Smartwatch dla dziecka - smartwatch dla dziecka czy warto kupić?\nKlaudia Posted on 14 grudnia, 2021 16 grudnia, 2021 Brak komentarzy\nSmartwatch dla dzieci, czy warto kupić dziecku smartwatch? Jakie funkcje ma smartwatch? Jaki model smartwatcha wybrać dla dziecka?\nWspominając swoje dzieciństwo codziennie uświadamiam sobie jak mocno różni się ono od dzieciństwa moich synów. Razem z koleżankami biegałyśmy od rana do wieczora – nie po własnych podwórkach, ale po drodze, polach i pobliskim boisku. Nikt nas nie sprawdzał, nie patrzył na nas zza rogu. Wiedzieliśmy, że mamy być w domu, kiedy robi się ciemno. Do domu wpadaliśmy żeby coś zjeść i sprawdzić ile mamy jeszcze czasu na zabawę. Nie mieliśmy wtedy zegarków czy komórek. Nikt nie miał. W domach były tylko telefony stacjonarne. Do szkoły praktycznie od pierwszej klasy chodziłyśmy same. Zbierając po kolei koleżanki, które mieszkały na szkolnej trasie. Do szkoły dochodziliśmy już sporą ekipą.\nSmartwatch, czyli swoboda dla dziecka pod kontrolą rodzica\nDziś to wszystko wygląda zupełnie inaczej. Ja jako mama bałabym się dać mojemu siedmiolatkowi aż taką swobodę. Chyba z tyłu mojej głowy za bardzo dają o sobie znać zagrożenia. Nawet najbardziej uważne dziecko podczas zabawy i szaleństw z kolegami może zapomnieć o zasadach i bezpieczeństwie niestety. Mój starszy syn nie jest jeszcze gotowy na samodzielne chodzenie do szkoły. Chłopców odprowadzamy razem do szkoły i przedszkola, bo mamy to szczęście, że obie placówki są niedaleko siebie. Wiem jednak, że niedługo przyjdzie ten czas, kiedy i on będzie potrzebował nieco więcej samodzielności.\nNie ma swojego telefonu i dopóki nie będzie takiej konieczności nie będzie go miał. Od jakiegoś czasu zastanawiałam się jednak nad zakupem smartwatcha, bo taki zegarek to ciekawa alternatywa dla telefonu komórkowego i tak naprawdę w dużym stopniu potrafi zastąpić telefon. Ma w sobie różne praktyczne funkcje, które sprawiają, że dziecko może być z nami w kontakcie. Nie jest to telefon, który dziecko może gdzieś rzucić, zgubić tylko zegarek, który zawsze może mieć na ręce. Zależało mi żeby zegarek był wytrzymały, wodoodporny i miał wymienne paski. Żeby był po prostu odporny na dziecięce pomysły.\nGdy dostałam propozycję współpracy od firmy Garret wiedziałam, że to dobry czas żeby sprawdzić jak w praktyce sprawdza się smartwatch dla dziecka. Wybrałam smartwatch Garett Kids Protect 4G. Dlaczego właśnie ten? Dzięki niemu dziecko może być z nami w ciągłym kontakcie – może dzwonić, wysyłać wiadomości, a my dzięki GPS’owi w zegarku i aplikacji w swoim własnym telefonie możemy obserwować, gdzie jest nasze dziecko.\nSmartwatch dla dziecka można kupić z różnych powodów. Zazwyczaj zastnawiamy się nad nim wtedy, kiedy chcemy mieć w każdej chwili możliwość sprawdzenie, gdzie jest dziecko. Czy dotarło do szkoły, czy skończyło zajęcia dodatkowe. Smartwatchwarto kupić gdy:\nnie chcesz, aby dziecko nosiło ze sobą telefon, a chcesz być z nim w kontakcie,\nchcesz wiedzieć czy Twoje dziecko bezpiecznie dotarło do szkoły i mieć podgląd na to gdzie właśnie się znajduje,\nchcesz, aby Twoje dziecko miało możliwość zadzwonienia do Ciebie,\nchcesz żeby dziecko miało telefon, ale boi się, ze go zgubi.\nJakie funkcje ma smartwatch Garret?\nDzięki karcie SIM dziecko ma swój własny numer telefonu i listę kontaktów do których może dzwonić. Smartwach posiada wszystkie podstawowe funkcje telefonu, ma wbudowany mikrofon i głośnik. Można wysyłać nim krótkie wiadomości głosowe, ale także pisać wiadomości na czacie. Dużą jego zaletą jest to, że dziecko może wykonywać nim zdjęcia, ale nie tylko. Te zdjęcia może przesyłać rodzicom. W smartwatchu Garret znajduje się moduł GPS, który pozwala nam dzięki aplikacji sprawdzić w jakim miejscu jest obecnie nasze dziecko i jaką trasę pokonało. Z funkcją GEO-ogrodzenie możemy określić obszar, w którym dziecko może się swobodnie poruszać za naszym przyzwoleniem. To trochę tak jak kiedyś mogliśmy się bawić maksymalnie do danej ulicy czy domu.\nSamo urządzenie jest bardzo proste w obsłudze zarówno dla nas jak i dla dziecka. W środku znajdziecie Androida, więc obsługuje się go bardzo podobnie jak telefon. Ma dotykowy ekran i z jego promocją można korzystać z funkcji i możliwości jaki daje. Sam wyświetlacz jest stosunkowo duży i czytelny, zarówno w pomieszczeniach i na zewnątrz. Co jest ważne, bo nie każde takie urządzenie dobrze sobie radzi Dziecko ma możliwość wyboru tarczy, może go spersonalizować pod siebie. Filipowi bardzo się spodobał.\nNie chce przekonywać Was do konieczności posiadania smartwatcha, bo to indywidualny wybór każdego rodzica, ale jeśli szukacie fajnego modelu dla Waszego dziecka to myślę, że Garett Kids Protect 4G jest bardzo ciekawą propozycją. To dobry pomysł na prezent nie tylko na Święta, ale także na komunię czy urodziny. Smartwatch będzie pomocny nie tylko podczas drogi do szkoły, ale sprawdzi się również podczas zajęć dodatkowych, na wakacjach, czy podczas zabawy z kolegami na podwórku.\nZ kodem LECIBOCIAN20 możecie kupić dowolny smartwatch w sklepie garett.com.pl aż 20% taniej! Kod ważny jest do końca stycznia 2022 roku.\nWpis powstał we współpracy z Garett\njaki smartwatch dla dzieckasmartwatch dla dzieci opiniasmartwatch dla dzieci recenzjasmartwatch dla dzieckasmartwatch garretsmartwatche dla dzieci\nPosted on 5 marca, 2021 3 stycznia, 2022\nPosted on 15 grudnia, 2021 31 grudnia, 2021


Studio Domino – Strona 15 – Polskie wydawnictwo komiksowe\nPierwotnie opublikowano 18 lipca 2013\nTo jeden ze sloganów marketingowych kosmicznej firmy transportowej Ace Trucking Co. Jej właścicielem i jednocześnie kapitanem transportowca Speedo Ghost jest spiczasto-głowy Ace Garp. Jego załogę stanowią ochroniarz GBH (Dead), który uważa się za istotę martwą, szkieleto-podobny Feek the Freek pełniący obowiązki mechanika pokładowego oraz tryskający sarkazmem komputer pokładowy Ghost. Do ekipy dołączył jeszcze Chiefy the Pig-Rat, który, pomimo tego, że ustawicznie ubliża Feek’owi, jest jego najlepszym przyjacielem.\nTej grupy indywiduów niezwykłe przygody w różnych zakątkach kosmosu można było śledzić na stronach brytyjskiego tygodnika „2000AD Weekly”, począwszy od jego 232 numeru. Seria „Ace Trucking Co.” została stworzona przez scenarzystów Johna Wagnera i Alana Granta oraz rysownika Massimo Belardinelli (jedną zamkniętą historię narysował Ian Gibson). Na przestrzeni lat 1981-1988 powstało 650 stron tego komediowego komiksu s-f. Ciekawe jest to, że w momencie, gdy scenarzystom znudził się ten projekt i kilkakrotnie próbowali doprowadzić do zamknięcia serii, czytelnicy magazynu „2000AD Weekly” nie pozwolili na to.\nKomiksy prezentowane na łamach „2000AD Weekly” zawierają dużą dozę angielskiego czarnego humoru. Jest to szczególnie charakterystyczne dla serii publikowanych w latach 70-tych do 90-tych. To właśnie ten humor i zabawy słowne, obok scenariuszy i niesamowitych czarno-białych rysunków przedstawiających historie inne od znanych mi wtedy głównie amerykańskich, polskich i nielicznych europejskich komiksów przełomu lat 70tych i 80-tych, przyciągnęły mnie do 2000AD.\nAce Trucking Co. nie zawierało dozy humoru. Z założenia, poczynając od scenariusza Wagnera i Granta, poprzez wymyślony przez nich futurystyczny CB-radio slang Ace Garpa, kończąc na rysunkach Belardinellego specjalizującego się w przedstawianiu wszelkiej maści dziwnie wyglądających obcych, ta seria w całości była kosmiczną (w obu znaczeniach słowa „kosmiczny”) komedią.\nBardzo lubię wracać do tego komiksu. Szczególnie skupiam się na CB-radiowych dialogach Ace Garpa. Staram się na nowo je odczytywać sprawdzając, jak tym razem je odbiorę. Kilku z moich znajomych anglojęzycznych fanów komiksu przyznało mi się, że oni również mieli trudności w natychmiastowym rozumieniu niektórych wypowiedzi Ace’a.\nSerię udało mi się skompletować głównie w postaci reprintów w magazynie „The Best of 2000AD Monthly”. W latach 2008 i 2009 firma Rebellion opublikowała dwa tomy zawierające wszystkie odcinki „Ace Trucking Co.”\nPierwotnie opublikowano 10 lipca 2013\nMangę „Domu”, jej brytyjskie wydanie z roku 1994 (Mandarin Paperbacks), kupiłem kierując się nazwiskiem autora. Po tym, jak wcześniej skompletowałem i przeczytałem „Akirę” (kolorowe wydanie firmy Dark Horse Comics, 1989) byłem przekonany, że cokolwiek wyszło spod pióra i ołówka Katsuhiro Otomo stanowi dobrą lekturę. Poza tym, bardzo lubię japońską SF.\nPodobnie jak w „Akirze”, główni bohaterowie „Domu” mają zdolności telekinetyczne i parapsychiczne. Akcja tej sensacyjno-kryminalnej powieści toczy się w olbrzymim apartamentowcu. Dochodzi tam do serii tajemniczych zgonów mieszkańców. Prowadzone policyjne śledztwo nie daje rezultatów. Czytelnik dowiaduje się, że za zgonami stoi stary mieszkaniec budynku znany jako Stary Cho. Wykorzystując posiadane zdolności telekinetyczne prowadzi on dziecięcą zabawę polegającą na odbieraniu fantów od pokonanych przeciwników. Tyle, że w zabawie prowadzonej przez Starego Cho pokonani nie są świadomi uczestnictwa w grze, a pokonanie ich polega na doprowadzeniu ich do śmierci (najczęściej w drodze wypadku mającego znamiona samobójstwa). Na drodze Cho staje dziewczynka Etsuko, która właśnie wprowadziła się do budynku. Ona także posiada zdolności telekinetyczne i parapsychiczne …\nNie pomyliłem się.\nThe Hands of Shang-Chi, The Master of Kung Fu\nPierwotnie opublikowano 07 lipca 2013\nW połowie lat 70-tych XX wieku świat zachodni przeżywał fascynację kulturą Dalekiego Wschodu, w tym sztukami walki wywodzącymi się z Chin, Japonii, Filipin czy Tajlandii. Fascynacja ta dotarła również do Polski. Zaczęliśmy poznawać coś więcej niż popularne judo. Pierwszym filmem karate, jaki trafił do polskich kin był japoński „Cobra” z 1976 roku. Opowiadał on o japońskim inspektorze policji, ekspercie karate, walczącym z japońską mafią. O Bruce Lee usłyszałem rok wcześniej, kiedy to wpadło mi w ręce kilka numerów brytyjskiego magazynu „Kung-Fu Monthly”, od roku 1974 wydawanego przez Dennis Publishing w Londynie. Film „Wejście smoka” (1973) sprowadzono do polskich kin dopiero w roku 1982. Fabułę tego filmu zna już chyba każdy.\nTak połknąłem bakcyla sztuk walki. Rozwijające się zainteresowanie spowodowało, iż w roku 1979 bez większego namysłu skorzystałem z okazji i kupiłem kilkanaście numerów komiksu „The Hands of Shang-Chi, The Master of Kung Fu” wydawanego przez Marvel Comics Group. Do zakupu przekonały mnie tematyka, główna postać komiksu wzorowana na Bruce Lee oraz rysunki Paul’a Gulacy. Natomiast scenariusze Dough Moench’a spowodowały, że na przestrzeni kilkunastu kolejnych lat skompletowałem całą serię wraz z Annual’em i zeszytami Gigant-Size.