? Ja jestem Raijin, a to jest Fujin. Seifera chyba już znasz, co nie?\nSrebrnowłosa spojrzała na dziewczynę, lecz nie powiedziała żadnego słowa. Ciężko było uwierzyć, że pomimo życia na Balamb, Fujin była biała jak duch. "Musi być albinoską" pomyślał Ren, dziwiąc się, że wcześniej nie zwrócił na ten fakt uwagi.\n- Miło mi, jestem Alice - przedstawiła się blondynka i położyła swój bagaż koło ławki. Pozostali zrobili to samo. Seifer wyciągnął coś z kieszeni i zwrócił się do Ren'a.\n- Tu są wasze bilety - powiedział, podając bilety chłopcu - Nie zgubcie ich, bo są w obie strony, a nie mamy tyle gotówki, żeby dokupić wam bilety w Timber.\n- Usiądźcie w cieniu - powiedział Raijin - Pociąg zaraz przyjedzie, no nie?\nKadeci usiedli na sąsiedniej ławce, kryjąc się w chłodnym cieniu i wyczekując pociągu. Ren kątem oka spoglądał na Seifer'a, dalej bijąc się z myślami.\nNiecały kilometr od stacji kolejowej, trzy sylwetki minęły bramę główną Balamb. Trzy spocone i mocno zdyszane sylwetki. Kilkadziesiąt minut wcześniej, sylwetki te bacznie obserwowały, jak Ren, Dunkan i Alice wsiadają samochodu na parkingu w Ogrodzie, dobrze ukrywając się za stojącym nieopodal jeep'em. Niestety jedna z nich nie przewidziała faktu, że automobil trudno jest śledzić na piechotę. Kilkadziesiąt minut później udało im się w rekordowym tempie pokonać 9cio kilometrowy odcinek, łączący Ogród z miastem.\n- Nie wiem, czy to dzisiaj mówiłem Nicole - powiedział Kilroy, ciągle oddychając ciężko i przecierając czoło i łysą głowę w swój niebieski T-shirt - Ale nie uważam, żeby to był dobry pomysł.\n- Nie żebyśmy ci nie chcieli pomóc - dodał pośpiesznie Haji. Lepiej od kolegi znosił biegi przełajowe, ale i on był bardzo zmęczony - Poprostu uważamy, że nie podchodzisz do tej sprawy racjonalnie.\n- Jesteśmy w mieście, więc już troche za późno na marudzenie - powiedziała dziewczyna z determinacją prowadząc pozostałą trójkę. Kosmyk jej kasztanowych włosów przykleił się do spoconego czoła. Idąc, wspierała się na swojej włóczni jak na lasce - Zresztą, jeżeli nie chcecie ze mną iść, to możecie wracać do Ogrodu.\nChłopcom przeszła ochota na dyskusje, czując, że niewiele mogą poradzić. Obaj wiedzieli, a raczej czuli, że Nicole przyszłaby tu nawet bez nich. Czuli również, że siostra Rena naprawde potrzebuje ich pomocy.... w końcu SeeD zawsze działają drużynowo. Do tego mieli przeczucie, że kiedy w końcu wygaśnie jej zapał, dziewczyna wróci do Ogrodu i ochłonie.\nKilka chwil później, trójka kadetów kluczyła już wąskimi uliczkami między domami, wychodząc w końcu do doków. Pomimo tego, że Balamb jest jednym z największych portów na świecie, nie często przypływają do niego statki kupieckie. Wyspiarze nie mieli za bardzo głowy do handlu - do życia od pokoleń wystarczyło im to, co udało im się wyrwać od morza i ziemi. Jednak, jak każdy port, także Balamb miało swoje doki - miejsce, w którym statki mogły zacumować i wyładować swoje dobra do jednego z kilkunastu magazynów. Nicole i chłopcy zeszli po stromych schodach prowadzących do tej części nabrzeża. Stanęli przy jednym z magazynów i rozejrzeli się czujnie. To, czego szukali, rzucało się w oczy na tle kilku rybackich kutrów tak bardzo, że wydawało się być z zupełnie innego świata.\nO White SeeD krążyły w Ogrodzie Balamb różne plotki. Wszyscy wiedzieli, że zostali oni powołani przez Edea'ę Kramer, jako oddzielna organizacja, dopełniająca w działaniu SeeD'ów. Wiadomo było również, że do białych SeeD dołączali najlepsi studenci z Ogrodów Balamb i Trabia, jeżeli zdali oni końcowy egzamin i spełnili dodatkowe wymagania, niezbędne przyszłemu członkowi "białych". Mimo to, rzadko utrzymywano z nimi kontakt, a ich pojawienie się w Ogrodzie zawsze oznaczało, że coś się święci. Ludzie mówili, że chociaż White SeeD byli w stanie bronić się przed ewentualnym zagrożeniem, prawie nigdy nie posuwali się do walki. Nigdy też nie widziano, żeby którykolwiek z nich miał przy sobie jakąś broń, choćby nóż. Plotki głosiły, że wielu z nich posiada zdolności podobne do tych, którymi władają czarownice. Inny mówili, że są ekspertami paramagii. Jednakże bez względu na to, ile mówiło się o "białych", najwięcej emocji wzbudzało to, czym się poruszali po świecie.\nS.S. Orchidea, statek White SeeD, został skonstruowany w Esthar wiele lat temu, podobno zanim jeszcze Ogród Balamb stał się uczelnią. Kadeci wiele razy widzieli zdjęcia tego statku na pulpitach w trakcie zajęć, jednak nie zdawali sobie wczesniej sprawy, że jest on taki wielki. Długi i smukły kadłub, wysoki na 10 metrów, skrywal w cieniu stojące w sąsiednich dokach łódki i kutry. Kilka lat temu, okręt został przebudowany w FH, gdzie zwiększono jego wyporność i dostosowano do większej ilości personelu. Sprawiło to, że dzisiaj służyć mógł niemalże, jako pływający Ogród. Chociaż cały statek prezentował się majestatycznie, to widok jego słynnych żagli robił największe wrażenie. Pokryte tysiącami małych słonecznych ogniw, trzy żagle umieszczone były prostopadle do osi statku. Przypominały bardziej skrzydła, a w pełnej rozpiętości, były wysokie na 30 metrów i szerokie na przeszło 60. Mieniły się błękitnie w promieniach rannego słońca, nawet teraz, kiedy żłożone czekały, aż kapitan postanowi odpłynąć. Orchidea potrafiła korzystać z energii słońca, wiatru, a także z dwóch wodnych turbin, umieszczonych po obu burtach, które napędzane były dzięki przepływającej przez nie wodzie. Całość sprawiała niesamowite wrażenie - jakby okręt chciał powiedzieć: "Patrzcie na mnie, jestem władcą oceanów". Nicole rozejrzała się dookoła i zobaczyła przerdzewiało drabinę, prowadzącą na na płaski dach magazynu. Czując, że stamtąd będzie miała dobry widok, zaczęła się wspinać. Kilroy i Haji uznali, że narazie nie powinni się spierać. Kiedy cała trójka znalazła się na dachu, wiatr zawiał im w oczy od zachodu, orzeźwiając przyjemnie. Trójka położyła się płasko na dachu i jeszcze raz spojrzałą na statek. Był jakieś 50 metrów od nich.\nNa pokładzie widać było sporo osób, ubranych w białe uniformy, a także kilku oficerów SeeD stojących na pomoście przy trapie.\n- Całe szczęście - powiedziała Nicole - Bałam się, że odpłyną zanim dobiegniemy.\n- Dobrze... czyli widzimy statek White SeeD - powiedział powoli Kilroy, jakby starając poukładać wszystko jeszcze raz - A czy masz jakiś pomysł co zrobić dalej?\n- Wpierw się rozejrzymy - skwitowała, po czym odwróciła się do leżącego po lewej ciemnoskórego - Podaj mi lornetke, Haji.\nChłopak odpiął boczną kieszeń swoich spodni i wyciągnął z niej przyrząd, po czym podał go Nicole. Dziewczyna przyłożyła lornetke do oczu.\n- Przy trapie stoją Jellis i Trepe - powiedziała, nie odrywając oczu - Rozmawiają z jakimiś dwoma oficerami White SeeD i jednym starszym cywilem. Jacyś kolesie pakują na pokład jakieś skrzynki.\n- Świetnie, czyli już się rozejrzeliśmy - powiedział Kilroy, lekko tylko zniecierpliwiony - Nie sądzę jednak, żeby nas tak poprostu wpuścili na okręt. Bo widze, że do tego chcesz doprowadzić.\n- Poza tym nie mamy żadnej pewności, że Ren jest na pokładzie - zauważył Haji.\n- Obok doku stoi kilka samochodów, takich jak ten, którym przyjechał Ren - powiedziała, odkładając w końcu lornetkę, ale dalej patrząc na statek i zebranych w jego pobliżu ludzi - On jest na pokładzie. Czuję to. - dodała z przekonaniem.\n- Możemy przecież się zawsze upewnić - powiedział Kilroy - Tam jest Trepe, można się jej zapytać, czy Ren jest na pokładzie.\n- Mówił, że to nie jest oficjalna misja SeeD, i że ma podróżowa in cognito - powiedziała - Więc napewno nam nic nie powiedzą.\n- A czy naprawde sądzisz, że można podróżować in cognito na pokłądzie TAKIEGO statku? - zapytał się Haji.\n- Ja mam zamiar dostać się na pokład zanim odpłynie - powiedziała kończąc dyskusję - Możecie wracać do Ogrodu jak wam się nie podoba.\n- No dobrze - kontynuował Kilroy - A jak niby masz zamiar dostać się na statek? Wspiąć się po kotwicy?\nNicole rozejrzała się dookoła, przechodząc po dachu magazynu. Mówi się, że jeżeli człowiek jest dostatecznie zdeterminowany, szczęście będzie mu sprzyjało. Nicole nie była do końca pewna tego wszystkiego, miała też świadomość, że powinna pare spraw lepiej przemyśleć i przygotować. Jednak jedną z głównych cech jej charakteru było to, że kiedy coś sobie postanowiła, nie dopuszczała do siebie żadnych wątpliwości, skupiając się w pełni na celu. Ren wiele razy narzekał na to, że jest uparta ja osioł. On jednak nie różnił się od niej za bardzo pod tym względem i czuła, że teraz jej brat robiłby na jej miejscu to samo. Spojrzała w dół i położyła się płasko, widząc dwóch White SeeD'ów, wynoszących podłużną drewnianą skrzynię z magazynu na którym byli. Nicole nie miała nigdy głowy do bardzo skomplikowanych planów, jednak proste i oczywiste zawsze znajdowała z łatwością. Uśmiechnęła się w duchu i wróciła do leżących obok drabiny kolegów.\n- Plus i Combo - powiedział Dunkan, przewracając do góry 3 karty przeciwnika - wygrałem 6:3.\n- No nie! - powiedział Raijin, w sposób inny niż zwykle. Złapał się za głowę parząc, jak blondyn zabiera jedną z jego najlepszych kart i dodaje do swojej talii - Musisz w to często grać, no nie? Ale teraz się tak łatwo nie dam. Gramy rewanż, co nie?\nDunkan uśmiechnął się i przetasował talię, po czym wybrał z niej pięć kart. To samo zrobił przeciwnik. Alice siedziała na kanapie i patrzyła na partie Triple Triad'a. Fujin stała kawałek obok Raijin'a, rzucąjąc niechętne spojrzenie na jego grę. Od razu po wejściu do przedziału Ren położył się na kanapie, kontemplując sufit. Seifer został na korytarzu, przez okno patrząc na nieruchomy narazie dworzec Balamb. Pociąg miał ruszać w ciągu kilku minut.\n- Coś nie tak Ren? - zapytała Alice przysuwając się do leżącego chłopaka.\n- Nie nie.. - wstał pośpiesznie i siadając normalnie. Uśmiechnął się i podrapał po głowie - Tylko ciągle zastanawiam się nad tym wszystkim... no wiesz... nad atakiem na Ogród i tym wszystkim.\n- Chyba za bardzo się przejmujesz - uśmiechnęła się dziewczyna - Przecież jedziemy po to, żeby wszystko wyjaśnić. Ja też nie wiem o co w tym wszystkim chodzi, ale nie powinniśmy się przejmować tym, co od nas nie zależy.\n'Trafiła w sedno' pomyślał Ren 'Wszystko się dzieje wokół nas, a nic nie zależy od nas'. Wydawało mu się, że to był jeden z powodów jego wewnętrznej irytacji. - Może zagrasz z nimi w karty? - zaproponowała - Pewnie nieźle grasz.\n- Nie mam ochoty - uśmiechnął się - Zresztą i tak nie mam kart przy sobie. Szkoda mi tylko Raijin'a, że zgodził się grać z Dunkanem.\n- Dunkan jest taki dobry? - spytała unosząc brwi.\n- NO NIE! - Raijin wstał, patrząc jak chłopak przewraca kolejne karty na stole - Skąd wiedziałeś, że mam tą kartę?!\n- Używasz jej od pierwszej partii - powiedział spokojnie Dunkan, uśmiechając się szeroko. Widać było, że ma niezły ubaw - 8:1 dla mnie. Może chcesz rewanżu? - Oszukujesz, no nie? - mulat założył ręce na biodra i zmarszczył czoło.\n- ŻAŁOSNE - Fujin uśmiechnęła się lekko, kątem oka patrząc na Raijin'a.\n- Taak? - odwrócił się do niej Raijin - Chciałbym zobaczyć jak ty z nim wygrywasz, skoro jesteś taka cwana.\nSrebrnowłosa przestała opierać się o ścianę. Spojrzała na mulata i zanim ten zdążył coś dodać, wyprowadziła solidne kopnięcie, które trafiło w piszczel lewej nogi. Raijin jęknął i upadł na kolano, oboma dłońmi masujac bolącą nogę. Cios wyglądał i brzmiał bardzo boleśnie.\n- Ona mogła mu złamać nogę - powiedziała Alice.\n- Nie przejmuj się nimi - uśmiechnął się Ren - Raijin jest chyba przyzwyczajony.\nDopiero teraz chłopiec zwrócił uwagę na to, że poniżej kolana mulat ma przynajmniej kilka dosyć sporych siniaków. Nie było wątpliwości w jakich okolicznościach ich nabył. Przeciągający gwizdek nadał sygnał maszyniście i pociag ruszył z peronu.\nAlice wróciła do Dunkan'a, który zaczął tłumaczyć dziewczynie zasady Triple Triad. Raijin też słuchał uważnie, mając najwyraźniej nadzieję, że czegoś się nauczy. Ren leżał na kanapie i dalej wpatrywał się w sufit. 'Nie mam na nic wpływu i przez to nikt się ze mną nie liczy' pomyślał 'Dlatego nikt mi nic nie mówi... bo to w końcu nie moja sprawa'. Wciąż gryzło go to, co Nicole powiedziała o Seifer'ze. 'Nie mówił wiele o sobie i faktycznie wydaje się bezwzględny. Ale czy mógł zdradzić własnych przyjaciół? Walczyć przeciwko Ogrodowi Balamb?'. Ren myślał jeszcze przez kilka chwil, po czym wstał i popatrzył chwilę na przyjaciół i opiekunów. Odwrócił się do drzwi, za którymi widział Seifer'a, wyglądającego przez okno pociągu. Wstał i ruszył do drzwi, wiedząc, że jest jeden sposób, żeby się tego dowiedzieć napewno.\n- Gdzie idziesz Ren? - rzucił Dunkan, kiedy chłopak łapał już za klamkę.\n- Do toalety - skłamał, po czym wyszedł na korytarz.\nNa korytarzu nie było nikogo, oprócz Seifer'a. Kiedy chłopak wyszedł, mężczyzna spojrzł na niego krótko, po czym wrócił do wpatrywania się w okno.\n- Kibel jest na prawo - powiedział. en już miał iść w tym kierunku, ale zatrzymał się, patrząc na Seifer'a.\n- Chcesz czegoś? - zapytał się blondyn, odwracając się do chłopca bez uśmiechu. Ren zawachał się znowu.\n- Ja... - powiedział w końcu - Chciałem się z tobą... znaczy z panem porozmawiać.\n- Porozmawiać ze mną? - Seifer uniósł jedną brew, lekko zbity z tropu - O czym niby?\nRen nie do końca wiedział jak ująć to wszystko słowami. Nie wiedział też, jak zareaguje Almasy. Patrząc na niego pomyślał, że wybuch gniewu i grożenie mu śmiercią to opcja, której nie może z całą pewnością wykluczyć.\n- Ja... wczoraj słyszałem... - powiedział w końcu - Ktoś mi mówił, że... dawno temu... był pan... znaczy się... nie lubił pan SeeD.\nRen zdawał sobie sprawę, że brzmiało to dziwnie. Nie wydawało mu się jednak, żeby spytanie wprost, czy Seifer chciał zniszczyć SeeD i bratał się z czarownicą, było dobrym pomysł. Seifer spojrzał na niego i zmrużył oczy. Przez chwilę nic nie mówił, po czym odwrócił się do okna.\n- Do dziś za nimi specjalnie nie przepadam - powiedział w końcu - Ale przypuszczam, że chodzi ci o to, że byłem rycerzem czarownicy i chciałem zniszczyć Ogród Balamb, co?\n- Eee... - Ren zawahał się po raz kolejny. Jego słowa zbiły go z tropu. Jednak nim zdążył powiedzieć coś konkretnego, Seifer kontynuował, nie odwracając wzroku od okna.\n- Może wtedy dałem się troche porwać marzeniom - powiedział, po cześci sam do siebie - Życie składa się z wyborów. Dla tych, którzy chcą być silni i chcą realizować swoje marzenia, wybory są zawsze trudniejsze i częstsze. Ja wtedy wybrałem taką drogę i dzisiaj nie żałuję. Dało mi to wtedy do myślenia. Rozumiesz o co mi chodzi?\n- Nie do końca - powiedział szczerze. Nigdy nie był dobry w takich filozoficznych rozmowach. Seifer uśmiechnął się w duchu.\n- Możliwe, że ty też byś tak postąpił na moim miejscu - powiedział po chwili. Ren zmieszał się przez moment.\n- Pociąg hamuje, czy tylko mi się zdaje? - spróbował zmienić temat.\n- Nie wydaje mi się. Jeszcze nie dojeżdżamy do tunelu.\n- Chyba słyszę gwizdek....\n- Ja nic nie słyszę - powiedział Seifer, patrząc na chłopca - Dobrze się czujesz?\nRen złapał się za głowę i zachwiał się na nogach. Oparł się plecam o drzwi, które po chwili otworzył Raijin i złapał go za ramiona.\n- Hej Seifer! - powiedział mulat - Dzieciakom chyba coś jest!\nRen poczuł, jak Raijin przenosi go do przedziału i kładzie na sofie. Kątem oka widział Alice i Dunkan'a, również leżących. Słyszał jakieś rozmowy, ale po chwili przestało to być istotne. Jednolity dźwięk wypełnił jego głowę, blokując zmysły i myśli, pozwalając mu odpłynąć do świata snów.\n- No, to chyba ostatnia - powiedział jeden z White SeeD'ów, wraz z kolegą kładąc skrzynię w ładowni i otrzepując ręcę - Mamy jeszcze troche czasu do odpłynięcia. Idziemy na piwo?\n- Idziemy idziemy! - zgodził się z entuzjazmem drugi kolega. Kiedy obaj wychodzili przez luk na pokład. Minęli kapitana rozmawiąjącego z oficerami SeeD, po czym ruszyli wzdłuż doku.\n- Słyszałem, że niedaleko hotelu jest świetna knajpa z rybami - powiedział pierwszy z "białych".\n- No to prowadź - odrzekł kolega, lecz zatrzymał się po chwili - Ej... a to skąd się wzięło?\nObaj mężczyźni podeszli do skrzynki, stojącej przy wyjściu z magazynu. Wyglądała tak samo jak wszystkie te, które załadowali.\n- Wydawało mi się, że wzięliśmy wszystkie.... - powiedział jeden z żeglarzy.\n- Może Jason i Warren zostawili jedną skrzynkę zamiast zanieść do ładowni?\n- Głupie nieroby - odrzekł kumpel - A oczywiście to nam się dostanie potem...\n- Lepiej to weźmy - powiedział - Z nimi rozprawimy się jak to zaniesiemy.\n- I skoczymy na piwo.\n- Tak.. - przyznał ochoczo - Jak to zaniesiemy i skoczymy na piwo. I zjemy tej twojej ryby. Wtedy się z nimi rozprawimy.\nNie licytując się dłużej, White SeeD unieśli skrzynkę z obu stron i ruszyli z nią w kierunku S.S. Orchidea.\nLaguna oparł ręcę na barierce i odetchnął głęboko morskim powietrzem. Dziesiątki chmur przesuwało się po nieboskłonie, wraz z latarnią, klifem i plażą tworząc pejzaż, niczym z obrazu. Kilkoro dzieci biegało po plaży, goniąc się i przewracając na piasku. Mężczyzna uśmiechnął się widząc to wszystko.\n- Zastanów się, czy napewno chcesz to zrobić - powiedziała czarnowłosa kobieta, podchodząc do niego, również patrząc się na plaże - Wiem jak bardzo kochasz Ellone. To nie jest odpowienie miejsce dla niej.\n- Nie mogę jej zabrać do Esthar - powiedział odwaracając się do niej - Adel już raz znalazła ją w Winhill, więc tam też nie będzie bezpieczna. Tylko tutaj mogę ją zostawić.\n- Warto tak ryzykować? Nie masz żadnego powodu, żeby jechać do Esthar - pokiwała głową.\n- Póki ta czarownica jest na świecie, Ellone nigdy nie będzie bezpieczna. Muszę coś zrobić - odrzekł Laguna - Jak tylko uda mi się pokonać Adel, od razu wrócę po nią... ale narazie musi zostać tutaj.\nLaguna spojrzał na plaże, kilkanaście metrów dalej. Ellone właśnie budowała zamek z piasku, w towarzystwie małego chłopca o szaro-brązowych włosach. Dziewczynka pomachała ręką w stronę wójka.\n- Wiesz, że możesz nie wrócić? - powiedziała w końcu Edea.\n- Wiem - powiedział cicho, machając do małej.\nZapadła chwila milczenia. Laguna dalej wpatrywał się w plaże, jakby chciał dobrze zapamiętać to, co widzi. Uśmiechnął się lekko.\n- Nie masz nawet pojęcia jak bardzo się boję - powiedział po chwili - Jak bardzo przeraża mnie myśl, że muszę zostawić Ellone. Kiedy myślę o tym, że w Esthar mogę zginąć, a ona tu zostanie...\nZawachał się. Ręce mocniej zacisnęły mu się na metalowej barierce.\n- Jeżeli nie wrócę, obiecaj mi, że...\n- Nie musisz o nic prosić - odrzekła Edea, uśmiechając się przyjaźnie - Zostanie tutaj dopóki po nią nie przyjedziesz, a ja będę się nią opiekować najlepiej, jak umiem.\n- Dziękuje - odpowiedział po chwili, półszeptem. Spróbował się uśmiechnąć i odwrócił się po raz kolejny w stronę plaży. Ellone właśnie biegła do niego, skacząc po schodach, pełna wesołości.\n- No co jest, mała? - powiedział Laguna, uśmiechając się i klękając przy niej.\n- Chodź, wujku, zobacz jaki zamek zbudowaliśmy! - powiedziała szczęślwa.\n- Widziałem go stąd Ellone - odrzekł mężczyzna - Pewnie jesteś jego księżniczką co?\n- Mhm.. - pokiwała dziewczynka.\n- Słuchaj Ellone - powiedział w końcu Laguna - Wujek musi pojechać gdzieś razem z wujkiem Kirosem i wujkiem Wardem.\n- Gdzie pojechać? - zdziwiła się dziewczynka\n- Bardzo daleko - odpowiedział - Zostaniesz tutaj z ciocią Edeą, Squall'em i innymi przyjaciółmi dopóki nie wrócimi, dobrze?\n- Nie mogę jechać z tobą, wujku? - zapytała się.\n- Niestety - pokiwał głową - Tam gdzie jedziemy żyją lwy i tygrysy, które czekają tylko by zjeść małą dziewczynkę na obiad.\n- Obroniłbyś mnie wujku - powiedziała uśmiechając się.\n- Nie możemy ryzykować, że jakiś tygrys dostałby cię w swoje łapy - odrzekł - A ja nie wiem, czy dałbym tym wszystkim bestiom rade. Jak wrócę, to przywiozę ci górę prezentów. Co ty na to?\nEllone posmutniała przez chwilę.\n- A kiedy wrócisz? - zapytała.\n- Jak najszybciej będę mógł - pokiwał głową - Zanim się obejrzysz, będę spowrotem. Obiecuję.\nDziewczynka wyglądała przez moment, jakby biła się z myślami. Po chwili jednak znowu się uśmiechnęła.\n- Ale wróć szybko, wujku - poprosiła.\n- Jasne, mała - pogłaskał ją i przytulił. Trwali tak przez chwile, po czym Laguna wstał i spojrzał na plaże - Leć do reszty Ellone. Musicie jeszcze zbudować fose wokół zamku.\n- Dobrze.. - uśmiechnęła się dziewczynka - Papa wujku! Wracaj szybko!\n- Papa Ellone - pomachał dziewczynce, patrząc jak zbiega ze schodów i leci na plaże do przyjaciół. Patrzył tak jeszcze przez dłuższą chwilę.\n- Przyjęła to lepiej niż się spodziewałam - uśmiechnęła się Edea - Myślałam, że będzie płakać.\n- Obiecałem jej, że wrócę, a ona mi wierzy - odpowiedział Laguna - Zawsze dotrzymuję słowa. I teraz też dotrzymam.\n- Ja też ci wierzę Laguna... - powiedziała czarnowłosa - Wierze, że wrócisz.\nMężczyzna jeszcze raz spojrzał na Ellone, machającą mu z plaży. Razem z nią zaczęło machać jeszcze pare dzieci. Odmachał im.\n- No dobra - odetchnął - Zasiedziałem się, a Kiros i Ward na mnie czekają. Muszę ruszać.\n- Uważaj na siebie - powiedziała, kiedy ten zaczął iść w kierunku korytarza, prowadzącego na zewnątrz sierocińca.\n- Będę - uśmiechnął się - Opiekuj się nią Edea. Wiem, że przy tobie będzie bezpieczna.\nLaguna nie obracał się już za siebie. Nim dłużej patrzył na plaże i bawiące się na niej dzieci, tym bardziej chciał zostać i nigdzie nie jechać. Wiedział jednak, że musi to zrobić, aby pomóc ludziom w Esthar i zniszczyć zło, które zagrażało Ellone. Miał już pewien plan.. wiedział jednak, że pomyłka może go kosztować życie. Zszedł po schodach i jeszcze raz obrócił się w stronę sierocińca. Szum fal w oddali i śmiech dzieci sprawił, że uśmiechnął się ponownie. Nagle źrenice zwężyły mu się, po przerażająco jasnym błysku.\n- Co? Co się.... - powiedział brunet, łapiąc się za głowę. Zachwiał się i oparł o murek z tyłu. Śmiech dzieci rozległ sie echem w jego głowie, karykaturalnie zniekształcony. Jakiś obraz pojawił się przed jego oczami na ułamek sekundy. Głowa pękała, a zmysły szalały, bombardując go impulsami ze wszystkich stron. Dźwięki, obrazy, ludzie, których nigdy nie widział, migali mu przed oczami szybciej, niż mógł zauważyć. Głos jak z pod wody, jak stłumiony bulgot, jednak noszący w sobie ślady artykułowanej mowy.\n- Sybciej wy głupcy! - powiedział jakiś paranoicznie zniekształcony głos, dziwnie znajomy, dochodzący ze wszystkich kierunków jednocześnie. Laguna padł na ziemie, resztkami sił wydał z siebie jęk.\n- Odłącyć to! Natychmiast! - dziwaczny głos krzyknął ponownie. Laguna leżał na ziemi i nie mógł zobaczyć, jak sierociniec drga i wygina się, jak obraz w krzywym zwierciadle - Odłą....\n- AAAAA! - krzyknął Ren, łapiąc się za głowe i podnosząc się do pozycji siedzącej. Dunkan i Alice również krzyczeli, zanim wszyscy uświadomili sobie, że potworny ból, jakiego doświadczali minął. Cichy, jednolity głos dalej odbijał się gdzieś w głowie Ren'a.\n- Chyba nie powinni tak robić, no nie? - powiedział Raijin, pierwsza osoba, jaką Ren zobaczył po otwarciu oczu, siedzący obok jego nóg. Cała trójka kadetów leżała na długiej, zaokrąglonej sofie w przedziale pociągu, zajmująć całą jej powierzchnie. Fujin stała przy Alice po drugiej stronie. Seifer podszedł do niego.\n- Czyżby mieli koszmar? - uniósł brew blondyn - Słyszałem, że te wasze sny nie kończą się zazwyczaj wspólnym krzykiem.\nRen nie miał siły opowiedzieć. Dyszał ciężko, a po bladym czole spłynęła kropla potu. Kręciło mu się w głowie, oczy bolały, a w uszach dalej słyszał ten jednolity dźwięk, chociaż powoli cichnący.\n- Spójrz na nich - uśmiechnął się lekko Raijin - Cokolwiek widzieli, to musiało być coś strasznego, no nie?\nMulat zaczął grzebać w bocznej kieszeni czarnej torby, która stanowiła bagaż trójki opiekunów. Po chwili wyciągnął z niej plastikową butelke z wodą.\n- Lepiej się napij mały - powiedział, podając ją Renowi - Nie wyglądasz najlepiej.\nRen sięgnął po nią. Ręka drżała mu konwulsyjnie, a on uświadomił sobie z przerażeniem, że nie może tego powstrzymać. Przesunął się na sofie, opierając się o jej oparcie i wypił łyk, wylewając troche na koszule. Dunkan właśnie zaczął się podnosić, dysząc ciężko. Był chyba jeszcze bledszy, niż kiedy odpowiadał przed komisją dyscyplinarną. Alice siedziała obok Fujin, trzymając się mocno za kolana. Starała się oddychać w unormowanym tempie, oczy jednak miała zaciśnięte kurczowo. Raijin odebrał butelke od Ren'a i podał ją Dunkanowi.\n- Jesteś w stanie wstać? - zapytał się Seifer z poważną miną. Ren spojrzał na niego, powoli normując oddech. Oparł się prawą dłonią o sofe i spróbował podnieść się na nogi. Podłoga zafalowała, Ren czuł się, jakby był na pokładzie statku. Opierał ciężar ciała na sofie, widząc, że jego nogi drżą ciągle, podobnie jak i wolna ręka.\n- Dobra, lepiej usiądź - Seifer położył mu ręke na ramieniu, zmuszając chłopca, żeby usiadł na sofie - Za 4 godziny dojeżdżamy do Timber, więc postarajcie się uspokoić i oddychać regularnie. Jak będziemy na miejscu, to znajdziemy jakiegoś lekarza.\n- Ten sen..... - wysapał Dunkan, teraz już oparty o sofe - Coś się.... nie udało...\n- Ale komu? - zapytał Ren - Wszystko było dobrze, dopóki...\nZacisnął zęby odruchowo, kiedy wróciły wspomnienia tego, co się stało. Czuł, jakby świat zaczął pękać... miliony głosów przedzierało się przez jego uszy, a obrazy przewijały się przed nim. Czuł, jakby był częścią każdej obejrzanej sceny, jakby każdy z tych dźwięków wychodził z jego gardła. W końcu, ból zaczął narastać w głowie, jakby ktoś wbijał mu w czaszkie rozgrzane do czerwoności igły. Ren nie miał dotąd pojęcia, że cierpienie może być tak intensywne. Odczuwane każdym nerwem i każdą cząstką świadomości, wprowadzające w obłęd, jakby sama jego dusza była rozrywana na kawałki.\n- Ktoś przerwał ten sen - powiedziała Alice. Oczy miała otwarte, ale ręcę ciągle jej drżały - Ktoś krzyczał....\n- Będę mu musiał podziękować - uśmiechnął się lekko Dunkan - Gdyby nie on, to eksplodowałaby mi głowa. Zresztą nie wiem, czy zaraz mi nie ekploduje.\nRen uśmiechnął się. Poczuł, że rzeczywistość powoli wraca do normy. Przypomniał sobie, że zawsze, kiedy budził się z sennego koszmaru, jeszcze przez parenaście minut bał się tego, co mu się śniło. Dopiero po kilku chwilach wszystko zaczyna się układać, a sen stawał się tylko snem, a nie realnym zagrożeniem. Ren nie mógł nawet powiedzieć, że coś go teraz przeraziło. To uczucie było kilka skali wielkości potężniejsze od jakiegokolwiek strachu.\n- Nie wiem jak wy - powiedział Ren - Ale ja dzisiaj w nocy nie zasnę. Mam nadzieję, że już nigdy nie zasnę.\n- Cokolwiek wam się śniło, to jedziemy na tą wycieczke, żeby poznać winowajce - odrzekł Seifer - Więc jak macie jakieś skargi to będziecie mogli dostarczyć je osobiście.\n- Jeżeli to wszystko działo się naprawde - zaczął Dunkan, z rękoma za głową - To ciekawe co czuli oni... Kiros, Laguna i Ward...\n- Ja nie jestem ciekawa - powiedziała Alice - Mi wystarczy to, co czułam przez te kilka sekund.\n- Sekund? - zdziwił się Raijin - Wy się telepaliście na tej sofie dobrą godzinę, co nie Fujin? Srerbnowłosa skinęła głową.\n- Zaciskaliście zęby i pięści, ręcę wam drżały i rzucaliście się na wszystkie strony - mówił dalej Raijin - Musieliśmy was przytrzymywać, żebyście sobie krzywdy nie zrobili.\nKadeci milczeli przez chwile, patrząc po sobie.\n- Czyli coś się poważnie nie udało - pokiwał głową Dunkan.\n- Zawsze budziliśmy się po kilku lub kilkunastu minutach - powiedział Ren - A teraz spaliśmy ponad godzinę?\n- To mamy kolejne pytanie, które zadamy, jak już będziemy na miejscu - uśmiechnęła się Alice - Teraz nawet cieszę się, że instruktor Trepe wysłała nas z tą misją. Zasłużyliśmy na to, nie dostając wcześniej żadnych wyjaśnień.\n- Prawda... - przyznał Ren - Zasłużyliśmy...\n- Teraz to wy musicie odpoczać - powiedział Raijin - Jak dojedziemy, to ma po nas wyjechać ktoś z Ogrodu Galbadia. Mają nam załatwić jakiś transport do tej wsi, no nie?\nRen oparł się ponownie na sofie i wstał. Przeszedł pare kroków na próbe, lekko zachwiał się przy ostatnim.\n- Już chyba wszystko wraca do normy - powiedział - Troche mi jeszcze drżą nogi i ręcę, ale nie jest tragicznie.\n- Dobrze - odrzekł Seifer, siedzący na fotelu po drugiej stronie przedziału - Ale lepiej jeszcze odpocznij.\nRen usiadł znowu i założył nogę na nogę. Alice przetarła oczy i wyciągnęła się na sofie, Dunkan natomiast poklepał się po swoich spodniach. Odpiął rzep z bocznej kieszeni i wyciągnął z niej prostokątne pudełko z drewna, które zawsze ze sobą nosił.\n- Hej Raijin! - uśmiechnął się do mulata - Pewnie chciałbyś się odegrać.\n- Nie myśl, że będę miał dla ciebie litość dlatego, że miałeś koszmarny sen - Raijin podszedł do torby i zaczął przeszukiwać boczne kieszenie w poszukiwaniu kart.\nRen wymienił z Dunkanem porozumiewawcze spojrzenia. Alice podsunęła się bliżej, żeby obserwować grę. Po kilku chwilach, cała szóstka pasażerów przestała myśleć o całym incydencie. A nawet, jeżeli dalej myślała, to nie dawali tego po sobie poznać.\nData publikacji: 01 lipca 2006, 15:36\nArtykuł czytany: 2061\nGość ~ 01 sierpnia 2006, 16:49\nTantalus ~ 01 sierpnia 2006, 18:04\nNowy rozdział jest już dostępny na forum. Tutaj będzie przy update'cie, czyli gdzieś za tydzień.


Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „Beskid Gorlicki” (LGD) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „Przyjazna Ziemia Limanowska” Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „Perły Beskidu Sądeckiego” Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „Między Dalinem a Gościbią” Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „Dolina Raby” Lokalna Grupa Działania „Korona Sądecka” GOŚCINIEC 4 ŻYWIOŁÓW Stowarzyszenie Dolina Karpia\nRejestracja w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem 0000251264 nastąpiła 17.02.2006r.\nPowierzchnia obszaru objęta Lokalną Strategią Rozwoju wynosi 940 km2, zamieszkiwana przez\n96 159 osób na dzień 31.12.2013r. LGD „Przyjazna Ziemia Limanowska” swoim zasięgiem obejmuje gminy wiejskie:\noraz gmina miejska – Miasto Limanowa\nLGD „Przyjazna Ziemia Limanowska” również nieustannie dąży do wzbogacania oferty turystycznej regionu, dlatego też zostały wytyczone nowe szlaki rowerowe, piesze czy ścieżki historyczne. Na szczególną uwagę zasługuje stworzenie w ramach projektów współpracy z małopolskimi LGD, dwóch ważnych szlaków ponadlokalnych:\nSzlaku Rowerowego im. Żeleńskich\nLGD „Przyjazna Ziemia Limanowska” to obszar na którym odnajdziemy także kunszt rękodzieło i ślady przeszłości. W 2010-2015 organizowane były liczne konkursy, warsztaty oraz imprezy, które promowały region i przyczyniły się do aktywizacji lokalnej społeczności.


