Pierwotnie Aeroblus to byĹa formacja jakÄ\nPiotr âLupiâ Lubertowicz tworzyĹ razem z Jackiem DewĂłdzkim rĂłwnolegle gdy ten ĹpiewaĹ w zespole DĹźem. WspĂłĹpracowaĹ z nimi rĂłwnieĹź Tomek KamiĹski. To biaĹostockie wcielenie zespoĹu byĹo poniekÄ\nbluesowych jam session jakie odbywaĹy siÄ regularnie w tawernie RyczÄ\nce Czterdziestki w czasach gdy wĹaĹcicielem byĹ Mariusz MaĹyszko. ZespĂłĹ dziaĹaĹ w latach 2005-2006 przy tawernie "RyczÄ\nce Czterdziestki". CzĹonkami grupy byli wĂłwczas : Piotr âLupiâ Lubertowicz â gitara, wokal, Mariusz MaĹyszko â bas, Janusz Nowowsiak â perkusja. ZespĂłĹ w roku 2006 wydaĹ pĹytÄ Acoustic Blues Band. NagraĹ dokonano na Ĺźywo w studio Krzysztofa "Murka" Murawskiego w EĹku, ktĂłry dodatkowo goĹcinnie zagraĹ na instrumentach klawiszowych.\nZespĂłĹ powstaĹ w 2002 roku z inicjatywy Tomasza Darangowskiego i Sebastiana KozĹowskiego. SekcjÄ rytmicznÄ\nstanowili Daniel Godlewski - perkusja i Marcin KraĹnicki - bas. Po zaledwie kilku miesiÄ\ncach prĂłb grupa udanie prezentuje siÄ na konkursie, ktĂłry odbywaĹ siÄ w ramach Jesieni z Bluesem 2002. ZdobywajÄ\ntam II miejsce a Sebastian KozĹowski otrzymuje wyrĂłĹźnienie jako instrumentalista ( Grand Prix na tej edycji festiwalu zdobyĹ sĹynny potem JJ Band). W 2004 roku doszĹo do zmian personalnych - wymieniona zostaje sekcja rytmiczna. Nowymi czĹonkami zespoĹu zostali Kamil Lickiewicz i Andrzej KozĹowski. Niestety pojawia siÄ coraz wiÄcej nieporozumieĹ dotyczÄ\ncych kierunku artystycznego w ktĂłrym ma podÄ\nĹźaÄ zespĂłĹ. Prowadzi to do odejĹcia Ăłwczesnego lidera zespoĹu, wokalisty i gitarzysty Tomka Darangowskiego. Po kilku miesiÄ\ncach grania w takim okrojonym skĹadzie zespĂłĹ siÄ rozpada.\nPatrz rĂłwnieĹź -> Devil Blues\nZespĂłĹ powstaĹ w 1998r. w SupraĹlu koĹo BiaĹegostoku z inicjatywy trojga mĹodych ludzi â PaweĹ Szuszkiewicz (gitara), Adam Misiewicz (bas), Tomasz Pawluczuk(perkusja). W doĹÄ krĂłtkim czasie do pierwotnego trio doĹÄ\nczyli: Marcin Ĺukaszewicz (instrumenty klawiszowe) i PaweĹ HoĹko(wokal). JuĹź niespeĹna pĂłĹ roku pĂłĹşniej pod nazwÄ\nBlue Water rozpoczÄli koncertowanie w biaĹostockich pubach. W 2000r. wziÄli udziaĹ w BiaĹostockiej WioĹnie Muzycznej zdobywajÄ\nc nagrodÄ. SpowodowaĹo to wiÄksze zainteresowanie zespoĹem. Jeszcze w tym samym roku, w nieco zmienionym skĹadzie - P. HoĹko (wokal), P. Szuszkiewicz (gitara), Sebastian Rutkowski(gitara), Adam Misiewicz (bas), Tomasz Pawluczuk (perkusja), goĹcinnie Piotr Staniak (skrzypce) - zagrali na biaĹostockich Zaduszkach Bluesowych, a takĹźe w konkursie Jesieni z Bluesem, gdzie zdobyli wyrĂłĹźnienie. W 2001r. zespĂłĹ zostaĹ wyrĂłĹźniony na Nocach Bluesowych w Rawie Mazowieckiej. Ten rok przyniĂłsĹ teĹź wiele zmian pod wzglÄdem personalnym i muzycznym. JesieniÄ\nza bÄbnami zasiadĹ Maciej Niedzielko, natomiast basistÄ\nzostaĹ Andrzej Gerwatowski. Po zawirowaniach personalnych zespĂłĹ zmieniĹ teĹź nazwÄ na BluĹoter.\nZespĂłĹ powstaĹ w wyniku przeksztaĹceĹ grupy Blue Water. WiosnÄ\n2002 w studiu Rembrandt Radia BiaĹystok grupa w skĹadzie : PaweĹ HoĹko (wokal), PaweĹ Szuszkiewicz (gitara), Sebastian Rutkowski(gitara, wokal), Tomasz Duszczenko (bas), Maciej Niedzielko(perkusja) zarejestrowaĹa swoje kompozycje: âKawiarenkaâ, âTelephone Bluesâ, âCzasemâ. Latem tego roku zespĂłĹ zagraĹ na maĹkiĹskim festiwalu Blues nad Bugiem co zaowocowaĹo pĂłĹşniejszÄ\npo Polsce. Niestety zawirowania losowe sprawiĹy Ĺźe w 2003r. zespĂłĹ zaprzestaĹ dziaĹalnoĹci, by jesieniÄ\n2004 roku reaktywowaÄ siÄ w nieco zmienionym skĹadzie: PaweĹ Szuszkiewicz(gitara, slide), Sebastian Rutkowski(gitara, wokal), Leon MikoĹajczyk (instrumenty klawiszowe, saksofon), Tomek Duszczenko (bas) (ktĂłrego potem zastÄ\npiĹ Andrzej Gerwatowski), Mirek KozioĹ (perkusja).\nZespĂłĹ zaĹoĹźyĹ niezmordowany PaweĹ "Szucher" Szuszkiewicz pĂłĹşnÄ\n2005 roku. Pierwotnie miaĹo to byÄ akustyczne trio (gitara, kontrabas, wokal) do grania w pubach, jednak sprawy potoczyĹy siÄ inaczej. WkrĂłtce skĹad osobowy urĂłsĹ do siedmiu osĂłb. Nazwa zespoĹu nawiÄ\nzuje do sĹynnej pĹyty The Allman Brothers Band â Brothers and Sisters. Jest to swego rodzaju wyraz fascynacji muzykÄ\ndo tych klimatĂłw. Ponownie obok PawĹa w zespole pojawia siÄ Mirek KozioĹ. W styczniu 2006 zespĂłĹ rozpoczÄ\nĹ koncertowanie bazujÄ\nc na repertuarze z pĹyty The Allman Brothers Band Live Unplugged Los Angeles 6-11-92. CiÄ\ngle byĹo to akustyczne granie z kontrabasem zamiast gitary basowej. NiedĹugo potem zespĂłĹ zaprezentowaĹ siÄ jako w peĹni elektryczny. Urozmaiceniem koncertĂłw byĹ teĹź pomysĹ na podzielenie go na dwie czÄĹci akustycznÄ\n. Lipiec 2006 zaowocowaĹ wspĂłĹpracÄ\nz Polskim Radiem BiaĹystok co pozwoliĹo pod koniec tego miesiÄ\nca zarejestrowaÄ cztery utwory z czego trzy to kompozycje autorskie. W rocznicÄ swego powstania czyli w listopadzie 2006 zespĂłĹ w studiu Rembrandt Radia BiaĹystok nagraĹ pĹytÄ. ZnalazĹo siÄ na niej osiem kompozycji wĹasnych PawĹa Szuszkiewicza. W marcu 2007 zespĂłĹ z sukcesem wystÄ\npiĹ na festiwalu Blues Colours w Ostrowie Wielkopolskim. Pod koniec tego miesiÄ\nca Bracia i Siostry przeszli pomyĹlnie regionalne eliminacje do koncertu debiutĂłw w Opolu oraz koncertu mĹodych kapel podczas festiwalu Rock of Union w WÄgorzewie. ByĹ to poczÄ\ntek caĹego pasma sukcesĂłw jakie byĹy udziaĹem zespoĹu w 2007 roku. NajwaĹźniejsze z nich to :\n:: 1 miejsce na Festiwalu im. PawĹa Bergera Gramy nad ProsnÄ\n2007 w Kaliszu\n:: 1 miejsce na Galicja Blues Festival 2007 w KroĹnie\n:: 1 miejsce podczas czÄstochowskiego festiwalu Blue Blues\n:: 1 miejsce podczas IX Festiwalu im. RyĹka Riedla Ku Przestrodze Tychy 2007\n:: 1 miejsce na festiwalu Blues w OstrĂłdzie OstrĂłda 2007\n:: 2 miejsce w regionalnym finale konkursu rozgĹoĹni radiowych Przebojem na antenÄ 2007\nPonadto na Festiwalu im. Miry KubasiĹskiej Wielki OgieĹ 2007 w Ostrowcu ĹwiÄtokrzyskim wyrĂłĹźnienie otrzymal wokalista Krzysztof Gregorkiewicz.\nrocznicÄ swego istnienia zespĂłĹ uczciĹ koncertem w studio Rembrandt Radia BiaĹystok, z goĹcinnym udziaĹem doskonaĹego polskiego gitarzysty Marka Raduli. MateriaĹ zarejestrowany podczas tego wystÄpu ukazaĹ siÄ w paĹşdzierniku 2008 na pĹycie ... jak zywi !. Latem roku 2008 Mateusza Bielskiego na gitarze basowe zastÄ\npiĹ Mateusz KaczyĹski. Od poĹowy roku 2009 basistÄ\nzespoĹu zostaje Mariusz MaĹyszko. Niestety zespĂłĹ trapiony jest ciÄ\ngĹymi zmianami skĹadu. I tak na Supraskich Spotkaniach OkoĹobluesowych jakie siÄ odbyĹy 3.05.2010 na gitarze basowej awaryjnie zagraĹ gitarzysta Andrzej Gerwatowski a w zwiÄ\nzku z wyjazdem zagranicznym Krzysztofa Gregorkiewicza z zespoĹem zaĹpiewali goĹcinnie : Ewa Bura, Weronika SaĹczyk, Krzysztof Siewruk oraz Krzysztof Gorczak. Podczas XXVI edycji festiwalu JesieĹ z Bluesem 2010 zespĂłĹ obchodziĹ 5 rocznicÄ powstania. Na scenie pojawili sie byli czĹonkowie zespoĹu m.in. Mateusz Bielski (zgraĹ na kontrabasie), Leon MikoĹajczyk (saksofon). JednoczeĹnie byĹa to okazja prezentacji nowego basisty zespoĹu Macieja Klepackiego. Na VI Supraskich Spotkaniach OkoĹobluesowych 2011 na instrumentach klawiszowych zagraĹ nowy czĹonek grupy Marek Raczkowski. ByĹ to teĹź jeden z ostatnich wystÄpĂłw z Andrzejem Gerwatowskim w skĹadzie .\nBrowar Blues Band (SuwaĹki)\nZespĂłĹ powstaĹ w listopadzie 1980 roku przy suwalskim WojewĂłdzkim Domu Kultury w skĹadzie : Marek Iwanowicz (harmonijka, gitara), Andrzej "Fred" Ĺanczkowki (gitara), Kazimierz "Kado" Iwanowicz (gitara basowa), WiesĹaw Traczkowski (perkusja). MiesiÄ\nc potem zajÄli II miejsce na "Musicoramie" zorganizowanej w GiĹźycku. W czerwcu 1981 roku zakwalifikowali siÄ do II "OgĂłlnopolskiego PrzeglÄ\ndu Muzyki MĹodej Generacji" w Jarocinie, biorÄ\nc udziaĹ w konkursie m.in. obok Easy Rider i TSA. W 1982 nowym perkusistÄ\nzostaĹ Krzysztof Anuszkiewicz. W listopadzie 1982 roku zespĂłĹ wziÄ\nĹ udziaĹ w V "Jesieni z Bluesem". WystÄp ten zakoĹczyĹ siÄ sporym sukcesem jakim byĹo zdobycie nagrody za najlepszy debiut. Drugie miejsce przypadĹo Nocnej Zmianie Bluesa. ZespĂłĹ dokonaĹ nagraĹ dla Programu IV Polskiego Radia i rozgĹoĹni Polskiego Radia w BiaĹymstoku. W 1983 roku zespĂłĹ wzmocniony wokalistÄ\nJanuszem Jurgielewiczem i gitarzystÄ\nAndrzejem Zdaniukiem ponownie wystÄ\npiĹ na festiwalu w Jarocinie. W audycji "Bielszy odcieĹ bluesa" w Programie III Polskiego Radia zaprezentowano jedno z nagraĹ zespoĹu pt "Kociamber Blues". W 1984 grupa wziÄĹa udziaĹ w I OlsztyĹskich Nocach Bluesowych, koncertowaĹa teĹź w Poznaniu i Warszawie. W latach 1985-1986 perkusistÄ\nbyĹ Zygmunt Szulc. Na repertuar zespoĹu skĹadaĹy siÄ zarĂłwno kompozycje wĹasne jak i standardy B.B.Kinga, Muddego Watersa, Jimmy'ego Rogersa. ZespĂłĹ rozwiÄ\nzaĹ siÄ w 1988 roku.\nBrowar ĹomĹźa (ĹomĹźa)\nZespĂłĹ powstaĹ w styczniu 1984 roku. Kilka miesiÄcy pĂłĹşniej wykrystalizowaĹ siÄ nastÄpujÄ\ncy skĹad : Wojciech KozĹowski (gitara, harmonijka), Piotr Wysocki (gitara), Janusz Ramatowski (gitara basowa), MirosĹaw Kotelczuk (piano Fendera), Andrzej Cwalina (perkusja). Repertuar grupy opieraĹ siÄ na utworach Erica Claptona, Johna Mayalla i J.J. Cale oraz utrzymanych w podobnym klimacie kompozycjach wĹasnych. Latem 1984 wziÄli udziaĹ w Festiwalu MuzykĂłw Rockowych w Jarocinie a w listopadzie wystÄ\npili na VII Jesieni z Bluesem. W roku 1985 zdobyli wyrĂłĹźnienie na festiwalu Rawa Blues. Na sopockim przeglÄ\ndzie Blues Top nagrodÄ indywidualnÄ\notrzymaĹ Wojciech KozĹowski. W zmienionym skĹadzie - z nowym perkusistÄ\nMaciejem Ostromenckim i harmonijkarzem Tomaszem Grabowskim wziÄli udziaĹ na VIII Jesieni z Bluesem. Na tym samym festiwalu wystÄ\npiĹa solistka Liliana ChyczyĹska, ktĂłra niebawem przyĹÄ\nczyĹa siÄ do zespoĹu. Wraz z niÄ\noraz Andrzejem WĂłjtem na harmonijce zrealizowane zostaĹy nagrania ZastanĂłw siÄ jeszcze, Tak sobie i Spokojnie, ktĂłre znalazĹy siÄ na skĹadance Blues po polsku , vol. 1. W 1986 Liliana ChyczyĹska nawiÄ\nzaĹa wspĂłĹpracÄ z grupÄ\nc na Jesieni z Bluesem. W tym samym roku Browar ĹomĹźa wystÄ\npiĹ na eliminacjach Rawy Blues oraz awansowaĹ do "ZĹotej DziesiÄ\ntki" X OgĂłlnopolskiego PrzeglÄ\ndu Piosenki WrocĹaw 86. Nowym perkusistÄ\nzostaĹ MirosĹaw Wiechnik. We wrzeĹniu 1986 roku grupa koncertowaĹa na WÄgrzech. W 1987 roku zespĂłĹ zawiesiĹ dziaĹalnoĹÄ. Do reaktywacji zespoĹu doszĹo w listopadzie 1996 roku pod nazwÄ\nBrovar ĹomĹźa w skĹadzie : Liliana ChyczyĹska-Horoszko (wokal), Wojciech KozĹowski (gitara, harmonijka), Piotr Wysocki (gitara), MirosĹaw Kotelczuk (instrumenty klawiszowe), SĹawomir Korsan (gitara basowa), Robert Osiecki (perkusja). W tym samym miesiÄ\npili na XV Ciechanowskich Spotkaniach z Bluesem i Jesieni z bluesem.