Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan - opinie, wskazania, działanie, dawkowanie\nBaza Leków » Leki przeciwwirusowe » Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan\nEfavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan zawiera trzy substancje czynne, stosowane w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV):\n– tenofowiru dizoproksyl jest nukleotydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (NtRTI)\nKażda z tych substancji czynnych, znanych także jako leki przeciwretrowirusowe, działa poprzez zakłócanie normalnego działania enzymu (odwrotnej transkryptazy), mającego kluczowe znaczenie w procesie namnażania wirusa.\nLek Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan stosowany jest w leczeniu zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) dorosłych pacjentów w wieku 18 lat i starszych, którzy wcześniej byli leczeni innymi lekami przeciwretrowirusowymi i ich zakażenie HIV-1 jest kontrolowane od co najmniej trzech miesięcy. Lek należy stosować u pacjentów, u których nie zawiodło wcześniejsze leczenie zakażenia HIV.\nWięcej informacji na temat leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan:\nJaki jest skład Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan, jakie substancje zawiera?\nDawkowanie preparatu Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan - jak stosować ten lek?\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan - czy mogę spożywać alkohol?\nCzy można stosować Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan w okresie ciąży i karmienia piersią?\nCena - ile kosztuje Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan?\nSubstancjami czynnymi leku są efawirenz, emtrycytabina i tenofowiru dizoproksyl.\nKażda tabletka powlekana leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan zawiera 600 mg efawirenzu, 200 mg emtrycytabiny oraz 245 mg tenofowiru dizoproksylu (w postaci maleinianu).\nPozostałe składniki tabletki to: sodu kroskarmeloza, hydroksypropyloceluloza, niskopodstawiona hydroksypropyloceluloza, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu disiarczan (IV), laktoza jednowodna, żelaza tlenek czerwony (E172).\n– Ten lek zawiera sodu disiarczan i laktozę. Patrz punkt 2 ulotki.\n– Pozostałe składniki otoczki tabletki to: żelaza tlenek żółty (E172), czerwony tlenek żelaza (E172), makrogol, alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E171).\nZobacz listę produktów zawierających substancje: Efawirenz, Emtrycytabina, Tenofowir.\nDawkowanie preparatu Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan – jak stosować ten lek?\nJedna tabletka zażywana każdego dnia, doustnie. Lek Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan należy przyjmować na pusty żołądek (oznacza to zwykle 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku), najlepiej przed snem. Ten sposób sprawia, że niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy, senność) są mniej kłopotliwe. Zalecane jest, aby połknąć tabletkę w całości, popijając wodą.\nJeżeli lekarz zadecyduje o odstawieniu jednego ze składników leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan, to możliwe jest, że pacjent będzie przyjmował efawirenz, emtrycytabinę i (lub) tenofowiru dizoproksyl oddzielnie albo z innymi lekami stosowanymi w leczeniu zakażenia HIV.\nPo pomyłkowym zażyciu zbyt wielu tabletek leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan u pacjenta może zwiększyć się ryzyko działań niepożądanych tego leku (patrz punkt 4, Możliwe działania niepożądane). Należy skontaktować się z lekarzem lub izbą przyjęć najbliższego szpitala, aby uzyskać poradę. Należy zabrać ze sobą butelkę z tabletkami, aby móc pokazać przyjęty lek.\nCo mogę jeść i pić podczas stosowania Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan – czy mogę spożywać alkohol?\nLek należy przyjmować na pusty żołądek (oznacza to zwykle 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku), najlepiej przed snem.\nPacjentka nie powinna zachodzić w ciążę podczas stosowania leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan i przez 12 tygodni po zaprzestaniu leczenia. Przed rozpoczęciem stosowania leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan lekarz może zalecić wykonanie testu ciążowego w celu sprawdzenia, czy pacjentka nie jest w ciąży.\nJeśli pacjentka podczas stosowania leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan mogłaby zajść w ciążę, należy stosować skuteczne mechaniczne środki antykoncepcyjne (np. prezerwatywy) wraz z innymi metodami antykoncepcyjnymi w tym antykoncepcją doustną (tabletki) lub inną antykoncepcją hormonalną (np. implanty, wstrzyknięcia). Efawirenz, jedna z substancji czynnych leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan, może pozostawać we krwi przez pewien czas od zaprzestania stosowania leku. Dlatego należy stosować antykoncepcję jeszcze przez około 12 tygodni po zaprzestaniu stosowania leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan.\nJeśli pacjentka jest w ciąży lub zamierza zajść w ciążę, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza. Kobieta będąca w ciąży może stosować lek Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan tylko wtedy, kiedy lekarz uzna, że jest to niezbędnie konieczne.\nObserwowano ciężkie zaburzenia rozwojowe u płodów zwierząt i u noworodków kobiet, którym podawano efawirenz podczas ciąży.\nJeśli pacjentka przyjmowała lek Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan w czasie ciąży, lekarz może zlecić regularne badania krwi oraz inne badania diagnostyczne w celu obserwacji rozwoju dziecka. U dzieci, których matki przyjmowały w okresie ciąży NRTI, korzyść ze zmniejszenia możliwości zakażenia HIV przeważa ryzyko związane z wystąpieniem działań niepożądanych.\nPodczas leczenia lekiem Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan nie należy karmić piersią. Zarówno HIV, jak i składniki leku Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan mogą przenikać do mleka matki i poważnie zaszkodzić dziecku.\nEfavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan może wywoływać zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i senność. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie powinien prowadzić pojazdów, posługiwać się żadnymi narzędziami ani obsługiwać żadnych maszyn.\nUlotka informacyjna dla pacjenta oraz charakterystyka produktu leczniczego Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan\nUlotka Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan – do pobrania pełna wersja ulotki dla pacjenta\nEfavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan 600 mg/200 mg/245 mg tabletki powlekane (efawirenz/emtrycytabina/tenofowiru dizoproksyl)\nRozmiar plku 555.01 KB\nŚciągnij charakterystykę produktu leczniczego, zawierającą specjalistyczne informacje na temat Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan m.in. postać farmaceutyczna, dane kliniczne, interakcje z innymi produktami leczniczymi, właściwości farmakologiczne, dane farmaceutyczne. ChPL jest dokumentem przeznaczonym wyłącznie dla wykwalifikowanego personelu medycznego. Pobierz ChPL w formacie pdf:\nLek Efavirenz Mylan należy do klasy leków przeciwretrowirusowych zwanych nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NNRTIs). Jest lekiem przeciwretrowirusowym, zwalczającym zakażenie ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) poprzez zmniejszenie liczby wirusów we krwi....\nLek Efavirenz Teva, zawierający substancję czynną efawirenz, należy do klasy leków przeciwretrowirusowych zwanych nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NNRTIs). Jest lekiem przeciwretrowirusowym, zwalczającym zakażenie ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV-1) poprzez zmniejszanie...\nEmtricitabine/Tenofovir STADA jest stosowany w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) u dorosłych w wieku 18 lat i starszych. Porównaj ceny leków Przejdź do apteki Emtricitabine/Tenofovir STADA zawiera dwie...\nCena Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan i dostępność w najbliższej aptece. Sprawdź ile kosztuje lek, czy jest refundowany oraz jaki jest poziom refundacji. Dowiedz się, czy lek jest dostępny bez recepty, czy wymagane jest wystawienie recepty przez lekarza - sprawdź cenę Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan.\nStosujesz Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Mylan? Zachęcamy do podzielenia się opinią na jego temat na forum. Nie musisz się rejestrować, na poniższym formularzu wystarczy wpisanie nazwy użytkownika/pseudonimu.


Solidne narzędzia fryzjerskie - flaw\nHome » Sklep Online » Inne Sklepy » Solidne narzędzia fryzjerskie\nDodane: 2019-11-21 :: Kategoria: Sklep Online / Inne Sklepy\nW ofercie naszego sklepu internetowego można znaleźć nowoczesne wyposażenie salonu fryzjerskiego - począwszy od narzędzi do strzyżenia, poprzez nowoczesne środki do włosów, a skończywszy na lokówkach, maszynkach do włosów i innych urządzeniach elektrycznych. Oferujemy w każdej kategorii produkty pochodzące od wielu znanych i renomowanych dostawców - w tym producentów kosmetyków do włosów wysokiej jakości. Wszystkie kosmetyki oraz wyposażenie salonu fryzjerskiego w naszej ofercie oferowane są na bardzo atrakcyjnych warunkach cenowych. Szczegóły oferty znajdują się na stronie internetowej naszego sklepu.\nJakościowe dywany, w niestandardowych kolorach, rozmiarach czy kształtach, oferuje sklep internetowy TopWorld, ceniony za szybkie dostawy i stale poszerzane propozycje katalogowe. Dywany zielone, czarne czy pomarańczowe, w licznych rozmiarach, to dla tego dystrybutora żaden problem, swoją fakturą i stylistyką, m...\nZapach kawy pobudza i dodaje energii, a jej smak potrafi przenieść w krainę spokoju i odprężenia. Wiele osób nie wyobraża sobie dnia bez filiżanki czarnego płynu. Sklep Gorąca Kawa doskonale to rozumie i oferuje szeroką kawę najwyższej jakości produktów. Można u nas znaleźć m.in. kawa lavazza sklep in...


Natural History of Alkaptonuria – pol dent – Klinika Stomatologii Bydgoszcz\nOceniliśmy 58 pacjentów z alkaptonurią (zakres wieku, od 4 do 80 lat), stosując metody kliniczne, radiograficzne, biochemiczne i molekularne. Opracowano system oceny radiograficznej w celu oceny ciężkości uszkodzenia kręgosłupa i stawów. Dwóch pacjentów leczono nityzynonem odpowiednio przez 10 i 9 dni.\nAnaliza danych z życia wykazała, że zastąpienie stawów wykonano w wieku średnio 55 lat, a kamienie nerkowe rozwinęły się po 64 latach, zawał serca u 54 lat, a zwapnienie tętnic wieńcowych w wieku 59 lat. Analiza regresji liniowej wykazała, że wynik radiologiczny nasilenia choroby zaczął wzrastać po 30 roku życia, przy szybszym wzroście u mężczyzn niż u kobiet. Zidentyfikowano dwadzieścia trzy nowe mutacje HGO. U 51-letniej kobiety wydalanie HGA z moczem spadło z 2,9 do 0,13 g na dobę po 10-dniowym cyklu nityzynonu (7 dni w dawce 0,7 mg na dobę i 3 dni po 2,8 mg na dobę). U 59-letniej pacjentki HGA w moczu spadła z 6,4 g do 1,7 g na dobę po dziewięciu dniach leczenia nityzynonem (0,7 mg na dobę). Poziomy tyrozyny w osoczu u tych pacjentów wzrosły odpowiednio od około 1,1 mg na decylitr (60 .mol na litr) do około 12,8 mg na decylitr (700 .mol na litr) i 23,6 mg na decylitr (1300 .mol na litr), bez oznaki lub objawy.\nPrzedstawione dane dotyczące historii naturalnej alkaptonurii stanowią podstawę do oceny długoterminowych terapii. Chociaż nityzynon może zmniejszać wytwarzanie HGA u ludzi z niedoborem 1,2-dioksygenazy homogentyzynowej, długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność tego leczenia wymagają dalszej oceny.\nRysunek 1. Rysunek 1. Szlak degradacji tyrozyny. Podstawową wadą alkaptonurii jest niedobór aktywności 1,2-dioksygenazy homogenizatu. Nityzynon hamuje dioksygenazę kwasu 4-hydroksyfenylopirogronowego.\nW tym roku przypada setna rocznica opisania przez Sir Archibalda Garroda alkaptonurii (Dziedzictwo Mendla w Człowieku numer 203500) jako pierwsze zaburzenie u ludzi, które jest zgodne z zasadami mendlowskiego dziedziczenia autosomalnego recesywnego1. W jego wykładach z języka bułgarskiego 1908,2 Garrod ukuł termin wrodzony błąd metabolizmu i zaproponował, że alkaptonuria wynika z niedoboru enzymu, który normalnie dzieli aromatyczny pierścień kwasu homogentyzynowego (HGA) (Figura 1), produktu degradacji tyrozyny, o którym wiadomo, że akumuluje się u pacjentów z alkaptonurią .3 W rzeczywistości alkaptonuria jest związana z niedoborem aktywności 1,2-dioksygenazy homogenty- mianu (HGO) w wątrobie4, a gen dla HGO jest zmutowany u pacjentów z alkaptonurią.5 Niedobór HGO powoduje wydalanie dużych ilości HGA dziennie w moczu. , 6,7, który ciemnieje w pozycji stojącej. W moczu, podobnie jak w tkankach, HGA utlenia się do benzochinonów, które z kolei tworzą polimery podobne do melaniny\n[patrz też: krioterapia warszawa nfz, bisocard cena, bank szpiku kostnego rejestracja ]\nPoprzedni wpisPoprzedni Hospitalizacje związane z grypą wśród dzieci w Hong Kongu ad\nNastępny wpisNastępny Natural History of Alkaptonuria ad\nCzas trwania badania miał umożliwić zapisanie co najmniej 350 pacjentów. Ta wielkość próbki zapewniłaby siłę co najmniej 80 procent do wykrycia znaczących klinicznie różnic w temperaturze i zmiennych laboratoryjnych między grupami przy użyciu poziomu istotności procent. Nie przewidywaliśmy, że jakiekolwiek różnice w częstości występowania nieprawidłowości w tętnicach wieńcowych między grupami będą wystarczająco duże, aby wykryć …\nCzytaj dalej Pojedyncza dożylna infuzja gamma globuliny w porównaniu z czterema infuzjami w leczeniu ostrego zespołu Kawasaki cd


