2008/2009 – Franciszkanie – Bracia Mniejsi Konwentualni\nWpisy z roku akademickiego 2008/2009\n…i po wakacjach.\nW niedzielny wieczór 21 września o godzinie 20 rozpoczęły się pięciodniowe rekolekcje, które są bezpośrednim przygotowaniem do odnowienia ślubów czasowych.\nProwadzi je o. Lucjan M. Bogucki OFMConv - kustosz kustodii słowackiej, który przyjechał do Krakowa wraz z braćmi klerykami z seminarium franciszkanów w Bratysławie. Tym samym definitywnie zakończył się czas wakacji, w ciągu którego każdy z nas brał udział w różnorodnych akcjach, a były to między innymi:\nFranciszkańskie Spotkania Młodych (Polska, Ukraina, Czechy)\nFranciszkańskie Lato .\nOstatnim wielkim wydarzeniem, które zgromadziło prawie wszystkich braci kleryków była wielka rocznica - 100 lat od koronacji obrazu Matki Bożej Smętnej Dobrodziejki Krakowa.\nMszy świętej przewodniczył ks. kardynał Stanisław Dziwisz, a wraz z nim przy ołtarzu w naszej Bazylice modlili się ks. abp Józef Michalik kard. Franciszek Macharski, kard. Stanisław Nagy, liczni kapłani diecezjalni i zakonni oraz goście.\nW posłuszeństwie, bez własności i w czystości.\nW piątkowe przedpołudnie 28 braci odnowiło swoje śluby czasowe.\nDo tego wielkiego wydarzenia przygotowywaliśmy przez 5 dni, w czasie których modlił się z nami i głosił Słowo o.Lucjan Bogucki OFMConv.\nNasze ślubowanie przyjął o.Jarosław Zachariasz - prowincjał. Razem z nami modlili się nasi nowi wychowawcy, którzy od tego roku akademickiego rozpoczynają swoją posługę w seminarium, są to:\no. Piotr Gryzec - rektor, a wcześniej ojciec duchowny\no. Mariusz Kozioł - wicerektor i wychowawca\no. Jacek Michno - ekonom i wychowawca\no. Jan Janus - ojciec duchowny.\nTak więc w najbliższą środę 1 października rozpoczniemy nowy rok akademicki 2008/2009. Czekamy jeszcze na braci "neoprofesów" - którzy 20 września w Kalwarii Pacławskiej złożyli swoje pierwsze śluby zakonne, a w krakowskim seminarium będą przez wszystkich zaszczytnie zwani "pierwszakami".\nDzień 3 października jest dniem szczególnym dla wszystkich zakonów franciszkańskich, ponieważ tego dnia zgodnie z wielowiekową tradycją obchodzimy wigilię śmierci św. Franciszka.\nNazwa TRANSITUS (łac. - przejście ) przypomina nam, że śmierć św. Franciszka jest przejściem z tego świata do Domu Ojca.\nW czasie trwania nabożeństwa czytany jest opis śmierci św. Franciszka z życiorysu spisanego przez br. Tomasza z Celano oraz fragment Listu do wiernych św. Franciszka. Na zakończenie wszyscy zgromadzeni oddają cześć świętemu Franciszkowi w geście ucałowania jego relikwii.\nW słoneczne niedzielne popołudnie, 5 października br. wspólnoty Wiary i Światła rozpoczęły swoje spotkania formacyjne…\nTradycyjnie nowy rok duszpasterski rozpoczął się uroczystą Mszą Świętą, którą sprawował i homilie wygłosił nowy opiekun o. Bartosz Pawłowski, franciszkanin. Następnie po zakończonej liturgii każda wspólnota udała się do swoich sal gdzie miało miejsce spotkanie. Dzisiaj spotkanie miało niezywkły charakter ponieważ do wspólnoty dołączyło dwóch nowych braci;\nWe franciszkańskich murach dwa razy w miesiącu gromadzą się trzy wspólnoty osób upośledzonych: Krowoderskie Zuchy, Franusie oraz Duszminki. W każdej z trzech wspólnot potrzeba jest wolontariuszy - osób, które zechcą się spotykać i rozmawiać z potrzebującymi. Bardzo serdecznie zapraszamy!\nStrona wspólnoty DUSZMINKI\nZaproszenie na VIII Sesję Kolbiańską\nPo raz ósmy zapraszamy na Sesję Kolbiańską, która odbędzie się 18 października w auli bł. Jakuba Strzemię WSD Franciszkanów przy ulicy Franciszkańskiej 4. Sesja odbędzie się pod hasłem "Św. Maksymilian - współczesny Samarytanin". W programie sesji: 9.00 - otwarcie sesji 9.15 referaty o. dr Piotr R. Gryziec OFMConv (WSD Franciszkanów): Miłosierdzie w Biblii na przykładzie przypowieści o człowieku, który wpadł w ręce zbójców (Łk 10,30-37). o. prof. dr hab Benigny Leon Dyczewski OFMConv (KUL): Św. Maksymilian - współczesny Samarytanin 11.00 - Msza Św. w bazylice św. Franciszka przewodniczy wikariusz prowincji Franciszkanów o. Paweł Dybka OFMConv 12.15 referaty ks. prof. dr hab Jan Wal (PAT): Integracja trzech nurtów aktywności charytatywnej Kościoła: zwyczajnego duszpasterstwa charytatywnego, charytatywnych dzieł zakonnych oraz chrześcijańskich stowarzyszeń i organizacji dobroczynnych. o. mgr Paweł Chmura OFMConv (dyrektor Franciszkańskiego Ośrodka Profilaktyki Uzależnień "San Damiano" w Chęcinach): Duchowość franciszkańska w profilaktyce uzależnień. 13.30 - podsumowanie i zamknięcie sesji\nPo raz kolejny w murach naszego seminarium rozbrzmiało "Gaudeamus igitur"\nW dniu dzisiejszym (17.10.2008) uroczyście i oficjalnie rozpoczęliśmy nowy rok akademicki 2008/2009. O godzinie 10.00 w nowicjat i złożyli swoje pierwsze śluby.\nMiał też miejsce wykład inauguracyjny, pt. "Jakub Strzemię - franciszkanin, arcybiskup halicko - lwowski 1340 - 1409" który wygłosił o.dr Zdzisław Gogola OFMConv. Na zakończenie schola WSD odśpiewała "Gaudeamus igitur" (łac. Radujmy się więc).\nGaude Mater Polonia jest średniowieczną, polską pieśnią hymniczną napisaną w języku łacińskim na melodię chorału gregoriańskiego O salutaris Hostia (O, zbawcza Hostio)..Pochodzi z XIII wieku. W tłumaczeniu na język polski tytuł brzmi Raduj się, Matko Polsko. Utwór, którego najstarszy zapis zachował się w Antyfonarzu kieleckim z 1372 roku, został napisany przez Wincentego z Kielczy na kanonizację biskupa Stanisława ze Szczepanowa w 1253 roku, jako część oficjum rymowanego o św. Stanisławie - Historia gloriosissimi Stanislai. Po raz pierwszy pieśń została wykonana w Krakowie podczas uroczystości kanonizacyjnych w 1254 roku.\nGaudeamus igitur (łac. Radujmy się więc) jest powszechnie znaną w Europie studencką pieśnią hymniczną śpiewaną obecnie w czasie uroczystości akademickich, pierwotnie prawdopodobnie podczas nieoficjalnych (niekiedy bardzo nieoficjalnych) spotkań studenckich.\nPrzy relikwiach bł. Jakuba\nW liturgiczne wspomnienie bł.Jakuba Strzemię (21.10) uczestniczyliśmy we mszy świętej na Wawelu w kaplicy Potockich.\nWszystko to za sprawą relikwii bł. Jakuba Strzemię - patrona naszej prowincji zakonnej, które znajdują się w kaplicy Potockich, będącej jedną z bocznych kaplic Katedry Wawelskiej.\nMszy św. przewodniczył bp Jan Szkodoń a w koncelebrze byli: bp Tadeusz Pieronek, Jerzy T. Petrus, wicedyrektor ds. muzealnych, oraz wikariusz naszej prowincji - o. Paweł Dybka.\nBł. Jakub Strzemię urodził się ok. 1340 na terenie Małopolski. W młodym wieku wstąpił do zakonu franciszkanów. W 1391 roku został arcybiskupem halicko-lwowskim. Zasłynął jako gorliwy misjonarz kresów wschodnich (Ruś Halicka). Zmarł we Lwowie w 1409 roku.\nWięcej o bł.Jakubie na stronie www.jakubstrzemie.pl\n25 października br. w Lubomierzu k. Mszany Dolnej odbył się "Dzień Wspólnoty" Ruchu Światło - Życie. W spotkaniu wzięli udział członkowie wspólnot Ruchu, które gromadzą się przy klasztorach naszej prowincji. Tym razem w Lubomierzu zebrała się dość spora grupa ludzi. Naliczyliśmy ponad setkę uczestników spotkania. Nie zabrakło wspólnot z Dąbrowy Górniczej, Jasła, Krakowa, Krosna, Kowar, Lublina, Lubomierza, Pieńska, Radomska, Rychwałdu, Sanoka i Szklarskiej W spotkaniu tym wzięło udział także bracia klerycy. Była nas piątka. Każdy w jakiś sposób związany z Oazą. Jedni byli na obozach oazowych w wakacje, a inni w tym roku w ramach praktyk duszpasterskich uczestniczą w spotkaniach Oazy przy naszym seminarium.\nPoręby. Dzień wspólnoty rozpoczął się zawiązaniem wspólnoty, i krótkim przedstawieniem każdej wspólnoty. Każda grupa miała powiedzieć kilka słów o swojej działalności oraz zaśpiewać piosenkę. Po tym krótkim wprowadzeniu (które przedłużyło się tylko o godzinę:) ) wszyscy uczestniczyliśmy w Eucharystii, której przewodniczył i kazanie wygłosił Wikariusz naszej Prowincji o. Paweł Dybka. Następnym punktem był obiad, po którym ponownie spotkaliśmy się wszyscy razem w kościele, gdzie uczestniczyliśmy w nabożeństwie różańcowym, w czasie którego składane były przez uczestników świadectwa . Normalną koleją rzeczy musiał nadejść wieczór, zatem po podsumowaniu dnia, rozjechaliśmy się do swoim miast, ubogaceni spotkaniem i nowymi treściami.\nWspólnota oazowa przy naszym seminarium ma swoje spotkania w każdy czwartek, a każde z nich rozpoczyna się Eucharystią w bazylice. Jeżeli ktoś byłby zainteresowany ideą Ruchu Światło - Życie to więcej informacji na ten temat odnajdzie na stronie www.oaza.franciszkanie.pl\nJak mówi powiedzenie „sport to zdrowie", dlatego też w naszym seminarium wielokrotnie angażujemy się w różne wydarzenia sportowe. Tak też było w ostatnią środę, tj. 29 października. Wtedy to rozegraliśmy mecz z klerykami z Wyższego Seminarium Duchownego Zgromadzenia Księży Misjonarzy.\nW naszej galerii do obejrzenia fotki z meczu Ministranci (Jasło) - Bracia (WSD). Zapraszam\nPrzeżywamy piękną Uroczystość Wszystkich Świętych, jednak nie wszyscy mogą w tych dniach powiedzieć, że odpoczywają. Trzech spośród nas zaciągnęło się do pomocy w kuchni.\nPrzez ten weekend trzech braci: br. Józef, br. Mateusz i br. Paweł będą dbali o to, abyśmy mieli co jeść. Ich zadaniem jest wszelka pomoc w kwestiach zarówno kulinarnych jak i porządkowych. Zatem muszą umieć zarówno ugotować zupę, jak i obrać ziemniaki, a także obsłużyć dość skomplikowane urządzenia kuchenne.\nSiostra, z którą bracia współpracują zapewne jest zadowolona ze swoich pomocników, a i my ich wspieramy, żeby im przez ten czas szło wszystko jak najlepiej, bo przecież my będziemy musieli zjeść to co oni ugotują :)\nPierwszy listopadowy weekend w naszym seminarium stał pod znakiem wielkich uroczystości, ale także otwarcia naszych bram dla nietypowych gości. Byli nimi pacjenci i terapeuci z Ośrodka Leczenia Uzależnień od Środków Psychoaktywnych " San Damiano" w Chęcinach.\nWięcej informacji na temat "Ośródka San Damiano" można znaleźć na stronie internetowej www.terapia.franciszkanie.pl\nobrady w seminarium\nDzisiaj w godzinach popołudniowych zebrała się Rada Seminaryjna. Było to pierwsze spotkanie w tym roku akademickim. Pewnie zastanawiacie się czym jest ta Rada?\nIdąc za Regulaminem Seminarium, można powiedzieć, że Rada jest to taki organ, który jest przedstawicielem całej wspólnoty seminaryjnej i juniorackiej. Zajmuje się Ona sprawami dotyczącymi życia wspólnego braci, a ściślej mówiąc stara się , aby to życie było lepiej zorganizowane. Do Rady należą bracia, którzy nazywani są Radnymi. Każdy kurs deleguje jednego brata Radnego. Ponadto w skład Rady wchodzą br. Dziekan, br. Wicedziekan, br. Dziekan Junioratu oraz br. Ceremoniarz. Czyli w przypadku naszego seminarium 10 osób.\nDzisiejszą Radę rozpoczęliśmy wspólną modlitwą, po czym przeszliśmy do omawiania poszczególnych wniosków, jakie bracia mogą wcześniej zgłaszać do rozpatrzenia na Radzie. W czasie trwania dzisiejszej Rady, która trwała ponad póltorej godziny, podjęliśmy wiele wątków związanych głównie z życiem codziennym, a także z Postem franciszkańskim przed Bożym Narodzeniem. Kontynuacją Rady Seminaryjnej jest Kapituła, którą w najbliższym czasie będziemy przeżywać w naszym seminarium. Na Kapitule przedstawiane są między innymi wnioski, w sprawie których Rada nie mogła sama się wypowiedzieć.\nW dniu dzisiejszym na naszej stronie pojawiła się pewna nowość. Chcemy zaproponować Wam swego rodzaju „kącik" literacki. Będzie tu można znaleźć wiele propozycji ciekawych i rozwijających książek.\nCo pewien czas będzie się pokazywać nowa recenzja. Ale to nie wszystko. Zapraszamy również Was do tego, abyście przysyłali nam na adres mailowy swoje propozycje wartościowych książek, a my je umieścimy na stronie. Jeżeli nie jesteście w stanie napisać recenzji danej książki napiszcie tylko autora i tytuł. Mamy nadzieje, że wspólnie uda nam się zachęcić innych do czytania wartościowych książek. Zobacz pierwszą propozycję.\n"Słońce ubóstwa" - charytatywny koncert na rzecz dzieci z Krakowa.\n"Słońce Ubóstwa" to tytuł koncertu Pawła Orkisza, który wystąpi w Krakowie na rzecz potrzebujących dzieci. Koncert odbędzie się 7 listopada /piątek/ o godz. 19.00 przy naszym seminarium, w auli bł. Jakuba, wejście od strony Plant. Dochód z koncertu zostanie przeznaczony na pomoc dzieciom z potrzebujących rodzin Dzielnicy XII, którymi opiekuje się Korczakowska Republika Dziecięca Dyliniarnia. Więcej informacji można znaleźć tutaj.\nDzisiaj w godzinach popołudniowych rozegraliśmy drugi w tym sezonie mecz w ramach Kleryckiej Ligii Piłkarskiej. Na boisku spotkaliśmy się tym razem z klerykami z Seminarium Sercanów.\nStało się. Przełamaliśmy złą passę przegranych meczy z Sercanami. Tym razem drużyny podzieliły się punktami, co oznacza że był remis. Mecz, który odbył się na stadionie KS Podgórze w Krakowie zakończył się rezultatem 1:1. Wszyscy przybyli w dobrych nastrojach i gotowi do walki o zwycięstwo.\nWynik tego meczu był bardzo ważny ponieważ, od niego zależało czy nasza drużyna wyjdzie z grupy. Nasi zawodnicy dali wszytko z siebie, żeby wygrać ten mecz, o czym może świadczyć choćby fakt, że nasz bramkarz, br. Roman obronił rzut karny. Zwycięstwo było bardzo blisko, gdyż to my prowadziliśmy 1:0 (gola strzelił br. Ayub), kiedy to straciliśmy bramkę i wynik remisowy pozostał już do końca meczu. Niemniej jednak takie rozstrzygnięcie wystarczyło, aby pomyślnie zakończyć fazę grupową rozgrywek i być pewnym na awans do dalszej części rozgrywek. Gratulujemy bardzo serdecznie całej drużynie i życzymy dalszych sukcesów na arenie rozgrywek piłkarskich.\nWarto również dodać, że po zakończonym meczu nasi bracia zaprosili drużynę przeciwną do naszego seminarium, gdzie wspólnie spotkaliśmy się w rekreacji. W ten sposób możemy lepiej siebie poznawać i nawiązywać nowe znajomości. Przeciwnej drużynie również serdecznie gratulujemy ducha walki i rozegrania świetnego meczu. Zapraszamy do galerii.\nZapraszam na krótką, fotograficzną wycieczkę po nowo wyremontowanej części naszego seminarium.\nW naszym seminarium cały czas trwa galerii.\nnowy numer “Franciszkańskiej 4”\nNa dniach ukaże się pierwszy po wakacyjnej przerwie nowy numer naszego seminaryjnego pisma. Choć wersja tradycyjna jest dopiero w druku można już go pobrać ze strony jako PDF.