Zwiazek Strzelecki Rzeczypospolitej - ZSR - Tradycja, patriotyzm, nowoczesność – Cz. I\nTrwa 4 rok działalności ZSR. Przeszliśmy symboliczny Rubikon, nasz Związek rozwija się obecnie najszybciej ze wszystkich Związków Strzeleckich. Wypracowaliśmy własne rozwiązania organizacyjne i własne koncepcje działań, i choć jeszcze wiele pracy przed nami, widać już wyraźnie efekt kuli śnieżnej – następuje systematyczny rozrost aktywnych struktur i rozszerzanie się zasięgu terenowego.\nNie tkwimy (w większości) w marazmie, wprowadzamy nowe rozwiązania i poprawiamy dotychczasowe, szukamy nowych dróg rozwoju i sposobów na ich realizację. Rozwój ZSR dynamicznie przyspiesza. Ale rodzi to również niebezpieczeństwa, których powinniśmy być świadomi i przed którymi powinniśmy się starać zabezpieczyć. Im bardziej się rozwijamy, tym bardziej potrzeba co jakiś czas przystanąć i przypomnieć sobie dokąd idziemy.\nWizja Wolnej Polski\nNie będę w tym artykule mocno rozwijał koncepcji podstawowych, strategicznych celów, bo wydaje mi się, że jeśli już ktoś interesuje się czy rozpoczyna działalność patriotyczną, ogólna wizja silnej, niepodległej i suwerennej, ale także stabilnej, sprawiedliwej i bogatej, demokratycznej i jednocześnie solidarnej wobec wszystkich obywateli Polski jest dla wszystkich wspólna. Nie chodzi o szczegóły, tylko o kierunek, ideę. Idea powinna się jakoś nazywać. Na razie roboczo, ale zgodnie z tradycją, sięgającą w bardzo dawne dzieje, taki cel możemy nazwać Wolną Polską. „Wolna Polska” to szerokie określenie, odnoszące się nie tylko do niezależności. To Polska wolna od biedy, strachu o jutro, patologii i demoralizacji, Polska przestrzegania sprawiedliwych praw uchwalanych przez wolnych, mądrych ludzi. Chcemy Wolnej Polski.\nAby taki cel osiągnąć, albo chociaż realnie zbliżać się do takiej wizji, potrzebne jest bardzo wiele działań na bardzo różnych polach, czasami bardzo od siebie odległych. Są setki, jeśli nie tysiące zagadnień, które wymagają uwagi, nowych koncepcji i nieraz bardzo radykalnych działań. Wymienię dla przykładu: służbę zdrowia, infrastrukturę, zasady działalności gospodarczej, sądownictwo, pomoc społeczną, kulturę, demografię… i bardzo wiele innych. Nie chodzi nawet o ocenę stanu, bo ta może się znacząco różnić, ale o kierunek rozwoju. Ciągły, systematyczny, dynamiczny i zorganizowany proces.\nJest bardzo wiele pracy, bardzo wiele wyzwań godnych najwybitniejszych umysłów i najlepszych organizatorów. Nie możne jednak każdy zajmować się wszystkim, bo wtedy realnie nie robi się nic, tak jak nie można się znać na wszystkim, bo próg profesjonalizmu z konieczności wymusza specjalizację. Tym bardziej nie można, choćby ze względu na rozwój wiedzy i technologii być specjalistą we wszystkim. Trzeba więc wybrać to, co logicznie, nawet jeśli odrobinę subiektywnie, uważamy za najważniejsze.\nStrzelców, a już na pewno szanowną Kadrę Strzelecką ZSR, powinno łączyć poczucie ważności własnej misji, w dwóch dla nas najważniejszych, rozumianych szeroko tematach:\nNie można prowadzić rozsądnej polityki w jakimkolwiek zakresie, jeśli nie jest się suwerennym we własnych wyborach i decyzjach. Skuteczną politykę zagraniczną, wewnętrzną, zdrowotną, historyczną czy kulturalną, jak i wszystkie inne rodzaje „polityki”, może prowadzić wyłącznie niepodległe i suwerenne państwo, inaczej każdy rodzaj polityki prowadzi za niego ktoś inny. Wnioskując dalej – jeśli nie zapewnimy sobie bezpieczeństwa jako gwarancji suwerenności, nie będziemy dysponować wystarczającym potencjałem odstraszania, nie będziemy skutecznie przeciwdziałać obcym wpływom realizującym obce interesy – jakakolwiek własna polityka jest niemożliwa lub nieskuteczna. Wbrew opiniom lokalnych naiwnych idealistów czy zagranicznych agentów – nasze bezpieczeństwo zewnętrzne i wewnętrzne, zapewniające suwerenność decyzji przez nas wybranych władz, jest sprawą podstawową. Warunkiem koniecznym.\nSiłę i skuteczność Państwa tworzą jego wykształceni i zmotywowani obywatele. To niby truizm, ale "wciska się" nam ostatnio multikulti i europejskość jako substytut własnej wartości, mocno podważając w praktyce tą zasadę. A prawda jest taka, że jeśli będziemy mieli silne i wykształcone własne elity, pozycja i status wszystkich Polaków, bez względu na miejsce zamieszkania, znacznie wzrośnie. Jeśli tych elit nie wytworzymy, jeśli damy się wtopić w obce kulturowo systemy i układy, wszyscy Polacy na tym stracą, stając się kiepsko płatnymi wyrobnikami obcych. Siła naszego narodu, duma i honor, wywodzące się bezpośrednio z tradycji i wysiłków przeszłych pokoleń, nie zostaną przedłużone czy wzmocnione w następnych pokoleniach, jeśli natychmiast nie naprawimy systemu edukacji, od stopni najniższych zaczynając.\n„Tylko czyn ma znaczenie” – J. Piłsudski\nOdwołujemy się do dokonań Marszałka nie tylko dlatego, że przewodził chyba najważniejszemu w naszych dziejach procesowi odzyskiwania niepodległości. Marszałek swoim życiem udowodnił bowiem inną, o wiele ważniejszą tezę. Można by ją zdefiniować tak „jesli myśl może uczynić cuda, tym bardziej może je uczynić myśl polska”. Gdy bardzo niewielu w niego wierzyło, a w zasadzie nie w niego ale w jego wizję, on ją systematycznie, krok po kroku realizował. Nie wahał się podejmować decyzji trudnych i bardzo nieraz bolesnych, jeśli uważał, że w dłuższej perspektywie przyniesie to korzyść Polsce. Nie chwilowy kaprys, stanowisko czy order decydowały o jego wyborach, tylko bardzo konsekwentnie, myślą i czynem realizowana, wizja. Wizja Wolnej Polski. Dodatkowo, co niestety nieczęsto się zdarza, posiadał odpowiednią wiedzę i charyzmę żeby popchnąć Polaków do właściwych działań. To dlatego był Wielki.\nDlaczego więc zacząłem od cytatu „tylko czyn ma znaczenie”? Albowiem myśl bez realizacji w praktyce nie czyni zmiany, a już na pewno nie uczyni "cudu". Czyn zgodny z myślą, mądry i wyważony, ale jeśli trzeba także radykalny i zawierający element własnego poświęcenia – oto droga do realizacji wizji. Tak działał Marszałek, do tego popychał i zachęcał swoich współpracowników. Osiągnął więcej niż ktokolwiek mógł przypuszczać – odtworzył, oczywiście nie sam, tylko przewodząc grupie zdawało by się podobnie szalonych zapaleńców, prawdziwie niepodległe Państwo Polskie. Dokonał się "cud".\nJeśli chcemy brać z niego praktyczny przykład, skorzystać z doświadczeń, powinniśmy się skupić na metodzie, a dopiero później na poszczególnych taktycznych działaniach. A metodę można sklasyfikować tak:\n„My to i tak zrobimy!”\nPodejmujemy się działań w zakresie edukacji i bezpieczeństwa. W obu wypadkach, rozumiejąc ten zakres szeroko, możemy prowadzić dwa podstawowe rodzaje aktywności. Na pewno powinniśmy, jeśli odpowiednio potrafimy, aktywnie wyrażać własne poglądy, czyli na podstawie własnej wiedzy i doświadczeń mówić głośno o tym co trzeba zmienić czy poprawić. Uważam za ważne i potrzebne, aby włączać się w proces formułowania koncepcji czy priorytetów. Warto wyrażać głośno własne opinie, nie tylko w swoich środowiskach, ale także na forum publicznym czy wobec przedstawicieli władz, starych i nowych. Formułować analizy i wnioski, służyć radą. Ale nie wolno na tym poprzestać.\nW charakterze Polaków, tym prawdziwym, głęboko wynikającym z tradycji i kultury, jest w chwilach trudnych branie osobistej odpowiedzialności za wspólnotę, naród. Może nie cały, nie na każdym polu, ale w takim zakresie intelektualnym i organizacyjnym na jaki nas stać. Odpowiedzialność za całość, kraj i naród, powinno brać na siebie Państwo. Ale jeśli go chwilowo nie ma, nie jest nasze, albo swojej roli z dowolnych przyczyn dobrze nie spełnia, mamy prawo, obowiązek, i co ważne - dobrą tradycję, brania spraw we własne ręce. Przynajmniej tych, które możemy.\nSzczególnie dziś, w chwili daleko idących zmian, i w Polsce i w otaczającym nas świecie, ważne jest abyśmy tą dobrą tradycję kontynuowali. Nie przeciw Państwu, bo chcemy jego dobra i pomyślności, nie kłopotów czy upadku, tylko na razie niejako obok, wspierając je tam, gdzie go nie ma lub sobie nie radzi. Na razie, bo jak najszybciej razem z nim, jeśli kiedyś będzie chciało i potrafiło. Bardzo chętnie również, docelowo, pod jego opieką, nadzorem czy kierownictwem. Ale jeśli z jakichś przyczyn, przyjmijmy że dowolnych, ma nasze Państwo na głowie inne sprawy i zadania, inne priorytety, i tam gdzie uważamy że powinno, swojej roli nie spełnia, róbmy swoje. Zdecydowanie i uparcie. „Może to coś da, kto wie.”\nTo my odbudowujemy AK\nMożna by się pokusić o dość odważny, ale jak najbardziej prawidłowy wniosek, że kwintesencją działalności Armii Krajowej, czy szerzej Polskiego Państwa Podziemnego, była edukacja i bezpieczeństwo. Realia powodowały, że inaczej niż teraz wyglądały proporcje potrzeb, ale spoglądając z perspektywy historycznej – chodziło o to samo co dzisiaj. Tylko metody realizacji były nieco inne i nie było Internetu. Czym się zajmowało głównie Polskie Państwo Podziemne? Tworzyło skomplikowaną, terenowo-wykonawczą strukturę, której głównym celem było mentalne i praktyczne przygotowanie polskiej młodzieży do służby Państwu Polskiemu, którego akurat nie było. Ktoś powie: nieprawda, a gdzie Wachlarz, Kedyw, oddziały partyzanckie? To tylko pozorna niezgodność. W każdej sytuacji potrzebne są odpowiednie działania bieżące, najlepiej zaplanowane długofalowo, dające oprócz konkretnych efektów możliwość weryfikacji sprawność organizacji. Główny ciężar zadań realizowały jednak struktury organizacyjne, tworzące setki jeśli nie tysiące siatek konspiracyjnych, obejmujących organizację magazynów, tajnej łączności, punktów tajnego nauczania, wywiadu i kontrwywiadu, legalizacji, i wiele innych kwestii, nawet takich jak pomoc społeczna.\nTworzymy organizację, regulaminy i struktury, pododdziały i jednostki. Wchodzimy do szkół i środowisk młodzieżowych niosąc kaganek patriotycznej oświaty. Tam gdzie można i trzeba pomagamy organizować się dorosłym ludziom, aby uczyli się teoretycznie i praktycznie być gotowymi do obrony Ojczyzny. W swojej działalności natykamy się na problemy, porażki, straty na zdrowiu i majętności własnej. No i co z tego, że nieraz jest ciężko? Że niektórzy się z nas śmieją, a inni biorą za wariatów? A kto powiedział, że będzie łatwo i przyjemnie? Cieszcie się, że do Was, koleżanki i koledzy Strzelcy, nie strzelają. Już lub jeszcze. Akurat taki mamy obecnie klimat. A pogoda bywa zmienną.\nZa działalność na rzecz niepodległego bytu państwowego Rzeczypospolitej Polskiej patrioci otrzymywali u nas generalnie dwa rodzaje nagród. Zmieniało się to dość cyklicznie, w zależności od okresu: gratulacje, medale i ordery, albo wilcze bilety, długoletnie wyroki i kary śmierci. Oba rodzaje nagród – w zależności od okresu – były powodem do chwały, choć zapewne nie wszystkie do osobistego szczęścia. A czy to coś zmienia?\nTam gdzie można wspomagać Państwo Polskie w słusznych sprawach, albo pomagać mu się zmieniać na lepsze, nie ma się nad czym zastanawiać, trzeba. Ale nie wolno nam na nie bezczynnie czekać. Twórzmy i rozwijajmy to, co niezbędne do skutecznego działania, a w działaniu kierujmy się wizją, a nie chwilową korzyścią. Bo można „cnotę stracić, a rubla nie zarobić”. Oprócz tego to g… warta waluta.\nKorzystajmy mądrze z tak dobrego, sprzyjającego okresu w jakim przyszło nam żyć. Może manna z nieba nie leci, ale na przykład komunikować się możemy mailem albo telefonem, a nie stukając w ścianę celi. Agentów i wariatów na razie wystarczy obśmiać i wyrzucić z organizacji, bo najwyżej głupot naplotą, ale na Syberię nas za to nie ześlą.\nEdukacja i bezpieczeństwo. Każdy wysiłek, mniejszy czy większy, to krok do Wolnej Polski, tej w której będziemy siadać przy kominkach, sączyć kawę lub wino (co kto lubi) i opowiadać wnukom jak było. Po polsku. Jak nie my, to może chociaż nasze dzieci.


