Artykuły Biuletyn nr 16\t27 sierpień 2013\tOdsłony: 3149\tPolityka Społeczna\tDrukuj E-mail STRATEGIA\nProfesor Barbara Szatur – Jworska wraz z Zespołem Zadaniowym Społecznej Strategii Warszawy opracowała strategię społeczną Warszawy na lata 2009 – 2020. Najważniejsze jej punkty to m.in.\nWstępna diagnoza sytuacji seniorów w Warszawie z podkreśleniem faktu, iż bardzo podatną grupą na wykluczenie społeczne są samotne starsze osoby. Są bowiem one bardziej, niż osoby starsze żyjące w rodzinach, narażone na ubóstwo, na brak wsparcia w przypadku choroby czy kłopotów z zaspokajaniem podstawowych potrzeb oraz na brak społecznych kontaktów. Starość nie jest zatem sama w sobie czynnikiem społecznego wykluczenia – piszą autorzy. Nie do końca można się z tym zgodzić. Osoby starsze w wielu dziedzinach życia społecznego nie uczestniczą, co wynika wyłącznie z faktu, że mają tyle lat, ile mają. Starość powoduje określone ograniczenia i przesuwanie się tych ludzi na pewien margines życia społecznego jest zjawiskiem naturalnym. Ale… Nieprawidłowy stosunek do ludzi starych, podkreślanie choćby ze strony władz, że są ciężarem dla społeczeństwa itp., co u nas czyni się nieustannie, powoduje dodatkowe ich marginalizowanie. Ważnym aspektem jest też, jak myślę, sprawa poczucia psychicznej i pokoleniowej więzi seniorów z pokoleniem średnim i młodym (nie tylko w rodzinie, ale i poza nią). Osoby starsze – także starsi mieszkańcy Warszawy – to populacja silnie zróżnicowana pod względem: wieku, płci, poziomu wykształcenia, stanu zdrowia, stanu cywilnego, sytuacji mieszkaniowej, poziomu dochodów itd. Biorąc pod uwagę to zróżnicowanie oraz wielowymiarowość zjawiska społecznego wykluczenia, można w zbiorowości seniorów wyróżnić różne kategorie osób: od w pełni uczestniczących w życiu społecznym (pracujących zawodowo, aktywnych politycznie i społecznie, dobrze sytuowanych pod względem materialnym) po osoby całkowicie bierne, doświadczające społecznej izolacji i niedostatku. W diagnozie ostatecznej zostaną wzięte pod uwagę różne i różnorodne aspekty starości, co pomoże w sposób optymalny określić sytuację warszawskich seniorów. W ogólnym obrazie zostaną zaakcentowane szczególnie mocno te obszary, które stanowią istotne zagrożenie, a właściwie gwarancję wykluczenia społecznego. Autorzy nie poprzestaną, naturalnie, na samej diagnozie. Przedstawione zostaną także próby zapobiegania i minimalizowania wykluczenia, opis działań podejmowanych przez miasto na rzecz integracji społecznej seniorów.\nIstotne jest zwrócenie uwagi na fakt, że w Warszawie (a zapewne także w pozostałym aglomeracjach oraz małych miastach i wsiach) dominują gospodarstwa jednoosobowe, jeśli chodzi o seniorów, których podstawowym źródłem utrzymania jest emerytura lub renta. Znając wysokość tych świadczeń w Polsce i wysokość świadczeń, które każdy musi co miesiąc opłacić (czynsz, światło, śmieci itp.) oczywistym jest, że ci seniorzy skazani są na ubóstwo, co w konsekwencji prowadzi do wykluczenia. Dodatkowym czynnikiem jest tu także sytuacja zdrowotna seniorów.\nNajbardziej narażone na ubóstwo są osoby starsze o następujących cechach: nie pracują, źródłem ich utrzymania jest renta z tytułu niezdolności do pracy lub zasiłek z pomocy społecznej, samotnie gospodarują, są chore i niepełnosprawne. Statystycznie lepsza jest natomiast sytuacja dochodowa starszych osób aktywnych zawodowo i/lub otrzymujących emerytury, mieszkających wspólnie z innymi osobami dorosłymi mającymi własne dochody, relatywnie młodych (tzw. trzeci wiek). Populacja ludzi starych jest zróżnicowana pod względem poziomu wykształcenia. Ta cecha ma istotny dodatni związek z aktywności społeczną, stanem zdrowia, uczestnictwem w kulturze. W 1992 roku 27,9% mieszkańców Warszawy wkraczających w wiek emerytalny miało wykształcenie podstawowe, zaś obecnie wśród przechodzących na emeryturę odsetek ten wynosi tylko 10,5%. Prognozuje się, że w 2023 roku wśród 60-latków będzie zaledwie 4% do 2% osób z wykształceniem podstawowym. W 1992 roku 20% osób starszych legitymowało się wykształceniem wyższym, w 2008 roku około 28 %, a w roku 2020 szacuje się, że podobnie jak w 2008 będzie ich około 28 – 30%. Poziom wykształcenia warszawskich seniorów zatem wzrasta i będzie wzrastał, co stanowi bardzo ważną przesłankę miejskiej polityki społecznej. Z jednej strony należy spodziewać się zwiększenia oczekiwań i potrzeb starszego pokolenia w zakresie oferty kulturalnej i aktywnego spędzania wolnego. Z drugiej strony, jest to dobry prognostyk dla wzrostu społecznego zaangażowania seniorów w sprawy miasta i lokalnych społeczności. To bardzo cenne podkreślenie. Tym seniorom z pewnością nie wystarczą już kluby seniora (przynajmniej nie w takiej formie i strukturze, jak funkcjonują obecnie) ani wczasy na działkach w obecnej formie (właściwie zanikające, ale nie dlatego, że brakuje chętnych, lecz brakuje na nie pieniędzy), ani obecne propozycje aktywności społecznej. Wydaje mi się, że obecnie za mało uwagi zwraca się na inicjatywę samych seniorów, za mało wsłuchuje się w ich potrzeby kulturalne, intelektualne, psychofizyczne. Panuje sztampa miast kreatywności. Oczywiście, są wyjątki, ale w moim przekonaniu oferta dla seniorów winna być bardziej zróżnicowana i punktem wyjścia powinny być propozycje samych zainteresowanych dotyczące spędzania wolnego czasu, rozrywek i potrzeb kulturalnych, aktywności społecznej itp. Stan zdrowia populacji warszawskich seniorów ma związek z ich trybem życia, poziomem, wykształcenia, wiekiem. Ich fizyczna aktywność, nawyki żywieniowe są niezadowalające z punktu widzenia profilaktyki zdrowotnej. W Warszawie nie istnieje, na wzór innych miast polskich, takich jak Poznań czy Wrocław, całościowy program działań, którego celem jest integracja społeczna seniorów. Jak stwierdzono w diagnozie sytuacji w Warszawie, zawartej w programie „Warszawa przyjazna seniorom”: Liczne bariery instytucjonalne ograniczają społeczną aktywność seniorów; ich dostęp do ośrodków kultury, czasu wolnego, rekreacji i edukacji jest ograniczony. Te bariery instytucjonalne tworzone są przez samo miasto, a także przez system świadczenia usług w Warszawie. Należy przy tym zwrócić uwagę, że większość programów skupia się na pomocy seniorom jako wyodrębnionej grupie. Taki sposób traktowania seniorów wpływa na stygmatyzację środowiska i nie pozwala na jego integrację społeczną. W działaniach podejmowanych przez Miasto należy promować te, które w umożliwiają funkcjonowanie seniorom w warunkach zbliżonych do tych, w jakich żyli do momentu przejścia na emeryturę. W Warszawie daje się również zauważyć zróżnicowane podejście do kwestii wykorzystania zasobów miejskich przez seniorów. W ofertach skierowanych do ludzi starszych brakuje ciekawych interdyscyplinarnych rozwiązań, jednocześnie Miasto nie zapewnia dostępu do imprez mających charakter komercyjny, na przykład przez sponsorowanie biletów wstępu. Miasto nawet, kiedy sponsoruje działalność placówek kultury czy sportu, nie ubiega się o zniżki czy bezpłatny wstęp dla seniorów. Jednocześnie Warszawa nie udostępnia ani bezpłatnie, ani w uprzywilejowany sposób infrastruktury instytucji lokalnych w dzielnicach – szkół, klubów osiedlowych, domów kultury, bibliotek. W tworzeniu miejskiej polityki na rzecz osób starszych powinny uczestniczyć one same. Rozwiązaniem może być reprezentacja seniorów w postaci Rady Seniorów M. st. Warszawy, która określałaby potrzeby środowiska i sposób, w jaki Miasto może włączyć się w ich realizację. Nic dodać, nic ująć. „Warszawa przyjazna seniorom” to Warszawa tworząca stereotypowe getta dla ludzi starszych. Jeśli chodzi o sprawy zdrowotne seniorów. Nie ma dla nich żadnych propozycji ani korzystnych rozwiązań. Są traktowani jak wszyscy inni chorzy. We Wrocławiu, z inicjatywy prof. Andrzeja Fala (który jest także w Warszawie w szpitalu MSWiA) powstało Konsorcjum – Wrocławski Instytut Zdrowia Publicznego, którego stronami są: wojewoda dolnośląski, marszałek województwa dolnośląskiego, prezydent miasta Wrocławia i Rektor Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Chcemy zbadać jakość życia osób starszych, w szczególności niepełnosprawnych i opieki nad noworodkami (Dolny Śląsk ma najwyższy wskaźnik umieralności noworodków w Polsce) oraz wytyczyć struktury opieki szpitalnej – mówi Profesor. Warto byłoby i w Warszawie pod tym kątem pomyśleć o ludziach starszych i niepełnosprawnych. Miejmy nadzieję, że opracowywana strategia głównie temu celowi posłuży. Nie wystarczy stwierdzić stanu rzeczy, choć jest on ważny, trzeba także zaproponować konkretne, wynikające z niego, rozwiązania. Źródło: prof.. UW dr hab. Barbara Szatur-Jaworska Instytut Polityki Społecznej Uniwersytet Warszawski „PROPOZYCJE ZAŁOŻEŃ DO DIAGNOZY I PROGNOZY SYTUACJI WARSZAWSKICH SENIORÓW” (Internet)\nTermin „wykluczenie społeczne” w języku polityków to swoista tautologia. Lepiej brzmi niż bieda czy wręcz ubóstwo.\nRozmowa z prof. Barbarą Szatur – Jaworską, z Instytutu Polityki Społecznej Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.\nUstalenie, na czym polega wykluczenie społeczne nie jest łatwe. Generalnie mówimy o nim wtedy, gdy są jacyś ludzie, czy grupy ludzi, które nie mają możliwości pełnego udziału w życiu społecznym. Albo nie mają pełnych praw uczestniczenia, albo nie mogą korzystać z formalnie przypisanych im praw, ze względu na różnego typu bariery, które uniemożliwiają im uczestniczenie w życiu społecznym. Uczestnictwo w życiu społecznym - w jakim zakresie? Czy niemożność aktywnego uczestniczenia w życiu kulturalnym z powodu braku na to środków jest wykluczeniem?\nTo bardzo złożony problem. Trzeba pamiętać o tym, że pojęcie wykluczenia społecznego opisuje relatywną sytuację, czyli nie ma czegoś takiego jak absolutne wykluczenie społeczne. To jest rozumiane jako ograniczone uczestnictwo w stosunku do jakiejś normy, standardu społecznego. Wielu badaczy tego problemu mówi o tym, że pod jakimś względem każdy z nas jest wykluczony z uczestnictwa w życiu społecznym. Jest wykluczony ze względu na obiektywne uwarunkowania, ale i własne decyzje. Przykład, który Pani podała. Jeżeli przyjmiemy, że wykluczenie jest odstępstwem od pewnej przyjętej normy uczestnictwa, to należy zadać sobie pytanie: co jest tą normą? Czy będzie to chodzenie do teatru raz w miesiącu czy raz w roku? Czy normą jest udział w tzw. kulturze wysokiej, czy w ogóle udział w imprezach kulturalnych, także bezpłatnych „biesiadach” czy piknikach przy muzyce? Czy przeczytanie jednej książki z dziedziny literatury pięknej, uznawanej za wartościową, czy przeczytanie jakiejkolwiek książki? Oglądanie filmów czy telenowel? Czy wykluczony jest ten, który nie chodzi do teatru ani na koncerty, czy ten, kto wybiera te najbardziej - można powiedzieć - najprostsze formy uczestnictwa? Granice są nieostre, trzeba pamiętać także, że są różne normy środowiskowe. Prościej jest więc to ująć na przykładzie polskiej służby zdrowia – gdzie nie ma niewykluczonych?\nTo podstawowy przykład grupy wykluczonej społecznie. Mówi się tutaj przede wszystkim o wykluczeniu w płaszczyźnie ekonomicznej (niskie dochody), ale i społecznej. Czy można powiedzieć, że bezrobotni w Polsce stanowią odrębną grupę społeczną?\nMimo skali tego zjawiska nie możemy mówić o grupie społecznej. Jest to zbiorowość, której skład się zmienia. Są tu osoby krótko i długotrwale bezrobotne. Mówiąc o wykluczeniu raczej mamy na uwadze ludzi bezrobotnych przez długi czas, czyli powyżej 2 lat. W ich przypadku, bowiem, mamy już do czynienia z bardzo różnorodnymi procesami, które są nieodwracalne bądź trudno odwracalne. To procesy natury psychologicznej, zdrowotnej, odzwyczajenie się od codziennego wstawania o określonej porze, ubrania się itd., to także problem utraty kwalifikacji – wiadomo, że niewykorzystywane umiejętności zanikają. Wykluczenie społeczne to także kategoria polityczna. Jakie to niesie zagrożenia dla społeczeństwa?\nPojęcie wykluczenia społecznego w języku polityki zaczęło być używane w tym celu, by nie stosować pojęcia „ubóstwo”. To zabieg, który ma wprowadzić mniej drastyczny język. Oczywiście, ubóstwo to nie to samo, co wykluczenie społeczne. Konsekwencji trwałego wykluczenia pewnych grup społecznych jest wiele. Najbardziej dramatyczną konsekwencją jest to, że zjawisko wykluczenia społecznego jest bardzo często dziedziczone. Blokada, jaka spotyka rodziców jest często dziedziczona przez dzieci. Bieda, niski poziom wykształcenia rodziców, ich zły stan zdrowia powodują, że dzieci wchodzą w życie z określonym bagażem i już na starcie wchodzą w życie jako wykluczeni. Wykluczenie rodzi zjawisko dyskryminacji, czyli świadomego odrzucania osób, które odznaczają się cechami tego „innego”, „obcego”. W przypadku osób starszych, starych w naszym kraju chyba można mówić o dyskryminacji... Problem wykluczenia jest tu bardzo niejednoznaczny. Dyskryminacja? Owszem, spotykamy się z nią w pewnych grupach. Jest to grupa, bez wątpienia, nadmiernie wykluczana z rynku pracy. Nie mówię, naturalnie o siedemdziesięciolatkach, lecz ludziach koło pięćdziesiątki, po pięćdziesiątce. Ale i ten problem jest złożony. Dane statystyczne wyraźnie pokazują, że poziom bierności zawodowej grupy ludzi w przedziale wieku 50 – 60 lat jest wysoki. W tej grupie nawet nie ma dużego bezrobocia, bo są tu osoby, które mogą już skorzystać z emerytury czy renty. Wiele osób z tej grupy sama się wyklucza podejmując tę łatwiejszą decyzję: odejścia z rynku pracy. I znowu składa się na to wiele przyczyn. Te osoby są wypychane z rynku pracy, ale czy to jest przede wszystkim presja ze strony młodszych? Trudno na to pytanie jednoznacznie odpowiedzieć. Najbardziej dotkliwe jest wykluczenie starych ludzi w naszym kraju w wymiarze ekonomicznym i społecznej świadomości. Nigdzie mediach raczej nie oglądamy fotografii starej osoby, a jeśli już się to zdarzy to tylko po to, by utrwalić w świadomości odbiorców stereotyp starości niesprawnej, trudnej, uciążliwej dla otoczenia itd. Starsi ludzie podkreślają, że doświadczają niechęci bardzo często w takich powierzchownych kontaktach. Bliższe kontakty, z rodziną, sąsiedztwem są na ogół dobre, natomiast w sferze życia publicznego, w sensie bycia obok siebie różnych obywateli, są traktowani niechętnie i nieprzychylnie. To dobry przykład, że różne przejawy wykluczenia nawet w stosunku do jednej grupy mogą występować w różnym natężeniu. Jak funkcjonują wykluczeni w naszym społeczeństwie?\nBardzo różnie. Są tacy, którzy nie radzą sobie z tą sytuacją, ale są przykłady przystosowania się do sytuacji i umiejętnego korzystania z tego, z czego w takiej sytuacji korzystać można i należy. Myślę tu o pewnej części osób korzystających z pomocy społecznej i potrafiących sobie na tym marginesie, jakim jest życie z pomocy społecznej dobrze radzić. Nie mówię, oczywiście, o tych, którzy uzyskują nienależne świadczenia, lecz o ludziach, którzy potrafią się na tyle przystosować do warunków, że mogą w tym obszarze jakoś funkcjonować. Potrafią korzystać ze stworzonych im możliwości. Zdefiniowani jako wykluczeni w ramach tych możliwości, jakie stwarza im życie wśród pomocowych instytucji wykazują dużą aktywność. Nie mają szans na włączenie się w główny nurt życia społeczne, ale potrafią funkcjonować na jego obrzeżach. Czy niezadowolenie z życia może być związane z wykluczeniem?\nMoże, ale nie musi. To należy do kategorii innych zjawisk. Wykluczenie społeczne nie jest workiem, do którego można wrzucić wszystko. Często się tak robi, ale to tylko jeszcze bardziej zaciera, rozmywa problem. Nie powinno służyć do określania wszystkich negatywnych zjawisk i problemów. Czy możliwa jest pełna integracja zmarginalizowanych czy wykluczonych ze społeczeństwem?\nW pojedynczych przypadkach to się zdarza, ale na szerszą skalę nie. Jeżeli mówimy o integracji, to chodzi o zbliżenie, o stwarzanie szansy, możliwości, by sobie lepiej radzić. Mówiłyśmy o bezrobociu. Dla osób trwale bezrobotnych celem samym w sobie może być zdobycie jakiegokolwiek, nawet tymczasowego, zatrudnienia. To w danym momencie przybliży ich do społeczeństwa, ale nie zintegruje z nim. Pełna integracja to utopia. Znowu musimy wrócić do pytania: integracja, do czego? Do jakiego stylu życia? Do jakiego sposobu funkcjonowania? Nie ma społeczeństwa, które jest monolitem. Na ile programy pomocowe zdają egzamin?\nJeżeli mówimy o integracji, a nie rozdawaniu pieniędzy, to wiele jest krótkotrwale skutecznych. To znaczy są skuteczne, póki trwają, póki dane osoby funkcjonują w programie. Są sukcesy odcinkowe, np. sukcesem jest, że dziecko z biednej rodziny nie chodzi głodne, ale to nie jest integracja. Programy integracyjne są kosztowne. Aby pomóc długotrwale bezrobotnym osobom, trzeba im udzielić ogromnego wsparcia. To musi trwać i wymaga zaangażowania wielu specjalistów z różnych dziedzin. Jeden człowiek dobrej woli nie wyprowadzi takiego bezrobotnego z zapętlenia, w jakim ugrzązł. Trzeba sobie zdawać sprawę z tego, że te programy kosztują i nie są możliwe do zrealizowania przez wolontariat itp. Tu chodzi o to, by taka osoba się usamodzielniła. Zdarza się, nierzadko, że póki taka osoba jest objęta programem, funkcjonuje nieźle. Gdy program się kończy i zostaje sama wraca do punktu wyjścia. Jednak – uważam – dużą sprawą dla każdego jest uczestnictwo w takim programie. Doświadczenia, których nabędą mogą im się przydać. Nawet, jeśli nie zmienią radykalnie ich życia. Dziękuję za rozmowę. Książki prof. Barbary Szatur-Jaworskiej Poprzedni artykuł\tNastępny artykuł © 2015 pkps


