Poronienia nawykowe - porady jakie badania, leki .. - Poronienie - Forum OvuFriend\nWysłany: 21 lutego 2017, 21:14\nZapraszam wszystkie dziewczyny , te bardziej wtajemniczone i te mniej. Wspieramy się , pomagamy.Opisujemy swoje historie . Zachęcam do śledzenia wątku . Jak to było u każdej z was , ile ciąż straciłyście ,na jakim etapie ? na jakich lekach byłyście , które z leków wam pomogły lub nie pomogły, jakie badania robiłyście .\nDla tych mniej wtajemniczonych i dla tych.\_, które chcą się jeszcze coś dowiedzieć mały wstęp :\nPoronienia nawykowe zaczynają się już po 3-stracie . To wtedy dopiero lekarze zaczynają cokolwiek działać , usprawiedliwiając wcześniejsze poronienia zbiegiem okoliczności, tak właśnie było u mnie, tak to tłumaczyli ,że pierwsza ciąża zazwyczaj kończy się poronieniem , ja nie świadoma zaczęłam myśleć , że może faktycznie tak jest. Ale problem okazał się dużo poważniejszy . A więc zaszłam w kolejna ciążę -na początek dostałam tylko duphason, miał pomóc. Ja ucieszona , że jestem kolejny raz w ciąży nic nie podejrzewałam , że cokolwiek może pójść nie tak , jednak moje szczęście nie trwało długo -historia powtórzyła się .Później zaszłam w kolejną 3 ciąże- wtedy zaczęłam trochę szukać - czytałam, dopytywałam , po robiłam mnóstwo badań nawet zmieniłam lekarza ale znów słyszałam tłumaczenie ,że na pewno będzie wszystko dobrze i tym razem się uda -niestety po raz trzeci rozczarowanie . Trzy razy pod rząd obumarcie .Większość kobiet wykonuje już badania , po 2 niepowodzeniu , zwiększa to szansę na powodzenie kolejnej ciążę.\nTu daję informację , może którejś z was się przydadzą :\nA więc tak , na początku przy niepowodzeniach położniczych proponuję odwiedzić lekarzy :\na później wykonujemy poniższe badania :\n-kariotypy u obojga\n-dziecka po poronieniu\n-mutacje 6 najważniejszych z nich :\n*PAI-1 / SERPINE1\n*czynnik V Leiden\n*mutacja genu protrombiny 20210\n- przeciw jądrowe (A\n-blokujące ALLO-MLR (wart.preferowana pow.40%)\n-przeciw kardiolipinie Igg, Igm\n-przeciwB2 glikoproteinie IgG., IgM\n-przeciw fosfatydyloserynie IgG, IgM\n-przeciwciała tarczycowe : anty TPO i anty TG\n3)Badania pomocne przy wykrywaniu , zespołu antyfosfolipidowego lub podejrzeniem , że problem dotyczny krzepliwości krwi :zalecane badania :\n- genetyczne z pod punktu 1\n-Białko C i S\n-Czas koalinowo-kefalinowy APTT\n-Czas protrombinowy PT\_INR\n5)Badania układu moczowo -płuciowego , należy wykonać posiew w celu wykluczenia jakiejkolwiek infekcji ale do najważnijszych z nich które mogą przyczyniać się do poronień to:\n-HSV (opryszczka płciowa)\n6)Dokładna obserwacja narządu rodnego w tym :\n7) Hormony :\n-FSH, LH, estradiol, testosteron, , prolaktyna, kortyzol,androstendion, progesteron, SHBG\n8)Wykluczyć obecność chorób :\n-nasienia u partnera\n-u kobiety AMH -czyli rezerwa jajnikowa\n-Glukoza na czczo i po obiążeniu\n-Insulina na czczo i po obciążęniu\n-Ewentualnie reszta witamin jeżeli jest podejrzenie niedoboru\nA tu o mnie :\nCzarnulka24 - 25l.\n1 ciąża 13 tc- tylko kwas foliowy 0,4mg / obeszło się bez zabiegu\n2 ciąża 10tc- kwas foliowy 5mg+ duphason 2x1 / zabieg łyżeczkowania\n3 ciąża 10tc - kwa foliowy 5mg+duphason2x1+acard 75mg+ clexane0,2+witamina D3/zabieg łyżeczkowania\nNieprawidłowości które wykryto :\n-przeciwciała przeciw jądrowe ana 1 , ana3\n-mutacja mthfr A1298C heterozygora\n-mutacja pai-1 heterozygota\n-lekka niedoczynność tarczycy\nObecnie posiadaczka dwóch cudownych synkow\nW ciąży 4 brałam:\n-acard 75 do 13 tc\n-metyle kwas foliowy ,B12,B6\n-witaminy omega med optima start, prenatal dha, magnez, po 20 tc przeszlam na femibion 2,\nLuteina 100 2x1\nWiadomość wyedytowana przez autora: 28 grudnia 2017, 09:59\n[b][color=red]Zapraszam wszystkie dziewczyny , te bardziej wtajemniczone i te mniej. Wspieramy się , pomagamy.Opisujemy swoje historie . Zachęcam do śledzenia wątku . Jak to było u każdej z was , ile ciąż straciłyście ,na jakim etapie ? na jakich lekach byłyście , które z leków wam pomogły lub nie pomogły, jakie badania robiłyście . [/b][/color] [b]Dla tych mniej wtajemniczonych i dla tych.\_, które chcą się jeszcze coś dowiedzieć mały wstęp :[/b] Poronienia nawykowe zaczynają się już po 3-stracie . To wtedy dopiero lekarze zaczynają cokolwiek działać , usprawiedliwiając wcześniejsze poronienia zbiegiem okoliczności, tak właśnie było u mnie, tak to tłumaczyli ,że pierwsza ciąża zazwyczaj kończy się poronieniem , ja nie świadoma zaczęłam myśleć , że może faktycznie tak jest. Ale problem okazał się dużo poważniejszy . A więc zaszłam w kolejna ciążę -na początek dostałam tylko duphason, miał pomóc. Ja ucieszona , że jestem kolejny raz w ciąży nic nie podejrzewałam , że cokolwiek może pójść nie tak , jednak moje szczęście nie trwało długo -historia powtórzyła się .Później zaszłam w kolejną 3 ciąże- wtedy zaczęłam trochę szukać - czytałam, dopytywałam , po robiłam mnóstwo badań nawet zmieniłam lekarza ale znów słyszałam tłumaczenie ,że na pewno będzie wszystko dobrze i tym razem się uda -niestety po raz trzeci rozczarowanie . Trzy razy pod rząd obumarcie .Większość kobiet wykonuje już badania , po 2 niepowodzeniu , zwiększa to szansę na powodzenie kolejnej ciążę. [b][color=red]Tu daję informację , może którejś z was się przydadzą :[/b][/color] [b]A więc tak , na początku przy niepowodzeniach położniczych proponuję odwiedzić lekarzy :[/b] 1.Ginekolologa 2.Immunologa\_Genetyka 3.Reumatologa 4.Hematologa 5.Endokrynologa [b]a później wykonujemy poniższe badania :[/b] [b]1)Genetyczne :[/b] -kariotypy u obojga -dziecka po poronieniu -mutacje 6 najważniejszych z nich : *Mthfr C677T *Mthfr A1298C *PAI-1 / SERPINE1 *V R2 *czynnik V Leiden *mutacja genu protrombiny 20210 [b]2) Przeciwciała:[/b] - przeciw jądrowe (A -przeciw łożyskowe -przeciw plemnikowe -blokujące ALLO-MLR (wart.preferowana pow.40%) -przeciw kardiolipinie Igg, Igm -przeciwB2 glikoproteinie IgG., IgM -antukoagulant tocznia -przeciw fosfatydyloserynie IgG, IgM -fosfatydyloinozytolowi IgG,IgM -przeciwciała tarczycowe : anty TPO i anty TG [b]3)Badania pomocne przy wykrywaniu , zespołu antyfosfolipidowego lub podejrzeniem , że problem dotyczny krzepliwości krwi :zalecane badania :[/b] - genetyczne z pod punktu 1 -Antytrombina III -Białko C i S -Czas koalinowo-kefalinowy APTT -D-dimery -Fibrynogen -Czas protrombinowy PT\_INR -Homocysteina [b]4)Tarczyca :[/b] -TSH -FT4, FT3 -USG tarczycy -anty TPO -anty TG [b]5)Badania układu moczowo -płuciowego , należy wykonać posiew w celu wykluczenia jakiejkolwiek infekcji ale do najważnijszych z nich które mogą przyczyniać się do poronień to:[/b] -Chlamydia trachomatis -HSV (opryszczka płciowa) -Ureaplasma -Mycoplasma [b]6)Dokładna obserwacja narządu rodnego w tym :[/b] -usg -histeroskopia [b]7) Hormony :[/b] -FSH, LH, estradiol, testosteron, , prolaktyna, kortyzol,androstendion, progesteron, SHBG [b]8)Wykluczyć obecność chorób :[/b] -Cytomegalia -Toxoplazma -Różyczka -Ospa -Hiv -Hbs -Kiła [b]9)Ocena :[/b] -nasienia u partnera -u kobiety AMH -czyli rezerwa jajnikowa [b]10)Inne:[/b] -Glukoza na czczo i po obiążeniu -Insulina na czczo i po obciążęniu -Witamina D -Kwas foliowy -Witamina b12 -Witamina B6 -Żelazo -Magnez -Ewentualnie reszta witamin jeżeli jest podejrzenie niedoboru A tu o mnie : [b][color=hotpink]Czarnulka24 [/b][/color]- 25l. 1 ciąża 13 tc- tylko kwas foliowy 0,4mg / obeszło się bez zabiegu 2 ciąża 10tc- kwas foliowy 5mg+ duphason 2x1 / zabieg łyżeczkowania 3 ciąża 10tc - kwa foliowy 5mg+duphason2x1+acard 75mg+ clexane0,2+witamina D3/zabieg łyżeczkowania Nieprawidłowości które wykryto : -przeciwciała przeciw jądrowe ana 1 , ana3 -mutacja mthfr A1298C heterozygora -mutacja pai-1 heterozygota -lekka niedoczynność tarczycy Obecnie posiadaczka dwóch cudownych synkow W ciąży 4 brałam: -acard 75 do 13 tc -clexane 0,6 -metyle kwas foliowy ,B12,B6 -duphason 3x2 -witaminy omega med optima start, prenatal dha, magnez, po 20 tc przeszlam na femibion 2, Luteina 100 2x1\nWysłany: 22 lutego 2017, 19:24\nDzisiaj chciałabym się zająć zagadnieniami związanymi z genetyką .