\nShang-Chi pojawił się w roku 1973, na fali wspomnianego wyżej zainteresowania kulturą Dalekiego Wschodu, w 15 i 16 numerze „Special Marvel Edition”. Autorem scenariusza był Steve Englehard a rysunki wykonał Jim Starlin. Od numeru 17 seria zmieniła tytuł na „The Hands of Shang-Chi, The Master of Kung Fu” i stała się sukcesem komercyjnym Marvel’a. Wspomniani przeze mnie Moench i Gulacy przejęli serię od numeru 22. Moench napisał scenariusze aż do zeszytu numer 122 włącznie. Wkrótce potem, numerem 125 zakończono serię (rok 1983). Rysownikami serii, oprócz Starlina i Gulacy’ego, byli Jim Craig, Keith Pollard, Mike Zek, William Johnson oraz Gene Day.\nTytułowym bohaterem komiksu jest Chińczyk Shang-Chi, wychowany i wyszkolony przez swojego ojca, doktora Fu Manchu, jako jedno z narzędzi realizacji jego zamierzeń zdobycia władzy nad światem. Jednak po wykonaniu pierwszego zleconego zadania, młody Shang-Chi zorientował się w charakterze prawdziwych zamiarów ojca. Wtedy to zaprzysiągł, iż uczyni wszystko, aby nie dopuścić do realizacji jego ambicji. Shanga zwerbował wtedy wywiad brytyjski i został on członkiem MI-6. Głównym wątkiem serii jest walka z Fu Manchu i jego sektą zabójców Si-Fan. Jednak Marvel nie byłby Marvel’em gdyby nie doprowadził do skrzyżowania pięści pomiędzy Shang-Chi a kilkoma ze swoich flagowych superbohaterów, takimi jak: Spider-Man, Man-Thing, Jack of Hearts, Doctor Doom, Black Widow czy Nick Fury, a nawet ROM. Po ostatecznej walce z ojcem, Shang-Chi rozstał się z MI-6 by osiąść w chińskiej prowincji Kwang Tung i tam prowadzić życie rybaka.\nMarvel nie pozwolił Shangowi pozostać bezczynnym. W roku 1991 pojawił się jeden numer „The Return of Shang-Chi, Master of Kung Fu” (sc. Dough Moenh, rys. David i Dan Day), a dwa lata później sześcio-odcinkowa miniseria „Master of Kung Fu” (Moench & Gulacy).\nPrzygody Shang-Chi, inne od tych z serii zeszytowej, stanowiły również istotny element zawartości czarno-białego miesięcznika “The Deadly Hands of Kung Fu” (33 zeszyty w latach 1974-1977).\nPierwotnie opublikowano 25 czerwca 2013\nPierwotnie opublikowano 25 czerwca 2013 roku\nOpublikowane w 6 grudnia 2017 10 grudnia 2017\nPierwotnie opublikowano 27 maja 2013\nLatem roku 1995 przeprowadzałem remont domu. Pomagał mi w tym jeden z sąsiadów – mieszkający o przysłowiowy rzut kamieniem starszy pan będący prawdziwą „złotą rączką”. Gdy poszedłem do niego, aby mu podziękować za wykonaną pracę, zastałem go w ogrodzie. Chwilę rozmawialiśmy i wtedy spojrzałem w otwarte okno pokoju. Tam zauważyłem sztalugę ze stroną komiksową formatu A2. Przed sztalugą siedział mężczyzna i kładł tusz na rysunki wykonane ołówkiem.\n– Dzień dobry, nazywam się Andrzej Baron. Interesuję się komiksem. Czy mogę chwilę popatrzeć?\n– Dzień dobry, Piotr Drzewiecki. Proszę bardzo.\nObserwowałem jak powstawała jedna ze stron komiksu „Popularne”. Potem rozmawialiśmy chwilę. Już miałem się żegnać, gdy w kąciku obok sztalugi zauważyłem otwarty karton a tam okładkę z tytułem „Czarno na białym” i logo „Nowa fala polskiego komiksu”. Był to autorski album komiksowy Piotra Drzewieckiego, który został rok wcześniej wydany przez samego autora. Autor-wydawca zawiózł cały plecak tej publikacji na Festiwal Komiksu w Łodzi ’94 i sprzedał go na pniu. Jeżeli na chwilę zapomnimy o kserowanych lub drukowanych na powielaczu zbiorkach Andrzeja Mleczki „Porno dla ubogich” oraz fanzinach, np. „AQQ”, to w tamtym czasie, publikacja tego rodzaju stanowiła totalne novum i zaskoczenie. Po pierwsze, profesjonalny skład i druk. Po drugie, format A4. Po trzecie, własna inicjatywa autora. Po czwarte, jakość zawartości.\n„Czarno na białym” jest zbiorem żartów rysunkowych i, przede wszystkim, krótkich form komiksowych. Piotr Drzewiecki specjalizuje się w czarnym humorze i karykaturze. Po mistrzowsku stopniuje i zaskakuje pointą. W swojej pracy, czuje się on dobrze w każdym stylu rysowania, od karykatury do rysunku realistycznego. Sprawnie wykorzystuje te style, w zależności od tego, jaki efekt chce uzyskać w konkretnym przypadku. Jednak na wszystkich stronach jego albumu odciśnięte jest to coś, co pozwala na jednoznaczne rozpoznanie jego ręki.\nAlbum „Czarno na białym” zajmuje w mojej kolekcji specjalne miejsce z kilku powodów, tj.: sytuacji, w jakiej został nabyty, zawartej w nim dedykacji oraz rozpoczęcia znajomości, która doprowadziła do wspólnego opracowania i wydania albumów „Czarno na białym II”, „Bayki”, „Prima Aprilis” oraz pierwszych numerów magazynu „Znakomiks”.\nOpublikowane w 6 grudnia 2017 7 grudnia 2017\nPierwotnie opublikowano 22 maja 2013\n„Saga rodu Fosdyke” to seria pasków komiksowych stworzona przez angielskiego rysownika satyrycznego Billa Tidy. Pojawiały się one w dzienniku The Daily Mirror w latach 1971-1985. Komiks ten stanowi parodię „Sagi rodu Forsyte” John’a Galsworth’a.\nAkcja komiksu toczy się w latach 30-tych XX wieku. Opowiada ona historię rodziny Fosdyke, która odziedziczyła bogactwo imperium Bena Ditchley’a. Spadek ten był fanaberią starego Ditchley’a, który postanowił wydziedziczyć swego marnotrawnego syna Rogera. Poniżony i wydziedziczony Roger Ditchley pała ślepą nienawiścią do całej, licznej, rodziny Fosdyke’ów. Na wszelkie możliwe, sposoby stara się on zdyskredytować Fosdyke’ów, zniweczyć ich przedsięwzięcia, pozbawić ich życia i, przede wszystkim, odzyskać spuściznę po ojcu. Jego niecne plany nie powodzą się, pomimo podejmowania najbardziej wyszukanych metod i zatrudniania najbardziej wrednych, a jednocześnie niekompetentnych, pomocników.\nSiedzibą rodu Fosdyke jest angielskie, przemysłowe miasto Salford z jego dymiącymi kominami i wszechobecną sadzą. Głowa rodu, Jos Fosdyke, kontynuuje dzieło starego Ditchley’a zarządzając i powiększając imperium, którego bogactwo opiera się o produkcję i sprzedaż … flaczków.\nUwielbiam angielskie poczucie humoru. To, co dzieje się na stronach tego komiksu jest zachwycająco ekstrawaganckie. Akcja toczy się nie tylko w samym Salford, ale, za sprawą Josa Fosdyke i jego pomysłów na promocję flaczków, przenosi się również do odległych i zadziwiających miejsc na Ziemi. Oto kilka z wątków:\n… zawody i konkurencje przeprowadzone na stadionie Salford w celu wyłonienia spośród tysięcy aplikantów męża dla córki Fosdyke’a …\n… poszukiwanie i utrwalanie rynków zbytu flaczków, np. w Drakulandii, w rodzącej się Trzeciej Rzeszy, w Hong-Kongu …\n… podejmowane przez Ditchley’a próby zabójstwa Fosdyke’ów, np. poprzez zrzucenie im na głowy fortepianu, stołu bilardowego czy w końcu lokomotywy, albo poprzez poszczucie morderczymi pekińczykami …\n… marketingowe umieszczanie porcji flaczków, np. na biegunie północnym, w najgłębszym rowie oceanicznym, na legendarnym cmentarzysku słoni, w aktywnym wulkanie …\n… ekstrawagancje pani Fosdyke, np. sklepowe kradzieże, promocja frontu wyzwolenia kobiet nagim marszem w Salford …\n… kryzys społeczny wywołany brakiem flaczków …\nSaga była systematycznie zbierana w tomy publikowane przez Mirror Books. Pierwszy z czternastu tomów wydano w roku 1972. Następne ukazywały się z częstotliwością jednego na rok.\nPierwotnie opublikowano 19 maja 2013\nGdy w roku 1984 kupiłem pierwszy numer komiksu „Zero Patrol” opublikowanego przez wydawnictwo Continuity Comics, którego założycielem i właścicielem był Neal Adams, przeżyłem déjà vu.\nZaraz, zaraz…Przecież ja już widziałem ten komiks daaaaawno temu. Uczęszczałem jeszcze wtedy do szkoły podstawowej. Ale tamten komiks był czarno-biały. Sprawdziłem więc stopkę, a tam: „oryginalna historia i grafika Esteban Maroto, teksty i dodatkowe rysunki Neal Adams, kolor Polly Law”. Nie dało mi to spokoju. W wolnej chwili dałem nura do mojej biblioteczki i … bingo!\nW roku 1970, w 4-tym numerze szwedzkiej serii „Kilroy” zamieszczono reprint pierwszego, czarno-białego odcinka komiksu „Cinco por infinito” autorstwa hiszpańskiego rysownika Estebana Maroto. Tworzył on tę historię na przestrzeni lat 60-tych XX wieku. Jej reprinty zostały opublikowane w Szwecji, Włoszech, Portugalii, Argentynie, Brazylii.\n„Zero Patrol” został oficjalnie opracowany i wydany w oparciu o komiks Maroto. Rzeczywiście były to rysunki Maroto, ale w wielu miejscach Neal Adams dokonał zmian: a to wyrazu twarzy, a to ubrania, a to dodał lub ujął coś z kadru. Wszystko po to, by zaadoptować komiks do zaprezentowania go nieco młodszym odbiorcom.\nNumery „Zero Patrol” pojawiały się sporadycznie na przestrzeni lat 1984-1989. Seria zakończyła się wraz z numerem 5 (średnio jeden zeszyt rocznie !).\nMinęło prawie trzydzieści kolejnych lat i proszę … Hiszpańskie wydawnictwo Ediciones Glénat zebrało wszystkie epizody komiksu narysowanego przez Maroto w jednym, wielkim, ponad 500-stronicowym, oprawionym w twardą okładkę woluminie.\nGratka dla osób lubiących tematykę space opera oraz grafiki doprawione nutką erotyki.\nHiszpański znam na tyle, na ile słowa kojarzą mi się z ich włoskimi (łacińskimi) odpowiednikami oraz na ile udało mi się cokolwiek zapamiętać z obejrzanych hiszpańskich filmów lub krótkich wizyt w tym kraju. Wystarcza mi to jednak do tego, by od czasu do czasu zdjąć z półki i z przyjemnością obejrzeć ten album. Głównie ze względu na jego warstwę graficzną.\nPiątka ludzi pochodzących z różnych miejsc na Ziemi została „porwana” przez UFO i zorganizowana w grupę interwencyjną. Ich zadaniem stało się zapobieganie konfliktom lub ich łagodzenie w różnych zakątkach kosmosu. Oczywiście zaczęło się od zapobieżenia zagładzie rodzaju ludzkiego na Ziemi.\nOpublikowane w 6 grudnia 2017 8 grudnia 2017\nPierwotnie opublikowano 13 maja 2013\n„Ten ląd nie ma nazwy. Nie potrzebuje jej. On po prostu istnieje!\nTen ląd ma bogatą historię mitów i magii. Bogowie nadal żyją w leśnych żlebach! Smoki przyciemniają niebo! Wiedza magiczna dzierży władzę nad umysłami ludzi.\nJak we wszystkich światach i tutaj trwa konflikt! Nieustająca wojna toczy się pomiędzy siłami ciemności i siłami światła. Dobro i zło zwarły się w ich nierozłącznym dążeniu do dominacji! Jednakowe części jednej elementarnej siły, która łączy wszystkie światy ze sobą!\nAle w tym świecie, teraz ciemność powstaje w jej całej sile, dążąc do pogrążenia lądu w czarnym chaosie, w którym mogłaby wszechwładnie rządzić.\nDwójka dzieci stoi jej na drodze!\nCharakterystyczny, przywodzący na myśl okres art nouveau rysunek oraz baśniowo-fantastyczna tematyka przyciągają do komiksów, których autorem jest Charles Vess.\nOpublikowana w roku 1987 przez Dark Horse „Księga nocy” zawiera jedną długą opowieść „Dzieci Gwiazd” autorstwa Vess’a oraz kilka krótkich nowel ze scenariuszami Vess’a, L.Sutton’a i Elanie Lee.