Po restrukturyzacji - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nWiele firm komputerowych o światowym zasięgu prowadzi "restrukturyzację", określaną też jako "odchudzanie" lub "downsizing". Rozpoczęcie tego procesu budzi zwykle wielki entuzjazm i nadzieję, bez mała taką, jak wymiana rur ciepłowniczych w warszawskich budynkach.\nRychło jednak okazało się, że rozpoczęty proces nie ma końca; przebiega bazładnie i stwarza nowe problemy. Wyjątkiem jest brytyjski Unisys, który ogłosił nagle, że doprowadził swoją restrukturyzację do końca. Co się zmieniło? John Perry, prezes i dyrektor, twierdzi, że restrukturyzacja dała dobre efekty z kilku powodów. Najważniejszym jest spłaszczenie struktury zarządzania. W brytyjskim Unisysie zostało tylko 5 poziomów na skali zarządzania. Na najwyższym jest dyrektor, na najniższym - pracownicy, nie mający pod sobą nikogo. Struktura zależności jest prosta i czytelna. Każdy podlega tylko jednemu zwierzchnikowi i zależności służbowe nie przecinają się. Zwolniono z pracy znaczną część średniego personelu zarządzającego, który - zdaniem dyrektora - powoduje więcej bałaganu niż przynosi pożytku. Przedsiębiorstwo powinno być tak zorganizowane - uważa Perry - by jego szef dokładnie wiedział, co kto w nim pracuje. Jeśli zatrudnieni są jacyś ludzie, których szef nie zna, znaczy to, że albo są niepotrzebni, albo szef nie wie, co się dzieje w przedsiębiorstwie. Redukcje w firmie objęły 500 osób w ciągu 2 lat i obecnie Unisys UK zatrudnia 1500 pracowników.\nDrugie uproszczenie polega na zmniejszeniu liczby zakładów pracujących dla firmy. Unisys zamknął fabrykę w Livingston i przeniósł jej produkcję do kilku pozostałych.\nPo trzecie - rozszerzono usługi kosztem produkcji. Obecnie 60% wpływów firmy pochodzi z serwisu. Pomimo, że restrukturyzacja była zabiegiem kosztownym i pochłonęła ok. 12 mln funtów (18,4 mln USD), firma odnotowała nadwyżkę wpływów nad wydatkami. W zeszłym roku zysk wyniósł 14 mln funtów (18,48 USD) przy obrocie 265 mln funtów (408,1 mln USD). W bieżącym roku - według Dyrektora Finansowego, Douglasa Scotta - zysk powinien osiągnąć poziom 26 mln funtów (40 mln USD). Zmiany przeprowadzone w Unisysie mogą się okazać rozwiązaniem modelowym dla wielu innych firm przeprowadających restrukturyzację.


Czajnik ZELMER CK1020 / ZCK1274X Inox cena, opinie, dane techniczne | sklep internetowy Electro.pl\nKod produktu 723172\nCzajnik Zelmer CK1020 o mocy 2200 W i o pojemności 1.7 l. Wyposażony w płaską grzałkę, która pozwala na szybkie zagotowanie wody i ułatwia czyszczenie. Ergonomiczna rączka, obrotowa podstawa i wspomagane otwieranie pokrywy gwarantują wygodę użytkowania. Model ten posiada również automatyczny wyłącznik po zagotowaniu, zabezpieczenie przed włączeniem pustego czajnika oraz podświetlany włącznik.\nZabezpieczenia Zabezpieczenie przed gotowaniem na sucho , Automatyczne wyłączenie po zagotowaniu\nFunkcje dodatkowe Podświetlony przycisk włączenia i wyłączenia , Schowek na przewód , Lampka kontrolna