\nBlues po polsku vol. 1 (skĹadanka) (MC CK-521) 1986 rok\nZastanĂłw siÄ jeszcze, Tak sobie\nZupeĹnie okazjonalna formacja powoĹana doĹÄ nieformalnie i spontanicznie na potrzeby swobodnego grania w lokalnych klubach. Trzon zespoĹu stanowili muzycy Kasy Chorych. Obok nich pojawiali siÄ inni biaĹostoccy wykonawcy m.in. Piotr Zielik, Jerzy Nowicki, bracia Chocieje itp. Repertuar stanowiĹy prawie wyĹÄ\ncznie standardy muzyki rockowej i bluesowej. Formacja zagraĹa pamiÄtny koncert podczas Jesieni z Bluesem 97. Ich wystÄp okrzykniÄty zostaĹ wĂłwczas najwiÄkszÄ\ni wydarzeniem. Bluesowe standardy rozgrzaĹy do biaĹoĹci publicznoĹÄ zgromadzonÄ\nw sali Forum. Smakowite dialogi gitary z harmonijkÄ\nnie powinny dziwiÄ zwaĹźywszy na to jacy muzycy pojawili siÄ na scenie. To Kasa Chorych wsparta harmonijkÄ\nSĹawka Wierzcholskiego. Ten sam skĹad zagraĹ rĂłwnieĹź jeden koncert w Golubiu Dobrzyniu, rodzinnym mieĹcie RyĹka SkibiĹskiego, podczas uroczystych obchodĂłw urodzin "Skiby".\nZespĂłĹ dziaĹaĹ w BiaĹymstoku w latach 2001-2003 w skĹadzie JarosĹaw Tioskow - gitara akustyczna, wokal, Grzegorz KluczyĹski - gitara akustyczna, Jacek KaczyĹski - gitara basowa. W repertuarze gĹĂłwnie covery i to zgodnie z nazwÄ\nzespoĹu, kompozycje Erica Claptona.\nĹ dziaĹalnoĹÄ w BiaĹymstoku gdzieĹ okoĹo roku 1984. ZaĹoĹźycielem i liderem zespoĹu jest grajÄ\ncy na gitarze i harmonijce oraz ĹpiewajÄ\ncy MirosĹaw KĹosowski. Pierwsze prĂłby odbywaĹ w maĹym osiedlowym klubie przy ulicy PuĹkowej. Nazwa zespoĹu pochodzi od obowiÄ\ncego w stanie wojennym paragrafu pozwalajÄ\ncego zatrzymaÄ na 48 godzin kaĹźdego podejĹźanego o dziaĹalnoĹÄ obywatela. W 1986 roku zespĂłĹ otrzymaĹ II nagrodÄ na BiaĹostockiej WioĹnie Muzycznej. W 1987 braĹ udziaĹ w eliminacjach do XI OgĂłlnopolskiego MĹodzieĹźowego PrzeglÄ\ndu Piosenki w ĹomĹźy. W 1988 wystÄ\npili w finale XII OMPP we WrocĹawiu. Podczas XIII finaĹu OMPP wysÄ\npili pod nazwÄ\nRhythm & KĹos. Na swoim koncie ma m.in. wystÄp w ramach Zaduszek Bluesowych (1995, 1998) i Jesieni z Bluesem (1999, 2001). W 1998 r. w Studio Rembrandt, Radio BiaĹystok zespĂłĹ nagraĹ materiaĹ na pĹytÄ w skĹadzie : MirosĹaw KĹosowski (gitara, harmonijka, wokal), Robert Panas (perkusja), Grzegorz PoznaĹski (gitara) (dawniej Remont), Krzysztof HoĹubowicz (harmonijka) (dawniej Remont), Kuba Szumarski (gitara basowa). MateriaĹ zostaĹ wydany na kasecie KrĂłtki sen (podobno dziĹ to wydawnictwo kultowe). W 2004 roku nakĹadem wytwĂłrni Omerta Art ukazaĹ siÄ debiutancki krÄ\nĹźek zespoĹu pod tytuĹem Wilk. ZawierajÄ\ncy dziesiÄÄ kompozycji autorstwa M. KĹosowskiego. PĹyta zostaĹa nagrana w skĹadzie : Grzegorz PoznaĹski - gitary; Sebastian Rutkowski - gitary, chĂłrki; Kuba Szumarski - gitara basowa; Maciek Niedzielko - perkusja, chĂłrki; JarosĹaw Wiszowaty - instrumenty klawiszowe; MirosĹaw KĹosowski - Ĺpiew, harmonijka, gitary oraz Urszula Wiszowata - chĂłrki w ChodzÄ\nc po dachach. 16 paĹşdziernika 2004 w pubie Fabryka odbyĹa siÄ oficjalna premiera pĹyty. NiewÄ\ntpliwym walorem twĂłrczoĹci zespoĹu 48 Godzin sÄ\nteksty autorstwa MirosĹawa KĹosowskiego oraz oryginalne wĹasne kompozycje. Przez zespĂłĹ przewinÄĹo siÄ wielu biaĹostockich muzykĂłw takich jak : Tomasz KamiĹski (harmonijka), JarosĹaw Michalczuk (bas), Romuald Mieszkuniec (saksofon), Adam Worona (bas), Robert Suchocki - perkusja, Mariusz MaĹyszko - bas, Marek Abramowicz - instrumenty klawiszowe (byĹ rĂłwnieĹź czĹonkiem zespoĹu Daab). ZespĂłĹ formalnie dziaĹa chociaĹź nie prowadzi dziaĹalnoĹci koncertowej. W koĹcu listopada 2008 ukazaĹa siÄ nowa pĹyta zespoĹu pod tytuĹem "48Godzin". NagraĹ dokonano w prywatnym studio Mirka KĹosowskiego w skĹadzie : MirosĹaw KĹosowski, Grzegorz PoznaĹski, Kuba Szumarski - bas, Grzegorz PawĹowicz - perkusja. GoĹcinnie wystÄ\npili : Tomek KamiĹski - harmonijka, Marek Abramowicz - instrumenty klawiszowe, Romuald Mieszkuniec - saksofon.\nKrĂłtki sen 1998\nWilk (Omerta-art) 2004 rok\n48Godzin (FMB) 2008 rok\nczyĹ do nich basista Andrzej KozĹowski a pod koniec 2004 roku wokalista Krzysztof Gorczak. Kolejnym czĹonkiem zespoĹu zostaje klawiszowiec Przemek Zalewski, ktĂłry notabene ÄwiczyĹ w tej samej sali prĂłb ale z innym skĹadem. ZespĂłĹ poczÄ\nStormy Monday, ktĂłra to doĹÄ szybko zostaje zmieniona na Devil Blues. ZespĂłĹ po zaledwie kilku miesiÄ\ncach wspĂłlnego grania, przeznaczonego na intensywnÄ\npracÄ nad warsztatem i repertuarem, zaczyna pokazywaÄ siÄ szerszej publicznoĹci na imprezach w swoim regionie, m.in. wspĂłlne muzykowanie z przyjaciĂłĹmi z J.J.Band, Zaduszki Bluesowe, Juwenalia.\nRok 2006 byĹ jak dotÄ\nd najbardziej udanym w ich karierze. ZaczÄĹo siÄ w marcu od zdobycia nagrody Stowarzyszenia JIMIWAY-TABiR'70 przyznanÄ\npodczas konkursu zespoĹĂłw bluesowych Blues Colours w Ostrowie Wielkopolskim. Nagroda ta to rĂłwnieĹź zaproszenie na JIMIWAY BLUES FESTIVAL 2006. Pod koniec kwietnia Devil Blues bierze udziaĹ w konkursie zespoĹĂłw bluesowych YOUNG BLOOD, ktĂłry odbywa siÄ przy okazji chorzowskich Bluestracji. ZespĂłĹ zostaje laureatem tej imprezy, dziÄki czemu wystÄpuje na gali BLUES TOP 2005 obok takich gwiazd jak Leszek Winder , SĹawek Wierzcholski czy Walter Trout. NastÄpnie posypaĹy siÄ kolejne nagrody i wyrĂłĹźnienia. W czerwcu zespĂłĹ otrzymuje wyrĂłĹźnienie na szczeciĹskiej Bluesadzie, nastÄpnie zdobywa pierwszÄ\nnagrodÄ na festiwalu Blues w OstrĂłdzie. W miÄdzy czasie pojawiajÄ\nsiÄ zaproszenia na inne waĹźne imprezy bluesowe, min. Gdynia Blues Festiwal oraz OlsztyĹskie Noce Bluesowe. Pod koniec lipca Devil Blues bierze udziaĹ w bardzo prestiĹźowym Festiwalu Muzycznym im. RyĹka Riedla w Tychach, gdzie zdobywa pierwszÄ\nnagrodÄ. WyrĂłĹźnienie to naleĹźy szczegĂłlnie doceniÄ poniewaĹź zdobyte zostaĹo na festiwalu ogĂłlnomuzycznym a nie stricte bluesowym. Kolejne nagrody i wyrĂłĹźnienia to :\n:: 20 sierpnia pierwsza nagroda na II Siemiatycze Blues Festiwal 2006\n:: 1 wrzesieĹ nagroda publicznoĹci na KoĹo Bluesa Festiwal KoĹo\n:: 23 wrzesieĹ pierwsza nagroda na Galicja Blues Festiwal Krosno\nPonadto zespĂłĹ zagraĹ na wszystkich liczÄ\ncych siÄ imprezach bluesowych ĹÄ\ncznie z RawÄ\nBlues. W 2006 ukazuje siÄ ich debiutancka pĹyta pod tytuĹem Demo-cratic session, ktĂłra przez uĹźytkownikĂłw internetowego forum Okolice bluesa zostaje uznana PĹytÄ\nroku 2006. Na krÄ\nĹźku obok utworĂłw znanych z repertuaru innych wykonawcĂłw znalazĹo siÄ kilka kompozycji wĹasnych autorstwa Sebastiana KozĹowskiego z angielskimi tekstami. W corocznym plebiscycie czytelnikĂłw pisma TwĂłj Blues pod nazwÄ\nBlues Top 2006 Devil Blues zostaĹ uznany odkryciem roku. Muzyczne dokonania zespoĹu zostaĹy docenione rĂłwnieĹź i w innych kategoriach. NajwyĹźej, bo w pierwszej "dziesiÄ\ntce" w kategoriach: ZespĂłĹ , PĹyta, Wokalista, Gitara. Pod koniec roku zespĂłĹ opuszcza Przemek Zalewski. Rok 2007 to wiele koncertĂłw w tym pierwszy zagraniczny. SpoĹrĂłd ponad osiemdziesiÄciu kapel z caĹej Europy Devil Blues, jako jedyny zespĂłĹ z Polski zostaĹ zaproszony na bardzo znany festiwal do Niemiec. Obok nich na Blues In Lehrte grali min. Julian Sas, Ana Popovic, Aynsley Lister Band i inni. Na poczÄ\ntku roku nowym basistÄ\nzespoĹu zostaje Tomek Duszczenko. WspĂłĹpraca z tym muzykiem trwaĹa do koĹca 2007 roku. W okresie styczeĹ 2008 do lipiec 2008 basistÄ\nzespoĹu byĹ MichaĹ Wrzos.\n30.05.2008 w studio REMBRANDT Polskiego Radia BiaĹystok zespĂłĹ zagraĹ koncert. MateriaĹ zarejestrowany podczas tego wystÄpu ukazaĹ siÄ na pĹycie alive. GoĹcinnie na organach Hammonda zespĂłĹ wspieraĹ Marcin Nadolny. W lipcu w skĹadzie poszerzonym o Marcina, Devil Blues zagrali na OlsztyĹskich Nocach Bluesowych 2008.\nOd koĹca lipca 2008 basistÄ\nzespoĹu zostaĹ Jacek KaczyĹski. Sebastian KozĹowski zostaĹ uznany najlepszym gitarzystÄ\nfestiwalu Blues Rock Jazz. NagrodÄ, gitarÄ Epiphone, wrÄczyĹ osobiĹcie Joe Bonamassa podczas koncertu 24 kwietnia 2009 w sali Palladium. Uznaniem poziomu reprezentowanego przez zespĂłĹ jest umieszczenie nagrania Come fly with me na drugiej czÄĹci Antologii Polskiego Bluesa. Na poczÄ\ntku roku 2011 z zespoĹem rozstaĹ siÄ Krzysztof Gorczak a nowym wokalista zostaĹ Ĺukasz Ĺukaszewicz.\nFBI Blues Band (SokĂłĹka)\nZespĂłĹ powstaĹ okoĹo roku 2002. Niestety ciÄ\ngĹe zmiany basistĂłw powodowaĹy wielomiesiÄczne przerwy w dziaĹalnoĹci. W zasadzie od 2006 roku skĹad siÄ ustabilizowaĹ. Trzon zespoĹu stanowiÄ\n: SĹawek Klimczak - gitara ,wokal, Bartek CzyĹźewski - bas , Sylwester Putkowski - perkusja. Od 2008 roku do zespoĹu doĹÄ\nczyli : MichaĹ WrĂłblewski - harmonijka, Ola Lech - wokal. Z zespoĹem wspĂłĹpracuje Romuald Mieszkuniec - saksofon (byĹy czlonek m.in. 48 Godzin). W takim skĹadzie zespĂłĹ zagraĹ koncert 24 lutego 2008 r w Radiu BiaĹystok. Zarejestrowany wĂłwczas materiaĹ stanowi pierwsze demo grupy. PĹyta nosi tytuĹ Live in Rembrandt. W lutym 2009 zespĂłĹ zagraĹ pierwszy koncert z rozszerzonÄ\nbka, puzon). Pod koniec paĹşdziernika wspĂłĹpracÄ z zespoĹem rozpoczÄ\ncy na harmonijce, SĹawek Pyrko. W takim skĹadzie, niezwykle udanie, zespĂłĹ zaprezentowaĹ siÄ na Zaduszkach Bluesowych 2009.\nThe Flowers (ZabĹudĂłw)\ncy pod koniec lat 90tych w podbiaĹostockim ZabĹudowie. WystÄ\npiĹ m.in. na Jesieni z Bluesem 97.Wokalista Marek Greg Obukowicz ĹpiewajÄ\ncy w stylu Ryszarda Riedla. CzĹonkien zespoĹu byĹ teĹź Andrzej KozĹowski.\ntki zespoĹu siÄgajÄ\npoĹowy lat 90. GaraĹźowe granie Tomka KamiĹskiego i basisty Piotra Romaniuka owocujÄ\no zaĹoĹźeniu zespoĹu. WkrĂłtce doĹÄ\nczyli do nich : perkusista Maciej Niedzielko i gitarzysta Tomasz KuĹşniak. ZespĂłĹ rozpoczyna teĹź pierwsze koncerty w pubach. Na trzecim z nich zostaje oficjalnie zaĹoĹźony zespĂłĹ Formacja FRU. Nie od samego poczÄ\ntku grali bluesa, poszukiwali stylu muzycznego w ktĂłrym czuliby siÄ najlepiej. W maju 1996 doĹÄ\ncy na instrumentach klawiszowych MichaĹ Kwiatkowski. Po wystÄpie na Zaduszkach Bluesowych 1996 zespĂłĹ postanawia skupiÄ siÄ wyĹÄ\ncznie na graniu bluesa. W tym samym roku wystÄpujÄ\nteĹź na Jesieni z bluesem.