[ Polska-Ukraina (1998)]\n[Mit Lwowa (1999)]\nPolska-Ukraina: Dobrze na górze, gorzej na dole\nPOLITYKA nr 41/1998\nOd czasu, kiedy puczyści przetrzymywali tu w sierpniu 1991 w areszcie domowym Michaiła Gorbaczowa, dom wypoczynkowy Zaria na Krymie, znany bardziej jako "dacza Gorbaczowa w Forosie", cieszy się niedobrą sławą. Prezydent Ukrainy Leonid Kuczma, chociaż jest pragmatykiem wolnym od przesądów, na wszelki wypadek wybrał sobie na krymską rezydencję pensjonat oddalony o kilka kilometrów w stronę Jałty. I tam spotkał się z głową państwa polskiego.\nNa popołudniowe rozmowy z Aleksandrem Kwaśniewskim Leonid Kuczma przybył ubrany w ciemny garnitur. Na widok polskiego prezydenta w białych spodniach i płóciennej koszuli Kuczma zdjął krawat i oddał go ochronie. Ten gest z krawatem oraz szeroki uścisk miały symbolizować nie tylko bezpośredni, nieformalny charakter piątego już w tym roku spotkania prezydentów Polski i Ukrainy, ale i tę szczególną atmosferę zaufania i zrozumienia, jaka cechuje stosunki między dobrze znającymi się przyjaciółmi. Strategiczne partnerstwo Polski i Ukrainy, o którym Leonid Kuczma i Aleksander Kwaśniewski zgodnie mówią, że nie jest deklarowanym hasłem, lecz faktem, jest co krok wystawiane na trudne próby, a przyjaźń prezydentów z trudem przekłada się na codzienną praktykę.\nObroty w handlu zagranicznym zwiększyły się w ub.r. do 1,6 mld dolarów (jak na potencjał i potrzeby obu państw, w których mieszka łącznie prawie 100 mln ludzi, wielkość mało imponująca), ale tempo wzrostu rejestrowanej wymiany spada: z 213 proc. w 1995 r. do 103 proc. w I półroczu 1998. Lista problemów do rozwiązania - patrz obok - jest dłuższa niż dokonań.\nPo rozmowach, zapytany o przyszłość projektu transportu kaspijskiej ropy przez Ukrainę i Polskę do zachodniej Europy, Leonid Kuczma odpowiedział: "Gdyby to zależało tylko od nas, prezydentów, rurociąg z Odessy do Płocka pewnie już by funkcjonował". Była w tej metaforze nie tylko konstatacja ograniczonej siły sprawczej politycznej woli przywódców obu państw; pobrzmiewało w niej wezwanie do cierpliwości i do zrozumienia skomplikowanej sytuacji, w której znajduje się ukraiński prezydent.\nPolska i Ukraina są sobie niezbędne. Tę geopolityczną rzeczywistość dobrze rozumieją elity w Warszawie i w Kijowie. Im bliżej jednak miejsc, gdzie San wymywa kości ofiar bratobójstwa, tym gęstsza podejrzliwość i trudniejsza do przezwyciężenia niedobra pamięć. Są też - i w Polsce, i na Ukrainie - siły, które z historii chciałyby uczynić instrument w wewnętrznych politycznych bataliach. Czasami powoduje nimi przekonanie o posiadaniu monopolu na prawdę o przeszłości, czasami - polityczna zawiść.\nLeonid Kuczma obiecał polskiemu prezydentowi, że jeszcze w tym roku stanie obok niego na Cmentarzu Łyczakowskim, by, oddając hołd pamięci poległych w polsko-ukraińskich walkach 1918 r. o Lwów, potwierdzić wolę pojednania. Elity polityczne Ukrainy pamiętają słowa Zbigniewa Brzezińskiego, który przyjmując w końcu września tytuł honorowego obywatela Lwowa, przywołał wzór niemiecko-francuskiego pojednania na cmentarzu pod Verdun. Leonid Kuczma pamięta też wizytę Aleksandra Kwaśniewskiego na ukraińskim cmentarzu w Jaworznie i zdecydowane wsparcie, udzielone przez Polskę Ukrainie w jej staraniach o dwumiliardowy kredyt z Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Ale prezydent Kuczma ma za rok wybory i nie może już liczyć na sympatię całej wschodniej Ukrainy, której głosy zapewniły mu elekcję przed trzema laty. Jeśli myśli o wygranej, musi uwzględnić wyborców w zachodniej Ukrainie, bardziej podatnych na hasła radykalnych narodowców. Wreszcie Ukraina boryka się z poważnymi problemami gospodarczymi, które w części tylko są następstwem kryzysu rosyjskiego.\nPolitycy w Warszawie muszą więc znaleźć ten wąski przedział oddziaływania na Ukrainę, by z jednej strony zachęcić Kijów do uwzględniania polskich interesów, w tym także związanych z martyrologią naszego narodu, z drugiej jednak - aby nie być posądzonym o wywieranie presji. W młodym państwie ukraińskim, w którym nawet komendy w armii wydaje się po rosyjsku, kwestia poczucia własnej wartości jest szczególnie drażliwa. Prezydenci nie muszą przekonywać się wzajemnie o swoich intencjach. Obaj muszą jednak przekonać swoich rodaków. Wydaje się, że Leonid Kuczma ma z tym więcej trudności.\nJuż po spotkaniu prezydentów "nieznani sprawcy" zachlapali farbą tablicę polskiego liceum we Lwowie, a na jego drzwiach napisali: "Precz Polacy". Obok liter "PL" umieścili symbol swastyki. Niewyjaśniona pozostaje sprawa zmiany polskich napisów na Cmentarzu Łyczakowskim. Ukraińska ekipa konserwatorska zniszczyła napis "Módlcie się aby Polska była dobra i boża" na grobowcu Wandy Czartoryskiej, zastępując go tekstem ukraińskim, z którego w dodatku wynikało, że do grobowca Czartoryskich dokwaterowano inną rodzinę.\nTradycyjnie jednak, miejscem wywołującym najżywsze - i najgorsze - emocje w stosunkach polsko-ukraińskich jest restaurowany Cmentarz Orląt Lwowskich. Ostatnio kryzys wywołała decyzja dyrektora cmentarza o wstrzymaniu odbudowy panteonu, a następnie jego zbezczeszczenie przez "nieznanych sprawców", którzy ochlapali pomnik farbą i wymalowali na nim swastykę. Dyrektor cmentarza twierdził, że polska ekipa konserwatorska naruszyła warunki porozumienia polsko-ukraińskiego (jeśli chodzi o terminy i zakres prac) dotyczącego odbudowy nekropolii. Polacy zaprzeczają i podkreślają, że nawet jeśli dyrektor miał zastrzeżenia, powinien zwrócić się z nimi do mera miasta, a ten do polskiego konsulatu.\nDecyzja została nagłośniona w licznych artykułach prasowych, które z kolei cytowała lwowska telewizja. Mówić wręcz można o kampanii medialnej, w której powszechnie szermowano hasłami patriotyzmu, dumy narodowej, stwierdzeniami, że Cmentarz Orląt jest "symbolem zniewolenia Narodu Ukraińskiego". Sytuację pogarszał fakt, że oddanie odbudowanego cmentarza przewidywano na 1 listopada, dzień Wszystkich Świętych, ale również rocznicę wybuchu walk o Lwów i powstania niepodległej Ukrainy. Mimo że, jak podkreśla polski konsul RP we Lwowie Piotr Konowrocki, data ta nigdy nie była oficjalnie potwierdzona, a u źródeł pomysłu była idea pojednania i wspólnego oddania hołdu ofiarom bratobójczych starć, Ukraińcy odebrali ten termin jako świadomą zniewagę.\nKonsula Konowrockiego cieszy, że co prawda z opóźnieniem, ale jednak, władze miasta potępiły zbezczeszczenie Cmentarza Orląt i wyraziły nadzieję, że incydent nie zaszkodzi atmosferze rozpoczynających się we Lwowie 4 października Dni Kultury Polskiej. Konowrocki uważa, że załagodzeniu napięć świetnie przysłużyłoby się zamknięcie sprawy ukraińskich miejsc pochówku w Polsce. Tak jak my patrzymy bacznie na Lwów, tak Ukraińcom nie umyka nic, co się dzieje w Przemyślu i okolicach.\n[W sowieckim Lwowie (2001)] [ Polska-Ukraina (1998)] [Mit Lwowa (1999)] [Orlęta na zgodę...(1999)] [Tam szum Dniestru (1998)] [Orzeł i tryzub (2000)] [Orlęta dla orłów (2002) ] [Geniusz: gen i już - Stefan Banach (2002) (2002) ] [Autonomia dla Galicji? (2002)]


Już dziś wszystkie bankomaty Millennium bez wyjątku oraz przeszło 70% placówek tego banku dostosowanych jest do wymagań osób z niepełnosprawnościami. – Byliśmy jedną z pierwszych polskich firm, która uwzględniła potrzeby osób z niepełnosprawnościami, i dostosowała pod ich kątem stronę www. Z tego tytułu Bank Millennium otrzymał nagrodę “Strona bez barier” przyznaną przez Fundację “Widzialni” – przypomniała ekspert ds. CSR.\nZapewnienie szerokiej dostępności dla wszystkich klientów oznacza otwartość nie tylko na potrzeby seniorów czy osób z niepełnosprawnościami, ale również inne grupy konsumentów, w tym millennialsów, którzy również mają dość specyficzne oczekiwania. Dlatego właśnie Bank Millennium zajął drugie miejsce w kategorii “Bank dla młodych”.


Coleman - Materac dmuchany Coleman Comfort Bed Single - Sklep WGL.pl | kempingowy\nStrona główna Coleman Nocleg Maty i materace Materace dmuchane Materac dmuchany Coleman Comfort Bed Single\nMaterac dmuchany - jednoosobowy\nColeman Comfort Bed Single to klasyczny, jednoosobowy materac dmuchany - sprawdzający się zarówno na dłuższych kempingach jak i podczas wizyty gości w domu. Wewnętrzne pierścienie w materacu zapewnią wyższy komfort. Materiał z którego powstał dmuchany materac, całkowicie wolny jest od szkodliwych ftalanów!\nZobacz jak prezentuje się większy - podwójny model z serii Comfort Bed\nw komplecie zestaw naprawczy i praktyczny pokrowiec;\nużyty materiał, wolny od szkodliowych substancji;\nspecjalne pierścienie wewnętrzne (24 sztuki), zapewniają wyższy komfort odpoczynku;\nIlość pierścieni: 24;\nRozmiar (rozłożony): 188 x 85 x 22 cm\nWaga: około 2300 g\nNaprawdę mięciutki jak w domu. Bardzo miło się na nim śpi :] 21-04-2016


Hotel Meridian > Rezerwacja online > Szczegóły oferty: Wielkanoc nad morzem\nJeśli chcesz spędzić radosne i przepełnione rodzinną atmosferą Święta Wielkanocne nad polskim morzem, zapraszamy do Hotelu Meridian****, gdzie na nowo odkryjesz przyjemność beztroskiego spędzania czasu z bliskimi i oderwiesz się od codzienności. Podaruj sobie i swojej rodzinie te cenne chwile, a przy okazji nawdychajcie się wspólnie dobroczynnego nadmorskiego powietrza.\nCENA PAKIETU ZAWIERA:\n3 noclegi w komfortowych pokojach o urozmaiconych standardach\n3 śniadania w formie bufetu w tym 2 uroczyste śniadania z wyborem tradycyjnych dań wielkanocnych\nobfitą obiadokolację w formie bufetu w dniu 31.03.\nuroczystą obiadokolację z lampką wina w dniu 1.04.\nsłodki bufet ciast wielkanocnych własnego wypieku z gorącymi napojami w dniu 1.04.\nkoszyk z tradycyjną święconką dla każdej rodziny\nświąteczne animacje prowadzone przez profesjonalnych animatorów z Fabryki Animacji:\nWarsztaty decoupage – malowanie dużych jajek styropianowych metodą decoupage.\nModelowania balonów – balony dla każdego dziecka\nSzukanie Wielkanocnego Zajączka - zabawy taneczno - ruchowe z gościem specjalnym Królikiem Bugsem\nLawina baniek/Zamykanie w bańce\n15% rabat na zabiegi kosmetyczne\nstrefa sportu i rekreacji: piłkarzyki, możliwość seansów bajkowych w\nSpędź ferie w spokojnej, rodzinnej atmosferze w ho...\nSylwester nad brzegiem Zatoki (Pakiet 4 dniowy)\nJeśli nie przepadasz za hucznymi zabawami sylwestr...\nSylwester nad brzegiem Zatoki (Pakiet 5 dniowy)\nMagiczne święta Bożego Narodzenia (Pakiet 3 dniowy)\nOtuleni szumem morza, w blasku świec, w gronie naj...\nod 1 270zł\nMagiczne święta Bożego Narodzenia (Pakiet 5 dniowy)\nDostępna między 02.09 a 21.12\nIdealny sposób na jesienną chandrę\nDostępna między 30.09 a 21.12\nOtul się spokojem, komfortem i luksusem...\nDostępna między 26.09.16 a 30.04.20\nParking dodatkowo płatny - nie wymaga rezerwacji\nNiniejsza Polityka Prywatności określa zasady przetwarzania i ochrony danych osobowych przekazanych przez użytkowników w związku z korzystaniem przez nich z usług oferowanych przez serwis internetowy Hotel Meridian (dalej: Serwis)\nAdministratorem danych osobowych zawartych w Serwisie jest Hotel Meridian Olga Witczuk, Kaperska 2, Chałupy, 84-120, Władysławowo, wpisaną do rejestru przedsiębiorców pod numerem NIP: 5871232130 (dalej: Administrator).\nW celu wykonania swoich praw wskazanych w pkt. 8 powyżej użytkownik Serwisu powinien skontaktować się z Administratorem korzystając z tego samego adresu email lub numeru telefonu przekazanego do Serwisu, kontaktując się na adres recepcja@hotelmeridian.pl.\nPrzy pierwszej wizycie na stronie Hotel Meridian użytkownik jest informowany o używaniu plików cookies. Pozostając na stronie użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies na stronie internetowej. Brak zmiany, po stronie użytkownika, ustawień przeglądarki, jest równoznaczny z wyrażeniem zgody na użycie plików „cookies”.