\n"Nowy rok akademicki naszego seminarium już trwa na dobre, a my w tym numerze wracamy po części do naszych wakacji. To może na ocieplenie tych jesiennych, chłodnych dni. Pragniemy bowiem w tym, czternastym już z kolei biuletynie, przybliżyć czytelnikom niektóre nasze wakacyjne zajęcia, praktyki i akcje duszpasterskie." - mówi nowy redaktor naczelny pisma, br. Tomasz Dwernicki. "Oprócz tego chcielibyśmy zaznajomić naszych czytelników z sylwetkami naszego nowego zarządu seminarium: z nowym rektorem i wychowawcami." - dodaje.\nNie pozostaje więc nic innego, jak zachęcić do pobierania i czytania:\nFranciszkanska4 nr 14 (VI-IX 2008)\nW imieniu całej redakcji życzę przyjemnej lektury!\nW naszym seminarium raz w miesiącu organizowane są tzw. spotkania pastoralne. Tym razem gościliśmy u nas o. Bogdana Kocańdę OFMConv, który obecnie pełni posługę dyrektora domu rekolekcyjnego w Rychwałdzie k. Żywca.\nSpotkanie z ojcem Bogdanem odbyło się dzisiaj wieczorem. Ojciec Bogdan w przeszłości pełnił posługę egzorcysty w diecezji kieleckiej. I z tą posługa był związany temat dzisiejszego spotkania. Ojciec podzielił sie z nami swoim bogatym doświadczeniem jakie nabył w życiu kapłańskim, a które związane jest właśnie z posługą egzorcysty. Przedstawił nam ogólne pojęcia związane z egzorcyzmami i zachowanie jakie powinny im towarzyszyć. Także co było bardzo wartościowe w tym spotkaniu to swego rodzaju konfrontacja rzeczywistości działania złego ducha, a tym jak ją pokazują filmy o tej tematyce. Jak wartościowe i interesujące było to spotkanie niech świadczy fakt, że z przewidzianych 30 minut na spotkanie, przeciągnęło się ono do półtorej godziny.\nSpotkania takie jak te, mają nam przybliżyć jak wygląda to wszytko czego się uczymy w praktyce. Dlatego też zapraszamy do naszego seminarium ludzi. którzy specjalizują się w różnych dziedzinach i mogą nam przybliżyć różne sfery życia nie tylko kapłana, ale także chrześcijanina.\nW dniu 9 listopada na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz II - Birkenau, miała miejsce droga krzyżowa, odprawiona w intencji ofiar niemieckich obozów zagłady i radzieckich łagrów. Uczestniczyło w niej 8 kleryków z naszego seminarium wraz z wychowawcą - o. Bartoszem. Nabożeństwu przewodniczył biskup Tadeusz Rakoczy, ordynariusz bielsko-żywiecki. Wierni przeszli od bramy głównej byłego obozu, do kościoła Najświętszej Marii Panny Królowej Polski w Oświęcimiu-Brzezince, położonego tuż za drutami Birkenau. Przy każdej stacji przypominano smutne wydarzenia z historii Auschwitz i Birkenau. Towarzyszyły temu rozważania o życiu, cierpieniu i śmierci.\nPo drodze krzyżowej w kościele odprawiona została msza święta w intencji ofiar wojny. fot. PAP/Jacek Bednarczyk tekst: br. Tomasz Wiśniewski\nMogłoby się wydawać, że niedziela jest to idealny czas na "nic nie robienie". Jednak nie w seminarium. Po całym tygodniu wykładów przyszedł czas na inny rodzaj zaangażowania. Mianowicie duszpasterstwa i sekcje.\nTak się złożyło, że wczorajsza niedziela obfitowała w różne spotkania duszpasterskie i sekcyjne. Ponadto i inne wydarzenia w których braliśmy udział. Od rana bracia z kursu I i II rozprowadzali przy bazylice książki o tematyce religijnej, a z których dochód przeznaczony jest w całości na przygotowanie tegorocznej "Żywej Szopki".\nPo południu natomiast swoje spotkanie miała Wspólnota Wiary i Światła czyli tzw. "Muminków". Nasi bracia uczestniczą w tych spotkaniach jako pomagający przy przygotowaniu liturgii i wspólnych spotkań po Eucharystii.\nRównież mniej więcej o tej samej porze w kaplicy Matki Bożej Bolesnej odbywała się Msza Święta w języku hiszpańskim "Misa en Espanol". Uczestniczący w niej bracia mają za zadanie przygotowanie Liturgii i tekstów do Liturgii Słowa. Natomiast po Eucharystii wszyscy udają się do salek katechetycznych gdzie przy kawie, herbacie i dobrym ciastku prowadzone są ożywione dyskusje (oczywiście po hiszpańsku).\nDzień ten, część z nas rozpoczęła Eucharystią o godz. 5:00. Następnie po szybkim śniadaniu rozjechaliśmy się w różne miejsca. Część z nas wybrała góry jako miejsce odpoczynku. Niektórzy pojechali do Zakopanego, inni w Tatry słowackie, a jeszcze inni w Pieniny czy Beskidy. Część udała się do Częstochowy nawiedzić sanktuarium na Jasnej Górze. Znaleźli się i tacy, którzy raczyli się atrakcjami Aqua Parku w Krakowie lub zwiedzali piękną starówkę we Wrocławiu. Każdy przeżywał ten czas tak jak go sobie zaplanował.\nPrzez cały dzień każdemu, niezależnie od tego gdzie się znajdował dopisywała piękna pogoda. Dlatego też był to piękny dzień odpoczynku i relaksu, ale także kontemplacji dzieła stworzenia, jakiego Bóg dokonał w świecie. Każda jednodniówka jaką przeżywamy przynosi wiele nowych odkryć i wiele wspaniałych wspomnień, którymi możemy później się między sobą dzielić.\nWczoraj w godzinach wieczornych nasza wspólnota przeżywała swoją pierwszą w tym roku akademickim Kapitułę klerycko - junioracką.\nSesja rozpoczęła się w sobotni poranek Mszą św. w kaplicy Matki Bożej Bolesnej. Przewodniczył jej o. bp Błażej Kruszyłowicz ze Szczecina, franciszkanin.\nPo Eucharystii uczestnicy spotkania przeszli do seminaryjnej auli bł. Jakuba.\nTu mogli wysłuchać trzech referatów na następujące tematy:\n- Obraz Matki Bożej Bolesnej - dzieło sztuki. - wygłosił dr Marek Walczak (UJ);\n- Koronacja cudownego obrazu Matki Bożej Bolesnej - motywy, uroczystość, skutki. - wygłosił o. dr Franciszek Solarz, franciszkanin;\n- Czy Maryja potrzebuje korony? - wygłosił o. prof. dr hab. Celestyn Napiórkowski, franciszkanin (KUL).\nZnajdujący się w bocznej kaplicy naszej Bazyliki obraz Matki Bożej Bolesnej, nazywanej też Smętną Dobrodziejką Krakowa, pochodzi z pierwszej połowy XV stulecia. Od wieków otaczany jest szczególną czcią wiernych, pielgrzymów i mieszkańców miasta. 20 września 1908 r. obraz został koronowany koronami papieskimi.\nTym razem konferencje głosił nam o. Piotr Matuszak, przełożony klasztoru warszawskiej prowincji franciszkanów w Lublinie. Zaproponował on nam zatrzymać się nad 21 rozdziałem Ewangelii według św. Jana, aby w świetle przedstawionych tam postaw apostołów zrewidować własne.\nPierwszej nauki wysłuchaliśmy już wieczór wcześniej, podczas nieszporów. Po nich miała miejsce wspólnotowa adoracja Najświętszego Sakramentu.\nNastępnego dnia była druga konferencja, a po niej dzieliliśmy się owocami własnej medytacji zaproponowanego nam fragmentu Ewangelii.\nPopołudniu odbyło się seminaryjne nabożeństwo wypominkowe. Klęcząc przed eucharystycznym Jezusem prosiliśmy o szczęście wieczne bliskich nam zmarłych słowami Koronki do Bożego Miłosierdzia.\nZwieńczeniem tego dnia skupienia był udział w odprawianej w naszej bazylice uroczystej Mszy św. odpustowej ku czci bł. Salomei Piastówny, żyjącej w XIII wieku pierwszej polskiej klaryski. Wraz z nami modlili się również bracia kapucyni z Krakowa. Liturgii przewodniczył o. Jordan Piotr Śłiwiński, kapucyn.\nPo Mszy św. kapłani, asysta i wierni udali się do kaplicy bł. Salomei, gdzie odmówiona została litania i nastąpiło uczczenie relikwii Błogosławionej.\nW klasztorach franciszkańskich dzień skupienia odbywa się raz na miesiąc. Jest to pewnego rodzaju forma rekolekcji. Wśród codziennego zabiegania pozwala on zakonnikom przypomnieć sobie o tym, co najważniejsze.\nW dniach od 20 do 22 listopada, czyli od piątkowego popołudnia do dzisiaj do obiadu, wraz z br. Jakubem i br. Siergiejem uczestniczyliśmy w sesji lectio divina, która zatytułowana była "Kain, Abel... i Ja".\nSesja ta odbywała się w Centrum Formacji Duchowej u Salwatorianów w Krakowie. Jest to czas kiedy można pochylić się głębiej nad Słowem Bożym i jeszcze bardziej poznawać Tego, który Je wypowiada do każdego z nas.\nTa sesja, w której braliśmy udział skupiała się na fragmencie Księgi Rodzaju 4 rozdział, wersety od 1 do 17. Ogólny temat jaki nam przewodził to były relacje, relacja między mną, a Bogiem; między mną, a drugim człowiekiem i w stosunku do siebie samego. Po wprowadzeniu w dynamikę lectio divina, każdy uczestnik mógł spędzać czas na medytacji Słowa w kaplicy lub w innych miejscach. Ponadto wysłuchaliśmy pięć konferencji, które miały nam pomóc w odnalezieniu głębszego sensu tego fragmentu Pisma Świętego.\nUważam, że każda taka sesja jest bardzo pomocna w rozwijaniu swojego życia wewnętrznego. Dlatego zachęcam do zapoznania się z propozycjami salwatoriańskiego Centrum.\nandrzejki “Wiary i Światła”\nDzisiaj w auli św. Maksymiliana Wspólnota Wiary i Światła świętowała andrzejki.\nJak zawsze swoje spotkanie wszystkie trzy wspólnoty rozpoczęły Eucharystią o godz. 14:30 w Sali włoskiej w naszej bazylice. Następnie już nie z podziałem, ale wszystkie wspólnoty, czyli "Duszminki", "Franusie" i "Krowoderskie Zuchy" rozpoczęły zabawy andrzejkowe w sali św. Maksymiliana. Jak co roku zabawa była przednia i nikt się nie nudził. Nie zabrakło zabaw tanecznych, zabawnych historyjek i wielu innych atrakcji. Wszystkim dopisywały szampańskie humory i tylko szkoda, że czas tak szybko minął, i będzie trzeba znowu czekać rok na następną zabawę andrzejkową. Jednak nikt nie był smutny, gdyż przecież przez cały rok spotykają się wszyscy razem w swoich wspólnotach.\nOczywiście na tym świętowaniu nie mogło zabraknąć naszych braci, którzy posługują w tych wspólnotach. Ich zadaniem było przygotowanie sali do spotkania oraz ogólna pomoc w organizacji. Oczywiście najważniejszym ich zadanie było dobrze się bawić wraz ze wszystkimi uczestnikami.\nWięcej informacji na temat Ruchu "Światło-Życie" można znaleźć na stronie internetowej oaza.pl\ntekst: Artur Zając zdjęcie: Joanna Sekuła\nTematem tegorocznego spotkania była: „Magia, wróżbiarstwo i okultyzm - cała prawda". Wygłoszono wiele referatów (ciekawych i mniej ciekawych) z tej dziedziny, wiele z nich krążyło wokół kwestii New Age, które łączy w sobie wiele sposobów myślenia i technik duchowych związanych np. z okultyzmem. Później istniała możliwość odniesienia się do nich w pytaniach. Usłyszeliśmy świadectwa bioenergoterapeuty, egzorcysty i osoby uwikłanej w muzykę satanistyczną.\nI takie pytanie na koniec: „Kiedyś czarownice palono na stosie, a teraz, co mamy z nimi zrobić, jak palić ich nie wolno?"(jest to pytanie z forum). Masz ciekawą odpowiedź to daj znać :)\nplakat ze strony: www.seminarium.wroclaw.pl tekst: br. Piotr Szpunar\nWczoraj w godzinach wieczornych tzn. o 19:30 - no dobra wczesno wieczornych :) nasza wspólnota świętowała tradycyjne andrzejki.\nJak co roku, tak też i tym razem, za przygotowanie tego wspólnotowego spotkania odpowiedzialny był kurs III. Bracia z tego kursu postanowili, że tym razem cała zabawa będzie lekko stuknięta. Dlatego też dekoracja sali, jak i cały program artystyczny były lekko stuknięte. Oczywiście w czasie zabawy nie mogło zabraknąć przeróżniastych skeczy i zabaw. Tym razem były to casting do zespołu "Fioretti" z nieśmiałym metalowcem o pseudonimie "Dziki", fanem disco polo i byłym chórzystą, oczywiście wszystko w lekko stukniętej atmosferze. Następnie mogliśmy zobaczyć lekko stuknięty odcinek "Familiady" i "Miliarderów". Na koniec czekało nas spotkanie na egzaminie w dość lekko stukniętej atmosferze.\nMyślę, że można śmiało powiedzieć, że wszyscy świetnie się bawili i "zrywali boki" ze śmiechu. Nie było na sali osoby, która by nie dała się porwać tej lekko stukniętej atmosferze jak tam panowała. A i mi chyba się ona udzieliła bo dość dużo tutaj o niej pisałem :)\nDzień 29 listopada to we wspólnotach franciszkańskich Święto Wszystkich Świętych franciszkańskich. Tego też dnia wszyscy, braci którzy złożyli już śluby (także czasowe), uroczyście w swoich wspólnotach, odnawiają je przed Bogiem.\nW tym roku wyjątkowo odnowienie profesji zostało w naszej wspólnocie klasztornej i seminaryjnej przeniesione na dzień 28 listopada, a to ze względu na rozliczne obowiązki jakie bracia mają w sobotę.\nZapewne ciekawi Was jak wygląda taka uroczystość. Zatem u nas, po obiedzie wszyscy udaliśmy się do Kaplicy Matki Bożej Bolesnej w naszej bazylice. Tam o. Gwardian przewodniczył modlitwie Liturgią Godzin ("modlitwa w ciągu dnia") oraz skierował do nas kilka słów związanych z profesją oraz listem jaki skierował do wszystkich braci z naszego Zakonu ojciec Generał. Jest to już czwarty taki list, który ma za zadanie lepiej przygotować nas do 800 lecia powstania naszego Zakonu. Następnie wszyscy razem odnowiliśmy naszą profesję zakonną. Uroczyste wręczenie listów ojca Generała odbyło się w naszej kaplicy w czasie nieszporów.\nPonadto warto również wspomnieć, że cała nasza wspólnota uczestniczyła dzisiaj w uroczystej Eucharystii, jaka była sprawowana w naszej bazylice o godz. 16:30 z okazji 29 rocznicy ustanowienia św. Franciszka patronem ekologów i ornitologów.\nW dniu wczorajszym siedmiu z naszych braci złożyło swoją wieczystą profesję zakonną.\nDzień 8 grudnia to dla Zakonu Franciszkanów bardzo podniosła uroczystość. Jest to dzień Patronki naszego Zakonu Matki Bożej Niepokalanej. W tym dniu w naszej bazylice co roku braci z piątego roku składają śluby wieczyste. Tak też było i tym razem. Swoją profesję złożyło siedmiu braci: br. Tomasz Trawiński, br. Dariusz Wojtarowicz, br. Karol Januszewski, br. Marek Mycek, br. Stanisław Lelito, br. Marcin Drąg oraz br. Mateusz Kotyło.\nUroczystości przewodniczył i śluby braci przyjął Ojciec Prowincjał Jarosław Zachariasz. Zgromadziło się także wilu naszych braci z całej prowincji. Doipsali również goście braci neoprofesów. Po uroczystej Eucharystii wszyscy zaproszeni gości wraz z braćmi wspólnie świętowali i radowali się z tego wspaniałego wydarzenia.\nRycerstwo Niepokalanej – plany na przyszłość\nDzisiejszego wieczoru, cała nasza wspólnota miała okazję posłuchać, w ramach kolejnego spotkania pastoralnego, jakie są najbliższe plany rozwoju Rycerstwa Niepokalanej w naszej Prowincji.\nNaszym gościem dzisiaj był o. Piotr Cuber - Asystent prowincjalny Rycerstwa Niepokalanej. Ojciec Piotr posługę tę podjął po ostatniej Kapitule prowincjalnej. I jak sam podkreśla stała się ona dla niego priorytetową. Na spotkaniu opowiedział nam szczegółowo w jakich kierunkach planuje rozwijać wspólnoty Rycerstwa w naszej Prowincji.\nZachęcił również wszystkich braci do tego, aby angażowali się w to wspaniałe dzieło jakie pozostawił nam św. Maksymilian Kolbe. Bardzo mocno wybrzmiało również to, że właśnie my - franciszkanie mamy tak wspaniałe dzieło na wyciągnięcie ręki, i że powinniśmy z niego czerpać jak najwięcej i propagować je wśród ludzi. Całość zakończyła się spotkaniem w rekreacji, gdzie była jeszcze możliwość zadania kilku pytań ojcu asystentowi.