Piątkowa GROmada #207 - Polskie czasopisma growe lat 90. - (Bez)Imienne rozmyślania - PPE.pl\nStrona głównaBlogi o grachBZImienny(Bez)Imienne rozmyślaniaPiątkowa GROmada #207 - Polskie czasopisma growe lat 90.\nBZImienny 18.09.2020, 00:06\nPiątkowa GROmada #207 - Polskie czasopisma growe lat 90.\nW ramach drugiego epizodu 200 odcinka Piątkowej GROmady zaatakowałem nostalgią przybliżając historię takich firm jak MarkSoft, Mirage Media czy Sony Poland. Kontynuuję więc ten atak tym razem pisząc o niektórych polskich czasopismach z okresu. Bo gdy chciało się zamówić tytuł, poczytać jakieś felietony czy recenzje a nie miało się Internetu, była to dla wielu jedyna alternatywa.\nWitam was po długiej – bo trwającej aż dwa tygodnie – przerwie, gdzie przybliżę wam wybrane polskie czasopisma z końcówki zeszłego millenium. Lata 90. to był początek zmian, dzięki czemu zaczęły wyrastać nie tyle firmy zajmujące się dystrybucją gier, co także prasa o niej opowiadająca. Początkowo była to prasa odpowiadająca o tytułach na różnego typu komputery osobiste, później doszła do tego prasa typowo konsolowa czy „mieszana”. I to dziś się nią zajmę, przy czym nie jestem w stanie opowiedzieć o wszystkich tego typu pismach, więc zachęcam do podsyłania swoich typów. Listę zacznę dość nietypowo, bo od miejsc honorowych:\nBajtek – założone jeszcze w latach 80. czasopismo komputerowe. Jest ono o tyle ważne, bo to z nim dość długo był związany Grzegorz Onichimowski, założyciel IPS Computer Group. Którego cząstka istnieje po dziś dzień w formie Cenega S.A. (o ile to nie ta sama firma, ale to dywagacje na jakie nie mam siły). Wydawcą było Krajowe Wydawnictwo Czasopism, a po zmianach ustrojowych założone przez autorów Wydawnictwo Bajtek;\nCD-Action – istniejące po dziś dzień czasopismo początkowo skupiające się głównie na grach na Windowsa/MS-DOS. Pierwszym wydawcą był Silver Shark, później był to m. in. Future Network Publishing czy Wydawnictwo Bauer. Znane też ze względu na to, że było to dobre źródło dla oryginalnych wersji tytułów w stosunkowo niskich cenach. Choć nie jako pierwsze, ale o tym co było więcej w części główne;\nGry – założone w latach 90., ukazał się 1 numer. Podejrzewam więc, że materiał o nim byłby krótszy od notki encyklopedycznej o Sigil: Trust No One;\nŚwiat Atari – czasopismo związane z jedną z większych firm z okresu, Mirage Software (później włączony do IPS Computer Group). Ukazało się tylko kilka numerów, a poświęcone było komputerom z rodziny Atari;\nTajemnice Atari – inne czasopismo poświęcone Atari, wydawane przez ówczesnych weteranów platformy, czyli Laboratorium Komputerowe „Avalon”. Również dość szybko został zamknięty;\nŹródła główne - jeśli dla jakiegoś czasopisma korzystałem z dodatkowego, jest ono przy określonym czasopiśmie:\nCzasopisma - skany do poczytania;\nA gdyby ktoś chciał powtórzyć atak nostalgią w ramach polskich dystrybutorów, podsyłam link.\nOkres wydawniczy: 1997 - teraz\nWydawca: Grupa 69 (po opisywanym okresie także Advertigo S.A., a obecnie Idea Ahead)\nRedaktor naczelny: Wojciech Oczko (Aju) (1997-1998, pierwsze 15 numerów), Przemysław Ścierski (Mr. Ściera) (potem, choć nie na cały pozostały okres istnienia czasopisma).\nPrzygodę z czasopismami nie sposób nie zacząć od tego, które dość mocno jest związane z tym portalem – żeby zrozumieć jego początki najlepiej jest się cofnąć do 1996 roku. Wtedy to na rynku polskim pojawia się Sony PlayStation, a jego dystrybucją zajął się elbląski PHU Lanser (później Sony Poland). Więc tak jak kiedyś w przypadku popularyzacji PC-tów w Polsce, tak i przy początkach „growego Sony w Polsce” trzeba było zagospodarować i to pole. Oficjalnie pojawił się Magazyn PlayStation, na nieoficjalne trzeba było czekać do września 1997 roku. Gdy to katowickie wydawnictwo Grupa 69 zdecydowało się opublikować pierwszy numer PSX Extreme.\nJednak by zrozumieć historię stojącą za powstaniem gazety, cofnijmy się do lata 1997 roku, gdy to dość dobrze znali się Wojciech „Aju” Oczko i Sebastiana Kajdan. Kajdan, pseudonim „Fenix” miał już doświadczenie w branży, bo dał się poznać jako autor tekstów w Bajtku (m. in. opis gry „Draconus”). Inną, równie ważną, rolę odegrał Tadeusz Oczko będący znanym dystrybutorem czasopism na Śląsku. I to właśnie przez poczynania swojego taty Wojciech przedstawił Sebastianowi spontaniczną sugestię, której efekty co miesiąc po dziś dzień pojawiają się w kioskach czy w skrzynkach pocztowych. Sam autor sugestii tak wspomina moment pojawienia się tego pomysłu:\nOjoj, nigdy nie zapomnę momentu, kiedy jadąc w nocy samochodem wpadłem na debilny (tak mi się wtedy wydawało) pomysł wydawania gazety i przekonania Fenixa, że takowym „czymś” warto się zająć. Tamtych kilka letnich dni zmieniło i ukierunkowało całe moje życie jak również wszystkich tych, którzy mają cokolwiek wspólnego z PSX EXTREME.\nWojciech Oczko, Historia PSX Extreme – Dodatek do PSX Extreme, Październik 2001\nFenix pozytywnie zareagował na sugestię z czerwca 1997 roku i po ustaleniu, że ekonomiczno-redakcyjnym rozsądnym będzie zrobienie z tytułu miesięcznika, rozpoczęły się poszukiwania składu redakcyjnego – ideą było stworzenia pisma dla starszych graczy przesiadających się na PSX np. z Amigi. Po wybraniu składu potencjalnych kandydatów duet zwrócił się po pomoc do Norberta Koniecznego – katowickiego swappera (swego rodzaju dyskietkowy kurier) mającego tylu znajomych, że nie sposób było ich wszystkich spamiętać. Można więc było z jego pomocą spokojnie zacząć zbierać ekipę „zgredów” i zacząć tworzenie pierwszego numeru. Za warstwę wizualną PSX Extreme miał odpowiadać znajomy Fenixa z ciągotkami do rysowania – Loki, a dokładnie Andrzej Błaszczyk, pracujący ówcześnie w wydawnictwie medycznym jako składający w całość wydania komputerowe. Przekonanie Lokiego do składania czasopisma konsolowego wymagało męskiej rozmowy przy piwie, a po podaniu sobie rąk także butelki wódki. Tak więc Fenix mógł spokojnie wyjechać, a chwilę później dołączyli do niego Aju wraz ze znajomym Szufelką. Ale jako że obowiązki redakcyjne wzywały, to zdecydowano się połączyć przyjemne z pożytecznym i zdecydowano się na opracowanie opisu Resident Evil (Capcom). Co było jednym z wielu elementów pierwszego numeru, do którego weszły też między innymi:\nAktualności (później przemianowany na „Co nowego”), gdzie Norby miał przedstawiać najświeższe i najciekawsze informacje dotyczące PSX;\nPorady z działu „Tips&Tricks”, przygotowane przez Szufelkę i planowane na dwie strony. Gdy okazało się, że materiału jest na pół strony, zdecydowano się wykorzystać przyciski z pada PlayStation i tam wcisnąć te porady;\nMateriał nowego nabytku Tomasza „Star” Staronia w postaci opisu SUIKODEN. A, że był to opis od maniaka, to informacji było nad wyraz dużo. Dla niektórych pewnie za dużo;\nWstęp do pierwszego numeru PSX Extreme\nProblemem okazały się względy natury techniczno-logistycznej. Najpierw Amiga-500 dość długo przetwarzała zdjęcia (redakcja zapragnęła wstawić zrobione przez siebie zdjęcia), później drukarnia ociągała się trzy tygodnie z drukiem materiału. Później okazało się, że na wydrukowanym nakładzie 10 000 sztuk (40 stron) nie ma wymaganego i nadawanego przez RUCH numeru indeksowego. Tak więc redakcja musiała w pocie czoła ręcznie nakleić te naklejki, a potem cieszyć się z tego, że na początku września 1997 roku do kiosków na terenie Polski trafił pierwszy numer PSX Extreme. Świętowanie tego wydania trwało oszałamiające 2 dni, po czym redaktor naczelny wraz z Szufelką i Piotrkiem wyruszyli „wybitnie sportowym” Cinquecento do Londynu na ECTS (7-9 września 1997). Materiału było tyle, że z nawiązką wypełniło miejsce po wziętym na wydarzenie jedzeniu.\nPSX Extreme #2, strona 2\nPo powrocie redakcji przydałoby się jakieś inne miejsce do pracy – Fenixowi udało się znaleźć pomieszczenie o wymiarach 3x5 metrów znajdujące się w tym samym budynku, co Okręgowa Stacja Hodowli Zwierząt. „Małe, ciasne, ale własne!” pomieszczenie musiało wystarczyć dla redakcji, gdy ta przygotowywała drugi numer. Gdzie wśród nowości można było natknąć się na:\nnową profesjonalną okładkę autorstwa Lokiego (ogólnie szata graficzna była przemodelowana);\ncztery dodatkowe strony;\nwstępniak i Spis Treści;\nzapowiedzianą w pierwszym numerze sekcję od czytelników i ich listy przebojów;\nnowych redaktorów: Kaliego, Voxa oraz YoYo;\nTrzeci numer rozrósł się nie tyle za sprawą nowych redaktorów – m. in. HIV (pojawia się z imienia i nazwiska w spisie redaktorów, ale oficjalnie debiutuje miesiąc później), JaJo i Tomek – a starzy przyjęli także funkcję korektorów. Dodatkowo pojawiły się solidne materiały „W przygotowaniu” czy przegląd bijatyk 2D.\nW ramach czwartego odcinka redakcja powitała w swoich szeregach wysoce cenionego Przemysława Ścierskiego, pracującego wcześniej w Gamblerze czy ŚGK – o tyle istotny, że dość szybko objął on stanowisko redaktora naczelnego. Wraz z Mr.Ś wpadł oficjalny debiut HIV’a czy Myszaqa (recenzja Exhumed) czy 4-stronnicowy plakat promujący nadchodzący 1998 rok.\nPSX Extreme #3, strona 48\nW ramach kolejnego odcinka zadebiutowała (choć krótko przetrwała) sekcja Retro, a dodatkowo zmieniono Hyde-Park w formie w jakiej był potem długo znany. Podobny los co sekcję Retro spotkał także Komiks, który potem został przerobiony na Wesołą Kamerę. Ogólnie rok 1998 można uznać za okres zmian nie tyle w składzie redakcji, co wielkości czasopisma, wywiadów ze znanymi osobami (Community Manager z Sony Poland) czy Tipsy w formie osobnej książki (jeden numer). A to raz okraszone opowieścią o głupocie zg(Red.)ów, gdy to zostali bez grosza przy duszy po tym, jak spóźnili się na autobus.\nPo wspomnianym wyżej okresie czasopismo wciąż prosperowało rozwijając skrzydła jeszcze bardziej, a w redakcji pojawiła się chociażby pierwsza kobieta – Aneta (od PE#26). I tak trwa po dziś dzień niosąc dobre treści i dużo informacji o konsolach. Choć w odróżnieniu od takiego Gamblera nie jest zbyt kompleksowym źródłem o polskich dystrybutorach, nad czym szczerze ubolewam (Gry Komputerowe, nawet w przypadku wydań konsolowych, wypadają lepiej). Chyba, że trafi się na reklamę i tam będzie informacja o polskim dystrybutorze tytułu.\nŹródła: Historia PSX Extreme - Dodatek do PSX Extreme numer 50, Star - agresywny Zgred (PSX Extreme) (pada przekleństwo - jakby dla kogoś był to problem :P), PSX Extreme (web.archive.org)\nOkres wydawniczy: 1990-1996, 2002-2003, 2017, początkowo dwumiesięcznik\nWydawca: Spółdzielnia Wydawnicza Bajtek (po wspomnianym okresie Axel Springer Polska)\nRedaktor naczelny: Marcin Przasnyski (1990-1992), Marcin Borkowski (1992-1996)\nO ile Top Secret nie był pierwszym czasopismem traktującym o grach komputerowych czy komputerach, tak bez cienia przesady można uznać go za pioniera. Jego początki sięgają momentu, gdy w obliczu wzrostu liczby graczy szefostwo Bajtka uznało, że kilka stron z rubryki „Co jest grane?” to zdecydowanie za mało. Rolę stworzenia czasopisma powierzono redakcyjnemu specjaliście w elektronicznej rozgrywce Marcinowi Przasnyskiemu. Jeśli chodzi o warstwę graficzną, to wspomógł go w tym Waldemar Nowak. Duet ten dość prężnie działał, a redakcja miała okazję chociażby spotkać się z przedstawicielką Electronic Arts Patricią Hughes czy poopowiadać o nowościach. A, że nowości miały w momencie publikacji numeru nawet 5 lat, to detal na jaki część pewnie nie zwróciła uwagi.