czyli macierzyńswo na emigracji : mój mąż wędkarz...\nNasze życie ma wiele różnych aspektów. Nasze pasje, zainteresowania, to czym się jaramy na codzień różnią się diametralnie. Dzięki temu jest ciekawiej, mamy o czym opowiadać. Przeżyliśmy razem 10 lat i ciągle się czymś zaskakujemy. Mój mężczyzna jest zapalonym wędkarzem. Kiedyś zabierał mnie nad rzekę do Krosna Odrzańskiego pod namiot. Uwielbiałam te wyprawy. Ten zapach wody jest unikalny, cisza, spokój, rano budziły mnie ptaki i blask słońca mieniący się w materiale namiotu.. Mieliśmy tam swoją miejscówkę, gdzie rozbijaliśmy namiot i szykowaliśmy sprzęt. Tam poraz pierwszy złapałam swoją pierwszą rybę. A był nią okoń wielkości 15cm :-) radochę miałam jak małe dziecko. Robaki na haczyk zakładał mi oczywiście Mariusz - wtedy było to dla mnie za trudne. Można powiedzieć, że zaraziłam się wędkowaniem. Opodal mieszkała Mariusza daleka rodzina: ciotka, kuzyn i jego dziewczyna. Bardzo lubiliśmy siedzieć razem przy ognisku, na którym piekły się ziemniaki, ryba owinięta sreberkiem, w rękach każde z nas trzymało puszkę piwa. Sielanka. Mariusz pokazywał mi ruiny starego domostwa, w którym kiedyś mieszkała jego rodzina. Gmaszysko zostało zalane podczas powodzi w 1997r, w tej chwili można szukać duchów wśród tych ponurych resztek ścian. Pojawialiśmy się tam co roku przed wyjazdem do Norwegii. Tam mogłam się wyciszyć, odizolować od rodziców i od zgiełku miasta. Wstawaliśmy kiedy słońce zaświeciło w mamiot, robiliśmy kawę na ognisku i smarowaliśmy chleb konserwą. Zawsze brałam ze sobą książkę do czytania bo ja z wędką raczej długo nie wytrzymam. Mariusz miał więcej cierpliwości. Szkoda tylko, że nie mamy żadnych zdjęć z tamtego okresu. Bardzo żałujemy.\nKtóregoś razu woda była tak niska, że odkryła stare drewniane barki transportowe z XVIIIwieku - jak się później okazało. Po przyjeździe do domu czytaliśmy o tym w gazetach. A to my pierwsi je odkryliśmy i pokazaliśmy znajomym. Mieliśmy satysfakcję. Kuzyn Mariusza pokazywał nam stare zdjęcia z powodzi jak mieszkańcy stali po kolana w wodzie i wyciągali z domów swój dobytek. Dla nas te opowieści były niesamowite ale tak naprawdę nie mamy pojęcia o tym jak czuli się ci ludzie, którzy potracili swój majątek w powodziach i huraganach. Znamy to tylko z opowieści i z wiadomości w telewizji. Ja nie wiem czy bym się podniosła po takiej tragedii. Pozostaje mi tylko modlić się, żeby nas to nie spotkało. Siły natury są niezbadane.\nW tej chwili często jest tak, że Mariusz wybiera się na ryby tutaj nad morze.\nPamiętam jak było na samym początku kiedy oboje nie mieliśmy stałej pracy i chodziliśmy nad brzeg z wędkami. Zazdrościliśmy tym, którzy w tym czasie byli w pracy. A my niby beztroscy codziennie na rybach. Poznaliśmy przez to mnóstwo ludzi. Raz na samym początku Mariusz podszedł do jednego gościa z wędką. Ja nie wiedziałam jak jest wędka po angielsku i wogóle nie miałam ochoty podchodzić do jakiegoś obcego faceta. Miałam lekką panikę. A Mariusz do niego po polsku: bierze? A on oczywiście też po polsku: coś nie bardzo dzisiaj. Byłam w szoku. Okazuje się, że mnóstwo Polaków łowi ryby w Norwegii.\nJak się okazuje - łowienie ryb jest świetnym sposobem na spędzanie wolnego czzasu. Ale pod warunkiem, że jest lato i jest ciepło i można przy okazji zrobić grilla. Zimą ciężko mnie wyciągnąć z domu. Do tego łapiemy świeże, morskie powietrze a taka ryba prosto z morza - delicje!\nA ta płaska z rodziny flądrowatych jest najlepsza moim zdaniem z patelni na masełku, przyprószona przyprawą do kebaba ;-) nie wiem dlaczego, ale tak smakuje mi najlepiej. Ma delikatne, białe mięso i za długo nie można jej smażyć bo staje się sucha. To jeszcze zależy od wielkości zdobyczy.\nTutaj popularne - seje. Genialne z piekarnika! Ja najpierw kroję w dzwonka, przyprószam przyprawą jaką lubię i zawijam w złotko. Piekę jakieś 20min - to też zależy od wielkości ryby.\nTutaj rekordowy dorsz. Miał 7 kilo i po zamrożeniu poleciał do Polski. Wszyscy się zachwycali.\nW naszym domu oporządzaniem ryb zajmuje się mój mąż. Ja nie mam cierpliwości i nie umiem i skrobać, a co najtrudniejsze - nie umiem ich patroszyć. Dla mnie jest to po prostu obrzydliwe! Jestem kobietą - przepraszam ;-)\nPołowy z łodzi. Tutaj ponownie - dorsz.\nZdjęcie z wyspy - Stansøy. Byliśmy tak kiedyś razem. Ja, Mariusz i jego kolega. To było w maju i miałam swoją wędkę i łapałam na blaszkę. Co się okazało - ja złapałam 5 sztuk takich dosyć sporych: od 1,5 do 2kg (pierwszy raz w życiu złapałam takie okazy) a zapaleni wędkarze nie złapali nawet małej rybki. Od tamtej pory mam zakaz płynięcia na Stansøy na ryby ;-)\nNawet kraby biorą na wędkę.\nBardzo chciałabym spełnić wielkie marzenie Mariusza. A mianowicie - zorganizować wyprawę na północ Norwegii, na łososie i na olbrzymie dorsze. Kiedyś nam się uda. Łosoś jest najlepszy. Kiedy spędzaliśmy tutaj pierwsze święta Bożego Narodzenia to na wigilię jedliśmy właśnie łososia. Taka wigilia w stylu norweskim.\nZ kolei moją pasją są po prostu KSIĄŻKI. Różne. Najczęściej i najchętniej czytam horrory i thillery Stephena Kinga i mam ich już dość pokaźną kolekcję. Ciągle zbieram. Nie wiem dlaczego tak jest, że nie mogę zasnąć bez przeczytania chociaż jednej strony. Choćbym nie wiem jak zmęczona była, albo jak śpiąca - zawsze przed pójściem spać: czytam. To jest silniejsze ode mnie. Mam to po mamie. Pamiętam taką scenę z dzieciństwa, że przychodziła moja mama wieczorem z pracy, z drugiej zmiany, siadała w kuchni przy stole i czytała. Ja widziałam zapalone światło i wiedziałam, że mama już wróciła. Dała mi pierwszą "dorosłą" książkę - romansidło Margit Sandemo - norweskiej pisarki (o ironio!) i ta książka mnie po prostu pochłonęła. Przeczytałam wszystkie romansidła tej autorki jakie były w domu. Potem zapisałam się do biblioteki dla dorosłych a miałam 15 lat. I czytałam wszystkie sagi: począwszy od Ludzi Lodu skończywszy na innych mniej znanych tytułach. Zaznaczam, że Saga o Ludziach Lodu ma 47 części i przeczytałam ją całą w jedne wakacje. Siedziałam po nocach, wstawałam na obiad i ogólnie byłam "dziwna" - taki odludek. Nie łaziłam po mieście z koleżankami, nie chodziłam wtedy na imprezy (to się zaczęło rok później).\nZastanawiam się czy nie zacząć pisać o książkach. To jest coś co naprawdę mnie interesuje. \nTutaj część mojej kolekcji. Za niedługo będzie trzeba kupić półkę specjalnie na książki. To jest w sumie nic w porównaniu do książek które mam w domu moich rodziców.\nMoja teściowa też czyta. I też zawsze przed snem. Często zasypia z książką. Mariusz zawsze wtedy zdejmował mamie okulary z nosa żeby z nimi nie spała. U niej też przeczytałam chyba większość książek - przygodowych, romansów, kryminalnych romansów. Teściowa też ma imponującą kolekcję. Kiedyś próbowaliśmy sprzedać część tych Harlequinów (oczywiście za zgodą właścicielki) ale nikt już chyba nie czyta takich książek. Z resztą - w dobie komputerów, telewizji, gier - czytanie zanika. Ludzie ciągle gdzieś się spieszą, gonią za czymś, nie mają czasu na taką bzdurę jak czytanie. Widzę to po mojej mamie, która już nie siada wieczorami w kuchni. To smutne.\nMAŁY SŁOWNICZEK NORWESKIEGO\nMellom - pomiędzy\nto dager czyt. tu dager - dwa dni\ni uka - w tygodniu\nto ganger i uka - dwa razy w tygodniu\nen gang - jeden raz\nen gang til - jeszcze raz\nFormiddag - przedpołudnie\nettermiddag - popołudnie\nmidt på dagen czyt. mit po dagen - w środku dnia\nom formiddagen - przed południem\nom ettermiddagen - po południu\nom kvelden czyt. om kfelen - wieczorem\ni kveld czyt. i kfel - dziś wieczorem\nhver dag czyt. wer dag - codziennie, każdego dnia\nhver uke - co tydzień\nAutor: Monika Koscielna o 11:27\nAnonimowy 3 listopada 2012 11:47\npamiętam doskonale wszystkie nasze wyprawy nad wodę zawsze dopisywała nam pogoda ale wypadów do Krosna Odrz. nie jestem w stanie zapomnieć. kiedyś może to powtórzymy\nAgnieszka aga 3 listopada 2012 14:15\nMiałam okazję jeść w Norwegii ryby od Was,super!!!ale żeby łowić to już nie moja bajka,o nie!Książki...wydaje mi się że dużo czytam,kilka w miesiącu,głównie te z biblioteki.Sagę Ludzi Lodu też czytałam,Ty Monia masz coś w sobie z Sol....Pozdrowionka dla Was.\nA jednak ktoś czyta harlequiny! Moja mama ma na tym punkcie totalną obsesję. Kiedy tylko ma wolną chwilę potrafi kilka dziennie przeczytać. :) Czasami mnie to drażni,bo wydaję mi się,że takie książki nie zawierają żadnego przekazu i wolałabym aby przeczytała coś bardziej ambitnego. Cóż jednak to jej wybór.:)\nMonika Koscielna 4 listopada 2012 02:38\nJa też uważam, że te harlequiny nie mają w sobie nic i są przewidywalne. Zawsze wiem jak się skończą ;-/ na szczęście już ich nie czytam. Harlequiny to były moje pierwsze "dorosłe" książki które czytałam kiedy chodziłam do szkoły\nprzystojny ten Twoj Mariusz ;) ja też lubię czytać :) a ryb patroszyc też bym nie chciała - to męska robota :D\nMonika Koscielna 4 listopada 2012 02:42\nDziękuję w imieniu męża za komplement ;-)\nAnonimowy 4 listopada 2012 02:23\nNorweskie rybki to jest to, co tygryski lubią najbardziej :D mniam! :D po prostu uwieeeeelbiam :D a czytać też lubię, niekoniecznie Kinga, ale pochłaniam książki jak i Ty, Moni ;)\nMatka Kwiatka 22 listopada 2012 15:44\nrzeczywiście, język trochę podobny do tego, którym na naszej wyspie porozumiewają się tubylcy :)\nAnonimowy 3 lutego 2013 10:23\nSam wedkuje w norwegii,ale jak widze poduszone rybki....


