Liny na przedwiośniu Wędkarstwo | Wiadomości Wędkarskie\nWiadomości Wędkarskie 19/03/2019 03:19\nNieczęsto odkładam spinningi sięgam po inne metody wędkowania, jednak wczesna wiosna jest jednym z tych okresów, w którym wyciągam z szafy drgające szczytówki oraz wiadro do zanęty. Dla mnie to niepowtarzalna okazja, aby nacieszyć się widokiem najpiękniejszej moim zdaniem ryby, zamieszkującej nasze wody, czyli... „zielonym rosiaczkiem” – linem.\nZ niecierpliwością wyczekuję momentu, gdy z niewielkich jeziorek, glinianek i starorzeczy zejdzie lód. Od tego momentu wstrzymuję się jeszcze dwa tygodnie i jeśli mrozy nie wracają, planuję pierwszy tegoroczny wypad z krzesełkiem i drgającą szczytówką. Jeśli w ciągu dnia temperatura wynosi 5–8 stopni, to nawet niewielki nocny przymrozek mnie nie zatrzyma. Tym bardziej, gdy śliczna pani pogodynka podpowiada, że dzień będzie słoneczny.\nSzukam płytkich zatok\nWybór odpowiedniego łowiska jest sprawą kluczową w tym okresie. Gdy zima puści z lodowego uścisku małe jeziorka, glinianki czy niewielkie starorzecza, na olbrzymich jeziorach mazurskich w dalszym ciągu utrzymuje się gruba tafla lodu i miłośnicy podlodowego wędkowania wciąż łowią w przeręblach. Wiosna zdecydowanie szybciej potrafi się rozgościć wokół mniejszych, kameralnych łowisk i tam właśnie szukam linów.\nNiektórzy moi koledzy czekają, aż na powierzchni wody pokażą się pierwsze liście grążeli, ale ja zaczynam dużo wcześniej. Liny żerują przez cały rok, co potwierdzają sygnały linowych przyłowów z lodu. A skoro żerują w środku zimy, to muszą też żerować bardzo wczesną wiosną. Trzeba je tylko namierzyć.\nW tym okresie stawiam na niewielkie zbiorniki ze stojącą wodą lub niegłębokie, rzeczne rozlewiska. Szukam płytkich zatok z miękkim dnem, które w pełni sezonu są całkowicie zarośnięte i całą ich powierzchnię pokrywają liście grążeli. Teraz woda jest jeszcze wolna od zielonych zaczepów, ale za dwa miesiące nie da się tu łowić.\nNie każda zatoka jest dobra i warto pamiętać, że często jedna będzie lepsza od drugiej. Wczesną wiosną niezwykle ważne jest nasłonecznienie naszego łowiska, dlatego zawsze stawiam na fragmenty wody, na które najdłużej padają promienie słońca, ale jednocześnie są osłonięte od wiatru, który miesza warstwy wody. Moim zdaniem, idealnym łowiskiem jest rozległa zatoka z brzegami zarośniętymi drzewami lub krzakami (najlepiej, aby rośliny nie rzucały zbyt dużo cienia na wodę, jednak osłaniały ją od wiatru), której środkowa część jest płytkim, miękkim blatem o głębokości około metra. Tyle w zupełności wystarczy, aby pływały tam naprawdę duże ryby.\nCelowo użyłem zwrotu „środkowa część” zatoki. Zauważyłem, że niedługo po zejściu lodu z powierzchni starorzecza czy jeziorka liny chętniej żerują dalej od brzegu, a dopiero w późniejszych miesiącach częściej podchodzą na żer pod brzegi. Nie wiem, czemu tak jest, ale takie nieśmiałe wnioski wyciągam z moich obserwacji. Dla mnie to bardzo dobry układ, bo nie spłoszę żerujących pod moimi nogami ryb, a bez problemu sięgnę zestawem do ich stołówki. Czas, gdy więcej brań będziemy mieli w pobliżu brzegu, przy trzcinach, nadejdzie dopiero za kilka tygodni – teraz lepiej łowić dalej od brzegów.\nDlaczego delikatny sprzęt?