Lublin: Politechnika Lubelska ogłosiła wyniki rekrutacji. Chętnych na studia tyle samo co w zeszłym roku - Wspólnota Lubartowska - twój tygodnik lokalny\nOpublikowano: pon, 12 lip 2021 16:24 2021-07-12T14:24:00.000Z\nIwona Czajkowska-DenekaPolitechnika Lubelskauczelnie Lublinstudia Lublinstudenci Lublin\n- Absolutnym hitem podczas tegorocznej rekrutacji okazały się kierunki prowadzone przez Wydział Zarządzania: marketing i komunikacja rynkowa (6,3 os./miejsce), finanse\ni rachunkowość (5,0) oraz inżynieria logistyki (4,8). Dużym zainteresowaniem cieszyły się również kierunki: architektura oraz inżynieria multimediów. Informatykę chciałoby studiować 840 kandydatów. Uczelnia przygotowała dla nich 240 miejsc - informuje Iwona Czajkowska-Deneka, rzecznik prasowy Politechniki Lubelskiej.\nWśród innych popularnych kierunków znalazły się jeszcze: zarządzanie, mechatronikę i budownictwo.


Vistal w blasku złota!!! – Sportowa Gdynia\n24 maja 2022 01:01\nVistal w blasku złota!!!\nW 2012 roku, gdy Vistal po raz pierwszy i jak dotąd jedyny sięgał po tytuł mistrzowski w finale wygrał z… Zagłębiem Lubin. Finał rozgrywano wówczas według innej formuły, podobnie jak w koszykówce, czy w siatkówce, grano do trzech zwycięstw. Piąty, decydujący mecz odbywał się w Lubinie i tam gdynianki pokonały zespół gospodarzy 26:25 (14:16), zdobywając złoty medal.\nDzisiejsze spotkanie miało wspaniałą oprawę, zawodniczki wchodziły na boisko w towarzystwie dzieci, podobnie, jak w piłce nożnej. W przerwie występowały cheerleaderki z gdyńskiego Młodzieżowego Domu Kultury.\nMecz zapowiadał się jako starcie dwóch obron i tak początkowo wyglądał. Długo żadna z ekip nie potrafiła pokonać bramkarki rywala, po raz pierwszy udało się to Kindze Grzyb, która otworzyła wynik, dopiero w czwartej minucie meczu. Jak się później okazało było to jedyne w tym spotkaniu prowadzenie zespołu gości. Niemal natychmiast odpowiedział Vistal trafieniem Joanny Szarawagi. Przez jakiś czas gra toczyła się bramka za bramkę, ale od stanu 4:4 zaczynała się zarysowywać lekka przewaga miejscowych. 8:8, to ostatni w tym spotkaniu wynik remisowy, odtąd gdynianki zaczynały już tylko powiększać dystans. Znakomicie współpracowała z kołową Monika Kobylińska, która co raz zasilała ją znakomitymi asystami, zamienianymi przez bohaterkę niedawnego meczu w Lublinie na bramki. Świetnie broniła Małgorzata Gapska, która zatrzymała kilka soczystych uderzeń „tygrysic”. Po przeciwnej stronie ani Monika Maliczkiewicz, ani Monika Wąż niewiele pomagały swojej drużynie. Nie były w stanie obronić ani rzutów z koła Szarawagi, ani uderzeń z dystansu w wykonaniu Kobylińskiej, a zwłaszcza Joanny Kozłowskiej. Jeśli dodamy do tego znakomite gdyńskie skrzydła w postaci Magdaleny Stanulewicz i Katarzyny Janiszewskiej, to nie dziwi trzybramkowa przewaga miejscowych po 30 minutach gry. Przewaga byłaby zapewne jeszcze wyższa, ale trzy bramki dla Metraco Zagłębia padły po wykorzystanych przez Żannę Marić rzutach karnych. Wynik pierwszej połowy ustaliła Patrycja Kulwińska, chociaż równo z syreną trafiła jeszcze Aleksandra Zych, ale sędziowie tej bramki nie uznali.\nDrugą połowę, mimo gry w osłabieniu rozpoczęły gdynianki od bramki Kobylińskiej z rzutu karnego. Miedziowe rozpoczęły bardzo nerwowo, grały chaotycznie, szybko próbując odrobić straty. Okazało się jednak, że jak się człowiek spieszy, to… korzysta na tym rywal. Lubinianki grały niedokładnie, gubiły piłkę i popełniały błędy, które bezlitośnie wykorzystywały zawodniczki Pawła Tetelewskiego. Trzykrotnie ukłuła Kobylińska, zanim w siódmej minucie gry po przerwie udało się Kai Załęcznej wreszcie pokonać Gapską. Wówczas jednak przewaga gospodyń wynosiła pięć bramek (15:10).\nVistal grał bardzo mądrze, długo rozgrywał akcje, kończąc je tylko w pewnych sytuacjach. Postawił tę twardą obronę, którą trudno było sforsować piłkarkom Bożeny Karkut. W drugiej dekadzie gry po przerwie Vistal dostał lekkiej zadyszki. Coś się zacięło w sprawnie funkcjonującej machinie i gdynianki długo nie mogły trafić. Przestrzeliwały swoje rzuty m.in. Kozłowska i Szarawaga. Tymczasem w zespole gości dobrze współpracować zaczął tercet zawodniczek zagranicznych Juliana Malta-Żanna Marić-Jovana Milojević. Kiedy Maliczkiewicz obroniła rzut karny Kobylińskiej, a Małgorzata Buklarewicz w odpowiedzi pokonała z dystansu Weronikę Kordowiecką, która zmieniła w gdyńskiej bramce „Rybę”, grające w osłabieniu Metraco Zagłębie zbliżyło się niebezpiecznie na trzy trafienia. Na szczęście sześciominutowy impas swojej drużyny przełamała Kozłowska potężnym z rzutem z dystansu. Obroniony kilka minut wcześniej karny dodał pewności siebie Maliczkiewicz, która broniła coraz lepiej, a w 50 minucie, po zatrzymaniu wcześniej co prawda wyblokowanego przez obronę rzutu Zych, posłała długie podanie do Agnieszki Jochymek, które mogło przynieść bramkę kontaktową. Ta jednak nie złapała piłki i Vistal mógł odetchnąć z ulgą, tym bardziej, że w odpowiedzi wspomniana Zych zdobyła 20 gola. Po chwili fantastyczną akcję przeprowadziła Patricia Matieli. Brazylijka zeszła na skrzydło, po czym wykonała zwód z przełożeniem i potężnie rzuciła w okolicach głowy bramkarki, dając ponownie czterobramkową przewagę swojej drużynie (21:19). W 54 minucie wreszcie udana interwencją popisała się Kordowiecka, a w rozpoczętej przez nią akcji trafiła Kulwińska. Na niespełna pięć minut przed końcową syreną na ławce Vistalu zaczynały się już pojedyncze wybuchy radości, gdyż Kobylińska zwiększyła prowadzenie do 5 trafień.\nPaweł Tetelewski postanowił dać możliwość uczestnictwa w zdobyciu złotego medalu wszystkim obecnym na ławce zawodniczkom. Wprowadził na boisko m.in. Kingę Gutkowską, której rzut zatrzymała Maliczkiewicz, a że Vistal grał w tym czasie bez bramkarki, golkiperka miedziowych natychmiast zdecydowała się na rzut i piłka znalazła się w gdyńskiej bramce. Do końca pozostawały jednak już zaledwie nieco ponad dwie minuty gry, a w dodatku na to trafienie odpowiedziała niemal natychmiast Martyna Borysławska.\nNa 60 sekund przed syreną publiczność zgromadzona w hali Gdynia na owacją stojąco witała drugi w historii gdyńskiego klubu tytuł Mistrza Polski. Vistal prowadził trzema trafieniami i nic złego już nie miało prawa się w tym spotkaniu wydarzyć. Co prawda jeszcze po przechwycie Grzyb, bramkę zdobyła Malta, ale po chwili na parkiet wbiegły rezerwowe, rzucając się w ramiona zawodniczek kończących mecz. Na boisko posypały kilogramy papieru, konfetti.\nZawodniczki Vistalu założyły na siebie specjalnie przygotowane na tę okoliczność białe koszulki z koroną i napisem „Mistrz Polski 2017 Vistal Gdynia”.\nZanim rozpoczęła się dekoracja nastąpiło oficjalne pożegnanie zawodniczki Vistalu Moniki Kobylińskiej, która żegna się z zespołem odchodząc do Bundesligi. Z klubem pożegnał się także Paweł Tetelewski, który po trzyletniej pracy doprowadził gdyński klub do najwyższego triumfu, „po drodze” zdobywając jeszcze dwa Puchary Polski i mniej szlachetne medale. Wyrazy uznania złożył trenerowi i zawodniczce m.in. prezes firmy Vistal, sponsora klubu, Ryszard Matyka oraz prezes klubu Marek Gutteter. W imieniu kibiców za emocje podziękował Marcin Forszpaniak, szef klubu kibiców gdyńskiego zespołu.\nNa podium najpierw pojawiły się wicemistrzynie Polski, które już doceniły swój sukces i przyjęły medale, puchar oraz gratulacje swoich pogromczyń z uśmiechami i z radością.\nI wreszcie przy dźwiękach nieśmiertelnego przeboju „Queen” „We are the Champions” na podium wskoczyły nowo kreowane mistrzynie Polski. Henryk Szczepański, wiceprezes Związku Piłki Ręcznej w Polsce i profesor Janusz Czerwiński, prezes honorowy ZPRP wręczyli medale. Otrzymały je zawodniczki, trenerzy, przedstawiciele sztabu szkoleniowego oraz prezes Gutteter. Po chwili kapitan zespołu, Małgorzata Gapska otrzymała z rąk prezesów związku okazały kryształowy puchar i podniosła go w górę. W tym momencie wystrzeliło złoto-niebieskie konfetti oraz… korki od szampanów, które trzymały w rękach niektóre mistrzynie Polski. Jeszcze tylko gratulacje od pokonanych, chwila dla fotoreporterów i… można było przeżywać sukces. Na parkiecie pojawił się m.in. tort z fotografią zespołu.\nGratulujemy, a w najbliższym czasie dokonamy podsumowania tego fantastycznego dla gdynianek sezonu.\nVistal Gdynia – Metraco Zagłębie Lubin 24:22 (12:9)\nVistal: Gapska, Kordowiecka – Kobylińska 6, Kozłowska 5, Szarawaga 4, Janiszewska 2, Kulwińska 2, Urbaniak 1, Stanulewicz 1, Zych 1, Matieli 1, Borysławska 1, Dorsz, Gutkowska, Lalewicz.\nMetraco Zagłębie: Maliczkiewicz 1, Wąż – Marić 5, Milojević 4, Grzyb 4, Załęczna 3, Buklarewicz 2, Malta 2, Semeniuk 1, Trawczyńska, Piechnik, Belmas, Jochymek.\nRichardref - Pierwszy domowy mecz Trefla w roku!