\nTop Secret, numer #8\nNiestety dwumiesięcznik dość szybko natrafił na problemy, ponieważ z redakcji odeszli redaktor naczelny oraz grafik. Wydawca próbował robić dobrą minę do złej gry mówiąc, że jest wszystko w porządku podczas gdy był krok od katastrofy. Szczęśliwie udało się znaleźć odpowiednią osobę do tego stanowisko, a mianowicie Marcina Borkowskiego. Choć chyba lepiej pasowałoby tu określenie „odpowiednią”, bo jak wskazuje opis:\nO ile przedtem Top Secret był redagowany przez ludzi nie do końca rozsądnych i odpowiedzialnych, o tyle teraz wzięli się za niego ludzie do końca nierozsądni i nieodpowiedzialni, którym nikt przy zdrowych zmysłach nie powierzyłby nawet koszenia trawnika. Efekty tego mogą być ciekawe i zaskakujące, nie tylko dla czytelników, również zespół chwilami sam się dziwi.\nDziwić mogło to, że w ramach gaszenia pożaru po odejściu założycieli Secret Service jeden redaktor był zmuszony „się rozmnożyć” – tak więc Marcin Borkowski tworzył jako “Naczelny”, “Kopalny”, “Prof. Dżemik” i “Brat Marcin”. Szczęśliwie udało się załagodzić ten problem i dość szybko w redakcji pojawiły się nowe osoby. Wśród nich są między innymi Emil “Emilus” Leszczyński, Aleksy Uchański i Piotr Gawrysiak (Alex&Gawron) czy Dariusz Gawrysiak (specjalista od strategii). Wraz z tym skończyły się problemy kadrowe, a wygląd pisma został tymczasowo zmieniony. Ten czynnik oraz nad wyraz liczna była reprezentacja czytelników (nawet 2 tys. listów miesięcznie) sprawiły, że zamiast stresu pojawiła się sympatyczna atmosfera. Dodatkowo różne działy jak np. Triumwiratu czy rozmyślania nad koszeniem trawnika Naczelnika sprawiały, że było luźno i sympatyczna – nawet mimo obecnych tam wojen platformowych. Tymczasem konkurencja w postaci Secret Service, Gamblera czy ŚGK mogła pochwalić się bogatszą ofertą, jeśli chodzi o wygląd czy liczbę stron.\nTo niestety sprawiło, że dość spora grupa oddanych fanów czy sympatyczna atmosfera nie mogły przykryć poważnych problemów wydawcy/pisma. Nie tyle z przytoczonych wcześniej powodów sprzedaż spadała, co istotny dla Bajtka AgroBank bankrutuje i zostawia wydawcę z dość dużą dziurą finansową – sam wydawca też zaniedbał m. in. odpowiednią promocję TS. Wskutek tego zaistniałą konieczność zastawienia tytułu u właściciela drukarni, a ten drukuje za darmo. Co normalne drukarnia, Prószyński i Spółka, nie chce działać charytatywnie i jesienią 1996 czasopismo Top Secret znika z rynku, a numer 54 jest ówcześnie ostatnim. Obok niego przestaje być drukowany faktyczny pionier rynku, czyli narodzony jeszcze w latach 80. Bajtek.\nPo opisanym okresie tytuł próbowano zreaktywować – jednak czasopismo chyba wzorowane na CD-Action nie miało szansy się przebić. I po kilku numerach Axel Springer Polska zaprzestało jego wydawania.\nŹródła: Top Secret – Historia kultowego pisma w 9 okładkach, “Top Secret” i “Secret Service” – Historia pierwszych komputerowych magazynów w Polsce, Top Secret (web.archive.org)\nOkres wydawniczy: 1993-1999\nRedaktor naczelny: Grzegorz Eider (1993- czerwiec 1995), Wojciech Setlak (czerwiec 1995-jesień 1996), Aleksy Uchański (jesień 1996-1999)\nStrona internetowa gambler.pl/\nNie mniej kultowe niż Top Secret, nie mniej znane niż Secret Service czy nie mniej rozpoznawalne niż PSX Extreme – Gambler, bo o nim mowa, to jedno z wielu czasopism wydawnictwa LUPUS. Jego historia rozpoczyna się jesienią 1993 roku, kiedy to Enterze ogłoszono konkurs na nazwę nowego pisma o grach. Z nadesłanych propozycji zdecydowano się na tą autorstwa Ireneusza Barszczewskiego oraz Jerzego Klawińskiego (redaktor Młodego Technika). I tak w grudniu 1993 roku nakładem 50 tysięcy egzemplarzy do kiosków trafił numer 0/93 – wśród tłumaczeń takiego numeru była nienajlepsza jakość (według pierwszego redaktora) czy fakt, że chciano kalendarzowo postarzeć czasopismo i redakcja się spieszyła. W trakcie pierwszych kilkunastu numerów redakcja wprowadziła na rynek kilka interesujących nowinek, wśród których mona było wyróżnić między innymi:\nTemat numeru, czyli jakiś związany z grami temat, na który to poświęcano kilka stron. Wśród nich było m. in. piractwo (numer 0/93 oferował wywiad z chwalącym IPS CG crackerem z bazaru) czy analiza rynku gier;\n„Żółte strony”, czyli strefa TeTe. W niej to redakcja wspólnie z czytelnikami dyskutowała o tytułach czy zamieszczała wysoce przydatne porady/solucje/kody do znanych tytułów;\nGamblerClub, oferta dla prenumeratorów czasopisma pozwalająca na zakup gier w obniżonych cenach między innymi u popularnego wówczas IPS Computer Group.;\nPorzucenie gier na popularne 8-mio bitowce czy recenzje będące subiektywnym wyrazem autora na temat pewnego tytułu (wtedy skupiano się raczej na opisach gier)\nDość nietypowy, dla niektórych pół-amatorski, styl graficzny layout pisma. Był jego znakiem rozpoznawalności do początku 1997, kiedy to decyzję o zmianie podjął ówczesny redaktor. Podejrzewam, że decyzja ta miał porównywalną liczbę zwolenników co przeciwników.\nVARIAT’kowo, gdzie poruszano ważne tematy, także natury społeczno-politycznej. Jeśli mowa o aspektach politycznych, to redaktor Gamblera przeprowadził raz wywiad z Januszem Korwin-Mikke;\nStrona z "żółtej sekcji" TeTe, 50 numer czasopisma\nRedakcja czasopisma mogła mieć swoje na pieńku m. in. z Secret Service, co było spowodowane przez organizowane dwa razy do roku (wiosna/jesień) Targi Gier Kompterowych „Gambleriada”. Nazwa nieprzypadkowa, bo organizatora wydarzenia z okresu 1995-1998 łączyły koneksje rodzinne ze znanym w Lupusie Grzegorzem Eiderem. Te powiązania oraz ryzyko konfliktu sprawiło, że groźba bojkotu stała się realna. Niemniej kto odpuściłby wydarzenie z licznikiem gości na poziomie 20 tysięcy osób, a swoje premiery miały takie tytuły jak Total Annihilation czy Resident Evil 2 (PSX)? Dodatkowo wydarzenia takie dawały okazję do pogadania z wysoko postawionymi osobami z branży, o czym kiedyś mogli przekonać się autorzy z Top Secret (Computer Games Show, 1991).\nRecenzja czasopisma autorstwa niegdyś redaktora Bajtka, a ówcześnie prezesa IPS CG\nKolejny istotny z perspektywy redakcji moment nastąpił w okolicach momentu upadku Top Secret – wtedy to udało się załagodzić problem kadry. Bo ta założycielska, poza kilkoma wyjątkami, nie miała silnych punktów. Wśród nowego narybku można wymienić chociażby ostatniego redaktora naczelnego Aleksego Uchańskiego, Jacka Piekarę czy Tadeusza Zielińskiego. Dzięki temu dość często można spotkać się z opinią, że okolice 1996-1998 to szczyt redakcji Gamblera. Z którego to spadł pod koniec 1999 roku – próbowano temu zaradzić poprzez m. in. wprowadzenie dwóch płyt CD czy zmian w wyglądzie czasopisma. To niestety nie mogło przetrwać zarówno w starciu z młodszym CD-Action (głównie ze względu na kompakty), jak i dlatego, że swoje odejście planowali zarówno Uchański jak i Eider. Współudziałowiec LUPUS-a, WEKA, po analizie zysków/strat z Gamblera zdecydował się na jego zamknięcie – tak więc numer 12/1999 z okładką przedstawiającą SHODAN z System Shock 2 okazał się ostatnim.\nPo wspomnianym okresie próbowano reaktywować stronę internetową czasopisma – gambler.pl, za co odpowiadał ówczesny właściciel praw do marki Burda Media. Niestety projekt po dwóch latach został zamknięty.\nŹródło: Gambler (web.archive.org) - warto zwrócić na jubileuszowy numer z masą ciekawostek\nSecret Service / New S Service\nOkres wydawniczy: 1993-2001/2002\nRedaktor naczelny: Marcin Przasnyski (1993-1998), Aleksandra Cwalina (1998), Emil Leszczyński (1998-2000), Waldemar Nowak (2000-2001)\nInne: Pełne wydania gier (jako pierwsi) czy nośnik z wersjami demonstracyjnymi, także dystrybuowane osobno\nNie pierwsze, nie ostatnie, nie pionierskie w pisaniu o grach wideo, ale na pewno kultowe i powstałe wskutek zawirowań na rynku na początku lat 90. Secret Service, bo to o nim mowa, to założone przez znanych z Top Secret redaktorów – Marcina Przasnyskiego oraz Waldemara Nowaka (zastępca redaktora) – czasopismo poświęcone branży gier. Doświadczony w branży duet pismo z dobrą szatą graficzną i dwoma znakami rozpoznawalnymi: żółtym napisem Secret Service i czerwoną ramką (za wyjątkiem 50 numeru, gdzie okładka była cała czarna). W pierwszym numerze z 16 marca 1993 znalazły się m. in. opisy 25 tytułów jak i porady – zarówno na tytułu 8- jak i 16- bitowe. To oraz inne czynniki spowodowały, że Secret Service dość szybko zdobyło popularność, choć w odróżnieniu od pozostałych miało też dość sporą grupę przeciwników. Wśród najczęściej wymienianych uwag/zarzutów były: przechwałki („najlepiej sprzedające się czasopismo o grach w Europie”), propagowanie piractwa [recenzje/opisy tytułów niedostępnych w Polsce jak np. The L.E.D. Wars (Larian Studios/ionos, inc.) czy StarSiege: Tribes (Dynamix/Sierra On-line)], recenzowanie na podstawie wersji demonstracyjnych czy arogancja do innych redakcji. Z częścią z nich niektórzy fani by się pewnie zgodzili, choć i zdarzały się też te wywołujące uśmiech na ustach.\nOkładka 50 numeru Secret Service\nWysoką popularność tytuł zawdzięcza nie tyle jakości tekstów czy surowości recenzji (Shadow Warrior dostał 5/10, a TES: Arena została nazwana „RPG-owym karłem”), co wersje demonstracyjne. Pierwsza z nich pojawiła się w numerze 12/1994 (okolice polskiej premiery System Shock, jednej z pierwszych lokalizacji zachodniego tytułu), wtedy na dyskietkach – na płyty przyszło czekać do 1996 roku. W tym na bogate wydanie z 50. Numeru, gdzie zamieszczono chociażby demo debiutującego wtedy Clash (Leryx Longsoft/Optimus Pascal Mutlimedia).\nPierwsza oznaka kryzysu pojawiła się po odejściu z redakcji autora Kombat Korner Marcina Góreckiego, co niestety było dopiero początkiem. Później po konflikcie z Waldemarem Nowakiem z redakcji odchodzi redaktor, co było początkiem sporu prawnego – wskutek niego czasopismo tymczasowo nazywało się „New S Service”. Szczęśliwie grafikowi dość dobrze udało się wkomponować nową nazwę w starą szatę graficzną. Spór o nazwę nie był jednak jedynym konfliktem między dwoma założycielami, bo wskutek pewnego zamieszania przestano wydawać kompendium wiedzy. To spowodowało kolejny odpływ redaktorów z Secret Service.\nW związku z ciężką sytuacją na polskim rynku prasowym oraz pogarszającą się kondycją pisma, kolejne wydania Secret Service zostają wstrzymane na czas nieokreślony. Tym samym chcielibyśmy podziękować wszystkim naszym Wiernym Czytelnikom za wiele dni, miesięcy, lat spędzonych razem z nami. Niech SECRET SERVICE zawsze będzie z Wami! - Redakcja Secret Service\nSecret Service, 2001\nI gdy się wydawało, że w 2001 roku czasopismo wychodzi na prostą (m. in. powróciła stara nazwa), okazało się, że ktoś przespał rozwój Internetu – mam wrażenie, że było to spowodowane dość długim i żarliwym konfliktem. W ramach numeru 92 zrezygnowało z płyty CD, a w okolicach premiery 96 numeru pojawił się powyższy tekst. Został on dość szybko zdjęty i wytłumaczony atakiem piratów, ale podejrzewam, że został on opublikowany za szybko. Bo grudniowy numer już się nie ukazał, podobno jakaś tam partia została wydrukowana, ale żaden z tych numerów nie pojawił się w obiegu wtórnym. Może ktoś ma w sejfie, ale obecnie nie sposób tego nie traktować jako legendy. Choć nie taką jak samo czasopismo, które nawet dziś wzbudza silną nostalgię.\nW 2014 roku pojawiła się ciepło przyjęta wskrzeszenia czasopisma. Niestety ciepłe przyjęcie to było za mało, bo wskutek sporów ukazały się jedynie dwa numery - redaktorem naczelnym tego wydania był Piotr Mańkowski, a wydawcą Idea Ahead.\nCiekawostka: W ramach jednego z numerów ukazało się czarnobiałe wydanie. Ekstremalnie rzadkie wydanie jest legendą niczym Halo na PS2 i tak samo on prawdziwą - choć raczej nie ma co go szukać na portalach aukcyjnych.