Zakładki indeksujące papierowe pastelowe - neon spring - Sklep Pani Swojego Czasu\nGadżety, Kolekcja #pastelove, Wyprzedaż\nZakładki indeksujące papierowe pastelowe – neon spring\nDzięki zakładkom indeksującym bez trudu odnajdziesz interesujący Cię fragment w notatkach lub książce i podkreślisz to, co dla Ciebie ważne.\nWykonane z papieru, dzięki czemu łatwo się po nich pisze. W każdym zestawie znajdziesz aż 6 bloczków po 30 zakładek o wymiarach 45 x 15 mm. Z imponującą liczbą 180 samoprzylepnych oznaczeń, które przykleisz i odkleisz bez trudu, nie umknie Ci nic, co ważne.\nZestaw zakładek w pastelowych kolorach NEON SPRING zawiera bloczki tj.: fuksjowy, liliowy róż x 2, jasny fioletowy, brzoskwiniowy, fioletowy.\n- 6 bloczków zakładek indeksujących\n- wymiary bloczka: 45 x 15 mm\n- liczba zakładek 30 sztuk x 6 kolorów (w sumie: 180 sztuk)\n- wersja kolorystyczna: NEON SPRING\n- kolory bloczków NEON SPRING: fuksjowy, liliowy róż x 2, jasny fioletowy, brzoskwiniowy, fioletowy\n- zakładki są papierowe, można po nich pisać


W Tatrach sezon krokusowy opóźniony przez śnieg – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / W Tatrach sezon krokusowy opóźniony przez śnieg\n„Jest pewna szansa, że krokusy będą masowo kwitnąć w okolicach długiego majowego weekendu, ponieważ w przyszłym tygodniu spodziewane jest jeszcze kolejne ochłodzenie. Z początkiem maja ma się stopniowo ocieplać. Trzeba jednak zaznaczyć, że takiego sezonu krokusowego, jaki mieliśmy w poprzednich latach, nie będzie” – powiedział PAP Władysław Będkowski z TPN.\nPowodem opóźnionego kwitnienia krokusów jest kwietniowy spadek temperatur i nawrót zimy.\n„Część krokusów już powschodziła kilka tygodni temu, kiedy mieliśmy w Tatrach ocieplenie. Część z tych krokusów zostało zapylane przez owady i kwiaty już zaczęły obumierać. W przypadku pozostałych krokusów zostały one uszkodzone przez kolejne opady śniegu, jakie nastąpiły w kwietniu” – wyjaśnił Bętkowski i dodał, że pozostała jeszcze część krokusów, która nie wzeszła do tej pory i te kwiaty rozwiną się właśnie podczas kolejnego ocieplenia, kiedy stopnieją resztki śniegu na tatrzańskich polanach.\nFioletowych kwiatów będzie jednak zdecydowanie mniej niż w ubiegłych latach.\nNa krokusowych polanach jak np. na Chochołowskiej, Kościeliskiej, Kalatówkach czy Polanie pod Kopieńcem zalega jeszcze śnieg. Miejscami, w miejscach nasłonecznionych, widać już odsłonięte place trawy.\nTatrzański Park Narodowy przypomina o zasadach podziwiania krokusów z dystansem. TPN kontynuuje akcję [„Ani kroku(s) dalej!”], która ma na celu edukację turystów, w jaki sposób należy podziwiać krokusy, aby ich nie niszczyć. W tym celu został opracowany ośmiopunktowy kodeks. Mowa w nim m.in. o tym, że krokusy należy podziwiać ze szlaku turystycznego. W ubiegłych latach przyrodnicy obserwowali, jak niektórzy turyści kładli się na krokusy lub nawet parkowali samochody bezpośrednio na fioletowych kwiatkach.\nTagi: krokusy, śnieg, Tatry\n[TYLKO U NAS] S. Fudakowski: Walka, którą widzieliśmy ostatnio na ulicach,... Rząd planuje uruchomienie programu wsparcia na realizację badań w zakresie...


Ręce Many: Sznurkowy dywan\nOd dawna zbierałam się z zamiarem zrobienia dywanu do sypialni. Zawsze coś stawało na drodze; najpierw, nie wiedziałam jak taki dywan zrobić - tzn jakich materiałów użyć i w jakiej ilości. Dalej zastanawiałam się nad odpowiednimi kolorami - jak wiadomo kolory na ekranie monitora wyglądają nieco inaczej niż w rzeczywistości - szczególnie jeśli korzystamy z czegoś po raz pierwszy.\nJakim ściegiem zrobić ów dywan.to było kolejne pytanie. Odpowiedzi szybko odnalazłam na różnych blogach i zdjęciach od "wuja google" :)\nPierwszy wybór padł na sznurki w kolorze szarym, jasno-niebieskim i białym.\nOstatecznie, po dwóch pruciach powstał dywan w kolorze szaro-turkusowym, pleciony półsłupkami, mający ok 65x100 cm. Może skromna nie będę, ale jak na pierwszy wyrób tego rodzaju i fakt, że przygodę z szydełkiem rozpoczęłam stosunkowo niedawno, uważam że wyszedł całkiem nieźle :) Choć od strony gdzie rozpoczynałam, wyplatałam go ciut za luźno, to raczej znajdzie swoje miejsce obok sypialnianego łóżka. :) Chyba że jakimś cudem ponarzekam na nadmiar wolnego czasu, to nie wykluczone że dywan przerobie, aby był idealny, ale z drugiej strony rękodzieło nie może być idealne w każdym calu...\nFinalnie przedstawiam dywan z różnych perspektyw\nEtykiety: akcesoria domowe, dywan, handmade, szydełko\nCreaDiva 20 grudnia 2016 22:23\nFantastyczny dywanik, dobra robota! :-)\nAneta 20 grudnia 2016 22:51\nDziękuje, miło wiedzieć że nie tylko mi się podoba :)


Gmail i dark mode - u części użytkowników Androida 10 znikła opcja\nCzęść użytkowników Gmaila skarży się na brak ciemnego motywu\nGmail otrzymał dark mode jesienią zeszłego roku. Tymczasem część użytkowników systemu Android 10 skarży się na to, że stosowna opcja włączająca ciemny motyw znikła. W ten sposób Gmail traci bezpowrotnie dark mode i z funkcji nie da się korzystać. Brakuje w ustawieniach możliwości przełączania się pomiędzy motywami.\n2 lutego 2020 2 lutego 2020 Marcelina Poznańska 1658 odsłon 0 komentarzy Android, Android 10, aplikacje, ciemny motyw, dark mode, Gmail\nGmail, jak wiele innych aplikacji Google, wspiera już dark mode, czyli ciemny motyw. Taka funkcja została dodana jesienią zeszłego roku. Niestety, obecnie występuje jakiś nieoczekiwany błąd, który uniemożliwia korzystanie z takiego trybu. Skarżą się na to wybrani użytkownicy systemu Android 10. Co dokładnie się stało?\nZ informacji zgłaszanych przez użytkowników Androida 10 m.in. na Twitterze wynika, że dark mode w aplikacji Gmail po prostu wyparował. W ustawieniach aplikacji powinna znajdować się opcja odpowiedzialna za wybór motywu. Tutaj można było wybrać jasny lub ciemny motyw. Ponadto można było dostosowywać go na podstawie preferencji wskazanych bezpośrednio w systemie.\nGmail nie pozwala włączyć dark mode i nie wiadomo, jak to naprawić\nWygląda na to, że użytkownicy systemu Android 10, których dotknął ten błąd, będą musieli poczekać na ruch Google, które z czasem rozwiąże problemy. Zniknięcie stosownej opcji z ustawień aplikacji Gmail sprawia, że dark mode nie da się ponownie włączyć. Ostatnia aktualizacja tego programu została udostępniona w połowie stycznia, ale raporty o problemach pojawiły się stosunkowo niedawno. Może więc to być błąd po stronie serwerów firmy i sama konkretna wersja Gmaila nie odgrywa tutaj znaczenia. Cóż, nie pozostaje nic innego, jak czekać na rozwiązanie.\n← Nokia 5.2 na zdjęciach. Średniak ma aparat z czterema obiektywami\nW ramach Mi Explorers Xiaomi zabierze wybrane osoby na premierę Mi 10 →


Przelicz kPa na Pa (Kilopaskal na Paskal)\nkPa ile to Pa\nKilopaskal ile to Paskal\nPrzelicz Kilopaskal na Paskal (kPa na Pa):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '951 Kilopaskal'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Kilopaskal' lub 'kPa'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Ciśnienia'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '77 kPa na Pa' lub '87 kPa ile to Pa' lub '70 Kilopaskal -> Paskal' lub '10 kPa = Pa' lub '30 Kilopaskal na Pa' lub '46 kPa na Paskal' lub '10 Kilopaskal ile to Paskal'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(41 * 68) kPa', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '951 Kilopaskal + 2853 Paskal' lub '56mm x 75cm x 57dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.\nPrzelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np Kilopaskal na Paskal: 1 Kilopaskal [kPa] = 1 000 Paskal [Pa]


Taśma izolacyjna 19 mm X 33 m niebieska 2420112 SCHNEIDER ELECTRIC - Taśmy i koszulki izolacyjne - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nTaśma izolacyjna 19 mm X 33 m niebieska 2420112 SCHNEIDER ELECTRIC\nNr ref. 45623921\nTaśma elektroizolacyjna wykonana z materiału PCV dedykowana do izolowania przewodów i kabli. Pozwala zachować spójność kolorystyczną z niebieskimi przewodami. Długość taśmy (33 metry) zapewnia optymalniejsze wykorzystanie produktu, przez co nie ma potrzeby noszenia ze sobą dwóch krótszych rolek. Przed przyklejeniem taśmy zalecane jest jej delikatne rozciągnięcie, co zwiększy jej zdolności do przywierania do przewodów i kabli. czytaj cały opis ...\nKod EAN: 7315880070528\nNumer referencyjny: 45623921


Radio w stylu retro Auna Belle Epoque 1901 FM/AM USB MP3 Kup tanio!\nRadio w stylu retro Auna Belle Epoque 1901 FM/AM USB MP3\nRadio retro w atrakcyjnej obudowie drewnianej, z wbudowanym głośnikiem.\nWejście USB do odtwarzania plików MP3.\nPodświetlana skala pasma częstotliwości, tekstylna osłona głośnika.\nAtrakcyjne urządzenie dla miłośników retro - "Belle Epoque 1901" firmy Auna to ładne, nostalgiczne radio o niezaprzeczalnym, staromodnym uroku.\nWzornictwo jest utrzymane w autentycznym stylu retro - obudowa z drewna z okrągłymi narożnikami, tradycyjna, tekstylna osłona głośnika oraz podświetlane pasmo częstotliwości z przodu urządzenia to nostalgiczne odniesienia do klasycznego radia z minionej epoki.\n"Belle Epoque 1901" posiada jednakże również nowinki techniczne. Na tylnej stronie znajduje się wejście USB, poprzez które radio retro może odtwarzać pliki z nośników przenośnych. Oprócz odbioru FM i AM można odtwarzać także utwory z własnego zbioru muzyki - tradycja i nowoczesność idą w przypadku Auna ręka w rękę.\nWbudowany głośnik posiada wyważone właściwości dźwiękowe - znajdą to coś dla siebie miłośnicy jazzu i klasyki, jak i też fani rocka i popu. Niezależnie, czy ustawione w kuchni czy w pokoju roboczym - "Belle Epoque" odnajdzie się wszędzie!\nAtrakcyjna obudowa z drewna z klasycznymi elementami obsługi\nWejście USB do odtwarzania plików MP3ź\nPodświetlana skala pasma częstotliwości\n28 x 25 x 14cm (SxWxG)\nZłącza: Interfejs USB z elementami obsługi (odtwarzanie/pauza, utwór w przód/w tył, +10)\nPrzyciski AM, FM, USB\nObrotowy regulator głośności i dostrajania stacji\nTekstylna osłona głośnika\nGłośnik o mocy 1,5 W RMS


