Pozwólcie mi zrozumieć | Niepoprawni.pl\nnie była tak. jak ja przeciwniczką aborcji na życzenie, eutanazji, małżeństw jednopłciowych, występował u niej brak moich zasad, ale może miała jakieś swoje zasady, a na pewno miała własne poglądy, a więc głosowała na PO w pełni świadomie, a nie na jakichś “tępych bałwanów”, którym to mianem czasami i mnie obdarzała. Ale trudno - była konsekwentna i brała to na twarz, nie filozofowała tylko trrrach i już. Wartości chrześcijańskie uznawała tylko czysto deklaratywnie, bo to polska tradycja, ale żeby z owych wartości wywodzić konsekwentne ciągi logiczne, a to już nie, to byłoby za dużo i zbyt “klerykalnie”.\nWielokrotnie tak się zdarzało w okolicznościach towarzyskich, że czułem się jakbym puścił dokuczliwego w zapachu bąka. W środowisku teatralno-artystycznym byłem lubiany i uznawany, gdyz aktywnie rozśmieszałem kompanię i w ogóle byłem facetem, który niesłychanie potrafił się znaleźć ku aplauzowi, przyzwyczajonego do efekciarstwa audytorium (witze, zwischenrufy, zaskakujące reakcje, wpadanie w czyjś słowotok błyskotliwym słownym szpasem). Co za facet, ale ma poczucie humoru, ale inteligentny - tak mówili jej i z uznaniem kiwali głowami, klepali się po udach itp.\nW takim to towarzystwie wypadało mi słuchać salonowo poprawnych kwestii na temat pazerności Kościoła, zakłamania “świętoszków”, faszyzującej działalności tego paskudnego Rydzyka i tych wszystkich “tepych bałwanów”, którzy chcą uchodzić za zwolenników życia, przeciwników cywilizacji śmierci i innych wymysłów gościa z Watykanu, fajnego w ogóle, ale jednak czasami przesadzającego (pewnie z musu, z konieczności, wszak jest przecież niestety - oprócz tego, że prawie swój chłop - a jednak jest rónocześnie głową Kościoła) Jana Pawła II.\nTaki Kaczor, Rydzyk i cała ta nawiedzona ferajna bez poczucia humoru zbyt poważnie - to jasne - brała wypowiedzi Papieża, który był dla wybrańców losu wymarzonym salonowcem w gustownym białym stroju, czasami zaliczającym wpadki ideologiczne.\nPrzecież każdy inteligentny i wyrobiony światowo człowiek wie, że tak naprawde zygotę można wychrzanić bez pardonu do kosza na smieci, pokazując fige natchnionym frajerom, twierdzącym, że już w tej galaretowatej substancji są zawiązki wszystkich cech dorosłego człowieka (kolor oczu, włosów, kształty itp) i jeśli się ową substancję zostawi w spokoju, to pojawi się nowy człowiek - nasza siostra, nasz brat, nasz bliźni.\nPrzecież każdy inteligentny i światły człowiek wie, że ucisk i ograniczanie praw dotyczy nie w ogóle jednostki, ale homoseksualisty, lesbijki, transeksualisty itd.\nTylko faszyzujący poplecznicy Rydzyka, hiszpańskiej Falangi i innych takich zbrodniczych formacji mogą sądzić inaczej.\nPewna piękna dama, aktorka i poetka, kiedy zacząłem mówić o pożytecznej społecznie roli Radia Maryja wybuchnęła dwukrotnym rykiem “Zamknj mordę”, nie dając mi dokończyc myśli. Nie miałem przy niej prawa do swobodnej wypowiedzi, bowiem moja wypowiedź była skrajnie niepoprawna. Chciałem mianowicie o roli ks. Rydzyka mówić powaznie - bez bluzgów i plwania.\nKiedy spokojnie w opisanych gremiach wysłuchiwałem opinii, wzbudzających mój sprzeciw było wszystko w porządku i byłem nader “cool”, sympatyczny i w ogóle na wysokim poziomie. Ale kiedy uświadamiałem moich rozmówców przeciwko czemu mianowicie jestem, to bajka się kończyła jakbym dokonał publicznej defekacji.\nRozumiałem jednak ten tok rozumowania, tak zresztą powszechny wśród warstwy inteligenckiej, głosowałem wręcz odmiennie, ale zaciskałem zęby i szanowałem Jej wybór. W końcu zmarnowałem w sensie zawodowym najlepszą dekadę swojego życia (30-40), aby jakoś tam się przyczynić do zmiany ustroju na demokratyczny,, promujący wolność wyboru wolnego obywatela.\nNatomiast zupełnie nie mogę sobie poradzić z bardzo bliskimi mi ludźmi, których darzę szczerą sympatią i sprawdzonym w trudnych sytuacjach zaufaniem, uczciwych, o czystych intencjach i sile charakteru oraz ducha, którzy łamią ciąg logiczny wyboru w sposób według mnie drastyczny.\nZgadzamy się przeciez co do joty w kwestii fundamentalnych zasad, wyrażonych w Katechizmie Kościoła Katolickiego, szanujemy biskupów i wysłuchujemy (jak mi sie zdaje), apelujących o wybór na swoich reprezentantów ludzi wyznających fundamentalne wartości dotyczące płci, rodziny, a przede wszystkim najpierwszej wartości, jaką stanowi życie ludzkie od poczęcia do śmierci. Mamy tak samo dobre rozeznanie, kto z tzw klasy politycznej jest w stanie zagłosowac za ustawowymi rozwiązaniami, które uderzą w te wyznawane przez nas zasady, które w imię poprawności politycznej zakneblują nas, ocenzurują w taki sposób, że każdy, kto zająknie się na temat poszanowania życia od poczęcia będzie zasługiwał jedynie na miano “tępego bałwana”. Przecież znamy ów żargon salonowy pełen blichtru i humanitarnego fałszu, pochylający się nad uciśnionymi klasami społecznymi, zwanymi teraz mniejszościami różnego typy. natomiast ci sami zakuci rycerze postępu ignoruja całkowicie wolność jednostki i wolność słowa - wartości dla konserwatyzmu podstawowe. Wolność jednostki bez okresleń dodatkowych, jak demokracja bez przymiotników (np. demokracja socjalistyczna). Znamy nawet stronę www.sprawdzposla.pl i wiemy przy której to partii się czerwieni, a przy której zieleni, a więc wiemy, która formacja może nam załatwić odmownie, ale za to bardzo poprawnie nasze wspólne wartości.\nNo, dobrze - wszystko to wiemy, bo jestesmy wrażliwi i znamy nasze duchowe fundamenty. I co? I znowu głosujemy całkowicie odmiennie. Ci bliscy na PO, rzecz jasna.\nWłaśnie tego nie rozumiem, to dla mnie koszmarnie gorzka tajemnica, której nikt do tej pory nie potrafił mi tak szczerze, po ludzku wytłumaczyć, podając choćby motywy swojego postępowania. A może jednak wypada mi to powiedziec, może mam prawo tego oczekiwać. Po prostu, abym zrozumiał tok takiego rozumowania. Proszę.\nWybierz ocenęGive Pozwólcie mi zrozumieć 1/5Give Pozwólcie mi zrozumieć 2/5Give Pozwólcie mi zrozumieć 3/5Give Pozwólcie mi zrozumieć 4/5Give Pozwólcie mi zrozumieć 5/5\n"nikt do tej pory nie potrafił mi tak szczerze, ...\n16 Listopada, 2011 - 01:40\npo ludzku wytłumaczyć"\nNo, jak kogoś bliskiego nie potrafisz wziąć na spytki\nto jak Ty w ogóle żyjesz?\nPodejrzewam, że tylko gracie role osób sobie bliskich ...\nRe: Pozwólcie mi zrozumieć\n16 Listopada, 2011 - 01:52\nRozumiem ten ból i ten dylemat, bo też nie rozumiem osób sobie bliskich.


Tak wyglądają garderoby marzeń\nPowiedzieć, że są wygodne, to jak nic nie powiedzieć.\nKarolina Polacka, 26 lut 2021\nMariaż wygody z elegancją\nAngielski szyk za 4,25 mln funtów\nPółki, szuflady, schowki i nic na wierzchu\nLuksus z najwyższej półki za 26 mln dolarów\nNowojorski pokój metamorfoz\nNa tym piętrze rządzi moda\nFot. Chinh Phan/eu.theadvertiser.com\nNa początek ciekawostka – do 2020 r., właścicielką prawdopodobnie największej garderoby na świecie (na zdjeciu powyżej) była amerykańska businesswoman - Theresa Roemer. Jej piętrowa przebieralnia miała prawie 300 mkw. i znajdowała się w amerykańskim mieście The Woodlands.\nJak podaje portal eu.theadvertiser.com, Theresa przeprowadziła się tu wraz z mężem w 2012 r.\nKilka lat temu małżeństwo zdecydowało się jednak sprzedać swoją rezydencję. Ostatecznie znalazła ona nabywcę pod koniec minionego roku. Niestety, nie wiadomo, kto kupił dom i czy słynną przebieralnię zaadaptowano na inne pomieszczenie.\nGarderoba to absolutny must-have domów z najwyższej półki. W wielu przypadkach, samo jej urządzenie kosztuje więcej niż pełne wyposażenie kuchni.\nHambledon House to imponująca rezydencja, położona w angielskim mieście Farnham. Budynek został rozbudowany i gruntownie odnowiony przez obecnych właścicieli. W środku znajduje się m.in. salon z otwartym kominkiem, biblioteka z dębową boazerią, gabinet i siedem dwuosobowych sypialni. Do największej z nich przynależy bardzo wygodna garderoba ze skośnym sufitem i ciemnymi szafkami, które kontrastują ze szklanym żyrandolem, wiszącym tuż nad komodą.\nNieruchomość wyceniono na 3,5 miliona funtów.\nOgłoszenie sprzedaży zobaczysz tutaj: 7 bed detached house for sale in Longdown Road, Lower Bourne, Farnham GU10 - Zoopla\nImponującą garderobą może się poszczycić także ta piękna willa w stylu gregoriańskim. Budynek znajduje się w angielskim mieście Sevenoaks i ma ponad 800 mkw. Tutejsza garderoba jest przedłużeniem głównej sypialni, choć jest na tyle duża, że sama mogłaby stanowić oddzielny pokój.\nNa środku znajduje się wyspa, która zapewnia dodatkowe miejsce do przechowywania i wygodną część wypoczynkową. Na jednej ze ścian zamontowano wysoką półkę na buty, ciągnącą się od podłogi aż do sufitu.\nDom jest w sprzedaży za 4,25 miliona funtów.\nOgłoszenie sprzedaży zobaczysz tutaj: 6 bed country house for sale in Greenhill Road, Otford, Sevenoaks TN14 - Zoopla\nGarderoby zwykle znajdują się obok głównej sypialni, choć zdarza się, że przylegają także do pokoi gościnnych.\nW tym londyńskim domu przebieralnia może i jest wąska, ale – dzięki dziesiątkom półek i szuflad - doskonale spełnia swoją funkcję.\nTrzypiętrowy dom z ogrodem znajduje się przy jednej z najbardziej prestiżowych ulic Londynu. W środku ma m.in. sześć sypialni, pięć łazienek, gabinet, pokój rodzinny, kuchnię, jadalnię i szatnię dla gości.\nCena posiadłości to 7,95 miliona funtów.\nOgłoszenie sprzedaży zobaczysz tutaj: 6 bed detached house for sale in Winnington Road, London N2 - Zoopla\nDom z tą przestronną garderobą czeka na nabywcę z bagatela 26 milionami dolarów. Nieruchomość znajduje się w Los Angeles, ma prawie 2,5 tys. mkw., a na nich pięć sypialni, osiem łazienek i prywatny basen. Willę zbudowano w 2020 r.\nOgłoszenie sprzedaży zobaczysz tutaj: 1615 Blue Jay Way, Los Angeles, CA 90069 | MLS #20624632 | Zillow\nTa przestronna garderoba z wygodnym miejscem do siedzenia znajduje się w luksusowej willi w Cold Spring Harbor w stanie Nowy Jork. Dom został zbudowany w 1992 r. Ma cztery sypialnie, trzy łazienki i własny basen. Kosztuje 2,2 mln dolarów.\nOgłoszenie sprzedaży zobaczysz tutaj: 27 Glen Way, Cold Spring Harbor, NY 11724 | MLS #3289891 | Zillow\nW tym pięknym, trzypiętrowym domu w angielskim mieście Westcliff-On-Sea, sypialnia z garderobą zajmują całą kondygnację. Przebieralnię urządzono tradycyjnie, wykorzystując połączenie drewnianych regałów z dużymi lustrami. Cena nieruchomości wynosi 2,3 mln funtów.\nOgłoszenie sprzedaży zobaczysz tutaj:6 bed detached house for sale in Chalkwell Avenue, Westcliff-On-Sea, Essex SS0 - Zoopla


SubtelnaKochankaBezDoplat, pani szuka pana, anonse kobiet, Warszawa\nID ogłoszenia: 3811 / 3278\nWitam Panów, amatorów rubensowskich kształtów. Jestem apetyczną brunetką z klasą o kobiecych kształtach. Mieszkam sama w centrum Warszawy. Zapraszam tylko kulturalnych Panów, którzy pragną bliskości i ciepła drugiej osoby, dyskretnej intymności i miłej rozmowy, bez pośpiechu w moim dyskretnym, czyściutkim i przytulnym apartamencie z klimatyzacją. Powitam Cię w eleganckiej bieliźnie, jedwabnych pończoszkach i szpileczkach. Chciałabym, abyś czuł się przy mnie wspaniale i wyjątkowo. Mogę zaproponować na spotkaniu seksik oralny, klasyczny, hiszpański, analny masaż w twoim kierunku, masaż erotyczny, masaż relaksująco-odprężający, fisting, fetysze, pokaz zabawy z wibratorem, pieszczoty plus moje towarzystwo. Nie ograniczam ilości zbliżeń a kochać się możemy w każdej pozycji .Gwarantuję Ci pełną dyskrecję i higienę i tego samego oczekuje. Jak chcesz spędzić w moim towarzystwie więcej czasu to jestem do twojej dyspozycji.Koszt godzinnego spotkania to 250zl. Do miłego zobaczenia.\nAktywacja: 26/02/14 21:17, podbicie: 26/02/14 21:19, odsłony: 8650\nSłowa kluczowe: anonse kobiet, pani szuka pana, subtelnakochankabezdoplat, mazowieckie, warszawa, centrum, matrymonialne, ogłoszenia erotyczne, prywatne oferty erotyczne