\nŹródła: “Top Secret” i “Secret Service” – Historia pierwszych komputerowych magazynów w Polsce\nAMIGA magazyn (magazyn AMIGA)\nOkres wydawniczy: 1992-1999\nWydawca: Lupus (1992-1997), Wydawnictwo MMM (1997-1999)\nRedaktor naczelny: Grzegorz Eider (oficjalnie, 1992), Marek Pampuch (nieoficjalnie 1992, oficjalnie 1993-1999)\nBy zrozumieć historię tego czasopisma cofnijmy się do lat 80., gdy to królowały różnego rodzaju komputery osobiste jak chociażby ZX Spectrum czy przedstawiciele rodzinki Atari. Były to okolice „drugiego momentu”, gdy do tych jednostek powoli przekonywał się Marek Pampuch – dokładnie to w trakcie wizyty u dentysty, by „zapomnieć o tym co mnie za chwilę czeka”, przeglądał katalogi z komputerami i natrafił na Commodore VIC20. Niedługo później komputer ten trafił na stół rasowego informatyka spod znaku „Okienko i myszka to chyba tylko dla matołków”. Ale nie tylko on odegrał w historii tego magazynu istotną rolę, bowiem chodzi też o Przemysława Koziarskiego.\nBo skoro powstawały komputery, to i nastała najwyższa pora na poświęcone im czasopisma. Jednym z pierwszych był współtworzony przez późniejszego szefa IPS Computer Group „Bajtek”. I o ile w ich ramach pojawiała się poczciwa AMIGA, tak było to kilka stron – były też takie bardziej specjalizacyjne jak „C-64 +4 i Amiga”, ale te albo nie wytrzymały za długo, lub były zbyt „elitarne”. Tak więc wspomniany poprzednio Przemysław Koziarski zaczął bombardować wydawnictwo LUPUS listami, gdzie przewijało się żądanie docenienia Commodore AMIGA. Wizja takowej gazety tworzyła się u Grzegorza Eidera, którego wydawnictwo było spójką joint-venture z niemiecką firmą wydającą gazetę poświęconą sprzętom z tej rodzinki.\nWizualizacja redakcji, jakiś czas później wrzucona na fanpage fanów czasopisma - autorem był ówczesny wiceredaktor naczelny, Rafał Wiosna.\nJednak nie to było punktem zapalnym będącym powodem narodzin magazynu, a pewna niezbyt interesująca i zakrapiana procentami impreza. Tam też znajoma Marka Pampucha przeglądając (razem z nim) z nudów oferty trafiła na propozycję pracy dla osób lubiących AMIGĘ znających przy tym język niemiecki. Wskutek tego wsparta „środkami dopingującymi” krew Marka zawrzała i następnego dnia wysłał on do Lupus i tak w 1992 roku na rynku pojawił się magazyn AMIGA. Autor tego pomysłu pracował wtedy na dwa etaty, ale zdecydował się z jednej z prac zrezygnować, a przy okazji zebrać „grupę kolesi”. Wśród nich byli m. in. prof. Wojciech Bruszewski, 'Docent' Piotr Drapich, Piotr Hebisz, dr Janusz Konopka, Sambor Kuima, Krzysztof Młynarski czy Rafał Wiosna. Ten ostatni był ówcześnie pracownikiem innej redakcji, ale jako że był nie najlepiej tam traktowany, po usłyszeniu rozpuszczonych przez Marka informacji od razu się zjawił. I powiedział „już jestem”, dzięki czemu rozpoczęła się współpraca z osobą co do której Pampuch „miał słabość” i wiele mu wybaczał. Jakkolwiek dziwnie to nie brzmi.\nKolegium gwiazd poznanych dzięki ACC (AMIGA Computer Club) potrzebowało spoiwa, które nadałoby temu zgrupowaniu odpowiednią drogę do celu. Tym spoiwem okazała się Elżbieta Kozakiewicz, kobieta robiąca więcej niż powinna bez mrugnięcia okiem – bo gdy artykuł takiego Rafała Wiosny, choć merytoryczny, był bełkotem, ona była jedynym ratunkiem. Co dość dobrze uwidocznił jej urlop macierzyński, gdy to ogólna jakość tekstów poleciała ostro w dół. Przy czym Kozakiewicz z pierwszym oficjalnym redaktorem łączyło to, że raczej stali z boku nadzorując całość zamiast narzucać to, o czym mają pisać. Sam redaktor (po tym jak się nim stał, był nim do końca, a to patrząc na rynek czasopism z okresu nie było takie oczywiste) też się narzucał, co czasem było powodem zamieszania.\nMagazyn AMIGA, numer #2\nI ta redakcja zebrała się pod czujnym okiem duetu, by opracować 16-sto stronnicowy dodatek do Entera będący debiutem magazynu AMIGA. I wtedy to redaktor został sprowadzony na ziemię, bo miało być tam tłumaczenie tekstów z niemieckiego odpowiednika. Propozycja ta została ułagodzona przez możliwość wyboru tekstu, a gdy z tłumaczenia niewiele wynikło to z dodatkiem od redaktora (podobno nikt się tego nie czepiał). Wspomniane ułagodzenie nie mogło mieć zastosowania do faktu, że pierwotnie planowano zrobić z czasopisma „poważny tytuł” i nie publikować recenzji gier – miało to nawet sens, gdyż z redakcji nikt nie był graczem. Finalnie upór Marka Pampucha dał wynik, a wspomnianymi recenzjami miał, do momentu znalezienia odpowiedniej osoby, zajmować się Rafał Wiosna. A wspomniana wcześniej 16-sto stronnicowa dokładka do Entera miała, poza grami, zawierać także między innymi cykl „Zaczynamy” przeznaczony dla osób niezaznajomionych z AMIGĄ czy grafiki 24 bitowe – mało popularne, ale miało pokazywać do czego to poczciwa AMIGA jest zdolna.\nPo tym nastąpiło pisanie czegoś, co Marek Pampuch wspomina zdecydowanie najgorzej – początku, czy jak on to ujął „wstępniaka”. Nie dość, że dopiero czwarta wersja została dopuszczona do druku (ale to było takie „a niech już będzie”), to dodatkowo jedna sekcja musiała wypaść. A gdyby to, obok chociażby zapowiedzi czegoś czego nie było, nie wystarczyło, do problematyczna okazała się też okładka. Okazało się bowiem, że licencjonowana z niemieckiego magazynu o Amigach była składana w stary sposób (linotyp), tak więc trzeba było poradzić sobie za pomocą jednego programu – wykorzystywanego w wydawnictwie LUPUS Picture Publisher. Szczęśliwie problem ten, tak jak ten związany z obrazkami, udało się zażegnać i tytuł w końcu trafił do kiosków na terenie Polski. Później Grzegorz Eider kazał drukować „pralnie zachwytu”, choć w historii magazynu o Amidze bardziej pomogły te mieszające tytuł z błotem. W końcu dawały one późniejszemu redaktorowi solidny argument za zmianą wizji magazynu – a nią było spokojne dwa miesiące.\nWe wspomnianej krytyce dość często przewijał się argument kalka, tak więc by temu zaradzić zdecydowano się na kilka unowocześnień – wśród nich były takie elementy jak:\nDział zajmujący się AMIGI po polsku. Było to efektem kiełkującego w przyszłym oficjalnym redaktorze marzenia reformę rewolucyjną, na którą to trzeba było przygotować czytelników. Pod tym pojęciem Marek Pampuch miał na myśli chociażby ujednolicenie standardu (określana jako AMIGA PL), co nie było jedynym elementem wizji.\nKursy oprogramowania oparte o artykuły z niemieckiego odpowiednika czasopisma, czasem uzupełnione o autorskie ćwiczenia. Wtedy to z czasopismem rozpoczyna współpracę ksiądz Jan Pikul, osoba znana zwłaszcza tym, którzy coś drukowali z komputerów AMIGA. Sama współpraca ograniczała się do tłumaczeń artykułów z niemieckiego czy wydawania sterowników.\nAutorski dział informacji o sprzęcie;\nW ramach drugiego (trzeciego) numeru znowu pojawiły się zarzuty o kalkę, co najprawdopodobniej było spowodowane tematem przewodnim – kartami Turbo. Nie było to jedyne ważne wydarzenie z perspektywy tego numeru czasopisma, bo pojawił się tam pilot cyklu „Mikrokino” prof. Bruszewskiego czy „Kij w Mrowisko” o współpracy IBM i AMIGA. Dodatkowo pojawił się Hyde Park (gdzie wymogiem było wypowiadanie się o komputerze przewodnim magazynu) czy kontynuowano Amigę po polsku. Jednak to nie z tego (czy innych niewymienionych tu nowości/staroci – np. ankieta) był znany ten numer, a z rozważań Marka Pampucha. Ten, zainspirowany wojną na łamach czasopisma Enter, popełnił artykuł będący rozmyślaniami o „polskości języka komputerowego”.\nJeśli ktoś myślał, że tym artykułem Pampuch wsadził w kij mrowisko, to musiał się pomylić – bo to wyglądało, jakby wsadził widły i to z 3-4 razy. I choć pojawiły się pochwały, tak większość była zdecydowanie krytyczne. Tutaj można wspomnieć list Wojciecha Orlińskiego, który wystosował żądanie zwrotu 1/40 ceny za dwie zmarnowane strony. Redakcja, choć nie aż tak zła, nie była zadowolona z obrotu spraw. Jeśli tak kontrowersyjnie poruszana sprawa pojawiała się na łamach Magazynu AMIGA, to wyłącznie jako element Hyde Parku.\nPierwszy pełny rok rozpoczął się od tego, że Marek Pampuch zrezygnował z dodatkowej pracy i rozpoczął pełnioną do końca rolę redaktora naczelnego. Na pierwszy rzut oka pensja wydawała się duża, niemniej w złotym okresie życia AMIGA (w tym też i czasopisma) rozbudowywanie sprzętu do tanich nie należało. Ważniejszym aspektem od zarobków była jednak niespotykana indziej swoboda pracy – szefostwo LUPUS nie narzucało obecności w Warszawie, a jedynym wymogiem było dostarczenie materiału do druku do odpowiedniego dnia miesiąca. Choć sam styl pracy (Pampuch krążył między Krakowem a Warszawą) wpędził go w pracoholizm z jakim borykał się do momentu zamknięcia czasopisma.\nZastępcą redaktora został Rafał Wiosna – wspominany już w tekście redaktor dał się poznać jako osoba z dość bogatą wiedzą merytoryczną. Przytaczałem też fragment mówiący o „wybaczaniu*”, bo ze względu na niepilnowanie go redaktor musiał czasem świecić za niego oczami. Raz nawet w wersji drastycznej, gdy wskutek zamieszania i przypadkowego skasowania materiału z redakcji odszedł prof. Wojciech Bruszewski. Wspomniane zamieszanie nie było jedynym z wielu popełnianych w tamtym czasie chochlików, niemniej i tak zawsze udawało się przesyłać materiały do druku na czas. Z perspektywy końca życia czasopisma redaktor uznał to za błąd, gdyż w jego opinii nie dawało to zbyt wiele – przywołuje tu jedną z sytuacji, gdy materiał trafił do druku w połowie listopada, a z druku wyszedł po świętach. Z tego złego wyszło jeszcze gorsze, bo drukarnia została zmieniona, co doprowadziło do wzrostu kosztu druku. Dodatkowo zgodnie z życzeniami czytelników zmieniono okładkę na twardszą, a to wszystko bez zmian w liczbie stron. Finalnie stanęło na tym, że kilkanaście stron zmieniło kolor na czarny, co przysporzyło redakcji pracy. A skoro o redakcji mowa, to odejście Wojciecha Bruszewskiego czy Drappiego nie były jedyną ważną zmianą kadrową, jaka w tamtym okresie spotkała redakcję:\nZe względu na „olewanie roboty oraz dawanie bzdurnych uwag” zwolniony został Krzysztof Młynarski – jak wspominał to redaktor, nie czuł wtedy żalu;\nInaczej było w przypadku Docenta, który pożegnał się z redakcją ze względu na zbyt niską płacę. Niemniej zasugerował na swoje miejsce spokojnego i pracowitego znawcę gier Romana Sadowskiego;\nZastępca redaktora Rafał Wiosna próbował załatać dziurę po odejściu Duddiego. Sprowadził więc do redakcji MA m. in. Jarosława Horodeckiego i Stanisława Szczygła. Ten drugi podpisywał swoje teksty „Stanley”, choć jak wspomina Marek Pampuch powinno być tam „Ela Kozakiewicz”. Bo to ona sprawiała, że merytoryczny bełkot stawał się czytelną merytoryką.\nNiestety 1993 rok nie zapisał się – mimo niewielkiego odsetka zwrotów i potężnego nakładu -pozytywnie w historii redakcji. Pierwszy z nich to była zapowiedź poważnych problemów twórców AMIGA, które przypieczętowane zostały 12 kwietnia 1994 bankructwem Commodore. Drugi, krajowy, dotyczył wydawnictwa Lupusa, który w obliczu sukcesu swoich gazet zdecydował się na stworzenie nowego czasopisma poświęconego grom wideo. Co dało początek opisywanemu wcześniej Gamblerowi. Wspomniana gazeta nie była dla redaktora Pampucha miłym wspomnieniem – Grzegorz Eider, pierwszy redaktor obu gazet stwierdził, że magazyn o Amidze nie ma konkurencji (a Gambler miał chociażby Secret Service czy Top Secret). W efekcie czego z redakcji MA zostali „porwani” redaktorzy, a idee amigowego czasopisma były implementowane w Gamblerze. To spowodowało, że Marek Pampuch zdecydował się na – z perspektywy czasu – fatalny ruch pójścia na wojnę. Oliwy do ognia mogło dolewać zachowanie szef reklamy LUPUS’a, który w opinii redaktora dodatkowo szkodził dostępności magazynu AMIGA.\nMimo jakości i dużego nakładu, dało się odczuć to, że wskutek wspomnianego wcześniej upadku twórców komputerów AMIGA ta zaczynała stawać się bardziej ciekawostką niż nowoczesnym sprzętem. Nakład i liczba stron sukcesywnie spadała, a gdy Lupus podjął decyzję o zakończeniu działalności pisma, jego redaktor naczelny stworzył wydawnictwo i przejął magazyn – ostatnim wydaniem na papierze było 8/99, ostatnie trzy były na płycie w formacie płytowym. I tak z początkiem 2000 roku czasopismo przestało być wydawane i jak się okazało ostatnie, bo późniejsza próba ponownego wydania nie udała się ze względu na nikłe zainteresowanie.