Dzień 3 - Ryga - Ogórkiem W Świat\nDzień 3 – Ryga\n19 Lip 2015 - Adrian OgorkiemWSwiat\nZ Łotyszem Jankiem\nPrzejechanych km: 1305\nPlany zmieniliśmy. Rozbiliśmy się nad rzeką niedaleko Rygi. Na szczęście nie wiało tak jak na Litwie. Wjechaliśmy pod zakaz, rozłożyliśmy się na plaży w otoczeniu drzew. Przechodzący obok nas Łotysze nie robili o to problemów, a co niektórzy witali się z nami.\nRano po porannym pływaniu w Lelupie podszedł do nas jeden z Łotyszy. Miał na imię Janek. Gdy się z nami żegnał to pies, z którym przyszedł nie chciał opuścić naszego obozowiska i wracał do nas. Poopowiadał nam o okolicy, Rydze i o kraju.\nPo śniadaniu ruszyliśmy zwiedzać Rygę. Gdy wjechaliśmy do centrum naszą uwagę zwróciły dwa bardzo podobne do siebie mosty, budynek podobny do warszawskiego Pałacu Kultury i Nauki oraz konstrukcję przypominającą wieżę Eiffla. Zaparkowaliśmy i ruszyliśmy na stare miasto. Było bardzo pochmurno, więc wiedzieliśmy, że jak zacznie kropić to musimy szukać schronienia. Doszliśmy pod łotewski senat. Podsłuchując lokalnego przewodnika dowiedzieliśmy się, że 70% urzędujących polityków to starzy komuniści. Spowodowane jest to tym, że głosy nie są oddawane na kandydata, a na partię.\nPrzechodząc kolejnymi uliczkami starówki zaczęło lać. Schroniliśmy się w pizzerii. Rozpoczęła się ogromna ulewa. Każdy z nas zamówił sobie po pizzy i czekaliśmy na koniec burzy. Nie polecamy tych placków. Dopadła nas później “mała” niestrawność.\nGdy się trochę wypogodziło udaliśmy się w kierunku budynku podobnego do warszawskiego PKiN. Dla nas ten budynek wygląda dużo gorzej niż ten w stolicy. W Rydze zobaczyliśmy wiele bardzo ładnych kościołów, klucz do miasta czy wieżę, która kiedyś była najwyższa na świecie.\nWróciliśmy do Ogórka. Tam czekała na nas bardzo miła niespodzianka. Ktoś zostawił na przedniej szybie naszego busa karteczkę z napisem “Lubimy to”. Pozdrawiamy autorów! 🙂\nPo wyjeździe z Rygi kierowaliśmy się na kolejną stolicę – Tallin. Po drodze natrafiliśmy na niesamowicie długi korek. Na początku nie wiedzieliśmy czym on jest spowodowany. Obstawialiśmy wypadek. Jechaliśmy ze ślimaczym tempem. Po drodze zaprosiliśmy jednego Litwina. Miał na imię Justinus. Opowiedział nam, że korek spowodowany jest festiwalem, który nazywał się Positivus. Porównać go możemy do polskiego Woodstocka. Jechał z nami prawie godzinie. Rozmawialiśmy z nim o wszystkim – o Polsce, o Litwie, o Łotwie i o dziwo o Estonii też. Polecał nam bardzo zobaczyć Tallin.\nGdy wyjechaliśmy z festiwalowego miasta zaczęliśmy szukać stacji benzynowej. W Estonii jest bardzo tanie paliwo. Nam udało się kupić za 1,01 euro za litr. Noc spędziliśmy na fasolowym polu.\nWielki korek na Positivus\nMy też to lubimy\nWięcej zdjęć tradycyjnie w GALERII\n« Dzień 1,2 – Litwa, Łotwa… Rozpoczęliśmy tripa!\nDzień 4 – Tallin, spanie na lotnisku »


Lasy Trentino skrywają… dawne dźwięki\nW sercu doliny Val di Fiemme rośnie „grający las”.\nTutejsze świerki wykorzystywane były przez Stradivari’ego do budowy skrzypiec.\nLasy Trentino skrywają dawne tajemnice. Jedną z nich jest produkcja doskonałych skrzypiec. Mistrzowie lutnictwa, między innymi słynny Stradivari, przemierzali lasy Val di Fiemme, szukając najlepszych drzew do produkcji doskonałych instrumentów muzycznych. Mówi się, że poszukiwaniami świerków w lesie Paneveggio Stradivari zajmował się osobiście.\nNajczęściej wybieranym drzewem w tym celu zarówno przez Stradivari’ego, jak i innych wielkich mistrzów lutnictwa, na przykład z rodziny Guarneri czy Amati, był świerk „rezonansowy”. Drewno świerkowe jest w rzeczywistości szczególnie elastyczne, lepiej przewodzi dźwięk, a jego kanały są jak maleńkie piszczałki organowe, które tworzą rezonans. Jest to zatem idealny surowiec do budowy pudła rezonansowego.\nŚwierki z „grającego lasu” (wł. „bosco che suona”), należącego do lasów państwowych Paneveggio, po dziś dzień wybierane są do produkcji instrumentów muzycznych ze względu na swoją właściwość przewodzenia dźwięku. To już wielowiekowa tradycja, podtrzymywana również dzięki leśniczym, którzy poświęcają swój czas i uwagę, aby wyselekcjonować drzewa do pozyskania rezonującego drewna.\nNiestety lasy doliny Val di Fiemme, jak wiele innych obszarów prowincji Trydentu, znacznie ucierpiały wskutek nawałnicy Vaia, 29 października 2018 r., kiedy to 4 mln m3 świerków na terenie Trentino uległo zniszczeniu. Należy zatem jak najszybciej odbudować ten górski, kochany przez wiele osób, ale jednocześnie skrywający różne trudności obszar. Dlatego, we współpracy z lasami państwowymi Trentino, rozpoczęliśmy projekt Trentino Tree Agreement, aby promować pakt odpowiedzialności i zrównoważonego rozwoju, który należy zawrzeć z lasem, dla dobra wszystkich.\n„Muzyczna świątynia na świeżym powietrzu” musi zatem zostać objęta szczególną ochroną i troską, aby te wyjątkowe drzewa mogły przetrwać.\nOdbywający się od lat festiwal „I Suoni delle Dolomiti” (Dźwięki Dolomitów) przybliżył szerszej publiczności te wspaniałe i baśniowe miejsca oraz zwrócił uwagę na las jako dobro ważne dla całej społeczności. „Grający las” od lat jest sceną rytuału muzycznego, wyjątkowego w skali światowej.\nCo więcej, muzycy o międzynarodowej sławie, biorący udział w festiwalu, wśród nich śp. mistrz Ezio Bosso, zostali poproszeni o wybranie swojego świerku. W ten sposób dolina Val di Fiemme hojnie obdarowała artystów, którzy odwiedzili to wyjątkowe miejsce i wzbogacili świat muzyki swoimi instrumentami wykonanymi z drewna. Mowa o rytuale „Battesimo degli alberi”, czyli „chrzcie drzew”, celebrowanym przez Wspólnotę doliny Val di Fiemme, na czele której stoi przewodniczący określany mianem „Scario”.\nDo „grającego lasu” dojechać można własnym środkiem transportu, podążając leśną drogą, w przeważającej części asfaltową, prowadzącą z Predazzo do doliny Valmaggiore. Następnie podążając przez las, wystarczy wpisać numer wybranego świerku w aplikację „Bosco che Suona” („Grający las”), korzystając ze smartfonu lub tabletu.\nOdkryj melodie „grającego lasu”


Bruce Willis ma zainwestować w Belvedere i wejść do rady dyrektorów\nAktor i producent filmowy Bruce Willis ma zamiar zainwestować w dystrybutora alkoholi Belvedere, który w Warszawie jest notowany pod nazwą Sobieski, poinformowała spółka w komunikacie na swojej stronie internetowej. Willis ma również wejść w skład rady dyrektorów firmy.\n"Bruce Willis w trakcie wizyty w Paryżu potwierdził zamiar zainwestowania i osobistego zaangażowania w spółce" - czytamy w komunikacie. Willis ma pomóc w rozwoju m.in. marki "Sobieski", dziś jest twarzą kampanii reklamowej tego brandu.\nW komunikacie sprecyzowano, że Willis ma zamiar zostać akcjonariuszem Belvedere.\n"Willis zostanie także członkiem rady dyrektorów i zostanie mianowany na to spotkanie w trakcie najbliższego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy" - czytamy dalej.\nNa początku września Komitet Obligatariuszy Belvedere reprezentujący posiadaczy ponad 60% obligacji, odrzucił plan wyjścia z postępowania ochronnego (Plan de Sauvegarde) przygotowany przez spółkę i przedstawiony do akceptacji sądu handlowego w Dijon (tribunal de commerce de Dijon) w ramach postępowania rozpoczętego w lipcu 2008 r.


Nowy Sącz: jak mieszkańcy oceniają kończącą się kampanię wyborczą? | Nowy Sącz, sonda, wybory parlamentarne | Sądeczanin.info\nNowy Sącz: jak mieszkańcy oceniają kończącą się kampanię wyborczą?\nGorączkowy przedwyborczy czas. Za dosłownie kilka godzin zacznie obowiązywać cisza wyborcza. Jak sądeczanie oceniają tegoroczną kampanię wyborczą? Co ich mile zaskoczyło, a co zbulwersowało i czego spodziewają się po wyborach?\nO to między innymi zapytaliśmy dzisiaj sądeczan, wśród których przeprowadziliśmy przedwyborczy sondaż.\n- Jeśli mam oceniać tegoroczną kampanię wyborczą, to uważam, że najlepiej w niej reklamował się zdecydowanie PiS. Jednak w tej kampanii brakowało mi spotkań, z ludźmi, którzy przedstawialiby problemy pilne do rozwiązania. Mówię raczej o takich spotkaniach, które nie miałyby wydźwięku, że to posłowie się reklamują. Jeśli chodzi o takie spotkania, miałem pewien niedosyt – mówi pan Marek.\nCzego pan oczekuje po tych wyborach? Całość rozmowy w materiale filmowym.\nNowy Sączsondawybory parlamentarne


KUL - Wydział Filozofii - Indywidualna Organizacja Studiów\nZgodnie z §8 Regulaminu Studiów KUL obowiązującego od 1 października 2019 r. na wniosek studenta Dziekan może wyrazić zgodę na Indywidualną Organizację Studiów. Wniosek należy złożyć w Sekretariacie Wydziału w ciągu 30 dni od rozpoczęcia zajęć w semestrze albo od powstania nadzwyczajnej sytuacji.\nWniosek powinien zawierać ustalenia z prowadzącymi zajęcia dotyczące warunków i terminów uzyskiwania zaliczeń oraz zdawania egzaminów sporządzonego w następującej formie: WZÓR HARMONOGRAMU IOS\nZasady odbywania studiów w ramach IOS:\n1) student może być zwolniony z obowiązku uczestniczenia w części zajęć dydaktycznych oraz uzyskiwać zaliczenia i zdawać egzaminy w trakcie semestru w terminach indywidualnie ustalonych z osobami prowadzącymi zajęcia i egzaminatorami;\n2) przebieg IOS dziekan ustala na okres semestru lub roku akademickiego, a w przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej – odpowiednio do czasu trwania umowy;\n3) decyzja dziekana określa w szczególności: zasady udziału w zajęciach oraz minimalną liczbę zajęć, do uczestniczenia w których zobowiązany jest student, biorąc pod uwagę ustalenia zawarte w przedstawionym harmonogramie;\n4) w przypadku naruszenia przez studenta zasad IOS dziekan cofa zgodę na realizację studiów w tej formie.\nAutor: Anna Szałek\nOstatnia aktualizacja: 21.11.2019, godz. 18:37 - Anna Szałek


Czółenka DAMISS - DS-258 czarne\nCzółenka DAMISS - DS-258 czarny\nCzółenka firmy DAMISS w czarnym kolorze. Wykonane z wysokiej jakości skóry zamszowej.\nCzółenka damskie, polskiej marki DAMISS. Wykonane z najwyższej jakości skóry zamszowej w klasycznej czarnej kolorystyce. Nosek w szpic oraz wyższy słupkowy obcas dodaje elegancji. Skórzany szeroki pasek przy kostce został umocowany z dwóch stron na gumki, dzięki którym nie ma problemu przy zakładaniu butów. Ciekawy fason oraz głęboka czerń idealnie sprawdzą się do eleganckich spodni jak i sukni.\nWkładka na całej długości buta w cm (łącznie ze szpicem) :\nCzółenka DAMISS- DS-100-...\nCzółenka damskie - burgundowe\nBotki DAMISS - DS-142A- czarny\nCzółenka DAMISS -DS-29/2/A...\nCzółenka damskie - kolorowe