Gorąca konferencja Jose Mourinho. Portugalczyk wściekł się na dziennikarza i wyszedł z sali (wideo) - Sport WP SportoweFakty\nGorąca konferencja Jose Mourinho. Portugalczyk wściekł się na dziennikarza i wyszedł z sali (wideo)\n- Sam wygrałem więcej mistrzostw Anglii, niż pozostałych 19 menedżerów w Premier League razem wziętych! Trzy dla mnie i dwa dla nich. Trochę szacunku! - grzmiał Jose Mourinho po przegranym 0:3 meczu z Tottenhamem Hotspur.\nBartosz Zimkowski 28 Sierpnia 2018, 07:47\nPremier League: Manchester United rozbity! Tottenham wygrał na Old Trafford 3:0\nSyndrom oblężonej wieży - to można zobaczyć u Jose Mourinho mniej więcej od roku czasu, gdy wyniki, a przede wszystkim styl Czerwonych Diabłów, nie są takie, jakby życzyli sobie tego kibice. Mourinho wielokrotnie domagał się szacunku do siebie czy drużyny. O ile kiedyś, gdy "The Special One" broniły wyniki, to w ironiczny sposób potrafił "zgasić" dziennikarzy, tak teraz jego bronią staje się przerywanie konferencji oraz wracanie do jego wcześniejszych dokonań.\nWróćmy jednak do teraźniejszości. W poniedziałek Manchester United podejmował Tottenham Hotspur i po pierwszej połowie wydawało się, że gole dla Czerwonych Diabłów są tylko kwestią czasu. Gospodarze byli zdecydowanie lepsi od rywali, ale w drugiej odsłonie zmieniło się to. MU stracił trzy gole i przegrał.\nTuż po meczu Jose Mourinho przez dobre 30 sekund stał przed jedną z trybun i bił brawo kibicom (zdjęcie powyżej). Ci nie wygwizdali piłkarzy, lecz nagrodzili ich oklaskami za zaangażowanie i poświęcenie. To się spodobało Portugalczykowi. Później jednak wściekał się na dziennikarzy na konferencji aż w końcu wyszedł z sali.\nJeden z nich wytknął Mourinho, że bardzo wielu kibiców opuściło stadion przed końcem meczu. To pytanie zakończyło konferencję, ponieważ Mourinho wygłosił monolog po czym wyszedł z sali.\n- Tak? Ja zrobiłbym to samo przy wyniku 0:3. Spędziłbym w drodze dwie godziny, chcąc dotrzeć do centrum Manchesteru - mieszkam tam i wiem - zajmuje to dwie godziny, zrobiłbym tak samo. Próbujcie dalej. Próbujcie. No próbujcie. Przegraliśmy tu w zeszłym sezonie z Sevillą i zostaliśmy wybuczeni, ponieważ na to zasługiwaliśmy. Nie byliśmy wtedy zbyt dobrzy, nie byliśmy wystarczająco niebezpieczni, a Sevilla zasłużyła na wygranie tego meczu. Kibice nas wygwizdali, zasłużenie. Dzisiaj po porażce na własnym stadionie, piłkarze schodzili z murawy przy oklaskach publiczności, ponieważ na nie zasłużyli. Więc możecie próbować, próbować, próbować i próbować, i próbować. Po prostu to zakończmy... Czy wiecie jaki był rezultat? 0:3. 0:3. Wiecie co jeszcze znaczy "trzy" [Mourinho ma wyciągnięte trzy palce - przyp.red.]? To znaczy również trzy mistrzostwie tytuły w Premiership. Wygrałem sam więcej razy Premiership, niż 19 menedżerów w tej lidze razem wziętych. Trzy dla mnie, dwa dla nich. Szanujcie. Szanujcie chłopaki. Szanujcie!\nMourinho wychodzi z sali:\n— Sky Sports Premier League (@SkySportsPL) 27 sierpnia 2018\nMourinho nie po raz pierwszy puściły nerwy i podważał kompetencje dziennikarzy. Ledwie kilka dni temu, także po porażce (z Brighton), wbił szpilkę redaktorce Sky Sports. - Musisz być fantastyczna w swojej pracy, aby oglądając mecz z trybun, móc mówić o chemii między piłkarzami - wypalił do niej (więcej TUTAJ). Później rzucił do dziennikarzy "kiedy krytykuję piłkarzy, wy krytykujecie mnie".\nW mediach głośno jest o tym, że Mourinho może zostać zwolniony. Lee Sharp, legendarny zawodnik Man Utd, jest przekonany, że stanie się to jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia. Nr 1 do zastąpienia Portugalczyka miałby być Zinedine Zidane.\nJak oceniasz zachowanie Mourinho?\n_smigol_ 28-08 20:55 Zgłoś komentarz\nRespect - Ali G\nWPjestglupie 28-08 15:24 Zgłoś komentarz\nMou 3 vs SAF 13, to pokazuje ile jeszcze brakuje Jose. A de facto Mu zagrało jeden z lepszych meczów po erze Fergusona ale i tak przegrało. I tym razem nie z winy specjala, MU naprawdę\npotrzebuje wzmocnień, zwłaszcza w obronie i przydałby się ktoś kto by kończył akcje bo RL "ciut" zawodzi ostatnio.\nMaciej Żółtowski 28-08 12:48 Zgłoś komentarz\n"mniej więcej od roku czasu"\nKowaloza 28-08 12:28 Zgłoś komentarz\nDajcie mu więcej pieniędzy, to może coś wygra.\nczarnuch1920 28-08 10:53 Zgłoś komentarz\ntak jak mowisz za co go szanuje to tylko za zdobycie ligi mistrzow z Porto i to wszystko dla mnie pajac\nlucio 28-08 10:50 Zgłoś komentarz\nCieniutki treneiro, były pieniądze to wygrał ale sam nic nie potrafi\nPiłka nożna w Anglii Piłka nożna Premier League Manchester United Jose Mourinho Piłka w Europie Manchester Anglia


Cacık | Turcja w Sandałach\n» Co ugotować?\nWysłane przez Iza w ndz., 05/07/2009 - 11:54\nCacık może być traktowany na dwa sposoby: jako meze czyli przystawka - wówczas jest spożywany przed daniem głównym lub jako sałatka (salata) - podawany jako dodatek, zwłaszcza do dań mięsnych (kebabów czy też köfte).\nJest to tradycyjne danie kuchni osmańskiej, znane wszędzie tam, gdzie sięgały niegdyś wpływy imperium. Przykładowo najbardziej znana na świecie wersja pochodzi z Grecji, gdzie cacık nazywany jest tzatziki. Inne wersje tej potrawy są przyrządzane między innymi w Bułgarii i Macedonii (jako tarator - таратор), Iraku (jajeek), Iranie i Afganistanie (mast-o-khiar).\nKlasyczny przepis na cacık bywa rozmaicie modyfikowany. Do obowiązkowych składników zalicza się jogurt, ogórki, czosnek i sól. Dodatkowe ingrediencje to, między innymi: oliwa z oliwek, mięta, szczypiorek, sumak, czarny pieprz, rodzynki, orzechy i sok z limetki.\nCacık podaje się zazwyczaj mocno schłodzony, w małych miseczkach. Poniższy przepis stanowi jedną z możliwych wersji cacık, zachęcam do własnych eksperymentów kulinarnych.\nświeży, zielony ogórek\njogurt typu "bałkańskiego"\nOgórek zetrzeć na drobnej tarce, następnie lekko posolić i odlać wodę.\nDodać przeciśnięte przez praskę ząbki czosnku.\nDodać drobno pokrojony szczypiorek.\nWszystkie składniki wymieszać z jogurtem, ewentualnie dosolić do smaku.\nPrzed podaniem odstawić na godzinę lub dwie do lodówki.\n‹ Biber dolması wyżej Domates soslu patlıcan kızartması ›\nbez szczypiorku, za co z\nWysłane przez Anonim (niezweryfikowany) w ndz., 20/09/2009 - 02:38\nbez szczypiorku, za co z mieta suszona , oliwa z oliwek i sok cytrynowy\nZa dodawanie majonezu powinni surowo karać!\nWysłane przez sofad w wt., 11/03/2014 - 18:58\nMajonez, jaki majonez?\nWysłane przez Iza w wt., 11/03/2014 - 19:09\nNigdzie nie widzę wzmianki o majonezie!\nO majonezie piszę w wersjach w Polsce, nie na stronie.\nWysłane przez sofad w czw., 13/03/2014 - 15:45\nZnajomy Turek twierdził, że to pomysł niemiecki. Ale kto piecze donery w Niemczech jak nie Turcy...\nWersja grecka tzatziki\nWysłane przez ainsi w pon., 16/05/2016 - 11:46\nPrzywieziony przepis z Peloponezu zawiera: ogórek,czosnek, jogurt i sól. I najważniejsza tajemnica-po przygotowaniu conajmniej(!) 12 godzin w lodówce,a najlepiej 24. I z tym się całkowicie zgadzam!\nAdana kebab po domowemu\nDomowy börek z serem\nPilaw na słodko\nWątróbka z Edirne


Kotu - prognoza pogody 2022 | Kotu 14 dni | PogodaJutro.com\nKotu, Gambia - prognoza pogody\nKotu - prognoza pogody według miesięcy\nKotu - prognoza pogody na 14 dni\nKotu - prognoza na dziś\nKotu - prognoza pogody\nSzukasz najnowszych informacji na temat pogody w miejscu: Kotu? Trafiłeś we właściwe miejsce!\nObecna temperatura w miejscu: Kotu wynosi °. Bardziej szczegółowe informacje na temat pogody, takie jak wilgotność, siła wiatru, prawdopodobieństwo opadów deszczu i inne, można znaleźć na stronie aktualnej prognozy pogody dla miejsca: Kotu.\nPogodaJutro.com zawiera wszystkie potrzebne informacje na temat warunków pogodowych w miejscu: Kotu, Gambia, Bądź na bieżąco z aktualnymi warunkami pogodowymi, które są aktualizowane co 3 godziny.\n14-dniowa prognoza informuje każdego dnia o przewidywanej pogodzie. Średnia pogoda w ciągu miesiąca daje wyobrażenie o trendach pogodowych w miejscu: Kotu. Trendy te mogą okazać się pomocne podczas planowania wyjazdu do miejsca: Kotu lub umożliwiać wcześniejsze przygotowanie do panujących warunków. Pełny godzinowy raport pogody z pewnością okaże się bardzo przydatnym narzędziem do śledzenia aktualnej pogody.\nW trakcie śledzenia pogody w miejscu: Kotu, należy wziąć pod uwagę wiele czynników. Czynniki te dotyczą pory roku, pory dnia, wysokości n. p. m., warunków pogodowych i innych. Wszystkie powyższe, jak i pozostałe elementy są brane pod uwagę podczas przedstawiania informacji o pogodzie w miejscu: Kotu.\nCzy sądzisz, że na stronie brakuje jakiejś ważnej informacji lub prognoza pogody w miejscu: Kotu jest niedokładna? Nie wahaj się skontaktować z nami, jeśli dane wymagają poprawek, z pewnością je zaktualizujemy! Sprawdzone, dokładne i wiarygodne informacje o pogodzie to nasz priorytet.\nPrognoza pogody - lipiec Kotu - prognoza pogody na 14 dni Długoterminowa prognoza pogody\nWynajem samochodów: Kotu\nPołączenia lotnicze: Kotu\nHotele w: Kotu\nKotu Pogoda - FAQ\nKotu - czy będzie dziś padać deszcz?\nKotu - szanse na deszcz w dniu dzisiejszym wynoszą %.\nKotu - jaka pogoda panuje w tym momencie?\nKotu - pogoda w w tej chwili to z temperaturą °C.\nKotu - jaki miesiąc jest najgorętszy?\nKotu - najgorętszym miesiącem jest listopad ze średnią temperaturą 32°C.\nKotu - jaki miesiąc jest najzimniejszy?\nKotu - najzimniejszym miesiącem jest luty ze średnią temperaturą 21°C.\nKotu - prognoza pogody na 14 dni Długoterminowa prognoza pogody Prognoza pogody - lipiec Prognoza pogody - sierpień Dzisiejsza pogoda Kotu Połączenia lotnicze: Kotu


Jak uzyskać kredyt inwestycyjny? - Gotówka strona WWW o finansach Jak uzyskać kredyt inwestycyjny? - Gotówka strona WWW o finansach\nJest to zobowiązanie finansowe skierowane głownie do właścicieli prywatnych firm. Daje ono szansę na sfinansowanie inwestycji, które jeszcze bardziej zwiększą kapitał danego przedsiębiorstwa.\nOprócz popularnego kredytu inwestycyjnego właściciele firm mają do wyboru produkty bankowe, w postaci kredytu obrotowego oraz gotówkowego.\nZasady udzielania kredytu inwestycyjnego\nDla każdego banku udzielenie kredytu jest zawsze związane z pewnym ryzykiem. Zobowiązanie inwestycyjne jest zaciągane przez przedsiębiorców , w celu opłacenia nowych inwestycji w firmie, które to mają znacznie zwiększyć dotychczasowy majątek lub utrzymać obecny na dotychczasowym poziomie.\nKwota tego kredytu jest uzależniona od wielu istotnych czynników. Wśród wielu z nich najważniejsza jest zdolność finansowa firmy oraz ryzyko, które to podejmie bank oferując danej firmie wsparcie finansowe. Aby otrzymać taki kredyt należy posiadać 20 – 30 procent wkładu własnego.\nKredyty inwestycyjne są to zobowiązania długoterminowe, które są przyznawane nawet na dwadzieścia lat. Zobowiązanie to bierze się na okres powyżej trzech lat i można je spłacić wcześniej, niż przewiduje to umowa.\nZobowiązanie to można przeznaczyć na:\n– środki trwałe takie jak: środki transportu czy nieruchomości\n– różnorodne wartości niematerialne i prawne\n– nabycie udziałów oraz papierów wartościowych\nBiznesplan – istotny element kredytu inwestycyjnego\nUzyskanie takiego kredytu nie jest skomplikowane i przypomina zaciąganie zwykłego kredytu hipotecznego. Różnica tkwi tylko w wymaganych przez bank dokumentach oraz warunkach, które to trzeba spełnić. Aby otrzymać takie zobowiązanie należy sporządzić odpowiedni biznesplan. Ten istotny dokument ma na celu udowodnić bankowi, że dana inwestycja będzie opłacalna i przedsiębiorca nie będzie miał trudności podczas spłaty zaciągniętego zobowiązanie.\n→ Odpoczynek od zobowiązań kredytowych\n← Jak składamy wniosek?