\nŹródła: Historia magazyny AMIGA (część I , część II, część III), Historia Amigowej prasy w Polsce, Wywiad z ks. Janem Pikulem, Magazyn Amiga - redakcja od kuchni\nŚwiat Gier Komputerowych (planowana - Świat Gier*)\nOkres wydawniczy: 1993-2005\nWydawca: PWH „Alfin” (1993-1996), IMAGO (1996-1999), Egmont Polska (1999-2003, 2004-2005)\nRedaktor naczelny: Mirosław Domosud (1992- luty/marzec 1993), Piotr Pieńkowski (1993-2003), potem też Grzegorz Szalbierz\nOkres 1992-1993 zapewnił dość mocne zawirowania na rynku polskich czasopism - narodził się wtedy Gambler i Secret Service, a Top Secret przeżywał poważne kłopoty. Wtedy też na rynku ukazywało się poświęcone Amidze czasopismo Amigowiec. I w ramach grudniowego numeru tej wydawanej do 1995 roku gazety ukazał się drobny 8-mio stronnicowy dodatek obwieszczający narodziny nowej gazety. Rozpoczęcie ŚGK powierzono Mirosławowi Domosudowi z „Amigowca”, a na pierwsze samodzielne wydanie przyszło czekać do stycznia 1993. Wtedy to w kioskach pojawiła się licząca 68 stron (20 w kolorze) gazeta z pierwszą nowością w postaci działu zapowiedzi. Numer rozszedł się bardzo szybko przy stosunkowo niewielkim odsetku zwrotów, a wszelkie prośby o dosyłkę kwitowano „Nie wyślemy, bo nie ma”. Następny numer wprowadził dział Market, gdzie gracze mogli ogłaszać chęć kupna/sprzedaży gry lub jakiegoś sprzętu – popularność funkcji sprawiła, że zagościła ona na stałe. Niemniej, na horyzoncie pojawiły się problemy natury wydawniczej dotyczące także innego dziecka PWH „Alfin”, Amigowca.\nZapowiedź ŚGK z Amigowca, grudzień 1992\nChodziło mianowicie o opóźnienia w nadsyłaniu materiałów z czym nie mógł sobie poradzić ówczesny redaktor – tak więc dochodzi do jego rozstania z tą funkcją, a jego miejsce zajmuje „człowiek-orkiestra”, czyli Piotr „Naczelnik” Pieńkowski. Na ten wybór zdecydowano się głównie ze względu na to, że była to w redakcji osoba najbardziej doświadczona. W przypadku wspomnianych zaległości, to nadrobiono je dzięki tymczasowej zmianie na dwumiesięcznik. Pierwotnie zakładano, że już w okresie letnim 1993 roku czasopismo będzie miesięcznik to jedyne, co wtedy przyszło, to wyższa cena, więcej kolorowych stron. Dodatkowo w 1993 pojawiły się pierwsze zażarte dyskusje z czytelnikami (motywem przewodnim było piractwo, a często pojawiał się wątek ekonomiczny), sklep z grami czy pierwszy test gry sieciowej (History Line 1914-1918). Wspomniane piractwo, gdzie redakcja stała po „jasnej stronie mocy”, było przyczyną tego, że do redaktorów wpływały także takie głosy jak te:\nPropaganda ta (antypiracka – red.) wpływa na umysły, zwłaszcza ludzi słabszych charakterów, skłonnych do kompleksów, poczucia winy i przejaskrawień moralnych. (…) w jakim kraju, pytam ja się, cena legalnej kopii sięga 20% pensji?! Ile jeszcze nasza Polska wytrzyma absurdów i sabotażu na zdrowym rozsądku?\nInną inicjatywą z silną reprezentacją czytelników było nadsyłanie recenzji, gdzie nagrodą była publikacja w czasopiśmie oraz redakcyjna stawka. Niestety koncepcja ta zakończyła się istną katastrofą, bo na porządku dziennym zdarzało się przysyłanie plagiatów (chlubnym wyjątkiem był tekst od wtedy mało znanego Smugglera) czy dwuzdaniowe recenzje. Po tym oraz aferze z opublikowaniem jednego z owym plagiatów pomysł został na stałe zarzucony. Niezarzuconym pomysłem w okresu był komiks, jednak nie zrezygnowano z tej idei ze względu na jej „jakość”, a powierzono go Andrzejowi Janickiemu. Dzięki temu ruchowi nie tyle udało się potem urozmaicić okładki, co także przetworzyć koncept obrazkowej historii w coś, co nadało „eŚGieKa” unikatowego charakteru.\nJeden z wielu komiksów, ŚGK 1/1994\nPoczątki 1994 roku to przede wszystkim powrót do planowanego początkowo comiesięcznego wydawania czasopisma (później było kilka odstępstw od tej reguły). Poza przeprosinami za wspomniany wcześniej plagiat**, zdecydowano się na uporządkowanie niektórych działów. Sam 1994 jest o tyle istotny, że to właśnie wtedy w mury redakcji wstępują Jacek „Randall” Piekara [nie spodobał mu się Betrayal at Krondor (Dynamix)] czy swoje pierwsze kroki stawiał Przemysław Ścierski, późniejszy wieloletni redaktor PSX Extreme. Kontynuowana była przy tym tradycja tłumaczenia się z konkursów czy wpadek – ot chociażby tego z literkami, gdzie prawdopodobnie doszło do przecieku. Dodatkowo w kwietniowym numerze redaktor musiał się tłumaczyć z „dobrze zakamuflowanego żartu”, jakim była recenzja nieistniejącego programu Space. Szczęśliwe wpadką nie okazał się zorganizowany wtedy konkurs w Sensible Soccer czy odświeżenie sekcji z tanimi grami, od tamtej pory nazywająca się „Na każdą kieszeń”.\nWyjaśnienia dotyczące wspomnianego plagiatu, ŚGK 1/1994\nPoczątek 1995 roku to zmiana ceny o trzy złote, a samo czasopismo dostało więcej strony - choć wskutek zmiany papieru mogło się wydawać, że został odchudzony. Dodatkowo z redakcji odszedł Jacek Piekara, a zapoczątkowany wcześniej dział poświęcony plotkom zakończył swój żywot. Innymi zmianami było też wprowadzenie skali ocen 0-9 (wybitne gry dostawały „!”, czyli 10) czy wprowadzenie działu Tawerny – stałe było jedynie to, że w projektowaniu czasopisma wciąż korzystano z poczciwej AMIGI. I to w sytuacji, gdy dla niektórych było jasnym, że czas tego komputera minął i staje się on powoli ciekawostką niż nowoczesnym sprzętem. To pośrednio przyczyniło się poważnego problemu przełomu 1995/1996, czyli ogłoszenia ze strony PWH „Alfin”, że przestaje wydawać Amigowca, a potem też eŚGieKa. Być może to interwencja redaktora Bazyla sprawiła, że numer z lutego 1996 nie był ostatnim, bo rolę wydawcy przejęła bydgoskie IMAGO. Dodatkowo to PC stał się jednostką na jakiej redaktorzy składali kolejne numery czasopisma.\nNumer marcowo-kwietniowy z tego roku nie tyle doczekał się większej liczby stron, co także działu retro. Później pochylono się także nad Duke Nukem (3D Realms) czy aspektem lokalizacji zachodnich tytułów (przywołano chociażby Syndicate czy Subwar 2050). Niestety z redakcji odszedł autor wspomnianej wcześniej Tawerny, Szymon Grabowski – dołączył za to późniejszy ulubieniec czytelników Michał Adamczak, znany szerzej jako ManJak. Pojawiła się też dystrybucja płyt CD (osobno), która to musiała zostać zawieszona w roku następnym ze względu na przepisy podatkowe. Próbowano to rekompensować w typowo „eŚGieKowskim” stylu, czyli organizując konkursu. Tym razem obyło się bez plagiatów, a nagrodami były m. in. bilety do kina na Mortal Kombat.\nJeden z wielu dostępnych wtedy komiksów z eŚGieKa\nOkres ten kończy się kolejną zmianą wydawcy – miejsce IMAGO zajmuje Egmont Polska, skore do zainwestowania w czasopismo małej fortuny. Co się opłaciło, bo nie tyle zadebiutował Cover Dysk*** (pierwszą pełną grą było Panzer General, numer 9/1999), co ŚGK zmienił się wizualnie i miał przeorganizowaną redakcję. Po opisywanym okresie czasopismo prosperowało bez zakłóceń aż do 2003 roku – wtedy to najpierw wycofano się z dodawania z płyt do pisma, a później też samego pisma. Decyzja ówczesnego wydawcy na tyle poruszyła redaktora, że ten zdecydował się wspólnie z innymi z redakcji rozpocząć działanie NŚGK (Nowy ŚGK, wydawca Dom Mediowy - Sukces). Po zaistnieniu sporu prawnego z Egmont Polska oraz decyzji sądu wydawanie go zostało wstrzymane, a los ŚGK wydawał się przesądzony. Jednak w 2004 zdecydowano się reaktywować gazetę, co wielu odebrało jako żerowanie na marce i odbudowę utraconego wizerunku. Nie dziwne więc, że wydanie specjalne z 2005 roku było ostatnim i ŚGK zamilkł i – poza numerem jubileuszowym wydanym na Pixel Heaven w 2018 roku z „Naczelnikiem” jako redaktorem – przestało się ukazywać na dobre.\n* - Pierwotnie tak miało nazywać się to czasopisamo, ponieważ planowano opisywać nie tyle gry wideo, co także np. planszówki. Ku nieszczęściu redakcji nazwa ta była zarezerwowana i trzeba było coś wymyśleć. Wtedy to późniejszy wieloletni redaktor zasugerował dodać słowo „Komputerowych” i tak pozostało.\n* * - Ta głośna wpadka nie była jedyną w historii życia eŚGieKa. Później redakcja była dwukrotnie posądzona o szerzenie pornografii [reklama materiałów z erotyką od Techland Soft, okładka z wizerunkiem protagonistki Lula: The Sexy Empire (Interactive Strip/Take-Two Interactive Software)] czy zarzut ze strony redakcji Gamblera o splagiatowanie poradnika do Beneath a Steel Sky (Revolution Software/Virgin Interactive Software).\n*** - Przez dwa lata w dystrybucji było zarówno ŚGK z płytą jak i bez.\nŹródła: Świat Gier Komputerowych, ŚGK (web.archive.org), rozmowa z "Naczelnikiem"\nOficjalny Polski PlayStation Magazyn (Oficjalny Magazyn PlayStation, PlayStation Magazyn)\nOkres wydawniczy: 1997-2001\nRedaktor naczelny: Dariusz Kazik\nInne: oparty o licencję na Official UK PlayStation Magazine, dodatkowe materiały w formie Oficjalny PlayStation Magazyn Special. Inny ówcześnie wydawany magazyn CGS poświęcony PSX – PSX Fan (autorski)\nZacząłem magazynem przeznaczonym wyłącznie dla miłośników konsol, skończę więc magazynem przeznaczonym dla miłośników konsol. Tylko o ile PSX Extreme to nieoficjalne pismo fanów PSX, tak z PlayStation Magazyn historia była inna. By ją lepiej poznać cofnijmy się do 1991 roku, gdy to Dariusz Kazik i Marek Suchocki założyli Computer Graphics Studio. Firma ta pierwotnie zajmująca się wydawaniem instrukcji/solucji czy wypożyczaniem komputerów/programów zasłynęła z wydawania licznych czasopism. To dzięki nim gracze-czytelnicy mogli zapoznać się z takimi tytułami jak Gry komputerowe, Computer Studio/Amiga Computer Studio czy CD-ROM Computer Magazine. Ostatnie z wymienionych wcześniej czasopism zwróciło szczególną uwagę przejeżdżającego przez Polskę przedstawiciela Future Publishing Limited, brytyjskiego potentata wydawniczego. Wtedy to decyduje się on skontaktować z CGS, by zaprezentować mu swą bogatą ofertę.\nMarek Suchocki, współzałożyciel CGS\nI to właśnie ta licząca 50 tytułów oferta przekonała początkowo nieufne szefostwo polskiego wydawcy rozpoczęło w 1996 roku wieloletnią współpracę z brytyjskim wydawcą – pierwszym takim czasopismem był PC Gamer, u nas wydany z dopiskiem "po polsku". Po udanym starcie Brytyjczycy proponują zakup licencji na dystrybucję kolejnych czasopism w Polsce. Jedną z nich była koncepcja wydania u nas oficjalnego czasopisma PlayStation – pogrubione słowo nie było na wyrost, bo za tym szły określone wymagania i wysoka cena. Z tego to powodu CGS nie było – nawet po prezentacji danych, że w Anglii to hit - zainteresowane tym czasopismem. Dopiero realna groźba odebrania licencji na PC Gamer sprawiła, że magazyn pojawił się w Polsce. Jak później wspomina to Marek Suchocki, współzałożyciel CGS:\nTak więc OPSM był niechcianym dzieckiem z dwóch głównych powodów – po pierwsze był bardzo kosztowny w produkcji, więc i jego cena musiała być wysoka jak na polskie warunki, a po drugie, nie wierzyłem (głównie z powodu wysokiej ceny), że odniesie sukces sprzedażowy.\nObawy mogły być słuszne, bo jak na moment wydania czasopismo było bardzo drogie – mówimy o kwocie na poziomie 19,99 zł. Wynikające z tego powodu obawy o opłacalność finansową zostały dość szybko zweryfikowane, bo już po kilku numerach udało się osiągnąć sprzedaż na poziomie 40 tysięcy egzemplarzy. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy mogła być chociażby dołączana do czasopisma płyta, taka sama jak w przypadku wersji gazety na rynek niemiecki czy brytyjski. Inaczej było w przypadku artykułów, gdzie korzystanie z tłumaczenia oryginalnego tekstu było opcjonalne – niemniej początkowo tłumaczenia stanowiły istotny element całości wydania. Było to spowodowane nie tyle brakiem doświadczonych autorów, co przede wszystkim dobrą jakością merytoryczną zagranicznych artykułów (byli do tego zachęcani – wymóg dotyczył jedynie niektórych, można rzec oczywistych, aspektów jak np. brak przekleństw). Niemniej z biegiem czasu publikowano więcej polskich artykułów poświęconych chociażby Mistrzostwu Gier Komputerowych (OPSM był patronem) czy Gambleriadzie.\nHistoria OPSM kończy się – wraz z PSX Fan – w 2001 roku, gdy ze względów ekonomicznych (chociażby piractwo na konsolach) wydawanie czasopisma przestało się opłacać. Później pojawiła się kontynuacja w postaci OPSM 2, ale ta również została przerwana, bo prestiżem się człowiek nie wyżywi. Nie dziwne więc, że propozycja OPSM 3 została odrzucona i to mimo tego, że jego popularność w Wielkiej Brytanii była na wysokim poziomie.\nŹródła: wywiad z Markiem Suchockim (założyciel Computer Graphics Studio), Historia czasopisma Oficjalny Polski PlayStation Magazyn\nProsta zasada - 6 opcji, zwycięzca wypada z bazy. Trójka z tych opcji to tematy okołogrowe, trzy pozostałe to recenzje/wrażenia z ogrywania jakieś produkcji lub grupy produkcji. Znowu wyjątkowo dane zbieram przez tydzień, potem ten termin zostaje skrócony do pierwotnego (poniedziałek - okolice 22.00). Muszę mieć przecież czas przemyśleć tekst i coś tam popisać.\nZa tydzień będzie BattleBlock Theater. ;)\nTagi: czasopismo gambleriada nostalgia Piątkowa GROmada secret service top secret\nO którym z tematów chciałbyś poczytać w prowadzonej przeze mnie GROmadzie za dwa tygodnie? (ankieta zakończona)