\nDo łowienia używam dwóch delikatnych pickerów, których ciężar wyrzutu sięga 30 g. Wybieram najdelikatniejsze szczytówki znajdujące się w komplecie, dzięki którym zauważę każde trącenie przynęty. Moje wędki mają długość 3 i 3,3 m, więc mogę oddawać celne rzuty i sprawnie holować zacięte ryby. Przed kołowrotkami stoi tylko jedno, ale bardzo ważne zadanie – muszą sprawnie oddawać żyłkę, czyli mieć płynnie działający hamulec. Stosuję kręciołki z przednim hamulcem, jednak jest to kwestią przyzwyczajenia i osobistych upodobań. Te z hamulcem z tyłu również się sprawdzą. Hamulec walki w moim przypadku się nie przydaje, ale też w niczym nie przeszkadza.\nNa szpulkę kołowrotków nawijam żyłkę o średnicy 0,18 mm, natomiast przypon wiążę z szesnastki. Zawsze też jest on dość długi (przeważnie około 50 cm) i nie zdarza mi się wiązać krótszych niż 40 cm. Na jego końcu znajduje się czarny haczyk nr 8–10, koniecznie kuty. Wiele razy wędkarze pytali mnie, czemu łowię tak delikatnym sprzętem. W takich warunkach, gdy w wodzie nie ma jeszcze żadnej roślinności, a jedynie przy brzegu sterczą suche trzciny, zacięty lin nie ma gdzie się schować. Może odjeżdżać na hamulcu nawet po kilka metrów i jedynie przed samym lądowaniem może narozrabiać. Ale jeśli mamy ze sobą przygotowany (a nie schowany w bagażniku samochodu) podbierak z długą rączką, to dobrze zacięta ryba prędzej czy później i tak doń wjedzie.\nSposobów na zamontowaniekoszyczka zanętowego jest kilka. Przez wiele lat łowiłem tradycyjnie, z rurką antysplątaniową, jednak od pewnego czasu koszyczek umieszczam na bocznym troku lub na tzw. pętli. Takie rozwiązanie przekłada się na czułość zestawu podczas brania ryby.\nDo zestawu dołączam koszyczki zanętowe bez żadnego obciążenia. Dociąży je jedynie zanęta, dzięki czemu nie zapadną się tak łatwo w miękkim dnie. Nie jestem specjalistą od zanęt, więc idę na łatwiznę. Mieszam ze sobą dwa rodzaje: czarną płociową (wybieram drogie zanęty zawodnicze) oraz jakąś ciemną linowo-karasiową (tania zanęta bazowa). O tej porze roku woda jest jeszcze przejrzysta, więc staram się, aby kolor mojej mieszanki zlewał się z dnem. Żółta czy czerwona zanęta na czarnym dnie może wzbudzać podejrzenia u ostrożnych ryb. Całość linowego menu dopełnia pół puszki kukurydzy konserwowej (część porcji lekko rozgniatam, aby do wody nie trafiły jedynie całe ziarna) oraz odrobina białych robaków. Nie dorzucam pinki ani tym bardziej jokersa, które moim zdaniem tylko będą ściągać w łowisko drobnicę.\nNa haczyku ląduje 8–10 białych robaków lub jedno ziarenko kukurydzy w tandemie z kilkoma białymi robakami. Nie interesuje mnie ciąganie co kilka minut małych płoteczek, więc moje przynęty są selektywne. Jeśli jednak w łowisku pojawia się drobnica, która uporczywie szarpie białe robale, zakładam dwa ziarna kukurydzy – i mam spokój.\nSwojego łowiska nie nęcę ani w trakcie łowienia, ani przed planowaną zasiadką. O tej porze roku ryby mają zwolniony metabolizm i wystarcza im to, co wysypie się z koszyczków zanętowych podczas łowienia. Nie obawiam się o to, że ryby nie znajdą zanęconego miejsca – nie muszą go szukać, one tam już pływają. Nie ściągam ich w zanęcone miejsce. Łowię tam, gdzie szukają pożywienia. Prędzej czy później na pewno przypłyną.