26. ŚWIĘTOKRZYSKIE DNI MUZYKI\n5 – 20 kwietnia 2018\nw ramach Programu „Muzyka”\n5 kwietnia, czwartek, godz. 17.00, Sala Karola Anbilda\nSpotkanie promocyjne z kompozytorem i wykonawcami Oratorium Święta przy Tobie chwila\n6 kwietnia, piątek, g. 19.00, sala koncertowa\nMAREK MIZERA fortepian\nOLGA SZOMAŃSKA, MARZENA TRZEBIŃSKA, MARCIN JAJKIEWICZ śpiew\nANDRZEJ GUMIELA saksofon\nPIOTR ZAWADZKI recytacja\nCHÓR INSTYTUTU EDUKACJI MUZYCZNEJ\nEWA ROBAK przygotowanie chórów\nKRZYSZTOF SZTEKMILER realizacja dźwięku\nPAWEŁ ŁUKOWIEC Anamorphosis na fortepian i smyczki*,\nOratorium Święta przy Tobie chwila\nOratorium „Święta przy Tobie chwila” skomponował młody kielecki kompozytor, Paweł Łukowiec. Swój utwór oparł na poemacie lirycznym zmarłego niedawno kieleckiego poety, Henryka Jachimowskiego, na który złożyło się 12 pieśni – wyznań duchowych zanoszonych Matce Bożej przed Ostrą Bramę. Dzieło powstało z okazji nadania tytułu bazyliki mniejszej Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej i tam zostało prawykonane 25.10.2014. W Kielcach zabrzmi po raz pierwszy. Poprzedzająca je forma koncertująca na fortepian i smyczki pt. „Anamorphosis” to najnowsza kompozycja Łukowca napisana dla Marka Mizery, która podczas koncertu inauguracyjnego zostanie prawykonana.\n11 kwietnia, środa, g. 18.30, sala kameralna\nWIEDEŃSKI KWARTET FORTEPIANOWY\nSTRATOS QUARTETT w składzie:\nW. A. MOZART Kwartet fortepianowy g-moll KV 478\nG. PROY Achat na kwartet fortepianowy *\nT. SKWERES Grenzgänge na kwartet fortepianowy**\nG. FAURÉ Kwartet fortepianowy nr 2 g-moll op. 45**\n„Warstwy” (stratos z greckiego – warstwa) kwartetu tworzą trzy narodowości (dwie Austriaczki, Japonka i Czech). Artyści – wielokrotni zdobywcy (indywidualnie i zespołowo) nagród na konkursach swoje kulturowe doświadczenia spajają wspólną idée fixe, którą jest idealna harmonia wszystkich instrumentów.\nProgram wieczoru zaprowadzi nas do klasycznego i współczesnego Wiednia (w tym ostatnim zderzy się muzyka Austriaczki i mieszkającego tam Polaka), a także do romantycznego Paryża.\n13 kwietnia, piątek, g. 19.00, sala koncertowa\nJOANNA ŁAWRYNOWICZ-JUST fortepian\nR. TWARDOWSKI Concerto breve na orkiestrę smyczkową**\nR. KOCZALSKI I Koncert fortepianowy**\nA. LASOŃ Góry **\nW. KILAR Kościelec 1909\nAż trzy utwory tego koncertu zostaną w Kielcach zaprezentowane po raz pierwszy, przy czym nazwiska Raula Koczalskiego i Aleksandra Lasonia w programie Filharmonii Świętokrzyskiej pojawią się po raz pierwszy w historii.\nDrugą część wypełnią stworzone w ostatnich dziesięcioleciach XX wieku dwa odmienne, choć oba niezwykle malarskie i romantyczne, stworzone z rozmachem i przeznaczone na wielką obsadę, spojrzenia na Tatry.\nArtur Dutkiewicz fot. Rafał Latoszek\nIzabela Kościesza, Jarosław Kordaczuk\n15 kwietnia, niedziela, g. 11.00, sala koncertowa\nJAROSŁAW KORDACZUK kompozytor, instrumenty elektroniczne\nIZABELA KOŚCIESZA choreografia sensoryczna\nPrzedszkola Samorządowego nr 43 pod opieką Jolanty Drozd\nSzkoły Podstawowej nr 2 im. Marii Konopnickiej.\n(uczniowie klasy III a) pod opieką Renaty Piaseckiej\nZespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. Ludomira Różyckiego\nNiezwykły koncert łączący muzykę, ruch, taniec, gest i zabawę z aktywnym udziałem dzieci, poprzedzony warsztatami choreografii sensorycznej.\nAleksandra Szwejkowska-Belica, Cezary Sanecki\n16 kwietnia, poniedziałek, g. 18.30, sala kameralna\nALEKSANDRA SZWEJKOWSKA-BELICA skrzypce\nH. WIENIAWSKI Kujawiak op. 3 nr 2 i Obertas op. 19 nr 1\nK. SZYMANOWSKI Pieśń kurpiowska i Taniec z baletu Harnasie\nR. PALESTER Taniec polski z baletu Pieśń o ziemi\nG. BACEWICZ Witraż, Taniec słowiański i Taniec mazowiecki\nS. LAKS Suita polska na skrzypce i fortepian\nB. KASZUBA Wspomnienie o Januszu Korczaku na skrzypce solo\nJ. ŁUCIUK Trzy miniatury\nR. TWARDOWSKI Plejady i Oberek\nFascynująca paleta utworów XX i XXI wieku przeznaczonych na skrzypce i fortepian, często inspirowanych lub stanowiących kontynuację linii wytyczonej przez twórczość romantycznego wirtuoza i kompozytora, Henryka Wieniawskiego, oraz „ojca polskiej muzyki współczesnej” – Karola Szymanowskiego. Elementy polskiego folkloru łączą się w nich z nowoczesnymi pomysłami w dziedzinie harmonii i faktury, tworząc specyficzny pejzaż dźwiękowy.\n17 kwietnia, wtorek, g. 18.30, sala kameralna\nKONCERT MUZYKI ETNO\nMARIA POMIANOWSKA, ALEKSANDRA KAUF, ADRIANNA KAFEL,\nIWONA RAPACZ, PATRYCJA NAPIERAŁA\nstaropolskie instrumenty smyczkowe – fidele kolanowe\n(suki: biłgorajska, mielecka i basowa oraz fidela płocka)\nCeniony zespół Marii Pomianowskiej (założycielki i rekonstruktorki zapomnianych instrumentów) specjalizuje się w odkrywaniu autentycznych i jakże niezwykłych brzmień przeszłości.\nBronisław Huberman (fot. Wiki Commons)\n18 kwietnia, środa, g. 18.30, sala kameralna\nBRONISŁAW HUBERMAN, CZYLI ZJEDNOCZENIE EUROPY I SKRZYPCE (2010)\nPIOTR SZALSZA reżyseria i scenariusz\nANGELIKA UZIĘBŁO słowo wstępne\nZdjęcia: Mieczysław Chudzik\nscenografia i kostiumy: Małgorzata Suwalska\nObsada: Paweł Nalepa, Kamil Wilk, Antoni Gryzik, Agnieszka Radzikowska,\nMaria Stokowska, Małgorzata Daniłow i inni\nKierownictwo produkcji Sławomir Chojecki\nFilm dokumentalny nakręcony w roku 2010 o kolejach losu polskiego skrzypka i pedagoga żydowskiego pochodzenia, należącego do grona najwybitniejszych skrzypków XX w. Huberman, związany z kilkoma krajami, aczkolwiek zawsze podkreślający miejsce swego urodzenia, był propagatorem idei Zjednoczonej Europy. W historii zapisał się również jako inicjator powołania Israel Philharmonic Orchestra w Tel Awiwie.\n19 kwietnia, czwartek, g. 18.30, sala kameralna\nWIECZÓR PIEŚNI - GŁOSY PTAKÓW\nEWA GUZ-SEROKA fortepian\nDWIE PIEŚNI na baryton i fortepian (2000) sł. Czesław Miłosz\nHAIKU na sopran i fortepian (2002) sł. Basho, Buson, Kyorai, Saimaro, Issa,Taigi\ntłum. Agnieszka Żuławska-Umeda\nHaru / Wiosna\nNatsu / Lato\nAki / Jesień\nFuyu / Zima\nDWIE PIEŚNI SAKRALNE na baryton i fortepian (1997)\nBoże, Ojcze nasz i opiekunie sł. autor nieznany\nCiemna noc sł. Katarzyna Kozłowska-Kaczmarczyk\nPRAWDY UKRYTE na sopran i fortepian (2015) sł. Jarosław Iwaszkiewicz\nGłosy ptaków już opadły\nTymczasem wspomnij lato\nMIJANIE na baryton i fortepian (2016) sł. Halina Poświatowska\nOSIEM PIOSENEK DLA DZIECI na sopran i fortepian (1993) sł. Ewa Szelburg-Zarembina\nDo domu !\nDWA SONETY PO ŚMIERCI na baryton i fortepian (2005) sł. Stanisław Wyspiański\nWieczór liryki wokalnej Pawła Łukaszewskiego – kompozytora i organizatora życia muzycznego, prorektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.\nAutor stara się znaleźć odpowiedni dźwięk do słów: „Nie próbuję poprzez swoje kreacje dźwiękowe tworzyć nowej rzeczywistości, ale staram się to „Słowo” ilustrować językiem brzmieniowym, który jest czytelny dla współczesnego odbiorcy”.\n20 kwietnia, piątek, g. 19.00, sala koncertowa\nRAFAŁ ZAMBRZYCKI-PAYNE skrzypce\nJ. ZARĘBSKI Polonez triumfalny op. 11 (opr. R. D. Golianek)**\nZ. BAGIŃSKI Koncert skrzypcowy**\nH. WARS I Symfonia**\n13 kwietnia – 22 maja, foyer Filharmonii\nPortrety polskiej muzyki w szkicach Daniela de Latoura.\nPrezentowane portrety są częścią wystawy przygotowanej z okazji jubileuszu 70-lecia Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2015 roku.\nImpresje oraz prace absolwentów Zespółu Państwowych Szkół Plastycznych im. J. Szermentowskiego w Kielcach.\n27 kwietnia, piątek, g. 19.00, sala koncertowa\n28 kwietnia, sobota, g. 18.00, Skarżysko-Kam., sala Miejskiego Centrum Kultury\nIZABELA POŁOŃSKA śpiew\nADAM RYMARZ śpiew\nLESZEK KOŁODZIEJSKI akordeon, fortepian, aranżacje\nMICHAŁ KOBOJEK saksofon\nMICHAŁ GROTT gitara basowa\nPIOTR PIETRZAK perkusja\nVADIM RADZISZEWSKI realizacja dźwięku\nW programie piosenki z repertuaru Maryli Rodowicz, Edyty Gepert, Skaldów,\nSławy Przybylskiej, Teresy Tutinas, Anny Marii Jopek i innych\n28 kwietnia, sobota, g. 18.30, sala koncertowa\nBaśń w 4 aktach i siedmiu obrazach (1899)\nJOYCE DIDONATO jako Kopciuszek\nALICE COOTE jako książę Charmant\nSTEPHANIE BLYTHE jako Madame de la Haltiére\nKATHLEEN KIM jako Wróżka\nLAURENT NAOURI jako Pandolf\nLAURENT PELLY reżyseria i kostiumy\nKopciuszek to popularna baśń Charlesa Perraulta o dziewczynie-sierocie gnębionej przez macochę i złe siostry. Na jej podstawie powstały opracowania operowe, m.in. Rossiniego i Julesa Masseneta. To ostatnie dzieło miało swoją prapremierę w 1899 roku w Opéra-Comique w Paryżu. Opera odniosła ogromny sukces, bowiem była grana ponad 50 razy tylko w pierwszym sezonie prezentacji.\nPrzedstawienie trwa ok. 2 godz. 45 min. (w tym 1 przerwa)


Wszystkie kolory porzeczki • LINIA OTWOCKA\n14 sierpnia 2020 14 sierpnia 2020 Linia Otwocka\t3412 Views Brak komentarzy\tAgata Legan, Wyróżnione\nBiała, czerwona, czarna, złota, zielona (tak, agrest to też porzeczka!). Każda odmiana zachwyca smakiem i zaskakuje ilością substancji czynnych o prozdrowotnych właściwościach, których nie sposób przecenić. Rośnie w całej Europie, jednak w Polsce stanowi prawdziwe bogactwo naturalne, z którego warto czerpać garściami.\nMedycyna ludowa od setek lat wykorzystuje całe krzewy porzeczek do leczenia różnego rodzaju schorzeń, przede wszystkim stanów zapalnych. Picie naparów z owoców i liści zbijało gorączkę, łagodziło migrenę, problemy żołądkowe czy infekcje jamy ustnej (np. krwawienia z dziąseł). Z kolei okłady wykorzystywano na trudno gojące się rany czy ukąszenia owadów, a także do kojenia ataków rwy kulszowej i bólów reumatycznych. Gałęzie miały za zadanie odpędzać z domów nieszczęście. Obecnie lista ich zastosowań jest znacznie dłuższa: od profilaktyki, przez kosmetykę, aż do rekonwalescencji po różnego rodzaju ciężkich infekcjach.\nWszystkie odmiany porzeczek zawierają ogromne ilości witamin – A, B1, B2, B6, B9, C, D, E i K, najwięcej jest ich jednak w czarnych owocach. Dawka witaminy C w 100g tego gatunku wynosi czterokrotność zalecanej dziennej dawki dla dorosłych, a że zawierają równocześnie witaminę P (rutynę), w towarzystwie której kwas askorbinowy doskonale się wchłania, stanowią jedno z najlepszych źródeł tego składnika. Obecność witaminy C ułatwia z kolei przyswajanie obecnego w porzeczkach żelaza, dlatego zaleca się ich spożywanie przy niedokrwistości, anemii, zaburzeniach krążenia, stanach osłabienia oraz… w ciąży. Tym bardziej, że mają w składzie również kwas foliowy, niezbędne sole mineralne, m.in. potas, wapń, magnez i rzadkie mikroelementy, takie jak mangan, bor czy jod, które odgrywają istotną rolę w prawidłowym rozwoju płodu. Spożywane regularnie przynoszą ulgę przy nadkwaśności lub zgadze, co bywa szczególnie przydatne w drugim\ni trzecim trymestrze.\nPonieważ mangan i bor poprawiają wchłanianie wapnia i chronią przed osteoporozą, jod i fosfor wpływają korzystnie na układ hormonalny, a polifenole uspokajają, łagodzą napięcie przedmiesiączkowe oraz bóle menstruacyjne, porzeczki całkiem słusznie uważa się za idealne owoce dla kobiet.\nNajwięcej substancji biologicznie czynnych zawierają porzeczki świeżo zerwane z krzaka, jednak flawonoidy (m.in. katechina, epikatechina, procyjanidyny, kempferol i myricetyna), które hamują rozwój nowotworów\ni spowalniają procesy przedwczesnego starzenia, działają oczyszczająco (łączą się z metalami ciężkimi i ułatwiają ich usuwanie z organizmu) i regenerująco, bardzo dobrze znoszą przetwarzanie. Jest ich zatem dużo również w porzeczkowych przetworach, np. soku. Niesłodzony (zawiera przecież cukry organiczne!) poleca się sportowcom wyczynowym, w tym maratończykom, ponieważ błyskawicznie przywraca siły i pomaga zwalczyć zmęczenie.\nSurowe owoce mają mało kalorii i należą do produktów o niskim indeksie glikemicznym, a rozpuszczalny błonnik ogranicza wchłanianie złego cholesterolu i nadmiaru węglowodanów. Te same substancje – tj. antyoksydanty – wpływają zbawiennie na skórę, włosy i paznokcie. Oczyszczają z toksyn i bakterii, zapobiegają stanom zapalnym, regulują wydzielanie sebum, zwłaszcza cery dojrzałej, poprawiają jej jędrność, łagodnie niwelują zmarszczki i popękane naczynka, dotleniają, rozświetlają, wyrównują koloryt i odżywiają (przy współudziale witamin i minerałów), w efekcie przywracając naturalne piękno.\nSpożywanie porzeczek poleca się osobom, zmagającym się z trądzikiem różowatym, trądzikiem pospolitym, wypryskami, zaskórnikami i innymi chorobami lub stanami zapalnymi skóry. Owoce doskonale nadają się do domowych kuracji, maseczek czy peelingów.\nNiezależnie od odmiany porzeczki mają raczej niewygórowane wymagania. Tolerują każdą glebę, poza wapienną, chociaż najlepiej czują się na podłożu\nprzepuszczalnym i lekko kwaśnym. Wybrane stanowisko powinno być słoneczne i osłonięte od wiatru, najlepiej na lekkim wzniesieniu terenu. Zaleca się jednak wcześniejsze przekopanie ziemi w tym miejscu do głębokości około pół metra i podsypanie kompostem. Krzewy sadzi się wczesną wiosną (w marcu) lub – lepiej – późną jesienią (październik/listopad), ok. 5 cm głębiej niż rosły w szkółce. Ziemię wokół trzeba starannie udeptać i podlać. Warto dopytać u ogrodnika, jak przycinać pędy porzeczek, bo to nie tylko najważniejszy zabieg pielęgnacyjny, lecz także gwarancja owocowania.\nz krzaka zbieraj tylko dojrzałe owoce;\njeśli kupujesz, to przede wszystkim świeże i wyglądające naturalnie (im bardziej są idealne, tym większe prawdopodobieństwo, że były uprawiane na nawozach sztucznych);\nnie kupuj owoców, które długo leżały na słońcu – po kilku godzinach będą miały już niewiele witamin;\ndo spożycia na świeżo kupuj w małych ilościach, chyba że planujesz od razu je zamrozić lub wykorzystać na przetwory;\nprzed jedzeniem dokładnie opłucz pod bieżącą wodą.\n← Rekordowa liczba zakażeń w powiecie otwockim\nWojna i pamięć →