AleUpał!: Kilka przydatnych rad na upalne dni | CojaMysle?\nPosted on: Lipiec 29, 2012\nNa dworze cały czas powyżej 30 stopni. Pogoda nas rozpieszcza, ale z nadmiernym przypływem uczuć trzeba sobie jakoś radzić. Kilka przydatnych porad jak przeżyć w upalne dni.\n1. Zdejmij ubranie\nNa początek prosta rada. Jeżeli jesteś w miejscu prywatnym, gdzie nikt Ci nie przeszkadza, wyskocz z ubrań! Nie mówię byś paradował nago, ale t-shirt czasami jest zbędny. Zostając w domu czy idąc gdzieś w plener możesz sobie pozwolić na odkrycie swojego ciała. Kobiety mogą przecież założyć górę od stroju kompielowego (na pewno nikt nie będzie narzekał ;)), a faceci całkiem pozbyć się koszul. Warto jednak pamiętać, że słońce może zaszkodzić skórze więc krem do opalania mile widziany.\n2. Jeżeli już musisz mieć ubranie to zwiewne i lekkie\nW takie upały nie ma nic gorszego jak ciężkie ubranie. Jeżeli pierwszy punkt nie wchodzi w grę, to ubierając ciuchy pamiętaj by były jak najbardziej zwiewne i lekkie. Człowiek się wtedy mniej męczy – tkaniny nie przyklejają się do ciała i ma się uczucie świeżości przez dłuższy czas. Niech ja Cię tylko zobaczę w ciemnych ubraniach! To zbrodnia w upalny dzień!\n3. Woda to Twój największy przyjaciel\nW upalne dni nie ma jednak nic lepszego jak woda. Nadaje się ona nie tylko do picia. Podczas dużych skwarów ważne jest by często przemywać dekolt i twarz, a w szczególności czoło. Zawsze mniej przy sobie małą butelkę wody, a gdy w Twoim mieście znajduje się funtant czy nawet rozłożone są dziurawe węże z wodą, to nic nie stoi na przeszkodzie by odświeżyć twarz przy ich pomocy.\n4. Noś przy sobie ręcznik lub chusteczki\nNikt nie lubi gdy jego twarz zalana jest potem. Możesz też oczywiście przetrzeć twarz o koszulkę ale to nie jest zbyt dobry pomysł jeżeli chcesz czuć się świeżo do końca dnia – szybko poczujesz nieprzyjemny zapach. Zwykły, mały ręcznik wystarczy. Gdy takiego nie masz pod ręką, to zawsze możesz użyć chusteczki – sprawdza się idealnie.\n5. Za używanie dezodorantu nie ma kar!\nDaj żyć ludziom w okół Ciebie! W czasie upałów strasznie się pocimy. Warto zadbać o to by pot nie odstraszał od nas ludzi. Kilka psiknięć pod pachy, na klatkę piersiową i plecy (które podczas upałów pocą się niemiłosiernie) powinno wystarczyć. 5 sekund roboty, a ludzie na ulicy nie będą od Ciebie odchodzić z dziwnym wyrazem twarzy.\n6. Szybki prysznić w letniej wodzie\nGdy budzisz się rano – weź prysznic,\nGdy wychodzisz z domu – weź prysznic,\nGdy wracasz do domu – weź prysznic,\nGdy idziesz spać – weź prysznic,\nJest to ważne w szczególności podczas tak wysokich upałów.\n7. Pij, pij i jeszcze raz pij\nNajlepiej wodę, ale inne napoje też się nadadzą. Lekko schłodzone – staraj się nie pić napojów mocno zmrożonych ponieważ to może źle wpłynąć na Twoje gardło. Jeżeli znudziła Ci się woda to zrób sobie lemoniadę.\nDwie – trzy cytryny\nOrzeźwia, chłodzi, a przy tym dobrze smakuje i jest naturalna.\nMam nadzieję, że pomogłem. Postaram się w kolejnych częściach tego mini cyklu zdradzić jeszcze kilka fajnych sposobów na walkę z upałem. Te siedem rad, które widzisz powyżej to sprawy fundamentalne, kolejne części potraktuję luźniej i tematem jedynie zahaczę o sprawę upału.\nA jakie są Wasze sposoby na radzenie sobie z upałem? Piszcie w komentarzach!\nAleUpał!chłódgorącolifestylesposoby na upałupałwakacjewoda\nA po co do tego wszystkiego jeszcze pchać cukier?\nRozumiem, że chodzi Ci o lemoniadę? Ja osobiście dodaję cukru by sam napój był słodszy -- woda z samą cytryną mi nie podchodzi 🙂 Oczywiście jeżeli wolisz bez cukru to nic nie stoi na przeszkodzie byś taką zrobił.\nGrubSon i BRK wydali wspólną płytę - Gruby Brzuch. Wytwórnia, która jest za to odpowiedzialna podesłała mi album. Przyszedł do...


Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych - Josef Panek - Książka | Gandalf.com.pl\nMiłość w czasach globalnych zmian klimatycznych - mobi, epub 23.77 zł\nMiłość w czasach globalnych zmian klimatycznych - opis produktu:\nCały świat w jednej powieści? Tak, to możliwe! Przed Wami jedna z najlepszych książek czeskiej literatury współczesnej! Josef Panek zabiera Was w podróż, jakiej jeszcze nie zaznaliście! Przemierzycie z nim niemal całą kulę ziemską, a on opowie Wam o niej w sposób, w jaki nigdy wcześniej nikt o niej nie opowiadał. Książka Josefa Panka jest tak zaskakująca i charakterystyczna pod względem stylu i poruszanych tematów, ponieważ nie wzoruje się na żadnym współczesnym trendzie literackim. Wprawdzie porusza większość aktualnych kwestii takich jak ksenofobia, rasizm i inne globalne zjawiska społeczne, ale robi to z klasą, humorem i swadą bliską Hrabalowi, Hakowi czy Demlowi. Kapituła Nagrody Magnesia Litera Jeden chłopak z porządnym ekwipunkiem wspinaczkowym spytał mnie, dlaczego na wspinaczkę wulkaniczną w sercu Islandii włożyłem tenisówki...? odpowiedziałem mu, słuchaj, to są specjalne tenisówki śniegowe, a mój sąsiad spytał, jakie...? wyjaśniałem: nieprzemakalne i antypoślizgowe, widzisz...? a mój sąsiad patrzył na mnie jak na wariata i odpowiedział, nie, nic nie widzę, widzę tylko zwykłe tenisówki, powiedziałem mu: To jesteś ślepy, przyjrzyj się dokładniej... Fragment powieści\nMiłość w czasach globalnych zmian klimatycznych - o czym jest książka?\nPrzed Tobą kolejna pozycja książkowa warta uwagi- Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych, od Josef Panek. Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych spełnia wszystkie cechy swojego gatunku, przypadnie więc do gustu nawet tym najbardziej wymagającym czytelnikom. Jeśli zainteresowała Cię ta pozycja, sięgnij po inne tytuły autora- Josef Panek. Nie będziesz żałował! Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych i o wiele więcej tylko na Gandalf.com.pl!\nKsiążka Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych pochodzi z wydawnictwa Stara Szkoła. Autorem książki jest Josef Panek. Należy do gatunków: literatura piękna, powieść społeczno-obyczajowa. Książka Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych liczy 208 stron. Jej wymiary to 125 x 195. Oprawa jest miękka. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nRECENZJE - książki - Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych - Josef Panek\n-38% Miłość w czasach globalnych zmian klimatycznych książka


Kuchnia w domu wielopokoleniowym – Dom wielopokoleniowy\nPosted on: 30 marca 2013 15 stycznia 2019\nKuchnia jest jednym z najważniejszych pomieszczeń w każdym gospodarstwie domowym. Każda gospodyni domowa urządza ją zgodnie z własnymi preferencjami. Problem pojawia się wówczas, gdy w jednym domu mieszka kilka pokoleń.\nWówczas mogą wystąpić odmienne zdania odnośnie urządzenia tego pomieszczenia. Warto pamiętać, że wystrój kuchni powinien być dopasowany do trybu życia. Inaczej będzie zatem prezentować się kuchnia osób, które lubią gotować, a inaczej osób, które traktują kuchnię jako miejsce rodzinnych spotkań.\nSeniorzy zazwyczaj przyzwyczajeni są do tradycyjnych rozwiązań. Często od podstaw przygotowują wszystkie posiłki. Młodsze pokolenie w większości przypadków jest bardzo zapracowane, przez co nie chcą tracić czasu na przygotowywanie dwudaniowych obiadów. Coraz częściej zamawiają posiłki z dowozem z pobliskich restauracji. Jak pogodzić te dwa odmienne wymagania?\nPrzede wszystkim w urządzaniu kuchni należy wziąć pod uwagę preferencje zarówno seniorów, jak i młodszego pokolenia. Dobrze wyposażona kuchnia zawsze będzie potrzebna, dlatego zadbajmy o to, żeby znalazły się w niej wszystkie niezbędne urządzenia i sprzęty, jak np. piekarnik, lodówka.\nPostawmy na dobre jakościowo garnki i sztućce, jednak ograniczmy ich ilość do niezbędnego minimum. Pamiętajmy jednocześnie, żeby niebezpieczne sprzęty znajdowały się poza zasięgiem dzieci. Można je pochować na wyższych półkach, ale w taki sposób, żeby osoby starsze miały do nich dostęp.


Fototerapia – co to jest, działanie i wskazania - Trafne Zdjęcia\nFototerapia – co to jest, działanie i wskazania\nTerapia światłem, światłolecznictwo czy fototerapia polega na wykorzystaniu prozdrowotnych właściwości światła, aby redukować dzięki niemu różne dolegliwości. Kiedy warto zdecydować się na prowadzenie takiej terapii? Jakie może ona dać rezultaty?\nŚwiatłolecznictwo – na czym polega?\nTerapia światłem jest rodzajem terapii fizykalnej, która polega na oddziaływaniu na ciało człowieka światłem. Może być ona prowadzona na bazie światła naturalnego jako helioterapia, ale także światła sztucznego jako aktynoterapia, czyli przy wykorzystaniu różnych typów lamp.\nŚwiatłolecznictwo wykorzystuje różne rodzaje promieni świetlnych, do których zaliczają się:\n– promieniowanie widzialne\n– promieniowanie podczerwone\n– promieniowanie nadfioletowe\nDzięki leczniczym właściwościom światła można uzyskać bardzo dobre efekty w terapii wielu dolegliwości. Światło dociera do tkanek, powodując ich rozgrzanie, szybszy przepływ krwi, lepsze dotlenienie i odżywienie komórek, a także rozluźnia mięśnie i pomaga w redukowaniu bólów.\nKiedy prowadzi się terapię światłem?\nŚwiatłolecznictwo, czyli fototerapia ma wiele wskazań, dlatego też prowadzone jest ono u osób z różnymi dolegliwościami oraz w celach zapobiegawczych, jako ich profilaktyka.\nWśród wskazań do prowadzenia terapii światłem znajdują się między innymi:\n– dolegliwości układu krążenia, czyli choroby serca, zawały, nadciśnienie tętnicze i niedociśnienie, udary mózgu\n– choroby dermatologiczne, między innymi atopowe zapalenie skóry, czyli AZS, trądzik, łuszczyca skóry\n– dolegliwości stawowe, w tym bóle i zwyrodnienia stawów, reumatyzm, RZS – reumatoidalne zapalenie stawów\n– dolegliwości mięśniowe – bóle, nadmierne napięcie mięśniowe\n– choroby kości – osteoporoza, stany po złamaniach kości\n– trudności z zasypianiem, bezsenność\n– depresja oraz depresja sezonowa SAD – seasonal affective disorder\nJak prowadzić terapię światłem?\nNajprostszym sposobem jest częste wychodzenie na dwór i korzystanie z naturalnego światła, ale nie zawsze jest to możliwe. Wtedy fototerapia może być prowadzona za pomocą odpowiednich lamp, które naświetlają ciało.\nLampy do terapii światłem można zakupić na własność lub można korzystać z terapii oferowanych przez różne ośrodki lecznicze.\n« Import odzieży daje dobry zarobek\tŚwietna kondycja i życie bez zbędnych kilogramów »