Kto wygra wybory w Niemczech? – GEOMETR.IT\nKto wygra wybory w Niemczech?\nPublished on 08.09.2017 08.09.2017 in Conflicts 2017 · Crisis 2017 · Economics 2017 · Geopolitics · Nation 2017 · Person 2017 · PL · Politics 2017 · Uncategorized 44 views / 3 comments\n92% посетителей прочитало эту публикацию\nAngela Merkel już siedmiokrotnie zdobywała dla siebie i CDU mandat do Bundestagu w Meklemburgii – Pomorzu Przednim. Jednak teraz w tym regionie furorę robi Alternatywa dla Niemiec.\n24 września w Niemczech odbędą się wybory parlamentarne. Ich wynik z pewnością przesądzi o politycznej przyszłości kontynentu. Czy wygra CDU lub SPD, czy też któreś z ugrupowań przeciwnych UE? Dziś zaczynamy cykl artykułów, mających przybliżyć sytuację polityczną i gospodarczą Republiki Federalnej.\nNigdy byśmy się nie spodziewali, że wśród nich będzie przyszła kanclerz. Po prostu podeszły do nas dwie kobiety i zagadnęły, że chcą pogadać. Odparliśmy, że muszą wypić z nami sznapsa i poszliśmy do szopy. Tam okazało się, że jedna z nich kandyduje do Bundestagu – tak spotkanie z Angelą Merkel wspomina w rozmowie z serwisem Spiegel Online jeden z rybaków na Rugii. Działo się to jesienią 1990 r. po tym, jak powstały zjednoczone Niemcy. Merkel prowadziła wtedy pierwszą kampanię wyborczą i objeżdżała nadbałtyckie wioski.\nJej spotkanie z rybakami zostało uwiecznione na fotografii, która przypomina malarstwo historyczne z XIX w. Tak jak w Polsce Jan Matejko, tak i w Niemczech malarze upamiętniali najbardziej doniosłe wydarzenia z dziejów narodu, dodatkowo nadając im mityczny charakter. Marcin Luter pali papieską bullę, królowa pruska Luiza i Napoleon w Tylży, Ferdinande von Schmettau poświęca włosy dla ojczyzny (córka majora armii pruskiej, która sprzedała włosy, by wesprzeć armię – red.) – tego typu dzieł powstawało wówczas mnóstwo.\nMerkel odwiedza rybaków – zdjęcie do dziś nie straciło nic z symbolicznego charakteru. W ciemnym, zaniedbanym pomieszczeniu, do którego przebija się tylko snop światła, siedzi młoda kobieta z kieliszkiem w ręku, a wokół niej utrudzeni rybacy w roboczych ubraniach i ciężkich butach. Można się domyślać, że ona znajduje się u progu kariery, podczas gdy świat starszych mężczyzn powoli się kończy. Merkel słuchała wtedy o ciężkiej pracy na morzu i wypiła z nimi dwie wódki. Ta 36-latka spodobała się rybakom i cała brygada zagłosowała wtedy na jej CDU. Liczyli, że dzięki temu w zjednoczonych Niemczech ocalą kutry i będą więcej zarabiać.\nDziś na Rugii rybaków prawie już nie ma. Łowienie śledzi jest teraz znacznie mniej opłacalne, niż było w czasach NRD. Zburzono nawet szopę Merkel, jak miejscowi nazywali rybacką chatę, w której doszło do historycznego spotkania. Teraz mają powstać tam sklepy dla turystów. Piątka rybaków, która ponad ćwierć wieku temu fotografowała się z Merkel, już dawno musiała odejść z zawodu. Niektórzy z nich do dziś mają żal, że ich listy z prośbą o pomoc dla upadającego rybołówstwa nigdy nie doczekały się odpowiedzi od kanclerz. „Nasze pisma lądowały albo u portiera, albo w niszczarce” – mówią z goryczą. Tylko jeden z nich deklaruje jeszcze, że w wyborach głosuje na partię Merkel.\nW 1990 r. wyspa Rugia, miasto Stralsund i otaczający je kawałek niemieckiego wybrzeża nad Bałtykiem stały się okręgiem wyborczym Angeli Merkel. Wynikało to nie z sentymentów przyszłej szefowej niemieckiego rządu, lecz z partyjnej pragmatyki. W żaden sposób nie był to bowiem jej rodzinny region. Merkel urodziła się w Hamburgu, a wychowała w małym brandenburskim miasteczku Templin, gdzie jej ojciec pracował jako pastor. Templin dzieli od Stralsundu prawie 200 km.\nWskazanie na ten pomorski okręg wyborczy okazało się dla Merkel szczęśliwe. Już siedmiokrotnie ubiegała się tam o poselski mandat do Bundestagu i za każdym razem zdecydowanie zwyciężała. W pierwszych wyborach zdobyła 48,5 proc. głosów, po czym Helmut Kohl wziął ją do swojego gabinetu jako ministra ds. kobiet i młodzieży.\nBył to pierwszy rząd zjednoczonych Niemiec i potrzebny był ktoś młody, ze wschodu i najlepiej kobieta. Później awansowała na minister środowiska i przewodniczącą partii, aż wreszcie w 2005 r. została szefową rządu. Przy okazji każdej z tych nominacji mogła pochwalić się solidnym „wsparciem z domu”, czyli popularnością u lokalnych wyborców. Tylko raz przydarzył jej się wynik poniżej 40 proc. głosów (w 1998 r.), za to cztery lata temu osiągnęła rekordowe 56,2 proc.\nTymczasem gdyby w Niemczech obowiązywały polskie standardy polityczne, to sytuacja gospodarcza w okręgu wyborczym Angeli Merkel już dawno powinna była być powodem do licznych doniesień do prokuratury.\nNiemcy nie mają co prawda Trybunału Stanu, ale znają parlamentarne komisje śledcze, które mogły zostać zaangażowane w „wyjaśnienie przyczyn zapaści regionu i branż o strategicznym znaczeniu dla kraju”.\nNa niemieckim wybrzeżu bałtyckim upadło przecież nie tylko rybołówstwo, ale również bankrutowali liczni przedsiębiorcy. Stocznia w Stralsundzie, do której Merkel ma 20 minut spacerkiem ze swojego biura poselskiego, kilka razy przechodziła z rąk do rąk i plajtowała dwukrotnie.\nNie pomogły jej ani pieniądze rosyjskiego oligarchy, ani dotacje z UE, które zresztą wykorzystano niezgodnie z prawem. Miasto Stralsund, które jest tak dumne z hanzeatyckiej przeszłości i które niegdyś było większe od Szczecina, straciło po upadku NRD prawie 20 proc. mieszkańcó Jaka była w tym rola Merkel? Czy kanclerz nie ma sobie nic do zarzucenia? Takich pytań można by postawić więcej.\nKanclerz Niemiec gani kraje UE odrzucające “uczciwy podział” uchodźców. “Nie odrobiły pracy domowej”\n– Nasza infrastruktura jest dziś w gorszym stanie, niż była w czasach cesarstwa – opowiada mi Ralf Borschke, deputowany do landtagu Meklemburgii-Pomorza Przedniego. Rok temu on i jego Alternatywa dla Niemiec (AfD) odnieśli wielki sukces w wyborach regionalnych, kiedy zdobyli łącznie prawie 21 proc. głosów i wyprzedzili CDU. Politycy AfD skutecznie wykorzystali wtedy obawy wyborców związane z masowym napływem uchodźców i ostro krytykowali Merkel. Także teraz Borschke może dużo mówić o zagrożeniu ze strony islamskiej imigracji. Partia mianowała go jednak rzecznikiem ds. energii, rolnictwa i transportu i jego głównym tematem jest infrastruktura.\nАнглия. Пицца из Queen’s English и чопорного секса 07.09.2017\nНе ищите логики в «польской логике». О репарациях 07.09.2017\nСеверный ветер ударил в прибой. Балтийский чертополох 07.09.2017\nКто раскалывает Евросоюз? 07.09.2017\nКак делают газету. Читая ушедшего Умберто 07.09.2017\nMerkel against Kohl`s Europe 07.09.2017\nUkraine. Re-election campaign gets underway 07.09.2017\nMerkel. Grożą Europie a Europie Środkowej 07.09.2017\nMerkels Frage-Antwort-Spiel 07.09.2017\nPolska między Wschodem a Zachodem 07.09.2017\nTags: Federalne wybory parlamentarne w Niemczechjedyna przedwyborcza debata telewizyjnakandydatów na urząd kanclerskiPrzedwczoraj w Niemczechszefowa rządu Angela Merkel\n76 views / 5 comments\nWybory w Niemczech. Nie idź do wróżki\n* Kamil Frymark z Ośrodka Studiów Wschodnich komentował telewizyjna debatę przedwyborczą kandydatów na kanclerza....\n29 views / 4 comments\nMerkel. Grożą Europie a Europie Środkowej\n* Przedwczoraj w Niemczech odbyła się jedyna przedwyborcza debata telewizyjna kandydatów na urząd kanclerski.\nTrump Pim Pum:\n10.09.2017 в 01:10\nDwa miesiące temu lider SPD wydawał się być rywalem godnym samej niemieckiej kanclerz. Poparcie dla Martina Schulza rosło i wydawało się, że za Odrą dojdzie do zmiany warty. Dziś efekt Schulza, jak się wydaje, już się zakończył\n10.09.2017 в 01:12\nW komentarzu po debacie Merkel – Schulz dziennikarze niemieckiego pisma Der Spiegel piszą, że kandydaci nie pokazali w niej większych różnic. „Miliony zainteresowanych polityką widzów oglądało na czterech kanałach wszędzie to samo – bardzo obywatelską, rzeczową, można by powiedzieć nudną debatę. Niemniej jednak, po tym pojedynku nikt nie może twierdzić\n10.09.2017 в 01:20\nWyborcy otrzymują dwie listy; na jednej wskazują osobę, która będzie reprezentować ich okręg wyborczy – w tym przypadku mandat przypada kandydatowi z największą liczbą głosów; druga lista to lista partyjna z kandydatami danego ugrupowania dla całego landu, a mandaty rozdzielane są proporcjonalnie wśród tych partii, które przekroczyły pięcioprocentowy próg lub zwyciężyły w co najmniej trzech JOW-ach.\nIm Labyrinth der Macht – Protokoll einer Regierungsbildung\nПАВЕЛ ФИЛОНОВ. “ПРЕДАТЕЛЬСТВО ИУДЫ”. 2018.\nAndrew Maitland Moravcsik die Umgestaltung der Justiz Donaldowi TuskowIi Lermontov ludzką świadomość many MP Marine nur Demokratie Prozess der europäischen Integration Serbii i Rumunii Staatssekretär w cyklu Geopolityka w debatę nad przyszłością Unii w Naddniestrzu w oświadczeniu Misji. монополия Польша Украина саммит НАТО в Варшаве халифат в Иране „powrotu Besarabii do macierzy”\nPrevious story Previous post: 2. Deutschlands schlimmste Machtfigur\nNext story Next post: Nowa Rewolucja na Ukrainie?\n2-The Times от 23 июня 1941 года. Репортаж\n* ... и католическому клиру найдется масса работы среди одичавших людей\n1-The Times от 23 июня 1941 года. Репортаж\n* Но весь мир простит мне это, когда я привезу закованного в\n1. РУЗВЕЛЬТ называл госдеп скопищем русофобов\n* Бывший секретарь ЦК КПСС: почему Вторая мировая началась в 1931 г. Какова роль\n* В России все под секретом, одновременно нет никаких тайн. Екатерина\n2. ЗАПАДНЫЕ БАЛКАНЫ. Кому нужно это счастье?\n* Кто делает из мухи слона, тот его и должен кормить\nArchives Выберите месяц Декабрь 2018 (95) Ноябрь 2018 (162) Октябрь 2018 (180) Сентябрь 2018 (141) Август 2018 (177) Июль 2018 (163) Июнь 2018 (179) Май 2018 (163) Апрель 2018 (134) Март 2018 (141) Февраль 2018 (150) Январь 2018 (163) Декабрь 2017 (149) Ноябрь 2017 (145) Октябрь 2017 (161) Сентябрь 2017 (128) Август 2017 (177) Июль 2017 (189) Июнь 2017 (159) Май 2017 (177) Апрель 2017 (148) Март 2017 (99) Февраль 2017 (162) Январь 2017 (165) Декабрь 2016 (161) Ноябрь 2016 (216) Октябрь 2016 (169) Сентябрь 2016 (149) Август 2016 (145) Июль 2016 (169) Июнь 2016 (166) Май 2016 (178) Апрель 2016 (222) Март 2016 (191) Февраль 2016 (138) Январь 2016 (127) Декабрь 2015 (88) Ноябрь 2015 (81) Октябрь 2015 (63) Сентябрь 2015 (43)\nx-man к записи 2. Трамп уйдет с арены как нерасчётливый бизнесмен во власти\ninga к записи 2. Наши дни – это финальная сцена кино 1947 г.«Леди из Шанхая».\nfil к записи 2. Наши дни – это финальная сцена кино 1947 г.«Леди из Шанхая».\n* Kamil Frymark z Ośrodka Studiów Wschodnich komentował telewizyjna debatę\n* Przedwczoraj w Niemczech odbyła się jedyna przedwyborcza debata telewizyjna


PG Future Fabrics - wszystko na temat PG Future Fabrics w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : PG Future Fabrics (1)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia PG Future Fabrics. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku PG Future Fabrics) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem PG Future Fabrics posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania PG Future Fabrics jesteśmy w stanie zaprezentować Ci PG Future Fabrics materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 03.12.2013 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 03.12.2013. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania PG Future Fabrics ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu PG Future Fabrics.