\nW luty 1997 zdobywajÄ\nna III PrzeglÄ\ndzie MĹodej Sceny Zgrzyty '97 . Nowym perkusistÄ\nzostaje Kajetan BĂłjko. Ponowny wystÄp na Zaduszkach Bluesowych. Pod koniec roku kolejna zmiana perkusisty tym razem w skĹadzie pojawia siÄ Cezary Mielko.\nW styczniu 1998 do zespoĹu doĹÄ\ncza wokalista Adam BogusĹowicz, dziÄki temu Formacja Fru przestaje byÄ wyĹÄ\ncznie zespoĹem instrumentalnym. Na czas nieobecnoĹci gitarzysty Tomasza KuĹşniaka (czerwiec - paĹşdziernik), funkcjÄ gitarzysty obejmuje Mariusz WrĂłblewski. W paĹşdzierniku 1998 - TVP o. BiaĹystok realizuje reportaĹź o dziaĹalnoĹci zespoĹu Fru znaczy fruwaÄ. W listopadzie koncert na Zaduszkach Bluesowych, udziaĹ w konkursie Jesieni z Bluesem - nagroda dla najlepszego basisty.\nCzerwiec 1999 udziaĹ w Festiwalu Muzyki Bluesowej i Jazzowej w Gdyni. Kolejna zmiana personalna - odchodzi wokalista Adam BogusĹowicz. RolÄ wokalisty przejmuje Tomek KamiĹski. Lipiec 1999 udziaĹ w konkursie Blues - Folk - Reggae Festiwal WÄgorzewo'99 â wyrĂłĹźnienie dla zespoĹu, oraz nagroda dla gitarzysty.\nW lutym 2000 do zespoĹu doĹÄ\nczyĹ Sean McMahon - wokalista z Chicago , ktĂłry w BiaĹymstoku uczyĹ jÄzyka angielskiego. Sean okazaĹ siÄ duĹźym wzmocnieniem zespoĹu. W marcu III nagroda na Festiwalu Muzyki Bluesowej Bluesada w Szczecinie, lipiec - udziaĹ w konkursie OlsztyĹskie Noce Bluesowe'. W paĹşdziernik zespĂłĹ zdobywa I nagrodÄ na Rawa Blues Festiwal w Katowicach. W listopadzie tego roku Cezarego Mielko zstÄpuje Robert Panas.\nW kwietniu 2001 roku zespĂłĹ koncertuje w klubie Taj Mahal. Nagrania z tego wystÄpu doĹÄ\njako bonus do jedynej pĹyty jakÄ\nw 2002 wydaĹ zespĂłĹ. W tym samym roku m.in. koncert na X OlsztyĹskich Nocach Bluesowych oraz koncerty na Mazurach.\nW 2002 roku ukazuje siÄ debiutancki album zespoĹu Limited Edition. Stanowi niejako podsumowanie dotychczasowej dziaĹalnoĹci zespoĹu. Zawiera nagrania z lat 1999-2001. CzÄĹÄ to nagrania studyjne nagrane jeszcze w 1999. ZespĂłĹ pokazuje teĹź swoje inne oblicze â akustyczne , spokojne granie czyli klimaty jakie znajdÄ\npeĹny rozkwit na pĹycie Where will you go? firmowane przez duet McMahon â KmiĹski a wydanej w 2003 roku. Jako bonus doĹÄ\nczono nagrania dokonane na Ĺźywo w klubie Taj Mahal w 2001 roku. W roku 2003 zespĂłĹ wystÄpuje na XIV ToruĹ Blues Meeting oraz Rawa Blues. W sierpniu 2008 zespĂłĹ, w swoim najsĹynniejszym skĹadzie, zagraĹ kilka koncertĂłw.\nGrupa JarosĹawa Tioskowa\nZespĂłĹ dziaĹaĹ w latach 1985 - 1988 w skĹadzie : JarosĹaw Tioskow (gitara, wokal), Dariusz Chociej (gitara), Piotr Chociej (bas), Tomasz Ring (skrzypce), Marek Nowakowski (harmonijka), MirosĹaw Wiechnik (perkusja). Z grupÄ\nwspĂłĹpracowaĹ rĂłwnieĹź grajÄ\ncy na harmonijce Andrzej OrzeĹ Syty. Grupa byĹa laureatem Konkursu im . Ryszarda SkibiĹskiego podczas âJesieni z bluesem 85â. WykonywaĹa standardy bluesowe oraz utwory autorskie J. Tioskowa.\nGuy People Acoustic and Elektric Blues Band\nDuet JarosĹaw Tioskow i Cezary Czternastek dziaĹaĹ w latach 1984 - 1985. Repertuar to interpretacje standardĂłw bluesowych oraz kompozycje Czternastka. ZespĂłĹ wystÄ\npiĹ m.in. na Zaduszkach bluesowych w klubie Herkulesy (2.11.1984), JesieĹ z Bluesem 84, Rawie Blues 85. Okazjonalnie (np. JesieĹ z Bluesem 84) zespĂłĹ zasilali pozostali czĹonkowie Kasy Chorych (basista Zbigniew Richter i perkusista MirosĹaw KozioĹ)\nNazwa ta od wielu wielu lat zwiÄ\nzana jest z Tomkiem KamiĹskim choÄ kryĹy siÄ pod niÄ\nrĂłĹźne jego projekty muzyczne. Na poczÄ\ntych byĹ to zespĂłĹ rockowy zaĹoĹźony przez nastoletnich pasjonatĂłw. Na poczÄ\ntku byĹem basistÄ\nw zespole "Hardworkers", grajÄ\ncym dziwny rock. Dwa lata potrzebowaĹem na to, by zorientowaÄ siÄ, Ĺźe nie "krÄci" mnie gra na basie, a tym bardziej gra tego rodzaju muzyki.\nNazwa Hardworkers pojawiĹa siÄ ponownie na muzycznej scenie na poczÄ\ntku roku 2005 w zupeĹnie nowym wcieleniu. Oficjalny debiut formacji nastÄ\npiĹ wĂłwczas w skĹadzie : Tomek KamiĹski â harmonijka, Grzegorz KluczyĹski â gitara, Marek SzerszyĹski â bas, Robert Panas â perkusja, Adam KozĹowski â wokal. ByĹ to wspĂłlny koncert ze sĹowackim zespoĹem Frozen Dozen prowadzonym przez doskonaĹego harmonijkarza i wokalistÄ Ericha âBobosaâ Prochaske .\nOd lewej: G.KluczyĹski, A.KozĹowski, T.KamiĹski, R.Panas (niewidoczny M.SzerszyĹki) - Tawerna "RyczÄ\nce Czterdziestki" 3.06.2005\nPodczas Jesieni z Bluesem 2005 (25.11.2005) zespĂłĹ wystÄ\npiĹ w podwĂłjnej roli harmonijkarza i gĹĂłwnego wokalisty, Ewa Bura wspomagaĹa go wokalnie. Z czasem jej rola w zespole zmieniĹa siÄ na gĹĂłwny wokal. Podczas Blues-rock Explosion (21.04.2006) byĹa juĹź wiodÄ\ncym wokalem. Podczas tego koncertu na perkusji zagraĹ Maciej Niedzielko. W corocznym plebiscycie pisma TwĂłj blues Blues Top 2005 zespĂłĹ zajÄ\nĹ 4 miejsce w kategorii Odkrycie roku. ZespĂłĹ wystÄpuje gĹĂłwnie na lokalnych biaĹostockich scenach. W 2006 wystÄp na maĹej scenie a w 2007 na duĹźej scenie podczas OlsztyĹskich Nocy Bluesowych. Na repertuar zespoĹu skĹadajÄ\nsiÄ gĹĂłwnie utwory znane z repertuaru takich muzykĂłw jak Sugar Blue , Robben Ford, Hiram Bullock.\nPod koniec roku 2006 Macieja Niedzielko na perkusji zastÄ\nczĹonkami Kasy Chorych a Ewa Bura wspiera wokalnie ich wystÄp w studio radiowej âTrĂłjkiâ. Koncert w studio im. A.Osieckiej w Programie III - 21.01.2007.\nNiestety zespĂłĹ w poĹowie roku 2007 zakoĹczyĹ dziaĹalnoĹÄ muzycznÄ\nZespĂłĹ wydaĹ dwie pĹyty DVD z koncertami : -\tâJesieĹ z Bluesem 2005â zarejestrowany w sali Forumâ w dniu 25.11.2005 -\tpub âCabaretâ rejestracja w dniu 18.11.2006\nHaron Blues Band (SuwaĹki)\nZespĂłĹ dziaĹaĹ w latach 1985-1989 przy WojewĂłdzkim Domu Kultury w SuwaĹkach w skĹadzie : Bogdan Topolski (gitara), Grzegorz Bogdan (gitara, instrumenty klawiszowe), Wojciech Milewski (harmonijka), Marek Ĺlimko (perkusja), Monika Todorowska (wokal). Przez rok w zespole ĹpiewaĹ Janusz Jurgielewicz (Browar Blues Band). Grupa byĹa w pewnym sensie kontynuatorem miejscowej tradycji bluesowej, zapoczÄ\ntkowanej przez Browar Blues Band. Obie formacje przebywaĹy razem na prĂłbach oraz podczas koncertĂłw korzystali z doĹwiadczeĹ muzykĂłw Browar Blues Band. ZespĂłĹ koncertowaĹ gĹĂłwnie w rejonie SuwaĹk, Olecka i GiĹźycka. W 1986 wystapili na Zaduszkach Bluesowych. Reperturach zespoĹu to kompozycje wĹasne oraz standardy z repertuaru Claptona, W. Dixona, The Allman Brothers Band, ZZ Top. Po dwĂłch latach dziaĹalnoĹci zmienili swoje muzyczne zainteresowania i skupili siÄ na jazz-rocku przymujÄ\nc nazwÄ Haron.\nZespĂłĹ zostaĹ zaĹoĹźony w roku 1999. W jego skĹadzie grali Grzegorz KluczyĹski - gitara, Roman Grabowski - gitara, Krzysztof Kulikowski - piano Rhodes, Maciej Dziemski - perkusja, Ĺukasz Klentak - gitara basowa, Tomasz Darangowski - wokal. Grupa wystÄ\npiĹa w konkursie na Jesieni z Bluesem 99 zdobywajÄ\nc II miejsce. W roku 2000 stworzyli ĹcieĹźkÄ dĹşwiÄkowÄ\ndo niemego filmu Nosferatu. Projekt zaprezentowano na PrzeglÄ\ndzie Niemych FilmĂłw zorganizowanym przez BiaĹostocki OĹrodek Kultury.\nZespĂłĹ zostaĹ rozwiÄ\nzany po dwu latach dziaĹalnoĹci.\nJJJBlues w Remoncie\ntku roku 1992 na jednej z pierwszych prĂłb reaktywowanego zespoĹu Kasa Chorych pojawiĹ siÄ Jerzy OpaliĹski, zresztÄ\nbyĹy wokalista tego zespoĹu. OpaliĹski po rozwiÄ\nzaniu swego macierzystego 5000 zĹotych zajÄ\nĹ siÄ biznesem i to z dobrym skutkiem. Jednak chÄÄ grania byĹa w nim tak wielka, Ĺźe postanowiĹ ponownie wziÄ\nÄ do rÄki gitarÄ i zaĹpiewaÄ. Taka jest krĂłtka geneza powstania zespoĹu JJJBlues. Jego skĹad tworzyli : Jerzy OpaliĹski (wokal, gitara akustyczna), JarosĹaw Tioskow (gitara, slide, harmonijka) oraz Jacek KaczyĹski (gitara basowa). Z zespoĹem wspĂłĹpracowali : Andrzej WĂłjt (harmonijka) i WĹodek Dudek (gitara). Pierwszym efektem dziaĹalnoĹci zespoĹu byĹo nagranie kasety Zjednoczone stany lÄkowe, ktĂłrÄ\nlider zadedykowaĹ T. Nalepie. Zarejestrowany materiaĹ zarĂłwno w warstwie tekstowej i muzycznej pozostaje w klimacie muzycznych dokonaĹ ojca polskiego bluesa. ZespĂłĹ wystÄ\npiĹ m.in. na przeglÄ\ndach bluesowych w Brodnicy. Dla lokalnego oĹrodka telewizyjnego w Warszawie zrealizowaĹ teledyski do utworĂłw : Blues na dzieĹ dobry, Blues Leona PrĂłchnickiego (Heroina Blues) Zobacz na Youtube, Blues Emigranta Zobacz na Youtube. Grupa rozpadĹa siÄ w styczniu 1994 z powodu wyjazdu J.OpaliĹskiego do USA. Ostatnim Ĺladem dziaĹalnoĹci zespoĹu byĹo zajÄcie I miejsca na liĹcie przebojĂłw jednej z polonijnych stacji radiowych (Blues Emigranta). Jerzy OpaliĹski zmarĹ nagle w Chicago 11.07.2007. Pochowany zostaĹ na biaĹostockim cmentarzu komunalnym.\nPatrz tutaj Kasa Chorych\nZespĂłĹ dziaĹaĹ w latach 1989 - 1991 w skĹadzie : JarosĹaw Tioskow (gitara, wokal), Dariusz Chociej (gitara), Piotr Chociej (bas), Tomasz Ring (skrzypce), Dariusz LebieĹźyĹski (keyb), MirosĹaw Wiechnik (perkusja), Andrzej OrzeĹ Syty (harmonijka).\nMr Blues (Bielsk Podlaski)\nZespĂłĹ powstaĹ w lipcu 2001 roku. PoczÄ\ntkowo, jako trio, przez ponad rok realizowaĹ instrumentalne projekty gitarzysty JarosĹawa Pawlika, poszukujÄ\nc intensywnie interesujÄ\ncego wokalu. W momencie pojawienia siÄ wikalistki Magdy Budlewskiej powstaĹy kompozycje piosenek z peĹnym aranĹźem o charakterze bluesowo - rockowym. Rok 2004 to oprĂłcz licznych lokalnych wystÄpĂłw, udany start w I edycji konkursu "Przebojem Na AntenÄ" Radia BiaĹystok (3 miejsce) oraz wyrĂłĹźnienie na BiaĹostockiej WioĹnie Muzycznej. SkĹad zespoĹu : Magdalena Budlewska - vocal JarosĹaw Pawlik - gitary, muzyka, teksty, Krzysztof Szumiejko - bas, muzyka, teksty, Waldemar Danilecki - perkusja Wojciech Mazuruk - klawisze\nZespĂłĹ dziaĹaĹ w latach 1972-1979 w Tykocinie w skĹadzie :\nWitold Rogowski - gitara, instrumenty klawiszowe, Ĺpiew - lider zespoĹu\nWiesĹaw Niksa - gitara basowa\nWitold Bukraba - perkusja\nEdward Zalewski - gitara\nJan ParczyĹski - perkusja\nZbigniew SokĂłĹ - instrumenty klawiszowe\nGrupa miaĹa w repertuarze utwory J. Hendrixa, J. Wintera, Credence Clearwater Revival, The Rolling Stones, The Beatles oraz kompozycje wĹasne utrzymane w stylistyce bluesowej. Przez zespĂłĹ przewinÄĹo siÄ wielu muzykĂłw m. in.: Barbara Bukowska obecnie Matejczuk, Wanda KaczyĹska, Waldek Maleszko, Waldek Zambrzycki, Zbyszek Kalisty, Reniek Kalisty, Andrzej Cimoch.