Piwo : CocoBänger [Põhjala] Recenzja | Piwne Opinie\nOpublikowane w 02/06/2018 przez DK\nCocoBänger z browaru Põhjala, czyli kolejne podejście do fuzji kokosa z piwem. Poprzednie wypadły średnio, czy dziś będzie lepiej?\nTemat piwa i dodatków jest zagadnieniem bardzo ciekawym i dosyć obszernym. Szczerze, większość produktów, których używa się w kuchni można dodać do piwa. Trzeba znać jedynie proporcje w jakich dany dodatek wyląduje w naszym trunku. Było już piwo z mango, z czarnym bzem, z kwiatem jaśminu, z jeżynami, ba, było nawet z kokosem. Even More Coco Jesus z Evil Twin nie zrobił na mnie wielkiego wrażenia. Dziś spróbuję piwa CocoBänger z estońskiego browaru Põhjala, do którego mam bardzo duże zaufanie. Większość ich wypustów oceniam bardzo wysoko. Fakt, są to głównie mocniejsze piwa z Cellar Series, nie piłem lżejszych piw z tego browaru, ale co tam. Imperialne Stouty leżakowane w beczkach wychodzą im bardzo dobrze, więc biorę je w ciemno. Biorę, oczywiście jeśli mam okazję, a z tym bywa różnie. Zazwyczaj w sklepie pojawia się jedynie kilka sztuk danego piwa i trzeba dosyć szybko je wykupić. Taki CocoBänger wcale się u nas nie pojawił. Na szczęście są też piwne wymiany i gdy tylko usłyszałem zachwyt nad tym piwem, postanowiłem je zdobyć. Dla chcącego nic trudnego.\nEKSTRAKT: 32,5% wag.\nSŁODY: Pale malt, Munich malt, Special B, Crystal 300, Crystal 150, Crystal 200, Carafa type 2 special, Chocolate malt, Chocolate Rye, Oats\nCHMIEL: Magnum, HBC472\nDODATKI: opiekane płatki kokosowe, kawa z Kostaryki\nInformacje odnośnie zasypu znalazłem na stronie internetowej browaru i nie chciało mi się tego tłumaczyć. Słodów jest to sporo, przełożyło się to na prawie 33 Plato. Jest konkret i dużo słodyczy. Widzę, aż trzy odmiany słodu Crystal. Do tego kokos oraz kawa i mamy kandydata na piwo miesiąca. W piwie nie wylądował kokos. Jego smak maja tu wnieść płatki kokosowe, które zostały wcześniej podane procesowi opiekania.\nEtykieta bardzo przypadła mi do gustu. Lubię ten lekko abstrakcyjny klimat. Do tego kolorystyka też jest trafiona w punkt. tylem przypomina mi trochę obraz malowany akwarelą. Patrzę na tą grafikę i myślę, że gdyby Põhjala otworzyła wystawę swoich etykiet z chęcią bym się na nią wybrał. Nazwa też jest trafiona. Słysząc Kokobenger od razu wiadomo, że chodzi o piwo z dodatkiem kokosa. CocoBänger jest dostępny w butelkach o pojemności 330 mililitrów i zostało uwarzone w estońskim browarze Põhjala.\nPiwo CocoBänger ma kolor ciemnego brązu. W szkle wygląda na kompletnie czarne. Piana ma kolor bardzo ciemnego brązu i bardzo szybko redukuje się do obręczy przy samym szkle.\nO ho ho, ale to jest intensywne. Jest kokos, zaznacza swoją obecność głośno i wyraźnie. W żadnym wcześniejszym piwie nie był on aż tak mocno wyczuwalny. Całość jest lekko słodka i rozgrzewająca.Poza tym trochę kawy i marcepan? A może to nie marcepan tylko wiórki kokosowe nasączone w alkoholu?\nPiwo grzeje już od samego początku. W pierwszym łyku czuje głównie kokosa otoczonego w gorzkiej czekoladzie. Wszystko bardzo wyraźne, bardzo intensywne. Przejście z kokosa do gorzkiej czekolady jest bardzo przyjemne. Uderzenie tych gorzkich smaków na finiszu jest bardzo wyraźne. W kolejnych łykach doszedł smak pralin, poza tym czekolada oraz kokos. Wszystko smacznie się zgrywa. Czego chcieć więcej od piwa? Nie wspomniałem jeszcze o ciele. Jest gęste, oleiste. Alkohol na początku nieco rozgrzewa, ale z czasem idzie się do niego przyzwyczaić. Smaki są ułożone, dobrze skomponowane, fajnie się uzupełniają. Słodycz kokosa wyczuwalna na początku zaczyna ustępować miejsca gorzkiej czekoladzie. Smak nie traci na intensywności.\nPiwo CocoBänger to Bounty w gorzkiej czekoladzie z domieszką alkoholu. Daję mu wysokie 9. Kolejna bardzo dobra pozycja z estońskiego browaru Põhjala.\nKategorieRecenzje TagiCocoBänger, imperial stout, piwo, Põhjala, recenzja\nPoprzedni wpisPoprzedni Czego warto spróbować? [luty 2018]\nNastępny wpisNastępny Putty [Verdant]


Dr Hab. Tomasz Słomka: Rafał Trzaskowski może wygrać II turę [WYWIAD] - Crowd Media\nDr Hab. Tomasz Słomka: Rafał Trzaskowski może wygrać II turę [WYWIAD]\nZ dr hab. Tomaszem Słomką, politologiem z Uniwersytetu Warszawskiego o kampanii, wyborach prezydenckich i polskim społeczeństwie rozmawia Michał Ruszczyk.\nMichał Ruszczyk: Jesteśmy już jakiś czas po I turze wyborów prezydenckich. Co ich wyniki mówią nam o społeczeństwie i o naszej scenie politycznej?\nTomasz Słomka: Pierwsza tura wyborów prezydenckich w ogóle mnie nie zaskoczyła, bo bardzo dokładnie zostały odbite w niej wszystkie nastroje społeczne. Wcale nie zaskakuje mnie wygrana Andrzeja Dudy, gdyż sondaże pokazywały, że może on zdobyć od 40 do ponad 50%. Po wynikach Platformy Obywatelskiej widać było wzrost notowań dla głównego kandydata opozycji, a więc te ponad 30% też nie jest zaskoczeniem.\nNatomiast to, co mnie najbardziej zaskoczyło osobiście w I turze, to wynik kandydata Lewicy, gdyż jeżeli się przyjrzymy wyborom parlamentarnym i prezydenckim to widać, że Robert Biedroń dostał 25% tego, co Zjednoczona Lewica w 2019 roku. Tu należy zadać pytanie, co się takiego stało, że kandydat Lewicy, który cieszył się naprawdę wysokim poparciem, ostatecznie zrobił tak słaby wynik? Odpowiedź, moim zdaniem, może być taka, że te wybory potwierdziły spolaryzowanie sceny politycznej. To znaczy – od 2005 roku istnieje wyraźny duopol na PiS i PO (Koalicję Obywatelską). Nie oznacza to, że istnieje swoisty system dwupartyjny, ale w pewnym sensie znacząco się do niego zbliżamy.\nCo do wyborców Lewicy, jeżeli się na nich spojrzy, zwłaszcza na tych, którzy opierali się na przekonaniach socjalnych czy gospodarczych, to oni powędrowali do Andrzeja Dudy. Natomiast ci wyborcy, którzy rozumieją lewicowość jako światopogląd poszli do Rafała Trzaskowskiego i Koalicji Obywatelskiej.\nWspomniał Pan o wyniku Roberta Biedronia. Ja bym się zapytał o wynik Władysława Kosiniaka – Kamysza i Roberta Biedronia. Czy nie uważa Pan, że w dłuższej perspektywie to może być koniec Zjednoczonej Lewicy i Koalicji Polskiej?\nJeżeli, chodzi o wybory, to proszę zauważyć, że nie wymieniłem Władysława Kosiniaka-Kamysza jako tego, który jest szczególnie przegrany. Na pewno były większe apetyty PSL-u i udało im się stworzyć szerszą formułę, niż zazwyczaj. Koalicja Polska, chociaż widać, że Kukiz-15 jest zmarginalizowany w tym projekcie i właściwie nie zaistniał, a główną rolę, odgrywały struktury PSL i ich lider. Moim zdaniem wynik Kamysza nie odbiega znacząco od tych wyników, jakie uzyskują kandydaci tego ugrupowania w wyborach prezydenckich od 1999 roku. Szczerze mówiąc, patrząc na wynik Koalicji Polskiej, nie jestem zdziwiony, gdyż lider PSL-u na pewno kalkulował, że jako osoba, która nie jest prostym rolnikiem pozyska elektorat miejski. Niestety, nie udało się. Co nie oznacza, że Kosiniak za tą porażkę zapłaci, gdyż niedawno odbył się Zarząd PSL, na którym potwierdzono przywództwo obecnego lidera.\nCo do Lewicy, to myślę, że obecna formuła daje bardzo dużo do przemyślenia. Czy koalicja, którą zbudował Biedroń, Czarzasty i Zandberg w 2019 jest udanym pomysłem? Czy Lewica zaproponowała coś nowego wyborcom? Czy porażka Roberta Biedronia to jego osobista porażka, czy raczej klęska całej formacji? To są pytania istotne i fundamentalne dla sensu istnienia tej formuły, bo moim zdaniem, gdyby dziś doszło do wyborów parlamentarnych, to Lewica nie powtórzyłaby swojego sukcesu. Druga kwestia – to fakt, że w pewnym sensie Robert Biedroń za pomocą wyborców został utrącony jako potencjalny lider Lewicy. Moim zdaniem w obecnej sytuacji koalicja lewicowa powinna zostać przebudowana. Powinna zostać podjęta próba w celu powrotu do „gwiazdy” – Adriana Zandberga. Generalnie rzecz ujmując, moim zdaniem Lewica w nowej rzeczywistości nie odnalazła nowej formuły i nie umie podjąć wysiłku w celu stania się trzecią siła polityczną na naszej scenie, gdyż PiS zabrał im sprawy gospodarcze i socjalne, a Koalicja Obywatelska kwestie światopoglądowe. Lewica powinna się wymyśleć od nowa, tylko mam wrażenie, że nikt w tej formacji nie potrafi tego zrobić.\nWspomniał Pan o duopolu. Czy Pana zdaniem, możemy za jakiś czas przejść na system dwupartyjny w stylu amerykańskim?\nChciałbym odwołać się do pewnej teorii partii politycznych i systemów partyjnych. Mianowicie, wtedy pojawiają się systemy dwu partyjne, kiedy dwie główne partie, które ze sobą rywalizują, zdobywają trwale, przynajmniej 80% głosów w wyborach i mają zdolność do samodzielnego rządzenia. Proszę zauważyć, że w Polsce do tej pory, ani razu to się nie zdarzyło. To znaczy, że ani jedna, ani druga partia nie zdobyła ponad 80% głosów, żeby tworzyć samodzielny rząd. Zawsze był potrzebny koalicjant. PiS, mimo, że mówi, iż rządzi poniekąd samodzielnie (co jest absurdem), też rządzi obecnie w koalicji z Solidarną Polską i Porozumieniem.\nW tej chwili nie odważyłbym się na stworzenie takiej teorii, że mamy do czynienia z systemem dwupartyjnym i prawdę mówiąc nie wiem, czy będziemy mieli z nim do czynienia, gdyż w tej kwestii jest bardzo dużo pytań. Po pierwsze: czy PiS zachowa swoją pozycję na scenie politycznej w sytuacji, kiedy z polityki odejdzie Jarosław Kaczyński? Proszę zauważyć, że partia rządząca jest budowana trochę na wzór sekty politycznej, a nie na wzór nowoczesnej partii politycznej. Członków PiS-u nie tyle wiąże program, co emocje związane z liderem ugrupowania i przekonanie, że jest on nieomylny. Żaden z liderów w III RP nie był obdarzany przez swoje najbliższe otoczenie polityczne oraz wyborców pewnego rodzaju czcią oraz przekonaniem, że jest nieomylny. Natomiast Jarosław Kaczyński jest po za wszelką krytyką. Owszem, może jest to oparte na pewnym ideowym założeniu, że Kaczyński postarał się przywrócić godność osobom, które stały się ofiarami transformacji ustrojowej i gospodarczej. Natomiast PiS postarał wykorzystać ten typ wyborcy jako swój elektorat poprzez program socjalny i walkę z elitami, które tych ludzi nie dostrzegały. To jest jak najbardziej godne pochwały, tylko, że tę poprawę bytu, połączono również z ideologią – stworzeniem pewnego rodzaju zakonu, opartego na emocjach, wskazywaniu przeciwników politycznych i bazowaniu na najgorszych lękach polskiego społeczeństwa.\nZ drugiej zaś strony, jak patrzę na Platformę Obywatelską, to też nie jestem pewien, czy zdoła ona funkcjonować w obecnym kształcie dalej. Moim zdaniem w tej partii również jest kryzys przywództwa, może trochę inny, gdyż mimo wszystko jest to partia demokratyczna, która potrafi wyłonić swojego przewodniczącego. Nie jestem też pewien, co się zdarzy, gdy pojawi się ruch Szymona Hołowni – czy będzie istotnym elementem, który rozmontuje centrum polityczne, skupione wokół PO, czy też zostanie przez PO skonsumowane w taki sam sposób jak Nowoczesna. A może to Hołownia zastąpi PO? To są pytania otwarte na które nie znamy odpowiedzi. Proszę zauważyć, że były już ruchy społeczne, które rozbijały dotychczasowy porządek.\nSzymon Hołownia w swojej kampanii stosował retorykę w której zrównywał Rafała Trzaskowskiego z Andrzejem Dudą jako takie samo zło. Czy Pana zdaniem wyborcy Hołowni pójdą na II turę? Na którego z kandydatów zagłosują?