Agnieszka Mrozik, Wywołać z milczenia. Historia kobiet w PRL-u – kobiety w historii PRL-u | Gender Studies.pl\nAgnieszka Mrozik, Wywołać z milczenia. Historia kobiet w PRL-u – kobiety w historii PRL-u\nWspółczesne badania historyczne w Polsce rzadko korzystają z narzędzi krytyki feministycznej. Historia kobiet czy szerzej – historia gender, podobnie jak historia mniejszości seksualnych obecna jest raczej na marginesie niż w głównym nurcie studiów nad historią Polski. Uprawiana jest ona przede wszystkim przez badaczki i badaczy skupionych wokół profesora Andrzeja Szwarca i do niedawna profesor Anny Żarnowskiej (zmarła w 2007 roku). W ramach zainicjowanej przez nich serii Kobieta i… (1990–2007) powstały dziesiątki artykułów, które łączy idea prze-pisania historii, polegająca na wydobywaniu z zapomnienia historii kobiet ((re)konstruowaniu ich dziejów), ale też zasadzająca się na ujęciu gender jako kategorii legitymizującej i konstruującej stosunki społeczne i z tego względu przydatnej jako narzędzie analizy historycznej.\nJest to niewątpliwie praca żmudna, od podstaw, w którą, oprócz historyków, angażują się także historycy literatury, sztuki, filmu, kulturoznawcy, a niekiedy też socjolodzy i antropolodzy. Pobieżny zaledwie przegląd prowadzonych przez nich badań pozwala zaryzykować tezę o dogłębnym studiowaniu pewnych okresów historycznych przy wyraźnie mniejszym zainteresowaniu innymi. Dla przykładu: sporo uwagi poświęcono w ostatnich latach historii kobiet w XIX i pierwszej połowie XX wieku (przede wszystkim studia nad historią polskiego ruchu kobiecego) , a w polskiej historii powojennej – udziałowi kobiet w opozycji antykomunistycznej , co wpisuje się w ogólny trend rozwoju polskich badań historycznych po 1989 roku. Okres Polski Ludowej jest w badaniach nad historią kobiet swoistą „czarną dziurą”: pomija się go milczeniem albo demonizuje , wychodząc z popularnego w kręgach feministycznych przeświadczenia, że PRL nie tylko odciął kobiety od przedwojennej myśli emancypacyjnej, ale także – za sprawą „fasadowego” równouprawnienia – pozbawił je politycznej podmiotowości i sprawczości .\nKsiążka Małgorzaty Fidelis Women, Communism and Industrialization in Postwar Poland (2010) wypełnia „lukę” w badaniach nad historią kobiet w PRL-u, dostarczając przy tym argumentów przeciwko ugruntowanemu w polskim dyskursie publicznym przekonaniu, że PRL emancypował kobiety „pozornie”: zamiast obiecywanej równości szans zafundował im „podwójne obciążenie” (w pracy i w domu), zaś deklarowane upodmiotowienie kobiet zakończyło się ich faktycznym ubiernieniem.\nPrzedmiot badań historyczki stanowi sytuacja kobiet we wczesnym PRL-u (lata 1945–1960). Główna teza jest odważna: Fidelis pokazuje, jak w stalinizmie – najbardziej represyjnym politycznie okresie Polski Ludowej – kobiety zyskiwały niezależność ekonomiczną i społeczny prestiż, a nazywana dziś „pozorną” emancypacja kobiet rzeczywiście miała miejsce. Autorka przytacza dane, które wskazują, że wraz z przeprowadzką ze wsi do miasta, zdobywaniem wykształcenia oraz znajdowaniem pracy w zawodach tradycyjnie określanych jako męskie (górnik, hutnik, spawacz, motorniczy, taksówkarz itd.) kobiety awansowały w społecznej hierarchii, co nie pozostawało bez wpływu na ich życie seksualne, relacje z mężczyznami i rodziną. Większa niezależność finansowa przekładała się bowiem na swobodniejszy stosunek kobiet do ich tradycyjnych ról w społeczeństwie – żony i matki, większe wymagania wobec partnera, czy szerzej – bardziej partnerski model związku.\nBadaczka rozwija swoją tezę w oparciu o trzy studia przypadku: omawia sytuację kobiet zatrudnionych w zakładach przemysłu bawełnianego w Zambrowie i Żyrardowie oraz kobiet pracujących w śląskich kopalniach, gdzie za sprawą polityki nowych władz zyskiwały możliwość podnoszenia swoich kwalifikacji i pracy w „męskich zawodach” – lepiej płatnych i bardziej prestiżowych niż tradycyjne „zawody kobiece”. Fidelis nie wybiela stalinowskiej rzeczywistości: dowodząc, że w owym znanym ze swej represyjnej polityki względem wrogów systemu okresie w historii PRL-u realnie poprawiły się warunki życia kobiet, wskazuje jednocześnie słabe punkty socjalistycznego projektu równouprawnienia płci (m.in. złe warunki pracy, problemy z zaopatrzeniem, blokowanie kanałów awansu, zaniżanie kobiecych płac itd.). Badając, czy i jak równościowa polityka władz wcielana była w życie, pokazuje robotnice żyrardowskich, zambrowskich i śląskich fabryk i kopalń nie jako bierne jej adresatki, ale aktywne aktorki życia społecznego, negocjujące z ustawodawcą, np. w drodze strajków, warunki pracy i jakość egzystencji w socjalizmie.\nFidelis stosuje metodę przybliżania i oddalania „oka kamery”: rzeczywistość wspomnianych terenów pokazuje na szerszym tle społeczno-kulturowym regionu – Polski oraz Europy Środkowej i Wschodniej pod rządami komunistów, ale także w szerszej perspektywie czasowej: modernizację powojenną zderza z zapóźnieniem gospodarczym Polski w okresie zaborów, jak również trudnymi dla wielu grup społecznych warunkami życia w II Rzeczypospolitej (bieda, analfabetyzm, złe warunki mieszkaniowe itd.). Analizując stalinizm jako zaledwie wycinek z historii PRL-u, zestawia jego odgórny, sterowany ręcznie, ale w wielu punktach skuteczny projekt równouprawnienia z forsowanym w kolejnych dekadach modelem, w ramach którego role genderowe i relacje między płciami w społeczeństwie stawały się coraz bardziej tradycyjne (m.in. pokazuje, jak na fali politycznej „odwilży” kobiety wypychane były z rynku pracy bądź kierowane do branż mniej prestiżowych i gorzej płatnych zawodów). Z pracy Fidelis wyłania się obraz PRL-u jako epoki nie monolitycznej, ale zróżnicowanej politycznie, ekonomicznie i kulturowo, której wewnętrzną dynamikę doskonale ilustrują przeobrażenia ról płciowych. Autorka śledzi ewolucję wzorca polskiej kobiecości od popularnej w dyskursie narodowym figury Matki Polki po rozpowszechniony w języku nowych władz ideał robotnicy socjalistycznego państwa: uhistoryczniając ów wzorzec, badaczka odsłania warunki gry różnych aktorów życia społecznego, jak Kościół, Partia, rynek, negocjujących jego formułę.\nAnalizując politykę władz wobec kobiet – najpierw stalinowskich, a później w dobie „odwilży” – jak również postawy samych kobiet, Fidelis demaskuje kilka popularnych współcześnie wyobrażeń na temat wczesnego PRL-u. I tak śledząc przebieg dyskusji na temat modelu równouprawnienia kobiet, prowadzonej między władzami PPS i PPR tuż po wojnie, podkreśla wysiłek, jaki włożono w dostosowanie sowieckiego projektu emancypacyjnego do lokalnych warunków społecznych i kulturowych. Wskazuje na ścieranie się PPS-owskiego wzorca kobiety-Polki pełniącej przede wszystkim rolę żony i matki, a dopiero później pracownicy, z PPR-owskim ideałem kobiety-robotnicy wolnej – dzięki państwu – od przymusu wypełniania obowiązków domowych. Podkreśla, że aktywną stroną w tych „negocjacjach” były działaczki kobiecych sekcji PPS i PPR, które to rozpoznanie idzie pod prąd popularnemu dziś przekonaniu, że komunistyczne aktywistki nie miały żadnego wpływu na kształt projektu emancypacyjnego .\nW innym miejscu zwraca z kolei uwagę na specyficzny „dialog” Kościoła i Partii w kwestii praw reprodukcyjnych kobiet: o ile w wielu sprawach stanowiska tych dwóch aktorów życia społecznego różniły się, a sam Kościół był wyraźnie represjonowany przez stalinowskie władze, o tyle w temacie ograniczenia swobód seksualnych kobiet i zakazu przerywania ciąży panowało między nimi niepisane porozumienie. Fidelis podaje przykłady zdarzeń, w trakcie których urzędnicy partyjni, nie mogąc poradzić sobie z „rozpasaniem” seksualnym młodych robotnic (np. w Zambrowie), wzywali na pomoc ojców dziewcząt, by „siłą swego autorytetu” (czyli de facto przemocą) sprowadzali je na „dobrą drogę”. W tym samym czasie duchowni w czasie nabożeństw gromili „rozwiązłe” kobiety, które, zachłystując się niezależnością, zapomniały o swej podstawowej roli żony i matki.\nPerspektywa genderowa, którą przyjmuje autorka, sprawia, że pewne „oczywistości” w naszej dotychczasowej wiedzy na temat wczesnego PRL-u poddane zostają w wątpliwość. Widać to wyraźnie nie tylko we fragmentach poświęconych sytuacji kobiet w okresie stalinowskim (przedstawionym jako czas realnej poprawy warunków ich życia), ale także później, w czasie tzw. „odwilży”, gdy doszło do poluzowania aparatu politycznych represji. Fidelis pokazuje, że jednym z pierwszych posunięć starych-nowych władz był „przegląd” polityki emancypacyjnej, w efekcie którego tysiące kobiet wypchnięto z rynku pracy i/ lub przesunięto na stanowiska gorzej płatne i mniej prestiżowe (hasłem tego okresu było zawołanie „Irena do domu!” – tytuł popularnej komedii z 1955 roku w reżyserii Jana Fethkego). Na fali ogólnej euforii, będącej reakcją na bardziej liberalną politykę Partii, przystąpiono do „porządkowania” relacji między płciami w społeczeństwie, co de facto oznaczało powrót do tradycyjnego modelu ról genderowych. Rugowanie kobiet z „męskich zawodów” i kierowanie ich do bardziej „kobiecych”, jak przedszkolanka, pielęgniarka, nauczycielka, urzędniczka, kelnerka itd., zakaz pracy na nocną zmianę, zakaz wykonywania pewnych prac przez kobiety w ciąży – wszystko to wpisywało się w ożywający właśnie dyskurs narodowy, definiujący rolę kobiety jako przede wszystkim żony i matki: centrum życia polskiej rodziny. Popularny w stalinowskiej propagandzie wizerunek traktorzystki – symbol równouprawnienia – okazał się po 1953 roku znienawidzonym znakiem obcego panowania: ujarzmienia narodu polskiego przez „patologiczny” ustrój sowiecki. Jego odrzucenie stało się warunkiem zrekonstruowania tożsamości narodu. Jednak zmiana, która się dokonała, nie była tylko symboliczna: wiązała się ona z realnym pogorszeniem warunków życia tysięcy kobiet, którym po raz kolejny w polskiej historii wyznaczono miejsce w cieniu narodowego pomnika. W tym kontekście liberalizacja ustawy antyaborcyjnej w 1956 roku jawi się jako swoista „nagroda pocieszenia” dla tracących stabilne zatrudnienie Polek, początkowo przyznawana zresztą tylko wybranym (np. kobietom, które już wypełniły obowiązek macierzyństwa) i w drodze silnych obostrzeń (do 1959 roku o tym, czy kobieta może przerwać ciążę, decydowali lekarze, którzy często wykorzystywali swoją władzę przeciwko pacjentkom, odmawiając im przysługującego prawa) .\nNa podstawie materiałów archiwalnych, ale też wypowiedzi samych kobiet – żyjących „świadków epoki” – Fidelis kwestionuje przeświadczenie wielu współczesnych feministek o braku możliwości upodmiotowienia kobiet w PRL-u: „pozornej” polityce emancypacyjnej poprzedniego systemu produkującej bierne kobiece podmioty . Podając przykład strajków żyrardowskich tkaczek w 1951 roku, autorka podkreśla aktywną postawę kobiet w „negocjacjach” dotyczących ich pozycji w sferze publicznej. Wskazuje, że walcząc o lepsze warunki pracy i życia, kobiety „wykorzystywały swą nową tożsamość pracownic socjalistycznego państwa, a także tradycyjne rozumienie kobiecego honoru i różnicy płci, (…) by obnażyć sprzeczności komunistycznego projektu i zrealizować swoje cele [m.in. poprawa jakości żywienia i dostaw surowców do fabryk – przyp. A. M.]” (s. 16). Stąd też badaczka proponuje redefinicję kategorii kobiecego protestu. Na przykładzie kobiecych strajków z połowy lat 50. przeciwko segregacji zawodów na męskie i żeńskie, wskazuje, że w socjalizmie Polki nie były biernymi odbiorczyniami państwowych „przywilejów”, ale (w miarę możliwości) domagały się od władz realizacji obietnic .\nRedefinicja takich kategorii, jak „protest”, „bunt”, „opór”, ale też „emancypacja” czy „podwójne obciążenie” wiąże się z ich uhistorycznieniem i kontekstualizacją. Fidelis proponuje spojrzeć na wczesny PRL jako na model „innej modernizacji”, do opisu którego potrzebne są kategorie inne niż te używane we współczesnych dyskusjach na temat sytuacji kobiet w tamtym okresie, a pochodzące z porządku zachodniego dyskursu – liberalnej demokracji i wolnego rynku. Zdaniem autorki, bez kontekstualizacji łatwo o dyskredytację takich wymiarów kobiecego doświadczenia, jak te związane z uzyskaniem tuż po wojnie masowego dostępu do rynku pracy czy prawa do aborcji w 1956 roku. Także możliwości upodmiotowienia kobiet w PRL-u – jeśli rozumieć je w kategoriach zachodnich, tj. sprawowania władzy, akcesu do organów decyzyjnych itp. – okażą się pozorne lub żadne.\nUprawiając tak popularną na Zachodzie historię społeczną, Fidelis sięga, jak zostało powiedziane, do archiwów, ale i relacji „świadków epoki”: wykorzystuje rozmowy z kobietami i mężczyznami odbudowującymi Polskę po wojnie w celu zrekonstruowania doświadczenia pokoleniowego ludzi, których wspomnienie wczesnego PRL-u odbiega znacząco od dominującego dziś przekazu. Przybliżając wypowiedzi tych, którzy pamiętają lata 50. jako czas osobistej prosperity, autorka ma świadomość, że na kształt ich wspomnień wpływ wywarło wiele czynników, włącznie z często niekorzystnymi dla tych ludzi skutkami transformacji. Biorąc na to poprawkę, badaczka problematyzuje tak fetyszyzowaną współcześnie kategorię „doświadczenia”, pokazując ją jako konstruowaną społecznie, uhistorycznioną. Doświadczenie, podobnie jak tożsamość nie jest w tym rozumieniu kategorią naturalną, lecz wytworem stosunków władzy: jako praktyki dyskursywne doświadczenia (re)produkują określone tożsamości, umacniając hegemonię jednych dyskursów i marginalizując inne.\nAnalizując sytuację kobiet w historii Polski Ludowej, Fidelis nie pisze klasycznej historii kobiet. To, co ją interesuje, to pokazanie, w jaki sposób powojenny porządek społeczny i ekonomiczny konstruowany był jako upłciowiony, lub inaczej: w jaki sposób koncepcje gender legitymizowały i konstruowały ówczesne stosunki społeczne. Gender staje się więc dla niej, jak pisała amerykańska historyczka Joan Wallach Scott, „przydatną kategorią analizy historycznej”: „(…) stanowi konstytutywny element relacji społecznych opartych na postrzeganych różnicach między płciami, a po drugie, gender jest podstawowym sposobem oznaczania relacji władzy” . W ujęciu Fidelis porządek płci jest częścią głębokich przemian społecznych, ekonomicznych i kulturowych: jest wpisany w stosunki pracy, konsumpcji i reprodukcji, model polityki i walki o tożsamość (m.in. wspomniana już traktorzystka jako symbol obcej dominacji ). Autorka nie bada historii kobiet jako wyizolowanej z szerokiego kontekstu; pokazuje raczej kobiety jako jedne z aktorek życia publicznego: często „przedmiot” wielkiej polityki, innym zaś razem aktywne negocjatorki własnego miejsca w sieci stosunków społecznych. Co również ważne z perspektywy współczesnych feministycznych sporów wokół kwestii (nie)istnienia podmiotu zbiorowego „my kobiety”, badaczka unika dyskursu esencjalistycznego. Koncentrując się na sytuacji robotnic aktywnych zawodowo w określonym momencie historycznym, wskazuje na różnice między nimi: wynikające z wieku, wykształcenia, miejsca pochodzenia i zatrudnienia, rodzaju wykonywanej pracy, światopoglądu, sytuacji rodzinnej itd. Zaznacza tym samym, że płeć nie jest (czy też nie zawsze jest) fundamentem interesu grupowego kobiet.\nWpisując się w nurt studiów nad historią społeczną, książka Małgorzaty Fidelis otwiera pole badań nad historią gender w PRL-u. „Przywracając” kobiety historii tamtego czasu, wypełnia jednocześnie „lukę” w badaniach nad historią kobiet, jaką wciąż stanowi okres Polski Ludowej. Stawia również szereg problemów z zakresu metodologii studiów historycznych, których rozstrzygnięcie zainteresować może nie tylko historyków.\nMałgorzata Fidelis, Women, Communism, and Industrialization in Postwar Poland, Cambridge University Press, New York 2010, ss. 280.\nRecenzja Agnieszki Mrozik ukazała się w „Tekstach Drugich” 2011, nr 4