LEGO 70420 Hidden Side TAJEMNICZE CMENTARZYSKO 8687300778 - Allegro.pl\nHidden SideWszystkie kategorie Dom i ogródDzieckoElektronikaFirmaKolekcje i sztukaKultura i rozrywkaModaMotoryzacjaOgłoszenia i usługiSport i turystykaSupermarketUrodaZdrowie UżytkownicyZakończone\nInne przedmioty tego sprzedającego z kategorii Hidden Side\nLEGO 70420 Hidden Side\nPobierz aplikację LEGO® Hidden Side™ i skieruj swój telefon na cmentarzysko, by go ożywić.\nLEGO Hidden Side Tajemnicze Cmentarzysko\nKorzystanie z rzeczywistości rozszerzonej wymaga użycia smartfona lub tabletu (zestaw nie zawiera żadnego z tych urządzeń). Aplikacja jest zgodna z wybranymi urządzeniami z systemem iOS i Android. Zgodność urządzenia możesz sprawdzić na stronie LEGO. Przed połączeniem się z siecią dzieci powinny zapytać o zgodę.\nAplikacja jest możliwa tylko dla wysokiej klasy telefonów. Dziecko rozczarowano, ponieważ największą atrakcją miało być korzystanie z aplikacji.\n20 stycznia 2020 od p...5\n4 stycznia 2020 od w...k\nAaaaaaaa wszystko działa!!!!! Przyszło szybko! Strach się bać! Dzieci zadowolone!\n3 stycznia 2020 od g...3\n2 stycznia 2020 od p...a\n1 stycznia 2020 od X...a\n28 grudnia 2019 od g...5\nNależy sprawdzić telefon czy będzie spełniać wymagania aplikacji\n28 grudnia 2019 od s...l\n27 grudnia 2019 od s...4\nŚwietne połączenie budowania z klocków z aplikacją. Dużo fajnej zabawy dla dzieci.\n17 grudnia 2019 od R...Y\n14 grudnia 2019 od b...0\nSuper zestaw, szybka wysyłka, dobrze zapakowane. Jedyny minus zestawu to to, że do aplikacji ożywiającej zestaw trzeba mieć jeden z nowszych telefonów :-(.\n5 grudnia 2019 od z...i\nNumer oferty: 8687300778


Parafia Opatrzności Bożej w Poznaniu – Wikipedia, wolna encyklopedia\nwnętrze kościoła pw. Opatrzności Bożej w Poznaniu\nAdres ul. Ks. Gieburowskiego 6\nData powołania 1 lutego 1983\nKościół Kościół Opatrzności Bożej\nParafia Opatrzności Bożej w Poznaniu - parafia rzymskokatolicka w dekanacie Poznań-Piątkowo.\n3 Księża w parafii\nW kronice znajduje się zapis, z którego wynika, że mieszkańcy Piątkowa zaczęli się starać o budowę kościoła już w roku 1935. Starania te jednak odłożono. Dopiero w roku 1959 ówczesny proboszcz ks. Stefan Igliński wystąpił do władz z prośbą o pozwolenie na budowę kościoła i utworzenie nowej parafii. Ze względu na sytuację polityczną okazało się to jednak niemożliwe. Władza duchowna, chcąc wyjść naprzeciw oczekiwaniom wiernych, poleciła odprawiać Mszę Świętą w kaplicy cmentarnej na Piątkowie w każdą niedzielę i święta. Pierwszą Mszę Św. Odprawił ks. Michał Maciołka dnia 1 listopada 1973.\nPo śmierci ks. Stefana Iglińskiego proboszczem został ks. Janusz Szajkowski, który ponowił starania o budowę kościoła i otrzymał pozwolenie na wzniesienie tzw. „wiaty katechetycznej”. Dnia 21 lipca 1980 na terenie cmentarza, w miejscu dawnej kaplicy rozpoczęto budowę.\nW dniu 1 lipca 1981 ks. Arcybiskup Metropolita Poznański Jerzy Stroba utworzył Ośrodek Duszpasterski pw. Opatrzności Bożej, Mianując jego rektorem a później proboszczem ks. Kazimierza Lijewskiego. Formalnie parafię pw. Opatrzności Bożej erygowano dnia 1 lutego 1983, a przy kościele wybudowano dom parafialny oddany do użytku w roku 1986. Uroczystego aktu poświęcenia ołtarza i kościoła dokonał dnia 15 grudnia 2002 ks. Arcybiskup Stanisław Gądecki Metropolita Poznański.\nOd 8 grudnia 1996 roku wydawana jest gazetka parafialna Opatrzność.\nParafia obejmuje: os. Bolesława Chrobrego od bloku 13 do bloku 47 oraz\nulice: Dembowskiego, Drobnika, Firlika, ks. Gieburowskiego, Jaroczyńskiego, Kopczyńskiego, Łowmiańskiego, Obornicka (n-ry 232-298), Pawłowskiego, Pniewskiego, Rudnickiego, Rymarkiewicza, Stróżyńskiego (n-ry 3,4,5,12), Suszki, Syrokomli, Szafran, Śniegockiego, Tomaszewskiego, Włościańska, Zana; a także Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 15.\nKsięża w parafii[edytuj | edytuj kod]\nks. rezydent Mirosław Musiał (do 24 sierpnia 2013 roku)\nks. wikariusz Rafał Cywiński (od 24 sierpnia 2013 roku)\n↑ a b Zmiany personalne w Archidiecezji 2013, archpoznan.pl, [dostęp:] 13 sierpnia 2013\nDane parafii [ostatnia aktualizacja: 06.11.2012\nTę stronę ostatnio edytowano 10 cze 2018, 14:32.


Panasonic LUMIX S1 okiem filmowca - Panasonic Lumix S1 okiem filmowca - Optyczne.pl\n1. Panasonic Lumix S1 okiem filmowca\nPanasonic Lumix S1 został zaprezentowany na początku lutego bieżącego roku. Ze względu na wiele parametrów niespotykanych wcześniej w aparatach tej klasy, wzbudził on spore zainteresowanie wśród filmowców. Dzięki uprzejmości firmy Panasonic oraz redakcji Optyczne.pl miałem możliwość wziąć ten aparat na praktyczny test i podzielić się swoimi wrażeniami z jego użytkowania. Zapraszam do lektury.\nZ modelem S1 miałem do czynienia już wcześniej, wtedy jednak zdążyłem zrobić jedynie kilka szybkich testów jakości obrazu. Wnioskami z nich również podzielę się w tym tekście. Jego sedno będzie jednak stanowić opinia, jaką wyrobiłem sobie po użytkowaniu aparatu przez ponad tydzień, głównie w „warunkach bojowych”, za jakie niewątpliwie można uznać festiwal muzyczny. Wydarzenie tego typu dostarcza pełnego spektrum różnych warunków do filmowania – od ostrego południowego słońca i kontrastów wymagających dużej rozpiętości dynamicznej, przez kolorowo oświetlone koncerty, aż po ujęcia nocne w prawie całkowitej ciemności. Owocem mojej pracy jest poniższy film.\nJuż przy pierwszym kontakcie Panasonic Lumix S1 zrobił na mnie dobre wrażenie, które wraz z kolejnymi dniami filmowania zmieniało się tylko na lepsze.\nZacznę od zewnątrz. Bezluterkowiec zbudowany jest jak czołg i ze wszystkimi atmosferycznymi problemami w plenerze poradził sobie bez problemu. A na liście były między innymi dwie ulewy. Bardziej w sumie martwiłem się o gimbal, na którym przez większość czasu trzymałem S1 niż o sam aparat i zamocowany na nim obiektyw Panasonic Lumix S Pro 50 mm f/1.4.\nZestaw ten miał w sumie tylko jedną wadę – ważył niemal 2 kg. Niemniej jeśli taki jest warunek bezkompromisowej jakości, to jestem w stanie się nań zgodzić. A jeśli ktoś potrzebuje lżejszej konfiguracji, to firma Panasonic ma w ofercie mnóstwo dobrze filmujących aparatów systemu Mikro Cztery Trzecie.\nUkład przycisków sterujących w opisywanym modelu wyda się znajomy każdemu, kto miał do czynienia z innymi aparatami firmy Panasonic. Wszystkie najpotrzebniejsze przyciski i pokrętła są pod ręką, dokładnie tam gdzie powinny być. Włączanie nagrywania (przyciskiem z tyłu lub spustem migawki), przysłona, migawka, czułość, balans bieli, a także inne przydatne funkcje jak choćby przycisk do przełączania się między wizjerem a ekranem (ważna rzecz przy pracy na gimbalu), czy guzik do zmiany trybu pracy autofokusa.\nTakże do menu nie mam zastrzeżeń. Przy przeprowadzaniu testów jakości obrazu wielokrotnie musiałem w nim zmieniać tryby nagrywania, klatkaże oraz inne nastawy i nigdy znalezienie tej aktualnie potrzebnej opcji w menu nie zajmowało zbyt wiele czasu. Również ustawienie wszystkiego pod nagrywanie filmu z festiwalu muzycznego poszło mi szybciej niż się spodziewałem.\nDo nagrania przytoczonego powyżej filmu zdecydowałem się na rejestrację materiału w 4K w 25 kl/s w kodeku H.265 z zapisem w 4:2:0 i 10bitów. Na papierze jest to kompromis między znanym z aparatów i tańszych kamer próbkowaniem 4:2:0/8bit, a „standardowym telewizyjnym” 4:2:2/10bit. W praktyce jednak przeskok z 8 na 10 bitów jest dla użytkownika (zwłaszcza pracującego z kolorem w filmie w bardziej zaawansowany sposób) znacznie bardziej odczuwalny niż przeskok z 4:2:0 na 4:2:2.\nPewne moje obawy wzbudzała przepływność strumienia danych – jedynie 72 Mb/s. Tu jednak zostałem pozytywnie zaskoczony – kodek H.265 naprawdę potrafi w tak relatywnie niewielkim strumieniu danych zawrzeć ogromną ilość informacji. Za potwierdzenie moich słów niech posłużą dwie klatki poniżej. Pierwsza to oryginalne ujęcie, które mocno niedoświetliłem. Druga to to samo ujęcie po korekcie ekspozycji w postprodukcji. Szczerze mówiąc, nie myślałem, że da się to uratować, zwłaszcza że materiał już na starcie był nagrany na dość wysokiej czułości. A jednak – nie tylko się dało, ale nawet po dość silnej korekcie ekspozycji nie zobaczyłem makrobloków ani innych artefaktów kompresji.\nH.265 ma też wadę – jest mocno obciążający dla komputera. Ale znów – jeśli taka jest cena za wysoką jakość, to jestem ją gotów zapłacić. Zresztą moja stacja robocza poradziła sobie z materiałem bez problemu, a osoby niepotrzebujące aż tak ekstremalnej kombinacji wielkości pliku i jakości zawsze mogą wybrać inny kodek oferowany przez aparat.\nKodek H.265 automatycznie sparowany jest z profilem obrazu Hybrid Log Gamma, którego zresztą i tak zamierzałem używać przy nagrywaniu. Wbrew obiegowej opinii nie jest to coś przeznaczonego jedynie dla ludzi posiadających telewizory HDR. Wręcz przeciwnie – jest to po prostu bardzo wydajny i wygodny profil do codziennych zastosowań. Łączy w sobie rozpiętość dynamiczną bliską tej oferowanej przez profile logarytmiczne z przyjemnymi dla oka kolorami znanymi z „normalnych” profili obrazu.\nStopklatki powyżej, poza kodekiem, mówią też dużo o samych możliwościach matrycy. Już robiąc test „laboratoryjny” wiedziałem, że, przynajmniej na studyjnym ujęciu, ilość szumu na czułościach rzędu ISO 12800 czy 25600 jest akceptowalna. Jednak wiadomo – studio studiem, a praktyka praktyką. Na szczęście w tym przypadku moje wcześniejsze obserwacje znalazły pełne potwierdzenie. Ujęcie z 4 min 38 sek filmu (i nie tylko to) nagrałem właśnie na ISO 25600, licząc się z tym, że być może będę je musiał nieco odszumić w DaVinci Resolve żeby było akceptowalne. Nie musiałem.\nDo innych aspektów jakości obrazu też nie mam zastrzeżeń. Rolling shutter jest obecny, ale w stopniu niewielkim i nieprzeszkadzającym w praktyce. Pomiar wykazał czas odczytu matrycy wynoszący 20 ms, co jest oficjalnie najlepszym wynikiem wśród pełnoklatkowych matryc, jakie zdarzyło mi się pod tym kątem badać (a trochę ich było). Przy przejściu do 50 kl/s w 4K czas ten spada poniżej 10 ms i zjawisko rolling shutter tym bardziej przestaje być problemem. Również pod względem mory, aliasingu i innych tym podobnych wad obrazu Panasonic Lumix S1 prezentuje się bardzo dobrze. By to ocenić wystarczy nagrać testowanym aparatem ujęcie znanej czytelnikom Optyczne.pl tablicy testowej ISO 12233. Poniżej zamieszczam stopklatkę z ujęcia tablicy wraz z powiększonym środkowym segmentem. Dalej dla porównania dołączyłem analogiczną stopklatkę z aparatu innego producenta, którego obraz 4K możemy uznać za przeciętny. Różnice widać gołym okiem.\nPAparat innego producenta\nJak wspomniałem już wcześniej, praktycznie cały materiał nagrałem na gimbalu, obiektywem 50 mm. Miało to spory wpływ na kilka innych decyzji odnośnie trybów nagrywania oraz stało się przyczynkiem do paru kolejnych spostrzeżeń.\nW przypadku trybów nagrywania, zdecydowałem się, jak już wspomniałem, na rejestrację całego materiału w 4K w 25 kl/sek. Poza możliwością wewnętrznego zapisu w 10 bitach, powodem był też dodatkowy crop powstający przy nagrywaniu w 4K w 50/60 kl/sek. O ile 50 mm na gimbalu, jak widać po filmie, da się opanować, o tyle gdy zrobimy z tego efektywne 75 mm, filmowanie (zwłaszcza na nierównym zamkowym podłożu) robi się odczuwalnie trudniejsze. W związku z powyższym całe slow motion w zamieszczonym na początku filmie powstało programowo. Wprawne oko miejscami to wyłapie, ale „zwykłym” widzom absolutnie to nie przeszkadza.\nMuszę w tym miejscu dodać, że moją pracę na gimbalu całkiem skutecznie wsparła stabilizacja matrycy. Obiegowe plotki głoszą, że przy pracy na gimbalu stabilizację powinno się wyłączyć. Być może tak było w przypadku starszej generacji modułów lub przy stabilizacji w obiektywach. W przypadku S1 stabilizacja matrycy wielokrotnie bardzo mi pomogła. Kilka ujęć nagrałem zresztą dla porównania „z ręki” i o ile nie poruszałem się nadmiernie, to trudno je było odróżnić od tych stabilizowanych gimbalem. Dodam też, że stabilizacja bardzo dobrze tłumi tę jedną oś, której gimbal nie potrafi, czyli ruch góra-dół powstający gdy człowiek idzie. Sumarycznie ze wszystkich modułów stabilizujących w pełnoklatkowych aparatach jakie testowałem, ten obecny w S1 wydaje mi się najlepszy.\nKolejną konsekwencją pracy na gimbalu było zdanie się na autofokus. Jeszcze kilka lat temu takie rozwiązanie nawet przez myśl by mi nie przeszło i nagrywanie skończyłoby się mocnym przymknięciem przysłony i/lub trzymaniem stałej odległości od celu. Na szczęście postęp technologiczny także w tej sferze jest dość szybki i nawet ja, wielokrotnie powtarzający innym filmowcom „to się naucz ostrzyć manualnie” coraz częściej pozwalam sobie na pozostawienie ostrzenia automatowi.\nRzeczony automat nie miał lekkiego zadania, bo przez większość czasu operowałem na przysłonach z przedziału f/1.4-2.8 (za dnia wspomagając się filtrem szarym). Czy sobie poradził? Z jednej strony idealnie nie było – zależnie od kombinacji nastaw zdarzały się sytuacje „pompowania” na nieruchomym kadrze lub gubienia nawet stosunkowo wolno poruszającego się celu. Z drugiej strony, gdy udało mi się dobrze dobrać czułość i szybkość autofokusa do sytuacji, ten działał sprawnie. Na pewno krokiem w dobrą stronę jest obecność wspomagającej jego pracę sztucznej inteligencji i nie mówię tylko o wykrywaniu twarzy czy oka. Sytuacja w której każdy „obiekt” w kadrze (np. każda z kilku osób lub twarzy) jest obrysowany, a moja rola sprowadza się do wybrania tego, za którym z nich ma podążać autofokus jest bardzo komfortowa. Pomaga też przy zdjęciach, których kilkaset wykonałem w przerwach od nagrywania. Z pomocą uchylanego ekranu i inteligentnego autofokusa mogłem po prostu wyciągnąć aparat nad głowę i ograniczyć swoją pracę do komponowania kadrów. Fotografowie z nieposiadającymi tego rodzaju funkcjonalności lustrzankami chyba nieco mi zazdrościli, zwłaszcza że na koncerty nie wolno było wnosić drabinek.\nZ ilością generowanego przeze mnie materiału foto-wideo całkiem nieźle poradziła sobie bateria. Miałem ze sobą tylko tę jedną standardowo dołączoną do aparatu i przez cały festiwal padła jedynie raz – podczas filmowania pokazów tańca z ogniem już po ostatnim koncercie. Przy codziennym ładowaniu udało mi się przez 4 dni imprezy zarejestrować prawie 4 godziny materiału 4K i ponad 400 zdjęć – łącznie niemal pełną kartę 128 GB. Materiału filmowego o charakterze przebitkowym (tj. takiego gdzie aparat nie nagrywa ciągiem) powinno się na moje oko spokojnie dać nagrać ok. 75 min na jednej baterii. Przy nagrywaniu ciągłym pewnie i 90 minut będzie osiągalne. Jak na aparat zapisujący materiał w 10-bitowym H.265 jest to bardzo dobry wynik.\nJeśli miałbym zawrzeć podsumowanie tego tekstu w jednym zdaniu to powiem tak – najchętniej bym aparatu po prostu nie oddawał, tylko sobie zostawił. Kombinację świetnej ergonomii, nowoczesnych kodeków i światłoczułości na poziomie najlepszych urządzeń na rynku, jaką oferuje ten aparat naprawdę trudno przebić. Że o świetnym wizjerze, stabilizacji matrycy i pancernej obudowie nie wspomnę. Dla niektórych nie bez znaczenia może być też fakt, iż omawiane urządzenie posiada również funkcję robienia zdjęć. Ale ten aspekt aparatu pozostawię już do omówienia specjalistom z redakcji.\nAbsolwent Politechniki Gdańskiej i PWSFTviT w Łodzi, od kilkunastu lat pracuje w branży filmowej, głównie jako montażysta i samodzielny realizator filmowy. W wolnych chwilach robi zdjęcia, reżyseruje filmy niezależne i testuje sprzęt filmowy. Regularnie prowadzi szkolenia z filmowania. Jako dziennikarz (do spraw wspomnianych testów sprzętu filmowego) współpracował z wieloma portalami i periodykami, a obecnie prowadzi własny, poświęcony tej tematyce kanał na Youtube.\nKwietniowy raport CIPA - spadki w branży 85\nTest Fujifilm X-T200 18