Jak być fajnym ojcem | Niedziela.pl\n– Dziś dzieci dorastają w innym świecie, a my powinniśmy poznać je, ich pytania i ich świat – zaznacza dr Dariusz Cupiał. – Świat stawia nowe wymagania, stawia wyżej poprzeczkę. W pokoleniu mojego ojca, dziadków nie oczekiwano, żeby ojcowie pojawiali się w szkołach rodzenia, na sali porodowej. Inaczej rozumiano rolę ojca. Dziś wiemy – a wynika to z badań, analiz itp., że ojciec, tak jak matka, potrzebny jest na każdym etapie życia dziecka. Potrzebuje ono mamy, ale i taty. Właśnie znaczenie ojca w życiu dziecka było u podstaw powstania inicjatywy Tato.Net, a także organizowania forów ojców.\nTato.Net na co dzień służy działalności edukacyjnej poprzez serwis internetowy. Ojcowie odwiedzając go, korzystają z zasobów strony. Organizuje też warsztaty dla ojców, kameralne spotkania, przygotowuje publikacje. Ale regularnie zwołuje też międzynarodowe fora. Ósme już Międzynarodowe Forum Tato.Net odbędzie się 1 października. Eksperci podzielą się swoją wiedzą, a uczestnicy – ojcowie – doświadczeniem.\nSpotkania, wykłady i warsztaty dotyczyć będą sztuki kierowania się w życiu odwagą i rozwagą. Codziennie ojcowie stają w obliczu wyborów, które wymagają odwagi i rozwagi. Są potrzebne – tłumaczą organizatorzy – by założyć rodzinę. Bez nich nie da się jej utrzymać, wytrwać w miłości i wierności. Są nierozłączne i niezbędne do podejmowania dobrych decyzji.\nPo raz pierwszy zostanie stworzona warsztatowa grupa dla dziadków. Wielu z nich chce wiedzieć, jak aktywnie, ale i rozważnie pełnić rolę ojca na tym etapie życia. Poza tym – tłumaczą organizatorzy – posiadają oni bezcenne doświadczenie, którym będą mogli podzielić się z młodszymi ojcami.\nPierwszy ojciec Rzeczypospolitej\nFora zawsze mają myśl przewodnią. Poprzednio były to „słuchać i prowadzić”, „bezpieczeństwo i troska”, „miłość i odpowiedzialność”. – Próbowaliśmy zrozumieć, co się kryje w tych wartościach, które są posłannictwem życiowym mężczyzn – podkreśla dr Cupiał. – Tym razem chcemy zwrócić uwagę na odwagę i rozwagę, zmierzyć się z przeciwnikiem, jakim jest strach czy nawet tchórzostwo. Ale może być nim także brawura i kaskaderstwo. Niektórzy ojcowie zapominają, że dziecko to drugi człowiek, którego można bardzo łatwo skrzywdzić. Dobrze to ujmuje Przemysław Babiarz, gdy mówi, że odwaga bez rozwagi może być kaskaderstwem.\nJednym z prelegentów będzie prof. Jan Duda, ojciec głowy państwa. Cupiał nazywa go pierwszym ojcem Rzeczypospolitej. Bo skoro jest instytucja pierwszej damy, dlaczego nie ma być pierwszego ojca? To dla niego symbol, że w myśleniu publicznym ojcostwo wraca. Długo nie rozmawiano o ojcostwie publicznie. Jeżeli temat ojca pojawiał się, to w żartach czy w kabarecie. – Dziś powraca z całą powagą, co nie znaczy, że na forum będzie zbyt poważnie – mówi dr Cupiał. – Będzie czas na humor, bo będzie z nimi bardzo fajny tata, który potrafi rozśmieszać ludzi – Ireneusz Krosny. Ale nie będzie tylko rozśmieszać; przekaże, co jest tajemnicą jego ojcostwa.\nVIII Międzynarodowe Forum Tato.Net – Odwaga&Rozwaga – odbędzie się 1 października w Mazurkas Conference Centre & Hotel w Ożarowie Mazowieckim. Honorowy Patronat nad imprezą objął prezydent Andrzej Duda. „Niedziela” jest patronem medialnym spotkania. Rejestracja na stronie www.forum.tato.net .\nTegoroczne Forum promuje akcja „SMS od Taty”, która ruszyła z nowym rokiem szkolnym. Inicjatorzy Tato.Net namawiają ojców, żeby w trakcie dnia i obowiązków zawodowych znaleźli czas i pokazali swoim dzieciom, że o nich pamiętają, wysyłając do swojej pociechy sms o stałej porze.\nNiedziela małopolska 38/2013, str. 7\nMichał Gmitruk - TATO.NET\nMAŁGORZATA CICHOŃ: - Dlaczego zaangażował się pan w inicjatywę Tato.Net?


Książkowir: Charlotte Brontë - "Dziwne Losy Jane Eyre"\nCharlotte Brontë - "Dziwne Losy Jane Eyre"\nPo "Dziwne Losy Jane Eyre" sięgnęłam po części z ciekawości, po części z wewnętrznego przymusu. Jestem bowiem jedną z tych osób, które uważają, że ktoś uważający się za miłośnika literatury po prostu powinien znać pewne powieści, a utwór Brontë zdecydowanie należy do grupy must readów. Muszę przyznać, że może trochę naiwnie oczekiwałam historii podobnej do tych spod pióra Emily, więc tym większe było moje zaskoczenie i zafascynowanie historią Jane Eyre.\nTo, co mimo wszystko łączy ze sobą literaturę obydwu sióstr Brontë, to niezwykle przystępny dla współczesnego czytelnika sposób narracji oraz przepiękny język ich utworów. Tłumacz wykonał świetną robotę, oddając idealnie prostotę, a zarazem niewymuszoną elegancję, które składają się na styl Charlotte. Powieść czyta się zatem przyjemnie, bez problemów w zrozumieniu treści, jednak wystarczy pobieżny rzut oka na tekst, aby zrozumieć, że ma się do czynienia z literaturą piękną.\n"Dziwne Losy Jane Eyre" są wręcz przesycone klimatem i założeniami epoki wiktoriańskiej. Autorka chyba sama do końca nie wie, czy ta książka ma posłużyć kontestacji obowiązujących Wiktorian rygorystycznych konwenansów, czy ich gloryfikacji, a potępieniu postawy tytułowej Jane. Można powiedzieć, że autorka ogranicza się do roli bezstronnego sprawozdawcy, pozostawiając czytelnikowi możliwość oceny moralnej bohaterów, a ambiwalentnych postaci znajdziemy w tym utworze pod dostatkiem.\nEpoka wiktoriańska to przecież okres coraz większego zafascynowania ludzi psychologią, co w tym utworze również się przejawia. W kreacji postaci rzucają się w oczy ich wielowymiarowość i realizm. Nie tylko główna bohaterka, ale również każda postać drugoplanowa została opisana z wielką precyzją. W "Dziwnych Losach Jane Eyre" spotkamy wielu niekonwencjonalnych bohaterów, takich jak Edward Rochester, Grace Pool czy właśnie Jane Eyre, a także postaci takie jak Sara Reed, które wręcz podręcznikowo wpisują się w stereotypowy obraz ideału wiktoriańskiej kobiety. W ten sposób powstaje interesujący kontrast, który potęguje dramatyzm utworu. Główna bohaterka to również postać, z którą czytelnik będzie mógł się utożsamić, przez co książka dla wielu nabierze naprawdę osobistej wartości.\n"Dziwne Losy Jane Eyre" to również fabularnie niesamowicie ciekawa książka. Można by ją wrzucić do szufladki romansu gotyckiego, ale byłoby to nieporozumienie. Ta powieść to coś o wiele więcej niż zwykły romans, znajdziemy tutaj również zajmującą zagadkę, elementy dramatu, powieści psychologicznej, a to wszystko idealnie spójne.\nWarto zapoznać się z tym utworem, ponieważ jak większość wielkich dzieł uznanych przez krytyków literackich, również ta reprezentuje uniwersalne wartości. Walka z wiążącymi człowieka konwenansami, jedynie już nie aż tak rygorystycznymi jak w epoce wiktoriańskiej, nadal pozostaje aktualna. Cały czas nierozstrzygnięta pozostaje również kwestia, czy ważniejsza dla człowieka powinno być utrzymanie zasad etyki społecznej, czy dążenie do szczęścia. "Dziwne Losy Jane Eyre" nie bez powodu inspirują i zachwycają pokolenia czytelników, a pomijając już całkowicie aspekt moralizatorski, warto przeczytać chociażby ze względu na wartość czysto rozrywkową, bo to po prostu niezwykle zajmująca historia, która wciąga na długie godziny.\nBy Daria - kwietnia 28, 2018\nEtykiety: Ariada, Brontë, epoka wiktoriańska, klasyka, literatura angielska, psychologia, romans, Wydawnictwo MG\nJools 28 kwietnia 2018 10:27\nNa zajęciach omawialiśmy fragmenty tej książki, a w całości przeczytałam wtedy "Wichrowe Wzgórza". Powyższa historia i epoka bardzo mnie fascynują i liczę, że uda mi się ją kiedyś poznać na spokojnie. :)\nKatherine Parker 28 kwietnia 2018 17:45\nWow! Ale mnie zachęciłaś do przeczytania tej książki <3 Tak pięknie się o niej wypowiadałaś :D W sumie chciałam kiedyś ją poznać, ale zawsze znajdowałam coś ważniejszego i to "kiedyś" nigdy nie nastąpiło... Koniecznie muszę poszukać jej w bibliotece przy następnej wizycie <3\nasia hat 28 kwietnia 2018 22:02\nJestem bardzo zainteresowana tą pozycją,pomimo ,że nie przepadam za epoką wiktoriańską.Twoja recenzja pięknie pokazała ,że warto sięgnąć po książkę.Okładka dość słaba ,tak naprawdę nic nie zdradza i nie wiadomo o co w niej chodzi.\nSylwia (nieperfekcyjnie.pl) 29 kwietnia 2018 07:16\nAkurat tej książki jeszcze nie czytałam, ale lubię twórczość sióstr Bronte, więc taki klasyk na pewno trafi w moje dłonie.\nszkolenierodo.pl 29 kwietnia 2018 20:58\nSpodobała mi się recenzja. Chętnie przeczytam tą książkę.\nPatrycja Baran 1 maja 2018 02:26\nTa książka jest patronatem Książkowiru i dostała najwyższą ocenę 10. Obok takiej książki nie da się przejść obojętnie. Tę książkę wręcz trzeba przeczytać jeszcze w tym majowym tygodniu. Mam nadzieję że mnie urzeknie i długo zapadnie w pamięci :)\nSylwia Szczepanska 1 maja 2018 12:48\nMiałam przyjemność przeczytać tą książkę już kilkanaście lat temu. I napiszę szczerze, że historia Jane ciągle jest w mojej głowie, tzn. niejednokrotnie zdarzyło mi się wrócić do niej myślami, co dla mnie oznacza, że warta była poświęconego jej czasu. Jane, której dziwne losy prowadzą do jeszcze dziwniejszego domu, by podjęła tam pracę jako guwernantka, zakochuje się w Panu - Edwardzie. Niby banał! A jednak ... historia trafiła do klasyki. I moim zdaniem, jak najbardziej na to zasługuje! Kto nie wierzy, niech sam przeczyta. Już język jakim posłużyła się autorka zadziwia, bo jest bardziej współczesny niż inne powieści z tej epoki. A sama historia to prawdziwy majstersztyk połączenia różnych gatunków literatury. Chętnie wrócę jeszcze do Dziwnych losów Jane Eyre.