💐 KWIATY Z DOSTAWĄ ALTDORF - KWIACIARNIA ONLINE ALTDORF\nKwiaty dla Altdorf Niemcy Kwiat dostawy dla Altdorf ,Niemcy - twój Altdorf Kwiaciarnia\nAltdorf Kwiatów przy okazji\nAltdorf Kwiatów przez typ\nAltdorf Kwiaty w kolorze\nAltdorf Kwiaty w cenie\nKwiaty i kosze upominkowe dla Altdorf\nAltdorf Kwiaciarnia i prezenty\nNiech kwiaty dla Altdorf zadbają o twoje kwiatowe zamówienie przy okazji; urodzinowe bukiety, kwiaty na Dzień Matki, kwiaty na Walentynki, nowo narodzonego dziecka i wiele innych. Oferujemy szeroki wybór kwiatów, roślin kwiatowych i kosze w bardzo konkurencyjnych cenach, które można będzie dostarczyć gdziekolwiek w Altdorf. Zamówienia dokonaj online i twoje kwiaty zostaną dostarczone do Altdorf przez kwiaty dla Altdorf.\nNasze biura są OTWARTE, a nasza lokalna kwiaciarnia w Altdorf jest również OTWARTA NA DOSTAWY.\nSprawdź nasze dostawy obszarów w Altdorf, Niemcy:\nWybór bukietów kwiatów dla Altdorf, Niemcy\nWyślij kwiaty i prezenty do Altdorf z kwiatami w Altdorf. Specjalizujemy się w dostarczaniu kwiatów, bukietów, koszów, prezentów i ciast w Altdorf.\nKWIATY Z DOSTAWĄ W ALTDORF - KWIACIARNIA W ALTDORF, OFERUJĄCYCH TEN SAM DZIEŃ DOSTAWY KWIATÓW\nKwiaty dla Altdorf - kwiaciarni, który zapewnia ten sam dzień dostawy kwiatów w Altdorf . Używamy rozległą sieć lokalnych Altdorf kwiaciarnie i twój bukiet kwiatów dostarczony w Altdorf.\nPOZWÓL NAM ZADBAĆ O TWÓJ KWIATY W ALTDORF\nNiech kwiaty dla Altdorf dbaj o swoje kompozycje kwiatowe z okazji; w tym bukiety na urodziny, kwiaty, Dzień matki, Walentynki kwiaty, noworodka i wiele innych. Oferujemy duży wybór kolorów, roślin, bukietów i koszy w bardzo niskich cenach, że nie będzie pasował w każdym miejscu w Altdorf. Zamów online, i twoja dostawa kwiatów do Altdorf dbają kolorów Altdorf.\nDOSTAWA KWIATÓW W ALTDORF\nDrużyna internet kwiaciarnia stara się zapewnić państwu wysoką jakość kolorów, roślin i prezentów dostępnych w Altdorf, najlepsza cena. Każdy klient jest dla nas bardzo ważne i staramy się dać naszym największym profesjonalnym uwagę do każdego zamówienia. Wszyscy nasi pracownicy zapewniają wysoki poziom obsługi klientów dla twojej dostawa kwiatów w Altdorf.\nLOKALNYCH KWIACIARNI W ALTDORF\nDostarczamy bukiety kwiatów w ponad 900 miast na całym świecie. W każdym mieście współpracujemy z zaufanymi lokalnych kwiaciarni jak w przypadku Altdorf. Pracy z tej sieci lokalnych kwiaciarni, możemy zagwarantować, że dostarczamy wysokiej jakości bukietów i że twoje kwiaty pozostaną świeże. Możemy dbać o swoje last minute zamówień kolorów lub można zamówić piękny bukiet kwiatów, kilka miesięcy.\nKwiaty dla Altdorf, Niemcy\n© Kwiaty dla Altdorf • 2020