Charytatywny festyn dla Bartka [WIDEO, ZDJĘCIA] - Region - Radio Szczecin\nRegion 2021-09-19 17:14 Marcin Kokolus\nRodzinny Festyn Charytatywny, w trakcie którego zbierano środki dla niewidomego Bartka Chmielewskiego, odbył się na stadionie przy ul. Hożej 6 w Szczecinie.\nPodczas festynu można było m.in. przejechać się amerykańskim radiowozem, rzucić beczką, a także wziąć udział w akcjach charytatywnych.\n- Bartek jest chłopcem niewidomym i staramy się pomóc mu odzyskać wzrok. Stracił wzrok 1,5 roku temu wyniku guza mózgu. Jeśli to się nie uda, próbujemy pomóc wejść mu w życie jako osobie niewidomej - opowiada organizator festynu Jakub Cicio.\nW ubiegłym roku także organizowana była zbiórka pieniędzy i festyn charytatywny dla Bartka. Z wymaganych 60 tys. zł na portalu zrzutka.pl udało się zebrać 72 610 zł.\nA jakiej pomocy potrzebuje Bartek? Opowiada organizator festynu Jakub Cicio.\n(od wczoraj oglądane 8638 razy)


Przez Ania16, 15 Sierpień 2013 w Witam\nHej. Mam na imię Ania i mam 16 lat. Od kilku lat okropnie się męczę prawdopodobnie przez nerwicę lecz nie jestem tego pewna. Gdy tylko zaczyna mi się coś dziać od razu szukam w internecie chorób do których pasują moje objawy. Miesiąc temu przeżyłam rodzinną tragedię, zmarła moja bardzo bliska ciocia. Miała raka piersi z przerzutami na węzły chłonne. Byłam załamana, nie wyobrażałam sobie tego, że nie ciocia nie będzie odwiedzać mnie a ja jej. Po ok. tygodniu od jej śmierci zaczęłam kiepsko się czuć, czułam niewygodę pod i obok lewej pachy i kłucie w lewym sutku. Myślałam, że to minie i że to zwykłe nadciągnięcie ponieważ śpię z ręką pod głową i lewe ramie mam kilka godzin w górze. Po paru dniach zaczęłam się poważnie martwić o swoje zdrowie, myślałam że mam coś z węzłami chłonnymi i automatycznie zaczęłam "badać" węzły i piersi podejrzewając raka. Nie mogłam spokojnie spać, jeść ani żyć, w internecie ciągle szukałam chorób które mogę mieć. Powiedziałam mamie o swojej dolegliwości, próbowała mi wytłumaczyć że nic mi nie jest i że się nakręcam jednak na mnie to nie zadziałało więc zapisała mnie na USG piersi. Godzinę przed wizytą byłam okropnie zdenerwowana, pociły mi się dłonie, stopy a na dodatek pojawiło się dziwne uczucie na szyi, tak jakby zaczęła puchnąć. Gdy weszłam do gabinetu pani doktor byłam kłębkiem nerwów, wiedziałam że to pewnie rak i koniec ze mną. Badanie trwało ok.10-12 min. Pani doktor dokładnie zbadała moje piersi i węzły chłonne pod pachą i powiedziała że wszystko jest w porządku. Myślałam że oszaleje ze szczęścia! po tym badaniu uczucie niewygody pod pachą i kłucie w sutku minęło jak ręką odjął.Byłam bardzo szczęśliwa i co najważniejsze spokojna. Teraz znowu jest źle, dziwnie się czuję ale nie chce już martwić tym mamy która jest bardzo znerwicowana i wydaje mi się że mam to właśnie po niej. Od paru miesięcy podejrzewam u siebie schizofrenię, moja przyjaciółka mówi że znowu sobie wkręcam chorobę. Bardzo boję się że jestem chora na to gówno, nie mam już siły, jestem zmęczona i smutna. Proszę was o jakąś radę lub chociaż zwykłą rozmowę może w końcu to by mi pomogło. Pozdrawiam, Ania:)\nWidzisz, jak umysł potrafi płatać figle. Człowiek jest w stanie wmówić sobie wiele rzeczy i to czasami tak mocno, że odczuwa tego nieprzyjemne skutki. Coś jak ciąża urojona.\nDlaczego na siłę chcesz, aby coś Ci dolegało? Dlaczego tak mocno jak obecnie negatywnych odczuć nie chcesz wmawiać sobie pozytywnych ?\nWiesz,że dopiero po tej akcji z badaniem piersi zdałam sobie sprawę że nerwica potrafi tak mocno działać na psychikę. Znam tyle chorób ze mogłabym zostać w przyszłości lekarzem. Każdy rodzaj nerwicy znam na pamięć ale mimo tego szukam innych chorób. Níe mam pojęcia dlaczego nie potrafię myśleć pozytywnie,być może dlatego że boje się o to że gdy będe myśleć pozytywnie stanie się coś złego? Nie wiem, po prostu nie mam pojęcia\nAnia16, po prostu sie nakręcasz, a śmierć cioci tylko na to wpłynęło. Może jest to zalążek nerwicy, ale też lepiej by całą uwagę na co innego przerzucić i cieszyć z tego, że masz zdrowie...\nkolekcjoner snów , własníe sęk w tym że ja nie czuję się zdrowa choć każdy kto mnie zna twierdzi że nic mi nie jest a ja i tak ciągle szukam chorób bo wydaje mi się że coś mi jest. Najbardziej obawiam się choroby psychicznej np. Schizofrenii. Strasznie mníe to męczy dlatego zarejestrowalam się na tym forum z nadzieją że ktoś mi pomoże.\nmoim zdaniem przypisujesz sobie choroby(poczytaj na forum wątek hipochondria) i byc moze poza zalążkami jakiejs nerwicy lękowej nic ci nie dolega. A objawy które opisujesz bardziej przypominają ataki lęku niz coś związane ze schizofrenią. Ja mam czasem podobne. Nie martw sie nie myśl o tym choć wiem ze łatwo powiedziec\nBrzmi kubek w kubek jak hipochondria. Przesadna dbałość o swoje zdrowie. Tak brzmiała definicja ._.\nCzłowiek obsesyjnie wręcz wmawia sobie, że jest na coś chory. Słyszy o jakimś schorzeniu i natychmiast szuka u siebie jego objawów. Co więcej, tak nagina fakty, że owe objawy dostrzega! Może to coś w ten deseń?\nProszę mnie poprawić jeśli się mylę bo nie chcę mieszać ;]\nshadyo, Co do hipochondrii to masz rację, bo gdy tylko coś mi się zaczyna dziać to za chwilę szukam objawów w internecie i wkręcam sobie choroby ale nadal nie mogę sobie przetłumaczyć,że to tylko mój powalony mózg i to wszystko sobie wkręcam bo tak na prawdę jestem zdrowa. Poza tym mam ogromne wyczulenie na to co mówią inni o moim wyglądzie np. jeśli ktoś mi powie że jestem blada to od razu zaczynam się denerwować, ciało nagle zaczyna się pocić w głowie samolot a serce wali jak szalone. To bardzo męczące i odbiera mi siłę której zawsze miałam bardzo dużo mimo tego że jestem szczupła i niska.\nNie wiem już co robić, boje sie iść spać bo wydaje mi się że zrobie przez sen coś złego komus lub sobie. To jest okropne,jestem bardzo zdenerwowana i nie moge sie uspokoić. Może komuś z was uda mi sie przetłumaczyc ze wszystko gra\nAnia16, wyobrażam sobie jak ciężko musi Ci być i jak okropnie się przez to czujesz. Radziłabym Ci udać się do psychologa. Nic na tym nie stracisz, dowiesz się co Ci dolega od kogoś, komu na pewno uwierzysz. Uspokoisz się i będziesz wiedziała jak walczyć ze swoim problemem :] Lepiej czułaś się po USG, prawda? ;] Psycholog to także lekarz. My możemy sobie pogadać, ale nie przekonamy Ciebie do innego postrzegania świata.\nTrzymam za Ciebie kciuki ;] Jak chcesz pogadać, śmiało pisz.\nKto jest online? 0 użytkowników, 0 anonimowych, 859 gości (Zobacz pełną listę)


Torbiele – Panoramik\nTORBIEL – jest to patologiczna jama w kości wypełniona płynem. Rośnie rozprężająco, powoli, niszcząc otaczającą ją kość, niekiedy rozsuwając sąsiednie zęby.\nMoże nie dawać żadnych objawów. Na zdjęciu rentgenowskim prezentuje się jako dobrze ograniczone przejaśnienie (pamiętamy, że to, co na zdjęciu jest czarne nazywamy przejaśnieniem, bo zdjęcie rtg jest negatywem.), często ze sklerotyczną otoczką.\nKobieta lat 27.\nPantomogram: Torbiel w przednim odcinku żuchwy.\nZmiana ta, kształtu owalnego, ma gładkie, ostro zarysowane brzegi, z widoczną delikatną, sklerotyczną otoczką. Niszczy blaszkę zbitą wargową żuchwy, co doskonale widać na rekonstrukcji 3D.\nBadanie CBCT pozwala na precyzyjne określenie stosunku torbieli do struktur sąsiadujących, jak również na ocenę, co może być przyczyną torbieli. Torbiele zębopochodne rozwijają się wokół wierzchołków korzeni z martwą miazgą, lub leczonych kanałowo.\nKlasyczna, okrągła torbiel korzeniowa , z wyraźną otoczką sklerotyczną.\nJest to torbiel, rozwijająca się w okolicy wierzchołka korzenia policzkowego mesjalnego zęba 27. Wpukla się do lewej zatoki szczękowej, ale cienka warstwa kości oddziela wnętrze torbieli od światła tej zatoki. Widoczna jest również reakcja zatoki szczękowej w postaci pogrubienia śluzówki.\nInna pacjentka, lat 48\nNiewyraźny obraz torbieli w OPG, w szczęce – po stronie lewej.\nZdjęcie w płaszczyźnie strzałkowej w CBCT pozwala ocenić, że są to dwie torbiele i określić ich wymiary.\nPantomogram nie zawsze dokładnie obrazuje okolicę zębów przednich górnych.\nOPG pacjentki lat 45.\nOgnisko okołowierzchołkowe na poziomie zębów 21 i 22 nie jest wyraźnie widoczne.\nRekonstrukcja pantomograficzna cbct. Widoczne ognisko okołowierzchołkowe na poziomie zębów 21 i 22. Wypełnienie kanałów tych zębów jest prawidłowe.\nOgnisko to ma dobrze zaznaczone brzegi, ale bez otoczki sklerotycznej. Nie ma również innych cech torbieli, więc jest to prawdopodobnie ziarniniak okołowierzchołkowy.\nNa zdjęciu w płaszczyźnie osiowej widoczny jest ubytek struktury kostnej w miejscu opisywanego ogniska.\nA teraz przykład innej torbieli, nie korzeniowej.\nUbytek struktury kostnej wokół zatrzymanego kła ma cechy torbieli: posiada otoczkę sklerotyczną, rośnie rozprężająco rozsuwając sąsiadujące zęby, co najlepiej widać na zdjęciu w projekcji osiowej.\nJest to typowy obraz torbieli zawiązkowej, rozwijającej się wokół korony wyrzynającego się zęba.\nBy Doktor Zębowa|2017-09-24T21:04:55+02:0024 lutego, 2016|Kategorie: Diagnostyka|Możliwość komentowania Torbiele została wyłączona


Pieczywo Bio Organic w stałej ofercie Lidla - Dyskonty - Handel - Portal informacyjny Handelextra.pl\nWydawać by się mogło, że po zakup pieczywa bio trzeba iść do specjalistycznych, ekologicznych sklepów. Nic bardziej mylnego - ich duży wybór jest już m.in. w stałej ofercie sklepów Lidl.\nCzym pieczywo bio różni się od tego standardowego? Różnica tkwi w certyfikacie bio, który świadczy o tym, że pieczywo zostało wyprodukowane ze składników pochodzących z ekologicznych upraw pozbawionych sztucznego nawożenia oraz jest wolne od GMO. Jak zapewnia operator sieci pieczywo Bio Organic z Lidla jest certyfikowane oraz w 100% stworzone z naturalnej mąki. Ponadto wypieki powstają bez dodatków w postaci środków spulchniających, emulgatorów oraz sztucznych barwników.\nNa półkach Lidla są więc bio chleby, bułki, fit pieczywo, jak i coś na słodko. Dodatkową zaletą są być promocje, którymi objęte jest pieczywo Bio Organic – na przykład od poniedziałku 21 stycznia bio drożdżówkę z serem kupimy w promocyjnej cenie 1,69 zł, a od czwartku 24 stycznia chleb żytni razowy zbożowo-bakaliowy bio będzie kosztował 4,99 zł.\nNowością w ofercie Lidla jest chleb żytni razowy zbożowo-bakaliowy (4,99 zł, cena promocyjna), który nie zawiera drożdży, jest na naturalnym zakwasie bez środków spulchniających. Jego ciekawy smak zapewniają ziarna płaskurki, pszenicy kamut, żurawina, orzechy włoskie, daktyle, śliwki, rodzynki oraz figi. Klienci zwracający uwagę na prowadzenie zdrowej diety bez obaw do koszyka mogą włożyć bułkę żytnią bio (1,19 zł) czy fińskie pieczywo żytnie (1,39 zł), które jest wyprodukowane na bazie stuprocentowej mąki żytniej.\nDobrą podstawą do stworzenia pysznej kanapki na śniadanie jest również paluch z ziarnami bio (1,49 zł) czy chleb swojski na naturalnym zakwasie (4,99 zł). Z kolei potrzebującym szybkiej przekąski z pewnością przypadnie do gustu bio drożdżówka z serem (1,69 zł, cena promocyjna), która została stworzona w oparciu o dwufazową fermentację oraz bogatą gamę naturalnych surowców. Na dodatek zawiera twaróg z polskiego mleka.\nOprócz pieczywa Bio Organic w sklepach Lidla są też liczne produkty bio – m.in. owoce i warzywa, dżemy, miód, oleje i oliwę, mąkę oraz asortyment dla dzieci marki własnej Lupilu.


