Promieniowanie ultrafioletowe - jak wpływa na skórę? - SUPERWEB.\nPromieniowanie ultrafioletowe – jak wpływa na skórę?\nPromieniowanie ultrafioletowe, oprócz pięknej opalenizny, jest odpowiedzialne za zwiększone ryzyko powstawania groźnych zmian skórnych. Przyspiesza także w znaczącym stopniu procesy starzenia się naszej cery. Jest to główny czynnik środowiskowy, który potrafi wpłynąć na fizjologię skóry. Towarzyszy nam na co dzień, dlatego warto jest odpowiednio się chronić. Jak promieniowanie wpływa na naszą skórę? Podpowiadamy.\nPromieniowanie ultrafioletowe – dlaczego jest tak niebezpieczne?\nWystawienie skóry na słońce bardzo szybko może objawić się opalenizną. Dla wielu osób jest to oznaka zdrowia. Mimo wszystko, wielu dermatologów ostrzega, iż nierozważne korzystanie z kąpieli słonecznych może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń na naszym ciele. Zarówno ekspozycja krótko-, jak i długotrwała będzie miała swoje konsekwencje. Można do nich zaliczyć oparzenia słoneczne lub rumień, a także fotostarzenie czy osłabioną odporność. W skrajnych przypadkach może także prowadzić do nowotworów skórnych.\nPromieniowanie słoneczne, które dociera do Ziemi, składa się z trzech elementów. W 50% jest to światło widzialne. Na ten rodzaj promieniowania reaguje siatkówka naszego oka. Dzięki temu widzimy także kolory. Kolejne 40% to światło podczerwone, które odpowiedzialne jest za odczuwane ciepło. To ono może wywierać negatywnym wpływ na warstwę naczynkową. Pozostałe 10% to promieniowanie ultrafioletowe.\nJe z kolei można podzielić na promienie UVA i UVB. Pierwsze z nich w dużym stopniu wpływa na przyspieszone starzenie się skóry. Nie są także zatrzymywane przez chmury, dlatego na nie jesteśmy narażeni przez całe swoje życie. Z kolei promienie UVB wnikają aż po głębokie warstwy naskórka. Pobudzają melanocyty do reakcji obronnej skóry, co może skutkować pojawieniem się rumienia bądź opalenizny.\nJak działa krem z filtrem? Dobieramy go do potrzeb skóry\nGdy już wiemy, dlaczego warto chronić swoją skórę przed niekorzystnym oddziaływaniem promieni słonecznych, warto jest zadać sobie pytanie: jak działa krem z filtrem i jak dostosować go do indywidualnych potrzeb? Przede wszystkim chroni on skórę przed promieniowaniem ultrafioletowym. Dzięki temu wykazuje on również działanie przeciwstarzeniowe.\nStopień ochrony skóry oznaczony jest na każdym kosmetyku symbolem SPF, czyli Sun Protection Factor. Zgodnie z europejskimi standardami wyróżnia się cztery poziomy ochrony. Najniższe stężenie tego czynnika przyda się na co dzień, jednak jeśli wybieramy się na plażę, dobrze jest zastosować ochronę nawet 50+.\nDobrej klasy wykładziny biurowe - czym się charakteryzują?\nJak wybrać kurs operatora koparki?\nMalowanie po numerach - o czym mowa w praktyce?\nSkóra owcza naturalna - dlaczego warto w nią inwestować?\nPapa termozgrzewalna – o czym mowa w praktyce?\nKonsultacja dietetyczna - dlaczego warto na nią stawiać?\nGazetki promocyjne, które ułatwią nam zakupy\nHydraulik - sprawdź, jak wybrać najlepszego\nRośliny w ogrodzie - jak efektownie je wyeksponować?\nDobre biuro rachunkowe - czym się charakteryzuje?\nRozety dekoracyjne - jak wykorzystać je w naszych wnętrzach?\nTrawnik w rolce - szybki sposób na metamorfozę ogrodu\nPrzybory do szkoły dla dzieci - czym się kierować przy ich wyborze?\nDofinansowane kursy językowe - 3 powody dla których warto z nich korzystać\nKonsultacja dietetyczna – dlaczego warto na nią stawiać?\nJak działają i co zawierają tabletki na odchudzanie w aptece?\nCentrum hipnoterapii – o czym mowa w praktyce?


Wyzwalająca klęska | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Wyzwalająca klęska\nPrzegrana wojna i późniejsza reedukacja skutecznie wyleczyły Niemców z militaryzmu. Jednak w ich wiedzy o zbrodniach nazizmu wciąż jeszcze są białe plamy.\n„Ludzki łańcuch” w Dreźnie w rocznicę alianckiego nalotu, 13 lutego 2018 r. MONIKA SKOLIMOWSKA / DPA / PAP\nTego dnia Tomasz Mann, laureat literackiej Nagrody Nobla, zanotował w dzienniku: „Wieczorem franc[uski] szampan dla uczczenia dnia zwycięstwa w Europie”. W Kalifornii, gdzie przebywał Mann, był to wieczór 8 maja. Do Ameryki dotarła już wiadomość o bezwarunkowej kapitulacji III Rzeszy. Emigrant Mann, przeciwnik hitleryzmu, żałował wprawdzie, że jego rodacy nie wyzwolili się sami, lecz „musieli zostać przywróceni ludzkości przez siły zewnętrzne”. Nie miał jednak w tych dniach wątpliwości, że wybiła „wielka godzina, powrót Niemiec do człowieczeństwa”.\n75 lat później też chciano świętować. Land Berlin ogłosił tegoroczny 8 maja dniem wolnym. Na placu Republiki, w bezpośrednim sąsiedztwie Reichstagu, miał przemawiać prezydent Frank-Walter Steinmeier. Przewidziano udział kanclerz Angeli Merkel i wielu zagranicznych gości – polityków, ale też młodzieży.\nPandemia pokrzyżowała plany. Uroczystości państwowe odwołano. Rocznicową wystawę plenerową, która miała zostać otwarta w pobliżu Bramy Brandenburskiej, przeniesiono do internetu. Nie zmienił się za to dominujący ton okolicznościowych komentarzy w mediach: kraj, z którego wyszła II wojna światowa, swą klęskę militarną celebruje dziś w duchu Tomasza Manna – jako dzień wyzwolenia od narodowego socjalizmu.\nTaka interpretacja 8 maja w Niemczech nie była od początku oczywista.\nPóźną wiosną 1945 r. wolni mogli się czuć więźniowie obozów koncentracyjnych, robotnicy przymusowi, przeciwnicy polityczni Adolfa Hitlera. Ale w Hamburgu, Kolonii czy Monachium świętowali nieliczni. – Ogromna część Niemców odebrała koniec wojny jako klęskę – mówi „Tygodnikowi” dr Stefan Wolle, historyk, kierownik naukowy Muzeum NRD w Berlinie. Z listów niemieckich jeńców oraz z prywatnych dzienników zwykłych ludzi również nie wyłania się obraz kraju wyzwolonego. Niemcy Anno Domini 1945 były pokonane, zagruzowane i wykrwawione.\nWśród ok. 60 mln ofiar II wojny światowej było prawie 6,5 mln obywateli Rzeszy – głównie żołnierzy, ale też niemal 1,2 mln cywilów. Ci, którzy przeżyli, byli zdani na łaskę zwycięzców. Obawiano się zwłaszcza Armii Czerwonej, której szlak znaczyły mordy, deportacje, gwałty. Tylko w Berlinie ofiarami przemocy seksualnej miało paść 100 tys. Niemek. W całym kraju – setki tysięcy. Miliony Niemców uciekły na zachód przed armią sowiecką lub zostały przymusowo wysiedlone u schyłku wojny i w pierwszych latach po jej zakończeniu. Tym ludziom trzeba było zapewnić dach nad głową i pracę.\nPowszechna była ulga, że skończyły się bombardowania. Nie było jednak pewne, czy Rosjanie i alianci zachodni wkrótce nie skoczą sobie do gardeł.\nNa pierwszym planie były tymczasem codzienne troski. Wielu Niemców z trudem wiązało koniec z końcem. Wystarczy spojrzeć na zdjęcia Berlina z lat 1945--46. W parku Tiergarten prawie nie ma drzew. Te, które przetrwały alianckie naloty, zostały zużyte na opał. Ziemię ludzie podzielili i posadzili w niej warzywa. Za pożywienie służyły też padłe konie. Albo resztki mąki z rozładowywanych worków – pospiesznie zgarniane przez dzieci, aby w domu było z czego upiec chleb.\nNędzę tamtych dni dobrze oddaje też film Roberta Rosselliniego „Niemcy – rok zerowy”, kręcony w Berlinie w 1947 r. To opowieść o 12-latku zmuszonym do handlu na czarnym rynku, aby wyżywić rodzinę, bo przydziały kartkowe są niewystarczające. Zdesperowany chłopak posuwa się do otrucia ciężko chorego ojca, który ma świadomość, że jest obciążeniem dla najbliższych. W końcu nastolatek odbiera życie także sobie.\nJeszcze zimą 1946/47 r. Niemcom dawał się we znaki głód. Kardynał Joseph Frings, arcybiskup Kolonii, w pamiętnym kazaniu sylwestrowym usprawiedliwił nawet drobną kradzież, jeśli kradnący lub jego bliscy cierpią głód. Zaopatrzenie w zachodnich strefach okupacyjnych definitywnie poprawiło się dopiero po reformie walutowej z 1948 r. Wschód, pozbawiony amerykańskiej pomocy i rozgrabiony przez Sowietów, jeszcze dłużej dźwigał się z zapaści.\nBłyskawicznie znikały za to symbole brunatnego reżimu i jego jawni wyznawcy. Dostrzegli to już alianccy żołnierze, którzy w 1945 r. posuwali się w głąb Rzeszy. „Nie było nazistów, również byłych nazistów, a nawet żadnego sympatyka nazistów” – notował z sarkazmem kronikarz amerykańskiej 78. Dywizji Piechoty. „Wszyscy Niemcy zachowują się tak samo, gdy chce się ich aresztować. Mówią, że nigdy poważnie nie wierzyli w narodowy socjalizm” – pisała 15 kwietnia 1945 r. amerykańska gazeta wojskowa „The Stars and Stripes”. Ci, którzy nie byli w stanie wyprzeć się długoletniego członkostwa w NSDAP, zapewniali, że zapisali się do partii bez przekonania, „nie chcąc iść przeciwko ogólnemu prądowi” – jak twierdził lekarz SS Johann Paul Kremer, skazany za zbrodnie w Auschwitz.\n„Chodziło o mechanizm obronny” – uważa Sven Felix Kellerhoff, szef działu historycznego dziennika „Die Welt”. W szczytowym okresie, pod koniec wojny, NSDAP miała 8,5 mln członków. Tym samym do partii nazistowskiej należał więcej niż co dziesiąty Niemiec. Jeśli odliczyć nieletnich – nawet co siódmy. A jeśli uwzględnić różne przybudówki NSDAP, jak Front Pracy, Hitlerjugend czy Narodowosocjalistyczną Wspólnotę Kobiet, śmiało można powiedzieć, że większość obywateli przynajmniej biernie współtworzyła brunatny reżim. Niezależnie od tego, czy w 1932 i 1933 r. głosowali na NSDAP.\nDługa droga do rozrachunków\nDenazyfikacja okazała się powierzchowna. W Niemieckiej Republice Demokratycznej, utworzonej w 1949 r. z sowieckiej strefy okupacyjnej, byli naziści na ogół mogli spać spokojnie, jeśli wybrali lojalność wobec komunistycznych władz. W wolnorynkowej Republice Federalnej Niemiec tym bardziej nie było klimatu do rozliczeń.\n– Panowała mentalność odbudowy. O III Rzeszy nie rozmawiano, a jeśli, to o „nazistach”, jakby byli kosmitami, którzy w 1945 r. odlecieli swoim spodkiem – mówi „Tygodnikowi” dr hab. Jochen Böhler, historyk z Uniwersytetu Schillera w Jenie. – Żołnierze wracający z wojny i z niewoli milczeli w domu o strasznych zbrodniach, których byli świadkami albo których sami się dopuścili. Nie mówiło się o ofiarach niemieckiej wojny na wyniszczenie prowadzonej na Wschodzie. Tylko ogólnie o tym, że wojna to „coś złego”.\nJeśli opłakiwano ofiary, to przede wszystkim własne. Tak jak w fabularnym filmie „Nacht fiel über Gotenhafen” („Noc zapadła nad Gdynią”) z 1960 r., opowiadającym o ucieczce cywilów z Prus Wschodnich i tragedii statku „Wilhelm Gustloff”, storpedowanego przez sowiecki okręt podwodny. Zekranizowana ostatnio powieść Siegfrieda Lenza „Der Überläufer” („Dezerter”) z 1951 r. przez długie lata leżała w szufladzie. Wydawca przestraszył się książki o żołnierzach Wehrmachtu, którzy przeszli na stronę Armii Czerwonej. W czasach narastającej zimnej wojny między Wschodem a Zachodem takie historie nie były dobrze widziane. W RFN w cenie był antykomunizm.