5 czerwca 2012 00:00 /w Benedykt XVI, Bez kategorii, Kościół, Multimedia, Środowa Audiencja Generalna, Video\n„Rodzina, praca i święto”: taki był temat VII-go Światowego Spotkania Rodzin, które odbyło się w minionych dniach w Mediolanie. Przed moimi oczami i w moim sercu noszę jeszcze obrazy i uczucia z tego niezapomnianego i cudownego wydarzenia, które przekształciło Mediolan w miasto rodzin: rodziny z całego świata, które zjednoczyła radość wiary w Jezusa. Jestem głęboko wdzięczny Bogu, że pozwolił, abym wziął udział w tym potkaniu „z” rodzinami i „dla” rodzin. Wśród tych wszystkich, którzy słuchali mnie w tych dniach, znalazłem szczerą gotowość przyjęcia „Ewangelii rodziny” i dawania o niej świadectwa. Tak, ponieważ nie ma przyszłości ludzkości bez rodziny. Szczególnie młodzież, aby mogła przyjąć wartości, które nadają sens życiu, musi się urodzić i wzrastać w tej wspólnocie życia i miłości, którą Bóg chciał dla kobiety i mężczyzny.\nSpotkanie z licznymi rodzinami, które przyjechały z różnych kontynentów stało się dla mnie radosną okazją, by jako Następca Piotra, odwiedzić Archidiecezję Mediolańską. Przyjęli mnie tam bardzo życzliwie – za co jestem bardzo wdzięczny – Kardynał Angelo Scola, kapłani i wszyscy wierni, jak również burmistrz i pozostali przedstawiciele władz. Mogłem dzięki temu doświadczyć z bliska wiary ludu ambrozjańskiego, który jest bogaty w tradycję historyczną, kulturę, wartości humanistyczne, jak również pełną poświęcenia miłość. Na placu przed Katedrą, który jest symbolicznym sercem miasta, miało miejsce pierwsze spotkanie w czasie tej intensywnej wizyty duszpasterskiej, która trwała trzy dni. Nie mogę zapomnieć radosnego przyjęcia rzeszy mieszkańców Mediolanu i uczestników VII Międzynarodowego Spotkania Rodzin. Zgromadzone tam na świętowaniu rodziny, z uczuciami głębokiego zrozumienia zjednoczyły się w szczególny sposób z moją troską i solidarnością, które na samym początku skierowałem do tych wszystkich, którzy potrzebują pomocy oraz wsparcia i są przygnębieni różnego rodzaju zmartwieniami, szczególnie do rodzin dotkniętych kryzysem ekonomicznym i drogiej memu sercu ludności dotkniętej trzęsieniem ziemi w Emilii. W czasie tego pierwszego spotkania z Miastem, chciałem przede wszystkim zwrócić się do serc wiernych ambrozjańskich, wzywając ich do życia wiarą w obszarze osobistym i wspólnotowym, prywatnym i w życiu publicznym, aby dzięki temu promowali oni prawdziwy „dobro-byt”, rozpoczynając od rodziny, która powinna być na nowo odkrywana jako podstawowe dziedzictwo ludzkości. Matka Boża z wieży Katedry, ze swoimi otwartymi dłońmi, wydawała się przyjmować z matczyną czułością wszystkie rodziny Mediolanu i całego świata!\nMieszkańcy Mediolanu okazali mi następnie szczególne i wykwintne pozdrowienie w jednym z najbardziej charakterystycznych miejsc miasta, Teatrze la Scala, gdzie pod wpływem wielkich wartości duchowych i ideałów spisane zostały ważne karty historii kraju. W tej świątyni muzyki, nuty Dziewiątej Symfonii Ludwika van Beethovena wyraziły uniwersalność i braterstwo, które Kościół proponuje, niestrudzenie głosząc Ewangelię; braterstwo, które wyraża się w słynnej „Odzie do radości”. Na zakończenie koncertu zwróciłem uwagę na kontrast, jaki istnieje pomiędzy tym ideałem a dramatami rozgrywającymi się w historii, oraz na potrzebę Boga, który jest blisko oraz dzieli nasze cierpienia, dedykując ten koncert braciom z Emilii dotkniętym trzęsieniem ziemi. Podkreśliłem także, że w Jezusie z Nazaretu Bóg staje się nam bliski i bierze na siebie nasze cierpienie. Na zakończenie tego mocnego wydarzenia artystycznego i duchowego, odniosłem się także do rodziny trzeciego tysiąclecia, przypominając, iż to właśnie w rodzinie doświadcza się po raz pierwszy, że osoba ludzka jest stworzona nie po to, aby żyła zamknięta sama w sobie, lecz aby żyła w relacjach z innymi, a także to, że w rodzinie rozpoczyna się zapalanie w sercu światła pokoju, aby oświecało świat, w którym żyjemy.\nNastępnego dnia, w katedrze, gdzie zgromadzeni byli kapłani, zakonnice i zakonnicy, w obecności wielu Kardynałów i Biskupów, którzy przybyli do Mediolanu z różnych krajów świata, sprawowałem Godzinę Południową według liturgii ambrozjańskiej. Miałem tam możliwość podkreślenia wartości celibatu i dziewictwa konsekrowanego, tak drogich wielkiemu świętemu Ambrożemu. Celibat i dziewictwo w Kościele stanowią jaśniejący znak miłości do Boga oraz do braci, który rodzi się z coraz bardziej zażyłej więzi z Chrystusem w modlitwie i wyraża się w całkowitym darze z siebie samych.\nWydarzeniem naznaczonym wielkim entuzjazmem było spotkanie na stadionie „Meazza”, gdzie doświadczyłem uścisku wielkiej i radosnej rzeszy dziewcząt i chłopców, którzy w tym roku przyjęli Sakrament Bierzmowania lub też przygotowują się do jego przyjęcia. Staranne przygotowanie tego wydarzenia, któremu towarzyszyły odpowiednie i wspaniałe choreografie w wykonaniu młodzieży, zarówno na trybunach, jak i na płycie stadionu, sprawiło, że spotkanie to stało się jeszcze bardziej sugestywne.\nDo tych młodych ludzi zwróciłem się z apelem, aby w sposób wolny i świadomy powiedzieli „tak” Ewangelii Jezusa, przyjmując dary Ducha Świętego, które pozwalają kształtować się nam na chrześcijan, żyć Ewangelią i być aktywnymi członkami wspólnoty. Zachęciłem ich, aby byli zaangażowani, zwłaszcza w naukę i w ofiarną służbę bliźniemu.\nSpotkanie z przedstawicielami władz różnych instytucji, z przedsiębiorcami, z pracownikami, ze światem kultury i oświaty społeczności Mediolanu i Lombardii, pozwoliło mi podkreślić, jak ważne jest, aby system prawny i działalność instytucji państwowych służyły i chroniły osobę w jej wielorakich wymiarach, począwszy od prawa do życia, gdzie nigdy nie może być pozwolenia na rozmyślne jego przerwanie, i by uznawały tożsamość rodziny jako zbudowanej na małżeństwie między mężczyzną a kobietą.\nPo tym ostatnim spotkaniu, poświęconym rzeczywistości diecezjalnej i miejskiej, udałem się do na rozległy teren Parku Północnego, znajdujący się na obszarze Bresso, gdzie uczestniczyłem we wspaniałym Święcie Świadectw, zatytułowanym „Jeden świat, rodzina, miłość”. Miałem tu szczęście spotkać się z tysiącami osób, mozaiką rodzin włoskich oraz przybyłych z całego świata, zebranych już od wczesnego popołudnia w prawdziwie rodzinnej, świątecznej i gorącej atmosferze. Odpowiadając na pytania niektórych rodzin, wypływające z ich życia i z ich doświadczeń, pragnąłem dać znak otwartego dialogu między rodzinami i Kościołem, między światem i Kościołem. Dotknęły mnie głęboko świadectwa małżonków i dzieci pochodzących z różnych kontynentów, dotyczące palących problemów naszych czasów: kryzysu ekonomicznego, trudności w pogodzeniu czasu poświęconego pracy i rodzinie, rosnącą liczbą separacji i rozwodów, jak i pytań egzystencjalnych, które nurtują dorosłych, młodzież i dzieci.\nChciałbym tu przypomnieć to, co powiedziałem na temat obrony czasu poświęconego rodzinie, zagrożonego przez swoistego rodzaju „przemoc” wywieraną przez obowiązki zawodowe: „Niedziela jest dniem Pańskim i dniem człowieka, jest dniem, w którym wszyscy powinny być wolni, wolni dla rodziny i wolni dla Boga. Broniąc niedzieli, bronimy ludzkiej wolności!”.\nMsza Święta w niedzielę 3 czerwca – kończąca VII Światowe Spotkanie Rodzin – była świadkiem uczestnictwa wielkiego rozmodlonego zgromadzenia, które całkowicie wypełniło płytę lotniska Bresso i zamieniło się w ogromną katedrę pod gołym niebem, także dzięki reprodukcji wielobarwnych witraży z katedry, które wyróżniały się na podium. W obecności tej niezliczonej rzeszy wiernych, pochodzących z różnych narodów i głęboko uczestniczących w pięknie przygotowanej i duchowo wciągającej liturgii, wystosowałem apel do budowania wspólnot kościelnych, które winny być coraz bardzie rodziną, (wspólnot) zdolnych odzwierciedlać piękno Trójcy Przenajświętszej i ewangelizować nie tylko słowem, ale promieniowaniem, mocą przeżywanej miłości, ponieważ miłość jest jedyną siłą zdolną przemienić świat. Ponadto uwypukliłem znaczenie tej triady: rodzina, praca i święto. To trzy Boże dary, trzy wymiary naszej egzystencji, które winny znaleźć harmonijną równowagę na rzecz budowy społeczeństwa o ludzkim obliczu.\nCzuję głęboką wdzięczność za te wspaniałe dni z Mediolanu. Dziękuję kard. Ennio Antonelliemu i Papieskiej Radzie ds. Rodziny, wszystkim organom władzy, za ich obecność i współpracę w tym wydarzeniu. Dziękuję Przewodniczącemu Rady Ministrów Republiki Włoskiej za wzięcie udziału w wielkiej niedzielnej celebracji. Raz jeszcze gorąco dziękuję różnym instytucjom, które wielkodusznie współpracowały ze Stolicą Apostolską i archidiecezją mediolańską w organizacji tego spotkania, które było wielkim sukcesem duszpasterskim i eklezjalnym, i odbiło się szerokim echem na całym świecie. Przyciągnęło bowiem do Mediolanu ponad milion osób, które przez kilka dni radośnie wypełniły ulice, świadcząc o pięknie rodziny, nadziei dla ludzkości.\nŚwiatowe Spotkanie w Mediolanie było wymowną „Epifanią” rodziny, która pokazała się w swej różnorodności, ale także w jedności swej podstawowej tożsamości: jest to komunia miłości oparta na małżeństwie i wezwana do bycia sanktuarium życia, małym Kościołem, komórką społeczeństwa. Z Mediolanu popłynęło na cały świat przesłanie nadziei, oparte na przeżytych doświadczeniach: jest czymś możliwym i radosnym, chociaż wymagającym, przeżywanie wiernej miłości, „na zawsze”, z otwartością na życie; jest czymś możliwym uczestniczenie jako rodziny w misji Kościoła i w budowaniu społeczeństwa. Dzięki Bożej pomocy i szczególnemu wsparciu Maryi, Królowej Rodzin, doświadczenie przeżyte w Mediolanie niech będzie zadatkiem odnowionego podążania Kościoła po szczególnej drodze rodziny, niech będzie jednocześnie pragnieniem zwracania większej uwagi na sprawę rodziny, która jest sprawą człowieka i społeczeństwa.\nDrodzy bracia i siostry! Spotkanie z rodzinami w Mediolanie było niezapomnianym wydarzeniem, za które Bogu dziękuję. Rodzina jest przyszłością ludzkości; młodzi uczą się w niej wartości, które nadają sens ich życiu, rodzą się i wzrastają w tej wspólnocie życia i miłości, jakiej Bóg zapragnął dla mężczyzny i kobiety. Po świadectwach małżonków i dzieci z różnych kontynentów przypomniałem, że aby pokonywać trudności, na jakie napotyka rodzina, trzeba dbać o czas w rodzinie zagrożony przez natłok zadań związanych z pracą. Niedziela, dzień Pański, powinna być dniem wolnym dla rodziny i wolnym dla Boga. Dziękuję władzom i mediolańczykom, którzy tak serdecznie przyjęli mnie w swoim mieście. „Oda do radości” Beethovena wybrzmiała niczym echo braterskiej wspólnoty i uniwersalności ewangelicznego przekazu, który Kościół niestrudzenie głosi. Zaprosiłem pełnych entuzjazmu młodych do przyjęcia darów Ducha Świętego, by wzrastali jako chrześcijanie i mówili „tak” Ewangelii Jezusa. Drodzy przyjaciele, ostatnie dni były Świętem Objawienia Rodziny. Niech wspólnota kościelna staje się zawsze bardziej rodziną odzwierciedlającą piękno Trójcy Przenajświętszej, zdolną do ewangelizowania przez promieniowanie żywej miłości, jedynej siły, która może zmienić świat!\nPozdrawiam pielgrzymów języka francuskiego, szczególnie grupę z Metropolii Montpellier wraz z jej pasterzami, młodymi ze szkoły modlitwy Jeunesse-Lumiere i uczniami z Bussy-Saint-Georges. Niech wasze rodziny będą zawsze miejscem komunii, przebaczenia i radości! Udanego pobytu!\nDrodzy bracia i siostry! W ostatni weekend udałem się do Mediolanu na VII Światowe Spotkanie Rodzin poświęcone tematowi : „Rodzina – praca i święto”. To radosne międzynarodowe spotkanie było inspirującym doświadczeniem bogatej i zróżnicowanej tożsamości rodziny jako wspólnoty opartej na małżeństwie, sanktuarium życia, domowego Kościoła i podstawowej komórki społeczeństwa. To w rodzinie odkryliśmy nasze, dane przez Boga, powołanie, aby kochać, wejść w relację z innymi i żyć razem w harmonii. Dialog, który miał miejsce na Święcie Świadectw był okazją, aby zastanowić się nad kilkoma pilnymi wyzwaniami, jakich doświadczają dzisiaj rodziny, łącznie z trudnością znalezienia czasu, aby być razem, nawet w Dzień Pański. Podczas Mszy na zakończenie zachęciłem nasze kościelne wspólnoty, aby stawały się coraz bardziej podobne do rodzin, celebrując tę Boża miłość, która jako jedyna może przemienić świat. Niech Spotkanie rozwija „Ewangelię Rodziny” i zwróci uwagę na znaczenie rodzin w przyszłości naszych społeczeństw.\nSerdecznie pozdrawiam Siostry Felicjanki zgromadzone na Kapitule\nGeneralnej i życzę powodzenia w ich obradach. Dziękuję chórom za uwielbienie Boga śpiewem. Na wszystkich pielgrzymów języka angielskiego, z Anglii, Irlandii, Szwecji, Zimbabwe, Australii, Japonii, Malezji, Singapuru, Wietnamu i USA wzywam Bożego błogosławieństwa i pokoju.\nDrodzy Bracia i Siostry! „Rodzina, praca i święto” – pod takim hasłem odbyło się w ubiegłym tygodniu w Mediolanie VII Światowe Spotkanie Rodzin. Pozostaję wciąż pod wrażeniem niezapomnianych i cudownych spotkań z rodzinami z Włoch i z całego świata. To również była moja pierwsza wizyta jako następcy św. Piotra w archidiecezji mediolańskiej, gdzie przyjęto mnie niezwykle serdecznie. W ramach tej wizyty chciałem skorzystać ze sposobności i wyrazić moją bliskość mieszkańcom Emilii, którzy ciężko ucierpieli w wyniku trzęsienia ziemi. Miałem możliwość rozmawiania z wieloma osobami, a niektóre rodziny dały porywające życiowe świadectwo wiary i miłości. Rodzina to jedyna w swym rodzaju wspólnota miłości, która jest ugruntowana na sakramencie małżeństwa i powołana do tego, aby być sanktuarium życia, Kościołem domowym i podstawową komórką naszego społeczeństwa. Z Mediolanu wyszło orędzie nadziei: Miłość jest wymagająca, lecz piękna i sprawiająca radość, miłość jest wierna, ona trwa na zawsze i jest otwarta na życie. Rodziny jako świadkowie tej miłości mogą współdziałać w misji Kościoła i budowaniu naszego społeczeństwa. Z radością pozdrawiam niemieckojęzycznych pielgrzymów i gości. Wszystkie rodziny pragnę zawierzyć szczególnej opiece Najświętszej Maryi Panny, Królowej Rodzin. Życzę wam wszystkim błogosławionego pobytu tutaj, w wiecznym mieście.\nDrodzy bracia i siostry! Chcę wam mówić o mojej podróży do Mediolanu, gdzie miałem okazję uczestniczyć w VII Światowym Spotkaniu Rodzin, a także odbyć, jako następca św. Piotra, moją pierwszą wizytę duszpasterską w tej\narchidiecezji, która przyjęła mnie tak serdecznie. Pod hasłem „Rodzina, pracy i święto” odbyło się spotkanie rodzin pochodzących z różnych kontynentów, zjednoczonych przez radość wiary w Jezusa. To wydarzenie było wymowną „epifanią” rodziny, która ukazała się w swojej różnorodności, a także w jedności swojej identycznej substancji: wspólnoty miłości opartej na małżeństwie i powołanej do bycia sanktuarium życia, małym Kościołem, komórką społeczeństwa. Z Mediolanu poszło w świat przesłanie nadziei, pełne przeżytych doświadczeń. Istotnie, jest rzeczą możliwą, choć z wysiłkiem, życie\nmiłością wierną „na zawsze”, otwartą życie. Prośmy Boga, aby rodziny wzięły owocny udział w misjo Kościoła i w budowaniu społeczeństwa.\nPozdrawiam serdecznie pielgrzymów języka hiszpańskiego, a szczególnie grupy przybyłe z Hiszpanii, Meksyku, Kostaryki, Wenezueli, Peru, Kolumbii i innych krajów Ameryki Łacińskiej. Zachęcam wszystkich do podziękowania Panu za to, że mogłem przeżyć to niezapomniane spotkanie „z” rodzinami i „dla” rodzin. Módlmy się za wszystkie rodziny chrześcijańskie, aby zawsze panowała w nich miłość i wierność. Dziękuję bardzo.\nBracia i siostry! W tych dniach miało miejsce VII Światowe Spotkanie Rodzin, które przemieniło Mediolan w miasto rodzin. Zaproponowanym tematem była\ntrójca: „rodzina, praca i święto”. Są to trzy dary Boże, trzy wymiary naszego życia, które powinny znaleźć harmonijną równowagę, by budować społeczeństwo o ludzkim obliczu. W Teatrze La Scala przypomniałem, że to\nw rodzinie doświadczamy po raz pierwszy tego, że jesteśmy ludzkimi osobami, rosnącymi nie po to, aby żyć zamkniętymi w sobie, ale w relacji z innymi. Już podczas Święta Świadectw, chciałem odpowiedzieć na pytanie niektórych rodzin o potrzebie budowania rodzin zdolnych do ukazywania piękna Trójcy Przenajświętszej i ewangelizowania nie tylko słowem, ale życiem miłością, jedyną siła, która jest zdolna przemienić świat.\nPozdrawiam serdecznie wszystkich pielgrzymów j. portugalskiego, a\nszczególnie tych, którzy przybyli z Angoli i z Brazylii pragnąc spotkać się z Następcą św. Piotra. Nie moje błogosławieństwo zstąpi na was, wasze rodziny i wspólnoty w służbie najmniejszym i potrzebującym.\nSerdecznie witam pielgrzymów włoskich, zwłaszcza z diecezji Nocera-Sarno wraz z ich biskupem Giuseppe Giudice. Witam z radością nowych kapłanów z diecezji Bergamo, wiernych z Caritas realizujących projekt „Solidarne Rodziny” Melfi z biskupem Gianfranco Todisco i grupę sportowców z Macerata z biskupami: z biskupem Claudio Giuliodori oraz biskupem Giancarlo Vecerrica, którzy przybyli tutaj, aby rozpalić Pochodnię Pokoju.\nPozdrawiam również uczniów Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, w dwusetną rocznicę urodzin założyciela biskupa Franciszka Petagna, oraz delegację Centralnego „Ortofrutticola Bisceglie”, której towarzyszy biskup Giovanni Ricchiuti. Moją myśl kieruję także do młodych, chorych i nowożeńców. Drodzy młodzi, wierna miłość Boga niech będzie wzorem waszych relacji z braćmi; drodzy chorzy, nigdy nie jesteście sami w waszym cierpieniu, gdyż cały Kościół modli się za was i z wami;\nDrodzy nowożeńcy, komunia miłości, jaką Bóg przeżywa w Sobie Samym niech będzie zawsze fundamentem waszej relacji małżeńskiej i rodzinnej. Na koniec chciałbym przypomnieć, że jutro w święto Bożego Ciała, jak co roku, o godz. 19.00 będziemy celebrować Mszę świętą u św. Jana na Lateranie, po czym w uroczystej procesji przejdziemy wzdłuż Via Merulana, aby zakończyć w Santa Maria Maggiore. Zapraszam wiernych Rzymu oraz pielgrzymów do wzięcia udziału w tym akcie głębokiej wiary w Eucharystię, będącą największym skarbem Kościoła i ludzkości.\nHomilia wygłoszona podczas obchodów 20 lecia parafii Redemptorystów p.w.... Nigeria opłakuje ofiary