\nNight Come (SuwaĹki)\nPodczas imprezy bluesowej âBluesowe wykopkiâ, ktĂłra odbyĹa siÄ w lutym 1991 r. w SuwaĹkach, wystÄ\npiĹa na scenie grupa dziewiÄciu muzykĂłw. PiÄciu z nich postanowiĹo pĂłĹşniej zaĹoĹźyÄ zespĂłĹ bluesowy. GraliĹmy po jakiĹ piwnicach, klitkach, aĹź w koĹcu udaĹo siÄ zaĹatwiÄ sprzÄt i salÄ w suwalskim WDK - wspomina Bogdan Topolski ("Krajobrazy" 42/1992). 21 lipca 1991 r. na plaĹźy âCampâ w Piszu odbyĹ siÄ pierwszy wystÄp zespoĹu Night Come (nazwa pochodzi od tytuĹu utworu autorstwa wokalisty grupy Marka BrzeziĹskiego - âThe night comesâ) w skĹadzie: Marek âBiaĹyâ BrzeziĹski (voc, hca), Bogdan Topolski (g), Marek âĹlimakâ Ĺlimko (bg), Zygmunt "Zymek" Szulc (dr). Do koĹca tego roku zespĂłĹ zagraĹ jeszcze koncert na âSztama z bluesemâ w Olecku oraz wystÄ\npiĹ w kilku pubach i klubach m.in. w warszawskim âBabilonieâ. W 1992 grupa wziÄĹa udziaĹ w âRozgrzewce Rawy Bluesâ, awansujÄ\nc na MaĹa ScenÄ tego najwiÄkszego festiwalu bluesowego w Polsce. WystÄ\npiĹa ponadto w klubie âFamaâ w BiaĹymstoku, w warszawskich klubach âMarlinâ i legendarnym â Fugaziâ na imprezie pn. "Touch Me czyli dwa dni o The Doors" oraz z Orkiestra DÄta z Kaliningradu w amfiteatrze olsztyĹskim. KoncertowaĹa rĂłwnieĹź w areszcie Ĺledczym w SuwaĹkach, podczas toruĹskiego festiwalu bluesowego âToruĹ Blues Meetingâ92â i âFestiwalu Kapel Rockowychâ w WÄgorzewie. W lutym 1993 nowym perkusista zostaĹ Krzysztof Topolski. W tym skĹadzie zespĂłĹ ponownie wystÄ\npiĹ na âFestiwalu Kapel Rockowychâ93â w WÄgorzewie oraz na MaĹej Scenie âRawy Bluesâ93â, gdzie zostaĹa laureatem i zdobyĹa nagrodÄ publicznoĹci. W lipcu tego samego roku formacja odbyĹa sesjÄ nagraniowÄ\nw studio Radia Olsztyn. Aby skoĹczyÄ materiaĹ w styczniu 1994 r. weszĹa do studia âIzabelinâ w Warszawie. W maju 1994 r. nowym perkusistÄ\nzostaĹ Jerzy Korzun. Z nim to Night Come koncertowaĹo w Kaliningradzie (Rosja), na imprezie âPrzystanek Oleckoâ, festiwalu âFolk-Fest Bisâ94â w Krotoszynie, biaĹostockim klubie âPlac zabawâ, wziÄĹo udziaĹ w festiwalu âRawa Blues â94â oraz w klubach Dunkierki, Esquelbecq i Grande-Synthe (Francja). Podczas pobytu w Dunkierce zespĂłĹ dokonaĹ nagraĹ w tamtejszym studio AMACC. W 1995 r. ukazaĹa siÄ w sprzedaĹźy kaseta zespoĹu zatytuĹowana âFrequences And Perceptionsâ. Po koncertach w klubach âPinokioâ i âFree Blues Clubâ w Szczecinie oraz â Riviera-Remontâ, âStodoĹaâ i âAkwariumâ w Warszawie grupa ponownie wyjechaĹa do Francji. ZagraĹa kilka koncertĂłw w maĹych klubach i pubach pĂłĹnocnej Francji. A nastÄpnie wziÄĹa udziaĹ w kolejnej edycji festiwalu âRawa Bluesâ. Po tym wystÄpie od zespoĹu odchodzi Marek Ĺlimko. Pod koniec roku nowym basista zostaĹ biaĹostoczanin Piotr Chociej. DziaĹalnoĹÄ zespoĹu w 1996 skupiĹa siÄ gĹĂłwnie na udziale w festiwalach bluesowych "Summer Blues Meeting" w Augustowie, OlsztyĹskich Nocach Bluesowych, "Zaduszkach Bluesowych" i "Jesieni z Bluesem" w BiaĹymstoku grajÄ\nc obok caĹej czoĹĂłwki bluesa i rocka w Polsce ( DĹźemu, Nocnej Zmiany Bluesa, Obstawy Prezydenta, Martyny Jakubowicz, Harlemu, S. Sojki, Kasy Chorych, J. Portera i innych) oraz klubowych wystÄpach w SuwaĹkach, WÄgorzewie, i BiaĹymstoku. ZespĂłĹ zagraĹ rĂłwnieĹź koncert na akustycznym festiwalu "Acoustic Fest" w GiĹźycku. W roku 1997 powraca do zespoĹu Marek Ĺlimko. Grupa wystÄpuje na MiÄdzynarodowym Zlocie Harley Davidson Warsaw Interrally obok Artura Gadowskiego i zespoĹu Hey. Grupa zorganizowaĹa rĂłwnieĹź koncert pn. "Jim Morrison Night" w warszawskim klubie "Piwnica pod HarendÄ\n", ktĂłry cieszyĹ siÄ duĹźym powodzeniem. W lipcu Night Come gra na festiwalach "WiosĹo JaÄwinga" w SuwaĹkach i Spring Blues Night w Ciechanowcu. W listopadzie wchodzi do studia Radia Olsztyn aby zarejestrowaÄ nowy materiaĹ. W tym roku ukazuje siÄ Encyklopedia Muzyki Popularnej - "Blues po polsku", gdzie Night Come znajduje rĂłwnieĹź swoje miejsce. W maju 1998 gra koncert na Juvenaliach' 98 w Toruniu, na Zlocie Motocykli w GiĹźycku, na Zlocie Harleya Davidsona Warsaw Interrally w Warszawie, na Przystanku Woodstock ' 98 w Ĺťarach przed ponad 100 tyĹ. publicznoĹciÄ\n. We wrzeĹniu odchodzi z zespoĹu Marek Ĺlimko. Jego miejsce zajmuje Grzegorz JÄdrzejowski - muzyk ze ĹlÄ\nska, byĹy basista Jacka Klejfa i grupy "Na Zdrowie", zaĹoĹźyciel formacji bluesowej "Ĺagiewniki Blues". PoczÄ\ntek roku 1999 zespĂłĹ spÄdza na prĂłbach i przygotowywaniu programu. W maju wyrusza na ĹotwÄ i bierze udziaĹ w I MiÄdzynarodowych Targach PrzemysĹu Muzycznego Forte Riga 1999. Gra obok zespoĹĂłw z Litwy, Ĺotwy, Rosji i Finlandii. W lipcu wystÄpuje na imprezach: "Blues na zamku" w Reszlu, " WiosĹo JaÄwinga'99" w SuwaĹkach, "Przystanek Olecko", Warsaw Interally' 99, Festiwal Rock And Rolla w Olsztynie. Pod koniec lipca ukazuje siÄ pierwsza pĹyta CD pn. "Charm". ZespĂłĹ promuje pĹytÄ grajÄ\nc koncerty w SuwaĹkach, Olecku, EĹku, GiĹźycku i Katowicach. We wrzeĹniu jest goĹciem Radia PiK w Bydgoszczy i wystÄpuje w ramach imprezy "Muzyczny OgrĂłd" w bydgoskim amfiteatrze. Koniec roku to ponownie zmiany w zespole. OdchodzÄ\nbasista i perkusista. Na ich miejsce pojawiajÄ\nsiÄ mĹodzi muzycy z SuwaĹk - PaweĹ Smarkusz na perkusji i Adam Szczecina na gitarze basowej. Pierwsze tygodnie roku 2000 grupa ponownie spÄdza w sali prĂłb. W maju wyrusza w trasÄ koncertowÄ\n. Odwiedza Olecko, EĹk, GiĹźycko, DzieĹźgoĹ, Prabuty, Malbork, Olsztyn i ToruĹ. Na poczÄ\ntku czerwca po raz drugi zostaje zaproszona do udziaĹu w II MiÄdzynarodowych Targach PrzemysĹu Muzycznego Forte Riga 2000 na Ĺotwie. SierpieĹ spÄdza na Litwie grajÄ\nc koncerty w Alitusie, Druskinikach i Wilnie. Rok 2001 rozpoczyna koncertem jako support przed O.N.A. na imprezie "Przystanek GoĹdap". W marcu nagrywa materiaĹ demo, ktĂłry realizuje Maciek Mackiewicz. ZespĂłĹ doĹÄ owocnie i interesujÄ\nco spÄdza okres wakacyjny. Na poczÄ\ntku lipca wyjeĹźdĹźa na najwiÄkszy festiwal bluesowym na Litwie Bliuzo Naktys 2001, na ktĂłrym graĹy rĂłwnieĹź zespoĹy z Ĺotwy i Litwy. Na festiwalu zespĂłĹ przedstawiĹ specjalny bluesowy program. Dalej zawÄdrowaĹ na festiwal post hipisowski Kurkliosasâ01, wystÄpujÄ\nc obok najwiÄkszych gwiazd litewskiej sceny rockowej jak np. grupa SKAMP, ktĂłra wystÄpowaĹa na festiwalu Eurowizji. SierpieĹ zespĂłĹ rozpoczÄ\nĹ koncertem na MiÄdzynarodowym Zlocie Harleya Davidsona w Warszawie obok Gangu Olsena i TSA. NastÄpne dwa tygodnie wyrusza w trasÄ. RozpoczÄ\nĹ koncertem w Czecha, w znanym praskim klubie bluesowym Vagon, gdzie po koncercie odbyĹ siÄ jam session z miejscowymi muzykami. Potem zagraĹ trzy koncerty we WĹoszech na festiwalu Spirit Of Woodstock obok zespoĹĂłw z USA, Izraela, Niemiec, SĹowacji, Anglii, WĹoch i Brazylii. W czasie wolnym odwiedziĹ zaprzyjaĹşnione zespoĹy we Francji, Niemczech i Szwajcarii. CaĹoĹÄ trasy zakoĹczyĹ koncertami na ĹlÄ\nsku. ZagraĹ w dwĂłch najbardziej znanych bluesowych polskich klubach: w chorzowskiej LeĹniczĂłwce i w Ĺaziskach GĂłrnych w klubie âTaj Mahalâ. Na poczÄ\ntku wrzeĹnia ponownie wyjechaĹ na LitwÄ, biorÄ\nc udziaĹ w plenerowej imprezie koĹczÄ\ncej wakacje, grajÄ\nc obok wykonawcĂłw z Litwy i Rosji. Po tym doĹÄ interesujÄ\ncym okresie, pod koniec roku zespĂłĹ opuszczajÄ\nperkusista i basista. Grupa poszukuje nowych muzykĂłw. Na poczÄ\ntku roku 2002 do zespoĹu wraca perkusista Jerzy Korzun, a gitarzystÄ\nbasowym zostaje Gerard Kryszpin. W miÄdzy czasie zespĂłĹ gra w "Cafe Rozmarino" w SuwaĹkach jeden koncert z WiesĹawem "Loczkiem" Traczkowskim (postaciÄ\nw suwalskim "Ĺwiatku muzycznym". SwojÄ\nrozpoczynaĹ w latach 70-tych. ByĹ czĹonkiem kultowego zespoĹu Browar Blues Band, ktĂłry w roku 1981 i 1983 braĹ udziaĹ w festiwalu Jarocin. W latach 80-tych grywaĹ koncerty z takimi zespoĹami jak Kasa Chorych, DĹźem, TSA i OgrĂłd WyobraĹşni). W maju grupa ma juĹź przygotowany program. GrajÄ\nw Ogrodzie Letnim Pizzerii Rozmarino w SuwaĹkach i na otwarciu sezonu motocyklowego w Wilnie, na Litwie obok zespoĹĂłw z Litwy i Niemiec oraz wystÄpujÄ\ndwukrotnie w EĹk i SuwaĹkach z zespoĹem Ĺzy na imprezach z Radiem 5. Pod koniec czerwca w ramach festiwalu "WiosĹo JaÄwinga 2002" odbywa siÄ koncert z okazji 10-lecia grupy. W lipcu ponownie grajÄ\nw klubach na Litwie, w Druskininkach i Jazz Rock Club w Wilnie. W sierpniu grajÄ\nsupport przed Tadeuszem NalepÄ\nw EĹku. Na poczÄ\ntku paĹşdziernika koncertujÄ\nw klubach "Od Nowa" w Toruniu, "Harlem" w InowrocĹawiu i "Piano" w Brodnicy. Na przeĹomie paĹşdziernika i listopada ponownie grajÄ\ntrzykrotnie w SuwaĹkach. Pod koniec listopada wyjeĹźdĹźajÄ\nna koncerty do Niemiec, grajÄ\nc piÄÄ koncertĂłw w klubach jazzowych i bluesowych w Berlinie i Strausbergu. ...Nasza muzyka to swoisty blues tych okolic: jezior i lasĂłw. Ĺpiewam i piszÄ gĹĂłwnie po angielsku. UwaĹźam, Ĺźe tekst powinien byÄ nierozerwalnie poĹÄ\n, powinien wynikaÄ z jej wibracji, wĂłwczas ma szanse dotrzeÄ do najskrytszych zakÄ\ntkĂłw duszy. Ekspresja i autentyzm to najwaĹźniejsze rzeczy w bluesie - mĂłwi Marek BrzeziĹski ( "Krajobrazy" 42/1992). W styczniu 2003 Night Come wchodzi do studia Radia 5 w SuwaĹkach, aby zarejestrowaÄ nowy materiaĹ. Realizatorem nagraĹ jest ponownie Maciek Mackiewicz, ktĂłry od dawna wspĂłĹpracuje z zespoĹem. Pierwszy po dĹuĹźszej przerwie koncert odbyĹ siÄ 30.05 na imprezie "Dni SuwaĹk 2003", gdzie grupa zagraĹa obok zespoĹĂłw Ameryka i Myslovitz. W poĹowie czerwca Night Come wystÄ\npiĹ w czasie koncertu charytatywnego na rzecz Domu Dziecka w PawĹĂłwce k/SuwaĹk, ktĂłry zostaĹ zorganizowany w LO Nr 2 w SuwaĹkach oraz zagraĹ dwukrotnie koncerty plenerowe w Piszu i Tavernie GMBDU w Ukcie. Grupa wystÄ\npiĹa rĂłwnieĹź w ramach imprezy Dni Sejn z Radiem 5. W dniach 2 - 3.08.2003 zespĂłĹ wyjechaĹ na LitwÄ. WziÄ\nĹ tam udziaĹ w I edycji festiwalu rockowego Roko Naktys 2003. ZagraĹ obok zespoĹĂłw z Litwy, Ĺotwy i Polski. Na