\nNa początek przybliżę wam co to jest Kariotyp i po co powinnyśmy go wykonać , następnie spróbuję wam opisać ,czym się charakteryzują dane mutacje odpowiedzialne m.innymi za problemy z płodnością i poronienia.\nKariotyp - jest badaniem w którym określa się nie tylko liczbę chromosomów ale również ich wielkość, przewężenia oraz prawidłowy rozdział (bada się czy chromosomy nie są ze sobą połączone w sposób nieprawidłowy). Jakakolwiek zmiana w obrazie kariotypu (czyli w obrębie 46 chromosomów) odbiegająca od normy może być przyczyną chorób o podłożu genetycznym, poronień czy problemów z poczęciem dziecka.Nieprawidłowy kariotyp nie zawsze powoduje zaburzenia kliniczne. W sytuacji, gdy ilość materiału genetycznego jest zachowana pacjenci są nosicielami nieprawidłowego ale zrównoważonego kariotypu. Takie osoby też mają duże szanse na dziecko.\nBadanie na materiale poronnym\nW 70% przypadków przyczyna poronienia leży po stronie zarodka, a nie rodzica. Dlatego badanie kariotypu warto wykonać również na materiale poronnym, jeśli oczywiście jest dostępny.\nBadanie to może wykryć zmiany w chromosomach, które spowodowały, że ciąża zakończyła się niepowodzeniem, np. trisomię chromosomu 13, 18, albo brak jednego z chromosomów płciowych. Pocieszające jest to, że do powstania tego typu aberracji dochodzi najczęściej zupełnie przypadkowo. Jeśli wystąpi ona u jednego dziecka, to u kolejnego już zazwyczaj się nie powtarza i po 9 miesiącach na świat przychodzi zdrowy maluch.\nTrombofilia wrodzona może przyczyniać się do:\n-poronień nawykowych (trzecie i kolejne poronienie)\n-wewnątrzmacicznego obumarcia płodu\n-oddzielenia się łożyska\n-zahamowania wzrostu płodu\n-wystąpienia wad u płodu m.in. wad cewy nerwowej\nMutacje genu protrombiny i czynnika V Leiden.\nPowodują one zaburzenia krzepliwości krwi i tworzenie się zakrzepów, które mogą skutkować np. trudnościami z zagnieżdżeniem zarodka lub przedwczesnym oddzieleniem się łożyska. Mutacje te są częstą przyczyną wczesnych poronień samoistnych, powodują też inne powikłania przebiegu ciąży – w tym zagrażającą zdrowiu matki zakrzepicę..\nMutacje genu MTHFR jako przyczyny poronień\nMTHFR przyczyniają się z kolei do poronień nawykowych, czyli powtarzających się. Poza tym, zaburzają przyswajanie i uniemożliwiają właściwe przetworzenie kwasu foliowego.\nMutacja genu MTHFR (C677T)\njest jedną z możliwych przyczyn przedwczesnego porodu oraz innych powikłań ciąży. Przede wszystkim zaburza ona przyswajanie i przetwarzanie kwasu foliowego, który jest kluczowy dla prawidłowego rozwoju dziecka. W konsekwencji mutacja może doprowadzić do oderwania się łożyska, hipotrofii płodu (ograniczenia jego wzrostu) lub jego obumarcia. Wskazuje się też na związek między obecnością mutacji MTHFR C677T a występowaniem wad u dziecka\nMutacja A1298C genu MTHFR\nodpowiada za czynniki krzepnięcia krwi i zwiększa ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia. W okresie ciąży może doprowadzić np. do zakrzepicy, stanowiącej zagrożenie także dla zdrowia matki (zwłaszcza podczas porodu)\nczynnik PAI-1 / SERPINE 1\nma niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, uważany jest za czynnik zwiększający możliwość łagodnych chorób zakrzepowo -zatorowych , zwiększa ryzyko poronienia\nVR2 -czynnik zwiększający ryzyko zakrzepicy\nNiektóre z mutacji mogą wystąpić w układzie heterozygotycznym a niektóre homozygotycznym.\nDo prawidłowego zdiagnozowania zakrzepicy niezbędne mogą okazać się także badania krwi. Szczególnie ważne będą w tym przypadku wszelkie parametry krzepnięcia, a więc:\n-liczba płytek krwi,\n- czas krzepnięcia (czas trombinowy i protrombinowy oraz APTT).\n-pomiar stężenia D-dimerów we krwi.\nD-dimery to produkty powstałe podczas wieloetapowego procesu krzepnięcia. Gdy ich poziom jest zbyt wysoki, oznacza to, że w żyłach pacjenta najprawdopodobniej wytworzył się zakrzep.\nTrombofilia a poród naturalny\nWiele ciężarnych zastanawia się czy mając zdiagnozowaną trombofilię mogą urodzić dziecko drogami natury. Jak najbardziej tak!\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 lutego 2017, 19:31\nDzisiaj chciałabym się zająć zagadnieniami związanymi z genetyką . Na początek przybliżę wam co to jest Kariotyp i po co powinnyśmy go wykonać , następnie spróbuję wam opisać ,czym się charakteryzują dane mutacje odpowiedzialne m.innymi za problemy z płodnością i poronienia. A więc tak : [b][color=blue]Kariotyp[/b][/color] - jest badaniem w którym określa się nie tylko liczbę chromosomów ale również ich wielkość, przewężenia oraz prawidłowy rozdział (bada się czy chromosomy nie są ze sobą połączone w sposób nieprawidłowy). Jakakolwiek zmiana w obrazie kariotypu (czyli w obrębie 46 chromosomów) odbiegająca od normy może być przyczyną chorób o podłożu genetycznym, poronień czy problemów z poczęciem dziecka.Nieprawidłowy kariotyp nie zawsze powoduje zaburzenia kliniczne. W sytuacji, gdy ilość materiału genetycznego jest zachowana pacjenci są nosicielami nieprawidłowego ale zrównoważonego kariotypu. Takie osoby też mają duże szanse na dziecko. [b][color=blue]Badanie na materiale poronnym [/b][/color] W 70% przypadków przyczyna poronienia leży po stronie zarodka, a nie rodzica. Dlatego badanie kariotypu warto wykonać również na materiale poronnym, jeśli oczywiście jest dostępny. Badanie to może wykryć zmiany w chromosomach, które spowodowały, że ciąża zakończyła się niepowodzeniem, np. trisomię chromosomu 13, 18, albo brak jednego z chromosomów płciowych. Pocieszające jest to, że do powstania tego typu aberracji dochodzi najczęściej zupełnie przypadkowo. Jeśli wystąpi ona u jednego dziecka, to u kolejnego już zazwyczaj się nie powtarza i po 9 miesiącach na świat przychodzi zdrowy maluch. [b][color=blue]Trombofilia wrodzona może przyczyniać się do:[/b][/color] -poronienia -poronień nawykowych (trzecie i kolejne poronienie) -wewnątrzmacicznego obumarcia płodu -oddzielenia się łożyska -zahamowania wzrostu płodu -wystąpienia wad u płodu