Polemiki wokół materiału „Kilka spostrzeżeń na temat obecnej sytuacji w Izraelu” (W2001/4), a zwłaszcza jego ostatniego akapitu\nTajemne i jawne rzeczy\n„Rzeczy tajemne należą Panu, Bogu naszemu, a jawne nam i synom naszym aż na wieki, abyśmy czynili wszystkie słowa zakonu tego.” (5 Mojż. 29:29) „Wszystkie te rzeczy piętnowane stają się jawne dzięki światłu, bo wszystko, co staje się jawne, jest światłem.” (Efezj. 5:13-14 BT)\nNiełatwo jest pogodzić się z grzechem, jeszcze trudniej do niego się przyznać. Jednak Pismo Święte zachęca nas do jednego i do drugiego. Grzech jest przemijający i jako taki jest złem i doczesnością. Z drugiej jednak strony dozwolenie go przez Stwórcę wszechrzeczy nadaje grzechowi obiektywnie nieco inny charakter niżby to wynikało z naszego codziennego doświadczenia, zwłaszcza wtedy, gdy żądło grzechu bliźnich kłuje nasze oczy i ciała. Grzech jest złem, ale umiejętność obcowania z jego nieuniknionością należy do podstawowych umiejętności życia w Bogu. Dlatego właśnie pokutę wymienia apostoł jako pierwszy z dwóch fundamentów zbawienia (Hebr. 6:1).\nZwykle myślimy o grzechu w kategoriach indywidualnych. To pojedynczy człowiek popełnia grzech. Tylko czasami dociera do naszej świadomości fakt, że grzech może popełnić jakaś społeczność. Możliwość wystąpienia takiego grzechu przewidywało Prawo Boże: „Jeźliby też wszystko zgromadzenie Izraelskie z nieobaczenia zgrzeszyło, a byłaby rzecz zakryta od oczu zgromadzenia tego, i uczyniliby przeciw któremu ze wszystkich przykazań Pańskich, coby być nie miało, a byliby winni (...)” (3 Mojż. 4:13).\nBiblia opisuje wiele przykładów takiego grzechu. Może najsłynniejszym z nich jest kult złotego cielca, który św. Paweł wymienia jako przestrogę dla nas (1 Kor. 10:7). Był to grzech bałwochwalstwa. Czy każdy pojedynczy Izraelita tańczył przy cielcu i brał udział w libacji? Zapewne nie. Przecież w obozie był Kaleb i wielu innych szlachetnych ludzi. Gdy Mojżesz skierował do ludu wezwanie: „Kto Pański, przystąp do mnie”, zebrali się wokół niego wszyscy synowie Lewiego. Czy tańczyli przy cielcu i jedli bałwochwalcze ofiary? Trudno to sobie wyobrazić. Kara za ten grzech spadła jednak na cały lud. Lewici przypasali miecze i zabijali każdego, kogo spotkali, nie pytając, czy brał udział w kulcie cielca. Ta kara i tak nie oczyściła zgromadzenia. Uczyniło to dopiero wstawiennictwo Mojżesza, który ofiarował swe życie, aby przebłagać Boga za grzech swego ludu (2 Mojż. 32:31-32). Szlachetna postawa Mojżesza otwarła drogę do złożenia ofiary za grzech w Przybytku, który miał być dopiero zbudowany. Po tych wydarzeniach Mojżesz wstąpił jeszcze raz na górę, by ponownie otrzymać tablice przymierza, których umieszczenie w skrzyni świadectwa w Przybytku umożliwiło następnie złożenie ofiar ustanawiających pokój między Bogiem i zgromadzeniem Izraela.\nInny przykład zastosowania zasad zbiorowej odpowiedzialności znajdujemy w historii Dawida, który nakazał policzenie ludu (2 Sam. 24:1-25). Był to przede wszystkim grzech Dawida. Jednak Dawid sam nie był w stanie zrealizować swojego grzesznego zamysłu, tak więc w sumie odpowiedzialność spadła na cały lud. Wszystkie kary, które otrzymał do wyboru Dawid dotyczyły ludu, a nie jego samego – siedem lat głodu, trzy miesiące wojny albo trzy dni epidemii. Również i w tym przypadku tylko wstawiennictwo Dawida, który bierze na siebie i swój dom, swój własny grzech, odwraca gniew Boży od Jerozolimy i ustanawia pokój, który przejawił się między innymi zbudowaniem ołtarza. Dopiero ofiary złożone na tym ołtarzu ubłagały Pana ziemi (2 Sam. 24:25).\nW obu tych przypadkach widać, że grzech ludu sprowadzał najpierw karę, która przyprowadzała lud do opamiętania. Wyznanie grzechu przez jednego człowieka ustanawiało pokój między Bogiem a zgromadzeniem poprzez złożenie ofiary. W obu tych przypadkach w pewien pośredni sposób grzech ludu wiązał się z powstaniem świątyni. W pierwszym był to Przybytek na puszczy, w drugim chwalebna świątynia Salomona.\nObydwa opisane przypadki dotyczą wybranego ludu Izraela, który zbiorowo zobowiązał się przed Bogiem wypełnić warunki Jego przymierza. Ciekawe jest jednak to, że zobowiązanie to zostało zaciągnięte również w imieniu przyszłych pokoleń (5 Mojż. 29:15), których przedstawiciele zgodnie z naszym wyczuciem sprawiedliwości słusznie mogliby powiedzieć: Przecież my się do niczego nie zobowiązywaliśmy. Jednak Prawo, aż do czasów Mesjasza, nie przewidywało takiej możliwości.\nNie tylko Izrael został objęty zasadą zbiorowej odpowiedzialności. W podobny sposób traktował Pan Bóg narody, z którymi nie zawierał takiego przymierza jak z Izraelem. Na przykład w Księdze Amosa, w pierwszych dwóch rozdziałach można przeczytać przykłady narodowych grzechów sąsiadów Izraela. Czy kara na cały naród za to, że wojska pancerne jego króla pustoszyły tereny izraelskie (Amos 1:3) była sprawiedliwa. Na pewno cierpiało przez to wielu ludzi, którzy wcale nie brali udziału w tych wyprawach wojennych, a może nawet byli im przeciwni. W podobny sposób zostanie, jak się wydaje, oceniona współczesna cywilizacja. Gniew wylany na całą ziemię tylko w niewielkim stopniu będzie uwzględniał skalę udziału jednostki w grzechach całej społeczności ludzkiej (Sof. 2:3).\nPan Bóg nie zawierał z narodami takich przemierzy, jakie zawarł z Izraelem na górze Synaj, jednak poprzez sam fakt wyznaczenia im granic zamieszkania (5 Mojż. 32:8, Dzieje Ap. 17:26) oraz danie sumienia każdemu człowiekowi, zobowiązał ich do przestrzegania podstawowych zasad przymierza Noego (1 Mojż. 9:9). I dlatego nie ma sprawiedliwego ani jednego (Rzym. 3:9-10), a wszyscy zbiorowo oraz indywidualnie stali się dłużnikami swego Stwórcy.\nPana Jezus obciążył faryzeuszy i nauczonych w Piśmie odpowiedzialnością za przelanie krwi proroków począwszy od Abla, aż do Zachariasza syna Jojady (Mat. 23:35). Oskarżeni mogli się słusznie bronić, że przecież to nie oni zabijali proroków, a nawet budowali im groby, by móc oddawać cześć męczennikom Izraela.\nDLACZEGO PAN BÓG STOSOWAŁ ZASADĘ ZBIOROWEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI?\nNa pytanie to można odpowiedzieć tylko w kontekście rozważania roli, jaką pełni grzech w dziejach zbawienia ludzkości. Grzech nie jest wynikiem niedopatrzenia Stwórcy, a kara nie jest skutkiem jakiejś domniemanej mściwości Pana Boga. Tak wina jak i kara mają zadanie wychowawcze. Dotyczy to przede wszystkim pojedynczego człowieka, który musi osiągnąć taki stopień rozwoju duchowego, aby mógł świadomie wybierać dobro znając zło. Nie jest to nauczanie mechaniczne. Człowiek, który popełnił grzech, a następnie się opamiętał, miał przyprowadzić ofiarę. Jednak, jak się wydaje, Panu Bogu nie tyle chodziło o jakieś magiczne działanie krwi zabitego zwierzęcia, ile w znacznie większym stopniu o wyznanie grzechu, poprzedzające złożenie ofiary: „Będąc tedy winien w jednej rzeczy z tych, wyzna grzech swój; I przywiedzie ofiarę za winę swoję Panu za grzech swój, którym zgrzeszył” – 3 Mojż. 5:5-6 (zob. też 4 Mojż. 5:7)\nGrzechy miały być wyznawane prawdopodobnie przed kapłanami, którzy zjadając mięso ofiary za grzech, symbolicznie „nosili nieprawość wszystkiego ludu na oczyszczenie ich przed obliczem Pańskim” (3 Mojż. 10:17). Tak więc kapłan był nie tylko urzędnikiem i rzeźnikiem, ale przede wszystkim powiernikiem grzesznika, a następnie tym, który nosił jego grzech i pokutę na oczyszczenie przed obliczem Bożym. Możemy sobie wyobrazić jak wielkim obciążeniem psychicznym była dla kapłanów świadomość wielości i rozmaitości grzechów ludu, który został im powierzony.\nRównież grzechy całego zgromadzenia wymagały wyznania grzechu. Przytaczaliśmy już historię kultu złotego cielca i spisu Dawida. Również Daniel, Ezdrasz, czy Nehemiasz wyznawali grzechy ludu, w których niekoniecznie mieli swój udział (Dan. 9:4-5; Ezdr. 10:1; Neh 1:6). Ludzie Ci w kapłańskiej usłudze nosili grzechy całego ludu, aby wypełnić zobowiązanie wynikające z przepisu: „Ale jeśli wyznają nieprawość swoję, i nieprawość ojców swych (...) Tedy ja też wspomnę na przymierze moje z Jakubem” – 3 Mojż. 26:40-42.\nNajwspanialszym przykładem kapłańskiej usługi noszenia nieprawości ludzi był Pan Jezus, który wyznał i poniósł na krzyż grzechy nas wszystkich, ustanawiając pokój (Kol. 1:20), który wkrótce stanie się podstawą pojednania wszystkich ludzi z Bogiem.\nWyznanie grzechu, nawet jeśli wyznający go nie popełnił, ale czynili go jego ojcowie lub inni przedstawiciele jego społeczności, prowadzi do osądzenia grzechu, do uznania jakiegoś postępowania za grzeszne i złe. I nie wystarczy, aby uczynił to sam tylko grzesznik. W ten sposób każdy przedstawiciel społeczności ludzkiej musiałby przeżywać każdy rodzaj grzechu i jego skutki, by nauczyć się, że jakieś postępowanie nie podoba się Panu Bogu. Wyznawanie cudzych grzechów, negatywna ocena postępowania poprzednich pokoleń, czy też innych ludzi żyjących w otaczających nas społecznościach wyrabia w nas system odporności na dany rodzaj zła i grzechu. Pozwala również tym społecznościom wyrabiać sobie przekonanie o szkodliwości pewnych typów zachowania. Poza tym, jeśli takie wyznawanie grzechu odbywa się w imieniu społeczności i z powołaniem się na kosztowną ofiarę krwi Jezusa, może prowadzić i będzie prowadziło do pojednania między człowiekiem i Bogiem.\nOczywiście nikt nie jest w stanie rozpoznać wszystkich rodzajów zła i nie da się osądzić każdego konkretnego przypadku grzechu popełnionego w otaczającej nas społeczności. Dlatego właśnie Mojżesz nauczał nas, że tajemne rzeczy należą Bogu, ale jawne nam ludziom i naszym synom, abyśmy czynili to, co napisane w słowach Zakonu. Rzeczy napiętnowane przez jednostki i społeczności stają się cennym doświadczeniem na całą wieczność i jako takie stają się światłem, o którym pisał św. Paweł do braci Efezjan (5:13-14).\nKażda mniejszość, która konstytuuje się na zasadzie zanegowania pewnych przekonań uznawanych przez ogół, ma pewien problem z wyznawaniem grzechów popełnianych przez społeczność, od której w swoim mniemaniu się odłączyła. Gdy jednak spokojnie rozważamy zasady wyznawania grzechu w celu poszerzania kręgu światła Bożego, to będziemy się starali przyjmować postawę, która z jednej strony będzie gwarantowała oddzielenie od grzechu, a jednocześnie nie pozwoli na izolowanie się względem społeczności, dla której, jak nie teraz to w przyszłości, chcielibyśmy być kapłanami. Być kapłanem, to nosić cudzy grzech w celu oczyszczenia go przed obliczem Bożym. W przypadku wyznania Dawida, wyznający był jednocześnie grzesznikiem, a jednak jego wyznanie stało się fundamentem nowej świątyni.\nTo właśnie powołani przez Boga ludzie, którzy odłączyli się od tego świata, ale jednak nie zostali z tego świata zabrani (Jan 17:15-16), mają jako kapłani wyznawać i nosić grzechy ludzi, aby grzechy te mogły być kiedyś odkupione przez ofiarę krwi Jezusa. Takie wyznawanie grzechu pozwala nam samym oraz ludziom z naszego otoczenie zapałać nienawiścią i obrzydzeniem do pewnych typów zachowań i postaw, a także czasami zabezpiecza nas przed ponownym popełnieniem wyznawanego grzechu.\nCzasami też wydaje nam się, że dobre uczynki niektórych przedstawicieli społeczności oczyszczają nas albo i całą społeczność i nie jest już potrzebne wyznawanie grzechu. Polacy zawsze szczycili się tym, że pomagali Żydom w czasie nazistowskich prześladowań. Obiektywną prawdą jest przecież to, że najliczniej reprezentowaną narodowością wśród nagrodzonych odznaczeniem „Sprawiedliwy wśród narodów świata” są właśnie Polacy. Jednak Prawo Boże nie zna metody oczyszczania grzechów innymi dobrymi uczynkami. Najlepsze nawet uczynki nie zmywają grzechu poprzednich przewinień, a tym bardziej najlepsze nawet postępowanie jednostki nie oczyszcza społeczności od przewinień społecznych. Jedynym sposobem oczyszczenia winy jest wyznanie grzechu i przyprowadzenie ofiary.\nWspółczesnym przykładem mniejszości wyznającej grzechy ogółu społeczności mogą być Żydzi mesjanistyczni, którzy nie unikają odpowiedzialności za narodowy grzech Izraela – odrzucenie i ukrzyżowania swojego Mesjasza. Większość Żydów rozumiejących, że było to przewinienie względem Boga, korzystało do tej pory z możliwości stania się członkiem społeczności Ciała Chrystusowego, w którym nie ma „Żyda ani Greka”. Takie przystąpienie do Chrystusa było zarówno przez pozostałych Izraelitów, jak i przez Boga traktowane jako śmierć dla Zakonu. Jednak obecnie zbliża się epokowa zmiana, która będzie wymagała od narodu wybranego wyznania swego narodowego błędu. Wielki krok w tę stronę czynią właśnie Żydzi mesjanistyczni, którzy pozostając Żydami przepraszają świat i Boga, za to że ich ojcowie wzgardzili wielką miłością Bożą. Zdjęcie zasłony z oczu Izraelitów i wylanie ducha świętego już niebawem sprawi, że wyznanie to zostanie przyjęte w imieniu całego narodu. W tym sensie współcześni Żydzi mesjańscy już dzisiaj spełniają rodzaj kapłańskiej posługi względem swego narodu, polegającej na noszeniu ich nieprawości przed Bogiem i ludźmi.\nWYZNANIE GRZECHU ANTYSEMITYZMU I ANTYIZRAELIZMU\nŚwiat stoi u progu kolejnej wielkiej fali antysemityzmu, a może raczej antyizraelizmu. Jaką postawę zajmiemy wobec prześladowców, którzy ponownie skierują swoje jadowite żądła przeciwko wybranemu narodowi. Czy potępimy ich metody działania, przyznając jednocześnie, że działa przez nich Pan Bóg, karząc krnąbrnego syna, Izraela? Prześladowcy, tak jak to już bywało w przeszłości, nie oczekują, że będziemy czynnie wspierali ich działania. Łatwo znajdą wystarczająco podłych ludzi, którymi się posłużą. Nie potrzebują oni nawet naszego duchowego wsparcia dla organizowanych przez nich prześladowań. Wystarczy im nasze milczenie. Sprawimy im jeszcze większą przysługę, gdy potępiając metody ich działania, będziemy jednocześnie głosili teorie „usprawiedliwiające” takie niegodziwe postępowanie.\nTaką teorią jest na przykład przekonanie, że to Pan Bóg posłał Hitlera, by zapędził Żydów do Palestyny albo że Żydzi do dzisiaj ponoszą karę za odrzucenie Mesjasza, gdyż sami wołali: „krew Jego na nas i na dziatki nasze”. Równie powszechne jest wśród chrześcijan przekonanie, że Pan Bóg zamierza dokonać jeszcze jednego straszliwego pogromu Żydów w ziemi Izraelskiej, aby doprowadzić ocalałych z tej pożogi do opamiętania. Teorię tę nazywa się czasami „uciskiem Jakubowym”. Przyjrzyjmy się bliżej wymienionym powyżej trzem przykładowym poglądom, które zapewne z zadowoleniem przyjmą przyszli prześladowcy Izraela.\nCzy Pan Bóg posłał Hitlera?\nNa uzasadnienie tej teorii przytacza się werset z Księgi Jeremiasza: „Oto posyłam po wielu rybaków – wyrocznia Pana – by ich wyłowili, a następnie poślę wielu myśliwych, by polowali na nich na wszystkich górach i na wszystkich pagórkach, i we wszystkich rozpadlinach skalnych. Albowiem oczy moje patrzą na wszystkie ich drogi; nie mogą się skryć przede Mną i nie może się ukryć ich nieprawość przed moimi oczami. Odpłacę im przede wszystkim w dwójnasób za nieprawość i ich grzech (...)” – Jer. 16:16-18 (BT). Zwolennicy twierdzenia, że naziści byli narzędziem Bożym – myśliwymi mającym zagnać Żydów do ich ziemi wiążą werset 16 z poprzedzającym kontekstem, mówiącym o wyprowadzeniu Izraela z ziemi północnej. Jednak hebrajski spójnik KI (BT „albowiem”), który wprowadza następny werset, zgodnie ze znanymi zasadami gramatyki nakazuje nam powiązać werset 16 z następnymi. Tak więc działalność rybaków i myśliwych należy wiązać z karaniem Izraela i w tym dziele rzeczywiście Pan Bóg nieraz posługiwał się pogańskimi armiami. W językach używanych w Babilonii „sieciarz” („rybak”) był określeniem pewnej specyficznej formacji wojskowej (zob. „Kodeks Hamurabiego”, Alfa, Warszawa 2000, przyp. 93 na str. 86). Tak więc werset 16 opisuje działalność żołnierzy armii działających jako narzędzie karania Bożego dla Izraela do czasu wypełnienia się dwójnasobu (Jer. 16:18). Jeśli zgodnie z prawdą historyczną twierdzimy, że zakończyło się dwójnasobne karanie Izraela, to naziści nie mogą być posłanymi przez Boga myśliwymi. I jeszcze raz – celem działania i rybaków i myśliwych nigdy nie było i nie jest gromadzenie zwierzyny, ale jej zabijanie.\n„Krew Jego na nas i na dziatki nasze”\nPrawo Boże określa zasięg pokoleniowej odpowiedzialności dzieci za złe postępowanie rodziców: „(...) bom Ja Pan Bóg twój, Bóg zawistny w miłości, nawiedzający nieprawości ojców nad syny w trzecim i w czwartym pokoleniu tych, którzy mię nienawidzą” – 2 Mojż. 20:5. Czyżby Pan Bóg zmienił swe zasady sądu i gniewał się na swój naród trzydzieści i czterdzieści pokoleń, zamiast trzy albo cztery? Nic raczej na to nie wskazuje. Obserwując historię wielkiego rozproszenia Izraela bez trudu przekonamy się, jak bardzo Pan Bóg błogosławił swemu narodowi Izraelskiemu przez dwa tysiąclecia jego wygnania. Czy Pan Bóg przestał się opiekować narodem Izraelskim w czasie siedemdziesięcioletniej niewoli babilońskiej? Wręcz przeciwnie. Posyłał proroków i dawał pokarm duchowy, którego nie mieli w Ziemi Obiecanej – na wygnaniu potrzebowali go przecież znacznie bardziej niż w Ziemi. Nic na to nie wskazuje, żeby w przypadku wielkiej niewoli rzymskiej Pan Bóg miał zachować się inaczej.\nChrześcijanie przywłaszczyli sobie miano narodu wybranego. Oczywiście naśladowcy Chrystusa stają się członkami narodu wybranego, ale nie innego, tylko tego samego (Rzym. 11). To nie gałęzie noszą pień drzewa oliwnego (Rzym. 11:18), ale same stają się uczestnikami tłustości korzenia. Chrześcijaństwo w przeważającej większości uważa, że Izrael został odrzucony całkowicie i nigdy już nie będzie przywrócony do łaski, a jedyna droga Izraelity do Boga wiedzie przez uznanie autorytetu którejś z chrześcijańskich świątyń. Badacze wyróżniają się pod tym względem, gdyż z pokorą przyjmują stwierdzenie św. Pawła: „Albowiem darów swoich i wezwania Bóg nie żałuje. ” – Rzym. 11:29. Jednak już z pewną trudnością godzimy się ze stwierdzeniem: „Nie odrzuciłci Bóg ludu swego, który przejrzał.” – Rzym. 11:2. Z nauczania św. Pawła, dawnego „miłośnika ustaw ojczystych” (Gal. 1:14) jasno wynika, że Izrael jako naród został zaślepiony i odrzucony od łaski Bożej. Jego świątynia miała zostać zburzona, a kapłaństwo unicestwione i zastąpione kapłaństwem Jezusa. Jednak i to stwierdzenie nie wyklucza możliwości działania łaski Bożej w pewnym ograniczonym zakresie. Pan Bóg cały czas miał dwóch świadków, prorokujących w worach przez 1260 dni – Izraela i Kościół, którzy swoją ofiarnością dowodzili niezaprzeczalnej wartości słów Prawa, Proroków i Apostołów.\n„Biada! bo wielki jest ten dzień, tak, że mu nie było podobnego; ale jakiżkolwiek jest czas utrapienia Jakóbowego, przecie z niego wybawiony będzie.” – Jer. 30:7\nIzrael po wielokroć doświadczał ucisków, które dobrze odpowiadają temu opisowi – ucisków wielkich i straszliwych. Niektórych z nich nie da się do niczego porównać, jak choćby wielkiej ofiary Holokaustu. Do wszystkich tych ucisku odnosi się zasada, która głosi: „przecie z niego wybawiony będzie”. Możemy rzeczywiście spodziewać się, że jeszcze raz ręce prześladowców podniosą się na naród zgromadzony w ziemi, naród uwolniony od miecza, mieszkający bezpiecznie, bez zawór, murów i bram (Ezech. 38:8,11). Ucisk ten będzie również uciskiem Jakubowym w tym sensie, że i z niego Izrael zostanie wybawiony. Celem zgromadzenia hord Goga nie będzie bowiem ukaranie Izraela, ale zagłada Goga (Ezech. 39:1-5).\nWokół zagadnienia wyznawania społecznych grzechów i zbiorowej współodpowiedzialności panuje pewne nieporozumienie. Często boimy się, że takie poczucie współodpowiedzialności będzie oznaczało przyznanie się do popełnienia danych przewinień. Tymczasem może być całkowicie odwrotnie. To właśnie pokorne przyznanie, że jako społeczność Polaków, czy też jako społeczność chrześcijan popełnialiśmy w historii błędy i dopuszczaliśmy się przewinień, uwalnia nas przed Bogiem i przed ludźmi od odpowiedzialności za społeczne grzechy, otwiera drogę do pojednania między ludźmi, do zrozumienia natury grzechu, zabezpiecza przed powtarzaniem historycznych błędów. A wreszcie takie społeczne lub kapłańskie wyznanie grzechu otwiera drogę do oczyszczenia tego przewinienia krwią naszego wielkiego kapłana, Jezusa.\nDaniel Kaleta, Yom Kippur, 2001