\nPielęgnowano zarazem mit rycerskiego Wehrmachtu – rzekomo apolitycznej instytucji, która nie miała nic wspólnego ze zbrodniami formacji policyjnych i SS. Służba wojskowa w latach 1939-45 była postrzegana jako spełnienie obowiązku wobec ojczyzny. Nad spiskowcami z armii, którzy 20 lipca 1944 r. próbowali zabić Hitlera, jeszcze długo po wojnie ciążyło odium zdrajców. Wdowy po nich miały trudności z uzyskaniem renty oficerskiej, choć równolegle wypłacano świadczenia żonom nazistowskich zbrodniarzy skazanych na śmierć. Dopiero w 1952 r. prokurator Fritz Bauer zdołał doprowadzić do sądowej rehabilitacji spiskowców z 20 lipca – ich rodzinom otworzyło to drogę do dochodzenia swoich praw.\nDwa państwa, dwa modele\nRosło jednak nowe pokolenie, które nie pamiętało III Rzeszy, wychowywane nie bez wpływu zwycięskich mocarstw, próbujących – mniej lub bardziej skutecznie – oddziaływać na kształt programów szkolnych i odradzających się mediów. Pod koniec lat 60. młodzi coraz śmielej dochodzili do głosu w RFN, zadając rodzicom i dziadkom niewygodne pytania o postawę w czasach narodowego socjalizmu.\nW listopadzie 1968 r. niespełna 30-letnia Beate Klarsfeld publicznie spoliczkowała kanclerza Kurta Georga Kiesingera, nazywając go nazistą. Kiesinger, wówczas polityk chadeckiej CDU, rzeczywiście należał w przeszłości do NSDAP. Ale gest Klarsfeld stał się też symbolem protestu przeciw bezkarności wielu brunatnych zbrodniarzy i – szerzej – zbywaniu milczeniem niemieckich win. Z czasem rosła w RFN ich świadomość, przynajmniej w odniesieniu do zagłady Żydów. Pomogły w tym procesy esesmanów z Auschwitz (trwające we Frankfurcie nad Menem od 1963 r.), a jeszcze bardziej głośne produkcje filmowe, jak fabularny „Holocaust” Marvina Chomsky’ego (1978) i dokumentalny „Shoah” Claude’a Lanzmanna (1985).\nInaczej wyglądało to w NRD, gdzie oddolne debaty o przeszłości nie były możliwe. Socjalistyczne państwo starało się centralnie sterować pamięcią społeczeństwa. Każdego 8 maja, w rocznicę „wyzwolenia od hitlerowskiego faszyzmu” (w latach 1950-67 i w 1985 r. obchodzonego w NRD jako oficjalne święto), czołowi politycy i działacze komunistycznej młodzieżówki karnie pielgrzymowali pod monumentalny pomnik czerwonoarmistów, odsłonięty w 1949 r. w berlińskiej dzielnicy Treptow. Podobne uroczystości odbywały się w innych miastach, np. na grobach sowieckich żołnierzy.\n– Wszędzie składano kwiaty, recytowano wiersze, śpiewano pieśni. W gazetach pełno było podziękowań pod adresem Związku Sowieckiego i bohaterskich czerwonoarmistów – wylicza Stefan Wolle. – Spiętrzeniem tego kiczu były okrągłe rocznice – dodaje. W trzydziestą, przypadającą w roku 1975, na wzór sowiecki obchodzono 9 maja jako dzień zwycięstwa. Chodziło o „historyczne znaczenie zwycięstwa Związku Sowieckiego w II wojnie światowej”.\n„Niemiecka Republika Demokratyczna nigdy nie przedsięweźmie wojny zaborczej ani nie użyje swoich sił zbrojnych przeciwko wolności innego narodu” – patetycznie zapisano w konstytucji z 1968 r. Deklarowany pacyfizm – jeden z filarów ideologicznych NRD – nie przeszkadzał wschodnioniemieckim przywódcom partyjnym naciskać na „bratnią pomoc” Układu Warszawskiego w Czechosłowacji, która w tym samym 1968 r. próbowała wprowadzić „socjalizm z ludzką twarzą”, oraz w Polsce, gdy w latach 1980-81 trwała rewolucja Solidarności.\nZ czasem enerdowski reżim coraz chętniej odwoływał się też do dziedzictwa Prus, czego wymownym świadectwem było w 1980 r. przywrócenie pomnika Fryderyka Wielkiego w reprezentacyjnej stołecznej alei Unter den Linden. Nad Wisłą budziło to najgorsze skojarzenia z czasami rozbiorów.\nObawy niektórych publicystów, że duch pruskiego militaryzmu zwycięży po 1990 r. w zjednoczonych Niemczech, na szczęście okazały się bezpodstawne. Wygrywa wyraźnie pacyfizm – nie w karykaturalnym enerdowskim wydaniu, lecz w złagodzonej wersji ruchów studenckich i ekologicznych z RFN.\n„Nigdy więcej wojny!” – powtarzają od lat niemieccy dziennikarze i politycy. Wehrmacht – zwłaszcza od czasu głośnej wystawy z 1995 r. o jego zbrodniach – jest skompromitowany, ale także Bundeswehra nie cieszy się powszechnym szacunkiem. Gdy większość muzeów wojskowych na świecie oddaje hołd żołnierzom i głosi chwałę oręża, Muzeum Wojskowo-Historyczne Bundeswehry w Dreźnie – otwarte po gruntownej przebudowie w 2011 r. – to raczej krzyczące ostrzeżenie przed wojną i jej potwornościami. Armii ufa niespełna połowa (45 proc.) Niemców, dużo mniej niż policji, lekarzom (po 80 proc.) czy choćby własnemu pracodawcy (68 proc.) – dowodzi tegoroczny sondaż na zlecenie telewizji RTL i ntv.\nDziś – 75 lat po wojnie wywołanej przez Niemcy – paradoksalnie to zagraniczni partnerzy coraz częściej domagają się od Berlina większego zaangażowania militarnego. Z marnym rezultatem. Choć kraje NATO zobowiązały się wydawać na obronność 2 proc. PKB, kanclerz Merkel obiecała sojusznikom jedynie 1,5 proc. Okazuje się, że tylko 15 proc. społeczeństwa uważa, że to za mało – pokazuje sondaż ośrodka YouGov z 2018 r. Prawie połowa badanych chciałaby też wycofania z ich kraju wojsk amerykańskich.\n„Niemcy mają problem. Są tak przesiąknięci pacyfizmem, że praktycznie są niezdolni do tego, aby się bronić” – komentuje magazyn „The European”. Owszem, w 1999 r. niemieckie lotnictwo wzięło udział w nalotach NATO na Jugosławię. Jednak nawet idea wojny sprawiedliwej – mającej zapobiec rzeziom cywilów i katastrofom humanitarnym – jest w Niemczech traktowana nieufnie.\nÓwczesny lewicowy rząd tłumaczył więc, że interwencja na Bałkanach ma zapobiec „drugiemu Auschwitz”. Niedolę Albańczyków prześladowanych przez reżim Slobodana Miloševicia porównywano też z losem tych Niemców, którzy u schyłku II wojny światowej zostali pozbawieni stron ojczystych.\nNie przypadkiem to właśnie w 1999 r. Związek Wypędzonych Eriki Steinbach wysunął projekt budowy Centrum przeciwko Wypędzeniom. W Polsce podniosły się głosy, że to próba pisania historii na nowo i zamiany katów z ofiarami. Ale przekonanie, że także własnym ofiarom II wojny światowej należy się upamiętnienie, stopniowo zwyciężało również w środowisk ach niemieckiej lewicy. W 2002 r. głośno było za Odrą o powieści Güntera Grassa „Idąc rakiem”, osnutej wokół tragedii statku „Wilhelm Gustloff”. W tym samym czasie w bestsellerowej książce „Pożoga” Jörg Friedrich – wcześniej przypominający o zbrodniach Wehrmachtu w kampanii sowieckiej – opisał alianckie bombardowania Rzeszy, ustawiając je na jednej płaszczyźnie ze zbrodniami niemieckimi.\nTemat niemieckich ofiar podjęli wkrótce filmowcy. „Die Flucht” („Ucieczka”) z 2007 r. opowiada o dramatycznych losach Niemców, którzy w 1945 r. uciekali z Prus Wschodnich przed Armią Czerwoną. „Kobieta w Berlinie” (2008) przypomina o sowieckich gwałtach na Niemkach. „Die Gustloff” (2008) to znów tragedia niemieckich uchodźców. Wymienione produkcje miały budżety liczone w milionach euro i były prezentowane w najlepszym czasie antenowym. „Morał wszystkich tych opowieści brzmi: również Niemcy cierpieli” – podsumowuje dziennik „Der Tagesspiegel”.\n– Upamiętnianie własnych ofiar jest niezmiernie istotne dla każdego społeczeństwa i nie jest niczym złym – przekonuje Jochen Böhler, znany z książek o zbrodniach Wehrmachtu w Polsce. Jego zdaniem problem powstaje wówczas, gdy niemieckie ofiary II wojny światowej próbuje się zrównać z ofiarami niemieckiej okupacji i zbrodni przeciwko ludzkości. – To nie do przyjęcia z powodów moralnych, bo bez masowych zbrodni niemieckich nie doszłoby do wypędzenia Niemców ani bombardowań niemieckich miast – tłumaczy historyk.\nNie dla wszystkich środowisk w Niemczech jest to oczywiste. „Kultowi winy” przez lata sprzeciwiała się neonazistowska Narodowodemokratyczna Partia Niemiec (NPD), w skali kraju będąca na szczęście – mimo obecności w niektórych wschodnioniemieckich parlamentach regionalnych – zjawiskiem marginalnym. Dziś w podobne tony uderza Alternatywa dla Niemiec (AfD). Ją trudno już uznać za polityczny margines, jest to bowiem największa siła opozycyjna w Bundestagu.\nBardziej umiarkowani działacze AfD, jak Alexander Gauland, przekonują, że „Hitler i naziści są tylko ptasim gównem” w przeszło tysiącletniej historii Niemiec, ergo: nie warto wciąż przypominać o III Rzeszy. Inni, jak Björn Höcke, chcą wręcz, by w niemieckiej polityce pamięci dokonał się „zwrot o 180 stopni”. „My, Niemcy, jesteśmy jedynym narodem świata, który postawił sobie w sercu stolicy pomnik hańby” – uważa Höcke. Chodzi o Pomnik Pomordowanych Żydów Europy, odsłonięty w 2005 r. nieopodal Bramy Brandenburskiej. Polityk AfD woli przypominać o niemieckich ofiarach – choćby zburzenia Drezna w lutym 1945 r. Stąd już niebezpiecznie blisko do radykałów, którzy alianckie bombardowania nazywają „Holokaustem bombowym” i relatywizują Szoah.\nZagłada europejskich Żydów to dziś słusznie jeden z fundamentów niemieckiej pamięci o II wojnie światowej. Projekt postawienia w Berlinie pomnika polskich ofiar wciąż nie znalazł tymczasem poparcia większości parlamentarnej. A jeśli w niemieckiej kulturze popularnej pojawiają się wątki polskie, to bywa, że zgrzytamy zębami. Przykładem nieszczęsny serial „Nasze matki, nasi ojcowie” z 2013 r., w którym Armia Krajowa została sportretowana jako siedlisko antysemitów. Irytujemy się, że Niemcy czczą swój skromny ruch oporu, a nie dostrzegają fenomenu Polskiego Państwa Podziemnego. Złościmy się, gdy hamburski „Der Spiegel” pisze na okładce o „europejskich wspólnikach Hitlera” i wymienia wśród nich polskich szmalcowników.\nChcielibyśmy, aby w niemieckich podręcznikach więcej było o historii Polski i polskich ofiarach. Niełatwo będzie do tego doprowadzić. Większość (55 proc.) badanych za Odrą uważa, że o zbrodniach nazistowskich Niemiec przypomina się w dostatecznym stopniu. Tylko co szósty (17 proc.) jest zdania, że mówi się o nich zbyt mało – wynika z sondażu ośrodka Infratest dimap dla Deutsche Welle, którego wyniki zaprezentowano w styczniu tego roku.\nNiemcy mają poczucie, że dobrze odrobili lekcję historii. Nic jednak nie jest dane raz na zawsze. Wiedzę o tamtym 8 maja i poprzedzającym go 1 września trzeba – jak szczepionkę przeciwko grypie – regularnie powtarzać. ©\nFILIP GAŃCZAK jest historykiem, pracownikiem IPN w Warszawie. Opublikował książki: „Jan Sehn. Tropiciel nazistów”, „Polski nie oddamy. Władze NRD wobec wydarzeń w PRL 1980–1981”, „Filmowcy w matni bezpieki”, „Erika Steinbach: piękna czy bestia?”.