Elektrownie - Money.pl\nStrona głównaElektrownie – Wszystkie wiadomości\nElektrownie – Wszystkie wiadomości\nCCGT Grudziądz, spółka zależna Energi, podpisała z konsorcjum firm Siemensa i firmą Mytilineos umowę na zaprojektowanie i budowę w Grudziądzu elektrowni gazowo-parowej o mocy 563 MWe. Inwestycja opiewa na ok. 2 mld zł — podała Energa w środowym komunikacie.\nKryzys w energetyce. "Zmarnowaliśmy czas"\n– Konsekwentnie do 2005 roku likwidowaliśmy nadwyżkę mocy wydobywczych w górnictwie, nieuzasadnione ekonomicznie działania były eliminowane. W późniejszych latach, pod dyktando lobby górniczego i związków zawodowych, z tej polityki konsekwentnie rezygnowaliśmy. Zmarnowaliśmy ten czas od wejścia do Unii Europejskiej w naszej energetyce. Jako minister gospodarki odpowiadałem za tworzenie warunków do konkurencji w energetyce po to, by wymusić walkę o efektywność. Niestety dziś mamy znów do czynienia z tworzeniem monopoli – powiedział w programie „Money. To się Liczy” Jacek Piechota, były minister gospodarki w rządzie Leszka Millera. – To, że trzeba będzie walczyć o klimat i przyszłość nowych pokoleń, wiedzieliśmy. Ja nie dzielę naszych polityków na dobrych i złych, po stronie rządzącej również można znaleźć dobre pomysły, oby one decydowały o ostatecznych decyzjach – dodał.\nZielona energia to ratunek w razie ataku. Zbigniew Jakubas: powiaty powinny mieć swoje farmy fotowoltaiczne\n- Ekologia już zmienia Polskę, widać jak dotacje z budżetu państwa zmieniają nastawienie - powiedział w programie "Newsroom WP” Zbigniew Jakubas, przedsiębiorca i inwestor – Przydomowe instalacje fotowoltaiczne działają z powodzeniem i widać, że ludzie wzięli sprawy w swoje ręce. Taka inwestycja na własny użytek zwraca się w ciągu 4-6 lat. Zielona energia daje także zabezpieczenie w razie jakiegokolwiek ataku. W tej chwili mamy duże miasta spięte w jedną sieć, zasilaną dzięki kilku elektrowniom. Wystarczy atak terrorystyczny, zniszczenie jakiejś podstacji i nie ma prądu w całej Warszawie. Farmy fotowoltaiczne w powiatach czy gminach to świetny pomysł na zabezpieczenie przed utratą dostaw energii w razie zagrożenia. Brak dostaw energii paraliżuje miasto w ciągu kilku godzin, w zimie jest jeszcze gorzej, bo dochodzi kwestia ogrzewania. Także w tym kontekście należy myśleć o inwestycja w zieloną energię.\nRezygnacja z węgla. Dwie trzecie Polaków chce zapłacić przez to więcej za prąd\nKlimat się zmienia, co dostrzega ponad 90 proc. Polaków. Dwie trzecie z nas ocenia tę zmianę na gorsze i dlatego jesteśmy gotowi opłacać wyższe rachunki za prąd, byleby nie pochodził on ze spalania węgla.\nPaństwo wesprze przydomowe elektrownie? Prezes PFR zabrał głos\nPrezes Polskiego Funduszu Rozwoju Paweł Borys odpowiadał w programie "Money. To Się Liczy" na pytania o zaangażowanie w projekt przydomowych elektrowni. Niedawno budowę swojego "atomu" zapowiedział jeden z najbogatszych Polaków Michał Sołowow. - Ja wielokrotnie podkreślałem, że PFR angażuje się w projekty, które są istotne dla całej polskiej gospodarki - mówi Paweł Borys. I dodaje, że więcej mógłby powiedzieć, jeśli w sprawę zaangażowałaby się taka spółka jak na przykład PGE.\nPod młotek idą elektrownie, kopalnie i zakłady azotowe. Ukraina wprowadza nowe porządki w prywatyzacji.\nTauron szuka partnerów do dokończenia wielkich inwestycji\nTauron Polska Energia na początku przyszłego roku zdecyduje, czy będzie kontynuować projekt Jaworzno w dotychczasowej formie, czy we współpracy z partnerem, poinformował prezes Remigiusz Nowakowski. Preferowany jest krajowy partner finansowy.\nElektrownie w Turcji. Rozpoczyna się wielka prywatyzacja\nPrzez najbliższe pięć lat Turcja zamierza sprywatyzować aż 29 swoich elektrowni. Do sprzedaży przeznaczone będą siłownie wodne i te z turbinami gazowymi - podaje polska ambasada w Ankarze.\nProgram atomowy Iranu: Negocjacje bez przełomu\nWedług doniesień nastroje w szwajcarskiej Lozannie, gdzie odbywają się rozmowy, są pozytywne. Optymizm wyrazili dyplomaci z Rosji i Chin.\nSzwajcaria policzyła ile zapłaci za odejście od atomu\nKoszty decyzji o niebudowaniu nowych siłowni jądrowych to 30 mld


Noblistka nie przyjęła tytułu honorowej obywatelki Dolnego Śląska. Razem z nią uhonorowano bowiem znanego z homofobicznych wypowiedzi bp. Ignacego Deca.\nSejmik województwa dolnośląskiego przyznaje tytuł Honorowego Obywatela Dolnego Śląska od 2004 r. Do tej pory otrzymali go m.in. Władysław Bartoszewski, Władysław Frasyniuk, Lech Kaczyński, ks. Henryk Gulbinowicz, reżyser Sylwester Chęciński i prof. Jan Miodek.\nW tym roku do tytułu Koalicja Obywatelska i Nowoczesna Plus zgłosiły Olgę Tokarczuk, a PiS promuje Ignacego Deca, biskupa seniora diecezji świdnickiej. W głosowaniu, które odbyło się w czwartek 24 września, najpierw przegłosowano kandydaturę Deca, ale bez opozycji – „za” opowiedziało się 21 radnych PiS i Bezpartyjnych. W trakcie debaty na temat pisarki Tytus Czartoryski (PiS) wszedł na mównicę, oświadczając, że „Nobel przestał być nagrodą prestiżową, a Tokarczuk w moim przekonaniu obraża naród”. Za uhonorowaniem noblistki głosowało 32 radnych.\nKsiążę biskup średniowieczny\nPrzed czwartkowym głosowaniem Koalicja Obywatelska, Razem, Strajk Kobiet, Komitet Obrony Demokracji, Stowarzyszenie Dolnośląski Kongres Kobiet i Kultura Równości zaniosły do urzędu petycję przeciwko uhonorowaniu bp. Deca. Podpisało się pod nią kilka tysięcy osób.\nDuchowny sympatyzuje z Radiem Maryja i PiS. Słynie z antagonizujących i homofobicznych wypowiedzi. W czasie ostatniego kazania na Jasnej Górze uznał, że Nobla czy Oscara dostają wyłącznie ci twórcy, którzy nie sprzeciwiają się „gender i LGBT”. Dodał, że „in vitro z punktu widzenia etyki katolickiej jest niedozwolone, gdyż zawiera ukrytą aborcję”. W tegorocznej homilii podczas mszy z okazji spotkania środowisk Radia Maryja i TV Trwam „Dziękczynienie w Rodzinie” ogłosił, że „najpoważniejszym zagrożeniem dla ludzkości nie są choroby zakaźne ani głód, ani nawet katastrofy ekologiczne, ale właśnie ideologia gender, która jest nową odmianą marksizmu, szczególnie filozofii Fryderyka Engelsa”.\n„Na spotkaniach naukowych, gdzie miałem nieprzyjemność go widzieć, przychodził w otoczeniu dworu. Jak książę biskup średniowieczny w grupie, która hołduje jego osobie. Czy ktoś taki zdaje sobie sprawę, czym my żyjemy? Biskup nic nie wie o współczesnym świecie i nie powinien na ten temat się wypowiadać. A jeśli już, to z ostrożnością i wyczuciem” – tak wspominał Deca w rozmowie z „Gazetą Wyborczą” prof. Wojciech Browarny z partii Razem.\n„Nie chcę być elementem tej gry”\nDzień po przyznaniu dolnośląskiego wyróżnienia Olga Tokarczuk odmówiła przyjęcia tytułu Honorowego Obywatela Dolnego Śląska. Wyjaśniła na Facebooku: „Jestem zaszczycona tym wyróżnieniem. Niestety jednak nie mogę przyjąć tego tytułu. Wyróżnienie to, zamiast być radosnym świętowaniem poczucia wspólnoty, stanowi ilustrację bolesnego rozdarcia naszego społeczeństwa, zaś świadome kreowanie tej sytuacji, a co za tym idzie, podsycanie emocji towarzyszących temu wyborowi, antagonizuje mieszkańców Dolnego Śląska jeszcze bardziej. Z przykrością więc zmuszona jestem odmówić przyjęcia tej godności, ponieważ nie chcę stać się obiektem takich działań i elementem tej gry”.\nCztery lata temu pisarka otrzymała tytuł Zasłużonej dla Miasta Wałbrzycha. Radni PiS demonstracyjnie opuścili salę obrad.


Kurtka Didriksons 503199_Drew Men's Parka 4_999 granatowy - Royal Collection - Odziez damska i męska\n503199_Drew Men's Parka 4_999\nKurtka z wysoką stójką i z kapturem marki DIDRIKSONS zapinana na kryty suwak, otwierający się w obie strony. Kolor granatowy. Kaptur w obwodzie ma regulowany ściągacz. W górnej części kurtka posiada cztery kieszenie: dwie są naszyte z patką zapinaną na zatrzaski i dwiecięte, pionowe kieszenie zapinane na suwak. Dolne kieszenie są naszyte z patką zapinaną na dwa zatrzaski. Rękawy od wewnątrz zakończone ściągaczem w czarnym kolorze. Mają one otwór na kciuk. Z zewnętrznej strony rękawy mają naszytą patkę zapinaną na rzep. Od wewnątrz kurtki są dwie naszyte ażurowe kieszenie. Kurtka ma klejone szwy; jest wiatro i wodoodporna. Posiada odblaskowe detale. Uszyta jest z miękkiej, matowej tkaniny przypominającej bawełnę. Dół kurtki od strony wewnątrznej zakończony jest regulowanym ściągaczem. Pranie wodne delikatne w temp. 40⁰C. Model ma na sobie rozm. M. J/Z 20


2015 Wrzesień | omega niegrzeczny\nadmin Wrzesień 24, 2015 Bez kategorii\nObecnie medycyna bardzo szybko się rozwija. Możemy leczyć bardzo wiele chorób. Tworzy się sporo miejsc, których podstawowym zadaniem jest leczenie alergii. Jest to dolegliwość, która w dzisiejszych czasach pojawia się coraz częściej. Trudno ją zlikwidować, a jej objawy często utrudniają nam życie. Aby dowiedzieć się co jest substancją uczulającą konieczne jest przeprowadzenie testów alergicznych. W [&hellip\nadmin Wrzesień 12, 2015 Zdrowie\nRehabilitacja to dziedzina medycyny, która bardzo szybko się rozwija. Dawniej nie wiedzieliśmy, jaka moc w niej drzemie. Dzisiaj wykorzystujemy ją w wielu przypadkach. Nie ma znaczenia w jaki sposób straciliśmy swoje zdrowie. Uciekają się do niej zarówno osoby, które uległy wypadkowi, jak i dzieci niepełnosprawne. Ma ona bardzo wielkie znaczenie. Tworzonych jest wiele miejsc, gdzie [&hellip


Where the hell is Matt w Krakowie! - News - PodajDalej\nWhere the hell is Matt w Krakowie!\nMatt Harding to fenomen. Porzucił nudną ale dobrze płatną pracę by udać się w podróż życia. Nikomu o tym nie powiedział. W najciekawszych zakątkach globu zaczął nagrywać swój niecodzienny taniec.... i tak to się zaczęło :)\nNIeoczekiwanie stał się prekursorem wszystkich tego rodzaju filmów. A najczęstsze pytanie jego znajomych "Where the hell is Matt" stało się hasłem przewodnim jego inicjatywy - połączyć świat poprzez taniec.\nMatt przez lata dotarł do najbardziej odległych krańców ziemi, także tych w których wolność jest w różny sposób ograniczona. Z roku na rok, przybywało także chętnych by tanczyć razem z Mattem. Zaczynał sam - teraz to prawie masowe, często kilkusetosobowe imprezy.\nSpotkajmy się razem 9 września o 16:00 pod pomnikiem Adama Mickiewicza na Rynku Głównym oraz o 18:00 pod Wawelem przy Smoku Wawelskim!


Wrocław: nie ma prądu w centrum miasta. Awaria sieci energetycznej • www.tuwroclaw.com\n2021-10-23, Autor: mgo\nDo godz. 20.30 w sobotę trwała przerwa w dostawach prądu na ulice i place Starego Miasta oraz Szczepina. Na liście znalazły się Św. Antoniego, Młodych Techników, Włodkowica, Zachodnia, Sokolnicza, Ścinawska, Ruska, Sikorskiego, Inowrocławska, Łęczycka, Długa, Św. Mikołaja, Kiełbaśnicza, pl. Jana Pawła II i pl. Solidarności.\nPrzyczyną usterki była awaria sieci Tauronu. Awaria wpłynęła m. in. na pracę barów i restauracji w centrum Wrocławia.\nTagi: tauron, prąd, brak prądu, awaria, przerwa, sieć, centrum miasta\nUlica Włodkowica (Fot. WPK)


Dzięki karcie obywatel Polski może korzystać za granicą z opieki medycznej na zasadach obowiązujących mieszkańców kraju, do którego pojechał. Nie jest to jednak równoznaczne z gwarancją otrzymania bezpłatnej pomocy w każdej sytuacji.\nAndrzej Paduszyński, dyrektor departamentu ubezpieczeń indywidualnych w Compensa TU S.A. Vienna Insurance Group, powiedział: “Za granicą wiele usług w ramach opieki zdrowotnej realizowanych jest odpłatnie. Narciarze są grupą, która może odczuć to szczególnie boleśnie. Na przykład obywatele Polski są przyzwyczajeni, że koszty transportu medycznego po wypadku na krajowym stoku są refundowane w ramach NFZ, ale w innych krajach często trzeba za niego zapłacić osobno. Takich sytuacji jest więcej. Dlatego przed wyjazdem trzeba koniecznie sprawdzić, jaki zakres świadczeń przysługuje nam w ramach EKUZ i w razie potrzeby uzupełnić go dodatkową polisą turystyczną.”\nAndrzej Paduszyński z Compensy, dodał: “Przede wszystkim w ramach polisy turystycznej zyskuje się dostęp do każdej opieki zdrowotnej - zarówno w publicznych, jak i prywatnych placówkach medycznych. Można także liczyć na pokrycie kosztów, ratownictwa i transportu medycznego. Dodatkowa polisa nie tylko zapewnia pokryciem kosztów leczenia za granicą, ale również posiada inne ryzyka przydatne podczas wyjazdu turystycznego.”