Archiwa: aktywność zawodowa - HRstandard.pl\nNa każdy 1000 pracujących Polaków przypada ponad 990 niepracujących. Aż 44 proc. obywateli Polski jest nieaktywnych zawodowo – więcej niż np. w Niemczech, Francji i Wielkiej Brytanii. Część z nich nie może znaleźć pracy, ale większość wcale jej nie szuka. A to oznacza mniej wpływów do budżetu i ...\nCoraz popularniejsze w Polsce i na świecie hasło 3L – Life Long Learning, czyli koncepcja uczenia się przez całe życie, może sprawić, że zwiększy się aktywność zawodowa wszystkich grup wiekowych, w tym osób starszych. Zmiana podejścia do ciągłego kształcenia wśród pracodawców i osób z grupy 45+ da ...\nDla współczesnego pracodawcy życie rodzinne jego pracowników ma duże znaczenie, ponieważ przekłada się na codzienne funkcjonowanie pracownika w pracy, a pośrednio także na wyniki firmy. Chociaż pracodawcy starają się utrzymać podział: "życie rodzinne pracownika to jego prywatna sprawa – nie wypada ...


Assassins Creed Valhalla: Wincestre - Venta Belgarum Assassin Bureau - Assassin's Creed Valhalla - poradnik do gry | GRYOnline.pl\nAssassins Creed Valhalla: Wincestre - Venta Belgarum Assassin Bureau Assassin's Creed Valhalla poradnik, solucja\nNastępna Legendarne przedmioty Hełm Thora - jak zdobyć? Poprzednia Biura asasynów Temple of Ceres Assassin Bureau\nNa tej stronie poradnika do gry Assassin's Creed Valhalla znajdziesz informacje gdzie znaleźć kryjówkę / biuro Ukrytych (asasynów) w regionie Wincestre. Jest to lokacja o nazwie Venta Belgarum Assassin Bureau i jej przeszukanie pozwala m.in. zdobyć unikalny asasyński sztylet.\nW celu odnalezienia tego biura / kryjówki Ukrytych musisz dotrzeć do dużego regionu miejskiego Wincestre. Zajmij się zbadaniem zachodniej części miasta, a konkretnie obszaru na południe od kościoła św. Piotra (jednego z punktów widokowych).\nZejście do lochu to pokazany na powyższym obrazku duży otwór, do którego należy wskoczyć.\nZnajdziesz się w częściowo zalanym pomieszczeniu i oczywiście tutejsze wejście do kryjówki Ukrytych jest zabarykadowane - trzeba poszukać innej drogi. Wskocz do wody i zanurkuj. Odszukaj długi podwodny tunel, przez który należy przepłynąć.\nPo wyjściu z wody zacznij oświetlać sobie okolicę pochodnią. Musisz odnaleźć pokazaną na obrazku osłabioną ścianę do zburzenia. Możesz tego dokonać trafiając w nią wybuchową strzałą, tzn. używając zdolności Pułapka z zapalającym pyłem.\nNowo odblokowane przejście zaprowadzi cię do głównej sali krypty. Najważniejszy skarb czeka na ciebie w nowej dużej skrzyni - to unikalny sztylet asasynów Suttungr's Claw. Jego unikalna cecha to zwiększanie obrażeń krytycznych po każdym udanym ataku.\nMusisz powrócić do pierwszej komnaty. Zacznij od przesunięcia większego obiektu i następnie nieco mniejszego.\nKryptę opuścisz w mało oryginalny sposób - musisz wdrapać się ponownie na górę tym samym otworem, do którego na samym początku wskoczyłeś.


15 lat za morderstwo? Patologia, nie sąd.\nMyślałem że odrąbał rękę ale ofiara żyje. A tutaj nie tyle odrąbał rękę co zabił bo efektem końcowym była śmierć ofiary. 15 lat to mało moim zdaniem. A Wy co sądzicie?\nZa złapanie za cycuszka 16 latkę 30 lat.\nZA MORDERSTWO MACZETĄ 15lat--------No i co się lepiej opłaca???\nDozywocie za morderstwo!\nU nas w miescie kiedys gosciu dostal 8 za pobicie ze skutkiem smiertelnym i wyszedl po 6. Tylko jak mozna kopanie kogos po glowie majac glany na nogach nazwac pobiciem? Ten przepis powinien zostac zniesiony!\nJaki kibic? To zwykły morderca.\npani sędzia wykazała się wielką stronniczością wobec mordercy. Facet używa maczety i nie wiedział ,że może zabić? To jak ktoś inny będzie strzelał z kałacha, to też będzie się tłumaczył zechciał tylko postraszyć a nie zabić.\nJakby zamiast ręki odrąbał głowę, to też pani sędzia by uwierzyła w tłumaczenia?\nCzemu nazwisko prawomocnie skazanego nie jest podane do wiadomosci? W innych krajach prasa nie patyczkuje sie z bandziorami!\nDostał mało bo to ręka podniesiona na kościół była.\n15 lat za morderstwo? Nie chciał odebrać życia a odrąbał rękę ??