Zastrzyk dla Sygnity i Kansas Semiconductors - Tech\nZastrzyk dla Sygnity i Kansas Semiconductors\nW portfelu BBI Capital NFI pojawiły się dwie nowe inwestycje w spółki z branży technologicznej.\nPierwsza to pakiet 190 tys. (1,6 proc.) akcji giełdowej firmy informatycznej Sygnity - informuje "Parkiet". Spółka ta, podobnie jak BBI Capital, jest kontrolowana przez poznańską grupę inwestycyjną BBI. Fundusz kupował te papiery po 29 zł w trakcie emisji ratunkowej, którą Sygnity przeprowadziło w połowie grudnia 2007 roku, aby utrzymać płynność finansową. Zapisał się na 18 proc. oferowanych walorów i zainwestował 5,5 mln zł (ich obecna wartość rynkowa to 6,3 mln zł).\nBBI Capital już wcześniej angażował się w podobne inwestycje restrukturyzacyjne (ZEG, Pepees). Zwykle wychodził z nich po kilku miesiącach od momentu zakupu.\nDruga, znacznie mniejsza, ale potencjalnie bardziej perspektywiczna inwestycja BBI Capital to objęcie 42 proc. udziałów amerykańskiego Kansas Semiconductors. To firma typu start-up, dysponująca nową technologią wytwarzania kryształów azotku glinu, stosowanych m.in. przy produkcji laserów czy wyświetlaczy LCD.\n- Na zakup udziałów w tej firmie wydaliśmy ok. 0,5 mln USD - informuje Marcin Mizgalski, rzecznik BBI Capital. Pieniądze posłużą uruchomieniu komercyjnej produkcji kryształów.


OLPE Sp.z o.o. Platforma zakupowa - Odkurzacze\nODKURZACZ GC 2/90 WD ASDO15051 Odkurzacz dwusilnikowy, przeznaczony do pracy w ciężkich warunkach. Wzmocniony, 90 litrowy zbiornik, odporny na olej oraz uszkodzenia mechaniczne. Idealne do sprzątania pobudowalnego, zastosowań warsztatowych itp. Akcesoria standardowe fi 38 mm w zestawie\nODKURZACZ GC 3/107 WD ASDO15055 Odkurzacz trzysilnikowy, przeznaczony do pracy w ciężkich warunkach. Wzmocniony 107 litrowy zbiornik, odporny na olej oraz uszkodzenia mechaniczne. Idealny do sprzątania pobudowalnego, zastosowań warsztatowych itp.\nODKURZACZ GP 1/27 WD ASDO15015 Odkurzacz jednosilnikowy do pracy na sucho/mokro. Wbudowany system chroniący silnik przed pianą. Akcesoria standardowe fi 36 w zestawie. Moc 1300 W. Podciśnienie 2380 mm H2O i przepływ powietrza 200 m3/h. Obudowa zbiornika wykonana z tworzywa sztucznego.\nODKURZACZ GP 1/35 WD ASDO15019 Odkurzacz jednosilnikowy, wyposażony w wygodny uchwyt do przenoszenia. Wbudowany system chroniący silnik przed zalaniem jak i pianą. Akcesoria standardowe fi 38mm w zestawie. Zbiornik o pojemności 35 litrów wykonany z tworzywa odpornego na chemikalia.