\nJeżeli ktoś z Was byłby zainetersowany Rycerstwem Niepokalanej to zaparaszamy do naszego semianrium gdzie działa Młodzieżowe Koło Rycerstwa. A więcej informacji można odnaleźć na stronie internetowej.\nOaza w Kalwarii Pacławskiej\nW dniach od 12 do 14 grudnia wraz z bratem Wojciechem przebywaliśmy w Kalwarii Pacławskiej, gdzie udaliśmy się wraz z o. Tadeuszem Kulą OFMConv - Moderatorem Prowincjalnym Ruchu Światło-Życie oraz trzema animatorkami tego Ruchu.\nNasza wizyta na Kalwarii nie była przypadkowa, ponieważ wraz z bratem Wojciechem uczestniczymy w duszpasterstwie Oazy przy naszym seminarium. A co robiliśmy w Kalwarii? Otóż zapoznawaliśmy dzieci i młodzież z tamtych okolic z tym, czym jest Oaza oraz staraliśmy się także dać świadectwo naszej wiary.\nWspólnie z osobami, które przyszły na to spotkanie, a było ich osiemnaścioro, modliliśmy się, dawaliśmy świadectwa, a także bawiliśmy się. Nie zabrakło zatem i dużo modlitwy, i dużo zabawy.\nMamy nadzieję, że uda się zaszczepić ducha oazowego także i w Kalwarii.\nWięcej informacji na temat Ruchu Światło-Życie można znaleźć tutaj.\nWarto również dodać, że w drodze do Kalwarii mieliśmy okazję zobaczyć wystawę o bł. Jakubie Strzemię w naszym kościele w Przemyślu. Ale o tym więcej w następnym wpisie.\nbł. Jakub w sztuce\nNasza Prowincja przeżywa okres przygotowania do jubileuszu 600-lecia śmierci bł. Jakuba Strzemię, który jest współpatronem naszej, krakowskiej Prowincji.\nZ tej okazji wiele uwagi zostało poświęconej temu błogosławionemu. Powstało wiele nowych materiałów duszpasterskich i nie tylko. Jednym z przykładów szerzenia wiedzy i kultu bł. Jakuba jest wystawa jaka została zorganizowana w Przemyślu, w naszym franciszkańskim kościele. Tytuł wystawy to "Bł. Jakub Strzemię w sztuce". Autorem wystawy jest br. Rafał Antoszczuk OFMConv, który jest odpowiedzialny za przygotowania związane z jubileuszem.\nWystawę można podziwiać jeszcze do 21 grudnia w dolnym kościele u franciszkanów w Przemyślu. Jest ona otwarta codziennie. Zatem wszystkich którzy będą w pobliżu, a i tych którzy są trochę dalej, a chcieliby zobaczyć tę wystawę bardzo serdecznie zapraszamy.\nJeżeli chcielibyście dowiedzieć się trochę więcej na temat bł. Jakuba Strzemię zapraszam na stronę internetową: www.jakubstrzemie.pl\nWe wtorek16 grudnia przeżywaliśmy całą wspólnotą comiesięczny dzień skupienia.\nTym razem dzień skupienia prowadził ks. dr Stanisław Kowalik z Bochni. W swoich rozważaniach skupił się na dążeniu do świętości. Co, jak podkreślił, jest obowiązkiem i zadaniem każdego człowieka. Świętość nie jest zarezerwowana tylko dla wybranych. Każdy może zostać święty. Na dowód tego przywołał postać św. Maksymiliana Kolbe. Także na duchowości tegoż świętego ks. Stanisław oparł swoją konferencje i swoje rozważania.\nPo obiedzie każdy z braci miał czas na prywatną modlitwę i przemyślenia. Natomiast o godz. 15:00 spotkaliśmy się na wspólnej medytacji Słowa Bożego, a następnie na kursach dzieliliśmy się owocami tego rozmyślania.\nCałość dnia zakończyła wspólna adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Uwielbialiśmy Boga śpiewem i słuchaliśmy tekstów św. Maksymiliana Kolbe.\nChociaż wspomnienie św. Mikołaja biskupa było już 6 grudnia, to jednak nasza wspólnota obchodziła je dopiero 17 grudnia. Mimo to bracia tłumnie zeszli się za wspólną zabawę.\nZa przygotowanie mikołajek odpowiedzialny jest co roku kurs I. Tak też było i tym razem. Bracia z pierwszego kursu przygotowali moc ciekawych zabaw i konkurencji. Chciażby wspomnę tutaj nadmuchiwanie balonu pompką do roweru, czy zjadanie jabłka z miski z wodą bez użycia rąk.\nPodzielili oni widownię na drużyny. Każdy kurs to była jedna drużyna. W poszczególnych konkurencjach potykali się przedstawiciele drużyn. W ostatecznym rachunku wygrał kurs VI. Jak to bywa na tego typu obchodach wszyscy świetnie się bawili. Nie zabrakło również braci z klasztoru, którzy również nie oparli się fali zabawy i radości.\nBracia odpowiedzialni (a co roku jest to kurs II) dalsze przygotowani rozpoczęli już kilka miesięcy temu, teraz przyszedł czas na bardziej widoczne działanie. Na placu stanęła już scena, a z każda godzina powstaje coraz więcej elementów szopy przy której spotkamy się już w Wigilię o godz. 22:00.\nNawet niezbyt dobra pogoda nie przeszkodziła dzisiaj braciom w pracy. Padający śnieg z deszczem nie zniechęcił nikogo, wręcz przeciwnie zapalał do jeszcze szybszej pracy.\nJeżeli ktoś z Was chciałby dowiedzieć się więcej na temat Żywej Szopki zapraszam na stronę www.szopka.franciszkanie.pl. Tam odnajdziecie wszystkie szczegóły o przebiegu wydarzenia, godziny kiedy startujemy oraz liczne galerie zdjęć.\nPrzez trzy dni, od poniedziałku do Wigilii, codziennie inna i nigdy dotąd nie publikowana kolęda. Do wzięcia zupełnie za darmo. Wszystko to na stronie www.fioretti.pl ZAPRASZAM !\nDzisiaj Wigilia Bożego Narodzenia i jak wiadomo początek dnia jeszcze pełen różnych prac i zabiegania. Również i u nas dzień ten obfituje w różne prace, głównie już porządkowe i wykończeniowe. Jak co roku przed naszym seminarium pojawia się Żywa Szopka. I w tym roku startujemy o godz. 22:00. Poza tym oczywiście przygotowywanie stołów na Wigilijną Wieczerzę, ostatnie sprzątanie i ubieranie choinek. Do wspólnej Wieczerzy zasiądziemy o godz. 19:00, tuż po wspólnym odśpiewaniu Nieszporów. Po Wieczerzy nie może zabraknąć wspólnego kolędowania. O 22:00 zgromadzimy się przy Żywej Szopce, a o 24:00 w Bazylice będziemy uczestniczyć w Pasterce. Po Eucharystii w dalszym ciągu będziemy wspólnie kolędować i radować się z narodzenia Jazusa.\nBóg i na Twoich drogach szuka domu\nWedług wieloletniej już tradycji Nowy Rok przywitaliśmy w naszej bazylice na Mszy świętej o godzinie 24:00. Dzień 31 grudnia to dzień, w którym żegnamy mijający rok. Jest to dobry czas na podziękowanie Bogu za Jego łaski i błogosławieństwo oraz czas na zanoszenie próśb, aby nadchodzący rok również był przez Boga pobłogosławiony. W takiej też intencji modliliśmy się o godz. 18:00 w czasie Eucharystii oraz nabożeństwa dziękczynno-błagalnego. Natomiast o godz. 23:15 zebraliśmy się w bazylice na uroczystej Liturgii Godzin. Odmówiliśmy Godzinę Czytań z Uroczystości Świętej Bożej Rodzicielki. O godzinie 24:00 kiedy na zewnątrz rozległ się huk fajerewrów my rozpoczynaliśmy uroczystą Eucharystię na powitanie Nowego Roku. Przewodniczył jej Ksiądz Biskup Jan Szkodoń. Po zakończonej Mszy w zakrystii złożyliśmy Księdzu Biskupowi życzenia noworoczne. Natępnie udaliśmy się do naszej rekreacji gdzie jeszcze przez jakiś czas świętowaliśmy przywitanie Nowego Roku.\nkolęda u Prowincjała\nJak co roku 1 stycznia wszyscy bracia, którzy pozostali w Krakowie na święta, udają się do klasztoru św. Antoniego w Krakowie z kolędą do ojca Prowincjała. Po porannych modlitwach i śniadaniu wszyscy udaliśmy się do naszego ojca Prowincjała z kolędą. Jak co roku złożyliśmy wszystkim braciom mieszkającym w tamtejszym klasztorze najlepsze życzenia noworoczne oraz wręczyliśmy ojcu Prowincjałowi drobny prezent. Następnie wszyscy bracia wpisali się do księgi pamiątkowej. Po wspólnym kolędowniu udaliśmy się do rekreacji, gdzie była okazji wysłuchać opowieści ojca Prowincjała między innymi na temat misji franciszkańskich. Nie zabrakło również wspólnego kolędowania i radosnego świętowania. Na koniec otrzymaliśmy za kolędę wspaniały prezent. Kosz pełen łakoci :)\nZ małym opóźnieniem (ale lepiej póżno niż wcale) informujemy o wyjściu świątecznego numeru naszego seminaryjnego pisemka.\nJak nie trudno się domyślić czołowym tematem jest organizowana już po raz siedemnasty przez nasze seminarium Żywa Szopka. Jest też kilka słów na temat obecnego stanu prac remontowych oraz o innych wydarzeniach składających się na nasze życie przez ostatnie miesiące.\nPodobnie jak wcześniejsze numery również ten jest do pobrania w PDF-ie.\nFranciszkańska 4 nr 15 (X-XII 2008)\nTradycyjnie już w Święto Objawienia Pańskiego (6 stycznia) w godzinach przedpołudniowych w naszym klasztorze i seminarium miała miejsce tzw. "kolęda".\nKapłan z asystą liturgiczną a wraz z nimi niemal wszyscy mieszkańcy klasztoru ze śpiewem kolęd na ustach nawiedzali po kolei pokoje braci i tam we wspólnej modlitwie upraszali Boże błogosławieństwo dla nich i dla podejmowanych przez nich dzieł. Kolęda rozpoczęła się u przełożonego naszego klasztoru. Następnie przeszliśmy cały klasztor, seminarium - nową i starą część. Nie zapomnieliśmy również o miejscach służących nam wszystkim.\nNaszą patronką przez ten rok będzie św. Weronika Giuliani, a przyświecającym nam mottem będą słowa św. Franciszka: Jakikolwiek grzech jakaś osoba popełniłaby i z tego powodu sługa Boży niepokoiłby się i gniewał, ale nie z miłości, gromadzi sobie winę. Ten sługa wiedzie życie prawe, wolne od przywiązań, który się nie denerwuje i nie gniewa na nikogo. Wymagające...\n8 stycznia, w dzień urodzin patrona naszego seminarium - św. Maksymiliana M. Kolbego, przeżywaliśmy nasze święto patronalne.\nNasze świętowanie rozpoczęła uroczysta msza św., której w kaplicy seminaryjnej przewodniczył nasz Prowincjał - o. Jarosław Zachariasz. Koncelebrowali ją nasi wychowawcy i wykładowcy oraz przybyły do nas specjalnie na ten dzień gwardian z Niepokalanowa - o. Stanisław Piętka.\nNa zakończenie mszy ojciec Prowincjał poświęcił krzyże do oddanych kilka dni wcześniej do użytku nowych cel seminaryjnych, następnie ojciec Rektor odnowił akt zawierzenia seminarium św. Maksymilianowi i przyjęliśmy błogosławieństwo relikwiami naszego Patrona.\nPo zakończeniu Eucharystii zebraliśmy się na rekreacji seminaryjnej, gdzie o. Stanisław Piętka - przełożony Niepokalanowa i Asystent Narodowy Rycerstwa Niepokalanej, dzielił się z nami doświadczeniem obecności św. Maksymiliana w swoim życiu od lat młodzieńczych aż do obecnej chwili.\nTego samego dnia po południu miało również miejsce spotkanie opłatkowe dla profesorów i współpracowników naszego seminarium.\nZwieńczeniem całodniowego świętowania był koncert kolęd w wykonaniu seminaryjnego zespołu "Fioretti" w auli bł. Jakuba.\nŚwięto patronalne w naszym seminarium obchodzone było już trzeci raz. Ustanowione ono zostało wraz z nadaniem naszej uczelni imienia św. Maksymiliana M. Kolbego, 21 października 2006 r.\n14 stycznia podczas obiadu naszą wspólnotę klasztorno-seminaryjną odwiedzili mali kolędnicy.\nByli to uczniowie prowadzonej przez Siostry Urszulanki w Krakowie Szkoły Podstawowej.\nPodczas wizyty w naszym refektarzu zaśpiewały kilka kolęd i zaprezentowały krótki program słowno-muzyczny o tematyce bożonarodzeniowej i misyjnej. Celem bowiem tej kolędy była również zbiórka ofiar na misje.\nW okresie poświątecznym w całej Polsce trwa tzw. kolęda misyjna. Najmłodsi zaangażowani w Papieskie Dzieła Misyjne Dzieci chodzą od domu do domu z kolędą i jasełkami, zachęcając do wsparcia dzieci w krajach misyjnych. Mali kolędnicy zbierają w tym roku fundusze na pomoc dla swoich rówieśników z Republiki Środkowej Afryki.\nW czwartek 15 I krakowska wspólnota oazowa, która spotyka się przy naszej bazylice, a w której także uczestniczą nasi współbracia, spotkała się na tradycyjnym "opłatku".\nSpotkanie rozpoczęło się wspólną Eucharystią w bazylice św. Franciszka, a następnie cała wspólnota spotkała się w salkach akademickich przy naszym seminarium. Oczywiście na początek wybrzmiały życzenia. Jako pierwszy złożył je moderator prowincjalny ds. Ruchu Światło - Życie o. Tadeusz Kula OFMConv, a następnie gospodarz tego miejsca czyli o. Stanisław Glista OFMConv - Gwardian krakowskiego klasztoru. Oczywiście później wszyscy podzielili się ze sobą opłatkiem składając sobie dobre życzenia.\nPo zakończonej części życzeniowej, przeszliśmy do wspólnego świętowania. Zasiedliśmy za pięknie udekorowanymi stołami, na których stały różne ciasta i potrawy, które każdy przyniósł, a nawet sam przyrządził. Nie mogło oczywiście również zabraknąć wspólnego kolędowania.\nJuż na koniec po wspólnej modlitwie, pozostało posprzątać i w dobrych nastrojach powrócić do domów szykując się do zbliżającej się dla studentów sesji :)\nJeżeli ktoś chciałby dowiedzieć się czegoś więcej na temat Ruchu Światło - Życie zapraszam na ich stronę internetrową www.oaza.franciszkanie.pl\npożegnanie ojca Mariana\nW niedzielę 18 stycznia na rekreacji seminaryjnej odbyło się spotkanie z naszym byłym rektorem - o. Marianem Gołąbem, który w tym samym dniu wylatywał na misje do Ugandy w Afryce.\nDrugim naszym gościem był o. Szymon Majcherczyk, który niecałe 3 lata temu ukończył fdormację w naszym seminarium, a teraz razem z naszym i swoim byłym rektorem podejmie posługę misyjną w Ugandzie.\nPodczas spotkania o. Marian wyraził swoją radość z długo oczekiwanego wyjazdu, podziękował za lata spędzone z nami w murach seminarium i prosił nas o modlitwę w swojej intencji.\nO. Marian Gołąb funkcję rektora naszego seminarium pełnił w latach 2004-2008. W tym czasie wykładał również teologię duchowości (na III i IV roku) oraz kierownictwo duchowe (na VI roku). Wcześniej przez 5 lat był wychowawcą nowicjuszy w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla.\nTradycyjnie już w ramach Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w naszej Bazylice spotykamy się z przedstawicielami Starokatolickiego Kościoła Mariawitów na wspólnych nieszporach. W tym roku miał to miejsce w poniedziałek - 19 stycznia.\nModlitwie przewodniczył ks. dr Tadeusz Kałużny, sercanin - wykładowca ekumenizmu na Papieskiej Akademii Teologicznej i w naszym seminarium.\nWe wtorek, 20 stycznia w ramach kolejnego spotkania pastoralnego naszymi gośćmi byli przedstawiciele Żydów mesjanistycznych, tzn. takich, którzy uznają, że Jezus Chrystus jest oczekiwanym przez Naród Wybrany Mesjaszem.\nNasi goście: Irek, Noemi i Sławek przyszli do nas podzielić się swoją wiarą w Jezusa - Mesjasza. A ponieważ współtworzą oni zespół "Jarmuła Band", czynili to głównie przez muzykę i śpiew.\nMieliśmy też okazję wysłuchania trudnej historii ruchu mesjańskiego, która swymi początkami sięga pierwszych lat chrześcijaństwa. Opowiedziała nam ją Noemi, która jest absolwentką Wydziału Historii UJ o specjalizacji judaistyka.