Te dwie nazwy niewiele różniące się, dla niektórych niezauważalnie, dotyczą napojów alkoholowych rozpowszechnionych w całym świecie i o rosnącej popularności w Polsce. Odnoszą się do wytrawnych wódek zbożowych różniących się miejscem produkcji, w pewnym stopniu użytym surowcem, sposobem produkcji i w efekcie smakiem oraz zapachem.\nWhisky to narodowy napój Szkotów. Nazwa ta nie jest zastrzeżona dla alkoholi produkowanych w Szkocji. Podobne produkty z innych krajów noszą na ogół nazwę Whiskey. Tak określane są destylaty zbożowe produkowane w Irlandii i Stanach Zjednoczonych.\nNajwiększą renomą cieszy się szkocka whisky- to napój o starej tradycji, sięgającej końca XV wieku. Już wtedy miejscowi górale pędzili na własny użytek malt (słodową) whisky. Słód uzyskiwano mocząc w wodzie ziarno jęczmienia, które po rozłożeniu w cienkiej warstwie kiełkowało. Następnie suszono je w gorącym dymie pieców opalanych torfem, do którego dodawano wrzos dla wzbogacenia smaku. „Malt whisky” charakteryzuje się dużym ekstraktem oraz wyrazistym dymnym smakiem i zapachem. Oznaczenie „single malt whisky” wskazuje, że trunek pochodzi z konkretnej gorzelni, gdzie jest produkowany, starzony i mieszany.\nNajsłynniejsze whisky słodowe wytwarzane są w pasie nadrzecznym Glenlivet, nad rzekami Livet i Spey oraz na wyspie Islay.\nW 1830 roku zaczęto produkować whisky z mieszanki różnych zbóż z dodatkiem jęczmiennego słodu, zwaną grain whisky. Dzięki staranniejszej destylacji uzyskano whisky o mniejszej zawartości fuzli i delikatniejszym smaku.\nW 1860 roku w destylarni Andrew User w Edynburgu, czynnej do dziś, wpadli na pomysł by mieszać wspomniane wyżej dwa typy whisky- „malt” i „grain”. Uzyskano „blended whisky” o pośrednich walorach smakowych i zapachowych, która znalazła uznanie w całym świecie.\nW Anglii do tego czasu pito głównie whiskey irlandzką oraz wina i koniaki sprowadzane z Francji. Około 1870 roku nastąpiło załamanie produkcji win i koniaków spowodowane wyginięciem winnic, w których masowo pojawił się przywleczony z Ameryki szkodnik- filoksera. W związku z tym wzrosło zainteresowanie szkocką whisky.\nProdukowane obecnie, popularne „blended scotch whisky” są kompozycjami 25-30 różnych „malt whisky” (łącznie 30 do 50% składu) oraz 4-5 „gain whisky” (łacznie 50-70% składu) starzonych wcześniej w beczkach dębowych. Po rozcieńczeniu doskonałej jakości wodą, whisky przetrzymywana jest w beczkach dębowych jeszcze przez około pół roku. Oznaczenie ilości lat na etykiecie 8,10, 18, 20, lub 30 mówi, że najmłodszy destylat użyty do mieszanki liczy wskazaną ilość lat. W przypadku whisky na eksport, każdy składnik użyty do mieszanki nie może leżakować krócej niż 4 lata. W Szkocji pije się whisky już po 3 latach starzenia. Dojrzewanie w beczkach dębowych powoduje, że destylaty zmieniają barwę na złocisto brązowy kolor, nabierają łagodnego, miękkiego smaku i dymnego zapachu.\nScotch whisky z wyróżnikiem „de lux” ma wydłużony czas starzenia i więcej „malt” w mieszance oraz delikatniejszy, bardziej szlachetny smak i zapach.\nMieszanie whisky, podobnie jak mieszanie wina bazowego na szampana, jest sztuką, którą uprawiają nieliczni, utalentowani, doświadczeni mistrzowie, oczywiście wysoko opłacani. To od nich zależy utrzymanie ciągle tego samego stylu whisky z danej wytwórni, do którego przyzwyczaili się już konsumenci.\nW Polsce największą popularnością cieszy się Whisky Johnnie Walker- zwana Jasiem Wędrowniczkiem od znajdującej się na etykiecie, charakterystycznej postaci energicznie kroczącego mężczyzny z cylindrem na głowie i laseczką w dłoni. Twórcą tej whisky jest John Alexander Walker, syn rolnika z hrabstwa Ayrshire, który z rodzinnej ziemi przeniósł się do niewielkiego miasteczka Kilmarnoc w Szkocji i w 1820 roku ( data ta widnieje na etykietach whisky) otworzył sklepik z podstawowymi produktami, w tym whisky. W 1850 roku pojawia się blended whisky sprzedawana jako: „Walker’s Kilmarnoc Whisky”. Dzięki bliskości Glasgow, whisky Alexandra Walker’sa trafi ła drogą morską na rynki wszystkich kontynentów pod nazwą „Johnnie Walker’s Old Highland Whisky”. Podstawą wszystkich odmian Johnnie Walker niezmiennie pozostaje malt whisky z destylarni Cardhu, która jest w posiadaniu fi rmy od 1893 roku. Receptura, jak zwykle, jest pilnie strzeżoną tajemnicą. Jednak wiadomo, że w skład poszczególnych odmian używa się między innymi malty:\n-Talisker- whisky o której mówi się, że ma wulkaniczny charakter,\n-Oban- łagodna o wyraźnie torfowym aromacie,\n-Lagavulin- określana jako arystokratyczna whisky z Islay, łagodna, niezwykle długo pozostaje na podniebieniu,\n-Cragganmore- początkowo dość ostry smak rozwija się w obszerną paletę aromatycznych niuansów długo pozostających w ustach,\n-Dalwhinnie- delikatna i łagodna whisky o owocowym aromacie z delikatnymi nutami miodu,\n-Glenkinchie- subtelna, złożona, o aksamitnym smaku i aromacie kwiatowym z niuansem dymu torfowego.\nWielość czynników wpływających na charakter whisky, jej walory zapachowe i smakowe, powoduje, że jest to napój zaskakujący swą różnorodnością, bogactwem doznań, mający swych pasjonatów na całym świecie. Koneserzy uważają, że stopniem złożoności wrażeń whisky dorównuje wielu koniakom i winom. Niektóre rodzaje whisky zawdzięczają pewne nuty smakowe i zapachowe właśnie winom, a dokładniej beczkom, w których najpierw dojrzewały wina. Beczki takie są używane przez producentów whisky do jej dojrzewania. Wykorzystuje się beczki między innymi po Sherry, Porto.\nWhisky, szczególnie wysokiej klasy powinno się pić z wodą. Dodatek wody tłumi palące działanie alkoholu i pomaga odczuć całe bogactwo trunku. Zwykle rozcieńcza się pół na pół z wodą dobrej jakości.\nWhisky to także świetny produkt do tworzenia napojów mieszanych z dodatkiem lodu, cytryny, wermutu.\nWięcej informacji o winach i innych napojach alkoholowych, o ich roli w gastronomii można uzyskać w trakcie szkoleń na Targach Gastro Hotel prowadzonych przez Centrum Szkolenia Sommelierów i Kadr Hotelarsko- Gastronomicznych we Wrocławiu.


Wyprawa Baruntse 7129 m.n.p.m. | Backpackers Club\nGŁÓWNA Nowości / Nowy program – Ekspedycja Nepal Szczyt Baruntse 7129 mnpm\nNowy program – Ekspedycja Nepal Szczyt Baruntse 7129 mnpm\nPonownie nowy rok przynosi nam nie tylko nowości na najbliższe nadchodzące miesiące, ale już myślimy perspektywicznie o kolejnych latach. I tak chcąc wyznaczać sobie ambitne cele tym razem za taki cel obraliśmy ekspedycję na jeden z siedmiotysięczników w Nepalu – szczyt Baruntse 7129 mnpm !\nKażdy z nas słyszał o Everescie i Makalu słynnych ośmitysięcznikach, ale czy słyszeliście o pasmach górskich pomiędzy nimi, szczytami znajdującymi się w ich bliskim sąsiedztwie. Dolina Hinku oraz Hongu ciągle mało zeksplorowane stoją przed nami otworem.\nWcześniej zbadamy tereny doliny rzeki Arun oraz Parku Narodowego Barun wraz z Bazą Makalu oraz słynnymi lodowymi przełęczami East Col, Sherpani Col. Makalu będzie nam towarzyszyło jak wielki brat ciągle podczas naszej wspinaczki na Baruntse 7129 mnpm!\nTutaj mamy okazję przygotować się do coraz to ambitniejszych, wyższych gór. Baruntse może być bardzo dobrym prologiem do przygód z najwyższymi szczytami Himalajów!\nZapraszam do lektury programu oraz bogatego opisu całej ekspedycji!\nLink do Programu – Ekspedycja Baruntse 7129 mnpm\nLINK do galerii wyprawy – Ekspedycja Baruntse 7129 mpnm\nGALIERA – BARUNTSE\nW razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt : info@backpackersclub.pl


BLIŻEJ CIEBIE BLIŻEJ SIEBIE\n"BLIŻEJ CIEBIE BLIŻEJ SIEBIE”\nRefleksja z sesji warsztatowo-rekolekcyjnej o komunikacji budującej relacje\n„Bliżej ciebie bliżej siebie”\nJastrzębia Góra, 7 – 12. 09. 2021\n„To wymaga odwagi”\nAby być mocnym potrzeba siły, delikatność wymaga odwagi.\nAby zwyciężać potrzeba siły, poddanie się wymaga odwagi.\nAby być pewnym potrzeba siły, wątpienie wymaga odwagi.\nAby się dopasować potrzeba siły, wyróżnienie się wymaga odwagi.\nAby towarzyszyć w bólu przyjaciela potrzeba siły, bycie z własnym bólem wymaga odwagi.\nAby znosić nadużycia potrzeba siły, by się im przeciwstawić potrzeba odwagi.\nAby znosić samotność potrzeba siły, by oprzeć się na kimś potrzeba odwagi.\nAby kochać potrzeba siły, by być kochanym potrzeba odwagi.\nAby przeżyć potrzeba siły, aby żyć potrzeba odwagi.\nPraca na sesji opierała się na podstawie NVC – Nonviolent Communication.\nPorozumienie bez przemocy, NVC, zaprasza do świata, w którym wszyscy są ważni i równi, wtedy w sposób naturalny rodzi się wdzięczność. Świadomość potrzeb motywuje do działania, a własne otwarcie otwiera bardziej na otworzenie się drugiej osoby. Ważne jest, aby mieć świadomość siebie, stale tak reagować w komunikacji, by to służyło relacji.\nĆwiczenia praktyczne, warsztatowe, dotyczyły rozpoznawania naszych potrzeb i odpowiedzi na pytania: Za czym tęsknię, co jest dla mnie ważne, czego potrzebuję, co czuję, o co chcę prosić, jak reaguje moje ciało i czy ta reakcja jest dla mnie przyjemna lub nieprzyjemna. I jak się zachowam, gdy ktoś odmówi mojej prośbie.\nW warsztatach uczestniczyło 12 osób, z różnych miejsc, w różnym wieku.\nCzęść rekolekcyjna dotyczyła refleksji: jakiej prawdy poprzez zaproponowane medytacje, dowiaduję się o sobie, co chciałabym zmienić w mojej łączności z Panem Bogiem i z otoczeniem.\nKwintesencją tych warsztatów rekolekcyjnych było, aby wejść w siebie i rozważyć jaką mam komunikację z Panem Bogiem, drugim człowiekiem i z sobą. Zwrócono nam uwagę na uczucia, emocje, potrzeby i ich realizację. Odbywało się to podczas ćwiczeń zorganizowanych w małych grupach, co dawało większy pogląd, rozszerzało, ubogacało nasze poznawanie tematu. Uczyliśmy się praktycznie jedni od drugich.\nPorozumienie bez przemocy to temat przyszłościowy, chcemy dalej go zgłębiać i praktykować w naszych rodzinach i otoczeniu.\nDorota Kujawa, Białostocka WŻCh „Arka”\nW warsztatach uczestniczyło 12 osób. Ludzie z różnych miejsc, w różnym wieku. Praca była ciekawa. Kasia Banc, prowadząca, to młoda, energiczna i bardzo dobrze przygotowana osoba. Inżynier z zawodu, a z wykształcenia również psycholog. Grupie towarzyszył też o. Ryszard Friedrich SJ, była to więc, mogę śmiało powiedzieć, sesja psycho-fizyczno-duchowa. Warsztaty odbywały się w dwóch turach: przed i po południu Codziennie była Msza Święta, a wieczorem adoracja Najświętszego Sakramentu.\nPogoda cudownie nam dopisała, więc w wolnym czasie korzystałam z plaży i morza. Ostatni punkt dnia to wprowadzenie do modlitwy, którą można było odprawić w dowolnym czasie. O. Ryszard nadzwyczaj trafnie dobierał fragmenty z Pisma Św. pasujące do tematu warsztatów w danym dniu, brał też udział w ćwiczeniach.\nPorozumienie bez przemocy to temat przyszłościowy, chcę dalej go zgłębiać i praktykować w swojej rodzinie i otoczeniu.\nZ naszej wspólnoty „Arka” byłyśmy we czwórkę, i mam nadzieję, że jeszcze znowu pojedziemy kiedyś razem na jakieś rekolekcje.\nHalina Kosińska, Białostocka WŻCh „Arka”\nZofia Korus, Białostocka WŻCh „Arka”\nMiałam osobiście trochę inne oczekiwania, pragnęłam ciszy, bardziej doświadczenia rekolekcji. Ale jestem wdzięczna za ten czas, za to co tam mogłam poznać i żałuję, że w mojej młodości nie miałam takich możliwości, aby bardziej poznać sposoby rozwiązywania konfliktów w relacjach. Cieszę się, że byłyśmy razem, prawie cała „Arka”, to było bardzo korzystne, pomagałyśmy sobie wzajemnie i jeszcze bardziej zżyłyśmy się ze sobą. Każda z nas jest inna, a nie było żadnych zgrzytów czy fochów.\nKrystyna Skwarko, Białostocka WŻCh „Arka”