Hokej.Net - Bliżej do reaktywacji drużyny seniorów STSu. Czy czeka nas reorganizacja ligi?\nBliżej do reaktywacji drużyny seniorów STSu. Czy czeka nas reorganizacja ligi?\n– Jesteśmy gotowi na serio rozpocząć budowę drużyny seniorów – mówi prezes STSu Sanok Jerzy Burtan. Nowi włodarze klubu czekają na decyzję hokejowej centrali w sprawie reorganizacji rozgrywek. Mówi się bowiem o zwiększeniu liczby drużyn i dokonaniu podziału na 8-zespołową ekstraklasę i liczniejszą niż dzisiaj I ligę. Trwają również negocjacje, co do ostatecznego kształtu budżetu STSu.\nChcielibyśmy podać Państwu informację o wysokości budżetu STSu Sanok na przyszły sezon, ale na razie nie będzie to możliwe. Wciąż trwa niełatwy, żmudny proces pozyskiwania sponsorów, czy negocjacje z potencjalnymi partnerami. Akcjonariusze spółki dostosowują swoje możliwości do potrzeb. Najistotniejszym na ten moment wydaje się fakt, że zarówno firmy Ciarko i PBS Bank jak i miasto Sanok podtrzymują chęć współpracy nastawionej na reaktywację drużyny seniorów.\n- Sumy rosną, to cieszy. Dzięki pracy wykonanej w ostatnich miesiącach, jesteśmy bliżej reaktywacji pierwszego zespołu - mówi Jerzy Burtan, prezes STSu Sanok.\nBudżet będzie determinował miejsce sanockiego klubu na hokejowej mapie Polski. Może nim być zarówno najwyższa klasa rozgrywkowa jak i I liga. Przynajmniej tak się wydaje w perspektywie pogłosek, jakie coraz głośniej słychać w środowisku.\n- Z pełną odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że jesteśmy gotowi na serio rozpocząć budowę drużyny seniorów. Aby określić, czy będzie to zespół szyty na miarę ekstraklasy czy I ligi, musimy poczekać z jednej strony na ostateczny kształt budżetu, z drugiej na decyzje hokejowej centrali w sprawie reorganizacji rozgrywek. Według wstępnych informacji, PZHL myśli o podniesieniu atrakcyjności dyscypliny poprzez zrzeszenie większej liczby drużyn i podzielenie ich na zasadzie 8- zespołowej ekstraklasy i być może również 8-zespołowej I ligi – wyjaśnia sternik sanockiego hokeja.\nNa spokojną grę w gronie najlepszych drużyn w kraju potrzeba przynajmniej 2 mln złotych. Jak dowiadujemy się w sanockim obozie, klub stale pozyskuje nowych sponsorów. Sprawdził się pomysł powołania Kubu 1958.\n- Nieustannie prowadzimy działania zmierzające do zabezpieczenia budżetu i reaktywowania pierwszej drużyny. Wszystko idzie w dobrym kierunku, ponieważ zapewnienia o chęci współpracy uzyskujemy zarówno od podmiotów, które były z klubem wcześniej, jak i od firm chcących dołączyć do wspierania hokeja. Chodzi tutaj nie tylko o firmy, które mogłyby zadeklarować pomoc finansową, ale również o sponsorów technicznych, sprzętowych - mówi Jakub Górski, doradca ds. marketingu w STS S.A. i dodaje: – Chcemy, aby nasza oferta promocji sponsorów wyszła poza Sanok. Mamy plan zakładający dzielenie się wiedzą na temat budowania hokeja z innymi ośrodkami w Polsce, po to, aby stworzyć możliwość reklamowania partnerów w innych regionach kraju.\nPo podjęciu decyzji przez akcjonariuszy określającej możliwości finansowe klubu na przyszły sezon, włodarze STSu będą mogli rozpocząć budowę zespołu seniorskiego, kompletowanie składu. Klub ma kontakt z wychowankami.\n- Wiemy, że będziemy mogli liczyć na naszych zawodników. Wprawdzie nie możemy jeszcze organizować oficjalnych spotkań, bo hokeiści oczekiwaliby konkretów, ale przeprowadziliśmy kilka nieoficjalnych rozmów i mamy deklaracje powrotu do Sanoka w przypadku reaktywacji drużyny seniorów. Tutaj nic się nie zmienia. Chcemy postawić na wychowanków – przypomina Hubert Paszkiewicz, wiceprezes STSu.\nJednocześnie prowadzone są starania o powołanie do życia klasy o profilu sportowym w Zespole Szkół nr 2 w Sanoku. Mieliby tam trafiać przedstawiciele różnych dyscyplin, w tym hokeja. STS otrzymuje bowiem sporo sygnałów od rodziców nastolatków spoza Podkarpacia, którzy chętnie posłaliby swoje pociechy do placówki, dającej możliwość połączenia zajęć dydaktycznych z trenowaniem w klubie dysponującym profesjonalną bazą.\nJeśli spełnią się marzenia naszych rozmówców, co do sposobu funkcjonowania hokeja w Sanoku w sezonie 2017/2018, wzmocnieniem działalności zespołu seniorów będą juniorzy grający w Centralnej Lidze Juniorów. STS ściśle współpracuje na tej płaszczyźnie z Niedźwiadkami. W perspektywie trzech lat, dobrze prowadzona drużyna juniorów mogłaby stanowić silne zaplecze dla starszych kolegów.\nTomasz Sokołowski - esanok.pl\nTagi: STS SanokCiarko PBS Bank STS Sanokklub 1958Jerzy BurtanprezeszarządSanoksponsorzyPHLodbudowa drużynyreorganizacja ligi\njanos13 (2017-02-17 18:48:15)\nGratulacje za już, powodzenia w dalszych działaniach. STS.\nAdam84 (2017-02-17 22:33:46)\nMam nadzieję, że wystartujecie od przyszłego sezonu.\nMontujcie budżet i ściągajcie Dantona.\nPozdrowienia z Tychów.\nsanokej (2017-02-17 22:46:38)\nuna gra w pierszej lidze albo wogule , STS wchodzi do ekstraklasy i sezon zapowiada sie fantastycznie..... :)\nnadworny d3bil sie pokazał. nie tęskniliśmy pa!acu.\nml3ko (2017-02-18 03:17:16)\nŻyczę powrotu na hokejową mapę Polski jednakże mam nadzieję, że zaczniecie od 1 ligi, aby uniknąć komentarzy jakie zbierają Katowice. Gra w ekstralidze powinna być wywalczona drogą sportową takie moje zdanie.\nCo do reorganizacji ligi takiej rzeczy nie da się zrobić w jeden sezon bądźmy realistami.... Dlaczego niby któraś z grających dotychczas drużyn miała by nie otrzymać tej możliwości w następnym sezonie (pomijając oczywiście drużyny, która się nie utrzyma w Playout). Sprawę trzeba przedstawić jasno przed następnym sezonem. Jest 11 zespołów spadają 3 ostatnie plus SMS, któremu moim zdaniem na lepsze wyjdzie gra w pierwszej lidze, awansuje jedna z zaplecza. Wtedy można mówić za dwa lata o reorganizacji ligi. Trzeba jak najbardziej wspierać (oczywiście nie finansowo ;) ) takie drużyny jak Legia, bo w stolicy kraju zespół hokejowy musi być jeśli myślimy o rozwoju, Krynica - reaktywacja, ŁKH Łódź gdzie widoczny jest głód hokeja, oraz Poznań który już zrobił ogromny krok naprzód decydując się mimo przeciwności losu na grę w 1 lidze. Nie zapominajmy też o drugiej lidze, w której w wielu klubach mimo, że nadal amatorskich szkoli się dzieci i młodzież. Trzeba mieć sensowny plan rozwoju hokeja w Polsce, bo patrząc na mapę kraju to północ nijak nie może konkurować z południem.\nWidać też bardzo słabą organizację od strony medialnej, a z tego co da się zauważyć to PZHL bardzo mało robi w tym kierunku. Ludzie w Polsce, albo już zapomnieli o takiej dyscyplinie jak hokej, albo też w ogóle nie wiedzą, że istnieje liga hokeja w naszym kraju. Ekstraliga nie posiada nawet dobrze funkcjonującej strony internetowej (bo "http://www.polskahokejliga.pl/" nijak nie można zaliczyć do udanych projektów), Jeśli w mediach systematycznie nie będą pojawiały się informacje na temat hokeja to marnie to widzę.\nPodsumowując nie sądzę, aby za kadencji p. Chwiałki ta dyscyplina mogła zrobić krok naprzód. Tu potrzebny jest odpowiedni człowiek, który dobierze ludzi doskonałych w swoich dziedzinach (marketing, media, szkolenie itd.) A czy jest ktoś taki kto mógłby postawić hokej na nogi to już inna bajka. Powiem szczerze liczyłem bardzo na p.Czerkawskiego, ale jeśli rezygnuje ze startu na prezesa i popiera obecnego prezesa to może i dobrze, że nie startował bo chyba ma słabe pojęcie o tym fachu.\nNaprzod (2017-02-18 10:19:27)\nKomuś się tu coś pomyliło jaka ekstraliga? Może jeszcze kosztem Sosnowca czy Janowa jak awansuje? Przypomnę,że już nie ma dzikich kart.\nJerSan (2017-02-18 11:13:41)\nAle są licencje. ..kilka zespolow na dziś nie spełnia wymogów licencyjnych.Liga ma liczyć osiem zespołów plus SMS i raczej napewno nikt nie Awansuje a zespoly z play aut spadną. JANOWOWI ZLE NIE ŻYCZĘ Ale na Was uwzielo się chyba wszystko...\nKolego, o licncje mogą się starać drużyny z ekstraligi, + ekipa która awansuje z 1ligi. A Sanok nie grał ani w 1 lidze, ani w ekstralidze. To jakim prawem Sanok miał by grać w ekstralidze? Po 2 to jak pomniejszą ligę w tym sezonie, to będzie kolejna kompromitacja i ten co się utrzyma a potem zostanie wywalony z ligi, to pewnie tak tego nie zostawi i będzie kolejna afera, a i ten kto awansuje i nie będzie grał w elidze to się dołączy. To trzeba zrobić z głową, a nie na hop siup.\nkuba_kibic (2017-02-20 09:35:11)\nSanok [potrafi sobie wszystko zalatwic w centrali niestety a to byloby niesprawiedliwie...Sa rowni rowniejsi i sanok


GNU LilyPond pobierz - Informacje o oprogramowaniu GNU LilyPond - OTFE\nMożliwości aplikacji GNU LilyPond\nNa poniższej liście znajdziesz listę rozszerzeń plików, z którymi program GNU LilyPond może współpracować, zarówno pod względem edycji danych w plikach, jak i ich konwersji. Należy pamiętać, że nawet jeżeli dane rozszerzenie jest obsługiwane przez program GNU LilyPond, nie musi to oznaczać, że będziemy mogli w tym programie edytować dane. Często zdarza się sytuacja, że możemy jedynie wyeksportować dane w tym formacie z aplikacji GNU LilyPond, ale import danych nie jest już obsługiwany.\nWarto pamiętać, że aplikacja GNU LilyPond w swoich różnych wersjach (starszych lub nowszych) może obsługiwać różne rozszerzenia plików. Zazwyczaj im wersja programu jest wyższa, tym ilość rozszerzeń plików obsługiwanych przez aplikację jest większa, dlatego zadbaj o to, aby mieć akualną wersję programu GNU LilyPond. W tym celu najprościej odwiedzić stronę producenta, do której link znajdziesz w dalszej części strony.\nGNU LilyPond obsługuje pliki:\nProgram może znajdować się w bazie naszego serwisu z dwóch powodów - obsługuje pliki z konkretnymi rozszerzeniami lub pomaga w ich konwersji. Może również zdarzyć się sytuacja, że jeden program można wykorzystać do obsługi plików, jak również do ich konwersji - taki przypadek również został wzięty pod uwagę. Warto jednak pamiętać, że poniżej przedstawione informacje dotyczące programu GNU LilyPond, nie muszą być jedynymi w naszym serwisie. Mogła zaistnieć sytuacja, że użytkownik dodał nazwę programu w innej formie, np "Nazwa Producenta GNU LilyPond" a wtedy na poniższej liście nie znajdziesz wszystkich powiązanych informacji. Warto wtedy dokładniej przeszukać nasz serwis. Poniżej wykaz powiązań programu GNU LilyPond z rozszerzeniami plików w naszej bazie.\nGNU LilyPond pobierz\nW naszym serwisie nie oferujemy linków do bezpośredniego pobierania programów, a jedynie infrmacje dotyczące powiązań z konkretnymi rozszerzeniami plików. Przy pomocy tego linku możesz jednak znaleźć stronę producenta programu GNU LilyPond i tam spróbować pobrać aplikację.\nStrona producenta programu GNU LilyPond