\nProszę zauważyć, że Rafał Trzaskowski bardzo umiejętnie spróbował zwrócić się do wyborców Szymona Hołowni i to nie za jego plecami. To jest bardzo ciekawe, że miała miejsce quasi-debata między Hołownią a Trzaskowskim w czasie której skonfrontowano niektóre założenia programowe i spróbowano pokazać, co ma jeden i drugi z kandydatów na stole oraz jakie są punkty spójne. Owszem, Hołownia powiedział o niechętnym głosowaniu na Trzaskowskiego, ale po tej rozmowie nie był już tak sceptyczny. Zwłaszcza, gdy się okazało, że tych elementów spójnych jest kilka. Myślę, że gdybym miał szacować ilościowo, to większość wyborców Hołowni pójdzie na wybory i zagłosuje na Trzaskowskiego. Dochodzą też głosy, że są wyborcy którzy głosowali na Hołownię i którzy odmawiają legitymizacji układowi Duda – Trzaskowski i nie będą chcieli w ogóle pójść na wybory, bo nie jest to dla nich alternatywa. Jednak najciekawsze jest to, ilu jest takich wyborców. Kolejne dane mówią o tym, że 10% wyborców, którzy głosowali na Hołownię, w 2019 w wyborach parlamentarnych zagłosowali na PiS i teraz nie wiadomo jak ci wyborcy się zachowają w II turze. Czy są na tyle zdegustowani PiS-em, że głosowali na Hołownię i w przypadku II tury jednak nie powrócą do obozu Zjednoczonej Prawicy? Tu jest bardzo dużo pytań, ale myślę, że jednak większość wyborców Hołowni zagłosuje na Trzaskowskiego.\nCzy Pana zdaniem wśród opozycji są politycy, którzy potrafią, przedłożyć dobro państwa nad interes swojej partii i poprzeć obecnego kandydata strony demokratycznej? Czy mamy jeszcze mężów stanu?\nMężowie stanu umarli już dawno. Kim jest mąż stanu? Tak, jak Pan wspomniał, potrafi w pierwszej kolejności postawić dobro ojczyzny nad interes partii. Nie płynie rzeką populizmu. Potrafi być twardy, jeżeli chodzi o podejmowanie decyzji. Można spojrzeć na Churchill’a i Thatcher. Wiedzieli, że ich decyzje są nie popularne, ale zdawali sobie sprawę, że służą dobru i wspólnocie. Moim zdaniem mówienie o mężach stanu – w obecnej sytuacji politycznej w Polsce – to nadużycie, gdyż większość polityków płynie z nurtem oczekiwań. Owszem, mamy polityków, którzy mają predyspozycje do tego, którzy mogą stać się mężami stanu, ale też płyną z nurtem. Natomiast, jeżeli spojrzymy na kandydata, który odwoływał się do bezpartyjności i stania ponad podziałami, to był nim oczywiście Szymon Hołownia. Podobnie jak pięć lat temu Paweł Kukiz. W inny sposób, ale to właśnie Hołownia i Kosiniak próbowali odwoływać się do wspólnoty. Powiem wprost, mówienie o bezpartyjności i pewnego rodzaju apolityczności prezydenta – to populizm. Patrząc na to, jak wybiera się w Polsce prezydenta, to widać, że trzeba mieć jakieś zaplecze i pieniądze. A kto tym wszystkim dysponuje? Partie polityczne. Co za tym idzie – taki kandydat w pewnym sensie staje się zakładnikiem partii politycznej, a przy okazji również opinii publicznej. To pokazuje, że kandydat, żeby wygrać musi być demagogiem i populistą.\nMoja propozycja, którą od dawna lansuję, jest taka, że żeby odejść od wyborów powszechnych, należy skopiować system wyborczy, który jest we Włoszech. Prezydenta wybierają tam połączone izby parlamentu (Izba Deputowanych i senat). Mogłoby to spowodować, że uniknęlibyśmy pakowania kandydata w kosztowną finansowo i politycznie kampanię wyborczą.\nCo Pana zdaniem Rafał Trzaskowski musi zrobić, żeby przekonać do siebie ponad 3 mln nowych wyborców?\nPrzede wszystkim Rafał Trzaskowski musi zmobilizować jak największą grupę wyborców. Badania, które zostały przeprowadzane przed I turą i po niej, pokazują, że im większa frekwencja, tym wyższe poparcie dla kandydata Koalicji Obywatelskiej. To po pierwsze. Po drugie, musi celować w wyborców najmłodszych w wieku od 18 do 29 roku życia, gdyż widać, że w tej grupie wyborców wygrywa. Minimalnie, ale wygrywa. Musi również zrobić pewien element, który może być trudny, ale konieczny. Mianowicie powinien powiedzieć, że nie zlikwiduje zdobyczy socjalnych, co już zresztą robi. Musi również pokazać, że bardziej niż obecnemu prezydentowi zależy mu na przedsiębiorcach i że jeżeli na niego zagłosują, to otrzymają jakieś ulgi i wsparcie. Moim zdaniem zaczyna to robić.\nReasumując, działania profrekwencyjne, mobilizacja najmłodszych wyborców, zapewnienie, że nie będzie likwidacji programów socjalnych, wsparcie dla przedsiębiorców i może jeszcze jeden element – zapewnienie, że Polska będzie nadal częścią Unii Europejskiej, bo jest bardzo wielu wyborców, którzy obawiają się Polexitu.\nRafał Trzaskowski, może mieć ogromną szansę przed II turą do przekonania tych wyborców, którzy obawiają się wyjścia z UE, a być może nie byli na wyborach w I turze, że będzie się starał, aby Polska ze wszystkimi przywilejami i możliwościami pozostała w Europie. Ma dobre pole do wykorzystania tego atrybutu, gdyż akademicko zajmuje się sprawami europejskimi, był ministrem ds. europejskich i europosłem. Ma bardzo dużo cech, które oprócz dawania amunicji TVP i PiS, mogą też pokazywać społeczeństwu plusy koalicji PO-PSL, rządzącej w latach 2007-2015 i kandydata.\nJeżeli sztab Rafała Trzaskowskiego wcieli te punkty w życie na koniec kampanii to, to czy Pana zdaniem te wybory są do wygrania?\nMoim zdaniem tak. Przy dobrze przeprowadzonej kampanii, łącznie z punktami, które wymieniłem i z unikaniem awantur, można wygrać II turę.\nTagirozmowa Tomasz Słomka wywiad\nJak zmarnować 125 mln złotych? Ministerstwo Zdrowia mogłoby wydać na ten temat poradnik


REGULAMINY DOMKÓW LETNISKOWYCH "MIODOWA SADYBA" - Miodowa Sadyba\nREGULAMINY DOMKÓW LETNISKOWYCH „MIODOWA SADYBA”\nWszelkie uwagi, usterki, braki prosimy zgłaszać na bieżąco właścicielowi ośrodka.\nW naszym ośrodku nie istnieje możliwość organizacji imprez okolicznoćiowych (urodzin, wieczorów panieńskich i kawalerskich, wesel, Sylwestra, itd.)\nZaliczka wynosi 30% całkowitego kosztu pobytu. Należy ją uiścić w terminie do dwóch dni od momentu dokonania rezerwacji.\nDoba hotelowa trwa od godz. 15:00 w dniu przyjazdu do godz. 10:00 dnia następnego (zmiana tych godzin możliwa jest jedynie po uprzednim uzgodnieniu w przypadku dostępności terminów).\nZe względów bezpieczeństwa w domku i na terenie ośrodka mogą przebywać tylko osoby zgłoszone przy rezerwacji (maksymalnie 6 osób), przebywanie osób niezameldowanych w domku lub na ośrodku jest równoznaczne z wyrażeniem zgody przez najmującego domek na odpłatne dokwaterowanie tych osób. Koszt dokwaterowania jednej osoby wynosi 100 zł za dobę.\nDzieci do pierwszego roku nie są liczone przy rezerwacji. Pozostałe dzieci liczą się tak samo jak osoby dorosłe.\nPo wcześniejszym uzgodnieniu dostępne jest łóżeczko dla małego dziecka (w miarę dostępności).\nW dniu przyjazdu pobierana jest kaucja 400zł lub 100 Euro, która jest zwracana w dniu wyjazdu po sprawdzeniu stanu domku i oddaniu kluczy.\nPozostałą część opłaty za pobyt należy uiścić w dniu przyjazdu w momencie odbierania kluczy.\nWczasowicze przebywający na terenie ośrodka ubezpieczeni są we własnym zakresie.\nOdbiór i zdanie domku odbywa się zawsze w towarzystwie właściciela lub osoby przez niego upoważnionej. Prosimy o wcześniejsze zgłaszanie zamiaru wyjazdu przed godziną 10:00 w celu sprawnego odbioru kluczy i domku.\nNa terenie ośrodku obowiązuje cisza nocna w godzinach 22:00-7:00. Korzystający z usług ośrodka nie mogą zakłócać wypoczynku innym.\nTeren obiektu jest stale monitorowany, a w domkach znajdują się czujniki dymu. Alarm przeciwwłamaniowy jest wyłączany na czas wynajmowania domku.\nWłaściciel ośrodka nie ponosi odpowiedzialności materialnej za rzeczy należące do gości pozostawione w domku lub na terenie ośrodka.\nProsimy o zachowanie należytej staranności związanej z zamykaniem okien i drzwi w momencie opuszczania domku oraz gaszenia światła w pomieszczeniach jak i na zewnątrz.\nW domkach obowiązuje całkowity zakaz palenia papierosów, opłata za dearomatyzację domku wynosi 1200 zł.\nKażdy domek posiada jedno dedykowane, bezpłatne miejsce parkingowe.\nAkceptujemy jedynie (ze względów bezpieczeństwa pozostałych gości) małe zwierzęta (do 10kg) po wyrażeniu zgody właściciela ośrodka! Właściciel pupila zobowiązuje się do pokrycia kosztów ewentualnych zniszczeń dokonanych przez zwierzę, oraz wyprowadzania go poza teren ośrodka. Zakazuje się pozostawienia psa samego w domku i na terenie ośrodka.\nZa pobyt psa pobierana jest opłata w wysokości 20zł za dobę.\nW ośrodku jest całkowity zakaz przebywania psa w strefie wypoczynkowo-relaksacyjnej (basen, spa, plac zabaw).\nPrzed wyjazdem należy pozmywać naczynia znajdujące się w domku i zadbać o czystość grilla.\nRęczników znajdujących się w domkach nie wolno zabierać na basen, saunę i na plażę.\nSaunę wynajmujemy na domek, seans 1 godzinę i kosztuje 90zł.\nZabrania się ładowanie aut, akumulatorów itp.\nStaramy się być ekologiczni, dlatego do ceny wynajmu domku doliczany jest koszt zużytej energii elektrycznej (1,2 zł/kWh), jeśli goście zużyją więcej niż 25kW na dzień. Zachęcamy w ten sposób do świadomej i oszczędnej konsumpcji mediów.\nNiniejszy Regulamin określa zasady i tryb korzystania z basenu, urządzeń rekreacyjnych i atrakcji zlokalizowanych na terenie obiektu Miodowa Sadyba w Ligocie Górnej na ulicy Letniskowej 3a -f.\nWłaścicielem i administratorem oiektu Miodowej Sadyby jest Pan Jarosław Topolski.\nWstęp na teren basenu traktowany jest jako zapoznanie się, zaakceptowanie i zobowiązanie do przestrzegania warunków niniejszego Regulaminu oraz regulaminów i instrukcji obowiązujących na terenie ośrodka Miodowa Sadyba.\nBasen jest czynny codziennie w godzinach od 9.00-19:00.\nCzas otwarcia może ulec zmianie z przyczyn organizacyjnych (pora roku, awaria lub zagrożenie)\nZ basenu mogą korzystać tylko i wyłącznie goście obiektu Miodowej Sadyby.\nDzieci do 16 roku życia mogą przebywać na terenie basenu wyłącznie pod opieką osób dorosłych.\nWłaściciel zastrzega sobie prawo wyłączenia z używania basenu, urządzeń i atrakcji obiektu z powodu awarii, w szczególności w przypadku gdy ich nie wyłączenie zagrażałoby zdrowiu ich użytkowników.\nNa basen nie mogą wchodzić osoby: -których stan wskazuje na spożycie alkoholu lub podobnie działających środków, -z otwartymi ranami i stanami zapalnymi skóry, -z oznakami chorób stwarzających niebezpieczeństwo utonięcia, -których stan higieny odbiega od ogólnie przyjętych norm.\nZabrania się: -posiadania w wodzie ostrych przedmiotów (zegarków, bransoletek innej biżuterii), -biegania wokół niecki basenu, -skakania do wody z brzegów basenu, -spychania lub wrzucania innych użytkowników do wody, -palenia papierosów, spożywania napojów alkoholowych oraz jedzenia w niecce basenowej, -niszczenia urządzeń i sprzętu basenowego, -hałasowania, -wprowadzania zwierząt, -wchodzenia do pomieszczeń technicznych i gospodarczych, na murki okalające basen, kwietniki, elementy dekoracji obiektu i inne urządzenia nie służące do tego celu, -niszczenia wyposażenia Obiektu, -zanieczyszczania wody basenowej i terenu Obiektu, w tym poprzez załatwianie potrzeb fizjologicznych w miejscach do tego nie przeznaczonych, -używania mydła i innych środków chemicznych na strefie basenowej, -naruszania porządku publicznego, dobrych obyczajów, w tym używania wulgaryzmów, – stwarzania zagrożenia dla innych osób przebywających na terenie ośrodka Miodowa Sadyba, -wszczynania fałszywych alarmów.