Napawanie ślimaków. Nowoczesne technologie napawania\nPomiary zużytych ślimaków i cylindrów\nNakładki na krawężniki betonowe\nPod baseny ogrodowe\nŚciany do strzelnic\nPodłogi do strzelnic\nPanele do treningu taktycznego\nCo warto wiedzieć o modyfikacji cylindrów?\nMetody regeneracji ślimaków są nieustannie udoskonalane. Jeszcze do niedawna najpopularniejszą metodą regeneracji ślimaka było jednowarstwowe napawanie stellitu. Obecnie nowoczesne firmy regenerują ślimaki kilkukrotnie lepszą metodą – trójwarstwowym napawaniem plazmowym proszkami ceramicznymi i metalicznymi. Warto przyjrzeć się jej bliżej\nTechnologia trójwarstwowego napawania plazmowego proszkami ceramicznymi i metalicznymi w skrócie nazywana jest technologią PTA (plasma transfered arc). Dzięki niej udaje się uzyskać świetne połączenie twardej powłoki zewnętrznej, pośredniej i podkładowej z materiałem bazowym. Proszki ceramiczne i metaliczne nanoszone są przy użyciu koncentracji energii. W łuku plazmowym o temperaturze dochodzącej do 25 000 oC tworzą one napoinę o niskim stopniu nadtopienia materiału bazowego. Automatyzacja procesu sprawia, że ma on wiele zalet. Jest to chociażby jego wysoka powtarzalność, duża czystość metalurgiczna, jednorodna warstwa napawana, mała głębokość nadtopienia materiału bazowego, powłoka nie pęka na skute ścisku materiału. Proces gwarantuje wysoką odporność na zużycie cierne, środowisko chemiczne i korozję. Dzięki technologii PTA przedłuża się użyteczność układu plastyfikującego i trwałość samego ślimaka.\nNapawanie ślimaków to dość ogólna nazwa dla wyżej opisanego procesu. Metodzie tej można poddać również zawory zwrotne do wtryskarek, końcówki do wytłaczarek, zawory i gniazda zaworowe do samochodów, płyty trudnościeralne, tuleje, głowice i narzędzia wytłaczarkowe, narzędzia skrawające i czopy walców. Dzięki trójwarstwowemu napawaniu plazmowemu proszkami ceramicznymi i metalicznymi udaje się przywrócić pierwotne parametry wydajnościowe procesu plastyfikacji, zwiększyć odporność ścierną ślimaków i poprawić jakość powierzchni wyprasek, włączając w to rozkład barwników.\nELS POLAND na targach GARDENIA w Poznaniu\nELS Poland na MIĘDZYNARODOWYCH TARGACH BUDOWNICTWA I ARCHITEKTURY BUDMA w Poznaniu\nZapraszamy w dniach 21 – 23 lutego 2019 SPORT-INVEST 2019.\n© 2019 ELS. All Rights Reserved. Zebra Group


Dziurkacz metalowy SENSO do 25 kartek Tetis | Sklep BiuroweZakupy24.pl\n» Dziurkacz metalowy SENSO do 25 kartek Tetis\nDziurkacz metalowy SENSO do 25 kartek Tetis\n34,47 zł 34.47 brutto\nKod produktu: SENSO-21-G\nMetalowy dziurkacz biurowy z wykończeniami z tworzywa sztucznego. Posiada wskaźnik środka strony i ogranicznik formatu. Dziurkuje do 25 arkuszy. Średnica otworu 6 mm. Rozstaw dziurek 80 mm. Głębokość wsuwania kartek 12 mm. Nowatorskie rozwiązanie umożliwia usunięcie konfetti bez zdejmowania całego spodu. Dostępny w trzech kolorach obudowy. 5 lat gwarancji.\nDziurkacz metalowy duży GD010 do 35 kartek Tetis\nKod produktu: GD010-AV-G\nGrzbiet do bindowania 10mm niebieski Argo\nKod produktu: AG-21478/SZT\nKoperty bezpieczne Emerson biały format B4 (250 x 353 mm)\nKod produktu: ikb250385bntk


Pszczelarstwo i Gospodarstwo Pasieczne – Sądecki Bartnik | XXVI Biesiada u Bartnika\nPierwszy weekend lipca na stałe wpisał się do kalendarzy pszczelarzy oraz miłośników pszczół i miodu jako ich święto. XXVI-ta już Biesiada zaczęła się deszczem, jednak nikogo pogoda nie przestraszyła. Parkingi zaczęły wypełniać się na długo przed rozpoczęciem VII edycji konferencji „Pomóżmy pszczołom – pszczoły pomogą nam”.\nPszczelarze wykorzystali ten czas na sprzedaż wosku, propolisu i innych produktów pszczelich pozyskanych w pasiekach. Hurtownia pszczelarska przeżyła oblężenie, bo pobyt na „Biesiadzie” w środku sezonu pszczelarskiego, to również okazja do uzupełnienia najdrobniejszych nawet braków sprzętu. Przed wejściem do zakładu stoiska oferowały literaturę fachową oraz książki naukowe, matki pszczele, oraz ule i sprzęt pszczelarski.\nPogoda w sobotni poranek nie sprzyjała spacerom, toteż pszczelarze szybko wypełnili miejsca w namiocie konferencyjnym, a miłośnicy miodu oraz koneserzy dobrych smaków zawitali w „Bartnej Chacie” oraz „Miodowej Spiżarni”.\nKonferencja, zorganizowana została już po raz VII przy ścisłej współpracy z Małopolskim Wojewódzkim Lekarzem Weterynarii – Agnieszką Szewczyk - Kutą, a prowadził ją Janusz Kasztelewicz.\nProfesorzy oraz praktycy prowadzili wykłady o tematyce pszczelarskiej – począwszy od metod gospodarki pasiecznej, poprzez prezentację najnowszych badań i leków, tematu GMO, aż do apiterapii w medycynie.\nPełną wiedzy konferencję otworzył swym wykładem dr hab. Zbigniew Lipiński, który mówił o najnowszych metodach gospodarki pasiecznej. Tuż po doktorze wystąpiła dr Krystyna Pohorecka, prezentując sezonowe i geograficzne zróżnicowanie śmiertelności rodzin pszczelich na przestrzeni 3 ostatnich lat. Ponad to przedstawiła nowy lek weterynaryjny „Varromed”, który niedawno został dopuszczony do stosowania w Polsce. Prof. dr Marek Chmielewski w tym roku mówił o problemach związanych z zakażeniami bakteryjnymi czerwia oraz o sposobach ich rozwiązania, natomiast prof. dr Jerzy Wilde przedstawił innowacyjny projekt monitorujący obecność zgnilca złośliwego oraz podwyższonego poziomu porażenia Varroa destructor. Następnie mogliśmy wysłuchać gościa zza wschodniej granicy tj. prof. dra hab. Władimira Postojenko, który mówił o ekologicznych preparatach probiotycznych do stymulacji wydajności oraz profilaktyki i leczenia chorób pszczół. Kolejny wykładowca Sławomir Salarek, S-Probio przedstawił probiominerał jako nową formułę i antidotum na toksyczne środowisko. Po przerwie zainteresowani mieli okazję wysłuchać prof. dra hab. Jana Narkiewicza-Jodko, który mówił o substancji wyniszczającej bioróżnorodność oraz pszczoły, po czym przeszedł do drugiego tematu, jakim były strefy GMO. Po profesorze wystąpiła Katarzyna Jagiełło reprezentująca Greenpeace oraz Dimo Kirilov Dimov z Bułgarii, który prezentował osobliwości pszczelarstwa w swoim kraju. Dr nauk wet. Andrzej Jędruszuk w tegorocznej konferencji opowiedział o nowych lekach do zwalczania warrozy, które podlegają refundacji, natomiast prof. dr hab. n. farm. Bogdan Kędzia przedstawił lecznicze właściwości powietrza ulowego. Na samym końcu wystąpił lek. med. Zenon Tokarz, który opowiedział o wykorzystaniu apiterapii w leczeniu depresji oraz o niekonwencjonalnych metodach leczenia autyzmu wczesnodziecięcego.\nPo konferencji swoją wystawę pt. „Pszczoła w obiektywie” otworzył Milan Motyka z Czech, częstując gości winem. Otwarcie uświetnił krótki występ zespołu „Jackove”.\nWszystkie wystąpienia opublikowane zostały w specjalnej broszurze konferencyjnej, którą można jeszcze nabyć w sklepie internetowym Sądeckiego Bartnika”.\nPopołudnie pierwszego dnia Biesiady przywitało nas słońcem, toteż Park Zarembów wypełnił się, aby świętować i wysłuchać występów. Tłumy dzieci przyciągnął pokaz miodobrania oraz quiz wiedzy o miodzie i produktach pszczelich. Dorosłych natomiast zaciekawiło wystąpienie lek. med. Zenona Tokarza, który mówił o wartościach miodu i produktów pszczelich.\nNa estradzie wystąpili „Mali Lipniczanie”, wspomniany już zespół „Jackove” oraz „Mystkowianie”.\nZapadającą noc objął we władanie św. Ambroży - patron pszczelarzy. W tym roku towarzyszył mu również św. Franciszek. Park Zarembów ponownie stanowił naturalną scenerię dla światła i dźwięku. Wydarzenie pełne uniesień i wartościowego przekazu przygotowali dla nas aktor Jerzy Hojda oraz artysta Franciszek Palka. Pierwszy dzień Biesiady zakończył pokaz sztucznych ogni.\nNiedzielny poranek rozpoczął się słonecznie, ale przez cały dzień pogoda była zmienna. Do Parku Zarembów, gdzie miało odbyć się uroczyste otwarcie Biesiady, zaprosiła wszystkich swym brzemieniem orkiestra dęta z Żurowej, a swym wdziękiem – zespół mażoretek „Euforia”. Uroczystego otwarcia dokonał Janusz Kasztelewicz, witając gości oraz wręczając odznaczenia. Wśród gości pojawili się m.in. poseł Barbara Bartuś, poseł Jan Duda, senator Stanisław Kogut, radny Wiktor Durlak, członek zarządu Powiatu Nowosądeckiego Franciszek Kantor, dyrektor Agencji Rynku Rolnego Piotr Serafin, który odczytał list od Ministra Rolnictwa Krzysztofa Jurgiela oraz wręczył odznaczenie „Polska smakuje” dla Gospodarstwa Pasiecznego „Sądecki Bartnik”, Prezydent Polskiego Związku Pszczelarzy Waldemar Kudła, Wójt Gminy Grybów Piotr Krok, Burmistrz Bobowej Wacław Ligęza, prezes Fundacji Godła Promocyjnego Teraz Polska Krzysztof Przybył, Zastępca Kierownika ARMiR w Nowym Sączu Wojciech Wideł, prezes Związku Pszczelarzy Zawodowych Zbigniew Pęcak, kierownik Muzeum w Swarzędzu dr Jerzy Kamprowski, grono wykładowców i naukowców, oraz goście z Czech, Mołdawii, Bułgarii, Niemiec, Chorwacji, Ukrainy, Węgier, Turcji i Australii.\nZłotym Krzyżem Zasługi odznaczony został Józef Gucwa, natomiast zasłużonymi dla rolnictwa zostali Zbigniew Gomułka, Jan Gruca, Bronisław Pękala i Jan Michalik.\nNagrodami specjalnymi Gospodarstwa Pasiecznego „Sądecki Bartnik” wyróżnieni zostali: Katarzyna Jagiełło, prof. dr Marek Chmielewski oraz prof. Paweł Chorbiński.\nPo wystąpieniach oficjalnych przyznano nagrody dla laureatów VII konkursu fotograficznego pt. „Pszczoła i jej otoczenie”.\nW związku z padającym deszczem, panel o walorach odżywczych i leczniczych produktów pszczelich prowadzony przez prof. Ryszarda Czarneckiego oraz lek. med. Zenona Tokarza, przeniesiony został pod namiot. Natomiast zaproszeni goście zwiedzili wystawę ekslibrisów pt. „Pszczoła w ekslibrisach”, przygotowaną przez Halinę i Józefa Bondarczyków oraz wystawę poplenerową karykaturzystów, rzeźbiarzy, malarzy oraz fotografików.\nOd godziny 14.00 miłośnicy biesiad i zabaw mogli uczestniczyć w występach w Parku Zarembów, natomiast zainteresowani słuchacze uczestniczyli w części szkoleniowej pod namiotem.\nNa estradzie pojawili się ponownie członkowie orkiestry dętej z Żurowej oraz mażoretki z zespołu „Euforia”, które mimo deszczu przedstawiły piękny pokaz swoich umiejętności.\nJak co roku na scenie Parku Zarembów zagościł zespół regionalny ze Stróż „Kowalnia”, natomiast tuż po nim mnóstwa uciech i uśmiechu dostarczył nam Kabaret pod Wyrwigroszem, który przyjechał specjalnie dla nas prosto z Krakowa i zaprezentował nam swój najnowszy reperturar.\nKabaret zgromadził tłum ludzi, który został na miejscach, aby oglądnąć występ zespołu Lipniczanie, drużbów weselnych Braci Matułów wraz z zespołem oraz zespołu „Jackove” z Czech.\nPiękne, mimo zmiennej pogody popołudnie zebrani na biesiadzie spędzali nie tylko pod sceną w Parku Zarębów oraz pod dachem namiotu konferencyjnego, ale też odwiedzając licznie stoiska z pamiątkami, ozdobami, roślinami i różnego rodzaju wyrobami rękodzielniczymi. Można było też zapoznać się z dioramą militarną II wojny światowej, przygotowaną przez I PSP w Nowym Sączu przy współpracy z III PSP, pojeździć na konikach, zwiedzić nasze muzeum, pooglądać niesforne kózki i inne zwierzęta, skorzystać ze strefy z zabawkami plenerowymi dla dzieci oraz wziąć udział w warsztatach mydlarskich oraz konkursach z cennymi nagrodami zorganizowanymi przez LGD „Korona Sądecka”. Miłośnicy kuchni oblegali „Bartną Chatę” oraz stoiska grillowe.\nI tak kolejna już Biesiada przeszła do historii, ale zapraszamy już za rok, na XXVII Biesiadę u Bartnika!