Od 401 do 450 z 511\nRaz filmowałem na polu golfowym i generalnie wspominam to ambiwalentnie. Tzn niby ciekawe, jak tak chodzą po dołkach, ale niemożność wjechania autem na pole, deszcz, ogromny teren i noszenie wszystkiego z buta dało się we znaki :D\nAle żeby wnieść coś do tematu - faktycznie każdy dołek był jakoś tam utrudniony, ale raczej nie były to takie górki i dołki jak na w/w obrazku ;)\nz tym, że jak częściej są pofałdowania terenu, to gra jest bardziej urozmaicona.\nEdytor prawie gotowy, jak widać prędkość renderingu powala :)\nCommentTime9 Jul 2019\nKto to bedzie umial obsluzyc? chyba tylko programista :D\nucząc bawi- bawiąc uczy!\nGorgh opublikował filmik z zajawką gry. Jest i muzyka jednego z moich ulubionych twórców na Atari, Caruso. No i ujawniono nazwę gry, "601F" co chyba ma odpowiadać "GOLF" :D\nspieszę donieść, że pracę nad LiteRally na razie stanęły, bo czekam na info jak programować kartridż, bez tego trudno ruszyć do przodu. Dobra wiadomość jest taka, że za grafikę będzie odpowiedzialny Piesiu (nie wiem, czy wspominałem)\nTym czasem ruszyłem z silnikiem tego wolfa3d w pionie i rezultaty są obiecujące, wszystko na to wskazuje, że będzie z tego gra\nPiesiu jako grafik i Wolf w pionie - dwie zajebiste wiadomości.\nCo to znaczy: Wolf w pionie? :)\nzamiast poruszać się lewo-prawo to labiryncie gracz będzie poruszał się góra-dół\nwolf3d to takie uproszczenie, w wolfie ściany były co 90 stopni, tutaj będą dowolnie usytułowane\nTheFender skocz na 7 stronę tego topicu, post nr 20 - jest filmik.\nAaaa to będzie gra o tym jak Blazkowicz wchodzi na wieżę zamku Wolfenstein po 1000 schodach :)\nhehe dobre, symulator schodów\n"Wolf w pionie", miałem kiedyś ambicje na pryma aprilis zrobić akcelerator grafiki 3d polegający na przekręceniu telewizora o 90 stopni i wrzucić na yt.\nUff, nie będę musiał :D A technologia jest obiecująca, można cieniować każdą kolumnę.... tzn wiersz :D\nCommentTime9 Oct 2019 zmieniony\nserwus, robię właśnie swoją pierwszą grę na Androida i chciałem się podzielić. Będzie to port gry Speed Duel z ZX Spectrum\nThe worst game ever... Interesujący wybór na projekt:)\nczemu na Androida ?\nnie lepiej na Terminatora ? ;)\nFaktycznie dziwna to gra , ale mam wrażenie że ma jakiś ukryty potencjał kryjący się w okiełznaniu sterowania , pewno czujniki ruchu pójdą w ruch :-D i będzie miodzio ,byle tylko grafika poszła do przodu i spotkała czasy obecne gdyż po prosty gracze Sratphonowi to oleją ,a szkoda by było .\nTrzymam kciuk ,bo drugi trzymam za motory ...\nhejka, prośba o przetestowanie gry (komórki/tablety z Androidem). Głównie chodzi mi o to, czy przyciski i samochód poprawnie się skalują.\nplik z apką tutaj:\nCommentTime12 Oct 2019 zmieniony\nU mnie (LG V30) to wygląda tak:\nObrazek z mojego chińczyka\nDzięki, tak jak myślałem, dziękuję za testy\nw tej wersji powinno być wszystko ok, może macie jakieś uwagi?\nWszytko dobrze wyskalowane ale często by pojazd zmienił kierunek muszę pukać w strzałkę kilka razy, więc mało responsywne sterowanie. No chyba, że to zamierzone.\nsterowanie jeszcze do poprawki, tak masz rację\nTeraz skalowanie bez zarzutu.\njest plan wypuścić to na Abbuca, mam już koncepcję\nNiezłe, szybko się renderuje :) Ciekaw jestem co z tego zrobisz docelowo :)\nod wczoraj nad tym siedzę, będzie strzelanka na ABBUC\nPłaski Commanche na A8?;)\nraczej river raid w czyde, tak celuję\nJa chcę triki na nartach wodnych ;P\nRiver Raid będzie najlepszy.\nCommentTime18 Jan 2020 zmieniony\nkolejny projekt nad którym pracujemy, w sumie jak Bóg da to będą 3 gry w tym roku, mogę dodać, że będzie się jeździło samochodem.\nSpośród moich projektów ten matematycznie jest nawet bardziej skomplikowany od 601F\nCommentTime18 Jan 2020\nGorgh matko jedyna, alez ty wypluwasz z siebie tego kodu :\nJa ledwo 1 gre wymeczylem.\nBędzie można zrobić 360 stopni?\npisanie silników od strony matematycznej to tylko prototypowane algorytmy przeniesione do asmeblera, to się długo nie schodzi, gorzej zawsze ze zrobieniem z tego gry, ten river raid(zajawka) powstał w 2 dni, nic wielkiego\nmav: teoretycznie tak, ale nie wiem,czy to będzie potrzebne\nMógłbyś zrobić taką trasę:\nAlbo ósemkę :)\nWtedy by pięknie było widać pełny obrót\nnie ja tu decyduję, w tym przypadku jestem podwykonawcą\nNa ten moment wyświetlanie trasy kojarzy mi się z ->link<-\nhehe, jesteś 3 osobą, która na to zwraca mi uwagę :)\nNo to wciąż na podium :D\nNie trudno o takie skojarzenia:)\nróżnica jest taka, że Night Driver to pseudo czyde, a nasza gra to full czyde :)\nSłyszałem, że dobre pseudo czyde na ekranie dwade jest nieodróżnialne od full czyde ;)\nsą to panie zbyti pogłoski :)\nposiedziałem dzisiaj 2 godzinki przy starym projekcie, jest chyba coraz lepiej\nIn a bizarre way this looks very good.\nthanks emkay, I'm not pushing myself when it comes to this project, but I'll try to make it look good\n@gorgh a nie myślałeś mając taką fajną psychodelię po bokach i te dynamiczne najazdy piłeczek zrobić coś na kształt Guitar Hero na A8?\nZ ruchomym "gryfem" (to koryto rzeki) było by jeszcze bardziej odjazdowo niż standard :D