JuRund Szczytno - Szczytno\nJuRund Szczytno - Wiadomości i artykuły\nGórska Zamieć kontra Jurund\nDwuosobowa ekipa Jurunda Szczytno postanowiła w zeszły weekend rzucić wyzwanie Skrzycznemu - najwyższemu szczytowi Beskidu Śląskiego. Wszystko za sprawą słynnego górskiego ultramaratonu: 24-godzinnej Zamieci. Jaki efekt?\nBiegowi muszkieterzy. Góry im niestraszne!\nRafał Kot, Bartosz Kojro i Michał Piotrowski mają pełne prawo po 20-23 lipca zwać się biegowymi muszkieterami. Reprezentanci klubu Jurund Szczytno wzięli udział w Dolnośląskim Festiwalu Biegów Górskich, czyli jednej z najbardziej wymagających imprez biegowych w naszym kraju.\nJurund w cieniu Babiej Góry\nRozrasta się ekipa naszych górskich biegaczy długodystansowych! Podczas tegorocznej odsłony cyklu Regatta Ultramaraton Babia Góra, 8-osobowa reprezentacja Szczytna ruszyła 10 czerwca trudnodostępnymi, beskidzkimi szlakami, by przełamywać swoje kolejne bariery.\nZeszła niedziela, choć niektórzy kojarzą ją z błogim lenistwem, okazała się niezwykle pracowita dla biegaczy z naszego regionu. W chwili, gdy reprezentanci szczycieńskiego klubu JuRund Szczytno mierzyli się z Biegiem Pamięci Żołnierzy Wyklętych w Mrągowie, Rafał Kot rywalizował w niezwykle wymagającym Zimowym Ultra Janosiku.\nMęcząco, mokro, zimno i... z uśmiechem\nPonad 50 przeszkód zainstalowanych na 12-kilometrowej trasie nie powstrzymało 343 zawodników przed ukończeniem Zimowego Runmageddonu "Classic". 18 lutego w Ełku z tym niecodziennym wyzwaniem borykała się m.in. 7-osobowa reprezentacja Szczytna... i nie zawiodła!


List dziecka z mutyzmem wybiórczym do nauczycieli - Mutyzm Wybiórczy\nList dziecka z mutyzmem wybiórczym do nauczycieli\nAgnieszka, mama J (10 MW), postanowiła wspólnie z córką napisać list do nauczycieli. Zależało im na tym, aby nauczyciele mieli okazję poznać istotę mutyzmu wybiórczego z perspektywy dziecka. Aby zrozumieli, że zachowanie dziewczynki wynika z lęku przed mówieniem, a nie z uporu czy chęci manipulacji.\nDziś J ma już 12 lat. Dzięki determinacji jej mamy oraz wdrożeniu odpowiednich strategii w szkole, J każdego dnia skutecznie pokonuje mutyzm wybiórczy.\nJak wiecie mam na imię J i mam 10 lat. Lubię chodzić do szkoły i całkiem dobrze się uczę, lubię czytać książki, bawić się z koleżankami i grać w rożne gry na komputerze. Uwielbiam jeździć na rowerze i na rolkach, rysować, malować i projektować.\nKiedy byłam mała, zaczęłam się bać mówić. Nie wiem co się dzieje, ale nie potrafię wydobyć z siebie ani jednego słowa, mimo tego że chcę…. Im bardziej chcę, tym bardziej jest mi trudno i nie dam rady (to coś blokuje mi gardło). Wiem, że mam mutyzm wybiórczy, czyli takie zaburzenie lękowe, które czasami odbiera ludziom głos. Kiedyś nie wiedziałam dlaczego tak jest. Czasami próbowano mnie zmusić lub przekupić, ale to powodowało, że było mi jeszcze trudniej się odezwać. Najbardziej wtedy, kiedy bardzo chcę coś powiedzieć.\nW szkole najtrudniej, ponieważ tam mówienie jest bardzo ważne. Dodatkowo w moim przypadku, kiedy nie mówiłam tyle lat… to mam ogromne obawy, że jak zacznę… kiedyś mówić… to wszyscy zwrócą na mnie uwagę i powiedzą: “J! Ty gadasz! Ty umiesz mówić!”. Przecież to jasne, że gadam! I bardzo bym chciała, aby kiedy już się odezwę, gdy będę już mówić – pokonam lęk… aby każdy skupił się na tym, co powiedziałam, a nie na tym, że mówię.\nBardzo nie lubię, kiedy inne dzieci mówią o mnie: „Proszę Pani, bo ona nie mówi”, jest mi bardzo przykro wtedy. Za każdym razem, gdy chcę coś powiedzieć, odzywa się niepokój, znany mi od lat i zaciska mi gardło. Kiedy dowiedziałam się, że dużo dzieci ma ten sam problem co ja, jest mi łatwiej, że nie jestem sama z lękiem. Jak każdy lęk, ten też trudno jest mi przełamać. Kiedyś w szkole nie rozmawiałam nawet z mamą, teraz jest mi łatwiej. Rozmawiam już z mamą wiedząc, że Pani jest za drzwiami i mnie słyszy. Trochę się boję, ale bardzo chcę to przezwyciężyć, dlatego potrzebuję Waszej Pomocy.\nDROGI NAUCZYCIELU! Jesteś ważną Osobą w moim życiu. To dzięki Tobie poznaje świat. Proszę Cię, pomóż mi pokonać mutyzm wybiórczy. Wierzę, że wspólnie nam się uda! Potrzebuję więcej czasu i Waszego wsparcia. Pragnę, abyście traktowali mnie tak samo, jak każdą inną uczennice i byście rozmawiali ze mną. Jeśli nie odezwę się od razu, nie zrażajcie się, „Ja po prostu potrzebuję więcej czasu, stopniowo zacznę sobie radzić coraz lepiej”.\nnie strasz mnie, że jak nie powiem, to spotka mnie kara\nnie przekupuj, bo to powoduje, że jest mi jeszcze trudniej się odezwać\nnie skupiaj na mnie swojego wzroku\nnie patrz mi głęboko w oczy, bo mogę się tego bać.\nPomóż mi brać udział w aktywnościach poprzez robienie czegoś, a nie mówienie (mogę rozdawać kartki, pokazywać coś lub pisać na tablicy). Pozostawienie mnie samej sobie jest równie niebezpieczne, jak presja na mówienie.\nProszę informuj mnie o zmianach, jeśli tylko możesz. Jeśli uda mi się coś powiedzieć, zareaguj naturalnie. Nie okazuj swojej ekscytacji, to może mnie zawstydzić.\nDZIĘKUJĘ , że mnie wysłuchaliście i próbujecie zrozumieć.\nLiczę na Waszą pomoc i wierzę, że pokonam swój lęk.\nAgnieszka i J (10 mw)


przepis na zupę gulaszową | jejkuchnia.pl\npotraw. Warto zatem podczas doprawiania jedzenia papryką zdjąć je na chwilę z ognia. Oprócz tego należy pamiętać, że spożywanie ... Sycąca, pikantna, rozgrzewająca, smaczna – to przymioty, jakie można przypisać zupie idealnie nadającej się na chłodne wieczory. Wymienione cechy znamienne są również dla tradycyjnego dania kuchni węgierskiej – zupy gulaszowej. Ta smakowita potrawa jest ...\n(...) od obrania ziemniaków i pokrojenia ich w grube plastry. Krok 2 Pora na inne warzywa. Zetrzyj seler i marchewkę na tarce o dużych oczkach. Krok 3 Wszystkie warzywa wrzuć do bulionu i gotuj tak długo, aż ziemniaki będą miękkie. Krok 4 Kartoflanka już prawie gotowa, ale brakuje najważniejszego – boczku. Pokrój go w plasterki i przysmaż na łyżce ... czytaj więcej Gulasz węgierski\nWłaściwie każda kuchnia w większym lub mniejszym stopniu absorbuje różnorodne wpływy. Najczęściej są to efekty wymian kulturowej czy też handlowej państw sąsiednich, jednakże wskazać można mnóstwo odstępstw od tej reguły. Nośnikiem wielu tradycyjnych ... tradycji kulinarnych tworzonych na bazie innych kuchni. Najbardziej reprezentatywnym przykładem może być tutaj kuchnia amerykańska ... czytaj więcej Kurczak w sosie pomidorowym\nZ jakimi produktami kojarzy ci się nadejście lata? Obok truskawek, czereśni czy młodych ziemniaków bez wątpienia wskazać tu trzeba pomidory. Nie tylko świetnie wyglądają, zachwycając raz soczystą czerwienią, innym natomiast razem kuszącą zielenią, lecz ... sięgamy po produkty zawierające w sobie pomidory, okaże się, że robimy to znacznie częściej, niż by się to na pierwszy rzut oka ... czytaj więcej Forszmak - jak go zrobić z kurczaka?\nJeśli tam gdzie mieszkasz właśnie pada deszcz, a temperatura nie przekracza 1