Baguette Token kurs – wykres, gdzie kupić, kalkulator (BGTT/PLN), notowania\nŚledź kurs waluty Baguette Token w wykresie online lub skorzystaj z naszego kalkulatora w celu przelewu BGTT na złotówki. Wiesz, gdzie kupić Baguette Token?\nBaguette Token wykres rozwoju kursu\nHistoryczny kurs Baguette Token\nAktualne dnia 12.05.2021 11:15\n1 Baguette Token = 0,11 PLN 100 PLN = 895,06 BGTT\n100 Baguette Token = 11,17 PLN 10 000 PLN = 89 505,85 BGTT\nBaguette Token wykres kursu BGTT/USD\nW lewym górnym rogu możesz widzieć symbol waluty (obecnie BGTT/USD), w prawo są do dyspozycji interwały 1 minuta, 30 minut, 1 godz. reprezentujące czas jednej świecy, możesz ją dowolnie zmieniać, klikając na wielokropek (w prawo od interwałów czasowych).\nAktualny kurs i wartość rynkowa waluty Baguette Token(BGTT) w USD i PLN\nAktualna cena w USD 0,02978\nCałkowita wartość rynkowa w USD 419 271\nCałkowita wartość rynkowa w PLN 1 572 830\nZmiana ceny w ciągu ostatnich 24 godzin 43.73%\nZmiana kursu w ciągu ostatnich 7 dni -0.8%\nAktualizacja 12.05.2021 11:15\nW ciągu ostatnich 24 godzin cena kryptowaluty Baguette Token wzrosła o 43.73%. Pomimo to, iż cena waluty w ciągu ostatnich 24 godzin wzrastała, w ciągu ubiegłych 7 dni wartość BGTT zmniejszyła się o 0.8%, nie można więc mówić o długotrwałym trendzie wzrastającym. Całkowita wartość rynkowa kryptowaluty Baguette Token dnia 12.05.2021 11:15 wynosi 419 271 USD (w przybliżeniu 1 572 830 zł), dzięki czemu chodzi o 1226. najbardziej cenną kryptowalutę świata.\nBaguette Token kalkulator do PLN\nPrzeliczyć na BGTT\nWpisz kwotę do przeliczenia: BGTT\nZa pomocą tego kalkulatora możesz obliczyć wartość kryptowaluty Baguette Token na złotówki i odwrotnie cenę PLN na BGTT. Pieniądze są przeliczone zgodnie z bieżącym kursem dnia 12.05.2021 11:15.\nHistoria kursu Baguette Token\n12.05.2021 0,02925 USD\n11.05.2021 0,02001 USD\n10.05.2021 0,01996 USD\n09.05.2021 0,01929 USD\n08.05.2021 0,01644 USD\n( CZK) -64.12%\n07.05.2021 0,04583 USD\n( CZK) 48.16%\n06.05.2021 0,03132 USD\n( CZK) 158.97%\n05.05.2021 0,04027 USD\n04.05.2021 0,03703 USD\n( CZK) 69.6%\n19.03.2021 0,01595 USD\n18.03.2021 0,01619 USD\n07.03.2021 0,03305 USD\n( CZK) 423.34%\n06.03.2021 0,03115 USD\n04.03.2021 0,01459 USD\n( CZK) -25.21%\nCzy warto handlować Baguette Token?\nPonieważ Baguette Token należy do walut ze stosunkowo niską całkowitą wartością rynkową, może dochodzić do większych wahań cen w porównaniu z już przez dłuższy czas działającymi kryptowalutami.\nOsobiście mam złe doświadczenia z handlem altcoinami z niską wartością rynkową, kilkakrotnie już się spaliłem, wolę więc handlować kryptowalutami z pierwszej dwudziestki (według kapitalizacji rynkowej). Z mojego doświadczenia wynika, że wahania cen u najlepszych kryptowalut są zazwyczaj niższe, można je więc w prostszy sposób przewidzieć. Należy pamiętać o tym, iż cena BitCoinu/Ethereum ma podstawowy wpływ na wartość BGTT. Polecam przeczytać artykuł – W co i jak inwestować.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące Baguette Token\nJaki będzie kurs kryptowaluty Baguette Token za dzień/tydzień/miesiąc?\nPrawidłowe przewidywanie kursu BGTT nie jest proste. Mimo to przygotowaliśmy analizę techniczną, która pomoże Ci ustalić, czy lepiej sprzedać czy kupić kryptowalutę.\nJak kupić Baguette Token?\nOpłaca się handlować monetą Baguette Token, czy polecasz jakąś inną kryptowalutę?\nRealnie, nie możemy ocenić czy opłaca się handlować BGTT,każda kryptowaluta jest specyficzna i musisz ją poznać wszystko, co wpływa na ich cenę. Uważamy jednak, że zawsze bezpieczniej jest handlować kryptowalutami o wyższej kapitalizacji rynkowej, z regułu mogą uniknąć takich wahań kursów, jak te o niższych cenach.\nJaka jest twoja opinia na temat kryptowaluty Baguette Token?\nCzy warto interesować się Baguette Token, rozważając zakup? Czy w ogóle ma jakąś przyszłość? Podziel się z nami swoją opinią.