m.in. wad cewy nerwowej wystąpienia zakrzepicy [b][color=blue]Mutacje genu protrombiny i czynnika V Leiden. [/b][/color] Powodują one zaburzenia krzepliwości krwi i tworzenie się zakrzepów, które mogą skutkować np. trudnościami z zagnieżdżeniem zarodka lub przedwczesnym oddzieleniem się łożyska. Mutacje te są częstą przyczyną wczesnych poronień samoistnych, powodują też inne powikłania przebiegu ciąży – w tym zagrażającą zdrowiu matki zakrzepicę.. [b][color=blue]Mutacje genu MTHFR jako przyczyny poronień[/b][/color] MTHFR przyczyniają się z kolei do poronień nawykowych, czyli powtarzających się. Poza tym, zaburzają przyswajanie i uniemożliwiają właściwe przetworzenie kwasu foliowego. [b][color=blue]Mutacja genu MTHFR (C677T)[/b][/color] jest jedną z możliwych przyczyn przedwczesnego porodu oraz innych powikłań ciąży. Przede wszystkim zaburza ona przyswajanie i przetwarzanie kwasu foliowego, który jest kluczowy dla prawidłowego rozwoju dziecka. W konsekwencji mutacja może doprowadzić do oderwania się łożyska, hipotrofii płodu (ograniczenia jego wzrostu) lub jego obumarcia. Wskazuje się też na związek między obecnością mutacji MTHFR C677T a występowaniem wad u dziecka [b][color=blue]Mutacja A1298C genu MTHFR[/b][/color] odpowiada za czynniki krzepnięcia krwi i zwiększa ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia. W okresie ciąży może doprowadzić np. do zakrzepicy, stanowiącej zagrożenie także dla zdrowia matki (zwłaszcza podczas porodu) [b][color=blue]czynnik PAI-1 / SERPINE 1 [/b][/color] ma niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, uważany jest za czynnik zwiększający możliwość łagodnych chorób zakrzepowo -zatorowych , zwiększa ryzyko poronienia [b][color=blue]VR2[/b][/color] -czynnik zwiększający ryzyko zakrzepicy Niektóre z mutacji mogą wystąpić w układzie heterozygotycznym a niektóre homozygotycznym. [b][color=blue]Do prawidłowego zdiagnozowania zakrzepicy niezbędne mogą okazać się także badania krwi. Szczególnie ważne będą w tym przypadku wszelkie parametry krzepnięcia, a więc:[/b][/color] -liczba płytek krwi, -poziom fibrynogenu - czas krzepnięcia (czas trombinowy i protrombinowy oraz APTT). -pomiar stężenia D-dimerów we krwi. D-dimery to produkty powstałe podczas wieloetapowego procesu krzepnięcia. Gdy ich poziom jest zbyt wysoki, oznacza to, że w żyłach pacjenta najprawdopodobniej wytworzył się zakrzep. [b][color=blue]Trombofilia a poród naturalny[/b][/color] Wiele ciężarnych zastanawia się czy mając zdiagnozowaną trombofilię mogą urodzić dziecko drogami natury. Jak najbardziej tak!\nWysłany: 22 lutego 2017, 19:28\nJa mam również Ana 1,2,3 +, dodatkowo mutacje MTHFR hetero, staramy sie 18 miesiecy, do tej pory przytrafiły mi sie 3 c. biochemiczne ostatnia,w poprzednim cyklu, gin diagnozuje problemy z zagniezdzaniem zarodka lub problemy immunologiczne, lub wady komorki. Ostatni cykl oprocz Acard 75mg, dodatkowo Encorton 7,5 mg jednak nie pomogło. Teraz czekamy na wyniki Alo MLR\nHej Ja mam również Ana 1,2,3 +, dodatkowo mutacje MTHFR hetero, staramy sie 18 miesiecy, do tej pory przytrafiły mi sie 3 c. biochemiczne ostatnia,w poprzednim cyklu, gin diagnozuje problemy z zagniezdzaniem zarodka lub problemy immunologiczne, lub wady komorki. Ostatni cykl oprocz Acard 75mg, dodatkowo Encorton 7,5 mg jednak nie pomogło. Teraz czekamy na wyniki Alo MLR\nWysłany: 22 lutego 2017, 19:40\nKasiu, ja miałam również 3 biochemiczne, w sumie staraliśmy 24 cykle i ten 24 okazał się szczęśliwym.\nWykryto u mnie w sumie niewiele, bo ANA 1:100 i 1:320 niespecyficzne, lekko obniżone białko S, hiperprolaktynemię, nie za wysoki poziom wit D. I suma sumarum skończyło się na takich lekach:\nclexane 0,6 (przy wadze 56kg)\nkwas foliowy 5mg (mimo braku mutacji)\nluteina w końskich dawkach plus duphaston od 6 tc\nNie wiem czy zrobiłam dobrze czy nie, ale w cyklu 23 i cyklu 24 clexane wbijałam od owulki...i może to mi pomogło w tym 24? nie wiem. Zrobiłam tak, ponieważ potwornie stresowała mnie wizja przyjmowania tego leku od pozytywnego testu ciążowego - bałam się, że przestrzelę ten moment, że będzie za późno itd.\nTeraz zaczęłam 21tc, sterydu, metmorfiny i duphastonu już nie biorę.\n[QUOTE=Kasiak621]Hej Ja mam również Ana 1,2,3 +, dodatkowo mutacje MTHFR hetero, staramy sie 18 miesiecy, do tej pory przytrafiły mi sie 3 c. biochemiczne ostatnia,w poprzednim cyklu, gin diagnozuje problemy z zagniezdzaniem zarodka lub problemy immunologiczne, lub wady komorki. Ostatni cykl oprocz Acard 75mg, dodatkowo Encorton 7,5 mg jednak nie pomogło. Teraz czekamy na wyniki Alo MLR[/QUOTE] Kasiu, ja miałam również 3 biochemiczne, w sumie staraliśmy 24 cykle i ten 24 okazał się szczęśliwym. Wykryto u mnie w sumie niewiele, bo ANA 1:100 i 1:320 niespecyficzne, lekko obniżone białko S, hiperprolaktynemię, nie za wysoki poziom wit D. I suma sumarum skończyło się na takich lekach: clexane 0,6 (przy wadze 56kg) accard kwas foliowy 5mg (mimo braku mutacji) wit D luteina w końskich dawkach plus duphaston od 6 tc metmorfina 2*500 steryd 2,5mg Nie wiem czy zrobiłam dobrze czy nie, ale w cyklu 23 i cyklu 24 clexane wbijałam od owulki...i może to mi pomogło w tym 24? nie wiem. Zrobiłam tak, ponieważ potwornie stresowała mnie wizja przyjmowania tego leku od pozytywnego testu ciążowego - bałam się, że przestrzelę ten moment, że będzie za późno itd. Teraz zaczęłam 21tc, sterydu, metmorfiny i duphastonu już nie biorę.\nWysłany: 22 lutego 2017, 19:44\nWitaj Kasiak621 , przykro mi z powodu strat Twoich ciąż. Z tego co wiem to mutacja Mthfr może utrudniać implantację zarodka .Suplementujesz coś ? Jaka to mutacja C677T czy A1289C ? Acard jest pomocny , przy problemach z zagnieżdżaniem mówią że ułatwia implantację. Badałaś progesteron? Jeżeli jego poziom jest nie wystarczający , to może to spowodować właśnie poronienie. Wtedy po owulacji przyjmuje sie progesteron w formie tabletki np. duphason\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 lutego 2017, 19:40\n[QUOTE=Kasiak621]Hej Ja mam również Ana 1,2,3 +, dodatkowo mutacje MTHFR hetero, staramy sie 18 miesiecy, do tej pory przytrafiły mi sie 3 c. biochemiczne ostatnia,w poprzednim cyklu, gin diagnozuje problemy z zagniezdzaniem zarodka lub problemy immunologiczne, lub wady komorki. Ostatni cykl oprocz Acard 75mg, dodatkowo Encorton 7,5 mg jednak nie pomogło. Teraz czekamy na wyniki Alo MLR[/QUOTE] Witaj Kasiak621 , przykro mi z powodu strat Twoich ciąż. Z tego co wiem to mutacja Mthfr może utrudniać implantację zarodka .Suplementujesz coś ? Jaka to mutacja C677T czy A1289C ? Acard jest pomocny , przy problemach z zagnieżdżaniem mówią że ułatwia implantację. Badałaś progesteron? Jeżeli jego poziom jest nie wystarczający , to może to spowodować właśnie poronienie. Wtedy po owulacji przyjmuje sie progesteron w formie tabletki np. duphason\nWysłany: 22 lutego 2017, 20:02\nMam mutacje MTHFR hetero C677T, przy drugiej ciazy rogesteron mialam bardzo niski bo tylko 7, bole plamienie pomimo przyjmowania luteiny 2x2 nie udało sie, suplementuje sie oczywiscie metylowany kwas foliowy 0,8 mg, metylowana wit b12 i b6, TMG, wynik homocysteiny z przed 2 meisiecy to 7 teraz musze jeszcze raz zbadac, narazie lekarz nie zdiagnozowal co moze byc przyczyną ma tylko przypuszczenia. Dobrzee ze jest forum:)\nPostów: 1033 687\nWysłany: 22 lutego 2017, 20:12\neno Czarnulka,nie pogada,bardzo ładny wstęp\n[ * * * * ]\nleczenie Łódz, mlr 32,2%,trombofilia, nk, IO, p/c przeciwplemnikowe,hiperprolaktynemia\neno Czarnulka,nie pogada,bardzo ładny wstęp :)\nWysłany: 22 lutego 2017, 20:39\ndziękuję Co tam u Ciebie ?