homme - Blogi.pl\nsty 03 2004 nowe mieszkanie\ni kupił mieszkanie... sam go urządził. podziwiam go za to, że duzo rzeczy potrafi robić. jestem z niego dumny, a równocześnie czuję się tak mały obok niego. nie mogłem sie zaangazowac w mieszkaniu, nie mialem pieniedzy. zabral mnie na zakupy by wybrac kafelki, panele itp... co prawda zawsze juz wiedzial co kupic, wiem doskonale o tym wiec wypowiadam sie tylko i wylacznie w kwestii koloru. Zrobilem blad, nie docenilem tego wszystkiego co robil. Bardziej przejmowalem sie jego gniewy, jego przykre slowa skierowane do mnie, typu: "rusz dupą i wez to czy tam to", albo :"rusz głową!", " slepy jesteś", "chyba łbie z ch*jem sie pozamieniales" ..... Tak, to przykre slowa.. ale "taki typ tak ma"\nOd kwietnia 2003 roku wprowadzilem sie do jego mieszkania. Bylo na poczatku bardzo dobrze. Czesciowo przyzwyczailem sie do jego ... wyzwisk (jesli mozna tak nazwac). Zawsze byl czlowiekiem dominujacym i powinienem sie podporzadkowac.\nDuzo sie zmienil....\nJest obojetny. Nic mu juz nie obchodzi. Zawsze twierdzi: "taki juz jestem".\nJak mowil, najbardziej mu nie odpowiada moj brak odpowiedzialnosc, np. Rano jak wychodzimy do pracy, czasem mowi mi ze trzeba w ta czy tamta kurke sie ubrac. Jesli nie slucham, traktuje to jako bunt przeciwko niemu. Mowil, ze jesli sie zachoruje to go zarazi, a to brak odpowiedzialnosc.. Do licha, czy moge ubrac sie zebym czul sie wygodnie?\nMa jeszcze inne przyklady, ktore powtarza za kazdym razem kiedy sie klocimy.\nI ostatnio twiedzilismy: DOSC!\nOn mnie nie znosi. Ja jego. Szanuje go, nawet boje sie jego. Ale nie moge funkcjonowac kiedy on dominuje we wszystkim. Kiedy z nim rozmawiam, musze uwazac na kazde slowo, bo moze bedzie interpretowal tak jabym mial jakis podteks, choc ja wogole nie mam.\nMieszkamy razem, ale zyjemy obok siebie...\nZaczal sie nowy rozdzial naszego zycia..\nsty 03 2004 znam swoje błędy\nChyba największym moimi błędami w tych okresach były niesolidność w sprzątaniu i to, że nie zawsze robiłem tak jak Mariusz kazał. Szczerze, załuję że stało się tak jak się stało. Szkoda, że nie pamiętam więcej szczegołów "problemów" z tego okresu. Pamietam tylko tyle, że Mariusz zaczął wyzywać, obrazać, a ja byłem zbyt dumny, czasem zachowałem się jak kretyn. Jednak była jedna rzecz, która trzymała nas razem: po każdej kłótni potrafiliśmy sobie wybaczyć. Wystarczy jedno jego słowo, wystarczy zeby przytulał i powiedział: nie kłóćmy się już... wszystkie cięzary spadły ze mnie. Tak, potrafilismy wybaczyc. Teraz już nie. Teraz jeśli się kłocimy, a ja wyciągnę dłoń po zgodę, przytulam się, przepraszam, Mariuszowi to jest obojętne...\nW okresie kiedy mieszkałem w akademiku, a on na Ursusie spotykalismy sie jakis raz na tydzien. Mieszkalem w pokoju z dosc trudnym wspollokatorem. Sluchal hard rock, i tak glosno, ze nie potrafie niczego sie uczyc. Rozmawialem z nim, pozyczylem mu sluchawki, ale to tylko na kilka dni. Bylem bezsilny, a nie chcialem wywoloac konflik. Wybralem ustepstwo.\nPewnego razu Mariusz byl u mnie, akurat wtedy moj wspollokator sluchal gosno muzyki. Nie da sie rozmawiac w pokoju, wiec proponowalem bysmy wyszli na zewnatrz. Mariusz stwierdzil, ze nie traktuje go powaznie, ze dla mnie ten wspollokator jest wazniejszy, ze powienienem wyrzucic te glosniki przez okno.... Przekonalem mu, ze nie chcialbym tak postapic, nie chcialem konfliktu i prosilem zeby szanowal moj wybor. Stwierdzil, ze to jest kretysnki sposob postepowania i odwrocil sie...\nCoraz bardziej czulem, ze Mariusz jest osoba,która ma niezwykle mocny ale zarazem uparty charakter. Nie łatwo mi rozumieć i zaakceptować inny sposób myślenia czy postepowania...\nPo kilku miesiacach Mariusz postanowil kupic mieszkanie....\nsty 03 2004 my last chance to have a normal life...\nPo roku zamieszkania na Muranowie, ja musiałem wyjechać na 2 miesiące za granicą. Postanowiliśmy się wyprowadzić z mieszkania na Muranowie. Przed moim wyjazdem, upewnił się zebym spakował wszystkie swoje rzeczy w kartonach i wywiozł gdzieś do znajomych na ten okres. Jak powiedział, są to moje rzeczy i będę musiał sam się zając. OK. Mariusz jeszcze mieszkał jakiś czas sam w tym mieszkaniu i potem wyprowadził się do naszego kolegi - geja, który okazał się strasznym plotkarzem...\nPodczas mojego pobytu za granicą, piseliśmy do siebie dość regularnie. Narzekał, że facet u którego mieszka to drań. NIenawidził go. W listach opisał mi jak tego faceta nie lubił. Nic dziwnego gdyby nie to, że jakos do dziś utrzymał z tym facetem dość dobry kontakt. Ale to wcale nie ma dla mnie zadnego znaczenia..\nPo 2 miesiacach wróciłem do Polski. Znalezlismy mieszkanie na Bemowie. Znow zamieszkalismy razem... I tu tez byly lepsze i gorsze dni. Chodzi prawie zawsze o to samo: nie mozemy sie dogadac. Mariusz jest chyba typem, ktory zawsze ma swoje zdanie i za nic nie chce sluchac opinii innych. A ja jestem takim typem, ktory nie potrafi po prostu olewac i sie nie przejmowac. To byl krotki, kilkumiesieczny okres, ktory sie zakoczyl klotnia, w ktorej caly kubek z herbata nalal na mnie, po tym powiedzial, zebym sprzatal sciane bo moze byc po tym jakis plama.\nMieslismy sie rozstac, ale jakos dalismy sobie szanse na kolejna probe. Ja sie wyprowadzilem z powrotem do akademika, on sobie znalazl pokoj na Ursusie. Zaczal sie okres seperacji....\nsty 03 2004 Najszczęśliwsze dni w moim życiu...\nWbrew pozorom u tej "alkoholiczki" spędzałem najszczęsliwsze dni w swoim życiu. Mariusz okazał się ukochanym, wspaniałym facetem. Pamiętam jak wróciłem do domu wieczorem z pracy (on jeszcze wtedy nie pracował), czekał na mnie już z obiadem. Pewnego dnia napisał w moim dzienniku: "Moja @, kocham Cię. Zaraz będziesz w domu, więc ja idę Ci kupić chicken" (tu chodziło o kurczak pieczony;). Byliśmy totalnie zakochani. Byłem w siódmym niebie...\nAle to nie trwało długo. Nasza pani domu miała kłopotu finansowego. Musiała sie przeprowadzić z mieszkania 4 pokojowego na mieszkanie 2 pokojowe. Ponieważ była sama, "wzięła" nas ze sobą. Dzień przeprowadzki, zrobiliśmy swoje, postanowiliśmy iść do Centrum na spacer, by nie przeszkadzać właścicielce w dalszej przeprowadzce. Trochę pochodziliśmy po centrum. Zmęczyłem się (przecież musiałem nosić tyle rzeczy po schodach na 4 pietro).\nMariusz: Może jeszcze pojdziemy do domu Centrum?\nJa: Wiesz, strasznie nogi mnie bolą...\nMariusz: ani słowa... odwrócił się i odszedł, zostawiając mnie zaszokowanego. nie wiedziałem, że ta moja szczera wypowiedź mogła Go tak denerowować.. jeszcze pamiętam.. to było przed kinem Atlantic.\nByło mi strasznie przykro. Posiedziałem troche w Centrum, poznym popoludniem pojechałem do pokoju. Tam już czekał na mnie On, z różą i przeprosinami. Przyjąłem przeprosiny i od razu mu wybaczyłem.\nNie wiedziałem, że to była ostatnia róża jaką dostałem od Niego... Nie, była jeszcze jedna... ale ta już z okazji moich urodzin.\nHomme | Blogi


Sykes, Sam - "Dziesięć Żelaznych Strzał" - katedra.nast.pl\nTytuł oryginału: Ten Arrows of Iron\nPo pierwszej części trylogii „Śmierć imperiów” zatytułowanej „Siedem czarnych mieczy” do Sama Sykesa przylgnęło marketingowe porównanie do Joe Abercrombiego. Jest ono trochę krzywdzące. Sam Sykes, mimo bardzo dobrego otwarcia we wspomnianej pierwszej części, jednak idzie własną drogą. Porównanie do Abercrombiego jest nieco na wyrost, choć nie jest także bezpodstawne, wszak pojawiają się i tu, i tu podobne motywy fantastyczne. W „Siedmiu czarnych mieczach” poznajemy główną bohaterkę, która podąża ścieżką zemsty. Punkt wyjścia jest zatem podobny do tego z powieści „Zemsta najlepiej smakuje na zimno” Abercrombiego. Ale nie jest on na tyle oryginalny, aby uzasadniał takie porównania. Motyw zdrady i zemsty, którą napędza, jest bardzo popularny w literaturze i filmie (czy serialach), i nie wymyślił go Abercrombie.\nSal Kakofonia, bohaterka trylogii Sykesa szuka zatem zemsty, a autor umieszcza te poszukiwania w ciekawym settingu fantasy. Sal jest „wciśnięta” między rywalizację dwóch przeciwstawnych sił – Cesarstwa i Rewolucji, do tego w scenerii przypominającej Dziki Zachód z westernową konwencją. Kiedyś Sal służyła jednej z nich, ale po zdradzie, której stała się ofiarą, jej działaniami kieruje niepowstrzymana chęć zemsty. Wszystko to zostało interesująco przedstawione w pierwszej części. I w zasadzie nie można mieć wątpliwości po jej lekturze, że cała trylogia będzie podporządkowana jednemu celowi: zabić wszystkich zdrajców, bez względu na cenę. Zastanawiałem się w związku z tym, czy Sykesowi starczy pomysłów, aby kontynuować ten wątek przez dwie kolejne części. Które, co należy podkreślić, do „szczupłych” nie należą. „Dziesięć żelaznych strzał” liczy 719 stron.\nCzytając opis okładkowy a potem powieść, obawiałem się, że trylogia może rozpaść się na serię mniej lub bardziej wiodących do celu questów, w trakcie których cała fabuła wytraci impet. Bo ile można się przygotowywać, szukać, planować, zabijać i za każdym razem utrzymać uwagę czytelnika. Zwłaszcza że lista wrogów do zabicia jest dosyć długa, dłuższa niż w „Zemście...” Abercrombiego. W drugiej części Sal otrzymuje propozycję, która może przyspieszyć realizację jej celu. Jednak, i nie jest to spoiler, propozycja ta ma drugie dno i może doprowadzić do katastrofalnych skutków. Choć nie wydaje się, na pierwszy rzut oka, jakaś nadzwyczajnie groźna. Ot, trzeba komuś coś ukraść. Dobry początek na intrygę typu heist. Zatem żeby nie było nudno, siłą rzeczy musi tam być drugie dno, ukryte motywy i nieprzewidywalne skutki. Można tego typu dzieła liczyć na kopy, głównie w filmie (ostatnio netfliksowa „Armia złodziei” będąca prequelem do „Armii umarłych” Zacka Snydera, także zaliczanego do gatunku heist movie). Ale i w literaturze fantastycznej jest to motyw bardzo popularny (np. Scott Lynch, częściowo wspomniany wcześniej Abercrombie czy Leigh Bardugo). Zatem Sam Sykes w dalszym ciągu używa popularnych motywów i – jak mi się wydaje – ma świadomość tego, że gra klockami, których układanie prezentuje skończoną liczbę rozwiązań. Zatem wiedział, że musi ubarwić tę opowieść i te motywy w sposób, który jego fabułę wyróżni.\nNie jestem pewien, czy mu się to udało. Ale efekt jest bardzo zadowalający, choć może być też okazją do sporu. Ze względu na to, że Sykes nasycił tę powieść sporą dawką brutalności. Począwszy od języka po zachowanie zarówno Sal, jak i reszty postaci, które spotyka na własnej drodze. O ile ktoś miał po pierwszej części wątpliwości, czy Sal jest postacią pozytywną, to chyba w drugiej części Sam Sykes go z tych wątpliwości wyzwoli. To z pewnością nie jest bohaterka, którą można określić mianem dobrej kumpeli. Oczywiście, jest lojalna dla sojuszników i niektórych „przyjaciół”, ale lepiej jej w drogę nie wchodzić, kiedy ma się przeciwstawne cele. Trup ściele się gęsto i czasami bezrefleksyjnie, jakby cel uświęcał środki. Na szczęście, dla czytelników, nie są to postaci anonimowe, ponieważ autor zaludnia powieść ciekawymi charakterami, które w różnych rolach stają na drodze Sal i jej magicznej broni (Kakofonii, gdyby ktoś zapomniał). Do tego w tej powieści chyba dzieje się więcej niż w części pierwszej. Może również za sprawą Sal, która sprawia momentami wrażenie, jakby celowo chciała pakować się w kłopoty, których można uniknąć, jakby nią powodował jakiś gen autodestrukcji. A Sykes chyba wyszedł z założenia, że im barwniej, tym lepiej. Chciałbym trochę pospoilerować, ale jak w przypadku innych dzieł opartych na motywie heistu, operowanie ogólnikami nie ma sensu, a wgłębianie się w fabułę może popsuć przyjemność czytania. Bo to jednak fantasy mocno rozrywkowa. Nie jestem pewien, czy kiedyś do niej wrócę, ale bawiłem się przednio.\nJednak zastanawiam się, czy rzeczywiście tyle mroku było niezbędne dla osiągnięcia pożądanego efektu. Wydaje mi się, że Sykes trochę przesadził i z przemocą, z tarapatami, w które wpada Sal, czy w poczernianiu jej duszy kolejnymi dawkami przemocy. Zapewne miało to cel – konsekwencja w rozwoju postaci była pożądana. Z części pierwszej wiemy, co jest paliwem Sal. Ale „wypalanie się” tego fabularnego paliwa nie może być bez skutków i może niepotrzebnie się czepiam tego, że Sykes obrazowo pokazuje to, do czego prowadzi bezkompromisowa żądza zemsty. Tylko czy takiej postaci można kibicować? Utożsamić się z nią? To antybohaterka, której ścieżka staje się w tym momencie przewidywalna. Co nie jest zarzutem. Bo Sal stanie się potworem, któremu nie sposób współczuć. Może w finale autor rzuca trochę dwuznaczności, podkreśla dramat wykreowanej postaci, pewną jednokierunkowość jej drogi i brak możliwości odwrotu. Być może w trzeciej części znajdzie jakiś sposób, aby ją zawrócić. Jednak wydaje mi się na tym etapie, że konsekwencja byłaby pożądana do samego końca i oferowanie nieoczywistych, pozbawionych tandety happy endu rozwiązań mimo wszystko zagrałoby lepiej. Tylko czy czytelnicy przełkną taką dawkę mroku... Ja z pewnością.\nSykes nadal dobrze pisze i gdybym miał wróżyć, to przewiduję mu świetlaną przyszłość w literaturze fantastycznej. Nie znam jego wcześniejszej twórczości, ale ta trylogia jest naprawdę niezła i fabularnie, i w sposobie pisania. Można narzekać na sporą dawkę przemocy i cynizmu (polecam choćby początek rozdziału piętnastego, str. 215), czy przedramatyzowania; ale na tle cukierkowej, ugrzecznionej fantasy wydawanej w Polsce, to mocny atut pozytywnie wyróżniający twórczość Sykesa. To nie są książki dla młodzieży karmionej powtarzalnymi questami, romansami i motywami. To smolista fantasy, której chyba happy end nie grozi.\nDodano: 2021-12-31 10:58:50\nYans - 16:57 09-01-2022\nDzięki za recenzję! Sięgnąłem po 1 tom i jest naprawdę dobrze. W końcu fantasy (?!) napisana trochę inaczej, bez zbytniej ogłady i naprawdę "z jajami" ;)