poczÄ\ntku wrzeĹnia Night Come zostaje zaproszony ponownie na LitwÄ, na imprezÄ "WieczĂłr Bluesowy" w Druskininkai. Plenerowy koncert odbyĹ siÄ w centrum miasta. Obok Night Come zagraĹy zespoĹy bluesowe z Litwy. Rok 2004 zespĂłĹ rozpoczyna poszukujÄ\nc wydawcĂłw nowego materiaĹu. Prowadzi rozmowy z suwalskim Radiem 5 i prywatnymi sponsorami. W poĹowie stycznia grupa wystÄ\npiĹa w klubie muzycznym Cafe Rozmarino w SuwaĹkach. Koncert odbyĹ siÄ przy szczelnie wypeĹnionej sali i bardzo dobrej klubowej atmosferze. OprĂłcz starych kompozycji zespĂłĹ wykonaĹ kilka premierowych utworĂłw, ktĂłre majÄ\nznaleĹşÄ siÄ na nowej pĹycie. ZespĂłĹ przygotowuje siÄ rĂłwnieĹź do koncertĂłw promujÄ\ncych nowe wydawnictwo. Grupa Night Come ze specjalnym bluesowym programem wystÄ\npiĹa 21 maja w Hotelu "Suwalszczyzna" w SuwaĹkach. Koncert odbyĹ siÄ w ramach spotkaĹ jazzowo-bluesowych organizowanych przez Stowarzyszenie " Jazz Blues SuwaĹki". Pod koniec maja zespĂłĹ koncertowaĹa na Ĺotwie. Grupa wystÄ\npiĹa w czasie 3-cich urodzin najsĹynniejszego bluesowego klubu w Rydze - Bite's Blues Club. ZagraĹa m. in. jako support przed amerykaĹskim gitarzystÄ\nbluesowym Chrisem McDermottem i w towarzystwie Ĺotewskiej formacji Latvian Blues Band. W poĹowie czerwca grupa wystÄ\npiĹa jako support przed zespoĹem Perfect w czasie imprezy "Powitanie Lata z Radiem 5", na stadionie miejskim w SuwaĹkach. Na wydanie nowej pĹyty decyduje siÄ suwalskie Radio 5. Na poczÄ\ntku paĹşdziernika ukazuje siÄ nowa pĹyta "PĂłĹnocny-wschĂłd". W tym samym momencie na bliĹźej nieokreĹlony czas zespĂłĹ opuszcza dotychczasowy basista. 15 paĹşdziernika grupa zagraĹa pierwszy koncert promujÄ\npĹytÄ. Koncert odbyĹ siÄ w restauracji "Na StarĂłwce" w SuwaĹkach, na ktĂłry przybyĹo okoĹo 200 osĂłb. W zaprojektowanej specjalnie przez suwalskiego plastyka Lecha Pycza scenografii i nowego wyglÄ\ndu restauracji, wspomagany suwalskimi muzykami (m.in. Jacek Leonowicz, Marcin Skucz, Andrzej JasiĹski i Krzysztof Filipkowski) zespĂłĹ zagraĹ utwory z nowego materiaĹu i starsze kompozycje. 13 listopada grupa Night Come zagraĹa drugi koncert promujÄ\ncy w Pubie "BiaĹy Ĺťagiel" w EĹku. ChÄÄ wspĂłĹpracy z zespoĹem potwierdzili Andrzej JasiĹski - bas i Krzysztof Filipkowski - instrumenty klawiszowe. Telewizja Polska oddziaĹ KrakĂłw odwiedziĹa 18 listopada SuwaĹki aby zarejestrowaÄ m.in. materiaĹ o zespole Night Come na potrzeby programu kulturalnego TVP3 "Regiony kultury". Program zostaĹ wyemitowany 2 stycznia 2005 w paĹmie ogĂłlnopolskim TVP3. Kolejny koncert promujÄ\ncy pĹytÄ "PĂłĹnocny-wschĂłd" grupa Night Come zagraĹa 10 grudnia w klubie muzycznym "Yam Caffe" w ĹomĹźy. ZespĂłĹ udzieliĹ rĂłwnieĹź wywiadu lokalnej stacji radiowej Radiu Bab. W roku 2005 grupa zwiesiĹa swojÄ\ndziaĹalnoĹÄ. Muzycy zespoĹu zajÄli siÄ rĂłĹźnymi projektami muzycznymi. Na poczÄ\ntku 2006 roku postanawiajÄ\nwznowiÄ koncerty. Tym razem ponownie powracajÄ\ndo projektu koncertu - pamiÄci Jima Morrisona. Grupa Night Come od wielu lat posiada w swoim programie kompozycje i utwory zespoĹu The Doors. Pierwszy specjalny koncert poĹwiÄcony muzyce The Doors grupa zgraĹa w 1992 w legendarnym warszawskim klubie âFugaziâ na imprezie pn. "Touch Me czyli dwa dni o The Doors". WystÄ\npiĹa tam obok zespoĹĂłw â44â i âKlub Paryskiâ. Kolejny pomysĹ zorganizowania tym razem samodzielnego koncertu o The Doors powstaĹ 1997 roku. Grupa zagraĹa koncert pn. "Jim Morrison Night" w warszawskim klubie "Piwnica pod HarendÄ\n", ktĂłry cieszyĹ siÄ duĹźym powodzeniem. Pojawienie siÄ w skĹadzie zespoĹu "klawiszowca" i nowego, bardzo doĹwiadczonego perkusisty spowodowaĹo chÄÄ szerszego zaprezentowanie tego pomysĹu. W programie grupa przedstawia okoĹo 15 kompozycji zespoĹu The Doors, ktĂłre ĹÄ\nw sobie oryginalne brzmienie z nowymi pomysĹami przetworzonych utworĂłw. RĂłwnieĹź mĂłwione teksty piosenek i fragmenty poezji Jima Morrisona, w poĹÄ\nczenie z grÄ\nĹwiatĹa i muzykÄ\nThe Doors nadajÄ\ncy wymiar artystyczny.\nNa podstawie http://nightcome.republika.pl/\nd : Adam Dyszkiewicz, Mariusz MaĹyszko\nd : Janusz Nowowsiak, Andrzej WĂłjt\nW Ĺrodku : Jerzy OpaliĹski\nZaĹoĹźycielem zespoĹu byĹ eks-czĹonek Kasy Chorych , wokalista Jerzy OpaliĹski. Grupa powstaĹa w 1983 przy Miejskim Domu Kultury w BiaĹymstoku w skĹadzie : J.OpaliĹski (wokal, gitara);PaweĹ ChoĹoĹowicz (gitara); Wojciech JĂłĹşwick (gitara basowa);MirosĹaw Wiechnik (perkusja) i Marek Nowakowski (harmonijka), zastÄ\npiony wkrĂłtce przez Andrzeja WĂłjta. ZespĂłĹ zadebiutowaĹ na I Festiwalu Muzyki MĹodzieĹźowej 83 w BiaĹymstoku, a nastÄpnie wziÄ\nĹ udziaĹ w koncercie poĹwiÄconym pamiÄci Ryszarda SkibiĹskiego, festiwalu JesieĹ z Bluesem 83 oraz dokonaĹ nagraĹ radiowych. W 1984 wystÄ\npiĹ ponownie na Jesieni z Bluesem a takĹźe na Festiwalu MuzykĂłw Rockowych w Jarocinie i w koncercie OMPP we WrocĹawiu. W czerwcu 1985 w skĹadzie : J.OpaliĹski (wokal, gitara); PaweĹ ChoĹoĹowicz (gitara); Mariusz MaĹyszko (gitara basowa); Janusz Nowowsiak (perkusja); Andrzej WĂłjt (harmonijka) wystÄ\npiĹ na Rawie Blues 85. PojawiĹ siÄ teĹźna sopockim Blues Top 85 i OlsztyĹskich Nocach Bluesowych oraz z gitarzystÄ\nAdamem Dyszkiewiczem (zmarĹ w 1996) w miejsce P.ChoĹoĹowicza na JesieĹ z bluesem 85. Podczas X JesieĹ z bluesem 87 w skĹadzie powiÄkszonym o saksofonistÄ Piotra Zielika , grajÄ\ncego na instrumentach perkusyjnych Jana Nowickiego oraz klawiszowca Romualda Kozakiewicza wystÄ\nBudki Suflera Krzysztofem Cugowskim. Na basie zagraĹ Piotr Chociej, na perkusji Mirek Wiechnik. Po rocznej przerwie dziaĹalnoĹci daĹ ostatni koncert w biaĹostockim klubie KrÄ\ng. Zagrali wĂłwczas : J.OpaliĹski (wokal, gitara); A.Dyszkiewicz (gitara); JarosĹaw Tioskow (gitara); Janusz Nowowsiak (perkusja); Andrzej WĂłjt (harmonijka) (BEZ BASU ????). Wraz z poczÄ\ntkiem 1992 roku czÄĹÄ muzykĂłw zespoĹu rozpoczÄĹa dziaĹalnoĹÄ pod nazwÄ\nJ.J.J. Blues. Grupa w swej stylistyce odwoĹywaĹa siÄ do konwencji biaĹego bluesa z elementami funky i muzyki latynoamerykaĹskiej. WykonywaĹa teĹź standardy bluesowe. NiemalĹźe wszystkie wĹasne kompozycje â autorstwa J. OpaliĹskiego zasiliĹy pĂłĹşniej repertuar J.J.J. Blues.\nGrupa powstaĹa w 1982 roku przy biaĹostockim klubie Herkulesy. Pierwszy skĹad zespoĹu stanowili : Marek GÄ\nsiorowski (gitara); Andrzej Bayer (gitara); Andrzej Dubrawski (bas); Andrzej WĂłjt (harmonijka); Janusz Nowowsiak (perkusja). PowyĹźszy skĹad zostaĹ doĹÄ szybko zmieniony na : Marek GÄ\nsiorowski (gitara); Grzegorz PoznaĹski (gitara); Andrzej Dubrawski (bas); Krzysztof HoĹubowicz (harmonijka); Andrzej Gryszka (perkusja). Potem W 1984 skĹad zostaĹ powiÄkszony o skrzypka Tomasza Ringa. Stylistyka zespoĹu zmieniaĹa siÄ od klasycznego, elektrycznego chicagowskiego bluesa do wspĂłĹczesnego blues-rocka czy nawet rocka. W repertuarze byĹy standardy bluesowe oraz utwory wĹasne autorstwa M. GÄ\npili m.in. na I OlsztyĹskich Nocach Bluesowych 84, Zaduszkach bluesowych (2.11.1984) oraz Jesieni z Bluesem 85. Grupa rozpadĹa siÄ w poĹowie lat 80 a czÄĹÄ muzykĂłw utworzyĹa wkrĂłtce formacjÄ 48 Godzin.\nOd lewej : Jerzy Kusznier, Mariusz MaĹyszko,\nWojciech Polkowski, Adam Dyszkiewicz\n(zdjÄcie wykonano w dniu 18.11.1983\npodczas JesieĹ z Bluesem)\nZespĂłĹ dziaĹaĹ na poczÄ\ntych przy klubie Herkulesy. W skĹadzie zespoĹu grali m.in Mariusz MaĹyszko, Adam Dyszkiewicz, ktĂłrzy potem znaleĹşli siÄ w zespole 5000 zĹotych. Repertuar stanowiĹy gĹĂłwnie covery.\nP.S. Na zdjÄciu obok gitarzysta i basista grajÄ\nna sprzÄcie Kasy Chorych (uwaĹźny obserwator zauwaĹźy nalepkÄ z logo zespoĹu na gitarze basowej, gitara Gibson SG na ktĂłrej na co dzieĹ graĹ Jarek Tioskow teĹź nie naleĹźaĹa wĂłwczas do oczywistoĹci). Muzycy zespoĹu Return dysponowali sprzÄtem doĹÄ marnej jakoĹci a podczas tego wieczora nadarzyĹa siÄ okazja zagraÄ na markowych instrumentach. Co skwapliwie wykorzystali.\nZespĂłĹ powstaĹ w Ĺapach w 1983 roku przy tamtejszym Miejsko-Gminnym OĹrodku Kultury. W tym samym roku zajÄ\nĹ I miejsce na Festiwalu Muzyki MĹodzieĹźowej w BiaĹymstoku. Rok pĂłĹşniej zwyciÄĹźyĹ na BiaĹostockiej WioĹnie Muzycznej oraz wziÄ\nĹ udziaĹ w Jesieni z Bluesem 84. Tworzyli go : Andrzej Zagajewski (wokal); WiesĹaw Jarmoc (gitara); Dariusz Chociej (gitara); Andrzej Borowski (bas); Marek Nowakowski (harmonijka); Andrzej Pala (dawniej Kasa Chorych; instrumenty klawiszowe). Grupa istniaĹa do roku 1985.\nZespĂłĹ powstaĹ w Grodnie na BiaĹorusi w 1990 r. z inicjatywy wokalisty Gienka Loski i gitarzysty Andrzeja Makarewicza (Makara). Przez okoĹo 2 lata grupa z duĹźym powodzeniem prowadziĹa dziaĹalnoĹÄ na terenie Grodna i okolic. W okresie wakacyjnym roku 1992 Gienek i Makar przyjechali do Augustowa na Mazurach, gdzie koncertujÄ\nc szybko podbili serca lokalnej publicznoĹci. Przez pewien czas mieszkali w BiaĹymstoku. Niezapomniane sÄ\nte wszystkie koncerty w rĂłĹźnych konfiguracjach w rĂłĹźnych miejscach. ByĹy to zarĂłwno akustyczne projekty, gdzieĹ pod goĹym niebem pod Ratuszem lub teĹź elektryczne wcielenia w pubach. W 1993 zawÄdrowali do Krakowa. SkĹad sekcji rytmicznej ulegaĹ czÄstym zmianom. Z zespoĹem wspĂłĹpracowaĹo wielu cenionych krakowskich muzykĂłw m.in.: Jacek ChruĹciĹski - basista i Artek Malik - perkusista. W 1997 r. do grupy doĹÄ\nczyĹ kolega Gienka i Makara z Grodna - perkusista Valery Novik, a nastÄpnie w 1998 r. Tomasz DzieĹ (z Mielca) - basista, ktĂłry swojÄ\nrealizowaĹ wczeĹniej w zespoĹach: Taurus, VooDoo, DNA i Mr Pollack. W 2001 Seven B pozyskaĹo drugiego utalentowanego gitarzystÄ Mariusza KuchtÄ z Tarnobrzega. Z powodĂłw rodzinnych grupÄ musiaĹ opuĹciÄ Valery Novik, a jego nastÄpcÄ\nzostaĹ Grzegorz Shneider - uznany krakowski muzyk. Ich twĂłrczoĹÄ od samego poczÄ\ntku budziĹa duĹźe zainteresowanie publicznoĹci. SpontanicznoĹÄ podczas koncertĂłw i doskonaĹe wykonania utworĂłw wywoĹywaĹy aplauz sĹuchaczy. W roku 2003 grupa zagraĹa ponad 150 koncertĂłw w caĹym kraju, gdzie zawsze byli przyjmowani z niespotykanym entuzjazmem. W swojej karierze grupa braĹa udziaĹ w najwiÄkszych blues-rockowych festiwalach nie tylko w Polsce (m.in. Rawa Blues Festiwal, Sopot Blues Festiwal, Jimiway Blues Festiwal, Festiwal im. RyĹka Riedla), ale i za granicÄ\n(Singen - festiwal nad jeziorem BodeĹskim, Michelstadt Vatertag Festiwal, Muehlbergfest Festiwal). Oficjalnie wydali trzy albumy: "Acoustic", "Make Up Your Mind", "Rocktales". (w wikipedii pod hasĹem Jacek ChruĹcicki (basista ktĂłry wspĂłĹpracowaĹ z zespoĹem w latach 1995-1998) wspominana jest pĹyta âMirrorâ z roku 1996). Muzyka zespoĹu to ponadczasowy rock'n'roll inspirowany latami 60-tymi i 70-tymi. Na koncertach oprĂłcz kompozycji wĹasnych moĹźna byĹo usĹyszeÄ cover'y takich mistrzĂłw jak: Lynyrd Skynyrd, Allman Brothers Band, Creedance Clearwater Revival, Free, Ten Years After, Led Zeppelin czy The Rolling Stones.