Praca Analityk/Architekt Systemowy - ITFS\nSparx Enterprise Architec (nice to have)\nAnalityk / Architekt Systemowy\nWakaty : 2\nStart : jak najszybciej (max. 1 msc. okres wypowiedzenia)\nWynagrodzenie : 140 - 180 zł netto / h + VAT (do indywidualnego ustalenia zależnie od posiadanego doświadczenia)\nRekrutacja związana jest z rozwojem międzynarodowego projektu w domenie publicznej. Szczegółowe informacje dot. projektu zostaną ci przedstawione podczas pierwszej rozmowy z Klientem (polityka firmy).\nMinimum 5 lat doświadczenia w projektach IT, w tym przynajmniej 3 w roli Analityka / Architekta Systemowego w projektach integracyjnych;\nPraktyczna wiedza z zakresu modelowania procesów biznesowych z wykorzystaniem BPMN;\nDoświadczenie w modelowaniu systemu za pomocą UML, w szczególności :\ndiagramy przypadków użycia,,\ngromadzenie i utrzymywanie wymagań\nZnajomość architektonicznych aspektów projektowania interfejsów integracyjnych;\nDoświadczenie z projektami z domeny publicznej, w szczególności w analizie dokumentów prawnych / przepisów;\nDoświadczenie w pracy w międzynarodowych projektach;\nDoświadczenie ze Sparx Enterprise Architect.\nRozwój nowych funkcjonalności i integracje nowego systemu (zbudowanego w najnowszych technologiach);\nPozyskiwanie i analiza wymagań biznesowych, funkcjonalnych i niefunkcjonalnych na podstawie regulacji prawnych;\nModelowanie procesów biznesowych (za pomocą BPMN), funkcjonalności systemu i modelu danych (UML);\nSpecyfikacja interfejsów systemowych i integracja z innymi systemami (XSD);\nWspółpraca z innymi Analitykami i Architektami, zespołami Programistów i Testerów;\nWsparcie klienta podczas faz testowych.\nOprogramowania do zastosowań chmurowych Kubernetes oraz automatyzacji pracy z wykorzystaniem IaC (Ansible, Terraform)Dodatkowo mile widziane znajomość architektury systemów...\nJako Analityk będziesz brać udział w procesie projektowania nowych rozwiązań biznesowych.PROFIL PRACOWNIKAWykształcenie wyższe (preferowane techniczne. informatyka, telekomunikacja...\nAnalityk Architekt Systemowy. Miejsce pracy. 100. zdalnie Wakaty. 2Start. jak najszybciej (max. 1 msc... Wymagania. Minimum 5 lat doświadczenia w projektach IT, w tym przynajmniej 3 w roli Analityka...\n23 520 - 30 240 PLN net/month\nJako analityk systemów informatycznych będziesz brał czynny udział w tworzeniu i wdrażaniu systemów lojalnościowych dla największych światowych marek.PROFIL KANDYDATAWykształcenie...\nZałożeń realizacyjnych, analiz systemowych minimum 5 letnie doświadczenie projektowe w roli analityka systemu ITuczestnictwo w co najmniej 2 projektach informatycznych w roli analityka...\nKtóry oferujemy naszym klientom!Jako Starszy Analityk Systemowy w Booksy dołączysz do zespołu... 5 letnie doświadczenie na stanowisku Analityka Systemowego.Umiejętność wizualizacji zależności i...\nUML, zagadnień związanych z pozyskiwaniem wymagań systemowych i przypadków użycia dla projektów IT, modelowaniem architektury, projektowaniem systemów IT oraz inżynierią...\n9 000 - 13 000 PLN net/month\n14 280 - 18 480 PLN net/month\nGdańsk. Hybrydowo. ZdalnieTWOIM ZADANIEM BĘDZIE Opracowanie wymagań systemowych na podstawie wymagań... Architektami i Analitykami Biznesowymi w zakresie rozwoju oprogramowaniaSZUKAMY OSOBY, KTÓRA Posiada...\nConfluence (nice to have) JIRA (junior) Wymagania Mile widziane doświadczenie w analizie systemowej,Komunikatywna znajomość języka angielskiego B1 B2,Bardzo dobra znajomość oprogra...\nUX (nice to have) UI (nice to have) Analiza wymagań (junior) Projektowanie rozwiązań (junior) Modelowanie procesów (junior) BPM (junior) Dokumentowanie wymagań (junior) W Altkom So...\n6 500 - 8 500 PLN net/month\nObecnie poszukujemy osoby na stanowisko Analityk systemowyMiejsce pracy. siedziba firmy jest w... zdalnie Kogo szukamy?Do naszego zgranego zespołu poszukujemy analityka, który będzie razem z nami...\nJIRA (master) MS Excel (master) SQL (master) Analityk biznesowo. systemowyTwoja rola Będziesz częścią zespołu odpowiedzialnego za wdrażanie rozwiązań technicznych i biznesowych dla...\n16 000 - 20 800 PLN net/month\nTworzenie wymagań systemowych, prowadzenie ustaleń biznesowo. technicznych. Konfigurowanie i... Wsparcie użytkownika końcowego, analiza i rozwiązywanie błędów systemowych. Tworzenie dokumentacji...


Viktor Orbán domknął węgierski system medialny [OPINIA] - GazetaPrawna.pl\n16 lutego 2021, 07:41\nW nocy z niedzieli na poniedziałek na Węgrzech zamilkło Klubrádió, ostatnie w eterze niezależne radio o zasięgu ogólnokrajowym. Kończąc swoją działalność na falach UKF (radio będzie działać tylko w internecie), dziennikarze przytoczyli słowa premiera Viktora Orbána z debaty w Parlamencie Europejskim z 11 września 2018 r., dzień przed uruchomieniem przeciwko Budapesztowi procedury w ramach art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej.\n– Nigdy nie posunęlibyśmy się do tego, aby uciszać tych, którzy się z nami nie zgadzają – obiecywał wówczas Orbán.\nKlubrádió musiało zamilknąć, bo Rada Mediów Narodowych odebrała mu koncesję. Rozgłośnia otrzymała zbyt wiele kar za łamanie standardów nadawania. W rzeczywistości Klubrádió karano pod byle pretekstem. System medialny faktycznie został przekształcony w konglomerat służący interesom partii rządzącej. Nie pierwszy raz na łamach DGP piszę o jakimś węgierskim medium, które przestaje istnieć. W politycznym sporze, jaki toczy się wokół takich wydarzeń, rzadko pada jednak pytanie, jakie skutki może mieć system medialny o tak ujednoliconym przekazie. A niesie on ze sobą poważne zagrożenie nie tylko dla wolności słowa czy spłycenia debaty publicznej, ale wręcz dla bezpieczeństwa państwa. W dobie hybrydowych wojen informacyjnych brak aparatu krytycznego uniemożliwia skuteczną obronę przed szkodliwą narracją chińską czy rosyjską.\nObecnie najlepiej to widać na przykładzie komunikatów związanych z zakupem 7 mln szczepionek z Chin i Rosji, które będą podawane Węgrom, chociaż nie zostały dopuszczone do stosowania na terytorium reszty państw Unii Europejskiej. Z mediów prorządowych Węgrzy nie dowiedzą się jednak o tych wątpliwościach, podobnie jak nie dowiedzą się o trwających od półrocza protestach na Białorusi, bo nie wpisuje się to w obraz relacji węgiersko-rosyjskich. Podobnie rzecz się ma z rosyjską agresją na Ukrainę. W tym systemie świat jest czarno-biały. Albo jesteś z nami, albo przeciwko nam. Przekaz propagandy politycznej jest podawany dalej bez refleksji. Świat kreowany przez te media musi być jasno wytłumaczony w taki sposób, by odbiorca nie miał szans na zastanowienie się, czy faktycznie jest tak, jak mu się mówi.\nW takim systemie medialnym odbiorca nie jest spersonalizowanym krytykiem, a obojętną masą, którą steruje się za pomocą wszel kich dostępnych zabiegów socjo technicznych. Państwo jako największy reklamodawca decyduje w dużej mierze o kondycji finansowej mediów, dysponując koncesjami. Może także nakładać daniny, które dla niektórych będą nie do udźwignięcia. Niezbędny kapitał posiadają za to ludzie, którzy znacząco wzbogacili się na kontraktach państwowych, a ich zaangażowanie w skupowanie mediów było zapłatą politycznego czy „patriotycznego” zobowiązania. Jedni mówią o braku transparentności, dla innych to jedynie swobodne kształtowanie rynku. Rynek medialny jest jednak ukierunkowany na wspieranie rządzącej koalicji i zapewnianie jej kolejnych zwycięstw wyborczych.\nTo oczywiste nadużywanie pozycji w rywalizacji politycznej. W przyszłym roku tymczasem nad Balatonem odbędą się wybory parlamentarne, w których opozycja miałaby nawet szansę na zwycięstwo z koalicją Fideszu i sojuszniczych chadeków z KDNP. Opisywaliśmy już jednak zmiany w ordynacji wyborczej, które mają dać zasadniczą przewagę partiom rządzącym. Węgierskie media opozycyjne tymczasem opierają się na crowdfundingu. Dotychczas nie pojawił się też żaden aktywny opozycyjny inwestor, gotów wyłożyć znaczące środki finansowe na próbę stworzenia przeciwwagi dla komunikacji rządowej. Zaangażowanie się w taki biznes z pewnością byłoby początkiem jego problemów na Węgrzech.\nNawet gdyby koalicja Fidesz-KDNP uległa w wyborach, organizm zbudowany w czasie jej rządów będzie trwać tak długo, jak długo opozycja nie zdobędzie 133 miejsc w 199-osobowym parlamencie, by od nowa napisać prawo. Alternatywą jest budowanie równoległego systemu medialnego, nie tylko komercyjnego, ale i po części publicznego, co trudno sobie wyobrazić. To realne wyzwanie dla węgierskiej opozycji, jak uwzględnić w programie walkę o pluralizm medialny, skoro dla zwykłych obywateli nie jest to sprawa priorytetowa.\nViktor Orban: węgry media biznes firmy\nDlatego nie polecę nigdy WizzAir - bo to kolejny biznes dyktatora. Nie pobiegnę w biegu sponsorowanym przez WizzAir\n"niezależne" od kogo ? Pewnie od Węgrów\nMy tak mieliśmy przed i po 89 roku i jakoś władza się zmieniła. W dobie internetu nie ma możliwości wyeliminować alternatywnych źródeł informacji. No poza Chinami, ale to za poparciem EU i USA. Zadajcie sobie pismacy pytanie - dlaczego Węgrzy nie szukają innego komemtarza rzeczywistości poza rządowym? To wina propagandy na rzecz partii opozycyjnych, która została zakwestionowana przez wyborców.