[wywiad] "DNA jest odpowiedzią na pytanie, skąd pochodzimy" – dr Łukasz Lubicz-Łapiński - More Maiorum\nGenealogia genetyczna staje się coraz popularniejsza wśród historyków rodzinnych. Badania DNA zastępują tradycyjne metody poszukiwawcze, a może jedynie ich uzupełnieniem? Jak rozpocząć przygodę z genetyką?\nJeśli chciałbym poznać swoje DNA do celów genealogicznych od czego powinienem zacząć?\nNajlepiej zacząć jest od zbadania własnej genealogii, by przygotować bazę pod przyszłe dociekania. Zaawansowane testy laboratoryjne nie mogą zastąpić imion i nazwisk pradziadków. Ponadto pochodzenie geograficzne i etniczne naszych przodków może być kluczowe przy analizie wyników testów genetycznych.\nJakie DNA badane jest do celów genealogicznych?\nW naszym organizmie mamy kilka „rodzajów” DNA, które prócz istotnych informacji biologicznych, mogą być wykorzystane do genealogii. Oprócz 22 par chromosomów autosomalnych, mamy chromosomy płciowe: X i Y u mężczyzn i dwa chromosomy X u kobiet. W naszych komórkach mamy także mitochondrialne DNA (w skrócie mtDNA). To właśnie chromosom Y oraz mtDNA przekazywane w linii męskiej i żeńskiej bez interakcji z innym materiałem DNA będą dla nas podstawą informacji o przodkach.\nCo to jest haplogrupa? Do czego genealogowi może przydać się wiedza o tym do jakiej haplogrupy należy jego DNA? Czy informacje te mogą faktycznie pomóc w odnalezieniu śladów kolejnych przodków?\nKażde nowe życie powstaje przez skopiowanie danych DNA od naszych rodziców. Proces tworzenia kopii można porównać do pracy średniowiecznych mnichów kopistów, którzy ręcznie przepisywali księgi. Istniało duże prawdopodobieństwo, że przy kolejnych kopiach mnich dokonywał pomyłki, a księga z błędem przepisywana była dalej. Podobnie jest z naszym DNA – specyficzne zmiany (mutacje), które powstawały w naszym chromosomie przekazywane były przez kolejne pokolenia naszych przodków. Tworzą one grupy krewniacze ludzi, którzy wywodzą się od wspólnych przodków, a wspólne mutacje mogą być układane we wspólne „drzewa genetyczne”, świadcząc o pokrewieństwie. Takie grupy nazywamy haplogrupą.\nCo oznacza np. haplogrupa R1a1a1b1? Jak należy „odczytywać” te ciągi liter i cyfr?\nZrekonstruowane na podstawie DNA drzewo genealogiczno-genetyczne posiada przybliżone daty rozejścia się linii, zrekonstruowane na podstawie tempa mutacji. Układa się ono w kolejne gałęzie i podgałęzie, sięgające tysiące lat wstecz. Genealogia taka nie zawiera jednak oczywiście imion naszych przodków, dlatego też dla ułatwienia poruszania się po takim drzewie poszczególne linie genetyczne, wyrastające ze wspólnego pnia nazwano kolejnymi literami alfabetu, te natomiast przy kolejnym podziale uzyskują dodatkową cyfrę. W następnym „pokoleniu” znów porządkową jest litera i tak dalej na zmianę. Nie różni się to od klasycznej listy potomków stosowanej w genealogii gdzie np. pradziadka oznaczamy cyfrą 1, jego dzieci numerujemy po kropce, wnukowie tworzą trzeci rząd cyfr itd., co ułatwia nam poruszanie się po genealogii. System genetyczny oparty jest na tej samej zasadzie przy czym litery i cyfry stosuje się naprzemiennie przy każdym nowym „piętrze” genealogicznego podziału.\nTak więc skrót J2b1, czytany od końca, oznaczać będzie pierwszą linię (1) z drugiej linii (b) drugiej podlinii (2) gałęzi genetycznej o symbolu „J”. Z czasem tych podziałów jest tak dużo, że oznaczenia tworzą długie ciągi jak np. R1b1a2a1a2c1a1a1a, odpowiadające jednej z „celtyckich” linii genetycznych z mutacją M222, dlatego też stosuje się coraz częściej nazwy skrócone tylko do litery grupy i nazwy samej finalnej mutacji\nJaka haplogrupa jest „typowa” dla polskiego, słowiańskiego pochodzenia?\nTak naprawdę trudno jest wskazać jedną grupę genetyczną Y-DNA typową dla danej nacji czy narodu. Nasze społeczeństwo tworzyło się z wielu różnych grup autochtonów, przybyszy, najeźdźców, którzy zamieszkując wspólnie ziemie między Odrą a Bugiem, stworzyli państwo polskie. Pomimo całego „koktajlu genetycznego” są jednak pewne grupy dominujące, które np. porównując z sąsiednimi państwami słowiańskimi, mogą być wskazówką pochodzenia. Dla Europy Wschodniej grupą dominującą w populacji męskiej jest „wschodnio-europejska” gałąź oznaczona symbolem R1a. Występuje ona licznie od północnych Indii po Szkocję, jednak na ziemiach polskich ma ona wyjątkowo silne skupienie i zagęszczenie, osiągające nawet 55-60% populacji. W ramach tej grupy jest kilka linii typowych dla Słowian, które także licznie występują na Ukrainie, Białorusi, Słowacji, w Rosji, czy we wschodnich Niemczech – gdzie przecież Słowianie występowali w średniowieczu. Z drugiej strony patrząc jest to zaledwie połowa współczesnych Polaków.\nZnaczna część mieszkańców naszych ziem wywodzi się z dużo starszych linii, zamieszkujących Europę już od paleolitu – mowa tu o haplogrupie oznaczonej literą I, której nie znajdziemy praktycznie poza naszym kontynentem. Oblicza się, że co piąty Polak może wywodzić się z takich grup „paleolitycznych łowców”, przy czym szczególnie u Słowian występuje linia I2a1b2 (mutacja L621), bardzo liczna wśród Słowian Południowych (ponad 40% społeczeństwa Chorwatów i Bośniaków).\nJeśli znamy już swoją haplogrupę, gdzie najlepiej zasięgnąć informacji o naszym pochodzeniu?\nNiestety genealogia genetyczna jest młodą dziedziną i niewiele powstało publikacji popularnonaukowych na ten temat. Do tej pory genetyką populacyjną zajmowało sie środowisko biologów molekularnych, publikując artykuły ze swych badań w różnych periodykach naukowych. Powstaje jednak coraz więcej badań i amatorskich projektów, niejednokrotnie prowadzonych przez grupy pasjonatów zbierających wszelkie dane na temat swych „genetycznych kuzynów”, których analizy publikowane w Internecie są bardzo pomocne w poszukiwaniu wiedzy na temat swojej „ojcowskiej gałązki”.\nFot. Łukasz Lubicz-Łapiński\nW Internecie istnieją projekty, w których osoby, badające swoje DNA, dodawane są do bazy, gromadzącej dane o markerach ludzi z całego świata. Na zasadzie podobieństw, znanych z portali, oferujących budowę drzewa genealogicznego, również tutaj program „szuka” podobnych markerów. Czy często tą metodą udaje się odnaleźć krewnego?\nOtwarte bazy i wyszukiwarki, takie jak YSearch.org, oferują możliwość porównania swoich danych DNA z innymi osobami, które wykonały testy genetyczne i próbę oceny stopnia pokrewieństwa. Wszystko zależy jednak od „rozdzielczości” badań jakie mamy – przede wszystkim ilości zbadanych markerów genetycznych. Zasada jest prosta im więcej markerów, tym większa precyzja wyniku, a co za tym idzie zmniejszamy ryzyko wskazania wyników „rzekomo pokrewnych”. Przy dwunastu czy siedemnastu markerach STR baza pokaże nam setki „krewnych” jednak są to pokrewieństwa najczęściej sięgające paru tysięcy lat wstecz. Aby odszukać bliższych genetycznych kuzynów musimy znaleźć jak najdokładniejsze dopasowanie – powinniśmy mieć najmniej różnic, zakładając że upłynęło mniej czasu do wspólnego przodka. W najbliższej rodzinie mam przypadek kuzyna z USA (po bracie praprababki), który dzięki takim bazom DNA odnalazł krewnych z Polski i odnowił kontakty rodzinne po kilkudziesięciu latach przerwy. Gdyby nie fakt zrobienia tych badań i umiejscowienia ich w bazie genetycznej, nigdy byśmy się nie poznali.\nJaką liczbę markerów powinna zbadać kobieta o nazwisku Nowak, chcąca dowiedzieć się czy mężczyzna o tym samym nazwisku, mający korzenie w tej samej wsi, co pani Nowak, jest jej krewnym?\nPrzede wszystkim kobieta o nazwisku Nowak musi poprosić do badań genetycznych swojego brata, ojca, stryja lub krewnego w linii po mieczu. Niestety tak jesteśmy skonstruowani, że „księga genealogiczna” ojcowskiej linii to chromosom Y, a więc przekazywany tylko w linii męskiej. Takie badania wykonuje się porównując dane dwóch mężczyzn. Najlepiej więc by zrobili badania jak najdokładniejsze, tym bardziej jeśli ich pokrewieństwo sięga ostatni kilku wieków, co w skali genetyki populacyjnej jest miniaturowym wycinkiem czasu. Obecnie coraz częściej wykonuje się badania zaawansowane sekwencjonowania chromosomu Y (NGS), nie polegające tylko na zbadaniu kilkunastu/kilkudziesięciu odcinków (markerów STR) i ich porównaniu, ale na odczytywaniu dużych partii DNA, co zmniejsza możliwość „przypadkowego dopasowania”. W przypadku jednak osób o tym samym nazwisku, wywodzących się z tej samej okolicy badania 37-67 markerów powinny wystarczyć.\nJakich ciekawych informacji dowiedział się pan o swoim pochodzeniu po zbadaniu DNA?\nGenetyka populacyjna zabiera nas w podróż znacznie odleglejszą niż ostatnie kilkaset lat, które często możemy odczytać z tradycyjnych dokumentów. Dzięki porównaniu DNA nie tylko najbliższych dopasowań, ale też szerszej skali możemy dowiedzieć się jaką wędrówkę przeszli nasi przodkowie i gdzie zamieszkują ludzie o podobnych nam genach. W moim przypadku genetyka, co było dla mnie najistotniejsze, potwierdziła istnienie wspólnego przodka dla licznej grupy osób noszących moje nazwisko i zamieszkujących okoliczne miejscowości. Protoplasta, który żył na przełomie XIV/XV w. i dał początek licznym miejscowościom o nazwie Łapy nad Narwią, stał się realny dzięki porównaniu kilkunastu wyników badań Y-DNA. W skali szerszej wiem, że ród w średniowieczu przybył najprawdopodobniej z południa, gdzie mam najwięcej dopasowań genetycznych, a „kod DNA” rodziny jest typowy dla mieszkańców Polski, Słowacji, Czech i Wschodnich Niemiec.\nKtórą firmę, oferującą badania DNA, poleciłby pan genealogom?\nJest wiele firm i laboratoriów, wykonujących badania DNA do celów komercyjnych. Od polskich Zakładów Medycyny Sądowej, po duże laboratoria, takie jak FTDNA w Houston w USA czy YSeq w Berlinie. Przy wyborze firmy istotna jest cena, wielkość bazy, ale także czas realizacji badań. Większe zakłady to dłuższy czas oczekiwania, ale jednocześnie większe możliwości porównań naszego wyniku. Każdy przypadek jest indywidualny i każdy powinien rozważyć, które z elementów są dla niego istotne. Niejednokrotnie produkty proponowane przez firmy w różnych pakietach są zbędne, inne mogą być nieaktualne przy obecnym stanie badań. Warto przed podjęciem badań poczytać nieco informacji w Internecie lub skonsultować się z osobami doświadczonymi.\nJak zachęciłby pan rodzinnego historyka do zbadania własnego DNA?\nBadania DNA otwierają przed nami wielkie możliwości, jakie nie śniły się historykom, czy genealogom. Narzędzie, które sprawdza naszą linię ojcowską/macierzystą bez ograniczeń, a do tego porównuje pokrewieństwo na przeróżnych poziomach, jest bardzo obiecujące. Oprócz zalet należy jednak wspomnieć o słabszych stronach takich badań, jak sam fakt badania linii biologicznej, która nie zawsze musi pokrywać się z linią genealogiczną. Chcąc zajrzeć do „księgi genealogicznej” skrytej w naszych komórkach dowiadujemy się wszystkich tych informacji. Oblicza się, że 1-3% populacji może nie wywodzić się od swoich genealogicznych przodków. Mimo wszystko ciekawość ludzka z pewnością zachęci wielu do sprawdzenia swej historii wyczytanej z DNA, która może potwierdzić lub zaprzeczyć wielu rodzinnym legendom. Przede wszystkim badania takie pozwalają na sprawdzenie tego, co do tej pory było niesprawdzalne, a jest podstawą każdych dociekań genealogicznych – skąd pochodzimy. Dzięki metodzie DNA odpowiedź na to pytanie jest kompletna, bo sięga od nas do wspólnego przodka całego gatunku ludzkiego.\nDr Łukasz Lubicz-Łapiński – historyk i genealog, zajmujący się badaniami drobnej szlachty mazowiecko-podlaskiej. Od 2008 r. prowadzi także badania genealogiczno-genetyczne tej społeczności. Absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu w Białymstoku. Prezes białostockiego oddziału Związku Szlachty Polskiej. Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego, Polskiego Towarzystwa Heraldycznego, Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego. Organizator zjazdów rodu Łapińskich w Łapach, skupiających setki potomków rycerza Łapy na cyklicznych spotkaniach. Autor książki Łapy i ich mieszkańcy. Zaścianki Łapińskich w XV-XVIII w. Zajmuje się doradztwem, pośrednictwem i interpretacją badań genetycznych prowadząc firmę „Genealogia Genetyczna”. Kontakt: l-lapinski@wp.pl.\nPierwotne miejsce publikacji: More Maiorum nr 8(31)/2015.\nPaństwowy Urząd Repatriacyjny a poszukiwania genealogiczne [poradnik genealoga]\nCzy wiedziałeś, że bł. Michał Kozal miał protestanckich przodków? [listopadowy numer More Maiorum jest już dostępny!]\nOpisz tajemniczą historię swoich przodków i wygraj książkę “Historie kryminalne. Wiek XIX” [konkurs genealogiczny]\n[wywiad] “Rozwój genealogii w Polsce jest 100 lat za Stanami Zjednoczonymi” – Grażyna Rychlik\n[wywiad] “Nasze życie to sztafeta pokoleń ” – o genealogii z dr. Zbigniewem Girzyńskim\nDlaczego postanowił opublikować Pan swoją genealogię po mieczu w Internecie? Genealogia to jedna z moich pasji. Jako historyk…\nJedną z firm oferujących usługi genealogiczne dla Niemców prowadzi Aleksandra Mańka. Jaka jest ich motywacja? – Są klienci,…


Ferie Bez Nudy w Libero! | Libero Katowice Libero Katowice\nLibero Katowice / Aktualności / Wydarzenia / Ferie Bez Nudy w Libero!\nZadbamy o to, by w Ferie nikt nie musiał się nudzić! Będzie na Was czekać mnóstwo atrakcji – romantyczny selfie spot, konkursy fotograficzne z walentynkowymi nagrodami, spotkanie Klubu Małego Kinomana i niepowtarzalna retro strefa z grami komputerowymi.\nZrobimy Selfie #LiberoLove!\nSpecjalnie na Walentynki przygotowaliśmy konkurs fotograficzny. Żeby wygrać trzeba będzie odwiedzić nasz Selfie Spot w dniach 11-14 lutego, zrobić sobie zdjęcie i opublikować na Instagramie z hasztagiem #LiberoLove oraz zameldować się w Libero. Na trzy najlepsze zdjęcia z poniedziałku i wtorku czekać będą trzy podwójne zaproszenia do restauracji Food&Ball na pełną afrodyzjaków, romantycznie walentynkową kolację. Z kolei do autorów trzech najciekawszych zdjęć ze środy i czwartku trafią: trzy podwójne wejściówki do kina Helios, trzy godzinne zaproszenia na partię kręgli w MK Bowling, jeden wakacyjny bon o wartości 500 zł ufundowany przez biuro podróży Coral Travel i jedno podwójne zaproszenie do Francusko Bistro i Sklep na degustację francuskich specjałów.\nBędziemy grać w gry jak w latach ’90!\nSpecjalnie dla fanów gier komputerowych już od pierwszego dnia ferii ruszy Retro Strefa Gier. Na dwa tygodnie Libero odkurzy tytuły, za którymi wszystkim zdarza się zatęsknić – Mario Bros, Tekken, Contra, Popeye, Duke Nuken, Mortal Combat i wiele, wiele innych. Klimat retro wspomoże unikalny wystrój strefy, z wzorzystymi dywanami, zielonymi paprotkami i półkami z kasetami VHS, koło których staną konsole z XXI wieku. Ponieważ Świat Gier stoi ponad podziałami, w naszej strefie znajdziecie konsole Xbox oraz PS4, na których będzie można pograć w hitowe produkcje jak FIFA 2019, Crush Bandicot czy Resident Evil 2.\nPo gamingowym treningu, wraz z partnerami strefy zapraszamy na Weekendowe Turnieje w dniach 16-17.02 oraz 23-24.02. Oprócz emocji i podglądania najlepszych, na zwycięzców czekać będą cenne nagrody.\nKlub Małych Kinomanów postraszy w sobotę!\nW sobotę 16 lutego, wspólnie z Heliosem zapraszamy wszystkich małych kinomaniaków w niesamowitą podróż. Zabierzemy Was do Transylwanii na spotkanie z Drakulą, słodką Mavis i zwariowana mumią Murrayem! Będzie czekało na Was pełno atrakcji jak fotobudka pełna wampirów, upiorna charakteryzatornia, gra w Potwornego Twistera czy wyrabianie strasznie śmiesznego paszportu.\nEmocje wystudza Wam mrożące krew w żyłach, owocowe koktajle. Zapraszamy od 11:00 do 18:00. Wszystkie atrakcje są bezpłatne.