\nObecnie liczbę Żydów mesjanistycznych na świecie szacuje się na ok. 1,5 mln. Skupieni są oni w autonomicznych wspólnotach lokalnych (gminach wyznaniowych) zwanych kongregacjami (zborami) lub synagogami. Liderzy kongregacji i synagog noszą tytuły rabinów lub rzadziej pastorów. Żydzi mesjanistyczni łączą w sobie dwie wielkie religie monoteistyczne - judaizm i chrześcijaństwo. Wierząc w Jezusa dbają o swoją żydowską tożsamość, zachowują Prawo Mojżeszowe, zreinterpretowane w świetle Nowego Testamentu i kładą główny nacisk na ewangelizację wśród Żydów rabinicznych. Obchodzą wszystkie święta judaizmu z myślą o Mesjaszu. Używają tradycyjnego stroju modlitewnego - kipy (jarmułki), filaktrerii i tallitu (tałesu, szala modlitewnego).\n21 stycznia nasza wspólnota przeżywała swój kolejny comiesięczny dzień skupienia. Tym razem prowadził go o. Augustyn Chwałek - kapucyn, ojciec duchowny w Seminarium Braci Kapucynów w Krakowie.\nO. Augustyn zaproponował nam przeżycie tego dnia w dynamice "lectio divina" czyli pogłębionej lektury Pisma Świętego. Praktycznie przez cały dzień rozważaliśmy fragment Ewangelii według św. Łukasza o rozesłaniu Apostołów (Łk 9, 1-6).\nPrzedpołudnie było przeznaczone na dwa pierwsze etapy tej metody: LECTIO i MEDYTATIO (tzn. czytanie i rozmyślanie). Poprzedziła je krótka konferencja wprowadzająca. O godz. 11.15 zebraliśmy się w kaplicy seminaryjnej na wspólnotowej Mszy świętej.\nPo obiedzie kontynuowaliśmy "lectio divina" zaproponowanego nam tekstu biblijnego. W kaplicy trwało wystawienie Najświętszego Sakramentu. W obliczu Eucharystycznego Jezusa przeżywaliśmy dwa kolejne etapy: ORATIO i CONTEMPLATIO (tzn. modlitwę i kontemplację inspirowane rozważanym wcześniej tekstem). Wieczorem natomiast był czas na COLLATIO, czyli dzielenie się w grupach owocami całodniowego spotkania ze słowem Bożym.\nLectio divina – duchowa lektura Pisma Świętego – była od początku jedną z podstawowych praktyk duchowych życia chrześcijańskiego. Sam Jezus często w swoim nauczaniu odwoływał się do Starego Testamentu, a potem naśladowali Go w tym apostołowie. Dla Ojców Kościoła rozważanie słowa Bożego stanowiło, poza sakramentami, jeden z podstawowych czynników rozwoju duchowego. Wraz z rozwojem życia monastycznego lektura i rozważanie słowa Bożego zostały niejako skodyfikowane. Święty Benedykt w swojej „Regule” zalecał lectio divina jako stałą praktykę obowiązującą mnicha. Modlitewną tradycję benedyktyńską zebrał w XII wieku Guigo II Kartuz w traktacie „Drabina do raju”, gdzie wyróżnił cztery etapy modlitwy Pismem Świętym: lectio, meditatio, oratio i contemplatio. Tradycja ta przetrwała do dziś.\nOstatnie wykłady w tym semestrze dla 8 braci z VI kursu, którzy za niedługo opuszczają mury seminarium, były jednocześnie ostatnimi wykładami w ogóle (chyba, że któryś z nich zostanie skierowany w przyszłości na studia specjalistyczne).\nOstatni dzień zajęć był jednocześnie ostatnim dniem sesji zaliczeniowej. Większość zaliczeń odbyła się wcześniej. Pozostało jeszcze tylko zdobycie wpisów z wychowania fizycznego oraz z semestralnych praktyk duszpasterskich. Przed drzwiami do pokoju naszego moderatora pastoralnego - o. Bartosza ustawiła się nie mała kolejka.\nWielu braci prosto z sal wykładowych ruszyło do skryptów. Można już wyczuć naukową atmosferę, która na najbliższe kilkanaście dni na dobre zagości w naszych murach.\nJeden z naszych braci tak komentuje rozpoczynający się okres życia seminaryjnego: Ku zaskoczeniu wielu wielu osób - w seminarium też istnieje SESJA i, jak dla większości studentów, jest przyczyną niewyspania, wychudzenia i wymęczenia kleryków.\nTegoroczna sesja zimowa będzie trwała w naszym seminarium 2 tygodnie, do 7 lutego. W tym czasie każdy z braci będzie musiał zmierzyć się z 5 lub 6 egzaminami (zależnie od tego, na którym jest roku studiów). A potem... tydzień zasłużonego wypoczynku!\nHasło tegorocznego Dnia Islamu brzmiało "Wspólnie na rzecz godności małżeństwa i rodziny". Dlatego też teksty czytań zaczerpnięte zostały z Uroczystości Świętej Rodziny.\nOprócz przewodniczącego liturgii ks. kard. Stanisława Dziwisza w modlitwie uczestniczyli m.in.: ks. prof. Łukasz Kamykowski, dyrektor Międzywydziałowego Instytutu Ekumenii i Dialogu Papieskiej Akademii Teologicznej, o. Stanisław Glista, przełożony klasztoru i kustosz bazyliki oraz imam Ali Abi Issa, dyrektor Muzułmańskiego Centrum Kulturalno-Oświatowego we Wrocławiu. Podczas nabożeństwa śpiewał Zespół Muzyki Dawnej "Perfugium".\nDzień Islamu w Kościele Katolickim w Polsce obchodzony jest od 2001 r. Został on ustanowiony decyzją Konferencji Episkopatu Polski jako "dzień modlitw poświęcony islamowi". Liczbę wyznawców islamu w Polsce ocenia się na ok. 20-25 tys. osób.\nCentralnym punktem naszej pielgrzymki była uroczysta Msza święta w katedrze w Tarnowie. Liturgii przewodniczył i Słowo Boże wygłosił ordynariusz tarnowski - ks. bp Wiktor Skworc. W koncelebrze byli jego dwaj biskupi pomocniczy: Władysław Bobowski i Wacław Lechowicz, wikariusz naszej prowincji zakonnej - o. Paweł Dybka, wychowawcy z wszystkich domów formacyjnych naszej prowincji oraz przełożeni miejscowego seminarium. Oprócz naszej wspólnoty seminaryjnej w Eucharystii uczestniczyli również bracia prenowicjusze z Głogówka, bracia nowicjusze z Kalwarii Pacławskiej k. Przemyśla oraz alumni seminarium diecezji tarnowskiej. Bezpośrednio przed Mszą świętą miało miejsce krótkie nabożeństwo do bł. Jakuba, które poprowadził Wikariusz prowincji.\nW skierowanym do zebranych słowie bp Skworc zaprosił, aby w kontekście życia bł. Jakuba Strzemię zastanowić się nad własną odpowiedzialnością o Kościół. Cecha ta bowiem powinna charakteryzować wszystkich kandydatów do kapłaństwa. Troszczyć się o życie Kościoła oznacza więc trwać w komunii z Jezusem. Komunia z Jezusem domaga się pogłębiania naszej wiary w oparciu o słowo Boże i nauczanie Kościoła; domaga się wierności, posłuszeństwa temu słowu; domaga się miłości - wyjaśniał.\nWięcej zdjęć z naszej pielgrzymki do tarnowskiej katedry można zobaczyć .\nJakub Strzemię urodził się ok. 1340 r. w rodzinie szlacheckiej, najprawdopodobniej w Małopolsce. Jako młody człowiek wstąpił do franciszkanów, przyłączając się do grona braci wędrownych kaznodziejów. Głosił Ewangelię na Rusi, na terenach przyłączonych przez Kazimierza Wielkiego. Słynął ze skromnego i świątobliwego trybu życia. W 1391 r. mianowany został arcybiskupem Halicza. Jako arcybiskup pozostał ubogi, skromny i zaangażowany w pracę misyjną. W 1412 r. doprowadził do przeniesienia stolicy metropolii halickiej do Lwowa. Rozpoczął też budowę lwowskiej katedry. Zmarł w opinii świętości 20 października 1409 r. Beatyfikowany przez papieża Piusa VI 11 września 1790 r. Od 1910 r. jest - obok św. Antoniego z Padwy - współpatronem naszej prowincji zakonnej.\nO gadzinie 14 w auli św. Maksymiliana gościliśmy instruktora, który prowadzi szkolenia przeciw pożarowe. W swoim wykładzie na temat postępowania w wypadku zagrożenia pożarem lub innymi wypadkami przedstawił on nam sposób zachowania się oraz metody działania. Dowiedzieliśmy się między innymi jak powinna wyglądać ewakuacja oraz czym należy gasić różne rodzaje pożarów. Jak należy zachować się w sytuacji kiedy potrzeba ratować wartościowe zabytki i dzieła sztuki oraz jaka powinna być nasza postawa w czasie kiedy zostanie ogłoszony alarm przeciw pożarowy.\nPo części teoretycznej przeszliśmy do praktyki. Każdy rozszedł się do swoich obowiązków, a po pewnym czasie został ogłoszony próbny alarm przeciw pożarowy. Po udanej ewakuacji budynku niektórzy z braci mieli okazje zapoznać się z obsługą gaśnicy przeciw pożarowej.\nMamy nadzieje, że egzaminu z tego dzisiejszego wykładu nie bedziemy musieli nigdy zdawać, a kiedy już przyjdzie taka konieczność wiemy jak się zachować.\nKapituła rozpoczęła się po kolacji uroczystymi nieszporami w kaplicy seminaryjnej pod przewodnictwem ojca Rektora.\nNastępnie przeszliśmy do auli bł. Jana Dunsa Szkota, gdzie odbyła się część dyskusyjna. Rozpoczęły ją sprawozdania: z poprzedniej kapituły, z rady seminaryjnej oraz sprawozdanie ekonomiczne. Nie czytaliśmy sprawozdań z działalności sekcji seminaryjnych. Mają być udostępnione w formie pisemnej.\nPotem nadszedł czas na wybór dziekana na II semestr. W tym celu została powołana komisja skrutacyjna w składzie: br. Michał Bezronk - przewodniczący, br. Rafał Lotawiec oraz br. Piotr Szpunar.\nNowy dziekan został wyłoniony w drugim głosowaniu. Został nim br. Józef Matuła z kursu III. dziekan-elekt przyjął wybór.\nOjciec Rektor podziękował ustępującym dziekanom- br. Andrzejowi Łanieckiemu i br. Arkadiuszowi Bąkowi za zaangażowanie i trud związany z koordynacją życia seminaryjnego w kończącym się semestrze.\nW dalszej części kapituła zajęła się dyskusją nad zgłoszonymi na nią wolnymi wnioskami.\nOstatnim punktem kapituły była wspólna rekreacja, podczas której świętowaliśmy wybór nowego dziekana.\nPrzepisy naszej prowincji zakonnej stanowią, że rektor wyższego seminarium , mistrz odpowiedzialny za formację w domu junioratu zwoła przynajmniej raz na dwa miesiące wszystkich braci po ślubach czasowych, a w wyższym seminarium również po ślubach wieczystych, na zebranie w czasie którego omówi sprawy domu formacyjnego, wychowawcze i wysłucha zdania braci. Zebranie takie powinno odbywać się na sposób kapituły i posiadać charakter formacyjno-duchowy.\n2 lutego w święto Ofiarowania Pańskiego, popularnie zwanego świętem Matki Bożej Gromnicznej, w Kościele co roku obchodzony jest Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.\nZ tej okazji nasza wspólnota klasztorno-seminaryjna zgromadziła się o godz. 16.00 w Bazylice na uroczystych nieszporach - wieczornej modlitwie Kościoła. Liturgii przewodniczył gwardian (przełożony) naszego klasztoru - o. Stanisław Glista.\nNastępnie o 16.30 ojciec Gwardian odprawił mszę świętą w intencji wszystkich ojców i braci posługujących w klasztorze, braci formujących się w seminarium, pracujących w klasztorze i Bazylice sióstr zakonnych i wszystkich obecnych na liturgii osób konsekrowanych. Eucharystię tą koncelebrowali liczni kapłani z naszego klasztoru i seminarium.\nDelegacja naszej wspólnoty uczestniczyła również w ogólnokrakowskich obchodach Dnia Życia Konsekrowanego w kościele Kanoników Regularnych p.w. Bożego Ciała na Kazimierzu. Tam o godz. 18.45 uroczystej mszy św. przewodniczył metropolita krakowski - kard. Stanisław Dziwisz. W koncelebrze byli m.in. wikariusz naszej prowincji - o. Paweł Dybka oraz ojciec Rektor.\nWieczorem spotkaliśmy się na wspólnej rekreacji przy pizzy, którą z okazji Dnia Życia Konsekrowanego ufundował nam ojciec Gwardian.\nPierwszy raz Kościół powszechny obchodził Dzień Życia Konsekrowanego w 1997 roku. Jan Paweł II ustanowił go, widząc, że w Rzymie od kilkudziesięciu lat święto 2 lutego, kiedy przypada Ofiarowanie Pańskie, gromadziło spontanicznie wokół papieża oraz pasterzy diecezji licznych członków Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego (siostry i braci zakonnych). Dzień ten jest okazją do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu. Tegorocznym obchodom Dnia Życia Konsekrowanego w Polsce towarzyszyło hasło „Osoby konsekrowane otaczają szczególną troską życie”. Jednocześnie już po raz piąty odbyła się zbiórka ofiar na rzecz zakonów kontemplacyjnych.\nW sobotę, 7 lutego zakończyła się w naszym seminarium zimowa sesja egzaminacyjna i rozpoczął czas zasłużonego (a na pewno upragnionego) wypoczynku.\nMinął już czas intensywnego wysiłku intelektualnego. Egzaminy pozdawane. Rozpoczęły się ferie. Większość braci tygodniową przerwę międzysemestralną spędzi w rodzinnych domach. Tylko bracia z kursu IV, którzy w swoich domach byli podczas świąt Bożego Narodzenia, pozostają w Krakowie. Wszyscy pozostali zaraz po skończonej sesji zabrali się za pakowanie.\nKorzystając z okazji chcielibyśmy bardzo serdecznie podziękować wszystkim, którzy swoimi modlitwami i dobrym słowem wspierali nas w zmaganiach z krakowskimi uczonymi. :)\nW następny poniedziałek, 16 lutego, mury seminarium znów zatętnią życiem. Rozpocznie się II semestr studiów. Ale jeszcze tylko: luty, marzec, kwiecień, maj i... sesja, znowu będzie sesja. :)\nzapraszamy na monografy\nTradycyjnie już w II semestrze roku akademickiego w naszym seminarium ruszają wykłady monograficzne o tematyce franciszkańskiej. Będą one odbywały się w każdą środę w auli bł. Jakuba.\nOrganizatorami monografów są Konferencja Rektorów Seminariów Franciszkańskich. Słuchaczami wykładów będą natomiast klerycy IV i V roku pięciu seminariów franciszkańskich współpracujących z PAT-em.\nTematy tegorocznych monografów:\n1. Alternatywne systemy pedagogiczne w promowaniu franciszkanizmu - o. dr Rafał Szymkowiak OFMCap (terminy: 4, 11 i 25 marca; 22 kwietnia; 6 i 20 maja; 3 czerwca)\n2. Sztuka franciszkańska (rzeźba, malarstwo, architektura) - o. dr Cyprian Moryc OFM (terminy: 18 lutego; 18 marca; 1 i 29 kwietnia; 13 i 27 maja; 10 czerwca)\nWykłady mają charakter otwarty. Dlatego też wszystkich zainteresowanych podejmowaną na nich tematyką zapraszamy już od najbliższej środy do seminaryjnej auli bł. Jakuba (ul. Franciszkańska 4, wejście od strony plant). Zajęcia będą trwały od 9.00 do 12.30 z półgodzinną przerwą od 10.30 do 11.00.\nIdea wspólnych wykładów monograficznych dla studentów wszystkich seminariów franciszkańskich współpracujących z Papieską Akademią Teologiczną zrodziła się 4 lata temu jako inicjatywa Konferencji Rektorów Seminariów Franciszkańskich. Od tego czasu co roku w ramach tych wykładów omawiane są rozmaite zagadnienia związane z franciszkańską szkołą filozoficzno-teologiczną oraz z historią franciszkanizmu. Np. zeszłoroczne monografy poświęcone były filozofii bł. Jana Dunsa Szkota oraz punktów zapalnych i fałszywych stereotypów w historii franciszkanów.\nOd 8 do 15 lutego w naszym seminarium trwa przerwa międzysemestralna. Jednak mury budynku przy Franciszkańskiej 4 nie do końca opustoszały...\nKurs IV, który w domach rodzinnych był podczas świąt Bożego Narodzenia, pozostał w Krakowie. W ramach odreagowania trudów i stresów sesji egzaminacyjnej "czwartaki" zabrały się intensywnie za porządki (oczywiście, nie z własnej inicjatywy). Głównym (choć nie jedynym) frontem ich zaangażowania stała się posadzka w auli bł. Jakuba, której to szorowaniu bracia poświęcili prawie całe 3 dni.\nOczywiście nie zawsze było śmiertelnie poważnie: Efekt końcowy prac może nie jest powalający, ale poprawę widać:\nAle już od poniedziałku, 16 lutego, seminarium zacznie żyć swoim zwyczajnym, codziennym rytmem...