Obecność w relacji z nastolatkiem | Centrum OBECNOŚCI - Psychoterapia i Rozwój Osobisty\n- Warsztat dla rodziców i opiekunów nastolatków - EDYCJA I\nBycie rodzicem nastolatka nie jest łatwym zadaniem.\n„Dotychczas byłyśmy sobie z córką bardzo bliskie. Chętnie opowiadała mi o tym, co u niej, co z przyjaciółkami, jak w szkole. Teraz moja córka zachowuje się jak obcy. Bywa opryskliwa, zamyka się w swoim pokoju, a na moje pytania wzrusza ramionami i mówi, że jest „w porządku”. Cieszę się, że dorasta, ale bardzo tęsknię za dawną wersją mojego dziecka…”\n„Mam poczucie, że mój syn zwyczajnie robi mi na złość. O co go nie poproszę, robi dokładnie coś przeciwnego. Co roku jeździmy całą rodziną na wakacje – dotychczas to była frajda dla nas wszystkich, a on teraz zachowuje się tak, jakby jechał z nami za karę.”\n„Kompletnie nie nadążam za zachowaniem mojej córki. W jednej chwili – promienna, uśmiechnięta, za moment się wścieka albo płacze. To jak życie z tykającą bombą, która nie wiadomo kiedy wybuchnie. Wiadomo tylko, że wybuchnie i to z dużym hukiem. Ostatnio mąż poprosił, by ubrała się nieco inaczej na wspólne wyjście z przyjaciółkami. Powiedział to delikatnie, tu przecież chodzi o jej dobro – nie może wychodzić z domu ubrana tak wyzywająco, to po prostu niebezpieczne. Wynikła z tego koszmarna awantura.”\nW jaki sposób na nowo definiować relację z dorastającym dzieckiem?\nCzego spodziewać się ze strony nastolatka – co dzieje się wtedy w jego psychice, co jest naturalne dla procesu dorastania, a co powinno już niepokoić?\nJak pozostać konsekwentnym, a zarazem dawać nastolatkowi więcej swobody?\nJak to robić, by lubić nową, zazwyczaj trudniejszą wersję swojego dziecka, a zarazem być rodzicem, którego da się lubić?\nW jaki sposób pomagać nastolatkowi w rozwijaniu jego potencjału, jak być wspierającym rodzicem?\nCelem tego warsztatu jest dostarczenie uczestnikom wiedzy i umiejętności pomocnych w znajdowaniu odpowiedzi na powyższe pytania.\nWarsztat trwa 20 godzin dydaktycznych.\nMaksymalna liczba uczestników 14 osób (o uczestnictwie decyduje kolejność zgłoszeń).\nJaki jest koszt całego warsztatu?\nKoszt całości – (8OO PLN z VAT), zaliczka 400 PLN (do 1.09.2016)\nPsycholog, psychoterapeuta w szkoleniu, naukowiec i dydaktyk.\nStudia magisterskie na kierunku psychologia (w trybie MISH) ukończyła na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, tam też uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii.\nUkończyła dwuletni Podyplomowy Staż Psychoterapeutyczny w Akademickim Centrum Psychoterapii i Rozwoju przy SWPS (profil pomocy dzieciom i młodzieży oraz profil pomocy osobom dorosłym), czteroletnie szkolenie w Szkole Psychoterapii INTRA oraz dwustopniowe szkolenie w terapii EMDR. Prowadzi indywidualną psychoterapię osób dorosłych i młodzieży w Akademickim Centrum Psychoterapii i Rozwoju. Jest adiunktem w Zakładzie Psychologii Klinicznej Dziecka na Uniwersytecie SWPS.


Rodzice wcześniaka hospitalizowanego na OITN - Fundacja Wcześniak Rodzice-Rodzicom\nHospitalizacja wcześniaka na Oddziale Intensywnej Terapii Noworodka (OITN) może być trudnym i wymagającym doświadczeniem dla jego rodziców. Emocje, jakie mają prawo pojawić się wtedy, mogą mieć wpływ na dobrostan psychiczny i codzienne funkcjonowanie rodziców.\nPoniższy artykuł stanowi zbiór informacji na temat tego, jakie emocje mogą pojawić się u rodziców dziecka urodzonego przedwcześnie oraz jakie są sposoby radzenia sobie z nimi.\nJakich stanów emocjonalnych mogą doświadczać rodzice dzieci urodzonych przedwcześnie przybywających na OITN?\nNarodziny przedwczesne dziecka zazwyczaj wiążą się z sytuacją kryzysową. Mówimy o niej, gdy napotykamy zdarzenie, które wykracza poza nasze dotychczasowe doświadczenie i którego nie jesteśmy w żaden sposób kontrolować.\nW odniesieniu do sytuacji rodziców dziecka urodzonego przedwcześnie oznacza to podejmowanie w krótkim czasie licznych i trudnych decyzji bez wcześniejszego przygotowania. Mówimy tutaj dosłownie o wielu decyzjach, gdzie nie ma często czasu, aby przyjąć i zaakceptować informację o ryzyku porodu przedwczesnego, ponieważ za chwilę następuje skierowanie na oddział, a następnie oswajanie się z nieprzewidzianą hospitalizacją dziecka. Mnogość informacji i osób, które często mówią wiele skomplikowanych słów, niezrozumiałych terminów medycznych w krótkim i niemożliwym do zrozumienia czasie, byłaby trudna dla większości z nas. Tym bardziej trudne jest to dla rodziców, którzy w ciągu jednej doby muszą przejść od zastanowienia się, kim w przyszłości zostanie ich dziecko, do myślenia, kiedy ich dziecko zacznie oddychać samodzielnie bez wsparcia respiratora.\nUczucie, jakie towarzyszy wyżej opisanej sytuacji, możemy nazwać dezorientacją. Stan ten jest jak najbardziej naturalny i często zauważalny u rodziców wcześniaków. Dezorientacji często towarzyszy stwierdzenie nie wiem, co się dzieje. W typowych sytuacjach, gdzie można odczuć dezorientację, pytanie: co się dzieje brzmi naturalnie. Zadajemy je innym, aby otrzymać brakujące informacje i podjąć odpowiednie działania. Natomiast w przypadku rodziców dzieci urodzonych przedwcześnie może pojawić się wątpliwość jak na przykład: komu można zadać pytania oraz czy jako rodzice mamy prawo pytać i komunikować o tym, że nie jesteśmy na to przygotowani, że potrzebujemy wskazówek i pomocy.\nPamiętajcie, że jako rodzice wcześniaków możecie i macie prawo czuć się zagubieni, macie prawo nie wiedzieć, co macie robić, co będzie dobrze widziane, macie prawo do zadawania pytań i do niewiedzy. Pierwsza doba na OITN jest kluczowa nie tylko dla dziecka, ale również dla jego rodziców. To czas, kiedy Wy jako rodzice będziecie potrzebować wsparcia emocjonalnego oraz informacyjnego. Odpowiednie przygotowanie Was jako rodziców wcześniaka zabezpiecza Was i wzmacnia Wasze zasoby na kolejne tygodnie odnajdywania się w nowej roli trochę innego rodzicielstwa, niż na początku sami zakładaliście.\nKolejną częstą emocją, która może pojawiać się w rodzicach dzieci urodzonych przedwcześnie, jest poczucie winy. Może być ono związane z brakiem warunków i możliwości bycia obok swojego dziecka, brakiem możliwości karmienia piersią, z przekonaniem, że nie jest się w stanie dać bezpieczeństwa dziecku lub partnerce, z poczuciem winy, że wstajecie rano, jecie śniadanie, a później funkcjonujecie zgodnie z Waszym trybem dnia, a Wasze dziecko leży na oddziale.\nPoczucie winy bywa emocją bardzo wyczerpującą i odbierającą poczucie satysfakcji z życia. Warto pamiętać, że Wasze obecna sytuacja nie ma nic wspólnego z tym, co zrobiliście lub czego nie zrobiliście. Nie jesteście winni.\nPierwsze tygodnie w roli rodzica wcześniaka\nW chwili kiedy opiekę nad dzieckiem urodzonym przedwcześnie przejmują specjaliści oddziału neonatologii oraz aparatura medyczna, wtedy jako rodzice możecie czuć się zbędni. Możecie mieć poczucie, że została Wam odebrana możliwość pełnienia podstawowego zadania jako matki lub ojca – nie możecie dać bezpieczeństwa dziecku, przytulać go lub karmić, kiedy płacze. Są to naturalne emocje pojawiająca się w odpowiedzi na to, jak postrzegamy rodzicielstwo i macie prawo je czuć.\nWarto jednak spróbować spojrzeć na siebie jako rodzica z innej perspektywy. Pamiętajcie, że nie opiekujecie się dzieckiem nie dlatego, że nie chcecie tego robić, tylko dlatego, że nie możecie. Spróbujcie zauważyć, że zaistniała sytuacja nie pozwala Wam, jako rodzicom, zaspokoić podstawowych potrzeb Waszego dziecka, jak na przykład dostarczanie mu tlenu czy podanie odpowiednich leków. Mimo tego, że możecie mieć największe chęci, żeby to zrobić, to nie macie takich zdolności i kompetencji.\nZrozumienie i zaakceptowanie tego może być trudne. Pamiętajcie jednak, że rodzicielstwo jest określane przez wiele innych czynników. W tej sytuacji możecie śledzić stan zdrowia hospitalizowanego wcześniaka, Wasze myśli w ciągu dnia mogą kierować się ku niemu, możecie być na oddziale, jak tylko to jest możliwe. Właśnie w ten sposób spełniacie swoją rolę matki lub ojca zupełnie wystarczająco na ten czas.\nPamiętajcie również, że to, jak wygląda teraz Wasze rodzicielstwo, jest czasowe. Przyjdzie ten moment, kiedy będziecie mogli zapewnić swojemu dziecku opiekę 24 godziny na dobę, bo wtedy będziecie mieć do tego możliwości. Teraz, gdy Wasze dziecko jest leczone przez specjalistów, możecie wykorzystać ten czas na przygotowanie się i zebranie sił.\nJesteście rodzicami wcześniaka, ale nie czujecie tych wszystkich trudnych emocji? Nie doświadczyliście poczucia winy lub nie martwiliście się, że Wasze dziecko jest na oddziale? Spotykaliście się wtedy ze znajomymi, planowaliście remont mieszkania lub szukaliście promocji na różnych stronach internetowych. Czy to oznacza, że jest z Wami coś nie tak?\nKażdy z nas jest inny, ma inne doświadczenia i system radzenia sobie w różnych sytuacjach i nie ma jednego słusznego sposobu odnajdywania się w roli rodzica wcześniaka. Nie należy starać się porównywać siebie ani do rodziców dzieci urodzonych w terminie, ani do rodziców innych dzieci urodzonych przedwcześnie. Można korzystać z ich wiedzy, wskazówek, poleceń, natomiast to Wy wiecie, jakie potrzeby ma Wasze dziecko. Natomiast, jeśli macie wątpliwości, możecie poradzić się również specjalistów, którzy na podstawie indywidualnych informacji o rozwoju Waszego dziecka wskażą Wam odpowiednią drogę, jeśli ta będzie konieczna.\nJak sobie radzić z emocjami i gdzie szukać pomocy?\nPierwsze, co możecie zrobić dla siebie, aby zacząć radzić sobie z trudnymi emocjami, to pozwolić sobie na ich odczuwanie. Tłumienie uczuć nie jest oznaką siły, nie sprawi, że przestaniecie je odczuwać. Emocje, które macie są częścią Was, są Wam potrzebne. Dzięki nim wiecie, jakie macie potrzeby i kim jesteście. Przyjmowanie i akceptacja tego, że możecie płakać, krzyczeć, czuć złość, zwątpienie, może sprawić, że poczujecie się lepiej.\nWarto również zwrócić uwagę na bilans potrzeb i zasobów, który może być przydatny, gdy jesteś rodzicem dziecka przebywającego na OITN. Każdy z nas ma potrzeby, które są ułożone względem priorytetu, te z kolei zmieniają się w odpowiedzi na daną sytuację. Możecie próbować zastanawiać się, co jest teraz Waszym priorytetem, może to być na przykład odciągniecie danej ilości mleka dla Waszego dziecka lub uzyskanie informacji o polepszeniu rokowań. Gdy już ustalisz swoje potrzeby i ułożysz je od najważniejszych dla Ciebie, wtedy możesz spróbować pomyśleć, czy masz aktualnie wystarczające zasoby, aby spełnić te potrzeby.\nPamiętaj, że każdy z nas ma indywidualny pakiet zasobów wewnętrznych i zewnętrznych, pojawienie się dziecka przedwcześnie urodzonego może być sytuacją, która wyczerpie lub zablokuje dostęp do części z tych zasobów.\nWzorując się na przykładach, może to wyglądać następująco. Czy masz wpływ na to, ile mleka odciągasz? Nie masz na to wpływu lub nie masz informacji, jak możesz to zmienić. W takim przypadku możesz zwrócić się do specjalistów o pomoc, do położnych lub certyfikowanych doradców laktacyjnych. Jest to szukanie zasobów zewnętrznych (pomocy innych) przy wykorzystaniu Twoich indywidualnych zasobów (odwagi, chęci zmian). Czy masz wpływ na to, jakie będą rokowania hospitalizacji Twojego dziecka? Nie masz na to wpływu. To zadanie należy do zespołu leczącego. Możesz w tym przypadku śledzić przebieg leczenia i go nadzorować jako rodzic oraz w razie potrzeby poprosić o dodatkową konsultację. Jest to korzystanie z zasobów innych (lekarzy i ich wiedzy), tutaj Twoja energia może być nakierowana na zaufanie i uczenie się.\nPomoc specjalistów zdrowia psychicznego może w tym czasie być dla Was dużym wsparciem. Możliwość skorzystania z konsultacji psychologicznych lub psychiatrycznych jest Waszym przywilejem, z którego w pełni możecie korzystać.\nGdzie zwracać się o taką pomoc? Możecie zasięgnąć informacji na oddziale, czy w danym szpitalu jest możliwość rozmowy z psychologiem. Jest to o tyle dobre, ponieważ możecie włączyć kolejnego specjalistę do zespołu leczącego Wasze dziecko i pomagającego Wam podczas tego procesu. Szpitalny psycholog będzie mieć dostęp i informację o stanie zdrowia Waszego dziecka i o przebiegu jego hospitalizacji, więc nie będziecie musieli opowiadać całej Waszej historii i doświadczenia.\nJeśli pomoc psychologiczna nie będzie dostępna w szpitalu, możecie poszukać jej w zewnętrznych instytucjach, jak na przykład lokalnych Ośrodkach Interwencji Kryzysowej lub w urzędach miast i gmin. Możecie również korzystać ze wsparcia stowarzyszeń i fundacji pomagających rodzicom wcześniaków.\nNarodowy Fundusz Zdrowia tak samo może zapewnić Wam pomoc psychologiczną. Pamiętajcie tutaj, że do psychiatry nie jest wymagane skierowanie, natomiast do psychologa konieczne jest skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu lub od psychiatry.\nTrochę inną formą pomocy psychologicznej mogą być grupy wsparcia lub grupy samopomocowe skupiające rodziców dzieci przedwcześnie urodzonych. Obecnie wiele grup działa on-line, wystarczy wyszukać je w przeglądarce internetowej lub zapytać na ogólnodostępnych grupach rodziców dzieci przedwcześnie urodzonych, czy może znają jakieś grupy.\nZostanie rodzicem wcześniaka może być sytuacją trudną, w której wsparcie bliskich i otoczenia może okazać się bardzo pomocne. Czasem wystarczy tylko i aż powiedzieć, potrzebuję pomocy. Może to wymagać od Was dużej siły i odwagi, ale warto spróbować i nie bać się prosić o nią Waszych bliskich. Ważnym jest również zaakceptowanie, że jesteście rodzicami wcześniaka. Jest to związane z ograniczeniami, ale również wspaniałymi chwilami, które tylko Wy będziecie mogli doświadczyć. Natomiast starajcie się w zgodzie ze sobą nie szufladkować. Wychowywanie wcześniaka nie oznacza, że nie możecie rozwijać swoich karier, pasji, cieszyć się wyjazdami, odpoczywać i szukać nowych doświadczeń w życiu.\nJeśli trafiliście na ten tekst, to oznacza, że już w tym momencie również podejmujcie kroki samopomocowe. Aktywnie szukacie informacji i wsparcia dla siebie. Spróbujcie dostrzec, jak wiele jesteście w stanie zrobić, aby sobie pomóc i ile już dokonaliście. Jeśli czujecie się gotowi dalej przyjąć potrzebną pomoc, to macie już ten zasób, aby o nią poprosić.\nWypis z oddziału to nie zawsze koniec trudności emocjonalnych\nDzień wypisu dziecka z Oddziału Intensywnej Terapii Noworodka możecie uważać za najszczęśliwszy moment w życiu. Ten dzień był wyczekiwany i do niego od początku dążyliście jako rodzina. Pamiętajcie, że ten dzień jest Waszą nagrodą za tygodnie błądzenia myślami, kiedy to się skończy, kiedy będziecie mogli przytulić swoje dziecko bez wyznaczonych godzin w pełnej intymności Waszego domu. Macie prawo czuć się szczęśliwymi i tak jakby już nic nie mogło stanąć Wam na drodze.\nPamiętajcie również, że po szczycie euforii mogą pojawiać się po raz kolejny trudne emocje i myśli. Możecie się czuć, że nie macie wystarczających umiejętności, aby odpowiednio zaopiekować się Waszym dzieckiem. Ledwo co wyszliście ze szpitala, a ponownie musicie stanąć przed szeregiem decyzji, do jakich specjalistów wsparcia rozwoju zwrócić się o poradę czy rehabilitację. Czy możecie podróżować, a jeśli tak, to jak się zabezpieczyć na wypadek, gdyby pojawiły się trudności ze zdrowiem Waszego dziecka. Czy w okolicy będzie odpowiedni szpital?\nTe myśli mogą często towarzyszyć Wam jako rodzicom wcześniaków oraz mogą być dla Was trudne i sprawiać, że zaczniecie wątpić w Wasze kompetencje jako rodziców. Gdy zaczniecie tak się czuć, spróbujcie wtedy wrócić do początku Waszej drogi jako wczesnego rodzica i może zobaczycie, że był taki moment, gdzie podjęliście w zgodzie ze sobą decyzję o akceptacji tego, że jesteście rodzicami Waszego wcześniaka i od tej chwili zrobicie wszystko, aby zapewnić mu najlepszą opieką, jaką możecie mu dać.\nJesteście wystarczająco dobrymi rodzicami, którzy pomimo wielu trudności dokonali ogromnej rzeczy, będąc teraz w domu obok Waszego dziecka. To Wasz kolejny sukces i Wasza wygrana.


