BACHANALIOWE VARIÉTÉS (Dionysos Recidivus) | WIZJA LOKALNA\n1 005 312 wizyt\nBACHANALIOWE VARIÉTÉS (Dionysos Recidivus)\n4 lipca, 2010 — Stanisław Błaszczyna\nBachus – bóg wina, płodności i urodzaju (tak, jak go widział i namalował Velazquez)\nDionizje, bacchanalia, orgie, karnawał… zmysły spuszczone z postronka, zwierzę rozprawia się w człowieku z rozumem. Rozsądek gubi się w rozpętanej chuci. Wyzwolenie z norm – nakazów i zakazów – poczucie archetypicznej wolności, szał powrotu do świata niczym nie skrępowanych instynktów. Moment oddania się siłom popędu – mocy, która kreowała nas – w naszej nieświadomości – przez miliony lat.\nEkstaza łączenia się z Ponadczasowym, Nieogarniętym, Bezkresnym i Niepojętym.\nPowrót do Boga, czy też do Diabła?\nA może do tego samego Źródła, gdzie boskość i diabelskość wirują razem w kosmicznym Tańcu Stworzenia i Wiecznego Powrotu?\nPoczucie w trzewiach – podbrzuszu, łonie i jądrach – tam gdzie poczyna się nowe życie; gdzie krew zaczyna krążyć szybciej i pulsować w żyłach – to krwawe wino gotujące się w naczyniu płodności.\nPłomień, który podsyca, trawi i oczyszcza.\nPożądamy, łakniemy i gasimy pragnienie. Spalamy się i odradzamy.\nWieczność chwili – chwila Wieczności. W Jednym.\nMotyw bachanalii przewijał się w malarstwie europejskim przez wszystkie epoki. Przy czym, istotna była nie tylko jego treść, ale i estetyczne możliwości jakie ów temat dostarczał twórcom. Każdy z nich mógł bowiem zaadoptować bachanalia do ekspresji swojego stylu, osobowości – własnej artystycznej koncepcji.\n1. Guilio Romano ( „Bacchanalia”. Fresk z Palazzo Ducale w Mantui.)\nSztuka Renesansu pod pretekstem humanizmu popularyzowała także rysy pogańskie, czerpiąc pełnymi garściami z kultur starożytnych, przed-chrześcijańskich. Tym samym tworzył się klimat, w którym Europa mogła dążyć wprost do Oświecenia. Korzystał z tego również Romantyzm. Swoje apogeum zaś neopoganizm znalazł w dionizyjskim nietzscheaniźmie.\n2. Andrea Mantegna ( „Bachanalie z Sylenem” ).\nMantegna, skądinąd wirtuoz perspektywy, tu, w swych „Bachanaliach z Sylenem”, prezentuje nam kompozycję dość płaską, szeregową. Ale już ten jego „ponuryzm” widoczny jest doskonale – nawet z tak kipiącego siłami witalnymi wydarzenia, jakim było święto boga wina i płodności, Mantegna robi w tym sztychu paradę udramatyzowanych smutasów.\nAż trudo uwierzyć, że ten tłusty i obrzydliwy Sylen był kompanem i nauczycielem Dionizosa. Największy pijak w mitologii, był ponoć także największym mędrcem. Może więc jednak Mantegna jest jednym z tych niewielu interpretatorów bachanalii, który trafia w ich ciemne jądro?\n3. Nicolas Poussin ( „Bachanalie przed statuą Pana” ).\nPoussin, największy klasyk XVII wiecznej Francji, zapatrzony w antyk, przesiąknięty już kartezjanizmem, ale na swój sposób… zesztywaniały. Wystudiowana do granic sztuczności kompozycja, każda postać staje się modelowa – klasyczny ideał piękna ulega w obrazach Poussina pewnemu skostnieniu. Mit zostaje poddany tutaj nadmiernej intelektualizacji, która okazuje się dla niego zabójcza.\n4. Tycjan ( „Bachanalia Andrian” ).\nPłótno to przypomina nieco Poussina, ale wielki Wenecjanin idzie tu o wiele dalej, niż spętany klasycyzmem Francuz Mikołaj. Przede wszystkim „rozpuszcza” swoje postacie, które mają w tej przestrzeni na tyle swobody, że wchodzą w dość spontaniczne między sobą relacje – czego efektem jest większa naturalność kompozycji. Z jednym wyjątkiem: goła laska przeciągająca się w prawym dolnym rogu płótna. Trochę ni przypiął, ni przyłatał… Może to rodzaj haraczu, jaki spłacał Tycjan modnemu w jego czasie, leżącemu aktowi kobiecemu, z którego tak dumna była wenecka szkółka?\n5. Pablo Picasso ( „Bachanalia” – wedle Tycjana).\nSzkoda, że nie możemy zobaczyć tego obrazu w całej jego okazałości. Dopiero wtedy bowiem moglibyśmy docenić twórczy wysiłek Picassa, który po dekompozycji dzieła Tycjana dokonuje syntezy – scala swoją wizję za pomocą własnego języka, wychwytuje ten z pozoru bezładny kalejdoskop kształtów i barw, zamieniając go w coś monumentalnego, ale i żywego zarazem.\nObraz ten przypomina mi słynną „Guernicę”, z tym, że „Guernica” była orgią destrukcji, zaś „Bachanalie” są orgią witalności.\nLubię Picassa z tysiąca różnych powodów (choć niektóre jego płótna wydają mi się po prostu szkaradne). Będąc jednym z największych artystów współczesnych (jeśli nie największym), nie zanegował całego dziedzictwa malarstwa europejskiego (jak uczyniło to – często z dezynwoltury, a czasami i ze zwykłego lenistwa – wielu zarozumialców sztuki współczesnej), lecz dokonał swoistej transforamacji tego malarstwa, przenosząc je w naszą epokę i nadając mu inne znaczenie. (Warto przypomnieć, że spod ręki Picassa wyszło np. 58 różnych wersji „Dworek” Velazqueza, także ponad 50 wariacji na temat „Śniadania na trawie” Maneta). Picasso nie odrzucił sztuki swoich mistrzów – ale się z nią zmierzył. W efekcie udowodnił, że jest im co najmnij równy.\n6. Peter Paul Rubens ( „Bacchanalia” ).\nMój faworyt. Któż inny, jak nie Rubens ze swoim ekstatycznym rozbuchaniem koloru i kompozycji nadaje się na najlepszego bachanalistę?\nWarto zwrócić uwagę, jak jego podejście do tematu jest oryginalne i niebanalne: nie spotkamy tu frywolnej orgietki (zabawiających się winem, śpiewem i kobietami) drobnych pijaczków. Są natomiast masywne, diablopodobne, parzystokopytne opoje – rozsadzane przez siły bynajmniej nie wegetatywne. Bujnie ucieleśnione macierzyństwo, niczym weneryczny relikt z Willendorfu; nieokiełznana włochata samczość – doprowadzająca do orgazmu samice mocne i namiętne; zatrważająca zaś samiczki płoche, słabe i bojaźliwe (bo zarówno jednym, jak i drugim kojarząca się z diabelskością).\nGenialna kompozycja: jedno wielkie – organiczne wręcz! – kłębowisko upoj(o)nej, kipiącej, przelewającej się elan vitale.\n7. Henryk Siemiradzki ( „Bachanalie” ).\nW obrazie Siemiradzkiego widzimy już tę XIX-wieczną mgiełkę dekadencji, ale jest również lekkość, całkiem znośna zresztą. Pan Henryk bez większych ceregieli przerzucał się z tamatów biblijnych na orgiastyczny antyk, ale robił to z pełnym kolorystycznym i kompozycyjnym wdziękiem, który nawet na jego „Pochodnie Nerona” pozwala nam patrzeć, jak na barwne bukoliki.\nOglądając zaś te „Bachanalie” nie mogę się oprzeć wrażeniu, że są one takie… swojskie, niemalże kresowe – mimo dziwnych strojów panieniek i rozrywających je, uwieńczonych laurowych zielskiem, hulaszczych brodaczy.\n8. Kazimierz Sichulski ( „Bachanalia” ).\nPodejrzewam, iż Sichulski nieźle się tym obrazkiem bawił. Uwalony w czte… sorry – w trzy d… Bacchus jest tu bardziej jowialną karykaturą pijanicy, uśmiechającym się błogo satyrem, niźli samym winnym bóstwem, który ma zagrzewać do orgii. Wygląda na to, że bardziej go pociągały targane przez osły beczki wina i ich zawartość, niż ten dziewczęcy tercet (i jego zawartość).\nRadosna, jasna paleta akwareli nadaje obrazkowi lekkości i rumieńców wdzięcznej, bezpretensjonalnej bagateli.\n9. Auguste Leveque ( „Bacchanalia” )\nNa pierwszy rzut oka scenka ta wygląda niczym marzenie erotomana śniącego orgię z udziałem pięknych, modelowych wręcz kobiet, ale po głębszym wejrzeniu dostrzegamy, że płótno to jest manifestacją bardziej kobiecego, niż męskiego erotyzmu. Obraz bowiem dominują kobiety – a właściwie ich ciała. Ukazani tu mężczyźni wyglądają na jakichś takich… zapracowanych w tym swoim pożądaniu – sprawiają wrażenie, jakby byli tylko jakimiś dodatkiem – ledwie instrumentami dostarczającymi kobiecie rozkoszy. Bo to kobiety, ich erotyczna ekstaza i zmysłowe wyuzdanie, są tutaj główną treścią. Zresztą, to właśnie one brały udział pierwotnie w bacchanaliach, dopiero później dopuszczeni do nich zostali mężczyźni. Kobiety pozostały jednak liderkami kultu.\n10. Autor (mi) nieznany ( „Bacchanalia” )\nA oto sprośność mocno wyrazista choć posunięta dość w latach… mam tu na myśli satyrów, którzy jako żywo wyglądają już na dziadków. Z tym, że dziadków – jak to wyraźnie widać – jurnych. Czyli chuć stara ale jara. Przykład erotyzmu gerontologicznego, a na dodatek szelmowskiego.\nCała orgietka zdaje sie mieć miejsce w jakimś ogrodzie obfitości – tak jakby to pełne erotycznej dezynwoltury towarzystwo zbierało owoce swojego bujnego życia i nie przejmowało się żadnymi dietami i restrykcjami, zwłaszcza obyczajowej przyzwoitości zarezerwowanej dla stłamszonych i wygaszonych już seksualnie frajerów.\nNiestety, nie znam autora tej ryciny, choć odnoszę nieodparte wrażenie, że kiedy wykonywał on to swoje bachnaliowe dziełko, był dokładnie w wieku ukazanych w nim satyrów. A jeśli chodzi o styl? Chyba jednak więcej w nim baroku niż dekadencji, więcej ochoczej żywotności i popędu niż znużonego przesytem zblazowania.\n11. Benjamin Canas ( „Bacanal” ).\nObraz ten zalatuje mi jakimś magicznym surrealizmem, ale jest w nim coś solidnego, opartego na mocnych podstawach. Tłumaczyć to można tym, że Benjamin Canas był również – a może nawet przede wszystkim – architektem.\nDionizyjskie siły witalne wypełniają tu bryłowate ciała Bachusa i jego wielko-udej kobiety, które wszak – mimo swojej atletyczności – zdradzają jakiś podskórny lęk, tak jakby ulegały jednak obcej presji, np. dziwnego, ospowatego księżyca. Mamy wszelako wrażenie, że zarówno przyciąganie ziemskie, jak i muzyka jest po ich stronie.\n12. Marc Chagall ( „Bacchanalia” ).\nToporność konturów Chagalla jest tu oczywiście zamierzona – mistrz wielkim poetą był a jego skłonność do oniryzmu widoczna jest wszędzie, zwłaszcza w takich – wydawałoby się – infantylnych malowankach. Jest to jednak dziecinność poddana grze nieuświadomionych, niepokojących popędów – tych drzemiących lub skradających się bestyjek seksu.\nBachanalia, niby naiwne, ale jednak nasycone erotyzmem – krwistą czerwienią dionizyjskiego wina, która dominuje słoneczną żółć zwiewnej pogody ducha i pastoralną zieleń zmysłowej przyjemności.\n13. Miriam Brumer ( „Bacchanalia” ).\nFiguratywność bachanalii zastąpiła tu radosna feeria barw tętniącego życiem mikrokosmosu. Z abstrakcji wyłania się pulsujący organizm – przezwyciężony zostaje amorfizm materii.\nCzy patrzymy na dionizyjskie źródło?\nCzy możliwe jest aby w końcu wyłoniła się z tego apollińska harmonia?\nCzy aby na pewno tęsknimy za ładem wobec tak spontanicznej witalności?\n14. William Bouguereau ( „Bacchanalia” ).\nAkademizm zbierał cięgi przez długie dekady, aż wreszcie wrócił do łask, i to nawet wśród autentycznych koneserów sztuki, zmęczonych zagubionym estetycznie modernizmem. Już nie jest takim obciachem przyznawanie się do patrzenia przychylnym okiem na słodkawe i kolorowe dziełka Bouguereau, Gerome’a czy Alma – Tademy, w których doceniono wreszcie mistrzostwo pędzla. Bowiem niewątpliwie, aby namalować takie obrazy, trzeba być w swojej klasie mistrzem.\nJednakże rozumiem doskonale przesłanki XIX wiecznej walki nowej sztuki z akademizmem – a była to walka na śmierć i życie .\nLubię te „Bachanalie” Bouguereau – podoba mi się tu zwiewność, lekkość i atmosfera; świetliste ciała urodziwych nimfetek bałamucących odurzonego już mocno Bachusa (a może one chcą go po prostu umyć? – przed czym on się wzbrania rękami i… kopytami). Taki obrazek to wytchnienie – w momencie kiedy na niego patrzę nie odczuwam potrzeby głębi, doszukiwania się ukrytych znaczeń, odkrywania wyrafinowanego symbolizmu… Wystarcza mi jego powierzchowna „ładność”.\nNapisane w EROTYKI, MALARSTWO i SZTUKA, MITY ODWIECZNE. Tagi: adaptacja, bachanalia, bachanalie, Bachus, cywilizacja, człowiek, dionizje, Dionizos, erotyka, erotyzm, festyn, kult, malarstwo, mit, mitologia, orgia, pornografia, seks, sztuka, wino, zabawa, zmysły, święto. 59 Komentarzy »\nKomentarzy 59 to “BACHANALIOWE VARIÉTÉS (Dionysos Recidivus)”\n4 lipca, 2010 o 12:57 am\nA to moja (nie)skromna i nieporadna wersja Bouguereau’owych „Bachanalii”, czyli dość swobodna wariacja tej kompozycji, w której spodobał mi się układ ciał i ich ruch. Zależało mi na tym, by w tym szkicu to uchwycić – ową dynamiczną zwiewność postaci kobiecych otaczających oddającego się w ich… hm… ręce, podnieconego, choć statycznego, Bachusa.\n(Rysunek przeniesiony ze strony głównej wpisu.)\n4 lipca, 2010 o 7:08 am\nAni do Boga, ani do Diabła – powrót do natury. Wszak kiedyś pisałam, że w biologicznej segregacji należymy do zwierząt. Niewątpliwie autorzy owych arcydzieł mieli niezłą przyjemność tworzenia. A oglądajacy…oglądania… i…\nDla mnie najwięcej wrażeń wyzwala obraz 13.\nMyślę, że bez internetu i innych źródeł rozpusty, owe dzieła były potrzebą człowieczą :)\n4 lipca, 2010 o 11:21 pm\n„Internet jako źródło rozpusty”… Hm… ciekawy temat :)\n5 lipca, 2010 o 7:22 am\n:) prawda? „google it” jest juz zapisane w slowniku – jak tak popatrzec na dostepnosc do pornografii jednak internet górą, zdaniem moim oczywiscie, bo jakis socjologicznych badan nie robilam. I tak podchodze to tych „dziel”. Owczesne pornografie. Inaczej jeszcze nie wymyslili. Radzili sobie jak mogli :)\n5 lipca, 2010 o 7:31 am\nJa nie widzę w tych obrazach pornografii. Nawet „ówczesnej”.