Dark-Beauty-Doll: Zawieszam Bloga\nAutor: Dark B. o 10:27\nelianka 14 maja 2012 11:05\nTak czasem w życiu blogowym bywa. Zajmij się sobą, odpocznij, poukładaj i wracaj jak najszybciej!\nMagalita 14 maja 2012 11:51\nOdpocznij, zrób sobie przerwę a za jakiś czas wszystko wróci na swoje miejsce - to normalny stan blogowicza ;)\nStary_Zgred 14 maja 2012 12:39\nTylko go, boże broń, nie kasuj. Jak znajdziesz chęci i entuzjazm, to wrócisz. Będziemy czekać!\nGałagutek 14 maja 2012 13:07\nPodpisuję się pod resztą!\nOdpoczniesz, słoneczko przywróci chęci i wrócisz do nas!!\nImago 14 maja 2012 13:34\nOdpoczywaj i wracaj z pełnią sił i chęci :)\nTrzymam za ciebie kciuki i wysyłam pozytywne myśli :)\nMagdalena 14 maja 2012 17:03\nOj u mnie jest podobnie... :(\nTrzymam kciuki za powrót! :)\nMarta 14 maja 2012 20:54\nHello from Spain: sometimes it is good to take a break to return in the future. I'll wait. Keep in touch\nKate 14 maja 2012 20:55\nTak jest, z początku ekscytacja a potem przesyt :) Trzeba to przebrnąć i potem jest znacznie łatwiej :) Życzę jak najszybszej poprawy humoru, nabrania sił i rychłego powrotu do Nas :) Buziaki! :)\nViolla Nask 14 maja 2012 23:53\noj, a co to za wpis - coś mi się zdaje, że nie tylko o bloga chodzi - a to już gorzej :( jak będziesz miała więcej takich szarych myśli to chętnie wspomogę - dopiero co wyszłam z tego cienia ;) - i jak widać chowam się w innym - tym razem jest to cień lalek ...oj, oby nie przysłonił mi słońca...ale się rozfilozofowałam...przepraszam ;) w każdym razie jeśli tradycyjne "trzymaj się" nie wystarczy - nie mam inne sprawdzone pomysły na tradycyjnego doła ....\nM.S 15 maja 2012 13:16\nu mnie podobnie :/ szkoda :( odpoczywaj i wracaj szybko !\nJ.P. 15 maja 2012 16:21\n:(. SZkoda... Wróć jak najszybciej ;(. Będę tęsknił za Twoimi kreacjami, zdjęciami i domkami...\nMam prośbę odnośnie maszyny - jeśli w czymś mogę pomóc - napisz do mnie maila - w moim profilu jest podany adres ;)\nSam jej widok powoduje, że się chce szyć, ale warto wiedzieć i przygotować się na wszystko, niz mieć potem niespodzianki ;)))


barbie księżniczka na dobranoc miękka - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 4 z 4 znalezionych dla zapytania barbie księżniczka na dobranoc miękka w 4 sklepach\nTa przytulanka jest w całości mięciutka - od tiary aż do stóp - i sprawia, że zasypianie będzie magicznym momentem....\nWięcej o Barbie Księżniczka na dobranoc miękka\nTa przytulanka jest w całości mięciutka - od tiary aż do stóp - i sprawia, że zasypianie będzie magicznym momentem.\nBarbie księżniczka na dobranoc - miękka lalka Śnij razem z Księżniczką na Dobranoc. Ta przytulanka jest w całości mięciutka - od... Pełen opis produktu 'Barbie księżniczka na dobranoc - miękka lalka' »\nBarbie księżniczka na dobranoc - miękka lalka Śnij razem z Księżniczką na Dobranoc. Ta przytulanka jest w całości mięciutka - od tiary aż do stóp - i sprawia, że zasypianie będzie magicznym momentem. Księżniczka będzie wierną towarzyszką zabaw przez całą dobę - i w dzień, i w nocy. Wiek: od 3 lat\nWięcej o Barbie księżniczka na dobranoc - miękka lalka\nbarbie księżniczka na dobranoc - ofert: 6


Cottonina w Świeradowie Zdroju - wymarzone miejsce\nŚwieradów-Zdrój zlokalizowany w Górach Izerskich jest jedną z najpiękniejszych miast na Dolnym Śląsku. Wypoczynkowy i gościnny klimat zdrojowej miejscowości ściąga do siebie nie tylko amatorów górskich wycieczek, ale także (a nawet bardziej) ludzi pragnących odłączyć się od biegu codziennego życia.\nWytrawni kuracjusze zdają sobie sprawę, jak duże znaczenie dla wypoczynku ma zarezerwowanie odpowiedniego miejsca noclegowego. Nie wszystkie hotele w Świeradowie Zdrój mogą zadowolić jakością swoich usług. Z tego powodu warto poświęcić więcej czasu i wyłonić ofertę dostosowaną do swoich oczekiwań.\nJedną z najlepszych ofert w uzdrowisku dysponuje hotel Cottonina. Ten XIX-wieczny budynek znajdujący się przy ulicy Sanatoryjnej 7 należał w przeszłości do fabryki bawełny. Dzisiaj wraz z innym budynkiem tworzy doskonały kompleks noclegowy wyposażony między innymi w komfortowe SPA , rewelacyjną restauracje, czy też klub muzyczny. Całość ma na celu troszczyć się o odpoczynek ciała, a także ducha. Cottonina oddaje do dyspozycji klientów 18 pierwszorzędnie urządzonych pokoi w pięknej Willi Fabrykanta, w tym 3 pokoje najwyższej klasy, a także prawie 40 pokoi znajdujących się w nowo postawionym hotelu Mineral SPA .\nCottonina to hotel w Świeradowie Zdrój usytuowany w sąsiedztwie najważniejszych atrakcji miasta. Niedaleko znajduje się Dom Zdrojowy i Hala Spacerowa.\nZabierając się za przeglądanie pakietów, które świadczą hotele Świeradów Zdrój warto zacząć od zaznajomienia się z pakietami wypoczynkowymi hotelu Cottonina.\nAnonim 10.08.2021 16:38\nPrzepiękne miejsce. Z pewnością odwiedzę jeszcze nie raz, polecam każdemu.\nAnonim 10.08.2021 16:39\nChyba najpiękniejszy kompleks noclegowy, w jakim miałem okazję spędzić urlop. Na pewno wrócę tu w przyszłym roku.


MOHA Multifunkcyjna 31 cm 3w1 - pokrywka stalowa | Garneczki.pl\nMOHA Multifunkcyjna 31 cm 3w1 - pokrywka stalowa\nKod producenta mo-82093 | EAN 7611264820933\n#pokrywki 30 cm\nOsłona na patelnię multifunkcyjna z oferty marki Moha wykonana została z metalu pokrytego aluminium oraz poliamidu z włóknami szklanymi. Służy do nakrycia patelni podczas smażenia - zabezpiecza to kuchnię przed zabrudzeniami z uporczywego, trudnego do usunięcia tłuszczu. Dodatkowo pokrywka umożliwia grillowanie i smażenie dając możliwość swobodnej kontroli potrawy na każdym etapie jej przygotowywania. Nowoczesna pokrywka sprawdzi się podczas różnych prac w kuchni, idealnie pasować będzie do różnych naczyń - małych i dużych patelni, woków, rondli i garnków, o max. średnicy naczynia do 30 cm.\nDlaczego warto zaopatrzyć swoją kuchnię w pokrywkę metalową MOHA Multifunkcyjna 31 cm 3w1?\nStalowy korpus pokrywki jest wyjątkowo trwały oraz odporny na wysokie temperatury pokryty został powłoką aluminiową jest stosunkowo lekki i wygodny w przenoszeniu.\nGórna część pokrywki w kolorze czarnym wykonana została z najwyższej jakości poliamidu z włóknami szklanymi.\nUchwyt pokrywki nie nagrzewa się dzięki czemu można go chwycić gołą dłonią bez obawy o poparzenie.\nOdpowiednio wyprofilowany uchwyt jest poręczny i pewnie leży nawet w mokrej dłoni.\nPokrywka może być myta w zmywarce co dodatkowo wpływa na komfort jej użytkowania.\nUniwersalne zastosowanie pokrywki, można jej używać na małych i dużych patelniach, wokach, rondlach i garnkach, o max. średnicy naczynia do 30 cm.\nPokrywkę można używać również w piekarnikach do max temperatury 220 stopni Celsjusza.\nPokrywka wykonana z najwyższej jakości materiałów jest trwała oraz wytrzymała na uszkodzenia mechaniczne.\nPokrywka pełni 3 funkcje: grill i smażenie, kontrola stopnia przygotowania dania, pełna pokrywa.\nElegancki desing pokrywki MOHA Multifunkcyjna 3w1\nPokrywka prezentuje się bardzo elegancko i gustownie. Połączenie czarnego materiału górnej części ze stalowym korpusem pokrytym warstwą aluminium daje doskonały efekt. Oryginalny wygląd w połączeniu z najwyższej jakości materiałami sprawia, że pokrywka staje się ulubiona do codziennego użytku. Dzięki swojemu wyszukanemu designowi oraz wielofunkcyjności pokrywka świetnie nadaje się na prezent na różne okazje.\nPokrywka Multifunkcyjna 3w1 MOHA idealna do codziennego użytku\nBardzo trwała pokrywka idealnie sprawdza się podczas pracy w kuchni i przyrządzaniu różnych potraw. Wielofunkcyjna pokrywka 3w1 marki MOHA umożliwia grillowanie i smażenie, kontrolę stopnia przygotowania dania oraz może stanowić pełną pokrywkę. Naczynie jest stosunkowo lekkie, dzięki czemu bardzo komfortowo pracuje się nim w kuchni. Osłona składa się z dwóch części: dolna, większa wykonana jest z metalu pokrytego aluminium; górna, czarna - z poliamidu z włóknami szklanymi. Całość jest odporna na wysokie temperatury, tłuszcz i parę wodną.\nJak działa Pokrywka Multifunkcyjna 3w1 MOHA?\nKażda z części pokrywki ma otwory w kształcie klinów, przesuwając górną część pokrywy można regulować stopień rozchylenia otworów. Minimalne pozwoli wydobywać się parze, co zapobiegnie przerwaniu smażenia, z kolei całkowite zamknięcie zamienia osłonę w typową pokrywkę. Przesunięcie górnej części do końca spowoduje całkowite otwarcie otworów i możliwość sprawdzenia stopnia przygotowania dania. O tym w jakiej pozycji jest pokrywka informują ikony umieszczone na aluminiowej części pokrywki. Osłonę można również stosować w piekarniku do max. temperatury 220 stopni Celsjusza. Produkt pasuje do małych i dużych patelni, woków, rondli i garnków, o max. średnicy naczynia do 30 cm.\nErgonomiczny uchwyt pokrywki\nPokrywka posiada specjalnie wyprofilowany uchwyt, dzięki któremu przenoszenie jej i podnoszenie nie sprawia najmniejszych kłopotów. Uchwyt wykonany z poliamidu z włóknami szklanymi nie nagrzewa się podczas gotowania i smażenia, możemy zatem podnosić oraz przenosić gorącą pokrywkę bez używania rękawic kuchennych.\nUniwersalna pokrywka do użycia na kuchenkach i w piekarniku\nStalowa pokrywka z warstwą aluminium oraz poliamidowym wykończeniem z włóknami szklanymi jest niezwykle praktyczna i z pewnością sprawdzi się do przyrządzania różnych posiłków. Dzięki połączeniu aluminiowego korpusu z górną częścią z tworzywa sztucznego naczynie może być użytkowane na wszystkich typach kuchenek. Jego budowa umożliwia także użytkowanie w piekarniku podczas pieczenia i zapiekania różnych potraw. W piekarniku można rozgrzewać pokrywkę z przyrządzoną potrawą do 220 stopni Celsjusza.\nErgonomiczna i elegancka budowa pokrywki Multifunkcyjna 3w1 MOHA\nOdpowiednia budowa pokrywki sprawia, że praca z nią jest bardzo wygodna. Materiał jest wysoce odporny na uszkodzenia mechaniczne, pęknięcia oraz zarysowania. Dzięki temu pokrywka przez lata prezentowała się będzie jak nowa. Stalowy korpus z powłoką aluminiową nadaje pokrywce ciekawego i nowoczesnego wyglądu, a cała budowa sprawia, że prezentuje się wyjątkowo profesjonalnie i elegancko. Wyprofilowany do kształtu dłoni uchwyt sprawia, że pracuje się nią bardzo komfortowo.\nOferowaną przez markę MOHA pokrywkę można myć w zmywarce, co dodatkowo wpływa na komfort jej użytkowania. Odporny na uszkodzenia mechaniczne materiał, z którego została wyprodukowana sprawia, że można ją myć w wysokich temperaturach z użyciem odpowiednich detergentów. Mycie ręcznie również nie sprawi żadnego kłopotu. Z łatwością zmyjemy gąbką lub ściereczką każde pozostałości po smażeniu, grillowaniu i gotowaniu. Wygodne w utrzymaniu czystości przybory kuchenne sprawią, że chętnie będziemy po nie sięgać do codziennego przyrządzania zdrowych i smacznych posiłków.\nZakres temperatur Do + 220 st. C\nSymbol producenta Mo-82093