\nMoim zdaniem, wszystkim złowionym linom trzeba zwracać wolność – w wodzie wyglądają najpiękniej\nWażną sprawą jest ustawienie wędzisk. Bardzo często widuję, jak wędkarze łowiący na drgającą szczytówkę, po zarzuceniu wędki, zbyt mocno naprężają zestaw w taki sposób, że szczytówka jest bardzo wygięta. To błąd! W dniach bezwietrznych lub z bardzo słabym wiatrem ustawiam wędki tak, aby kąt pomiędzy blankiem pickera a żyłką był kątem rozwartym. Szczytówka jest uniesiona 1–1,5 m nad powierzchnię wody i skierowana w stronę zarzuconego zestawu. Nie naprężam jednak żyłki zbyt mocno, a nawet pozwalam, aby tworzyła lekki łuk. Biorąca ryba nie wyczuje najmniejszego oporu, a delikatna szczytówka pokaże każdy etap brania.\nGdy łowię w dzień wietrzny, wędki ustawiam tak, aby szczytówki były możliwie blisko powierzchni wody, a same wędziska skierowane w bok. W takim przypadku również staram się naprężać zestaw jak najmniej, chociaż boczny wiatr wymusza takie ustawienie wędzisk, aby szczytówka była wygięta. Bez względu na to, w jaki sposób ustawimy wędki, należy pamiętać o jednym: ich dolniki muszą być w zasięgu naszych rąk, abyśmy mogli błyskawicznie zaciąć, nie wstając z krzesełka. Cała organizacja stanowiska musi być przemyślana – wiadro z zanętą blisko nas, rozłożony podbierak pod ręką, podobnie przynęty.\nWytrwać do wieczora\nPojawiam się na łowisku przed świtem, aby przygotować sobie stanowisko i gdy rozjaśni się na tyle, że będzie widać szczytówki, od razu zarzucić. Mam trochę roboty, bo oprócz rozłożenia wędek (zestawy mam już zmontowane, robię to wcześniej w domu) i podpórek muszę wymieszać zanętę i rozłożyć resztę wędkarskiego majdanu. Jeśli to możliwe, staram się nie zapalać latarki (chociaż jest ona moim zdaniem obowiązkowym wyposażeniem każdej wyprawy), a już na pewno nie wolno świecić na wodę. Zestawy kładę na płyciźnie, więc każde skierowanie światła na wodę płoszy ostrożne ryby. Co prawda większość brań następuje w późnych godzinach porannych, ale… lepiej ryb nie straszyć.\nNajwięcej linowych brań miałem zawsze między godziną 7 a 10, a potem pod wieczór, dwie godziny przed zachodem słońca. Zdarzają się jednak brania również w środku dnia, więc jeśli nie mam akurat pilnych obowiązków, staram się wytrwać nad wodą aż do wieczora. Odpowiednia pogoda również może sprzyjać linowym łowom. Moim zdaniem, słoneczny i bezwietrzny (lub z lekkim wiaterkiem) dzień bardzo często zwiastuje dobre brania, podczas gdy chłodne dni z dużą ilością chmur przeważnie nie zapowiadają sukcesów. Silny wiatr zdecydowanie nie wpływa sprzyjająco na żerowanie linów.\nTekst archiwum "WW" 3/2015\nLiny na przedwiośniu komentarze opinie


Diablo Super Biker jako następca "Moje trasy"? Nie sądzę - Dawid Baruch - DEV blog\nBy Dawid Baruch 23 maja 2016 2 Mins Read\nI tak po zainstalowaniu aplikacji zacząłem testy. Przejechałem kilka tras i niestety okazało się, że aplikacja posiada zarówno kilka błędów jak i braków, które sprawiają, że jak dla mnie aplikacja jest nie przydatna, ale o tym troszkę później.\nAplikacja posiada przyjazny interface dzięki czemu jej użytkowanie jest dość proste. Aby zacząć rejestrować trasę, wystarczy włączyć GPS w smartfonie i kliknąć jeden przycisk na ekranie.