\n5 lipca, 2010 o 10:11 am\nPowroc do natury ;)\n5 lipca, 2010 o 10:15 am\nIwona, przecież dopiero co wróciłem z Yellowstone :)\n6 lipca, 2010 o 8:37 am\nWidac, ze bylo to dosc dawno, no i „wrociles” :)\n4 lipca, 2010 o 11:17 pm\nWitaj, widzę po moim niebycie niby niewielkie, a jednak jak dla mnie istotne zmiany na bloogu. Ot choćby kolokwialne słownictwo typu „obciach”, „laska” itd. To zaniża Twój dotychczasowy poziom, sprawia, że bloog analogicznie jak niektóre z płócien o których mówisz liczy na poklask tzw. masówki. A tak w ogóle to te obrazy może są wykonane technicznie po mistrzowsku, ale w większości są kiczowate i drętwe w odbiorze. Seks, a nawet orgietka mają jednak coś wspólnego z erotyką, zmysłowością, szybszym tętnem (choćby się tylko ograniczyło do patrzenia na nie) ;),a te płótna, chyba tylko z wyjątkiem Picasassa są „martwe”.\nJestem lekko zabiegana więc szkoda mi czasu na googlanie, ale o ile pamiętam hedonistyczne upodobania satyra do wina, muzyki, rozkoszy to należałoby stwierdzić, że większość mężczyzn to mitologiczny satyr. Problemem może być broda i nadmiar ciała, więc to jednak jakoś wyklucza młodzieńców z tego grona, ale na pociechę pozostaje im, że wszystko jeszcze przed nimi ;)\nJestem lekko oszołomiona „ruchem” na tym bloogu. Zastanawiam się usilnie gdzie jest Remigiusz, który tak Cię motywował do powrotu i pisania:)\n4 lipca, 2010 o 11:27 pm\nVelazquez, Rubens, Tycjan, Mantegna, Canas, Chagall… to według Ciebie twórcy dzieł „kiczowatych i drętwych w odbiorze”. No cóż… każdy inaczej odbiera sztukę.\n4 lipca, 2010 o 11:39 pm\nFakt, z którym tylko głupiec by się kłócił ;)\nPS Zauważ łaskawie, że mówię o odbiorze emocjonalnym, techniki „nie tykam”\n4 lipca, 2010 o 11:47 pm\nWiną za brak „odbioru emocjonalnego” nie można winić wymienionych tu malarzy, których mistrzowska klasa jest powszechnie uznana i to nie tylko przez historyków sztuki. Bardziej odpowiedzialny za to jest indyferentyzm odbiorcy, stopień zainteresowania malarstwem, wrażliwość (albo też brak wrażliwości), tzw. gust… etc.\nPonadto, jeśli ktoś np. odbiera jakieś dzieło „drętwo”, to przyczyną może być także to, że sam jest w tej sytuacji percepcyjnej „drętwy”.\n„Twój (…) blog analogicznie jak niektóre z płócien o których mówisz liczy na poklask tzw. masówki”.\nBardzo trafne spostrzeżenie. Właśnie na tym zależy mi najbardziej – na poklasku masówki ;) Dobre sobie.\n5 lipca, 2010 o 1:11 am\n– po pierwsze: nie wypowiadam się o całości twórczości wyszczególnionych przez Ciebie malarzy, a zaledwie o jej fragmentarycznym wycinku, w odniesieniu do zamieszczonych na Twoim blogów obrazów,\n– po drugie: jak juz zaznaczyłam, jest to moje subiektywne odczucie i kto wie ile jest prawdy w tym, co o nim piszesz (Ty raczej nie mozesz sie w tym temacie wiarygodnie wypowiadać),\n– po trzecie: dzieki za podarowanie mi usmiechu na dzień dobry, bo rozbawiłes mnie komentarzem, ktory jako żywo skojarzył mi sie z dowcipem o blondynce.\nPuk, puk! Kto tam? – pyta blondynka. To ja. To ja? – powtarza jak echo za glosem zza drzwi zdiwiona blondynka, kierując ku sobie palec wskazujacy :)\nZachowaleś się podobnie jak ona ironizując moja wypowiedź, gdy tym czasem to Ty w swoich komentarzach do zamieszczonych obrazów piszesz wypowiadając sie z naleznym im namaszczeniem : laska, obciach, itp. Rzeczywiście wlasciwe slowa do tej miary malarzy ;)\nPS. Subiektywność nie wyklucza indyferentyzmu, a indyferentyzm subiektywizmu.\nA co do do gdybania o analogicznej percepcyjnej sytuacji to nie ośmieliłabym się do takiego gdybania o partnerze bo musiałabym wówczas szczerze odpowiedzieć na pytanie dlaczego tak on na mnie nie działa, a to mogłby mu sprawić przykrość. Nie cierpię takich sytuacji :)\n5 lipca, 2010 o 6:56 pm\nNigdzie nie jest powiedziane, że do „tej miary malarzy” należy podchodzić na klęczkach (zwłaszcza, że zajmują się tu oni tematem dość frywolnym, by nie napisać wyuzdanym i „nieprzyzwoitym”).\nUżyłem kolokwializmów (a wiesz, że robię to rzadko), bo akurat uznałem, że można ich tutaj – i w tym kontekście – użyć.\nPiszesz: „Ty raczej nie mozesz sie w tym temacie wiarygodnie wypowiadać”.\nZresztą, nie za bardzo rozumiem do czego to odnosisz.\n5 lipca, 2010 o 2:59 pm\nNie lubię rozpusty, ani rozpustników, ale życie jest rozpustne i rozpasane jak na tych obrazach i mam na myśli naturę, nie samych ludzi konkretnie.\nPodoba mi się pana szkic i „Bachanalie” Bouguereau jest z tych wszystkich scen, najbardziej romantyczna, jasna. Kojarzy mi się, to uwodzenie z filmem „Fortepian” . Tamten mężczyzna, przypomina mi nieco tego rogatego Bachusa i sama scena jakoś mi się kojarzy, choć postaci kobiecych jest znacznie więcej, to magia podobna :)\nTrochę się wczytałam w komentarze powyżej i myślę, że to dobrze czasem dotrzeć do masowego, zwyczajnego, a nawet prostego odbiorcy, choćby po to, żeby uwrażliwić go na to, na co być może nigdy nie zwróciłby uwagi. Pomóc mu rozwinąć skrzydła, wzlecieć odrobinę wyżej.\nCóż jest warte pisanie w sieci, jeśli brak właściwego odbiorcy, czytelnika o intelekcie, zbliżonym do publikowanych treści ?\nTrzeba, zadać sobie pytanie, czy pisać tu, czy może gdzieś indziej, tam, gdzie jest być może nasze właściwe, najwłaściwsze miejsce?\nPozdrawiam serdecznie i dziękuję za pozytywną inspirację:)\n5 lipca, 2010 o 7:36 pm\nWbrew pozorom te obrazy nie mają za temat rozpusty, choć zachowanie ukazanych na nich ludzi wydaje się rozpustne.\nMoim zdaniem, mówiąc o istocie, specyfice – tym „jądrze” bachanalii, nie można ich redukować tylko li do pofolgowania własnej chuci, lubieżności, napadu jakiegoś sprośnego szału… To coś więcej jak zwierzęcy seks, dekadencka orgia, a nawet więcej jak ludzka erotyka – to zagłębienie się w przestrzeni mitycznej (nie bez kozery głównym bohaterem i prowodyrem jest tu postać mityczna Bachus, który uosabia archetypiczny obraz odwiecznej siły popędowej i (pro)kreacyjnej, wypełnionej energią, potencją, animuszem, spontanicznością, nieskrępowaniem i żywotnością.\nPS. Aviko, pisząc tu i publikując nie robie tego z myślą o konkretnym odbiorcy. Zajmuję się tym, co mnie interesuje, a czasem i pasjonuje. Bardziej zależy mi na odbiorze jakościowym, niż ilościowym. Odpisując więc Sarnie, że „najbardziej mi zależy” na „poklasku masówki”, pisałem to oczywiście z przekąsem i ironią, bo tak naprawdę to wogóle mi na tym nie zależy i oczywiście na to nie liczę, bo byłoby to po prostu nie tylko naiwną dziecinadą, ale i złudzeniem.\nPiszę tutaj o tematach, które raczej nie znajdują się w sferze zainteresowań tzw. „masowego” odbiorcy – z czego naturalnie zdaję sobie sprawę. Co oczywiście nie oznacza, że ja takim „masowym” czytelnikiem pogardzam i że puszę się obrastając w piórka ze świadomością przynależności do jakiejś tam „elity”.\nJednym słowem: staram sie pisać dość prosto i zrozumiale, podejmując przy tym nawet skomplikowane i trudne zagadnienia.\nCzy mi się to udaje?\n6 lipca, 2010 o 3:19 am\nLogosie, zaprzeczasz, jakoby te obrazy mialy za temat wylacznie rozpuste, folgowanie wlasnej chuci (Twoje okreslenie). A gdyby mialy – to byloby cos niewlasciwego? Co jest niestosownego w rozpuscie, w zwierzecym seksie, dekadenckich orgiach?\n6 lipca, 2010 o 7:23 am\nTak, zaprzeczam, że te obrazy mają za temat wyłącznie rozpustę, folgowanie własnej chuci., bo nie mają. Gdyż znaczenie bachanalii jest głębsze niż to (a przekonać się o tym można wchodząc nieco głębiej w temat, w jego warstwę kulturową, mitologiczną).\n„A gdyby mialy – to byłoby coś niewłaściwego?”\nA to już jest Twoja supozycja (ja nigdzie nie poddaję tego zjawiska ocenie moralnej).\n„Co jest niestosownego w rozpuscie, w zwierzęcym seksie, dekadenckich orgiach?”\nPonownie: nie oceniam bachanalii pod względem etycznym, stosowności czy też niestosowności…\nAle to mogłoby dać do myślenia: zdecydowana większość ludzi uważa rozpustę, zwierzęcy seks (w wykonaniu ludzi, oczywiście), dekadenckie orgie za niestosowne. Nie uważasz? Zwłaszcza jeśli miałyby się one nagle odbyć w miejscu publicznym, np. na Polach Elizejskich, na trawniku przed Białym Domem, czy na placu przed Royal Albert Hall (i zapewne również i Ty uznałabyś takie zachowanie za niestosowne).\n6 lipca, 2010 o 7:50 am\nChyba sie nie rozumiemy. Podkreslasz, ze te obrazy nie maja za temat rozpusty, a esencje bacchanaliow, ktora znam (nie z doswiadczenia, byc moze niestety). Otoz ja sie wlasnie tej ESENCJI nie moge dopatrzec, moim zdaniem na obrazach widac (z nielicznymi wyjatkami) wylacznie wstep do orgii, pragnienie rozpusty przy zachowaniu kontroli. Wiem, jakie jest znaczenie bacchanaliow, uwazam, ze tego tu nie widac.\nOwszem, wiekszosc ludzi zapewne uznalaby zwierzecy seks i dekadenckie orgie za cos niestosownego. Ja sie do owej wiekszosci ludzi nie zaliczam i pozwol, ze to ostatnie, co zdradze na temat mojego stanowiska w tej sprawie.\n6 lipca, 2010 o 8:27 am\nZaprzeczam, jakoby te obrazy mialy za temat wyłącznie rozpustę.\n„… to ostatnie, co zdradze na temat mojego stanowiska w tej sprawie”.\nCzyżby autocenzura? ;)\n6 lipca, 2010 o 1:22 pm\nMozesz to uznac za autocenzure :)\n5 lipca, 2010 o 3:45 pm\nNie podobaja mi sie te obrazy, choc temat wdzieczny. Widze w wiekszosci przemozne pragnienie dobrej zabawy, zatracenia sie, ale samego zatracenia nie widze u nikogo poza Levequem (chyba tak poprawnie odmienia sie jego nazwisko). Podobnie jak Sarna u wiekszosci postaci widze dretwe pozy, patrzac zas na obraz Leveque’a widze ruch, taniec, szalenstwo i sile gestow. Innym nie udalo sie przekazac dzikosci.\nSam koncept bacchanalii jest bardzo ciekawy, a ja wlasnie z Guciem czytam na glos (tzn. ja czytam, a on slucha – mamy taka „swiecka tradycje” czytania ksiazek na glos) „The Secret History” Donny Tartt (powiesc, ktora po raz pierwszy czytalam w liceum i do ktorej chcialam powrocic), gdzie wszystko kreci sie wokol rezultatu bacchanalii…\n5 lipca, 2010 o 4:45 pm\nPiszesz Chihiro, że nie podobają Ci się te obrazy. Kwestia gustu, (o którym zresztą, jak najbardziej można dyskutować ;) )\nJa nie dobierałem ich na zasadzie tego, co mi się podoba, lecz raczej pod kątem różnorodności i specyfiki ujęcia tematu. Tak więc, jedne obrazy podobają mi się bardziej, inne zaś mniej.\nBez wątpienia arcydziełem dla mnie jest płótno Rubensa, o którym nota bene można całą książkę napisać. Ciekawy jest Canas, niezwykły Brumer, ładny Bouguereau, malowniczy Siemiradzki, ciepły Sichulski, mistrzowski (przynajmniej kolorystycznie) Velazquez…\nNie mogę się zgodzić, że większość postaci ukazanych na tych obrazach jest drętwa. Ja nie odnoszę takiego wrażenia, z wyjątkiem, być możę, Pussina i nieco Tycjana.\nMoim zdaniem jesteś niesprawiedliwa wobec tych płócień pakując ich do jednego worka z etykietką: „be”.\nA może jednak, wbrew temu co piszesz o jego „wdzięczności”, nie podoba Ci się sam temat (to by również tłumaczyło Twoje odrzucenie tych obrazów en bloc ;) )\n6 lipca, 2010 o 3:26 am\nNie podobaja mi sie te obrazy dlatego, ze – jak napisalam – uwazam, iz ich autorom nie udalo sie pokazac dzikosci i szalu uniesienia. Odnosze wrazenie, ze postaci przedstawione maja nad soba kontrole. Nie pakuje wszystkich do jednego worka, po prostu podales kilkanascie obrazow, ktore moim zdaniem nie sa udane.\nI na pewno absolutnie nie mozna tu stosowac nadinterpretacji, ze sam temat mi sie nie podoba. Podoba, i to bardzo :)\nFaktem jest jednak, ze nie gustuje generalnie ani w malarstwie Rubensa, ani Siemiradzkiego, Poussina czy Tycjana, ani takze Picassa czy Chagalla (choc niektore obrazy Chagalla uznaje za ciekawe i kolorystycznie przemawiaja do mnie). Wyznaje kompletnie inną estetyke, inni artysci sa mi bliscy, na pewno nie ci, ktorych obrazy tu pokazales. Nie ma to zwiazku z tematem, ale bardziej z techniką i klimatem.\n6 lipca, 2010 o 9:25 am\nTwierdzisz, że to co widzimy to nie orgia i rozpusta, to coś więcej i jednocześnie piszesz , że „Bacchus jest tu bardziej jowialną karykaturą pijanicy, uśmiechającym się błogo satyrem, niźli samym winnym bóstwem, który ma zagrzewać do orgii.” Czyli jednak bóstwo zagrzewające do orgii?\nPiszesz, że uosobieniem jądra bachanalii jest Bachus, który „uosabia archetypiczny obraz odwiecznej siły popędowej i (pro)kreacyjnej, wypełnionej energią, potencją, animuszem, spontanicznością, nieskrępowaniem i żywotnością” . Tymczasem elementem wspólnym dla prawie wszystkich tych płócien jest pojemnik na trunek: butelka, dzban, etc, więc to chyba ów trunek jest uosobieniem jądra bachanalii ;) Odwieczna prawda o trunku: dodawanie sobie animuszu , spontan, nieskrępowanie. Z tym popędem po trunku to ja bym jednak poważnie pogdybała, bo czasami trunek sprawia, że z satyra pozostaje tylko satyra :)\nJak już uzgodniliśmy, każdy odbiera sztukę po swojemu. Lubię Rubensa, za jego kolory, rozpasanie i łagodną kreskę, ale próbuję zrozumieć Twój męski punkt widzenia, wychwycić ową kipiącą witalność i jakoś nie potrafię. Te rozdęte, nieforemne ciała wyglądają jak chore, są odpychające. Ucieleśnienie macierzyństwa sprawia wrażenie ucieleśnienia upojenia alkoholowego. W jednym się z Tobą zgadzam w 100% . To nie są „drobni pijaczkowie”, to zaawansowani opoje. O niebo więcej witalności znajduję u Leveque. Ów charakterystyczny dla kobiety uśmiech, zmysłowe kocie przeciągnięcie ciała w dreszczu rozkoszy …\nWygląda na to, że więcej takich jak ja a-społecznych osobników się tu ujawniło;). Zastanawiające jak wiele wspólnego w sposobie postrzegania mam właśnie z Chihiro (którą notabene pozwalam sobie niniejszym pozdrowić).