\nWraz z nowym semestrem w naszym seminarium ruszyły również zapowiadane już wcześniej wykłady monograficzne. Pierwszy - poświęcony sztuce franciszkańskiej - miał miejsce w środę, 18 lutego, a powadził go o. dr Cyprian Moryc, bernardyn z Lublina, historyk sztuki.\nRównież braciom z innych roczników nie brakuje intelektualnych wrażeń... :)\nW piątek, 20 lutego, grono absolwentów naszego seminarium powiększyło się o dziewięciu braci z kursu VI, którzy w tym dniu złożyli swój egzamin magisterski.\nBracia: Jakub Walczak (karmelita), Andrzej Kucharz, Stanisław Nuckowski, Witold Słowik, Andrzej Kras, Łukasz Ścieszka, Tomasz Trawiński, Piotr Wojnowski i Piotr Dąbek mogą już odetchnąć z ulgą. Ich 6-letnie studia filozoficzno-teologiczne, a w szczególny sposób ostatnie tygodnie intensywnych przygotowań, zostały uwieńczone sukcesem. Mogą już poszczycić się wyższym wykształceniem i tytułem magistra świętej teologii.\nDo najważniejszego w przeciągu 6 lat swoich studiów egzaminu bracia przystępowali w piątkowe przedpołudnie, począwszy od 9.00, w pokoju profesorskim. Na każdego egzaminowanego przeznaczone było 20 minut. W tym czasie każdy z wyżej wymienionych braci maił wykazać się nie tylko znajomością tematyki podejmowanej w napisanej przez siebie pracy, ale też opanowaniem przekrojowych zagadnień z czterech głównych dyscyplin teologicznych: teologii fundamentalnej, dogmatycznej, biblijnej i moralnej. Tą wiedzę weryfikowała komisja w składzie: ks. dr hab. Jan Daniel Szczurek - dziekan Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej; o. dr Piotr Gryziec - rektor seminarium, egzaminator z Pisma Świętego; o. prof. dr hab. Tadeusz Łukaszuk, paulin - egzaminator z teologii dogmatycznej; o. dr Franciszek Solarz - egzaminator z teologii fundamentalnej; o. dr Paweł Salamon - egzaminator z teologii moralnej oraz promotorzy prac naszych braci.\nMimo że przed wejściem na salę egzaminacyjną wśród przyszłych magistrów panował jeszcze lekki stres, sam egzamin wszyscy oni relacjonują bardzo pozytywnie. Z resztą wyniki mówią same za siebie - same bardzo dobre i dobre plus. Nic tylko gratulować!\nA oto tematy prac naszych braci:\n- br. Piotr Dąbek OFMConv: Cierpienie Chrystusa i cierpienie chrześcijan na podstawie 1 Listu św. Piotra (napisał na seminarium z teologii biblijnej pod kier. o. dra Piotra Gryźca OFMConv.),\n- br. Andrzej Kras OFMConv: Obraz Kościoła w Listach Pasterskich w świetle 1Tm 3,15 (napisał na seminarium z teologii biblijnej pod kier. o. dra Piotra Gryźca OFMConv.),\n- br. Andrzej Kucharz OFMConv: Pojęcie wspólnoty u św. Maksymiliana na podstawie konferencji ascetycznych (napisał na seminarium z teologii duchowości pod kier. ks. prof. dra hab. Jana Machniaka, prof. PAT),\n- br. Stanisław Nuckowski OFMConv; Pasyjna duchowość św. Franciszka z Asyżu na podstawie jego pism i najstarszych hagiografii (napisał na seminarium z teologii duchowości pod kier. o. dra Mariana Gołąba OFMConv.),\n- br. Witold Słowik OFMConv: Maryjno-męczeński wymiar duchowości św. Maksymiliana Marii Kolbego na podstawie jego dzieł (napisał na seminarium z teologii duchowości pod kier. o. dra Mariana Gołąba OFMConv.),\n- br. Łukasz Ścieszka OFMConv; Franciszkanie w Pewli Ślemieńskiej w latach 1946-1982 (napisał na seminarium z historii Kościoła pod kier. o. dra Adama Mączki OFMConv.),\n- br. Tomasz Trawiński OFMConv: Działalność zespołu Fioretti jako kontynuacja muzycznej tradycji franciszkańskiej (1968-2008) - ujęcie historyczne (napisał na seminarium z historii Kościoła pod kier. o. dra Adama Mączki OFMConv.),\n- br. Jakub Walczak OCarm: Samotność na mistycznym etapie drogi do zjednoczenia z Bogiem w dziełach św. Jana od Krzyża (napisał na seminarium z teologii duchowości pod kier. o. dra Andrzeja Ruszały OCD),\n- br. Piotr Wojnowski OFMConv; Franciszkanie w Pieńsku w latach 1946-2006 (napisał na seminarium z historii Kościoła pod kier. o. dra Adama Mączki OFMConv.).\nWięcej zdjęć ukazujących atmosferę przed i po egzaminie można zobaczyć w galerii.\nW dniach od 19 do 23 lutego gościliśmy w seminarium siedmiu młodych ludzi, którzy zapragnęli przez 5 dni towarzyszyć nam w codziennym życiu.\nCzas ten był okazją do dokładniejszego przyglądnięcia się naszemu franciszkańskiemu życiu w seminarium. W tych dniach nasi goście uczestniczyli wspólnie z nami w modlitwach: w codziennej mszy św., wybranych częściach liturgii godzin oraz w adoracji Najświętszego Sakramentu. Popołudniami była możliwość zwiedzania Krakowa i odwiedzania krakowskich kościołów. Wspólnie wybraliśmy się do Muzeum Archeologicznego i do krakowskiego ogrodu zoologicznego. Był też czas na wspólną pracę, przebywanie razem na rekreacji i rozmowy. Pięciodniowe spotkanie zakończyło się wspólną eucharystią w poniedziałkowe przedpołudnie.\n"Dni otwarte" organizowane są od wielu lat przez Centrum Franciszkańskie "San Damiano" - duszpasterstwo młodzieży i powołań we współpracy z seminarium. Terminy kolejnych "dni otwartych" i rekolekcji franciszkańskich można znaleźć na stronie internetowej Centrum: www.franciszek.pl. Serdecznie zapraszamy!\ntekst: br. Adam Dudek\nimieniny ojca Rektora\nW ostatnią niedzielę, 22 lutego, kiedy cały Kościół przeżywał święto Katedry św. Piotra, w seminarium obchodziliśmy imieniny naszego rektora - o. Piotra Gryźca.\nDostojny Solenizant od rana odbierał wyrazy wdzięczności i najlepsze życzenia. Na porannej rekreacji w imieniu zarządu seminarium życzenia składał wicerektor - o Mariusz Kozioł i dziekan seminarzystów - br. Józef Matuła. W czasie kolacji do życzeń dołączyła się wspólnota klasztorna i zwierzchnicy naszej zakonnej prowincji. Pamiętaliśmy też o ojcu Rektorze w naszych modlitwach, prosząc dla niego o obfitość darów Bożej Miłości na każdy dzień.\nO. dr Piotr Gryziec urodził się w r. 1956 w Jaśle. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1985 i bezpośrednio potem przez dwa lata pracował w klasztorze w Krakowie. W roku 1987 rozpoczął studia na uniwersytecie w Lublinie. Następnie kontynuował naukę w Rzymie. Po ukończeniu studiów pełnił funkcje sekretarza seminarium, sekretarza prowincji oraz w latach 1998-2004 rektora seminarium. Przez kolejne 4 lata był ojcem duchownym i spowiednikiem kleryków. Przez cały ten czas prowadził wykłady z Nowego Testamentu. Od września 2008 r. ponownie pełni funkcję rektora seminarium.\nfilozofia na teologię w siatkę\nWraz z nowym semestrem bracia ostro wzięli się za sport. W poniedziałek, 23 lutego, na sali u braci kapucynów został rozegrany mecz siatkówki pomiędzy reprezentacją filozofii (roczniki I i II) a reprezentacją teologii (pozostałe roczniki). Wynik - 3:1 dla teologii.\nA oto kilka fotek z tego pełnego emocji wieczoru:\nGratulujemy zwycięzcom, a przegranym życzymy niesłabnącej determinacji i wytrwałości. W końcu - prędzej czy później - zasilą szeregi teologii. :)\nWięcej zdjęć z meczu można zobaczyć w galerii.\nOstatni wieczór karnawału również w seminaryjnych murach był czasem pełnym radości i dobrej zabawy. 24 lutego wieczorem nasza wspólnota świętowała "ostatki".Zabawa rozpoczęła się o godz. 20.00, choć już na kilka minut wcześniej przed aulą św. Maksymiliana zaczęli gromadzić się zniecierpliwieni bracia.\nTradycyjnie już za przygotowanie programu ostatków odpowiadał kurs II. Nie zabrakło więc kolejnych odsłon zaprezentowanej przez tych samych braci rok wcześniej telenoweli brazylijskiej pt. "Paloma". Oprócz tego salwy śmiechu wywołała też zredagowana przez każdego po kawałku bajka. Była też krótka odsłona rozmówek śląsko-polskich (albo jak kto woli hanysko-gorolskich) i kilka zmontowanych przez braci reklamówek.\nJednak największym hitem wieczoru okazały się "Fakty", w których nasze "drugaki" z mocnym przymrużeniem oka spojrzały na seminaryjna codzienność, ostatnie wydarzenia, poczynania wychowawców, innych seminarzystów i... swoje własne. W serwisie informacyjnym oprócz standardowych newsów był też wywiad z gościem dnia, wydarzenia sportowe i prognoza pogody.\npopielec w seminarium\nJak co roku Wielki Post rozpoczęliśmy dniem skupienia w Środę Popielcową. Prowadził go pierwszy zakonny wychowawca większości z nas, a obecnie proboszcz i przełożony klasztoru w Legnicy - o. Piotr Bielenin\nW wygłoszonych o nas przed południem konferencjach o. Piotr zachęcił nas do tego, aby rozpoczynający się post przeżyć przede wszystkim jako czas rzetelnej i intensywnej pracy nad sobą. Przestrzegał przed podejmowaniem praktyk postnych w oderwaniu od modlitwy i czynnej miłości bliźniego. Podkreślał, że głównym celem postu jest postawienie Jezusa na pierwszym miejscu. Jako wzór pokutnika kaznodzieja postawił nam przed oczyma św. Franciszka.\nZewnętrznym symbolem rozpoczynanego przez nas okresu pokuty było nałożenie na głowy poświęconego popiołu. Dokonało się to podczas wspólnotowej eucharystii w kaplicy seminaryjnej.\nPopołudniu był czas na medytację słowa Bożego (Mk 2, 18-20) i dzielenie się owocami medytacji w grupach.\nWieczór spędziliśmy na adoracji Najświętszego Sakramentu, po której udaliśmy się do bazyliki, aby wraz ze wspólnotą klasztorną uczestniczyć w nabożeństwie Drogi Krzyżowej w kaplicy Męki Pańskiej. Zwyczaj wspólnych Dróg Krzyżowych seminarium i klasztoru jest praktykowany we wszystkie środy Wielkiego Postu. Spotykamy się wtedy przy zamkniętym kościele o godz. 20.00.\nRozpoczęty Środą Popielcową 40-dniowy czas pokuty ma nas odnowić wewnętrznie, a przez to przygotować na owocne przeżycie Świętego Triduum Paschalnego i Świąt Wielkiej Nocy.\nWięcej zdjęć z tego dnia skupienia można zobaczyć w galerii.\nrewanż w nogę\nTo już drugi mecz, jaki w tym tygodniu rozegrały między sobą reprezentacje filozofii (kurs I i II) i teologii (pozostałe kursy). Jednak tym razem reprezentacje te zmierzyły się nie w siatkówce tylko w piłce nożnej, a zwycięstwo należało do filozofii (20:16). Mecz odbył się w czwartkowe popołudnie (26 lutego) u franciszkanów "brązowych" (OFM) w Bronowicach.\nJak widać fortuna kołem - a raczej piłką - się toczy. Gratulujemy zwycięzcom i liczymy na kolejne sportowe emocje w tym semestrze. Więcej zdjęć z meczu można zobaczyć w galerii.\nPunktualnie o 9.00 rano w pokoju profesorskim zasiadła 3-osobowa komisja. Przewodniczył jej ojciec Rektor. Ponadto w skład komisji weszli nasi wykładowcy prawa kanonicznego i teologii moralnej - o. Michał Wróblewski i o. Paweł Salamon. Po wspólnej modlitwie na rozpoczęcie bracia pojedynczo podchodzili do egzaminu.\nnowy numer pisemka\nZakończone zostały już prace nad nowym numerem naszego seminaryjnego pisma "Franciszkańska 4". Na papierze ukaże się on dopiero za kilka dni, ale na naszej stronie już można go pobrać w formacie PDF.\n„Zima w tym roku była bardzo długa, ale i piękna. Mamy nadzieję, że atmosferę tych miesięcy oddaje okładka tego numeru”. – pisze we wstępie redaktor naczelny gazetki – br. Tomasz Dwernicki. „Wkrótce będziemy obserwować stopniowe, może powolne, ale jednak - zmiany w przyrodzie, aż do radosnej wiosny. Jesteśmy przekonani, że aura najbliższych dni będzie sprzyjać naszym wielkopostnym rozmyślaniom. Niech Wielki Post, który właśnie się rozpoczął, będzie dla wszystkich czasem głębokiego wejścia w tajemnicę Męki Chrystusa. A na koniec niech i w naszym wnętrzu rozwinie się radosna wiosna Zmartwychwstania. Tego życzymy naszym czytelnikom.” – kontynuuje br. Tomasz.\nW tym numerze można znaleźć relacje z tego, co wydarzyło się w naszej wspólnocie w styczniu i lutym tego roku, a więc będzie co nieco o przeprowadzce do nowej części seminarium, o święcie patronalnym, pielgrzymce do katedry tarnowskiej, sesji egzaminacyjnej, obronie prac magisterskich i dniach otwartych.\nZachęcamy więc do pobierania i czytania nowej "Franciszkańskiej":\n"Franciszkańska 4" nr 16\nJest też możliwość pobrania archiwalnych numerów pisma.\nW sobotę, 7 marca, świętowaliśmy zaległe imieniny naszego furtiana - pana Kazimierza.\nŻyczenia naszemu drogiemu solenizantowi złożyliśmy po śniadaniu podczas porannej rekreacji.\nPan Kazimierz Gawin pracuje na naszej furcie już od 18 lat. Kolejne pokolenia seminarzystów bardzo cenią jego cierpliwość, odpowiedzialność i zaangażowanie w podejmowane obowiązki oraz życzliwość, z jaką podejmuje seminaryjnych gości.\nlektorat i akolitat – już wkrótce\nJuż w najbliższą niedzielę 15 marca 2009 o godz. 9:30 w Bazylice Franciszkanów w Krakowie bracia klerycy z III i IV kursu przyjmą posługi lektoratu i akolitatu.\nPrzyjęcie posług poprzedzą trzydniowe rekolekcje, które odbędą się w Lubomierzu (dla przyszłych lektorów) i w Harmężach k. Oświęcimia (dla przyszłych akolitów). Podczas tych dni będziemy się duchowo i praktycznie przygotowywali do przyjęcia posług. Nie zabraknie czasu na wspólną modlitwę oraz na część wprowadzającą zarówno od strony historycznej jak i praktycznej.\nDziś słowa „lektor” używamy na określenie osoby, która odczytuje w kościele Słowo Boże. Umiejętne czytanie Słowa wymaga przygotowania, dlatego w seminariach duchownych dopiero klerykom trzeciego roku udziela się posługi lektoratu w specjalnym obrzędzie.\nPoczątków takiej czynności możemy szukać w Starym Testamencie – w Izraelu. Mojżesz pod Górą Synaj wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi (Wj 24, 7). W dalszej historii Narodu Wybranego często znajdujemy fragmenty mówiące nam o publicznym i uroczystym odczytywaniu Księgi Przymierza. Również Pan Jezus czytał Księgę Izajasza w swej rodzinnej miejscowości, Nazarecie, w synagodze (zob. Łk 4, 16-21).\nAkolita z kolei pomaga diakonowi lub kapłanowi w sprawowaniu Eucharystii. Posługę tą przyjmują klerycy z IV roku studiów. Na mocy obrzędu wprowadzenia jest on nadzwyczajnym szafarzem Komunii Świętej (gdy nie ma diakona lub kapłana; gdy jest duża liczba przystępujących do Komunii Świętej; z powodu przedłużania się celebry; niedyspozycji celebransa), może dokonywać wystawienia Najświętszego Sakramentu, jednak nie może błogosławić.\nPierwsze wzmianki o akolitach pochodzą z III w. W Rzymie do obowiązków akolity należało zanoszenie Komunii Świętej do innych kościołów, a w każdą niedzielę do kościołów tytularnych; podtrzymywanie płótna przy rozdzielaniu Komunii Świętej, specjalnej torby, do której wkładano hostie przeznaczone do zaniesienia innym wspólnotom, a także asystowanie przy egzaminowaniu katechumenów i odmawianie razem z nimi wyznania wiary.\nProsimy Was o modlitwę za braci przygotowujących się do lektoratu i akolitatu, a także serdecznie zapraszamy na niedzielną mszę św 15 marca o godz. 9.30, w czasie której przyjmiemy te posługi.