\nStefanki/Hammond Blues Fuzz Defect/ Blues-4/MAKS\nW IV kwartale 1968r. w harcĂłwce Szczepu TÄczowego ZHP pod restauracjÄ\nLux (obecnie Grodno przy ul. Sienkiewicza) Stefan Funio Czarnecki â kierownik muzyczny i artystyczny, aranĹźer, organista rozpoczÄ\nĹ pracÄ z nastoletnimi amatorami muzykowania, tworzÄ\nc zespĂłĹ Stefanki w skĹadzie: wokalistki â Janina ChoromaĹska (aktualnie Urban), Joanna Siemionow (a. Hryniewicka), Jolanta TymiĹska (a. Sawicka ), instrumentaliĹci â Marian Hodun gitara basowa, Andrzej Kurczak Jurczak gitara, SĹawomir Sajewicz perkusja uzupeĹniony o taneczny tercet dziewczÄ\nt, ktĂłrym ukĹady opracowywaĹ choreograf Zenon Witkowski (juĹź Ĺp.). Po upĹywie ok. roku do skĹadu doĹÄ\nczyĹ gitarzysta Marek Bruner Witkowski, a zespĂłĹ przeniĂłsĹ siÄ pod skrzydĹa SpĂłĹdzielczego Domu Kultury (obecnie DK ĹrĂłdmieĹcie). Wtedy zaczÄĹo siÄ rĂłwnieĹź (oprĂłcz powielania popularnych polskich piosenek z radiowych lub telewizyjnych list przebojĂłw, rock and rolla, soulu, funku) bluesowe granie, zwĹaszcza w ĹźywioĹowych produkcjach instrumentalnych, w klimatach zbliĹźonych do The Cream, The Who .W imponujÄ\nimprowizacjach Brunera sĹyszaĹo siÄ wpĹywy J. Mayalla i J. Hendrixa. Stefan Czarnecki miaĹ bardzo dobrÄ\nrÄkÄ do wyĹawiania talentĂłw. W gronie wokalistĂłw StefankĂłw pojawili siÄ: Zofia Gojlik ( obecnie Witkowska â solistka Warszawskiej Opery Kameralnej â http://www.witkowska.net ; Ĺźona Marka), Jadwiga Zawadzka (obecnie Wieczorek, solistka Estrady PoznaĹskiej), Olga Iwaniuk (juĹź Ĺp.), StanisĹaw Kosior oraz liczne grono dziewczÄ\nt w chĂłrkach i stowarzyszonej grupie tanecznej. WĹrĂłd instrumentalistĂłw perkusjÄ obsĹugiwali: BogusĹaw Traczyk, Krzysztof Zyzio Szulski, Andrzej Kura Kurnicki, Janusz WĹadyczaĹski (z orkiestry symfonicznej â goĹcinnie zagraĹ na Festiwalu Bursztynowej TrÄ\nbki w Kownie w maju 1972; Stefanki wystÄpowaĹy w kategorii goĹÄ zagraniczny, a Zyzio wtedy miaĹ maturÄ).W paĹşdzierniku 1972 r. gitarÄ basowÄ\npo Marianie (zajÄ\nĹ siÄ konferansjerkÄ\nĹ Andrzej Kurczak Jurczak. W lecie 1973 r. Stefanki przeszĹy pod skrzydĹa spoĹemowskiego klubu Hermes. SkĹad wokalny stanowiĹ kwartet: wymienione wyĹźej Janina, Joanna, Olga i Janusz Sobolewski; instrumentalistami byli: Stefan Funio â organy, Marek Bruner â gitara, Andrzej Kurczak â gitara basowa, Andrzej Kura â perkusja oraz w sekcji dÄtej: Witold Kasperkiewicz â saksofon altowy, WĹodek Ĺwierszcz Mieleszko â saksofon tenorowy, Waldemar Szubski â puzon. W historii hermesowskiej krĂłtko dzielili siÄ swymi talentami: wokalnym Helena Mieszkuniec, w ulubionym repertuarze Billie Holiday (aktualnie wĹaĹciciel i dyrektor biaĹostockiej SzkoĹy Estradowej im. A.German), MirosĹaw Wiechnik (pĂłĹşniej Kasa Chorych) i Janusz Czaczkowski na perkusji, Marek DylÄ\ng na fortepianie. Do instrumentĂłw dÄtych w 1974 r. doĹÄ\nczyĹ Marek Kisiel na saksofonie altowym (pĂłĹşniej Kasa Chorych) i Bogdan Sadowski na trÄ\nbce (juĹź Ĺp.). W czasie prawie 7 lat (ostatnie informacje kronikarskie sÄ\nz czerwca 1975r.) wspaniaĹej przygody muzycznej formacja zmieniaĹa swoje zawoĹanie â po wspĂłlnej Stefanki pojawiĹ siÄ krĂłtko Hammond Blues Fuzz Defect, zredukowany do krĂłtszej Blues-4, by zakoĹczyÄ na pierwszych literach imion: MAKS (pomysĹodawcÄ\nwszystkich byĹ Andrzej Kurczak Jurczak). Ubycie Brunera na studia do Warszawy w roku 1974 ( de facto podÄ\nĹźyĹ za ZosiÄ\n...) zakoĹczyĹy wspĂłlne poczynania bluesowe. Stefan wielokrotnie pĂłĹşniej zapraszaĹ poszczegĂłlne osoby do wspĂłĹpracy w rĂłĹźnych skĹadach, czasami tworzonych doraĹşnie. Wypada zwrĂłciÄ uwagÄ na drogÄ zawodowÄ\nMarka Brunera Witkowskiego. PierwszÄ\nprzerĂłbkÄ swojej gitary Samba (vide â Marek za mĹodu ) przemieniĹ na profesjonalne wytwarzanie gitar pod markÄ\nWITKOWSKI â http://witkowskiguitars.com ...i na nich niejeden blues zabrzmiaĹ.\nPatrz tutaj Devil Blues\nStrange Fruit (Grajewo)\nZespĂłĹ prowadziĹ pianista Antoni Czajkowski. WokalistkÄ\nbyĹa Helena Mieszkuniec. Grupa miaĹa w repertuarze gĹĂłwnie standardy w tym szczegĂłlnie z repertuaru Billie Holiday. Zagrali podczas Jesieni z Bluesem 83.\nZespĂłl powstaĹ w lipcu 2006 roku w BiaĹymstoku. Tworzy go piÄ\ntka mĹodych muzykĂłw. Od poczÄ\ntku bez zmian personalnych. Muzyka zespoĹu to energetyczny blues-rock z elementami funku. Atrakcyjny kobiecy wokal dodaje zespoĹowi bardzo wiele, ze strony wizualnej jak i ze strony czysto muzycznej. Grupa znana jest z bardzo energetycznych i ĹźywioĹowych wystÄpĂłw. Jest laureatem wielu przeglÄ\ndĂłw muzycznych takich jak "Zgrzyty 2007", Wiosna Muzyczna, Festiwal Fama i wiele innych. Ma za sobÄ\ntakĹźe wiele koncertĂłw jak i nagranie w studio. NajbliĹźsze plany zespoĹu to udziaĹ w kolejnych przeglÄ\ndach i festiwalach.\nTina KaczyĹska - Ĺpiew\nFilip GĂłrski - gitara\nMateusz KaczyĹski - gitara\nPaweĹ Hanusz - perkusja\nMateusz KaczyĹski - gitara basowa\nc po nazwiskach, zespĂłĹ to poniekÄ\nd reprezentacja klanu KaczyĹskich. I tak jest w istocie. Tina oraz basista Mateusz KaczyĹski to dzieci Jacka KaczyĹskiego a gitarzysta Mateusz to syn Darka KaczyĹskiego (brata Jacka).\nWhitestock Blues Band\nZespĂłĹ tworzyli : Piotr "Lupi" Lubertowicz (gitara, wokal); Krzysztof Murawski (instrumenty klawiszowe); Piotr Chociej (gitara basowa); MirosĹaw Wiechnik (Kasa Chorych; perkusja). Grupa uczestniczyĹa w nagraniu pĹyty Harmonijkowy Atak wydanej w 2004 przez wytwĂłrniÄ Omerta-Art. W roku 2004 wystÄ\npili na maĹej scenie 24 festiwalu Rawa Blues.


Czujka liniowa FD310 | FireTech\n» Czujka liniowa FD310\nCena: 3 838,08 zł 3838.08\nCena netto: 3 120,39 zł\nKod produktu: SSP000245\nUrządzenie FD310 to czujka liniowa o zasięgu 5-120 m z oddzielnym sterownikiem i wyjściami przekaźnikowymi. W skład czujki wchodzi nadajnik, emitujący wąską wiązkę podczerwieni, odbiornik oraz sterownik LCD. Jeżeli wiązka podczerwieni, emitowana przez nadajnik, zostanie przesłonięta przez dym i poziom sygnału odbieranego przez nadajnik spadnie poniżej ustawionego progu, sygnalizowany jest alarm. Nadajnik oraz odbiornik wyposażone są w pokrętła, umożliwiające dokładne ich ustawienie i zestrojenie w zakresie do 10 stopni w każdej płaszczyźnie. W przypadku regulacji w szerszym zakresie, istnieje możliwość zastosowania opcjonalnego uchwytu, który zapewnia regulację do 180 stopni w każdej płaszczyźnie. Konstrukcja czujki FD310 umożliwia prostą i szybką instalację, możliwą do przeprowadzenia przez jedną osobę, dzięki zastosowaniu lasera oraz diod LED. Laser wykorzystywany w procesie strojenia może być aktywowany z poziomu sterownika lub odbiornika. Prosty w obsłudze sterownik, wyposażony w wyświetlacz LCD, umożliwia uruchomienie, testowanie oraz konserwację całego systemu. W trakcie uruchomienia istnieje możliwość zdefiniowania czułości oraz progów alarmowych czujki, jak również czasu opóźnienia, po którym jest sygnalizowany stan alarmu i uszkodzenia.\nnapięcie znamionowe: 12-36 VDC\nwymiary kontrolera: 203 x 124 x 73 mm\nwaga kontrolera: 606 g


Thyme In the Ranch, Rancho Santa Fe - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRancho Santa Fe — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Thyme In the Ranch\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Rancho Santa Fe Atrakcje w pobliżu obiektu Thyme In the Ranch\nWyszukaj Stany Zjednoczone›Kalifornia›Rancho Santa Fe›Rancho Santa Fe Restauracje›Thyme In the Ranch\nNr 1 wśród 1 Desery w lokalizacji Rancho Santa Fe Nr 1 wśród 21 Miejsca, W Których Warto Zjeść w lokalizacji Rancho Santa Fe Certyfikat jakości $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 16905 Avenida De Acacias, Rancho Santa Fe, CA 92091 +1 858-759-0747\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Thyme In the Ranch Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Thyme In the Ranch — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nRancho Santa Fe, Kalifornia Rancho Santa Fe Bistro\nRancho Santa Fe, Kalifornia Market Restaurant & Bar\nDel Mar, Kalifornia Wszystkie restauracje w: Rancho Santa Fe (24)\nByłeś(-aś) w Thyme In the Ranch? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n16905 Avenida De Acacias, Rancho Santa Fe, CA 92091 Lokalizacja:\nOto pytania, które zadawali klienci, wraz z odpowiedziami przedstawicieli i innych klientów obiektu Thyme In the Ranch\n1 pytanie Zadaj pytanie Pytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Thyme In the Ranch.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Thyme In the Ranch Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 11 recenzje(-i) Tennis at Rancho Valencia\n15 recenzje(-i) Ranch Santa Fe Golf Course\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 169 recenzje(-i) Mille Fleurs Incorporated\n84 recenzje(-i) Morada\n47 recenzje(-i) Rancho Santa Fe Bistro


tanie wycieczki - CebulaDeals.info - Okazje, kody rabatowe, promocje, za darmo\nCebulaDeals.info\tPaździernik 18, 2017\tOkazje\nDo czwartku włącznie (19.10.2017) zamawiając groupony z kategorii Travel można skorzystać z kodu rabatowego obniżającego wartość zamówienia o 15% . Maksymalna ...\nCebulaDeals.info\tKwiecień 26, 2017\tOkazje\nChcesz odpocząć i szukasz fajnej i taniej wycieczki? Warto zajrzeć na Groupon i kategorię Travel. Można tam znaleźć dobre ceny na noclegi i wycieczki, a do ...\nGroupon: 15% rabatu na kategorię TRAVEL\nCebulaDeals.info\tMarzec 29, 2017\tOkazje\nDo 30 marca na Groupon można kupić wszystko z kategorii TRAVEL z 15% rabatem. Maksymalna zniżka może wynieść 50 złotych. Aby skorzystać z promocji należy użyć ...