Wyjście z Afganistanu byłoby niepotrzebną manifestacją - DELFI PL\nWyjście z Afganistanu byłoby niepotrzebną manifestacją\nśroda, 26 września 2012 г. 15:49\nDziś rząd zwróci się do prezydenta z wnioskiem o przedłużenie obecności polskiego kontyngentu w Afganistanie, ale – zdaniem ekspertów – to tylko formalność. Zgodnie z planem, misja trwać będzie co najmniej do 2014 roku. Mimo kosztów (niespełna 5 mld zł) i zagrożenia dla bezpieczeństwa polskich żołnierzy.\n„Dzięki obecności w Afganistanie wiele zyskujemy, choć niekoniecznie ekonomicznie, a przedwczesne wyjście byłoby tylko niepotrzebną manifestacją i wywołałoby falę krytyki” – uważa Beata Górka-Winter, ekspert Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.\n„Zarówno rząd, jak i prezydent zdają sobie sprawę, że nasza obecność tam jest przejawem sojuszniczej solidarności z innymi państwami NATO, ale też przejawem naszej odpowiedzialności wobec Afganistanu, w którym jesteśmy zaangażowani od 2001-2002 roku, kiedy pojawili się tam nasi pierwsi żołnierze“ – mówi Agencji Informacyjnej Newseria Beata Górka-Winter z Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.\n„Wycofanie się przed innymi sojusznikami budziłoby kontrowersje i byłoby niepotrzebną manifestacją. Mamy oczywiście świadomość, że każda kolejna zmiana i przedłużająca się obecność to jest ryzyko ofiar i koszty materialne. Jednak jesteśmy gotowi ponosić koszty założone przez MON do 2014 roku“ – wyjaśnia Beata Górka-Winter. „Sojusznicy nie powinni odchodzić od zasady "razem weszliśmy, razem wyjdziemy."\n„Afgańczycy są tego świadomi, więc w tej chwili wysiłek, by to oni sami budowali swoje siły zbrojne, siły policyjne, własnymi nakładami, powinien się zwiększyć. Jest to jasny komunikat dla nich, że po 2014 roku rola NATO w odbudowie państwa afgańskiego i jego sił zbrojnych znacząco się zmniejszy“ – mówi Górka-Winter.\n„Połowa tej kwoty została przeznaczona na zakup sprzętu, gdyż warunki w Afganistanie i sytuacja bezpieczeństwa na miejscu pokazała, że to, z czym chcieliśmy jechać, nie do końca będzie odpowiadało naszym potrzebom. Część z tego sprzętu wróci do kraju. Cześć sprzętu, który nie nadaje się do przewozu, będzie przekazana lokalnym siłom bezpieczeństwa. Reszta wydatków to oczywiście koszty osobowe“ – twierdzi Beata Górka-Winter z PISM.\nDla budżetu wojska i państwa to ogromny wydatek, ale – jak twierdzi ekspertka PISM – dokończenie tej misji to "kwestia moralnej odpowiedzialności za przyjęte zobowiązania".\n„Kryzys jest oczywiście pretekstem dla niektórych państw, by ciąć wydatki na obronę, zmniejszać swoje kontyngenty w różnych misjach. Natomiast szybkie wycofanie się z Afganistanu motywowane względami ekonomicznymi, w krótszym okresie zapowiadałoby katastrofę dla tego kraju i ogromne szkody wizerunkowe dla NATO“ – opowiada.\n„Wojskowi, którzy byli zaangażowani w tę misję, powtarzają jak mantrę, że największe korzyści z naszej obecności w Afganistanie czerpie samo wojsko i żołnierze, którzy w niej uczestniczyli. Po pierwsze, przekonaliśmy się, jak wygląda prawdziwa wojna“ – mówi analityczka.\n„Polska armia w razie zagrożenia nie obroni się sama, będziemy potrzebowali współpracy i pomocy sojuszników i właśnie te doświadczenia ze współpracy, wspólne ćwiczenia, akcje, budowanie zaufanie to jest to, co najcenniejsze przywieźliśmy z Afganistanu“ – wyjaśnia Beata Górka-Winter.\n„Jesteśmy tam graczem małym, zupełnie nowym, mamy wprawdzie małe doświadczenie z lat 80-tych, ale niewystarczające, by myśleć o dużym zaangażowaniu ekonomicznym. Niezwykle ciężka, niestabilna sytuacja bezpieczeństwa skutecznie odstrasza inwestorów, nie tylko polskich. Do tego dochodzi brak gwarancji powodzenia biznesu, duży poziom korupcji, biurokracja i duże bariery administracyjne“ – wymienia ekspertka.\nPolacy obecni są w Afganistanie od marca 2002 roku.\nWtedy rozpoczęła się w tym kraju operacja NATO pod przywództwem Stanów Zjednoczonych, której celem było wyeliminowanie Al-Kaidy. Afganistan trafił na celownik Waszyngtonu po tym, jak odmówił wydania Osamy bin Ladena po zamachach z 11 września 2001 roku.\nArmėnijos gynybos ministerija skelbia apie 200 Azerbaidžano karių žūtį Karabache atnaujinta 21:33 (1066) 228\nAtlikėja Mia nebuvo įleista į naktinį klubą, kuriame koncertavo su buvusiu jos vyru romantiškus santykius puoselėjanti Goda Alijeva (38)


C l a s s i c a l G r a p h i c s: 003. What a wonderful world...\n003. What a wonderful world...\nCześć kochani :) Sama nie wiem jak to się stało, ale dziś pospałam sobie do ... 11 :o W sumie to byłam w szoku, bo w końcu codziennie wstaje o 6:40 ;d W każdym bądź razie pogoda nie była taka zła, co prawda troszku zimniej niż wczoraj, mimo to nie zniechęciło mnie to do zrobienia sobie małego spacerku.\nWiosnę czuć bardziej niż myślałam, tak więc zachęciło to mnie do napisania tego postu z bardziej wiosennymi dodatkami :)\nDziś mam dla Was "Springowy Pakiecik", stocki, tapety, koloryzacje i takie jakieś inne coś (no hejt, nie wyszło tak jak chciałam ;<).\nMiała być piękna taka, jak to w tutku Yasminne było, i dupa blada! Nie wyszło xD Tak więc jakoś to po swojemu dodałam żeby do końca nie zyebać... Szczerze to do końca z efektu końcowego zadowolona nie jestem, no ale. Wyszły trzy wersje kolorystyczne, pobrać można klikając na obrazeczeq ;)\nNa dziś tylko dwie, bo i tak nie miałam weny. Jedna z boćkiem (♥), a druga z Katniss i Peetą.\nA jest ich aż 8 xDD Jeżeli chcecie pobrać, klikać na zdjęcie! :*\nTym razem 20 stocków z ... KWIATKAMI *-*\nPobieramy klikając na zdjęcie ;3\nNa dziś tyle :*\nCeline Russeau 1 kwietnia 2014 21:59\nNiee no co jak co, ale Burek miszczem grafiki komputerowej <3 ;****\nCarllton 3 kwietnia 2014 18:56\nJa potrafię pospać do tej godziny z trzema budzikami :D Widocznie bardzo potrzebowałaś snu. Pogoda nareszcie w pełni wiosenna także trzeba korzystać :) Tekstura nie wyszła aż taka zła! Trochę wprawy i będą piękne.\nAlexis Burke 4 kwietnia 2014 14:08