Prezentujemy mieszkanie dwupokojowe na osiedlu Tatrzańskim w Fordonie. Lokal usytuowany jest na trzecim piętrzę w trzypiętrowym bloku wybudowanym z cegły. Na łączną powierzchnię 49,75m2 składa się: salon ok 17m2 z wyjściem na loggię ok 7m2 pokój ok 9,5 m2 kuchnia ...\n5 326,63 zł\nPrezentujemy wyremontowany apartament o powierzchni 72m2 w Fordonie. Mieszkanie znajduje się na parterze w trzypiętrowym bloku. Układ pomieszczeń Lokal składa się z następujących pomieszczeń: - klimatyzowany salon z aneksem kuchennym o powierzchni 42m2 z wyjściem ...\n5 998,61 zł\ncena 431 900 zł


Nie, nie będzie dziś patriotycznie, nie bójcie się. Będzie geograficznie. Zastanawia się Matka od jakiegoś czasu, czy niechęci są dziedziczne. Bo niczego bardziej w szkole nie cierpiała, niż geografii Polski. Serio, te wszystkie złoża węgla, dopływy prawobrzeżne i stolice województw - brrrr! Tak więc zastosowaliśmy ostatnio uderzenie wyprzedzające i zaprzyjaźniliśmy się z ojczystą mapą.\nTak naprawdę motywacją do geograficznego torturowania biednych niewinnych umysłów było niespodziewane odkrycie - zorientowała się Matka z pewnym niedowierzaniem, że Precel jest w stanie wskazać na mapie Japonię i Himalaje, Kluska zaś identyfikuje centralną Afrykę jako miejsce największego zagęszczenia populacji bawołów (to pozostałość z jej okresu szalonej fascynacji bawołami - nie pytajcie...), jednak żadne z nich nie potrafi wskazać Krakowa na mapie Polski. Serio, celowali gdzieś w Toruń.\nNa szczęście bachory posiadają pewną wiedzę teoretyczną, wtłoczoną do głów drogą nieskończonego powtarzania. Coś mniej więcej w tym stylu:\n- Preclu, a znasz godło Polski?\n- Taaaak... jest takie czerwone... i jest tam jakiś ptak w koronie.\n- Okej, ale jaki ptak?\n- Hmmm... kura?\nKura w koronie, proszę państwa. Jak pisał poeta, jękły głuche kamienie - ideał sięgnął bruku.\nW pierwszej kolejności, rwąc z zwichrzony włos na głowie, sięgnęła Matka po Kropka pe el - Przewodnik po Polsce dla dzieci. Grubaśna to księga i wydana w przedziwnym formacie, ale bardzo przejrzysta, czytelna i fajnie zilustrowana, prezentująca wszystko, czego prawdziwemu przewodnikowi potrzeba. Są mapki, ciekawostki, informacje praktyczne oraz odrobina historii pięćdziesięciu pięciu wybranych miejsc w Polsce, które zdaniem autora powinny zaciekawić małoletnich turystów.\nCałość wyszła naprawdę fajnie - okazuje się, że wcale nie trzeba się nigdzie wybierać, by przydał się przewodnik. Można czytać Kropkę pe el niczym wciągającą książkę. Potworom najbardziej spodobała się oczywiście lokalna sekcja krakowska, gonitwa za wrocławskimi krasnalami, historia o Janosiku i... opowieści o tym, jak zasypani pod ziemią śląscy górnicy musieli pić własny mocz. Tak, można się tego było spodziewać. Go figure!\nPora jednak przejść od szczegółu do ogółu, bo ciągle nie do końca wiadomo, jak właściwie wygląda ta Polska. Tu z pomocą spieszą jak zwykle niezawodni Mizielińscy oraz "pomoce naukowe" - wielka podłogowa kolorowanka od Monumi i puzzle od Zuzu Toys. Kolorowanką zajmuje się głównie Kluska, wchodząca w tej chwili ewidentnie w fazę twórczości zwaną naukowo okresem czerwonym - wszystko za sprawą mazaka o zapachu truskawkowym, najulubieńszego na świecie. Flaga z rozpędu cała się zaczerwieniła, ale co tam. Puzzle Polska dla dzieci też są całkiem spoczko - dzięki dużej ilości kolorów i szczegółów dość prosto się je układa (są to jak dotąd jedyne sześćdziesięcioelementowe puzzle, z którymi Kluska radzi sobie bez problemów), do tego można zabawić się w poszukiwanie sławnych budowli i rozpoznawanie flag sąsiadów.\nPo paru dniach takiej tresury z przyjemnością zaobserwowała Matka pożądane efekty. Paluchy wędrują po mapie mniej więcej w stronę Krakowa. Na ile to zasługa matczynych starań, a na ile tego, że na wszystkich dziecięcych mapach koło grodu Kraka wyrysowany jest smok - trudno ocenić. Dobrze jest. Tylko na myśl o tych prawobrzeżnych i lewobrzeżnych odpływach aż się Matce słabo robi.\nTekst powstał w ramach cyklu\nTags: książki,\tDziecko na warsztat


W razie skazanie za przestępstwo zniewagi za pomocą środków masowego komunikowania, Sąd obok kary może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego.\nOdstąpienie od wymierzenia kary za zniewagę\nNa koniec warto dodać, że przepis art. 216 k.k. wprowadza możliwość odstąpienia Sądu od wymierzenia kary. Sąd może (ale nie musi) odstąpić od ukarania sprawcy w dwóch wypadkach:\nzniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo,\npokrzywdzony odpowiedział naruszeniem nietykalności cielesnej lub zniewagą wzajemną.\nArtykuł 216 Kodeksu karnego brzmi:\nCo jeszcze powinieneś wiedzieć o przestępstwie zniewagi?\nPrevPoprzedni wpisOdwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia – art 160 k.k.w.\nNastępny wpisArt. 212 kk – ZniesławienieNastępny


Mieszkanie na wynajem - Warszawa - Śródmieście - RMI-MW-31032 - 40.00m² - REMI NIERUCHOMOŚCI\nDo wynajęcia 2-pokojowe mieszkanie w Śródmieściu przy ul. Polnej 42\nMieszkanie o powierzchni 40 m2 składa się z salonu połączonego z aneksem kuchennym, sypialni, łazienki oraz balkonu. Mieszkanie w pełni wyposażone i gotowe do zamieszkania. Aneks kuchenny wyposażony jest w dużą ilość szafek, lodówko-zamrażarkę, piekarnik, płytę grzewczą oraz okap. W łazience znajduje się pralka, kabina prysznicowa oraz WC. Mieszkanie mieści się na 4. piętrze w 4. piętrowym budynku bez windy.\nSymbol oferty RMI-MW-31032