\n11. Dzieci używające pieluch muszą mieć założone jednorazowe pieluchy przeznaczone do kąpieli.\n12. Podczas korzystania z urządzeń i atrakcji obiektu należy bezwzględnie przestrzegać instrukcji, regulaminów i oznakowań /piktogramów/ oraz stosować się do poleceń obsługi.\n13. Osoby o pogorszonym stanie zdrowia, sprawności lub samopoczucia oraz kobiety w ciąży, powinny korzystać z basenów, urządzeń i atrakcji zlokalizowanych na terenie Obiektu stosownie do swojego aktualnego stanu zdrowia i ze szczególną ostrożnością.\n14. Osoby o niestabilnym stanie zdrowia powinny korzystać z basenów, urządzeń i atrakcji zlokalizowanych na terenie Obiektu tylko po konsultacji z lekarzem.\n15. Informuje się użytkowników, że korzystanie z basenów, urządzeń i atrakcji zlokalizowanych na terenie ośrodka może spowodować pogorszenie się ich stanu zdrowia, a nawet stanowić zagrożenie dla ich życia (np. poprzez utonięcie). W szczególności odnosi się to do osób z następującymi dolegliwościami: nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, stany chorobowe narządów wewnętrznych itp. Zaleca się zatem, aby osoby, których stan zdrowia może stanowić zagrożenie utonięcia lub pogorszenia stanu zdrowia oraz cierpiące na schorzenia, które mogą nasilić się w czasie korzystania z basenu, korzystały z niego tylko i wyłącznie po uprzedniej zgodzie wyrażonej przez lekarza.\n16. Osoby naruszające postanowienia Regulaminu, mogą zostać (w przypadkach dozwolonych przepisami powszechnie obowiązującego prawa), usunięte z terenu Obiektu przez własciciela, bądź funkcjonariuszy Policji, bez prawa do zwrotu opłat.\n17. Za szkody wynikłe ze zdarzeń spowodowanych nieprzestrzeganiem przez tego użytkownika, bądź innych użytkowników przepisów prawa, lub postanowień niniejszego Regulaminu, Użytkownik ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych .\n18. Wszelkie spory mogące wyniknąć w związku z niniejszym Regulaminem będą rozstrzygane przez właściwe sądy powszechne.\n19. Wszelkie pytania bądź uwagi i reklamacje odnośnie świadczonych przez Administratora usług można zgłaszać pocztą mailową na adres: kontakt@miodowasadyba.pl. Wszelkie reklamacje będą rozpatrywane w terminie 14 dni od ich otrzymania przez Administratora.\n20. Regulamin dostępny jest na stronie internetowej www.miodowasadyba.pl i na budynku sauny.\nPOLITYKA COOKIES SERWISU MIODOWASADYBA.PL\nFUI Mediacomp z siedzibą pod adresem\nPoniższy wzór polityki cookies chroniony jest prawami autorskimi,\nWykorzystano za zgodą: https://wszystkoociasteczkach.pl/


Jedwabie do kącika sezonowego | sklep myszkaagata.pl\nJedwabie do kącika sezonowego\nPiękne płachetki jedwabne w zestawach o kolorystyce odpowiadającej czterem porom roku.\nWybierz opcję WybierzJesień - 135,00 złLato - 135,00 zł\nSą to płachetki z ręcznie barwionego jedwabiu o wymiarach 55 x 55 cm.\nDostępne są cztery zestawy kolorystyczne: zimowy, wiosenny, letni i jesienny.\nKażdy zestaw zawiera 3 płachetki jedwabne w kolorach odpowiednich dla danej pory roku.\nJedwabne płachetki idealnie nadają się do dekorowania sezonowych stolików. Pięknie łączą się również z harmonijną kolorystyką wełenek do kącika sezonowego.\nKolory wiosny: kolor jasny żółty, jasny zielony i różowy\nKolory lata: kolor jasny zielony, ciemny zielony i ciemny różowy\nKolory jesieni: kolor stonowany pomarańczowy, brązowa ochra i złoty żółty\nKolory zimy: kolor błękitny, ciemny niebieski, biały\nAktualnie dostępne zestawy można wybrać z opcjach, pozostałe sprowadzam na zamówienie.\nProducent: Woll Manufaktur Filges, Niemcy\nGramatura: 22 grs\nZawartość: 3 płachetki w jednym zestawie


Podsumowanie wysokiego sezonu w turystyce zagranicznej - wakacje.pl - Portal PublicRelations.pl\nPodsumowanie wysokiego sezonu w turystyce zagranicznej – wakacje.pl\nstring(103) "background-image: url('https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2019/08/IMG_8372-2-1200x500.jpg');" string(77) "https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2019/08/IMG_8372-2-1200x500.jpg"\nPodsumowanie wysokiego sezonu w turystyce zagranicznej - wakacje.pl\nJuż w niedzielę zmieniamy kartkę w kalendarzu – nadchodzi wrzesień,\na wraz z nim koniec wakacji szkolnych. W tegorocznym sezonie wysokim Polacy najchętniej wyjeżdżali do Grecji, która już szósty rok z rzędu jest zdecydowanym liderem sprzedaży.\nPoza grecką dominacją, z tych wakacji zapamiętamy wysokie ceny i znacznie mniejszą dostępność ofert Last Minute – największymi zwycięzcami lata okazali się więc turyści, którzy wykupili swoje wyjazdy z dużym wyprzedzeniem w ramach przedsprzedaży. Czy to ugruntuje nowy trend?\nW niniejszym raporcie pokażemy:\nGdzie najchętniej wyjeżdżali mieszkańcy poszczególnych regionów Polski?\nIle płacili za swoje rezerwacje? Jak wcześnie ich dokonywali?\nJakiej kategorii hotele wybierali? Jak często decydowali się na wyżywienie All Inclusive?\nZ których lotnisk wylatywali na swoje wakacje?\nO ile podrożały najpopularniejsze kierunki?\ntyle średnio płacili Polacy za swoje wakacje w wysokim sezonie. W porównaniu z zeszłym rokiem wartość ta wzrosła o 17,4 proc. W przeliczeniu na jednego uczestnika wyjazdu średnia wyniosła 2657 złotych.\nGrecja odparła turecki atak na tron\nChoć przed sezonem wielu ekspertów przewidywało, że na liście najlepiej sprzedających się kierunków wakacyjnych Turcja może wyprzedzić Grecję, na topie odnotowaliśmy status quo. Na swoje wyjazdy w okresie od końcówki czerwca do końca sierpnia Polacy zdecydowanie najchętniej wybierali greckie wyspy. Turcji przypadło drugie miejsce, a na podium znalazło się jeszcze miejsce dla Bułgarii.\nWśród najpopularniejszych regionów wakacyjnych niekwestionowanym numerem 1 w skali kraju jest Riwiera Turecka, obfitująca w dobrze rozwinięte kurorty wypoczynkowe, takie jak Alanya, Side, Antalya czy Okurcalar. Południowe wybrzeże Turcji na swoje wakacje najchętniej wybierali turyści z 15 polskich województw. Jedynie w woj. podlaskim klasyfikację najchętniej rezerwowanych regionów minimalnie wygrała grecka Kreta.\nNajwiększy ruch w stolicy i na Śląsku\nZ których lotnisk Polacy najczęściej wylatywali na swoje zagraniczne wakacje? W tym zestawieniu mamy dwójkę zdecydowanych liderów. Mowa o portach lotniczych w Warszawie (lotnisko Chopina) i Katowicach-Pyrzowicach. W jednym z tych dwóch miejsc swoje podróże rozpoczęło tego lata ponad 60 proc. polskich turystów. Po ok. 10 proc. udziału we wszystkich wylotach przypadło portom w Poznaniu, Gdańsku i Wrocławiu. Mniejsze liczby podróżnych przypadły lotniskom Warszawa-Modlin, Kraków, Rzeszów, Bydgoszcz, Łódź, Szczecin, Olsztyn i Zielona Góra.\nPodrożały wszystkie kierunki\nWysoki sezon 2019 stał pod znakiem znaczących podwyżek cen na wszystkich najpopularniejszych kierunkach wakacyjnych. Kontrast wynika przede wszystkim z bardzo niskiej podaży ofert Last Minute, które rok temu wyraźnie obniżyły średnie wartości rezerwacji.\nPoniżej zestawienie przeciętnych kwot rezerwacji z lata 2018 i 2019, wraz ze wzrostem dla poszczególnych kierunków:\nGodny uwagi jest fakt, że wyraźnie wyższe ceny nie przeszkodziły Grecji (największy wzrost obok Cypru) w utrzymaniu zdecydowanego prowadzenia na liście wakacyjnych bestsellerów. Spośród pozostałych państw najmniejsze wzrosty średnich wartości rezerwacji zanotowały te kierunki, na których najpopularniejsze są wycieczki objazdowe (Włochy)\ni pakiety z dojazdem własnym (Chorwacja).\n„Czwórki” najchętniej wybieraną opcją\nWybierając hotele na swoje wakacje, Polacy zdecydowanie najczęściej decydowali się na hotele czterogwiazdowe, zapewniające wypoczynek\nw komfortowych warunkach, a jednocześnie tańsze niż cechujące się najwyższym standardem obiekty z pięcioma gwiazdkami przy nazwie. „Czwórkę” zarezerwowała blisko połowa turystów wyjeżdżających za granicę. Niespełna jedna trzecia wybrała hotele trzygwiazdkowe.\nJak wakacje, to All-Inclusive!\nDane statystyczne z wysokiego sezonu 2019 potwierdzają widoczny od kilku lat trend. Minęły bezpowrotnie czasy, w których wyżywienie All-Inclusive („wszystko w cenie”) stanowiło ekskluzywną opcję wybieraną niechętnie ze względu na wysokie ceny. Dziś jest to już standardowy element oferty, zwłaszcza w przypadku najczęściej wybieranych dużych wakacyjnych resortów.\nOpcję All-Inclusive wybrano przy aż 82,3 procent rezerwacji\nNa wyżywienie HB (dwa razy dziennie, z reguły śniadania\ni obiadokolacje) zdecydowało się 11,6 proc.turystów\nFormułę BB (tylko śniadania) wybrało 3 proc.rezerwujących\nPozostałe opcje („FB – trzy posiłki”, „bez wyżywienia”, „zgodne\nz programem wycieczki”) były wybierane w 3 proc.rezerwacji\n– Wzrost cen nie zniechęcił polskich turystów do wyjazdów, ale wpłynął na ich wybory co do rodzaju oferty – komentuje Klaudyna Fudala, rzecznik prasowy Wakacje.pl.– W poprzednich sezonach Polacy najczęściej wybierali hotele 4- i 5-gwiazdkowe, w tym roku najwyższy standard zamienili na obiekty 3-gwiazdkowe, gwarantujące niższą cenę. Statystyki pokazały też, co jest dla nas najważniejsze na wakacjach. Jesteśmy w stanie zrezygnować z jednej, a nawet dwóch gwiazdek hotelu, ale nie z opcji All-Inclusive. Pełne wyżywienie wybierają zarówno rodziny z dziećmi, jak i pary. Widać więc, że trochę się z All-Inclusive śmiejemy, ale prawie wszyscy korzystamy. Polacy rozsądnie zarządzają swoim wakacyjnym budżetem i wybierają opcję, która maksymalni ogranicza niespodziewane wydatki.\nDane na podstawie rezerwacji imprez turystycznych z datą rozpoczęcia w okresie 20 czerwca – 31 sierpnia 2019, dokonanych przez użytkowników portalu Wakacje.pl.\nDane zostały zebrane w dniach 21-22 sierpnia 2019.\nFirst Minute nowym Last Minute?\nDo 31 marca tego roku wyjazdy na tegoroczne wakacje szkolne były dostępne w promocji First Minute. W przedsprzedaży prowadzonej przez biura podróży można było liczyć na rabaty, szeroki wybór hoteli oraz pakiet dodatkowych korzyści, takich jak darmowe miejsce w hotelu dla dziecka, możliwość bezkosztowej zmiany rezerwacji czy darmowa wycieczka fakultatywna.\nZ perspektywy czasu można śmiało ocenić, że właśnie turyści z First Minute mogą czuć się zwycięzcami tegorocznego lata. Kto czekał bowiem na spektakularne promocje Last Minute, srogo się zawiódł. Oferta w środku sezonu była mocno ograniczona – najpopularniejsze hotele nie miały wolnych miejsc, a obniżki cen, o ile w ogóle się pojawiały, nie były znaczące, co odzwierciedlają statystyki średnich wartości rezerwacji.\nRatunkiem dla turystów bez wykupionych wakacji są nadchodzące miesiące bezpośrednio po wysokim sezonie, czyli wrzesień i październik. Dostępność hoteli na ten okres jest dużo większa, ceny są sporo korzystniejsze,\na warunki do wypoczynku – wciąż wyśmienite. Problem mogą mieć jedynie rodzice dzieci w wieku szkolnym, które po letniej przerwie zaczynają już naukę.\nCzy po pouczającym lecie 2019 można spodziewać się ugruntowania trendu w postaci większego udziału First Minute w rezerwacjach na wakacje 2020?\nAnna Podpora, Kierownik Działu Produktu Wakacje.pl:\nW tym roku organizatorzy wycieczek, wychodząc naprzeciwko oczekiwaniom klientów, przygotowali ofertę na kolejne lato znacznie wcześniej. Już niemal od początku obecnego lata można było zarezerwować wyjazd wakacyjny na kolejne. Wyjazdy wypoczynkowe wpisały się na stałe w nasz kalendarz – na tyle, że nie tylko jesteśmy w stanie, ale też chcemy planować je z wyprzedzeniem. Dodatkowo tak wczesny wybór kolejnych wakacji wiąże się z tym, że mamy naprawdę dużą ofertę do wyboru i szereg benefitów w ramach promocji.\nInformacja Prasowa WIĘCEJ 2 dni temu Udostępnienia: 78