Podczas gdy w skali miesiąca na terenie Warszawy odbywa się nawet kilka gier miejskich, prawdziwi smakosze miejskich rozrywek wiedzą, gdzie szukać najbardziej apetycznych kąsków i 100% nierozcieńczonego komercją i wtórnością funu. Płynna mechanika gry bez zgrzytów, starannie wypolerowana i dopieszczona rozgrywka, a wszystko to z nutką nieprzewidywalnego nielegalu, bowiem rzecz dzieje się w żywej tkance miasta i nic nie jest tu zarezerwowane, opłacone i obrandowane. Wszystko jest wciąż tak, jak za starych dobrych czasów, zanim underground stał się mainstreamem. Dołącz do gry zatytułowanej HQ, która rozpocznie się 06.11.2011 o godzinie 17:00 pod warszawską Rotundą. Dlaczego HQ? Aby zaakcentować wysoką jakość tego projektu na tle wielu innych, które bywają przygotowywane niedbale. Ubierz się jak chcesz, przyjdź z kim chcesz, weź ze sobą coś do pisania i nastaw się na godzinę tego, co nieprzewidywalne.\nJeszcze na kilka godzin przed grą wszystko wskazywało na to, że ziszczą się wróżby synoptyków i nad planszą gry HQ zaświeci słońce a temperatura będzie jak na tę porę roku wysoka, na przekór malkontentom wątpiącym w sens robienia gry miejskiej w zimnym miesiącu, jakim jest listopad. To, co zastałem na odprawie agentów, dalekie było od prognoz – wiał chłodny wiatr i było zimno.\nZ agentami spotkałem się na godzinę przed grą. Przeszliśmy od punktu do punktu, rozdzielając po drodze miejsca. Gdy wchodziliśmy do przejścia podziemnego przy Rotundzie, zagadał do mnie człowiek, mówiąc, że ja go nie znam, ale on mnie zna, bo czytał moje książki. To znak, że gracze mogą być wszędzie!\nGdy każdy z agentów otrzymał już swój przydział, okazało się, że do gry jest jeszcze piętnaście minut, więc w stronę miejsca startu skierowaliśmy się nieśpiesznym krokiem. Razem z agentem fotodokumentacji Radkiem, agentem fotodokumentacji Markiem, agentem wideodokumentacji Robertem i agentem Kubą (punkt kontrolny nr 5) oraz debiutującą na grze agentką Natalią (punkt kontrolny nr 6) schroniliśmy się w zaciszu punktu kontrolnego numer 5, żeby poczekać na rozpoczęcie rozgrywki.\nNa kilka minut przed startem agenci dokumentacji ruszyli przed Rotundę, a towarzyszyła im agentka Natalia, której zadaniem było przejście się pośród graczy razem z agentem wideodokumentacji i pozadawanie osobom oczekującym pod Rotundą kilku improwizowanych pytań. Gracze wypowiadali się przed kamerą mniej lub bardziej chętnie.\nGdy przeprowadzająca wywiady agentka sugerowała, że na coś czekają, niektórzy odpowiadali „nie, skądże znowu”, "ładna pogoda jest", natomiast inni mówili wprost, że na "grę miejską”, czy nawet jeszcze bardziej precyzyjnie, że "na HQ".\nCzego uczestnicy zgromadzeni pod Rotundą spodziewali się po projekcie? Jedni mówili, że zaje***tej zabawy, zajawki, inni liczyli na to, że najpierw zrobi im się ciepło, a później gorąco, a jeszcze inni spodziewali się, że spotka ich "wysoka jakość" (pytani, co przez to rozumieją, odpowiadali tajemniczo: „high quality” oraz "dobrą zabawę").\nCzym miało być to HQ? Większość poprawnie rozwijała ten skrót jako „high quality”, choć członkini jednej z ekip zaproponowała "headquarters", sugerując, że taka nazwa była podana w mailu (dementuję!), a reszta grupy nie oponowała.\n- Ja tylko HQ znam – wyjaśniała uczestniczka z tej samej drużyny, dając do zrozumienia, że na temat tytułu projektu wie jedynie to, że składa się z tych dwóch liter. - Ja nic więcej nie wiem.\n- High quality może być jeszcze – spekulował jej towarzysz z grupy. - Wysoka jakość - dodał po chwili, przytakując głową.\nGracze dzielili się również swoim stażem. Warto wspomnieć, że projekty tego typu to rozrywka dla wszystkich. Nie jest ważne, w ilu akcjach brało się udział, ani w jakim jest się wieku. Oczywiście, tak jak zwykle, dominowały osoby mające dwadzieścia kilka lat, ale o tym, że taka gra może być rozrywką dla wszystkich, także dla rodzin z dziećmi, niech świadczy fakt, że na planszy można było zaobserwować zarówno uczestniczkę z córką, jak i młode małżeństwo ze swoim żeńskim potomkiem.\nPodczas wywiadów przed grą okazało się, że na starcie pojawiły się zarówno osoby, które grały już kilka razy, jak i takie, które zjawiły się na tego typu projekcie po raz pierwszy. Jeden z uczestników wspomniał, że uczestniczył „w jakimś tam projekcie Sempa, ale nie była to gra", a o grach się naczytał i chciał w końcu spróbować.\nKim jest ten cały Semp? Przedstawiciel jednej z ekip zapytany, na kogo czeka, odpowiedział, że na Krzyśka. Agentka ze zdziwieniem przyjęła do wiadomości, że gracz wymienił mnie z imienia, a nie z pseudonimu.\n- Skąd wiesz, że na pewno ma na imię Krzysiek? – zapytała agentka.\n- Bo czytałem jego książki – wyjaśnił gracz.\n- Nie jest taki anonimowy już – podsumowała jego towarzyszka.\nGdzie te czasy, gdy ludzie wątpili, czy Semp oraz Urban Playground naprawdę istnieją? Kilka lat temu krążyły teorie, że w rzeczywistości jestem grupą ludzi a nie pojedynczą osobą. Teraz próżno doszukiwać się takich teorii spiskowych.\nPodczas gdy agentka wraz z agentem wideodokumentacji przechadzała się od jednej ekipy do drugiej i zadawała kolejne pytania, ja wciąż pozostawałem z agentem Kubą na jego punkcie kontrolnym i odliczałem minuty do rozpoczęcia rozgrywki.\nRówno o siedemnastej ruszyłem w stronę Rotundy. To bardzo ekscytująca chwila, gdy zaczynasz iść przed siebie tuż przed rozpoczęciem rozgrywki, bo za każdym razem nagle dociera do ciebie, że teraz już nie ma odwrotu, za chwilę pojawisz się na starcie, skonfrontujesz swoje marzenia o frekwencji z rzeczywistością, a tłum ludzi rzuci się na ciebie i uruchomi mechanizm, jakim jest rozgrywka. A później będzie dużo biegania i dbania o to, żeby wszystko grało jak trzeba i zostało udokumentowane jak należy.\nZ pewnej odległości dyskretnie wybadałem, czy gracze i agenci dokumentacji są już gotowi. Zadzwoniłem do agentów dokumentacji, żeby ich ostrzec, że za chwilę zaczynamy i żeby byli gotowi, a gdy uznałem, że już można zaczynać, to szybkim krokiem skierowałem się przed Rotundę. W ręku miałem plik kart gry, które celowo trzymałem w widoczny sposób.\nMoment pojawienia się na starcie to kolejna wyjątkowa chwila. Tłum przed Rotundą jest mieszanką graczy i osób postronnych. Wiecie, to zawsze trochę stresujące krzyczeć na ulicy coś dziwnego, gdy tłumy przechodniów patrzą. Wychodząc przed Rotundę, donośnym głosem wykrzykuję jedno, ale za to bardzo ważne zdanie.\n- Witam wszystkich w grze i zapraszam po karty gry!\nByć może przez ułamek sekundy ci wszyscy przypadkowi przechodnie myślą, że to jakiś wariat, ale już po chwili zaczynają czuć się jeszcze dziwniej, ponieważ nagle okazuje się, że to oni są w mniejszości, a rozproszeni po okolicy ludzie niespodziewanie zaczynają ruszać w moim kierunku i z ogromnym zaangażowaniem przystępują do odbierania kartek, które ze sobą przyniosłem. To nie jest spokojnie stojąca kolejka, to jest walka o coś cennego. Niektóre osoby postronne zaintrygowane sytuacją same dołączają do tłumu i również próbują zdobyć dla siebie tajemniczą kartkę.\nChcąc zbudować odpowiednią atmosferę, poza tym jednym zdaniem staram się nie mówić już nic, jednak nie obejdzie się bez wielokrotnych zapewnień, że dla wszystkich starczy. Rozdanie kart gry przebiega w spektakularny sposób, utrzymany w duchu tego typu rozgrywek (czytaj: ludzie napierają ze wszystkich stron i przepychając się jeden przez drugiego, chwytają kartki, które trzymam w ręku). Tym razem po prostu położyłem plik kartek na rozłożonych dłoniach, a ludzie brali sobie po egzemplarzu jak ze sterty leżącej na stoliku. Nigdy nie robiłem tego w taki sposób. Zazwyczaj indywidualnie podawałem graczom karty gry z trzymanego przez siebie w dłoni pliku, jednocześnie od czasu do czasu pozwalając uczestnikom na wyszarpywanie ich z niego. Ta nowa, przypadkowo odkryta dziś metoda wydaje się być niezwykle obiecująca, ponieważ minimalizuje ryzyko zacięć, a wiadomo, że kartką łatwo się skaleczyć, szczególnie gdy ktoś wyrywa ci ją z dłoni.\nSterta kart gry topniała w zastraszającym tempie. Już gołym okiem było widać, że na HQ przyszły tłumy, ale dopiero w momencie, w którym pozostałe na moich dłoniach karty gry dało się policzyć na palcach dwóch rąk, świadomość ogromnej frekwencji stała się naprawdę silna. Cały czas zapewniałem, że dla wszystkich starczy, ale tym razem obietnica ta ledwo co została dotrzymana. Otoczony przez grupki graczy zgromadzone wokół pochwyconych kartek, stałem i nawoływałem kolejne osoby do brania kart gry. Zawsze jest tak, że ktoś się spóźni - tak było i tym razem. Ostatnie karty gry znikały z moich rąk.\nNigdy się nie obawiam, że zabraknie mi kart gry, ponieważ zawsze drukuję ich znacznie więcej niż trzeba. To, czego nie rozdam, zatrzymuję na pamiątkę, a jeśli kart zostaje szczególnie dużo, to część wydrukowanego nakładu wyrzucam. Co ciekawe, podczas każdego z trzech ostatnich projektów ("Gdy centrum miasta staje się areną", "Klasyczne rozwiązania", "Kod Dziewięciu Symboli") rozdałem równo 56 kart gry. Owszem, liczyłem, że tym razem uda się uzyskać jeszcze większą frekwencję, którą miał zapewnić starannie dopracowany tekst zapowiedzi (ilustrowany spektakularnym zdjęciem z jednej z największych gier) oraz fakt, że informacje o grze zostały rozesłane wcześniej niż zwykle, bo aż na 15 dni przed terminem rozgrywki, ale nie przypuszczałem, że na HQ przybędą aż takie tłumy. Owszem, pewną wskazówką mógł być fakt, że do wydarzenia na Facebooku dopisało się więcej osób niż zwykle, ale do tej miary zawsze warto mieć dystans.\nTo, co stało się na starcie, było efektem działania dwóch czynników. Po pierwsze, gra cieszyła się ogromnym zainteresowaniem, a po drugie, chcąc uniknąć wyrzucania zbyt wielu kartek, tym razem postanowiłem wydrukować 120 egzemplarzy, a nie 150-200, tak jak to zwykle czynię.\nSkąd zazwyczaj wiem, ile kart gry rozeszło się w danej grze? Liczę to, co zostało mi w ręku, po czym odejmuję od liczby wydrukowanych egzemplarzy. Tym razem nie musiałem tego robić, gdyż w momencie, w którym większość graczy ruszyła w teren i nikt już nie potrzebował kart, spostrzegłem, że w dłoni mam zaledwie trzy sztuki. Oznacza to, że podczas HQ rozdałem aż 117 kart gry!\nTen ogromny wynik, szczególnie zaskakujący w kontekście chłodnej pogody, poprzedzony gładko przebiegającą odprawą agentów, bardzo pozytywnie nastroił mnie do rozpoczynającej się rozgrywki, która w mojej pamięci z pewnością pozostanie jako jedna z tych najbardziej udanych.\nJak zwykle, czas pomiędzy rozpoczęciem a zakończeniem gry poświęciłem na odwiedzanie poszczególnych punktów kontrolnych wraz z agentami dokumentacji. Obraliśmy bardzo sprawną taktykę. Fotoagent Marek ruszył w teren, żeby fotografować graczy w trakcie rozgrywki, a ja wraz z wideoagentem Robertem i fotoagentem Radkiem odwiedzaliśmy kolejne punkty, starając się postępować według pewnego schematu. Gdy zbliżaliśmy się do punktu, uruchamialiśmy kamerę i ja zaczynałem czytać wskazówkę oraz opowiadać o tym, jak należało sobie z nią poradzić. W momencie, w którym poszukiwana osoba była już w zasięgu wzroku, agent fotodokumentacji Robił dwa zdjęcia - jedno z samym agentem, a drugie ze mną rozmawiającym z agentem. Następnie strzelał jeszcze kilka innych wedle uznania, po czym uciekaliśmy w stronę następnego punktu.\nCzasami uprzedzaliśmy agenta telefonicznie, że za kilkadziesiąt sekund u niego będziemy. To ważne, żeby był na nas gotów, zajął odpowiednie miejsce, szczególnie mocno wczuł się w rolę, ponieważ wszystkie projekty tego typu są misternie przygotowywanym spektaklem i nawet jeśli każdemu agentowi w ciągu godziny oczekiwania na graczy zdarzy się drobne wyjście z ustalonej konwencji, to zależy mi na tym, żeby w momencie dokumentowania projektu pokazać go z jak najlepszej strony. To nie znaczy, że przed obiektywem agenci zachowują się inaczej niż wobec graczy, ale wiadomo, że agent czekający na swoim punkcie kontrolnym może do pewnego stopnia swobodnie przemieszczać się po pewnym obszarze, przesiadać się, zajmować różne miejsca, które są mniej lub bardziej fotogeniczne. Wreszcie też każemu może znaleźć się chwila zapomnienia, w której zacznie ze mną rozmawiać przed obiektywem kamery o prywatnych sprawach, kompletnie nie związanych z grą, które nie koniecznie powinny znaleźć się na takim nagraniu.\nCały proces odwiedzania poszczególnych punktów kontrolnych przebiegał szybko i sprawnie, choć oczywiście nie obyło się bez podbiegania raz na jakiś czas, ale to w końcu nieodłączny element tego typu projektów.\nZagadka kolejna. Jak Twoja głowa?\nNiechamska w pałacu, lecz nie królowa.\nChcąc ją odnaleźć, na tronie nie szukaj.\nWłaściwe drzwi otwórz – wcześniej nie pukaj.\nW pierwszej linijce nie ma żadnej podpowiedzi odnośnie lokalizacji agenta z tego punktu. Pojawia się ona dopiero w drugiej, gdzie „pałac” odnosi się do Pałacu Kultury i Nauki. Słowo „niechamska” ma przywołać skojarzenia z nazwą mieszczącego się w PKiN lokalu znanego jako Kulturalna. „Królowa” to po prostu luźne skojarzenie ze słowem pałac, nie mające charakteru podpowiedzi, a trzecia linijka zagadki jedynie podkreśla, że nie należy podążać „królewskim” tropem. Czwarta linijka zagadki sugeruje, że mamy do czynienia z miejscem, do którego nie należy pukać, choć znajduje się za drzwiami, a więc musi być to przestrzeń ogólnodostępna. Rzeczywiście tak jest – aby znaleźć się u celu wystarczy otworzyć pewne potężne drzwi, za którymi znajduje się wejście do Teatru Dramatycznego oraz Cafe Kulturalna. Agent siedział przy stoliku i spokojnie popijał sobie piwo.\nW miejscu tym rzecz niesamowita,\nW dni ciepłe zegar tam rozkwita.\nPo południowej stronie Pałacu Kultury znajduje się niewielkie wzniesienie, którego zbocze pełni funkcję tarczy ogromnych rozmiarów zegara wskazówkowego porośniętego kwiatami. W dzień, w który odbywała się gra, kwiaty oczywiście nie kwitły (a na zimę wymontowano z tarczy wskazówki), ale niektórzy gracze mogli skojarzyć, że latem znajdował się tam ten dość nietypowy zegar.\nTekst zapisany był w lustrzanym odbiciu. Aby go odczytać, wystarczyło posłużyć się jednym z wielu luster dostępnych na planszy gry. Można było wybrać lustro w toalecie, sklepie odzieżowym, bądź też posłużyć się lusterkiem któregoś z samochodów zaparkowanych na planszy. Dobrym pomysłem byłoby również zagadanie którejś ze spacerujących po planszy kobiet i zapytanie, czy nie ma przypadkiem lusterka w torebce. Szyby w witrynach sklepów, lustra w barach i kawiarniach, tafla wody w kałuży albo parkowym jeziorku, lśniąca karoseria samochodu – możliwości jest wiele. Miasto pełne jest rozmaitych przedmiotów, które w trakcie gry nabierają nowych znaczeń. Wystarczy się rozejrzeć, uruchomić wyobraźnię i nagle te wszystkie detale ulic, budynków i sklepów stają się czymś zupełnie innym. Zachęcanie do patrzenia w nietypowy sposób na to, co znane, to jeden z najważniejszych elementów projektów typu urban playground.\nZ pewnością wiele osób byłoby w stanie odczytać tak zapisane słowa również bez wykorzystania lustra, dlatego dla utrudnienia zadania poszczególne wyrazy zostały zapisane jednym ciągiem, bez wielkich liter i znaków interpunkcyjnych, a sam tekst był dosyć długi. Po odwróceniu prezentował się on następująco:\nPo dodaniu spacji, wielkich liter i znaków interpunkcyjnych, daje to: "Idąc ulicą Chmielną od strony Marszałkowskiej w kierunku Nowego Światu, skręć w lewo w bramę znajdującą się na wysokości budynku Chmielna dziewięć.".\nWspomniana brama znajdowała się w budynku Chmielna 10, stojącym po drugiej stronie skweru zlokalizowanego na wysokości Chmielnej 9. Pewnie, że można było napisać wprost, o który budynek chodzi, ale wskazówka celowo została napisana w taki sposób, aby uczynić dotarcie do istoty zlepka wyrazów jeszcze trudniejszym.\nAgent oraz agentka czekali na graczy w bramie.\nAby poznać lokalizację kolejnego agenta, musisz rozwiązać miejską krzyżówkę, w której hasła nawiązują do lokalizacji, postaci oraz motywów związanych z częścią miasta będącą planszą gry.\n1. Na tyłach Nowego Światu.\n2. (...), czyli rzeczy, które zauważasz w mieście, gdy wpatrujesz się w nie odpowiednio długo.\n3. Pomiędzy Centralnym a Powiślem.\n4. Popularne określenie jednej z warszawskich legend miejskich – człowieka, który zasłynął tym, że w czarnym stroju przemierzał ulice miasta.\n5. Nazwa budynku, w którym znajdował się hotel Warszawa\n6. Za Rotundą\nAd 1. Chodzi oczywiście o "pawilony", czyli popularne miejsce spotkań i spożywania napojów wyskokowych.\nAd 2. Prawidłowa odpowiedź to "Kod", a hasło dotyczyło tytułu drugiej książki autora niniejszej gry, w której to publikacji można znaleźć raporty z wielu miejskich projektów (także gier), a także zmierzyć się z nieznanym, próbując odnaleźć dziewięć niezwykłych miejsc na terenie Warszawy. W książce jest również mowa o tajemniczym miejscu numer dziesięć, które nazywane jest Wielkim Lejem. O co chodzi? Odpowiedzi na to pytanie próżno szukać w publikacji, choć jest ona kluczem do poznania tajemnicy wspomnianego miejsca.\nAd 3. Chodzi o Dworzec Śródmieście, który na kolejowej linii średnicowej znajduje się właśnie pomiędzy Powiślem a Centralnym.\nAd 4. Czarny Roman to jedna z miejskich legend. Tajemnicza postać zasłynęła przemierzaniem ulic Warszawy w charakterystycznym czarnym stroju, choć od tamtej pory wielokrotnie eksperymentowała z krojem oraz kolorami swojego ubioru. Niezmiennie intryguje i przeraża. Nie ważne, że tak naprawdę nazywa się zupełnie inaczej - i tak niemal wszyscy nazywają go Czarnym Romanem.\nAd 5. Obecnie będący w remoncie obiekt przez wiele lat był całkowicie zamknięty. Wybudowano go w latach trzydziestych, jako siedzibę towarzystwa ubezpieczeniowego Prudential i to właśnie od niego zyskał on swoją nazwę. Przez długie lata był drugim co do wysokości budynkiem w Europie.\nAd 6. Nie wszyscy wiedzą, że wysokościowiec za Rotundą, na którym przez większość czasu wiszą wielkoformatowe reklamy, ma swoją nazwę, która brzmi Universal.\nLitery z krzyżówki utworzyły hasło „poczta”. Agent znajdował się na poczcie przy ulicy Świętokrzyskiej.\nWskazówką było zdjęcie, na którym widać to, co zobaczyłby agent z tego punktu kontrolnego, gdyby spojrzał prosto do góry. Po prawej można dostrzec szklaną ścianę Universalu, a po lewej kamienną elewację nieco mniejszej części wspomnianego budynku, znajdującą się po jego wschodniej stronie.\nObie poniższe wskazówki (6 oraz 6') prowadzą w to samo miejsce, czyli do punktu kontrolnego numer 6. Wystarczy, że rozgryziesz jedną z nich.\nAgentka czeka w trzecim haśle miejskiej krzyżówki. Ma fioletową czapkę i słuchawki w uszach.\nPonownie należało zajrzeć do miejskiej krzyżówki i przyjrzeć się jednemu z jej haseł, a następnie udać się w miejsce, z którym było ono związane, czyli na Dworzec Śródmieście. Odszukanie tej właściwej osoby pośród tłumów zgromadzonych na peronach dworca mogło być trudne, ale było wykonalne. Słowo "agentka" sugerowało płeć poszukiwanej osoby. Dodatkową podpowiedzią była informacja o słuchawkach, które agentka miała w uszach, co pozwoliło od razu wyeliminować większość osób znajdujących się na terenie dworca. Jednak najbardziej charakterystycznym elementem, odróżniającym tę osobę z tłumów, była fioletowa czapka. Identyfikator przypięty do ubrania był ostatecznym potwierdzeniem tego, że udało nam się odnaleźć właściwego człowieka. Uważni gracze mogli rozpoznać w agentce tę samą osobę, która przeprowadzała wywiady z uczestnikami przed rozpoczęciem rozgrywki.\nTeren dworca nie jest mały. Przewija się przez niego sporo pasażerów. Dobrą taktyką było poczekanie na odjazd pociągu, ponieważ wtedy na peronie zostawało znacznie mniej ludzi, gdyż większość wsiadała do kolejki. Agentka musiała być jedną z tych nielicznych osób, które pozostały na peronie.\nJako ciekawostkę wspomnę, że na dworcu znajdują się trzy perony, a agentki należało szukać na trzecim. Poszukiwana przez graczy osoba mogła wybrać sobie dowolny z nich, a fakt, że znalazła się akurat na trzecim, jest czystym zbiegiem okoliczności, a nie nawiązaniem do trzeciego hasła miejskiej krzyżówki, które do niej prowadziło. Gry typu urban playground przyzwyczajają do tego, że każdy ich element może być znaczący. Tu mieliśmy ciekawy przykład podpowiedzi, która stała się częścią rozgrywki w sposób niezamierzony.\nNiektórzy gracze poprawnie rozpoznawali poszukiwaną osobę, ale sami znajdowali się na peronie numer dwa. Wiele osób usiłowało dostrzec literę wydrukowaną na identyfikatorze i nawoływało agentkę, oddzieloną od nich torami kolejowymi. Agentka ułatwiała graczom zadanie, ustawiając się identyfikatorem w ich kierunku, a czasami także bezgłośnie wymawiając wydrukowaną na identyfikatorze literę.\nJedna z ekip sprytnie wybrnęła z sytuacji, w jakiej się znalazła. Gdy na peron wjechał pociąg, gracze weszli do środka drzwiami po jego jednej stronie, a wyszli po drugiej, pokonując w ten sposób tory i docierając do agentki.\nPunkt kontrolny nr 6' (wartość: 2 punkty)\nWskazówką był tak zwany kod 2D. Informacje w nim ukryte można odczytać za pomocą którejś z wielu aplikacji dostępnych na telefonach komórkowych. Wystarczy zrobić zdjęcie, a całą resztę pozostawić komórce. Jeśli ktoś nie miał takiej aplikacji i nie wiedział, w jaki sposób ją ściągnąć, mógł zawsze zrobione zdjęcie przesłać MMSem albo e-mailem do kogoś, kto akurat siedział przy komputerze i poprosić o odkodowanie obrazka za pomocą jednej z wielu umożliwiających to stron internetowych. Fakt, że na starcie niektórzy uczestnicy próbowali odczytać treść fotokodu przy pomocy komórki pokazuje, że temat ten nie był graczom kompletnie obcy.\nPo odczytaniu kodu graczom ukazywał się tekst („Dworzec Śródmieście. Agentka ma fioletową czapkę i słuchawki w uszach.”), który prowadził ich wprost do czekającej na nich osoby.\nB***** 18. Brama. Po prawej stronie znajduje się niezwykły, stary domofon. Przy niektórych przyciskach odszukasz liczby. Podaj ich sumę.\n„B***** 18” to „Bracka 18”. W bramie tej kamienicy rzeczywiście można odnaleźć stary domofon, wyglądający naprawdę niezwykle. Widoczne na nim liczby to 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47. Suma tych liczb to 387. Ostatni przycisk jest pusty i nie ma na nim liczby 48, a przy dodatkowym, wyróżniającym się nieco od innych guziku znajduje się napis „odźwierny”.\nW trakcie gry gracze napotkali na przeszkodę, która zaskoczyła również mnie. Otóż znajdująca się w bramie krata skutecznie oddzielała spacerujących ulicą przechodniów od tego, co znajdowało się w głębi bramy, tym samym skutecznie odcinając graczom dostęp do nieczynnego domofonu. Dostanie się do niego wymagało uporania się z tym współczesnym, strzegącym przejścia dalej. Jednak najwyraźniej uczestnicy gry znaleźli jakiś sposób na tę nieoczekiwaną przeszkodę, ponieważ na karcie gry wiele osób zapisało prawidłową odpowiedź. Być może udało im się prześlizgnąć przez bramę za kimś wchodzącym do środka, a być może dostrzegli liczby na domofonie, stojąc przy kracie. Najważniejsze jest to, że uzyskali poprawny wynik, będący sumą znajdujących się na domofonie liczb.\nSwoją drogą, wydawało mi się, że polecenie "podaj ich sumę" jest dosyć jednoznaczne, a tymczasem na niektórych kartach gry można było znaleźć odpowiedź "9". Widzę dwa wytłumaczenia takiej sytuacji. Po pierwsze, jest to suma cyfr składających się na liczbę 387. Postanowiłem uznać także tę odpowiedź, ponieważ wyszedłem z założenia, że każdy, kto uzyskał taki wynik, dotarł tam, gdzie trzeba, spisał liczby, które trzeba, a następnie zsumował je ze sobą. A dlaczego wykonał ten dodatkowy krok, to już wie tylko on sam. Inną możliwą przyczyną uzyskania takiego wyniku jest zsumowanie wszystkich znajdujących się na domofonie cyfr składających się na numer lokalu. Jako, że cyfra również jest liczbą, to taki tok rozumowania także można usprawiedliwić, a odpowiedź "9" uznać za poprawną.\nZaskakująco duży zamęt wywołał brak stosownego pola na karcie gry, w którym możnaby zapisać odpowiedź. Przyznaję, że zapomniałem go tam zamieścić, ale nie sądziłem, że to niedopatrzenie będzie przyczyną tak wielu wątpliwości odnośnie tego, co należy zrobić z odpowiedzią. Dobrze zrobili ci, którzy po prostu zapisali ją gdziekolwiek. Bez względu na to, czy liczba została zanotowana w wolnym miejscu obok innych odpowiedzi, czy na rewersie, zrozumiałem, jakie były intencje i do czego ona służyła. Niektórzy gracze dodatkowo opatrzyli liczbę stosownym komentarzem, żebym na pewno wiedział, o co z nią chodzi. Przezorny zawsze ubezpieczony. To zrozumiałe, że nikt nie chce ryzykować utraty punktów.\n01. Myszaki [punkty: 14]\n02. Marcin Rzeźnik [punkty: 14]\n03. Promiennopogodność [punkty: 14]\n04. Rog [punkty: 14]\n05. Michał Dąbrowski [punkty: 14]\n06. Deni P. [punkty: 14]\n07. KN Kreakcja [punkty: 14]\n08. Ciapasy [punkty: 14]\n09. Radix [punkty: 14]\n10. Piotr Łaszczuk [punkty: 14]\n11. Milordy [punkty: 12]\n12. Jarek & Ala [punkty: 12]\n13. Krzysztof Mańk [punkty: 12]\n14. Agata Zegiadło [punkty: 12]\n15. Joanna Paradzińska [punkty: 12]\n16. Marmartan [punkty: 12]\n17. Agata Zakrzewska [punkty: 12]\n18. Malwina Strenkowska [punkty: 12]\n19. Marchewka [punkty: 12]\n20. Nukleotyd [punkty: 12]\n21. Ewa Towarek [punkty: 12]\n22. Qra Team [punkty: 12]\n23. Paulina Ćwiek [punkty: 10]\n24. Mariusz Zegadło [punkty: 10]\n25. Piotr [punkty: 10]\n26. Maślany [punkty: 10]\n27. Baur Martyna [punkty: 10]\n28. Pulisko [punkty: 10]\n29. Dynamiczni [punkty: 10]\n30. Anna Puławska [punkty: 10]\n31. Pancer [punkty: 10]\n32. Bartosz Kiełbaszewski [punkty: 8]\n33. H & M [punkty: 8]\n34. Muflonek [punkty: 8]\n35. Aneta Misiurska [punkty: 8]\n36. Fox [punkty: 8]\n37. Złośliwa Łajza [punkty: 8]\n38. PinkF_ [punkty: 8]\n39. litylbityl [punkty: 8]\n40. Gosia Lelińska [punkty: 8]\n41. Rafalski [punkty: 8]\n42. Tweety [punkty: 8]\n43. Surykatki [punkty: 8]\n44. Jula i Pola [punkty: 6]\n45. Friko [punkty: 6]\n46. Pank Group [punkty: 6]\n47. Anna Kielak [punkty: 6]\n48. Marta [punkty: 6]\n49. Kufel [punkty: 6]\n50. Eren [punkty: 4]\nKilka minut po godzinie osiemnastej przybiegem pod Rotundę, gdzie czekają już grupki graczy.\nW biegu krzyczę:\n- Zbieram karty gry!\nKolejne osoby rzucają się, aby oddać swoje świstki papieru, co wygląda tylko nieco mniej chaotycznie, niż moment rozdawania kart.\n- Nie uciekajcie jeszcze! Jeśli będą jakieś pytania, to odpowiemy na te pytania - zapewniam graczy. Ktoś pyta jakie było hasło. - Ale to jeszcze nie jest ten moment! - informuję z rozbawieniem. - Czy jeszcze ktoś wypisuje kartę gry albo coś takiego?\n- Taaak! - dobiega z tłumu.\n- Kolejność ma znaczenie? - pyta ktoś inny.\n- Ma znaczenie liczba punktów. Jeżeli by się zdarzyło, że dwie osoby wygrywające miałyby tyle samo punktów, no to wtedy kolejność ma znaczenie. Pytanie, czy tak się zdarzy - wyjaśniam. - O, ktoś dzwoni - mówię i sięgam po komórkę, ale nie odbieram. To nie jest dobry moment na rozmowy telefoniczne. Podczas zakończenia gry zawsze dzieje się bardzo dużo i trzeba skupić się na tym, co niezbędne.\n- Czy jeszcze czekamy na jakąś kartę gry? Jeszcze? - pytam, chcąc się upewnić, że w momencie, w którym przejdziemy do pytań, wszystkie albo przynajmniej większość kart będzie już zebranych. - Czy jeszcze czekamy na kartę gry?\nKarty wciąż napływają. Jak się później okaże, w sumie wróciło do mnie 50 ze 117 rozdanych.\nW końcu nadchodzi czas na zadawanie pytań, których jak zwykle trochę jest.\n- O co chodziło z domofonem? - próbuje dowiedzieć się w pewnym momencie jeden z graczy.\n- Domofon był. Należało wejść i policzyć... Problem był taki, że rzeczywiście to jest zamknięte w tym momencie. Nie zawsze tak jest. Ale, no, część osób jakoś sobie poradziła i jakoś tam weszła.\nW tym momencie, ku mojemu zaskoczeniu, tłum zalewa mnie pytaniami o to, co należało zrobić z liczbami i ich sumą.\n- A, zapisać? - wyjaśniam, odpowiadając na lawinę pytań. - Po prostu.\n- Gdzie? - krzyczy jeden z graczy.\n- Na karcie odpowiedzi! - mówię, na co tłum reaguje śmiechem.\n- Ale nie ma miejsca!\n- No, miejsce się zawsze znajdzie! - stwierdzam, a zgromadzeni pod Rotundą uczestnicy zaczynają się śmiać i żywo ze sobą dyskutować.\nOprócz standardowych pytań, dotyczących wskazówek i ich rozwiązań, pada też kilka niezręcznych.\n- O co chodzi z hasłem? - pyta jeden z graczy.\n- Z hasłem? To są litery. One się nie układają w żaden wyraz - wyjaśniam. - I tyle mogę powiedzieć - kończę tajemniczo.\n- I co dalej? - nie ustępują gracze.\nPróbuję odwrócić uwagę uczestników od tego pytania i zaczynam zachęcać do zostawiania w sieci komentarzy na jej temat.\n- Na pytanie, kiedy następna gra, no, oczywiście nie odpowiem w tym momencie - mówię, nawiązując do jednego z wcześniej zadanych pytań.\nMoja odpowiedź zostaje przyjęta gromkim śmiechem, ale gracze nie ustępują.\n- A kiedy? - pyta ktoś z tłumu.\n- W swoim czasie - wyjaśniam rozbawiony.\nKtoś pyta o wyniki.\n- A, wyniki! Wyniki niebawem - odpowiadam, po raz kolejny rozbawiając uczestników. - W internecie.\nIntensywność niewygodnych pytań się nasila.\n- Też z tego będzie książka? - pyta jeden z graczy.\nDługie "yyy" i śmiech zdradzają, że nie bardzo wiem, co odpowiedzieć.\n- Trudne pytania zadajecie - mówię w końcu. - Ale jeszcze coś odnośnie punktów? - ponownie próbuję zmienić temat. - Ktoś znalazł wszystko?\n- Tak - słychać nieśmiałe głosy, a kilka rąk unosi się do góry. Przez tłum przechodzi pomruk aprobaty. Ja również jestem nieco zaskoczony tak dobrym wynikiem.\n- Łącznie z domofonem? - pytam, a tłum przytakuje. - No! - stwierdzam z uznaniem.\n- Ktoś nie znalazł niczego? - na to pytanie gracze reagują śmiechem. - To by nie przyszedł tutaj - mówię. - To jest zawsze piękne w tych grach, że startuje więcej ludzi niż przychodzi na końcu. To jest tak... Dużo nas dziś wystartowało... 117 osób... Przynajmniej 117 kart zostało rozdanych... Tak to wyglądało... Nie wiem, ile nas tutaj jest teraz w tym momencie...\nNiektórzy gracze zauważają, że liczba rozdanych kart gry nie koniecznie musi równać się liczbie uczestników. Oczywiście mają rację, ponieważ czasem gracze biorą jedną kartę na osobę, a innym razem jedną kartę na drużynę. Dlatego wydaje mi się, że najrozsądniejsze jest mówienie, iż w projekcie wystartowało co najmniej tyle osób, ile kart zostało rozdanych.\n- No, słuchajcie, no to w takim razie bardzo wam dziękuję za udział w tej grze. Chciałbym podziękować też agentom, którzy już tutaj wracają z punktów. Są agenci? Ręce w górę, agenci! - krzyczę, próbując wypatrzeć ich w tłumie. - Raz, dwa... - liczę. - Ja widzę ich... O, raz, agentka, tam agenci... Brawa dla agentów - krzyczę, starając się przekrzyczeć oklaski. Gdy owacje już ucichną, kłaniając się, mówię: - No i dziękuję wam... Dzięki!\n- Brawa dla organizatora, tak? - proponuje któryś z graczy.\nZnowu rozlegają się oklaski.\n- A dziękuję - mówię, kłaniając się ponownie, a gdy gracze przestają bić brawo, dodaję: - Dzięki.\nNastępnie zwracam się do agentów dokumentacji.\n- Idziemy - mówię i ruszamy w powoli rozchodzący się tłum.\nWiększość uczestników opuszcza okolice Rotundy, jednak jeszcze przez jakiś czas kilka osób zadaje mi pytania indywidualnie, a nawet wracają mocno spóźnione karty gry.\n- Agenci, agenci! ID potrzebuję! - mówię, zbierając identyfikatory.\nPo krótkiej pogawędce w kuluarach z agentami i ostatnimi graczami, ruszam w kierunku domu, aby zająć się sprawdzaniem kart gry i przygotowywaniem raportu. Jednak jeszcze zanim to nastąpi, mówię do dokumentującej akcję kamery zdanie nie pozostawiające żadnych wątpliwości: - I tak oto kolejna gra dobiegła końca.\n- Czego? - pyta agent z punktu kontrolnego nr 1.\n- Końca! - odpowiadam. - Wiecie, takie coś, co jest na samym końcu.