LKPS Politechnika Lublin osiągnął dobry wynik - Dziennik Wschodni\nMaciej Kołodziejczyk w trenerskim debiucie wywalczył z LKPS Politechnika trzecie miejsce na koniec sezonu\nRok temu zespół prowadzony przez trenera Sławomira Czarneckiego dotarł do turnieju półfinałowego o I ligę. Teraz zakończył rywalizację na półfinałach grupy 6. Siatkarze LKPS stoczyli zaciętą czteromeczową walkę ze świdnicką Avią (dwie przegrane po 2:3, porażka 0:3 i zwycięstwo 3:1). – Z jednej strony pozostał niedosyt, bo nie awansowaliśmy, z drugiej mamy świadomość z kim przyszło nam się mierzyć – tłumaczy trener Kołodziejczyk. – Avia to bardzo doświadczony zespół.\nW barwach świdnickiej drużyny wystąpiło aż ośmiu byłych zawodników lubelskiego klubu i trener Sławomir Czarnecki. – Przed sezonem bardzo się osłabiliśmy, trzon zespołu odszedł do Avii. Udało nam się jednak skompletować skład, który podjął walkę o najwyższe cele. Sezon zasadniczy zakończyliśmy na drugim miejscu za Karpatami Krosno, a przed klubem ze Świdnika. Na pewno nie spuszczamy głów, osiągnęliśmy dobry wynik – mówi opiekun lubelskiej ekipy.\n– Nie było presji awansu do I ligi i dlatego nie robimy dramatu z trzeciego miejsca na koniec sezonu. Stworzyliśmy ciekawy zespół. Egzamin zdał również trener-debiutant Maciej Kołodziejczyk– dodaje Maciej Krzaczek, wiceprezes LKPS Politechnika.\nRozpoczęły się rozmowy z zawodnikami i trenerem o planach na nowy sezon. – Na razie żaden z siatkarzy nie podpisał kontraktu – mówi szkoleniowiec. Czy Maciej Kołodziejczyk nadal będzie prowadził drużynę? – Przedstawiłem swoją wizję pracy z zespołem, która została przyjęta. Nadal chcę prowadzić LKPS, choć mam oferty z innych drużyn – tłumaczy szkoleniowiec.\nII liga siatkarzy LPKS Politechnika Lublin\nGość / 17 maja 2018 o 13:05\nracja! czytanie ze zrozumieniem nie jest dla wszystkich. wypowiedzi z przedsezonowych artykułów. "lublinianie w minionych rozgrywkach zaszli aż do półfinału rywalizacji o i ligę i był to największy sukces w czteroletniej historii klubu – w nowych rozgrywkach w dalszym ciągu chcemy walczyć o awans – zapowiada prezes lkps politechnika krzysztof skubiszewski." źródło: ******dziennikwschodni.pl/sport/siatkowka/ii-liga-mezczyzn-siatkowka/siatkarze-politechniki-trchca-walczyc-o-i-lige,n,1000201884.html "chcielibyśmy powtórzyć wynik ostatnich rozgrywek, czyli dotrzeć do turnieju półfinałowego o i ligę– mówi kołodziejczyk." źródło : ******dziennikwschodni.pl/sport/siatkowka/ii-liga-mezczyzn-siatkowka/lkps-politechnika-lublin-zacznie-rozgrywki-tydzien-pozniej,n,1000203594.html\nracja! czytanie ze zrozumieniem nie jest dla wszystkich. wypowiedzi z przedsezonowych artykułów. "lublinianie w minionych rozgrywkach zaszli aż do półfinału rywalizacji o i ligę i był to największy sukces w czteroletniej historii klubu – w nowych rozgrywkach w dalszym ciągu chcemy walczyć o awans – zapowiada prezes lkps politechnika krzysztof skubiszewski." źródło: ******dziennikwschodni.pl/sport/siatkowka/ii-liga-mezczyzn-siatkowka/siatkarze-politechniki-trchca-walczyc-o-i-lige,n,1000201884.html "chcielibyśmy powtórzyć w... rozwiń\nGość / 17 maja 2018 o 12:40\nBoli niektórych, że drużyna z Lublina, która zaczynała od zera potrafi raptem w 5 lat od założenia klubu być równorzędnym rywalem dla Aviuni, nawet po mocnym tapnięciu składu z przed roku. Trzeba mieć szacunek do siebie. Ale pierwszy wpis świadczy wręcz o odwrotnym nastawieniu, zagarniając całą lubelską siatkówkę dla siebie. Hm. Ciekawe ilu obecnie Waszych seniorów jest związanych z miastem, tzn. tam mieszka, pracuje (oczywiście nie licząc grania w lidze) a o studiowaniu już nie wspominając, bo nie ma gdzie - chyba, że na UTW :) Oczywiście długoletnia historia przemawia za Waszą marką, dlatego wielki ukłon dla sukcesów starej Avii. Jednak jesteśmy tu i teraz, a pisanie, że siatkówka jest tylko w Świdniku, świadczy o zbyt wysokim własnym ego. To LKPS dawał szansę miejscowym i dodatkowo ściągał zawodników, którzy zadomowili się na dłużej w Lublinie. To bogatsza Avia powinna teraz być w finale o awans do 1 ligi, a nie jest. Więcej pokory i wzajemnego szacunku, bo siatkówka na Lubelszczyźnie rozkwita teraz dzięki wszystkim pasjonatom, którzy poświęcają swój cenny czas. Nie chodzi tutaj tylko o 2. ligowców, ale są inni, np. drużyny z 3 ligi, ich wychowankowie oraz drużyny z ligi amatorskiej wspólnie tworząc siatkarską społeczność na Lubelszczyźnie.\nBoli niektórych, że drużyna z Lublina, która zaczynała od zera potrafi raptem w 5 lat od założenia klubu być równorzędnym rywalem dla Aviuni, nawet po mocnym tapnięciu składu z przed roku. Trzeba mieć szacunek do siebie. Ale pierwszy wpis świadczy wręcz o odwrotnym nastawieniu, zagarniając całą lubelską siatkówkę dla siebie. Hm. Ciekawe ilu obecnie Waszych seniorów jest związanych z miastem, tzn. tam mieszka, pracuje (oczywiście nie licząc grania w lidze) a o studiowaniu już nie wspominając, bo nie ma gdzie - chyba, że na UTW :) Oczywiście d... rozwiń\npestka / 17 maja 2018 o 12:00\nOby tylko Avia nie popełniła tego samego błędu co lublin rok temu. Podejrzewam, że chłopaki na pewno mają propozycję z innych klubów... koniecznie utrzymać trzon i dobrać kilku zawodników i walka o awans. co do lublina to mam przeczucie, ze znowu będą czystki...\nGość / 17 maja 2018 o 10:50\nCo to za bzdury ?? Prezesi LKPSU otwarcie mówili że interesuje ich 1 liga ! Przed sezonem balonik został napompowany TRANSFERAMI z 1 ligi a koniec końców sezon dogrywali Toborek i Antoszak. Ciekawe czy w tym roku również zamierzają pościągać pseudoławkowiczów z 1 ligi a potem szukać zawodników na transfery medyczne.\nGość / 17 maja 2018 o 10:18\nSkubiszewski się nie spinał? Tak nie trzymał ciśnienia, że mało nie popuścił. Co to za tłumaczenie, że trzon zespołu przeszedł do Avii? Przecież to w większości wychowankowie Avii stanowią trzon tego zespołu! Po co był transfer medyczny na play-offy w LKPSie? Siatkówka na Lubelszczyźnie jest tylko w Świdniku, pokazaliśmy to na trybunach. Jakie tradycje siatkarskie ma LKPS? Żadne!


„Cyfra 7 symbolizuje kompletność”. Czy katastrofa Boeinga 777 zmieniła bieg wydarzeń na Ukrainie? - 13.09.2021, Sputnik Polska\nObywatel Holandii Evert van Seitveld, którego dwoje dzieci zginęło w katastrofie lotu MH17 Malezyjskich Linii Lotniczych na wschodniej Ukrainie w 2014 roku, w... 13.09.2021, Sputnik Polska\nW poniedziałek w Holandii wznowiono przesłuchania w sprawie katastrofy samolotu MH17 na wschodniej Ukrainie w 2014 roku. W tym tygodniu w sądzie będą zeznawać krewni ofiar. Rozprawy odbywają się w specjalnie chronionym kompleksie Schiphol pod Amsterdamem, transmisja prowadzona jest na stronie internetowej sądu.– Chciałbym wyjaśnić, co oznacza cyfra 7. Cyfra ta symbolizuje kompletność. Cyfra ta występuje w nazwie lotu – 17 , w dacie tragedii – 17.07.2014. Ten lot był obsługiwany przez 17 lat. Ofiarami byli obywatele 17 krajów. Typ samolotu to Boeing 777. Katastrofa tego samolotu zmieniła bieg wydarzeń (na wschodzie Ukrainy – przyp. red.), tworząc fakt dokonany (od francuskiego „fait accompli" - termin określający kraje działające z obchodzeniem międzynarodowych norm prawnych w celu stworzenia takiej sytuacji, w której zdarzenie zostanie uznane za nieodwracalne - przyp. red.) – powiedział na spotkaniu van Seitveld.Mężczyzna powiedział, że jest „coraz bardziej przekonany”, że MH17 został zestrzelony celowo, aby zmienić bieg wydarzeń w konflikcie zbrojnym na wschodzie Ukrainy. Proces katastrofy MH17 rozpoczął się w Holandii 9 marca 2020 roku. Udział w nim bierze czterech oskarżonych – Rosjanie Igor Girkin, Siergiej Dubinski, Oleg Pułatow i Ukrainiec Leonid Harczenko. Pułatow jest reprezentowany na rozprawie przez międzynarodową grupę składającą się z dwóch prawników holenderskich i jednego rosyjskiego. Pozostali podejrzani są sądzeni zaocznie. 8 czerwca 2021 r. rozpoczęto rozpatrywanie istoty sprawy.\nNo cóż stara rzymska maxima prawna mówi że ten to zrobił, komu to przyniosło korzyść "Cui prodest, scelus ist frecit". Zarówno katastrofa polskiego jak i holenderskiego samolotu przyniosła korzyść wrogom Rosji, więc nie ona to zrobiła. W kryminalistyce nazywa się to motywem zbrodni. PRAWDA STARA JAK ŚWIAT\nJedną z wersji jat taka, że samolot WH17 został zestrzelony przez pomyłkę. Ukraińcy polowali na samolot prezydenta Putina, który w tym czasie leciał do Moskwy samolotem o podobnym wyglądzie i barwach co zestrzelony samolot.\nukraina, katastrofa mh17, holandia, sąd\nObywatel Holandii Evert van Seitveld, którego dwoje dzieci zginęło w katastrofie lotu MH17 Malezyjskich Linii Lotniczych na wschodniej Ukrainie w 2014 roku, w trakcie przesłuchań przyznał, że cyfra 7 miała wymiar symboliczny, gdyż jego zdaniem oznacza ona „kompletność”.\nW poniedziałek w Holandii wznowiono przesłuchania w sprawie katastrofy samolotu MH17 na wschodniej Ukrainie w 2014 roku. W tym tygodniu w sądzie będą zeznawać krewni ofiar. Rozprawy odbywają się w specjalnie chronionym kompleksie Schiphol pod Amsterdamem, transmisja prowadzona jest na stronie internetowej sądu.\n– Chciałbym wyjaśnić, co oznacza cyfra 7. Cyfra ta symbolizuje kompletność. Cyfra ta występuje w nazwie lotu – 17 , w dacie tragedii – 17.07.2014. Ten lot był obsługiwany przez 17 lat. Ofiarami byli obywatele 17 krajów. Typ samolotu to Boeing 777. Katastrofa tego samolotu zmieniła bieg wydarzeń (na wschodzie Ukrainy – przyp. red.), tworząc fakt dokonany (od francuskiego „fait accompli" - termin określający kraje działające z obchodzeniem międzynarodowych norm prawnych w celu stworzenia takiej sytuacji, w której zdarzenie zostanie uznane za nieodwracalne - przyp. red.) – powiedział na spotkaniu van Seitveld.\nMężczyzna powiedział, że jest „coraz bardziej przekonany”, że MH17 został zestrzelony celowo, aby zmienić bieg wydarzeń w konflikcie zbrojnym na wschodzie Ukrainy.\nPodejrzewam, że zabójcy i ludzie, którzy wydali rozkazy, wybrali specjalnie MH17. Holandia to mały kraj, nie jest światową potęgą. A Malezja już ucierpiała z powodu incydentu z MH370 (lot Malezyjskich Linii Lotniczych na trasie Kuala Lumpur-Pekin, który zniknął 8 marca 2014 roku na niebie nad Morzem Południowochińskim 40 minut po starcie – przyp. red.). Oba kraje są za małe na geopolityczne gry. Przypuszczam, że gdyby zestrzelono samolot cywilny jednego z czołowych mocarstw, odpowiedź byłaby inna – powiedział.\nProces katastrofy MH17 rozpoczął się w Holandii 9 marca 2020 roku. Udział w nim bierze czterech oskarżonych – Rosjanie Igor Girkin, Siergiej Dubinski, Oleg Pułatow i Ukrainiec Leonid Harczenko. Pułatow jest reprezentowany na rozprawie przez międzynarodową grupę składającą się z dwóch prawników holenderskich i jednego rosyjskiego. Pozostali podejrzani są sądzeni zaocznie. 8 czerwca 2021 r. rozpoczęto rozpatrywanie istoty sprawy.\n8 Czerwca, 16:23\n13 Września, 22:5722\n14 Września, 00:3220


“Łańcut na planszy” – Łańcut News\nData publikacji: 2021-05-26, 12:12\nGłównym celem projektu było przedstawienie historii Miasta Łańcuta w okresie zaborów na tle wydarzeń historycznych ukazujących postawy społeczeństwa polskiego w atrakcyjny i nowatorski sposób. Uczestnikami zadania byli uczniowie VIII klas z łańcuckich szkół podstawowych. Projekt był realizowany od września 2020 r. do 30 kwietnia 2021 r.\nZapraszamy na materiał zrealizowany w ramach projektu.\nźródło: Miejska Biblioteka Publiczna w Łańcucie\nInformacje dla turystówSprawy społeczne 26 marca 2021 18:18\nGdzie się podział łańcucki ratusz?\nJuż wkrótce rozpocznie się rewitalizacja miejskich Plant w Łańcucie. Jednak zanim ona nastąpi zostaną przeprowadzone prace archeologiczne w tym miejscu.\nInformacje dla turystówSport 12 lutego 2021 12:30\n“Staś” i basen MOSiR od dzisiaj czynne dla wszystkich miłośników sportu!\nW związku z zarządzonym tydzień temu przez Premiera Mateusza Morawieckiego luzowaniem obostrzeń, od dzisiaj działalność mogą wznowić: stoki narciarskie, baseny (z wyłączeniem aquaparków), boiska i korty zewnętrzne.