Zara poszukuje£ nowości 2021 - Szafa.pl\nZnaleziono 1125 przedmiotów przypisanych do tagu Zara poszukuje£.\nPoszukuje takiej bluzy w rozmiarze 164 Jak ktoś ma chętnie odkupie 2 te modele mnie interesują\nPoszukuje takiego modelu :) za wszelką informacje na temat owej sukienki , dziekuje. Kupie odrazu Dziekuje ZARA sukienka dluga czerwona, falbanki na dloniach idealna na randke:) SZUKAM\nPoszukuje kurtki z ZARY, welurowa ciemny zieleń. Rozmiar s/m/l\nPoszukuje kozaków Zara roz 39,40\nWitam pilnie poszukuje tej oto torebki w super stanie proszę o informację jeśli jakaś babeczka będzie chciała sprzedać lub proszę pisać SMS 534139296\nPoszukuje białej, koronkowej sukienki marki Zara ,taka samą jaką Doda miała na rozdaniu nagród Mtv. sukienka moze byc nowa albo uzywana ale w stanie bdb, w rozmiarze xs\nposzukuje konkretnie koszuli ze zdjęcia, nie mam pojecia jaka to firma zobaczyłam ją w serialu. Podejrzewam że to ZARA / H&M ? może ktoś podpowie ;) rozm. 38 :)\nPatchworkowa zara 36...\nPoszukuje dwóch sukienek prezentowanych na zdjęciach z firmy zara studio patchworkowa w rozmiarze 36 Chełmie odkupie prosze o bezpośredniego e-mail [email protected]\nPoszukuje Kombinezonu/ Sukienka ZARA z haftem. Rozmiar XS /34 :) Kolor Czarny albo Biały :)\nbransoletka-rozowo-fioletowa-k koturny-botki-jezzowki-oxfordy piekna-seka-torebkalistonoszka marynarka-zakiet-boyfriend-r-s szorty-ze-skorka Bandaże poporodowe Bandaże poporodowe poporodowy miss-sporty-light-energy komin-szal-szalik-brazowy-hm komplet-bluzeczek-krotki-rekaw kombinezon Carlo Ruicci komin-siwy-nowy modna-sukienka-cellbes parka-kurtka-zima-rozmiar-3-8 Koronkowa sukienka klocus tregginsy-bershka-rozowe tania spódnica Very By czarne-spodenki-extory kobaltowy-kombinezon-jak-nowy- sukienka hm kwaity


Opinie PT, Present Time Łódź - GoWork.pl\nOpinie o PT, Present Time w Łódź\nmona Nowy wpis 18.10.2015 01:25\na jak sie aktualnie ma sytuacja w firmie PT, Present Time.? bo widze ze ladnie sie roziwja. a wiemy ze PT to nowy koncept sprzedażowy bazujący na markach holenderskiej firmy. W skład oferty konceptu PT wchodzą produkty o charakterze upominkowym,zaskakujące akcesoria do domu, drobne formy meblarskie, oświetlenie oraz zabawki. jak widac to pomaga i klienci korzystaja z ich uslug.\nArtur Nowy wpis 05.09.2014 01:15\nTo ja napisze tak o tej firmie-wszystkim odradzam jakiejkolwiek wspolpracy z nimi. Płaca jak dla psa, nie docenianie na kazdym kroku, wymagania nie wiadomo jakie, brak podwyzki, nawet jak wyrobisz premie to Ci potem mowia, ze wyrobiles tylko i wylacznie dzieki temu, ze zrobili wyprzedaz i nie bedzie premii. Nie ma to jak zmotywowac pracownikow nieprawdaz? Do tego moja sytuacja-dnia 2.09 otrzymalem dopiero kase ktora powinienem dostac do 10.08, otrzasneli sie jak zaczalem im grozic inspekcja pracy (kontaktujac sie po raz 4ty, tak 4ty). Pozdrawiam srodkowym palcem ta firme.\n... Nowy wpis 11.04.2014 20:42\nNiestety muszę się zgodzić z komentarzem powyżej... Ale tak to jest jak zarząd nie dobiera dobrego zespoły kierwoniczego. Oczywiście nie ma co winić ludzi z tzw. "góry". Kierownictwo myślę że w 3/4 salonach PT to przerost formy nad treścia... Ustalanie własnych zasad, przypisywanie sobie zasług innych itp. Nadgorliwość gorsza niż faszyzm. Sklep PT jak najbardziej na plus, kierownictwo w salonach zdecydowanie na wielki minus.\nzniesmaczona 31.03.2014 00:03\nNie pracowałam tam bardzo długo...Ale swoje byłam w stanie dojrzeć. Firma sama w sobie w porządku. Ale niestety kierownictwo...to dłuższy temat.... Ludzie z "góry" nic z tym robią ale to pewnie skutek zamydlania im oczu przez Panią kierownik, która zresztą "uprawia" na sklepie samowolkę. W tempie natychmiastowym zwalniane są osoby, które walczą o swoje prawa ( oczywiście w sposób kulturalny ) i mówią, co im się nie podoba i co warto zmienić dla lepszego funkcjonowania całego zespołu. Pracodawcę polecam, niestety Panią zarządzającą zespołem NIE !!!\nZostaw merytoryczną opinię o PT, Present Time - Łódź\nUżytkowniku! Tak do Ciebie mówię. Trafiłeś na tą stronę, ponieważ wierzysz, tak samo jak my w to, że znajdziesz tutaj najnowsze wieści o firmie PT, Present Time. Zapisując się na powiadomienia zawsze masz pewność, że jesteś na bieżąco z aktualnymi opiniami i ofertami pracy tego pracodawcy.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach PT, Present Time\nOpinie o PT, Present Time\nI SZPITAL MIEJSKI IM SONENBERGA\nLDZ Company Michał Turliński\nAthom Sp. z o.o.\nRoxanne Roksana Szen\nEwa Aleksandra Felińczak Firma Handlowo-Usługowa Ewa Felińczak\nGrey Studio Paweł Myszkowski


Jak działa drukarka laserowa? - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nWiele osób korzysta na co dzień z drukarek laserowych, ale najprawdopodobniej mało kto zastanawia się nad technologią, która zamienia cyfrowe dane w obrazy i tekst na kartce papieru. Mało kto wie, jaką rolę w drukarce pełni bęben, utrwalacz czy statyczna energia elektryczna. Ten artykuł nie sprawi, że staniesz się ekspertem od drukarek laserowych, ale rzuci światło na działanie tych urządzeń i wyjaśni, czym jest druk laserowy. Zasady wykorzystywane w tych urządzeniach są proste, ale ich połączenie i interakcje między nimi są dość niezwykłe.\nDruk zaczyna się od iskry, czyli statyczne ładunki elektryczne\nTa sama energia, która sprawia, że czasem przeskakuje niewielka iskra, gdy dotkniemy jakiegoś przedmiotu (np. kaloryfera po uprzednim pocieraniu stopami w skarpetkach o dywan), jest głównym mechanizmem wykorzystywanym w drukarkach laserowych.\nTo zjawisko służy jako „tymczasowy klej” do toneru. Jego głównym komponentem jest fotoreceptor, który w drukarce ma formę rolki i jest określany mianem bębna. Bębny wykonuje się z wysoce fotoprzewodzącego materiału, którego rozładowanie następuje pod wpływem fotonów światła.\nLaserowa drukarka Kyocera P3045dn, którą na potrzeby tego artykułu rozmontowaliśmy na części.\nBęben, który nie gra\nPoczątkowo cały bęben jest ładowany dodatnio za pomocą kabla koronowego lub wałka ładującego (w obu przypadkach zasada jest ta sama). Gdy bęben się obraca, drukarka zaczyna emitować maleńką wiązkę lasera w kierunku jego powierzchni, aby rozładować określone punkty. Te punkty przyjmują ujemny ładunek elektryczny. W ten sposób laser „rysuje” elektrostatyczny obraz, który jest odwzorowaniem przesłanej do drukarki treści do wydruku. System może również pracować z odwróconymi ładunkami – dodatnim obrazem elektrostatycznym na ujemnym tle (tak jest w fotokopiarkach).\nWnętrze drukarki Kyocera P3045dn. Widoczny na zdjęciu błyszczący wałek to ceramiczny bęben służący do nanoszenia tonera na papier.\nWałek służący do ładowania bębna dodatnimi ładunkami elektrycznymi.\nPo naniesieniu wzoru drukarka dostarcza do bębna toner (drobny, czarny proszek), który jest naładowany dodatnio. Ponieważ toner ma ładunek dodatni, jego drobinki przyczepiają się do ujemnie rozładowanych obszarów bębna. Na pozostały, dodatnio naładowany obszar bębna toner nie zostanie naniesiony. Podobny efekt można uzyskać, jeśli posmaruje się kartkę papieru klejem, a następnie posypie ją jakimś proszkiem. Utrzyma się on tylko w tych miejscach, które zostały pokryte klejem.\nPo nałożeniu tonera na papier powierzchnia bębna przechodzi przez lampę wyładowczą. To jasne światło naświetla całą powierzchnię fotoreceptora, usuwając obraz elektrostatyczny. Powierzchnia bębna następnie przechodzi ponownie przez drut ładujący, aby odzyskać dodatni ładunek elektryczny.\nModuł dewelopera transportuje toner ze zbiornika do bębna. Odbywa się to za pomocą naładowanej ujemnie rolki, która w całości pokrywa się tonerem.\nDrukowanie w kilku prostych krokach\nW drukarce laserowej jest wiele ruchomych części i komponentów, które wspólnym wysiłkiem przygotowują wydruki dokumentów i grafik. Każda z nich odgrywa ważną rolę. Kluczowymi elementami są: toner, bęben, laser, utrwalacz oraz pas transmisyjny. W oddzielnych akapitach szczegółowo omawiamy rolę poszczególnych komponentów i mechanizm ich działania. W tej ramce natomiast opisujemy cały proces druku, ale na dużym poziomie ogólności. W ten sposób jednak łatwiej zrozumiesz, co dzieje się w drukarce.\nW momencie, kiedy używasz funkcji drukowania w komputerze, tablecie czy innym urządzeniu, informacje o wydruku są przesyłane do pamięci drukarki.\nJeśli jest to pierwszy wydruk po jakimś czasie, drukarka najpierw musi się rozgrzać. W tym momencie z reguły trzeba poczekać kilka sekund dłużej, aż drut koronowy (lub specjalny naładowany wałek) nagrzeje się i będzie gotowy, aby przekazać zgromadzony ładunek dodatni do bębna.\nKiedy bęben zaczyna się obracać, na całą jego powierzchnię jest przekazywany dodatni ładunek elektryczny. Drukarki kolorowe mogą zawierać cztery bębny, po jednym dla każdego koloru (Cyan, Magenta, Yellow, Black).\nWłącza się laser, którego wiązka przechodzi przez serię zwierciadeł, a następnie pada na powierzchnię bębna, nanosząc kształt wydruku. Odbywa się to z użyciem przeciwnego, ujemnego ładunku elektrycznego.\nToner jest pobierany z pojemnika za pośrednictwem modułu dewelopera (ma on kształt wałka). Drobinki tonera mają dodatni ładunek elektryczny, więc przyklejają się do tych obszarów bębna, które mają ładunek ujemny. Na obszary z dodatnim ładunkiem toner się nie przenosi.\nPas transmisyjny przemieszcza papier przez wnętrze drukarki. Papier również ma dodatni ładunek elektryczny, więc przechwytuje toner przyczepiony do bębna.\nNa koniec toner jest wtapiany w papier przy użyciu gorącej rolki, nazywanej utrwalaczem. To ostatni krok, wydruk jest już gotowy.\nZ bębna drukarka przesuwa papier w kierunku utrwalacza, czyli pary rolek rozgrzanych do 300 stopni Celsjusza. Gdy papier przechodzi przez te rolki, luźny proszek tonera topi się i łączy z włóknami papieru. Po chwili kartka wyjeżdża z drukarki – wydruk jest gotowy. Utrwalacz nagrzewa również sam papier, dlatego strony zawsze są ciepłe, gdy wychodzą z drukarki laserowej lub kserokopiarki. Co zapobiega spaleniu papieru? Głównie szybkość – papier przesuwa się przez utrwalacz na tyle szybko, że nagrzewa się tylko w niewielkim stopniu.\nTen element to utrwalacz. Jego sercem jest widoczny na zdjęciu czerwony wałek, który nagrzewa się do 300 stopni, aby wtopić toner w papier.\nKoncepcyjnie tak wygląda cały proces drukowania. Oczywiście sprzęgniecie tych wszystkich elementów razem jest bardziej skomplikowane, warto więc przyjrzeć się pozostałym komponentom drukarki.\nKontroler, który rządzi drukarką\nKontroler drukarki to wewnętrzny komputer umieszczony na płycie głównej. Aby drukarka zrobiła cokolwiek, kontroler musi otrzymać dane na temat zawartości strony, a następnie przetłumaczyć ją na język zrozumiały dla drukarki, czyli mapę bitową. Ta mapa zostanie następnie odtworzona na stronie.