Gmina Resko z drona - film promocyjny i wirtualny spacer - Urząd Miejski w Resku\nBudżet Obywatelski Mieszkańców Resko 2018\nGmina Resko to miejsce, które ciągle warto odkrywać... i promować :)\nZapraszamy więc do odkrycia na nowo Gminy Resko a to za sprawą dwóch wyjątkowych spacerów...\nPierwszy spacer to film z drona. Nie tak dawno film został wzbogacony o komentarz lektorski i prezentuje walory turystyczne naszej gminy. Wyjątkowość filmu polega na tym, że gmina pokazana jest z wysokości kilkuset metrów. Mamy zatem niepowtarzalną okazję podpatrzeć jak wygląda nasze miasto i gmina z zupełnie innej, niecodziennej perspektywy - perspektywy lotu ptaka.\nFilm promocyjny można obejrzeć po kliknięciu tutaj.\nW okresie letnim w 2017 roku trwały prace związane z utworzeniem nowego produktu tyrystycznego. Wirtualny Spacer po Gminie Resko to funkcjonalna prezentacja multimedialna, która przenosi każdego odbiorcę w wyjątkową i interaktywną podróż. Takie wirtualne wędrowanie pozwala zobaczyć najciekawsze obiekty i najbardziej malownicze zakątki w naszej gminie. To zupełnie nowa forma promocji regionu, trochę przypominająca znane na całym świecie „Google street view”. Każdego roku zamierzamy wzbogacać prezentację o nowe panoramy i zdjęcia.\nMamy nadzieję, że dzięki tym projektom pozostawimy trwały ślad, który kiedyś będzie stanowić istotny materiał źródłowy w poznawaniu historii Reska a dziś będzie ważnym elementem w promocji, przyczyniając się do wzrostu liczby turystów i gości odwiedzających naszą gminę.\nWirtualny spacer najlepiej ogląda się na komputerze - kliknij tutaj\nPromocja gminy nie jest zapisanym w ustawie zadaniem własnym władz lokalnych. To indywidualny i strategiczny cel każdej gminy. Promocja nie polega na tym, by było o nas głośno, lecz by było głośno z jakiegoś konkretnego powodu. Powód taki ma dać sygnał, że Gmina Resko się zmienia, warto ją odwiedzać, inwestować tu i żyć...\nzdjęcia - Kamila Jaworska


Ing Pruszków - FinansowyView.pl\nNiejednokrotnie w życiu bywa tak, iż nie posiadamy pełnej sumy na jakiś nie cierpiący zwłoki zakup – najzwyczajniej w świecie potrzebujemy gotówki, jakiej chwilowo nie mamy. Nie chcemy pożyczać od bliskich czy rodziny, nie chcemy, żeby ktokolwiek wiedział, że pozyskujemy pojazd. Najprostszym i najbezpieczniejszym rozwiązaniem problemu jest pójście do banku i zapytanie, czy otrzymamy pożyczkę. Jeśli pracujemy nie może być z tym problemu – szczególnie, kiedy ma to być nieduża suma. Panie pracujące w banku pokażą nam ofertę na pożyczki gotówkowe. Jest to dokument, który ujawnia nam – konsumentom, jaki typ pożyczki możemy zaciągnąć. Są albowiem różnorodne pożyczki – mieszkaniowe lub wakacyjne. Taka oferta musi być dla nas dobra. Wyznaczamy wielkość raty, jaką będziemy spłacać przez określony czas. Bywa, że niewielką kwotę możemy spłacać nawet parę lat – ponieważ tak chcemy, bo takie są nasze możliwości. Instytucje finansowe idą nam na rękę. Niemalże zawsze zgadzają się na wielkość raty, jaką pragnęlibyśmy spłacać jakiegokolwiek miesiąca. Niesłychanie istotne jest cykliczne spłacanie takiej zaciągniętej wierzytelności. Odpowiedniej w takim razie, gdy wysokość raty jest niższa.\nDebet czy chwilówka? Wybieramy idealną alternatywę – Ing Pruszków\nCzasem mamy problemy finansowe. Potrzebujemy pieniędzy lecz nie mamy skąd ich wziąć. Nasze ekonomizacje są nadmiernie niskie, aby zrealizować nasze wyobrażenia. A fantazje są różnorodne. W pewnych sytuacjach marzymy o zakupie używanego wozu, jaki kosztuje parę tysięcy złotych, czasami pragniemy nabyć mieszkanie w centrum miasta- na które powinniśmy posiadać przynajmniej kilkaset tysięcy złotych. Zastanawiamy się więc, skąd wziąć takie pieniądze. Zastanawiamy się czy ma to być kredyt czy chwilówka. Jeśli decydujemy się na użyczenie niewielkiej sumy w owym czasie decydujemy się na pożyczkę. Nie musimy nikomu wyjaśniać się na co ofiarujemy pieniądze pożyczone w banku. Zapożyczenia są bo bezcelowe, nie musimy definiować celu na jaki zaciągamy pożyczkę. Inaczej jest w wypadku kredytu. Klient musi oznajmić pracobiorcom banku na co zostanie taki kredyt dedykowany. Kredyt to pieniądze pożyczane na jakiś cel. Kontrahent nie może przeznaczyć ich na nic innego. Jest z tego rozliczany. Musimy o tym pamiętać, jest to wybitnie ważne.\nMnóstwo osób pobiera pożyczki. Są to pieniądze, jakie niejednemu z nas zezwalają wygrzebać się z komplikacji – opłacić zaległe opłaty, zezwalają wyjechać na wymarzone wakacje. Często nie mielibyśmy możliwości zaoszczędzić prawidłowo najwyższej kwoty. Zajęłoby nam to kilka lat. Banki wychodzą konsumentom vis-a-vis. Jeżeli mamy zdolność kredytową jesteśmy w stanie zaciągnąć kredyt. W pewnych sytuacjach jest to wskazana kwota, nie wyższa aniżeli ileś złotych – Ing Pruszków\nBanki kalkulują, jaką sumę będziemy w stanie spłacać każdego miesiąca. Powinniśmy własne zobowiązania spłacać regularnie. A kredyt jest oczywiście takim zobowiązaniem. Jeżeli decydujemy się na zaciągnięcie kredytu powinniśmy zwrócić szczególną uwagę, aby był to perfekcyjny kredyt z punktu widzenia konsumenta. Istotne jest, aby oprocentowanie było małe. Istotna jest również opłata przygotowawcza – musimy liczyć na to, iż nie będzie ona zanadto wysoka. Zaciągając kredyt musimy wiedzieć o tym, że będziemy musieli oddać znacznie więcej pieniędzy, jest to cena kredytu. Tak jest zawsze, w jakimkolwiek banku. Powinniśmy przeanalizować oferty wszystkich banków nim podejmiemy decyzję, w jakim zaciągniemy kredyt.