eduteka Rozważania- Prawda Piekno Dobro\nAutor /Trurffave Dodano /04.07.2005\nPróbując pisać pracę na temat „piękna” sama się zapuściłam w strasznie zagmatwane sprawy, dlatego tez postanowiłam zgodnie ze swoim sumieniem, po prostu nakreślić parę słów, określających, lub próbujących określić, kilka z moich przemyśleń w tym temacie. Starałam się znaleźć jedno zdanie jedną myśl, jakąś jedna tezę określającą to „zjawisko”, po rozpoczęciu kolejnej pracy, oraz stwierdzając, że wciąż napływa więcej i więcej wątpliwości i pytań musiałam się poddać- piękno nie jest pojęciem, piękno nie jest zjawiskiem, piękna nie da się określić. Piękna nie da się zaobserwować. Na tym mogłabym zakończyć, ale nie odpuszczę tak po prostu, z założenia wymęczę ten temat, i choć mistrzem słowa ani myśli nie jestem przedstawię wyniki, bądź co bądź wnikliwych badań na temat czegoś tak nieokreślonego.\nPiękno wszyscy mamy w sobie, i choć brzmi to jak tytuł jednego z bulwersujących w swej treści i akcji czasopisma dla kobiet, zupełnie nie o to tutaj chodzi, piękno tkwi w nas, świadomość piękna tkwi w nas, nasze postrzeganie piękna, tkwi w nas. Problem polega nie na pięknie tylko na naszej drodze ku niemu, piękno bowiem wymaga wysiłku. Wysiłek to nasz rozwój, czasem faktycznie należy porzucić, użalanie się nad sobą, tandetne filmy i mało interesujące książki z serii „bestseller”, „tylko” po to aby doświadczyć wzlotu. Rozwój rozumiany jako dążenie do samodoskonalenia, nie jako kształcenie słowa, czy zdolności zawodowych. Rozwój siebie, dążenie do harmonii, oświecenie własnego jestestwa, żyjąc w harmonii, realizując dobro w drodze ku prawdzie, która swoją droga już jest pojęciem bardzo kontrowersyjnym, możemy i najprawdopodobniej doświadczymy błogiego wzlotu ku jasnej otchłani. Przyznaję, że korzystałam z dzieł filozofów tak bardzo nam odległych, ale tutaj muszę schylić głowę przed ich geniuszem, bowiem prawda, piękno i dobro wypływają z siebie nawzajem. Rozdzielając je nie doświadczamy żadnej z nich, a już na pewno nie doświadczamy piękna. Aby jednak to zrozumieć należy z całą konsekwencją pojąc kolejno znaczenie tych słów. Oczywiście tak jak wcześniej wspomniałam nie można niczego określić z całą pewności, i wszystko tutaj jest pewnego rodzaju polemiką wewnętrzną.\nDobro. Wbrew pozorom problematyka tego słowa, a właściwie jego znaczenie jest dość skomplikowana, bowiem dobro jest rozumiane na wiele sposobów. Nie mam zamiaru tracić cennych słów na encyklopedyczne znaczenia, postaram się zagłębić w tej tematyce biorąc pod uwagę własne obserwacje, wypowiedzi innych ludzi, oraz swoje przemyślenia Dobro możemy rozumieć jako zbiór moralnych zasad, którymi ludzie się kierują, bądź powinni w społecznym znaczeniu, się kierować. „nie kradnij, nie zabijaj, nie cudzołóż” choć, dla wielu, biblijne tak naprawdę najzwyklejsze zasady którymi kierują się zarówno katolicy, ateiści, agnostycy, buddyści, możemy te parę zasad nazwać dobrem, a właściwie osobę kierującą się takimi zasadami- dobrym, ale czy naprawdę to jest dobro? Możliwe, że są to po prostu zasady mające na celu polepszenie życia w społeczeństwie. Zasady, przykazania, które na dobrą sprawę uczą nas współistnieć. Dobro trudno jest nazwać dostosowywaniem się do norm. Stosuję się do nich, bo właściwie takie nakazy są dość logiczne. Dobro więc należy upatrywać w czymś głębszym. Natrafiamy więc na określenie kojarzenie dobra z czymś co wykracza poza zwykłe stosowanie się do przyjętych morałów, dobrym nazywamy tego człowieka, który pomaga wspiera, którego czyny są skierowane do działań słusznych i ponadprogramowych. Nie tylko nie kradnie, ale wspomaga potrzebujących, nie wchodząc w jego intencje, bo jest to kwestia co najmniej nie nasza, po prostu człowiek, który czyni dobrze choć tego nie musi. Spróbujmy jednak odkryć jeszcze ciekawszą teorię dobra, dobra jako coś wypływającego z wewnątrz na zewnątrz. Pokonajmy na chwilę nasze umysły i postarajmy się dodrapać do sedna dobra. Dobra jako harmonii własnego „ja”, zgody między czynem, a myślą. Spokojem „duszy”, odkryciem siebie. Wyobraźmy sobie nasz czyn jako wynik, a nie jako samo działanie. Jeśli odkryjemy siebie, dotkniemy swojej świadomości istnienia, pogodzimy się ze swoim rozwojem, pędem, pragnieniem, wejdziemy w teki układ wewnątrz, będziemy ludźmi dobrymi. Oświecenie droga ku niemu, choć uciążliwa, pozwala nam najpierw zbudować zgodę naszego umysłu, z duszą a następnie z ciałem. Właśnie tacy harmonijni, skupieni, jesteśmy wstanie rozumieć, obserwować, czynić to co wspaniałe i doniosłe. Właśnie będąc na takim etapie możemy czynić, rozumiejąc i wiedząc dlaczego i po co. Pozbawiając swój umysł zbędnych informacji, zbędnego zabiegania, pożądania spalającego nasze życie będziemy mogli czynić dobro, być dobrym, czuć się dobrym, w ten również sposób będziemy wstanie kroczyć drogą prawdy. Możliwe, że brzmi to jak czary-mary ale spokój i wyciszenie są jedynym środkiem do słusznego działania. Słusznego nie w znaczeniu społecznych norm, lecz zgodnego z naszym sumieniem i pojmowaniem świata.\nTutaj powinniśmy się zatrzymać, aby zastanowić się nad drobnym problemem. O ile pierwsza teoria dotyczyła zgodnego życia w grupie o tyle trzecia dotyczyła zgodnego życia z samym sobą. Pierwsza i trzecia teoria mają swoje wady, pierwsza już od początku wydaje się nieco zbyt sztuczna, trzecia natomiast skłania mnie do zadania pytania: „co jeśli zgodnie ze swoim sumieniem człowiek będzie mordowała innych, wyznaczając sobie za zadanie np.: wymordowanie księży katolickich, ponieważ uzna ich za trucicieli świadomości ludzkiej?” Odpowiedz nie musi być trudna. Należy połączyć wszystkie te trzy teorie w jedna, pyzatym człowiek wyciszający swój umysł przeważnie stara się pojąć to co go otacza, a jak już wspomniałam wszystkie te zasady są logiczne i wypływają z potrzeby współistnienia. Jeśli więc odnajdziemy spokój w sobie i tym samym spokój wokół nas będziemy czynić dobro oraz kroczyć ścieżką prawdę i poznania.\nW tym wszystkim widzę jednak i czwartą drogę dobra, która jest nie tyle poznaniem siebie ile odnalezieniem pierwotnego siebie, tego wszystkiego z czym się rodzimy, a co na nowo musimy szukać, gdyż w obliczu i w wyniku uspołecznienie zostaje zatracone oraz zaśmiecone ideałami z zewnątrz. dobro to nacechowane jest pierwiastkiem ‘boskim”. Aby odkryć tą część siebie należy powoli wyzbywać się tego co jest puste, wyuczone i nieidealne, nie prawdziwe. Dobro, które określimy w ten sposób nie musi przeradzać się w czyn, bowiem jest to dobro wewnętrzne, dobro to pozwala jak i przy trzecim przypadku, odnaleźć nam prawdę i piękno.\nNad dobrem możemy naprawdę dużo debatować, dokładam więc wszelkich starań aby się względnie nie rozpisywać, dbając więc o dobro i zdrowie czytelnika skupię się na kolejnym problemie- PRAWDA.\nPrawda! Tak jak i w pierwszym przypadku jest wiele znaczeń i teorii określających owe słowo, zjawisko. Czym jest prawda? To co jest nam wpojone jako prawda? To w czym my upatrujemy prawdę? To co odnajdujemy drogą poznania? Oświecenie odnalezienie głębokiego idealnego odkrycia? Bardzo trudno jest określić granice prawdy. Zastanawiając się nad tym zagadnieniem skierowałam swoje myśli ku własnemu spojrzeniu na świat „ Mój świat to moje wyobrażenie”. Bez względu kto pierwszy wpadł na tą zaskakującą myśl, ma ona w sobie sporo racji. Otaczają nas ludzie o usposobieniu pesymistycznym, „realistycznym” i optymistycznym, dlaczego? Która wizja świata jest najsłuszniejsza? Żadna. Przepraszam za tak dramatyczne słowo, ale naprawdę żadna. Nie ma uniwersalnego realizmu jeśli chodzi o określanie rzeczywistości, pojmowanie jej. I nie tylko ze względu na różnice między świadomością ludzi w temacie postrzegania ale i w tematyce nazywania. Zastanawiając się głębiej „zakochać się”, „nie lubić” dla każdego z nas może znaczyć coś innego, i choć sam sens może zostać zachowany to nasze postrzeganie słowa i uczucia z nim związane mogą być bardzo różne, a to już wyklucza istnienie uniwersalnego postrzegania. W takim razie pozostaje nam zgodzenie się z myślą „nasz świat to nasze wyobrażenie”. Nie ma światów gorszych czy lepszych, nie ma rzeczywistości bardziej lub mniej potrzebnej. Oczywiście to jest kwestia do przedyskutowania, ale sądzę, że wszystko jest potrzebne i nie ma rzeczy zbytecznych. Wracając do tematu, skoro nasz świat to nasze wyobrażenie dlaczego, ale to dlaczego tak czasem cierpimy? Dlaczego wszystko czasem wali nam się na głowę? Bo tak właśnie w naszym życiu działamy, każdy ma takie wyobrażenie i taką rzeczywistość na jaką zapracował. Dlatego tak ważne jest, przyjmując, że ta teoria jest słuszna, aby wiedzieć o tym iż istnieje własne indywidualne postrzeganie świata, wtedy i tylko wtedy świadomie jesteśmy w stanie wpływać i rozwijać własną świadomość i postrzeganie. Jeśli jednak ktoś zapyta czy to nie jest obłuda, odpowiem prosto…jest to element życia. Jeśli nawet nie uznamy, że pogodzenie się z rzeczywistością, z sobą i z otaczającym światem pozwoli nam dotrzeć do prawdy, to chociaż podejdźmy ekonomicznie… jeśli media czy psycholog mogą zmieniać moje samopoczucie moje potrzeby moją rzeczywistość, czy właściwie moje podejście do niej, to dlaczego ja nie mogę tego robić? Za mało mamy czasu aby się martwić i cierpieć, chyba że ktoś w ten sposób jest bliżej Boga, cóż kwestia bardzo indywidualna, ale lepiej chyba cieszyć się życiem niż się umartwiać. O tyle będzie się to różnić, że to zrobimy świadomie, a to już ma swoje znaczące plusy. Oczywiście z całą pewnością nie oznacza to wejścia w nurt kłamstw wobec samego siebie, nie polecam prób typu „zamordowałem tego kogoś, bo mi zawadzał, w moim przekonaniu zrobiłem rzecz co najmniej dobrą bo uratowałem świat przed tym człowiekiem”. Tak teraz do mnie dochodzi jak niebezpieczne w skutkach może być takie uniezależnienie się wszystkich jednostek. Wtedy należałoby wprowadzić pojęcie „szacunku” wobec życia innych ludzi. Tak, to może być trudne.\nTroszkę się zagalopowałam, wracając jednak do głównego wątku tej pracy wspomnę jeszcze o czymś dla mnie istotnym. Stwierdzenie, że nie istnieje najsłuszniejsze i najprawdziwsze postrzeganie świata, w moim mniemaniu nie oznacza, iż jakakolwiek rzeczywistość uniwersalna miałaby nie istnieć. Postaram się nakreślić pewien schemat, który miał na celu przybliżenie tego tematu, każdemu kto w ogóle będzie chciał tego wysłuchać.\nGwoli wyjaśnienia. Na zajęciach był podany przykład mający na celu udowodnić, że każdy z nas ma swoje własne wyobrażenie i sposób postrzegania otaczającej rzeczywistości, w tym celu zostało, przed całą grupą, ustawione krzesło, na nim leżały trzy książki, a naszycie stała butelka wody, każdy z grupy, określił widzianą figurę czy też model, zupełnie inaczej. Oczywiście udowadnia to całą teorię jakoby „nasz świat była naszym wyobrażeniem”, cały problem jednak polega na tym, że każdy widział jednak i krzesło i książki, i butelkę wody. Nie ulega więc wątpliwości, że owszem każdy ma własne wyobrażenie, ale również możemy określić czym jest rzeczywistość, nazwijmy ją uniwersalna. Wszelkie katastrofy, przedmioty, fakty- są. Koniec. one po prostu są, to nasz sposób postrzegania, określa rzeczywistość, jej znaczenie oraz wpływ na nas. Należy jednak wziąć pod uwagę, że na to wszystko ma wpływ sugestia, wychowanie i inne czynniki zewnętrzne. Dlaczego?\nZastanawiając się nad pięknem, musiałam natrafić na pytanie „czy to jest piękne bo ja tak uważam? Czy może ja uważam, że to jest piękne bo takie ono jest?” Oczywiście samo to zagadnienie nasuwa nam jak ważna jest rola prawdy w tym wszystkim. Na razie nie skupię się na samym tym pytaniu, ale na tym jakie wnioski wyciągnęłam z przemyśleń dotyczących tego zagadnienia. Od wielu lat, stykając się z różnymi ludźmi, o różnym sposobie myślenia i zainteresowaniach, natrafiałam na dzieło Van Goga „słoneczniki”, tak jakoś często wpadałam w mniej lub bardziej przyjemne polemiki nad sensem tego dzieła i zasadą piękna. Zainteresowało mnie to, że znakomita większość uznawała ten obraz za coś niesamowitego i bardzo pięknego. Odwieczne pytanie „dlaczego” raz natrafiało na odpowiedz innym razem nie. „Słoneczniki” Van Goga są piękne. Szczególnie ludzie związani z środowiskiem sztuki, historycy sztuki, odpowiadali bez wahania- to dzieło sztuki. Podając w rozmowie jako przykład, działa Salvadora Dali, uzyskiwałam wyczerpujące odpowiedzi i różnorodne- „tak to jest cudowne, ponieważ…”, „nie przepadam za jego obrazami, ponieważ…”. Dlaczego? Dlatego, że w dziełach Dalkego zawarta jest treść, którą większość ludzi rozumie i widzi, i potrafi skonfrontować z własnym postrzeganiem świata, z „słonecznikami” sprawa rozchodzi się o to, że niewielu ludzi w ogóle coś tam widzi, a troszkę głupio interesować się sztuką i określić coś z góry uznanego za piękne, że nic w tym nie ma „skoro nic tam nie widzę a inni widzą, to w tym musi coś być, nie wyjdę na jakiegoś ignoranta, powiem więc, że jest to wspaniałe dzieło” proste. Oczywiście nie twierdzę, że jest to coś katastrofalnie brzydkiego, i że nikt nic w tym nie widzi, ale uznałam je za dość interesujące zjawisko, w drodze ku poznaniu prawdy i piękna. Zrozumiałam wtedy jak istotne znaczenie ma wychowanie i sugestia. Pytanie brzmi, co jest prawdą, i czy jesteśmy fałszywi? Nie. Nie jesteśmy fałszywi, a prawda to po prostu nasz sposób postrzegania zabarwiony tym co spotykamy na swej drodze życia- sugestią, wychowaniem, normami itd.