\n6 lipca, 2010 o 5:10 pm\nTwierdzę, że to co widzimy, to nie tylko orgia i rozpusta.\nGłębsze znaczenie tego, co także reprezsentują bacchanalia, starałem się wyrazić w tekście rozpoczynającym ten wpis.\nJeśli zaś chodzi o same obrazy – to towarzyszące im opisy są jedynie moimi subiektywnymi interpretacjami, (z którymi nie każdy musi się zgadzać).\nNie widzę nic dziwnego w tym, że na większości z tych obrazów widać „pojemnik na trunek”. Wszak Bachus był również bogiem wina, a nieodłącznym elementem bacchanalii było alkoholowe upojenie. Oczywiście, nieodłącznym elementem był również seks… do momentu, kiedy towarzystwo było jeszcze w stanie go uprawiać :)\nProponuje, by się jednak nieco bliżej przyjrzeć tym obrazom. Wtedy można dostrzec jak bardzo się one od siebie różnią. (Na pewno inny byłby ich odbiór, gdyby można je było zobaczyć w oryginale, i z bliska.)\nNo i jeszcze ten Rubens.\nJa w swojej interpretacji jego obrazu piszę wyraźnie o odpychającym entuorage’u tego płótna:\n„Są natomiast masywne, diablopodobne, parzystokopytne opoje – rozsadzane przez siły bynajmniej nie wegetatywne. Bujnie ucieleśnione macierzyństwo, niczym weneryczny relikt z Willendorfu; nieokiełznana włochata samczość – doprowadzająca do orgazmu samice mocne i namiętne; zatrważająca zaś samiczki płoche, słabe i bojaźliwe (bo zarówno jednym, jak i drugim kojarząca się z diabelskością).”\nZważ także, że ja nie napisałem, że ta kobieta karmiąca jest ucieleśnieniem macierzyństwa, tylko „bujnie ucieleśnionym macierzyństwem”. A to jest jednak różnica.\nA… i nie zgadzam się jeszcze z jednym. Mianowicie z tym, że kreska Rubensa jest „delikatna”. Nie, ona jest gwałtowna, zdecydowana, zamaszysta, mocna, konkretna…\nAleż oczywiście, że Bacchus, oprócz tego, że był bogiem urodzaju, popędu płciowego i płodności, był także jednym wielkim bukłakiem na wino :)\nA jego skórka – nie tyle za młodu, co już za oseskostwa – przesiąkła trunkiem, co doskonale, moim zdaniem, przedstawił Guido Reni:\nGuido Reni („Pijący Bachus”)\n7 lipca, 2010 o 6:12 pm\nPrzeczytałam tekst jeszcze raz, tym razem uważniej i muszę przyznać Ci rację.\nNo ba! na pewno byłoby lepiej móc zobaczyć te obrazy w realu, ale … ;) Może nawet w tym tkwi przyczyna różnicy interpretacji Twojej i blogowiczów. Chropowata faktura farby, ślad prowadzenia pędzla, gra światła, nawet rama obrazu tworzą klimat, a w okienku bloga widzimy fragment nijakiej, bo „kredowej kartki kalendarza”.\nZ ta kreską Rubensa nie zrozumiałeś mnie. Ja nie użyłam zwrotu delikatna, a łagodna. Łagodna mimo że zdecydowana i zamaszysta. Chciałam powiedzieć, że lubię linię o niekanciastych konturach, ciągłą, a nie przerywaną i ostrą. Linia Rubensa jest również łagodna z tego względu, że rozmywa ją gra światła.\nPS Muszę przyznać, że Miziol ma zawsze oryginalne i ciekawe komentarze. Zauważyłam, że zwraca uwagę na aspekty, które umykają uwadze innych. Poza tym to męski rodzyn w gronie komentujących więc dobrze jest móc poznać męski punkt widzenia.\n7 lipca, 2010 o 8:11 pm\nJestem gotów zgodzić się z tym, że kreska Rubensa jest miejscami łagodna, choć może jednak lepiej byłoby ją nazwać… miękką. Poza tym kreska kojarzy się raczej z linią prostą, lub zbliżoną do prostej. Natomiast Rubens nie używa prawie wogóle form kanciastych, prostolinijnych – tylko zaokrąglonych, obłych (i nie dotyczy to jedynie owych słynnych „rubensowskich kształtów”), często nawet dość fantazyjnie „zakręconych”.\nDawniej Rubens wydawał mi się przesadnie wybujały, trochę taki gruboskórny, może nawet lekko „prostacki” i „dosłowny”, nacechowany barwnym przesytem i nadużywający przerośniętej nieco formy. Ale kiedy przyjrzałem się mu bliżej – wlaśnie „na żywo”, w wielu galerich – to tę jego obfitość zaakceptowałem a nawet polubiłem i obecnie jest on jednym z moich najbardziej ulubionych malarzy. To był zresztą człowiek, którego rozsadzała energia życiowa (nie znam wśród malarzy kogoś, kto by mu w tym dorównywał – aby się o tym przekonać wystarczy, choć z grubsza, zapoznać się z jego biografią). I to wszystko przekładało się na jego malarstwo – ten cały bujny witalizm.\nI jeszcze jedno. Dla mnie jest on przykładem malarza, którego obrazy zdecydowanie zyskują, kiedy się je widzi bezpośrednio. A nie ze wszystkimi artystami pędzla tak bywa. Np. Velazquez, którego zawsze bardzo lubiłem (znając go jedynie z reprodukcji), sporo u mnie stracił, kiedy go zobaczyłem z bliska w madryckim Prado (galeria ta posiada największy zbiór „velaquezów” na świecie, podobnie zresztą jak obrazów Goyi).\nAle o tym to można pisać i pisać… ;)\nPS. Chwalisz Miziola za bycie „męskim rodzynem”, dzięki czemu możesz poznać „męski punkt widzenia”. A ja to co? :) Twoim zdaniem nie reprezentuję „męskiego punktu widzenia”? :)\n7 lipca, 2010 o 11:48 pm\nW pierwszej chwili napisałam „miękka”, by za chwilę poprawić na „łagodna” :) Jestem kompletnym dyletantem w dziedzinie światowego malarstwa. Moje komentarze to mój sposób widzenia. Mam swoje ulubione obrazy ale nie mam swojego szczególnie ulubionego malarza.\nO Tobie jako „męskim rodzynie” nie wspomniałam, bo sądziłam że to oczywiste ;), a poza tym pisałam o komentujących, a Ty tu jesteś „gospodarz”\n6 lipca, 2010 o 9:27 am\nDosyć znaczący wydaje się być fakt, że takie bachanalia odbywają się tylko w tzw. „ubranych” społecznościach, gdzie na codzień ciało jest zasłoniete. W plemionach, które nie używaja odzieży i „utensylia” są cały czas obnażone, sprawy seksu są traktowane bardzo prywatnie i bez tak wielkich emocji jak w naszej kulturze. Myślę, że sporo tutaj wplywu mediow, dla których nagość i seks są jeszcze jednym sposobem przyciągnięcia uwagi potencjalnych odbiorców. Współczesne wideoklipy bardzo często ocierają się o granice pornografii. Szczegolnie, jeśli kawałek (muzyczny) niezbyt „ambitny”. Tego się nie słucha, tylko ogląda.\nEpatowanie seksem to rzecz jasna domena kobiet. Ciało jest ich potężną bronią, z której robią doskonały użytek.\nDlatego też ten goły facet na obrazie Leveque’a jest trochę nijaki. On jest tam mniej ważny. Goły mężczyzna nie jest dla kobiety obiektem pożądania. Ubrany w drogi garnitur od Armaniego – jak najbardziej.\n6 lipca, 2010 o 1:24 pm\n„Goły mężczyzna nie jest dla kobiety obiektem pożądania. Ubrany w drogi garnitur od Armaniego – jak najbardziej”\nHmm, zależy dla jakiej kobiety.\nMyślę sobie, że mężczyźni raczej obserwują niż zdobywają kobiety – są zdobywani poprzez kobiece zaloty. Istotą piękna o jakim tu mowa, jest mowa ciała, i gdyby mężczyna na tym obrazie emanował widzialnym oddziaływaniem na zmysły zadziałałby na mnie. Śmiem powiedzieć, że faceci często są „bezpłciowi”, są nijacy i dopiero zachowanie kobiet ich uaktywnia. Zastanawiam się, czy to jest odwieczna prawidłowość czy kłam? Dlaczego mężczynom nie wypada kobiety doprowadzić do szału kusząc ją swoją nagością?\nDlaczego nie ma tu rozebranych, pieknie namalowanych panów? Też by mnie rozgrzało.\n6 lipca, 2010 o 2:42 pm\nNiedawno przeprowadzono badania, które wykazały, że częstotliwość osiągania orgazmu przez kobiety jest wprost zależna od stanu konta ich partnerów :)\nTo by tłumaczyło miziole Twoje odniesienie kobiecego pożądania do garnituru od Armaniego.\nOrchi, seksualności kobiet i mężczyzn różnią się jednak od siebie dość znacznie. Ponadto, te różnice istnieją także w obrębie płci – każda kobieta i każdy mężczyzna reaguje na bodźce seksualne inaczej – indywidualnie, czyli po swojemu.\nOgólnie rzecz biorąc świat, w którym żyjemy wykreowany został głównie przez mężczyzn, więc dominuje w nim męskie podejście do seksu. Mężczyźni ciągle mają większą władzę na świecie od kobiet, posiadają większą ilość bogactw, więc to głównie do nich kieruje się wszelkie seksualne przynęty – jak np. reklamy, czy też inne wytwory kultury, które szukają mecenasa wśród posiadających władzę i pieniądze mężczyzn.\nI jeszcze jedno Orchi: to chyba ironia, ale jeśli chodzi o malarstwo, to mężczyzn – tak jak chciałabyś ich widzieć (czyli oddziałujących na Ciebie swoją nagością) – malowali w zasadzie tylko homoseksualiści – Michał Anioł, da Vinci, Caravaggio… ;)\n6 lipca, 2010 o 4:05 pm\nPolecam „Płeć mózgu”. Autora nie wspomnę. Tam jest wszystko wyłożone jak na patelni.\nOrchi, nagi mężczyzna może kobietę co najwyżej doprowadzić do rechotu. I to nie chodzi o to, że jemu nie wypada. On po prostu nie ma tu nic do gadania. Orgazm kobiety zależy prawie wyłącznie od niej samej, co zapewne doskonale wiesz. Mężczyzna może ewentualnie się do niego trochę przyczynić, ale jak wskazują badania,przeważnie mu się nie udaje.\nCóż, c’est la vie.\n6 lipca, 2010 o 5:13 pm\nHeh, kobietom nie wolno było malować :(\nDodam jeszcze – cóż pierwiastek kobiety w mężczyznach umożliwił pokazanie umysłu kobiecego światu.\nPonadto, jest faktem iż kobiety zostały wytresowane i zblokowane zmysłowo. Można na nie działać tylko wytrychem słownym lub wybitną gra wstępną, poruszając jej zmysły wewnętrzne jakimi są wyobraźnia, pamięć, uczucia, zdolności do tworzenia wewnętrznych obrazów…etc.\nCóż jesteśmy wyrafinowane, ale to nie zmienia faktu, że na mnie działa jednak mowa ciała mężczyzny, muszę czuć się chciana, pożądana i nie potrzeba tu żadnych słów, jeśli meżczyna jest nagi :P-\nJestem zwierzątkiem. Potrzebowałam na to kilkunastu lat, by wyzwolić się z tresury. Nie żałuję\n6 lipca, 2010 o 5:20 pm\n„Heh, kobietom nie wolno było malować”\nTo prawda, że w pierwszych wiekach malarstwa sztylugowego spotykało się bardzo mało kobiet – malarek, które zdobyłyby męskie uznanie. Choć oczywiście od tej reguły są wyjątki, a najsłynniejszym z nich jest naprawdę znakomita Artemisia Gentileschi. Tyle, że ona raczej nie przepadała za gloryfikacją męskiego ciała (miała zresztą po temu ważne i zrozumiałe powody), więc kiedy zabierała się za odmalowanie mężczyzny na płótnie, to wychodziło jej coś takiego:\nArtemisia Gentileschi ( „Judyta obcinająca głowę Holofernesowi” )\n6 lipca, 2010 o 5:36 pm\nJestem ciekawa jakie wrażenie zrobiłby na uczestnikach dawnych Dionizji teraźniejsze wybuchy karnawałowego szału. Z pewnością chuć tu większa :).\nLogosie, mamy się czuć pokrzywdzone? Nasz świat jest patriarchalny, jak najbardziej (co mnie irytuje), ale natura dała kobietom niebywałe fory. W porównaniu z mężczyznami mamy żelazne zdrowie, tak fizyczne, jak psychiczne (z fizjologii – kobiety mają sprawniejszą sieć połączeń miedzy półkulami mózgowymi, stąd przetwarzają jednocześnie więcej informacji wizualnych, smakowych, dźwiękowych…) A taki, chociażby testosteron, doprowadza mężczyzn do autodestrukcji.\nWtrącę jeszcze do komentarza Miziola. Polecam książkę „Anatomia miłości”, która przeuroczo przedstawia różne sztuczki naszych płci, zmierzające do utrwalenia swoich „naturalnych” racji; jest to swoista wojna o przetrwanie kobiet i mężczyzn, którzy nie umieją przecież żyć bez siebie ;).\n6 lipca, 2010 o 7:16 pm\nWspomniałaś Kadarko „teraźniejsze wybuchy karnawałowego szału” a mnie natychmiast przed oczami stanęły sceny, jakie widziałem w czasie największego karnawału na świecie, jaki odbywa się oczywiście w Rio de Janeiro.\n(Część z nich utrwaliłem na zdjęciach, które można zobaczyć na moim blogu fotograficznym Światowid:\nKARNAWAŁ W RIO )\nZnaleźć się w Rio w czasie karnawału to tak, jakby przenieść się w inny wymiar rzeczywistości.\nDionizje, czy też bacchanalia to ledwie mityczne preludia do tego frenetycznego szaleństwa, jakie ogarnia każdego roku brazylijskie Rio de Janeiro – bez wątpienia jedno z najbardziej ekscytujących, kolorowych i chyba jednak najpiękniej położone miasto na świecie.\nWprawdzie nie jest to moja estetyka, ani też atelier z mojego romansu; na codzień raczej nie przejawiam jakichś szczególnie orgiastycznych skłonności – lecz jednak dałem się na ten czas uwieść tamtej atmosferze.\nKilka z rzędu nieprzespanych nocy potrafi wciągnąć w rodzaj transu. Nie odczuwa się wtedy zmęczenia. Zmysły wyostrzają apetyt na nowe doznania, rozsądek gdzieś się chowa, rozum zawiesza, a odprawiające się wokół dionizyjskie drama wprawiają człowieka w pewien rodzaj narkotycznego odurzenia.\nNigdy nie zapomnę spaceru plażą Copacabana po powrocie z Sambodromo. Za chwilę miało świtać, lecz noc nie gasła jeszcze wśród rozedrganych kolorowych świateł, przepełniona szumem Oceanu, ciepłym pożądaniem i zmysłowymi spojrzeniami rozbudzonych kochanków.\nTych wybranych i tych przypadkowych…\nSceny z Karnawału w Rio. (Zdjęcia własne.)