Październik 05, 2011Autor BaS\nStrojec, Kościeliska: Piłkarska B klasa\nWidać rękę trenera Świtały\nFaworyzowany zespół Budowlanych przegrał na własnym boisku z zespołem z Kościelisk, od niedawna prowadzonym przez Grzegorza Świtałę, byłego bramkarza MKS-u Kluczbork.\nStoją: trzeci od lewej Krzysztof Gorzołka. Kucają: pierwszy od prawej Tomasz Wyrwich, czwarty od prawej Damian Krawczyk - to zawodnicy mieszkający w Boroszowie.\nDość niespodziewanie to goście byli aktywniejsi w pierwszych minutach spotkania, a bramce Budowlanych dwukrotnie zagroził Tomasz Mańka. W 15. min Jacek Ficek, golkiper miejscowych popisał się kapitalną obroną, a strzelał ponownie Mańka. Gospodarze odpowiedzieli groźnym strzałem Krzysztofa Smolarza z linii pola karnego, ale Marcin Mańka zdołał sparować futbolówkę na róg.\nW 28. min Krzysztof Gorzołka mógł dać prowadzenie gościom, ale futbolówka po jego uderzeniu z rzutu wolnego trafiła w poprzeczkę, spadła pod nogi Jacka Armanowskiego, jednak tek przestrzelił. Ta sytuacja zmobilizowała Budowlanych, którzy przejęli inicjatywę i poddali Mańkę ostrej próbie – groźnie strzelali Ireneusz Ośródka, Damian Więdłocha, Michał Mazurek oraz Smolarz, jednak bramkarz Kościelisk zachował czysto konto. Przy jednej z interwencji doznał kontuzji kolana, ale po opatrzeniu i obandażowaniu rany bronił dalej i wciąż skutecznie.\nPrzed końcem I połowy goście mieli kolejną szansę na objęcie prowadzenia, jednak Armanowski z dogodnej pozycji strzelił wysoko nad poprzeczką.\nJuż w pierwszej akcji po przerwie kapitalnym strzałem popisał się Smolarz, ale równie kapitalnie obronił Mańka. Przy interwencji upadł na plecy i doznał bolesnego stłuczenia, ale i to nie załamało go.\nGra nabrała rumieńców i obie drużyny wypracowała okazje bramkowe, które jednak nie zostały zamienione na gole – najpierw z bliska przestrzelił Robert Pakuła, w kontrataku to samo uczynił Gorzołka, a potem dwaj zawodnicy Kościelisk nie potrafili wykorzystać niepewnej interwencji Tomasza Czernka.\nBudowlani przed najlepszą okazją stanęli w 65. min. Po faulu w polu karnym na Pakule rzut karny wykonywał Ośródka - strzelił jednak prosto w bramkarza, a odbitą przez niego piłkę posłał wysoko nad poprzeczką.\n- W poprzednim meczu syn też obronił karnego – mówi Tadeusz Mańka, prezes klubu z Kościelisk.\nZa moment doskonałą okazję do pokarania miejscowych za zmarnowaną okazję miał młody Michał Danek, ale nie stanął na wysokości zadania.\n- Nie trafiłem czysto w piłkę – mówił zaraz po akcji do trenera Świtały.\nZ kolei w 78. min wyborna szanse maił Tomasz Mańka, ale jego strzał na bramkę był bardziej podaniem do Czernka.\nRozstrzygnięcie nastąpiło w 80. min, kiedy to Gorzołka z dystansu strzelił pod poprzeczkę.\n- Nie powiem, wyszedł mi ten strzał – mówił po meczu piłkarz. – Był o tyle trudny, że miałem przed sobą jeszcze obrońcę. Myślę, że mecz mógł się podobać. Wprawdzie padł tylko jeden gol, ale spiec podbramkowych było sporo.\n- Przyjechaliśmy do Strojca z nastawieniem, żeby zdobyć punkty i cel został osiągnięty – stwierdził po meczu trener Światała. - Nasz bramkarz był bez wątpienia jednym z bohaterów meczu, a bramka, która strzeliliśmy była naprawdę piękna.\n- Faworytem był na pewno Strojec, ale sprawiliśmy niespodziankę – dodał prezes Mańka.\n- W grze Kościelisk widać rękę trenera Świtały – skomentował mecz Marek Krzemiński, trener Budowlanych. – Rywale grali bardzo konsekwentnie i mądrze w obronie, a my nie potrafiliśmy sobie poradzić w ataku pozycyjnym, za dużo mieliśmy strat i w końcu to się zemściło.\nBudowlani Strojec – LZS Kościeliska 0-1 (0-0)\nGorzołka – 80.\nBudowlani: Ficek (46. Czernek) – Rzeźniczak, Nosal (żk), Pawlaczyk, Dziuba, Ośródka, Pecyna (73. Knaga), D. Więdłocha (żk), Mazurek, Pakuła, Smolarz (63. Spodzieja). Trener Marek Krzemiński.\nDamian Krawczyk i Krzysztof Gorzołka i tym razem ograli przeciwników.\nKościeliska: M. Mańka – Włoszczyk (żk), Krawczyk, Kiczmach (90. Wyrwich), Koch, Kubik (46. Liszewski), Królikowski, Scheppner, Gorzołka, Armanowski (46. Danek), T. Mańka. Trener Grzegorz Świtała.\nSędziował Jacek Dworecki (Cieciułów). Widzów ok. 100.\nTekst i zdjęcia AS - Kulisy Powiatu z dnia 29.09.2011 r.\nZaznaczenia kolorem czerwonym: Zawodnicy mieszkający w Boroszowie (BaS)\nBoroszów: Żniwne święto\nDożynkowa radość i brawura\nTeatrzyk dziecięcy z Boroszowa po raz kolejny podbił serca uczestników wiejskiego święta plonów.\nDopiero teraz można odetchnąć z ulgą. Żniwa zostały zakończone. W dniu 25 września rolnicy z Boroszowa podziękowali za udane zbiory. Wspierali ich wszyscy mieszkańcy wsi oraz licznie zaproszeni goście. Po modlitwie nadszedł czas na zabawę. Wiejska świetlica zapełniła się szybko. Gospodynie przygotowały poczęstunek. Honory pani domu czyniła sołtys Ewa Wieczorek. Przywitała mieszkańców i zaproszonych gości.\nWśród nich księdza doktora Bernarda Joszkę oraz Aleksandra Świeykowskiego – wydawcę tygodnika „Kulisy Powiatu”, a jednocześnie kandydata na senatora. Następnie, mikrofon przekazała młodym artystom. Manuela Roj i Sabina Jurczyk program wyreżyserowały, obsadziły role i nadzorowały próby. Praca nie była łatwa. Najmłodsza artystka, Martynka Roj miała zaledwie trzy lata. Wraz z siedmioletnią kuzynką Justynką Forytą stworzyły duet. Wypadły znakomicie. Zresztą tak samo jak pozostali aktorzy: Ola Drop, Ola Köhler, Sylwia Roj, Angelika i Andrea Nikel, Tobiasz i Martin Kansikowie, Patrycja Korzonek, Marcin Krawczyk, Franek Piech i Filip Wincer. Młodzi w trakcie swego występu przekazali także pani sołtys symboliczny chleb dożynkowy. Podobał się cały występ. Wszystkich szczególnie rozbawiło brawurowo przedstawione widowisko, o tym jak to „posadził dziadek rzepkę w ogrodzieh. Jak już aktorzy pozbierali się po upadku związanym z wyrwaniem rzepki, zebrali gromkie brawa.\n- Jestem zachwycony przedstawionym przez dzieci programem – komentował Krzysztof Świeykowski z Praszki. - Młodzi artyści doskonale odegrali swoje role, byli bardzo naturalni i sami świetnie się bawili.\nEwa Wieczorek, przekazała specjalne podziękowania i prezent Annie Stencel, która od czterdziestu siedmiu lat wyplata wieńce dożynkowe i przygotowuje inne dekoracje na żniwne święto.\n- Nasze święto musimy sobie przygotować sami – mówiła sołtys Ewa. - Wszystkim uczestnikom przygotowań należą się podziękowania, jednak nasza seniorka jest niezazstąpiona.\n- Już przyuczam sobie następców – skwitowała pani Anna. - Pomaga mi wiele osób. W tym Anetka Gorzołka i Ania Bartoszek. Z którymi wykonałam dodatkową koronę dożynkową dla szanowanej pani sołtys.\nOddzielne podziękowania złożył ksiądz Bernard. Zwrócił też uwagę na niepowtarzalną atmosferę rolniczego święta w Boroszowie.\n- Bywam na różnych uroczystościach, wyjątkowość u was tworzą dziecięce występy – oceniał proboszcz. - Dzieci wiedzą jaką trudną pracę wykonali ich rodzice. Chcą ich rozbawić i sprawić by mogli się radować.\n- O mieszkańcach Boroszowa wiele wiedziałem z publikacji prasowych – stwierdził kandydat na senatora Aleksander Świeykowski. - Cieszę się, że mogłem was poznać osobiście. Doceniam waszą gościnność oraz rozumiem rolniczy trud. Z wykształcenia jestem rolnikiem. Przez wiele lat pracy w rozgłośni polskiej Radia Wolna Europa zajmowałem się problematyką rolniczą. Jestem pełen uznania dla mieszkańców Boroszowa i reprezentującej was pani sołtys. Dziękuję za zaproszenie!\nSpore zainteresowanie wzbudził występ Marcina Pawełczyka ze Świercza. Zajmuje się beatbox-em, naśladując ustami różne instrumenty muzyczne. Publiczność domagała się bisowania.\nZnalazło się też miejsce na zaprezentowanie zebranym propozycji pamiątki z Boroszowa. Rękodzieło wykonane przez miejscowego stolarza Jana Moczygembę i rzeźbiarza Ryszarda Stelmaszczyka z Olesna wzbudziła zainteresowanie.\nZwieńczeniem dożynkowych uroczystości była wspólna zabawa. W tej części najodważniejszym okazał się Paweł Kajda, który wraz ze swą partnerką Gabrysią jako pierwszy wyszedł na parkiet. Później Paweł Foryta porwał do tańca swą trzyletnią wnusię Martynkę. W tym czasie sala zaczynała już „ożywać” i tak naprawdę, w tym całym zamieszaniu nie wiadomo czy nie było odwrotnie. Orkiestra gwarantowała świetną zabawę do samej północy.\nTekst Stanisław Banaśkiewicz , zdjęcia BaS i Damian Krawczyk - Kulisy Powiatu z dnia 29.09.2011\nBodzanowice: Działo się, działo\nHawaje, rekiny i babski klub\nOsiemnaście sołectw, niemalże tyleż samo dożynkowych koron i barwny ponad kilometrowy korowód. Tak w niedzielę 11 września rolnicy z gminy Olesno świętowali dożynki.\nNajwiększa wieś w gminie, Bodzanowice po raz drugi była gospodarzem gminnych dożynek.\n- Trzy lata temu padał deszcz, teraz zadbaliśmy nawet o pogodę – żartował jeden ze strażaków kierujących ruchem.\nGospodarze dożynkowych gości witali z pełnymi honorami. We wsi nie było chyba posesji, która nie byłaby przystrojona. Każda zachwycała i… rozśmieszała zabawnym hasłem bądź scenką z życia rolnika.\n- W organizację dożynek zaangażowali się wszyscy mieszkańcy – mówi Irena Hadasik, radna z Bodzanowic. – Wszyscy w sobotę do późnego wieczora stroili główne ulice i domy.\nTyleż samo zaangażowania wykazali mieszkańcy siedemnastu pozostałych sołectw. Na gminne dożynki przyjechali barwnymi wozami.\n- Fajna wieś, hotel spa i jest co zjeść – to hasło Borek Małych.\n- Każdemu wędkarzowi zrzędnie mina jak chłop z Żurawińca wyciągnie rekina – wołał baner Boroszowian.\n- A w naszym wysockim raju brakuje tylko Hawajów - licytowali się w dożynkowych hasłach mieszkańcy Wysokiej.\nZdaniem jurorów, a zadania nie mieli łatwego, najbarwniejszym korowodem przybyli Boroszowianie.\n- Postawiliśmy na promocję wioski, czyli najstarsze dęby w gminie i staw Żurawiniec i jak widać opłaciło się – mówiła tuż po odebraniu głównej nagrody sołtys Boroszowa Ewa Wieczorek.\nDruga nagroda ex aeuqo powędrowała do Wojciechowa i Wysokiej, trzecia również ex aeuqo do Grodziska i Borek Małych.\n- Nasz hawajski wóz to dzieło młodzieży, oni to wymyślili i oni to wykonali – mówi Renata Wolny, sołtys Wysokiej.\n- My też postawiliśmy na młodych i Babski Klub Sportowy, który u nas działa – dodaje Edeltrauda Zug, sołtys Wojciechowa.\nNajpiękniejszą koroną pochwaliły się Borki Wielkie. Budowę swojego dzieła mieszkańcy ulic Oleskiej i Jana rozpoczęli już w…maju.\n- Wówczas to zbieraliśmy jeszcze zielone zboże – tłumaczy Bernadeta Gurok. –Od samego początku mieliśmy koncepcję, że korona będzie dwukolorowa zielono – złocista.\nDrugą nagrodę ex aeuqo zdobyły sołectwa Bodzanowice i Świercze, trzecią – Borki Małe i Kolonia Łomnicka.\n- Z wyniku jestem zadowolona, zwłaszcza, że nasza korona to dzieło zaledwie trzech osób – mówi Brygida Ważny, sołtys Kolonii. – Projekt wykonała moja mama Anna Tomys, szkielet – mąż Henryk, a w pleceniu mamie pomagała pani Małgorzata Kazior.\n- Przy naszej pracowało sześć pań i to dobrych cztery tygodnie – tłumaczy\nTeresa Wiendlocha, sołtys Borek Małych.\n- Nam tez gdzieś tyle czasu zajęło wykonanie korony – dodaje Lidia Jabłonka z Bodzanowic. – Spotykałyśmy się wieczorami w prywatnych domach i plotłyśmy.\nDożynki stały się okazją do odznaczeń. Wiceminister rolnictwa Andrzej Butra odznaki Zasłużony dla rolnictwa wręczył Sebastianowi Grzesikowi, Gerhardowi Kusowi i Tomaszowi Hameli, który wspólnie z Alicją Wieczorek pełnił funkcję dożynkowego starosty.\nTekst i zdjęcie MK – Kulisu Powiatu z dnia 15.09.2011 r.\nBoroszów: Gwałtowna burza\nMogło być gorzej!\nPołamane drzewa, zerwane linie telekomunikacyjne, uszkodzone płoty i dachy to wynik gwałtownej burzy szalejącej w powiecie oleskim. Mieszkańcy już dawno przewidywali podobny scenariusz.\nEwa Wieczorek jest sołtysem, ale też strażakiem. Świetnie poradziła sobie z koordynacją działań na miejscu lokalnej klęski żywiołowej.\nW piątek, 19 sierpnia, około godziny 13,30 nad Boroszowem rozpętała się gwałtowna burza.\n- Nagle za oknami zrobiło się szaro – opowiada Sylwia Krawczyk. - Z nieba spadła ściana deszczu. Widoczność na dworze ograniczyła się do kilku metrów. Przed oknami zaczęły latać gałęzie. Łamały się drzewa. Szum deszczu, świst wiatru, łoskot łamiących się drzew. Nagły trzask spowodowany uderzeniem o dom zerwanej linii telefonicznej. Bardzo się wystraszyłam. Poczułam się osaczona we własnym domu.\nWszystko trwało pięć, może siedem minut. Połamane konary i drzewa zatarasowały ulicę. Połamały ogrodzenia posesji. Najbardziej Aldony Świcarz i Janusza Stockiego. Wiatr naruszył konstrukcję dachów oraz przewrócił słupy telekomunikacyjne. Przerwana została łączność telefoniczna i dopływ prądu.\nJako pierwsi na miejsce zdarzenia przybyli: sołtys Ewa Wieczorek oraz miejscowi strażacy ochotnicy z prezesem OSP Januszem Jurczykiem i kierowcą Henrykiem Krawczykiem.\n- Usuwaliśmy drzewo tarasujące drogę w Wachowie - podsumował akcję strażaków aspirant Piotr Pawełczyk, z PSP w Oleśnie. - Inne zastępy udrażniały trasę z Olesna do Łomnicy. Nas skierowano następnie do Boroszowa, gdzie przewrócone były cztery drzewa i trzy słupy telekomunikacyjne.\nStrażacy usunęli na pobocze połamane konary i drzewa. Zabezpieczyli uszkodzone linie telekomunikacyjne. Używając podnośnika usunęli wszystkie nadłamane konary, które mogły stanowić zagrożenie. Dodatkowym zagrożeniem okazały się szerszenie, które miały gniazdo w dziupli jednego ze złamanych drzew. Strażacy wprawdzie usunęli gniazdo, jednak zlatujące się owady długo jeszcze krążyły wokół „zniszczonego domu”.\nDobrze wypadli energetycy. Tuż po godzinie szesnastej przywrócili elektryczne zasilanie.\nW przeszłości na wiejskich zebraniach sygnalizowano o złym stanie opisanych drzew. Sugerowano potrzebę przecinki. I tym razem natura wyręczyła odpowiedzialne służby. Mieszkańcy i tak się cieszą, że odnotowano jedynie straty materialne. Przecież mieszkają tam ludzie i mogło być znacznie gorzej.\nStrażacy usunęli zagrożenia na ulicy i nad nią. Nawet szerszenie pozostały bez gniazda.\nTekst i zdjęcia Stanisław BANAŚKIEWICZ - Kulisy Powiatu z dnia 25.08.2011 r.\nZagrali na trzy i pół gwiazdki\nGrin Piss niedawno otwierał najbardziej legendarny w Polsce festiwal w Jarocinie. Druga płyta zespołu zebrała pochlebne recenzje w prestiżowym magazynie muzycznym. – Nie ma się czego wstydzić, dostaliśmy trzy i pół gwiazdki lepiej niż Maleńczuk i Yellowcard z Kalifornii – mówią młodzi muzycy.\nGrin Piss to: - Waldek „Szkodnik” Szydło (wokal, gitara), Andrzej „Buli” Bulik (gitara), Marcin „Kicu” Zając (gitara basowa), Tomek „Cechu” Cech (perkusja) oraz Rafał „Filip” Filipowski (wokal, gitara) (pochodzi z Boroszowa przyp. BS). Od prawie dziesięciu lat grają melodyjnego punka. Próby mają w garażu na oleskich Walcach. Koncerty w całej Polsce.\n- Może to dziwne, ale więcej fanów mamy na Śląsku, Dolnym Śląsku czy w samym Opolu niż w Oleśnie – mówi Waldek. – To miłe, gdy dochodzą nas głosy, że ktoś jadąc na wakacje widzi fanów chodzących w koszulkach z logo Grin Piss.\nMimo to piątka chłopaków gra swoje i gustów pod publikę zmieniać nie zamierza. Niedawno otwierała festiwal w Jarocinie.\n- Trochę obawialiśmy się, że jako pierwsi będziemy mieli najmniejszą publikę – tłumaczy Buli. - Na szczęście te nasze obawy okazały się bzdurne. Był megapozytyw i tego nie da się słowami opisać. W Jarocinie trzeba po prostu być i przeżyć to. Niezapomniane wrażenia.\nLegendarna jarocińska scena do oleskiej kapeli należała dwadzieścia minut i ani minuty więcej.\n- Organizatorzy bardzo skrupulatnie przestrzegają zasady czasu – mówi Kicu. – Nawet największe gwiazdy nie dostają żadnych bonusów. Jak zostaje minuta czy półtora do końca czasu, to kapela żegna się, schodzi i nie ma prawa rozpoczynać kolejnego utworu.\nOleśnianie zagrali utwory z najnowszej płyty „Hick purity exploit”, którą można kupić w sklepach sieci Empik, Internecie i dobrych salonach muzycznych. Krążek nagrany został w kłobuckim studio Hom. Wydała go jedna z największych niezależnych wytwórni w kraju Rockers Publishing, z którą współpracują m.in. Farben Lehre czy Kamil Bednarek.\n- Ta płyta jest zdecydowanie cięższa od poprzedniej – wyjaśnia Cechu. – Strój gitarowy obniżyliśmy o cały ton. Poeksperymentowaliśmy trochę z elektroniką. Gościnnie zagrał z nami Czupa z bydgoskiego zespołu None.\n- Płyta składa się z dwóch części – dodaje Waldek. – Ta pierwsza mówi o tym, co nas wkurza i boli. Ta druga jest bardziej melodyjna i spokojna.\nNad nagraniem piętnastu utworów, bo tyle znajduje się na płycie, Grin Piss w studiu pracował bite trzy miesiące.\n- Zdecydowanie dłużej niż przy poprzednim krążku – wtrąca Waldek.\nPłyta zyskała pochlebne recenzje i to w jednym z największych magazynów muzycznych. „Teraz Rock” piątce chłopaków z Olesna poświęcił całą kolumnę.\n- Na pięć gwiazdek dostaliśmy trzy i pół – mówią członkowie zespołu. – To naprawdę duży sukces. Zostaliśmy postawieni na tym samym poziomie jak recenzowany również Funeral for a Friend z Walii. Jordan Babula puentuje naszą płytę, że „absolutnie nie ma się czego wstydzić”.\n- Śledzimy nowości płytowe w „Teraz Rocku”, a redaktor Babula jest bardzo krytyczny w swoich opiniach – dodaje Waldek. - Recenzja ukazała się przed naszym występem w Jarocinie, a redaktor po koncercie osobiście pogratulował nam udanego występu.\nPlany Grin Pissu? Kolejna płyta i koncerty, koncerty i jeszcze koncerty. Rocznie zespół daje ich średnio pięćdziesiąt w całej Polsce. Ten w Oleśnie z zaprzyjaźnionymi kapelami zaplanowany został na 26 sierpnia w Miejskim Domu Kultury.\n- W międzyczasie będziemy grać w Nysie jako support Vadera, a następnie zagramy na nyskim festiwalu Metalowa Twierdza – mówi Waldek.\nMarzenie, w końcu w styczniu zespół będzie świętował 10. urodziny.\n- Oczywiście ogromny tort i koncert w Tokyo – śmieją się grinpissowcy.\nNo i jeszcze wymagania publiczności, bo i takie są – kolejny krążek w języku polskim.\n- Zobaczymy, co da się zrobić w tej sprawie – dodaje Buli. – Nie ukrywam, że myślimy nad tym.\nTekst MK, zdjęcie Mateusz Antkowiak - Kulisy Powiatu z dn. 18.08.2011 r.\nŁomnica: Sportowe zmagania\nKoszulki na szczęście\nNa łomnickim boisku zaroiło się od strażaków i wozów bojowych. Uspokajamy pożaru nie było. Druhowie i druhny rywalizowali w gminnych zawodach sportowo – pożarniczych. Aż dwukrotnie po puchar burmistrza sięgali gospodarze.\nBoroszowian reprezentowali, stoją od lewej: Marek Włóczyk, Mateusz Nikel, Józef Augustyniok, Sabina Jurczyk, Henryk Krawczyk. Na dole od lewej: Jan Augustyniok, Marcin Krawczyk, Andrea Nikel, Paulina Piech, Aleksandra Drop.\nW niedzielę 26 czerwca na łomnickie boisko zjechali strażacy z niemal wszystkich sołectw w gminie Olesno. Po co? Pożaru nie było. Przyjechali, by w gminnych zawodach sportowo – pożarniczych powalczyć o puchar burmistrza Sylwestra Lewickiego.\n- W gminie Olesno jest szesnaście Ochotniczych Jednostek Straży Pożarnych, w zawodach startuje trzydzieści jeden drużyn – mówi Wojciech Wiecha, zastępca komendanta powiatowego straży pożarnej. – A to oznacza, że prawie każda jednostka do zawodów wystawiła dwie albo i więcej ekip.\nZawodnicy rywalizowali w dwóch konkurencjach sztafecie i ćwiczeniach bojowym. Z perfekcją i w błyskawicznym tempie uruchamiali motopomopę, skręcali węże i wodą zrzucali poustawiane pachołki. Turlali się pod płotkami, a zaraz potem je przeskakiwali. Przygotowane tory nieznacznie różniły się od siebie. Zależało to od tego, czy startują młodzieżówki, panie czy seniorzy.\n- W bojówce miałyśmy nawet lepszy czas niż chłopcy – cieszyła się młoda druhna Anna Kłosińska z Łowoszowa.\nI właśnie ten świetny wynik przesądził. W młodzieżówce dziewczęcej triumfował właśnie Łowoszów. Drugie były druhny z Kolonii Łomnickiej, a trzecie z Borek Wielkich.\n- Trzy tygodnie dziewczyny trenowały z myślą o największym pucharze – cieszyła się ze swoją łowoszowską drużyną opiekun Barbara Kłosińska. - Nie zawiodły, są pierwsze.\nWśród młodzieżówki chłopięcej triumfowali podopieczni Henryka Krawczyka z Boroszowa. To drużyna, która składała się z chłopców i trzech dziewcząt. Do zawodów przygotowywała się tylko… dwa dni.\n- Mieliśmy dwa treningi, tu na boisku w Łomnicy – mówi Sabina Jurczyk. – Liczyliśmy na trzecie – czwarte miejsce, a wywalczyliśmy najwyższe podium. Jesteśmy w lekkim szoku.\n- Zwyciężyliście, bo widać było walkę, precyzję i zaangażowanie – chwalił swoich zawodników druh Krawczyk.\nDrugie miejsce zajęła ekipa z Wysokiej, trzecie z Bodzanowic.\nWśród pań niepokonane od trzech lat okazały się gospodynie zawodów – łomniczanki.\n- Może jesteśmy i nie gościnne, ale to nie piknik, a zawody – mówiła kapitan drużyny Ewelina Lubojańska. – Tak jak zawsze przez ostatnie dwa tygodnie ostro trenowałyśmy i po raz trzeci pojedziemy na powiatowe zawody.\nDruga była kobieca drużyna z Borek Wielkich, a trzecia z Łowoszowa.\nWśród seniorów najlepsi okazali się i tym razem gospodarze. Druga była ekipa Bodzanowic I, a trzecia Bodzanowic II.\n- Dałyśmy naszym chłopakom na szczęście koszulki, w których w zeszłym roku wygrałyśmy – mówi Angelika Dylong.\n- To prawda, one przyniosły nam dziś szczęście – potwierdza Piotr Matysik, kapitan łomnickich druhów.\nZwycięskim drużynom puchary i nagrody rzeczowe wręczał burmistrz Lewicki.\nTekst i zdjęcia MK – Kulisy Powiatu z dnia 30.06.2011 r.\nBoroszów: Uratowany dom\nBy było bezpieczniej kupili samochód gaśniczy ze zbiornikiem na wodę. Po raz pierwszy użyli sprzętu ratując dom w swojej miejscowości.\nStrażacy cieszyli się z udanej akcji gaśniczej. Od lewej komendant Paweł Kajda, kierowca Henryk Krawczyk i druh Damian Krawczyk.\nJednostka Ochotniczej Straży Pożarnej w Boroszowie dysponowała samochodem Żuk. Nie spełniało to oczekiwań mieszkańców. Za zbiórkowe pieniądze kupili używany samochód gaśniczy ze zbiornikiem na wodę. Że decyzja była słuszna przekonano się w dniu 01 czerwca. Około godziny 16.15, w czasie gwałtownej burzy połączonej z wyładowaniami atmosferycznymi piorun uderzył w budynek mieszkalny. Zapalił się dach. Strażacy, po przyjeździe, od razu mogli podać wodę. Nim przyjechała następna jednostka strażacka, pożar był ugaszony. Spłonęła niewielka część poszycia dachu i jego drewnianej konstrukcji.\n- Był to pierwszy bojowy wyjazd naszym samochodem – komentuje Paweł Kajda, komendant OSP Boroszów. - Jestem przemoczony i zmarznięty. Jednak szczęśliwy z tego, że nasza akcja gaśnicza była tak udana.\n- Akcja strażaków nie zakończyła się na ugaszeniu pożaru – dodaje Janusz Jurczyk, prezes jednostki OSP. - Pomogliśmy też poszkodowanym w zabezpieczeniu uszkodzonego dachu, by nie narażać ich na dalsze szkody związane z opadami.\nTekst i zdjęcie Stanisław BANAŚKIEWICZ - KULISY POWIATU z dnia 09.06.2011\nRadłów: Mieszkańcy świętowali\nANIELSKO I PIERNIKOWO\nKrystyna Kajda (z lewej) i Karina Skwara reprezentowały Boroszowian\nW niedzielę 5 grudnia ulicami miejscowości przeszedł korowód. Do drzwi radłowian pukały anioły i rozdawały piernikowe zaproszenia.\nO Święcie Anioła powiadomieni zostali wszyscy. Tak, by na popołudniowych uroczystościach w centrum wioski nikogo nie zabrakło. Na nudę narzekać nie było można. Były sceniczne popisy, a dla amatorów dobrej kuchni ? świąteczny kiermasz z regionalnymi przysmakami.\nStoisko Stowarzyszenia Przyjaciół Radłowa kusiło chlebem z tłustym, ciastem i tradycyjnymi piernikami.\n- Pierniki wypiekam w foremkach jeszcze sprzed czasów wojny i według starego babcinego przepisu - wyjaśniała Brygida Maciejok, sołtys Radłowa.\nRozgrzewającym trunkiem na stoisku stowarzyszenia było grzane wino o tajemniczo brzmiącej nazwie Lebar oraz radłowiak, czekoladowo-spirytusowy przysmak wyrobu Ireny Czubaj - Zając.\nGrupa Odnowy Wsi z Nowych Karmonek postawiła na konkrety.\n- Bez pierogów, barszczyku i krokietów nie ma świąt - zapewniała Aneta Jaroń, która przyrządziła potrawy. - A na lepsze krążenie polecam „Kolana pszczoły”, po których nie dość, że robi się cieplej, to nogi miękną niczym z waty - dodała z uśmiechem.\nBoroszowianki na radłowskim święcie były pierwszy raz.\n- Bardzo nam się tu podoba - zapewniała Krystyna Kajda, liderka Grupy Odnowy Wsi. - Nasze stoisko wyróżniają niepowtarzalne rożki Teresy, czyli mięso kurczaka połączone z warzywami.\nPypeć w adwencie (marynowany kalafior, pieczarki i śledzik), Dotyk Anioła (naleśniki z nutellą, bananem i cynamonem) czy Napój Świętego (kawa lub herbata) to tylko nieliczne z propozycji Stowarzyszenia Wsi Ligota Oleska.\n- Przysmakiem są u nas ciasta i makówka - wyjaśniała Teresa Gielsok. - Wyroby naszych stowarzyszeniowych cukierników.\n- Tylko czasem nie zdradzaj przepisów - upominała panią Teresę Agata Gielsok. - To nasza słodka tajemnica.\nPanie z Ligoty wystąpiły na Święcie Anioła w reniferowym przebraniu.\n- Nasz image to nie przypadek, pracowała nad nim specjalna grupa stylistów - żartowała pani Teresa.\nŻaden gość odwiedzający stoiska głodny stamtąd nie wychodził. Mimo mrozu i przeszywającego wiatru o chłodzie też nie było mowy. Namioty przez cały czas od zewnątrz grzały gazowe piece, wnętrze rozpalały zaś domowej roboty trunki.\nDla zmarzluchów zabawa trwała w sali przy Urzędzie Gminy. Tam umiejętności sceniczne na początek zaprezentowali aktorzy radłowskiego teatru Maska wystawiając ”Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków”. Następnie koncert dał zespół Promyki Maryi z Zębowic. Bajkowo - mikołajową podróż Berniego przedstawili artyści z Katowic. Wystąpił też młodzieżowy zespół One Day z Radłowa, a na zakończenie gości bawili Janusz i Dominika Żyłka. W przerwie scenicznych popisów salę odwiedził też Mikołaj. Nikogo z pustymi rękami do domu nie wypuścił.\n- Nasze plany trochę pokrzyżowała pogoda - przyznała Renata Gnot, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury. - Mroźna pogoda odstraszyła trochę gości i pewnie dlatego było ich nieco mniej niż w ubiegłym roku.\nTekst i zdjęcia AK – Kulisy Powiatu z dnia 09.12.2010 r.\nBoroszów: Kontynuacja tradycji\nTeatralne popisy dzieci z Boroszowa i Radłowa uświetniły spotkanie opłatkowe dla seniorów\nWśród wielu słów nie zabrakło podziękowań złożonych organizatorom na ręce gospodarzy uroczystości\nObfite opady śniegu nie przeszkodziły w zaplanowanym na dzień 11 grudnia spotkaniu zorganizowanym przez mieszkańców Boroszowa dla swoich seniorów. Zaproszono także byłych mieszkańców wsi. Przybyli licznie do świątecznie udekorowanej świetlicy. Nie zawiódł ksiądz Bernard Joszko i przedstawiciel oleskiego burmistrza Jan Jaskulski. Dotarł też teatrzyk „Maska” z Radłowa wraz z opiekunką Renatą Gnot. Honory gospodarza sprawowały: Krystyna Kajda – liderka Grupy Odnowy Wsi i Ewa Wieczorek - sołtys Boroszowa. Po wspólnej modlitwie i złożeniu sobie życzeń, podano wigilijne potrawy przygotowane przez mieszkanki. Paniom szczególnie podobało się to, że wśród obsługi znalazł się mężczyzna – Dariusz Wieczorek!\n- Wśród zgromadzonych jestem najstarszym mężczyzną – zauważa Roman Jendrosek. - Bardzo sobie cenię podobne spotkania. Odbieram to jako oznakę szacunku. Dla wielu jest okazja aby wyjść z domu, spotkać się z rówieśnikami, porównać kto piękniej się starzeje, a czasami powspominać tych, którzy odeszli.\nW następnej kolejności swoim talentem popisały się dzieci z teatrzyku „Maska”. Zaprezentowały bajkę o królewnie Śnieżce. Zaproponowały też wspólne odśpiewanie kolędy. Występ przerywały oklaski. Na twarzach widzów widać było emocje. Wspominali pewnie zamieszkujące daleko własne dzieci i wnuki. Kiedy dzieci zaśpiewały „przekażcie sobie znak pokoju” wszyscy wstali, złapali się za ręce tworząc wielki, zjednoczony krąg przyjaciół. Wspólna pieśń długo jeszcze będzie pobrzmiewać w ich sercach.\n- Od wielu lat mieszkamy w Oleśnie lecz o Boroszowie nie zapominamy – stwierdzają Krystyna i Zygmunt Oziembałowie. - Jesteśmy wzruszeni i wdzięczni za pamięć, i zaproszenie. Patrząc na znajomych nie odczuwamy upływu lat, wszystko przyćmiły wspomnienia z młodości. Jesteśmy też pełni uznania dla trudu organizatorów. Zachwyca nas talent młodych artystów. Będzie co wspominać!\n- Ja także od piętnastu lat mieszkam w Oleśnie – dodaje Edeltrauda Jurczyk. - W Boroszowie bywam często, lecz spotkanie opłatkowe tworzy niepowtarzalną atmosferę. Dodatkowo podziwiam występy moich wnuków.\nW dalszej części zaprezentowali się młodzi mieszkańcy Boroszowa. Odegrali jasełkowe przedstawienie wyreżyserowane przez Sabinę Jurczyk i Manuelę Roj. Na organach przygrywała Sylwia Roj.\nWszyscy młodzi artyści w pełni zasłużyli sobie na współfinansowane przez Urząd Miejski w Oleśnie prezenty, oraz poczęstunek przy świątecznym stole.\n- Uczucie samotności nie jest mi obce – mówi Janina Skora. - Każda okazja do wspólnego spotkania jest dla mnie świętem. Lubię sobie przy tym pośpiewać.\n- W ostatnim czasie mniej wychodzę z domu. Mam więc okazję zobaczyć jak urosły dzieci sąsiadów – żartuje Augustyn Galus – wiekowo, tuż po Jendrosku.\nW końcowej części spotkania Sylwia Roj dała popis swoich muzycznych umiejętności. Zagrała utwory, które na egzaminach w szkole muzycznej zaliczyła na 5. i dalej akompaniowała do wspólnego kolędowania. Później zrobiło się jakoś tak miło, że wszystkim przestało się spieszyć, a atmosferę rodzinnego ciepła podsycał blask ognia w kominku.\nSkładanie życzeń poprzedziła wspólna modlitwa\nZimne ognie dodały nastroju przedstawieniu młodych Boroszowian\nSztuka młodych artystów z Radłowa była tak kolorowa jak ich stroje\nBoroszów i Biskupice\nJest kościelnym organistą i prowadzi orkiestrę dętą. Talentem muzycznym obdarzył też wszystkie swoje dzieci.\nDziadek Józef Niesłony poległ na wojnie. O tym, że grał na pianinie i kościelnych organach Alojzy Roj z Boroszowa dowiedział się z opowiadania rodziców, którzy dostrzegli u niego talent muzyczny. Kupili używany akordeon i to był dopiero początek.\n- Naukę gry na akordeonie rozpocząłem w oleskim ognisku muzycznym – opowiada Alojzy Roj. - Zauważyłem, że bardziej interesuje mnie gra na instrumentach dętych. Dodatkowo zapisałem się do prowadzonej przez Bernarda Pielorza orkiestry strażackiej w Biskupicach gdzie w zależności od potrzeb grałem na trąbce i tenorze.\nOd lat dziewięćdziesiątych prowadzi tą orkiestrę. Trudności i wiek zniechęciły poprzednika, a żal było zlikwidować orkiestrę dętą uświetniającą lokalne uroczystości. Wspierał go proboszcz Bernard Joszko udostępniając salę na próby. Tym bardziej, że przejął także funkcję kościelnego organisty. Poprzednik wyjechał. Grał zarówno w kościołach w Biskupicach jak i w Boroszowie. Rodzina się powiększała i było mu trudno. Z ulgą powitał nowo wykształconych organistów z Biskupic. Pozostało mu organistowanie w Boroszowie. Organiści czasami wspomagają się.\n- Talent po mnie przejął pierworodny syn Dawid – kontynuuje z dumą pan Alojzy. - Także gra na pianinie i trąbce. Przez jakiś czas graliśmy nawet wspólnie w gminnej orkiestrze dętej w Radłowie. Zresztą na różnych instrumentach grają także córki.\nDawid Roj wraz z żoną Anną poznali się na studiach w Krakowie i tam mieszkają. Anna też jest muzykiem. Gra i uczy gry na flecie. Rojówny także muzykują: Manuela uczy się gry na gitarze, Weronika na klarnecie, a jedenastoletnia Sylwia na pianinie. Wszystkie dziewczyny ładnie śpiewają. Na razie w chórze i na szkolnych imprezach.\n- Raz, kiedy przyjechał Dawid z Anią, to mieliśmy wspólny występ w boroszowskim kościele – dodaje Weronika. - Tak na codzień, to mamy dużo nauki we własnych szkołach i szkole muzycznej. Trudno więc wygospodarować czas na wspólne muzykowanie.\nNa „salonach” Boroszowa - Rojówny zadebiutowały grą i śpiewem na spotkaniu z seniorami, na które Manuela wraz z koleżanką Sabiną Jurczyk wyreżyserowały także jasełkowe przedstawienie.\n- Przy tylu rodzinnych obowiązkach ja nie szukam już nawet u siebie talentów muzycznych – kończy Renata Roj. - Wyzwaniem bywa samo zapanowanie nad żywiołową blisko trzyletnią córką Martynką, która wprawdzie ładnie śpiewa, ale lepiej wychodzi jej przeszkadzanie starszym siostrom gdy te tylko zasiądą do instrumentów.\nTekst i zdjęcie Stanisław BANAŚKIEWICZ