Vanja Sky – Bad Penny – Bies Czad Blues\nStrona główna Inne Płyty Vanja Sky – Bad Penny\nzbymal 09/04/2018\t 09/04/2018 Płyty\nVanja Sky, to najnowsze odkrycie Ruf Records. Od ponad 20 lat wytwórnia szuka młodych talentów bluesowych. Pomogła już tak wyjątkowym artystkom, jak Samantha Fish, Erja Lyytinen, Ana Popovic i Joanne Shaw Taylor w osiągnięciu międzynarodowego sukcesu.\nPochodząca z chorwackiej stolicy, Zagrzebia, wokalista i gitarzysta jest częścią kolejnej fali głodnych, a zarazem wzbudzających zachwyt muzyków, którzy z pasją i energią próbują swoich sił w bluesie.\nVanja Sky wzięła do rąk gitarę zaledwie sześć lat temu, zainspirowana wieczorną wizytą w klubie muzycznym w pobliżu rodzinnego miasta. “To było szalone” – śmieje się. “W powietrzu unosiła się szczególna energia, nie potrafię jej nawet opisać, zdecydowałem, że chcę grać na gitarze w tym momencie – i kiedy o czymś decyduję, muszę to zrobić”. Zamówiła tanią gitarę w Internecie, zaczęła brać lekcje od gitarzysty, którego występ zainspirował ją i ostatecznie zrezygnowała z pracy, jako cukiernik, by poświęcić się muzyce. Mniej więcej dwa lata później opuściła dom, by dołączyć do kapeli w stolicy Chorwacji. Koncerty w Serbii, Słowenii, Niemczech i jej rodzinnej Chorwacji pozwoliły doskonalić swoje umiejętności zarówno, jako wokalistka, jak i gitarzystka.\nPrzyszedł rok 2017 i szybciej niż mogła sobie to wyobrazić, zaczęła nagrywać z kilkoma największymi nazwiskami w bluesowym biznesie. Jej pierwszym przystankiem było Bessie Blues Studios w Stantonville (Tennessee), główna siedziba nagrodzonego Grammy producenta Jima Gainesa. Tam nagrywa utwór “Low Down and Dirty” wraz z takimi gitarzystami, jak Mike Zito i Bernard Allison. Niedługo później podejmuje współpracę z Zito i doświadczonymi muzykami sesyjnymi, aby nagrać kolejne jedenaście utworów. Efektem tego jest jej debiutancki album “Bad Penny”, album nowoczesnego bluesa elektrycznego z prostym rock’n’rollem.\n“Ma bardzo silny głos, a jej miłość do bluesowej gitary będzie jej mocną stroną” /Mike Zito/\nVanja Sky, Mike Zito i Bernard Allison wystąpią w tym roku w Chorzowie na Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym Bluestracje.\nVanja Sky – Bad Penny\nWytwórnia: Ruf Records\n01. Bad Penny (William Rory Gallagher)\n02. Hard Working Woman (tekst – Vanja Sky, muzyka – Laurence Jones, Vanja Sky)\n03. Hit Me With The Blues (autor – Vanja Sky)\n04. Low Down And Dirty (Bernard Allison)\n05. All Night (tekst – Vanja Sky, muzyka – Laurence Jones, Vanja Sky)\n06. Inside Pain (tekst – Vanja Sky, muzyka – Laurence Jones, Vanja Sky)\n07. Give Me Back My Soul (Vanja Sky)\n08. Lost Love (Vanja Sky)\n09. Do You Wanna? (Vanja Sky)\n10. Married Man (Vanja Sky)\n11. Don’t Forget To Rock N Roll (tekst – Vanja Sky, muzyka – Laurence Jones, Vanja Sky)\n12. Crossroads Of Life (Vanja Sky)\n-VANJA SKY – VOCALS, LEAD GUITAR\n-MIKE ZITO – RHYTHM GUITAR\n-TERRY DRY – BASS GUITAR /1, 2, 3, 5, 6, 9, 11/\n-DAVE SMITH – BASS GUITAR /4, 7, 8, 10, 12/\n-MATTHEW JOHNSON – DRUMS /1, 2, 3, 5, 6, 9, 11/\n-YONRICO SCOTT – DRUMS /4, 7, 8, 10, 12/\n-LEWIS STEPHENS – PIANO/ORGAN /1, 2, 3, 5, 6, 9, 11/\nPoprzedni wpisJoe Bonamassa – British Blues Explosion Live\nNastępny wpisLas, Woda & Blues 2018


Zmiana ustawy o ochronie przyrody – Aleksandrów Łódzki\nTu jesteś: Aleksandrów Łódzki➞Aktualności➞Zmiana ustawy o ochronie przyrody\nOd 17 czerwca br. wchodzi w życie kolejna zmiana ustawy o ochronie przyrody. Zgodnie z jej zapisami od tego dnia osoba fizyczna, która będzie miała zamiar usunąć drzewo z własnej nieruchomości, będzie zobowiązana zgłosić ten fakt do Burmistrza Aleksandrowa Łódzkiego. Obowiązkowi zgłoszenia podlegać będą drzewa, których obwód pnia mierzony na wysokości 5cm przekroczy:\n– 80cm – w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego oraz klonu srebrzystego,\n– 65cm – w przypadku kasztanowca zwyczajnego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego,\n– 50cm – w przypadku pozostałych drzew.\nPo otrzymaniu zgłoszenia, pracownik Urzędu Miejskiego ma obowiązek przeprowadzić oględziny, a następnie w terminie 14 dni od dnia oględzin, może w drodze decyzji administracyjnej, wnieść swój sprzeciw. Usunięcie drzewa będzie więc możliwe tylko w przydatku gdy Burmistrz nie wniesie sprzeciwu (tzw. milcząca zgoda) i będzie ograniczone czasowo. Właściciel nieruchomości będzie miał na to 6 miesięcy. Jeżeli w tym terminie nie dokona wycinki, cała procedura musi zostać powtórzona.\nKolejna istotna zmiana dotyczy możliwości prowadzenia działalności gospodarczej na terenie, z którego zostało usunięte drzewo. Jeżeli w terminie 5 lat od dokonania oględzin właściciel nieruchomości wystąpi o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę, a budowa ta będzie miała związek z prowadzeniem działalności gospodarczej i będzie realizowana na części nieruchomości, na której rosło usunięte drzewo, Burmistrz nałoży na właściciela nieruchomości obowiązek uiszczenia opłaty za usunięcie drzewa. Kontrola przestrzegania i stosowania tego zapisu ustawy spoczywać będzie na pracowniku Urzędu, który w okresie 5 lat od daty oględzin, będzie miał prawo weryfikacji poprawności zgłoszenia i sprawdzenia faktycznego wykorzystania tej części nieruchomości, z której zostało usunięte drzewo.\nWprowadzone zmiany nie dotyczą osób prawnych, przedsiębiorców, spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych czy jednostek budżetowych, którzy aby usunąć drzewo z zarządzanej nieruchomości muszą uzyskać zgodę Burmistrza na podstawie złożonego wniosku.\nDruk zgłoszenia – do pobrania Zgłoszenie zamiaru usunięcia drzewa


Bilety na imprezę THE JILLIONAIRE of Major Lazer - Sfinks700, Sopot - Biletomat.pl\nBiletomat Imprezy Sopot THE JILLIONAIRE of Major Lazer\nCzw, 29 stycznia 2015 godz. 21:00\nŚr, 28 sty 2015 23:59\nCzw, 29 sty 2015 16:00\n📄The Jillionaire wystąpi w sopockim Sfinks 700\nThe Jillionaire [of Major Lazer]\nTHE JILLIONAIRE, czyli trzecia część niesamowitego Major Lazer, zagra w Polsce! Karaibsko-dancehall'owe rytmy w wykonaniu Chrisa Leacocka usłyszycie 29 stycznia w sopockim klubie Sfinks 700!\nNiezmordowane w wydawaniu kolejnych hitów trio Major Lazer podbiło serca i roztańczone ciała swoich fanów takimi numerami jak "Original Don", "Get Free" i "Watch out for this". Obecnie w skład grupy wchodzą: Diplo, The Jillionaire i Walshy Fire.\nChris Leacock, który zapewne zaserwuje jedne z najlepszych imprezowych setów,jakie dane Wam będzie usłyszeć, ma ponad piętnaście lat doświadczenia na scenie. Solowa kariera pochodzącego z Ameryki Środkowej DJa najlepiej odzwierciedla się w występach na największych imprezach w Europie, Australii,obu Amerykach i Azji. Jest też częstym gościem znanych stacji radiowych i telewizji muzycznych (BBC Radio 1, MTV i inne).\nZamów bilety już teraz na Biletomta.pl\nSzukasz podobnego wydarzenia w innym miejscu? Sprawdź na stronie: Bilety na imprezy The Jillionaire of Major Lazer


Autor: Qpinski - 09:21\neNNka 20.04.2013, 10:55\nMarian to Anioł w ludzkiej postaci... :)\nJulia K 20.04.2013, 10:59\nWzruszyłam się. Troskliwy facet z tego Mariana. Gatunek na wymarciu. A Marian ma syna? Wpoił mu dobre nawyki?\nkrakowianka krakowianka 20.04.2013, 11:48\ndobrze,że przeczytałam dopisek narratora na końcu.....i tez parsknęłam śmiechem...:P\nto sie fajnie wspomina,tę nadtroskliwośc,ale jest taki moment w chorobie,że mamy chęc machnąc na tę rękę troskliwą jak na muchę natrętną lecz....nie mamy siły...haha\nlepiej jednak miec takiego Mariana niż kogoś obojętnego na cierpienie...w ogólnej konluzji...\nKrzysztof Kupiński 20.04.2013, 12:23\nKrzysztof Kupiński 20.04.2013, 12:24\nHela bez Mariana ani rusz:)\nKrzysztof Kupiński 20.04.2013, 12:25\nNarrator to w każdej opowieści najważniejsza, acz niedoceniana postać:)\nHebius 20.04.2013, 12:54\nRozumiem Helę. Nadopiekuńcza, przesadnie troskliwa pielęgniarka może być cięższa do zniesienia, niż sama choroba.\nKrzysztof Kupiński 20.04.2013, 13:07\nI Ty, Hebiusie, przeciwko Marianowi?:)\nkrakowianka krakowianka 20.04.2013, 13:24\nja staram się jednak doceniac tych ukrytych ,a ważnych....:P)\nAngie 20.04.2013, 16:15\nMarian czasem bardzo przypomina mi kogoś z mej rodziny :) Dobrzy ludzie, " te Mariany" ;)\nPani z mięsnego 20.04.2013, 19:50\nPo przejrzeniu wpisów sprzed kilku lat dochodzę do wniosku, że narrator zdecydowanie marnuje swój talent. Szkoda, bo stać go, bez wątpienia, na coś bardziej wartościowego.\nMartin Zalewski 20.04.2013, 22:06\nPonoć nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu. Czy nadopiekuńczość nie jest nadgorliwością opieki?\nA tak serio - też tak mam. Słyszało się już wielokrotnie zdania w stylu: "pomyśl czasem o sobie".\nAle tak to właśnie działa, poprzez pomagając innym, troszcząc się o nich, tak naprawdę robimy sobie dobrze. :)\neNNka 20.04.2013, 23:06\nNic, tylko marzy mi się, by mieć w życiu tak jak Hela :-) Szczęściara z niej... :)\nKrzysztof Kupiński 21.04.2013, 05:54\nBo Marian to właśnie dobry człowiek. Wokół nas jest takich bardzo wielu.\nKrzysztof Kupiński 21.04.2013, 05:55\nNiektórzy mówią, że altruizm to szczególna forma egoizmu.\nKrzysztof Kupiński 21.04.2013, 05:56\nW takim razie możesz z Marianem pisać sobie rękę. Z jednej gliny jesteście:)\nMartin Zalewski 21.04.2013, 05:57\nJestem jednym z tych niektórych. :)\nKrzysztof Kupiński 21.04.2013, 06:03\nWiedziałem, żeś dobry kolega Mariana:)\nKrzysztof Kupiński 21.04.2013, 06:04\nSzczęście zagląda do nas niespodziewanie. Wystarczy uzbroić się w cierpliwość i czekać.\nKrzysztof Kupiński 21.04.2013, 06:27\nWartościowanie jest zajęciem trudnym i często prowadzącym na manowce. Autor traktuje to miejsce i wpisy jako pretekst do wywołania uśmiechu, który sam w sobie już jest wartością.\njustyna 21.04.2013, 08:05\nGdyby Hela chciała się zamienic na kogos mniej opiekuńczego to zgłaszam się :)))\nUwielbiam nadopiekuńczych Marianów , dla nich mogłabym chorować notorycznie i wytrwale:)))\nHeleno ale Ci zazdroszczę :)\nKrzysztof Kupiński 21.04.2013, 12:48\nHa! teraz to już nie wiem, czy Hela pozbyłaby się Mariana... I to nie dlatego, że inna by go miała na swój użytek, ale w trosce o Twoje zdrowie:-)