\n[QUOTE=Arleta]eno Czarnulka,nie pogada,bardzo ładny wstęp :)[/QUOTE] dziękuję ;) Co tam u Ciebie ?\nWysłany: 22 lutego 2017, 20:43\nMoże luteina to za mało ? Może lekarz powinien Ci dorzucić jeszcze duphason . Homocysteina ładna A wady macicy masz wykluczone? Na wczesnym etapie to naprawdę wszystko może spowodować poronienie, przeziębienie , stres, może jakaś ciężka praca ? A co z endometrium ?Lekarz coś mówił ? Czasem się, zdarza , że jest na tyle małe , że poprostu nie utrzyma ciąży ..\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 lutego 2017, 20:39\n[QUOTE=Kasiak621]Mam mutacje MTHFR hetero C677T, przy drugiej ciazy rogesteron mialam bardzo niski bo tylko 7, bole plamienie pomimo przyjmowania luteiny 2x2 nie udało sie, suplementuje sie oczywiscie metylowany kwas foliowy 0,8 mg, metylowana wit b12 i b6, TMG, wynik homocysteiny z przed 2 meisiecy to 7 teraz musze jeszcze raz zbadac, narazie lekarz nie zdiagnozowal co moze byc przyczyną ma tylko przypuszczenia. Dobrzee ze jest forum:)[/QUOTE] Może luteina to za mało ? Może lekarz powinien Ci dorzucić jeszcze duphason . Homocysteina ładna ;) A wady macicy masz wykluczone? Na wczesnym etapie to naprawdę wszystko może spowodować poronienie, przeziębienie , stres, może jakaś ciężka praca ? A co z endometrium ?Lekarz coś mówił ? Czasem się, zdarza , że jest na tyle małe , że poprostu nie utrzyma ciąży ..\nWysłany: 22 lutego 2017, 20:54\nSuper , życzę wszystkiego dobrego.Niech ciąża ładnie się rozwija .\nTwój zestaw leków jest na prawdę imponujący , zazwyczaj na takim zestawie leków ciąża kończy się powodzeniem , jedyny problem jest w tym , że większość lekarzy nie chce przepisać takich leków , bo nie mają doświadczenia , wcześniej nie prowadzili ciąż na takich zestawach lub po prostu się boją\n[QUOTE=cookiemonster]Kasiu, ja miałam również 3 biochemiczne, w sumie staraliśmy 24 cykle i ten 24 okazał się szczęśliwym. Wykryto u mnie w sumie niewiele, bo ANA 1:100 i 1:320 niespecyficzne, lekko obniżone białko S, hiperprolaktynemię, nie za wysoki poziom wit D. I suma sumarum skończyło się na takich lekach: clexane 0,6 (przy wadze 56kg) accard kwas foliowy 5mg (mimo braku mutacji) wit D luteina w końskich dawkach plus duphaston od 6 tc metmorfina 2*500 steryd 2,5mg Nie wiem czy zrobiłam dobrze czy nie, ale w cyklu 23 i cyklu 24 clexane wbijałam od owulki...i może to mi pomogło w tym 24? nie wiem. Zrobiłam tak, ponieważ potwornie stresowała mnie wizja przyjmowania tego leku od pozytywnego testu ciążowego - bałam się, że przestrzelę ten moment, że będzie za późno itd. Teraz zaczęłam 21tc, sterydu, metmorfiny i duphastonu już nie biorę.[/QUOTE] Super , życzę wszystkiego dobrego.Niech ciąża ładnie się rozwija . Twój zestaw leków jest na prawdę imponujący , zazwyczaj na takim zestawie leków ciąża kończy się powodzeniem , jedyny problem jest w tym , że większość lekarzy nie chce przepisać takich leków , bo nie mają doświadczenia , wcześniej nie prowadzili ciąż na takich zestawach lub po prostu się boją\nWysłany: 22 lutego 2017, 21:23\nCześć dziewczyny, dopisuję się do wątku i szukam nadziei, że kiedyś się uda... mam MTHFR C677T homozygote, mutację leiden i w genie protrombiny, na koncie mam 2 ciąże obumarłe i jedną biochemiczną obecnie początek ciąży ale beta kiepsko przyrasta biorę kwas foliowy metylowany 0,8, metylowaną b12 w dawce 2500, duphaston, luteinę, acard, heparynę 0,6 od dzisiaj też encorton 15mg... myślę co jeszcze można zrobić\nCześć dziewczyny, dopisuję się do wątku i szukam nadziei, że kiedyś się uda... mam MTHFR C677T homozygote, mutację leiden i w genie protrombiny, na koncie mam 2 ciąże obumarłe i jedną biochemiczną :/ obecnie początek ciąży ale beta kiepsko przyrasta :( biorę kwas foliowy metylowany 0,8, metylowaną b12 w dawce 2500, duphaston, luteinę, acard, heparynę 0,6 od dzisiaj też encorton 15mg... myślę co jeszcze można zrobić :(\nWysłany: 22 lutego 2017, 21:54\nPrzykro mi z powodu Twoich start no i gratuluję obecnej ciąży Widzę po suwaczku że to 4 tydzień , więc co do bety to na początku czasami tak jest , mam wielką nadzieję , że będzie wszystko dobrze.\nMyślę , że masz dobry zestaw leków Jeżeli masz tylko te mutacje o których piszesz ... aczkolwiek nigdy nie można zagwarantować że i na tym zestawie na pewno się uda. Ale trzeba być dobrej myśli, ja wierzę , że tym razem Ci się uda ..\nDobrze , że bierzesz clexane 0,6 jest to dawka lecznicza a ty takiej właśnie potrzebujesz przy V lieden która może powodować zakrzepicę.\nEncorton też tu odegra dobrą rolę , na pewno wspomoże organizm .\nA byłaś na jakiś lekach w poprzedniej ciąży?\nA odnośnie kwasu foliowego to masz zalecenia od ginekologa ile brać czy bierzesz na własną rękę ,ja bym do rzuciła trochę kwasu foliowego, bo widzę , że masz wersje C677T homozygotyczną a ona potrzebuje troszkę większych dawek kwasu foliowego. Dorzuciłabym też jakieś witaminki\nBadałaś kiedyś może hormon tarczycy ?Warto zrobić te badanie TSH i do tego FT3,FT4 tarczyca jest bardzo ważna w ciąży .. jej zaburzenia źle wpływają na ciąża w niektórych przypadkach też mogą powodować poronienia ..\nżyczę wszystkiego dobrego\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 lutego 2017, 22:14\n[QUOTE=Xaxa]Cześć dziewczyny, dopisuję się do wątku i szukam nadziei, że kiedyś się uda... mam MTHFR C677T homozygote, mutację leiden i w genie protrombiny, na koncie mam 2 ciąże obumarłe i jedną biochemiczną :/ obecnie początek ciąży ale beta kiepsko przyrasta :( biorę kwas foliowy metylowany 0,8, metylowaną b12 w dawce 2500, duphaston, luteinę, acard, heparynę 0,6 od dzisiaj też encorton 15mg... myślę co jeszcze można zrobić :([/QUOTE] Witaj Xaxa Przykro mi z powodu Twoich start no i gratuluję obecnej ciąży ;) Widzę po suwaczku że to 4 tydzień , więc co do bety to na początku czasami tak jest , mam wielką nadzieję , że będzie wszystko dobrze. Myślę , że masz dobry zestaw leków ;) Jeżeli masz tylko te mutacje o których piszesz ... aczkolwiek nigdy nie można zagwarantować że i na tym zestawie na pewno się uda. Ale trzeba być dobrej myśli, ja wierzę , że tym razem Ci się uda .. Dobrze , że bierzesz clexane 0,6 jest to dawka lecznicza a ty takiej właśnie potrzebujesz przy V lieden która może powodować zakrzepicę. Encorton też tu odegra dobrą rolę , na pewno wspomoże organizm . A byłaś na jakiś lekach w poprzedniej ciąży? A odnośnie kwasu foliowego to masz zalecenia od ginekologa ile brać czy bierzesz na własną rękę ,ja bym do rzuciła trochę kwasu foliowego, bo widzę , że masz wersje C677T homozygotyczną a ona potrzebuje troszkę większych dawek kwasu foliowego. Dorzuciłabym też jakieś witaminki Badałaś kiedyś może hormon tarczycy ?Warto zrobić te badanie TSH i do tego FT3,FT4 tarczyca jest bardzo ważna w ciąży .. jej zaburzenia źle wpływają na ciąża w niektórych przypadkach też mogą powodować poronienia .. życzę wszystkiego dobrego ;)\nWysłany: 22 lutego 2017, 22:01\nEndometrium książkowe, nigdy nie iałam z tym problemu, nawet przy stymulacji Clo, stres wlasnie moze byc najgorszy w pracy czesto sie zdaza, co do luteiny i duphastonu moze masz racje nigdy takiego zestawu nie mialam a rzeczywiscie progesteron czesto kiepski mam, przy HSG lekarz cos wspominał ze nie mam rzadnych wad macicy. Sama narazie mam przypuszczenia ze to moze kwestia immunologiczna napewno musze reszte badan zrobic, dobrze ze pisałaś co ty robiłaś, czesc napewnno tez zrobie.