Stomatolog rodzinny – Moja Technika\nSzukasz profesjonalisty od stomatologii? Na kogo się tutaj warto zdecydować? Czym powinien charakteryzować się profesjonalny stomatolog rodzinny? Jak sama nazwa wskazuje, lekarz od tej konkretnej dziedziny musi świadczyć uniwersalne usługi. Nie tylko dla dorosłych, ale także dla dzieci. Dobry stomatolog rodzinny powinien wykonywać rozmaite zadania niedaleko naszego domu albo prywatnego mieszkania. Dlaczego jednak o tym wspominamy?\nWarto zauważyć, że dzięki temu będzie można szybko na przykład umówić się na wizytę. Poza tym nie trzeba będzie tracić sporo czasu, aby dojechać do konkretnej lokalizacji itp. Jakie jeszcze aspekty brać pod swoją uwagę, aby zdecydować się na odpowiedniego eksperta? Warto zdecydować się na fachowców, którzy mogą pochwalić się naprawdę bardzo dużym doświadczeniem w obrębie tego tematu… Co jeszcze jest bardzo ważne? Doświadczenie to jedno. Poza tym stomatolog rodzinny powinien być taką osobą, która regularnie poprawia własne kwalifikacje.\nWarto te wszystkie tematy dokładnie sprawdzać. Co jeszcze wziąć pod swoją uwagę, aby zdecydować się na odpowiedniego eksperta tego konkretnego typu? Należy na pewno zwracać uwagę na zakres usług. Jakie czynności są zatem na co dzień realizowane przez fachowców od tego zagadnienia? Dobry stomatolog rodzinny między innymi przeprowadza dokładny wywiad medyczny. Poza tym jest w stanie sprawdzić aktualny stan uzębienia. Na tej podstawie stomatolog rodzinny podejmuje dalsze decyzje, co do leczenia. Warto jednak wiedzieć, że to nie wszystko.\nOczywiście, fachowiec sprawdza uzębienie i zaleca na przykład lepszą higienę, częstsze mycie zębów itp. Czasami jednak nie ma innego wyjścia, a stomatolog rodzinny Rumia musi od razu działać. Bardzo ważne jest między innymi to, by taki właśnie ekspert wiedział, jak leczyć próchnicę itp. Często jest realizowane kanałowe leczenie zębów itp. Czasami zaś stomatolog rodzinny zajmuje się zakładaniem szyn relaksacyjnych (w przypadku dorosłych). Zakres usług fachowca jest zatem szeroki.\nPrevious: Sprzątanie Gdynia