Drukuj stronę - Deorbitacja ostatniego stopnia Sojuza Ekspedycji 30\nAstronautyka => Ziemia - załogowe => Wątek zaczęty przez: jmvh w Grudzień 25, 2011, 17:22\nTytuł: Deorbitacja ostatniego stopnia Sojuza Ekspedycji 30\nWiadomość wysłana przez: jmvh w Grudzień 25, 2011, 17:22\nW rejonie Niemiec/Belgii/Holandii! Mówiłem że nikt nie uważał!\nEDIT2: Ludzie chyba na prawdę nie wiedzą już dzisiaj jak kometa wygląda, tu na szczęście jest "Meteor":\nI link do reentrynews: http://reentrynews.aero.org/2011078b.html (http://reentrynews.aero.org/2011078b.html), a w nim:\nPrzy czym "Pink Icon - vicinity of eyewitness sighting".\nDobra, idę się radować... ;)\nTytuł: Odp: Deorbitacja ostatniego stopnia Sojuza Ekspedycji 30\nWiadomość wysłana przez: Limax7 w Grudzień 25, 2011, 20:26\nNo niezłe show mieli niektórzy na "Gwiazdkę" !\nNad Polskę chyba nie wkroczył ?\nWiadomość wysłana przez: jmvh w Grudzień 25, 2011, 20:52\nCytat: Limax7 w Grudzień 25, 2011, 20:26\n- "Patrz! To Mikołaj!"\n- "OJOJOJ! Sypie mu się osłona termiczna!"\nNie wydaje mi się. Według USSTRATCOM wejście w atmosferę nastąpiło gdzieś tu (http://maps.google.com/maps?f=q&source=s_q&hl=pl&geocode=&q=49%C2%B0+N,+7%C2%B0+E&aq=&sll=37.0625,-95.677068&sspn=61.023673,134.736328&vpsrc=6&ie=UTF8&ll=49.224773,8.261719&spn=12.809255,33.684082&t=h&z=6), 2011-12-24 16:25:00 GMT ± 1m.\nWiadomość wysłana przez: Matias w Grudzień 25, 2011, 23:00\nCiekawe, nigdy nie myślałem, że do wejść w atmosferę tych rakiet (ostatniego członu) dochodzi nad Europą. Hmm..\nWiadomość wysłana przez: Limax7 w Grudzień 26, 2011, 09:58\nCytat: Matias w Grudzień 25, 2011, 23:00\nDla mnie to zaskoczenie.\nWiadomość wysłana przez: jmvh w Grudzień 26, 2011, 10:21\nCytat: Limax7 w Grudzień 26, 2011, 09:58\nAle czemu? Inklinacja ok, położenie orbity również, sama orbita niska, więc czemu po dokonaniu 52 okrążeń wokół globu (wg. USSTRATCOM) miałoby nie spaść gdzieś wzdłuż swojej trasy? W wypadku ROSATa czy UARSa wszyscy się podniecali ewentualnym spadkiem na Europę.\nWiadomość wysłana przez: Radek68 w Grudzień 27, 2011, 00:20\nCytat: jmvh w Grudzień 26, 2011, 10:21\nW wypadku ROSATa czy UARSa wszyscy się podniecali ewentualnym spadkiem na Europę.\nRaczej pismaki żądne sensacji. Normalnie ponoć niektórzy zalecali udanie się do schronów!\nMówiono o potencjalnych ofiarach i zniszczeniach...\nA co do ostatniego stopnia: nie wiedziałem, że dopiero po tylu orbitach spala się w powietrzu!\nWiadomość wysłana przez: jmvh w Grudzień 27, 2011, 00:23\nCytat: Radek68 w Grudzień 27, 2011, 00:20\nEj no, nawet ludzie z tego forum wychodzili popatrzeć, pojawiały się dane dla niewidocznych przelotów...\nWiadomość wysłana przez: Radek68 w Grudzień 27, 2011, 00:32\nNo dobrze, pod tym względem oczywiście masz rację, mi chodziło o to kto to wywołał i podsycał. Pamiętam artykuły z prasy, TV i Internetu o możliwych katastrofach. Jak przeczuwałem - nic takiego się nie stało. :)


[TYLKO U NAS] K. Tchórzewski: Może dojść do połączenia Orlenu z Lotosem – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / [TYLKO U NAS] K. Tchórzewski: Może dojść do połączenia Orlenu z Lotose...\n15 lutego 2018 09:26 /w Informacje, Polska\nZ punktu widzenia inwestycji nie jest wykluczone, że może dość do połączenia Orlemu i Lotosu. To jest kwestia dojścia do porozumienia. Nie ma natomiast obecnie sytuacji, że jest jakaś nadzwyczajna „gorączka” w tej sprawie – powiedział w programie „Polski punkt widzenia” na antenie TV Trwam minister energii Krzysztof Tchórzewski. Polityk odniósł się również do wprowadzenia w Polsce tzw. rynku mocy.\nKrzysztof Tchórzewski wskazał, czym jest tzw. rynek mocy i dlaczego walczył o jego wprowadzenie odkąd został szefem resortu energii.\n– Tzw. rynek mocy to wprowadzenie dwutowarowej opłaty za energię elektryczną. O rynek mocy walczyłem w Komisji Europejskiej, odkąd zostałem ministrem energii. Rzecz polega na tym, że Polska zaczyna się dynamicznie rozwijać. Mamy dziś wystarczającą ilość energii elektrycznej, więc w tej kwestii nic nie zagraża Polakom i przedsiębiorcom. Natomiast do 2030 r. perspektywa jest taka, że zapotrzebowanie na energię wzrośnie o ok. 25 proc. – wskazał minister energii.\nGość TV Trwam odniósł się również do kwestii kwot za rachunek w Polsce i Niemczech.\n– Z punkt widzenia upływu czasu i wzrostu dochodów, rachunki w Polsce rosną wolniej niż np. w Niemczech. Zatem w dochodzie rodziny rachunek za energię staje się w Polsce coraz mniejszym procentem – dodał.\nKoalicja PO-PSL niezbyt dbała o odbudowę linii elektrycznych, a to wiąże się z tym, że my musimy to teraz nadrabiać – podkreślił Krzysztof Tchórzewski.\n– Linie energetyczne mamy bardzo zaniedbane, m.in. przez poprzednią koalicję rządzącą. Żeby w energetyce była pewność zasilania, musi być dużo mniej awarii. Nie może być przerw w zasilaniu, żeby wszystkie urządzenia mogły dobrze pracować. Przez to miliardy złotych rocznie przeznaczamy na remonty i przebudowy linii. To powoduje, że koszty są nie tak wolno malejące w portfelu obywatela i przedsiębiorcy, jak powinny. Ale trzeba zaznaczyć, że w porównaniu do naszych sąsiadów, nasze rachunki nie wzrastają proporcjonalnie z dochodem – zaznaczył minister energii.\nGość programu „Polski punkt widzenia: odniósł się także do polskiego rynku paliw i wskazał, że może dojść do połączenia Orlenu z Lotosem.\n– W tej chwili w Europie mamy taką sytuację, że np. Węgrzy mają swoją narodową firmę Oil, która jest jedyna w tym państwie. U nas mamy paliwa zarówno z Orlenu czy Lotosu, ale też znaczna część paliw jest dowożona transportem samochodowym zza granicy. Jest różnorodność dostaw. Zatem z punktu widzenia inwestycji nie jest wykluczone, że może dojść do połączenia Orlemu i Lotosu. To jest kwestia dojścia do porozumienia. Nie ma natomiast obecnie sytuacji, że jest jakaś nadzwyczajna „gorączka”. Takie połączenie przyjąłbym osobiście z pozytywną opinią, ponieważ Orlen już wcześniej zadeklarował pewną gotowość uczestnictwa w budowie elektrowni jądrowej, a jej budowa przez taką dużą firmę mogłaby się odbyć bez nadzwyczajnych uzależnień od banków. Wtedy energia z elektrowni jądrowej mogłaby być dużo tańsza – zaznaczył Krzysztof Tchórzewski.\nCałość programu „Polski punkt widzenia” z udziałem ministra Krzysztofa Tchórzewskiego można zobaczyć [tutaj].\nTagi: Krzysztof Tchórzewski, lotos, Ministerstwo Energii, Orlen, runek mocy\nD. Obajtek dla "Sieci": w Orlenie miał miejsce proces wyprowadzania majątku\n77 lat temu pod Skoczowem na Śląsku Cieszyńskim wylądowali pierwsi w okupowanej... Min. Finansów planuje wprowadzić ograniczenia w przywozie paliw zza naszej...


album – Strona 2 – anai.pl\nMinialbum w pudełku\n10-08-2017 11-08-2017 anaialbum, minialbum, mixed-media, warsztaty, Zielone Koty12 komentarzy\nUwaga! Dziś będzie duuuuużo zdjęć…\nOtóż sprawa jest poważna – bowiem tak się złożyło, że poczyniłam mini-album. Wydarzenie to dość wyjątkowe, bowiem w mojej prawie 10-cio letniej przygodzie z papierowym rękodziełem mini-albumy pojawiały się stosunkowo rzadko. A bo to trzeba przemyśleć, zdjęcia wybrać, dobrać, obrobić, wydrukować. Trzeba koncepcji spójnej, pomysłu i czasu. Trzeba po prostu usiąść na tyłku i podejść do sprawy poważnie. A przecież ja najczęściej wszystko w biegu.\nTym razem jednak zdjęcia same się pchały w ręce, chwil wartych utrwalenia mi nie brakuje, pomysł zrodził się spontanicznie, gdy na zakupach w Zielonych Kotach wpadło mi w ręce drewniane pudełko na płyty CD, a koncepcja jakoś tak „sama się” pojawiła.\nDobra – przyznam się… Cholernie go lubię!\nPoszłam tu w taki niby trochę minimalizm – stonowana kolorystyka plus mocne akcenty, ale też dużo tu zabawy mediami w takim z jednej strony subtelnym, z drugiej bałaganiarskim wydaniu. Tworzenie go było świetną frajdą i naprawdę nie mogę się powstrzymać – ciągle biorę go do rąk i przeglądam na nowo.\nCzytaj dalej „Minialbum w pudełku” →\nDlaczego nie umiem robić grudniowników?\n21-11-2016 21-11-2016 anaialbum, december daily, grudniownik, muzyka, Studio Forty12 komentarzy\nAch, cóż to był za weekend! Pierwsze warsztaty z cyklu „Mixed-Media Glamour” za mną. Na Art in Town było cudownie! A potem jeszcze magiczna noc z wyjątkowymi kobietami. Ale – na relację przyjdzie czas jeszcze, a ja tymczasem szybciutko chciałam wspomnieć o temacie, który wcale nie jest dla mnie łatwy…\n…czyli tak zwany „Grudniownik”. Idea jest taka, że to taki album grudniowy – codzienne grudniowe zapiski, zdjęcia. Wiadomo – grudzień to taki czas wyjątkowy, dużo magii, ozdób, przygotowań świątecznych itp. Dla mnie grudzień to czas wyjątkowy podwójnie – bo jak się człowiek urodził dzień przed wigilią, to często jest tak, że ludzie w tym całym przedświątecznym rozgardiaszu zapominają (teraz w sumie łatwiej, bo fajsbuk podpowiada, ale przez większość życia miałam urodzinową traumę – znajomi albo zapominali, albo składali mi życzenia dzień po – „bo to jakoś tak w święta, nie?”), imprezy nie ma sensu robić, bo wszyscy zalatani, prezenty są dodatkowym niepotrzebnym finansowym obciążeniem i generalnie – no strasznie niefortunny to termin.\nWięc tak – w grudniu cały świat się szykuje do świąt, a ja ukradkiem czerpię z tego ciepła i robię sobie potajemną celebrację przygotowania do urodzin. Czytaj dalej „Dlaczego nie umiem robić grudniowników?” →