\n[QUOTE=czarnulka24]Może luteina to za mało ? Może lekarz powinien Ci dorzucić jeszcze duphason . Homocysteina ładna ;) A wady macicy masz wykluczone? Na wczesnym etapie to naprawdę wszystko może spowodować poronienie, przeziębienie , stres, może jakaś ciężka praca ? A co z endometrium ?Lekarz coś mówił ? Czasem się, zdarza , że jest na tyle małe , że poprostu nie utrzyma ciąży ..[/QUOTE] Endometrium książkowe, nigdy nie iałam z tym problemu, nawet przy stymulacji Clo, stres wlasnie moze byc najgorszy w pracy czesto sie zdaza, co do luteiny i duphastonu moze masz racje nigdy takiego zestawu nie mialam a rzeczywiscie progesteron czesto kiepski mam, przy HSG lekarz cos wspominał ze nie mam rzadnych wad macicy. Sama narazie mam przypuszczenia ze to moze kwestia immunologiczna napewno musze reszte badan zrobic, dobrze ze pisałaś co ty robiłaś, czesc napewnno tez zrobie.\nWysłany: 22 lutego 2017, 22:04\nXaxa bardzo dobrze że masz teraz tą dawkę 0,6 heparyny,wiem ze u jednej dziewczyn z leidenem ta dawka przyniosła sukces + encorton + metformina (ale na to mosiałabyś mieć IO)\nCzarnulka powiem Ci,że Ty się wez za szukanie nawet w Polsce lekarza który przepisze Ci ten encorton,no bo jak zamierzasz obniżyć te ana? musisz coś podziałać w tym kierunku...\nXaxa bardzo dobrze że masz teraz tą dawkę 0,6 heparyny,wiem ze u jednej dziewczyn z leidenem ta dawka przyniosła sukces + encorton + metformina (ale na to mosiałabyś mieć IO) Czarnulka powiem Ci,że Ty się wez za szukanie nawet w Polsce lekarza który przepisze Ci ten encorton,no bo jak zamierzasz obniżyć te ana? musisz coś podziałać w tym kierunku...\nCześć dziewczyny, dopisuję się do wątku i szukam nadziei, że kiedyś się uda... mam MTHFR C677T homozygote, mutację leiden i w genie protrombiny, na koncie mam 2 ciąże obumarłe i jedną biochemiczną obecnie początek ciąży ale beta kiepsko przyrasta biorę kwas foliowy metylowany 0,8, metylowaną b12 w dawce 2500, duphaston, luteinę, acard, heparynę 0,6 od dzisiaj też encorton 15mg... myślę co jeszcze można zrobić [/QUOTE\nJa tez uważam ze masz dobry zestaw, encorton + clexane, teraz tylko dużo odpoczynku,\nZ innego wątku jeszcze pamietam że dziewczyna mająca mutacje mthfr i bedąca w ciąży brała TMG( ja je również biore), moze z witamin warto skonsultować z lekarzem suplementacje wit D, DHEA, E, tez są bardzo ważne\n[QUOTE=Xaxa]Cześć dziewczyny, dopisuję się do wątku i szukam nadziei, że kiedyś się uda... mam MTHFR C677T homozygote, mutację leiden i w genie protrombiny, na koncie mam 2 ciąże obumarłe i jedną biochemiczną :/ obecnie początek ciąży ale beta kiepsko przyrasta :( biorę kwas foliowy metylowany 0,8, metylowaną b12 w dawce 2500, duphaston, luteinę, acard, heparynę 0,6 od dzisiaj też encorton 15mg... myślę co jeszcze można zrobić :([/QUOTE Ja tez uważam ze masz dobry zestaw, encorton + clexane, teraz tylko dużo odpoczynku, Z innego wątku jeszcze pamietam że dziewczyna mająca mutacje mthfr i bedąca w ciąży brała TMG( ja je również biore), moze z witamin warto skonsultować z lekarzem suplementacje wit D, DHEA, E, tez są bardzo ważne\nWysłany: 22 lutego 2017, 22:07\nTrochę z tą betą idzie bardzo powoli, test wyszedł mi już w sobotę, w poniedziałek poszłam na betę - 43, dzisiaj beta 68 (po równo 48h), nie wytrzymałam i o 17 powtórzyłam betę żeby zobaczyć czy w ogóle coś przyrasta i jest 76...\nPoprzednią ciążę miałam biochemiczną - beta się zatrzymała na wczesnym etapie\nZdążyłam w niej wziąć tylko jeden zastrzyk clexane 0,4 ale było już za późno...\nod dzisiaj mam wyższą dawkę heparyny i zastanawiam się czy zarodek jest słaby czy jest jeszcze szansa, że może beta podskoczyć\nTrochę z tą betą idzie bardzo powoli, test wyszedł mi już w sobotę, w poniedziałek poszłam na betę - 43, dzisiaj beta 68 (po równo 48h), nie wytrzymałam i o 17 powtórzyłam betę żeby zobaczyć czy w ogóle coś przyrasta i jest 76... Poprzednią ciążę miałam biochemiczną - beta się zatrzymała na wczesnym etapie :( Zdążyłam w niej wziąć tylko jeden zastrzyk clexane 0,4 ale było już za późno... od dzisiaj mam wyższą dawkę heparyny i zastanawiam się czy zarodek jest słaby czy jest jeszcze szansa, że może beta podskoczyć :(\nWysłany: 22 lutego 2017, 22:17\nkochana pewnie że jest szansa nie takie dziewczyny miały przypadki i wszystko dobrze się skończyło , nieraz było że dziewczyny np.nie miały pęcherzyka w macicy i już się martwiły a później się pojawił i wszystko dobrze się skończyło , albo miały mega plamienia i wybrnęły z tego..\nKiedy idziesz do lekarza ?\nNa razie nic się nie stresuj powtórz betę za kilka dni .. może do owulacji doszło później niż uważasz i beta jest w normie .. ja Ci szczerze powiem że tylko w ostatniej ciąży zrobiłam raz betę bo brałam clexan 0,2 więc chciałam mieć pewność czy jest ciąża .. później raz powtórzyłam około 7 tyg ..nie robiłam jej non stop bo wiem , że to by mnie stresowało ..\n[QUOTE=Xaxa]Trochę z tą betą idzie bardzo powoli, test wyszedł mi już w sobotę, w poniedziałek poszłam na betę - 43, dzisiaj beta 68 (po równo 48h), nie wytrzymałam i o 17 powtórzyłam betę żeby zobaczyć czy w ogóle coś przyrasta i jest 76... Poprzednią ciążę miałam biochemiczną - beta się zatrzymała na wczesnym etapie :( Zdążyłam w niej wziąć tylko jeden zastrzyk clexane 0,4 ale było już za późno... od dzisiaj mam wyższą dawkę heparyny i zastanawiam się czy zarodek jest słaby czy jest jeszcze szansa, że może beta podskoczyć :([/QUOTE] kochana pewnie że jest szansa nie takie dziewczyny miały przypadki i wszystko dobrze się skończyło , nieraz było że dziewczyny np.nie miały pęcherzyka w macicy i już się martwiły a później się pojawił i wszystko dobrze się skończyło , albo miały mega plamienia i wybrnęły z tego.. Kiedy idziesz do lekarza ? Na razie nic się nie stresuj powtórz betę za kilka dni .. może do owulacji doszło później niż uważasz i beta jest w normie .. ja Ci szczerze powiem że tylko w ostatniej ciąży zrobiłam raz betę bo brałam clexan 0,2 więc chciałam mieć pewność czy jest ciąża .. później raz powtórzyłam około 7 tyg ..nie robiłam jej non stop bo wiem , że to by mnie stresowało ..