\nPłyta główna, na której znajduje się kontroler drukarki, czyli wewnętrzny komputer koordynujący działanie poszczególnych podzespołów.\nModuł płyty głównej zawiera gniazda umożliwiające podłączenie drukarki do sieci lub do komputera\nDrukarka może komunikować się z komputerem czy innym urządzeniem na kilka sposobów. Tradycyjnie są to połączenia kablowe poprzez port szeregowy lub USB, są również możliwe połączenia bezprzewodowe Bluetooth i Wi-Fi. Drukarkę laserową można podłączyć bezpośrednio do komputera lub do sieci, za której pośrednictwem możliwa jest komunikacja między urządzeniami. Jest to szczególnie istotne w biurach, ponieważ umożliwia korzystanie z jednej drukarki z poziomu wielu urządzeń, a także daje szereg innych możliwości, np. monitorowanie wydruków czy wydruk podążający.\nW jakim języku drukarka rozmawia z komputerem\nAby komunikacja między kontrolerem drukarki a komputerem była możliwa, muszą używać tego samego języka opisu strony. W starych drukarkach używano specjalnego pliku tekstowego i prostego kodu, który dostarczał drukarce podstawowe informacje na temat formatowania. Umożliwiało to jednak korzystanie tylko z kilku podstawowych czcionek, o grafice nie wspominając. Obecnie wydruki są znacznie bardziej skomplikowane i drukarka musi używać zaawansowanego języka. Najczęściej stosuje się języki PCL (Printer Command Language opracowany przez HP) albo Adobe Postscript. Oba te języki przedstawiają zawartość strony za pomocą wektorów, czyli wzorami matematycznymi opisują kształty, zamiast przenosić informację pojedynczo o każdym pikselu.\nPanel do obsługi drukarki.\nDrukarka zamienia wektorowy obraz na mapę bitową. Ten system sprawia, że do drukarki można przesyłać bardzo skomplikowane strony zawierające zarówno tekst, jak i grafikę. Natomiast konwersja do mapy bitowej powoduje, że drukarka może wykorzystywać swoją maksymalną rozdzielczość.\nOprócz rozpoznania treści do wydrukowania zadaniem kontrolera jest również ustalenie, jakiego papieru należy użyć, jak sformatować stronę, jak obsłużyć czcionki, jak duże mają być marginesy itd.\nCo robi laser w drukarce\nPonieważ to laser, a w zasadzie cały układ laserowy, rysuje stronę, musi być precyzyjny. Tradycyjny układ laserowy składa się z następujących elementów:\nDo lasera trafia mapa bitowa, która opisuje każdą kropkę tworzącą tekst i obraz. Jest on przesyłany w pojedynczych, poziomych liniach. Wiązka lasera przesuwa się po bębnie, a laser emituje wiązkę w każdym miejscu, w którym ma się znaleźć kropka. W przypadku pustych przestrzeni wiązka jest wygaszana.\nLaser znajduje się wewnątrz widocznego na zdjęciu modułu. Wiązka pada poprzez prostokątne szkiełko znajdujące się w górnej części.\nLaser jest nieruchomy i nie steruje kierunkiem wiązki. Odbija się ona od ruchomego zwierciadła, a następnie przechodzi przez serię soczewek. Ten system jest odpowiedzialny za korekcję zniekształceń powstających w związku z tym, że odległość między zwierciadłem a bębnem może być różna.\nMateriały eksploatacyjne – kartridż czy toner?\nMateriały eksploatacyjne do drukarek laserowych są dostępne w formie tonera lub kartridża. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z prostszą konstrukcją – pojemnikiem zawierającym toner. Natomiast kartridż to połączenie tonera i bębna. Oczywiste jest więc, że toner jest tańszy w zakupie, ale to nie wszystkie jego zalety. Gdy w kartridżu kończy się toner, cały element jest do wyrzucenia, mimo że bęben nadal nadaje się od użycia. W przypadku tonera bęben wymienia się znacznie rzadziej. Przykładowo, bęben ceramiczny stosowany w drukarkach Kyocera wystarcza na wydrukowanie ok. 100 tys. stron. Natomiast najbardziej pojemne tonery mają wydajność 17 tys. stron. Jeśli więc w drukarce będą to oddzielne elementy, wystarczy wymieniać tylko sam toner.\nWiązka lasera porusza się tylko w płaszczyźnie poziomej. Po każdej zapisanej linii drukarka obraca delikatnie bęben tak, aby laser mógł nanieść kolejną linię. Kontroler drukarki perfekcyjnie synchronizuje te ruchy nawet przy dużych szybkościach druku.\nNiektóre drukarki laserowe używają całego paska diod elektroluminescencyjnych (LED) do zapisywania obrazu strony zamiast pojedynczego lasera. Każda kropka ma własne źródło światła, co oznacza, że taka drukarka drukuje tylko w jednej rozdzielczości. Takie urządzenia są tańsze w produkcji, ale charakteryzują się niższą jakością druku i zazwyczaj diody LED są stosowane tylko w tańszych drukarkach.\nZasadniczo drukarki laserowe działają w ten sam sposób co fotokopiarki, ale jest kilka istotnych różnic. Oczywistą jest inne źródło pochodzenia treści do wydruku. Kolejną istotną różnicą jest sposób tworzenia elektrostatycznego obrazu. Kiedy kserokopiarka rzuca światło na kawałek papieru, odbija się ono od białych obszarów, a jest pochłaniane przez ciemne obszary. W tym procesie „tło” jest rozładowywane, podczas gdy obraz elektrostatyczny zachowuje ładunek dodatni. W większości drukarek jest odwrotnie – rozładowuje się obszary, które mają być zadrukowane. Taki system jest łatwiejszy do zbudowania, a także daje lepszą jakość wydruków.\nJedną z najbardziej charakterystycznych cech drukarki laserowej jest toner. Co istotne, nie jest to substancja typu atrament, którą papier wchłania. W dużym skrócie, toner to elektrycznie naładowany proszek składający się z dwóch składników: pigmentu i plastiku. Rola pigmentu jest dość oczywista – odpowiada on za kolor wydruku (w urządzeniach monochromatycznych jest to kolor czarny).\nWymienny pojemnik z tonerem.\nPigment jest zmieszany z cząstkami tworzywa sztucznego. Dlatego toner topi się, kiedy przechodzi przez utrwalacz. Takie właściwości powodują, że toner ma wiele zalet w porównaniu z płynnym atramentem. Przede wszystkim mocno wiąże włókna prawie w każdym rodzaju papieru, co oznacza, że tekst nie będzie się łatwo rozmazywał.\nToner jest przechowywany w pojemniku, z którego drukarka pobiera go z użyciem modułu dewelopera. Jest to ujemnie naładowana rolka, do której toner przyczepia się i jest przenoszony w kierunku bębna.Ponieważ obraz elektrostatyczny ma silniejszy ładunek ujemny niż deweloper, cząsteczki tonera przeskakują z dewelopera na bęben.\nDrukarki laserowe zawierają pojemnik na zużyty toner.\nPapier przemieszczający się wzdłuż bębna ma jeszcze większy ładunek ujemny, więc on z kolei przechwytuje toner. Następnie papier jest rozładowywany przez kabel koronowy. Przez chwilę jedyną siła utrzymującą toner na papierze jest grawitacja. Po chwili jest on wtapiany w papier przez utrwalacz. Rolki utrwalacza są pokryte teflonem, więc roztopiony toner nie przykleja się do nich.\nGłówne zalety drukarek laserowych w porównaniu do technologii atramentowej to: szybkość, precyzja i koszty druku pojedynczej strony. Laser może poruszać się bardzo szybko, dlatego może „pisać” dużo szybciej niż strumień atramentu. Wiązka laserowa ma stałą średnicę, więc nanosi obraz bardziej precyzyjnie i nie występują takie efekty, jak rozlanie się nadmiaru tuszu.\nJeśli porównać ceny zakupu, drukarki laserowe są droższe niż atramentowe, natomiast charakteryzują się niższymi kosztami eksploatacji. Toner jest tańszy niż atrament i bardziej wydajny. Dlatego w biurach stosuje się prawie wyłącznie drukarki laserowe. W większości modeli wydajność druku idzie w parze z szybkością przetwarzania dokumentów i możliwością obsługi wielu użytkowników. Obecnie ceny drukarek laserowych znacznie spadły i podstawowe modele są na tyle tanie, że są kupowane również do zastosowań domowych.


Chińczycy kupują Saaba? | Autokult.pl\nChińczycy kupują Saaba?\nNagła decyzja Koenigsegga o wycofaniu oferty kupna Saaba zaskoczyła chyba wszystkich śledzących losy szwedzkiej firmy. General Motors poszukuje nowego kupca na skandynawską markę, jednym z chętnych jest chiński BAIC, były partner w interesach Koenigsegga.\nSprawa stała się bardzo poważna. Szwedzi chcą rzecz jasna uniknąć ewentualnej likwidacji marki i zamknięcia zakładów. Kilku przedstawicieli szwedzkiego rządu oraz CEO Saaba Jan Ake Jonsson, przebywa obecnie w siedzibie GM w Detroit. Trwają tam bowiem intensywne dyskusje dotyczące przyszłości marki.\nPo wycofaniu się Koenigsegga na liście chętnych do zakupu Saaba pozostało kilka pozycji. Należy do nich między innymi Bejing Automotive Industry Corporation (BAIC). To właśnie ta firma była zainteresowana kupnem licencji i rozpoczęciem produkcji modelu 9–5 z przeznaczeniem na chiński rynek.\nPodobno Chińczycy są już w trakcie wstępnych rozmów i ustalania warunków. Miejmy nadzieję, że uda się ocalić Saaba.\nSensowne auto za 5000 zł – Rover i Saab [część 16] - poradnik kupującego\nKupujesz Saaba? Wkrótce zobaczysz na żywo jak go montują!\nDwa wcielenia Porsche 911 zadebiutują w Genewie! Bulbar, bull bar [słowniczek terenowy] Pożar samochodu Kajetanowicza - Esapekka Lappi wygrywa w Szwajcarii Mini z silnikiem o mocy 3500 koni mechanicznych! Buick kończy 110 lat i wybiera najlepsze auto z każdej dekady Peugeot 308 RC Z pewniakiem na 100% Toyota Hilux Black Rally Edition. Pickup po fabrycznym tuningu 240Z wyprzedzający F430 Koniec produkcji Mercedesa CLS! Co dały zmiany na stacjach kontroli pojazdów? Na razie wydaje się, że nic VW Golf najchętniej kupowanym autem przez... homoseksualistów! TATA Nano będzie miał konkurenta


"Życie po życiu" w bazie filmów Paranormalium\n(dodano: 2009-12-22 23:39:38)\nDziś w naszej bazie filmów dokumentalnych zagościł kolejny dokument. "Życie po życiu" to filmowa ilustracja książki dra Raymonda Moody'ego o tym samym tytule. Dokument porusza zagadnienia związane z tzw. NDE (near-deatch-experiences), czyli przeżyciami z pogranicza śmierci.\n(dodano: 2009-12-19 17:43:45)\n14 grudnia 2009 na terenie Akademii Ekonomicznej w Katowicach odbyła się druga już edycja Debaty Ufologicznej. W debacie wzięli udział badacze ufologii oraz przedstawiciele świata nauki. Czas na podsumowanie debaty!\n(dodano: 2009-12-15 16:54:50)\nZgłębiając swoją wiedzę na temat zjawisk paranormalnych, musimy być przygotowani na to, że niektóre osoby, grupy badawcze czy też publikacje o tematyce ufologicznej i paranormalnej tak naprawdę nie są tym, czym wydają się być. Poszukując informacji na tematy paranormalne nie bierzmy za pewnik wszystkiego, co "podadzą nam pod nos".\nZapraszamy na drugą edycję Debaty na Temat Zjawisk Paranormalnych w Katowicach!\n(dodano: 2009-12-04 20:11:17)\nOrganizacja studencka ECID ma przyjemność zaprosić wszystkich zainteresowanych, zaintrygowanych i zaniepokojonych, na drugą już edycję Debaty na Temat Zjawisk Paranormalnych.\nUFO Debata zgromadzi w jednym miejscu zarówno przedstawicieli świata nauki i zwolenników istnienia zjawisk pozaziemskich (ufologów). Dzięki ich wypowiedziom dowiesz się, po co obcy odwiedzają naszą planetę, dlaczego się nie ujawniają i czy przypadkiem UFO nie gościło już w Twojej miejscowości. Poruszone zostaną także kwestie mistyfikacji w ufologii (czyli nie każde UFO to UFO), dezinformacji w tym zakresie oraz stosunku nauki do zagadnień z pogranicza poznanego. Uczestnicy będą mieli także wyjątkową okazję zadać pytania przybyłym gościom.\nWszystkich newsów w bazie: 899, obecna strona 120, ilość stron 150\n<<< poprzednia 1 2 ... 117 118 119 120 121 ... 149 150 następna >>>