LOKAL UŻYTKOWY NA SPRZEDAŻ » ZACHODNIOPOMORSKIE » POW. DRAWSKI » DRAWSKO POMORSKIE » LOKAL UŻYTKOWY - OFERTA ID 10338823\nLOKAL UŻYTKOWY DRAWSKO POMORSKIE ŚWIDWIN, DRAWSKO POMORSKIELokal użytkowy na sprzedaż, zachodniopomorskie, Drawsko Pomorskie, Świdwin, Drawsko Pomorskie +0 pkt. wyróżnień\nDrawsko Pomorskie Świdwin, Drawsko Pomorskie (zobacz na mapie)\n1 940 000 zł Powierzchnia\nDwór, okolice Pojezierza Drawskiego, na sprzedaż, 1 940 000 zł.\nDWÓR położony w okolicach POJEZIERZA DRAWSKIEGO ( woj. Zachodniopomorskie, w odległości od Morza Bałtyckiego 40 km Szczecin 120 km). Wybudowany w 1848 roku, o bryle neobaroku z elementami art. deco, wnętrze zaś w oryginalnej stolarce modrzewiowej (podłogi, drzwi, okna, schody) rozbudowany w 1908 roku. W trakcie rozbudowy wzniesiono ryzalit, przebudowano poddasze oraz przełożono dach. Budynek zbudowany jest na rzucie prostokąta z gankiem na osi elewacji frontowej i płytkim ryzalitem w elewacji wschodniej. Całkowicie podpiwniczony. Układ wnętrz dwutraktowy z holem biegnącym przez oba trakty.\nW budynku wykonano remont kapitalny (2009r.) przystosowując go do funkcji hotelowej. Może stanowić również funkcję Rezydencji. W skład nieruchomości wchodzi: 16 pokoi (5 pokoi z łazienkami) oraz niedokończony remont 4 pokoi z łazienkami, 2 łazienki ( niezależne), kuchnia, hol, strych do adaptacji.\nKubatura budynku około 2500 m3, powierzchnia użytkowa 900m kw. Budynek ogrzewany piecem C.O. ( drewno, węgiel, koks).\nDwór sąsiaduje z dawnym parkiem oraz rzeką ( linia brzegowa 900 m). W sąsiedztwie dworu żerują stada saren i dzików. W okolicy znajduje się ostoja żurawi, gronostajów, borsuków oraz wiele innych gatunków ptactwa.\nPojezierze Drawskie to nie odkryta jeszcze przez turystów oaza ciszy i spokoju, kraina pięknych jezior i lasów.\nNieruchomość składa się z czterech działek gruntu o powierzchni 17.7476 ha.\nIstnieje możliwość dokupienia dodatkowych gruntów oraz budynków folwarcznych.\nWszystkie teksty, rysunki, zdjęcia oraz wszystkie inne informacje opublikowane na niniejszych stronach podlegają prawom autorskim WGN Słupsk, ul. Tuwima 8a/12. Wszelkie kopiowanie, dystrybucja, elektroniczne przetwarzanie oraz przesyłanie zawartości bez zezwolenia. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nr oferty w oferty-dom.pl: 10338823\nNr oferty w biurze nieruchomości: 30-5404 Dodano: pół roku temuAktualizacja: dzisiaj Dowiedz się więcej, zapytaj ogłoszeniodawcę\nWitam, interesują mnie szczegóły oferty opublikowanej na oferty-dom.pl (ID-10338823 - 30-5404) - Lokal Użytkowy na sprzedaż, Drawsko Pomorskie, Drawsko Pomorskie. Proszę o kontakt\n607 38 ... POKAŻ NUMER WGN NIERUCHOMOŚCI / MIĘDZYNARODOWY KONCERN OBROTU NIERUCHOMOSCIAMI WGN PRZEDSTAWICIELSTWO W SŁUPSKU Numer licencji pośrednika7278 AdresTuwima 8a/12, 76-200 Słupsk (pomorskie) Telefon(59) 842 80 75 E-mailslupsk@wgn.pl Strona wwwhttp://http://www.slupsk01.wgn.pl/ Godziny otwarcia Biura Pon-Piątek9.00-17.00 Sobotazamknięte Niedzialazamknięte 1 940 000 zł 2 156 zł/m2 WGN NIERUCHOMOŚCI / MIĘDZYNARODOWY KONCERN OBROTU NIERUCHOMOSCIAMI WGN Przedstawicielstwo w Słupsku\nDrawsko Pomorskie Świdwin, pow. drawski, ul. Drawsko Pomorskie Polecane przez oferty-dom.pl Oferta LuksusowaIławaul. Szałkowowarmińsko-mazurskie 7 000 000 zł 15 000 m2467 zł/m2 działka na sprzedaż Oferta LuksusowaBiałkaul. Słoneczna 38lubelskie 998 000 zł 1 341 m2744 zł/m2 lokal na sprzedaż Oferta LuksusowaRaszowaul. Kościelnaopolskie 2 300 000 zł 552 m24 167 zł/m2 dom na sprzedaż WyróżnionaJabłonnaul. Świerkowa 20mazowieckie 890 000 zł 168 m25 298 zł/m2 dom na sprzedaż Zobacz podobne ogłoszenia\n1 940 000 złLokal użytkowy na sprzedaż, zachodniopomorskie, Drawsko Pomorskie, Świdwin, Drawsko Pomorskie Zapytaj o ofertę


Gotowość do podjęcia nauki czytania i pisania uczę się z serwisem www.cousowy.pl\nGotowość do podjęcia nauki czytania i pisania\nUzyskanie powodzenia w opanowaniu umiejętności czytania i pisania uzależnione jest od wielu czynników. Jednym z nich jest uzyskanie przez dziecko dojrzałości szkolnej. W teorii nauczania termin dojrzałość szkolna przyjęto na określenie wskaźnika potencjalnych zdolności dziecka koniecznych do uzyskania co najmniej standardowego poziomu wymagań edukacyjnych. Sprostanie obowiązkom szkolnym wymaga więc od ucznia odpowiedniego poziomu umysłowego, umożliwiającego ujmowanie związków przyczynowo-skutkowych, rozumienie symboli graficznych (niezbędne przede wszystkim w nauce czytania i pisania), dokonywanie słuchowej i wzrokowej analizy oraz syntezy słów. Konieczne jest również osiągnięcie przez dziecko koncentracji uwagi dowolnej oraz zdolności zapamiętywania i uczenia się. Dojrzałość społeczna wyraża się umiejętnością harmonijnego, bezkonfliktowego współdziałania z rówieśnikami, podporządkowania się poleceniom i regułom przyjętym przez szkołę.\nPod względem dojrzałości emocjonalnej dziecko powinno osiągnąć umiejętność dostatecznego panowania nad sobą w sytuacjach trudnych oraz powściągnięcia różnych reakcji emocjonalnych, które mogłyby utrudnić życie i pracę w szkole. Ostatnim wyznacznikiem dojrzałości szkolnej jest dojrzałość fizyczna. Wyraża się ona prawidłowością rozwoju fizycznego odpowiedniego do wieku dziecka, dobrą sprawnością ruchową, prawidłowym funkcjonowaniem systemu nerwowego (głównie rozwój analizatorów) oraz zdrowiem.\nDo rozpoczęcia nauki czytania i pisania niezbędne jest spełnienie wszystkich wyżej wymienionych warunków, a głównie rozwój mowy. Systematyczną naukę czytania i pisania powinny zatem poprzedzać, a następnie wspierać, ćwiczenia kształtujące i doskonalące umiejętności poprawnego wypowiadania się oraz słuchania i rozumienia wypowiedzi innych osób.\nW ostatnich latach pojęcie dojrzałości szkolnej zastąpiono terminem gotowość szkolna. Dzięki tej modyfikacji mniej akcentuje się uwarunkowania biologiczne tego stanu. Podkreśla się za to znaczenie wpływu oddziaływań pedagogicznych i psychologicznych na postępy w rozwoju dziecka.\nZagadnienie gotowości do podjęcia nauki czytania i pisania podejmuje także A. Brzezińska. Uważa ona, iż gotowość owa to stan, w którym dziecko zaczyna przejawiać wrażliwość na znaki, ich istotę i znaczenie dla procesu komunikowania się ludzi.\nWynika on zarówno z procesu dojrzewania, jak i treningu wychowawczego, a także z doświadczeń nabywanych w środowisku. Autorka wyróżnia następujące aspekty gotowości do czytania i pisania:\nGotowość psychomotoryczna umożliwiająca opanowanie techniki czytania i pisania.\nGotowość słownikowo-pojęciowa warunkująca rozumienie znaczeń.\nGotowość emocjonalno-motywacyjna, której istotą jest odkrywanie istnienia mowy pisanej jako formy komunikacji, jej zasad i znaczenia w życiu codziennym.\nD. Kalka dokonując analizy trudności, z którymi borykają się dzieci ryzyka dysleksji, dowiodła, iż dzieci te nie wykazują gotowości do czytania i pisania w zakresie wszystkich wymienionych wyżej aspektów. Brak gotowości w aspekcie psychomotorycznym wynika z istniejących deficytów w zakresie funkcji wzrokowo-przestrzennych, słuchowo-językowych, motoryki oraz ich integracji. Aspekt drugi to przede wszystkim opanowanie umiejętności różnorodnego operowania posiadanym doświadczeniem, zarówno psychologicznym, jak i lingwistycznym, które umożliwia właściwe rozumienie czytanych tekstów oraz przyczynia się do kształtowania umiejętności czytania i pisania ze zrozumieniem. Są to czynności bardzo trudne dla wielu dzieci ryzyka dysleksji. Cechujący je brak gotowości emocjonalno-motywacyjnej wynika z niedostatecznego rozumienia znaczenia tych umiejętności w życiu codziennym, a także z braku motywacji do ich nabywania.\nW dobie powszechnego i bardzo łatwego dostępu do informacji za pośrednictwem środków przekazu, takich jak radio, telewizja, video i telefon – czytanie nie jest już tak atrakcyjne, jak bywało kiedyś. Obecnie, gdy brakuje tej naturalnej motywacji, jaką była kiedyś ciekawość świata i potrzeba dotarcia do informacji, a jednocześnie rodzina nie kształtuje u dziecka w zamierzony sposób potrzeby kontaktu z książką, wiele dzieci ma trudności z opanowaniem umiejętności czytania. Tym bardziej tej gotowości nie posiadają dzieci ryzyka dysleksji – z racji trudności technicznych, które muszą pokonać, aby zrozumieć czytany przez siebie tekst.\nZajmując się problemem gotowości szkolnej, nieuchronnie dochodzi się do zagadnienia braku dostatecznego przygotowania do podjęcia edukacji szkolnej. Przyczyną owego deficytu jest nieprawidłowy rozwój psychomotoryczny. O zaburzeniach rozwoju psychoruchowego i konsekwencjach, jakie w związku z nimi ponoszą dzieci, możemy się dowiedzieć z publikacji książkowych H. Spionek (1965, 1970, 1973, 1985) i jej współpracowników. Wśród różnych form nieprawidłowości rozwoju, takich jak zaburzenia tempa, dynamiki i rytmu rozwoju, typowy dla dzieci z dysleksją rozwojową jest rozwój nieharmonijny. Cechą charakterystyczną tych zaburzeń jest to, że pewne funkcje rozwijają się opóźnieniem, a pozostałe – w przeciętnym tempie lub znacznie szybciej niż powinny. W latach osiemdziesiątych H. Nartowska analizując zjawisko dysharmonijnego rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym, wskazywała na konieczność wnikliwego diagnozowania (oddzielania symptomów tych zaburzeń od przejawów różnic indywidualnych) oraz eliminowania opóźnień rozwoju za pośrednictwem proponowanych przez siebie metod pomocy pedagogicznej.\nOdejście w pracy szkoły od praktyki diagnozowania dojrzałości szkolnej dzieci przed rozpoczęciem nauki uniemożliwiło poznanie ich właściwości rozwojowych, w tym także wczesne rozpoznanie ewentualnych zakłóceń. Wskaźnikiem ujawniania się specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu jest najczęściej niepowodzenie szkolne. Następuje wówczas selekcja dzieci. Istnieje zatem potrzeba wczesnego wykrywania wspomnianych trudności w czytaniu i pisaniu.\nOpracowała: Iwona Magalska\nBogdanowicz M. (2003): Ryzyko dysleksji. Problem i diagnozowanie. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.\nMalendowicz J. (1978): O trudnej sztuce czytania i pisania. Warszawa: Nasza Księgarnia.\nMalmquist E. (1987): Nauka czytania w szkole podstawowej. Warszawa: WSiP.\nZakrzewska B. (1996): Trudności w czytaniu i pisaniu. Modele ćwiczeń. Warszawa: WSiP.\nNasza prezentacja w informatorze - Gotowość do podjęcia nauki czytania i pisania.