\nWysłany: 22 lutego 2017, 22:22\nU lekarza byłam wczoraj a teraz będę szła dopiero 3 marca, niezależnie od tego co się wydarzy. Do owulacji na pewno nie doszło później bo byłam na clo. Ja po ostatniej wolę robić i wiedzieć na czym stoję, jednak przyjmowanie leków nie jest też obojętne dla organizmu a sztucznie podtrzymywać też nie chcę\nU lekarza byłam wczoraj a teraz będę szła dopiero 3 marca, niezależnie od tego co się wydarzy. Do owulacji na pewno nie doszło później bo byłam na clo. Ja po ostatniej wolę robić i wiedzieć na czym stoję, jednak przyjmowanie leków nie jest też obojętne dla organizmu a sztucznie podtrzymywać też nie chcę :(\nWysłany: 22 lutego 2017, 22:24\nTak wiem moje ana są w mianie 1:160 lekarze twierdzą, że nic nie znaczą nawet byłam ostatnio u hematologa i reumatologa ..\nPowiedzieli tylko , że jak się nie uda na clexane 0,6 to przy kolejnej ciąży na pewno postarają się dać steryd . Uważają , że może clexane w poprzedniej ciąży było za małe i żeby iść w tym kierunku . Oczywiście jak uda się zajść to jeszcze odwiedzę kilku lekarzy może akurat mi dadzą ..\n[QUOTE=Arleta]Xaxa bardzo dobrze że masz teraz tą dawkę 0,6 heparyny,wiem ze u jednej dziewczyn z leidenem ta dawka przyniosła sukces + encorton + metformina (ale na to mosiałabyś mieć IO) Czarnulka powiem Ci,że Ty się wez za szukanie nawet w Polsce lekarza który przepisze Ci ten encorton,no bo jak zamierzasz obniżyć te ana? musisz coś podziałać w tym kierunku...[/QUOTE] Tak wiem moje ana są w mianie 1:160 lekarze twierdzą, że nic nie znaczą nawet byłam ostatnio u hematologa i reumatologa .. Powiedzieli tylko , że jak się nie uda na clexane 0,6 to przy kolejnej ciąży na pewno postarają się dać steryd . Uważają , że może clexane w poprzedniej ciąży było za małe i żeby iść w tym kierunku . Oczywiście jak uda się zajść to jeszcze odwiedzę kilku lekarzy może akurat mi dadzą ..\nWysłany: 22 lutego 2017, 22:26\nTak wiem , każda z nas jest inna i uważa co innego za słuszne . Zrób tak abyś czuła się lepiej , pewniej. Powtórz betę i daj znać tu co i jak wyszło\nJak na razie trzymamy kciuki oby wszystko było dobrze\nWiadomość wyedytowana przez autora: 22 lutego 2017, 22:25\n[QUOTE=Xaxa]U lekarza byłam wczoraj a teraz będę szła dopiero 3 marca, niezależnie od tego co się wydarzy. Do owulacji na pewno nie doszło później bo byłam na clo. Ja po ostatniej wolę robić i wiedzieć na czym stoję, jednak przyjmowanie leków nie jest też obojętne dla organizmu a sztucznie podtrzymywać też nie chcę :([/QUOTE] Tak wiem , każda z nas jest inna i uważa co innego za słuszne . Zrób tak abyś czuła się lepiej , pewniej. Powtórz betę i daj znać tu co i jak wyszło ;) Jak na razie trzymamy kciuki oby wszystko było dobrze ;)


Misha Kostrzewski ślub. Małgorzata Rozenek zaprojektuje garnitur?\nStrona główna » Exclusive » Misha Kostrzewski szykuje się do ślubu. Rzucił Małgorzacie Rozenek wielkie wyzwanie. W tej roli jeszcze jej nie widzieliśmy\nMisha Kostrzewski, Małgorzata Rozenek\nMałgorzata Rozenek uszyje ślubny garnitur dla brata? Misha Kostrzewski zdradził, czy włożyłby projekt siostry na swój wielki dzień. Przy okazji zdradził, co chętnie nosi z kolekcji jej marki. Chociaż to produkt dedykowany kobietom, świetnie sprawdza się także w przypadku mężczyzn.\nMisha Kostrzewski dał się poznać fanom Małgorzaty Rozenek już kilka lat temu. Mężczyzna zadebiutował na jej Instagramie, gdy ta w 2016 roku brała ślub z Radosławem Majdanem. Już wtedy wiadomo było, że jest ogromnym pasjonatem tańca z wielkimi sukcesami na koncie. Oklaskiwano go w Moskwie i Paryżu. Do niedawna na co dzień mieszkał w Nicei razem z żoną i dziećmi.\nJesienią ubiegłego roku o Mishę upomniał się show-biznes. Mężczyzna dołączył do obsady pierwszej edycji You Can Dance w TVP. Jako juror szybko zyskał sympatię widzów i zainteresowanie mediów. Dodatkową gratką dla kolorowej prasy jest jego życie uczuciowe. Wiadomo, że Kostrzewski rozstał się z żoną po prawie 20 latach małżeństwa i związał się z nową kobietą. Jego partnerką jest stylistka fryzur z TVP. Poznał ją na planie tanecznego show.\nMisha Kostrzewski o ślubie. Włoży garnitur od Małgorzaty Rozenek?\nIch uczucie kwitnie, a sam Misha coraz częściej rozprawia o ślubie. Na razie nie zdradził, kiedy planuje ożenić się z piękną Kingą. Zapytaliśmy go, czy poszedłby do ołtarza w garniturze zaprojektowanym przez jego siostrę. W końcu Małgorzata Rozenek od roku z sukcesem prowadzi własną markę odzieżową, ale w roli projektantki galowych, męskich strojów jeszcze nie miała okazji zadebiutować.\nNie myślałem o tym, ale gdyby to było od Małgośki, to z wielką przyjemnością. Na pewno bym nie szukał nigdzie.\nW kolekcji Mrs. Drama na razie dostępne są rzeczy tylko dla kobiet, ale niektóre z nich są na tyle neutralne, że sam Misha chętnie je nosi:\nMam na razie taką fajną, czarną długą bluzę z kapturem. Ostatnio widziałem sweter, model damski. Ale bardzo fajnie się w nim widzę.\nMisha zachwala projekty Małgosi. Uważa, że jego siostra stawia na tkaniny najwyższej klasy, co widać już na pierwszy rzut oka:\nKiedyś byłem u niej w show-roomie i widziałem jej rzeczy. Nie mam żadnego problemu, aby powiedzieć, że są świetnej jakości. Jakościowo to się super broni. Więc fajnie byłoby mieć na ślub garnitur od Małgosi.\nMałgorzata Rozenek, Misha Kostrzewski z partnerką Kingą\n19 stycznia 2022 o 18:43\nMischa,,, to jakies polskie imie?\nWielka kariera zakonczona w TVPPIS??? No to rzeczywiście OSIĄGNIĘCIE.\nGonia projektantka??? To zobaczcie ciuchy, buty, okulary, lancuszki do nich i inne rxeczy na Joom i SARA Mart…\nGonia moze projektowac MOPY z kijami.\nA co do wlosow heńka, to porownajcie fryzurke syna ANITACZYLIJA ze ślubu od pierwszego wejrzenia. Ten to ma bujne włosy, Tu jest sie czym zachwycac…\n18 stycznia 2022 o 20:30\nWiemy,wiemy Gośka we wszystkim jest świetna.Zwłaszcza w kłamstwie .\nGość Nicea pisze:\n18 stycznia 2022 o 17:00\nWielki baletmistrz skończył u Kurskiego NA Woronicza, ale żenada\nKourtney Kardashian wzięła ślub! Zdjęcia w białej mini i w welonie obiegły media\nPaulina Kupińska wskoczyła w komplet z sieciówki, a fanki oszalały na jego punkcie! Zatrzęsienie pytań o torebkę. Wiemy, gdzie kupić ją najtaniej\nJelonek i Kubiak z „Prince Charming” zdecydowali się na adopcję: „Odtwarzaliśmy różne scenariusze”. Pokazali swoją pociechę i nie ukrywają szczęścia\nile ma lat kinga rusin\ngrażyna szpak jasło\nTagi: Małgorzata Rozenek | Michał Kostrzewski | Michał Misha Kostrzewski | Misha Kostrzewski | śluby gwiazd