\n7 lipca, 2010 o 4:52 am\nSwiat wprawdzie przez setki lat zyl w patriarchacie, ale to sie zmienia, przynajmniej w USA. Przeczytalam wlasnie fascynujacy (i dlugi!) artykul w amerykanskim magazynie „The Atlantic” pod wielce znaczacym tytulem: „The End of Men”. Daje do myslenia, polecam:\n7 lipca, 2010 o 7:50 am\nDziękuję za ciekawy link. Przeczytałem fragmenty tego artykułu, lecz aby się wypowiedzieć na temat tego, co też chce nam przekazać jego autorka, musiałbym przeczytać cały. Co też postaram się uczynić, kiedy tylko czas mi na to pozwoli.\nPS. Ciekawa jest również dyskusja jaka się pod tym tekstem wywiązała.\n9 lipca, 2010 o 3:33 pm\nJedyne co mi sie podoba u Rubensa, to nowoczesne podejscie do sprawy. Satyr w wersji damskiej, toż to spory krok (kopyto?) w stronę równouprawnienia ;).\n9 lipca, 2010 o 4:42 pm\nNajwiększy wysyp damskich satyrów w malarstwie miał miejsce w baroku, choć rokoko też nie było pod tym względem gorsze. Rubens zresztą nie był pierwszy. Oto jak kilkadziesiąt lat przed nim widział kobietę-satyra Caracci:\nAgostino Caracci ( „Le Satire et sa Femme” ) (XVI w.)\nTrochę bardziej niewinnie przedstawił Satyrkę (?) dwa wieki później Clodion (a wygląda to na plon ukazanych powyżej harców ;) ):\nClodion („Female Satyr Carrying Two Putti”)\n10 lipca, 2010 o 5:07 pm\nLogosie, już pisałam, ale muszę powtórzyć – dziękuję za tę ciekawą notkę. Masz dużą wiedzę o sztuce i powinieneś się nią dzielić jak najczęściej – bardzo inspirujący tekst. Jestem pod wrażeniem Twojej erudycji w tej dziedzinie.\nNie zgorszyłam się, ale za to rozbawił mnie Twój nowy soczysty język! Tak, Tycjan faktycznie malował takie gołe laski, ostatnio przeczytałam, że taka Wenus z Urbino była dziełem prawie pornograficznym, przeznaczonym do powieszenia w sypialniu jakiegoś bogatego Wenecjanina. Podoba mi się też to, że zamieściłeś swój rysunek, bardzo lubię Twoją kreskę, Twoje rysunki rozszerzają spektrum bloga i wprowadzają w niego inny aspekt twórczości. Tak zdecydowanie proszę więcej tekstów (razem z obrazkami;) o sztuce!\nCo do obrazów, najbardziej podoba mi się Picasso, Chagall i Brumer, uwielbiam taką kolorystykę i brak dosłowności, szał kresek, barw, wirowanie… Pozostałe to też na pewno wielka sztuka, ale starzy paskudni satyrzy obłapiający młode laski, że tak sobie i ja pozwolę na kolokwializmy, to nie moja bajka. Nie jestem też fanką tego dzieła Rubensa – te otyłe postaci i dwuznaczne macierzyństwo, brr…\n10 lipca, 2010 o 5:29 pm\nChcę zauważyć, że są także młode laski obłapujące „starych paskudnych satyrów” (?)\nA czy gdyby owe laski obłapywali młodzi przystojni satyrzy, to byłoby to już OK? :)\n10 lipca, 2010 o 6:00 pm\nad 1 – o pigułkach gwałtu nie słyszałeś? ;)\nad 2 – nie wiem, może to świetny temat na następny „malarski” wpis? :)\n10 lipca, 2010 o 6:38 pm\nad 1 – a co mają pigułki gwałtu do obłapywania przez młode laski starych satyrów?\nSugerujesz, że jeśli młoda laska obłapuje starego satyra to tylko dlatego, że jest pod działaniem pigułki gwałtu?\nA o sponsoringu to Pani nie słyszała?\nAlbo o… miłości nie znającej różnicy wieku? :)\nad 2 – tylko nie jestem pewien czy tacy młodzi przystojni satyrzy istnieją. Choćby tylko na malarskich płótnach :)\nHm… A może jednak… ale w rzeźbie?\nCzy np. za przystojnego uznałabyś tego? :)\nEdme Bouchardon, „Faune endormi” (zbiory Luwru, zdjęcie własne)\n11 lipca, 2010 o 12:26 pm\n11 lipca, 2010 o 12:55 pm\nTak, uważam że trzeba chyba coś zażyć, napić sie, czy zwariować żeby obmacywać starego satyra….brrr….brrrr… ;)\nTen w kamieniu, hhhm, widać młody, przystojny, umięśniony, brzuch mu nie zwisa, co trzeba ma i to na swoim miejscu, ale jakiś taki mało męski w tej pozie…\nSwietlana De Romanov Says:\n6 marca, 2012 o 9:05 pm\nHot as hell :-)\n12 lipca, 2010 o 3:25 pm\nMiziole, Kadarko, możecie polecać, ale zarówno „Płeć mózgu” jak i „Anatomia miłości” są nieosiągalne. W Polsce zeszły całe nakłady już dawno temu i póki co nie ma ich wznowień. Pozostaje poszukać po znajomych, ale w ten upał jakoś się nie chce:)\n12 lipca, 2010 o 3:57 pm\nTemat ten chyba nie po raz pierwszy w tych stronach gości, prawda Amicusie? Nie dziwię się – teraz te upały, noce tak gorące i słowiki spać nie dają, negliże, plaże i szał ciał :)\nNo ale wypowiadasz się poprzez obrazy – nie zdawałam sobie sprawy, że tak wielu wybitnych artystów ten temat z takim zapałem drążyło, nawet Mantegna, on mnie szczególnie zdziwił.\nPrawdę mówiąc znacząca większość mnie nie zachwyca – nie przepadam za kompozycjami „zatłoczonymi”. Z niechęcią patrzę na ten bałagan, na ciała tłuste bez finezji, bez wdzięku spiętrzone, na mnogość kolorów i kierunków.\nW. Bouguerau może być :) Jakoś ucywilizował, poskromił nadmiar namiętności, zawęził gamę kolorystyczną, podkreślił piekno okolicy, dodał lekkość, świeżość, radość zgrabnych panienek – są w tym jakieś czary pogańskie, magia młodości, witalności. Tak, wiem, takie malowanie trąci myszką i nic nowego już nie wnosi – ale jest miłe dla oka, przynajmniej mojego :)\nInaczej patrzę na M. Chagalla, P. Picassa, M. Brumer – widzę urokliwe obrazy, bardzo dekoracyjne, bez spoconej dosłowności, za to nieco tajemnicze, zachęcające do zamyśleń i domysłów :)\nTak czy siak, to interesujące zobaczyć takie zestawienie, taką rozmaitość rozwiązań tego samego zagadnienia – domniemywam, że samo wyszukiwanie było dla Ciebie przyjemnością, tak jak dla nas, Twoich czytelników, korzystanie „z gotowego” :)\n12 lipca, 2010 o 9:28 pm\nTak się zastanawiam czytając te wszystkie Wasze krytyczne komentarze, na ile nie podobają się Wam same obrazy, a na ile nie podoba się Wam ich temat. Może podświadomie, zamiast dezaprobaty dla amoralnego charakteru bachanalii (bo przecież jesteśmy tolerancyjni i bezpruderyjni), dezaprobuje się ich malarską egzekucję (czyli wykonanie)? Może dzieje się tak dlatego, iż bardziej chcemy aby widziano nas jako krytyków bardziej odnoszących się do estetyki, niż etyki – czyli bardziej jako estetów niż moralizatorów :)\nW tym co piszesz Salino, wyczuwam także pewne zadziwienie tym, że „tak wielu wybitnych artystów” zajęło się bachanaliami, (w domyśle: jakby nie mieli innych, bardziej poważnych i przyzwoitrzych tematów :) )\nSalino, mnie Mantegna tak bardzo nie zdziwił tym, że zajął się bachanaliami, mimo że jego najsłynniejszym obrazem jest „Opłakiwanie Chrystusa”:\nMantegna jednak dosyć często sięgał po tematy mityczne, a jednocześnie dość osobliwe, by nie napisać dziwaczne (przypomniała mi się jego „Bitwa morskich bogów”, o której pisał nawet w swoich „Żywotach” Vasari).\nZresztą, jest jeszcze inna, dość dobrze znana, wykonana przez Mantegnę wersja bachanalii:\nI ta wersja (powyżej) ukazuje jeszcze bardziej drętwe, wręcz smętne bachanalie (zauważmy, że w tym „święcie”-„orgii” nie ma żadnych kobiet, a zamiast tego są sami zblazowani mężczyźni, czy też raczej… postaci męsko-podobne. Na domiar złego, po bruku walają się jakieś spite amorki, a całość sprawia wrażenie mocno depresyjne i dekadenckie.\nTak więc Mantegna mnie raczej nie zdziwił jako bachanalista, natomiast bardzo zdziwił mnie w tej roli Giovanni Bellini, którego do tej pory znałem jako malarza zajmującego się tematami nader świątobliwymi.\nA oto, podczas mojej ostatniej (mającej miejsce parę miesięcy temu) wizyty w waszyngtońskiej Galerii Narodowej, nagle pojawiło się przede mną olbrzymie płótno pt. „Uczta bogów”, które okazało się być właśnie dziełem (głównie) Belliniego:\nI muszę przyznać, że raczej nie powaliło mnie na kolana, mimo, że Bellini mi się podoba (mogę się pochwalić, że posiadam kopię jego obrazu „Madonna z dzieciątkiem i żołnierzami”, wykonaną nie przez byle kogo, bo samego Władysława Czachórskiego w Wenecji w 1873 r.)\nBellini był znakomitym portrecistą, jednak tutaj – moim zdaniem – „zawalił” na całej linii, przynajmniej jeśli chodzi o oddanie „ducha” bachanalii, jak również samą, zbytnio wg mnie wystudiowaną kompozycję. Ponadto, bardziej przypomina mi to stypę, niż święto pełne witalnej energii i rozkoszowanie się zmysłami. (Może Belliniego tłumaczy tu wiek: bowiem malował on ten obraz mając już ponad 80 lat, czyli jako… mocno już starszawy pan, by nie napisać – starzec.)\nCiekawostką jest (i to wyjaśnia owo tajemnicze „głównie”, którego użyłem pisząc o autorstwie „Uczty bogów”), że krajobraz na tym płótnie przemalował całkowicie sam Tycjan (aby lepiej współgrał on z jego własnymi płótnami, które zawisły obok dzieła Belliniego w zamku księcia Ferrary). Nie jestem jednak pewien czy aby cały obraz na tym zyskał. Chyba nie.\nPS. Dziekuję za wnikliwy komentarz :)\nBellini, Tycjan – „Uczta bogów”, fragment.\n(Zbiory Galerii Narodowej w Waszyngtonie, zdjęcie własne.)\n15 lipca, 2010 o 10:20 pm\nPiszesz o sztuce, a także o interpretacji malarskiej tematu mitycznego widzianego oczami i wyobraźnią artystów. Każdy z nich w swojej artystycznej wyobraźni, wrażliwości, a jednocześnie i własnego temperamentu postrzega ten temat nieco odmiennie. Stąd, jak zawsze, sztuka wywołuje tyle emocji i dyskusji.\nLubię erotyzm w sztuce, taki nieskrępowany i nie ograniczony narzuconym schematem powściągliwości a jednocześnie tzw. norm pseudo – przyzwoitości. Prawdziwa sztuka nigdy nie jest pornografią. A kiedy się nią staje, wszystko wypacza i nadaje temu wymiar banału. Sztuka to siła, ekspresja, w jakiś sposób gwałtowność emocji. Obraz powinien żyć, powinien skupiać na sobie uwagę.\n17 lipca, 2010 o 11:01 am\nErotyzm należy do tego rdzenia ludzkiej natury. Jest jednym jej z najważniejszych komponentów, najmocniej odziaływującym na człowieka.\nNic dziwnego, że odnosi się do niego tak wiele motywów w sztuce (i nie musimy, stwierdzając coś takiego, powoływać się od razu na Freuda i jego panseksualizm).\nErotyzm zajmuje bardzo specyficzną pozycję w naszej kulturze, i chyba nic tak nie obrosło w przeróżne tabu, jak seks własnie.\nNo, może z wyjątkiem śmierci…\n1 listopada, 2010 o 3:56 pm\nKulty falliczne, czyli kulty płodności społeczeństw antycznych, budziły i budzą nadal zainteresowanie. Jakby nie było mają one w świadomości drobnomieszczańskiej i tradycyjnej zgoła posmak skandalu. Jakże bowiem można było wielbić narządy rodne czy czynności prokreacyjne bez cienia wstydu i otaczać jedne i drugie czcią nabożną? To niepojęte; to jakieś zdziczenie, to typowa dla barbarzyńców degeneracja i upadek moralny — powie zapewne wielu niezorientowanych reprezentantów tradycyjnej moralności z jej kultem „umiarkowania” i… przeciętności.\nPodczas uroczystości na cześć Bachusa (Bakchos) obnoszono procesjonalnie posągi bóstwa, a na tyrsach zawieszano wizerunki chorych narządów płciowych, by pokazać, iż w ten sposób zostały uleczone. Greccy i rzymscy falloforzy („kapłani orgii”) obnosili fallusy podczas świąt Bachusa (bachanalia), Dionizosa (dionizja); biegli oni przez ulice umazani osadem z wina, z bluszczowymi wiankami na głowie, śpiewając specjalne pieśni poświęcone bóstwu. Falloforowie prawdopodobnie niczym nie różnili się od ityfallorów, którzy podczas procesji albo biegów bachantek przebierali się za faunów oraz za kobiety, udawali pijanych i śpiewali na cześć Bachusa „sprośne” pieśni, czynili nieprzyzwoite gesty. Zupełnie nagie bachantki tańcząc na czele pochodu w rytm muzyki również nie kontrolowały swego zachowania (był to tzw. taniec falliczny): wykonywały w zapamiętaniu gwałtowne „sprośne” ruchy taneczne, wykrzykiwały „sprośne wyrazy”, zaczepiały, nawet uderzały im asystujących. Inne postaci falliczne towarzyszące pochodowi to jadący na ośle Sylen oraz kroczący nago Satyrowie z członkami w stanie erekcji. Hałas, głośna muzyka, tańce, „ekshibicjonizm”, praktykowanie rytualnego seksu, transwestytyzm, homoseksualizm męski i żeński, hamowanie popędu seksualnego iniedopuszczanie do wytrysku nasienia, odurzanie się alkoholem z domieszką substancji narkotycznych (bachantki obnosiły jako świętą roślinę mak!) – wszystko to były (i nadal są!) środki służące osiąganiu ekstazy.\nLiberalia, święto na cześć boga Libera, zaczynało się 17 marca i trwało…cały miesiąc. W tym czasie oddawano się wszelkim uciechom i „rozpuście”, śpiewano „sprośne” pieśni, używano plugawych słów. Niemym uczestnikiem tych harców był olbrzymich rozmiarów posąg Fallusa, który damy rzymskie zabierały z jego kaplicy na Kwirynale na specjalnym wozie do świątyni Wenery. Wóz ów był ciągniony przez zwierzęta tradycyjnie uważane za najbardziej płodne, a więc byki lub kozły. Nad powozem rozebrane kobiety niosły baldachim. Z naprzeciwka nadciągał inny orszak z wyobrażeniem waginy. Z dwóch stron wizerunku umieszczano postacie duszków, wskazujące Fallusowi miejsce, w które powinien on ugodzić. W kulminacyjnym momencie uroczystości najbardziej godna matrona wieszała na Fallusie wieniec, symbol kobiecych narządów.\nW „Państwie Bożym” Augustyn powiada, że matrona ta „wieńczyła” Fallusa bardziej konkretnie i czyniła to zupełnie publicznie w sposób na jaki nie odważyłaby się najgorsza ladacznica. Inną formą rzymskich kultów fallicznych było święto odmiany Priapa i Fallusa czyli święto bóstwa o nazwie Mutinus Tutinus (Mutunus Tutunus), którego posągu dosiadały młode mężatki lub bezpłodne, aby odbyć z nim publicznie stosunek płciowy.