\nWe wtorek, 10 marca, w murach naszego seminarium gościliśmy p. Annę Osławską - wykładowcę retoryki na Uniwersytecie Jagiellońskim i Papieskiej Akademii Teologicznej, założycielkę i reżysera "THEATRUM MUNDI".\nW czasie godzinnego spotkania p. Anna zapoznała nas z działalnością swoją i teatru, podzieliła się swoim doświadczeniem posługiwania słowem i słowu oraz zachęcała do włączenia się w prowadzone przez nią inicjatywy związane z promowaniem kultury żywego słowa i wartości chrześcijańskich.\n12 marca nasza wspólnota seminaryjna przeżywała swój kolejny comiesięczny dzień skupienia. Prowadził go o. Kazimierz Malinowski - nasz były prowincjał, a obecnie Sekretarz Generalny Konsulty Wyższych Przełożonych Zakonnych.\nDzień rozpoczęliśmy modlitwą brewiarzową - Jutrznią z Godziną Czytań. O 9.30 wysłuchaliśmy konferencji. W skierowanym do nas słowie o. Kazimierz zachęcał do radykalizmu na wzór św. Franciszka, który - jak podają jego biografowie - powtarzał, że zna tylko "Chrystusa ubogiego i ukrzyżowanego". Kroczenie drogą Życia wymaga zaufaniu Bogu, przylgnięcia do Niego i odrzucenia własnej pychy. O. Kazimierz z wielkim optymizmem nawoływał nas do postawy odpowiedzialności za własne powołanie oraz nieustannej postawy zawierzenia.\nO 16.30 część braci uczestniczyła w Bazylice w uroczystej mszy św. z okazji 87. rocznicy śmierci bł. Anieli Salawy - służącej i tercjarki franciszkańskiej, której relikwie spoczywają w naszej Bazylice, w kaplicy Męki Pańskiej. Eucharystii przewodniczył i słowo Boże ks. Infułat Janusz Bielański z katedry wawelskiej, koncelebrowali zaś liczni kapłani z klasztoru krakowskiego.\n15 marca podczas mszy św. o 9.30 nasz Prowincjał - o. Jarosław Zachariasz ustanowił 14 nowych lektorów (bracia z kursu III) i 5 akolitów (bracia z kursu IV).\nW homilii ojciec Prowincjał zachęcał braci przyjmujących posług, aby z odwagą i radykalizmem zabiegali o własną świętość, tzn. stawianie Jezusa Chrystusa w centrum swego serca. „Chciałbym zachęcić swoich braci, by – jak powiedział jeden z kapłanów – nie wstawiać rzeczywistego życia w cudzysłów. Bo to właśnie przez prawdziwe, rzeczywiste życie mamy zostać świętymi. Bezużyteczne staje się pojmowanie świętości w oderwaniu od codziennych czynności, jakie wykonujemy w naszym życiu. Słowo Boga w naszym życiu ma być brzmieniem obecności Boga w Świecie” – zakończył o. Zachariasz.\nPo homilii miał miejsce właściwy moment ustanowienia lektorów i akolitów. Ojciec Prowincjał odmówiwszy modlitwę nad kandydatami do lektoratu podał każdemu z nich Księgę Pisma Św. jako symbol powierzenia posługi. Następnie poprzez modlitwę i podanie pateny z chlebem zostali ustanowieni nowi akolici.\nFunkcja lektora związana jest z przekazywaniem Słowa Bożego, poprzez czytanie czytań z Pisma Św. na zgromadzeniach liturgicznych. Natomiast posługa akolity, jako szafarza nadzwyczajnego upoważnia do pomocy kapłanom i diakonom w rozdawaniu Komunii Świętej i zanoszeniu jej chorym. Ponadto akolici przygotowują ołtarz podczas Eucharystii oraz puryfikują naczynia liturgiczne.\nWięcej zdjęć z ustanowienia nowych lektorów i akolitów można zobaczyć w galerii.\nmodlitwa za przyszłych diakonów\nWe wtorkowy wieczór, 17 marca, cała wspólnota seminaryjna zgromadziła się w kaplicy, aby we wspólnej modlitwie polecać braci, którzy za niecałe 2 dni przyjmą święcenia diakonatu.\nPrzed Jezusem Eucharystycznym obecnym wśród nas na ołtarzu modliliśmy się za naszych braci i za posługę, którą podejmą. Każdy z przyszłych diakonów wychodził przed Najświętszy Sakrament, w symbolicznym geście czuwania stawiał na ołtarzu zapaloną świecę i trwał przez kilka minut na modlitwie przed Panem wspierany przez całą wspólnotę. Modlitwie towarzyszył śpiew kanonów. Wybrzmiały też fragmenty Pisma Świętego szczególnie ważne w życiu naszych braci, mających przyjąć święcenia.\nBracia: Tomasz Trawiński, Karol Januszewski, Marek Mycek, Stanisław Lelito i Marcin Drąg święcenia diakonatu przyjmą w najbliższy czwartek, 19 marca z rąk J. Eks. Ks. bpa Jana Zająca podczas mszy św. o godz. 11.00 w naszej krakowskiej Bazylice.\n18 marca, w przeddzień swoich święceń diakońskich bracia: Tomasz Trawiński, Karol Januszewski, Marek Mycek, Stanisław Lelito i Marcin Drąg złożyli publicznie wyznanie wiary i przysięgę wierności.\nObrzęd ten miał miejsce w kaplicy seminaryjnej podczas nieszporów, którym przewodniczył nasz Prowincjał - o. Jarosław Zachariasz.\nPo słowach zachęty Ojca Prowincjała kandydaci do diakonatu odczytali wspólnie wyznanie wiary, po czym każdy z ososbna podpisywał tekst wyznania i składał go na ołtarzu. Podobnie było z przysięgą wierności, którą bracia składali na księgę Ewangelii.\nPubliczne złożenie wyznania wiary i przysięgi wierności jest wymagane od wszystkich mających przyjąć święcenia. Ma ono zapewnić czystość nauczania nowych diakonów i prezbiterów.\n19 marca, w liturgiczną uroczystość św. Józefa, oblubieńca NMP sufragan krakowski - bp Jan Zając wyświęcił na diakonów pięciu naszych braci. Miało to miejsce podczas uroczystej mszy św. o godz. 11.00 w krakowskiej bazylice św. Franciszka.\nBp Jan Zając, nawiązując do uroczystości i przeżywanych przez braci rocznic 800-lecia zakonu i 600-lecia śmierci bł. Jakuba Strzemię, współpatrona prowincji, życzył diakonom, aby "każdy z nich był zapatrzony w Chrystusa jak św. Józef, aby byli zakochani w Jezusie jak św. Franciszek, posłuszni i pokorni jak bł. Jakub, aby z optymizmem chrześcijańskim, w pokornej służbie klękali przed Bogiem, a potem przed człowiekiem jak sługa Boży Jan Paweł II". Zapewnił braci, że ogarnia ich modlitwą, prosząc dla nich o światło Ducha Świętego, o Jego moc w wiernym wypełnianiu powołania w Świętym Kościele.\nW naszej prowincji zakonnej trwają przygotowania do Jubileuszu 600-lecia śmierci jej współpatrona - bł. Jakuba Strzemię. Z tej to okazji relikwie Błogosławionego - na co dzień przechowywane w katedrze wawelskiej - rozpoczęły peregrynację po świątyniach i klasztorach franciszkańskich. W dniach 20-22 marca nawiedziły naszą krakowską Bazylikę.\nW piątek o godz. 16.00 wspólnoty klasztorna i seminaryjna zebrały się przed głównym wejściem do świątyni, aby przy śpiewie pieśni "Witaj Jakubie błogosławiony" wprowadzić trumienkę z relikwiami.\n"Błogosławiony Jakubie, razem z Tobą zapraszamy Trójcę Przenajświętszą wraz ze swoją łaską do naszego życia. Wraz z Tobą modlimy się do Najświętszej Maryi Panny: „Okaż mi się Matką” i jakże pragniemy usłyszeć te słowa: „Masz matkę i Syna”, przez ziemskie życie chcemy zasłużyć na oglądanie Jego i Jej w niebie. Te pragnienia składamy przez Twoje ręce Bogu naszemu, tu w tej świątyni. Dziś wpatrujemy się w Twój przykład i trwamy przy Twoich relikwiach i polecamy Bogu przez Twoje wstawiennictwo wszystko co nas boli, wszystkie nasze braki". - modlił w czasie powitania relikwii przełożony klasztoru - o. Stanisław Glista.\nPo umieszczeniu trumienki w odpowiednio przygotowanym miejscu odśpiewaliśmy nieszpory. Po nich miała miejsce uroczysta msza św., której przewodniczył proboszcz katedry wawelskiej - ks. prałat Zdzisław Sochacki. W dalszej kolejności odbyło się nabożeństwo Arcybractwa Męki Pańskiej, Gorzkie Żale i procesja eucharystyczna.\nW niedzielę o 16.30 uroczystej mszy św. na zakończenie peregrynacji przewodniczył następca bł. Jakuba na stolicy biskupiej we Lwowie - J. Em. ks. kard. Marian Jaworski. Swoją obecnością na tej Eucharystii zaszczycili nas również: ks. inf. Władysław Gasidło - nasz dziekan, ks. inf. Janusz Bielański z katedry wawelskiej, o. Jacek Waligóra - prowincjał Kapucynów, gwardian klasztoru Bernardynów, Bracia Albertyni, siostry Sercanki. Wśród koncelebrujących byli także o. prowincjał Jarosław Zachariasz, jego sekretarz - o. Jan Maria Szewek, o. Władysław Lizun ze Lwowa, o Bogusław Dąbrowski z Ugandy oraz liczni kapłani z naszego klasztoru.\n"Spoglądając na współczesne czasy - mówił w homilii ks. Kardynał - wydaje się, że na nowo potrzebny jest taki zapał apostolski uczniów Chrystusa, w tym także Franciszkanów, którzy współczesnemu zagubionemu człowiekowi zaniosą Chrystusa i Jego Dobrą Nowinę". Dlatego też postulował o nowych, współczesnych bł. Jakubów. Zachęcał także do rozwijania kultu tego błogosławionego, bo wiele ma on nam współczesnym do zaoferowania.\nNa zakończenie mszy odśpiewaliśmy dziękczynne "Te Deum". Natomiast po mszy św. o 19.00. miał miejsce obrzęd pożegnania relikwii, w czasie którego ojciec Gwardian zawierzył naszą wspólnotę bł. Jakubowi.\nW dniach 20 - 22 marca 2009 r., w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach k. Oświęcimia odbyły się VIII Dni Kolbiańskie. Uczestniczyli w nich także bracia z naszego seminarium.\nW tym roku tematem tych dni był temat: „Ze świętym Maksymilianem Kolbem: dar i wyzwanie relacji międzyosobowych".\nJednym z prelegentem był prof. Claude R. Foster z West Chester University w Pensylwanii, w Stanach Zjednoczonych, który jest autorem najnowszej biografii św. Maksymiliana zatytułowanej „Rycerz Maryi, misja i męczeństwo". Tematy, jakie zaprezentował to:\n- „Święty Maksymilian, człowiek relacji"\n- „Realizacja samego siebie w darze z siebie u św. Maksymiliana.\nKolejną osoba, która wygłosiła swój referat był ks. Jacek Pędziwiatr, Asystent Diecezjalny Rycerstwa Niepokalanej, diecezji Bielsko-Żywieckiej. Mówił on o „Relacjach w rozwoju osoby, w środowisku rodzinnym, społecznym i eklezjalnym." Po tym wykładzie miała miejsce praca w grupach oparta na fragmencie tekstu homilii Jana Pawła II, którą wygłosił w czasie Mszy św. odprawianej na terenie byłego obozu koncentracyjnego, Oświęcim - Brzezinka, w dniu 7 czerwca 1975 r.\nOstatnim wystąpieniem tego dnia był referat o. dra hab. Grzegorza Bartosika OFMConv., kierownika Katedry Mariologii i prodziekana Wydziału Teologicznego USKW w Warszawie, Przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Mariologicznego. Referat zatytułowany był: „Niepokalana, jako model relacji w myśli i doświadczeniu Świętego Maksymiliana".\nNastępnie uczestniczyliśmy w uroczystej Eucharystii, której przewodniczył i homilie wygłosił wspomniany wyżej ojciec Grzegorz Bartosik.\nW ostatni dzień prelekcję wygłosił o. prof. dr hab. Zdzisław Kijas OFMConv., Rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego św. Bonawentury - Seraphicum w Rzymie. Jego wystąpienie poświęcone było „Roli relacji w głoszeniu Ewangelii w post-moderniźmie. Wkład św. Maksymiliana".\nVIII Dni Kolbiańskie zakończyła uroczysta Msza św., której przewodniczył i homilię wygłosił o. Jarosław Zachariasz OFMConv, Prowincjał krakowskiej Prowincji Franciszkanów.\nDni Kolbiańskie organizowane są przez Misjonarki Niepokalanej Ojca Kolbego wraz z Franciszkanami z Harmęż, pod patronatem Katedry Kolbiańskiej Papieskiego Wydziału Teologicznego św. Bonawentury - Seraphicum w Rzymie i Ks. Biskupa Ordynariusza Diecezji Bielsko-Żywieckiej Tadeusza Rakoczego.\nDo kolejnego meczu przystąpiliśmy w składzie:\nbr. Piotr Szpunar\nbr. Andrzej Łaniecki\nbr. Marcin Załuski\nbr. Jacek Bielecki\nbr. Łukasz Pazgan\nNiestety nie było to najlepsze rozpoczęcie sezonu, ponieważ doznaliśmy porażki 0:3 w meczu z drużyną z Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Rozegraliśmy go na sali w Seminarium przy ul. Piłsudskiego.\nPoczątek meczu już zaczynał wskazywać na przewagę naszych przeciwników, jednak nie poddawaliśmy się. Po przegranym pierwszym secie zaczęliśmy odrabiać straty w drugi i po długim prowadzeniu niestety i ten set przegraliśmy. Jak można wnioskować trzeci set miał podobny scenariusz do poprzednich dwóch.\nTegoroczne rozgrywki siatkówki nie układają się dla nas w najlepszy scenariusz ponieważ mamy jak do tej pory na koncie dwie porażki. Mamy nadzieję, że kolejne mecze przyniosą same zwycięstwa.\nOczywiście za co pierwszego można było się wziąć po zimie? Chyba odpowiedź jest prosta. Na pierwszy ogień poszły okna, bo przecież musi być widać to piękne słoneczko za oknem :)\nA to wcale nie jest u nas łatwe, umyć tak wysokie okna. Niektórzy musieli korzystać z wyspecjalizowanego sprzętu jakim jest drabina :D\nMamy tylko nadzieję,że tak piękna pogoda będzie nam już towarzyszyła przez resztę tej wiosny i będzie się poprawiać z dnia na dzień. Bo od jutra przecież nie będzie już funkcjonowało powiedzenie "W marcu jak w garncu". Miejmy tylko nadzieje, że to związane z kwietniem się nie sprawdzi...\n1 kwietnia jest dniem, w którym - ogólnie rzecz biorąc - można się spodziewać wszystkiego. Nie inaczej jest w naszej seminaryjnej wspólnocie. Zresztą zobaczcie sami...\nPrzez większą część dnia w naszej wspólnocie gościli nowi bracia misjonarze. Nowi? No, z twarzy może trochę znajomi. :) Pojawił się też nowy karmelita. :)\nJeden z naszych wykładowców przed wejściem do sali zastał kartkę z napisem: "Jesteśmy w salonie Peugeota!" :) Faktycznie... zdziwił się.\nW czasie obiadu zupa jakoś dziwnie nie chciała się nabiera. Może dlatego, że zamiast chochel w wazach byłych durszlaki. :) Część\nDziało się jeszcze dużo więcej. Dla przykładu, wszystkie ogłoszenia na naszej seminaryjnej tablicy informacyjnej zawisły do góry nogami. :)\nAle czas pierwszokwietniowych żartów szybko dobiegł końca. Niewykorzystane pomysły psikusów muszą teraz czeka na swoją realizację przez najbliższe 365 dni. :)\n2 kwietnia na Franciszkańskiej 4\nJuż po raz czwarty byliśmy świadkami niezwykłego hołdu składanego przez Polaków słudze Bożemu papieżowi Janowi Pawłowi II w kolejną rocznicę jego odejścia do Domu Ojca.\nJuż od rana na placu przed Paieskim Oknem gromadzili się tłumnie wierni. Podobnie jak 4 lata temu w każdym niemal miejscu płonęły znicze.\nNajwięcej ludzi zgromadziło się wieczorem na zorganizowanym przez Kurię Biskupią koncercie "Szukałem was" i modlitewnym czuwaniu w godzinę śmierci Sługi Bożego, prosząc Boga o dar jego rychłej beatyfikacji i kanonizacji.\nPodczas czuwania odmawiany był różaniec - tajemnice światła. Nie zabrakło też ulubionej piosenki oazowej Papieża-Polaka - "Barki", której słowa regularnie przez 4 ostatnie lata rozbrzmiewają pod Papieskim Oknem.\n5 kwietnia, w ostatnią niedzielę Wielkiego Postu wraz z całym Kościołem celebrowaliśmy pamiątkę uroczystego wjazdu Chrystusa do Jerozolimy.\nW czasie naszej seminaryjnej mszy świętej o godz. 9.30 przypominała o tym wydarzeniu uroczysta procesja z poświęconymi palmami z kaplicy Męki Pańskiej do Głównego Ołtarza, którą rozpoczęliśmy liturgię.