Głód - Katsu Alma | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nKatsu Alma Książki | okładka miękka\nDean Will Książki | okładka miękka\nWinner Jonas Książki | okładka miękka\n"Katsu zna dogłębnie naturę ludzką. Tym, co wychodzi jej najlepiej, jest pokazywanie czytelnikom, jak desperacko zachowują się zwyczajni ludzie w zupełnie niezwyczajnych sytuacjach. I robi to tak, że czytelnik nie może się potem otrząsnąć."\nZło jest namacalne. I wszechobecne. Zostali przeklęci. Tylko tak można wytłumaczyć serię nieszczęść, które spadły na Wyprawę Donnera – grupę pionierów podążających w 1846 roku niepewnym ...\n22-11-2018 o godz 11:47 Werka Penar dodał recenzję:\nNie będę ukrywać, że początkowo na tą książkę zupełnie nie zwróciłam uwagi. Jakoś tak zlała się dla mnie z całą resztą innych nowości, których - bądźmy szczerzy - co miesiąc wychodzą setki. I powiem Wam, że to byłby duży błąd. O rany, co ja bym zrobiła bez tych wszystkich grup FB, czy innych Instagramów? Ano przegapiłabym jedną z lepszych książek jakie przyszło mi przeczytać w tym roku... O książce: Kwiecień, rok 1874, trwa zima tak silna, że nawet rodzimych Indian wypędza z gór. W tym ciężkim klimacie, gdzie śnieg sięga koniom do piersi, zauważono szalonego białego człowieka ślizgającego się po zamarzniętych jeziorach. Na wieść o tym wyrusza grupa ratowników. Widziany człowiek może być ostatnim żyjącym członkiem Wyprawy Donnera.... Czerwiec, rok 1846 dziewięćdziesiąt osób z Georgem Donnerem na czele wyrusza z Springfield do Kalifornii w poszukiwaniu nowego, lepszego życia. Każdy z nich - kobiety, mężczyźni, dzieci porzucił cały dorobek, by odnaleźć spokój i upragnione szczęście. Zapasy uszczuplają się w zastraszającym tempie, zaczynają narastać coraz większe konflikty, a zima zbliża się nieubłaganie. Nad zdrowym rozsądkiem zaczyna górować obłęd i może to za jego sprawą ludzie w karawanie mają wrażenie, że coś ich prześladuje… Czy uda im się dotrzeć do celu nim śnieg zasypie szlak? Czym jest zło, które czai się na nich z każdej strony? "Mary wzięła papier. Był kruchy i łamliwy po wielu dniach w upale. Rozłożyła go ostrożnie z obawy, że rozpadnie się jej w rękach. Atrament wyblakł, jakby słowa napisano dawno temu, ale odczytała je bez trudu. Zawracajcie, ostrzegały cienkie drące litery. Zawracajcie, albo wszyscy zginiecie." Moje zdanie: Alma Katsu to autorka dotychczas nie znana na rynku naszych wydawnictw. Czas to zmienił. Zmieniła to jej nowa powieść! Zanim zaczniemy czytać, warto wziąć po uwagę jeden fakt. Otóż "Głód" to książka, w której opisane wydarzenia oparte są na rzeczywistej Wyprawie Donnera, która miała miejsce w latach 1846-1847. Co ważne - choć sama wyprawa była autentyczna, autorka, w wydarzenia z przeszłości wplotła postacie fikcyjne i wątki paranormalne. Sama historia posiada niesamowity klimat, osnuty nutką grozy i niepewności który utrzymuje się od pierwszej strony. Pisarka stopniuje napięcie, zgrabnie wprowadza czytelnika w atmosferę opanowującą wyprawę. Książka ma w sobie coś magicznego, jakiś rodzaj przyciągania, który sprawia, że nie sposób się od niej oderwać. Opowieść prowadzona jest dwutorowo - mamy historię teraźniejszą, i mamy wspomnienia każdego z głównych bohaterów (a jest ich kilku). Dzięki temu nikt nie jest bezimienny, nikt nie jest niewidoczny. Każda z postaci ma swoją przeszłość, która zmusiła ją do tak niebezpiecznej podróży. Ma swojego głęboko skrywanego demona, którego karmi przez swoje dotychczasowe życie. Nikt tutaj nie jest czarno-biały. Nie da się ukryć, że „Głód” autorstwa Almy Katsu nie jest lekką lekturą przeznaczoną dla każdego czytelnika. Tematyka poruszona w powieści, jak i sugestywne aluzje sprawiają, że osoby charakteryzujące się pewną wrażliwością w zakresie „niesmacznych obrazów”, raczej powinny wstrzymać się od lektury. Równocześnie jednak uważam, że Alma Katsu nie operuje tymi obrazami bez powodu - jest to doskonała lektura dotykająca tematyki człowieczeństwa i moralności. Podsumowując Głód” to wyśmienity, trzymający w napięciu utwór, polecany zwłaszcza w tym jesienno-halloweenowym okresie, kiedy klimatyczne opowieści mają szczególną wartość. " - W takim razie Bóg jest z was ogromnie niezadowolony, ponieważ zaprowadził was w dolinę śmierci. Pojednajcie się waszym Bogiem, zanim będzie za późno, bo głodni już po was idą" Ocena: 9/10 (zakończenie nie do końca było dla mnie jasne, ale może jest to wina mojej ograniczonej wyobraźni :)) https://recenzowniaksiazkowa.blogspot.com/\n10-11-2018 o godz 16:17 Wasio dodał recenzję:\n08-11-2018 o godz 16:32 Magdalena Senderowicz dodał recenzję:\n05-11-2018 o godz 18:39 madziao dodał recenzję:\n„Głód” Almy Katsu to jedna z tych książek, o których nie mówiło się głośno w mediach przed premierą jak i po premierze - a szkoda, bo zdecydowanie jest warta większego zainteresowania. „Głód” nawiązuje do słynnej Wyprawy Donnera w 1846 roku. Żadna książka nie fascynuje przecież tak bardzo jak ta, która opiera się na faktach. "Zostali przeklęci. Tylko tak można wytłumaczyć serię nieszczęść, które spadły na Wyprawę Donnera – grupę pionierów podążających w 1846 roku niepewnym szlakiem na zachód. Szczupłe racje żywnościowe, zagorzałe kłótnie i tajemnicza śmierć małego chłopca doprowadzają odizolowanych od cywilizacji podróżnych na skraj szaleństwa. Choć do przodu wciąż gnają ich marzenia o dostatnim życiu w Kalifornii, wewnątrz grupy zaczynają narastać konflikty, wychodzą na jaw skrywane dotąd tajemnice, dochodzi do brutalnego morderstwa, znikają kolejne osoby… Nad zdrowym rozsądkiem zaczyna górować obłęd i może to za jego sprawą ludzie w karawanie mają wrażenie, że coś ich prześladuje… Niezależnie od tego, czy przyczyną niepowodzeń jest klątwa, nierozważny wybór trasy, czy najzwyklejszy pech, dziewięćdziesiąt osób – mężczyźni, kobiety i dzieci – zmierza ku nieuchronnej tragedii." [źródło:http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1792,4143,glod.html] Na szczególną uwagę zasługuje język i styl autorki. Jest taki...surowy. Katsu pisze zwięźle, konkretnie, dosadnie, a to sprawia, że klimat powieści jest jeszcze bardziej niezwykły. Wszelkie opisy przyrody są raczej oszczędne w słowach, wręcz minimalistyczne, co bardzo mi odpowiadało. Powieści towarzyszy specyficzny klimat. Jest dość mrocznie, trochę strasznie a od początku do samego końca czuć pewną atmosferę niepewności i swego rodzaju lęku. Przyznam, że nie potrafiłam przeczytać tej książki jednym tchem. Poruszona tematyka jest jednak zbyt „ciężka” by móc spędzić czas z tą książką bez wielu przerw. Zarys postaci to kolejna ogromna zaleta tej powieści. Autorka pozwala nam poznać dokładniej każdego z nich poprzez retrospekcję, będącą ciekawą odskocznią od dramatycznych wydarzeń. Dzięki temu zabiegowi jesteśmy w stanie zrozumieć motywacje bohaterów, którzy znaleźli się w niecodziennej sytuacji. „Głód” przeraża, zmusza do zastanowienia się nad ludzkimi instynktami. Do czego jesteśmy w stanie się posunąć, gdy znajdziemy się w naprawdę beznadziejnej sytuacji? Czy nasza wola przetrwania będzie silniejsza od wszystkiego innego? Ze swojej strony mogę Wam szczerze polecić tę książkę, jeśli tylko nie jesteście bardzo, bardzo wrażliwymi istotami.