Treść orzeczenia I C 1233/12 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nI C 1233/12 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej z 2015-12-04\nSygn. akt I C 1233/12\nDnia 04 grudnia 2015 r.\npo rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2015 r. w Białej Podlaskiej na rozprawie sprawy\n1.zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz powódki R. W. kwotę 20.000,00 (dwadzieścia tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia od dnia 08 grudnia 2010 roku do dnia zapłaty;\n3. nakazuje pobrać od powódki R. W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwotę 228,19 (dwieście dwadzieścia osiem złotych dziewiętnaście groszy ) złotych tytułem zwrotu części poniesionych w sprawie wydatków a pokrytych tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa;\n4. nakazuje pobrać od pozwanego Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwotę 628,18 ( sześćset dwadzieścia osiem złotych osiemnaście groszy) złotych tytułem zwrotu części poniesionych w sprawie wydatków a pokrytych tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa;\n5. nakazuje pobrać od pozwanego Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwotę 1000,00 ( jeden tysiąc ) złotych tytułem nieuiszczonej części opłaty sądowej od pozwu od uiszczenia której powódka była zwolniona ;\n6. koszty zastępstwa procesowego między stronami wzajemnie znieść .\nPozwem z dnia 11 grudnia 2012 r. ( data nadania ) pełnomocnik powódki R. W. wskazując jako pozwanego Towarzystwo (...) S.A. w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 30.000,00 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 08 grudnia 2010 r. do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych oraz opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Nadto wniósł o ustalenie odpowiedzialności pozwanego za skutki zdarzenia na przyszłość oraz zwolnienie powódki od kosztów sądowych w całości.\nW uzasadnieniu pozwu wskazano na okoliczności zdarzenia z dnia 25 czerwca 2010r., które wywołało szkodę w zdrowiu powódki oraz wskazano ,że do zdarzenia doszło w gospodarstwie rolnym (...) , który jako właściciel gospodarstwa rolnego był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia rolnego w związku z zawartą z pozwanym polisą nr (...). Wskazano na urazy jakich doznała powódka i ich sposób i czas leczenia . Podniesiono, że szkodę zgłoszono ubezpieczycielowi , który pismem z dnia 08 grudnia 2010r. odmówił wypłaty świadczenia odszkodowawczego .\nWskazano ,że odpowiedzialność pozwanego ma charakter akcesoryjny po stronie ubezpieczonego. Powołano art. 50 Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2003.124.1152 ze zm.) oraz art. 431 k.c.. Pełnomocnik powódki wskazał także na przyczyny dla których powódka żąda zadośćuczynienia - opisując jej stan zdrowia i cierpienia jakich doznała . Wskazano, że uszczerbek na zdrowiu jakiego doznała powódka to co najmniej 10%. Powódka wniosła także o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych .\nPozwany w odpowiedzi na pozew pismem z dnia 07 października 2014r. ( data wpływu do Sądu ) wniósł o oddalenie powództwa , rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność , zasądzenie od powódki kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.\nW uzasadnieniu swego stanowiska przyznał , że P. S. jako właściciel gospodarstwa rolnego był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia rolnego w związku z zawartą polisą nr (...), przyznał także ,że powódka zgłosiła zaistniałą szkodę i pozwany pismem z dnia 08 grudnia 2012r. odmówił wypłaty świadczenia odszkodowawczego wskazując na brak podstaw do przyjęcia ,że miało miejsce zawinione działanie osoby ubezpieczonej w ranach umowy OC.\nOdnośnie żądanej kwoty zadośćuczynienia wskazano , że zgromadzony materiał dowodowy oparty głównie na zeznaniach osób bliskich dla powódki nie dają gwarancji wiarygodności co do okoliczności i skutków zdarzenia objętego pozwem. Wskazano ,że zgodnie z art. 50 ust.1 Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2003.124.1152 ze zm.) powódka nie jest ani rolnikiem, ani osobą pozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym ani osobą pracującą w tym gospodarstwie rolnym i dlatego nie jest osobą uprawnioną do otrzymania rekompensaty finansowej za zaistniałą szkodę. Pozwany z ostrożności procesowej zakwestionował także zasadność żądania odsetek od dnia 08 grudnia 2010r. wskazując ,że odsetki ewentualnie winny być zasądzone od dnia wyrokowania .\nW toku postępowania powódka reprezentowana przez pełnomocnika w piśmie z dnia 14 maja 2015r. ( data nadania ) , a które wpłynęło do Sądu w dniu 18 maja 2015r. -k. 315-318 zmodyfikowała swoje żądanie w ten sposób , że w miejsce żądanej dotychczas kwoty 30.000,zł. wniosła o zasądzenie kwoty 40.000,00 zł. tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 08 grudnia 2010 r. do dnia zapłaty. Wraz z rozszerzeniem powództwa uiściła ona opłatę sądowa od rozszerzonego powództwa w kwocie 500,00 zł.( k. 314) . W uzasadnieniu odwołano się do wniosków wywołanych w sprawie opinii biegłych i podniesiono, że w związku z powyższym kwota 40.000,00 zł. będzie odpowiednią w rozumieniu art. 445§1 k.c. . Jednocześnie uiszczono opłatę sądową od rozszerzonego powództwa - w kwocie 500,00 zł. - k. 314.\nPełnomocnik pozwanego , któremu pismo z rozszerzeniem powództwa doręczono w dniu 09 czerwca 2015r. ( k. 323) w piśmie z dnia 25 czerwca 2015r. ( data nadania ) nie uznał powództwa w rozszerzonym zakresie i wniósł o jego oddalenie w całości. Wskazał w uzasadnieniu swojego stanowiska ,że jego zdaniem w sprawie nie wystąpiły żadne nowe okoliczności , nieznane w momencie wnoszenia pozwu , które uzasadniałyby rozszerzenie powództwa przez powódkę. Wskazano, że ewentualne zasądzenie odsetek od rozszerzonego powództwa winno nastąpić jeżeli nie od dnia wyrokowania to od dnia następnego po doręczeniu rozszerzonego powództwa , ale nie od dnia 08 grudnia 2010r..\nPostanowieniem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej I Wydział Cywilny z dnia 19 kwietnia 2015r. powódkę zwolniono od kosztów sądowych częściowo a mianowicie od opłaty sądowej od pozwu ponad kwotę 500,00 zł. w pozostałej części jej wniosek oddalono( k. 19 ) .\nP. S. jest właścicielem gospodarstwa rolnego , które prowadzi w miejscowości J. ubezpieczonego w zakresie odpowiedzialności cywilnej rolników pozwanego ubezpieczyciela w oparciu o polisę nr (...). Na terenie gospodarstwa mieszka także jego matka A. S., która pomaga mu w jego prowadzeniu w tym zajmowała się krowami będącymi w tym gospodarstwie.\nW dniu 25 czerwca 2010 r. we wskazanym gospodarstwie przebywała sama A. S., zaś P. S. był poza gospodarstwem. Tego dnia do A. S. z wizytą przyjechała jej siostra R. W. - powódka. W czasie wspólnych rozmów A. S. stwierdziła ,że musi iść przegonić krowy. Gdy miała to uczynić pod jej dom podjechał samochód. Gdy A. S. zobaczyła ,że ktoś podjechał pod dom powiedziała do siostry - powódki by ta poszła przegonić krowy. A. S. wiedziała ,że jej siostra nie przeganiała krów od czasu jak była dzieckiem , jak chodziła do szkoły podstawowej. R. W. na prośbę siostry udała się w stronę krów , zaś A. S. poszła zobaczyć kto przyjechał. Powódka szła do krów wolno a po dojściu do miejsca gdzie były dwie krowy zaczęła się rozglądać w pozycji pochylonej gdzie jest szpilka od łańcucha by ją wyjąć. Nie zdążyła podejść ani do szpilki ani do krowy gdy nagle poczuła ,że od tyłu krowa ją zahaczyła łańcuchem , oplotła jej tym łańcuchem nogi , pociągnęła i przewróciła , łańcuch , który był wcześniej uszkodzony i zespolony przez ojca P. S. śrubą o dwóch wystających łebkach ocierał się o nogi powódki poniżej kolan a śruba , która była w łańcuchu spowodowała głębokie rany na jej goleniach. Powódka zaczęła głośno krzyczeć. Gdy A. S. rozmawiająca w tym czasie- jak się okazało ze złomiarzami - usłyszała krzyk siostry natychmiast pobiegła w kierunku powódki. Tam zobaczyła ,że ma ona całe nogi we krwi i wówczas zaprowadziła ją na podwórko i zadzwoniła na pogotowie , telefonicznie poinformowano ją ,że ma zatamowywać krew do czasu przyjazdu karetki. W międzyczasie zanim przyjechało pogotowie (...) tamowała krew powódce . W niedługim czasie przyjechało pogotowie i zabrało powódkę do szpitala. O godzinie 15.48 powódkę przyjęto na Szpitalny Oddział Ratunkowy Wojewódzkiego Szpitala (...) w B. gdzie stwierdzono rany szarpane obu podudzi spowodowany łańcuchem pociągniętym przez krowę . Niezwłocznie skierowano powódkę na oddział chirurgiczny . Powódka przebywała w szpitalu do dnia 16 lipca 2010r. . W dniu 25 czerwca 2010r. dokonano zszycia ran szarpanych obu goleni i zastosowano sączkowanie a następnie w dniu 06 lipca 2010r. w krótkim znieczuleniu dożylnym wycięto powódce tkanki martwicze zaś w dniu 12 lipca 2010 r. w znieczuleniu przewodowym dokonano przeszczepu skóry pośredniej grubości, którą to skórę pobrano z jej uda. W dniu 16 lipca 2010r. powódka została wypisana ze szpitala z zaleceniem kontroli w poradni chirurgicznej w dniu 19 lipca 2010r. Powódkę leczono w poradni chirurgicznej do dnia 09 września 2010r. kiedy to zakończono jej leczenie. W kwietniu i lipcu 2013 roku powódka przeszła rehabilitację w (...) .\nW wyniku zdarzenia powódka doznała ran szarpanych skóry i tkanki podskórnej obu goleni z koniecznością ich gojenia przy pomocy przeszczepu skóry pośredniej grubości pobranej z prawego uda.\nRozmiar cierpień powódki był duży w okresie pobytu na oddziale szpitalnym do czasu wygojenia przeszczepów skóry co trwało około 4 tygodni. Wówczas jej cierpienia fizyczne i psychiczne związane były z koniecznością wykonywania bolesnych opatrunków głównie w okresie okołooperacyjnym. Konieczność wykonywania opatrunków trwała 6-7 tygodni. W czasie okołooperacyjnym R. W. nie mogła chodzić i musiała leżeć w łóżku. Rany uległy całkowitemu wygojeniu do dnia 09 września 2010r. Po tym czasie dolegliwości bólowe zmniejszały się do cierpień małego stopnia a obecnie cierpienia małego stopnia są spowodowane deformacją powłok goleni, dolegliwościami bólowymi obu goleni i ich obrzękiem głównie po lewej stronie. Dolegliwości te spowodowane są także gorszą funkcją lewego stawu skokowego w zakresie zgięcia grzbietowego. Powódka wymagała opieki osób drugich zwłaszcza w pierwszych 4 tygodniach po zdarzeniu z powodu leczenia operacyjnego i konieczności zmiany opatrunków. W momencie wypisu powódki ze szpitala rozpoczęła ona chodzenie . Przez okres około 3-4 tygodni po wypisie ze szpitala powódka wymagała opieki osób drugich w wymiarze 3-4 godzin dziennie przy takich czynnościach jak : poruszanie się , przyrządzanie posiłków, sprzątanie , robienie zakupów. Pomocy tej udzielali jej A. S. i P. S. a następnie sąsiadka. Początkowo ze względu na nie wygojone rany nie mogła ona długo stać , po wygojeniu ran jej stan się poprawiał i obecnie ze względu na wygojone rany nie wymaga ona pomocy osób drugich. Przebyta przez powódkę rehabilitacja ze względu na powstałe na goleniach blizny nie była wymagana , aktualnie powódka także nie wymaga rehabilitacji i nie są potrzebne żadne inne zabiegi w tym chirurgiczny z uwagi na wygojone rany goleni. U powódki występują obrzęki obu goleni bardziej nasilone poniżej ściągających blizn., stwierdzono u niej duży obrzęk w tkance podskórnej świadczący o dużej niewydolności limfatycznej kończyn dolnych, która powstała w wyniku urazu jakiego doznała powódka i ta niewydolność jest trwała i żadne masaże czy drenaże obrzęków nie spowodują ich cofnięcia , bowiem u powódki doszło do trwałego uszkodzenia naczyń limfatycznych.\nZdarzenie z dnia 25 czerwca 2010r. wywołało u powódki charakterystyczne objawy dla stresu pourazowego, doświadczyła ona bowiem zagrożenia życia ,co spowodowało nasilenie negatywnych emocji, strach przed zwierzętami, problemy ze snem , trudności w zaakceptowaniu śladów po przeszczepie skóry .Musiała ona skorzystać z pomocy psychiatry i zażywać w związku z tym leki uspokajające. Pojawiły się u niej problemy z koncentracją. Rokowania co do stanu zdrowia powódki ze względu na wygojone rany goleni są pomyślne, a jej leczenie w związku ze zdarzeniem z dnia 25 czerwca 2010r. zostało zakończone w dniu 09 września 2010r. , zaś trwały uszczerbek na zdrowiu jakiego ona doznała w wyniku tego zdarzenia oceniony został przez biegłego chirurga urazowo- ortopedycznego i biegłego chirurga naczyniowego na 15 % .\nObecnie powódka ma 75 lat , jest emerytką i z tego tytułu otrzymuje oświadczenie w wysokości około 1.400,00 zł , nie ma nikogo na utrzymaniu .\nPowyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o : dokumentację medyczną dotyczącą powódki - k. 11-13, ,64-96, 99-192, 366-367,zeznania powódki k. 347-347v w zw. z k. 56v-58, zeznania świadka A. S. - k. 201v -202v i 203v , zeznania świadka P. S. - k. 202v -303v , opinię biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowo – ortopedycznej - k. 222-223v, opinię biegłego sądowego z zakresu chirurgii naczyniowej - k. 302, opinię biegłego sądowego z zakresu psychologii - k. 251-255 i 271, oraz dowody zgromadzone w aktach szkodowych nr (...) - dowód ze zgłoszenia u pozwanego szkody przez P. S. w dniu 03.10.2010r, zdjęcia łańcucha , zawiadomienia kierowanego do powódki o przyjęciu zgłoszenia szkody , odmowy wypłaty odszkodowania z dnia 08.12.2010r. ,odmowy uwzględnienia odwołania powódki z dnia 28.06.2011r. , przesądowe wezwanie do zapłaty kwoty 50.000,00 zł. , oraz dowody dotyczące zgłoszenia szkody i jej likwidacji – k. 355, 357-365, polisę numer (...).\nW ocenie Sądu zgromadzone w sprawie dowody nieosobowe , w tym dokumentacja medyczna powódki zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności, dowodów tych nie kwestionowały strony postępowania . Dokumentacja medyczna została sporządzona przez osoby uprawnione w tym zakresie. Z dokumentacji tej między innymi wynika ,że powódka doznała obrażeń od łańcucha, co starała się zanegować strona pozwana już w odpowiedzi na pozew wskazując na niejasność okoliczności zdarzenia.\nTakże i zeznania powódki i świadków sąd obdarzył przymiotem wiarygodności. Wbrew twierdzeniom pozwanego - w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew ,że nie są jasne okoliczności zdarzenia a świadkowie to osoby bliskie powódce nie wykazał w żaden sposób, by wszystkie te osoby miały na celu wprowadzenie w błąd pozwanego co do czasu , miejsca i okoliczności zdarzenia. Wskazać należy, że świadkowie - na co wskazali w zeznaniach – nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia objętego pozwem , nie wskazują na okoliczności z tym związane. Także i powódka w ocenie Sądu w swoich zeznaniach była szczera, a jej relacja znajduje potwierdzenie w karcie przyjęcia na Szpitalny Oddział Ratunkowy - co do przyczyn powstania ran goleni. Zauważyć jeszcze raz należy ,że pozwany w żaden sposób nie zakwestionował zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej.\nW ocenie Sądu na obdarzenie walorem wiarygodności zasługują także sporządzone na potrzeby niniejszej sprawy opinie biegłych- chirurga naczyniowego, chirurga urazowo-ortopedycznego i psychologa. Podkreślić należy, że są to osoby dysponujące odpowiednią wiedzą medyczną i psychologiczną .Zdaniem Sądu wywołane w spawie opinie zostały sporządzone w sposób profesjonalny , zarówno w oparciu o zgromadzoną dokumentację medyczną jak i bezpośrednie badanie powódki . Opinie te są spójne , logiczne i przekonywująco uargumentowane. Wskazać należy, że poza opinią biegłego chirurga urazowo-ortopedycznego o czym niżej opinie te nie były kwestionowane przez strony postępowania. Jedynie właśnie co do opinii biegłego chirurga urazowo-ortopedycznego pełnomocnik pozwanej zakwestionował ją i to jedynie w zakresie wskazanego i ustalonego przez biegłego procentu trwałego uszczerbku na zdrowiu , którego doznała powódka. Jednakże Sąd oddalił wniosek pełnomocnika pozwanego zawarty w piśmie z dnia 14 kwietnia 2014r. ( k. 228-229) co do dopuszczenia dowodu z uzupełniającej opinii tego biegłego celem wykazania przez biegłego okoliczności dla których przyjął on 15% trwałego uszczerbku na zdrowiu , bowiem okoliczności te wykazał biegły w opinii z dnia 01 kwietnia 2014r. w pkt. Ad.3- k. 223 akt sprawy .\nUboczne wskazać należy, że jak wynika z analizy akt szkodowych dołączonych przez stronę pozwaną pozwany nie złożył całości akt , zaś nadesłana do Sądu w wraz z pismem z dnia 12 listopada 2015r. płyta – k. 373-374 , która miała stanowić elektroniczną wersję akt szkody nie dotyczy szkody zgłoszonej przez powódkę a dotyczy szkody z 2007r. K. W. .\nW ocenie Sądu powództwo co do zasądzenia zadośćuczynienia jest zasadne jednakże nie w kwocie , której żąda powódka w doprecyzowanym powództwie - vide k. 315-316 czyli łącznie 40.000,00 zł. . Nie jest zdaniem Sądu natomiast zasadne powództwo oparte na dyspozycji art. 189 kpc w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za skutki zdarzenia na przyszłość .\nArt. 822§1 k.c. stanowi zaś ,że przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. § 2 tego przepisu stanowi ,że jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. § 4 stanowi zaś ,że uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.\nW niniejszej sprawie bezspornym między stronami jest okoliczność ,że P. S. - właściciel gospodarstwa rolnego w którym doszło do zdarzenia z dnia 25 czerwca 2010r. miał zawartą umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej rolników.\nArt.50 ust.1 Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2003.124.1152 ze zm.). stanowi ,że z ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.\nPrzepis ten w sposób ogólny określa przesłanki warunkujące powstanie odpowiedzialności odszkodowawczej ubezpieczającego z tytułu posiadania przez rolnika obowiązkowego ubezpieczenia OC. Swym zakresem ubezpieczenie obejmuje nie tylko rolnika-posiadacza gospodarstwa rolnego, ale także osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oraz osoby pracujące w gospodarstwie rolnym rolnika. Warunkiem powstania odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez ubezpieczającego (w ramach polisy ubezpieczenia OC rolników) jest ustalenie, że za jej powstanie odpowiada na podstawie przepisów prawa cywilnego rolnik lub osoby wymienione w art. 50 ust. 1 wskazanej ustawy oraz że szkoda pozostaje w ścisłym związku z posiadaniem przez rolnika gospodarstwa rolnego, zaś jej następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Decydujące znaczenie dla określenia zakresu ubezpieczenia OC rolników jest użycie przez ustawodawcę sformułowania " Szkoda związana z posiadaniem gospodarstwa rolnego ". Ubezpieczenie nie obejmuje zatem całej odpowiedzialności cywilnej osób objętych ubezpieczeniem . Przedmiotem ubezpieczenia jest jedynie konkretny wycinek tej odpowiedzialności . W przypadku wyrządzenia szkody przez zwierzęta gospodarskie wchodzące w skład gospodarstwa - np. krowy , konie rolnik ponosi odpowiedzialność w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 431 k.c.\nOkoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że szkoda została wyrządzona przez zwierzę- krowę działającą z własnego popędu, a nie jako narzędzie człowieka (co miałoby miejsce np. w przypadku zwierzęcia poruszającego się w zaprzęgu i pozostającego pod kontrolą woźnicy, zmierzającego wyrządzić szkodę - szerzej por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1968 r. I CR 148/68).\nArt 431 § 1 kc stanowi ,że kto zwierzę chowa albo się nim posługuje, obowiązany jest do naprawienia wyrządzonej przez nie szkody niezależnie od tego, czy było pod jego nadzorem, czy też zabłąkało się lub uciekło, chyba że ani on, ani osoba, za którą ponosi odpowiedzialność, nie ponoszą winy.\nOdpowiedzialność ubezpieczyciela ma niewątpliwie charakter gwarancyjny, przy czym zarówno o powstaniu tej odpowiedzialności, jak i jej zakresie decyduje zawsze odpowiedzialność cywilna rolnika.\nNie można tracić z pola widzenia okoliczności, że do zdarzenia w dniu 25 czerwca 2010r. doszło w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, które w tej dacie było objęte ochroną ubezpieczeniową OC posiadacza gospodarstwa rolnego, udzielaną przez pozwanego. W związku z zawarciem przez P. S. w dniu 14 stycznia 2010r. umowy ubezpieczenia OC potwierdzonej polisą numer (...).\nZa sprawcę zdarzenia należało uznać A. S. - osobę pozostająca z P. S. we wspólnym gospodarstwie domowym, która po pierwsze zajmowała się krowami w tym gospodarstwie , ponadto wiedziała ,że łańcuch krowy nie był prawidłowo zespolony- że był zespolony śrubą ( vide k.202) i która także zdawała sobie sprawę z faktu, że powódka od lat dziecięcych szkoły podstawowej nie miała do czynienia z krowami, że nigdy przedtem nie pomagała jej w prowadzeniu gospodarstwa rolnego a mimo to nie zachowała należytej ostrożności i staranności jakiej można oczekiwać od osoby pozostającej z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie rolnym i nie powiadomiła powódki o tym ,że łańcuch jest zespolony śrubą . Poprosiła siostrę o przegonienie krów mimo, że powinna przewidzieć, że krowa może się spłoszyć z racji ,że było ciepło ,że gryzły muchy i giezy. Siostra powódki A. S. winna była przewidzieć, że skoro powódka nie pomagała w gospodarstwie rolnym od czasów szkoły podstawowej i całe zawodowe życie pracowała jako pielęgniarka , to nie zna ona zachowań zwierząt- krów , które mogą się spłoszyć .\nZgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że brak jest podstaw do tego , aby przyjąć, iż to powódka winna zachować szczególne środki ostrożności przy podchodzeniu do krowy , na które wskazuje pełnomocnik pozwanego na stronie 3 odpowiedzi na pozew a w szczególności , gdzie wskazuje ,że wiek powódki i środowisko w którym ona żyje winny wskazywać na to ,że powinna ona w sposób właściwy ocenić sytuację z jaką miała do czynienia . Nie można tracić z pola widzenia okoliczności , że już w zgłoszeniu szkody z dnia 03 października 2010r. dokonanej przez P. S. wskazano , że poszkodowana zamieszkuje w B., nie była więc ona w żaden sposób związana ze środowiskiem wiejskim - miejscem w którym doszło do zdarzenia . Pozwany nie pokusił się o wykazanie jakie są prawidłowe, zarówno wymagane jak i na co dzień przestrzegane, zasady przyprowadzania krów, podchodzenia do krowy .\nW ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę błędne jest stanowisko pozwanego wyrażone na stronie 2 odpowiedzi na pozew , w którym wskazał, że powódce nie przysługuje odszkodowanie w na podstawie art. 50 ust.1 Ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2003.124.1152 ze zm.), który stanowi ,że z ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Przepis ten wbrew stanowisku pozwanego nie stanowi ,że odszkodowanie przysługuje rolnikowi , osobie pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osobie pracującej w jego gospodarstwie rolnym, wręcz przeciwnie wskazuje ,że osoby te są zobowiązane do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę. W świetle powyższego zdaniem Sądu na pozwanym ciąży obowiązek zadośćuczynienia w oparciu o przepis art. 445 § 1 kc.\nPrzechodząc do analizy żądania zadośćuczynienia, wskazać należy, że zadośćuczynienie jest formą rekompensaty materialnej za cierpienia fizyczne i psychiczne. Celem zadośćuczynienia pieniężnego jest wynagrodzenie szkody niemajątkowej, która została wyrządzona czynem niedozwolonym. Zadośćuczynienie pełni, zatem głównie funkcję kompensacyjną, ponieważ stanowi przybliżony ekwiwalent za doznaną przez pokrzywdzonego krzywdę. Zadośćuczynienie powinno wynagrodzić doznane przez poszkodowanego cierpienia fizyczne, utratę radości życia oraz ułatwić mu przezwyciężenie ujemnych przeżyć psychicznych.\nPojęcie szkody niemajątkowej (krzywdy) obejmuje w szczególności cierpienia fizyczne, wywołane rozstrojem zdrowia lub uszkodzeniem ciała. Najczęściej nie jest możliwe jednak precyzyjne oddzielenie cierpień fizycznych i psychicznych, występują one, bowiem zazwyczaj łącznie i wzajemnie na siebie wpływają.\nWysokość zadośćuczynienia ze względu na spełnianą funkcję kompensacyjną, powinna być pochodną wielkości doznanej krzywdy, wobec czego nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz powinna przedstawiać ekonomiczną, odczuwalną wartość. Przepisy art. 445 k.c. nie zawierają jednak żadnych kryteriów, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego. Mowa tu jedynie o „odpowiedniej sumie”, a dokładniejsze kryteria i dyrektywy wypracowane zostały przez judykaturę.\nZe swej istoty ten rodzaj cierpień jest bardzo trudno wymierny i w zasadzie niemożliwy do prostego przeliczenia. O wysokości zadośćuczynienia nie mogą decydować tylko subiektywne odczucia pokrzywdzonego. Podstawowe znaczenie ma rozmiar szkody niemajątkowej. Okolicznościami decydującymi o wysokości przyznanego świadczenia winny być przede wszystkim stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność i czas trwania oraz nieodwracalność następstw wypadku (zob. A. Szpunar, Zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową, Bydgoszcz 1999 r., str. 180 i n., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2001 roku, III CKN 427/00, LEX 52766, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2002 roku, V CKN 909/00, LEX 56027).\nPrzy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia, należało uwzględnić te okoliczności odnoszące się do sytuacji powódki zarówno przed, jak i po zdarzeniu z dnia 25 czerwca 2010r.. Jak już wspomniano w dniu zdarzenia powódka liczyła 70 lat. Była jak na swój wiek osobą aktywną , sprawną fizycznie. Zdarzenie z dnia 25 czerwca 2010r. zmieniło sytuację powódki. Z osoby, która uprzednio sama wykonywała codzienne czynności stała się osobą, która początkowo wymagała w tym względzie stałej pomocy osób drugich a następnie po opuszczeniu szpitala przez okres około 3 tygodni doraźnej pomocy najbliższych , bowiem sama nie mogła wykonywać najprostszych czynności życia codziennego - gotowanie , sprzątanie , robienie zakupów.\nOdnośnie rozmiaru obrażeń , których doznała powódka wskazać należy, iż były one poważne ,wymagały interwencji chirurgicznej - zszycie ran ,a następnie przeszczepu skóry pośredniej grubości pobranej z jej uda .Powódka bezpośrednio po zdarzeniu przebywała w szpitalu , gdzie przeszła wskazane powyżej zabiegi chirurgiczne , które w okresie okołooperacyjnym powodowały ból o dużym nasileniu , zmuszona była do leżenia i korzystania z pomocy osób drugich . Także i po wypisaniu jej ze szpitala jej stan zdrowia nie był na tyle dobry by mogła ona wykonywać wszystkie czynności dnia codziennego sama i jak wskazał biegły chirurg urazowo- ortopedyczny potrzebowała ona pomocy osób drugich. Powódka doznała trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 15 % na co wskazali biegli chirurg urazowo- ortopedyczny i chirurg naczyniowy . Do dnia dzisiejszego powódce towarzyszą obrzęki nóg, bóle w związku z czym zażywa leki przeciwbólowe. Ma problemy z koncentracją , ze snem , zażywa leki na uspokojenie a wcześniej korzystała z pomocy psychiatry, boi się zwierząt co rodzi u niej u powódki poczucie ogromnej krzywdy.\nTe okoliczności spowodowały, że za właściwą kwotę zadośćuczynienia za krzywdę i ból Sąd uznał kwotę 20.000,00 złotych. Zdaniem Sądu, aby zadośćuczynienie spełniło swoją rolę i zrekompensowało krzywdę powódki, winno być odpowiednie i takie zdaniem Sadu jest zadośćuczynienie w kwocie 20.000,00 złotych.\nSąd w pełni podziela pogląd Sądu Apelacyjnego w Warszawie wyrażony w orzeczeniu z dnia 3 grudnia 2010 roku, który stwierdził, że symboliczna kwota zadośćuczynienia może podważać jego funkcję kompensacyjną. Nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa materialnego zaniżenie wysokości zadośćuczynienia z uwagi na sytuację osobistą i materialną pokrzywdzonego (wyrok sygn. akt VI ACa 725/10, Apel. W- (...), 17).\nPowódka przed zdarzeniem była osobą zdrową , samodzielną , nie była dotknięta niepełnosprawnością. W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom pozwanego wyrażonym w odpowiedzi na pozew powódka nie przyczyniła się też do zaistnienia zdarzenia , a pozwany nie wykazał, że tak właśnie było.Dalej idące roszczenie powódki w ocenie Sądu jest nieuzasadnione. W tym miejscu sąd podziela stanowisko pozwanego wyrażone w piśmie z dnia 23 czerwca 2015r. ( k. 324-325) w którym wskazał, że w sprawie nie wystąpiły żadne nowe okoliczności , które nie były znane powódce w momencie wniesienia powództwa , a które uzasadniałyby rozszerzenie powództwa o kwotę 10,000,00 zł, co uczyniła powódka pismem z dnia 12 maja 2015r.-k.315-317. Takimi okolicznościami nie może być procent trwałego uszczerbku na zdrowiu ustalony przez biegłych w wysokości 15 % a więc w wysokości o 5 % wyższej niż wskazywała na to powódka w pozwie ani wnioski płynące z opinii biegłych na które wskazuje powódka w /w piśmie . Podnieść jeszcze raz należy, że nie ujawniły się żadne okoliczności , które nie były znane R. W. w momencie wniesienia powództwa .\nOdsetki od kwoty przyznanego powódce zadośćuczynienia zostały zasądzone, zgodnie z wnioskiem w oparciu o dyspozycję art. 481 kc. mając na względzie dyspozycję art. 817 kc od dnia 08 grudnia 2010 roku. Szkoda została zgłoszona pozwanemu już w dniu 03 października 2010r. zaś pismem z dnia 08 grudnia 2010r. strona pozwana wskazała ,że brak jest podstaw do tego by przyznać powódce odszkodowanie .\nW pozostałej części sąd oddalił powództwo jako nie znajdujące podstaw - a więc co do zasądzenia kwoty 20.000,00 zł. i co do ustalenia na podstawie art. 189 kpc odpowiedzialności za skutki zdarzenia na przyszłość .\nW ocenie Sądu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego i opinii biegłych chirurga urazowo- ortopedycznego i chirurga naczyniowego , których to opinii nie kwestionowała strona powodowa a z których to wynika ,że leczenie powódki zakończyło się w dniu 09 września 2010r.- k. 222 - brak jest podstaw do przyjęcia ,że w przyszłości wystąpią u powódki jakiekolwiek dalsze skutki zdrowotne będące następstwem zdarzenia z dnia 25 czerwca 2010r. . Nie wymaga powódka zabiegów chirurgicznych , rehabilitacji ani żadnych innych zabiegów ( vide k. 222-223v) .\nW sprawie na wniosek powódki dopuszczono dowód z opinii biegłych chirurga urazowo- ortopedycznego , chirurga naczyniowego i psychologa, ponadto zażądano z Wojewódzkiego Szpitala (...) w B. całości dokumentacji medycznej powódki w związku ze zdarzeniem objętym pozwem .\nWydatki związane z przeprowadzeniem tych dowodów wyniosły łącznie 1.256,37 zł ( vide k.199,235,279 i 311 ) z czego z zaliczki uiszczonej przez powódkę w pisanej do księgi sum na zlecenie poz. pozycją 11/14 kwocie 400,00 zł. ( k. 212) pokryto je w części . Ponadto powódka uiściła opłatę sądową od pozwu w części przy jego w niesieniu kwotę 500,00 zł i 500,00 zł. przy rozszerzeniu powództwa o kwotę kolejnych 10.000,00 zł. czyli łącznie 1.000,00 zł, zwolniona zaś była od obowiązku uiszczenia kwoty 1.000,00 zł.\nDo uiszczenia zaś pozostała kwota 856,37 zł. tytułem poniesionych wydatków w sprawie a która to pokryta została tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa .\nZ uwagi na fakt, że powódka wygrała niniejszą sprawę w 50 % a pozwany w tej wysokości przegrał sprawę Sąd dokonał podziału poniesionych w sprawie wydatków na pół i w związku z tym , że ta kwota musi być zaokrąglona do pełnych złotych uznał ,że powódkę winny obciążać wydatki w kwocie 628,19 zł. a pozwanego 628,18 zł. , i w związku z faktem, że powódka uiściła zaliczkę w kwocie 400,00 zł. na poczet wydatków Sąd nakazał pobrać od powódki R. W. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwotę 228,19 zł. tytułem zwrotu części poniesionych w sprawie wydatków wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa. Ponadto Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwotę 628,18 zł. tytułem zwrotu części poniesionych w sprawie wydatków wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa.\nTakże koniecznym było rozdzielenie opłaty sądowej , która po rozszerzeniu powództwa winna łącznie wynieść 2.000,00 zł. Powódka uiściła łącznie 1000,00 zł. zaś od kwoty 1000,00zł. była zwolniona . Mając na względzie okoliczność ,że powódka wygrała sprawę w 50 % Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwotę 1.000,00 zł. tytułem nieuiszczonej części opłaty sądowej od pozwu od uiszczenia której powódka była zwolniona.\nSąd nadto orzekł o wzajemnym zniesieniu kosztów procesu w części dotyczącej kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 100 k.p.c. gdyż obie strony były reprezentowane przez fachowych pełnomocników.