\nIstniała koncepcja (tzw. egiptocentryczna) według której kulty falliczne powstały w Egipcie, skąd zostały przeniesione na teren Judei i Grecji (dopatrywano się identyczności między Ozyrysem i Dionizosem), a potem do Persji i Indii.\n2 listopada, 2010 o 9:49 am\n– Eugene , bardzo ciekawe, oczywiście o tym wszystkim mniej więcej wiedziałam ale taka dawka kultury starożytnej z całego ówczesnego a znanego przez współczesnych świata (basen morza śródziemnego) , to cudo !… Dzięki. :D\n– Szkoda, że nie dysponujemy takimi obszernymi informacjami odnośnie obu Ameryk czy całej Azji a nawet i całej Afryki< bo pewne zdobycze cywilizacyjne i kulturowe zostały zniszczone i zaprzepaszczone na zawsze :(\nNiemniej pozostały zachowania ludzkie które niektórych współczesnych mogą szokować a może i nie ? :d\n2 listopada, 2010 o 4:00 pm\nLudzi to szokuje ponieważ podświadomie wiedzą (przeczuwają), że to wszystko nadal jest w nich samych, tyle że wyparte… przez zmieniającą się kulturę.\nTutaj rodzi się pytanie: do jakiego stopnia obowiązują nas normy moralne przyjęte przez nasze kulturowe status quo (na ustalenie którego nie mieliśmy przecież żadnego wpływu)?\nInnymi słowy: co lub kto decyduje o tym, czemu mamy się podporządkować?\nLudzie „omijają” niejako ten problem, uznając, że jest to ustalone metafizycznie przez Siłę Wyższą, Nadprzyrodzoną, Bóstwo. I oczywiście… sami to wszystko ustalają, tyle że głoszą przy tym, iż czynią to w imię (lub z bezpośredniego polecenia) Boga, tym samym nadając temu (a raczej usiłując nadać temu) eschatologiczny, metafizyczny, sakralny wymiar.\nReligie (a tym samym normy moralne i obyczajowe) są więc czymś w rodzaju społecznej umowy, konsensusu, który reguluje życie ludzi w społeczeństwie.\nTo jest w sumie proste, ale zważywszy na powszechność różnych wierzeń (wiar, religii), raczej nie przyjmowane do wiadomości (ani też uświadamiane) przez większość ludzi.\n3 listopada, 2010 o 9:36 am\nwyglada na to ze tzw ogol potrzebuje nad soba bata, a co najmniej gotowych formulek i zasad, ktorym gotow jest sie podporzadkowac\nto sie robi zabawne bo jednoczesnie obowiazuja wszystkich tzw prawa przyrody\nstad pelno rozynych kolizji – czasem jest strasznie, a czasem rozrywkowo\nDuchowość Rozkoszy Says:\n24 września, 2011 o 7:33 am\nŻądza, którą ani poślubić ani stłumić, spotkanie muzy, gorąca miłość albo wola boża (niepotrzebne skreślić), może przytrafić się każdemu – bez względu na wiek i pozycję – raz, wiele razy lub nigdy w danym życiu. I czy jest to nagroda, wtajemniczenie, wstęp do rozwoju duchowego, splot karmiczny, chemia, pokusa diabła czy płodne plany boga Natury nijak to się ma do naszych celibatów i obietnic „póki śmierć nas nie rozłączy”. Nawet Bóg ojciec nie może wymagać od nas zobowiązań sprzecznych z naturą, którą stworzył, toteż wcale tego od nas nie wymaga.\n29 września, 2011 o 5:10 pm\nPrzyznam, ze im dluzej korzystam z netu to coraz bardziej boli mnie glowa i aby dbac o zdrowie powinnam prawdopodobnie zdecydowanie ograniczyc uzywanie neta. Aczkolwiek niekiedy trafia sie na takie fajne artykuly i ponownie wciagnieta jestem na wiele godzin. Dziekuje autorowi za moj bol glowy ;) Zeby tylko takie byly przyczyny chorob. Do zobaczenie/przeczytania.\nPARNAS I SUTERENA »


Kuźniar wezwany do wyjaśnień lub dymisji\nProf. Roman Kuźniar, powinien powiedzieć, że to było jego prywatne stanowisko albo podać do dymisji - tak na stwierdzenie prezydenckiego doradcy, że zbrodnia katyńska nie jest ludobójstwem, zareagował w programie "Kawa na ławę" Paweł Kowal z PJN. Według PiS, ludobójstwo jest w tym przypadku bezsprzeczne. Politycy PO i PSL przekonywali zaś, że w świetle prawa nie jest to takie oczywiste.\n17 kwietnia 2011, 12:20\nAktualizacja: 17 kwietnia 2011, 12:41\nEkspert radzi: Nie atakujcie, ale interweniujcie\nW sobotę w Dąbrowie Górniczej nożownik zaatakował i poważnie ranił trzy osoby, które ruszyły na pomoc 17-latkowi, którego bandyta chciał okraść. Były antyterrorysta Jerzy Dziewulski chwali w TVN24 postawę tych ludzi, ale jednocześnie przestrzega: - Nie zawsze atakujcie, ale interweniujcie. Dziewulski dodaje, że "dobrze jest, gdy ktoś widząc niebezpieczne zdarzenie na ulicy może podjąć interwencję. Jeśli nie da się tego zrobić, trzeba prosić o pomoc. Być może ktoś nam jej udzieli".\n17 kwietnia 2011, 9:40\nAktualizacja: 17 kwietnia 2011, 10:52\n"Zbliżyć z Rosją może nas czas"\n- Nie chcę by sprawa tablicy pogorszyła tendencję poprawiania stosunków z Rosją istotną dla polskiej racji stanu - mówił w "Faktach po Faktach" Józef Oleksy z SLD. - Złudą było mówienie po katastrofie, że był przełom. Nie było przełomu, były tylko nowe deklaracje - ripostował Paweł Kowal z PJN.\n16 kwietnia 2011, 20:04\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 21:04\n"Budowa molo bez zabezpieczeń" Skibek "wziął i nakręcił" najlepiej\nZnamy już zwycięzcę konkursu "Bierzcie i kręćcie" w ramach festiwalu OFF PLUS CAMERA. Nagranie Reportera 24 Skibka pt. "Budowa molo bez zabezpieczeń" zdobyło uznanie internautów i otrzymało najwięcej głosów. Werdykt został ogłoszony dzisiaj w trakcie festiwalu OFF PLUS CAMERA na wielkiej gali w Krakowie. Zwycięzcy nagrodę w wysokości 3 tysięcy dolarów wręczył szef Kontaktu 24 Andrzej Brzuszkiewicz.\n16 kwietnia 2011, 20:35\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 20:55\nKrytyka pomnika światła nieformalna\n- Negatywna wypowiedź Generalnego Konserwatora Zabytków Piotra Żuchowskiego w sprawie pomnika Światła przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie nie była formalną opinią - powiedział minister kultury Bogdan Zdrojewski. W piątek Żuchowski powiedział, że "przestrzeń zabytkowa, architektoniczna Krakowskiego Przedmieścia i dziedzińca Pałacu Prezydenckiego jest przestrzenią skończoną. I ta przestrzeń powinna tylko i wyłącznie być pielęgnowana i doskonalona".\n16 kwietnia 2011, 14:06\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 15:23\nAtak nożownika w Dąbrowie Górniczej. Trzy osoby ranne\nTrzech mężczyzn poranił w sobotę rano w Dąbrowie Górniczej 30-letni nożownik. Wcześniej z nożem w ręku napadł i obrabował 17-latka. Gdy chłopakowi na pomoc ruszyli przechodnie, nożownik zaatakował także ich. Najciężej ranny został 28-letni mężczyzna. Z poważnymi obrażeniami jamy brzusznej trafił do szpitala w Sosnowcu. Jest po operacji. Nożownik został zatrzymany przez policję.\n16 kwietnia 2011, 12:15\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 14:11\nPolicjanci z Białej Podlaskiej (Lubelskie) zatrzymali sześć osób tworzących grupę przestępczą zajmującą się odkażaniem przemysłowego alkoholu etylowego i sprzedawaniem go jako spirytus zdatny do spożycia. Od lipca ubiegłego roku mieli sprzedać nawet 60 tys. litrów "specyfiku".\n16 kwietnia 2011, 11:33\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 12:20\n"Rosja też zarzuca sobie brak wrażliwości"\n- Jedyne co możemy sobie zarzucić to to, że ze współczucia, z takiego szacunku dla żałoby próbowaliśmy przekonać władze rosyjskie, aby sprawę (tablicy - red.) odłożyć do momentu uzgodnienia kształtu pomnika - mówi minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski, komentując zamieszanie ze zmianą tablicy na pamiątkowym obelisku w Smoleńsku. Podkreśla, że strona rosyjska "też ma sobie do zarzucenia niską wrażliwość w tej sprawie". Szef MSZ będzie gościem Macieja Wierzyńskiego w programie "Horyzont".\n16 kwietnia 2011, 6:59\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 9:40\nPolicjanci pozorowali kolizje\nPolicja w Rzeszowie zatrzymała 12 osób, które są zamieszane w fingowanie kolizji drogowych w celu wyłudzenia odszkodowania od firm ubezpieczeniowych. Wśród zatrzymanych jest dwóch policjantów.\n16 kwietnia 2011, 2:13\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 7:23\nTo Hercules nawalił, a nie polscy piloci\nNie wina pilotów, ale usterka elektroniki stała za awaryjnym lądowaniem Herculesa w Mazar Sharif w Afganistanie ponad rok temu. Uszkodzony został wtedy ogon i konstrukcja samolotu. TVN24 dotarł do raportu wojskowej komisji badającej ten wypadek.\n16 kwietnia 2011, 1:43\nAktualizacja: 16 kwietnia 2011, 6:46\nBMW zderzyło się z busem. Zabity i wielu rannych\nJedna osoba nie żyje i dwanaście zostało rannych w zderzeniu BMW i busa, do którego doszło późnym wieczorem w piątek w miejscowości Gręzów (woj. mazowieckie).\n15 kwietnia 2011, 22:51\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 23:30\nPO, PSL i SLD biorą TVP. Nowy zarząd coraz bliżej\nJuliusz Braun jako prezes (kojarzony z PO), Marian Zalewski (kojarzony z PSL) i Bogusław Piwowar (kojarzony z SLD) - taki skład powinien mieć nowy zarząd TVP według rady nadzorczej telewizji. Aby zarząd mógł zostać wybrany, decyzję rady nadzorczej musi jeszcze zatwierdzić KRRiT.\n15 kwietnia 2011, 22:37\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 22:55\n"Obawiam się posła, który mówi o pepeszy"\n- To, co panowie i panie z PiS robią to nakręcanie spirali - tak doradca prezydenta Jan Lityński skomentował zachowanie parlamentarzystów PiS, zwłaszcza słowa Stanisława Pięty, który 10 kwietnia na Krakowskim Przedmieściu stwierdził: "przydałaby się jakaś stara pepesza, to byśmy tutaj sprawę obronili".\n15 kwietnia 2011, 21:50\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 22:25\nS-8 będzie częściowo zamknięta\nLedwo otwarta a już do poprawki. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad zakończyła pierwszą część audytu na trasie ekspresowej S-8. Potwierdziły się obawy: wykonawca będzie musiał usunąć niedoróbki, między innymi na jezdni - dowiedział się portal tvnwarszawa.pl. Prace rozpoczną się za kilka tygodni. Czekają nas gigantyczne utrudnienia i czasowe zamknięcie pasów drogi.\n15 kwietnia 2011, 21:55\nMacierewicz: Rosyjskie materiały sfałszowane\n- Śledztwo polskie znalazło się w ślepym zaułku - uważa Antoni Macierewicz a materiały śledcze, które przekazali Rosjanie nazywa fałszerstwem. Szefowi komisji parlamentarnej ds. wyjaśnienia przyczyn katastrofy smoleńskiej wtórują niektóre rodziny ofiar.\n15 kwietnia 2011, 20:44\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 21:46\nChciał wyskoczyć? Nie miał spadochonu\n- Mogę tylko stwierdzić, że pilot podchodził do lądowania i w ostatniej fazie lotu, jak był na kilkudziesięciu metrach, przeszedł w strome nurkowanie i uderzył w budynek. Samolot się zapalił. Pilot zginął na miejscu - powiedział Ryszard Rutkowski z Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych. Maszyna należała do jeleniogórskiego aeroklubu.\n15 kwietnia 2011, 21:19\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 21:38\n13-latek zmarł porażony prądem\nTragiczny finał zabaw nastolatków na kolejowej bocznicy. 13-latek chwycił się kabla trakcji i poraził go prąd. Mimo półgodzinnej reanimacji chłopiec zmarł.\n15 kwietnia 2011, 20:28\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 20:47\nDamian Szwedo trzy lata temu przeszedł operację przeszczepu ręki. Mężczyzna nadal musi przyjmować leki i ćwiczyć rękę, a kończyna i tak nie jest do końca sprawna. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odebrał jednak mężczyźnie rentę... bo ma już rękę. Chirurdzy: to, że ręka jest, nie znaczy, że Damian może pracować jak każdy.\n15 kwietnia 2011, 18:02\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 19:49\nBała się, że zabiorą jej dziecko. "I zabrali"\nDwutygodniowe dziecko odebrane rodzicom do pogotowia rodzinnego jako "przedmiot zabezpieczenia sądowego". Powód? Matka zabrała chłopca ze szpitala w trakcie leczenia antybiotykami. Według sądu w Pruszkowie to nieodpowiedzialne zachowanie wystarczyło, żeby mały Filip trafił do pogotowia rodzinnego. Na tym jednak nie koniec sprawy.\n15 kwietnia 2011, 19:05\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 19:38\nNie doczekał się przeprosin. Doniósł na straż\nPoseł PiS Joachim Brudziński odpowiada na skargę Straży Miejskiej, która poinformowała marszałka Sejmu o nieparlamentarnym zachowaniu posła wobec jednego z funkcjonariuszy. "To ordynarne kłamstwo" - napisał Brudziński i złożył pozew do sądu.\n15 kwietnia 2011, 18:33\nAktualizacja: 15 kwietnia 2011, 19:03