Kliniczność do wyskrobania. - norwid - NEon24.pl\nSPOŁECZEŃSTWO 27.10.2013 08:59 5 komentarzy\nKliniczność do wyskrobania.\nZainspirowany pochlebną wypowiedzią jednego z blogerów postanowiłem wpuścić nieco świeżego powietrza w temat aborcji eugenicznej.\nJestem zdania że decyzja odnośnie zabicia własnego dziecka powinna być wyłącznie sprawą jego rodziców, a w szczególności matki, bowiem to oni będą musieli do końca swoich dni nosić ciężar kalectwa swojego dziecka. Jeśli więc medycyna daje szanse rozpoznania choroby genetycznej morderstwo nienarodzonego dziecka można uzasadnić litością. Mój obrazoburczy jak na osobę wierzącą pogląd tłumaczę w zakończeniu. Nieco enigmatycznie przedstawiam w pierwszej kolejności wykaz chorób genetycznych serwowanych przez filosemicka Wikipedię aby tym sposobem część czytelników umiała siebie odnaleźć. Jest to potrzebne szczególnie judeoidealistom którzy bez mrugnięcia okiem dadzą sobie uciąć przyrodzenie a autorów jakiejkolwiek krytycznej publikacji są skłonni powiesić na pierwszej lepszej gałęzi.\nPrzyczyną zespołu jest mutacja w genie BLM mającym locus na długim ramieniu 15 chromosomu (15q26.1). Mutacja dziedziczona jest w sposób autosomalny recesywny\nNa obraz kliniczny zespołu Blooma składają się:niskorosłość niska masa urodzeniowa wysoki ton głosu charakterystyczne cechy dysmorficzne twarzy: długa, wąska czaszka (dolichocefalia) mikrognacja wydatny nos i uszy zmiany barwnikowe w skórze, teleangiektazje, zwłaszcza po ekspozycji na światło słoneczne, szczególnie na twarzy (zaczerwienienie w kształcie motyla), dłoniach i rękach opóźnienie umysłowe przewlekłe choroby płuc cukrzyca niedobory odpornościowe – nawracające zapalenia płuc i ucha środkowego niepłodność u mężczyzn przedwczesna menopauza u kobiet. zwiększona predyspozycja do nowotworów (20%), ostra białaczka i choroby limfoproliferacyjne dominują w wieku do 25 lat.\nChoroba Canavan (zwyrodnienie gąbczaste układu nerwowego, leukodystrofia gąbczasta, choroba Canavan-van Bogaerta-Bertranda) – uwarunkowana genetycznie, dziedziczona w sposób autosomalnie recesywny, zwyrodnieniowa choroba układu nerwowego z początkiem w okresie prenatalnym. Istotą choroby jest zwyrodnienie istoty białej i szarej mózgu w następstwie niedoboru N-acetyloaspartazy, spowodowanego mutacją w kodującym ten enzym genie ASPA w locus 17pter-p13. Wyróżnia się postacie: wrodzone, dziecięce, młodzieńcze i późne. postać wrodzona i dziecięca – wielkogłowie, zespół wiotkiego dziecka, opóźnienie rozwoju motorycznego i umysłowego, napady padaczkowe. W dalszym etapie dochodzi do niedowładu spastycznego i zespołu opuszkowego co prowadzi do śmierci w ciągu kilku lat. postać młodzieńcza i dorosłych – otępienie, objawy móżdżkowe, zwyrodnienie barwnikowe siatkówki. Obraz choroby jest mniej charakterystyczny.\nWrodzony przerost nadnerczy (zespół nadnerczowo-płciowy, ang. congenital adrenal hyperplasia, CAH) – grupa chorób charakteryzujących się nadmiernym wydzielaniem androgenów nadnerczowych z niedoborem kortyzolu wskutek genetycznie uwarunkowanego braku (lub niedoboru) enzymów szlaku biosyntezy hormonów nadnerczy, przede wszystkim 21-hydroksylazy i 11β-hydroksylazy. Postać klasyczna z utratą soli wiąże się z całkowitym brakiem enzymu, objawia się w okresie noworodkowym, na obraz kliniczny składają się: wymioty biegunki odwodnienie (w niedoborze 21-hydroksylazy) lub przewodnienie (w niedoborze 11-hydroksylazy) hiponatremia hiperkaliemia (w niedoborze 21-hydroksylazy) lub hipokaliemia (w niedoborze 11-hydroksylazy) kwasica metaboliczna Może rozwinąć się wstrząs, prowadzący do zgonu. Obraz kliniczny postaci klasycznej bez utraty soli uwarunkowany jest głównie przez hipokortyzolemię i nadmiar androgenów, najważniejsze objawy to:skłonność do przełomów nadnerczowych hipoglikemia wstrząs. Postać nieklasyczna ma niecharakterystyczny obraz kliniczny i ujawnia się później, mogą wystąpić:przedwczesne dojrzewanie płciowe przyspieszenie wzrastania przedwczesna mineralizacja chrząstek nasadowych u kobiet objawy androgenizacji: hirsutyzm łojotok łysienie skroniowe zaburzenia miesiączkowania. Do odległych następstw choroby należą: niskorosłość objawy jak w zespole policystycznych jajników zespół metaboliczny bezpłodność (40-50% kobiet) guzy nadnerczy (40% pacjentów z postacią klasyczną).\nChoroba Leśniowskiego-Crohna (łac. morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis terminalis, ileitis regionalis, skrót: "ChL-C") – zapalna choroba jelita o niewyjaśnionej etiologii, zaliczana do grupy nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Opisana została po raz pierwszy przez polskiego lekarza Antoniego Leśniowskiego w 1904 roku, dokładniejszego opisu dostarczył Burrill Bernard Crohn ze współpracownikami w 1932 roku. Stąd też znana jest powszechnie w innych krajach jako choroba Crohna. Jest to przewlekły, nieswoisty proces zapalny ściany przewodu pokarmowego. Może dotyczyć każdego jego odcinka, lecz najczęściej lokalizuje się w końcowej części jelita cienkiego oraz początkowej jelita grubego. Z tego względu dawniej określane także jako ileitis terminalis. Główne objawy, mogące wskazywać na chorobę Leśniowskiego-Crohna, dotyczą przewodu pokarmowego: przewlekła biegunka (zwykle bez krwi), czasem nocna. W poważnych przypadkach może istnieć potrzeba oddania ponad 20 stolców na dzień; bóle brzucha (często prawe podbrzusze); niedrożność jelit; guzowaty opór w jamie brzusznej; zmiany okołoodbytniczne (szczelina, przetoka, ropień). Oprócz tego mogą występować gorączka, spadek masy ciała (wyniszczenie), zahamowanie wzrostu (u dzieci), osłabienie i męczliwość. Rzadziej występujące objawy pozajelitowe: skórne – rumień guzowaty (łac. erythema nodosum), piodermia zgorzelinowa, stawowe, oczne – episcleritis lub keratoconjunctivitis, uveitis.\nSchorzenie to najczęściej powoduje zmiany w: układzie oddechowym - nawracające zakażenia, które prowadzą do uszkodzenia płuc i niewydolności oddechowej; przewodzie pokarmowym - przewlekły stan zapalny trzustki, prowadzi do uszkodzenia tego narządu i jego niewydolności, a niekiedy także wtórnej cukrzycy. Przyczyną choroby są mutacje genu, odpowiedzialnego za syntezę błonowego kanału chlorkowego CFTR (cystic fibrosis transmembrane conductance regulator). Gen CFTR umiejscowiony jest na długim ramieniu chromosomu 7. Do stycznia 2009 roku znanych było ponad 1500 mutacji, odpowiedzialnych za chorobę, do września 2011 roku poznano ponad 1600 takich mutacji. Są to najczęściej mutacje punktowe typu missens, albo o charakterze małych insercji, rzadziej mutacje typu nonsens i na złączach intron-ekson. Tylko wyjątkowo są to duże delecje. Najczęstsza mutacja odpowiada za blisko 70% przypadków choroby i oznaczana jest jako ΔF508 (lub F508del); uszkodzenie genu w tym miejscu prawdopodobnie determinuje ciężki przebieg choroby. Mutacja ta polega na delecji trzech nukleotydów, co powoduje usunięcie fenyloalaniny z sekwencji aminokwasowej białka. Tak zmienione białko jest rozpoznawane przez mechanizmy naprawcze komórki i degradowane. Mukowiscydoza objawia się tym, że organizm chorego produkuje nadmiernie lepki śluz, który powoduje zaburzenia we wszystkich narządach posiadających gruczoły śluzowe (m.in. płucach, układzie pokarmowym). Mukowiscydoza jest chorobą ogólnoustrojową, objawiającą się przede wszystkim przewlekłą chorobą oskrzelowo-płucną oraz niewydolnością enzymatyczną trzustki z następowymi zaburzeniami trawienia i wchłaniania.\nRodzinna dysautonomia (zespół Rileya-Daya, ang. familial dysautonomia, FD, Riley-Day syndrome) – uwarunkowana genetycznie choroba należąca do grupy dziedzicznych neuropatii czuciowych i autonomicznych (HSAN), zakwalifikowana jako typ III HSAN. Choroba wiąże się z mutacjami w genie IKBKAP w locus 9q31. Dziedziczenie jest autosomalne recesywne.\nChoroba polega na dysfunkcji czuciowej (osłabione odruchy, odczuwanie bólu i temperatury). Pojawiają się również: refluks żołądkowo-przełykowy, niedociśnienie ortostatyczne i nadmierna potliwość. W miarę postępów choroby poważnym uszkodzeniom ulegają: wzrok, układ trawienia, oddychania i krążenia, prowadząc do śmierci.\nNiedokrwistość Fanconiego(ang. Fanconi anemia) – uwarunkowana genetycznie postać wrodzonej niedokrwistości aplastycznej, przebiegająca z malformacjami kośćca, wadami nerek i serca oraz predyspozycją do nowotworów. Niedokrwistość Fanconiego jest heterogenną genetycznie grupą chorób, do tej pory zidentyfikowano przynajmniej 13 genów, których mutacje mogą ją wywoływać. Typy choroby oznaczane są A, B, C, D1, D2, E, F, G, I, J, L, M i N. Typ B wywołany mutacjami w genie FANCB jest jedyną postacią niedziedziczoną w sposób autosomalny recesywny, a sprzężony z chromosomem X. Klasyczne anomalie rozwojowe w niedokrwistości Fanconiego to: Niski wzrost ; Nieprawidłowy kciuk (brak lub hipoplazja); Mikrocefalia; Przebarwienia skóry; Charakterystyczny wygląd twarzy (szeroka nasada nosa, mikrognacja).\nMogą również występować: Nieprawidłowości kości ramiennej i kości nadgarstka; Dysplazja stawów biodrowych; Wady serca; Niedorozwój gruczołów płciowych; Wady układu moczowego; Zaburzenia układu nerwowego; Upośledzenie umysłowe; Zaburzenia słuchu i wzroku. Jedyną metodą dającą szansę wyleczenia jest przeszczep szpiku.\nChoroba Gauchera (ang. Gaucher disease) – uwarunkowana genetycznie lizosomalna choroba spichrzeniowa o autosomalnym recesywnym sposobie dziedziczenia, spowodowana mutacją w genie GBA kodującym białko enzymu glukocerebrozydazy. Choroba Gauchera spowodowana jest odkładaniem glukozyloceramidu w komórkach. Jest to rzadko występujący dziedziczny brak enzymu (glukocerebrozydazy), co skutkuje odkładaniem się substancji (glukozyloceramidu) w różnych częściach organizmu, takich jak śledziona, wątroba i kości. Prowadzi to do znacznego powiększenia śledziony, objawiającego się w późnym dzieciństwie lub na początku okresu dojrzewania. W zależności od obrazu klinicznego wyróżnia się: typ 1 (nieneuronopatyczny) ponieważ mózg i rdzeń kręgowy (ośrodkowego układu nerwowego) zazwyczaj nie są dotknięte. Cechy tym zakresie stan od łagodnego do ciężkiego i mogą pojawić się w każdej chwili od dzieciństwa do dorosłości. Rodzaje 2 i 3 choroba Gauchera są znane jako neuronopatyczne formy choroby, ponieważ charakteryzują się zmianami w centralnym układzie nerwowym, co wywołuje takie objawy jak: nieprawidłowe ruchy oczu, drgawki, i uszkodzenia mózgu. Typ 2 choroba, forma dziecięca, zazwyczaj powoduje ciężkie zmiany i śmierć w okresie dziecięcym. Typ 3 również wpływa na układ nerwowy, ale ma tendencję do wolniejszego postępu niż typ 2.\nHemofilie(łac. haemophilia, z gr. αἷμα = "krew" + φιλíα = "kochać") – grupa trzech uwarunkowanych genetycznie skaz krwotocznych, których objawy wynikają z niedoborów czynników krzepnięcia: VIII (hemofilia A), IX (hemofilia B) lub XI (hemofilia C). Hemofilia typu A i B głównie dotyczy mężczyzn, typ C - zarówno kobiet i mężczyzn. Hemofilia C (OMIM+264900) – mutacja w locus 4q35, niedobór XI czynnika krzepnięcia krwi (czynnika Rosenthala). Objawy - Krwawienia wewnętrzne: krwawienia podskórne (tzw. siniaki), krwawienia do stawów szczególnie kolanowych, skokowych i łokciowych, krwawienia do mięśni np mięśnia biodrowo-lędźwiowego, łydki, krwiomocz. Krwawienia zewnętrzne (rzadziej): krwawienia z błony śluzowej jamy ustnej i nosa. Krwawienia które mogą zagrażać życiu: krwawienie pozaotrzewnowe, krwawienie do ośrodkowego układu nerwowego, krwawienie w okolicach szyi.\nChoroba Niemanna-Picka (ang. Niemann-Pick disease) – heterogenna pod względem etiologicznym i klinicznym lizosomalna choroba spichrzeniowa. . Typ A - występujący najczęściej, zostaje zdiagnozowany w okresie niemowlęcym. Charakterystycznymi objawami są: żółtaczka, powiększona wątroba, poważne uszkodzenie mózgu.\nTypy C i D - choroby mogą objawić się we wczesnym wieku albo rozwinąć się w wieku dojrzewania lub w wieku dorosłym. Chorzy mają tylko umiarkowane powiększenie śledziony i wątroby, ale uszkodzenie mózgu może być obszerne i powodować niezdolność do spoglądania Powrót i w dół, trudności w chodzeniu i przełykaniu oraz postępującą utratę wzroku i słuchu. Typy C i D są określane poprzez wadę, która przeszkadza w prawidłowym transporcie cholesterolu między komórkami mózgu.\nChoroba Taya-Sachsa (gangliozydoza GM2) – genetycznie uwarunkowana choroba z grupy chorób spichrzeniowych, polegająca na gromadzeniu się substancji tłuszczowej – gangliozydu GM2 w komórkach nerwowych mózgu. U podłoża choroby leży zmniejszenie aktywności lub braku syntezy enzymu beta-heksozaminidazy A, który bierze udział w przemianach gangliozydów. W następstwie defektu dochodzi do ich spichrzania w lizosomach m.in. neuronów. Dzieci dotknięte chorobą początkowo rozwijają się normalnie, później postępuje upośledzenie wzroku, słuchu i motoryki. Dochodzi również do pogłębiającego się niedorozwoju umysłowego. Do zgonu dochodzi zwykle w 3 lub 4 roku życia.\nChoroba von Gierkego (glikogenoza typu Ia, ang. glycogen storage disease Ia, von Gierke disease, GSD Ia) – najczęstsza z glikogenoz. Jest stosunkowo rzadką chorobą genetyczną, dziedziczoną w sposób autosomalny recesywny. Polega na braku glukozo-6-fosfatazy, enzymu niezbędnego w procesie glukoneogenezy. Wśród objawów klinicznych dominuje hepatomegalia, hipoglikemia oraz kwasica mleczanowa.\nMięsak Kaposiego(łac. sarcoma Kaposi) – nowotwór związany z zakażeniem wirusem opryszczki (ludzki typ wirusa opryszczki 8 – HHV-8). Klinicznie charakteryzuje się występowaniem licznych drobnych guzków, czerwonawej lub fioletowej barwy, na skórze odsiebnych części kończyn, o tendencji do rozprzestrzeniania się i powiększania.\nPopulację Żydów aszkenazyjskich charakteryzuje częstsze niż w innych grupach etnicznych występowanie wymienionych powyżej chorób uwarunkowanych genetycznie. Część tych chorób jest dziedziczona autosomalnie recesywnie i ich występowanie w tej grupie etnicznej tłumaczone jest kulturową regułą endogamii. Pozornie większa liczba chorób w populacji Aszkenazyjczyków wydaje się wynikać z dokładniejszego przebadania tej grupy etnicznej przez genetyków, w porównaniu z innymi równie homogennymi populacjami.\n(etym. gr. endon - "wewnątrz", gameo - "zawieram małżeństwo") - kulturowa reguła nakazująca jednostce zawieranie małżeństw (dobieranie sobie partnera) wewnątrz własnej grupy, w celu zabezpieczenia jej przed utratą członków, wzmocnienia izolacji i utrzymania odrębności. Endogamia występuje zazwyczaj w społeczeństwach uwarstwionych, służy względom prestiżowym i utrwala zróżnicowanie etniczne (kastowość). Endogamia w małej grupie prowadzi do związków między bliskimi krewnymi biologicznymi. Występuje zarówno w społecznościach matrylinearnych i patrylinearnych. Dobór takiego małżeństwa odbywa się często na zasadzie przeznaczenia sobie z góry pewnych osób lub na zasadzie pierwszeństwa. Do tych ostatnich należy np. lewirat i sororat.