Materace Kozienice - Mazowieckie\nSen ma przełożenie na niemal każdą dziedzinę naszego życia. Związane jest to z tym, że to właśnie podczas nocnego wypoczynku się regenerujemy. Dlatego bardzo ważne jest, żeby w naszym łózku panowały rzeczywiście komfortowe warunki. Pomogą Ci w tym właśnie materace Kozienice. Materace Kozienice oferują najlepsze produkty, które musisz mieć, jeśli chcesz spokojnie przespać noc. Wskażemy tutaj oczywiście materace, lecz nie tylko. Nie możemy zapomnieć między innymi o poduszkach. Wybierać możemy spośród wielu, które wypełnia się pianką termoelastyczną. Są one profilowane w specjalne kształty, dzięki czemu są w stanie porządnie podpierać naszą głowę, szyję oraz barki! Nie brakuje też porządnych kołder, które mają dbać o nasz komfort termiczny czy też prześcieradeł, które chronią materac przed zabrudzeniem. Materace Kozienice to wyłącznie wysokiej jakości modele. Wybierać możemy spośród tych wypełnionych piankami, lecz również sprężynowych. Na pewno każdemu uda znaleźć się idealną opcję dla niego.\nMaterace piankowe Kozienice\nMaterace piankowe Kozienice to prawdziwy strzał w dziesiątkę. Nowoczesne wyroby świetnie dopasowują się do naszych indywidualnych potrzeb. Jesteśmy przekonani, że będą one w odpowiedni sposób podpierać nasze ciało i przyjemnie je otulać: to gwarantuje nam między innymi pianka termoelastyczna. Oczywiście, materace piankowe Kozienice to też szereg innych rozwiązań. Pod lupę weźmy na przykład piankę lateksową. Jest ona bardzo trwała, świetnie podpiera ciało i przy okazji wykazuje szereg właściwości antyseptycznych. Na pewno każdy znajdzie idealny model dla siebie!\nMaterace sprężynowe Kozienice\nJeśli chcesz stawiać na zdrowy i komfortowy sen, który w parze idzie chociażby z długą żywotnością produktu wybierz właśnie materace sprężynowe Kozienice. Znajdziesz tutaj między innymi starannie opracowane wyroby kieszeniowe, gdzie elementy wypełnienia nie dotykają się bezpośrednio ze sobą. Idealną opcją będą też te typu multipocket, gdzie sprężyny posiadają naprawdę malutką średnicę, przez co powierzchnia jeszcze bardziej indywidualnie reaguje na wywierany przez nasze ciało nacisk. Materace sprężynowe Kozienice nie odkształcają się, co daje nam pewność, że świetnie będą służyć w naszych sypialniach naprawdę długo\nMaterace ortopedyczne Kozienice\nJeśli chcesz zadbać o dobrą kondycję całego Twojego organizmu wybierz właśnie materace ortopedyczne Kozienice. Oferują one wyroby wyłącznie ze starannie opracowanych materiałów, jak nowoczesne pianki czy też sprężyny typu multipocket o bardzo małej średnicy, które dodatkowo umieszcza się w osobnych kieszeniach. Materace ortopedyczne Kozienice posiadają też bardzo często wypełnie wyprofilowane w aż siedem stref twardości, przez co każda partia ciała otrzymuje indywidualne podparcie. Warto też wspomnieć o ich licznych właściwościach antyalergicznych. Jest to idealna opcja do każdego łóżka!\nPoduszki do spania Kozienice\nPo czym poznać porządne wyroby do spania? Wybierz poduszki do spania Kozienice i przekonaj się, że to opcja w sam raz dla Ciebie! Wskazana kategoria to wyłącznie modele najwyższej jakości. Dostępne są między innymi wyroby z pianką termoelastyczną. Jest to surowiec, który bez dwóch zdań zasługuje na naszą uwagę, ponieważ reaguje na temperaturę ciała i dopasowuje się do jego krzywizn. Dzięki temu mamy pewność, że poduszki Kozienice będą idealnie podpierać naszą głowę, odcinek szyjny kręgosłupa oraz barki!


Załatw pogodę, ja zajmę się resztą | Renata Frydrych | Paradise with Books\nZałatw pogodę, ja zajmę się resztą | Renata Frydrych\nMiłość nadchodzi niespodziewanie, lecz... Co jeśli ktoś jej usilnie szuka?\nPola Kukułka musi wyjść za mąż w trybie natychmiastowym. Dwudziestosiedmioletnia kobieta zajmuje się trójką dzieci, które opieka społeczna chce jej odebrać. Rodzina pomoże jej jednak przetrwać nawet najgorsze chwile. Z pomocą babci Róży, brata Ryśka i jego żony Marioli, Poli Kukułce może udać się zatrzymać swoje dzieci przy sobie. Na odpowiedzialnego narzeczonego jest również kilku kandydatów... Którego wybierze Pola?\nZałatw pogodę, ja zajmę się resztą to określana prawdziwie rodzinną komedią romantyczną powieść, która jest jednocześnie debiutem Renaty Frydrych. Pełna nadziei na świetną zabawę, zabrałam się za ten utwór. Czy Pola Kukułka rzeczywiście fascynuje?\nPowieść jest napisana bardzo lekkim i przyjemnym językiem. Byłam pozytywnie zaskoczona historią Poli, lecz nie usatysfakcjonowało mnie przedstawienie wątku romantycznego w taki sposób. Liczyłam na piękną i prawdziwą miłość, a otrzymałam jedynie podchody niepewnych co do swoich uczuć bohaterów.\nRenata Frydrych poruszyła również motyw rodziny. Pola Kukułka miała ogromne wsparcie ze strony swoich bliskich. Wraz z dziećmi: dwunastoletnim Mateuszem, siedmioletnią Zosią i pięcioletnią Misią, stawiała czoło wszystkim przeciwnościom losu. U jej boku towarzyszyli brat, bratowa oraz babcia, którzy pomagali przetrwać Poli najgorsze chwile zwątpienia. Autorka wykreowała ciekawy obraz ciepłej i niezwykle sympatycznej rodziny. To był jeden z największych atutów tego utworu.\nPola Kukułka jest sympatyczną bohaterką, jednak momentami odznaczała się ogromną infantylnością i naiwnością. Liczyłam, że bohaterka zmieni z czasem swoje podejście do życia oraz ludzi, lecz niestety tak się nie stało.\nZałatw pogodę, ja zajmę się resztą to bardzo pozytywna lektura, z którą miło spędziłam czas. Debiut Renaty Frydrych jest bardzo mocnym wejściem do grona powieści obyczajowych. Czytelnicy szukający ciekawej odskoczni od życia codziennego znajdą w tej pozycji wiele ciekawie poprowadzonych wątków. Sięgnijcie po najnowszy utwór Renaty Frydrych i wciągnijcie się w życie Poli Kukułki - nie będziecie mogli przestać o niej myśleć!\nZałatw pogodę, ja zajmę się resztą otrzymałam od Wydawnictwa Literackie. Bardzo dziękuję!\nMeg Sheti 22 lutego 2017 11:05\nWeronika Z. 22 lutego 2017 11:19\nKsiążka cudownie prezentuje się na półce :)\nKatarzyna Krasoń 22 lutego 2017 13:36\nJestem ciekawa jakie będą następne książki pani Renaty, skoro wymyśliła taką postać jak Pola... :)\nWeronika Z. 22 lutego 2017 15:21\nMam nadzieję, że będą to równie wspaniałe tytuły!\nEllie Moore 22 lutego 2017 14:47