"Trzeźwy poranek" w Łodzi. Niestety nie u kazdego • www.tulodz.pl\n"Trzeźwy poranek" w Łodzi. Niestety nie u kazdego\n2019-03-27, Autor: red. / KMP w Łodzi\n"Trzeźwy poranek" w Łodzi. Niestety nie u kazdego (Fot. Domena publiczna CC0 / miguelrd68)\n809 skontrolowanych kierowców, zatrzymanych 7 nietrzeźwych, a wśród nich - 42 letnia łodzianka która prowadziła audi mając 3 promile alkoholu w organizmie.\nOd wczesnych godzin porannych policjanci Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Łodzi przeprowadzili na terenie miasta Łodzi kontrolę trzeźwości kierowców w ramach akcji „Trzeźwy poranek”.\nWśród 809 skontrolowanych użytkowników aut funkcjonariusze ujawnili 7 kierujących którzy prowadzili swoje pojazdy na podwójnym gazie.\nRekordzistką tego dnia okazała się skontrolowana około godziny 9:00 na ul. Śląskiej 42-letnia łodzianka prowadząca Audi.\nPo weryfikacji alcotestem okazało się że kobieta ma aż 3 promile alkoholu w organizmie.\nMundurowi zatrzymali kobiecie prawo jazdy.\nTeraz 42 latka za swoje nieodpowiedzialne zachowanie odpowie przed sądem, grozi jej wysoka grzywna, wieloletnie zatrzymanie prawa jazdy i do 2 lat pozbawienia wolności.\nDziałania "Trzeźwy poranek" mają za zadanie wyeliminowanie z naszych dróg tych kierowców, którzy siadają za kierownicę po wypiciu alkoholu. Prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym jest bardzo poważnym przestępstwem. Mając zaburzone reakcje spowodowane przez alkohol kierowca może stać się potencjalnym mordercą, może spowodować wypadek drogowy, powodując ciężkie obrażenia ciała a nawet śmierć poszkodowanego.\nApelujemy o zdrowy rozsądek za kierownicą. Alkohol i prowadzenie auta nigdy nie idą razem w parze. Przypominamy że nietrzeźwi kierowcy nie mogą liczyć na żadną taryfę ulgową.\nTagi: policja, alkohol, kontrola\nPijana matka odwoziła córkę do szkoły. Podczas badania stanu trzeźwości zabrakło skali na alkosensorze


Kbg w 'Na dobre i na złe'!!! - Strona 3 -\nKbg w 'Na dobre i na złe'!!!\nPost autor: Bea » 05 maja 2008, 08:31\nWiesz, Na dobre to calkiem inny typ serialu, House ma mnostwo widzow na CALYM swiecie i oni czekaja na niekonwencjonalne rozwiazania Przewaznie jest tez tak, ze pierwsze diagnozy okazuja sie tam blednie (albo jest wiele objawow, ktore razem nie pasuja do zadnej choroby).\nI owszem znana dośc amerykańska komercha o szlonym doktorku, która poza tym,że sie fajnie ogląda, nic nie wnosi, a te niekonwencjonale rozwiążania śmieszą, jakby sie zastanowić, bo gdzie tak sie leczy..\nmidnight pisze: Nic co wyprobowane i znane? No nie wiem, z tego co czytalem na zagranicznych stronach, to LSD/psylocybina("grzybki") maja ogromna skutecznosc, wieksza od tlenu (jest taka strona, clusterbusters bodajze), zreszta Metysergid ma podobna budowe chemiczna chyba i przeciez byl przez dlugi czas stosowany. Tylko wiadomo, po 1. jest aspekt prawny (nie wiem jak to w USA wyglada), a po 2. niewatpliwie skutki uboczne (swoja droga, "wynalazca" tej substancji zmarl kilka dni temu, kilka lat ponad 100 mial). Moze sie wydawac, ze traci to calkowicie sens, bo co z tego, ze nie czujemy bolu, skoro wystepuja halucynacje itp... Tyle ze czytalem, ze niektorzy biora jedna dawke na 6 miesiecy (sic!), wiec to faktycznie moze bc wybawienie.\nTu już ręce opadają- LSD czy psylobicyna- film w takim razie odbiera nadzieje chorym na kbg calkowicie. Nic tylko po emisji wziąc sznur i zapetlic na szyjce.\nBez względu na budowe lsd, działanie...bądzmy realistami i raczmy leczyc sie z głowa tym, co dostepne, sprawdzone i stosowane.\nA tak na marginesie nie przekonują mnie zapewnienia niezyjącego pana Hofmanna o tym ,jakie to dobrodziejstwa niesie z soba lsd.\nPost autor: Aleko » 05 maja 2008, 12:38\nBea pisze: Aleko, jak masz mozliwośc to organizuj nie czekając na nic, bo potem okaże się,że nikt nie nagrał i nic nie będziemy mieć.\nOk.Więc zorganizowałem .Pożyczyłem nagrywarkę DVD-jak nie spieprzę nic od strony technicznej i będę umiał nagrać to od jutra będą płytki z filmem dla wszystkich chętnych .\nPost autor: Bea » 05 maja 2008, 19:48\nAleko, dałabym Ci chętnie buziora Wspaniale!\nPost autor: Bea » 06 maja 2008, 11:37\nOtrzymałam email, z którego jasno wynika, że pani Ilona Łepkowska nie ma nic wspólnego z serialem 'Na dobre i na złe'!\nList Zosi trafił do twórców serialu 'Na dobre i na złe' i przejęła go p. Joanna Olczakówna- scenarzystka, która poruszona nim, zainteresowała się bliżej i w rezultacie napisała scenariusz odcinka.\nNatomiast p. Ilona Łepkowska to np.seriale Klan i M jak miłośc- tak przeczytalam w necie.\nDo kogo Zosiu wysłałaś list?\nPost autor: Aleko » 06 maja 2008, 11:45\nNo i wykrakałem .Nagrałem 48 minut czerni.Ale jestem po szczegółowym instruktażu i w sobotę już nie zawiodę.Najgorzej,że znów czeka mnie 7 km z ciężką nagrywarką na plecach .\nPost autor: Bea » 06 maja 2008, 12:13\nAleko, noo wiesz... Trochę techniki i Aleko się gubi\nWiesz, moze nagraj cos na próbę...tak z kilka razy\nWszytsko to żarty moje zlośliwe\nNa dobr i na złe\nPost autor: pawelber13 » 06 maja 2008, 16:01\nJa swój list zadresowałam i wysłałam poleconym :\nNa dobre i na złe .Pani Ilona Łepkowska .\ni tak dokładnie wysłałam. Zosia\nA do kogo on w końcu trafił to ja już nie wiem, zwrot listu poleconego mi nie przyszedł do obecnej chwili, wiem co napisałam , do kogo się zwróciłam , Ilona Łepkowska pisała wcześniej scenariusz do Na dobre i na złe. Jak pisałam list to wydawało mi się , że dobrze adresuje, tym bardziej , że jak rozdawane są Telekamery , to wiele razy było podkreślane , że jest między innymi matką tego serialu.\nWięc zaadresowałam list tak jak na wstępie.\nTeraz też tak napiszę i podziękuję za film. Zosia.\nPost autor: Bea » 06 maja 2008, 20:03\nNa wiki jest napisane,że ta pani była związana z serialem w latach 1999-2001. Myslę,że list trafił po prostu nie do p. Łepkowskiej a do twórców serialu po prostu i Pani Olczakównej. Zamieszanie ot co\nAle teraz to napisz list do pani Joanny Olczakównej, bo to jej należy sie wdzięcznośc. Pani Łepkowskiej już nie ma co w to mieszać, bo nie miała z odcinkiem nic wspólnego.\nPost autor: pawelber13 » 06 maja 2008, 20:14\nOczywiście , że tak zrobię , bo jest za co dziękować.\nPost autor: Aleko » 07 maja 2008, 07:36\nBea pisze: Aleko, noo wiesz... Trochę techniki i Aleko się gubi\nOj,złośliwe.Do domu wpadłem po pracy z pożyczoną nagrywarką 2 minuty przed emisją i w pośpiechu podłączałem te wszystkie wredne kabelki .\nZresztą pisałem wcześniej,że coś mogę spieprzyć.Na szczęście jest możliwość poprawki .\nPS.Za drugim razem film również mi się podobał.\nPost autor: Bea » 07 maja 2008, 10:52\nJa takze nie umiałabym nagrać, bo nigdy tego nie robiłam na nagrywarce z telewizora Taka to moja 'złosliwośc'\nPost autor: Aleko » 10 maja 2008, 14:32\nNo tym razem nie pogubiłem się .Tak więc kto chętny proszę pisać i podawać na priv adresy to podeślę płytkę z filmikiem(oczywiście bezpłatnie).\nMyślę,że producenci w tym przypadku przymkną oko na prawa autorskie.\nPS.Znowu się popłakałem .\nPost autor: Bea » 10 maja 2008, 15:42\nAleko, gratuluję! No i bardzo się cieszę,że mamy filmik\nAle nie uwazam, byś miał sponsorowac nam wysyłkę!!! płytki nie sa jakies drogie, a jak ktos chce super, to sobie kupi i przegra w domciu, natomiast przesyłki za free każdemu nie podobają mi się. Nie jestes świetym Mikołajem to raz,a dwa to już i tak jestes skarbnikiem i...no własnie przypomniałam sobie,że miałam Ci kaskę jakąs na utrzymanie konta przeslac i nie zrobiłam tego. Przepraszam, przez to moje ciązowe zamieszanie wyleciało mi z głowy, jak wiele innych spraw.\nOczywiście sam Aleko nie chcial ani centa! Tak byc nie może!\nPrzesyłamy kaske na przesyłkę Kochani, a kto moze grosik dorzucić, to i na utrzymanie konta proszę\nPost autor: Bea » 11 maja 2008, 08:16\nPłytka moze nie jest droga,ale przeciez aby wysłac trzeba ją w twarda oprawkę zapakowac. Aleko, oblicz koszt płytki, oprawki i wysyłki i podaj nam!\nRejestracja: 01 lis 2007, 13:07\nPost autor: Beata-Piotr » 12 maja 2008, 00:24\njesli mozna to poprosze o ten odcinek, nie widziałam go. oczywiście pokryje koszty płytki, przesyłki itd.\nZnajomi dzwonili mi na drugi dzien , że " W na dobre i na złe " było o tej chorobie Piotra. Wtedy powiedzieli, że nam współczują, że nie wiedzieli co przechodzimy.\nCzy dobrze Kordek oddał KBG?\nRejestracja: 03 sie 2007, 22:43\nSkontaktuj się z cyberus\nPost autor: cyberus » 12 maja 2008, 00:28\nmoze uda mi sie udostepnic ten odcinek do sciagniecia lub dam go gdzies online . sam nie ogladalem wiec upolwac i tak musze:)\nŻycie jest za krótkie aby marnować je na głupstwa.\nPost autor: cyberus » 12 maja 2008, 00:50\nznalazlem na torrencie !\nhttp://torrentside.pl/details.php?id=f8 ... 7f327a0cbf\nPost autor: Beata-Piotr » 12 maja 2008, 01:04\nnie umie tego obejrzeć, pisze, że nie mam uprawnień?\nPost autor: cyberus » 12 maja 2008, 01:58\nBeata-Piotr pisze: nie umie tego obejrzeć, pisze, że nie mam uprawnień?\nna pw dostaniesz haslo i login\nRejestracja: 18 lut 2008, 19:27\nPost autor: midnight » 12 maja 2008, 13:36\nChcialem wyciac niepotrzebne rzeczy i zostawic tylko dotyczace KBG (zeby wrzucic na VideoGoogle), ale wybralem zlego kodeka i mi sie zrobilo 6GB z 15 minut filmu Od nowa


Kalendarium 2018-2-2 - Katalog.altb.pl\nCiekawi Cię, czemu warto mieć materiały reklamowe zgodne ze standardami? Interesuje Cię, jak powinien prezentować się idealny projekt ulotki? Na te i na wiele innych pytań odnajdziesz odpowiedzi na blogu projekt-ulotki.eu. Blog stanowi źródło informacji na temat projektów graficznych i...\nEgzystujemy w kulturze obrazkowej. Dlatego tak istotne jest, aby każda kampania czy przygotowywany projekt były wspomagane grafiką. Dzięki temu odbiór będzie odpowiedni. Informacje na temat projektów graficznych i różnorodnych technik znajdziesz na blogu projekt-katalogu.pl. Strona ukazuje,...\nekspres do kawy przelewowy, fotograf żyrardów, katalog seo, luksusowe nieruchomości w hiszpanii, malakser, ogniwa fotowoltaiczne, panele słoneczne, projekt katalogu, sklep agd, ślub w plenerze podlaskie


Taka jest prawda - Policja Dolnośląska\nTaka jest prawda - Policja Dolnośląska - Strona archiwalna\nOŚWIADCZENIE W artykule Gazety Wyborczej, który ukazał się 9 marca 2015 r. autorstwa Jacka Harłukowicza i Rafała Zielińskiego, opisującym koncert, który odbył się na terenie powiatu wałbrzyskiego, mimo przekazywanych kilkukrotnie informacji na temat prawnych możliwości działań Policji, autorzy materiału przedstawili własną interpretację przepisów prawa, zarzucając funkcjonariuszom lekceważenie sprawy oraz brak działań, wprowadzając opinię publiczną w błąd.\nOŚWIADCZENIE W piątkowym wydaniu Gazety Wyborczej (Oddział Wrocław) /13.02.2015 r./ ukazał się artykuł autorstwa Izabeli Żbikowskiej – „Cierpiące zwierzęta dla naszych śledczych są ofiarami drugiej kategorii”. Z przykrością należy stwierdzić, że materiał przedstawiony w gazecie, zawiera insynuacje oraz przedstawia sprawę nierzetelnie i wybiórczo, wprowadzając opinię publiczną w błąd i nie dając jej możliwości wyciągnięcia w tej sprawie własnych wniosków.\nOŚWIADCZENIE 10 lutego 2015 r. w Magazynie Ekspresu Reporterów TVP 2, ukazał się reportaż pt. „Bezkarnie biją”, autorstwa Pawła Kaźmierczaka. Z przykrością należy stwierdzić, że zaprezentowany materiał przedstawia kulisy omawianych spraw nierzetelnie i jednostronnie. Dziennikarz przygotowując i publikując materiał, nie dołożył wszelkich starań, by wyjaśnić do końca wszystkie związane z nimi okoliczności, wprowadzając przy tym opinię publiczną w błąd. Zamiast starać się obiektywnie przedstawić poszczególne zdarzenia, dopasował wypowiedzi i relacje, do tezy stawianej w programie, wykazując się przy tym brakiem rzetelności dziennikarskiej.\nOświadczenie W czwartkowym wydaniu Gazety Wrocławskiej /27.11.2014 r./ ukazał się artykuł autorstwa Marcina Rybaka – „Zamiast łapać złodziei, policjant będzie … nosił listy!”. Z przykrością należy stwierdzić, że materiał przedstawiony w gazecie i innych mediach zawiera insynuacje oraz przedstawia sprawę nierzetelnie i wybiórczo, wprowadzając opinię publiczną w błąd.\nWbrew temu co sugeruje artykuł, policja podjęła działania W piątkowym (11.10.2013 r.) wydaniu Polskiej Gazety Wrocławskiej ukazał się artykuł pt. „Działkowcy sami łapią złodziei”, autorstwa Agaty Wojciechowskiej, w którym dziennikarka sugeruje, że policjanci nie podjęli działań w związku z kradzieżami na terenie ogrodów działkowych i działkowcy musieli wziąć sprawy w swoje ręce, zatrzymując złodzieja. Z przykrością muszę stwierdzić, że tekst przedstawia sprawę nierzetelnie i jednostronnie, a dziennikarka publikując materiał, nie dołożyła wszelkich starań, by wyjaśnić do końca okoliczności tej sprawy, wprowadzając jednocześnie opinię publiczną w błąd.\nMniej włamań do samochodów Dlaczego informacja o spadku ilości włamań do samochodów, mimo pytań dziennikarki, nie znalazła się w artykule. To ważna dla wrocławian informacja, tym bardziej, że na terenie miasta i powiatu wrocławskiego odnotowano spadek przestępczości we wszystkich kategoriach czynów społecznie uciążliwych dla mieszkańców.\n„Tata, a Marcin powiedział ...” – czyli publikowanie niesprawdzonych informacji W pogoni za „newsem” Gazeta Wrocławska coraz częściej publikuje na swojej stronie internetowej informacje, przed ich wcześniejszym zweryfikowaniem i najczęściej przedstawiające jednostronnie stanowisko lub opinie. Chyba, że za próbę wyjaśnienia przez redakcję sytuacji można uznać żądanie od Policji wyjaśnienia lub komentarza w danej sprawie, w czasie nie dającym szans dokładnego zbadania wątków tematu, umożliwiającego udzielenia rzetelnego stanowiska, a chyba właśnie celem dziennikarza powinno być to, by pozyskaną informację móc rzetelnie i obiektywnie przedstawić czytelnikom.