\nIstnieje jednak troszkę bardziej optymistyczna wizja prawdy. Prawdy jako czegoś co siedzi w nas i co wymaga odkrycia. Pierwotne „ja”, oświecenie itd. Prawda w tym kontekście jest to wszystko co pozostaje po wyzbyciu się całej tej otoczki narzucanej nam przez otoczenie. Mówiąc bardziej obrazkowo- wyjście poza Matrix. Jogini w swojej filozofii czy też nauce, zakładają, że krocząc ścieżką jogi, wyzbywając się pożądania, zwalczając swoje demony, które swój początek wzięły, właśnie z narzuconych przez społeczności norm i priorytetów, jesteśmy wstanie narodzić się na nowo i ujrzeć prawdę. W wielu przypadkach możemy odnaleźć stwierdzenia, że świat nas otaczający jest kopią, odbiciem, fałszem, a nawet paraliżujące zdania, że ta rzeczywistość jest zwodnicza i ma na celu sprawdzić nas przed ukazaniem nam świata prawdziwego.\nIstnieje jednak trochę różnic między takim spojrzeniem na prawdę.\nMianowicie możemy znaleźć pojęcie prawdy, jako czegoś pierwotnego, co zdławione przez złudny świat, może przy ciągłej pracy nad sobą, uzewnętrznić się. Chodzi tu o coś znacznie głębszego niż nam się wydaje gdyż, samo to co pierwotne , nie jest do końca wyjaśnione. To co pierwotne. Czyli co? I tu odnajdujemy jeszcze więcej odpowiedzi. Pierwotne – Boskie - Prawdziwe. Wtedy narasta pytanie, co jest dokładnie fałszem? Odrzucając fałsz może ujrzymy prawdę. Jeśli to co mnie otacza jest fałszem, to dlaczego uważa się to za dzieło Boga, czyżby Bóg mnie oszukał? Kto stoi za tymi twierdzeniami, kto odgrodzi prawdę od fałszu? Kto nazwie prawdę? I tutaj jest problem-Wielu. Wielu chętnie określiłoby prawdę, z tym że każda z tych prawd byłaby inna. Ale wracając do naszego problemu. Jeśli przyjmiemy, że to co nas otacza jest tylko odbiciem ideału, stworzonym przez złego bożka, który przetrzymuje nas tutaj, nie koniecznie narażając się na bunt z naszej strony – czyż to nie jest wygodne siedzieć sobie tak tutaj? Oczywiście możliwe, że jesteśmy tutaj, niby czekając na przejście do kolejnego etapy, niechaj będzie „raju”. Albo możemy ten świat nazwać pomieszczeniem, w którym , jakaś tam siła wyższa nas poddaje próbie, niczym mrówki w terrarium. Bez względu na naszą interpretację, przyjmijmy na chwilkę, że świat nas otaczający jest odbiciem ideału. My natomiast możemy szukać prawdy, Możemy- nie musimy. Co więc zrobić aby odnaleźć prawdę w tym całym fałszu? Skoro wszystko wokół jest tak nieprawdziwe, a ja mam tego świadomość, bowiem jam jest istotą boską, pierwotną, która została umieszczona w takich , a nie innych okolicznościach, w takim razie jedyne gdzie mogę szukać prawdy, to ja sam. I to jest logiczne, bo gdzieżby indziej możemy próbować szukać tego co jest poza fałszem, jak nie tam gdzie istnieje świadomość fałszu?\nIstnieje jednak i inna teoria prawdy i kłamstwa. Choć tak bardzo zbliżona teoria do tej wyżej wzmiankowanej, różni się znacznie jeśli się jej bliżej przyjrzymy. Człowiek powinien poszukiwać prawdy, co już zakłada, że prawda jest gdzieś ukryta, i jest, tyle że nie musimy odkryć coś w nas, bo świat jest fałszem, ile musimy znaleźć coś w nas aby dojrzeć prawdę wokół nas. Na razie to troszkę skomplikowałam, ale to naprawdę jest logiczne. Krocząc przez życie, jesteśmy świadkami i uczestnikami wielu sytuacji i procesów, można by było stwierdzić, że jest to prawda, ale czy na pewno? Wszyscy przyglądając się swojemu życiu potrafią coś określić obłudą, fałszem czymś poza naszym poczuciem prawdy. W tej teorii, którą ja chcę przedstawić, większość tego co widzimy jest fałszem, my natomiast chcąc prawdy, powinniśmy popracować nad naszym postrzeganiem. Wyzbywając się pożądania, gonitwy za czymś złudnym i materialnym, oczyszczając się z demonów, możemy ujrzeć prawdę. Harmonijnie i bez niepotrzebnego rzucania się po ścianach uspołecznionej rzeczywistości jesteśmy w stanie kroczyć ścieżką prawdy. Co mi się wydaje bardzo piękne w tym wszystkim, to świadomość, że prawda nas otacza, problemem jest nasze postrzeganie, które zostało przytłumione wszystkim tym co zostało uznane za najsłuszniejsze. To tak jak byśmy mieli na oczach takie wielkie różowe okulary, świta wtedy wydaje się być piękny i jasne, i nagle postanawiamy ściągnąć te różowe szkła, najpierw świat wydaje się być przerażająco szary, mamy problemy z przystosowaniem wzroku, ale z czasem oglądamy otaczającą nas rzeczywistość z coraz większym zainteresowaniem, dostrzegamy inny wymiar barw i zauważamy to czego wcześniej byśmy nie zauważyli. Oczywiście można się kłócić o to co jest prawdą, ale jak już powiedziałam jest to jeden ze sposobów określania prawdy.\nZawsze mnie jednak interesowało pytanie: czy jeśli istnieje jakaś teoria prawdy, to czy jest to prawda jedna dla nas wszystkich, czy pomimo różnic w postrzeganiu języka i świata, to czy prawdę wszyscy pojmiemy jednakowo? Tego nie wiem, czym jest prawda- również nie wiem. Chciałabym powiedzieć, że prawdą jest to co ja uznaję za prawdę. Sama jednak uważam się za niereformowalną optymistkę więc jakże mogłabym uznać, że mój świat jest prawdziwy, choć go dotykam i czasem czuję tak mocno, że radość wylewam łzami, nie potrafię określić prawdy. Ostatnio nawet zaczęłam się zastanawiać, czy w ogóle chcę poznać prawdę. Czy chcę? Może troszkę się boję, pociesza więc mnie myśl, że tak wiele jest teorii prawdy, sprawia to, że prawdę mogę szukać całe życie, a i tak pozostanie to tym co czuję ucząc się, im więcej wiem tym bardziej narasta we mnie poczucie, że jeszcze tak niewiele wiem, a to oznacza, że na pewno nie będę się nudzić.\nPiękno. Chciałabym móc powiedzieć, że piękno jest sumą prawdy i dobra, i powiem tak, bo właściwie mogę, ale cóż z tego. Jeśli ktoś uważa coś za prawdziwe i dobre a tym samym piękne to możemy zniszczyć go, zdeptać i zapytać: skąd wiesz, że to jest prawda, albo że to jest dobre? Bo to czuje? Jasne. Czemu nie? Tyle, że prawd jest tylu ilu ludzi, a dobro ma zbyt wiele znaczeń aby móc tak po prostu powiedzieć, to jest dobre i prawdziwe. Zastanówmy się jednak nad dwiema kwestiami. Po pierwsze, każdy wie o czymś takim jak kanony piękna, istnieją bowiem rzeczy, które dla ogółu ludzi są piękne, z nieznanych przyczyn stały się piękne i nie ma siły aby było inaczej, Van Goga już przerobiłam wyżej. Właściwie to nikt się nie zastanawia czy wiosna jest faktycznie piękna, czy może ktoś nam wmówił, że jest piękna. Wiosna jest piękna. Pogódźmy się z faktem, że po zimie, po tym błocie brudzącym jak na złość wszystkie jasne spodnie i udowadniającej nam, że zamszowe buty są niepraktyczne, wiosna jest jak zbawienie. Z szaf wyciągamy lekkie ubrania, zakładamy okulary, co ciekawe nikt nie mówi, że przeszkadza mu słońce, tylko ubiera okulary, co innego tyczy się deszczu gdzie parasol nie jest już tak oczywisty, najpierw jesteśmy świadkami półgodzinnych narzekań. Faktem parasol zajmuje nam jedna rękę, dodając do tego, że zawsze wtedy chcemy ubrać jasne buty, lub zamszowe, oraz jasne spodnie, lub nawet spódnice, to możemy orzec, że deszcz jest złośliwy i paskudny. Tak proszę Państwa, oto nasze kanony piękna. Lwy na dzisiejszym placu Jana Pawła II, są piękne, a najbardziej to latem i wiosną, bo potem to właściwie jest za zimno, chyba, że jesteśmy ledwo co zakochani, wtedy to nawet ten paskudny deszcz z chlapą jest kosmicznie piękny. Czy to jest piękno? Jeśli przy tym wszystkim naprawdę dosięgamy nieba, unosi nas magiczny czar. to czy to jest piękno? Czy piękno zawsze musi iść z czymś w parze? I wcześniejsze pytanie: To jest piękne bo ja tak uważam? czy może, ja uważam, że to jest piękne bo takie ono jest?\nZ tego co wyżej wspomniałam, społecznie są rzeczy po prostu piękne, więc ja uważam, że to jest piękne bo takie ono jest, ale nie zawsze dostrzegamy piękno, czasem potrzeba czasu, jakiegoś zdarzenia, czasem to my nasze samopoczucie nadajemy czemuś wymiar piękna, a więc, to jest piękne bo ja tak uważam. A teraz głębiej, czy coś może być piękne w swojej istocie. Załóżmy, że pomarańczowe liście, zawsze są pomarańczowe i zawsze spadają na ziemie, załóżmy, że zawsze omijaliśmy je z obojętnością, a tu nagle któregoś dnia, usiedliśmy na ławce i zauważyliśmy je, zdarzyło się, traf chciał, że nasz wzrok powędrował właśnie tam. Leżały w bezruchu, my siedzimy na ławce podnosimy te parę lotnych liści i nagle zdajemy sobie sprawę z ich piękna, z ich barwy. Dostrzegamy metaforę własnego życia, porównujemy się do liści, do drzewa. Wszystko pięknie i cudownie ale tu pojawia się problem. te liście były piękne zanim je dostrzegliśmy, czy dopiero teraz stały się piękne?\nPiękno możemy rozumieć również jako coś poza nami i poza naszą rzeczywistością, jako coś co jest efektem naszej prawdy, naszej wewnętrznej drogi, drogi ku poznaniu. Poszukujmy wtedy piękna poza tym światem, poza granicami umysłu. Odnajdujmy ścieżki prowadzące do poznania. Smakujmy piękno, wypływające z oświecenia, nawet jeśli nie do końca wiemy czy jest to na pewno TO PIĘKNO.\nIstota piękna dla mnie pozostaje zagadką, którą może lepiej pozostawić w spokoju. Oczywiście możemy debatować nad samą postacią, nad materialnością, bądź brakiem materii w pięknie. Możliwe jest, że piękno jest poza zasięgiem tego co nas otacza, że należy wyjść poza kanon, poza siebie, poza otaczającą rzeczywistość. Jedni mówią, że piękno nosi każdy z nas w sobie, inni, że jest to odpowiedź naszego umysłu na zastane zjawisko, są jeszcze głosy mówiące, że doświadczenie piękna jest podróżą w zaświaty, że podróż ta trwająca kilka sekund jest darem, zbliżeniem do boskości. Czasem naprawdę mam wrażenie, że zapatrzeni w cienie na skale, bojący się tego co nieznane, zakuci w kajdany przyzwyczajeń, prostoty bezpieczeństwa, odmawiamy sobie prawdy, poznania piękna takim jakie ono jest. Może właśnie dlatego tak nam trudno określić piękno, może dlatego, że wcale tego nie chcemy, obawiając się, że nie będzie odwrotu, że świat, który znamy zamknie za nami swoje drzwi. Ktoś mi kiedyś powiedział, że albo ktoś mówi o miłości albo kocha, może tak właśnie jest, lepiej jest odczuwać piękno, jakkolwiek się by to działo, piękno materialne, metafizyczne, duchowe… jakie ma to znaczenie jeśli na chwilę czujemy powiew tak spontanicznego szczęścia? Pytanie lepiej jest znać prawdę bez względu na konsekwencję, czy może żyć ciesząc się momentami uniesień? Jeśli poznając prawdę nigdy już nie zaznamy piękna, dobra, prawdy gdyż, zawsze będziemy mieć świadomość tego procesu? Wiele razy poznając strukturę działania jakiegoś dowolnego zjawiska, traciłam to co mnie w samym tym procesie zachwycało, zachwyt nad niesamowitością, niepoznaniem, tajemniczością. Co się stanie jeśli będziemy mogli określić z całą pewnością skąd się wzięło życie na ziemi? Co się stanie jeśli będziemy mieli wehikuł, przeniesiemy się w czasie i dowiemy się wszystkiego co dotychczas było pytaniem? Co jeśli znajdziemy dowody na to, że Bóg nie istnieje i, że cała ta maskarada i historyjki to nic więcej jak marne opium dla mas?\nChoć nawet jeśli znajdziemy odpowiedzi na pytania naszej cywilizacji, tak naprawdę pojawią się kolejne wątpliwości i znaki zapytania. Prawda czy …? Właśnie czy co?\nŻyjąc w przekonaniu że nie ma dobra czy zła, nie ma czarnego i białego, nie będę niczego dowodzić, bo nie ma rzeczy na tym świecie, której nie można zakwestionować. Na pytanie co jest lepsze miłość czy śmierć, kiedyś otrzymacie odpowiedź zawartą w pytaniu: co jest lepsze łyżka czy widelec? To jest właśnie to co dla mnie jest piękne- niepoznanie i wciąż narastające w moim umyśle pytania.\nNie udało mi się wprawdzie odpowiedzieć na pytanie czym jest piękno ale może wpuściła trochę więcej pytań, na drodze ku rozwiązaniu.


Usługi w zakresie doradztwa finansowego | Poradnictwo rachunkowo - księgowe\nDodany: 2014-01-28 12:29:54\nProwadzenie własne firmy jest na pewno wystarczająco odpowiedzialnym zadaniem i nie potrzeba nam więcej odpowiedzialności. Niestety poza kwestiami związanymi z prowadzeniem biznesu, będziemy musieli zainteresować się sprawami związanymi z finansami oraz podatkami. Jednak nie musimy zajmować się tym sami, jeśli tylko korzystamy z pomocy biuro rachunkowe częstochowa.\nPomoc biuro rachunkowe częstochowa jest nieoceniona szczególnie jeśli chodzi o doradztwo finansowe. Często będziemy musieli podejmować decyzje dotyczące finansów naszej firmy i warto wtedy poradzić się specjalistów z biuro rachunkowe częstochowa.\nPonadto, taka pomoc jest również przydatna przy prowadzeniu księgi przychodów i rozchodów, ponieważ tym również może zając się biuro rachunkowe częstochowa. Są to kwestie na których nie musimy się dobrze znać, a biura odciążą nas i zapewnią całkowitą spójność wszystkich danych i informacji. Usługi takiego biura nie są bardzo drogie, a jest to na pewno dobra inwestycja zważając na to, jak wiele możemy zyskać dzięki ich pomocy.\nCo określane jest jako usługi w zakresie doradztwa finansowego? Kilka wskazówek.