Znamy kolejnego rywala Don Kasjo! Gwiazdor FAME MMA zmierzy się z byłym mistrzem KSW! - Super Express\nDon Kasjo bardzo dobrze zaprezentował się na FAME MMA 10, w którym zmierzył się z Normanem Parke w walce bokserskiej, mimo że ostatecznie ją przegrał. Na gali o numerze „12” znów zobaczymy Don Kasjo, który tym razem zmierzy się z innym byłym mistrzem KSW! Jego rywalem będzie Marcin Wrzosek.\nKasjusz „Don Kasjo” Życiński bardzo długo nie mógł pogodzić się ze swoją porażką w walce wieczoru na FAME MMA 10. W walce bokserskiej z Normanem Parke Don Kasjo pokazał się z naprawdę dobrej strony, ale sędziowie uznali, że to Irlandczyk był lepszy. Kolejne odwołania gwiazdora FAME MMA nic nie pomogły i w końcu musiał on zaakceptować swoją przegraną. Teraz jednak Don Kasjo wraca i jego kolejny rywal również może robić wrażenie, tak jak zestawienie z Parke! Na konferencji prasowej przed FAME MMA 11 włodarze organizacji przekazali, że Życiński zmierzy się w kolejnej walce z Marcinem Wrzoskiem, byłym mistrzem KSW w wadze piórkowej. Swój tytuł Wrzosek dzierżył w latach 2016-2017. Do ich starcia dojdzie na gali FAME MMA 12.\nDon Kasjo przebalował prawdziwą fortunę! Więcej w galerii poniżej\nDon Kasjo vs Marcin Wrzosek na FAME MMA 12!\nMarcin Wrzosek swojej karierze walczył m.in. dla federacji PLMMA oraz FEN. Swój debiut w KSW zanotował on w 2016 roku pokonując Filipa Wolańskiego. W kolejnej walce z Arturem Sowińskim wywalczył już pas mistrza KSW w wadze piórkowej, który jednak stracił w 2017 roku przegrywając z Kleberem Koike Erbstem. W 2019 roku walczył z poprzednim rywalem Don Kasja, Normanem Parke, o tymczasowy pas KSW w wadze lekkiej, lecz Irlandczyk okazał się lepszy. W swojej ostatniej walce Marcin Wrzosek przegrał z Borysem Mańkowskim w lipcu 2020 roku na KSW 53. Teraz były mistrz tej federacji zadebiutuje w FAME MMA.\nNoc brutalnych nokautów podczas UFC 266! Duża zasługa pogromczyni Joanny Jędrzejczyk


14 sty 2019 11:27\nTurkus zestawiony z szarościami, skandynawski minimalizm i prostota zastosowanych form form - w prezentowanym wnętrzu nie ma miejsca na przypadek.\nPRZEJDŹ DO GALERII Wnętrze utrzymane w turkusach i szarościach. Projekt: Pracownia Kodo. Fot. Pracownia Kodo\nKolory mają niezwykłą moc. Wpływają nie tylko na estetykę wnętrza i styl aranżacji, ale też na samopoczucie i nastrój mieszkańców. Jedną z ciekawszych, choć nieoczywistych propozycji jest turkus. Tego rodzaju kolrystyka wzbogacona szeroką paletą odcieni wymaga jednak odpowiedniego towarzystwa - stonowanej barwy, która uspokoi jego wyrazisty charakter. Dobrym pomysłem jest zestawienie turkusu z szarością - chłodną, surową, choć wciąż niezwykle popularną w aranżacjach wnętrz. Takie połączenie daje w efekcie wnętrze intrygujące, niebanalne, ale też z dużą dawką kojącej pozytywnej energii. Doskonałym tego przykładem jest prezentowane wnętrze, zaprojektowane przez architektów z Pracowni Kodo.\nStonowany klimat tego wnętrza, wyrażający się w prostocie zastosowanych form i subtelnej kolorystyce, przywodzi na myśl skandynawski minimalizm. Nawet elementy drewniane zastosowane w kuchni i salonie mają chłodną barwę i wyraziste, surowe usłojenie. Wpisuje się to w konsekwentnie budowaną stylistykę tego wnętrza.\nPiękne turkusowe akcenty można znaleźć na\n23 cze 2021 14:12:03\n22 cze 2021 18:57:59\n22 cze 2021 10:29:55\nMieszkać jak w kamienicy. Eklektyczne wnętrza\n21 cze 2021 10:19:10


Powiat Wrocławski - Smycze reklamowe- skuteczna reklama i promocja\nSmycze reklamowe- skuteczna reklama i promocja\n2020-11-25, 10:17 autor: MR\nObecny rozwój marketingu zwłaszcza w kierunku internetu sprawił, iż bardzo wiele firm skupiło swoją uwagę na eksplorowaniu reklamowych możliwości jakie daje komunikacja elektroniczna. Gadżety reklamowe stanowią dzisiaj nieodłączny element w kształtowaniu wizerunku firmy, oraz w budowaniu dobrej relacji z otoczeniem. Jednakże warto podkreślić, że korzyści płynących z zastosowania tej formy promocji jest zdecydowanie więcej i nie powinno się ich lekceważyć w dzisiejszym marketingu internetowym!\nCzym są gadżety reklamowe oraz jaką rolę pełnią?\nGadżety reklamowe to w ostatnim czasie najlepsza i najbardziej skuteczna forma reklamy, bowiem świadomość możliwości jakie dają gadżety stanowi główny czynnik przewagi nad konkurencją. Warto zaznaczyć, iż upominki reklamowe takie jak między innymi smycze reklamowe, breloczki czy kubki mogą zaspokoić potrzeby klientów, gdyż maja ogromny potencjał. Głównym zadaniem gadżetów reklamowych jest budowa wizerunku, dzięki oryginalnemu charakterowi upominków można odejść od reklamy masowej a zacząć budować wartościowe, bezpośrednie relacje z klientami. Należy pamiętać, iż jest to jedno z najbardziej skutecznych narzędzi, które wspiera w sposób bezpośredni sprzedaż oraz rozpoznawalność marki! Klient, który korzysta z gadżetów obcuje z marką każdego dnia a tym samym utrwala jej istnieje w swojej świadomości.\nGadżety reklamowe- skutecznym sposobem na reklamę?\nWykorzystanie gadżetów reklamowych w różnego rodzaju przedsięwzięciach marketingowych niesie ze sobą bardzo wiele korzyści, wśród których można wymienić między innymi:\nstosując gadżety reklamowe znacznie skraca się dystans pomiędzy firmą a klientem, upominek może posłużyć jako wstęp do rozmowy\nefektywniejsza praca, wręczenie upominku reklamowego skraca również czas nawiązania wartościowej relacji z klientem, natomiast oszczędność czasu przekłada się na większą efektywność\ndobre samopoczucie klienta oraz jego wizerunek, wręczenie gadżetu w obecności osób trzecich potęguje uczucie wyróżnienia oraz buduje pozytywny wizerunek\nbudowanie pozytywnego wizerunku firmy- jest to korzyść, szczególnie ważna dla firm, które dopiero wchodzą na rynek\nwiększa motywacja pracowników\nWarto dodać, iż ponad 70% osób odpowiedzialnych w firmach i przedsiębiorstwach za finansowanie działań reklamowych potwierdza niezwykłą skuteczność gadżetów reklamowych!\nGadżety reklamowe są nowoczesną formą reklamy w ostatnich czasach, jest ich obecnie bardzo wiele, różnią się od siebie formą, kształtem, funkcją oraz wieloma innymi czynnikami. Wśród najpopularniejszych dostępnych na rynku gadżetów reklamowych można wymienić:\ntorby płócienne, czapki z daszkiem\nPrzed wyborem odpowiednich gadżetów reklamowych warto mieć na uwadze, iż powinny być one dobrane pod branżę, w której funkcjonuje Twoja firma!\nSmycze reklamowe- idealny gadżet na każdą okazję\nPrzede wszystkim warto zaznaczyć, iż smycze reklamowe to gadżety, które sprawdzają się doskonale w każdej sytuacji, dlatego są dobrą formą reklamy w każdej z branż. Smycze z logiem firmy świetnie sprawdzą się na firmowych eventach, konferencjach a także targach, jest to bardzo dobre rozwiązanie szczególnie w przypadku pracowników, którzy reprezentują firmę, bowiem poprzez zastosowanie smyczy reklamowych stają się bardziej rozpoznawalni! W obecnym czasie na rynku znaleźć można szeroką gamę smyczy, których użycie gwarantuje jakość i skuteczną reklamę. Można je zamówić np. w firmie Reklamowe24 na gadzety-reklamowe.com. W ofercie jest dostępne nieprzebrane bogactwo wzorów i kolorów smyczy, na których można, zgodnie z życzeniem klienta, umieścić dowolną grafikę czy napis.