ZIELONA SZTUKA - Galeria Sztuki im. Jana Tarasina\nStrona GłównaEdukacjaZIELONA SZTUKA\nZapis wideo tegorocznych warsztatów plenerowych pt. Zielona Sztuka 4\nObejrzyjcie koniecznie! Zapis wideo tegorocznych warsztatów plenerowych w Gołuchowie pt. Zielona Sztuka 4. Patrzcie, inspirujcie się, bądźcie z nami już za rok. Autorem filmu jest Patryk Raszkowski.\nWystawa poplenerowa „Zielona Sztuka 4”\nSerdecznie zapraszamy w czwartek, 18 października o godz. 17.00 do kaliskiego Ratusza na otwarcie poplenerowej wystawy Zielona Sztuka 4. Zaprezentujemy efekty prac uczestników i artystów biorących udział w plenerze, którego motywem przewodnim był Land Art, czyli Sztuka Ziemi.\nZielona Sztuka 4 – podsumowanie pleneru\nZielona Sztuka 4 – Nabór uczestników\nRusza nabór na kolejną edycję pleneru artystycznego „Zielona Sztuka”.\nTegoroczna edycja skierowana jest dla młodzieży w wieku 13-18 lat z Kalisza i Kamieńca Podolskiego na Ukrainie – z udziałem artystów i animatorów kultury. W ramach projektu przeprowadzone zostaną 8-dniowe warsztaty na terenie kompleksu zamkowo-parkowego i Ośrodka Kultury Leśnej w Gołuchowie. Pierwszeństwo zapisów mają uczestnicy Laboratorium Sztuki oraz uczniowie Liceum Plastycznego lub uczący się w klasach o profilu artystycznym. Koszt uczestnictwa w plenerze wynosi 400 zł. Termin pleneru: 6-15 lipca.\nPromocja KATALOGU ZIELONEJ SZTUKI 3\n„Zielona Sztuka 3” – wakacyjny plener plastyczny\nMyśl przewodnia projektu brzmiała: „Ekologia i ochrona środowiska w odniesieniu do sztuki współczesnej”. Do współpracy zaprosiliśmy pięciu artystów – Artura Żmijewskiego, Aleksandrę Wasilkowską, Aleksandrę Woldańską-Płocińską, Magdalenę Grzybowską i Irenę Kalicką, reprezentujących różne dziedziny sztuki współczesnej.\nROZPOCZYNAMY ZAPISY NA LETNI PLENER „ZIELONA SZTUKA 3”\n1 turnus: od 15.08. do 19.08// 8-12 lat\n2 turnus: od 20.08. do 24.08// 13-19 lat\nZielona Sztuka 2 – rozpoczynamy nabór na niezwykły plener artystyczny w Gołuchowie\nGołuchów 4-8 sierpnia 2015