NSA pyta unijny Trybunał o VAT od dostawy mediów przy najmie - Money.pl\nStrona głównaNSA pyta unijny Trybunał o VAT od dostawy mediów przy najmie\nNSA pyta unijny Trybunał o VAT od dostawy mediów przy najmie\nNaczelny Sąd Administracyjny skierował we wtorek pytanie do Trybunału\nSprawiedliwości Unii Europejskiej o to, czy wynajmujący lokal ma płacić VAT od refakturowania\nmediów dostarczanych do tego lokalu, np. od wody i prąd, a jeśli tak, to według jakiej stawki.\nNaczelny Sąd Administracyjny skierował we wtorek pytanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o to, czy wynajmujący lokal ma płacić VAT od refakturowania mediów dostarczanych do tego lokalu, np. od wody i prąd, a jeśli tak, to według jakiej stawki.\nNaczelny Sąd Administracyjny zadał pytanie na skutek wątpliwości powstałych przy rozstrzyganiu sporu między Wojskową Agencją Mieszkaniową a Izbą Skarbową w Warszawie.\nAgencja, gospodarując mieniem Skarbu Państwa, m.in. wynajmuje powierzone jej lokale użytkowe. Spór toczy się o VAT od mediów refakturowanych najemcom przez Agencję, takich jak: CO, woda, wywóz nieczystości. Za zużyte przez najemców media agencja pobiera zaliczki według wysokości określonej w umowie najmu.\nAgencja spytała izbę skarbową, jaką stawkę VAT powinna stosować do refakturowanych mediów - czy taką, jaką jest opodatkowany sam najem (czyli 23 proc.), czy taką, jaką są opodatkowane poszczególne media (np. dostawa wody, usługi kanalizacyjne są objęte stawką 8 proc.).\nIzba skarbowa stwierdziła, że opłaty za media są tylko częścią wynagrodzenia za najem, ponieważ to agencja, a nie najemcy, zawiera umowy na dostawę tych mediów i dlatego są one objęte taką samą stawką VAT, jak najem, czyli 23 proc.\nWojewódzki Sąd Administracyjny był innego zdania i na skutek skargi WAM uchylił decyzję izby. Ta z kolei zaskarżyła wyrok WSA do Naczelnego Sądu Administracyjnego.\nNSA nie rozstrzygnął we wtorek sporu, tylko postanowił zadać w tej sprawie pytanie Trybunałowi Sprawiedliwości UE.\nNSA spytał, czy odsprzedaż przez agencję na rzecz najemców energii elektrycznej, energii cieplnej i wody oraz usług wywozu nieczystości jest dostawą czy usługą, czy w ogóle podlega VAT, a jeśli tak, to czy refakturowane media są objęte taką samą stawką VAT, jak najem lokali, czy są świadczeniami odrębnymi od najmu i przez to opodatkowanymi według stawek VAT właściwych dla dostaw poszczególnych mediów. (PAP)\nede/ kjed/ mki/ jbr/


Projektowanie mebli - Kierunki studiów w Polsce - Opinieouczelniach.pl\nJesteś tutaj: Strona głównaKierunki studiówprojektowanie mebli\nNa kierunku Projektowanie mebli do wyboru są następujące specjalności:\nochrona i modyfikacja drewna.\nAbsolwent kierunku projektowanie mebli będzie posiadał wiedzę w zakresie drzewnictwa i meblarstwa, związaną z projektowaniem, konstruowaniem, przygotowaniem do wdrożenia oraz wytwarzaniem mebli i wyposażenia wnętrz. W trakcie studiów omawiane będą zagadnienia związane z: historią konstrukcji mebli, ich klasyfikacją i charakterystyką, formą, kolorystyką, funkcjonalnością, bezpieczeństwem użytkowania mebli, metodami i błędami projektowania mebli, charakterystyką materiałów, połączeń i konstrukcji mebli, zasadami dotyczącymi opracowania dokumentacji projektowej, a także problematykę obliczania sztywności oraz wytrzymałości.\nDla kogo studia na kierunku projektowanie mebli\nStudia na kierunku Projektowanie mebli są adresowane do wszystkich, którzy chcieliby studiować na kierunku, łączącym rozumienie przyrody z dorobkiem nauk technicznych.\nOd kandydata wymaga się zaradności, kreatywnego myślenia oraz widzenia przestrzennego, a także predyspozycji do wykorzystania nowoczesnych programów projektowych.\nProgram kształcenia na kierunku projektowanie mebli\nHistoria sztuki użytkowej i historia mebla\nNarzędzia i obrabiarki\nKonstrukcje stolarki budowlanej\nPracownia mebla kuchennego, biurowego, mieszkaniowego\nTechnologie mebli skrzyniowych i szkieletowych\nTechniki komputerowe w projektowaniu stolarki budowlanej\nUszlachetnianie powierzchni mebla.\nStudia na kierunku projektowanie mebli mają charakter praktyczny.\nPrzedmioty maturalne i zasady rekrutacji na kierunku projektowanie mebli\nUczelnie artystyczne przewidują sprawdzian kwalifikacyjny, który obejmuje: rozwiązanie zadania (ćwiczenia) rysunkowego, malarskiego i kierunkowego oraz autoprezentację prac zrealizowanych podczas całego sprawdzianu kwalifikacyjnego.\nPerspektywy pracy po kierunku projektowanie mebli\nprzedsiębiorstwach zarządzających produkcją mebli\nprzedsiębiorstwach handlowych i dystrybucyjnych\nOpinie o kierunku projektowanie mebli\nPoczytaj i przekonaj się, czy studia na kierunku projektowanie mebli są dla ciebie!\nKierunki pokrewne do kierunku projektowanie mebli\nart & designdesigndigital designkonserwacja i restauracja dzieł sztukikuratorstwo i teorie sztukiprojektowanie architektury wnętrz i otoczeniaprojektowanie graficzneprojektowanie kulturyprojektowanie ubioruprojektowanie wnętrzsztuka i wzornictwo ceramikisztuka i wzornictwo szkłasztuka użytkowasztuka współczesnasztuki nowoczesne design now\nJakie uczelnie oferują kierunek projektowanie mebli\nW których miastach można studiować kierunek projektowanie mebli


Baranek czy piesek - Psy.pl\nBaranek czy piesek\nNa farmie w Derbyshire w Anglii żyje nietypowe stado składające się z yorka, shih tzu, cairn terriera, jack russell terriera, mieszańca jack russell terriera i yorka, chihuahuy i… półtorarocznego baranka.\nBaranek Timmy miał zaledwie kilka dni, gdy stracił matkę. Samantha Perry i jej mąż Eric, właściciele farmy, zaopiekowali się nim i wykarmili go butelką. Ponieważ od początku przebywał w otoczeniu mieszkających na farmie sześciu psów, nabrał ich nawyków. Towarzyszy im podczas spacerów i zajada się ich przysmakami. A psom zupełnie nie przeszkadza, że nie ma już – jak na początku – ich rozmiarów, tylko waży około 90 kg. Zaakceptowały go i traktują jak pełnoprawnego członka stada. – Timmy z całą pewnością uważa, że jest psem – mówi Samanta Perry. KO


Pielgrzymka do Częstochowy, czyli o Iggym Popie, onanistach i najgorszym wyniku ever -Psychatog.pl\n> Aktualności > Pielgrzymka do Częstochowy, czyli o Iggym Popie, onanistach i najgorszym wyniku ever\nPielgrzymka do Częstochowy, czyli o Iggym Popie, onanistach i najgorszym wyniku ever\nPoniżej bardzo spóźniona relacja-pielgrzymka (tu biję się w pierś, bo to z mojej winy, ale życie przytłacza - Ober) ze standardu na otwarcie sklepu GZSM w Częstochowie, które odbyło się w sobotę 9 lutego 2013.\nObiecałem Oberowi relację z jakiejś epickiej gry EDH, ale od tego czasu nie udało nam się zebrać w dobrym do tego towarzystwie (czyli Łysy trollujący stół Zedruu the Greathearted, Amplitur ze swoimi chorymi rozkminami, Riardin czy jak to się pisze z przekontruję-wszystko-Azami + jeszcze 3 inne osoby, bo w 6 osób gra się najlepiej – zawsze kogoś brakowało), więc niestety nie podołałem zadaniu, ale wszystko w swoim czasie.\nAle po kolei. Żeby wprowadzić się w dobry nastrój, zaczniemy od jakiejś genialnej piosenki. Mógłbym, jak Topczyk, podać link do Florence and the Machine czy innych leszczy albo no-name’ów, ale że już wyrosłem z gimnazjum, zarzucę dobrą muzyką, więc na pierwszy ogień idą Guns N’ Roses.\nA więc (uwielbiam rozpoczynać zdania od spójników wynikowych) wracamy do relacji z pielgrzymki do Częstochowy.\nWszystko zaczęło się od tego, że poznany na wycieczce na GP Lyon Eomer zaprosił mnie do siebie na syty turniej w Standardzie w nowo otwartym (między innymi przez niego) sklepie w Częstochowie. Oczywiście nie gram T2, więc olałem temat, aby przypadkiem znaleźć na Psychatogu wzmiankę o deckach z Top8 ostatniego SCG Open. Szybko olałem pierwsze 7 i zatrzymałem się przy ósmym, gdzie mainowe Obrzezaty, Blind Obedience, Geist of Saint Traft i Dungeon Geisty natychmiast zwróciły moją uwagę. Naturalnie jak zwykle dałem się ponieść emocjom i mimo że rozsądek nakazywał olanie wyjazdu i zaoszczędzenie 1 dnia i X złotych, do końca tygodnia pożyczyłem 100% spisu, który po 4 testowych grach z jakimś Polakiem i jakimś tokenem na Cockatrice sprawiał wrażenie najlepszego decku, jaki kiedykolwiek pilotowałem.\nPora na kolejną wstawkę muzyczną (możecie się do nich przyzwyczajać jeśli macie zamiar czytać moje wpisy), a mianowicie hiszpańskie „kocham cię kurwo” Rammsteina:\nW czwartek albo piątek wieczorem zadzwonił do mnie Dariusz „Bylek” Przybyło, pytając, czy już ogarnąłem dojazd, bo beze mnie się zgubi. Nie dało się bez przesiadki dojechać pociągiem, więc ogarnąłem busa i w przekazałem godzinę odjazdu Kubie „Riardinowi” Kozakowi (top4 MPkow w Pauperze, ale nie ten z Warszawy, tylko z Jarosławia, mieszkający w Krakowie) oraz Jakubowi „Janeczkowi” Janeczkowi (Top8 MPków 2011). Oczywiście zrobiłem to w tajemnicy, bo chciał z nami pojechać także forumowy i życiowy troll Sorek (nie znam imienia ani nazwiska. Mógłbym sprawdzić, ale mi się nie chce – w każdym razie typ, który deckiem za 200 zł chciał wygrywać GP i PTQ), a dzięki zachowaniu przeze mnie dyskrecji przynajmniej zgubiliśmy trochę balastu.\nO godzinie 8.40 w sobotę rano wsiedliśmy do busa na Częstochowę i już po 2h rozmawiania o grach, kartach, anime i mandze wysiedliśmy na dworcu PKS na drugim końcu świata. Szybkie zapytanie przechodniów „w którą stronę klasztor?” wskazało nam drogę do sklepu (teraz wstawka logistyczna: GZSM leży przy Alei Najświętszej Maryi Panny, która zaczyna się przy klasztorze i jest największą, najbardziej znaną i najbardziej reprezentatywną ulica Częstochowy. GZSM ma lokację nawet lepszą od Gamelorda w Łodzi – Aleja… jest znacznie lepsza od Piotrkowskiej, a KFC jest tuż po drugiej stronie ulicy - w przeciwieństwie do Łodzi nie trzeba zapieprzać całych 100 m, i to jeszcze do Maca). Po drodze nażarliśmy się w Macu i zaraz potem w KFC, po czym weszliśmy do sklepu z kolorowymi kartonikami.\nBylek sprzedał swoje ok. 3500 commonów Eomerowi, Kuba nie dokupił ostatnich kart do Borosa, Janeczek dokończył składanie RUGa a ja zasiliłem się porcją ostrzejszej muzyki największego twórcy wszechczasów, która miała mnie wprowadzić w bojowy nastrój:\nMój spis natomiast wyglądał następująco:\n8 miejsce: Starcitygames Open Series: Atlanta\nDo turnieju przystąpiło 20 graczy, a chwilę później siedziałem naprzeciwko jednego z nich, który w swojej drugiej turze zagrał już 3 spośród Rakdos Cacklerów oraz Diregraf Ghouli. Mój jakże wymierny testing na Cockatrice nie pokazał mi jak ważne są 4 Pillar of Flame w mainie, dlatego patrząc na 3 sztuki removali za 2 mana i mój screw szybko przeszliśmy do drugiej gry. W międzyczasie Eomer udzielił pozwolenia na spożywanie alkoholu, więc dało się słyszeć otwieranie butelek. Wsajdowane RIP-y i Bolasy oczywiście okazały się genialne - jeden sfizzlował, bo przeciwnik nie pokazał mi żadnego Gravecrawlera ani Geralf's Messengera, a drugi nie pokazał czaru w 3 kartach. Nietrudno chyba zgadnąć, jak ta gra się skończyła.\nKolejną grę grałem z przeciwnikiem Janeczka z poprzedniej rundy – Kamilem Bogdańskim, wicemistrzem legacy z konwentu w Częstochowie w 2007 roku (przegrał finał z Kopciem, bo grając mono redem nie dobrał trzeciej góry na Flamebreaka, który odesłałby wszystkie Kopciowe gobliny do piekła). Oczywiście zdarzyła się powtórka z rozrywki, czyli 3 stwory 2/x w 2. turze. Post-side dołożyłem (jak poprzednio) RiPy i Augur of Bolas kosztem Geistów i Drogskol Captainów. Blind Obedience o turę opóźniło Falkenrath Aristocratkę, ale koniec końców po raz kolejny poległem w walce z BR Zombimi.