Kto i według jakich kryteriów powinien ustalać listę szkolnych lektur obowiązkowych? | Przegląd\nListę zawsze określało rozporządzenie ministra, kryteria zaś władza określała sama. Teraz jest festiwal różnych list, na co nie mamy żadnego wpływu. Według mnie, w reformie programowej nie należy wciąż gmerać, wystarczy raz na 15 lat coś ustalić. Lepiej byłoby chyba MEN zlikwidować, bo to, co się tam robi, jest absurdalne. Nie jestem w stanie wytłumaczyć studentom, co się dzieje w polityce oświatowej. To, co dzisiaj wykładam, już jutro okazuje się nieaktualne. Sytuacja jak z Mrożka i nie dziwię się, że pisarz znowu chce z Polski wyjechać. Podstawy metodologiczne do reformy opracowywali naukowcy, wybitni eksperci, a teraz wszystko idzie do śmieci. Decyzje są chaotyczne, nieracjonalne, przypadkowe. Mogę się tylko przyglądać i śmiać.\nProf. Eugeniusz Łapiński, rektor Niepublicznej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Białymstoku\nUstalać listę powinni ci, którzy najbardziej się znają, nauczyciele, światli rodzice. Najmniej urzędnicy, co do tego nie mam wątpliwości, bo wynik jest, jaki jest. Do absurdów wśród lektur w podstawówce należy np. „Karolcia” Marii Krüger. Książka ma 240 stron. Nie tylko dziecko w drugiej klasie tego nie przeczyta, ale nawet dorosły. W tej chwili dostosowuje się programy do najzdolniejszych, a tych jest zaledwie 5-7%. Rodzice im jeszcze pomagają i jakoś sobie poradzą. Ale przeciętne dziecko nie jest w stanie podołać wymaganiom, a co dopiero dziecko specjalnej troski. Programy trzeba dostosować do możliwości uczniów. W jednej klasie zdarzają się uczniowie po akademii szybkiego czytania, którzy są w tym lepsi od nauczycieli, i uczniowie, którzy czytać dopiero się uczą od początku. Jedni i drudzy mają po siedem lat i obowiązuje ich ten sam program nauczania.\nAdam Pomorski, tłumacz, eseista, wiceprezes PEN Clubu\nWażniejsze od dyskusji o kanonie lektur jest spojrzenie, jak wygląda podstawa programowa nauki języka polskiego w szkole i ogólne tendencje w edukacji. Od ok. 10 lat można zaobserwować redukcję humanistyki rozumianej jako literatura. Oczywiście lista lektur jest bardziej spektakularna. Podręczniki i lektury promują wciąż konserwatywny postmodernizm modelu społecznego. Wzorem dla chłopca jest rycerz bądź sportowiec, dla dziewczyny zaś rola matki rodzącej dzieci i zajmującej się kuchnią. W 1999 r. zbadano polską młodzież i nastolatków z innych krajów. Wyszło wtedy, że na 32 kraje nasza młodzież wywodząca się z rodzin z wykształceniem co najmniej maturalnym plasuje się pod względem czytelnictwa książek na wysokim 7.-8. miejscu, podczas gdy ogólnie, włączając w to młodzież uczącą się w zawodówkach, jesteśmy na 28.-29. miejscu. Późniejsza likwidacja zawodówek i skomasowanie młodzieży w jednym typie szkół spowodowały tylko ogólne obniżenie poziomu.\nStefan Chwin, pisarz, historyk literatury\nJestem realistą i zdaję sobie sprawę, że zawsze będą to robić urzędnicy. Sam jako nauczyciel akademicki przykładam każdą listę lektur do jednego szablonu, który wyznacza liczba godzin w stosunku do ilości stron, które powinny być przeczytane. Niestety w szkołach utrzymuje się obustronna fikcja, nauczyciele stwarzają wrażenie, że klasa daną pozycję przeczytała, a uczniowie robią dobrą minę do tej gry. Układając listy lektur, trzeba iść na kompromis, zalecać po jednej książce danego autora, a pozostałe najwyżej we fragmentach. Powstaje kultura fragmentów, to niedobre rozwiązanie, ale inaczej tego się nie da zrobić.\nProf. Ludwik Stomma, antropolog, etnolog, wykładowca paryskiej Sorbony\nSą dwie reguły tworzenia listy. Pierwsza to książki, bez których nie można zrozumieć pewnych formacji umysłowych. Dlatego postulowałbym umieszczenie „Trylogii” Sienkiewicza, bo tutaj jest wzór polskiego patriotyzmu, „Przedwiośnia” Żeromskiego, a także Gombrowicza, aby zrozumieć postawy inteligenckie. Z literatury zachodniej warto włączyć którąś z futurystycznych książek Verne’a, zapowiadającą rozwój techniki i cywilizacji, a także „Cichy Don” Szołochowa, ukazujący dramat ludzki. Z drugiej strony, jest pewna liczba dzieł, które inteligentny człowiek musi znać, tak jak „Don Kichota”, „Wojnę i pokój”, a jeśli nie czytał, to inteligentem nie jest. Co do decydentów, mam śmieszną propozycję. Wyszukać tych nauczycieli, których uczniowie najczęściej zwyciężali w olimpiadach polonistycznych. Niech się zbiorą i ustalą. Nie dawać tego urzędnikom ani ministrowi.\nLista lektur powinna mieć charakter autorski: to nauczyciele powinni decydować o doborze co najmniej 50% lektur. Natomiast 50% powinno być ustalonych przez radę stworzoną z ludzi nauki (w tej grupie nie widzę nikogo ani z ministerstwa, ani z polityków); chodzi o wyłonienie kanonu tekstów na poziomie światowym, a nie tych, które są wyrazem narodowych sentymentów i religijnego serwilizmu. O ile więc czytanie Homera, Goethego, Gombrowicza, Szymborskiej, Herberta wydaje mi się istotne z punktu widzenia „kanonicznego”, o tyle Sienkiewicz, Żeromski czy Jan Paweł II „kanoniczni” na pewno nie są. Sienkiewicz powiela narodowe, dziwaczne stereotypy i przeinacza historię (choć jego lektura może być pasjonująca!), Żeromski odwołuje się do problemów, które dzisiejszej młodzieży wydają się zupełnie obce, a Jan Paweł II to żadne pisarstwo, tylko zbiór sentymentalnych ogólników.