Klub Twórczych Mam: Świerszczykowy Klub Książkowy #7 Małe Ojczyzny\nŚwierszczykowy Klub Książkowy #7 Małe Ojczyzny\nŚwierszczyk wpasowuje się w to co za oknem i w to, co w kalendarzu. Kiedy miała przyjść wiosna gazeta poświęcona była całkowicie tematyce wiosennej. Przed Wielkanocą czasopismo przybrało świąteczne szaty. Tym razem miałyśmy okazję zobaczyć Świerszczyka w odsłonie świąt majowych. Numer "Nasze małe ojczyzny" pokazuje te małe, wyjątkowe i bliskie sercu miejsca. To okazja do tego, żeby wybrać się z Waszymi pociechami na wycieczki w Wasze okolice..., pokazać im piękno krajobrazu, który Was otacza i poznać historię i kulturę miejsc, w których mieszkacie.\nZobaczcie kilka fotek z tego numeru.\nMieszkamy na Górnym Śląsku dlatego pewnie najciekawszym artykułem w "Świerszczyku" był dla Mai ten o mieszkańcach różnych regionów Polski. Ile śmiechu było przy zagadkach śląskich słów to nasze. Maja poznała nowe określenia np. sznita, bal, bryle, apluzyna, gelynder, bajtel, muter i inne. Obejrzałyśmy też filmik na youtube o naszym mieście i uczestniczyłyśmy w pikniku militarnym. Niestety nie mam swojego filmiku z inscenizacji, ale znalazłam ten z zeszłego roku na youtubie.\nZrobiłam też biało czerwony deser dla siebie i rodzinki.\nMaja przeglądała czasopisma, które wychodzą w Wodzisławiu Śląskim\nA Lilka zainspirowana świerszczykowym ptaszkiem zrobiła ze mną bociana na patyku, ponieważ ten ptak najbardziej kojarzy mi się z Polską.\nTen numer Świerszczyka bardzo się nam podobał. Wychodzimy z założenia, że dzieciaki poprzez poznanie tego, co jest im najbliższe lepiej zrozumieją funkcjonowanie świata wokół.\nCzyli od szczegółu do ogółu:\nJest maj. Łąki się zażółciły od mniszka. Dzieciaki pomagają mi w jego zbieraniu. Potem robimy z niego "majowy miodek"\nZbieramy też i identyfikujemy inne rośliny...przyrządzamy sobie przepyszną herbatkę ze świeżych liści mięty, bo czemu mamy pić chińską herbatę skoro możemy mieć swoją - lokalną?\nW sezonie robimy swoje herbaty :)\nnp. z fermentowanych kwiatów bzu-lilaka:\na może skusicie się na pokrzywową lub szałwiową?\nMieszkamy w województwie małopolskim, ale korzenie moje i męża z innych rejonów Polski... W każdym razie dbamy o to, aby dzieciaki wiedziały jak najwięcej o rejonie skąd pochodzimy, gdzie mieszkają ich Babcie, Dziadkowie, Wujkowie i kuzyni...\nW odniesieniu do Świerszczykowego numeru skupię się dziś na pełnym bogactwa kulturowego rejonie Żywiecczyzny, skąd pochodzi mój mąż. Wszyscy kuzyni Zosi i Antosia należą do tego zespołu/kapeli <KLIK> O ile możemy staramy się brać udział w uroczystościach, na których Zosia i Antoś mogą zobaczyć także Babcię w stroju regionalnym. Fantastycznym wydarzeniem promującym regionalne zespoły (z całego świata!!!) jest Tydzień Kultury Beskidzkiej <KLIK> postaramy się i w tym roku zabrać tam dzieci :) dobra zabawa gwarantowana!\nW rodzinie męża z pokolenia na pokolenie przechodzi też strój dla dziewczynek...w zeszłym roku dostała go Zosia. Nie jest to typowy strój górali żywieckich, więcej ma on cech stroju krakowskiego (między innymi-kamizelka/gorset wyszyty koralikami i cekinami oraz kolorowe wstążki...ten eklektyzm w stroju-zwłaszcza jeśli chodzi o dzieci ma pewnie przyczynę w tym, że wcześniej Żywiec leżał w województwie krakowskim)...ale oto on:\nCzytamy dzieciakom legendy polskie...potem podróżując łatwiej dzieciakom coś wytłumaczyć odnosząc się do tych historii... czasami zaglądamy już do "poważniejszych" książek o historii dla dzieciaków:\nNa Święto Flagi dzieciaki przygotowały flagi z Tatusiem:\nTakie działania pomogą z pewnością dzieciakom w kształtowaniu poczucia tożsamości kulturowej :)\nJuż nie mogę się doczekać, by pokazać dzieciakom stroje ludowe innych regionów Polski, albo jeszcze lepiej, by pojechać w te wszystkie barwne miejsca w Polsce, gdzie podczas świąt i uroczystości można je podziwiać, usłyszeć charakterystyczną dla danego miejsca gwarę, czy zwiedzić skansen w konkretnym rejonie...\nA Wy z jakich rejonów pochodzicie?\nCo ciekawego dzieje się w Waszych "Małych Ojczyznach"?\nAutor: tynka o 09:50\nina i Sewa 16 maja 2017 10:03\nBardzo ciekawe podejście do tematu. Lubimy takie działania.\nU nas ten numer pokrzyżowało wielkie przeziębienie, jednak nadrobimy jak wyzdrowiejemy.\nVioletka 16 maja 2017 12:32\nTak bardzo się cieszę, że dzięki Tynce trafiłam na Wasz klub :) Inspirujecie i chętnie się podłączę do Waszych akcji :) :) :)\ntynka 16 maja 2017 13:58\nZerknij koniecznie na pasek boczny...na banerki do naszych zabaw :)\nAgnieszka Mycoffeetime 16 maja 2017 17:12\n:) fajna akcja! u mnie, na Górnym Śląsku również dużo się dzieje... ale o tym już napisałaś;)\nrównież twórcza mama :D\nMama Ewki 19 maja 2017 11:28\nMiła dla oka recenzja świerszczyka, temat przez nas bardzo lubiany.Polska.\nPodsumowanie Wyzwania Gościnnej Projektantki - Koc...\nWyzwanie Gościnnej Projektantki - Ukwiecione Kartk...\nŚwierszczykowy Klub Książkowy #8 - RODZEŃSTWO\nTutorial, czyli krok po kroku - Kartka z przestrze...\nMama czyta "Harda"\nZ okazji Dnia Mamy - NIESPODZIANKA\nWspólne pieczenie - BISZKOPT\nWiosenne Wyzwanie dla Dzieci - PODSUMOWANIE #2\nTutorial, czyli KROK po KROKU - kolorowe mydełka\nPodsumowanie wyzwania "Zrobione z mamą" Potrawy dl...\nWIOSENNE WYZWANIE dla DZIECI #2\nTutorial, czyli krok po kroku - Wianek w kształcie...\nSezonowe mamy - MAJOWO PIKNIKOWO\nDomowy Zielnik - MNISZEK LEKARSKI\nWyzwanie cykliczne - Z głową w chmurach\nKocyk temperaturowy #7\nKreatywne czytanie -Ignaś Ziółko gotuje "Przygoda ...\nMama czyta - Bezdomna - Katarzyna Michalak\nWspólne pieczenie - Krucha tarta\nKreatywne czytanie - Jan Brzechwa NA STRAGANIE\nPodsumowanie wyzwania gościnnej projektantki- Cze...\nSzydełkowy motyl - tutorial


°HOTEL IBIS STYLES EXCEL LONDYN 3* (Wielka Brytania)\nIbis Styles Excel Hotel - Londyn\nE16 3BY Pokaż na mapie\nPrzegląd Ibis Styles Excel oferuje 155 pokoi z panoramicznymi widokami na rzekę. Wyśmienity hotel wybudowany został w 2001 i odnowiony w 2012 roku. Obiekt hotelowy jest usytuowany w modnej dzielnicy Londyna, w pobliżu The O2, Geffrye Museum i Greenwich Peninsula Ecology Park. Hotel i Trinity Buoy Wharf, ExCeL i ISKCON Bhaktivedant Manor dzieli odległość 5-minutowego spaceru. Koło hotelu są centra wystawowe, tereny targowe i targi. Ibis Styles Excel zapewnia łatwy dostęp do kolei miejskiej Custom House for ExCeL. Hotel jest idealnie położony w pobliżu od lotniska "Londyn-City".\nPokoje Dźwiękoszczelne pokoje hotelowe posiadają telewizję satelitarną, biurko, sejf na laptop, ogrzewanie centralne i prasowalnicę do spodni jak również czajnik elektryczny, ekspres do kawy/herbaty i kuchenkę mikrofalową. Pokoje posiadają przestrenne łazienki z suszarką do włosów, bezpłatnymi przyborami toaletowymi i prysznicem z hydromasażem.Jedzenie Każdego ranka w kawiarni serwowane jest śniadanie w formie bufetu. Restauracja serwująca dania z grilla serwuje lekkie posiłki. W nowoczesnym barze angielskim goście mogą korzystać z szerokiego wyboru proponowanych kaw.Usługi Hotel oferuje centrum biznesowe, salę konferencyjną i udogodnienia konferencyjne oraz gościnną obsługę.Relaks Goście mogą korzystać z rusztu do barbeque, salonu koktajlowego i koncertów.Internet\nRok odnowienia: 2012. Liczba pięter: 5. Liczba pokoi: 282.\nWszystkie dzieci w wieku poniżej 12 mogą korzystać z pobyt bezpłatnego, jeżeli śpią na obecnych łóżkach. W pokoju nie ma dodatkowych łóżek. Od $145\nCustom House Pub and Kitchen (kuchnia: Europejska)\nBollywood Brasserie (kuchnia: Indyjska)\nUKHOTEL AWARDSRecommendedLondynIbis Styles ExcelHotel ten został oceniony przez gości jakoHotele rekomendowane przez gości w Wielka Brytania\nPopularne cele podróżyHotele HarrachovHotele RadomHotele RybnikHotel Zielona GoraHotele MarokoKatowice Hotele CentrumHotele na całym świecieHotel MikolajkiHotel Ikar PoznańLa Petite B&B GdanskHotel Bania Bialka TatrzanskaNil-Pol Apartments WarsawMitsis Laguna Resort & SpaChopina - Inh 28907 Apartment SopotHotel Moderno PoznanGrot Hotel MalborkVilla Zakamycze Airport KrakowApartament Jazz 2 Hotel PoznańP&O Apartments Sienna WarsawHotel Toruń BulwarBest Western Plus Arkon Park Hotel GdanskGdańsk Hotel PosejdonKracow Residence Hotel KrakowHotel Diament Vacanza Siemianowice SlaskieCity Solei Boutique Hotel PoznańApartment Mysliwskie Wzgorze GdańskPopularne wakacjeMalta WakacjeWczasy AustraliaWczasy Last Minute Turcja\nPokój standardowy z 2 łóżkami pojedynczymi Typ łóżka: 2 łóżka pojedyncze typu Twin\nUlepszony pokój dwuosobowy Typ łóżka: 2 łóżka pojedyncze typu Twin\nNajlepszy z wolnych pokoi Typ łóżka: Łóżko podwójne lub 2 łóżka pojedyncze lub 2 łóżka pojedyncze typu Twin\nIbis Styles Excel Hotel - LondynLondyn\nLokalizacja Ibis Styles Excel\n20 mAdres: 272 - 283 Victoria Dock RoadTel.: 44 (0) 20 7474 0011\nNa podstawie 81 opinii, 59% lubi toKuchnia: EuropejskaZakres cenowy: 30 EUR -\n200 mAdres: 7 Western GatewayTel.: 0207 540 9700\nNa podstawie 57 opinii, 68% lubi toKuchnia: Współczesna, MiędzynarodowaZakres cenowy: 25 EUR -\n290 mAdres: ExCeL London\nNa podstawie 17 opinii, 63% lubi toKuchnia: Angielska\n200 mAdres: 2 Western GatewayTel.: 020 7473 5004\nKuchnia: IndyjskaZakres cenowy: 53 EUR -\n310 mAdres: Royal Victoria DockTel.: +44 (0)207 055 2119\nKuchnia: Europejska, BrytyjskaZakres cenowy: 30 EUR -\nHotele w pobliżuSeagull Lane Serviced Apartment Londyn4 stars0.1 kmThe Grainstore Apartments Londyn4 stars0.1 kmFox Apartments Londyn3 stars0.2 kmApartment Wharf - London Excel Apartment4 stars0.2 kmLondon Excel Apartment4 stars0.2 kmSmart Stay London - Excel3 stars0.2 kmSmart Stay Londyn4 stars0.2 kmSunborn London Hotel4 stars0.3 kmNovotel London Excel4 stars0.3 kmCrowne Plaza London Docklands Hotel4 stars0.5 kmMiasta w pobliżuHotele Elstree - 20 kmHotele Croydon - 14 kmHotele Kingston upon Thames (London) - 16 kmHotele Ilford - 15 kmHotele Bromley - 14 kmHotele Chessington - 19 kmHotele Brentford - 13 kmHotele Heathrow - 21 kmHotele Epsom - 21 kmHotele Twickenham - 16 km\nOpinie Ibis Styles Excel\nOpinie Gości są przekazywane przez naszych klientów po ich pobycie w Ibis Styles Excel\nBardzo dobryNa podstawie 2249 opinii\nBardzo dobra lokalizacja, blisko centrum konferencyjnego.świetny dojazd do centrum. Czysto I schludnie.Cicha okolica.\nZbyt wysoka cena jak na hotel o takim standardzie.śniadanie powinno być wliczone w cenę. Dokonanie płatności już przy przyjeździe (może inaczej jest w przypadku płatności kartą).\ndobre śniadania, dobry dojazd DLR i metrem do centrum, przyjazna i pomocna obsługa, wygodne łóżko.\nmała łazienka, mała i słabo zlokalizowana szafa w pokoju, bliskość lotniska City i wynikający z tego hałas od przelatujących samolotów.\nCzysty, schludny, miła obsługa, dobra relacja cena/jakość\nNie najlepsze śniadania\nDoskonałe połączenie z centrum miasta, bez żadnego problemy można dostać się w wybrane przez siebie miejsce. Bardzo dobre śniadanie, wygodny i czysty pokój.\nJedynym minusem który musimy przyznać to łazienka. Trudno uwierzyć, ale łazienka w pokoju jest dosłownie taka sama jak w pociągu, jakby wstawiona do pokoju, a z zewnątrz ładnie wykończona tynkiem. Mała, ciasna i cała plastikowa, do tego zapach... (bez komentarza). Na szczęście czysta, widać że o plastik ktoś dba.\nLokalizacja blisko GLR, dobra obsługa, personel mówiący w języku polskim. restauracja hińska, blisko sklepy, spokojna dzielnica, wygodne łóżka.\nBrak wentylacji w aparamencie 601 ! Obudziłem sięo 4 nad ranem z bólem głowy, w powietrzu wręcz nie było tlenu. Stwierdziłem, że przy zammkniętej łazience nie ma innego wylotu powietrza z apartamentu. Klimatyzacja nie działała, bo osiągnęła zadaną temperaturę ! Musiałem otworzyć okno w kuchni, żebyśmy 3 osoby mieli czym oddychać. Nad ranem było przez to zimno. Powinna byćwetylacja wyciągowo-nawiewowa ! Dlatego komfort oceniłem jako niedostateczny.\nW nocy i nad ranem było cicho. W pokoju dostępne są czajnik oraz herbata i kawa (nieodpłatnie). Hotel był czysty.\nPokój był dosyć ciasny jak na 2-osobowy, ale komfort dość wysoki w stosunku do ceny.\nczystość, lokalizacja i miła obsługa\nnieprzyjemne zapachy w łazience, szczęśliwie nie permanentne - chyba był tam problem z wentylacją.\nDobra lokalizacja,blisko do metra,czysto.\nniewatpliwa zaleta tego hotelu jest personel i jego profesjonalne podejscie oraz czystosc pokoju.\n- cena, ktora zaplacilem nieznacznie (ale jednak) roznila sie na moja niekorzysc od ceny podanej podczas rezerwacji przez internet. - umywalka w pokoju to chyba nie jest to czego mozna oczekiwac od 3-star hotel. - bardzo slabe cisnienie wody pod prysznicem. - fatalne sniadanie (jeden rodzaj wedliny, jajecznica z proszku niezjadliwa).\nStosunek Cena/Jakość. Wygodne łóżko i fajne mydełka\nPub był zamknięty za wcześnie :) ale można było kupić piwo w cafe dzięki uprzejmości personelu\nBardzo wygodne łóżka, dokładne sprzątanie , wymiana pościeli i ręczników, bezpieczeństwo rzeczy osobistych\nChińska restauracja, w której naciąga się gości na dodatkowe i niepotrzebne koszty oraz wymusza dodatkowy napiwek mimo ze z góry jest doliczany do rachunku. Zbyt drogi jak na dzisiejsze czasy dostęp do internetu (biznesowej wizyty w tej sytuacji nie poleciłabym)\nEnglish - Hotel Ibis Styles Excel - London\nDeutsch - Hotel Ibis Styles Excel - London\nFrançais - Hôtel Ibis Styles Excel - Londres\nEspañol - Hotel en Ibis Styles Excel - Londres\nItaliano - Hotel Ibis Styles Excel - Londra\nNederlands - Hotel Ibis Styles Excel - Londen\nPortuguês - Hotel Ibis Styles Excel - Londres