Aktualizacja 1.0.2 | W rozwoju dla World of Tanks | World of Tanks\nWersja 1.0.2: Ulepszenia układów map\n1. Wersja 1.0.2: Ulepszenia układów map\n5) Dodano alternatywny szlak w dolnej części wzgórza, pozwalając atakującym bezpieczniejsze osiągnięcie bazy.\n2. Towarzysze po naprawie: trzy radzieckie czołgi otrzymały niezbędne poprawki\n3. Wyciągnięte z archiwów: dogłębna analiza\nOd pierwszych kroków World of Tanks w kierunku wczesnej wersji alfa jeszcze w 2009 roku, do zestawu dołączyło 11 krajów, z których każdy wnosił przynajmniej parę czołgów, które wsławiły się w prawdziwej walce. Zatem z Polską jako następnym krajem mającym włączyć się do walki ze swoim pełnym drzewem technologicznym, rozpoczęliśmy badania nad jej pojazdami narodowymi. Ale okazało się, że nie jest to takie łatwe. Nie potrafiliśmy znaleźć prawdziwej gwiazdy przedstawienia – Niemcy mają czołg Tiger, Brytyjczycy chlubią się czołgiem Conqueror, Stany Zjednoczone słyną z czołgu Pershing, a Polska nie miała żadnych kultowych czołgów.\nTa szczególna przeszkoda wymagała zmiany kursu. Zatem, zamiast tworzyć kopie pojazdów radzieckich, co nie wprowadziłoby do rozgrywki żadnej różnorodności, zagłębiliśmy się w archiwach, mając jeden cel – znaleźć jak najbardziej ekscytujące eksperymenty inżynierskie i ożywić je. Chcieliśmy zdefiniować i ukształtować autentyczną grupę maszyn, która zdefiniowałaby sedno polskich projektów pancernych, z jej własnymi cechami, oraz mocnymi i słabymi stronami.\nMożecie zauważyć, że liczby, które podajemy poniżej, nie mają swoich ostatecznych wartości. Na przykład uszkodzenia od jednego strzału danego działa mogą mieć zakres 300–320 punktów. Jest to spowodowane tym, że dopiero rozpoczynamy pierwsze etap testów, w którym wszystkie specyfikacje będą rozpatrywane wielokrotnie. Podajemy te wstępne wartości, abyście mogli wyrobić sobie ogólną opinię na temat tego, czym polskie czołgi będą się różnić od innych maszyn w bitwie.\nWczesne polskie maszyny zapożyczały wiele z pojazdów konstruowanych przez przodujące potęgi pancerne lat trzydziestych i czterdziestych, więc na pierwszy rzut oka ich cechy są podobne do cech innych krajów – są to szybkie i dynamiczne pojazdy z cienkim pancerzem. Jednakże tak, jak każdy kraj ma swoje wyróżniające cechy na niskich poziomach, tak również polskie pojazdy mogą się cieszyć trochę wyższymi uszkodzeniami od jednego strzału niż konkurencja.\nRozpoczynamy od 4TP, maszyny opartej na słynnym czołgu Vickers Carden Loyd. Ważąc trochę powyżej 4 ton i będąc wyposażonym w 95-konny silnik, ten mały „traktor” jest prawdziwym sprinterem, zdolnym rozwinąć prędkość 55 km/godz.\nBrytyjskie wpływy widać również w czołgu lekkim II poziomu 7TP, który jest krokiem naprzód względem czołgu Vickers Mk. E. W przeciwieństwie do swojego „małego brata”, 7TP wszedł na linie produkcyjne z prawie 150 pojazdami, które opuściły fabrykę.\nPoziomy III i IV są zajęte przez dwa podobne modele. Prototyp czołgu krążowniczego 10TP wyróżnia się tym, że posiada słynne zawieszenie Christie, ale podobnie do jego brata 14TP, jego rozwój przerwano tuż po wybuchu II Wojny Światowej.\nStanowiąc przejście w kierunku mających walczyć w ciężkich warunkach pojazdów wysokich poziomów, pojazdy na średnich poziomach są szczególnie różnorodne pod względem rozgrywki i wprowadzają cały zbiór ról i zachowania w bitwie. Rozpoczniecie od hybrydy czołgu lekkiego i średniego, przejdziecie przez czołg średni, który naprawdę chce być „dużym chłopcem”, a na koniec dotrzecie do czystego czołgu ciężkiego.\nPoziom V jest zajęty przez KSUST I, czołg koncepcyjny opracowany w 1937 roku. Jeden z najbardziej pożądanych modeli, „20/25TP” był długo oczekiwany przez polską społeczność, więc jest nam miło go przedstawić jako część wchodzącej linii. Pod względem specyfikacji, ten model kontynuuje trend zaczęty na niższych poziomach, mając działo zadające 140 PW uszkodzeń od jednego strzału. Jest to imponująca liczba, jeśli porówna się ją ze średnią 115 PW uszkodzeń zadawanych przez czołgi V poziomu.\nPrzechodząc do poziomów VI i VII poznajemy dwa wcielenia koncepcji opracowanych przez Edwarda Habicha. Ten utalentowany polski inżynier połączył najbardziej udane pomysły ówczesnych projektów niemieckich i radzieckich. Wpływy „wschodnie” zaowocowały pochyłymi płytami pancerza a podejście „zachodnie” wniosło kompaktowe wieże i dużą siłę ognia. To ostatnie będzie stanowiło sygnaturę obu modeli. Możecie oczekiwać, że uszkodzenia od jednego strzału dla pojazdu VI poziomu będą wynosić ogromne 220 do 240 punktów.\nJako że Habich opracował tylko jeden koncept, nie mieliśmy gotowego rozwiązania co do pojazdu VII poziomu. Poszliśmy więc o jeden krok dalej i zamodelowaliśmy możliwe wdrożenie pomysłów tego inżyniera. Historycznie, polskie pojazdy miały tendencję do nabierania masy i rozmiaru, skłaniając się ku czołgom ciężkim. Z tego powodu na VII poziomie witamy cięższą i mocniejszą wersję poprzedniego czołgu, obrazującą naszą wizję tego, jaka mogła być kolejna wersja czołgu Habicha. Ze swoim statusem czołgu ciężkiego, ta maszyna będzie wyposażona w działo 105mm zadające pomiędzy 300 i 320 PW uszkodzeń od jednego strzału, ale jej słabszy pancerz będzie oznaczać, że będziecie musieli ostrożnie grać nią w bitwie.\nJak wspomnieliśmy w poprzednim artykule, powojenna flota polskich czołgów zawierała wyłącznie czołgi radzieckie lub ich modyfikacje. Ale nie mieliśmy zamiaru odgrzewać starych modeli. Naszym celem było raczej stworzenie niekonwencjonalnego zestawu maszyn najwyższych poziomów. Po szybkim przejrzeniu archiwów odkryliśmy trzy projekty dyplomowe napisane przez inżynierów z tego okresu – prace, które mogłyby wejść do produkcji, kształtując inny wygląd polskich pojazdów.\nJako że notatki, na które natrafiliśmy, nie miały żadnych gotowych nazw dla prezentowanych koncepcji pojazdów, wykazaliśmy się odrobiną kreatywności i nazwaliśmy te czołgi nazwiskami ich twórców.\nPoziom IX będzie zajmowany przez Czołg Tyszkiewicza, dumnego posiadacza działa 130mm z uszkodzeniami od jednego strzału w zakresie 490–560 PW. Imponująca siła niszcząca, doskonałe ogólne opancerzenie i niska prędkość będą stanowić główne cechy tego czołgu.\nUkoronowaniem drzewa będzie Czołg Lewandowskiego, ostateczne wcielenie koncepcji zaproponowanej dla najwyższych poziomów polskich pojazdów. Jeśli chodzi o rozmiar, a nawet o wygląd, to przypomina on swoje radzieckie odpowiedniki. W tej chwili w grę wchodzą dwa działa do wyboru, a mianowicie 130mm i 152mm, przy czym to ostatnie jest faworytem. Jego siła ognia pozwoli Wam zabrać przeciwnikowi 750 PW, ale penetracja jest na poziomie 250mm. Pod względem rozgrywki będzie znajdować się gdzieś pomiędzy IS-4 i E-100. Podobnie jak te dwa czołgi, ten czołg będzie mieć niską mobilność, zapożyczając odporność i siłę ognia od czołgu niemieckiego, a kształt i rozmiar od czołgu radzieckiego. W rezultacie otrzymacie ciężko opancerzony pojazd o małej prędkości, ale zadający dużo uszkodzeń i mający za zadanie niszczenie obrony przeciwnika. Ale tym, co naprawdę będzie wyróżniać tę maszynę, jest kąt pochylenia działa, który będzie sięgać nawet –8 stopni, mając spory wpływ na różnorodność rozgrywki tym czołgiem.\n4. Wersja 1.0.2: Trening zaawansowany


Zdjęcie ciągnik Renault 155.54+ Farmtrac 675dt id:723585 - Galeria rolnicza agrofoto\nRenault 155.54+ Farmtrac 675dt\nżadna różnica szczególnie w kołach:/\nRenata piękna :D\nta lufa u renaty taka długa czy tylko na zdjęciu tak wygląda ?\nNo mają te Renie coś w sobie :) taka kwintesencja ciągnika lat 90tych bym powiedział. Dzisiaj to jakieś takie plastikowe wszystko i na jedno kopyto.\nJednak ciągniki z lat 90tych mają coś w sobie\nStaramy się zachować Renault w 100% org. Żadnych przeróbek, udoskonaleń. Jedynie co jest zmienione to tylne lampy robocze. Niektóre wersje miały plastikowe poszerzenia blotników i to by się przydało bo lusterka często zachlapane . Rura jest trochę wyższa od kabiny na zdjęciu wyszła taka wysoka.\nEdytowano Kwiecień 1, 2018 przez MajsterPopsuj88\ntu ci przyznam racje tylne opony wystające poza błotniki to jest tragedia przy błocie\nRenault dużo lata w transporcie i to niekiedy wręcz uniemożliwia bezpieczną jazdę. Szukam czegoś w rozsądnych pieniądzach bo 300 zł za 2 kawałki czarnego najtańszego tworzywa to za dużo.\nrenia w pełni mechaniczna ?? jak sie sprawuje ?? który rok ?? ile taka ??\nSą i wstążki, które tak bardzo uwielbiacie.\nI jak FT sie sprawuje ile już nastukałeś?\nRenia piękna :D Ale taka trochę ironia bo akurat Renata plastikowa tzn maska, błotniki, dach xD\nDnia 2.04.2018 o 09:40, mqrcin1991 napisał:\nJest to wersja z rewersemi i półbiegiem mechanicznym ale posiada ehr. Jest juz prawie 2 lata, ciągnik prosty w obsłudze i naprawach. Jak narazie brak poważnych awarii. Ta kosztowała nie całe 60 tys brutto.\nZawieszone dla hecy. tradycja musi byc. Farmtrac od strony mechanicznej nie najgorzej ale z kabiny i jej podzespołów nie jestem zadowolony. Obecnie ma trochę ponad 1100h\n1 godzinę temu, Dzagus97 napisał:\nRenia piękna Ale taka trochę ironia bo akurat Renata plastikowa tzn maska, błotniki, dach\nMaska jest plastikowa ale tylko z przodu jej część nad bakiem jest metalowa.\nTeż wiele nie brakowało a kupiłbym ft. Tyko za mały był i dlatego zrezygnowałem. Oczywiście używany.\nCzesio , 675 ?\nJeden był 675 a drugi 685 czy jakoś tak. Z tym, że to było wszystko za małe na moje potrzeby.


Linia czasu dla aktualności – Strona 4 – Parafia św. M.M. Kolbego w Płońsku\nWysłano:09 maja 2021\nProsimy, aby ci, którzy jeszcze nie złożyli deklaracji przed Bierzmowaniem /uczniowie klas II szkoły średniej i starsi/ o ich dostarczenie w nieprzekraczalnym terminie do 14 maja włącznie w kancelarii parafialnej. Deklaracje można pobrać ze strony...\nWysłano:02 maja 2021\n05 Niedziela Wielkanocna, Rok B 1. Dzisiaj po Mszy św. o godz. 12.30 spotkanie dla rodziców przed Pierwszą Komunią św. Spotkanie będzie również transmitowane na fb. 2. W związku z sytuacją epidemiologiczną zmuszeni jesteśmy do...\nWysłano:26 Kwi 2021\n4. Niedziela Wielkanocna, Rok B 1. Dzisiaj obchodzimy Niedzielę Dobrego Pasterza. Zachęcamy do modlitwy w intencji powołań kapłańskich, zakonnych i misyjnych w naszej parafii, Ojczyźnie i Kościele Powszechnym. 2. W sobotę rozpoczynamy miesiąc Maryjny, jakim...\nWysłano:19 Kwi 2021\n3. Niedziela Wielkanocna, Rok B 1. Dzisiaj rozpoczynamy w Polsce XIII Tydzień Biblijny. Również dziś odbywa się w naszej Ojczyźnie V Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego. 2. Dzisiaj po Mszy św. o godz. 12.30 spotkanie...\nWysłano:12 Kwi 2021\n2. Niedziela Wielkanocna, Rok B 1. Dzisiaj w Uroczystość Miłosierdzia Bożego możemy uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. 2. Niedziela Miłosierdzia rozpoczyna Tydzień Miłosierdzia, który potrwa do następnej niedzieli. Ofiary w Tygodniu Miłosierdzia możemy składać...\nWysłano:04 Kwi 2021\n04 kwietnia 2021 r. Rok B 1. Siostry i Bracia! To już drugie Święta Wielkanocne w dobie pandemii. Za nami bardzo ciężki rok. Wiele bolesnych rozstań, lęków i samotności. Wiele też jednak dobra, które człowiek...\nWysłano:28 Mar 2021\n6. Niedziela Wielkiego Postu (Niedziela Palmowa Męki Pańskiej), Rok B 1. Zarządzeniem Ministra Zdrowia od soboty we Mszy św. może uczestniczyć 1 osoba na 20 m kw. powierzchni świątyni. W naszym przypadku, to 48 osób....\nWysłano:21 Mar 2021\n5. Niedziela Wielkiego Postu, Rok B 1. Dziękujemy za udział w rekolekcjach wielkopostnych, za modlitwę, odbycie spowiedzi i przyjęcie Komunii św. Wydaje się, że z naszej strony uczyniliśmy wszystko, co było możliwe, aby rekolekcje przyniosły...\nWysłano:17 Mar 2021\nW dniu imienin życzymy Ci Księże Proboszczu, przede wszystkim dużo zdrowia, niesłabnącego żaru ducha w jakże trudnej kapłańskiej posłudze, oraz realizacji wszystkich zamierzeń i planów. Życzymy, by Księdza życie było żywym głosem Ewangelii, żeby było...\nWysłano:14 Mar 2021\n4. Niedziela Wielkiego Postu, Rok B 1. Rozpoczynamy dzisiaj w naszej parafii Rekolekcje Wielkopostne, które potrwają do środy włącznie. Witamy serdecznie Ojca Jacka Szymczaka Dominikanina z łodzi. Polecajmy w modlitwie ojca rekolekcjonistę i nas samych....