\nPrzegląd zarejestrowanej trasy\nOczywiście oprócz zarejestrowania trasy, aplikacja pozwala nam przeglądnąć zapisaną trasę. Pirelli bardzo fajnie się spisało, bo w pierwszym kroku możemy sprawdzić podstawowe parametry przejechanej trasy, jak czas przejazdu, odległość, maksymalną prędkość, przechył w lewo/prawo, średnią prędkość itp. Tutaj niestety pojawia się pierwszy błąd aplikacji, a mianowicie – przechyły są lekko wyssane z palca. Na screenach poniżej widać, że osiągnąłem maksymalne wychylenia na poziomie 60o zarówno w lewo jak i w prawo. Ogólnie byłby to bardzo dobry wynik godny motogp, jednakże mój motocykl posiada fabrycznie zamontowany czujnik przechyłu i na tej trasie nie zanotował, żebym miał większy przechył niż 35o (Smartfon miałem przymocowany na płasko do baku i w pozycji pionowej wskazywał 0o). Inaczej wygląda sprawa z prędkością. Z reguły odbiorniki GPS rejestrują prędkość około 5km/h niższą niż odczyt licznika, w przypadku aplikacji Diablo Super Biker odczyt ten nie wiele się różnił od wskazań licznika, więc tutaj plus dla aplikacji.\nJeśli naciśniemy na licznik z czasem, pokonanym dystansem i symbolem wybranego rodzaju trasy, zobaczymy pełne szczegóły dotyczące naszej trasy. Możemy tutaj krok po kroku przewijać trasę na mapie Googla i obserwować przeciążenia, temperaturę powietrza jaka była w danym momencie, prędkość itp. Do wyboru mamy dwa widoki. Albo klasyczną mapę drogową, albo mapę satelitarną.\nBłędy o których wspomniałem wyżej nie są może jakoś bardzo istotne i na pewno nie skreśliłbym tej aplikacji tylko przez pryzmat błędnego przechyłu, ale jest coś co jest dla mnie dość ważną rzeczą, a mianowicie możliwość wyeksportowania przejechanej trasy do jakiegoś formatu pliku. Bez znaczenia tutaj jest, czy będzie to plik gpx czy kml, czy jeszcze inny typ. Niestety zarówno z poziomu aplikacji jak i strony web, nie możemy nic zrobić z taką trasą.\nandroiddiablo super bikermoje trasy\n16 maja 2016 5 Mins Read


Doradztwo finansowe i biznesowe - Biznes Oferty.pl\nJesteś w: Biznes Oferty.pl / Współpraca / Inne ... / Doradztwo finansowe i biznesowe\nId oferty: 69832\nPełne doradztwo strategiczno-gospodarcze oferuje profesjonalna firma. Znajdziemy dla Twojej firmy najlepsze rozwiązania i pomożemy w ich realizacji (skuteczna strategia, finansowanie, pozyskiwanie inwestora, pobudzenie sprzedaży w produktach FCMG). Rozwiń Swój biznes korzystając z naszych doświadczeń ze współpracy ze średnimi i dużymi firmami. A może myślisz o sprzedaży swojej firmy-nasi doradcy również Ci w tym pomogą. Jeżeli jesteś zainteresowany współpracą z nami napisz do nas.\ndoradztwo finansowe, doradztwo biznesowe, szukam zleceń, nawiążę współpracę, pozyskiwanie inwestorów


Dlaczego raczkowanie jest tak ważne? - Life is wonderfulLife is wonderful\nPamiętam, jak nie mogłam się doczekać, kiedy Jasiek zacznie raczkować. Dołowałam się słysząc takie zdania ” A mój synek to od razu zaczął chodzić, miał 11 miesięcy i biegał już po całym domu” ” A moja córka to zaczęła raczkować kiedy skończyła 6 miesięcy”. Jednak teraz wiem, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie i nie trzeba na siłę uczyć malucha chodzenia na czworaka, nie należy niczego przyspieszać.\nUmiejętność raczkowania wytwarza w mózgu połączenia między lewą a prawą półkulą, których harmonijna współpraca odpowiada za logiczne myślenie a także ułatwia naukę czytania i pisania.\nChodzenie na czworakach pomaga ćwiczyć mięśnie równowagi, uczy malucha balansowania własnym ciałem.\nJest to wspaniałe ćwiczenie mięśni bioder, barków, brzucha oraz szyi i nadgarstków.\nRaczkowanie pomaga ustawić odpowiednio panewki biodrowe jak i stopy, a wiec kształtuje poprawną postawę.