Współpraca szwedzkiej sieci COS i duńskiej marki HAY to już klasyka. Od kilku lat w sklepach COS możemy znaleźć nie tylko ubrania, ale i akcesoria, a nawet meble stworzone wraz z HAY. Co zaskoczy nas w tym sezonie?\nW najnowszej kolekcji nie mogło zabraknąć słynnych już tacek, w tym sezonie pojawiła się także seria okrągłych, perforowanych tac.\nDo tego gliniane doniczki w stonowanych kolorach i modne już od dłuższego czasu złote akcenty: świecznik, długopis czy też klips.\nFani duńskiego designu w sklepach COS mogą także szukać mebli: stolików czy też krzeseł. Całą kolekcję możecie zobaczyć na: https://www.cosstores.com/pl/Women/COSxHAY/All\nHay COS x HAY


Addenda do dziejów oświaty. Z badań nad prasą drugiej połowy XX i początków XXI wieku - Grzegorz Michalski, Iwonna Michalska - eBook - Księgarnia Internetowa PWN\nAddenda do dziejów oświaty. Z badań nad prasą drugiej połowy XX i początków XXI wieku(eBook)\nAutor: Grzegorz Michalski, Iwonna Michalska\n34,44 zł 22,39 zł\n27,06 zł 17,59 zł\nczasopiśmiennictwo oświata prasa edukacja historia edukacji\nNiniejsza książka tematycznie wyrasta z podjętego kilka lat wcześniej projektu badawczego, którego rezultatem były wydane w 2010 r. trzy publikacje pt. Czasopiśmiennictwo XIX i początków XX wieku jako źródło do dziejów wychowania, poświęcone problemowi czasopiśmiennictwa jako źródła do historii edukacji i nawiązuje do niego. Jest ona trzecią z monografii, w których zostały zamieszczone artykuły, przedstawiające możliwości czerpania wiedzy z różnorodnych wydawnictw ciągłych, ukazujących się w XIX, XX i początkach wieku XXI. Wydawany tom należy traktować jako suplement poszerzający „listę” periodyków, których zawartość treściowa może służyć odkrywaniu edukacyjnej przeszłości.\nISBN druku: 978-83-7525-913-1\nCzęść pierwsza. Projekty oświatowe i koncepcje pedagogiczne\nRomuald Grzybowski – Propagandowe aspekty działalności czasopism pedagogicznych ukazujących się w latach PRL 14\nRyszard Ślęczka – O nowym ustroju szkolnictwa zawodowego w wybranych czasopismach pedagogicznych z lat 1945–1951 30\nElżbieta Gorloff – Idea wyższych szkół nauczycielskich na łamach czasopism pedagogicznych z lat 50. i 60. XX w. 40\nEwa Witkowska-Urban – Udział przedstawicieli pedagogiki i socjologii z Uniwersytetu Łódzkiego w dyskusji o rozwoju szkół wyższych w świetle artykułów „Życia Szkoły Wyższej” (1953–1973)  52\nRenata Szczepanik – Koncepcje wychowania resocjalizującego na łamach „Gazety Penitencjarnej” (1967–1970)  64\nAgnieszka Wałęga – Problemy współczesnej pedagogiki na łamach czasopisma „Kultura i Edukacja”  86\nCzęść druga. Szkolnictwo w kontekście zmian społecznych\nMałgorzata Stawiak-Ososińska – Obraz XIX-wiecznego polskiego szkolnictwa położniczego na łamach „Archiwum Historii i Filozofii Medycyny” z lat 1924–2010  102\nAlicja Kicowska, Urszula Pulińska – Problemy szkolnictwa i oświaty na łamach prasy olsztyńskiej (1945–1947)  126\nMałgorzata Pachowicz – O zmianach w systemie polskiej edukacji na łamach „Dziennika Polskiego” (z lat 1956–1961)  142\nMaria Radziszewska – Publikowane listy czytelników miesięcznika „Szkoła i Dom” jako źródło do badania współdziałania szkoły z rodziną. Zarys problematyki  150\nAndrzej Puliński – Problematyka szkolnictwa i oświaty na łamach kwartalnika „Białostocczyzna”  174\nCzęść trzecia. Różne oblicza praktyki edukacyjnej\nIrena Szewczyk-Kowalewska – „Powiedz tylko, że jestem…” Jana Dormana Eksperymentalny Teatr Dziecka  194\nMichał Kowalewski – Oceny i ocenianie w edukacji wczesnoszkolnej w teorii i praktyce – dyskurs dydaktyczno-metodyczny na łamach periodyku „Edukacja i Dialog” u schyłku XX w.  210\nWojciech Świtalski – Edukacyjna funkcja czasopism brydżowych  226\nAneta Rogalska-Marasińska – Międzykulturowy dialog z Innym na łamach miesięcznika „Kontynenty” jako forma samokształcenia i samodoskonalenia  236\nMagdalena Malik – Zagadnienia kulturalno-oświatowe na łamach pisma Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych  254\nCzęść czwarta. Wytyczne i wskazania w sprawie opieki nad dzieckiem\nAndrzej Kołakowski – „Dzieci i Wychowawca” jako źródło do dziejów opieki nad dzieckiem  268\nNella Stolińska-Pobralska – Troska o podniesienie poziomu pracy wychowawczej w placówkach opiekuńczych na łamach czasopisma „Dom Dziecka” w latach 1954–1961  276\nCzęść piąta. Młodzież wobec dylematów wyborów\nJoanna Król – Bohaterowie i wrogowie młodzieży polskiej na łamach wiodących czasopism młodzieżowych okresu stalinowskiego Polski Ludowej  294\nJustyna Gulczyńska – Pismo „Głos SKOS-ów” jako źródło do analizy działalności opozycyjnej młodzieży poznańskiej w latach 80. XX w.  310\nMagdalena Sasin – Edukacja przez sztukę i do sztuki dzieci i młodzieży na podstawie przekazów łódzkich czasopism kulturalnych ostatniej dekady XX w.  322\nEleonora Sapia-Drewniak – Zjawisko sponsoringu młodych kobiet na łamach czasopism społeczno-politycznych  336\nDoktor, pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Finansów Przedsiębiorstwa i Zarządzania Wartością Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Autor i współautor wielu publikacji z zakresu zarządzania finansami przedsiębiorstwa oraz zarządzania płynnością finansową, w tym kilku książek.\nAddenda do dziejów oświaty. Z bada...\nCzasopiśmiennictwo drugiej połowy ...\nCzasopiśmiennictwo okresu Drugiej ...\nCzasopiśmiennictwo XIX i początków...\nDziałalność instytucji wydawniczyc...\nPłynność finansowa w małych i śred...\nStrategiczne zarządzanie płynności...\nAnna Miller-Klejsa, Diana Dąbrowska\nNiniejsza praca powstała jako wynik połączonych zainteresowań jej autora demografią historyczną oraz historią Ormian polskich. Demografia historyczna, bardzo jużrozwinięta dziedzina refleksji historycznej, opiera się na zdefiniowanej metodologii,przyję...\nRynek książki w Polsce 2014 Wydawnictwa\nSiedemnasta edycja sztandarowej publikacji Biblioteki Analiz. W pięciu tomach omówione zostały zmiany, jakie zaszły na rynku książki w Polsce. Istotną część publikacji stanowią pogłębione analizy różnych sektorów rynku książki (lit...\nLeksykon biograficzny poświęcony osobom, których działanie w największym stopniu wpłynęło na obraz polskiej branży książkowej w ostatnich latach. Druga część tomu poświęcona jest najważniejszym imprezom targowym w naszej branży, wszystkim ważnie...\nPraca omawia badania dotyczące publicznych liceów ogólnokształcących w Łodzi w kontekście doskonalenia warunków sprzyjających podnoszeniu jakości kształcenia i doskonalenia ich oferty edukacyjnej. Przedstawione w książce badania zo...