Małżeństwo - Księgarnia Mateusza, str. 4\nPoniżej prezentujemy wszystkie pozycje z kategorii „Małżeństwo” (liczba wybranych pozycji: 293, strona 4 z 12).\nKsiążka: – uczy dostrzegać schematy, utarte przekonania, które przeszkadzają prawdziwie poznać drugą osobę, – określa minimum dojrzałości, które pozwala na zbudowanie solidnych... Więcej...\nPrzed nami małżeństwo. Podręcznik\nJedną z głównych trosk duszpasterskich Kościoła jest troska o małżeństwo i rodzinę jako podstawową przestrzeń objawiania się miłości Boga. Kościół... Więcej...\nMaria del Mar Molina, Juan Varela\nZwiązek małżeński jest niczym ogród. Musi być podlewany i nawożony. Juan i María del Mar chcą być naszymi przewodnikami przy... Więcej...\nPięknie edytorsko wydany album, który stanowi nie tylko pamiątkę uroczystości, ale jest swoistym niezbędnikiem dla wszystkich małżonków. Po co małżonkom potrzebny... Więcej...\nKsiążka Małżeństwo autorstwa Dietricha von Hildebranda zyskała rozgłos dzięki odważnym poglądom autora, który dokonał pewnego przełomu w myśleniu o małżeństwie, ... Więcej...\nCenne są świadectwa małżeństw, które z Bożą pomocą uporządkowały sprawy finansowe i przekonują, że życie według zasad Bożej ekonomii jest... Więcej...\ncena promocyjna: 27,00 zł 24,00 zł — do koszyka\nDawno, dawno temu... Małżeństwo jest wieczne. To przymierze, które łączy jednego mężczyznę z jedną kobietą. Ten splot czyni obydwoje silniejszą, szlachetniejszą... Więcej...\nPismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Pamiątka Sakramentu Małżeństwa. Więcej...\ncena promocyjna: 24,90 zł 18,50 zł — do koszyka\nCzas nagrania 5h 50 minut Przedstawione rekolekcje poświęcone są życiu seksualnemu małżonków. Prowadzący wyjaśnia naukę Kościoła w tym trudnym obszarze i pokazuje... Więcej...\nMałżeństwo oraz późniejsza strata męża i dzieci stanowiły etapy, które doprowadziły Ritę do klasztoru. Jej niezwykła zdolność kochania i przebaczania, ... Więcej...\nMałżeństwo Asi i Marka przechodzi trudny czas. Każde z nich czuje się niedocenione i niezauważone, niepostrzeżenie w ich życiu pojawia... Więcej...


Narożnik na środku salonu - modny trend czy praktyczne rozwiązanie? - Sklep internetowy MebleM4\nNarożnik, rogówka, sofa narożna czy sofa z otomaną. Kiedyś mebel ten znany był też jako „zestaw narożny". Dzisiejsze narożniki z modelem z czasów PRL-u mają na szczęście niewiele wspólnego, ale nie o tym ten wpis. Pod jakąkolwiek nazwą by nie występował, zawsze ma ten sam kształt, a jego przeznaczenie to funkcjonalne wykorzystanie dwóch sąsiadujących ścian na miejsce do spędzania swojego czasu wolnego po całym dniu obowiązków czy pracy. Oszczędza miejsce w Twoim salonie, zastępując np. dodatkowy fotel i pozwala wygodnie rozciągnąć nogi. Ponadto z łatwością pomieści wszystkich Twoich zaproszonych gości na mniejszej powierzchni niż kiedy użylibyśmy kilku osobnych mebli, co mogłoby zająć naszą cenną przestrzeń w salonie. Narożniki doskonale sprawdzają się w pokojach dziennych o mniejszych rozmiarach, dzięki czemu możemy sobie zapewnić wystarczająco miejsca na dobry wypoczynek albo na bardzo udaną imprezę.\nCzasy się zmieniają, lecz przeznaczenie narożnika nie. Zmieniają się za to wnętrza naszych mieszkań. Dlatego coraz częściej spotkamy się z salonami, które mają narożnik ustawiony na samym środku pokoju. Kiedy tak ustawiony narożnik w salonie spełnia swoje zadanie i zapewnia dużą przestrzeń w salonie, stanowiąc przy tym spójny element wystroju wnętrza pokoju dziennego?\nKiedy narożnik ustawić na środku salonu?\nKiedy salon znajduje się na planie kwadratu, a odległość od telewizora jest na tyle duża, że oglądanie go z sofy umiejscowionej na przeciwległej ścianie będzie bardzo niewygodne i niekomfortowe dla naszych oczu,\nkiedy narożnik w salonie ma znajdować się w centrum, żeby wygodnie służył nam do oglądania telewizji lub spędzania czasu przy stoliku,\nkiedy chcemy oddzielić od siebie znajdujące się w jednym pomieszczeniu kuchnię i salon, dzięki temu będziemy wyraźnie widzieć, gdzie zaczyna się nasza strefa relaksu,\nkiedy przy rozkładaniu wykorzystywany jest wózek z materacem znajdujący się pod siedziskiem,\nkiedy narożnik posiada stałe sztywne oparcie, dzięki czemu narożnik w salonie może być tak samo wygodny jak modele z luźnymi poduszkami oparte o ściany pokoju\nNarożnik w salonie, który znajduje się na środku pokoju, może stać się więc ciekawym rozwiązaniem, to pozwoli wykorzystać jego powierzchnię i sprawi, że stanie się on miejscem przytulnym i wyjątkowym. Ważne jednak żeby nie popełnić kilku błędów, decydując się na taką aranżację naszego salonu. Niewłaściwie dobrany model narożnika lub nieprzemyślane umiejscowienie go i niedopasowanie do innych mebli grozi tym, że nasz salon będzie miejscem, w którym zamiast odpoczywać, to ciągle się o coś potykamy lub jest na po prostu niewygodnie.\nNa co zwrócić uwagę przy zakupie narożnika z przeznaczeniem na środek salonu?\nZwracaj uwagę na wygląd narożnika i na specyfikację, abyś miał pewność, że wszystkie jego elementy pasują do centralnego umiejscowienia mebla — ważne by oparcie było sztywne i zamocowane na stałe,\noparcie na zawiasach, które znajduje się w modelu rozkładanym do spania na zasadzie kładzionego oparcia i podnoszonego siedziska, może po czasie poluzować się na zawiasach a sam mebel szybko się uszkodzić — takie rozwiązanie o wiele bardziej sprawdza się przy korzystaniu z narożnika opartego na ścianie lub delikatnie od niej odsuniętego,\nwiększość narożników na rynku mebli do salonu to modele rozkładane. W dzisiejszych czasach za te funkcje nie jest pobierana opłata, tak samo jak za poduszki do oparcia — modele ze sztywnym oparciem posiadają rozkładanie na zasadzie wózka wysuwanego lub automatu belgijskiego — taki typ narożnika będzie najlepszy do ustawienia go na środku salonu,\npamiętaj, żeby nie przesadzić z rozmiarem! Zbyt duży mebel może zastawić całe przejście w salonie, a w skrajnej sytuacji nawet wypełnić całą przestrzeń i wtedy marzenie o stylowym meblu na środku pokoju pryśnie,\nwybierz model narożnika, zanotuj wymiary i stwórz na ich podstawie szablon z kartonu lub obramowanie z taśmy malarskiej na podłodze salonu — w łatwy sposób ocenisz czy wybrany mebel, na pewno będzie odpowiedni do Twojego pomieszczenia i będzie stanowić Twoją nową i unikatową strefę relaksu\nKiedy narożnik na środku salonu nie będzie dobrym rozwiązaniem?\nKiedy twój salon jest wąski i długi — gdzie wąski, to znaczy, że ma około 3 metry\nkiedy narożnik nie posiada sztywnego oparcia — czyli na przykład modele z dodatkowymi luźnymi poduszkami\nkiedy układ pomieszczenia utrudnia wygodne poruszanie się po salonie i narożnik będzie tylko przeszkadzał w komfortowym użytkowaniu tego pokoju\nCo postawić za narożnikiem?\nZa narożnikiem możesz postawić komodę, ta opcja jednak sprawdza się tylko w większych salonach, gdzie taki duży mebel nie będzie utrudniać przejścia i pomimo jej rozmiarów będziesz mieć nadal swobodne przejście tak do komody jak i do narożnika. Dodatkowo możesz urozmaicić przestrzeń Twojego salonu za narożnikiem najrozmaitszymi plakatami, obrazami, oraz wzorzystą podłogową lampą lub ślicznym drzewkiem w donicy.\nJeśli narożnik w salonie służy jako subtelne oddzielenie Twojej przestrzeni kuchennej od salonowej, to możesz pokusić się o zabudowanie tylnej ściany narożnika swoim barkiem na wysokości oparcia, z którego w wygodny sposób korzystać będziesz mógł zarówno Ty jak i zaproszeni przez Ciebie goście.\nTeraz już wiesz kiedy i jak zastosować to nowoczesne rozwiązanie na aranżację Twojego pokoju dziennego, który zachwyci Twoich gości i będzie stanowić wyjątkowe miejsce do wypoczynku dla Ciebie i dla Twoich bliskich. Jeśli twój salon pozwala na to rozwiązanie, a nie jesteś przekonany — spróbuj! Zawsze możesz sprawdzić kilka różnych pomysłów na ustawienie wszystkich Twoich mebli do salonu. Pamiętaj, że w zależności od tego, gdzie znajduje się Twój pokój dzienny i czy jest w tym samym pomieszczeniu co kuchnia, to od tego właśnie zależy, jakie masz możliwości na wystrój salonu. Niezwykle ważne jest, aby dobrać odpowiedni model narożnika, który pomoże Ci w Twojej wymarzonej aranżacji i będzie tworzyć prawdziwą strefę relaksu, która zachwyci Cię swoją wygodą i przestrzenią, co pomaga dobrze wypocząć.\nJeśli jednak Twój salon na to nie pozwala, równie dobrze możesz odsunąć narożnik 10-15 cm od ściany a przestrzeń na wysokości oparcia zabudować drewnianą półką. Na niej możesz ustawić stylową lampkę nocną i piękne ozdoby do Twojego pokoju dziennego. Możesz także zrobić z tej półeczki swoją osobistą biblioteczkę, dzięki czemu będziesz mieć zawsze dostęp do swojej ulubionej książki albo wygodne i estetyczne miejsce na napoje i pozwolić sobie na dodatkowy komfort podczas wypoczynku.\nData publikacji: 24.05.2019 19:32:39


Ostatnia niedziela Sochaczewskiego Lata z historią w tle\nNiedziela, 26 sierpnia II PIKNIK HISTORYCZNY „VII WIEKÓW SOCHACZEWA” (dziedziniec Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą). Prezentacje historyczne z cyklu „VII wieków Sochaczewa” rozpoczną się o god...\nRC Orkan z brązowym medalem MP w rugby 7\nRugbiści Lechii Gdańsk po raz trzeci z rzędu zdobyli mistrzostwo Polski w rugby siedmioosobowym, pokonując w finale sochaczewskiego turnieju Budowlanych Łódż 26:15 (19:10). W meczu o trzecie miejsce triumfowali podo...\nSochaczew miastem e-innowacji\nWładze miasta pozyskały ponad dwa miliony złotych na nowy projekt informatyczny. Komputery i Internet trafią do osób o niskich dochodach. Dwa miliony czterysta siedemdziesiąt dwa tysiące i sześćset złotych – dokładni...\nJuż w niedzielę ROZŚPIEWANE LATO Z FAMĄ\nCykl imprez plenerowych w ramach Sochaczewskiego Lata trwa i w najbliższy niedzielę wypełni Plac Kościuszki. Niedziela, 19 sierpnia – ROZŚPIEWANE LATO Z FAMĄ (plac Kościuszki) Scena główna: godz. 13.30 - 14.20 ko...\n5 sierpnia około godziny 13:30 odszedł na wieczną wartę żołnierz 4. Pułku Piechoty Legionów z Kielc, a zarazem ostatni Westerplatczyk - major Ignacy Skowron. Na Westerplatte, wziął udział w obronie składnicy tranzyt...\nWykopaliska archeologiczne przy dawnej pierzei Rynku.\nKońca dobiega kolejny sezon badań archeologicznych na Wzgórzu Zamkowym. Zanim jednak przyjdzie czas na podsumowanie ich interesujących wyników, Stowarzyszenie „Nasz Zamek” zorganizuje w tym roku w Sochaczewie jeszcze ...\nKiedy Chopin będzie miał obwodnicę?\nKoncepcja budowy obwodnicy Żelazowej Woli, która miałaby pomóc kulturze, ciągle się opóźnia, bo okoliczni mieszkańcy jej nie chcą. Projektowana w tym miejscu obwodnica miała chronić zabytkowy dworek przed wstrząsami ...\nsobota, 22.01.2022 r. 3462921 odwiedzin


Wysłany: Wto 22:39, 17 Sty 2017 Temat postu: ŁÓDŹ - luty 2017\nWitajcie kto na nabór w lutym? Piszcie ile macie punktów albo jakieś informacje wiem, że koło połowy lutego mają dzwonić.\nWysłany: Śro 21:35, 18 Sty 2017 Temat postu:\nW łodzi teraz bardzo szybko idzie wszystko ja miałem:\n14.01 - TWO I TSF\n17.01 - MS\n18.01 - RK\n20.01 - PZP\nwięc spieszą sie żeby mieć na Luty listę, przede mną PZP... podobno najgorszy etap...\nOstatnio zmieniony przez karach dnia Śro 21:36, 18 Sty 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 22:02, 18 Sty 2017 Temat postu:\nTak szybko! ja w Lublinie zaczalem 9 stycznia 2016 a WZ mialem 13 stycznia 2017!!! wyslalem podanie o przeniesienie do Łodzi, mam 161pkt i jestem przed PZP badaniami lekarskimi i ABO\nOstatnio zmieniony przez damian1988 dnia Śro 22:02, 18 Sty 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 22:32, 18 Sty 2017 Temat postu:\noo to też bardzo szybko jesteśmy na tym samym etapie widze kiedy masz PZP?\nWysłany: Śro 22:42, 18 Sty 2017 Temat postu:\nmoja rekrutacja trwa... rok, od 9stycznia do 13 stycznia ale nastepnego roku PZP nie mam pojecia kiedy bo na lublin 161pkt to malo i nie skieruja mnie na badania dlatego wyslalem podania o przeneisienie\nOstatnio zmieniony przez damian1988 dnia Śro 22:43, 18 Sty 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 1:53, 19 Sty 2017 Temat postu:\nTak w Łodzi teraz bardzo szybko wszystko idzie więc spokojnie na luty Wam się uda wszystko załatwić. PZP, rozmowa z psychologiem i psychiatrą to najgorszy etap, ale inni lekarze też potrafia się przyczepić niestety... Powodzenia\nWysłany: Czw 9:35, 19 Sty 2017 Temat postu:\nSami dzwoniliście o wyniki z MS czy oni do Was zadzwonili?\nWysłany: Czw 12:13, 19 Sty 2017 Temat postu:\nU mnie mowili, żeby dzwonic nastepnego dnia koło poludnia, a jak się okazało to oni zadzwonili tego samego dnia co był MS. A nastepnego dnia kazali przyjechać już na rozmowę. W moim przypadku wszystko odbyło się w ciągu jednego tygodnia zaczynając od niedzieli od TWO i TSF do piątku PZP dopiero poźniej lekarze się przeciągneli.