\nTradycyjnie też schola seminaryjna zaśpiewała opis Męki Pańskiej według św. Mateusza.\nWraz z nami we Mszy św. uczestniczyli mieszkańcy i pracownicy Domów Pomocy Społecznej, uczestnicy środowiskowych Domów Samopomocy, Warsztatów Terapii Zajęciowej i Domów wsparcia z terenu załej małopolski.\nJak co roku po Eucharystii w krużgankach Bazyliki odbył się konkurs palm wielkanocnych wykonanych przez podopiecznych tych placówek. Organizatorem konkursu było Stowarzyszenie Pomocy Socjalnej "Gaudium et Spes".\nWięcej zdjęć z obchodów Niedzieli Palmowej w naszej Bazylice można znaleźć w galerii.\nRozpoczęły się one coniedzielną mszą świętą akademicką o godz. 19.00, której przewodniczył duszpasterz akademicki przy naszej Bazylice - o. Marek Sendor. Po mszy św. miała miejsce pierwsza konferencja.\nTegoroczne rekolekcje przebiegają pod hasłem: "Będziesz miłował" i prowadzi je ks. Stanisław Orzechowski (ORZECH) - duszpasterz akademicki z Wrocławia.\nRekolekcje potrwają do Wielkiego Wtorku. Wszystkich zainteresowanych (studentów i nie tylko... - o indeks ani o legitymację studencką przy wejściu do kościoła nikt się nie pyta :) ) zapraszamy w Wielki Poniedziałek i Wielki Wtorek na godzinę 19.00 na mszę św. z homilią, a po niej na konferencję.\nKs. Stanisław Orzechowski (ur. 1939) w 1958 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, przyjmując święcenia kapłańskie w 1964 roku. Jest duszpasterzem środowiska akademickiego, katolickich ruchów odnowy, Rodzin Katyńskich oraz ludzi pracy. Za swoją pracę duszpasterską i społeczną został uhonorowany wieloma nagrodami, m.in. medalem "Mater Verbi" tygodnika "Niedziela" oraz medalem "Zawsze Solidarni".\nWieczór sederowy, Pascha żydowska na krużgankach naszego klasztoru w Krakowie.\n4 kwietnia 2009 r., w sobotę, już po raz trzeci odbył się sederowy wieczór paschalny – pascha żydowska. Według kalendarza żydowskiego w tym roku pascha przypada na 8 kwietnia. Pierwszy wieczór święta jest najbardziej uroczystym momentem życia żydowskiego. Spożywa się wtedy w gronie rodziny najbardziej uroczystą kolację sederową, podczas której czytana jest Haggada o wyjściu Żydów z Egiptu.\nSeder tradycyjnie urządza się w domu, w gronie rodziny i przyjaciół. Jest to pamiątka starożytnej ofiary paschalnej. Pesach, to jedna z czterech nazw tego święta, najbardziej znana. Podczas tej uroczystości zabijano baranka paschalnego. Jego krwią należało skropić drzwi domu, by w ten sposób uchronić dom, przed aniołem śmierci, który przeszedł przez Egipt. Następnie ten baranek miał być spożyty podczas wieczornej uczty. Najważniejszym zakazem obowiązującym Żydów podczas paschy jest zakaz spożywania ( a nawet posiadania w domu) chleba kwaszonego (chamec). Obowiązkiem jest spożywanie chleba niekwaszonego - macy. Obok baranka na talerzu sederowym znajduje się jajko. Podczas uczty pije się cztery kielichy wina dla upamiętnienia czterech sposobów nazwania wyzwolenia. Jedno z dzieci zadaje pytania dotyczące znaczenia obrzędów Paschy, na które odpowiada głowa rodziny. Następnie biesiadnicy odmawiają psalmy Hallel. Podczas kolacji spożywa się gorzkie zioła, znajdujące się na talerzu i zanurza w słonej wodzie.\nWieczór sederowy składa się z wielu tradycyjnych rytuałów, odprawianych w ustalonym porządku. Obok tego są zwyczaje takie jak: dzieci szukają ukrytej macy, za co dostają nagrody, jeden z pucharów napełnia się dla Eliasza, którego się szuka, wino jest ulewane dziesięć razy na pamiątkę 10 plag egipskich. Taką Paschę mieliśmy okazję przeżywać a krużgankach klasztoru Franciszkanów w Krakowie w ostatnią sobotę, gdzie gościło ponad 400 osób. Wieczór sederowy celebrował rabin wraz z synem i córką Michael Zinn, dyrektor Międzynarodowego Centrum Mesjanistycznego w Jerozolimie. Żydzi mesjanistyczni łączą stosowanie prawa żydowskiego z chrześcijańskim. Judeochrześcijaństwo liczy wiele grup, szczególne odrodzenie nastąpiło w USA, są również takie grupy w Polsce. Obecnie na świecie istnieje około 50 mesjanistycznych kongregacji i synagog. Krakowski wieczór był także przepełniony śpiewami żydowskimi – zespół „Jarmuła Band”, co tworzyło atmosferę radości i klimat domowej wspólnoty.\nOrganizatorami wieczoru byli: misja „Poślij Mnie”, Szkoła Ewangelizacji i Życia Chrześcijańskiego „En Christo” oraz nasze franciszkańskie WSD i Klasztor. Radością napawa fakt, że uczestnikami tej paschy byli chrześcijanie z różnych denominacji. Taki wieczór to wędrówka do źródeł naszej wiary, poznawania Chrystusa i przygotowania do głębokiego przeżycia triduum Paschalnego - szczyt liturgii Kościoła i najważniejsze tajemnice naszej wiary.\nbr. Piotr Odój\nWielki Czwartek Możliwość spowiedzi od 6.00 do 17.00. 18.00 - MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ (przewodniczy o. Jarosław Zachariasz - prowincjał) Adoracja Najświętszego Sakramentu w Ciemnicy do godz. 21.00. Wielki Piątek Możliwość spowiedzi od 6.00 do 20.00. 8.00 - Jutrznia z Godziną Czytań 18.00 - LITURGIA MĘKI PAŃSKIEJ (przewodniczy o. Jan Janus - ojciec duchowny WSD) Adoracja Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim do godz. 22.00. Wielka Sobota Możliwość spowiedzi od 6.00 do 20.00. 8.00 - Jutrznia z Godziną Czytań 10.00 - 17.00 - błogosławienie pokarmów na stół wielkanocny 20.00 - WIGILIA PASCHALNA (przewodniczy o. Stanisław Glista - gwardian) Niedziela Wielkanocna 6.00 - MSZA ŚW. REZUREKCYJNA (przewodniczy o. Jarosław Zachariasz - prowincjał) Pozostałe Msze św.: 8.00, 9.30, 11.00, 12.00, 16.30, 19.00. Zapraszamy do wspólnego przeżywania tych najważniejszych dla nas dni. Bracia Franciszkanie\nWielkanocny poranek stał się nowym początkiem, darem życia, wyzwoleniem z lęku, światłem, które do dziś wskazuje drogę! Niech te Święte Dni w których przeżywamy na nowo Tajemnicę Zmartwychwstania staną się i dla nas wszystkich nowym początkiem życia z Bogiem, bez lęku, w świetle Jego łaski!\nWszystkim odwiedzającym naszą stronę składamy najserdeczniejsze życzenia! Wspólnota WSD Franciszkanów w Krakowie\nW dniach od 9 do 12 kwietnia nasza wspólnota seminaryjna wraz z całym Kościołem przeżywała Święte Triduum Paschalne - czas szczególnej celebracji misterium naszego zbawienia, podczas którego wierzący na całym świecie towarzyszą swojemu Panu i Bogu od wieczernika, przez ogrójec, pojmanie, stawanie przed kolejnymi sędziami aż po śmierć na krzyżu, zstąpienie do otchłani i pusty grób.\nW Wielki Piątek o 11.00 wraz z alumnami Seminarium Archidiecezjalnego uczestniczyliśmy w Drodze Krzyżowej prowadzonej przez ks. Kardynała Dziwisza. Wieczorem natomiast w Liturgii Męki Pańskiej, której przewodniczył nasz Ojciec Duchowny - o. Jan Janus. Po liturgii rozpoczęła się adoracja Pana w grobie.\nSzczytem celebracji Triduum była liturgia Wigilii Paschalnej, której w sobotni wieczór przewodniczył przełożony klasztoru - o. Stanisław Glista. Składała się ona z czterech części: Liturgii Światła, Liturgii Słowa, Liturgii Chrzcielnej i Liturgii Eucharystycznej. W niedzielny poranek naszą modlitwę zwieńczyła Msza św. z procesją rezurekcyjną, której przewodniczył Ojciec Prowincjał.\nW galerii można znaleźć więcej zdjęć z liturgicznych obchodów Wigilii Paschalnej.\nRadość paschalna w naszej wspólnocie nie ograniczała się jedynie do celebrowanej w Bazylice liturgii (choć z niej rzecz jasna czerpała inspirację ). Wyrażała się również w murach naszego klasztoru...\nTradycyjnie już bezpośrednio po Wigilii Paschalnej zebraliśmy się na wspólnej rekreacji, by tam przy obficie zastawionych stołach wśród śpiewu pieśni wielkanocnych kontynuować radosne czuwanie.\nW Niedzielę Wielkanocną na uroczystym obiedzie był czas na składanie sobie życzeń. Na obiad ten zostali zaproszeni również nasi bracia z Kurii Prowincjalnej z ul. Żółkiewskiego w Krakowie.\nZ kolei popołudniu nasz seminaryjny zespół "Fioretti" podobnie jak w ubiegłych latach zorganizował na placu przed Bazyliką wielkanocny koncert uwielbieniowy. Jak zawsze inicjatywa ta spotkała się z dużym zainteresowaniem krakowian i przybyłych gości.\nWięcej zdjęć z tegorocznego wielkanocnego uwielbienia można zobaczyć w Galerii.\nA radość paschlna trwa dalej... Trwajmy w tej radości i niech i nic nie zdoła nam jej odebrać! JEZUS ZMARTWYCHWSTAŁ!!!\nKilka dni po Wielkanocy korzystając w pięknej pogody i jednodniówki wyblaliśmy się w góry Wyprawa była ze wszech miar udana, co widać na zdjęciach. Udało nam się wejść na Przełęcz Szpiglasową (2110 m.n.p.m) i wszystko byłoby ładnie gdybyśmy nie zapomnieli,że... w górach słońce mocniej świeci, a śnieg potęguje efekt. Więc przez kilka dni odczuwaliśmy "lekki dyskomfort" i piekącą skórę na twarzy, ale warto było! Sami zobaczcie. Więcej w Glerii\nW sobotę, 25 kwietnia wraz z całą naszą prowincją zakonną przeżywaliśmy imieniny naszego wyższego przełożonego - ojca Prowincjała Jarosława Zachariasza.\nO godz. 10.30 w bazylice celebrowana była z tej okazji uroczysta dziękczynna msza św. Przewodniczył jej sam dostojny solenizant, kazanie wygłosił Wikariusz Prowincji - o. Paweł Dybka, a koncelebrowali licznie przybyli kapłani z całej niemal prowincji zakonnej.\nPo mszy przyszedł czas na życzenia, które składane były w seminaryjnej auli bł. Jakuba Strzemię. Po nich wszyscy goście przeszli do refektarza klasztornego na uroczysty obiad.\nO. Jarosław Zachariasz urodził się w 1968 roku w Sosnowcu. W 1998 roku złożył śluby wieczyste, a rok później przyjął święcenia kapłańskie. Przez dwa lata pracował we franciszkańskiej parafii we Wrocławiu. W roku 2000 wrócił do Krakowa i został sekretarzem osobistym prowincjała o. Kazimierza Malinowskiego. Był nim przez cztery lata. W 2004 roku został wybrany przez Kapitułę sekretarzem krakowskiej prowincji. W styczniu 2008 roku wyjechał do Rzymu, gdzie pracował do dnia dzisiejszego w sekcji polskiej sekretariatu Kurii generalnej franciszkanów. 17 kwietnia 2008 r. został wybrany przełożonym krakowskiej Prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię.\ntak się bawią franciszkanie\nJuż trzeci rok z rzędu 1 maja odbył się piknik pięciu seminariów franciszkańskich współpracujących z Papieską Akademią Teologiczną w Krakowie. Tym razem bracia klerycy z Kalwarii Zebrzydowskiej, Katowic-Panewnik i Krakowa-Bronowic zjechali się do centrum Krakowa, gdyż gospodarzami tegorocznego spotkania byli Bracia Kapucyni z ul. Loretańskiej oraz nasze seminarium z Franciszkańskiej 4.\nWspólne świętowanie naszego braterstwa rozpoczęła o godz. 9.00 uroczysta msza św. w naszej Bazylice. Przewodniczył jej nasz Prowincjał - o. Jarosław Zachariasz, natomiast kazanie powiedział Wikariusz Prowincji Braci Kapucynów - o. Artur Pokrzywa.\nPo mszy św. i małym poczęstunku uczestnicy pikniku zebrali się w seminaryjnej auli bł. Jakuba, gdzie w atmosferze radości, ale i braterskiej rywalizacji przeprowadzone zostały dwa konkursy - konkurs piosenki franciszkańskiej i konkurs wiedzy o początkach Zakonu.\nPopołudnie tradycyjnie już zostało poświęcone na rozgrywki sportowe pomiędzy reprezentacjami naszych seminariów. W murach WSD Kapucynów odbywał się turniej piłki siatkowej i tenisa stołowego, natomiast na stadionie "Nadwiślan" – turniej piłki nożnej. Zaciętej rywalizacji zarówno na parkiecie, jak i na murawie towarzyszył z trybun gorący doping współbraci.\nPo zakończeniu zmagań sportowych zebraliśmy się w kościele przy Loretańskiej na nieszporach i nabożeństwie majowym. Następnie w sali gimnastycznej Braci Kapucynów miało miejsce ogłoszenie wyników rywalizacji i wręczenie zwycięzcom przechodnich pucharów Konferencji Rektorów Seminariów Franciszkańskich. Naszemu seminarium przypadły w udziale dwa puchary. Jeden w turnieju tenisa stołowego wywalczył nam br. Marek Mycek, natomiast drugi w turnieju piłki siatkowej zdobyliśmy po bardzo wyrównanym i dramatycznym meczu z dwukrotnymi zwycięzcami turnieju - seminarium z Katowic-Panewnik. Niewiele dzieliło nas również od triumfu w piłce nożnej, jednak skończyliśmy na II lokacie ustępując miejsca Braciom Bernardynom z Kalwarii Zebrzydowskiej. Natomiast w konkursie piosenki franciszkańskiej i w konkursie wiedzy o początkach Zakonu nagrodzeni zostali Bracia Kapucyni.\nJak na prawdziwą majówkę przystało, spotkanie franciszkańskich seminariów zakończyło się wspólnym świętowaniem przy bigosie, kiełbaskach i innych pieczonych przysmakach na wirydarzu u Braci Kapucynów.\nPiknik jest organizowany z inicjatywy Konferencji Rektorów Seminariów Franciszkańskich, która od czterech lat skupia przełożonych franciszkańskich uczelni współpracujących z Papieską Akademią Teologiczną w Krakowie. W poprzednich latach pikniki odbywały się w Kalwarii Zebrzydowskiej i w Krakowie-Bronowicach. Na przyszły rok zostaliśmy wszyscy zaproszeni do Katowic-Panewnik.\nWięcej zdjęć z tegorocznego pikniku można zobaczyć w galerii.\nzjazd ubiegłorocznych absolwentów\n2 maja odwiedzili nas nasi starsi bracia, którzy w zeszłym roku ukończyli formację w seminarium, przyjęli święcenia kapłańskie, a teraz pracują duszpastersko w różnych klasztorach naszej prowincji.\nW sobotnie przedpołudnie spotkaliśmy się z naszymi braćmi na wspólnej rekreacji, podczas której dzielili się przeżyciami z pierwszego roku kapłańskiej posługi, zachęcając nas jednocześnie, by jak najlepiej wykorzystać czas seminarium.\nPo rekreacji zebraliśmy się w kaplicy seminaryjnej na wspólnej mszy św., którą celebrowali nam nasi goście.\nBracia: Jacek Orzeł, Paweł Odój i Krzysztof Bawołekświęcenia kapłańskie przyjęli 31 maja ubiegłego roku, potem zostali posłani na swoje pierwsze placówki duszpasterskie do naszych franciszkańskich parafii: br. Paweł - do Zielonej Góry, br. Krzysztof - do Legnicy, a br. Jacek - do Jasła.\nZgodnie z wieloletnią tradycją po roku tej posługi wspólnie odwiedzili seminarium, aby podzielić się swoimi pierwszymi doświadczeniami.\nProcesja ruszyła spod Wawelskiego wzgórza o 10.00. Dla podkreślenia przypadającej w tym roku 800. rocznicy charyzmatu franciszkańskiego nasi bracia na zmianę z braćmi "brązowymi" i kapucynami nieśli w procesji kopię krzyża "San Damiano". Wśród relikwii świętych niesione były również doczesne szczątki bł. Jakuba Strzemię - współpatrona naszej prowincji zakonnej, którego 600-lecie śmierci w tym roku wspominamy. W procesji nie zabrakło także działających przy naszej Bazylice bractw.