Wspomnienie pierwszej miłości [KONKURS] | Lubimyczytać.pl\nWspomnienie pierwszej miłości [KONKURS]\nTo nie jest typowa historia o chłopaku, który spotyka dziewczynę. Wspaniały debiut Krystal Sutherland to łamiąca serce opowieść, która stanowi przypomnienie o słodko-gorzkiej pierwszej miłości. Mamy do rozdania pięć egzemplarzy powieści „Chemia naszych serc” w komplecie z torbą. Aby wygrać jeden z zestawów, wystarczy wziąć udział w naszym konkursie. Zachęcamy do udziału!\nHenry Page nigdy nie był zakochany. Jako niepoprawny romantyk marzy o uczuciu, które przyprawi go o kołatanie serca. Na razie nie spotkał osoby, przez którą nie mógłby jeść i spać. Skupia się na ocenach, dostaniu się do college’u i zostaniu redaktorem szkolnej gazetki. Do jego klasy dołącza Grace Town. Jest bardzo niestandardowa – chodzi z laską, nosi za duże męskie ubrania i nieświeżo pachnie. Nie jest typem wymarzonej dziewczyny, a jednak między nią a Henrym zaczyna iskrzyć, kiedy zostają przydzieleni do wspólnej pracy nad szkolną gazetką.\nPamiętacie jak chętnie biegliście na lekcje, żeby ukradkiem zerkać na swoją miłość? Pamiętacie te pierwsze motyle w brzuchu? Pamiętacie jeszcze na czyj uśmiech spoglądaliście z wypiekami na twarzy? Powspominajmy pierwsze miłości. Podzielcie się historiami z wczesnych lat szkolnych.\nAutorzy pięciu najciekawszych tekstów otrzymają egzemplarz książki oraz wyjątkową torbę „Chemia naszych serc".\nCzekamy na Wasze prace – zamieszczajcie je w komentarzach pod tekstem. Powodzenia!\nLubimyCzytać 10.11.2016 12:31\nShizuu 09.11.2016 23:57\nWszyscy od zawsze postrzegali mnie jako chłodną i zdystansowaną osobę, uważałam to za jeden z moich wielu atutów. Kiedy koleżanki popadały w swoje pierwsze zauroczenia, patrzyłam na nie z politowaniem. W gimnazjum dziewczyny z klasy często zwierzały mi się ze swoich „miłostek”, ponieważ wiedziały, że zachowam to dla siebie – w końcu niewiele mnie obchodziły te ich historie – oraz miały pewność, że nie wykorzystam tego co mówią, by odbić im ich „ukochanego”. Nie mogłam się nadziwić ich głupotą, ale te, bądź co bądź subiektywne, spostrzeżenia zachowywałam dla siebie. Czasem śmiały się pod nosem, mówiąc, że prędzej czy później i tak trafi mnie strzała Amora. Niestety, miały rację. Od drugiej liceum zaczęliśmy uczęszczać na fakultety. Zajęcia były łączone z innymi klasami. Nie znałam go wcześniej, może kilka razy minęliśmy się na korytarzu, ale nawet nie zapamiętałam jego twarzy. Był ode mnie niższy, całkiem sporo. Nie wyróżniał się z tłumu, jego włosy miały typowo mysi kolor, grzywka opadała mu lekko na oczy. Nie był przebojowy, nie grał w żadnym zespole, ani nie brał udziału w apelach. Zupełnie normalny człowiek, od którego jakaś irracjonalna siła nie pozwała mi odwrócić wzroku na każdej wspólnej lekcji. Tak na razie wygląda historia mojej pierwszej miłości, która przytrafiła mi się niedawno. Kto wie, może coś z tego wyjdzie?\nWszyscy od zawsze postrzegali mnie jako chłodną i zdystansowaną osobę, uważałam to za jeden z moich wielu atutów. Kiedy koleżanki popadały w swoje pierwsze zauroczenia, patrzyłam na nie z politowaniem. W gimnazjum dziewczyny z klasy często zwierzały mi się ze swoich „miłostek”, ponieważ wiedziały, że zachowam to dla siebie – w końcu niewiele mnie obchodziły te ich historie...\nblondynka 09.11.2016 23:34\nNie wiem czemu, ale chłopcy z podstawówki w ogóle mnie nie interesowali. Wręcz pałałam do nich nienawiścią. Dziwiłam się starszym koleżankom jak w ogóle można chodzić z kimś za rączkę, już nie wspomnę o całowaniu. Aż pewnego dnia wychowawczyni przedstawiła nam nowego nauczyciela od techniki - pana Jacka. Zawsze miał na sobie sportowy t-shirt, był mniej więcej w wieku mojego starszego brata i nosił okulary. Przez to wydawał mi się bardzo mądry. Pamiętam do tej pory, że byłam wpatrzona w niego jak w obrazek. Wszystkie zadania wykonywałam celująco, a na lekcje z nim biegłam jak na skrzydłach. Pewnego razu dopadła mnie grypa. W szkole nie było mnie z dwa tygodnie. Byłam wściekła, że przegapię tyle lekcji techniki. Gdy już wyzdrowiałam, byłam podekscytowana powrotem. Cały dzień czekałam na ostatnią lekcję z panem Jackiem. Jednak gdy ten wszedł do klasy, strasznie się zawiodłam. Pan Jacek w ogóle nie przypominał siebie. Dla mnie zrobił się po prostu brzydki. A dlaczego? Wszystko za sprawą brody, która urosła mu chyba z pół metra przez ostatnie dwa tygodnie. No i na dodatek nie miał okularów. Już nie był wcale taki mądry. Fe! Z miejsca się "odkochałam", stwierdziłam, że chłopcy kłamią i udają i w ogóle są niegrzeczni. Takie historie tylko w czwartej klasie podstawówki ;) (A do chłopców w okularach mam słabość do dziś :)\nNie wiem czemu, ale chłopcy z podstawówki w ogóle mnie nie interesowali. Wręcz pałałam do nich nienawiścią. Dziwiłam się starszym koleżankom jak w ogóle można chodzić z kimś za rączkę, już nie wspomnę o całowaniu. Aż pewnego dnia wychowawczyni przedstawiła nam nowego nauczyciela od techniki - pana Jacka. Zawsze miał na sobie sportowy t-shirt, był mniej więcej w wieku mojego...\nJasmin 09.11.2016 23:30\nMnie i moja pierwsza miłość dzieliło w linii prostej 70km. Co zabawne poznaliśmy się w szkole mimo że uczęszczaliśmy do tych placówek w innych miastach.\nW przerwie między lekcjami moja przyjaciółka poprosiła żebym wytłumaczyła coś jej kuzynowi przez telefon. Miał bardzo przyjemny głos, a że kojarzyłam go z opowieści przyjaciółki zaprosiłam go na Facebooku i wszystko się zaczęło. Dużo pisaliśmy i szybko okazało się że mamy podobny światopogląd i sporo wspólnych cech charakteru. Zanim zobaczyłam go na własne oczy pisaliśmy codziennie przez prawie 3 miesiące.\nKiedy nadeszły wakacje, a Kacper przyjechał spędzić ich część w domu kuzynki spotkaliśmy się "w realu". Zaiskrzyło między nami i już tydzień po jego przyjeździe zostaliśmy parą.\nW przerwie między lekcjami moja przyjaciółka poprosiła żebym wytłumaczyła coś jej kuzynowi przez telefon. Miał bardzo przyjemny głos, a że kojarzyłam go z opowieści przyjaciółki zaprosiłam go na Facebooku i wszystko się...\nKleophea 09.11.2016 23:29\nPamiętam jak w zerówce spodobał mi się Damian, nie tylko ja byłam nim zainteresowana, obok niego zawsze był wianuszek dziewczyn. Siedziałam naprzeciwko niego w klasie, a w zabawach zawsze się gdzieś obok kręciłam. Pewnego dnia napisałam do niego list miłosny i włożyłam mu do plecaka. Niestety odpowiedzi nie dostałam, a później dowiedziałam się jakoś że Damian to mój kuzyn. Koleżanki do teraz pamiętają jak później mówiłam że wyszłabym za Damiana za mąż, ale nie mogę, ponieważ jest moim kuzynem. Teraz patrząc wstecz to dziwie się że miałam tyle odwagi żeby napisać do niego ten list, biorąc pod uwagę moją nieśmiałość. Z Damianem nadal się kolegujemy i utrzymujemy kontakt. Dobrze jest mieć takie wspomnienie, nawet jeśli z tej "miłości" nic nie wyszło.\nPamiętam jak w zerówce spodobał mi się Damian, nie tylko ja byłam nim zainteresowana, obok niego zawsze był wianuszek dziewczyn. Siedziałam naprzeciwko niego w klasie, a w zabawach zawsze się gdzieś obok kręciłam. Pewnego dnia napisałam do niego list miłosny i włożyłam mu do plecaka. Niestety odpowiedzi nie dostałam, a później dowiedziałam się jakoś że Damian to mój kuzyn....\nElean 09.11.2016 22:33\nAndrzejki. Jeden z tych dni w roku kiedy przedszkole do którego uczęszczałam zmieniało się w najprawdziwszą z prawdziwych salę dyskotekową.\nI właśnie tego dnia stało się coś czego mała ja nie przewidziałam. Chłopiec, w którym się skrycie podkochiwałam, poprosił mnie do tańca. Jako że najprawdopodobniej już wtedy zdawałam sobie sprawę z mankamentu jakim jest brak wykrywalnych u mnie jakichkolwiek umiejętności tanecznych (no dobra, nie mam zielonego pojęcia czemu to zrobiłam), ogłosiłam odwrót. Uciekłam, ale nie daleko. Skończyło się tak, że chłopiec poskarżył się przedszkolance i musiałam z nim zatańczyć. Samego tańca nie pamiętam, co każe mi zakładać, że chociaż mi się nie udało to "romantyczny" klimat gdzieś uciekł, pewnie biegał szybciej niż ja.\nI właśnie tego dnia stało się coś czego mała ja nie przewidziałam. Chłopiec, w którym się skrycie podkochiwałam, poprosił mnie do tańca. Jako że najprawdopodobniej już wtedy zdawałam sobie sprawę z mankamentu jakim jest brak...\ncauchy 09.11.2016 22:30\nTo była miłość na zabój. Od pierwszego wejrzenia. Do pierwszego ugryzienia.\nMiał na imię Kamil. Trafiliśmy do tej samej klasy w podstawówce. I moi i jego rodzice zapisali nas na zajęcia z tańca towarzyskiego prowadzone w szkole. A że byliśmy podobnego wzrostu to trafiliśmy do jednej pary, i tak to się zaczęło. Nieśmiałe uśmiechy, docinki, dawanie cukierków. Dedykowaliśmy sobie wszystkie prace na plastyce. Bawiliśmy się razem na podwórku. Na jasełkach to ja grałam Śmierć, która przyszła odebrać życie Heroda – Kamila. Kiedyś nawet pani posadziła nas razem w ławce na jakiś czas. A na zielonej szkole siedzieliśmy razem przy stoliku. I nawet przyszedł na moje urodziny!\nAle niestety, wszystko co dobre musi się kiedyś skończyć. Pewnego pięknego, słonecznego dnia, po zajęciach plastycznych, nasze prace malowane farbkami suszyły się na podłodze na końcu klasy. Malowaliśmy martwą naturę, jakieś kwiatki. Pokazałam Kamilowi moją pracę i powiedziałam, że to dla niego. A on… tak po prostu, bezceremonialnie i z całym dziecięcym okrucieństwem ją wyśmiał. To był koniec naszej miłości. W akcie zemsty pod koniec następnych zajęć, niewiele myśląc, wzięłam jego rękę i ugryzłam najmocniej jak umiałam. A umiałam całkiem mocno, przez następne kilka lat na jego ręce malował się powoli blednący ślad. Co dziwne, Kamil nie obraził się na mnie, wręcz przeciwnie – zostaliśmy dobrymi znajomymi i nawet poszliśmy razem do gimnazjum. Ale tego ugryzienia to chyba nigdy mi nie zapomniał.\nMiał na imię Kamil. Trafiliśmy do tej samej klasy w podstawówce. I moi i jego rodzice zapisali nas na zajęcia z tańca towarzyskiego prowadzone w szkole. A że byliśmy podobnego wzrostu to trafiliśmy do jednej pary, i tak to się zaczęło. Nieśmiałe uśmiechy, docinki, dawanie cukierków. Dedykowaliśmy...\nliśka3003 09.11.2016 21:59\nKażda historia miłosna jest wyjątkowa. Zwłaszcza, kiedy to jest te pierwsze młodzieńcze uczucie, które nawet nocami nie daje Ci zapomnieć o swojej sympatii.\nPamiętam jak dziś, jak rozzłoszczona byłam, kiedy to wychowawczyni w szóstej klasie kazała mi przesiąść się i na lekcjach siedzieć już z Jackiem, a nie z Marzeną. Bo po co? Jednak Jacek okazał się być miłym chłopcem. Dobrze nam się współpracowało, dogadywaliśmy się dobrze, naprawdę. Nawet nie zauważyłam, że to, co do niego czuję, nie jest już czysta relacja koleżanki i kolegi, a moje serce zaczęło bić nieco szybciej na jego widok. To, stało się tak szybko. Szybkie muśnięcia dłoni, pamiętam jak na mnie patrzył, gdy pewnego dnia pękła mi gumka do włosów. Długo nie spuszczał ze mnie wzroku.\nPóźniej byliśmy w tej samej klasie w gimnazjum. Pamiętam, jak często na niego spoglądałam. Niesamowicie się peszyłam, bo często napotykałam też jego wzrok. A głębokie spojrzenia, jakie rzucał mi w pozornie błahej sytuacji jak pożyczenie kartki z bloku. A gdy śpiewałam, on tak na mnie patrzył, jak gdybym była kimś wyjątkowym. Śnił mi się nawet nocami. Byłam beznadziejnie zakochana. N\nniezmiernie zabolał mnie później fakt, że ma dziewczynę... Nie byli ze sobą długo. Ja i Jacek nigdy nie byliśmy parą. A szkoda. Spoglądałam na niego przez trzy lata trwania gimnazjum. Co było zarazem bolesne i szczęśliwe. Moja miłostka nie zakończyła się 'happy endem'.\n"Love make us such fools".\nPamiętam jak dziś, jak rozzłoszczona byłam, kiedy to wychowawczyni w szóstej klasie kazała mi przesiąść się i na lekcjach siedzieć już z Jackiem, a nie z Marzeną. Bo po co? Jednak Jacek okazał się być miłym chłopcem....\npaulet 09.11.2016 21:39\nSzkoda, że pierwsza miłość przychodzi zazwyczaj gdy nie jesteśmy na nią jeszcze gotowi. Jest przecież taka wyjątkowa a co nastolatek może wiedzieć o miłości? Do mnie ta miłość przyszła niespodziewanie w pierwszej klasie gimnazjum. Od razu Cię ostrzegę czytelniku - ta historia nie zakończy się happyendem, nie będzie w niej ani grama szczęścia chociaż wszystko by na to wskazywało. Bądźcie przygotowani - bywa taka miłość, która tylko łamie serce i pozostawia nas z otwartymi ranami. Ja - zakochana po uszy nastolatka, bojąca się uczuć. On - zakochany chłopak, gotowy złożyć mi u stóp cały świat. Gdzieś po drodze się minęliśmy. Czego zabrakło skoro wydaje się, że mieliśmy wszystko? Może czasu, może szczęścia, może siły do walki a może właśnie tej chemii, którą przez chwilę się zachłysnęliśmy a potem wszystko zaczęło się sypać jak domek z kart bo żadne z nas nie miało odwagi walczyć o tę miłość. Gdybyśmy wtedy postawili wszystko na jedną kartę i otwarcie porozmawiali to być może do dziś bylibyśmy najszczęśliwszymi ludźmi na tej kuli ziemskiej, bo razem nic nie byłoby w stanie nas zniszczyć. Ale... przeznaczenia nie oszukasz :)\nSzkoda, że pierwsza miłość przychodzi zazwyczaj gdy nie jesteśmy na nią jeszcze gotowi. Jest przecież taka wyjątkowa a co nastolatek może wiedzieć o miłości? Do mnie ta miłość przyszła niespodziewanie w pierwszej klasie gimnazjum. Od razu Cię ostrzegę czytelniku - ta historia nie zakończy się happyendem, nie będzie w niej ani grama szczęścia chociaż wszystko by na to...\nKattie0158 09.11.2016 21:13\nPo skończeniu I gimnazjum wiele osób z mojej szkoły wyjechała na kolonie nad morze. Wśród nich był również chłopak, który od kilku miesięcy dawał mi znać, że się mu podobam. Zaczęło się od kartki na walentynki, później tulipany na dzień kobiet, dostałam nawet bombonierkę na imieniny chociaż wcale ich nie obchodzę. Podczas szkolnych wycieczek autobusowych Kuba zawsze próbował usiąść obok mnie, niestety zawsze uprzedzała go któraś z moich koleżanek. Dziewczyny śmiały się z jego uczyć do mnie przez co nie miałam odwagi się z nim umówić. Ania zawsze komentowała jego nieidealne zęby, a Ela brak zamiłowania do sportu. Próbowały sprawić bym straciła nim zainteresowanie. Przez słuchanie ich rad i brak działania mało brakowało, a to Kuba straciłby zainteresowanie mną. Razem z nami nad morze wybrały się dziewczyny z sąsiedniej szkoły. Jednej z nich mój adorator bardzo się spodobał. Już od pierwszego dnia blondwłosa Patrycja robiła do niego słodkie oczka. Patrząc jak siedzą razem na plaży, z minuty na minutę robiłam się coraz bardziej zazdrosna i w chwili gdy ta nikczemnica zaczęła poprawiać fryzurę mojego ukochanego wstałam i podbiegłam do nich. Zaproponowałam Kubie wyjście na gofry po czym chwyciłam go za rękę. Zaskoczony tym zachowaniem chłopak bez słowa udał się ze mną. Przez całą drogę nie puściłam jego dłoni, a pod budką z jedzeniem odwróciłam się i spojrzałam mu głęboko w oczy. Wtedy zrozumiał, że wcale nie miałam ochoty na gofry.\nPo skończeniu I gimnazjum wiele osób z mojej szkoły wyjechała na kolonie nad morze. Wśród nich był również chłopak, który od kilku miesięcy dawał mi znać, że się mu podobam. Zaczęło się od kartki na walentynki, później tulipany na dzień kobiet, dostałam nawet bombonierkę na imieniny chociaż wcale ich nie obchodzę. Podczas szkolnych wycieczek autobusowych Kuba zawsze...


Wydarzenia | Strona 403 z 420 | Kurier Jabłonny\nWybory dawno za nami, a kandydat na radnego…\n6 marca 2015 19 marca 2015 Jabłonna Dla Mieszkańców 0 kom.\n– Wybory samorządowe odbyły się w listopadzie poprzedniego roku, a obok szkoły w Chotomowie cały czas wisi billboard jednego z kandydatów. Dlaczego go nie usunięto? – pyta nas mieszkanka Chotomowa. Odpowiadamy, komitety wyborcze powinny już w poprzednim roku usunąć wszystkie materiały promocyjne.\nMarzy się Tobie kariera piłkarza ręcznego? Chcesz reprezentować gm. Jabłonna w Polsce, Europie i na świecie? Jeśli tak, weź udział w naborze do grup młodzieżowych KPR Borodino Legionowo!\nPrzez cały marzec w Urzędzie Gminy będzie trwała zbiórka odzieży i zabawek, które zostaną przekazane podopiecznym domów dziecka we wschodniej Ukrainie. Czyste, nieuszkodzone ubrania oraz zabawki należy dostarczać do pokoju nr 20 (I piętro).\nBoża Wola Cytaty Wydarzenia\n4 marca 2015 19 marca 2015 Jabłonna Dla Mieszkańców 0 kom.\nJarosław Chodorski, wójt Jabłonny – podczas zebrania sołeckiego w Bożej Woli – jasno powiedział, że inwestycje wymagają zaciągania kredytów i pożyczek. Jednak obiecał mieszkańcom, że nie będzie tego robił w pierwszym roku urzędowania.\nKościół w Jabłonnie zabytkiem\nMazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował, że kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski wraz z otoczeniem został wpisany do rejestru zabytków z uwagi na zachowane wartości artystyczne i historyczne.\nMieszkańcy mówią: Posprzątajmy bałagan na boisku\n3 marca 2015 19 marca 2015 Jabłonna Dla Mieszkańców 0 kom.\nOd tygodni tablica z regulaminem boiska leży wyrzucona niczym na śmietnik, tak samo nikt nie reaguje na wulgarne napisy na ławce rezerwowych dla piłkarzy. Postanowiliśmy to zmienić i zmobilizować urzędników do zainteresowania się porządkiem na terenie gm. Jabłonna.\nChotomów Oświata Wydarzenia\nPolicja w szkole w Chotomowie\nPolicjantka odwiedziła uczniów Gimnazjum im. Orła Białego w Chotomowie. 250 uczniów dowiedziało się jak prawidłowo i bez narażania się na przykre konsekwencje korzystać z internetu.\nBoża Wola Jabłonna Rajszew Skierdy Suchocin Wólka Górska Wydarzenia\nProjekty ochronią nas przed powodzią?\n2 marca 2015 19 marca 2015 Jabłonna Dla Mieszkańców 0 kom.\nJak powiedział wójt Jarosław Chodorski, w tym roku nie powinniśmy spodziewać się modernizacji wału przeciwpowodziowego między Jabłonną, a Nowym Dworem Mazowieckim. Istnieje szansa jedynie na przygotowanie dokumentacji technicznej.\nChotomów Cytaty Powiat Wydarzenia\nO delikatności w rozmowach z Powiatem Legionowskim\nRadny Arkadiusz Syguła odpowiedział – podczas sesji – wójtowi Chodorskiemu na jego prośbę o delikatność w kontaktach z Powiatem Legionowskim. Radny wypowiedział się na temat stanu infrastruktury drogowej na ul. Chotomowskiej, o którą dba starostwo.\nStrona 403 z 420« Pierwsza«...153045607590105120135150...399400401402403404405406407408...420...»Ostatnia »