Strona główna/Blog/ Rower miejski – kompendium wiedzy na temat roweru do miasta\nRower miejski od A do Z\nRower i miasto to dobra para. Możesz jechać swoim tempem, nie boisz się korków i cieszysz niezależnością. Z drugiej strony dostajesz (przynajmniej teoretycznie) infrastrukturę miejską, duży wybór sklepów rowerowych i mnóstwo ciekawych miejsc do jazdy. Coraz więcej osób wybiera ten sposób komunikacji jako podstawowy środek transportu do pracy. Jeszcze więcej używa go rekreacyjnie lub okazyjnie. Nic więc dziwnego, że rower miejski przeżywa obecnie eksplozję popularności. Tylko co to w ogóle znaczy? W końcu miasta różnią się od siebie znacznie, podobnie jak upodobania użytkowników. W tym artykule porozmawiamy o rodzajach rowerów do miasta, o tym, na co zwrócić uwagę przy zakupie i definiowaniu własnych potrzeb. Jeśli zauważycie, że czegoś tu brakuje, koniecznie dajcie nam znać!\nMiasta są różne, a rower miejski musi się dostosować\nNo bo jak porównać Amsterdam do Radomia (z całym dla Radomia szacunkiem)? Różnice w infrastrukturze są przytłaczające. Z drugiej strony mniejsze miasto to mniejsze dystanse. Faktem jednak jest, że rower musi być dostosowany do otoczenia, w którym będzie się poruszać. Jeśli czeka Cię wiele krawężników lub drogi gruntowe, to zapomnij o wąskich szosowych oponach. Jeśli kradzieże rowerów są w Twoim mieście plagą (a to niestety częste), to nie warto inwestować w topowy sprzęt. Najważniejsze jest jednak ukształtowanie miejskiego terenu. Rowery miejskie kojarzą się najczęściej z masywnymi holenderkami i wyprostowaną pozycją. Sprawdzają się świetnie we wspomnianym Amsterdamie, ale tam jest… płasko. Co więcej, rowery zostawia się zawsze na zewnątrz, nie ma więc potrzeby noszenia ich po schodach czy wnoszenia do windy. A teraz wyobraź sobie podjazd na takiej maszynie w Krakowie (albo choćby pod warszawską Agrykolę) i zatarganie jej do biura. I w drugą stronę – jeśli Twoja droga do pracy to spokojne sunięcie po ścieżce rowerowej bez wzniesień, nie potrzebujesz sprytnego roweru do kluczenia między autami. Warunki miejskie to niezwykle szerokie pojęcie.\nWygodnie i dostojnie\nKlasyczny rower do miasta – nisko poprowadzona rama (zazwyczaj damska), bardzo wysoka główka ramy i zupełnie wyprostowana pozycja. Przekłada się to na bardzo wysoki komfort, choć tylko na krótkich dystansach. Po kilkunastu kilometrach w takiej pozycji otarcia i ból tylnej części ciała gwarantowane. Trudno jednak wymagać od nich wszystkiego. Standardem są tu pełne błotniki, osłona łańcucha, koszyk, nóżka i zintegrowane oświetlenie. Taki rower miejski ma być prosty w obsłudze (najtańsze modele pozbawione są przerzutek), wymagać minimum serwisu i pozwalać na jazdę w każdym stroju – także w sukience lub garniturze. Jeśli nie masz sportowego zacięcia i chcesz uniknąć wszelkich skojarzeń z lycrą, będzie to prawdopodobnie najbardziej przystępna opcja. To trochę rower dla osób, które nie interesują się rowerami – i nic w tym złego! Wsiadasz i cieszysz się jazdą bez myślenia o technice. W końcu rower ma sprawiać radość. Pamiętaj jednak, że takie rowery miejskie swoje ważą i targanie ich pod schodach nie będzie przyjemne. Radzimy też unikać najtańszych modeli (o tych z marketu nie wspominając) – producenci często podchodzą lekceważąco do jakości osprzętu w nich, stawiając na wiklinowe koszyki i piękne kolory. W efekcie jazda na nich bywa często męcząca, a usterki pojawiają się błyskawicznie.\nSzybko i zwinnie\nAlternatywą jest postawienie na prostotę. Moda na ostre koło sprzed kilku lat przeminęła, ale idea minimalistycznego, lekkiego roweru do miasta pozostała. Zamiast bronić się przed miastem za pomocą grubych opon, osłon i ciężkich błotników, można przejść do śmiałego kontrataku. Sylwetka wywodząca się z rowerów szosowych i torowych zachęca do dynamicznej jazdy i umożliwia sprawne miejskie manewrowanie. Taki rower jest bystry i zwrotny. Łatwo będzie go wnieść po schodach, zawiesić w mieszkaniu, a jazda na nim to czysta zabawa. Lekki rower to także mniej siły potrzebnej, aby się rozpędzić i wyhamować. Większość osób przy pierwszej przejażdżce na lekkim rowerze miejskim jest w szoku, że pedałowanie może być tak lekkie i przyjemne. Oczywiście nic za darmo – kosztem jest komfort.\nRower miejski nie musi przypominać czołgu!\nWiększość tego typu rowerów nie ma też przerzutek (choć my na przykład na życzenie montujemy trzybiegową piastę). W okolicach bez wzniesień nie jest to problem, ale w miejscach obfitujących w podjazdy może to być problem. Brak nóżki czy błotników też może być czasem smutny. Warto przy okazji zauważyć, że mniej wyposażenia przekłada się też na cenę, dzięki czemu można postawić na bardziej wytrzymały osprzęt lepszej jakości. Polecamy unikać modeli na kołach z wysoką obręczą – może i wyglądają ciekawie, ale takie koła (przynajmniej tanie) sporo ważą i zakręcenie nimi może wymagać trochę wysiłku. A przecież nie o to chodzi!\nKompromisowy rower miejski?\nIstnieją też rowery miejskie, które próbują łączyć te dwie grupy. W końcu zrównoważone rozwiązania są często najlepsze. Bliskim nam przykładem jest choćby nasza damka – pozycja na niej jest nieco pochylona, a cały rower jest zwarty, dzięki czemu jest zwrotny, ale nie grozi bólem pleców. Wyposażenie ograniczyliśmy, ale bez przesady. Tego typu rower miejski jest bardziej uniwersalny – zapewnia dużo frajdy, ale nie wymaga wyrzeczeń.\nCrossowy rower do miasta\nJako rower miejski sprawdzi się też najbardziej uniwersalny gatunek – cross. Wywodzi się on od rowerów trekkingowych, ale jest lżejszy i bardziej dynamiczny, pozbawiony dodatków do jazdy długodystansowej. Jeśli zależy Ci na jak najbardziej „zwykłym” rowerze, to będzie strzał w dziesiątkę. Co ważne najlepiej z wymienionych pogodzi codzienne miejskie dojazdy do pracy i okazyjne wycieczki po kilkadziesiąt kilometrów. Także poza utwardzonymi drogami. To także najlepszy kandydat, jeśli chcesz zamontować fotelik dziecięcy. Wagowo plasuje się między podejściem minimalistycznym a tradycyjnym do miejskiego roweru (nieco bliżej tego drugiego) – wagę podbija przede wszystkim amortyzator. Przy kupnie zwróć uwagę napęd i koła. Lepiej, aby komponenty pochodziły z niższej, ale równej półki. Wielu producentów montuje tylną przerzutkę wyższej grupy, ale oszczędza na przedniej, korbie i piastach, a to o wiele ważniejsze elementy!\nGiant Roam to typowy rower crossowy i jak widać w mieście czuje się bardzo na miejscu. Autor: Steve\nSprytna opcja dla tych, którym wiecznie brakuje miejsca – czy to w domu, czy w komunikacji miejskiej lub aucie. Składaki przebyły długą drogę od siermiężnych wytworów z lat siedemdziesiątych i nowoczesne modele mogą być bardzo wygodne i wydajne. Pozycja jest wyprostowana i przypomina typowy rower miejski. Największą różnicą są małe koła. Nie wybierają zbyt dobrze nierówności, więc wszelkie dziury w nawierzchni zauważysz w bardzo dotkliwy sposób. Dlatego 20 cali to absolutne minimum. Z drugiej strony większość rowerów składanych jest niezwykle zwrotna i świetnie sprawdza się w ciasnych miejscach. Trzeba też pamiętać, że wielu producentów składaków (na przykład Dahon) lubi stosować nietypowe rozwiązania i części zamienne mogą być trudnodostępnym towarem.\nNowoczesny składak jest biegunowo odległy od ubogich kuzynów z PRL-owskiej fabryki.\nRower miejski nie musi być miejski\nJeszcze kilkanaście lat temu najbardziej popularnymi rowerami miejskimi były tzw. „górale”. Oczywiście z prawdziwymi MTB nie miały wiele wspólnego, ale szerokie opony sprawiały, że dobrze sobie radziły z jazdą po wyboistych chodnikach (kto próbował jeździć ulicą w 2000 roku, ten wie, że był to miejski sport ekstremalny). Wydajność i komfort nie były ich mocną stroną, więc gdy tylko pojawiły się crossówki i przystępne rowery miejskie, powoli zaczęły znikać z ulic. Dziś sporo osób kupuje z myślą o mieście gravele, które przecież pomyślano na długie wyprawy. Właściciele chwalą sobie komfort szerokich opon i typową dla szosy dynamikę w połączeniu z uniwersalnością przy okazji wypadów za miasto. Autor artykułu porusza się po mieście na ostrym kole albo szosie i ani myśli przesiadać się na coś innego, a znam i takich, którzy nadal dzielnie śmigają na 26-calowych MTB. Rower miejski to taki, który najbardziej pasuje do Twojej jazdy po mieście.\nGravel z prostą kierownicą jako uniwersalny rower miejski? Czemu nie?\nZastanów się, jak i gdzie jeździsz, żeby dokonać wyboru. A jeśli się pomylisz? Trudno. Sprzedaj rower i próbuj dalej. To najlepsza metoda, aby znaleźć idealny rower miejski!\nTagi: Rower do miastaRower miejskirowery miejskie