Alluzience ® - ABO liquid\nAlluzience - ABO Liquid\n1. Podstawowe informacje o pierwszej płynnej toksynie botulinowej typu A\n2. Cena za ABO Liquid Alluzience\n3. Podstawowe zabiegowe informacje, opinie o preparacie\n4. Wskazanie do stosowania + dawkowanie i sposób podawania\n5. Instrukcje dotyczące podawania Alluzience\n6. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania\nW roku 2021 EMA zatwierdziła Alluzience (ABO liquid) dla zmarszczek linii gładzizny czoła. Wszystkie obecnie zatwierdzone preparaty BoNT-A w Europie mają postać proszku i przed użyciem wymagają rozpuszczenia w chlorku sodu z wyjątkiem Alluzience. W Katowicach zabieg dostępny w Laboca Clinic. Uprzejmie informujemy, iż uczestniczyliśmy w światowej premierze preparatu, która odbyła się w DoubleTree by Hilton w Łodzi ✔\nCo odróżnia pierwszy płynny neuromodulator Alluzience od pozostałych toksyn botulinowych?\nszybszy efekt działania - mediana czasu do wystąpienia odpowiedzi po podaniu toxyny Alluzience zgłaszanej przez pacjentów wyniosła 2-3 dni (u niektórych pacjentów wystąpił efekt po 24 godzinach)\ndziałanie do 6 miesięcy od podania leku\nnie zawiera środków konserwujących, laktozy, białka ludzkiego czy zwierzęcego\nudowodniona satysfakcja u ponad 8 z 10 pacjentów już w ciągu 1 miesiąca stosowania\nokres przechowywania 12 miesięcy od daty produkcji w temp 2-8 ^C\nuproszczony sposób podawania\nbez przeliczania jednostek - czyli pobrać z fiolki i podać.\nAlluzience ® - ABO liquid (płynny neuromodulator BoNT-A)\nNajnowszy botoks (botox)\nLeżące pod skórą twarzy mięśnie odgrywają znaczącą rolę w powstawaniu zmarszczek i głębszych bruzd, w tym zmarszczek na czole, między brwiami, wokół oczu. Toksyna Clostridium botulinum typu A (BoNT-A), aktywny składnik preparatu Alluzience ®, może być stosowana do wygładzania zmarszczek mimicznych. Lek charakteryzuje się szybkim efektem działania /w ciągu 24 godzin/ oraz długim efektem działania /do 6 miesięcy/.\nBotoks klasy PREMIUM\nPreparat dostępny wyłącznie na receptę. Alluzience ® (płynna toksyna botulinowa typu A - płynny neuromodulator BoNT-A 🔔 ) jest pierwszym bezpośrednio przygotowanym do użycia preparatem neuromodulatora BoNT-A w płynnej precyzyjnej recepturze od wytworzenia do podania - cel: maksymalna precyzja i satysfakcjonujący efekt. Substancja do stosowania wyłącznie przez lekarzy w celu poprawiania wyglądu umiarkowanych do ciężkich zmarszczek okolicy czoła (pionowe zmarszczki między brwiami - lwia zmarszczka), gdy nasilenie tych zmarszczek ma istotny wpływ na wygląd kobiety czy mężczyzny.\nEfekty zastosowania tego typu botuliny utrzymują się dłużej niż klasycznych preparatów toksyny botulinowej, co potwierdzono w badaniach klinicznych. Pochodzący z zastrzeżonego szczepu bakterii Clostridium botulinum preparat toksyny Alluzience jest wyprodukowany w procesie wolnym od pochodzenia zwierzęcego (QM1114 do stosowania w medycynie estetycznej). W stosunku do innych toksyn botulinowych jest mniej uczulający ze względu na fakt produkcji bez białek zwierzęcych. Został opracowany przy użyciu specjalnej technologii produkcji i w związku z tym nie zawiera białek pochodzenia ludzkiego i zwierzęcego, takich jak albumina surowicy ludzkiej (białka ludzkiego) i laktoza. Produkt ponadto nie zawiera środków konserwujących. Alluzience to neuromodulator o klinicznie udowodnionej satysfakcji z efektów leczenia stwierdzonej u ponad 8 na 10 pacjentów.\nGotowy do użycia płynny preparat Alluzience pozwala unikać obliczeń i stwarza przestrzeń na większą precyzję. W ten sposób zyskujemy na bezpieczeństwie i dokładności dozowania w porównaniu z preparatami w postaci proszku BoNT-A.\nW przeciwieństwie do innych toksyn botulinowych dostępnych na rynku, Alluzience nie wymaga rekonstytucji przed użyciem. Nie jest poddawany LIOFILIZACJI. Wszystkie inne botoksy zatwierdzone są w postaci proszku i wymagają odtworzenia z chlorkiem sodu przed użyciem. Alluzience jest preparatem gotowym do użycia.\nEwentualne działania niepożądane w następstwie terapii:\nZgłaszane TEAE+ (Treatment Emergent Adverse Event) obejmowały ból głowy, reakcję w miejscu wstrzykniącia, opadanie powieki, obrzęki powieki, opadanie brwi, drżenie powieki, suchość oka, nadmierne łzawienie oraz nadwrażliwosc (alergia oka, nadwrażliwość, wysypka). W badaniu klinicznym cząstotliwość działań niepożądanych w nastąpstwie terapii malała wraz z kolejnymi seriami zabiegów. Nie stwierdzono przeciwciał neutralizujących toksyn u pacjentów przyjmujących preparat przez okres 12 miesiący (n=595).\n(Europejski wniosek o pozwolenie na dopuszczenie do obrotu firmy Alluzience dostarczył danych z dwóch badań z udziałem 372 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zmarszczkami gładzizny czoła, którzy byli leczeni preparatem Alluzience lub placebo. Dane wykazały, że większość pacjentów zgłosiła efekt w ciągu dwóch do trzech dni, w tym 23% pacjentów w ciągu jednego dnia. Skutek wykazano do sześciu miesięcy po wstrzyknięciu preparatu Alluzience. Wskaźnik odpowiedzi w 29. dniu był wyższy u pacjentów leczonych preparatem Alluzience w porównaniu z placebo. Dr Joanna Czuwara, profesor nadzwyczajny w Katedrze Dermatologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, powiedziała: „Wprowadzenie preparatu Alluzience wyznacza nową erę w innowacyjnych metodach leczenia zmarszczek górnej części twarzy w Europie - informacje i publikacja firmy Galderma”)\nLikwidacja zmarszczek - (zmarszczki poprzeczne czoła, kurze łapki, lwia zmarszczka)\nobszar zabiegowy, cena za ABO Liquid Alluzience - gabinet "Estei.pl" - Kędzierzyn\nJedna strefa I 400 zł (gab. "estei.pl" w zestawie) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nJedna strefa I 500 zł (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nDwie strefy I 750 zł (gab. "estei.pl" w zestawie) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nDwie strefy I 850 zł (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nTrzy strefy I 1050 zł (gab. "estei.pl" w zestawie) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nTrzy strefy I 1100 zł (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nzmarszczki nosa – „zmarszczki królicze” od 300PLN (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg, zestaw)\nzmarszczki wokół ust – „zmarszczki palacza” od 300PLN (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg, zestaw)\nzmarszczki na policzkach od 300PLN (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg, zestaw)\nzmarszczki na brodzie – „brukowana broda” od 300PLN (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg, zestaw)\nBotoks Alluzience Abo Liquid – cena za 1 jednostkę Speywood – 8 PLN (gab. "estei.pl" w zestawie) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nBotoks Alluzience Abo Liquid – cena za 1 jednostkę Speywood – 10 PLN (gab. "estei.pl" pojedynczy zabieg) - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\ncennik - jedna okolica od 500PLN - Katowice\nobszar zabiegowy, cena za ABO Liquid Alluzience w Katowice\nJedna strefa I 500 zł - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nDwie strefy I 800 zł - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nTrzy strefy I 1200 zł - korekta botoksu po zabiegu do 3 tygodni bezpłatna\nPodstawowe zabiegowe informacje, opinie o preparacie\n> CZAS ZABIEGU: do 30_minut\n> LICZBA POWTÓRZEŃ: do 2-3 razy/12mc. Efekt utrzymuje się około do 6 miesięcy, jest uwarunkowany indywidualnie.\n> EFEKTY ZABIEGU: wygładzenie zmarszczek, zwłaszcza mimicznych.\n> DODATKOWE ZABIEGI: dermapen, laser co2, radiofrekwencja mikroigłowa, wypełniacze tkankowe. Bezcenne uzupełnienie to DERMAPEN & RF💕\n> REKONWALESCENCJA: rutynowo 1 dzień.\nOpinie o Alluzience\nOpinie po zastosowaniu płynnego botoksu w kilkuletnich badaniach są bardzo pozytywne i rokujące rewolucji na następne lata. Preparat zyskuje na wartości wśród branży beauty ze względu na jego unikatowe cechy i wartości.\nZabiegi Estei "Doktor" Sp. P. Lek. są wykonywane przez lekarzy. Zabiegi przeznaczone są szczególnie dla mieszkańców takich miast jak:\nKatowice, Kędzierzyn, Opole, Zabrze\nale także innych miast:\nKlasyczne informacje o botoksie - 📌klik\nWskazanie do stosowania + dawkowanie i sposób podawania\nInformacje rejestracyjne od producenta: Alluzience\nNazwa produktu leczniczego: Alluzience, 200 jednostek Speywood/ml, roztwór do wstrzykiwań\nSkład jakościowy i ilościowy: Toksyna botulino- wa typ A do wstrzykiwań, kompleks z hemaglu- tyniną, 200 jednostek Speywood/ml.\nJednostki toksyny botulinowej nie są tożsame z innymi produktami leczniczymi. Dawki zalecane w jednostkach Speywood różnią się od innych jednostek produktów leczniczych zawierających toksyną botulinową. Jedna fiolka zawiera 125 jednostek Speywood w 0,625 ml roztworu.\nPostać farmaceutyczna: Roztwór do wstrzykiwań. Klarowny, bezbarwny roztwór.\nProdukt leczniczy Alluzience jest wskazany do osiągnięcia przejściowej poprawy wyglądu umiarkowanych lub silnych zmarszczek gładzizny czoła (zmarszczki pionowe między brwiami) widocznych podczas maksymalnego zmarszczenia brwi u pacjentów dorosłych w wieku poniżej 65 lat, w przypadku, gdy ich nasilenie wywiera istotny wpływ na psychikę pacjenta.\nDawkowanie W poszczególnych produktach leczniczych występują różne jednostki toksyny botulinowej. Jednostki toksyny botulinowej nie są tożsame z innymi produktami leczniczymi. Dawki zalecane w jednostkach Speywood różnią się od innych produktów leczniczych zawierających toksynę botulinową. Dzieci i młodzież\nNie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Alluzience u dzieci w wieku do 18 lat. Stosowanie produktu leczniczego Alluzience nie jest zalecane u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania Produkt leczniczy Alluzience powinien być podawany wyłącznie przez lekarza posiadającego odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie takiego leczenia oraz wymagany sprzęt. Fiolkę produktu leczniczego Alluzience należy stosować wyłącznie do leczenia jednego pacjenta podczas jednej sesji. Przed zastosowaniem produktu należy usunąć makijaż i zdezynfekować skórę środkiem antyseptycznym o działaniu miejscowym. Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać za pomocą jałowej, odpowiednich rozmiarów igły. Dawkowanie i odstępy pomiędzy kolejnymi sesjami wstrzykiwań zależą od oceny indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Mediana czasu do wystąpienia odpowiedzi, zgłaszana subiektywnie przez pacjentów, wynosiła 3 dni (większość pacjentów zgłaszała efekt działania leku w ciągu 2 do 3 dni, a u niektórych pacjentów wystąpił on w ciągu 24 godzin). Działanie takie wykazano w okresie do 6 miesięcy po wstrzyknięciu. Odstępy pomiędzy sesjami wstrzykiwań produktu nie powinny być krótsze niż 3 miesiące. Poniżej przedstawiono zalecane miejsca wstrzykiwania w przypadku zmarszczek gładzizny czoła:\nZalecana dawka wynosi 0,25 ml roztworu (50 jednostek Speywood) podzielonych na .5 miejsc wstrzyknięć, 0,05 ml roztworu (10 jednostek Speywood) podawanych domięśniowo do każdego z 5 miejsc: 2 wstrzyknięcia w każdy mięsień marszczący brwi (corrugator) i jedno wstrzyknięcie do mięśnia podłużnego nosa (procerus), w pobliżu kąta czołowo-nosowe- go. Charakterystyczne punkty anatomiczne można łatwiej zidentyfikować w oparciu o badania palpacyjne i obserwację przy maksymalnym zmarszczeniu brwi przez pacjenta. Przed wstrzyknięciem należy przycisnąć mocno kciuk lub palec wskazujący poniżej krawędzi oczodołu w celu uniemożliwienia powstania wybroczyny poniżej krawędzi oczodołu. Podczas wstrzykiwania końcówka igły powinna być skierowana w górę i środkowo. Dla zmniejszenia ryzyka opadania powieki należy unikać wstrzykiwań w pobliżu mięśnia dżwigacza powieki górnej (levator palpebrae superioris), szczególnie u pacjentów z nasilonymi zespołami opadania brwi (depres- sor supercilii). Wstrzykiwań należy dokonywać w części centralnej mięśnia marszczącego, co najmniej w odległości 1 cm powyżej krawędzi oczodołu.\nInformacje ogólne W przypadku niepowodzenia leczenia lub słabszego działania po ponownym wstrzyknięciu należy stosować alternatywne metody leczenia. W przypadku niepowodzenia leczenia po pierwszej sesji leczenia można rozważać podjęcie następujących działań:_Analiza przyczyn niepowodzenia np. wstrzykiwanie do niewłaściwych mięśni, stosowanie nieprawidłowej techniki i powstanie przeciwciał neutralizujących toksynę.^Ponowna ocena znaczenia leczenia toksyną botulinową typu A. Przeciw- wskazania_Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.Infekcja w proponowanych miejscach wstrzyknięć. Miastenia rzekomoporaźna, zespół Lamberta-Eatona lub stwardnienie boczne zanikowe.\nSpecjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania\nNależy zachować ostrożność, aby nie wstrzyknąć produktu leczniczego Alluzience do naczynia krwionośnego. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Alluzience u pacjentów z dysfagią i zachłyśnięciem w wywiadzie. Bardzo rzadko zgłaszano występowanie działań niepożądanych prawdopodobnie związanych z działaniem toksyny botulinowej w miejscach odległych od miejsca jej podania. Problemy z przełykaniem i oddychaniem są poważne i mogą doprowadzić do zgonu.\nPo leczeniu toksyną botulinową typu A lub B odnotowano bardzo rzadkie przypadki śmierci, sporadycznie w przebiegu zaburzenia przełykania, zaburzenia czynności płuc (w tym, lecz nie wyłącznie, dusznością, niewydolnością oddechową, zatrzymaniem oddechu) i (lub) u pacjentów z istotnym osłabieniem mięśniowym. Należy zalecić pacjentom natychmiastowe zwrócenie się do lekarza w przypadku wystąpienia zaburzeń połykania, mowy lub oddychania. Produkt leczniczy Alluzience powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia lub klinicznymi oznakami znaczącego zaburzenia przewodnictwa ner- wowo-mięśniowego. U tych pacjentów może występować zwiększona wrażliwość na środki takie, jak toksyna botulinową, a po leczeniu może pojawić się nadmierne osłabienie mięśni. Przed podaniem produktu leczniczego Alluzience należy bezwzględnie ocenić anatomię twarzy pacjenta. Należy wziąć pod uwagę asymetrię twarzy, opadanie powieki, nadmierną wiotkość skóry, blizny i zmiany tej anatomii będące wynikiem wcześniejszych interwencji chirurgicznych. Nie wolno przekraczać zalecanej dawki i częstości podawania produktu leczniczego Alluzience. Pacjenci leczeni zalecanymi dawkami mogą odczuwać nadmierne osłabienie mięśni. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Alluzience w obecności stanu zapalnego w proponowanych miejscach wstrzyknięć lub w przypadku nadmiernego osłabienia lub zaniku mięśnia docelowego. Podobnie jak w przypadku wszystkich wstrzyknięć domięśniowych nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Alluzience u pacjentów z wydłużonym czasem krwawienia. Jednej fiolki produktu leczniczego Alluzience można użyć do leczenia jednego pacjenta podczas jednej sesji. Pozostałą część niezużytego produktu należy usunąć zgodnie ze wskazówkami podanymi w punkcie 6.6 .Należy zachować szczególne środki ostrożności podczas, inaktywacji i usuwania niezużytego roztworu. Powstawanie przeciwciał Zbyt częste podawanie leku lub zbyt duże dawki mogą zwiększać ryzyko powstania przeciwciał neutralizujących toksynę botulinową. Z klinicznego punktu widzenia powstawanie przeciwciał neutralizujących toksynę może obniżać skuteczność dalszego leczenia. Identyfiko- walność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę 125 jednostek, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.\nPodsumowanie profilu bezpieczeństwa Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu produktu leczniczego Alluzience w badaniach klinicznych w większości miały nasilenie łagodne do umiarkowanego i były odwracalne. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy i reakcje w miejscu podania. Częstość występowania działań niepożądanych zmniejszała się podczas kolejnych zabiegów.\nBardzo rzadko zgłaszano występowanie działań niepożądanych związanych z działaniem toksyny botulinowej w miejscach odległych od miejsca jej podania (nadmierne osłabienie mięśni, dysfagia, w niektórych przypadkach zachły- stowe zapalenie płuc ze skutkiem śmiertelnym). Działania niepożądane zostały przedstawione na podstawie kluczowych kontrolowanych placebo badań klinicznych produktu leczniczego Alluzience, a takżekluczowych kontrolowanych placebo badań z zastosowaniem tej samej substancji czynnej w produkcie leczniczym w postaci proszku, według klasyfikacji układów i narządów MedDRA (Tabela 1).\nTabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych\nCzęstość działań niepożądanych określono jak poniżej:\nBardzo często (al/10), często (>1/100 do <1/10); niezbyt często (al/1 000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).\nDziałania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych:\nZaburzenia układu nerwowego: Bardzo często Ból głowy, Często Niedowład mięśni twarzy*, Niezbyt często Zawroty głowy*; Zaburzenia oka Często Opadanie powieki, obrzęk powiek, opadanie brwi, suchość oka, zwiększone łzawienie, astenopia*, drganie mięśni wokół oka* Niezbyt często Drganie powiek, zaburzenia widzenia*, niewyraźne widzenie*, podwójne widzenie* Rzadko Zaburzenia ruchów gałek ocznych*; Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często *\nReakcje w miejscu wstrzyknięcia (krwiak około- oczodołowy, krwiak, zasinienie, ból, parestezje, rumień, świąd, obrzęk*, wysypka*, podrażnienie*, dyskomfort *, kłucie*), astenia*, zmęczenie*, objawy grypopodobne*; Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często\nNadwrażliwość (alergia oka, nadwrażliwość, wysypka); Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Wysypka*. świąd*Rzadko Po- krzywka*\n*dodatkowe działania niepożądane obserwowane tylko w badaniach klinicznych po podaniu tej samej substancji czynnej w produkcie leczniczym w postaci proszku.\nZgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych\nPo dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa\nTek: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.Qov.ol Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.\nPodmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu: Ipsen Pharma, 65 Quai Georges Gorse, 92100 Boulogne-Bil- lancourt, Francja. Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Prezesa URPL, WM i PB: 26628. Produkt leczniczy wydawany z przepisu lekarza.\n21 Paz 2021\nDzwoniłem do Pani Doktor, cena będzie wyższa niż ta podana, ale ostatecznie okaże się, jak preparat będzie w sprzedaży, wtedy się wszystko okaże. Ma być dostępny za do 4 tygodni.\nKiedy to będzie dostępne, nigdzie nie ma informacji\nWszytko brzmi racjonalnie, czekamy Pani Doktor na preparat botoksu u Pani 😋😋😋\n10 Paz 2021\nmam nadzieję, że na moje pomarszczone czoło zadziała, lol


Bruzdowa 125 i 127 - Apartamenty na sprzedaż i wynajem - Lions Estate\nBruzdowa 125 i 127 Inwestycja sprzedaż (0) wynajem (0)\nBruzdowa 125 i 127 - Apartamenty na sprzedaż i wynajem w inwestycji Bruzdowa 125 i 127\nBruzdowa 125 i 127 Apartamenty na sprzedaż i wynajem w inwestycji Bruzdowa 125 i 127\nLuksus z dala od zgiełku miasta - Bruzdowa 125 i 127\nInwestycje Bruzdowa 125 oraz 127 powstały na warszawskich Zawadach. Swoje miejsce znajdą tu osoby, które chcą odciąć się od zgiełku miasta, jednocześnie pozostając w bliskości do centralnych obiektów stolicy. Zawady są obecnie jedną z najsilniej rozwijających się części Warszawy. Usytuowane są w niewielkiej odległości od centrum miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie zespołu pałacowego w Wilanowie wraz z towarzyszącym mu ogrodem, parkiem oraz Jeziorem Wilanowskim. Zawady to zielony punkt na mapie Warszawy, który sprzyja rekreacji oraz aktywnym formom spędzania czasu wolnego. Aktualne oferty apartamentów na sprzedaż i wynajem w inwestycjach Bruzdowa 125 i 127 dostępne na stronie Lions Estate.\nBruzdowa 125 i 127 czyli solidność i funkcjonalność\nW skład inwestycji Bruzdowa 127 wchodzi 71 lokali, natomiast w skład inwestycji Bruzdowa 125 – 8 lokali. W projekcie inwestycji postawiono na solidność i funkcjonalność. Do dyspozycji mieszkańców są garaże podziemne przystosowane również dla osób niepełnosprawnych – przewidziane są miejsca parkingowe o odpowiednich gabarytach, a także winda osobowa. Miejsce to idealnie sprawdzi się dla rodzin z dziećmi – na terenie inwestycji przewidziano plac zabaw a w pobliżu dostępne są rozległe tereny zielone. Zadbano również o bezpieczeństwo mieszkańców.\nJakość życia - Bruzdowa 125 i 127\nBlisko stąd nad Wisłę. Miłośnicy sportu docenią to miejsce za ścieżki rowerowe, do biegania, boisko Orlik, pole golfowe, korty tenisowe, ośrodki jeździeckie, basen i mnóstwo miejsc na spacery. Przy ulicy Przyczółkowej, powstał Vis-a-Vis Street Mall – nowoczesna galeria dedykowana miłośnikom sportu i zdrowego stylu życia.\nEleganckie apartamenty na Saskiej Kępie


Autobus Brod - Bazylea | Najtańsze autobusy - Busbud\nZnajdź najtańsze bilety autobusowe z miejscowości Brod do miejscowości Bazylea\nAutobusy relacji Brod-Bazylea\nBusbud pokazuje najlepsze ceny biletów i najlepsze rozkłady jazdy, dzięki czemu możesz z łatwością zaplanować i zarezerwować podróż autobusem z Brod do Bazylea.\nNaszym zadaniem jest skontaktowanie Cię z najsolidniejszymi firmami przewoźników autobusowych oferujących przejazd z Brod do Bazylea.\nDowiedz się, ile kosztuje przejazd autobusem z Brod do Bazylea. Skorzystaj z naszych filtrów oraz opcji wyszukiwania, aby znaleźć najtańsze bilety autobusowe z Brod do Bazylea lub przejazdy luksusowe z Brod do Bazylea.\nAutobusy z Brod do Bazylea wyruszają z Bosanski Brod lub zBrod.\nBrod do Bazylea — mapa trasy\nJeśli jesteś zagranicą, naucz się kilku słów w miejscowym języku. Nie tylko przyda Ci się to w podróży autobusowej z Brod do Bazylea, ale miejscowi z pewnością to docenią.\nPodróż autobusem z Brod do Bazylea da Ci możliwość zobaczenia niezwykłych widoków, od naturalnych krajobrazów aż po wspaniałe budynki.\nAutobusy mają najniższą emisję dwutlenku węgla spośród wszystkich zmotoryzowanych środków transportu. Autobus z Brod do Bazylea wyemituje o połowę mniej CO2 niż pociąg oraz znacznie mniej niż samochód czy samolot.\nStwórz własną ścieżkę dźwiękową dopasowaną do jazdy autobusem – idealne rozwiązanie w czasie podróży z Brod do Bazylea.\nJeśli szukasz autobusu powrotnego, sprawdź autobusy z miejscowości Bazylea do miejscowości Brod.\nAutobus z Bazylea do Coimbra\nAutobus z Bazylea do Bastogne\nAutobus z Bazylea do Öhringen\nAutobus z Bazylea do Ravensburg\nAutobusy z Brod do Bazylea


Rapid 060 CS\nzwiązek z grupy pyretroidów\nmin: , max: 20°C\nRapid 060 CS jest środkiem owadobójczym w postaci zawiesiny kapsuł do rozcieńczania wodą, o działaniu kontaktowym i żołądkowym przeznaczony do zwalczania szkodników ssących i gryzących w roślinach rolniczych. Na roślinie działa powierzchniowo.\nZIEMNIAK– 14 DNI\nZBOŻA, RZEPAK– 28 DNI\ngamma-cyhalotryna /(Z)-(1R, 3R)-3-(2-chloro-3,3,3-trifluoropropenylo)-2,2-\ndimetylocyklopropanokarboksylan (S)-α-cyjano-3-fenoksybenzylu (związek z grupy\npyretroidów) / - 60 g w 1 litrze środka.\nkapsuły do rozcieńczania z wodą\nBardzo toksyczny dla pszczół.\nDziała bardzo toksycznie na organizmy wodne, może powodować długo utrzymujące\nsię niekorzystne zmiany w środowisku wodnym.\nZezwolenie MRiRW Nr R-4/2006 z dnia 19. 01.2006 r.\nzmienione decyzją MRiRW Nr R-6/2007 z dnia 04.01.2007 r.\noraz decyzją MRiRW nr R-128/2008 z dnia 01.09. 2008 r.\nZalecana dawka: 80 ml/ha.\nStosować po wystąpieniu szkodnika.\nStosować po wykłoszeniu, nie później niż do fazy mlecznej dojrzałości ziarna.\na) chowacz brukwiaczek\nOpryskiwać w/g sygnalizacji tj. po pierwszych nalotach szkodnika, ale przed złożeniem jaj przez chrząszcze.\nb) słodyszek rzepakowy, chowacz czterozębny\nZalecana dawka: 60- 80 ml/ha.\nDawkę 60 ml/ha stosować do zwalczania słodyszka rzepakowego.\nDawkę 80 ml/ha stosować przy równoczesnym zwalczaniu słodyszka rzepakowego i chowacza czterozębnego.\nOpryskiwać po wystąpieniu chrząszczy na plantacji zgodnie z sygnalizacją.\n1. Środek działa najskuteczniej w temperaturze poniżej 20ºC. W temperaturze wyższej zabieg wykonać pod koniec dnia.\n2. W przypadku zwalczania szkodników (zwłaszcza ssących) zabieg wykonać dokładnie, aby wszystkie części roślin były pokryte cieczą użytkową.\n3. W celu ochrony pszczół i innych owadów zapylających nie stosować:\n- na rośliny uprawne podczas kwitnienia,\n- kiedy w uprawie chronionej występują kwitnące chwasty,\n- w miejscach, gdzie pszczoły mają pożytek, a także na roślinach,\n- których kwitnienie może się rozpocząć przed upływem okresu prewencji.\nIII OKRES KARENCJI\nIV OKRES PREWENCJI\nDLA PSZCZÓŁ - 12 GODZIN\nDLA LUDZI - NIE DOTYCZY\nDLA ZWIERZĄT - NIE DOTYCZY\nIV SPORZĄDZANIE CIECZY UŻYTKOWEJ\nPo wlaniu środka do zbiornika opryskiwacza nie wyposażonego w mieszadło hydrauliczne, ciecz mechanicznie wymieszać.\nPrzechowywać wyłącznie w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie niższej niż 0ºC i nie wyższej niż 30ºC.\nVI WARUNKI BEZPIECZNEGO STOSOWANIA ŚRODKA OCHRONY ROŚLIN\nNie spożywać posiłków i napojów oraz nie palić tytoniu podczas stosowania środka.\nW przypadku zanieczyszczenia oczu przemyć je natychmiast dużą ilością wody i zasięgnąć porady lekarza.\nW przypadku zanieczyszczenia skóry natychmiast przemyć ją dużą ilością wody.\nNosić odpowiednią odzież ochronną, odpowiednie rękawice ochronne i okulary ochronne twarzy.\nZabrania się spalania opakowań po środku we własnym zakresie.\nZABRANIA SIĘ WYKORZYSTYWANIA OPRÓŻNIONYCH OPAKOWAŃ PO ŚRODKACH OCHRONY ROŚLIN DO INNYCH CELÓW, W TYM TAKŻE TRAKTOWANIA ICH JAKO SUROWCE WTÓRNE.\nBRAK, STOSOWAĆ LECZENIE OBJAWOWE.\nVII POMOC MEDYCZNA\nW zaistniałych sytuacjach kiedy wymagana jest lub konieczna inna pomoc medyczna niż ujęta w ostrzeżeniach skontaktować się z najbliższym ośrodkiem toksykologicznym:


O Nas – Zespół Uśmiech w Kielcach\nNazywamy się Zespół Inscenizacji Tanecznych Uśmiech i jesteśmy grupą skupiającą dzieci i młodzież niepełnosprawną, która w Wojewódzkim Domu Kultury im. J. Piłsudskiego w Kielcach działa od 1999 roku. Mamy na swoim koncie wiele sukcesów. Jesteśmy laureatami wojewódzkich, ogólnopolskich i międzynarodowych przeglądów i festiwali.\nZespołu Inscenizacji Tanecznej „Uśmiech”.\nW Wojewódzkim Domu Kultury im. J. Piłsudskiego w Kielcach od 1999r. istnieje zespół inscenizacji tanecznych „Uśmiech”, skupiający dzieci i młodzież niepełnosprawną.\nAktualnie zespół liczy 30 osób. Ma na swoim koncie wiele sukcesów. Jest laureatem wojewódzkich i ogólnopolskich imprez, przeglądów i festiwali organizowanych dla osób niepełnosprawnych.\nNajwiększym sukcesem „Uśmiechu” jest to, że występuje na koncertach i imprezach przeznaczonych nie tylko dla osób niepełnosprawnych. Od 2000r. zespół bierze czynny udział w koncercie „Gospodarze – Gościom” Ogólnopolskiego Harcerskiego Festiwalu Kultury Dzieci i Młodzieży Szkolnej, co jest dużym wyróżnieniem.\nW 2005r zespół został nagrodzony „Złotą Jodłą”. „Uśmiech” występuje często na scenie WDK, uczestnicząc w koncertach i imprezach okazjonalnych. Zapraszany jest również na imprezy organizowane w mieście , województwie, kraju i poza jego granicami.\nDzieci i młodzież niepełnosprawna obdarzona jest wieloma umiejętnościami i talentami. Ta różnorodność pozwala instruktorowi powierzać każdemu z uczestników inscenizacji role, specjalnie dla nich dobrane. Dobór ról wpływa na wysoki poziom prezentacji o czym świadczą komentarze widzów, którym trudno niekiedy dostrzec jakąkolwiek niepełnosprawność artystów.\n„Uśmiech” treść inscenizacji przedstawia tańcem, pantomimą oraz wyrazem artystycznym. Repertuar opiera się głównie na polskim folklorze wiejskim i miejskim, wydarzeniach historycznych oraz popularnej literaturze polskiej. Zespół kultywuje tradycje folkloru ziemi kieleckiej. Poświęcona im inscenizacja pt. „Jarmark świętokrzyski” pokazywana była w kraju i poza jego granicami rozsławiając nasze miasto i województwo.\nWpłać 1% dla zespołu "Uśmiech"\nPrzekaż nam 1% z PITax.pl. Darmowy Program PIT dostarcza Instytut Wsparcia Organizacji Pozarządowych w ramach projektu PITax.pl dla OPP.\nNie sposób opisać wszystkich występów i nagród jakie otrzymał zespół „Uśmiech”, ale warto wymienić następujące:\nNagroda Marszałka Województwa Świętokrzyskiego w Konkursie Osiągnięć Artystycznych Talenty ’99 (Kielce 1999 r.)\nWyróżnienie w II Ogólnopolskim Przeglądzie Twórczości Osób Niepełnosprawnych „Przymierze 2000” (Kluczbork 2000 r.)\nI miejsce w II Ogólnopolskim Przeglądzie Twórczości Osób Niepełnosprawnych (Skarżysko-Kamienna 2001 r.)\nI miejsce w eliminacjach wojewódzkich Ogólnopolskiego Festiwalu Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych „Albertiana” 2005 (Lublin 2005 r.)\nLaureat finału festiwalu „Albertiana” 2005. Festiwal organizowany był przez Fundację „Mimo wszystko” Anny Dymnej (Kraków 2005 r.)\n„Laureat laureatów” – na Festiwalu „Słoneczna Chwila” (Kijów 2005 r.)\nNa Ogólnopolskim Harcerskim Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej w 2005 r. został nagrodzony „Złotą Jodłą”.\nNagroda Specjalna Miasta Kielce za 2005 r. (Kielce 2006 r.)\nLaureat Festiwalu Kultury Dziecięcej 2006 (Pacanów 2006 r.)\nWyróżnienie na Festiwalu Nieprzetartego Szlaku (Lwów 2006 r.)\nLaureat Festiwalu Artystycznego Osób Niepełnosprawnych „Proteatr” (Moskwa 2007 r.). Zespół był jedynym przedstawicielem Polski.\nGrand Prix w I Międzynarodowym, XV Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki, Teatru i Plastyki Łęczna 2007 (Łęczna 2007 r.)\nUdział w widowisku Milenium Świętokrzyskie (Święty Krzyż 2007 r.)\nUdział w koncercie z okazji podpisania porozumień pomiędzy województwem świętokrzyskim a węgierskim województwem Esztergon-Komanom (Węgry 2008 r.)\nUdział w festiwalach i koncertach w Lublinie, Łodzi, Rudzie Śląskiej, Jędrzejowie, Busku-Zdroju, Warszawie, Lęborku, Pobierowie.\nLaureat Świętokrzyskiej Nagrody Kultury (2009 r.)\nUdział w VI Ogólnopolskim Integracyjnym Festiwalu Piosenki i Tańca „Chrzanowska Lokomotywa Artystyczna” i zdobycie Grand Prix. Solistka zespołu zdobyła I miejsce w kategorii wokalistów (2011 r.)\nZespół zaprezentował się w Belwederze podczas konferencji dotyczącej praw dziecka z niepełnosprawnością, organizowanej przez rzecznika praw dziecka. Gościem honorowym była królowa Szwecji – Sylwia oraz żona prezydenta RP Anna Komorowska (2011 r.)\nUdział w Festiwalu Artystycznym „Latow Obzorze” w Bułgarii (2011 r.)\nW 2012r. udział w festiwalu w Lublinie i Jędrzejowie. Udział w koncertach organizowanych w naszym mieście i województwie.\nW 2013 r. udział w festiwalu artystycznym osób niepełnosprawnych w Brześciu na Białorusi. Zespół otrzymał tam najwyższą ocenę Rady Artystycznej.\nW 2013r w sierpniu zespół brał udział w koncercie galowym Światowego Festiwalu Folkloru INTEGRACJE w Poznaniu.\nW 2014 r zespół zajął pierwsze miejsce podczas XII Festiwalu piosenki i Form Twórczych Osób Niepełnosprawnych w Podolanach.\nW 2015 r zespół uczestniczył w Spotkaniach Artystycznych Nieprzetartego Szlaku w Lublinie, gdzie otrzymał propozycję wyjazdu na Festiwal do Lwowa i Moskwy.\nW 2015 r zespół zdobył pierwsze miejsce za prezentację artystyczą oraz pierwsze miejsce za wyraz artystyczny, kostiumy i rekwizyty podczas XII Festiwalu piosenki i Form Twórczych Osób Niepełnosprawnych w Podolanach.\nW 2015 r zespół zdobył aż trzy nagrody na Międzynarodowym Harcerskim Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej w Kielcach – Brązową Jodłę wychowawczą, Złotą Jodłę artystyczną Zespołowi oraz jego choreografowi Alicji Piłat, przyznano nagrodę specjalną imienia Zbigniewa Skrzeczki za ogromne zdyscyplinowanie i zaangażowanie w pracę w czasie prowadzonych festiwalowych warsztatów, a przede wszystkim za niezapomniane przeżycia i wszystkie wzruszenia wywołane wspaniałą prezentacją inscenizacji “W starym kinie”.\nZapewnienie osobom niepełnosprawnym aktywnego udział w życiu kulturalnym i społecznym. Przede wszystkim objęcie opieką członków zespołu inscenizacji tanecznych “Uśmiech” skupiającego dzieci i młodzież specjalnej troski.\nrozwój uczestnictwa i aktywności na polu edukacji kulturalnej osób niepełnosprawnych\nintegracja osób niepełnosprawnych ze środowiskiem osób zdrowych\nprzeciwdziałanie izolacji społecznej dzieci i młodzieży niepełnosprawnej\nukierunkowanie i doskonalenie zdolności artystycznych\npromocja osiągnięć artystycznych osób niepełnosprawnych\nudział w organizacji imprez o charakterze artystycznym i rekreacyjno-sportowym\numożliwienie zespołowi Uśmiech udziału w prestiżowych imprezach krajowych i zagranicznych tj.koncerty, przeglądy, festiwale\nutrzymanie scenicznego obrazu zespołu Uśmiech (kostiumy, rekwizyty itd.)\norganizowanie wycieczek o charakterze edukacyjno-krajoznawczym\nudział w organizacji warsztatów artystycznych dla osób niepełnosprawnych z zespołu Uśmiech\nudział w organizacji letniego/zimowego wypoczynku dla członków zespołu Uśmiech\npomoc finansowa dla poszczególnych członków zespołu\nwspółdziałanie z władzami rządowymi i samorządowymi w celu organizacji imprez\nwspółdziałanie z Ośrodkami Pomocy Rodzinie , Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w celu uzyskania funduszy na realizację zadań statutowych


9 września 1939 roku. Granicę polsko-słowacką... - taki_tam_ktos - Wykop.pl\nMapa na dzień 9.IX.\n+: xgre, babisuk +31 innych\nWołam zainteresowanych (38) z listy wojnaobronna1939\npokaż spoiler @taki_tam_ktos @Cockatrice @stam @Hand_Solo @Sauron_Wladca_Ciemnosci @kamilinho1 @WhiteS @thinbritishboy @MBartos @Redwood4413 @adilucas @Staraagrafka @Koczkozaur @Pustynny_marynarz @ChrystusPoganin @Jamtage @Yogaczyk @arka_noego @l1ght @TR08 @Poldaz @linijkana20cm @cyberpunkowy_neuromantyk @SpawaczPolimeru @To_jest_dramat @rumcajs666 @MrTashbiesh @Brisign @kameel @Kkk15 @Heroina340 @feniu @bmstr @Zapocona_Onuca_Odyna @Cephei @Kotoplastykon @batalona @Aktynowiec\n@taki_tam_ktos Poznań jeszcze się broni\n@taki_tam_ktos: nie no ale wkurwiają te zakłamania w gazecie xD nie zdawałem sobie z tego sprawy, że aż tak uspokajali ludności a wojska codziennie 0arly naprzód. Brak łączności to jest niesamowita broń przeciwko swoim obywatelom\n+: Ja_to_jednak_jestem, T_rex77 +121 innych\n@taki_tam_ktos: Czasy się zmieniają, wojny nie ma, a propaganda jakby taka sama...\n+: Rizzin, dlugi_ +16 innych\n@Croudflup: same triumfy, same paniczne ucieczki wroga i kontrataki. Wiem, że morale trzeba trzymać ale to już propaganda, która może kosztować życie. Ktoś se spokojnie grilluje a tu batalion niemieckich czołgów na pełnej kur...ie ci wjeżdża w ogródek xd\n+: Rizzin, nikczemniug +90 innych\n@arczer: Trzeba na to spojrzeć też z drugiej strony - bardzo słaba infrastruktura i miliony ludzi na drogach blokujący jakiekolwiek możliwości przemieszczania się wojsk\n+: taki_tam_ktos, Zydomasoneria +4 innych\n@ediz4: To moze dzieki temu wojska niemieckie by wolniej zajely Polske. xD\n@Gigamesh: wojska niemieckie to by ostrzelały kolumnę cywilów i sobie przejechały - polskie nie.\n+: taki_tam_ktos, Zydomasoneria +7 innych\n@ediz4: Watpie, pamietaj ze wtedy niemiaszki jeszcze staraly sie ukrywac z swoimi zbrodniami, a nawet jesli to ciala rowery wozy, bagaze nadal by na drodze lezaly.\n@Gigamesh: po serii z karabinu z samolotu cała kolumna opuści drogę w minutę. Uchodźcy i tak byli ale tam gdzie wybuchły walki lub Niemcy wkraczali do miast lub bombardowali - gdybyś siał panikę w gazecie to byliby w całej Polsce.\n@Gigamesh: Ataki Luftwaffe na uciekające kolumny cywilów trochę temu przeczą.\n+: hohohohoho, Zydomasoneria +24 innych\n@Gigamesh: od poczatku wojny niemcy dokonywali zbrodni na cywilach\n@taki_tam_ktos: mmm jak goracym nozem w masło\n+: taki_tam_ktos, AndrusZgc +4 innych\n@Croudflup: @taki_tam_ktos: czekam na nagłówek z 17 września 1939: "Sytuacja Polski jest wprost fantastyczna, zachód zazdrości Polsce" XD\n+: FrauWolf, mrdominiks +10 innych\n@taki_tam_ktos: Ja to jestem ciekaw co to za niespodziankę dla Niemców przygotowali Brytyjczycy( ͡° ͜ʖ ͡°). Czekam na kolejny numer, żeby się dowiedzieć.\n@Gigamesh: przecież Niemcy od pierwszego dnia wojny mordowali cywilów. Rozstrzeliwania na Pomorzu, Górnym Śląsku, w Małopolsce jak w Częstochowie 300-500 osób, od pierwszego dnia rozstrzeliwali jeńców, rabowali dobytek (łącznie samych maszyn, narzędzi, inwentarza i płodów rolnych wywieźli do końca października 10 tys wagonów), bombardowali miasta w celach zastraszenia ludności cywilnej - Wieluń, Frampol, Janów lubelski itd, ostrzeliwali kolumny jeńców jak i pojedynczych ludzi i samochody na drogach z samolotów o czym sami wspominali chociażby w niewoli brytyjskiej, od pierwszego dnia palili polskie wsie których w okresie kampanii wrześniowej spalili około 400, organizacja obozów dla Polaków na Śląsku czy miejsc jak Dom kaźni w Rypinie i akcji przeciwko inteligencji która do końca roku pochłonęła 150 tys zabitych, w samej Piaśnicy 14 tys rozstrzelanej elity więcej niż w Katyniu. Tak więc Niemcy nigdy nie kryli się ze swoimi zbrodniami. Nie wiem skąd ten pogląd.\nPolitykę chaosu na drogach i ostrzeliwania kolumn cywilów powtórzyli zresztą szybko we Francji. Kolumny uchodźców utrudniały obronę tylko jednej stronie, obrońcom Niemcy po ostrzelaniu kolumny łatwo mogli zepchnąć z drogi puste furmanki.\n+: taki_tam_ktos, aleks0814 +16 innych\n+: Hans_Trans, arczer +32 innych\n@taki_tam_ktos z rozkazu katolickiego księdza a za razem prezydenta Słowacji Józefa Tiso, wojska Słowackie dokonują agresji na katolicka Polskę.\nGott mit uns jak to mawiali niemieccy agresorzy.\n+: AndrusZgc, Qwertylion +3 innych\n@taki_tam_ktos: Pewnie chochlik ci się wkradł. Polskimi wojskami dowodził gen. Kutrzeba.\n@pan_kleks8: W sumie obu powinienem tam wpisać, ale to już Bitwę nad Bzurą ogarniałem grubo po 2 w nocy. Stąd też błąd ( ͡° ʖ̯ ͡°).\n@taki_tam_ktos: Warto też dodać, że Kutrzeba już drugiego września chciał zaatakować pod Sieradzem, aby wesprzeć Armię Łódź. Ogólnie polecam odcinek Sensacji XX wieku Wołoszańskiego, gdzie opowiada, jak ta bitwa mogła wpłynąć na całą kampanię.\n+: wfm125m, taki_tam_ktos