\nPostępy w rozwoju ruchowym poszerzają zakres odbieranych wrażeń oraz wzbogacają życie uczuciowe malucha oraz jego rozwój emocjonalny. To wszystko wpływa na rozwój spoidła wielkiego mózgu, zwanego ciałem modzelowatym, kierującym procesami zarówno mowy jak i wyrażania emocji oraz procesów uczenia się – mówi dr Anna Czajka – Bełz, neurolog z Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie.\nJakie zalety płyną z raczkowania?\numiejętność utrzymywania równowagi,\nnauka koordynowania wielu bodźców jednocześnie,\nkształtowanie właściwie układu kostnoszkieletowego,\nnauka poruszania się w przestrzeni, ocena odległości,\numiejętność przemieszczania pozwalająca na poznanie nowych miejsc i przedmiotów, co wspomaga rozwój intelektualny,\nkształtowanie prawidłowego napięcia mięśni,\nwspomaganie rozwoju widzenia (blisko – daleko),\nkoordynacja całego ciała,\n(Źródło: Marta Maćkiewicz, „Raczkowanie- dlaczego tak ważne w rozwoju dziecka”)\nJakie są etapy raczkowania?\nRaczkowanie możemy podzielić na trzy etapy.\nPierwszym z nich jest tak zwana huśtawka, która mniej więcej wygląda tak, jak dziecko robiłoby pompki.\nDrugim etapem jest pełzanie. Maluszek odpycha się nóżkami bądź rączkami i przesuwa się do przodu lub do tyłu.\nAż w końcu przychodzi taki dzień, że maleństwo zaczyna raczkować, a rodzice od tego dnia muszą mieć oczy dookoła głowy.\nRodzicu pamiętaj, nic na siłę ! Niemowlęta zaczynają raczkować między 7 a 10 miesiącem życia i same opanowują tę umiejętność, bez konieczności wsparcia rodziców. Jednak zgodnie ze statystykami około 10% dzieci nie raczkuje, ale nie martwcie się, to nic złego.\nco daje raczkowanieraczkowanie


Lancashire i Cumbria\nAutor Wątek: Lancashire i Cumbria (Przeczytany 2669 razy)\n« dnia: Luty 28, 2016, 10:34:29 am »\nWitam. Mam prośbę. Szukam łowisk okoniowych w Lancashire, Cumbrii i South Lakes . Bez znaczenia gdzie, mam na myśli rzeki i jeziora. Metoda łowienia to tylko spinning. Będę wdzięczny za jakiekolwiek namiary.\nOdp: Lancashire i Cumbria\n« Odpowiedź #1 dnia: Luty 28, 2016, 10:35:56 am »\nA moze by sie tak przedstawic wypadalo najpierw i napisac kilka slow o sobie :>\n« Odpowiedź #2 dnia: Luty 28, 2016, 06:36:11 pm »\nWitam. Rozgosc się na forum. Zapoznaj się z ludźmi , umów się z nimi na ryby. To najlepsze co mozesz zrobic by poznać 'tajne' miejscówki.\nJedną z cichych zasad tego forum to taka że nie podajemy swoich miejscówek w celu ochrony łowisk przed kłusownikami. Forum jest otwarte i czytać może je każdy.\nSorry Bruner, takie zasady.\n« Odpowiedź #3 dnia: Luty 29, 2016, 07:42:10 pm »\nSprawa wygląda tak, że miałem już tu konto, ale w jakiś niewiadomy dla mnie sposób moje konto zniknęło. Nie mogłem się zalogować, próbowałem odzyskać i login i hasło, ale się nie udało. Mam teraz nowe konto i mam nadzieję, że będzie z nim wszystko ok. Apropos łowisk w płn- zach Anglii - zdaję sobie sprawę, że jednak większość z was koledzy mieszka w Londynie i okolicach, tym trudniej będzie uzyskać jakieś wskazówki do łowiśk w okolicy, w której mieszkam. Cierpliwie poczekam. Pozdrawiam i przepraszam, jeśli uraziłem kogoś, ponieważ się nie przedstawiłem.\n« Odpowiedź #4 dnia: Luty 29, 2016, 07:44:34 pm »\nA gdzie grisza mieszkasz w tym Lancashire ?\n« Odpowiedź #5 dnia: Marzec 06, 2016, 07:13:24 am »\nMieszkam w Morecambe, ale mam samochód, więc dojazd do łowiska nie jest problemem. Ostatnio byłem na Leeds and Liverpool Canal, ale wynik zero. Straszna wichura była i zamiast skupić się na łowieniu, musiałem uważać na łamiące się i spadające gałęzie.