Ciekawie do tego podchodzicie, jednak o wszystko trzeba dbać drodzy panowie jeśli będziecie skąpi to żona nawet najlepsza po paru latach was zdradzi bo takie skompstwo prowadzi kobiete w myśl,że już nic dla was nie znaczy-nie mówię tu zaraz o gospodarstwie ale o głupich kwiatach czy skromnym prezencie no i najważniejsze żeby pani była zadowolona-to i szukać nie będzie\nczy można powiedzieć że znalezienie jest trudniejsze? Nie wiemy z autopsji jak to wyglądało 80 lat temu więc tak mówić nie możemy.\nDzisiaj są przypadki że przepisanie gospodarstwa na dzieci po ślubie, pod żadnym pozorem w chwili przepisywania nie daje cienia obawy, a po kilku latach zmienia się w koszmar, tak samo jak są przypadki że przepisanie gospodarstwa już od samego początku wydaje się być nie pewne a do końca życia nic nadzwyczajnego się nie wydarzy.\nRaczej jest to kwestia indywidualna. A obnoszenie się z nią na pierwszej ,,randce,, jest nie na miejscu. Wszystko to można tak rozegrać i bez intercyzy że oboje będą uwikłani, będą w szachu który uniemożliwi im fałszywe ruchy.\nPo przepisaniu gospodarstwa, zastawić go z nowym małżonkiem na 3 krotność wartości i po problemie. Jak odchodzisz to wybieraj czy z połową kredytu i gospodarstwa, czy goły wesoła...?\nDaria na twoim miejscu, czyli miejscu kobiety nie był bym tak zadowolony z tego co napisałaś. Bo może nie wiesz, ale to działa w obie str. Jeśli facet będzie zadowolony to i szukać nie będzie. A żonę skąpą nie koniecznie na pieniądze, nawet najlepszy mąż zdradzi.\nEdytowano 10 Listopad przez damianzbr\nDobrze że nie jesteś flustrujesz się? Kobiety częściej zdradzają niż męższczyźni ( kobiety po paru latach mają pierwsze takie myśli znudzenia,zapomnienia a jeszcze jak samiec nudziarz w łóżku to sorry####męższczyźni zazwyczj po 10-15latach....) tak to teraz jest i lepiej nie będzie taka nowoczesność to i kobiety inne\nSą razem jak jest miło i przyjemnie\nA może jesteś smutną dziewczynką która wiecznie niezadowolona i ciagle mało i mało\nJa za zwyczaj czytywałem z goła inne wyniki badań na temat ile polek a ilu polaków zdradza.\nCzy się frustruje...? nieee. Bo ja od zawsze uważałem że jeśli kobieta zdradzi to koniec tematu i nie ma oczy rozmawiać oraz do czego wracać. A facet, jak to facet, zdradza tylko dla seksu. I tu już jest większe pole do manewrów z przebaczaniem i żalem za swoje grzechy.\n23 minuty temu, Daria54321 napisał:\na już sądziłem, że żadna Dama z krwi i kości się tu nie zjawi\noczywiście o mężczyzn dbać nie trzeba i dlatego mężczyzna zadbać o siebie musi sam\nkto żyw i z głową na karku, niech w obliczu Darii wyznania, intercyzę podpisuje\nTrzeba ciągle ogień podniecać zapytać czasami drugą stronę czego pragnie,co by chciała....a nie unosić się\ntylko co to czasami oznacza? raz na tydzień czy raz na rok?\nCo? teraz to już kapituluje pa\nPytala sie pani pewnego doktora,\nZ wieczora jest dobrze, by sie smacznie spalo\na z rana poprawic, by sie pamietalo!\nBo do pani trzeba fachowca, Siłę dwóch koni i spryt,\nBo do pani trzeba fachowca, Madam potrzebny jest byk, Cyk, Cyk\n8 godzin temu, Daria54321 napisał:\n9 godzin temu, Daria54321 napisał:\nYyyy - jak się podnieca ogień ? Rozniecić , podsycić - to rozumiem , ale podniecać - to nie wiem .\nRozpalajcie stos i zamówcie egzorcyzmy\nNie no tak poważnie co u mnie to rzdkość to ja bym podpisała nawet bym na to nalegała-\nale raz dziennie???\n-Czyli takie - sado-maso ?\nChlopa Ci brak\nŻona daje mężowi 50zł\n- idź i kup mi coś żebym była piękniejsza\n- mąż wrócił najebany\n... i o podniecaniu ognia .\nTakie to podejście ja myślami o kwiatach, prezentach,podróżach a wy???


Syn Izabeli Janachowskiej w zestawie Burberry za 850 zł! | Party.pl\nIzabela Janachowska pokazała piękne zdjęcia z synkiem z wakacji. Mały Christopher w zestawie za 850 zł!\nIzabela Janachowska razem z mężem Krzysztofem Jabłońskim zabrali synka na pierwsze wspólne wakacje. Para zdecydowała się wypocząć w słonecznym Dubaju. Gwiazda, która od początku zdecydowała, że będzie pokazywała synka w mediach społecznościowych, opublikowała na Instagramie kilka uroczych zdjęć. Christopher Alexander ma już 5,5 miesiąca! Zobaczcie najnowsze zdjęcia Izabeli Janachowskiej z synkiem autorstwa jej męża!\nIzabela Janachowska o trendach ślubnych na 2020 rok. Czy panny młode o pełniejszych kształtach znajdą coś dla siebie?\nSyn Izabeli Janachowskiej w zestawie Burberry\nIzabela Janachowska w luksusowym hotelu pozuje z synkiem nad basenem. Gwiazda, jak zwykle wygląda doskonale i widać, że wróciła już do formy po ciąży. Pod wspólnym zdjęciem z uśmiechniętym chłopcem napisała:\nLatamy po calym świecie w poszukiwaniu słońca...a ja słońce trzymam w swoich ramionach 🥰 Kocham Go najbardziejjjjj- napisała Izabela Janachowska na Instagramie.\nTym razem jednak to nie stylizacja celebrytki zasługuje na uwagę, ale zestaw, który ma na sobie Christopher. Okazuje się, że to zestaw od Burberry, który w całości kosztuje prawie 850 zł. Szorty w charakterystyczną brązową kratę to koszt 475 zł, a za koszulkę polo trzeba zapłacić 350 zł.\nPod zdjęciami Izabeli Janachowskiej pojawiło się mnóstwo pozytywnych komentarzy. Większość fanek podkreśla, że chłopiec jest bardzo podobny do swojego taty. Gwiazda chętnie odpowiada na pytania fanek i w komentarzach zdradziła, że chłopiec doskonale zniósł lot, a doskonałe zdjęcia robi jej mąż.\nCały tata :) słodziak! 😁\nPrzecież to Cały Tatuś 🤘🤪\nMała kopia taty 😍\nPodobają Wam się wakacyjne zdjęcia Izabeli Janachowskiej?\nLatamy po calym świecie w poszukiwaniu słońca...a ja słońce trzymam w swoich ramionach 🥰 Kocham Go najbardziejjjjj #mummysboy #endlesslove #firstholidaytogether #familytime #motherandson #mylittleboy #familyindubai\nPost udostępniony przez Izabela Janachowska (@izabelajanachowska) Paź 22, 2019 o 1:45 PDT\nIzabela Janachowska ocenia krótkie suknie ślubne. Kto jej zdaniem może sobie pozwolić na ten model?\nDlaczego Izabela Janachowska musiała odejść z "Tańca z gwiazdami"? Jak sobie z tym poradziła?\nWięcej na temat Izabela Janachowska\nzobacz 01:53 22 października 2019\nIzabela Janachowska pokazała nowe zdjęcie z synkiem! "Cały ojciec" - piszą internauci!


10 zasad zdrowego odchudzania! | esylwetka.pl\nYou are at:Home»Dieta»10 zasad zdrowego odchudzania!\n10 zasad zdrowego odchudzania!\nBy esylwetka.pl on\t 2 lipca 2015 Dieta, Fitness\nOdchudzanie nie jest takie proste. Z pewnością potwierdzą to osoby które próbowały, lecz im nie wyszło. By odchudzanie stało się prostsze, skorzystaj z naszych zasad!\nNajskuteczniejszym sposobem na odchudzanie jest ograniczenie jedzenia, zdrowa dieta i aktywność fizyczna. W rzeczywistości nie jest to jednak takie proste, jak się wydaje. By odchudzanie było skuteczne, warto trzymać się kilku zasad opisanych poniżej.\n10 zasad zdrowego odchudzania:\n1. Nie stosuj głodówek\nWielu osobom wydaje się, że najlepszym sposobem na zrzucenie zbędnych kilogramów jest drastyczna głodówka. Okazuje się, że pozbawiając organizm niezbędnych składników odżywczych schudniesz jedynie na chwilę. Po zakończeniu „diety” organizm pamiętając brak niezbędnego mu pożywienia zacznie odkładać wszystko w formie tłuszczu.\n2. Zadbaj o urozmaicone menu\nJedzenie wciąż tego samego prowadzi do niedoboru wielu mikroskładników, co z kolei powoduje zaburzenia metabolizmu. W efekcie Twój organizm będzie w stanie spalić znacznie mniej kalorii, przez co odchudzanie będzie trudniejsze.\n3. Pij dużo wody, unikaj alkoholu\nAlkohol zawiera wiele pustych kalorii, przez co nie sprzyja odchudzaniu (podobnie do słodzonych soków oraz napoi). Jeśli Twoim celem jest osiągnięcie szczupłej sylwetki, pij około 2 litrów wody dziennie. Pijąc szklankę wody przed posiłkiem szybciej się najesz, a wypijając filiżankę zielonej herbaty delikatnie podkręcisz metabolizm.\n4. Nie zapominaj o błonniku\nBłonnik jest bardzo ważnym elementem diety odchudzającej, ponieważ po zjedzeniu wchłania wodę, pęcznieje w żołądku i powoduje uczucie sytości. Znajdziesz go w pełnoziarnistych produktach, warzywach i owocach. Możesz także przyjmować błonnik w formie suplementu.\n5. Korzystaj z naturalnych spalaczy tłuszczu\nDodawanie do potraw ostrych przypraw to doskonały sposób na podkręcenie metabolizmu. Dodatkowo warto wprowadzić do swojej diety produkty, które są naturalnymi spalaczami tłuszczu. Więcej o naturalnych spalaczach tłuszczu przeczytasz w tym artykule.\nKrótki sen sprzyja tyciu. Badania dowodzą, że u osób nie wysypiających się wzrasta poziom hormonu głodu, natomiast spada poziom hormonu sytości. Tak więc jeśli nie dosypiasz, trudniej Ci zaspokoić apetyt.\n7. Dobierz przyjemną aktywność fizyczną\nPostaraj się ćwiczyć 2-3 razy w tygodniu, trening nie powinien być krótszy niż 45 minut. Wybierz taką aktywność fizyczną, która sprawia Ci przyjemność (może to być np. bieganie, jazda na rowerze, pływanie, nordic walking czy skakanie na skakance). Dzięki temu znacznie łatwiej będzie Ci utrzymać regularność treningów.\nNadmiar stresu spowalnia metabolizm, co prowadzi do problemów ze spalaniem kalorii. Oznacza to, że im więcej się stresujesz, tym mniej kalorii spala Twój organizm.\n9. Nie przejmuj się zbytnio, gdy złamiesz zasady diety\nOd czasu do czasu możesz pozwolić sobie na lody lub ulubiony deser (ważne, by zdarzało się to sporadycznie). Dzięki takim oszukanym posiłkom w chwilach słabości łatwiej będzie Ci utrzymać dietę przez długi okres czasu.\n10. Nie odpuszczaj, gdy tempo odchudzania jest wolne\nNa początku odchudzania chudnie się szybko, niestety z każdym kolejnym tygodniem tempo spada. Możesz obniżyć kaloryczność diety o 100-200 kcal, oraz zwiększyć ilość aktywności fizycznej. Ważne, by się nie poddawać.\nPrevious ArticleJak spalać kalorie podczas snu?\nNext Article 7 sposobów na ukąszenie komara!


Skoki narciarskie. Konkurs drużynowy w Planicy. O której? Gdzie transmisja?\nDoleżal wybrał skład na drużynówkę w Planicy. Zabrakło miejsca dla Stocha\nDodano: 26 marca 2021, 21:07 0\nTrwa maraton skoków w Planicy, a żadnemu z Polaków jak do tej pory nie udało się stanąć na podium. Zaskakującą słabą formę prezentuje Kamil Stoch, który nie wystąpi w sobotnim konkursie drużynowym. – Chcemy wystawić tych najlepszych – tłumaczył swoją decyzję Michal Doleżal.\nPodczas rywalizacji w Planicy to przedstawiciele innych krajów odgrywają pierwsze skrzypce. Czwartkowy konkurs wygrał Ryoyu Kobayashi, a najlepszy z Biało-Czerwonych Piotr Żyła był dziesiąty. Dzień później triumfował Karl Geiger. Do dziesiątki wskoczyli Żyła (7.lokata) i Jakub Wolny (10. miejsce), którzy popisali się lotami na kolejno 239 i 237 m. Stało się jasne, że dwaj najlepsi zawodnicy z piątku wystąpią również w sobotę, kiedy będą rywalizowały drużyny.\nKwestią otwartą był wybór pozostałej dwójki. Michal Doleżal postawił na Dawida Kubackiego, który podczas jednoseryjnego konkursu był 16. i Andrzeja Stękałę (36. miejsce). Kamil Stoch wprawdzie był w piątek sklasyfikowany wyżej niż Stękała, ale od początku zmagań na Letalnicy prezentuje zaskakująco słabą formę.\nKamil Stoch nie wystąpi w konkursie drużynowym. Trener tłumaczy\nMichal Doleżal wyjaśnił swoją decyzję na antenie Eurosportu. – Wiemy, że Kamil dla drużyny potrafi się inaczej zmobilizować, ustawić. To nie jest tylko moja decyzja, ale całego sztabu. Chcemy wystawić tych najlepszych – wyjaśnił szkoleniowiec.\nJak zaznaczył trener, nie oznacza to, że Stoch nie należy do grona najlepszych skoczków, ale jego dzisiejsza decyzja jest sprawiedliwa dla tych zawodników, którzy obecnie skaczą lepiej niż trzykrotny mistrz olimpijski.\nKonkurs drużynowy w Planicy – o której? Gdzie oglądać?\nKonkurs drużynowy rozpocznie się w sobotę 27 marca o godz. 10. Transmisja z rywalizacji będzie dostępna na antenach TVP1, TVP Sport oraz Eurosport1.\nKolejny piłkarz kadry z koronawirusem. Sousa musi powołać bramkarza