"Konrad Wallenrod" taktyka walki z potężniejszym wrogiem. - Sciaga.pl\nW wypracowaniu: „Taktyka walki z potężniejszym wrogiem” wykorzystaj wnioski z interpretacji podanego fragmentu „Konrada Wallenroda” Adama Mickiewicza. Rozważ znaczenie tego fragmentu w utworze\nMęstwo, przebiegłość i spryt są cechami bohatera – wojownika. Cechy te wykorzystuje w realizowaniu „taktyki z potężniejszym wrogiem”. Bohater fragmentu „Alpuhara” – Almanzor dzięki męstwu wdarł się w szeregi wroga, przebiegłością zdezorientował wrogów zmieniając ich w sojuszników, a wykorzystując spryt w wymyślonej taktyce zaraził ich dżumą.\nBohater fragmentu „Alpuhara” – Almanzor jest królem muzułmańskich Maurów. Z garstką rycerzy walczy w Grenadzie na wieżach twierdzy Alpuhary przeciw oblegającym ich Hiszpanom. Już od początku widać, że Almanzor z resztą obrońców jest skazana na klęskę. Po zwycięztwie Hiszpanów Almanzor jako jedyny wymyka się wrogowi gdy ten jest zajęty dzieleniem łupów. Główny bohater ballady przybywa do twierdzy hiszpańskiej, gdzie oddaje swój los w ręce wroga błagając o litość. Udaje mu się przekonać niedawnego wroga do przejścia na stronę Hiszpanów „wasalem obcej korony”, a nawet do zmiany religii. Hiszpanie przystali na jego prośby i pozwolili Almanzorowi na złożenie hołdu i przysięgi. Lecz miał być to sposób na podejście Hiszpanów okazało się, że „rzucał słowa na wiatr”. Almanzor wyjężdża do Grenady, w której panuje dżumą, aby po zarażeniu się tą śmiertelną chorobą, sprowadzić ją na zamek zwycięskich Hiszpanów. Jak można przewidzieć umiera jako pierwszy. Motto zaczerpnięte przez Mickiewicza z książki N. Macchiavellego: „Macie bowiem wiedzieć, że są dwa sposoby walczenia – trzeba być lisem i lwem” przekłada się na postępowanie Almanzora, który nie mógł wygrać w walce, wygrał sprytem w sposób nie zawsze etyczny, ale skuteczny. Almanzor używszy podstępnej taktyki w pojedynkę rozprawił się z armią hiszpańską. Wykorzystał ich uczciwość i honor. Fragment ten zestawia również ze sobą dwie odmienne cechy: spryt i łatwowierność. Sprytem popisał się Almanzor – w gruncie rzeczy zwycięzca z sytuacji z łatwowiernymi zwycięzcami bitwy – Hiszpanami, którzy przegrali życie.\nPodobna sytuacja miała miejsce w historii po bitwie pod Waterloo i klęsce Francuzów, na których czele stał Napoleon Bonaparte. Chciał on oddać się w ręce Anglii i uniknąć kary. Anglicy spodziewali się po wodzu Francuzów takiego zmylenia ich, jak zmylił Hiszpanów Almanzor, i zesłali go na Wyspę Świętej Heleny, gdzie zmarł. Fragment „Alpuhary” jest umieszczony w całości utworu podczas uczty zorganizowanej przez Konrada Wallenroda i jest odpowiedzią Konrada na balladę Halbana o podobnym człowieku jak Konrad, mającą mu uświadomić cel działania. Tu także jest bohater – Konradem, który pomimo, że był wychowywany przez mistrza krzyżackiego po dowiedzeniu się o swoim prawdziwym pochodzeniu – Litwin- chce walczyć dla ojczyzny. Uważa, że nie ma innego sposobu na walkę z wrogiem. Postanawia więc sam być „lisem”.\nObaj bohaterowie Almanzor i Konrad walczą w pojedynkę, obaj są patriotami. W obu utworach bohaterowie umierają.: Almanzor umiera w cierpieniu na dżumę, natomiast Konrad popełnia samobójstwo, w rozterce czy walczyć za ojczyznę, czy za Zakon, który po uprowadzeniu Alfa Waltera wychowali go na wielkiego Konrada Wallenroda.????\nUważam, więc że „Taktyka walki z potężniejszym wrogiem” musi być oparta na męstwie, przebiegłości i sprycie. „(...)Trzeba być lisem i lwem” przez zmylenie wroga i sprawieniu, że się jest jego sojusznikiem w jego mniemaniu. Moim zdaniem żaden sposób nie jest niegodny lub nieetyczny w obliczu zagrożenia ojczyzny i walki o jej niepodległość. Tak więc obaj bohaterowie mogą służyć za wzór i przykład takiego bezgranicznego oddania ojczyźnie.\n83% Średniowieczne wzorce osobowe - porównanie rycerza i ascety.\n83% Jaki obraz Polaków XVII wieku wyłania się z "Potopu" Henryka Sienkiewicza\nTaktyka prawda wyjdzie na jaw wróg publiczny numer jeden\nTaktyka walki z potężniejszym wrogiem Konrad Wallenrod Adam Mickiewicz cechy Konrada Wallenroda Alpuhara Almanzor Bitwa pod Waterloo patriotyzm trzeba być lisem i lwem


Cańo Cristales - bo takie miejsca na tym świecie nie istnieją – Kolumbijsko\nPosted on 7 Agosto, 2012 by Ewa Kulak\nNaszym celem była rzeka Caño Cristales określana w encyklopediach jako najpiękniejsza rzeka świata. Niektórzy mówią o niej też „rzeka, która uciekła z raju”. Lecieliśmy sprawdzić, czy miejsce to jest rzeczywiście tak fantastyczne i niesamowite, jak opowiadają ci szczęśliwcy, którym dane było je poznać i zobaczyć na własne oczy.\nO Caño Cristales, niewielkiej jak na warunki południowoamerykańskie rzece, mającej około 100 km długości i zaledwie 20 m szerokości, usłyszałam wiele lat temu. Oglądałam kiedyś album o najpiękniejszych zakątkach naszego globu i tam właśnie znalazłam zdjęcie słynnego fotografa – Andrésa Hurtado, który pokazał po raz pierwszy światu zdjęcie tego magicznego miejsca.\nNajsłynniejsze na świecie zdjęcie rzeki o pięciu kolorach\nwykonane przez wybitnego kolumbijskiego fotografa – Andrésa Hurtado…\nCaño Cristales było wówczas zupełnie niedostępne. Na terenach tych toczyła się wojna, ulicami pobliskiego miasteczka – La Macarena spacerowała partyzantka FARC, na wzgórzu nad rzeką stała obok małego baraku wielka antena, skąd nadawano na cały otaczający region partyzanckie radio „La voz de la resistencia”, zagłuszając jakiekolwiek inne fale. Mieszkańcy uprawiali kokę, bo tylko to się opłacało i sprzedawali ją za grube pieniądze guerrilli. Ile wyprodukowali – tyle kupowano, a pieniędzy nie brakowało. Regularne wojsko bało się zbliżać do tych terenów, które ze względu na ukształtowanie terenu trudne były do ataku. Caño Cristales leży bowiem w niewysokich górach, porośniętych puszczą – Sierra de La Macarena, a otoczone jest sawanną. Mieszkańcy udawali się od czasu do czasu nad magiczną rzekę, organizując tradycyjne „spacery z garnkiem”. Nigdy jednak nie myśleli, że to, co dla nich było normalką, rzeką, która przepływa przez ich terytorium i którą znali od zawsze, dla innych może być cudem natury. Tak jak dla nas – śnieg w styczniu nie jest żadną nowością, dla nich – czerwona rzeka to codzienność.\nWodospad na rzece Caño Cristales w Kolumbii\nI właśnie w tym miejscu przepływa pięciokolorowa rzeka. Do momentu, kiedy sama nie weszłam do wody i nie zobaczyłam na własne oczy tego cuda, nie chciało mi się wierzyć, że coś takiego może istnieć. Miałam wrażenie, że znane mi zdjęcie zostało zmanipulowane albo przynajmniej lekko podkolorowane. Bo czyż możliwym jest aby gdzieś tam daleko, na kolumbijskiej niedostępnej jeszcze do niedawna sawannie, gdzie toczyły się jeszcze kilka lat temu walki regularnego wojska z partyzantką mogła istnieć w spokoju czerwono, zielono, niebiesko, żółto-czarna rzeka?\nOkazuje się że tak… Góry Sierra de la Macarena, w jakich leży rzeka, uznawane są za najstarszą skałę na świecie, która liczy sobie 1 200 milionów lat i należy do tzw. „Escudo Guyanés”, stanowiącego przedłużenie ciągnące się od Wenezueli przez Gujanę i Brazylię. Skaliste dno rzeki porośnięte jest natomiast podwodną rośliną o nazwie „macarenia clavigera”, która nie pojawia się w żadnym, innym miejscu na świecie. Roślina ta pod wpływem słońca przybiera ostro czerwony kolor, który kontrastuje z czarną skałą przybierającą formę głębokich studni, które są bardzo niebezpieczne ze względu na silne wiry, jakie w nich występują. Dodatkowo niektóre fragmenty rzeki pokryte są delikatnym piaskiem, odbijającym dno rzeki na żółto. Jeśli dodać do tego błękit bezchmurnego nieba i otaczającą rzekę zieleń, otrzymujemy pięć wspomnianych kolorów. Kąpanie dozwolone jest tylko w ściśle określonych miejscach, przy niewielkich wodospadach i naturalnych basenikach, które tworzy sama rzeka. Dbając o czystość rzeki, nie należy używać środka na komary ani kremu z filtrem chroniącego przed słońcem. W dniu, w którym spaceruje się po i w okolicach rzeki, należy założyć długie spodnie i długi rękaw, gdyż słońce grzeje w tym miejscu niemiłosiernie i w ten sposób chronić się przez poparzeniem.\nDo tej pory do Caño Cristales latało się starymi samolotami DC3 ze stolicy kolumbijskiej sawanny – Villavicencio. Najpierw trzeba było tam dojechać, a to oznacza od 3 do 8 godzin (w zależności od warunków klimatycznych) drogi lądowej i dalej przelecieć z kurami, surowym mięsem, środkami czystości i wszelkimi innymi, możliwymi produktami, które dowożone są codziennie do La Macarena drogą powietrzną. Przelot w takich ekstremalnych warunkach, z piejącymi nad głową kurami w jednym pomieszczeniu wydaje mi się jednak znacznie ciekawszy niż elegancki lot nowym 32-osobowym samolocikiem Dornier 328. Lądowanie obydwóch samolotów następuje jednak na tym samym dość rustykalnym, sawannianym pasie lotniska, a wypakowywanie walizek na wóz konny to pierwszy sympatyczny obrazek na miejscu.\nDziś po guerilli nie ma śladu. Po ulicach miasteczka tłumnie spaceruje zaś kolumbijskie wojsko z wielkimi karabinami, flirtując pod sklepami z urodziwymi mieszkankami i popijając gorącą kawę. Podobno w upale na pragnienie najlepsza jest właśnie mała, czarna. Warto też do niej dołożyć lokalne pączki wypełnione dżemem truskawkowym i mocno oblane chrupiącą w zębach czekoladą. La Macarena sprawia wrażenie bezpieczeństwa i kontroli, mimo iż na górce za miasteczkiem dalej stoi ten sam partyzancki barak, skąd jeszcze kilka lat temu nadawano propagandowe audycje. W tej chwili jednak antena radiowa leży na ziemi i rdzewieje.\nCaño Cristales w całej krasie obserwować można wyłącznie od czerwca do listopada, wtedy bowiem porastające dno rzeki rośliny kwitną. W pozostałych miesiącach rzeka traci swoją magię.\nCaño Cristales przyjąć może dziennie tylko 240 osób, aby zagwarantować naturalną równowagę tego miejsca.\nW pobliskiej miejscowości La Macarena nie ma wielkiego zaplecza hotelowego. W sumie w La Macarena jest 6 małych, skromnych hotelików, gdzie można jednak swobodnie się przespać.\nWarto zabrać ze sobą dodatkowe baterie do aparatu, gdyż codziennie o 22:00 do 11:00 rano wyłączany jest w całym miasteczku prąd (wyłącza się miejski generator).\nKolory rajskiej rzeki Caño Cristales\n/Fot. Flickr – Rapunzel new (on and off)/\nTeraz – już w Bogocie planuję z Kolumbia Travel organizację warsztatów fotograficznych nad tą najpiękniejszą rzeką świata. Niewiele jest bowiem dobrych fotografii tego miejsca, bo albo klimat nie taki (przy zachmurzonym niebie nie widać dokładnie ostrej czerwieni „macarenia clavigera”), albo aparat mało profesjonalny, albo ujęcie nienajlepsze. Najpiękniejsze zdjęcie Caño Cristales to do tej pory właśnie ta niesamowita fotografia, którą widziałam wiele lat temu, zanim przez głowę przeszedł mi wyjazd z Polski i zostanie na długie lata w Kolumbii. I tak sobie siedzę w Bogocie, przeglądam moje własne zdjęcia, wracam pamięcią do tej podróży i sama już nie wiem, czy ta rzeka jest prawdziwa czy ja ją sobie wyśniłam. Bo tak jak powiedział kiedyś mój tata – takich miejsc po prostu nie ma, takie miejsca nie istnieją.\nCzerwona rzeka Caño Cristales w Kolumbii\n/Fot. Flickr – Caminantes del Retorno/\nPrevious PostPrevious Słońce, światło i “tarasowanie” w Kolumbii\nNext PostNext Indiański materiał na ubrania z amazońskiej kory yanchama