Pedicure biologiczny - czym jest i jak działa? - Kosmetolożki.pl\nStrona główna/Uroda/Pedicure biologiczny – czym jest i jak działa?\nPedicure biologiczny to metoda zapewniająca właściwą kondycję stóp, które stanowią podstawą w naszym codziennym funkcjonowaniu. Zadbane i zdrowe stopy dają nam wiele dobrego m.in. poczucie świeżości i komfortu każdego dnia. Warto więc zawsze o nich pamiętać, a szczególnie przed zbliżającym się latem. Wówczas są one eksponowane niemalże codziennie stanowiąc wizytówkę każdej z nas.\nPedicure biologiczny – czym jest?\nPedicure biologiczny – przebieg\nJaka jest cena zabiegu pedicure biologiczny?\nPedicure biologiczny to zabieg pielęgnacyjny stóp. Jest procedurą zdecydowanie mniej inwazyjną jak w przypadku pedicuru kosmetycznego. Wykonywany jest więc bez użycia metalowych narzędzi takich jak cążki czy frezarka kosmetyczna.\nZabieg pedicuru biologicznego rozpoczyna się zwykle od zmiękczającej i odprężającej kąpieli stóp. Ma to na celu ułatwienie kosmetologowi odsunięcie skórek na płytce paznokcia przy pomocy drewnianego patyczka. Kolejnym etapem jest opracowanie paznokcia papierowym pilnikiem, a więc spiłowanie – ewentualne skrócenie jego długości i nadanie odpowiedniego kształtu.\nNastępnie kosmetolog złuszcza martwy naskórek z podeszwy stóp używając do tego delikatnej tarki. Po oczyszczeniu nakładany jest na skórę stóp odżywczy kosmetyk. Ostatnim etapem jest malowanie paznokci.\nAby wzbogacić zabieg pedicuru biologicznego zalecane jest także wykonywanie delikatnego masażu stóp oraz kąpieli parafinowej, która dogłębnie nawilży i wygładzi ich skórę.\nnawilżenie i wygładzenie skóry stóp\nregeneracja stóp i paznokci\npoprawa kolorytu stóp\nlekkie i wypoczęte stopy\nchoroby stóp (np. nagniotki)\nsłabo odżywiona skóra\nchoroby bakteryjne, wirusowe i grzybicze skóry stóp\npęknięcia naskórka w obrębie palców\nchoroby bakteryjne, wirusowe i grzybicze płytki paznokciowej\nPedicure biologiczny zwykle wykonywany jest w odstępach 3-4 tygodni.\nKoszt zabiegu pedicure biologicznego waha się w granicach 50-70 zł. Cena zależna jest głównie od tego czy zabieg był wzbogacony dodatkowym masażem, peelingiem czy kąpielą parafinową.\nAutor: mgr kosmetolog Aneta Nawrot|2019-03-14T16:10:27+01:0023 Maj, 2017|Kategorie: Uroda|Tagi: koszt pedicure, pedicure, pedicure biologiczny, pedicure cena, pedicure kosmetyczny, pedicure stóp, peeling stóp, pielęgnacja stóp, zabieg pedicure|0 komentarzy


„Dzieci zmieniają mój świat…na lepszy!” – pod takim hasłem ruszyła unikatowa w skali kraju kampania społeczna promująca duże rodziny, których codzienność jest z jednej strony bardzo zwyczajna, a z drugiej wyjątkowa. Przekaz kampanii to pełna ciepła, emocji, ale też humoru, 45-sekundowa opowieść o życiu w dużej rodzinie: o zmaganiach poranka, nietypowych umiejętnościach rodziców, o wyzwaniach, ale też o codziennym zdziwieniu i wspólnych momentach, które tworzą potem rodzinne wspomnienia.\nKampania ma na celu między innymi pobudzenie do refleksji, w jaki sposób dzieci wpłynęły na nasz świat dorosłych, jak wygląda nasza wspólna codzienność, jaką widzimy dla nich przyszłości. Ma też uświadomić, że to właśnie te dzieci będą tę przyszłość kształtować.\nKampania została przygotowana przez Związek Dużych Rodzin „Trzy Plus” w ramach ministerialnego konkursu „Po pierwsze Rodzina!” na rok 2021 .\nW konferencji prasowej inicjującej kampanię udział wzięli członkowie Zarządu Związku Dużych Rodzin „Trzy Plus” – Agata Arciszewska i Łukasz Wojdak oraz jako gość specjalny, wiceminister Rodziny i Polityki Społecznej, Barbara Socha.\n„Dzieci zmieniają mój świat… Na lepszy!” – to hasło kampanii, z którym nie sposób się nie zgodzić – powiedziała wiceminister Barbara Socha. - Dzieci to nasza przyszłość. A szczególny wkład w tworzenie tej przyszłości mają Rodziny. Naszym celem jest wzmacnianie Rodzin. Istotnym elementem w realizacji tego celu jest konkurs Po pierwsze Rodzina!, dzięki któremu dzisiaj się tutaj spotykamy. Związek Dużych Rodzin 3+ to jedna z 33 organizacji, która uzyskała dotację w konkursie Po pierwsze Rodzina! w tym roku. Wspieranie organizacji z trzeciego sektora uważamy za bardzo efektywny sposób działania na rzecz rodziny. Organizacje pozarządowe – stowarzyszenia, fundacje – są najbliżej bezpośrednich adresatów działań, co pozwala im skutecznie rozpoznać ich potrzeby – dodała wiceminister Socha.\nZwiązek Dużych Rodzin „Trzy Plus” w ramach inicjatywy „Dumni z Rodziny” realizuje wiele zadań. Rozpoczynająca się kampania społeczna jest jedynie jedynym z jej elementów. Obejmuje ona również ofertę 16 różnych szkoleń adresowanych do rodziców, dzieci, młodzieży, rodzin a także trenerów pracujących z małżeństwami. Łącznie zrealizowano 53 szkolenia na terenie całej Polski, w których udział wzięło ponad pół tysiąca osób – powiedział na konferencji prasowej wiceprezes Związku Dużych Rodzin „Trzy Plus” Łukasz Wojdak. – Stworzyliśmy również program standaryzacji samorządowej polityki rodzinnej pod nazwą Samorząd Przyjazny Rodzinie. W ramach certyfikacji Związek analizuje i ocenia bieżącą politykę rodzinną, zapewnia szkolenia dla urzędników samorządowych a na koniec wskazuje plan na to co jeszcze warto zrobić – dodaje Łukasz Wojdak.\nZ kolei Agata Arciszewska z Zarządu Związku Dużych Rodzin „Trzy Plus” podkreślała ogromną wartość jaką w życie dorosłych wnoszą dzieci. Jak zauważyła, każde z nich jest inne, niepowtarzalne i każde ubogaca nie tylko rodzinę, ale i społeczeństwo na swój sposób. Dzieci uczą nas dorosłych budowania relacji i pozytywnego patrzenia na świat. I nie jest prawdą - jak zaznaczyła Agata Arciszewska – że dzieci nas ograniczają lub odbierają szansę na samorealizację. Zmieniają nasze życie diametralnie, to prawda, ale wnoszą w nie nowe spojrzenie, nowe możliwości, nową jakość i nowe wartości, które bez nich, czyli bez dzieci, byłyby nieosiągalne.\nKampania społeczna „Dzieci zmieniają mój świat… Na lepszy!” będzie prowadzona głównie w mediach społecznościowych: Facebook, Instagram, YouTube. Zaplanowana jest także współpraca z influencerami - matkami i ojcami, wychowującymi przynajmniej troje dzieci. Kreację kampanii przygotował Dom Kreatywny MUFU.


Wpis z 20 października 2011 dodany przez proveve\tOdkurzać chyba nikt nie lubi, a już najbardziej nie lubimy tego ciągania odkurzacza ze sobą po domu. Na szczęście już jakiś czas temu na rynku pojawiły się bardziej nowoczesne rozwiązania, które rozwiązują ten ostatni problem. Odkurzacz centralny jest obecnie montowany w większości nowo powstających budynkach. W pomieszczeniach na ścianach są gniazdka od instalacji ssącej do którego podłącza się rurkę a włącznik jest albo na ścianie obok albo na rurze zasysającej, którą zbieramy kurz z podłogi.\n© 2011 – 2015, proveve. wszelkie prawa zastrzeżone publikacja z www.foxpress.pl\tDla domu, Technologie centralny odkurzacz, nowoczesne odkurzacze, odkurzacz centralny\tproveve\nBiałkowa dieta ano daje wyniki\tEfektywne strony internetowe w następnym roku Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi


Duchowe przyczyny chorób chronicznych [Andreas Winter] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00476 007782 21001408 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Andreas Winter Liczba stron: 138\nISBN: 978-83-8171-170-8 Data wydania:\nREDAKCJA: Irena Kloskowska SKŁAD: Tomasz Piłasiewicz PROJEKT OKŁADKI: Aleksandra Lipińska TŁUMACZENIE: Kamila Wysocka KOREKTA: Ewa KorsakWydanie I BIAŁYSTOK 2019 ISBN: 978-83-8171-169-2 Copyright © Mankau Verlag GmbH, Murnau: Andreas Winter, 2016, Original Title: HEILEN OHNE MEDIKAMENTE – Chronische Krankheiten: SeelischeUrsachen aufdecken und gesund werden Selbstcoaching in zehn Schritten© Copyright for the Polish edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2017 All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form.Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej publikacji nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych bez pisemnej zgody posiadaczy praw autorskich. Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku. www.facebook.com/Wydawnictwo.Studio.AstropsychologiiWażna informacja od wydawnictwa: Informacje i porady zawarte w tej książce zostały uważnie dobrane i sprawdzone. Jednak wszelkie wzmianki nie są objęte gwarancją. Ani autor, ani wydawnictwo nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne niekorzystne sytuacje czy szkody wynikające ze skorzystania z udzielonych praktycznych wskazówek. Przedstawione wsparcie i porady dotyczące terapii nie powinny zastępować wizyty u odpowiedniego lekarza specjalisty, psychologa czy uzdrowiciela, ale jedynie je uzupełniać. 15-762 Białystok ul. Antoniuk Fabr. 55/24 85 662 92 67 – redakcja 85 654 78 06 – sekretariat 85 653 13 03 – dział handlowy – hurt 85 654 78 35 – www.talizman.pl – detal strona wydawnictwa: www.studioastro.plWięcej informacji znajdziesz na portalu www.psychotronika.plSKŁAD WERSJI ELEKTRONICZNEJ: Kamil Raczyński konwersja.virtualo.pl\nSpis treściWstępWprowadzenieJak działa psychikaChoroby i dolegliwościZaburzenia psychiczne i psychosomatyczne(Auto)coachingZ praktykiOdwaga zastępuje objawyPosłowieWszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nWstępW roku 2007 po raz pierwszy ukazała się moja książka „Duchowe przyczyny chorób chronicznych”. Opisałem w niej, jak dalece chroniczne choroby są związane z naszymi uczuciami i, że kiedy dotknięty nimi uświadomi sobie ich przyczyny, szybko i przede wszystkim bez sięgania po medykamenty zyska szansę na wyzdrowienie. Od tego czasu wielu moich czytelników i klientów potwierdziło ten związek i pokazało, że choroby mają psychiczną przyczynę i znikną, gdy zmniejszy się poziom stresu. Wzmocniony w ten sposób, z biegiem czasu mogłem sprecyzować moje teorie i rozwinąć swoje metody. Przy tym przez lata stałem się coraz bardziej pewny: przy chorobach chronicznych zawsze jest szansa na wyleczenie. Żadna choroba nie jest nieuleczalna, każdy objaw ma przyczynę, każdy człowiek może być zdrowy jak ryba bez korzystania z procedur medycznych. Nadszedł zatem czas na rozszerzone i zaktualizowane wydanie.Moja teoria – moja metoda Objaw jest uwarunkowaną stresem ochroną przed powtórzeniem się przeżytego bez refleksji zagrożenia. Zniknie w mgnieniu oka, jeśli to czego dotyczą obawy, zostanie określone jako subiektywnie niegroźne. To dzieje się przez świadome zastanowienie się nad przyczynami objawów i ich konsekwencją: emocjonalnym przypomnieniem i ocenieniem przyczyn na nowo z prawdziwą dojrzałością. Mocną stroną tej metody jest, że człowiek może bardzo szybko osiągnąć generalne uwolnienie się od objawów, bez nawrotów i zmiany miejsca ich występowania. Jej słabością jest, że pacjent potrzebuje wyobraźni i zdolności do refleksji czy pośrednika do alternatywnego ocenienia traumy.Iserlohn, marzec 2015 Andreas Winter\nWprowadzenieTa książeczka ma być pośrednikiem. Chcę ci pokazać nie tylko współzależności pomiędzy symptomem i przeżyciami, ale zapewnić wsparcie, dzięki któremu samodzielnie odkryjesz działanie przyczyn własnych objawów i będziesz mógł sprawić, że staną się nieszkodliwe. Ogólnie rzecz biorąc, chodzi o to, że gdy wie się, jakie złe nieuświadomione zdarzenia z przeszłości były przyczyną określonych sytuacji stresowych, można z teraźniejszej perspektywy potraktować je jako znacznie mniej szkodliwe. W ten sposób obniża się poziom hormonu stresu we krwi, człowiek czuje się wolny od lęków, zdolny do działania, a siły obronne organizmu wzmacniają się. Do tej książki powstało nagranie wideo dostępne online (→ strona 96), w którym wymieniam najważniejsze współzależności. Poza tym nie będziemy też wahać się uderzyć w nieco bardziej krytyczne tony. Dziś przekazuje się obraz, że człowiek może nagle, bez żadnej wcześniejszej historii, po prostu zachorować. Medyczne publikacje naukowe próbują ciągle przekonywać o tym naszych lekarzy i dlatego doradza się szczepienia, regularne badania profilaktyczne i zapobiegawcze amputacje piersi. Dzieci w wieku szkolnym wiedzą, że nie dojdzie do tego, że cała klasa automatycznie zachoruje, jeśli jeden czy dwóch uczniów zachoruje na ospę wietrzną. Gdy już w przypadku chorób infekcyjnych zakłada się, że mają one indywidualne przyczyny, dlaczego nie robić tego także w przypadku objawów takich jak nowotwory, depresje, kamienie nerkowe czy kamienie pęcherza moczowego, osteoporoza czy cukrzyca? Uważam, że powstawanie choroby tak „po prostu” jest nie tylko zupełnie niemożliwe, ale również, że niebezpiecznie jest wierzyć, że tak się dzieje. Czy znasz przynajmniej jednego człowieka, który nagle zapadł na chroniczną chorobę i jak twierdził, że wzięła się znikąd, a który dotąd wiódł szczęśliwe i pełne spełnienia życie? Ja osobiście nie znam nikogo takiego. Znam jednak setki ludzi, którym mogę dokładnie powiedzieć, co sprawiło, że zachorowali i co jest alternatywą dla ich objawów. Już przez samą tę wiedzę mogą powrócić do zdrowia – szybko i bez pomocy ze strony lekarza. Nie chodzi tutaj o urojenia, cudowne uzdrowienia, ezoterykę czy przypadkowe spontaniczne wyjście z choroby, ale o jasne, metodyczne i naukowe podejście. Jednak nie jestem przez to biegły w dziedzinie medycyny, ale jako dyplomowany pedagog jestem specjalistą w zakresie nauk humanistycznych i społecznych. Właśnie w ten sposób buduję mosty między dwoma światami. W moim Instytucie Coachingu analizuję biograficzne powody chronicznych zaburzeń (nazywanych ogólnie „chorobami”), zarówno na poziomie cielesnym jak i duchowym. Później uwalniam pacjenta od tych wpływów stosując określoną technikę opartą na rozmowie. Już samo to pomaga w zdrowieniu czy zmianie sposobu zachowania. Oczywiście, w systemie istnieją również słabe punkty. Odbiorca określa, czy wysłucha nadawcę. Niemało ludzi jako intelektualną porażkę postrzega, gdy ktoś pokazuje im, że niepotrzebnie przysporzyli sobie kłopotów. To wywołuje często reakcje lękowe, takie jak przekora, ignorancja i arogancja. Naturalnie, nadawca, aby pozostać przy tym obrazie, musi zadbać o potrzebne natężenie pola. To znaczy, że terapeuta powinien móc wyrażać się w taki sposób, aby dotrzeć do swojego pacjenta. Jeden z moich kolegów zajmował się od niedawna starszym kardiochirurgiem. Powiedział on nieco cyniczne: „Badałem już, rozcinałem i operowałem wielu ludzi, ale nie znalazłem przy tym żadnej duszy...”. Racja! Był do tego tak samo niezdolny, jak gdyby szukał muzyki w radioodbiorniku czy programu pomiędzy częściami komputera. Tego, co prowadzi stado ptaków czy pozwala człowiekowi smucić się albo kochać, nie da się obejrzeć pod mikroskopem czy rozkroić skalpelem – ale czy dlatego miałoby nie istnieć? Dusza jest kompleksem informacyjnym – podobnie jak przepis kulinarny czy symfonia – i podlega jasnej logice, ale jest niematerialna. Żyjemy u progu wieku informacji, co jest oczywiste dla każdego eksperta komputerowego. To najwyższy czas, abyśmy odwrócili się od tępego materializmu w dziedzinie zdrowia. Ta książka powinna przyczynić się nie tylko do wzmocnienia twojej odporności na choroby, ale też pomóc ci przestać żyć w poczuciu zagrożenia przed chorobami, jakbyś był bezsilną ofiarą. Skoro żółwie, papugi, walenie i homary mogą żyć ponad 100 lat i być przy tym zdrowe jak ryby, chociaż egzystują na łonie natury i nigdy nie były poddawane szczepieniom czy badaniom profilaktycznym, my też możemy. I właśnie o to chodzi. Jeśli chroniczne choroby mają przyczynę, mają też rozwiązanie! Nie potrzeba do tego żadnych medykamentów, skalpeli, tynktur, globulek, recept i gimnastykowania się, modlitw, przykazań czy dyscypliny, ale tylko jednego: Musimy zrozumieć, że objaw nie jest żadną chorobą, ale nabytą w dzieciństwie obroną przed wzrostem poziomu stresu, który znika wraz ze zdobyciem świadomości, dojrzałości i możliwości dorosłego człowieka. Choroba nie jest w żadnym razie uciążliwą przykrością, ale zawsze wskazówką na wywołujące konflikt warunki życia i wcześniejsze kroki w dojrzewaniu. Z tego punktu widzenia wszystkie chroniczne i psychosomatyczne zaburzenia da się wyjaśnić i w ten sposób rozwinąć zupełnie nowe i bardziej efektywne możliwości terapii. Zanurz się ze mną w interesujący świat psychologii głębi i podążaj za mną przez opisy przypadków oraz poznaj moje stanowisko w praktyce. Nauczycielka gimnazjum, Joahnna1, miała alergię na pyłki traw z dość ostrymi atakami. Ciekło jej z nosa, oczy łzawiły, a kiedy rano jeździła do pracy przez kwitnące łąki, prawie nie mogła oddychać. Mam niewielkie pojęcie o biologii, ale gdy ktoś mówi mi, że robi się chory, kiedy jedzie do pracy, a w czasie urlopu w Toskanii czy Prowansji nie – chociaż tam przecież też są kwitnące łąki – staje się dla mnie jasne, że to praca jest czynnikiem wywołującym chorobę, a nie jakaś dzika roślina na łące. W zaledwie dwie godziny pomogłem Joannie emocjonalnie rozłączyć pracę i łąkę (jak to zrobiłem, przeczytasz dalej → strona 103). Potem wprawdzie dalej nie znosiła pracy (do następnej sesji), ale przynajmniej nie robiła się przez nią chora. Jeśli zatem alergik przy pojawieniu się alergenu nie dostaje automatycznie ataku alergii, nie powinno się tłumić obrony immunologicznej pacjenta ani zachęcać do przeprowadzenia bolesnych testów na alergię, które często mają o wiele bardziej niebezpieczne skutki uboczne niż ona sama. Jedno jedyne pytanie – gdy jest właściwie postawione – naprowadza nas na świat prowadzący do wyzdrowienia. To pytanie brzmi: „Dlaczego pojawia się właśnie ten objaw?”. Wraz z odpowiedzią wkraczamy bowiem w obszar subiektywizmu, indywidualizmu i osobowości. Tam ma miejsce choroba i tam znajdziemy uzdrowienie. Joanna wiązała widok kwitnącej łąki z czasem wolnym, urlopem, wolnością, a nie z presją, nadmierną kontrolą i stresem. Odczuwanie stresu w sytuacjach, w których najchętniej położyłaby się na łące, spowodowało, że jej siły obronne przebrały miarę. To nie alergeny wywoływały reakcję, ale znaczenie alergenów w określonej, naznaczonej stresem sytuacji. Na początek podałem tylko jeden przykład. Chciałbym zadać ci jeszcze kilka prowokujących pytań: → Dlaczego istnieje tak wiele leków przeciw migrenie, a jednak żaden nie zapobiega jej napadom? → Dlaczego istnieją nieuleczalne choroby, które jednak znikają spontanicznie, jak na przykład w przypadku 58-letniego elektrotechnika Armina S., który miał czerniaka skóry w ostatnim stadium i zdecydował, że po prostu nie będzie z nim walczył, ale rozmawiał? Komórki nowotworowe zniknęły w krótkim czasie i bez nawrotów! Twórca filmów i autor książek Joachim Faulstich w 2006 roku opowiadał o tym w swoim programie w telewizji WDR „Zagadkowe uzdrowienie”. → Być może słyszałeś już o ludziach, którzy latami cierpieli na depresję i z chwili na chwilę uwolnili się od niej, chociaż nie poddawali się żadnej terapii. Jak mogłoby do tego dojść, skoro depresja jest zaburzeniem przemiany materii, a przez to chorobą? → Dlaczego firmy farmaceutyczne w Niemczech wydają obecnie ponad pół miliarda euro rocznie na reklamy skierowane do użytkowników końcowych, skoro medykamenty są przecież przepisywane na podstawie diagnozy lekarskiej i terapeutycznej konieczności? Czy jest jakiś wybór? To znaczyłoby jednak, że istnieją lepsze albo gorsze, potrzebne i zbędne medykamenty. A czy widziałeś kiedyś reklamę cukru, soli albo wody z kranu? Produkujących je marek tak, ale nie samego produktu! → Dlaczego na niektórych ludzi różne leki działają lepiej niż na innych, a te same preparaty są w ogóle nieskuteczne w przypadku innych osób? → Dlaczego zupełnie nieużyteczne terapeutyczne cięcie chirurgiczne ma takie samo działanie lecznicze w odniesieniu do wrzodów żołądka czy stanu zapalnego w kolanie jak normalna operacja? Odpowiedź na wszystkie pytania Ze względu na to, że chroniczne dolegliwości nie są chorobami, ale poprzez wydzielanie hormonów są wywoływane przez nasze własne (podświadome) myśli, gdy zmieniają się one przez nowe informacje, następują też zmiany w wydzielaniu naszych substancji semiochemicznych i objaw znika. Tak wyjaśnia się nagle niewyjaśnione. Wszystkie paradoksy poniekąd się ulatniają. Dlaczego alergik może zostać uwolniony od reakcji alergicznej przez tak zwane odwrażliwianie, a więc przez wielodniowe konfrontowanie go z alergenami w małych ilościach? (Spróbuj kiedyś osiągnąć ten efekt ze środkami takimi jak kwas pruski, jad pszczół czy pokrzywa. Nie odczujesz żadnego odwrażliwienia, ale najwyżej doświadczysz uszkodzenia organów, jeśli tygodniami będziesz dostarczał sobie trucizny). Teraz staje się jasne, dlaczego człowiek latami może bezskutecznie przyjmować leki przeciw depresji i potem nagle staje się całkowicie zadowolony i wolny od cierpień, gdy tylko rozpozna psychiczny jej powód i przepracuje go. Depresja okazuje się w związku z tym nie być żadnym zaburzeniem przemiany materii, ale kryjącym się głęboko lękiem, który wpływa na przemianę materii w mózgu. Teraz nie dziwi fakt, że tak zwani cudowni uzdrowiciele, akupunkturzyści, szamani, uzdrowiciele kwantowi, hipnoterapeuci, choreo-, muzyko- i chromoterapeuci w kilka minut mogą sprawić, że cierpienia znikają. Nie leczą chorób, ale informacje. Dla mnie osobiście jednak zawsze ważne jest, by nie pozostawiać tego pozytywnego efektu wierze czy prawu prawdopodobieństwa. Dlatego analizuję zawsze początki i to, co zostało odnalezione w psychice.\n


Porady, Yerba Mate\nOpublikowano dnia: 14 czerwca 2016 22 września 2021 przez Patryk Płuciennik\nPrzeprowadzono w ostatnich latach wiele badań laboratoryjnych na ten odchudzających właściwości yerba mate, ponieważ świat wciąż pragnie „diety cud”, a każda nowinka odkryta w tej dziedzinie sprzedaje się szybko i drogo. Badano więc yerba mate, by odkryć jakie są jej właściwości odchudzające.\nCzy yerba mate hamuje uczucie głodu?\nOkazało się, że substancje zawarte w naprze obniżają poziom kwasów tłuszczowych oraz cholesterolu, powodują także zmniejszenie otłuszczenia wątroby. Cechą cenioną w różnego rodzaju dietach jest ta, którą znali już Indianie – mate zabija uczucie głodu. Proces ten także już zbadano. Okazuje się, że substancje zawarte w mate mogą oddziaływać na receptory w naszym układzie pokarmowym, głównie w jelicie grubym, które odpowiedzialne są za wysyłanie do mózgu sygnałów o sytości po spożyciu posiłku. Jest to zatem coś co pozwala nieco oszukać nasz mózg. Indianie używali tego zjawiska w czasie długich wędrówek. Mieli problem z odpowiednią ilością jedzenia w drodze, na przykład w czasie polowania. Wypicie mate sprawiało więc, że mogli bez przeszkadzającego poczucia głodu wytrwać do czasu powrotu do osady i posiłku. Obecnie funkcję tę cenimy z nieco innych powodów, chcemy powstrzymać się od jedzenia, którego mamy dużo, nie tak jak Indianie usiłujący stłumić głód z braku pokarmu.\nDziałanie katechin zawartych w yerba mate na organizm\nDodatkowo mate ma wpływ na metabolizm cukrów i tłuszczów w naszym ciele. Za to odpowiadają przede wszystkim zawarte w mate katechiny, które maja zdolność ograniczania rozkładania wielocukrów w jelitach oraz ograniczania rozpuszczalności tłuszczów w żółci. Mówiąc prosto katechiny te sprawiają, że przyswajamy mniej cukrów i tłuszczy z naszej diety choćby była wysokotłuszczowa. Takich badań podjęli się także Japończycy poszukujący w mate sprzymierzeńca w walce z cukrzycą. Dowiedziono, że spożywany napar obniża poziom glukozy we krwi.\nDziałanie mate na komórki tłuszczowe\nInne z kolei badania wykazały zdolność yerba mate do ograniczania magazynowania lipidów czyli tłuszczy w adipocytach czyli komórkach magazynujących tłuszcze. Komórki te to zmora wszystkich, którzy próbują zrzucić kilogramy. Fakt jest taki, że raz powstała komórka tłuszczowa zostaje z nami już na zawsze może być jedynie pełna lub pusta. Nowe komórki mogą powstać w czasie szybkiego intensywnego tycia lecz usunięcie ich możliwe jest tylko operacyjnie. Każda zatem dieta dąży do spalenia tłuszczu czyli opróżnienia adipocytów z tłuszczy. Yerba mate okazuje się pomocna nie tylko w przyśpieszaniu tego procesu ale co ciekawsze ogranicza przyrost masy ciała poprzez spowolnienie napełniania się tych komórek tłuszczem, zwłaszcza przy wysokotłuszczowej diecie. Można więc powiedzieć, że pomaga w uniknięciu słynnego „efektu jojo” w dietach czyli szybkiego powrotu do poprzedniej masy ciała po odchudzeniu.\nDziałanie kwasu chlorogenowego zawartego w yerba mate\nSame komórki tłuszczowe powstają ze zmagazynowanych komórek macierzystych. Jeśli nasza dieta zmienia się tak, że nasze ciało planuje odłożyć więcej tłuszczu, komórki macierzyste dostają sygnał by rozwinąć się w komórkę tłuszczową, gdy ten proces się zakończy nasza nowa komórka tłuszczowa jest gotowa by się napełnić, straciliśmy jednak komórkę macierzystą, która w miarę potrzeby mogłaby być komórką na przykład kostną. Proces ten zatem jest podwójnie niekorzystny. Tutaj z pomocą przychodzi kwas chlorogenowy zawarty w mate. Kwas ten mówiąc krótko ma zdolność do powstrzymywania komórek macierzystych przed przeobrażeniem się w komórki tłuszczowe. Jest to zatem kolejna, cenna funkcja mate na rzecz płaskiego brzucha.\nTen wpis jest w kategorii: Porady, Yerba Mate i zawiera tematy: działanie odchudzające yerba mate, najlepsza yerba mate na odchudzanie.