\nJako przykłady endogamii można podać: rodziny królewskie, rodziny arystokratyczne i szlacheckie, ortodoksyjnych Żydów, dźati hinduistyczne.\nPogonowski o temperaturowej determinacji płci typowej dla gadów, reptilian.\nNa wypadek takiego nieszczęścia, rodzice nie-urodzonego jeszcze dziecka, domagają się prawa do legalnego przeprowadzenia zabiegu przerwania ciąży. Mimo tego, że niewielka część Żydów znajduje się w tej sytuacji, sprawa przerywania ciąży została dołączona do wywrotowego arsenału żydowskiego razem z niby obroną praw homoseksualistów, kobiet, etc. Bardziej radykalną bronią żydowską jest legalny w Izraelu handel żywym towarem, pornografia i handel syntetycznymi narkotykami, których przemysł izraelski produkuje najwięcej na świecie. //www.pogonowski.com/display_pl.php?textid=1019\nDie Glocke i Reptilianie\nWidziałem 2 lat temu w niemieckiej publicznej TV film dokumentalny „Die Glocke”. Próbowałem znaleźć go w internecie, bez powodzenia, jednak znalazłem składankę dotyczącą tematu.\nO ile projekt antygrawitacyjnego statku powietrznego nie jest tematem opracowania o tyle jest idealnym przykładem konspiracji i dezinformacji społeczeństwa. Kinematografia amerykańska wytworzyła cały dział filmowy SF który specjalizował się w ośmieszaniu osób świadczących o UFO. Kosmici byli centralnym punktem szyderstwa które stawało się udziałem świadków Rosvell czy Strefy 51. Robiono z nich wariatów, wysyłano do psychiatryka bo przecież UFO to fantastyka. Jak się jednak okazało po dziesięcioleciach nic z fantastyką UFO wspólnego nie ma. Tak nazistowskie Niemcy jak i syjonistyczne USA pracowały nad napędem antygrawitacyjnym. Aby jednak naoczni świadkowie akrobacji powietrznych tych statków byli neutralizowani stosowano starą metodę ośmieszania, sprowadzono ich wypowiedzi do niedorzeczności.\nPodobną metodę stosuje się wobec genetycznego problemu aszkenazim. W tym celu David Icke buduje wizję ludzi-gadów z odległej galaktyki którzy rządzą ziemią. Jego filmy, artykuły zamiatają do kosza wszystkie inne możliwe próby publikacji rzeczowych dokumentów. Problem gadziej choroby jednak istnieje, a powiedzenie „ty gadzie!” odnoszący się do ludzi bez skrupułów moralnych staje się przysłowiowy. Oto fragment fantastycznej, dezinformacyjnej sztuki artystycznej:\nReptilianie – kosmiczni najeźdźcy (prawda_xl_xpl)\nNa tyle inteligentne, aby stworzyć i użytkować bardzo zaawansowane statki Kosmiczne, które podróżują po wszystkich galaktykach. Poziom zaawansowania Reptoidow pozwala na tworzenie innych istot, wyraźnie w celu służenia im (Reptoidom). Wiec te wytworzone istoty maja swój statek kosmiczny, zbudowany również przez Reptoidow. Te wytworzone istoty, zwane są „greys” (szaraki). //prawdaxlxpl.wordpress.com/2011/07/03/reptilianie-%E2%80%93-kosmiczni-najezdzcy/\nBadając różnego rodzaju fantastyczne opowieści warto czasem znaleźć analogie z rzeczywistością. Odkryjemy tym samym że unoszące się nad ziemią pojazdy Gwiezdnych Wojen to nie bajka na resorach a gadzia choroba jak najbardziej istnieje i zdecydowanie może być problemem brytyjskiej rodziny królewskiej. Łatwiej nam będzie zrozumieć dlaczego przedstawiana jako reptilianka Angelina Jolie musi poddać się operacji piersi i jakie są tego konsekwencje. To wszystko zakrywa nimbem fantazji rzecz cywilizacyjną która dotyka nas wszystkich – ABORCJĘ. Tłumaczy jednak dlaczego pani Appelbaum poślubiła Radosława Sikorskiego i dlaczego Windsorowie dobierają sibie partnerów z niższych klas społecznych. Antropocentryzm niesie za sobą koszty, które jawią się jak biblijne przekleństwo „Zemsta należy do Boga”\nPozostaje jednak uzasadnienie jakie winien jestem zaprezentować na zakończenie. Aborcja eugeniczna to cena za grzech przeciw Bogu, za antropocentryzm, za wywyższanie rasy ponad innych ludzi. Wszyscy bowiem ludzie zostali stworzeni na boże podobieństwo, dlatego ci którzy w innych widzą podludzi skazani są na cierpienie i szaleństwo. Nie odbiera to jednak żydom prawa do ochrony przez przekleństwem praojca Noego obejmującym potomków Chama. Kim są mężczyźni zawierający geny trzech braci .. to już historia na inną opowieść.\nczytaj więcej SPOŁECZEŃSTWO Karzeł Reakcji13.10.201214\nSIŁA w RÓŻNORODNOŚCI ...\nSama idea mieszania genów pokazuje, że w naturze najlepiej sprawdza się MIESZANIE genów, a ni hodowla wsobna.\nDlatego wszystkie koncepcje rasowe (np. Hitlera) są po prostu GŁUPIE i NAIWNE ...\nCi, którzy myślą, że da się zachować jakąś rasę już przegrali ...\nŻydzi mają więcej problemów, niż tylko ta jedna choroba i będzie się to pogłębiać w miarę zwiększania tej "hodowli wsobnej".\nAle może być też tak, że rozpłyną się za 200 lat w oceanie genów tak, jak inne "rasy" ...\nZa 500-1000 lat nie będzie już śladu po obecnych różnicach rasowych. Ludzie się przemieszczają, mieszają ...\nPoza tym - inżynieria genetyczna może spowodować, że Murzyni będą mieli dziecko-białą blondyneczkę z niebieskimi oczkami ...\nA może nie ? A może ludzie w ogóle oleją rozmnażanie i zajmą się wyłącznie rozrywką i przyjemnością ?\nUltima Thule 27.10.2013 10:08:43\n-------------------- z litości\n-pierwszy raz czytam u zajadłego anty aborcjonisty -słowo LITOŚĆ\nninanonimowa 27.10.2013 10:23:18\n@Ultima Thule 10:08:43\nco do pomysłu hitlera to skromnie napisałeś, tam potrzebne mocniejsze słowa niz "idiotyczne, głupie"\nmatrix- leży rozczłonkowany na sceny od kilku miesięcy, kilkadziesiąt biblijnych cytatów, odniesień do mitologi, układów znaczeniowych z gnostycyzmu i protestantyzmu. Wreszcie odwołanie do obecnej sytuacji Wachowskich. Nie mam siły to poskładać do kupy, ale prawda - cała zabawa w eugenikę odwołuje się do sztucznego łona matrixa.\nnorwid 27.10.2013 10:26:26\ne tam szukasz jaszczurów na Orionie, a tutaj na miejscu swój, własny ...na własnej krwii wychodowany...Jaszczur z Sopotu...:) pozdrawiam niepoprawnie\ntrybeus 27.10.2013 10:29:15\nJeżeli wszystko miałoby się rozmyć więc i ulec ujednoliceniu to brak różnorodności spowoduje genetyczną katastrofę związaną z treścią tego wpisu. Dlatego kretynów globalistów trzeba szybko odsyłać do ich ulubionego boga i walczyć o przetrwanie, zachowanie jak największej liczby wyraźnych(!) grup etnicznych. Niestety substytutem dla uzasadnionej normalności mogą być laboratoria i wspomniany matrix. Stawiam że to nie przetrwa i kiedyś jakaś resztka ludzkości będzie próbowała przekazać geny trwającym w naturze zwierzętom...\nmirakles 27.10.2013 11:37:24


Bezprzewodowa karta sieciowa typu PCMCIA - ASUS WL-107G - Asus | Elektronika | Sieci | merlin.pl\nBezprzewodowa karta sieciowa typu PCMCIA - ASUS WL-107G\nKarta WL-107g to konstrukcja zbudowana zgodnie z najnowszymi tendencjami. Posiada wsparcie dla najpopularniejszych obecnie standardów WLAN: IEEE802.11b i IEEE802.11g, co pozwala ich równoczesną pracę. Co więcej, karta ta umożliwia stworzenie programowego punktu dostępu (AP) przy użyciu Twojego laptopa. Bezprzewodową kartę sieciową WL-107g firmy ASUS zaprojektowano tak, aby dać użytkownikowi jak najwięcej opcji i narzędzi potrzebnych do łatwego zarządzania siecią WLAN oraz do zapewnienia jej najwyższego poziomu bezpieczeństwa (m.in. WDS i NAT).\nSzybki i łatwy transfer danych (54MB/s dzięki IEEE 802.11g), kompatybilność z urządzeniami IEEE 802.11b\nNajwyższa czułość odbiornika połączona z największym zasięgiem w swojej klasie\nASUS WL-107g pozwala na uzyskanie wyższego poziomu wydajności od konkurentów w codziennej pracy - w środowisku pełnym zakłóceń wytwarzanych przez kuchenki mikrofalowe, urządzenia Bluetooth czy inne bezprzewodowe sieci lokalne.\nNiski stopień wykorzystania CPU pozostawia więcej mocy na inne zadania\nObsługa 64/128-bitowego klucza WEP\nPraca z wykorzystaniem funkcji zabezpieczeń WPA wbudowanych w system operacyjny Windows XP SP1.\nŁatwa instalacja i późniejsze zarządzanie\nPełna integracja z systemem Microsoft Windows XP bez potrzeby konfiguracji sieci przy użyciu zaawansowanych narzędzi oraz prosty interfejs użytkownika\nŁatwość codziennej pracy dzięki sterownikom dla Windows XP, Windows 2000, Windows ME, Windows 98 SE oraz Linux Redhat (wersja 7.1 i następne)\nFunkcja automatycznej zmiany profilu pracy zapewniająca bezproblemowe przełączanie się pomiędzy sieciami bezprzewodowymi w domu, biurze lub kafejce.\nMożliwość stworzenia programowego punktu dostępu (AP) z obsługą NAT i WDS.\n- Wsparcie dla funkcji NAT (Network address translation): Dzielenie połączenia internetowego\n- Stwórz bezprzewodowy punkt dostępu przy użyciu Twojego notebooka i karty ASUS WL-107g, a następnie udostępnij połączenie internetowe innym. Obsługa funkcji NAT sprawia, że programowy punkt dostępu (AP) w połączeniu z WL-107g daje możliwość dzielenia jednego adresu IP pomiędzy wiele komputerów.\n- Wsparcie dla WDS (Wireless Distribution System)\n- Wsparcie dla bezprzewodowego systemu dystrybucji sprawia, że ASUS WL-107g potrafi działać jako most (bridge) tak, aby powiększyć pokrycie obszaru sieciami bezprzewodowymi.\n- Spore zmniejszenie kosztów\n- ASUS WL-107g nie zamienia Twojego laptopa jedynie w klienta sieci bezprzewodowych ? dzięki tej karcie możesz sam stworzyć bezprzewodowy punkt dostępu (AP). Umożliwi Ci to uzyskanie dostępu do Internetu z dowolnego komputera w Twojej domowej sieci bez potrzeby ponoszenia kosztów na zakup sprzętowego punktu dostępu lub większej ilości adresów IP od dostawcy usług internetowych.\n- Eliminuje obecnie działający AP oraz plątaninę kabli i przewodów.\nFunkcje programowego AP dostępne są jedynie w systemie Windows XP.\nFunkcje WDS: Karta WL-107g jest kompatybilna z innymi bezprzewodowymi produktami firmy ASUS: WL-330, WL-330g, WL-500b, WL-500g.\nInterfejs 32-bitowy interfejs Cardbus, typ II, napięcie tylko 3.3V\nStandard sieciowy IEEE 802.11g, zgodny z urządzeniami IEEE 802.11b


Lato. Jedno z najgorętszych w historii. Zwykła na pozór rodzina, mieszkająca w zwykłym na pozór domu z ogrodem: matka, ojciec i czwórka rodzeństwa: Julia, Jack, Sue i Tom. Dlaczego tylko pozornie wszystko jest normalne, zwyczajne, nieodbiegające od normy? Rodzina ta żyje w skrajnej izolacji. Stworzyła swój wyalienowany świat zamknięty na kilkuset metrach kwadratowych, do którego właściwie nikt nie ma dostępu. Już ten fakt powinien w czytelniku spowodować zapalenie się czerwonej lampki ostrzegawczej. Marker somatyczny powinien dać o sobie znać - coś tu jest nie tak, tylko co? Dlaczego ta pozornie normalna rodzina jest de facto rodziną dysfunkcyjną i jakie będą tego konsekwencje?\nCała historia zaczyna się niewinnie. Uwaga czytelnika zostaje skutecznie uśpiona. Do czasu śmierci jednego z rodziców. Od tej pory fabuła zmienia się diametralnie. Nie poprzez nagłe zwroty akcji, lecz poprzez jakościową zmianę w życiu głównych bohaterów. To, co się stało, powoduje, że każde z dzieci musi sobie odpowiedzieć na szereg pytań natury egzystencjalnej. Każde z nich musi stanąć w prawdzie przed samym sobą i nie tylko - musi rozliczyć się z odpowiedzialności za młodsze rodzeństwo.\nJest parno, duszno, brakuje tchu i powietrza. Atmosfera się zagęszcza. Czytając „Betonowy ogród" nie sposób nie uniknąć wrażeniu, że również nam, czytelnikom, za chwilę potrzebna będzie dodatkowa dawka tlenu. Książka niesamowicie wciąga sugestywnością. Wchodzimy w nią tak głęboko, że wydaje się, iż w pewnym momencie jesteśmy tam, wśród głównych bohaterów, widzimy ich, słyszymy, ale oni nie są w stanie zobaczyć i usłyszeć nas. Jesteśmy niewidzialnym duchem, upiorem z przeszłości, sumieniem, znakiem zapytania. Słuchamy, patrzymy. Być może automatycznie oceniamy. Jednak przede wszystkim chcemy poznać motywy działania, znaleźć odpowiedź na nurtujące pytanie: dlaczego? Dlaczego doszło do tego, do czego doszło? Czy betonowy ogród zniknie kiedykolwiek z ich pamięci? Jest to raczej mało prawdopodobne. Nawet, jeśli zniknie w otchłani nieświadomości, to przyjdzie taki dzień, w którym niezadane pytania, wyparte fakty ujrzą światło dzienne.\nKsiążka ta być może niektórym czytelnikom wyda się na tyle wyabstrahowana z realnych, życiowych problemów, spraw typowych, którymi żyją na ogół nastolatkowie. Można dojść do takich wniosków, niesłusznych moim zdaniem, jeśli skupimy się podczas lektury na makabrycznych faktach. Można jednak starać się zajrzeć również do ludzkiej psychiki poprzez pryzmat odrażających zdarzeń - kim jestem, kim byłbym, gdyby nie stało się to, co się stało? Czy potrafię odpowiedzieć na pytanie, kim jestem? Czy byłbym kimś innym, gdyby nie spotkały mnie pewnego rodzaju zdarzenia z przeszłości? Kim jestem ja jako ja, co tworzy kwintesencję mnie - moja przeszłość, teraźniejszość, przyszłość? Odziedziczone cechy czy kontekst sytuacyjny? Czy wiem, kim jestem i czy kiedykolwiek będę znał odpowiedź na to pytanie?\nPoruszająca, głęboka. Zmuszająca do refleksji. Pozostawiająca z głową pełną pytań. Niedająca jasnych odpowiedzi.


Prezent dla klienta firmowego na Gwiazdkę - Forum budowlane, budowa domu, koszty budowy domu, ile kosztuje budowa domu\nJesteś na: Forum Budowlane BUDOWA DOMU Prawo budowlane Prezent dla klienta firmowego na Gwiazdkę\nPrezent dla klienta firmowego na Gwiazdkę\nautor: martan » 30 lis 2018, 8:55\nJakie macie pomysły na prezenty dla klientów w firmie na Święta Bożego Narodzenia? szukam czegos sprawdzonego oraz bezpiecznego.\nRe: Prezent dla klienta firmowego na Gwiazdkę\nautor: tetate » 30 lis 2018, 11:17\nTo co podarujesz zależy od relacji. Jesli jest to bliska relacja, warto jest zastanowić się nad czymś personalnym. Jeśli jednak chcesz pozostać w bezpiecznej sferze, polecam kosze z upominkami\nBez względu na to komu dajemy prezent zawsze musimy pamiętać także o formie wręczania upominku. Odpowiednie przygotowanie do formalnej części pokazuje bowiem, jaki mamy stosunek do danej osoby i często jest ważniejsze niż sam upominek. Istotne jest także opakowanie prezentu, które powinno być eleganckie i stylowe.\nautor: famrosa » 09 maja 2019, 14:45\nŚwiąteczne prezenty dla klientów z pewnością nie powinny być banalne. Skoro co roku wszystkie firmy wysyłają podobne paczki, to pytanie, gdzie i jakie eleganckie zestawy prezentowe dla firm kupić, tak by przykuwały uwagę?\nRejestracja: 09 maja 2019, 16:31\nautor: Tyranus » 09 maja 2019, 16:38\nNajlepiej kupić kosz prezentowy.