\nTrzecia runda z Naya Humans o dziwo trwała 3 gry, ale ostatecznie ją przegrałem – i w tym momencie zrozumiałem kilka rzeczy nt. tego decku:\n1) mainowe Obzedaty są genialne, naprawdę. Ciężko takiego zabić, drainuje życie, jest klockiem przegrywającym starcie tylko z Thragtuskiem. IMO w t2 powinny mieć miejsce w każdej BWx konstrukcji;\n2) to samo dotyczy Blind Obedience – opóźnia smoka, Hellridera, Arystokratke, t3 świnkę, Obzedata, wyłącza sztuczki z blokami z podziemia przez Restoration Angela, Snapcaster Mage’a czy randomowe Wolfir Avengery, a extort jest do tego wisienką na torcie;\n3) tyle, ile landów mamy na opening handzie tym deckiem, tyle będziemy mieć do końca gry. Przez CAŁY turniej miałem mana screw, co dziwne przy 24 landach, ale nie sposób dobrać kolejnych.\nNa poprawę nastroju będzie kolejny utwór bogów muzyki\nPo raz pierwszy tego dnia los się do mnie uśmiechnął i posadził przede mną jakiegoś lokalnego dzieciaka z Borosem z limited, bez 1-mana dropów, więc nareszcie nie byłem tury do tyłu z moimi 2cmc removalami. Poczułem się jednak upokorzony, bo udało mu się ze swoimi Daring Skyjek i Skyknight Leggionaire urwać jedną grę.\nNo i na koniec trafiłem na mono R burna, który zaskoczył mnie mainowymi Skullcrackami i Thunderboltami. 1-4, dziękuję, dobranoc, następnym razem Ensen nie słuchasz Bylka, nie czytasz oberowych Decks to Beat ani nie ruszasz się w soboty z domu.\nTymczasem moi towarzysze niedoli dostali się do top8, które prezentowało się następująco:\n1. Damian Madej – Bant aury na Invisible Stalkerze i Geiscie\n2. Sebastian Bereś – Naya Ludzie\n3. Michał „Fellord” Durzyński - Jund\n4. Grzegorz „GregZPl”, „Czarny Koń Psychatoga” Zieliński – RG Saito Red z landem zamiast Pillara\n5. Jakub Kozak – Red z 2 Boros Charmami i 2 Firemane Avengerami\n6. Jakub Janeczek – RUG\n7. Dariusz Przybyło - Jund\n8. Kamil Bogdański – BR Zombies ze Smokiem, Arystokratką i Hellriderem\nSzybki Alice Cooper, zanim przejdziemy do ficzera Janeczka:\nJaneczek grał top4 albo top8 (już nie pamiętam) z Sebastianem Beresiem i jego Naya Humans, ale zanim zacznę opisywać samą grę powinienem powiedzieć o nim kilka słów.\nJaneczek stał się znany w Polsce, robiąc mono U architectem Top8 na Mistrzostwach Polski 2011 i zajmując drugie miejsce w Szczyrku na PTQ. Janeczek nie funkcjonuje jak każdy normalny gracz; na draftach zazwyczaj składa 4 i 5c konstrukcje (draft na MPkach; Janeczek w niezłym Borosie, w ostatniej paczce dostaje na 3. czy 4. picku od Adama Skotaka Wurma, który na wejściu zabija wszystkie typki x/2; izi go pickuje, po czym rozwala Skotaka pre-side Borosem, a post-sidzie Orzhovem. No i ciekawostka – kiedyś na drafcie core setu zagrał Djinn of Wishes w 3. turze nie mając wyspy na stole (land, BoP – land, Manalith – land, Djinn)) i ma dziwny zwyczaj keepowania nienormalnych rąk i dobierania z czuba najbardziej potrzebnych rzeczy (jak na rzeczonym PTQ – grając RG tronem bez map (nie miał skąd załatwić) zagrywał w niemal każdej grze Karna albo Wurmcoila w 3. turze, a na Grzegorza „Urlicha” Kowalskiego, mając równe 10 mana na stole, pustą rękę i ginąc w następnej ze stołu i z ulti Liliany dobrał Mindslavera. Na FNMie w Krakowie zatrzymał no-landera na draw i zagrał Griselbranda w 5. turze (t2 Farseek, t3 Ranger's Path)). Najgorsze, że gra go za to wynagradza i wciąż robi to samo.\n24 , w tym 1 Desolate Lighthouse i 1 Kessig Wolf-Run\nOtwierająca ręka Janeczka:\nThink Twice, Breeding Pool, Farseek, Thundermaw Hellkite, Mizzium Mortars, Counterflux, Mystic Genesis\nJaneczek zaczyna od landa, przeciwnik od Champion of the Parish. Jakub w drugiej turze dogrywa dobranego Rootbound Craga i zagrywa Farseeka, przeciwnik Precinct Captain i atakuje za 2. Janeczek pali kapitana miziowymi moździerzami. Po drugiej stronie do czempiona dołącza ludzka manodajka i Sebastian narzuca tempo. Jakub oddaje turę, a w turze Sebastiana Huntmaster of the Fells nadziewa się na Counterfluxa. Kolejny pielgrzym pomaga Sebastianowi kontynuować agresję. Z końcem tury Janeczek cycluje Think Twice, w odpowiedzi na stole pojawia się jednak token 2/2 z Slesnya Charma. Jakub zagrywa swojego Huntmastera i odbija życie od dna (5/18 dla Sebastiana). U Beresia pojawia się Nearheath Pilgrim sparowany z czempionem, a aktywacja Gavony Township odbiera Janeczkowi kolejne punkty życia. Janeczek dogrywa landa, z końcem tury Beresiowy Searing Spear nadziewa się na Mystic Genesis, jednak po odtapowaniu się Sebastian pali Janeczka z ręki kolejnym.\nJaneczek dokłada 2 Garruki, trzecie moździerze i komplet Izzet Staticasterów, wyjmując 2 Jacki, Think Twice’a, oba Counterfluxy, smoka i genezę.\nZatrzymuje rękę z Frilled Oculusem (którego określa mianem Tarmogoyfa, bo zatrzymuje w 3. turze większość formatu), Garrukiem i 5 landami, w tym z oboma funkcyjnymi.\nZaczyna od landa, przeciwnik mana ludek, u Janeczka jednookie dziecko Goyfa i Rootwalli. Sebastian dokłada Mayor of Avabruck, którego Janeczek w swojej pozwala flipnąć. Na stole pojawia się Silverblade Paladin, jednak w ataku Mayor wraca na rękę z Cyclonic Rifta. W swojej Janeczek promuje agresję i zmusza Paladyna do walki z Garrukiem, której ten pierwszy nie przeżywa. Na pole bitwy wraca odesłany poprzednio do domu Mayor, jednak w turze Janeczka dostaje on filarem płomieni i po przywołaniu Garrukiem pieska 1/1 deathtouch, kończy turę. Sebastian dogrywa landa, tymczasem Garruk poświęca psa (przed atakiem oczywiście -_-) i szuka Izzet Staticastera, który natychmiast zabija samotnego pielgrzyma. Chwilę póżniej na stole pojawia się kolejny Burmistrz Avabrucku i szybko dołącza do pielgrzyma na cmentarzu. Od tej chwili wbicie 20 punktów obrażeń jest już tylko formalnością.\nNa trzecią grę Janeczek zatrzymuje 3 landy, Staticastera, Huntmastera, Rift i Augur of Bolas. Pierwsze trzy tury gry mijają na dogrywaniu landa, w swojej drugiej Jakub przewija Augurem 3 landy z topa na spód decku. Przeciwnik znów oddaje turę, to samo robi Janeczek. W 4. turze Sebastian zagrywa swojego pierwszego potwora – Huntmastera z wilkiem, oczywiście Janeczek w swojej topdeczy Garruka i walczy z mistrzem łowów. W swojej turze Bereś doczepia tokenowi Rancora, co pozwala mu rozprawić się z Garrukiem, ale na szczęście Janeczek dobiera Thragtuska. Z końcem tury na stole pojawia się anioł i Janeczkowi prawie udaje się zastosować Jedi Mind Trick pytając przeciwnika o target zdolności anioła. Bereś się przestraszył, że musi usunąć sobie tokena, ale Fellord uświadomił go jak działają targetujące triggery z „may”. Po tej krótkiej dygresji wracamy do tury Sebastiana, który w swojej Selesnya Charmem usuwa Thragtuska i dokłada kolejnego Rancora, tym razem aniołowi. Janeczek przyjmuje 6 obrażeń od anioła i z trampla tokena wymieniającego się z tokenem Janeczka. Jakub w swojej szuka kolejnego landa Farseekiem i udaje, że jego combat phase też się liczy atakując sługusem Bolasa. W turze Beresia na stole pojawia się Czempion, a anioł wbija kolejne 5 obrażeń. Janeczek zagrywa Huntmastera, znów atakuje za 1 i w upkeepie zabija Staticasterem czempiona. Tymczasem drugi Rancor wraca na stół i anioł atakuje za 7. Janeczek po raz kolejny atakuje wszystkim, z końcem tury dostaje Searing Spearem w maskę (6 życia). Anioł po raz kolejny się przekręca, jednak Rift wraca go na rękę. Na stole pojawia się Huntmaster z tokenem i Rancorem. Z końcem Janeczek dobiera 2 karty z Think Twice. W swojej zagrywa 2 Pillar of Flame w Huntmastera i jego kolegę. Bereś zagrywa w mainie anioła i poza 2 Rancorami ma jeszcze 1 kartę na ręce. Janeczek w swojej dokłada Kessig Wolf-Run i przekręca wszystko wiedząc, że jeśli trzecia karta u przeciwnika nie jest removalem to wygrał – jednak okazuje się ona być kolejnym Searing Spearem. W swojej turze Sebastian zakłada aniołowi 2 Rancory i eliminuje Janeczka z dalszej gry.\nSTANDINGI PO TOP8:\nDamian Madej 18\nSebastian Bereś 15\nMichał Durzyński 14\nGrzegorz Zielinski 13\nJakub Kozak 12\nJakub Janeczek 11\nDariusz Przybyło 11\nKamil Bogdański 10\nŁukasz Błaut 9\nAlbert Wojtasik 9\nMarcin Jakubas 6\nAgnieszka Chmura 6\nBartosz Bury 6\nJakub Alama 6\nDariusz Nowakowski 6\nPhilipp Ten Elsen 3\nMarcin Erhard 3\nDariusz Mstowski 3\nKacper Sobanski 0\nMarcin Grobelak 0\nKoniec końców Bant aury wygrały.\nPowrót okazał się być bardziej skomplikowany niż przyjazd, bo o tej porze nie jeździło nic bezpośredniego do Krakowa. W końcu z telefoniczną pomocą Łysego udało nam się ogarnąć połączenie kolejowe z przesiadką w Katowicach. Peron w Częstochowie jednak okazał się mieć jakieś 500m długości, a my staliśmy przy złym końcu – po 30 minutach stania na stacji pociąg odjechał, a nas w nim nie było, bo go nie widzieliśmy. Na szczęście następnym już pojechaliśmy i po krótkim zgubieniu na nowym dworcu w Katowicach wsiedliśmy do busa i wróciliśmy do domu. Pielgrzymka zakończona. Na zakończenie najlepsza piosenka, jaka kiedykolwiek została napisana:\nPhilipp "Ensen" Ten Elsen - ma 22 lata, w kolorowe kartoniki gra 6 lat, ale znudziło go wtapianie turniejów autorskimi konstrukcjami, więc póki co gra tylko EDH. Mieszka w wiosce pod Krakowem, jest moderatorem działu Alternatywne Karty na forum MtgNews. Na brzuchu ma wytatuowany autograf Sandry Nasic, wokalistki Guano Apes, zdobyty na scenie podczas ich koncertu w Krakowie w 2011 roku. W 2014 roku planuje przepłynąć Kanał La Manche, a rok później pobić rekord Trenta Grimsleya. Niebawem kończy się jego wyrok w zawieszeniu za pobicie.\nNa zdjęciu obok występuje bez czapki.\nTagi: Ensen, GZSM, Iggy Pop, Philipp Ensen, Pielgrzymka, Relacja, Siedem7, Standard\n[Limited/Draft] Dwa razy Blue Simic » « Sołtys drafci Gatecrasha vol.1


Etui case liquid brokat do Samsung Galaxy S10 Lite | Wyjątkowe etui na telefony - etui-gsm.pl\nWyjątkowe etui na telefony - etui-gsm.pl > Produkty > Etui na Samsung > Galaxy S10 Lite > Etui case liquid brokat do Samsung Galaxy S10 Lite\nWysoka jakość oraz nietuzinkowy wygląd twojego Samsung Galaxy S10 Lite dzięki etui liquid brokat!\nZabezpiecz swój telefon za pomocą etui brokat do Samsung Galaxy S10 Lite to pokrowiec z miękkiego silikonu. Posiada on wycięcia lub wypustki w miejscach przycisków oraz gniazda słuchawek i aparatu, głośnika, ładowarki. Umożliwia to łatwą obsługę telefonu bez zdejmowania etui. Zakupiony przedmiot jest bardzo dobrze dopasowany do telefonu.Posiadając pokrowiec z płynnym brokatem nie musisz martwić się o powstawanie nowych rys oraz obić na obudowie smartfona. Zabezpiecza on świetnie oraz chroni przed uderzeniami, zabrudzeniami oraz kurzem i wilgocią. Zapewnia on również ochronę przedniej części telefonu gdyż wystaje delikatnie ponad ekran. Podczas kładzenia na powierzchnię nie pozwala na zetknięcie się szkła z podłożem. Pokrowiec wykonany jest z dobrej jakości materiału, co sprawia, że telefon świetnie leży w dłoni oraz świetnie wygląda. Nie ma potrzeby zdejmowania pokrowca w celu naładowania gdyż posiada on wszelkie wycięcia na porty.\nZDJĘCIA PRZEDSTAWIONE W AUKCJI MOGĄ NALEŻEĆ DO PRZYKŁADOWEGO MODELU, PROSIMY SUGEROWAĆ SIĘ MODELEM W TYTULE AUKCJI.