Układ oddechowy - Sklep Vision & Natures Sunshine | Singerton.pl\nTlen to substancja, bez której nie poradzimy sobie dłużej niż przez kilka minut. Dłuższy rozbrat z oddychaniem może skutkować nieodwracalnymi zmianami w mózgu, a nawet śmiercią. Oddychamy tlenem, a za prawidłową wymianę gazową w naszych organizmach odpowiada układ oddechowy. Dzięki niemu pobieramy tlen i wydalamy szkodliwy dwutlenek węgla, ale to tylko jedna z jego funkcji. Drogi oddechowe to jedna z pierwszych przeszkód dla próbujących się dostać do naszych organizmów zanieczyszczeń. Niestety żyjemy w erze mocno zanieczyszczonego powietrza, a to sprawia, że nasz układ oddechowy jest bardziej niż kiedykolwiek narażony na infekcję i choroby.\nCodziennie dbaj o zdrowie układu oddechowego.\nNatychmiast rzuć palenie. To przyczyna 90% przypadków śmiertelnego raka płuc. Unikaj spacerów w pobliżu ruchliwych ulic, aby nie narażać się na wdychanie spalin. Wdech wykonuj przez nos, który oczyszcza i nawilża powietrze, a wydech przez usta. Zadbaj o pomieszczenia, w których przebywasz. Pozbądź się z nich kurzu, zadbaj o ich odpowiednie nawilżenie i postaraj się je często wietrzyć, aby zwiększyć ilość tlenu. Jeżeli masz alergię, unikaj kontaktu z alergenem.\n0.11816950 ETH, 193035.57 CPT, 0.00295113 BTC\n0.05268704 ETH, 86066.82 CPT, 0.00131579 BTC


Chwilówki pożyczki w Lublinie 2017\nChwilówki Lublin - sprawdź pożyczki\nChwilówki Lublin - najlepsza oferta\nCzy w Lublinie można szybko pożyczyć sporą kwotę pieniędzy? Oczywiście! Dziś znalezienie instytucji finansowej, która udzieli szybkiej pożyczki, nie powinno stanowić najmniejszego problemu, szczególnie że w miastach, takich jak Lublin, aż roi się od możliwości.\nChoć jeszcze kilka lat temu odnoszono się do nich sceptycznie, chwilówki szturmują dziś rynek pożyczkowy, co nie powinno być dla nikogo zaskoczeniem, bo cechuje je nie tylko wysoka przyznawalność, ale i szereg atutów, których próżno szukać w konwencjonalnych instrumentach finansowych.\nChwilówki Lublin - kiedy to się opłaca?\nNaturalnie lista pomysłów, na co można wydać uzyskane poprzez chwilówkę pieniądze, jest nieskończenie długa. W wielu przypadkach, jeśli chodzi o Lublin, chwilówki udzielane są na wyjazd za granicę, wakacje, posłanie dziecka na studia lub spłacenie zaległości na karcie kredytowej. Rzecz jasna, parabank nigdy nie zapyta nas, na co potrzebne nam są pieniądze, ale to tylko jedna z zalet, które wyróżniają tego typu kredyty.\nCo to znaczy „bez BIK”? Odpowiedź na to pytanie jest prosta: każdy bank i wiele instytucji pozabankowych weryfikuje zdolność kredytową swoich klientów w Biurze Informacji Kredytowej i innych rejestrach, takich jak KRD (Krajowy Rejestr Długów). Nietrudno zgadnąć, że czynią to przede wszystkim po to, by zablokować możliwość udzielenia pożyczki osobom o niestabilnej sytuacji finansowej.\nNa rynku wciąż działają jednak firmy, w których bez trudu dostaniemy pożyczkę nawet jeśli jesteśmy osobami bezrobotnymi lub zadłużonymi. Przedsiębiorstwa takie nie sprawdzają swoich klientów w BIK, tylko udzielają pożyczki „na dowód”, której przyznawalność jest bliska 100%.\nPożycz kilka tysięcy za darmo!\nNiektóre chwilówki w Lublinie, a także wiele ofert specjalnych dostępnych online, przyciąga klientów. Jedną z najważniejszych i najpopularniejszych promocji, jest dostępna dla nowych klientów w wielu parabankach „pierwsza pożyczka za 0 złotych”.\nW czym tkwi haczyk? Co ciekawe, haczyk faktycznie nie istnieje! Innymi słowy, darmowa szybka pożyczka w Lublinie rzeczywiście okazuje się darmowa, a jej RRSO wynosi okrągłe „0”. Jak to możliwe? Firmy liczą w ten sposób na pozyskanie stałych klientów, natomiast dla pożyczkobiorcy oznacza to, że może dostać nawet kilka tysięcy na dwa miesiące bez opłat! Niektórzy twierdzą, że jest to oferta nie do odrzucenia.\nJakie chwilówki otrzymam?\nWybierając pożyczkę, najpierw trzeba zwrócić uwagę na to, jaką kwotę będzie skłonna pożyczyć nam dana instytucja. Większość firm oferujących szybkie pożyczki w Lublinie zapewnia możliwość uzyskania chwilówki w kwocie od kilkuset do kilku tysięcy złotych.\nW teorii możliwe jest również wzięcie pożyczek w kilku różnych parabankach; z reguły nie dzielą się one wzajemnie informacją o klientach. Jeśli jednak zdecydujesz się na taki krok, koniecznie rób to z zachowaniem zdrowego rozsądku; nieprzemyślane zadłużanie się bywa ryzykowne.\nChwilówki Lublin - weź kredyt\nJeżeli mieszkasz w Lublinie i chcesz szybko pożyczyć pieniądze, nie musisz martwić się o dostępność kredytów. Prawda jest taka, że w mieście działa wiele różnych instytucji pozabankowych, a niektóre z nich prowadzą więcej niż jeden oddział. Wniosek? Czasem wystarczy przespacerować kilkadziesiąt metrów, by dostać szybki kredyt.\nKredyty gotówkowe udzielane w oddziałach wciąż cieszą sporym zainteresowaniem, jednak w szybkim tempie rośnie popularność pożyczek online. Wyróżniają się one wygodą i możliwością skorzystania z wielu ofert specjalnych, czasem niedostępnych w lokalnych punktach.\nPożyczka czeka na Ciebie w Lublinie\nJak to możliwe, że tak chętnie sięgamy po oferowane przez instytucje pozabankowe chwilówki w Lublinie? Ważnym powodem jest duża wygoda i szybka decyzja o przyznaniu gotówki.\n•\tW przypadku, gdy wybierzemy pożyczkę lokalnie w oddziale na terenie Lublina, oferta zostanie nam przedstawiona przez pracownika, który zapozna nas z symulacją spłaty pożyczki. Jeśli będziemy „na tak”, od razu podpiszemy umowę, a pieniądze błyskawicznie przejdą z rąk do rąk.\n•\tPodobnie wygląda to w przypadku szybkiej chwilówki online. Modelowy proces ubiegania się o pożyczkę to: założenie konta klienta w parabanku, weryfikacja tożsamości symbolicznym przelewem na 1 zł, złożenie wniosku i uzyskanie zgody. Pieniądze przychodzą przelewem na konto, a papierowa umowa dociera na adres korespondencyjny.\nChwilówki w Lublinie dostępne są praktycznie dla każdego, kto chciałby szybko i sprawnie pożyczyć pieniądze. Nawet osoby w podeszłym wieku, zadłużone lub bezrobotne bez zdolności kredytowej mogą skorzystać z naprawdę szerokiej oferty instytucji pozabankowych. To, czy wybierzesz chwilówkę w Lublinie, czy online, zależy już tylko od Ciebie.


Szkockie nieruchomości przeżywają swój najlepszy okres - RYNEK MIESZKANIOWY\n16,5 mld funtów – aż na taką kwotę opiewały zawarte w 2015 roku transakcje szkockimi domami i mieszkaniami. Łącznie sprzedano ich prawie 98 tysięcy.\nAutor: HouseMarket.pl 14 marca 2016 15:17\nTym samym ustanowiono najwyższy wynik po 2008 roku – informuje Registers of Scotland. Analitycy podkreślają, że osiągnięcie takiego wyniku nie mogłoby być możliwe bez referendum, które miało zdecydować o niepodległości Szkocji. Przed nim – w 2014 roku – nabywcy wstrzymywali się z decyzją o zakupie, a niedługo po ogłoszeniu wyników (Szkoci opowiedzieli się za pozostaniem częścią Wielkiej Brytanii) nastąpiło ożywienie na rynku.\nNajwiększa część obrotu przypada na dwa miasta Edynburg i Glasgow. W nich to sprzedała się w ubiegłym roku co czwarta szkocka nieruchomość. Łączna wartość obrotów na obu tych rynkach opiewa na 4,4 mld GBP (równowartość 25,4 mld zł).\nDla porównania dane opublikowane przez GUS sugerują, że w 2014 roku (najświeższe dane) w Polsce sprzedano mieszkania warte 26,1 mln zł. To oznacza, że domy sprzedane w zaledwie dwóch szkockich miastach warte są tyle, ile wszystkie mieszkania sprzedane w Polsce w ciągu roku – szacuje Lion’s Bank.\nNa tym nie koniec możliwych do wskazania polsko-szkockich analogii. Co bowiem ciekawe, zupełnie jak w Polsce, wyraźny wzrost (8,2 proc. r/r) obrotów na szkockim rynku nie powoduje wcale dynamicznych wzrostów cen. Dane Registers of Scotland sugerują, że za przeciętny szkocki dom trzeba było w 2015 roku zapłacić 169,4 tys. GBP (równowartość976 tys. zł).\nNajnowsze dane (za ostatni kwartał 2015 r.) sugerują jedynie 1,6-proc. wzrost cen. W perspektywie lat 5 szkockie domy podrożały natomiast jedynie o 6,2 proc. To niewiele biorąc pod uwagę najwyższy od siedmiu lat poziom obrotów na rynku mieszkaniowym.\nDla porównania w Polsce na zakup przeciętego „M” wydawano w 2014 roku 219,6 tys. zł. To ponad cztery razy mniej niż w Szkocji. W Polsce także od prawie 3 lat dynamicznie rośnie liczba zawieranych transakcji. Efektem tego rok 2015 deweloperzy zamknęli rekordowymi wynikami sprzedaży. Mimo to ceny nie rosną. Dane publikowane przez NBP sugerują, że pod koniec 2015 roku za mieszkania w największych miastach płacono jedynie o 1,7 proc. więcej niż w analogicznym okresie rok wcześniej.\nREGISTERS OF SCOTLAND RSS