\nWysłany: Czw 16:35, 19 Sty 2017 Temat postu:\nWysłany: Czw 18:40, 19 Sty 2017 Temat postu:\naa sorry damian1988 nie zauwazylem roku...\nbaltazarczopek - szansa zawsze jest\nkasia1234 - Ty już na szkółce czy czekasz na liste?\nWysłany: Czw 19:05, 19 Sty 2017 Temat postu:\nCzekam na telefon na szczeście już po wszystkim\nWysłany: Sob 10:43, 21 Sty 2017 Temat postu:\norientuje się ktoś może jak komuś zabraknie PKT do rekrutacji w swoim województwie to dzwonią z innych województw jak maja braki w chętnych?\nWysłany: Nie 16:20, 22 Sty 2017 Temat postu:\nRaz dzwonia raz nie ale lepiej samemu podzwonić ja przenioslem do Opola.i kobitka kazala doslac juz 3 zdjecia i wymiary do munduru\nWysłany: Nie 16:34, 22 Sty 2017 Temat postu:\nwarszawaksp można się jakoś z tobą skontaktować?\nWysłany: Śro 0:03, 25 Sty 2017 Temat postu:\nnie kazdy zaglada do innych tematow wiec napisze tutaj,jestem po przeniesieniu z lublina do łodzi przed ABO i KL, najblizszy nabor 22luty, pewnie nie zdaze? czy moze w lodzi wszystko idzie blyskawicznie?\nWysłany: Śro 13:04, 25 Sty 2017 Temat postu:\nA jesteś już po testach i rozmowie z psychologiem i psychiatrą? Bo reszta lekarzy szybko pojdzie wiec myślę, że powinno Ci się udać Dzwonili do Ciebie z KWP w łodzi żebyś przyjechał po odbiór skierowania i wyznaczał wizyt do lelarzy?\nWysłany: Śro 20:50, 25 Sty 2017 Temat postu:\nPZP test+ psycholod - ZDOLNY\njeszcze psychiatra w środę za tydzień i reszta lekarzy:\nw międzyczasie oddałem ABO.\na u innych jak to wygląda?\nWysłany: Czw 2:41, 26 Sty 2017 Temat postu:\nSpokojnie z tym dzieleniem skóry na niedźwiedziu jeszcze badania potrafią spłatać figla\nWysłany: Nie 21:38, 29 Sty 2017 Temat postu:\noczywiście że tak, czy gdzieś napisałem że już się dostałem?\npiszę tylko że szybko wszystko idzie ;p\n1 luty psychiatra, 6 luty reszta lekarzy...\nWysłany: Pią 13:56, 03 Lut 2017 Temat postu:\nWitam! co taka cisza? Mało ludzi chętnych na Łódż czzy tylko taka cisza przed burzą?\nWysłany: Pią 14:05, 03 Lut 2017 Temat postu:\nja dziś dzwoniłem do kadr czy są szanse wogóle w razie czego na luty, bo reszte lekarzy mam w poniedziałek, a ABO oddałem 25 stycznia...\nBabeczka powiedziała że szansa zawsze jest, a dzwonić będą 4-5 dni przed naborem...\nWysłany: Pią 14:19, 03 Lut 2017 Temat postu:\nKarach ile masz pkt????\nJaki próg przewidujecie?\nWysłany: Pią 14:24, 03 Lut 2017 Temat postu:\npunktów 168, zobaczymy w poniedziałek lekarzy czy przejdę.. długo się czeka na KL w łodzi?\nWysłany: Pią 14:30, 03 Lut 2017 Temat postu:\nJa przeniosłem wszystko z KSP do Łodzi.... czekałem w Wawie dość długo bo miesiac. sama zaswiadczenie ze jestem zdolny prawie dwa miesiace:) ale nie wiem jak w Łodzi....\n!68 pkt napewno Ci wystarczy.... ja marne 159 i raczek chyba będzie klops\nWysłany: Pią 15:17, 03 Lut 2017 Temat postu:\nmyśle że spora szansa jest ze 159 pkt\nno ciekawe ciekawe, za mocno sie nie nastawiam... ale w łodzi widze wszystko jest możliwe jak wszystkie testy w tydzień przeszedłem ;p\nWysłany: Pią 15:31, 03 Lut 2017 Temat postu:\nMoze ma ktos jakieś nowe info?\nWysłany: Pon 9:43, 06 Lut 2017 Temat postu:\nJak wygląda sprawa z naborem na 22-02? Dostał ktoś już telefon? Orientujecie się może kiedy będą dzwonić?\nNie przeżywajcie tej punktacji tak ja miałem 152 pkt i się udało dostać na nabór grudniowy od 11 stycznia praktycznie cała Łódź jest w CSP Legionowo. Myślę że wszyscy którzy mają zakończony etap rekrutacji mają 90 % szans dostać się na luty a to ze względu na to że w Łodzi brakuje ludzi do służby. I tak większość ludzi to podkarpacie i lubelskie czyli osoby które przenosiły swoje postępowanie. POWODZENIA\nWysłany: Pon 21:24, 06 Lut 2017 Temat postu:\nTak zgadza się ale na grudzień było bodajże 85 Msc na luty tylko 43.... więc każdy ma najdzieje, że punktów wystarczy.\nWysłany: Wto 13:45, 07 Lut 2017 Temat postu:\nJa od roku mam wszystko wązne, tak az musiałem odnawiac wszystko po MS i nadal czekam... NIe kazdy kto jest na liście się dostaje\nWysłany: Wto 14:56, 07 Lut 2017 Temat postu:\ndo wierny pies\na jak u Ciebie z punktami? jaki przewidujecie próg?\nWysłany: Wto 15:36, 07 Lut 2017 Temat postu:\nlicze ze się utrzyma próg na takim poziomie na którym jest obecnie\nWysłany: Wto 15:59, 07 Lut 2017 Temat postu:\nczyli? bo trudno wywnioskować\nWysłany: Wto 16:44, 07 Lut 2017 Temat postu:\na pkt 163\nWysłany: Wto 17:24, 07 Lut 2017 Temat postu:\nZ tą punktacja możesz byc spokojny!\nWysłany: Wto 22:57, 07 Lut 2017 Temat postu:\nsie okaze, ale licze ze zadzwonią bo kurde czekam od prawie 1,5roku\nWysłany: Wto 23:19, 07 Lut 2017 Temat postu:\ndajcie znać jak do kogoś z Was zadzwonią też czekam, mam nadzieje że uda się na LUTY\nWysłany: Śro 19:32, 08 Lut 2017 Temat postu:\nWiecie może jak jest z przydziałami? Jak to wyglada?\nWysłany: Czw 9:30, 09 Lut 2017 Temat postu:\nPonoć jak dzwonią z informacja ze się dostałeś to mówią gdzie przydzielają\nWysłany: Czw 16:37, 09 Lut 2017 Temat postu:\nZ tego co ja się orientuje to dowiadujesz się na spotkaniu organizacyjnym, ale może jest inaczej


Zabawka do kąpieli 5O38FM | Sklep 5.10.15\nZabawka do kąpieli 5O38FM\nKreatywna zabawka do zabawy w wodzie gwarantuje mnóstwo radości podczas kąpieli. Elementy obrotowe, młynki wodne, deszczownica oraz łopatka dają możliwość zabawy na wiele sposobów. Za pomocą łopatki nalej wodę do otworów zlokalizowanych w górnej części zabawki i obserwuj jak pod wpływem wody poruszają się jej ruchome elementy. Różnorodne kształty oraz intensywne kolory bawią i uczą, stymulując rozwój psycho-motoryczny malca. Zabawka wyposażona jest w praktyczne przyssawki umożliwiające montaż na ścianie lub na brzegu wanny. Przeznaczona dla dzieci w wieku 18m+.


Sklepy internetowe ? SunWeb – blog.szablonsklep.pl\nOpublikowane w 17/04/2009 21/04/2009 przez Grzegorz Rusin\nZgodnie z informacjami jakie znalazłem w sieci oprogramowanie SunWeb E-commerce powstało w 2006 roku. Stworzone zostało przez studenta krakowskiego Uniwersytetu Ekonomicznego Krzysztofa Gaudego. W 2008 r. firmę SunWeb przejęła grupa Onet.pl, z danych podawanych przez Puls Biznesu zapłacono 500 zł za każdą z 1400 akcji co łącznie daje kwotę 700 000 zł.\nSam autor pisał o swoim projekcie:\n„Główne 3 założenia projektu miały być następujące:\n– maksymalne uproszczenie obsługi panelu administracyjnego (aby każdy nie miał problemu z jego obsługą).\n– intuicyjność obsługi sklepu i panelu administracyjnego.\n– jednocześnie projekt ma być docelowo najbardziej zaawansowanym rozwiązaniem w Polsce”\nTo czy Onet zrobił dobrze czy źle nie będzie przedmiotem mojej oceny. Skupię się tu raczej na samym oprogramowaniu biorąc jednak pod uwagę, iż wymogi stawiane dużym graczom (a za takiego uważam Onet) muszą być odpowiednio wyższe.\nKilka historycznych fotek prosto z sieci:\nZgodnie z tym co podają producenci system SunWeb od początku istnienia tworzony był w PHP oraz jako bazę danych używa MySQL.\nJak zwykle co do opisu funkcjonalności jakie posiada system odsyłam do lektury odpowiedniego działów na stronach firmowych projektu (http://www.sunweb.com.pl/oferta.php).\nNiestety na stronach firmowych, opis funkcjonalności nie jest zbyt rozbudowany i możecie mieć małe problemy by się czegoś więcej o nich dowiedzieć. Prezentacja możliwości produktu powinna jednak leżeć po stronie producenta to też nie zamierzam ich tu zbytnio wyręczać ;).\nProgram sprzedawany jest zarówno na zasadzie sprzedaży licencji jak i jej wynajmu oraz na zasadzie prowizji od obrotów w sklepie.\nAktualne (na dzień 17.04.2009) cena zakupu licencji to 2400 zł + 290 zł (instalacja/wdrożenie) + 250zł (cięcie grafiki) = 2940 zł netto + ewentualna szata graficzna 1100 zł netto. Czyli zamawiając oprogramowanie wraz z indywidualną szatą graficzną zapłacimy 4040 zł netto.\nOpłaty w systemie abonamentowym oraz prowizyjnym znajdziecie na http://www.sunweb.com.pl/cennik.php.\nJak to mówią nazwa zobowiązuje 🙂 i chyba właśnie dzięki temu Panel administracyjny SunWeb E-commerce posiada żółto grafitową kolorystykę. Pierwsze na co trafiamy to oczywiście karta logowania do panelu, posiadająca przyjemny nowoczesny wygląd. Jednak pierwsze na co zwróciłem uwagę jest przycisk „wyloguj” (znaczy mogę się wylogować zanim się zaloguje, hmm), jego obecność przy procesie logowania jest tak zaskakująca, że aż się boje co będzie dalej.\nStrona firmowa projektu daje możliwość zobaczenia zarówno panelu demonstracyjnego jak i przykładowego sklepu. Aby je zobaczyć można skorzystać z dwóch dróg:\n– pierwsza (najprostsza) wystarczy kliknąć na przycisk „demo sklepu” lub „demo admina” na stronie głównej,\n– druga to z menu na stronie głównej wybieramy „wersja demo” a następnie klikamy na linki ” Zobacz demo panelu administracyjnego do zarządzania sklepem (login: demo; hasło: demo)”\nGdyby ktoś nie znalazł tej drugiej opcji to będzie miał mały problem w postaci takiej, iż na stronie logowania nie ma informacji o loginie i haśle jakie trzeba wpisać by się zalogoać. No ale nić, nie lękając się brnę w niepewną przyszłość i wpisuje formularz logowania demo/demo.\nNo i się udało jestem w środku. No i po tych małych przejściach jestem naprawdę pozytywnie zaskoczony. Graficznie panel wygląda wręcz świetnie, bardzo widoczny podział na trzy części:\nmenu nawigacyjne u góry strony,\nczęść lewa zawierająca informacje o 5 ostatnich zamówieniach,\nczęść prawa z obrazkowym menu najważniejszych działów.\nNiby wszystko pięknie ALE, połowa obrazkowych ikonek zamiast skierować mnie do odpowiedniego działu reaguje na kliknięcie wyświetleniem komunikatu „Wybierz interesującą Cię opcję z menu u góry. W wybranych miejscach w prawym górnym rogu znajduje się ikona pomocy…”. Powstaje pytanie jaki był zamysł autora by wprowadzić link do działu a później wypisywać głupoty o tym by użyć innego narzędzia nawigacyjnego. Gdzie tu sens i logika, czy nie wystarczy ograniczyć się do tych ikon co działają a powstałe wolne miejsce wykorzystać w inny, ciekawszy sposób.\nJeżeli chodzi o intuicyjność działania panelu to oczywiście, każdy będzie tu pewnie miał inne zdanie ale dla mnie osobiście jest źle. Jak zawsze pierwsze co zrobiłem przy testowaniu to spróbowałem dodać produkt. Oczywiście nie czytałem instrukcji jak to zrobić (bo tak właśnie robi większość użytkowników oprogramowania wszelakiej maści), wszystko poszło całkiem łatwo, dodałem produkt testowy więc wszedłem na demo sklepu i szukam. Produkt niby jest (po wpisaniu jego nazwy udało mi się go znaleźć) ale nie do końca. Nie mogę na jego kartę bo system pokazuje że takowej strony nie ma. Mogę go za to dodać do koszyka ale też nie do końca bo niby na stronie głównej jest napisane, że w koszyku jest 1 produkt ale jak przechodzę do koszyka to już dostaje informacje, że koszyk jest pusty. Będąc dociekliwym dodałem kolejny produkt do koszyka i ku mojemu zdziwieniu okazało się, że teraz w koszyku są 2 produkty a po jego otworzeniu mogę już zobaczyć wcześniej dodany swój produkt testowy.\nWziąłem się więc za szukanie przyczyny takowego stanu i okazało się, że owszem produkt dodałem ale nie przypisałem go do kategorii (bo system tego ode mnie nie wymagał). Po przypisaniu do kategorii mogłem już przeglądać kartę produktu. zostało więc sprawdzić czemu mimo iż dodałem produkt do koszyka to (jeżeli był tam tylko on) system nie pozwalał na jego zakup. Problem zlokalizowałem dość szybko gdyż okazało się, że nie mam ustalonej ceny to też system nie wiedział co z tym fantem zrobić.\nCały ten proces testowy prowadzi do zdefiniowania jednego ważnego błędu, którego eliminacja ułatwi życie niejednemu użytkownikowi programu SunWeb jest nim znikoma walidacja formularzy w systemie. Wystarczy bowiem powiadomić dodającego, że robi coś niewłaściwie zamiast pozwalać mu wprowadzać dowolne dane w nadziei, że wie co robi (zapomniałem wcześniej napisać o tym, że bez problemu w pola liczbowe można wprowadzać wartości tekstowe).\nProblemy z walidacją wprowadzanych danych widoczne są w wielu sekcjach panelu np. wprowadzając dane o przeliczniku danych wpisałem celowo wartość tekstową „2a” a system odpowiedział wyświetlając „UPDATE waluty SET przelicznik=2a WHERE id=4„.\nNie będę się tu rozpisywał odnośnie błędów bo nie jest moją pracą wykonanie testów funkcjonalnych oprogramowania a jedynie wyłapać te błędy które są widoczne na pierwszy rzut oka.\nPodsumowując dział Panel administracyjny:\nMam nadzieję, iż eliminacja tych licznych błędów jest priorytetem dla firmy i z czasem się z nimi uporają. Mimo iż panel wygląda na nowoczesny i przemyślany to niestety wymaga dopracowania w dobie nacisku na usability stron www. Za największy plus admina SunWeb (poza oprawą graficzną) uważam, szybkość jego działania, która stawia go w tej kwestii tuż przed Shoperem 4.0 i oczywiście mile przed SOTE 5.0.