Mieszkania » (1)\nParkiety i podłogi » (0)\nWykończenia wnętrz » (1)\nWystrój wnętrz » (3)\nW teraźniejszych czasach baczną uwagę zwraca się na czystość, porządek i estetykę miast, budynków, ścian. Olanex, to firma idealna na Twoje zapotrzebowanie. W szerokim pakiecie wykonywanych przez naszą firmę usług na uwagę zasługuje mycie różnorodnych powierzchni z wszelkiego brudu za pomocą specjalistycznych urządzeń znanych producentów. Specjalnościami naszymi są:mycie elewacji i malowanie elewacji. Prace wysokościowe wykonujemy techniką alpinistyczną, czyli bez użycia rusztowań, gdyż posiadamy wysokiej klasy sprzęt alpinistyczny jak również wyszkolonych alpinistów. Dzięki temu jesteśmy w stanie skrócić naszym klientom czas oczekiwania na sfinalizowanie powierzonych nam prac. Zapraszamy do kontaktu, chętnie odpowiemy na wszystkie pytania i rozwiejemy wszelkie wątpliwości.\nJeżeli planujesz wybrukować podjazd do garażu, chodniki na ogródku lub każde inne dowolne miejsce odwiedź naszą stronę internetową. Oferujemy kostkę brukową od najlepszych producentów, przy zakupie 100 metrów kwadratowych kostki oferujemy projekt za darmo. Zapraszamy.\nNasza strona zajmuje się tematyką wnętrzarską. Specjalnie dla Was przygotowaliśmy działy takie jak dekoracja, sypialnia oraz wiele wiele więcej! Wejdź na naszą stronę już teraz a dowiesz się jakie kolory ścian są najodpowiedniejsze do Twojego wnętrza oraz jakie aranżacje balkonu są najmodniejsze i najbardziej trafne w tym sezonie. Nie czekaj! Odwiedź nasz portal już teraz i poznaj dobrą stronę swojego wnętrza!\nBLIŹNIAKI reg;-Drewno w ogrodzie.Producent wyrobów z drewna do ogrodu, młyny wodne, latarnie morskie, budki lęgowe, karmniki dla ptaków, drewniane pergole, wiatraki, płoty osłonowe i wiele innych .\nWyroby z drewna są nie tylko dekoracyjne, ale i bardzo trwałe, wystarczająco odporne na warunki zewnętrzne i uszkodzenia. Wykonane z dobrej jakości drewna różnych gatunków, odpowiednio zaimpregnowane, zawsze prezentują się doskonale i efektownie, stanowiąc stylową i ekologiczną, modną ozdobę ogrodów, tarasów i rozmaitych wnętrz.\nSpecjalnie dla Was wykreowaliśmy nieprzeciętny serwis przypisany specjalności budowlanej. U nas dużo instrukcji dla hobbystów budownictwa. Jeżeli wyszukujesz wiadomości jak odnawiać swój dom, to otwarcie zapraszamy na nasz śmiały blog - jak-malowac. pl. U nas wynajdziesz sporo pomocnych artykułów w szczególności: malowanie stropu, farby do dachu, szablony na ścianie, mankamenty w trakcie naprawiania itd. Ten serwis komponują faktyczni eksperci, jacy od latek odnawiają mieszkania i indywidualnie dla zaciekawionych tematem dogłębnie prezentują każde kolejne etapy, które pomogą Wam odnowić dom. Jeżeli chcesz przyuczyć się remontowania z nami, to przedkładamy Państwu ten serwis budowlany.\noferty mieszkań łódź (1), dtm (1), Pruszków (1), kabina prysznicowa (1), przepychanie odpływu (1), sypialnia (1), przepychanie rury (1), kominki portalowe (2), hydraulik warszawa (1), bramy podnoszone (1), systemy podtynkowe (1), kopiarki (1), meble wypoczynkowe (1), bramy sekcyjne (1), kolory ścian (1), kominki nowoczesne (1), marmur Łódź (1), isea (1), biżuteria (2), szkło (2), pościel (1), dynaco (1), cosmo (1), sprzedaż mieszkań (1), drukarki (2), Opole (1), serwis drukarek canon (1), mieszkania bałuty łódź (1), umywalka (1), automatyka (2), hurtownia dzianin (1), szkło kryształowe (2), bramy segmentowe (1), flema (1), derby (1), huta szkła (2), brukarstwo Poznań (1), (9), brama (1), dostawca (1)


Trzeba sprawdzić oferty wielu banków - Deweloperzy Białegostoku\nAle jeśli zamierzasz zaciągnąć kredyt już teraz, podpowiemy do jakich banków warto się udać, a które lepiej omijać. Wakacje to dobry czas na załatwienie wszelkich formalności związanych z kredytem.\nGdy dzieci w wyjeżdżają na wakacje, rodzice mogą spokojnie pomyśleć o kupnie, zamianie lub remoncie mieszkania.Wakacje to dobry czas, by takie zamierzenia zrealizować. Gdzie zaciągać kredyt mieszkaniowy w wakacje?\n– Jeśli ktoś od dłuższego czasu odkładał kupno czy zamianę mieszkania, wakacje mogą być dobrym czasem, by o tym pomyśleć – mówi Paweł Majtkowski, główny analityk Centrum Finansów Aviva. – Gdy dzieci wyjeżdżają z domu, rodzice zyskują czas na spokojne myślenie o takich sprawach. A oglądanie mieszkań i wybieranie kredytu hipotecznego w wakacje zwykle wiąże się z większym komfortem. Dość powiedzieć, że w większych miastach korki w wakacje są mniejsze, zatem załatwianie wszystkich takich spraw jest szybsze. Wielu Polaków zdaje sobie z tego sprawę, bo liczba wniosków kredytowych w wakacje praktycznie nie spada.\nPorównuj oferty, a wiele zyskasz\nRadzi on, by rozważając zaciągnięcie kredytu mieszkaniowego porównać oferty wielu banków. Na co powinniśmy zwrócić uwagę? Trzeba zwrócić uwagę na wszystkie elementy. Najlepiej wszystko zsumować i porównać. – Naprawdę warto. Różnica w kosztach między najtańszym, a najdroższym kredytem jest naprawdę duża – podkreśla Majtkowski. Jeżeli przyjrzymy się tabeli obok, zobaczymy, że najtańszy kredyt – tylko wciągu pierwszych pięciu lat spłaty – pozwoli zaoszczędzić 30 759 zł (porównując do najdroższego).\nTutaj warto pójść po kredyt\nSpecjaliści z Centrum Finansów Aviva przygotowali specjalny wakacyjny ranking kredytów hipotecznych. Porównali m.in. oferty banków dla kredytu na 300 tys. zł z wkładem własnym 10 proc. ceny mieszkania. W przypadku osób, które dysponują 10proc. wkładem własnym (a więc minimalnym, jaki musi posiadać każdy potencjalny kredytobiorca), najniższy koszt kredytu proponuje Bank Pekao SA. Następne w kolejności są Bank Zachodni WBK, mBank oraz Eurobank.\nNatomiast w przypadku osób dysponujących wkładem własnym w wysokości 1/4 ceny mieszkania, najlepszą ofertę ma Bank BPH. Ten bank oferuje rekordowo niskie oprocentowanie, wynoszące obecnie 2,5 proc. (jest to 3-miesięczna stopa WIBOR powiększona o marżę wynosząca 0,85 proc.). Takie odsetki są jednak dostępne tylko dla tych osób, które bank oceni jako wyjątkowo rzetelnych kredytobiorców, a dodatkowo będą przez cały okres kredytowania korzystać z konta i karaty kredytowej. Jeśli klient zrezygnuje z tego ostatniego wymogu, wtedy jego oprocentowanie będzie wyższe o 0,4pkt. Proc. Kolejne pod względem ceny najlepsze oferty oferują Bank BPS, BGŻ oraz Citi Handlowy.\nJeśli koszty są zbliżone\n-Warto też zwrócić uwagę na to, jak wygląda współpraca danego banku z klientem po zaciągnięciu kredytu – dodaje Paweł Majtkowski. Z pewnością nie będzie to łatwe zadanie, ale warto spróbować. Można podpytać o to na forach internetowych czy wśród znajomych spłacających kredyty. – Jeśli koszty kredytu są zbliżone, wybierzmy ten bank, który ma lepszą obsługę klienta – mówi główny analityk Centrum Finansów Aviva.\nWarto też zwrócić uwagę na kwestie związane z ubezpieczeniem. Sprawdźmy, czy są obowiązkowe i co zyskujemy, decydując się na nie. – Jeśli już wcześniej mieliśmy wykupione ubezpieczenie, może okazać się, że bank je uwzględni – mówi Paweł Majtkowski. – Ale sprawdźmy, czy z tego powodu nie zwiększy nam marży lub oprocentowania kredytu. Takie sytuacje się zdarzają.


Szkolenie wstępne BHP dla pracowników oświaty i placówek opiekuńczo-wychowawczych - ICE BHP\nSzkolenie wstępne w formie online dla nauczycieli, opiekunów, wychowawców, wykładowców.\nSzkolenie wstępne kierowane jest do pracowników oświaty i placówek opiekuńczo- wychowawczych.\nJest to pierwsze szkolenie, jakie ta grupa zawodowa musi odbyć. Bez niego nie mogą rozpocząć pracy.\nKurs ten ma postać szkolenia zdalnego czyli odbywa się przez internet i za pomocą dostępnych urządzeń cyfrowych.\nWykupując dostęp do szkolenia wstępnego na naszej platformie e-learningowej otrzymują Państwo możliwość nauki za pomocą przejrzystej prezentacji multimedialnej z głosem lektorskim. Spełniający ramowy program z Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy materiał, dostarczy uczestnikowi odpowiedniej wiedzy, aby bezpiecznie wykonywać obowiązki.\nZdalne szkolenie wstępne kończy się testem, który składa się z 10 pytań jednokrotnego wyboru. Co więcej, do tego testu można podchodzić wielokrotnie. Pozytywny wynik testu staje się przesłanką do wystawienia odpowiedniego Zaświadczenia - karty szkolenia wstępnego.


Narzędziownik - Fotor - Narzędzia online do tworzenia grafik\nE-commerce, E-marketing, E-obserwacje / E-Marketing / Narzędziownik – Fotor – Narzędzia online do tworzenia grafik\nNie trzeba być grafikiem, aby stworzyć ładne grafiki. Wystarczy skorzystać z narzędzia online do tworzenia grafik. W tym wpisie zaprezentuję Ci Fotor, z którego korzystam już od jakiegoś czasu.\nNarzędzia online do tworzenia grafik są Ci pewnie znane jeśli prowadzisz blog lub coś tworzysz w Internecie. Ja korzystałam z różnych, różne przetestowałam i polubiłam Fotor.\nFotor pozwala na 3 główne rzeczy:\nstworzenie różnego rodzaju grafik, jak bannery na Social Media, checklisty, infografiki, okładki do ebooków, plannery czy nawet menu restauracji.\nJeśli chodzi o wspomniane wyżej bannery czy też grafiki do Social Media to możemy od razu wybrać co konkretnie potrzebujemy bez konieczności szukania wymiaru konkretnego formatu, np. jakie wymiary ma grafiki do posta na facebooku czy zdjęcia w tle (cover photo) na Twitterze. Oprócz tego są też dostępne szablony ułatwiające stworzenie ładnej grafiki – jeśli np. nie mamy do tego żadnych zdolności.\nSzablony te można dowolnie modyfikować – zmieniając użyte zdjęcie (z bazy dostępnych lub przesłanych z dysku komputera), wielkość i rodzaj fontu, kolory itd. Ważne jest tylko, aby za bardzo nie kombinować, bo i tu może wyjść “potworek”.\nCzęść szablonów, dostępnych grafik czy funkcji jest płatna, ale przyznam, że wersja darmowa jest w zupełności wystarczająca 😀\nJeśli założymy konto on-line to nasze grafiki będą na nim zapisane. W wersji bezpłatnej przestrzeń dyskowa jest ograniczona, zarówno jeśli chodzi o przechowywane grafiki, jak i przesłane zdjęcia.\nWspomniałam także o edytorze zdjęć, w którym nie tylko poprawimy jakość zdjęcia, ale także usuniemy np. tło!\nDodamy też warstwy, filtry czy upiększymy naszą twarz malując usta lub rzęsy 😉\nJak już wspomniałam narzędzia online do tworzenia grafik są różne. Ja na Fotor natrafiłam szukając jakiegoś edytora do tworzenia kolaży – inne, z których wcześniej korzystałam nakładały na mnie jakieś ograniczenia (nie pamiętam już jakie), a tu ich nie było. I tak też zostałam 😀\nMożna dodawać teksty w jednym z dostępnych fontów czy kolorów, można dodawać “naklejki”, czyli różnego rodzaju kształty, ikonki i znaczki. Zabawy jest dużo 😉\nCzym się różni to narzędzie od innych narzędzi online do tworzenia grafik on-line?\nDla mnie jest proste i lubię testować nowe aplikacje oraz narzędzia. Opcje układów w kolażach mnie zatrzymało, a teraz templatki grafik mi w zupełności wystarczają i nie czuję potrzeby szukania alternatyw. Polecam przetestować, bo być może i Tobie przypadnie do gustu i rozwiąże jakieś tam problemy 😉\nNiestety narzędzie nie jest w języku polskim (są za to inne języki), ale jest bardzo intuicyjne, więc znając choć trochę angielski można sobie z nim poradzić.\nWpis powstał we współpracy z Fotor.com, jednakże wszystko co tu napisałam jest prawdą i bez współpracy też polecam to narzędzie 🙂\nZdjęcie tytułowe: Unsplash.com, autor: Neven Krcmarek