\nUroczystej mszy św. na zakończenie procesji przewodniczył Nuncjusz Apostolski w Polsce - abp Józef Kowalczyk, natomiast homilię wygłosił ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej - bp Tadeusz Rakoczy.\nStanisław ze Szczepanowa urodził się ok. 1030 r. Studiował w Paryżu, około 1070 r. został biskupem Krakowa. Był gorliwym i bezkompromisowym pasterzem. Napomniał króla Bolesława (prawdopodobnie za jego niemoralne postępowanie), a ten zabił go podczas sprawowania mszy św., 11 kwietnia lub 8 maja 1079 r. w krakowskim kościele św. Michała na Skałce. 8 września 1253 r. papież Innocenty IV kanonizował biskupa Stanisława w bazylice św. Franciszka w Asyżu. Kult św. Stanisława odegrał ogromną rolę w zjednoczeniu rozbitego na dzielnice państwa polskiego. Większość polskich diecezji czci św. Stanisława jako głównego patrona. Papież Jan XXIII w 1963 r. ustanowił go - wraz ze św. Wojciechem i Najświętszą Maryją Panną Królową Polski - głównym patronem Polski. Relikwie św. Stanisława spoczywają w katedrze na Wawelu.\nrewanż za piknik\nW czwartek, 14 maja w ramach ćwierćfinału kleryckiej ligi piłki nożnej nasza reprezentacja spotkała się na boisku z drużyną seminarium braci bernardynów z Kalwarii Zebrzydowskiej - zwycięzcami turnieju piłki nożnej podczas tegorocznego pikniku seminariów franciszkańskich. Tym wynik był zdecydowanie różny od tego sprzed 2 tygodni. Wygraliśmy 2:1. Mecz rozegrał się w Kalwarii Zebrzydowskiej.\nPo meczu bracia bernardyni zaprosili nas do siebie do rekreacji na mały poczęstunek.\nZa tydzień w półfinale zmierzymy się z seminarium księży michalitów.\nW swoim nauczaniu o. Jarosław skupił się na ostatnich wydarzeniach w naszym Zakonie związanych z przygotowaniami do 800-lecia charyzmatu franciszkańskiego. Do rozważenia zaproponował też X rozdział naszej reguły zatytułowany: "O upominaniu i poprawianiu braci" i w jego kontekście mówił o relacji przełożonych do podwładnych oraz o istocie posłannictwa i świadectwa chrześcijańskiego w dzisiejszym świecie. Jak na misjonarza przystało, o. Jarosław głosił Słowo Boże bardzo żywioło, z pasją, przez co wzbudził duże zainteresowanie braci.\nW czwartek, 21 maja nasza reprezentacja rozegrała półfinałowy mecz w ramach ligi seminaryjnej. Na boisku na Podgórzu spotkaliśmy się z klerykami michalickimi. Po wyrównanym i ładnym meczu przegraliśmy 2:1.\nW związku z przegraną kończymy na ten rok występy w lidze seminaryjnej, zajmując w niej III miejsce. Ten sezon - przynajmniej w porównaniu z poprzednimi - możemy uznać za wyjątkowo udany. Ale zobaczymy, co przyniesie następny...\njunioryści w Niepokalanowie\nW dniach 18-21 maja odbyło się w Niepokalanowie spotkanie juniorystów wszystkich polskich prowincji franciszkańskich (OFM i OFMConv.). Wpisało się ono w obchody 800-lecia zatwierdzenia naszej reguły zakonnej.\nW spotkaniu tym brali udział również bracia z naszego seminarium: br. Adrian Twardęga, br. Rafał Grabiec, br. Krzysztof Duda oraz br. Dariusz Kosturkiewicz, odbywający obecnie roczną praktykę w Rychwałdzie k. Żywca.\nCelem tego spotkania było lepsze wzajemne poznanie się braci z poszczególnych prowincji. Był czas na wspólną Eucharystię, Liturgię Godzin, a także na spotkania rekreacyjne.\nBracia mieli możliwość zapoznania się z historią Niepokalanowa. Po klasztorze oprowadził ich jego przełożony - o. Stanisław M. Piętka.\nWszyscy uczestnicy spotkania rozstali się z nadzieją na następne już za rok.\ntekst: br. Krzysztof Duda\nKapituła rozpoczęła się uroczystymi nieszporami z konferencją o. Rektora, w której zwrócił on uwagę na drugie pytanie, jakie na kartach Pisma Świętego zadaje Bóg człowiekowi: "Gdzie jest twój brat?" i w jego kontekście mówił o naszej trosce i odpowiedzialności za drugiego brata i w ogóle - drugiego człowieka.\nNastępnie zebraliśmy się w sali bł. Jana Dunsa Szkota na częśći wyborczej. Po odczytaniu sprawozdania z poprzedniej kapituły i przedstawieniu sprawozdania ekonomicznego powołana została 3-osobowa komisja skrutacyjna, która przeprowadziła wybory nowych dziekanów. W skład komisji weszli: br. Piotr Odój - przewodniczący, br. Marcin Mątkowski i br. Michał Mordziałek.\nW drugim głosowaniu dziekanem wybrany został br. Siergiej Fedorov. Natomiast dziekanem odpustowym wybraliśmy br. Andrzeja Łanieckiego.\nOstatnim punktem kapituły była rekreacja braterska.\nNowym dziekanom gratulujemy wyboru oraz życzymy mądrości z wysoka i pokoju serca na czas pełnionego urzędu.\nDziekan seminarium jest wybierany u nas raz na pół roku. Wraz z dobranym przez siebie i zatwierdzonym przez wychowawców wicedziekanem ma on za zadanie koordynowanie życia naszego domu poprzez m.in. wyznaczanie dyżurów, prac oraz reprezentowanie wspólnoty seminaryjnej.\nTo wspomnienie zgromadziło na ziemi oświęcimskiej braci ze wszystkich domów formacyjnych prowincji krakowskiej, warszawskiej i gdańskiej. Wśród zaproszonych gości byli również przedstawiciele klasztoru w Niepokalanowie na czele z gwardianem - o. Stanisławem Piętką, nasz prowincjał - o. Jarosław Zachariasz, franciszkański biskup z Santa Cruz w Boliwii - o. Stanisław Dowlaszewicz oraz włodarze miast, z którymi był związany św. Maksymilian, tj. ze Zduńskiej Woli, Pabianic, Teresina i Oświęcimia.\nUroczystości rocznicowe rozpoczęły się o godz. 15.00 w KL Auschwitz. Tam uczestnicy spotkania przeszli w milczeniu spod bramy "Arbeit macht frei" pod ścianę śmierci, gdzie złożone został kwiaty o. Prowincjał w litanii do św. Maksymiliana zawierzył wszystkie ofiary obozu, sprawę pokoju na świecie, a także wszystkich zgromadzonych. Następnie był czas na złożenie kwiatów i osobista modlitwę w celi śmierci św. Maksymiliana.\nDalsza część obchodów miała miejsce we franciszkańskim kościele w Harmężach. Tam o godz. 16.30 odbyła się konferencja o. prof. dra hab. Leona Benignego Dyczewskiego Dyczewskiego, franciszkanina z KUL-u, zatytułowana: "Zastąpić kogoś". Ojciec Profesor skupił się na zagadnieniu miłości św. Maksymiliana, która - jak to sam określił "była ugruntowana, wykraczała poza zachowania zwyczajnego człowieka, czym zaskakiwała otoczenie, była delikatna, nieraniąca, nienaruszająca godności drugiego człowieka, zawsze ofiarna i skuteczna."\nPo konferencji uczestnicy spotkania wzięli udział w nabożeństwie majowym oraz w uroczystej mszy św., której przewodniczył o. bp Stanisław Dowlaszewicz. Również on w swojej refleksji skoncentrował się na tematyce miłości. "W obozie nie załamał się, nie zawiódł się na Bogu, bo żył Bogiem. Uświęcił się tam, uszlachetnił się. Dla św. Maksymiliana miejsce obozowe było miejscem, gdzie mógł dopełnić tak jak Chrystus na Golgocie przykazanie miłości" - mówił m.in. Ojciec Biskup.\nSpotkanie zakończyło się poczęstunkiem w harmęskim klasztorze.\nZdaniem organizatorów, obchody rocznicy deportacji św. Maksymiliana do obozu "mają służyć dziękczynieniu za dar o. Kolbego, a przypominanie jego postaci ma na celu nieustanne zapalanie innych do dobrego życia".\n30 maja pięciu naszych braci diakonów: Piotr Dąbek, Stanisław Nuckowski, Witold Słowik, Łukasz Ścieszka i Piotr Wojnowski otrzymało święcenia kapłańskie. Szafarzem sakramentu był franciszkański biskup z Santa Cruz w Boliwii - o. Stanisław Dowlaszewicz.\nObrzęd święceń miał miejsce w sobotnie przedpołudnie podczas mszy św., której o godz. 10.30 w naszej bazylice w koncelebrze licznie zebranych prezbiterów przewodniczył bp Dowlaszewicz. W kazaniu Ojciec Biskup dziękował i gratulował rodzicom braci wybranych do stanu prezbiteratu, a samych wybranych prosił: "Macie być kapłanami na wzór Chrystusa. Macie być tacy jak On. Macie swoim życiem, przykładem, świadectwem upiększać oblicze Kościoła, dzisiejszego Kościoła, tak jak zrobił to św. Franciszek, który naprawił Kościół w Jego stylu". Kaznodzieja przestrzegał ich również, aby nie byli kapłanami 'light' (z ang. znaczy m.in. łatwy, lekki - przyp. red.). "Nie możecie być kapłanami 'light'. 'Light' jest bez sensu, bez smaku. Macie być kapłanami Jezusa Chrystusa, którzy pójdą i będą mówić, że warto iść za Chrystusem, że warto poświęcić swoje życie dla Niego, że warto z Nim i na Nim budować" - mobilizował.\nW dniu święceń popołudniu Bracia Neoprezbiterzy otrzymali też od władz zakonnych skierowanie do miejsc, w których w najbliższym roku podejmą pracę duszpasterską. I tak: o. Piotr Dąbek będzie posługiwał w Zielonej Górze, o. Stanisław Nuckowski - we Lwowie, o. Witold Słowik - w Rychwałdzie, o. Łukasz Ścieszka - w Sanoku, a o. Piotr Wojnowski - w Jaśle.\nW skierowanym do współbraci kazaniu o. Kazimierz zwrócił uwagę, że jeśli po tylu latach mają za co dziękować, to przede wszystkim za to, że Bóg ciągle pozostał w ich życiu najważniejszy. Zachęcał też, aby podtrzymywali w sobie entuzjazm, jaki towarzyszył im 25 lat temu, kiedy jako dwudziestoparoletni młodzieńcy rozpoczynali kapłańskie życie, ale też, by ubogacali się ciągle nowymi doświadczeniami. Natomiast przełożony naszej prowincji zakonnej - o. Jarosław Zachariasz życzył jubilatom coraz większego zatapiania się w miłość Bożą, która nie liczy lat i zasług, ale ciągle po prostu kocha.\nW tym roku świętowaliśmy 800-lecie istnienia Zakonu Franciszkanów. Bardzo miłym gestem było wspólne przejście wszystkich synów i córek św. Franciszka przez Drogę Trzech Tysiącleci. Bracia nieśli procesyjnie ogromny wizerunek Krzyża San Damiano.\nWypuszczono również gołębie - symbol Pokoju i Dobra. Wieczorem natomiast miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu - niezwykła chwila ciszy po całodziennym, radosnym zgiełku. Bracia razem z innymi osobami z grupy rozdawali również Lednicką Liturgię Godzin (brewiarz) wszystkim uczestnikom spotkania.\nW strugach wieczornego deszczu, w tym roku Chrystusa jako swego Pana wybrało około 75 tys. młodych ludzi z Polski a także i Europy.\ntekst: br. Tomasz Dwernicki\nWyżsi przełożeni naszego zakonu mają obowiązek podczas swej 4-letniej kadencji dwukrotnie zwizytować wszystkie klasztory znajdujące się w ich jurysdykcji. Pierwsza wiztacja ma zawsze miejsce w pierwszym roku urzędowania, druga natomiast - pod koniec kadencji.\nPrzedsiębiorstwo Remontowo-Handlowe "BOBREK" z Dąbrowy Górniczej, które od rozpoczęcia remontu naszego seminarium wspiera go znaczna pomocą finansową i materialną, zostało wyróżnione Nagrodą Prowincji.\nMiało to miejsce w naszej Bazylice podczas uroczystej Mszy św. , której w uroczystość patrona prowincji św. Antoniego (13 czerwca) przewodniczył wyższy przełożony krakowskich franciszkanów - o. Jarosław Zachariasz. Nagrodę odebrały obecne na Eucharystii dwie współwłaścicielki firmy - panie Teresa Niewiadomska i Jadwiga Małek.\n"To jest dla nas zobowiązanie. Nie chcemy, aby ten wkład Państwa poszedł na marne. Zapewne mają tego świadomość także bracia klerycy. Dlatego w nowych i wyremontowanych pomieszczeniach swojego seminarium będą się starać jak najlepiej poznawać Chrystusa, by później iść w świat i głosić Go, przybliżać Go tym wszystkim, którzy potrzebują ewangelicznej prawdy, którzy potrzebują miłości, którą trzeba udzielać tak hojnie i bezinteresownie, jak nasi dobrodzieje" - mówił Ojciec Prowincjał.\nDotychczas Nagrodą Prowincji oraz wpisem do Księgi Przyjaciół Zakonu zostali uhonorowani: prof. Tadeusz Chrzanowski - przewodniczący Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, prof. Marian Kołodziej - wybitny scenograf i artysta plastyk, dr Czesław Żurowski - krakowski lekarz, specjalista z dziedziny nauk medycznych, dr Anna Głuszko- przemyski lekarz stomatolog, mgr Stanisław Hrabia - muzykolog z Uniwersytetu Jagiellońskiego, nasz wykładowca muzyki koscielnej, Zbigniew Jóźwik - lubelski przyrodnik i artysta grafik, filantropi i darczyńcy: Samuel i Anna Mbazuigwe, Helena Grodzka - ze Stanów Zjednoczonych oraz Ludwik Gajda, który 62 lata był organistą w kościele franciszkańskim w Przemyślu.\nZbliżamy się do końca kolejnego roku akademickiego i formacyjnego. Na jego zakończenie wydany został kolejny - już 17. numer naszego seminaryjnego pisemka.\n"W okresie od marca do maja wiele się wydarzyło w naszym seminarium. Z łaski Bożej przeżyliśmy radość Zmartwychwstania Pańskiego, a w ostatnim czasie świecenia kapłańskie naszych braci. Otoczmy ich szczególną modlitwą, by podołali posłudze, jaką powierzył im Chrystus" - pisze we "Wstępniaku" redaktor naczelny pisemka, br. Tomasz Dwernicki. "Na zbliżające się wakacje życzymy wszystkim, by były one przeżyte razem, a może lepiej powiedzieć, zwłaszcza z Panem Bogiem!" - kończy br. Tomasz.\nZachęcamy do pobierania nowego numeru "Franciszkańskiej 4" w formacie PDF.\nFranciszkańska 4 nr 17 (III-VI 2009)\nW imieniu całego "kolegium redakcyjnego" życzę przyjemnej lektury!\nWSZYSTKIM ODWIEDZAJĄCYM NASZĄ STRONĘ ŻYCZYMY UDANYCH WAKACJI, ABY BYŁY CZASEM ODPOCZYNKU I ZABAWY, A TAKŻE ODNAJDYWANIEM BOGA W OTACZAJĄCYM NAS ŚWIECIE. NATOMIAST WSZYSTKIM, KTÓRZY NA WAKACJE MUSZĄ JESZCZE POCZEKAĆ LUB W CZASIE WAKACJI PRACUJĄ ŻYCZYMY ABY UDAŁO IM SIĘ ODNALEŹĆ CHOĆ CHWILĘ ODPOCZYNKU I REGENERACJI SIŁ. WSZYSTKIM ŻYCZYMY BOŻEGO BŁOGOSŁAWIEŃSTWA\nW dniach 13-22 lipca br. bracia, którzy we wrześniu tego roku mają odbyć II Nowicjat (miesięczne przygotowanie do ślubów wieczystych) oraz inni bracia z kursu IV pielgrzymowali do miejsc naznaczonych ziemskim życiem naszego Zakonodawcy - św. Franciszka.\nNa trasie pielgrzymiej drogi znalazły się m.in. Padwa, Greccio, La Foresta, Fonte Colombo, Poggio Bustone, Siena, Alwernia, Carceri, Porcjunkula, San Damiano, Rivotorto no i oczywiście sam Asyż. Po drodze zajechaliśmy również do Wiednia, Florencji i Wenecji.\nBył to czas obfitujący w wiele głębokich przeżyć, podczas którego w namacalny sposób można było doświadczyć obecności św. Franciszka.\nNaszym przewodnikiem po ziemi włoskiej był seminaryjny wychowawca - br. Bartosz Pawłowski, a w wyjeździe brali udział bracia: Andrzej Kras (klasztor w Sanoku), Dariusz Kosturkiewicz (klasztor w Rychwałdzie), Michał Storta (juniorat w Wuerzburgu w Niemczech) oraz z seminarium w Krakowie bracia: Jakub Pałuska, Marcin Urbański, Marian Michasiów, Ayub Mwenda i Raymond Ogutu.\nW dniach od 26 lipca do 01 sierpnia w Kalwarii Pacławskiej k. Przemyśla przeżywamy 22 Franciszkańskie Spotkanie Młodych (FSM). W tym roku hasło Spotkania to: "Z Franciszkiem i Klarą... wybieramy Życie".\nWięcej informacji na temat Spotkania, program i liczne galerie znajdziecie na stronie www.poranafsm.pl\nZapraszamy wszystkich, którzy chcą w czasie wakacji przeżyć kilka dni refleksji, modlitwy i radości.