niż obecny. Nasze pierwsze skojarzenia to duży ból czy krwawienie oraz bardzo nieprzyjemna atmosfera samego zabiegu. To jednak zamierzchła przeszłość ? wystarczy jedynie jedna wizyta, aby uciec od tego fałszywego wizerunku.\nKilka potrzebnych urządzeń dla solarówKilka słów o jednorazowej odzieży medycznejKilka informacji na temat części samochodowychMoje ulubione style wystrojuNatura dla kobietUWAGA! Stosując Te 8 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak zbadać swoje serce2020 jest dobry aby znaleźć dentystę w CieszynieCiekawe informacje o saunach i jacuzziPrawniczym okiemAbout walls and ceiling decorationsBlack smoke? Your car is in very bad shapeImplanty zębowe zabrzeKolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoGabinet dentystyczny ZabrzeCzy warto samodzielnie czyścić dywan?Co i jak z tą protezą?To może Cię zainteresować. Jak znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu profesjonalnieŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę zakupić klimatyzację. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Stoły na wynajem - wesele, event, imprezaJak działają tłumaczeniaSezon na grzanieWszystko co wiąże się z sercem.Nie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz pożyczć mebleSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniDruk i reklamaJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówPlumbing - what You should know about it?Oprogramowanie dla firmImplanty zębowe zabrzeZainwestuj w ciepły dom


Strażak zmarł po skoku na skokochron. Ruszył proces dowódcy - Dziennik Wschodni\nStrażak zmarł po skoku na skokochron. Ruszył proces dowódcy\nPrzed sądem w Kętrzynie (woj. warmińsko-mazurskie) rozpoczął się proces Marcina L., który dowodził ćwiczeniami strażaków z obsługi skokochronu.\nW trakcie niedozwolonych skoków doszło do wypadku 23-letniego strażaka. Został przewieziony do szpitala w bardzo ciężkim stanie. Miesiąc później zmarł. Prokuratura oskarżyła dowódcę zmiany o nieumyślne spowodowanie śmierci, składanie fałszywych zeznań i podżeganie do ich składania. Mężczyzna nie przyznaje się do winy.\n– Nie widzę żadnego zadośćuczynienia, żadnej skruchy w tej sprawie. Ówczesny dowódca ponosi winę za śmierć mojego brata, przekroczył uprawnienia – mówiła obecna na pierwszej rozprawie siostra zmarłego strażaka Justyna Roczeń.\nSprawę początkowo badała Prokuratura Rejonowa w Giżycku, która wskazała, że powodem wypadku była albo próba skoku, albo upadek z garażu na skokochron. Śledczy ustalili też, że doszło do rażących nadużyć ze strony wówczas 43-letniego dowódcy zmiany. Ponadto w prokuraturze Marcin L. miał składać fałszywe zeznania i podżegał do ich składania podległych mu strażaków.\nstraż pożarna Kętrzyn\nLady / 3 października 2019 r. o 09:28\nA no już poprawili na skokochron\nGość / 3 października 2019 r. o 09:25\nSkoczył na spadochron??


Słodka trucizna – czy cukier naprawdę szkodzi... - LepszyTrener.pl\nadmin 2 15 października 2018 < 1000\nSłodycze i słodkie potrawy wielbi większość. Z każdej strony jednak słyszy się opinie o szkodliwości cukru. Przeciętny człowiek spożywa aż 55 kilogramów cukru w ciągu roku. Jaki ma to wpływ na jego zdrowie? Zobacz, dlaczego cukier jest szkodliwy i dlaczego powinno się go ograniczyć. Jaki jest najzdrowszy zamiennik cukru?\nSacharoza, czyli najbardziej popularny cukier, produkowany jest z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej. Ta druga jest źródłem pierwiastków, minerałów i witamin. Dlaczego więc cukier nie ma właściwości zdrowotnych? Otóż, w sklepach dostępny jest cukier rafinowany, czyli bardzo oczyszczony. W tym procesie traci jednak substancje odżywcze. Kupujemy więc dwucukier, czyli sacharozę. Ta zaś ma właściwości energetyczne. Natychmiast po jej spożyciu poprawia się nasze samopoczucie. Czerpanie energii z białego cukru przez organizm odbywa się jednak bardzo szybko. Niestety, również trwa przez krótki okres. Nie bez powodu przecież mówi się, że cukier to jedynie puste kalorie. Obecnie niemal w każdym sklepie znajdziemy zdrowsze zamienniki cukru.\nNie tylko biały – najzdrowsze zamienniki cukru\nChoć najczęściej spotykamy się z sacharozą, można wyróżnić jeszcze inne naturalnie występujące cukry. Poniżej prezentujemy właściwości poszczególnych cukrów.\nDwucukier złożony z fruktozy i glukozy. Pozyskuje się ją z roślin np. trzciny cukrowej. Najczęściej spotyka się ją w postaci kryształków. Sacharoza jest używana w produkcji wielu artykułów spożywczych ze względu na swoje właściwości m.in. słodzące, utrwalające, stabilizujące czy zatrzymujące wilgoć. Ten cukier stosuje się również w przemyśle farmaceutycznym, ciastkarskim i piekarskim.\nPopularny cukier prosty występujący w owocach. Można ją spotkać zarówno w stanie stałym, jak i ciekłym. Fruktoza charakteryzuje się większym stopniem słodkości niż sacharoza. Jej wchłanianie w organizmie jest wolniejsze w porównaniu do białego cukru. Ma jednak szybszy metabolizm. Znalazła swoje zastosowanie jako źródło energii dla osób z niewydolnością nerek. Ze względu na właściwości wiązania wody sprawdza się w produkcji m.in. dżemów czy pieczywa. Ten cukier bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie. Fruktozę znajdziemy w lodach, słodyczach, jogurtach owocowych czy sokach. Jest zdecydowanie zdrowszym zamiennikiem cukru białego.\nCukier prosty występujący m.in. we krwi. Znajdziemy ją jednak także w słodkich artykułach spożywczych czy owocach. Pozyskuje się ją w procesie ogrzewania cukru buraczanego z kwasami. Glukoza jest bardzo szybko przyswajalna przez organizm. Dzięki niej zmniejsza się zapotrzebowanie na metabolizm tłuszczów. Co więcej, jej stosowanie zmniejsza ryzyko kwasicy czy ketonurii (obecność acetonu w moczu). Ten cukier znalazł swoje zastosowanie przede wszystkim w dietetyce. Wykorzystuje się go do produkcji jedzenia dla dzieci, tabletek wzmacniających czy maści. Znajdziemy go także m.in. w galaretkach, gumach do żucia czy czekoladach. Przeciwwskazania do stosowania glukozy obowiązują m.in. diabetyków. Jest to kolejny zdrowszy zamiennik cukru sacharozy.\nTen cukier znajdziemy w mleku. Bardzo trudno rozpuszczalny w wodzie. W smaku – lekko słodki. W przypadku tego cukru pojawiają się ograniczenia do jego stosowania odnośnie m.in. osób cierpiących na nietolerancję laktozy, zespołu złego wchłaniania galaktozy czy galaktozemii (niemożliwości przekształcenia galaktozy w glukozę). Laktozę stosuje się do produkcji artykułów spożywczych dla niemowląt. Warto jednak ograniczyć jej ilość w dziecięcej diecie ze względu na właściwości przeczyszczające i zakwaszające. Laktoza ma również wpływ na poprawienie jakości produktów spożywczych. Jest zdrowszym zamiennikiem dla białego cukru.\nSwoista mieszanka dużej ilości cukrów prostych m.in. glukozy i fruktozy. Słodzenie miodem pozwala na osiągnięcie specyficznego aromatu. Z tego powodu używa się go do produkcji m.in. gum do żucia czy galaretek. Choć miód wciąż pozostaje kaloryczny – jest naturalnym zamiennikiem cukru, do tego dużo zdrowszym.\nPołączenie fruktozy i glukozy (1:1). Pozyskuje się go w procesie kwasowej bądź enzymatycznej hydrolizy cukru. W smaku – słodszy od sacharozy. Wykorzystuje się go do produkcji m.in. karmelków, galaretek czy nugatów.\nCo sprawia, że cukier jest szkodliwy?\n1. Wchłanianie węglowodanów w organizmie. W cukrze nie ma żadnych minerałów i witamin. To sprawia, że po jego spożyciu wytwarzane są toksyczne substancje w organizmie. Te zaś mają szkodliwy wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego i mózgu. Cukier upośledza również proces transportowania tlenu do komórek. Nadmierne jego spożywanie może nawet doprowadzić do ich obumierania.\n2. Zakwaszenie organizmu. Spożywanie produktów z zawartością cukru automatycznie uruchamia procesy odpowiadające za utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. Te natomiast wykorzystują dostępne w organizmie minerały, takie jak wapń, sód, potas czy magnez. Ich zużywanie powoduje osłabienie zębów, włosów oraz kości. Odbija się również na pracy układu nerwowego.\n3. Odkładanie się tkanki tłuszczowej. Nadmiary spożytego cukru magazynują się w wątrobie w postaci glikogenu. Osiągnięcie maksymalnego poziomu glikogenu powoduje zamienianie go na kwasy tłuszczowe. Te zaś odkładają się w tkance tłuszczowej, jeżeli podaż cukru do organizmu nie zostanie zatrzymana. Stąd już prosta droga do uszkodzenia narządów wewnętrznych czy układu nerwowego. Skutkami nadmiernego spożywania cukru może być m.in. otyłość, zawały, nadciśnienie, upośledzenie pracy układu limfatycznego czy trudności z regeneracją organizmu. Dlatego, jeśli kochamy słodycze – lepiej sięgać po naturalne zamienniki cukru.\n4. Zaburzenia pracy trzustki. Nadmierne spożywanie cukru powoduje zwiększenie produkcji insuliny w trzustce. Skutkiem może być pojawienie się insulinoodporności. Niewykluczony jest również wzrost poziomu cholesterolu. Długotrwałe spożywanie cukru może wywołać uszkodzenia nadnerczy i trzustki, cukrzycę czy choroby serca.\n5. Zaburzenia pracy mózgu. Cukier niszczy bakterie symbiotyczne odpowiedzialne za powstawanie witaminy B w jelitach. Ta zaś zapewnia prawidłowe funkcjonowanie mózgu.\n6. Pogłębianie zaburzeń psychicznych. Cukry proste hamują hormon BDNF – jego poziom jest radykalnie niski u osób z chorobami psychicznymi. Spożywanie cukru ma również negatywny wpływ na pracę całego organizmu. Tym samym zwiększa się ryzyko pojawienia się zaburzeń psychicznych.\n7. Podrażnienie śluzówki żołądka. Nadmiary cukru zwiększają produkcję kwasu żołądkowego. W konsekwencji podnosi się kwasowość i powstają wrzody.\n8. Uszkodzenie błony śluzowej jelit. Spożywanie cukru wywołuje zachwianie równowagi flory bakteryjnej. Tym samym zwiększa się ryzyko wystąpienia grzybicy w obrębie układu pokarmowego. Ta sytuacja może mieć wpływ na zmniejszenie odporności oraz pogorszenie wchłaniania składników odżywczych przez organizm. Poleca się więc stosowanie zdrowszych zamienników cukru zamiast sacharozy.\n9. Osłabienie układu odpornościowego. Cukier może mieć wpływ na zmniejszenie ilości minerałów, witamin i białek w organizmie. Co więcej, jedzenie słodyczy znacznie przyspiesza proces starzenia się.\n10. Powoduje uzależnienia. Spożywanie cukru wiąże się z uczuciem błogości i poprawy samopoczucia. Choć nie jest on narkotykiem, może powodować coś na kształt uzależnienia.\nCukier to nie tylko białe zło!\nSpożywanie cukru nie niesie ze sobą jedynie zagrożeń dla zdrowia. Cukier w diecie pełni bardzo ważną funkcję. Jest bowiem istotnym składnikiem energetycznym. Ważne jest jednak zawarcie takiej jego ilości w diecie, by pokryć zapotrzebowanie w organizmie. Zwykle wystarczą nam cukry występujące w owocach, warzywach oraz sokach. Co jednak możemy zyskać jedząc zdrowy cukier? Przede wszystkim ma on wpływ na poprawę samopoczucia oraz zmniejszenie ryzyka depresji. Odpowiednie ilości cukru poprawiają również koncentrację i skupienie. Usprawnia się również praca układu odpornościowego. Ograniczenie cukru w diecie to także sposób na zatrzymanie procesu odkładania się go w tkance tłuszczowej. Tym samym mamy szansę na zrzucenie nadmiarowych kilogramów. Zmniejszy się również ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia czy cukrzycy. Jeśli jednak nie jesteśmy w stanie na diecie całkowicie zrezygnować ze słodkości – sięgajmy po najzdrowsze zamienniki cukru.\n1. Używanie zamienników cukru. Na rynku znajdziemy mnóstwo zdrowych substancji słodzących, które z powodzeniem zastąpią sacharozę.\n2. Wybieranie zdrowej żywności. Ważne jest zwiększenie ilości warzyw i owoców w diecie. Dobrym wyjściem jest również ograniczenie spożywania przetworzonej żywności.\n3. Zmiana nawyków na dobre. Jeśli masz tendencję do podjadania słodkości między posiłkami – zamień je na warzywa lub owoce.\n4. Asertywność. Zdarza się, że nie potrafimy odmówić innym, gdy ci częstują nas słodyczami. Ważne jest więc, by wykształcić w sobie umiejętność mówienia „nie”. W tym celu może przydać się psychologia motywacji, a w szczególności metoda implementacyjna.\n5. Odstresowanie. Przewlekły stres powoduje zwiększoną produkcję kortyzolu. Ten, wysyła sygnały do mózgu wywołujące zwiększone zapotrzebowanie na cukier. Doskonałym lekarstwem na stres jest aktywność fizyczna!\nOgraniczenie spożycia cukru wywołuje większą chęć na słodkości. To uczucie jednak mija po około 2-3 tygodniach. Nie czekaj – ogranicz cukier już dziś! Nie jesteś w stanie zrobić tego sam? Zgłoś się do dietetyka. Z jego pomocą uda ci się zmienić swoje nawyki żywieniowe i żyć zdrowo. A pierwszym krokiem może być wybór zdrowszych zamienników cukru.\nOj zgadza się... Przeszłam na dietę jakiś czas temu i odstawiłam te wszystkie słodzone napoje i niezdrowe jedzenie. Okazalo się, że poza tym niewiele w swojej diecie muszę zmienić, żeby schudnąć. Trzeba tylko wiedzieć, co się je i samemu przygotowywać posiłki, tak jest najbezpieczniej.\nNajgorszy jest ten cukier ukryty w jedzeniu i napojach. Bo niby się wydaje, że zdrowe, a okazuje się, że cukru ma co nie miara... I tak się tyje na tym cukrze...