\nDemonstracyjna wersja stron klienckich sklepu SunWeb, oczywiście nawiązuje wyglądem do stylu całego projektu. Wszechobecna słoneczna żółć nie przeszkadza zbytnio w korzystaniu z dema. Producenci zastosowali ten sam model co znamy z oprogramowania Shoper (jeden sklep demo dla wszystkich testujących) co jednak nie stanowi większego problemu w jego użytkowaniu.\nBłędy na stronach klienckich nie są już tak bardzo widoczne więc mam nadzieję, że zwyczajnie ich tam nie ma. Jedno co mogę poradzić właścicielom SunWeb to dopracowanie wersji angielskiej, która wygląda jakby nie posiadała odpowiedniego pliku CSS, gdyż formatowanie oraz pliki graficzne z wersji polskiej gdzieś nagle znikają.\nNiestety nie udało mi się jeszcze zebrać wystarczających danych odnoście obsługi klienta by móc zająć konkretne stanowisko to też wstępnie uznaję ten element za pozytywny do oceny końcowej kierując się zasadą „Niewinny do czasu udowodnienia winy” 😉 .\nBiorąc pod uwagę zaangażowanie w projekt SunWeb E-commerce grupy Onet, spodziewałem się otrzymać produkt najwyższej klasy, który będzie wyznaczał standardy w świecie twórców rozwiązań tego typu na rynku polskim. W zamian za grubo ponad 4000 zł dostaję produkt jeszcze nie w pełni gotowy i pełen zgrzytów, które mogą łatwo do niego zniechęcić. Niestety puki co nie mogę zbyt wysoko ocenić całego projektu (oczywiście jest to moje subiektywne zdanie). Niewielka liczba wdrożeń i mało ogólnych komentarzy o systemie w sieci (przynajmniej komentarzy użytkowników) również nie pomaga w ocenie.\nMimo wszsytko daje spory kredyt zaufania całemu przedwsięwzięciu i mam nadzieję, że pod żaglami Onetu wszsytko będzie rozwijać się w jak najlepszym kierunku.\nStrona Techniczna ? 5,5\nIntuicyjność ? 4,0\nObsługa klienta ? 6,5\nKategorieoprogramowanie TagiOprogramowanie SunWeb, sklepy internetowe, SunWeb e-commerce\nPoprzedni wpisPoprzedni Edycja domyślnej skórki systemu Shoper 4.0 – cz. I\nNastępny wpisNastępny Edycja domyślnej skórki systemu Shoper 4.0 – cz. II


Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego - Strona 816\nUchwała nr XVI/103/2019 Rady Miasta Duszniki Zdrój z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały nr XVI/92/2003 Rady Miejskiej w Dusznikach-Zdroju z dnia 30 grudnia 2003 r. w sprawie utworzenia Miejskiej Biblioteki Publicznej\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 15\nUchwała nr XXIX/170/19 Rady Miejskiej w Bogatyni z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie ustalenia regulaminu określającego wysokość i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy oraz innych składników wynagrodzenia\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 14\nUchwała nr 172.XV.2019 Rady Miejskiej Jeleniej Góry z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie uchwalenia wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta Jelenia Góra na lata 2020-2026\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 13\nUchwała nr 171.XV.2019 Rady Miejskiej Jeleniej Góry z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie przyjęcia zasad udzielania dotacji celowej ze środków budżetu Miasta Jelenia Góra na zadanie służące ograniczeniu niskiej emisji, polegające na zmianie systemu ogrzewania dla zadań na realizację których poniesiono wydatki od dnia 01.01.2019 r.\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 12\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 11\nUchwała nr 169.XV.2019 Rady Miejskiej Jeleniej Góry z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie wysokości opłat za usuwanie i przechowywanie pojazdów na parkingu strzeżonym oraz kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu oraz odstąpienia od usunięcia pojazdu\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 10\nUchwała nr 168.XV.2019 Rady Miejskiej Jeleniej Góry z dnia 18 grudnia 2019 r. zmieniająca uchwałę w sprawie ustalenia Strefy Płatnego Parkowania, ustalenia wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w Strefie Płatnego Parkowania, sposobu pobierania opłat i określenia wysokości opłaty dodatkowej\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 9\nUchwała nr XVIII/138/2019 Rady Miejskiej w Głuszycy z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie wprowadzenia zmian w Statucie Ośrodka Pomocy Społecznej w Głuszycy\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 8\nUchwała nr XVIII/137/2019 Rady Miejskiej w Głuszycy z dnia 18 grudnia 2019 r. zmieniająca uchwałę nr XL/278/2017 Rady Miejskiej w Głuszycy w sprawie ustalenia regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie gminy Głuszyca\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 7\nUchwała nr XVIII/136/2019 Rady Miejskiej w Głuszycy z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie upoważnienia Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Głuszycy do prowadzenia postepowań, w tym wydawania decyzji administracyjnych, w sprawach z zakresu świadczeń pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie Gminy Głuszyca\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 6\nUchwała nr XVIII/135/2019 Rady Miejskiej w Głuszycy z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie ustalenia średniej ceny jednostki paliwa w Gminie Głuszyca na rok szkolny 2019/2020\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 5\nUchwała nr XVII/159/2019 Rady Miejskiej w Wołowie z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie przyjęcia regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków w Gminie Wołów\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 4\nUchwała nr XVII/158/2019 Rady Miejskiej w Wołowie z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie określenia średniej ceny jednostki paliwa w Gminie Wołów na rok szkolny 2019/2020\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 3\nUchwała nr XVII/155/2019 Rady Miejskiej w Wołowie z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały nr XV/135/2019 Rady Miejskiej w Wołowie z dnia 29 października 2019 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w Dziennym Domu „Senior+” w Mojęcicach\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 2\nUchwała nr XVII/154/2019 Rady Miejskiej w Wołowie z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie zmiany uchwały nr XV/134/2019 Rady Miejskiej w Wołowie z dnia 29 października 2019 r. w sprawie ustalenia szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w schronisku oraz w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi\nDziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego rok 2020 poz. 1


99,99 zł za wybraną sesję + 3 poddane obróbce i wyretuszowane zdjęcia oraz makijaż dla 1 osoby (czas trwania 1 godz., w tym przygotowania i zmiany strojów),\n139,99 zł za wybraną sesję + 5 poddanych obróbce i wyretuszowanych zdjęć oraz makijaż dla 1 osoby (czas trwania 1,5 godz., w tym przygotowania i zmiany strojów),\n179,99 zł za wybraną sesję + 7 poddanych obróbce i wyretuszowanych zdjęć oraz makijaż i stylizacja włosów dla 1 osoby (czas trwania sesji 2 godz., w tym przygotowania i zmiany strojów, makijaż).\nMikrodermabrazja, peeling kawitacyjny lub mezoterapia bezigłowa na twarz, szyję i dekolt + krem:\n49,99 zł zamiast 120 zł za 5 dni po 3 zabiegi – łącznie 15 zabiegów\n74,99 zł zamiast 240 zł za 10 dni po 3 zabiegi – łącznie 30 zabiegów\n99,99 zł zamiast 360 zł za 15 dni po 3 zabiegi – łącznie 45 zabiegów\nlampa Solux lub elektrostymulacja.\nschorzenia reumatologiczne i neurologiczne,\nNiektóre marzenia lepiej wypełniać niż spełniać. Zamiast więc spełniać pragnienia dotyczące zmarszczek, wypełnij je właściwą substancją w DK-MED w Rybniku.\nZabieg z użyciem toksyny botulinowej w 1 z 3 opcji:\n1) 229,99 zł za zabieg na 1 partię twarzy,\n2) 439,99 zł za zabieg na 2 partie twarzy,\n3) 649,99 zł za zabieg na 3 partie twarzy.\nPartie twarzy do wyboru: zmarszczki podłużne na czole, lwia bruzda, kurze łapki, zmarszczki palacza, likwidacja uśmiechu dziąsłowego.\nMożliwość podniesienia brwi toksyną botulinową.\nDo zabiegu używana jest toksyna botulinowa Azzalure 25 jednostek lub Botoks 12,5 na jedną okolicę.\nW przeciwieństwie do skórki z banana na chodniku, pomarańczowej skórki na udach nie da się po prostu obejść. Pozbądź się zatem owoców siedzącego trybu życia za pomocą antycellulitowego żelazka Abacosun w Studiu Gala.\nUjędrniająco-wyszczuplający zabieg żelazkiem Abacosun na uda, brzuch, pośladki (45 min) w 1 z 3 opcji:\n2) 149 zł za 4 zabiegi,\n3) 289 zł za 8 zabiegów.\nZabiegi wykonywane są przy użyciu żelazka antycellulitowego firmy Abacosun, który łączy trzy różne metody oddziaływania – masaż próżniowy, elektrostymulację oraz chromoterapię. W trakcie masażu próżniowego skóra zostaje zassana przez specjalne rolki, które usprawniają krążenie i pomagają usunąć zalegające toksyny. Elektrostymulacja z kolei uaktywnia spalanie komórek tłuszczowych, wywołując reakcję motoryczną mięśni. Chromoterapia natomiast pomaga pozbyć się niechcianych centymetrów dzięki naświetlaniu skóry określonymi kolorami.\nO ile przyjemniej poddaje się pielęgnacji, jeśli wiadomo, że odbywa się ona w oparciu o kosmetyki renomowanych firm. Mary Cohr, Catio Vital, Beaute Aromatique czy Peel & Lift – dzięki preparatom tych marek na miejscu można zadbać o odnowę całego ciała. Warto tam zatem skorzystać z masaży relaksujących pałeczkami bambusowymi, zabiegów na twarz czy refleksologii stóp. Ponadto Salon Gala oferuje także trwały i wygodny na co dzień makijaż permanentny oraz tradycyjny wieczorowy, dzienny, a nawet ślubny.\nLeczniczy masaż całościowy lub częściowy od 29,99 zł w Rehabilis (do -50%)\nLeczniczy masaż całościowy lub częściowy (w zależności od potrzeb):\n29,99 zł zamiast 60 zł za leczniczy masaż do 40 minut,\n49,99 zł zamiast 100 zł za leczniczy masaż do 60 minut,\n79,99 zł zamiast 150 zł za leczniczy masaż do 90 minut.\nUmiejętne uciskanie tkanek łagodzi sztywności, rozluźnia napięte mięśnie, uśmierza ból, a poprzez zwiększenie dopływu krwi do masowanego miejsca przyspiesza proces leczenia. Tym samym zabieg jest szczególnie wskazany dla osób, które wykonują pracę w pozycji siedzącej. Masaż wykonywany jest przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę.\nGabinet zawdzięcza swoją nazwę zabiegom rehabilitacyjnym, w których się specjalizuje. Poprawiają one sprawność ruchową, łagodzą problemy krążenia i układu nerwowego. Nieocenionym wsparciem w walce o zdrowie okazują się również działania terapeutyczne oraz z zakresu fizykoterapii. Szeroki wybór technik pozwala dobrać zabieg do typu schorzenia, by zwiększyć efektywność procesu leczenia. Nie bez znaczenia jest doświadczenie fizjoterapeutów, którzy mogą poszczycić się dyplomami i certyfikatami najlepszych renomowanych uczelni w Polsce i w Europie.\nZabieg likwidacji cieni pod oczami metodą karboksyterapii za 74,99 zł i więcej opcji w Miracle Med\n74,99 zł zamiast 150 zł za likwidację cieni pod oczami 1 zabieg za pomocą karboksyterapii,\n139,99 zł zamiast 300 zł za likwidację cieni pod oczami 2 zabiegi za pomocą karboksyterapii,\n199,99 zł zamiast 450 zł za likwidację cieni pod oczami 3 zabiegi za pomocą karboksyterapii,\n89,99 zł zamiast 200 zł za redukcję nagromadzonej tkanki tluszczowej za pomoca karboksyterapii 1 zabieg na 1 partię ciała,\n149,99 zł zamiast 400 zł za redukcję nagromadzonej tkanki tluszczowej za pomoca karboksyterapii 2 zabiegi na 1 partię ciała,\n199,99 zł zamiast 600 zł za redukcję nagromadzonej tkanki tluszczowej za pomoca karboksyterapii 3 zabiegi, 1 partię ciała.\nPartie ciała do wyboru w opcjach 4.,5. i 6:\nWypielęgnuj swoją skórę i daj odpocząć myślom - wybierz się na odprężającą wizytę do Gabinetu Odnowy Biologicznej i Rehabilitacji Biorel.\nWybrany peeling ciała (bez twarzy) i 40-minutowy drenaż limfatyczny na kończyny dolne i/lub górne\n1) 49,99 zł zamiast 130 zł za 1 peeling i 1 drenaż,\n2) 89,99 zł zamiast 260 zł za 2 peelingi i 2 drenaże,\n3) 109,90 zł zamiast 390 zł za 3 peelingi 3 drenaże.\nPeeling ciała do wyboru: z kwasami AHA, arbuzowy, cukrowy, z solą morską, z zielonym jabłkiem\nDrenaż limfatyczny kończyn dolnych i/lub górnych: wykonywany przy użyciu urządzenia do sekwencyjnego masażu uciskowego\nGabinet Odnowy Biologicznej i Rehabilitacji Biorel\nChwilę dla siebie, dogłębne odprężenie, lecznicze i upiększające zabiegi poprawiające zdrowie i urodę – to wszystko można znaleźć w gabinecie Biorel. W ofercie nie brakuje bowiem masaży, depilacji, kuracji odmładzających i wyszczuplających wykonywanych przez wykwalifikowany personel. Z kolei magister fizjoterapii przeprowadza zabiegi fizjoterapii i kinezyterapii, także w domowych warunkach – na życzenie osób zabieganych czy mających problemy z chodzeniem może przyjechać pod wskazany adres i w komfortowej atmosferze ćwiczyć z pacjentem.