Tamponiarki KP06 ze sterowaniem elektronicznym - Comec Polska\nMaszyny z serii KP 06 to tamponiarki do zadań profesjonalnych, w zaskakujących cenach. Średnica kałamarza wynosi 110 mm, co pozwala na wykonywanie nadruków znacznych rozmiarów. Dodatkowym atutem jest występowanie wersji slajdowej maszyny, czyli takiej, gdzie kałamarz przesuwa się od lewej do prawej strony (a nie przód/tył).\nTamponiarka KP 06 jest maszyną elektropneumatyczną sterowaną elektronicznie, gotową do podłączenia automatyki zewnętrznej. Nadruki są wysokiej jakości oraz bardzo precyzyjne nawet przy druku na nierównych powierzchniach.\nSterowanie elektroniczne KP 06 pozwala na:\nNadruk od 1 do 2 kolorów z kałamarzem Ø110mm.\nNadruk w dwóch kolorach przy nieruchomym przedmiocie lub z pomocą stołu rotacyjnego.\nNadruk wokół przedmiotu o 360° wraz z urządzeniem opcjonalnym (AUR - 360).\nNadruk na dwóch lub więcej przedmiotach za jednym razem.\nPodwójny nadruk na przedmiocie w celu uzyskania większej warstwy farby.\nUstawienie tamponiarki jest bardzo proste i szybkie, gdyż podstawy form drukowych są ruchome i sterowane mikrometrycznie w każdą stronę oraz o 10° rotacyjnie.\nWszystkie tamponiarki są wyposażone w zamknięty system kałamarza z ceramicznym pierścieniem.\nStół przedmiotu sterowany mikrometrycznie XYZ oraz 15° rotacyjnie pozwala na szybkie centrowanie drukowanego przedmiotu.\nTamponiarka jest bardzo prosta w obsłudze i utrzymaniu.\nModel: KP 06 1C 110\nWielkość kałamarza/nadruku: fi 110/95 mm\nWielkość matrycy: 120x250 mm\nModel: KP 06 2C 110 RR\nWielkość kałamarza/nadruku: fi 110 / 95 mm\nModel: KP 06 1C 90 SLIDE\nWielkość kałamarza/nadruku: fi 90 / 75x200 mm\nWielkość matrycy: 100x400 mm\nPodstawa spawana i malowana proszkowo


Konkurs fotograficzny szlakiem historycznych ogrodów - Konkursy - zapowiedzi - Swiatobrazu.pl\nKonkurs fotograficzny szlakiem historycznych ogrodów\nLubisz ogrody? Robisz zdjęcia? Konkurs fotograficzny "Ogrody historyczne" to okazja, by połączyć obydwie pasje.\nMuzeum Pałacu w Wilanowie zaprasza do udziału w imprezie poświęconej ogrodom historycznym. Konkurs fotograficzny już się rozpoczął; prace można przesyłać do 30 października 2012 roku na adres, który znajdziecie poniżej. Organizatorzy opisują temat konkursu jako "poszukiwanie, uwiecznianie na zdjęciach i nadsyłanie najciekawszych, najbardziej poruszających ujęć [ogrodów - dop. red.]".


Pracoholik? To nie ja!\nProblem w tym przypadku nie tkwi w ilości godzin, które spędzasz w pracy, lecz w fakcie, że nie potrafisz od niej odpoczywać. A jeśli w końcu bierzesz urlop, masz wyrzuty sumienia. Zobacz, jak uwolnić się od pracoholizmu - groźnej choroby cywilizacyjnej XXI wieku.\nWakacje? Strata czasu\nSzlag Cię trafia, gdy w kółko pytają o Twoje plany urlopowe! Przecież od kilku lat wyjeżdżasz wyłącznie służbowo, bo na relaks w tak poważnej firmie jak Twoja i na tak poważnym stanowisku po prostu nie masz czasu. Nawet nie zazdrościsz znajomym, gdy oglądasz na Facebooku ich zdjęcia z Zanzibaru. Oni mają plażę, a Ty czujesz się taki szlachetny, skory do poświęceń na rzecz firmy i doceniony przez szefa.\nRodzina? Nie moja wina\nKiedyś nawet trafiłeś na terapię, bo zauważyłeś, że od dawna w łóżku nikt na Ciebie nie czeka. Ale terapeuta nie potrafił dać Ci konkretnego patentu na udany związek. Zresztą, terapię po rozwodzie też przerwałeś. Ty nie jesteś egocentrykiem, który godzinami chce rozmawiać wyłącznie o sobie! Ty jesteś bardzo pracowity i oddany firmie. A rozwód to żadna przesłanka, by uznać, że masz jakiś problem. Takie czasy – ludzie wolą się rozejść, niż marnować ze sobą czas.\nTylko, cholera, ten brak snu, albo budzenie się o 3 nad ranem. Czasem nawet się cieszysz, że nie śpisz, bo możesz dłużej popracować, ale to już nie te obroty co w biurze. No i głowa trochę boli. Oprócz tego wszystko gra. Dobrze wyglądasz (musisz, bo tego wymaga korporacja!), na wiele Cię stać, no i czujesz się potrzebny.\nNa tym właśnie polega pułapka pracoholizmu. Choć to nałóg jak każdy inny, Ty czujesz się usprawiedliwiony, bo – bądź co bądź – zarabiasz na życie, a nie przesiadujesz z kumplami w pubie.\n„Pracoholizm nie ma nic wspólnego z pasją i miłością do pracy. To pewien przymus, natręctwo, które jest sposobem na pustkę i niską samoocenę” – mówi terapeuta Kazimierz Ździebło. W 1969 roku w Japonii odnotowano pierwszy przypadek „karoshi” – śmierci z przepracowania i stresu. Chcesz tak skończyć? Chyba nie, więc zacznij działać, zanim będzie za późno.\n4 zasady radzenia sobie z pracoholizmem:\n1.Skup się na celu\nPracoholik skupia się głównie na pracy samej w sobie, a nie na celu. Wydaje mu się, że ciągle jest coś do zrobienia. Zanim coś zrobisz, jasno określ cel, wyznacz czas na jego wykonanie i zamknij temat.\n2. Ładuj baterie\nPracoholizm dotyka głównie ludzi bardzo ambitnych i perfekcjonistów. Jeśli nie chcesz nawalić, po prostu musisz mieć dzień bez laptopa i telefonu. Wyjedź, zresetuj się, a będziesz bardziej wydajny.\n3. Spotykaj się\nNie obrażaj się na znajomych, gdy mówią Ci, że mają dość notorycznych wynurzeń na temat Twoich projektów. I nie unikaj ich! Chcesz czy nie, jesteś istotą stadną i z ludźmi trzeba żyć.\n4. Kończ w porę\nTo nieprawda, że jesteś tym lepszy, im dłużej pracujesz. Jeśli nie ślęczysz w biurze do późna, a wywiązujesz się ze wszystkich swoich zadań w terminie, to może oznaczać, że jesteś dobrym organizatorem i dobrze planujesz swoje zadania.\nCzy jesteś pracoholikiem? Zrób test\nPostaraj się szybko odpowiedzieć na te 4 pytania, a potem sprawdź wynik. Nie traktuj tego jako diagnozy lekarskiej – bardziej wskazówkę.\n1. Zabierasz pracę do domu?\nA. Tylko wówczas, jeśli z czymś nie zdążysz.\nB. Tak, ale nigdy na weekendy.\nC. Nie sposób wykonać tylu zadań w 8 godzin. Musisz pracować nawet w łóżku.\n2. Co jest tematem rozmów z kumplami?\nA. Seks i kobiety. No i piłka.\nC. Praca, praca, praca...\n3. Co robisz w wolne dni?\nA. Zasadniczo staram się spędzać je z rodziną.\nB. Oddaję się swoim pasjom.\nC. Sprawdzam wykonane w tygodniu zadania.\n4. Jak oceniasz siebie jako pracownika?\nA. Kompetentny i rzeczowy. Myślę, że można na mnie polegać.\nB. Czasem roztargniony, ale kreatywny i zaangażowany.\nC. Bez Ciebie ta firma ległaby w gruzach.\nWięcej A: masz zdrowy stosunek do pracy. Nie masz powodów do obaw i zastanawiasz się, po co w ogóle czytasz ten artykuł. Pracę wykonujesz po to, by zarobić na życie. Bywa, że ją lubisz, ale widzisz inne przyjemności w życiu.\nWięcej B: możesz być przeciążony. Miałeś ostatnio ciężki okres. Siedziałeś po godzinach w biurze i przynosiłeś papiery do domu. Masz jednak świadomość, że to skutek natłoku obowiązków, a nie tego, że praca stała się jedynym celem w życiu.\nWięcej C: możesz być uzależniony od pracy. Uważaj! Praca staje się tematem rozmów z przyjaciółmi, rodziną, a czas spędzony poza biurem sprawia, że nie czujesz się komfortowo. Powinieneś porozmawiać z psychologiem – i nie traktuj tego jako stratę czasu.