Który system utrzymania krów mlecznych lepiej się sprawdza w gospodarstwie Zbigniew Bagiński?\nJak udało się hodowcy skrócić czas zadawania paszy\nDlaczego rolnik coraz częściej wybiera krycie naturalne zamiast inseminacji?\nDwa systemy utrzymania w jednej oborze\nBydło w gospodarstwie państwa Bagińskich utrzymywane jest w kilku budynkach. Część krów mlecznych przebywa w oborze z 23 stanowiskami, część w budynku z 18 stanowiskami. W jednej z obór (w jej nowszej części) stanowiska wyłożono gumowymi matami, a odchody trafiają do kanałów gnojowych przykrytych rusztami. W starszej części stanowiska ułożone są w dwóch rzędach. W jednym ścielone są słomą, a obornik usuwany jest zgarniaczem hydraulicznym, natomiast w drugim rzędzie zastosowano maty.\n– W mojej opinii system ze ściółką i zgarniaczem hydraulicznym jest bardzo dobrym rozwiązaniem. Krowy są czystsze, mają zdrowsze racice i obsługa jest mniej pracochłonna niż w przypadku mat. Jedynym mankamentem tego rozwiązania jest konieczność zużycia słomy. Bardzo dobrze sprawdza się też zgarniacz hydrauliczny, w którym jedynie zużywa się siłownik– wyjaśnia Zbigniew Bagiński.\nNa stanowiskach utrzymywane są także opasane buhaje i starsze jałówki, natomiast młodsze przebywają w systemie wolnostanowiskowym, na ściółce ze słomy.\nPasze treściwe lepiej podawać z ręki\nOd około 2 lat w gospodarstwie pracuje wóz paszowy Euromilk o pojemności 10 m3. W skład miksu wchodzi kiszonka z kukurydzy, sianokiszonka i gniecione ziarno kukurydzy. 2 razy dziennie krowy premiowane są paszą treściwą zadawaną z ręki.\n– Wcześniej zadawaliśmy pasze objętościowe 3 razy dziennie, a teraz sporządzamy miks co drugi dzień, co znacznie skróciło prace związane z żywieniem stada. Uważam jednak, że pasze treściwe dokładnie wyliczone i skomponowane lepiej jest podać z ręki indywidualnie każdej sztuce. Tym sposobem podajemy własną śrutę zbożową, gotową mieszankę treściwą zawierającą 20% białka, otręby pszenne, wysłodki melasowane, koncentraty białkowe i korektory. Zbudowałem specjalny wózek, którym przewożę wszystkie komponenty i podaję je każdej krowie w ilościach zależnych od jej potrzeb – mówi hodowca.\nZbigniew Bagiński, wspólnie z żoną Jolantą, prowadzi w miejscowości Pieńki Borowe, w gminie Jedwabne, gospodarstwo o powierzchni 30 ha. 7 ha przeznaczane jest pod uprawę kukurydzy, a 5 ha pod zboża. Pozostałą powierzchnię zajmują użytki zielone. Stado składa się z 35 krów mlecznych, 10 jałówek, 10 cieląt i 7 opasanych buhajów. Surowiec w ilości około 250 tys. litrów rocznie dostarczany jest do Spółdzielni Mleczarskiej Mlekpol w Grajewie. Stado objęte jest oceną użytkowości mlecznej, a średnia wydajność od sztuki przekracza 7,5 tys. kg mleka.\nPasze treściwe rozwożone są za pomocą skonstruowanego przez hodowcę wózka\nCoraz częściej hodowcy wybierają naturalne krycie\nOd około 5 lat inseminacją w gospodarstwie zajmuje się żona pana Zbigniewa – Jolanta. Wcześniej, tylko w trudniejszych przypadkach używany był buhaj rozpłodowy, jednak ostatnio hodowcy zwiększyli ilość zapładnianych naturalnie sztuk.\n– Początkowo kładliśmy duży nacisk na inseminację, by poprawić genetykę zwierząt i zwiększyć udział rasy hf w stadzie. Teraz stado jest już znacznie lepsze i mamy buhaje hodowlane, więc rzadziej stosujemy inseminację – mówi Zbigniew Bagiński.\nCielęta odchowywane na mleku są zdrowsze\nCielęta w gospodarstwie państwa Bagińskich odchowywane są na mleku krowim.\n– Dzięki temu są zdrowsze i w lepszej kondycji. Większe jałówki żywione są sianokiszonką, sianem łąkowym i śrutą zbożową. Kiszonkę z kukurydzy jedzą u nas tylko krowy i opasane buhaje, które otrzymują także sianokiszonkę i śrutę zbożową – dodaje hodowca, który skarży się na coraz mniejszy popyt na małe byczki ras mlecznych.\n– Utrzymywaliśmy zazwyczaj 2 do 3 buhajów opasowych. Teraz jest ich więcej, gdyż nie mieliśmy gdzie sprzedać małych byczków. Problem pogłębiła informacja o planach wprowadzenia tzw. „Piątki dla zwierząt” – mówi Zbigniew Bagiński podkreślając, że zaraz po próbach wprowadzenia tej kontrowersyjnej ustawy cena żywca spadła.\nPod koniec ubiegłego roku powstały silosy na kiszonkę z kukurydzy\nHodowca stara się sukcesywnie inwestować w gospodarstwo. W ostatnim czasie wzbogacił park maszynowy o prasę zwijającą i przyczepę asenizacyjną o pojemności 13 tys. litrów. We wrześniu ubiegłego roku hodowca wybudował 2 silosy na kiszonkę z kukurydzy.\n– Liczę na to, że podczas zbiorów będę miał jeszcze zapas z ubiegłego roku i aby go nie przenosić, zakiszę nową kukurydzę w drugim silosie – wyjaśnia Zbigniew Bagiński, który rozważa jeszcze zakup owijarki samozaładowczej do balotów.\nsamodzielna inseminacja krów


GUS: w 2019 r. zjedliśmy mniej ziemniaków i chleba, więcej makaronów - Detal\nAutor: PAP 15 sierpnia 2020 07:27\nGospodarstwa domowe na terenach wiejskich mają nieco inny model żywienia niż w miastach. Przeciętnie w ciągu ub.r. w gospodarstwach domowych rolników 1 osoba ilościowo spożyła ogółem więcej warzyw i mięsa niż 1 mieszkaniec miasta . Ponadto pieczywa - 44,2 kg (wobec ogółem - 35,8 kg) i mleka - 37,6 kg (wobec ogółem - 34,4 kg).\nGUS RSS spożycie makaronu RSS


Autokino w Międzychodzie? Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Międzychodzie zapraszają na seans filmowy nad rzeką Wartą | Międzychód Nasze Miasto\nAutokino w Międzychodzie? Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Międzychodzie zapraszają na seans filmowy nad rzeką Wartą\nKrzysztof Sobkowski 15 czerwca 2020, 12:32\nAutokino w Międzychodzie? Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Międzychodzie zapraszają na seans filmowy nad rzeką Wartą (zdjęcie ilustracyjne). pixabay.com\nAutokino oraz pokaz laserowy i set DJ” na Przystani nad rzeką Wartą w Międzychodzie? Dlaczego nie! Taką propozycję dla mieszkańców na sobotę 20 czerwca ma Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Międzychodzie.\nWjazd dla samochodów na teren przystani otwarty zostanie o godzinie 21:15. Film pod tytułem „Szpieg, który mnie rzucił” emitowany będzie od godziny 22. Po emisji filmu rozpocznie się druga część wydarzenia, czyli pokaz laserowy połączony z setem DJ. By móc wjechać na teren przystani, trzeba mieć darmową przepustkę, które można odebrać w siedzibie BpiCAK w godzinach 8-15. Organizatorzy zastrzegają, że liczba miejsc jest ograniczona.\nSpotkanie wyborcze partii Prawo i Sprawiedliwość na tarasie ...\nKandydat na prezydenta odwiedził Placówkę Opiekuńczo-Wychowa...\nRobert Biedroń odwiedził Chrzypsko Wielkie: Zobaczcie zdjęci...\nProcesja Bożego Ciała w parafii pw. Niepokalanego Serca Mary...\nProcesja Bożego Ciała wokół kościoła w parafii pw. Męczeństw...\nCeny paliw na stacjach paliw w powiecie międzychodzkim - sta...\nMatura 2020 w Liceum Ogólnokształcącym w Międzychodzie - dzi...\nMatura 2020 w Zespole Szkół Technicznych w Międzychodzie - d...\nPomiędzy Krobielewem a Krobielewkiem Niemcy wybudowali w 193...\nWypadek na drodze Sieraków - Kwilcz na wysokości miejscowości Grobia\nKtóre miejsca w powiecie międzychodzkim wznawiają działalnoś...\nGOK Chrzypsko Wielkie ogłosił przetarg na kameralne kino: Ja...\nHistoryczne kartki z kalenarza powiatu międzychodzkiego na 2...\nW Sierakowie rozpoczęły się prace związane z odbudową zabytk...\nGmina Sieraków chce zamienić zrujnowany kościół ewangelicki ...\nRynek w Sierakowie - jak Wam się podobają nowe nasadzenia na...\nUlica Stadnina w Sierakowie od lat prosiła się o remont nawi...\nNarodziny dziecka są w życiu niezwykłym momentem. A już w sz...\nŁabędzia rodzina sparaliżowała na chwilę ruch samochodów na ...\nCo w niedzielę i poniedziałek wydarzyło się na wodach Jezior...\nMiędzychód widziany z perspektywy nieczynnej linii kolejowej...\nNieczynna linia kolejowa nr 363 Rokietnica - Międzychód - Sk...\nOśrodek Wczasowy Justynka w Mierzynie pod Międzychodem, czyl...\n+284 Zobacz galerię\nZajrzeliśmy na plac budowy drogi powiatowej Lewice - Krzyżkó...\nZamek w Stobnicy z lotu ptaka. Zachwycający widok [ZDJĘCIA]\nKraina 100 Jezior z lotu ptaka: Musicie zobaczyć te zdjęcia [FOTO]\nPlaża jeziora Jaroszewskiego zimą: Zobaczcie niezwykłe zdjęc...


czecho.pl: Interwencje: straż i policja - Czechowice-Dziedzice\nInterwencje: straż i policja\nZatrzymany sprawca pobicia, pijany kierowca, pożar kontenera na śmieci oraz kolizja drogowa to bilans interwencji policji i straży pożarnej ostatnich dni w naszej gminie.\nPierwsza interwencja dotyczyła zatrzymania 49-letniego mężczyzny, który pobił 58-latka z Ligoty. Jak informuje policja do zdarzenia doszło w Zabrzegu na ul. Miliardowickiej. Zatrzymanemu mężczyźnie grozi do 5 lat pozbawienia wolności. Do zdarzenia doszło 10 stycznia.\n12 stycznia na ul. Jeżynowej w Czechowicach-Dziedzicach policjanci zatrzymali 23-letnią kobietę, która mając ponad 2 promile alkoholu w wydychanym powietrzu kierowała samochodem osobowym marki Mercedes.\nZ kolei w niedzielę 13 stycznia straż pożarna interweniowała przy ul. Legionów, gdzie gaszono kontener ze śmieciami, a przy ul. Wapienickiej w Ligocie strażacy zabezpieczyli miejsce zdarzenia po kolizji drogowej.