OKLASKI, BRAWA ... - EMIRATY ARABSKIE\nOklaski, brawa ...\nPod koniec corocznego festiwalu w Abu Zabi w 2011 r\n8th int Międzynarodowy festiwal muzyczny w stolicy Emiratu po raz kolejny odbył się w dniach 19 marca - 4 kwietnia 2011 r. Pod patronatem księcia z Abu Zabi, a jego głównym tematem było hasło: „Harmonia dla ludzkości”. Program festiwalu zaskoczył swoim bogactwem nawet najbardziej zepsutych krytyków i wielbicieli sztuki klasycznej: w całym kraju odbywały się koncerty na dużą skalę i solo, spektakle teatralne, wystawy, seminaria, dyskusje i liczne publiczne programy edukacyjne. Głównymi obiektami były jednak scena stolicy Emirates Palace Hotel i pawilonu Zaha Hadid.\nPrzypomnijmy, że tradycyjnie organizatorem tego wielkiego wydarzenia kulturalnego jest Fundacja Muzyki i Sztuki w Abu Zabi (ADMAF). Fundusz ten został utworzony w 2004 r. Pod patronatem Jego Wysokości Szejka Abdullaha bin Zayeda Al Nahyana, Ministra Informacji i Kultury. W 2007 roku Festiwal przeszedł pod patronatem Jego Wysokości generała szejka Mohammeda bin Zayeda Al Nahyana, księcia Abu Zabi i zastępcy najwyższego dowódcy sił zbrojnych ZEA. Trzeba przyznać organizatorom, że światowej sławy muzycy i artyści z całego świata wzięli udział w tym festiwalu, ponadto w jego ramach zaprezentowano różnorodne trendy kulturowe, w tym muzykę, taniec, jazz, balet i sztukę plastyczną.\nMiłośnicy muzyki klasycznej mieli okazję podziwiać największe arcydzieła w wykonaniu Belgijskiej Królewskiej Orkiestry Kameralnej Orchestre Royal de Chambre de Wallonie, Rosyjskiej Narodowej Orkiestry pod kierunkiem dyrygenta Valery Ovsyannikova, światowej sławy pianistów z Libanu, Ukrainy i Rosji. USA, a także ukraińscy skrzypkowie i skrzypkowie.\n„Punktem kulminacyjnym” finałowego koncertu galowego, który opuścił festiwalową kurtynę 4 kwietnia, było wykonanie wybitnego rosyjskiego barytonu Dmitrija Hvorostowskiego i sopranistki Ekateriny Syuriny, która wraz z Rosyjską Orkiestrą Narodową wykonała program złożony z dzieł Rossiniego, Mozarta, Verdiego i Pucciniego. Hall oklaskiwał! Na galowym koncercie baletowym „Max i Irina reprezentują gwiazdy Bolszoj i Maryjski” zabłysły gwiazdy rosyjskiej sceny baletowej - Irina Dworowenko i Maxim Belotserkovsky. Muzyczny akompaniament wieczoru galowego rosyjskiego baletu wykonali artyści Rosyjskiej Orkiestry Narodowej pod kierunkiem dyrygenta Walerego Owijaannikowa.\nNa kilka godzin przed koncertem baletowym nasz korespondent zdołał porozmawiać z Walerem Ovsyannikovem, młodym, ale już znanym dyrygentem, Twoje na różnych platformach światowych - od Turynu i Madrytu po Stambuł i Tokio. Oto jak Valery Ovsyannikov skomentował swój udział w festiwalu w Abu Zabi 2011: „Leciałem do Abu Zabi prawie przed występem, ale mam nadzieję, że wszystko, co zaplanowali organizatorzy tego wydarzenia kulturalnego, idzie zgodnie z planem. Zaraz po koncercie odlecę ponownie i jestem bardzo Przykro mi, że nie będę w stanie wysłuchać występów wielu uczestników festiwalu ”.\nNa pytanie, co kieruje nim w poszukiwaniu nowych pomysłów i wrażeń oraz co jest kluczem do sukcesu dyrygenta, Valery odpowiedział: „Mam za sobą wspaniałą szkołę Konserwatorium Leningradzkiego. Podczas szkolenia wciąż znajdowałem tych wspaniałych nauczycieli, którzy położyli dla mnie fundament, który mogę dziś zrealizować z pomocą utalentowanych muzyków. Moim zdaniem kluczem do sukcesu jest uczciwość w moim zawodzie i wielka ciężka praca, i prawdopodobnie w zakresie talentu, który dał nam Pan Bóg. Nie do mnie należy osądzanie tego. jedli rozmawiają o tym, co robimy. Dyrygent, podobnie jak kapitan statku, jest odpowiedzialny za orkiestrę i wszystkie sytuacje, które mogą się zdarzyć. W mojej pamięci były okoliczności siły wyższej: baleriny spadły podczas występów, a orkiestra źle funkcjonowała.\nW takich momentach włączają się niektóre rezerwy wewnętrzne. Najważniejsze jest, aby zachować spokój. W końcu dyrygent - on jest tym dyrygentem, aby połączyć muzykę z tańcem na scenie. To mój zawód, w którym mam ponad dwadzieścia lat. Ponieważ służę w teatrze, musiałem pracować z prawie całą elitą baletową - to Uliana Łopatkina, Leonid Sarafanow i wiele innych gwiazd. Nasi artyści są mile widziani wszędzie i serdecznie witani na całym świecie. Mam nadzieję, że w tym roku w Abu Zabi nasz balet w wykonaniu Iriny Dvorovenko i Maxima Belotserkovsky'ego jak zwykle zrobi plusk. I mam nadzieję, że będziemy brać udział w tym festiwalu co roku. ”\nTak zakończyła się kolejna podróż do świata muzyki klasycznej i sztuki współczesnej. Festiwal w Abu Zabi 2011 się skończył. Nie denerwuj się, jeśli coś przeoczyłeś. Przed nami nowe festiwale i nowe gwiazdy! Co najmniej na festiwalu w Abu Zabi w 2012 roku, a może w ramach innych projektów. W międzyczasie - oklaski, kurtyna!\nObejrzyj wideo: dźwięk Oklaski (Luty 2020).


Pogoda dla Grodziska Wielkopolskiego na 31 marca 2020 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Grodziska Wielkopolskiego na 31 marca 2020\nPoniedziałek, 30 marca (04:26) Aktualizacja: Wtorek, 31 marca (04:53)\nWe wtorek 31 marca, w Grodzisku Wielkopolskim będzie częściowo słonecznie.\nBędzie to chłodny dzień. O siódmej termometry wskażą -2 stopnie Celsjusza, jednak przy odczuciu ciepła o 4 stopnie niższym. Najwyższa temperatura 5 stopni przewidywana jest około godziny szesnastej. Temperatura zacznie spadać pod wieczór i o 22:00 będzie wynosiła -1 ºC. Przez całą dobę możliwe są przymrozki.\nPowieje łagodny wiatr z kierunku północnego z prędkością 13 km/h. Najsilniejsze porywy mogą osiągnąć prędkość do 29 km/h, zwłaszcza między godziną pierwszą a trzecią.\nWschód słońca nastąpi o 6:30, a zachód o 19:27. Dzień potrwa 12 godzin i 56 minut i będzie krótszy od najdłuższego dnia w roku o 3 godziny i 49 minut.\nKsiężyc zajdzie o 2:00, a ponownie pojawi się na niebie o 9:57. Widoczność Księżyca wyniesie 40%, znajdzie się on w pierwszej kwadrze następnego dnia.


Cannabis Żel, SwissMedicus, 200ml - Zielona Szuflada\nStrona główna / Produkty konopne / Cannabis Żel, SwissMedicus, 200ml\nilość Cannabis Żel, SwissMedicus, 200ml\nUwaga: Do użytku zewnętrznego. Unikać kontaktu z oczami, błonami śluzowymi\ni uszkodzoną skórą. Przechowywać w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w bezpośrednim świetle słonecznym. Chronić przed mrozem. Nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek ze składników.\nCapilus, Szampon przeciw wypadaniu włosów, Cannaderm, 150ml\nCREMCANN OMEGA 3-6, Annabis, 50ml\nHandcann, Krem do rąk, Annabis, 75ml Maść z konopi Forte, Herbamedicus, 125ml\nOglądasz: Cannabis Żel, SwissMedicus, 200ml 17,90 zł


Piła: Związkowcy z Miejskiego Zakładu Komunikacji będą strajkować - Polskatimes.pl\nPiła: Związkowcy z Miejskiego Zakładu Komunikacji będą...\nPiła: Związkowcy z Miejskiego Zakładu Komunikacji będą strajkować\nData dodania: 2009-03-15 17:38:52\nOstatnia aktualizacja: 2009-03-15 17:38:52\nZwiązkowcy z Miejskiego Zakładu Komunikacji w Pile w województwie wielkopolskim zapowiedzieli na jutro rano dwugodzinny strajk ostrzegawczy. Oznacza to, że między 4.40 a 6.40 z pilskiej zajezdni najprawdopodobniej nie wyjadą autobusy. Powodem jest brak porozumienia płacowego. Kierownictwo MZK przystało na 320 złotych podwyżki od stycznia, a związkowcy chcą jej od września. "Zmniejszyliśmy nasze żądania prawie o połowę - z 600 złotych - i więcej nie ustąpimy" - mówią związkowcy.\nPrezes MZK Antoni Serwacki powiedział, że sytuacja finansowa firmy pogorszyła się w pierwszych dwóch miesiącach tego roku. Wpływy ze sprzedaży biletów były o 180 tysięcy mniejsze, niż przed rokiem. Pilskie MZK zatrudnia około 160 osób, w tym 110 kierowców. Średnia płaca wynosi 2 700 złotych.


Fair Organic Sok 100% Nfc Granat Bezpośrednio Tłoczony 500 Ml Bio - Cena | Polecam Produkt\nSprawdź aktualną cenę produktu: fair organic sok 100% nfc granat bezpośrednio tłoczony 500 ml bio. Dotknij lub kliknij: Sprawdź cenę.\nDowiedz się więcej – przeczytaj informacje na temat produktu: fair organic sok 100% nfc granat bezpośrednio tłoczony 500 ml bio\nSok bezpośrednio tłoczony ze świeżych owoców granatu, pochodzących z certyfikowanych gospodarstw ekologicznych. Wysoka jakość owoców oraz dbałość o każdy etap procesu produkcji gwarantuje wyjątkowy smak, a także pozyskanie z natury tego, co w niej najcenniejsze. Sok z granatu charakteryzuje się…\nInformacje o fair organic sok 100% nfc granat bezpośrednio tłoczony 500 ml bio\nKup teraz produkt: fair organic sok 100% nfc granat bezpośrednio tłoczony 500 ml bio. Dotknij lub kliknij: sprawdź cenę – przejdziesz do sklepu online.


Zakątek Rudej: Peeling do ciała z cukrem trzcinowym róża i baobab - Cztery Szpaki\nOd producenta: Peeling (scrub do ciała) cukrowo-różany o zapachu drzewka różanego i grejpfruta. Nasz peeling, dzięki cząstkom pestek dzikiej róży i kryształkom cukru trzcinowego, idealnie złuszczy martwy naskórek i pobudzi krążenie. Oleje w nim zawarte pozostawią skórę gładką, nawilżoną i odżywioną.\nOpakowanie: Peeling jest zamknięty w wygodnym słoiczku o pojemności 200ml.\nKonsystencja: Jest zbita, gęsta i twarda, ale topnieje pod wpływem ciepła dłoni.\nZapach: Jest bardzo przyjemny - czuć taką konfiturę różaną, która jest np. w pączkach. :D\nCena/dostępność: Za opakowanie musimy zapłacić około 30zł. Peeling można upolować na stronie producenta, albo np. w Pigmencie.\nMoja opinia: Peeling jest zamknięty w wygodnym słoiczku o pojemności 200ml. Lubię takie opakowania, bo pozwalają zużyć kosmetyk do końca, a ja nie muszę się obawiać o to, czy będę dała radę go pod koniec wydobyć. ;) Konsystencja jest zbita i twarda, ale topnieje pod wpływem ciepła dłoni. Dopiero wtedy widać ile ma w sobie zatopionych drobinek peelingujących. Niemniej jednak trzeba uważać podczas jego wyciągania bo łatwo połamać sobie paznokcie... Producent do peelingu dorzuca jednak drewnianą łyżeczkę, która jest idealna do aplikacji. Zapach jest rewelacyjny - czuję różaną konfiturę, która długo utrzymuje się na skórze. Działanie peelingu zachwyciło mnie równie mocno, jak i jego zapach. Wyjątkowo dobrze zdziera martwy naskórek i zostawia skórę bardzo przyjemną w dotyku. Ciało po jego użyciu jest mięciutkie i aksamitne w dotyku i nie muszę już sięgać po żaden balsam do ciała.\nWspomnę jeszcze, że do wypeelingowania całego ciała, wystarcza praktycznie niewielka ilość tego peelingu. Jest bardzo wydajny i chętnie po niego sięgam.\nAla 11 listopada 2018 13:52\nJestem bardzo ciekawa tego zapachu ! :) Może kiedyś go wypróbuję.\nDrzemiące Piękno 11 listopada 2018 14:38\nChciałabym poznać :). Zapach mi się podoba, skład bardzo fajny, tylko konsystencja mnie trochę zaskoczyła :P\nZapachem pisane 11 listopada 2018 14:45\nBardzo fajna konsystencja :) Miło by się go używało ;)\nczerwona filiżanka 11 listopada 2018 14:54\nsame zalety ma ten peeling, może kiedyś sie na niego skuszę, ciekawe czy są inne wersje zapachowe?\nDonna 11 listopada 2018 15:38\nJestem ciekawa tego zapachu :) ja już zużyłam swój peeling, została mi tylko łyżeczka, która przydaje się do mieszania maseczek :D\nBogusia 11 listopada 2018 17:48\nFajny ten peeling\nTurkusoowa 11 listopada 2018 19:59\nKonfitura różana mnie przekonuje,pomimo twardej konsystencji :D\ntalarkowa 11 listopada 2018 23:14\nNie miałam jeszcze okazji próbować peelingów z tej firmy, ale to połączenie zapachowe wydaje się być interesujące ;)\nzapach mnie korci:)\nPaulina 12 listopada 2018 12:44\nUwielbiam peelingi cukrowe, mogłabym mieć każdy :)\nChabrowe wariacje 12 listopada 2018 14:21\nCiekawy peeling nie miałam go jeszcze. Ciekawa jestem zapachu, na pewno jest przepiękny ;)\nŻaneta Serocka 12 listopada 2018 14:28\nuwielbiam tak gęste kosmetyki a ta marka jest obecnie bardzo popularna\nIwona 12 listopada 2018 21:10\nPodoba mi się jego konsystencja. Nie wiem tylko czy zapach byłby dla mnie.\nKinga 13 listopada 2018 15:59\nDomi 14 listopada 2018 00:09\nMarzena 15 listopada 2018 08:32\nBardzo fajne propozycje :) Mam nadzieję, że uda się przetestować\nWow, wygląda na naprawdę mega zbity :D


Strokkur - Cuda Świata\nPoprzedni Jezioro Turkusowe\nCuda Świata » Europa » Islandia » Strokkur\nStrokkur to gejzer w południowo-zachodniej Islandii, około 80 km na wschód od jej stolicy – Rejkiawiku. Kilkakrotnie w ciągu godziny, niekiedy nawet co 4-10 minut niebieskawozielona kopuła wrzącej wodu pojawią się nad 3-metrowym otworem w basenie. Pióropusz wrzącej wody gwałtownie wznosi się w powietrze, na wysokośc 22 metrów. Para Ulatuje z sykiem i wody uspokajają się aż do nastepnej erupcji.\nSłowo gejzer wywodzi sie od Stori Geysir (Wielki Gejzer), gorącego źródła z okresowo wytryskującą wodą, znajdującego się w tym samym rejonie co Strokkur. Stori Geysir wykazywał niegdyś dużą aktywność. Obecnie woda wytryskuje z niego sporadycznie.\nGejzery występują w miejscach, gdzie magma (płynna skała) zalega tuż pod powierzchnią ziemi. Woda zbierająca się w podziemnych zbiornikach podgrzewana jest przez gorące skały.