\n« Odpowiedź #6 dnia: Marzec 06, 2016, 10:05:00 am »\nBlisko masz Lancaster canal\n« Odpowiedź #7 dnia: Marzec 12, 2016, 08:10:50 pm »\nKanał znam. Mam juz na oku kilka jezior, gdzię mam nadzieję poszaleję z drop shotem. Dzięki Jaro.\n« Odpowiedź #8 dnia: Marzec 12, 2016, 10:41:58 pm »\nSpoko,może polowimy kiedys razem,pozdrawiam\n« Odpowiedź #9 dnia: Luty 04, 2017, 10:51:37 pm »\nWitaj Jaro. Znasz może Anglezarke Reservoir. To kawałeczek od ciebie. Byłem tam dziś na rekonesansie, ale pojęcia o wodzie nie mam. Pozdrawiam.\n« Odpowiedź #10 dnia: Luty 05, 2017, 04:39:06 pm »\nSiema,Anglezarke to jedna z wód należąca do Southport&District AA,ciężka woda zima,dzis zaliczylem tam kolejny blank z trupem:(\n« Odpowiedź #11 dnia: Sierpień 19, 2017, 01:37:46 pm »\nOdświerzę trochę temat. Byłem kilka razy na Anglezarke, dostałem zawsze po doopie. Ciężko tam się łowi, chociaż woda piękna. Nic po za małymi szczupaczkami i kilkoma okoniami nie złowiłem. Ale poczekam do jesieni, może wtedy będzie lepiej z pajkami.\n« Odpowiedź #12 dnia: Sierpień 19, 2017, 04:54:57 pm »\nCytat: grisza-78 w Sierpień 19, 2017, 01:37:46 pm\nMusimy sie koniecznie umówić niedługo\n« Odpowiedź #13 dnia: Sierpień 19, 2017, 09:04:48 pm »\nNo to Jarek jak bedziesz sie tam wybieral to daj znac.chetnie przyjade jesli moge


To był najpiękniejszy dzień w jej życiu. Jan Bednarek oświadczył się Julii Nowak - Sport WP SportoweFakty\nTo był najpiękniejszy dzień w jej życiu. Jan Bednarek oświadczył się Julii Nowak\nZawodnik Southampton i reprezentacji Polski, Jan Bednarek, zabrał swoją ukochaną na wakacje na grecką wyspę Mykonos. "Powiedziałam tak" - zdradziła w mediach społecznościowych Julia Nowak.\nPiotr Bobakowski 28 Lipca 2020, 22:11\nInstagram / Na zdjęciu: Julia Nowak i Jan Bednarek\nJan Bednarek i Julia Nowak są w związku od trzech lat. Para mieszka razem w Anglii. Piłkarz i fotomodelka poznali się przez internet. - Janek napisał do mnie. Początkowo mu nie odpisywałam, ale on wciąż wysyłał mi zabawne filmiki i wiadomości - wyjawiła w rozmowie z "Fleszem" Nowak.\nWe wtorek ukochana zawodnika Southampton FC na swoim koncie na Instagramie pochwaliła się zdjęciem, na którym pokazuje pierścionek zaręczynowy. Reprezentant Polski oświadczył się swojej Julii na wyspie Mykonos, gdzie oboje wypoczywają na wakacjach.\n"Najpiękniejszy dzień w moim życiu!!! Kocham Cię!" - napisała przyszła pani Bednarek w komentarzu do fotografii. Hasztag #isaidyes (z ang. "powiedziałam tak") nie pozostawia wątpliwości, że oświadczyny zostały przyjęte.\n"Moja miłość" - skomentował na portalu społecznościowym obrońca Biało-Czerwonych. Na fotce widzimy sportowca w towarzystwie pięknej i szczęśliwej narzeczonej. W polskim futbolu szykuje się więc głośne wesele.\nBednarek na pierwszą randkę zaprosił Nowak na... stadion piłkarski. - Szczerze mówiąc, pierwszy mecz na jakim byłam, to mecz na który zaprosił mnie Janek. Nigdy wcześniej nie interesowałam się piłką nożną - przyznała kobieta w rozmowie z "Faktem".\nPost udostępniony przez Julia Nowak (@juuulencja) Lip 28, 2020 o 12:00 PDT\nPost udostępniony przez Jan Bednarek (@janbednarek_) Lip 28, 2020 o 11:58 PDT\nUrlop w Dubaju. Jan Bednarek i Julia Nowak świetnie się bawią\nwaldzior 29-07 00:32 Zgłoś komentarz\nOjej oświadczył się. Temat na SF. Co ciekawego jeszcze?\nJulia Nowak Sexy WAGs SportowyBar Piłka nożna w Anglii Polska Premier League Piłka nożna Jan Bednarek Southampton FC