\n20-10-2018 o godz 14:25 justa21 dodał recenzję:\nDo czego posunie się człowiek? Czy wierzysz w to, że pewni ludzie czy pewne aktywności są przeklęte? Są takie projekty, które z góry skazane są na porażkę, w których katastrofa goni katastrofę, w których nic nie jest takie, jak być powinno. Co jednak z nimi robić? Czy dokonać przeglądu ludzi biorących w nich udział czy zewnętrznych warunków? A może porzucić je, ratując nie tyle swój honor, co nawet … życie? Przed tym dylematem prawdopodobnie stanęli członkowie tzw. Wyprawę Donnera, czyli grupa około dziewięćdziesięciu pionierów podążających w 1846 roku nowym szlakiem do Kalifornii. Osadnicy, znęceni wizją lepszego życia, wyruszyli z Independence w stanie Missouri pod przewodnictwem George`a Donnera, zabierając ze sobą żony i dzieci, a także cały dobytek. Szansę na szybkie dotarcie do celu teoretycznie dawał skrót, prowadzący na zachód przez pustynię oraz przez pasmo górskie Wasatch w Nevadzie. Pełni marzeń ludzie nie wiedzieli jeszcze, że zamiast raju, trafią do piekła, a ich wyprawa od początku będzie przeklęta. O tej wyprawie, która do dziś porusza amerykańskie społeczeństwo i o tym, do czego zdolny jest człowiek, przeczytać możemy we wciągającej powieści Almy Katsu. Opublikowany nakładem Wydawnictwa Albatros „Głód”, to przerażająca opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, która zachwyci zarówno miłośników horrorów, jak i książek dokumentalnych. Świadomość, że opisywane wydarzenia, a przynajmniej ich część, rzeczywiście miały miejsce sprawiają, że po raz kolejny zadajemy sobie pytanie o istotę człowieczeństwa i po raz kolejny nie potrafimy na nie znaleźć odpowiedzi. Przenosimy się do roku, 1846, bowiem to wówczas dwie zamożne rodziny – Donnerów i Reedów zdecydowały się zostawić dotychczasowe życie i wyruszyć w daleką podróż do miejsca, które miało stać się szansą na lepszą przyszłość. Do wyprawy dołączyły również inne rodziny, zaś liczebność grupy teoretycznie powinna zwiększyć bezpieczeństwo ludzi, którzy wyruszali przecież na zamieszkiwane przez Indian tereny. Przywódcą wyprawy szybko stał się Donner, który zainspirowany książką Lansforda W. Hastingsa, opisująca nową, krótszą drogę do Kalifornii, wiodącą przez Wielką Kotlinę, góry Wasatch i Wielką Pustynię Słoną, postanowił powtórzyć ten wyczyn. Posunięcie wydawało się dobre szczególnie, że większość członków wyprawy stanowiły kobiety i dzieci, zaś grupa ścigała się z nieubłaganie zbliżającymi się mrozami. Tyle tylko, że Donner nie sprawdził się jako przywódca, tempo grupy było niemal ślimacze, zaś sam Lansford Hastings, który miał na grupę czekać w Forcie Bridger przy rzece Blacks Fork, nie tylko nie zaczekał za ludzi, ale tak naprawdę nigdy wcześniej sam nie przebył drogi, którą polecał podróżnikom. Wraz z upływającym czasem i kurczącymi się racjami żywnościowymi, zmieniają się też nastroje podróżników. Szczególnie, że członków wyprawy od początku prześladuje pech: jedna z uczestniczek rodzi martwe dziecko, w mące panosza się robaki, a wilki porywają spore ilości suszonego mięsa. Na dodatek w drodze ma miejsce tragiczne zdarzenie – w niewyjaśnionych okolicznościach z namiotu pełnego śpiących dzieci ginie mały chłopiec. Jego ciało zostaje znalezione po kilkunastu godzinach, choć to, co z niego zostało, budzi nie tylko przerażenie, ale pozostawia pytanie, kto mógłby się do czegoś takiego posunąć. Ciało zostało bowiem sprawione, a – poza niemal nienaruszoną twarzą – z malucha zostały tylko kości. To wydarzenie zasiało niepokój w sercach podróżujących, a także coraz większe przekonanie, że tropem ich wyprawy podąża coś przerażającego. Czy rzeczywiście za to morderstwo odpowiada nieokreślone zło? A może sprawcy nie trzeba szukać wśród demonów, ale wśród samych uczestników wyprawy? To zaledwie początek wątpliwości, które rodzą się podczas lektury tej fascynującej książki, która dotyka tematów klątwy, samospełniającej się przepowiedni, a także strachu, którego eskalacja popycha ludzi do irracjonalnych zachowań. To, jak zakończy się ta opowieść autorka zdradza nam już właściwie na samym początku, ale co zdarzyło się w jej trakcie, musimy odkryć sami, zagłębiając się w lekturę i pozostając pod coraz większym jej wrażeniem. To, co niedopowiedziane jeszcze potęguje grozę sytuacji, zaś Almie Katsu doskonale udało się wpleść w opartą na faktach fabułę ludzkie sylwetki, odsłaniając przy okazji ich sposoby postępowania, a także grzechy, które nierzadko stanowiły bodziec do ruszenia w drogę. Jak wielką cenę teraz za te grzechy przyjdzie zapłacić im i ich rodzinom? Do czego zdolny jest głodny, przerażony człowiek? Justyna Gul Qultura słowa\n15-10-2018 o godz 22:34 biblioteczka_justyny dodał recenzję:\nGłód... ale ten taki prawdziwy i niedający spokoju to uczucie dla większości z nas raczej nieznane, tak jak dla bohaterów książki o tym samym tytule, jednak do czasu... do czasu, w którym zostali wystawieni na wielką próbę człowieczeństwa, gdy po wielu miesiącach podróży, trudów życia na walizkach, wycieńczeni, podłamani psychicznie z pustym brzuchem i brakiem możliwości pozyskania jakiegokolwiek jedzenia, posuwają się do ostateczności, czyli kanibalizmu... bo prawdą jest powiedzenie, że człowiek zna siebie na tyle, na ile go sprawdzono, a zło podobno tkwi w każdym z nas... Dodatkowo warto nadmienić, że cała historia opisana w książce zdarzyła się na prawdę i taka wyprawa - Wyprawa Donnera - miała swoje miejsce w roku 1846, a większość bohaterów, to osoby, które faktycznie wyruszyły w tę trudną i długą podróż. Co do lektury to ta prawdziwa historia bardzo dobrze się tutaj łączy z fikcją literacką, która dodaje do całości pewnego dreszczyku, choć ja byłabym skłonna stwierdzić, że traktując ten dreszczyk jako swego rodzaju alegorię, wybrzmiewa równie dobrze. Czytając tę książkę, w pewnym momencie miałam takie skojarzenie filmowe, jakby było to połączenie "Alive, dramat w Andach" z "Wzgórza mają oczy". Natomiast sama książka "Głód" ma podobno być również zekranizowana. • Cytaty: ✒"Zło jest niewidzialne i jest wszędzie." ✒"Tak wiele kobiet obracało słowa w ustach niczym kostki cukru, aż nie dało się odgadnąć kształtu pierwotnej myśli." ✒"Niewielu ludzi ceni życie obcych wyżej odzysku." ✒"Nie wierzę w potwory. Tylko w ludzi, którzy zachowują się jak potwory."\n15-10-2018 o godz 12:45 SzkolnyKlubRecenzent dodał recenzję:\nAlma Katsu, autorka omawianej przeze mnie powieści, na co dzień pracuje dla Amerykańskiego Rządu Federalnego jako osoba zajmująca się wywiadem oraz polityką zagraniczną. Swoją karierę pisarską zaczęła od książki fantasy pod tytułem „Wieczni”, która swą fabułą oraz atmosferą przypomina klasyczne, gotyckie horrory. „Głód” jest jej drugim wydanym w Polsce dziełem. Historia nawiązuje do tragicznej Wyprawy Donnera, mającej miejsce w 1846 roku. Chociaż jest zakwalifikowana jako książka historyczna, to mamy w niej wiele odstępstw od prawdziwych wydarzeń, a także chwile, gdy autorka już całkowicie popuściła wodze fantazji. Cała akcja książki tak naprawdę opiera się na drodze ze wschodu na zachód Ameryki Północnej, czasami przeplatanej jakimiś retrospekcjami. Mamy tu oczywiście wielu bohaterów, których oczami obserwujemy tę niebezpieczną podróż, razem z nimi zaczynamy odczuwać niepokój, widzimy pierwsze znaki, że coś jest nie tak, jak być powinno. Niestety przez prawie połowę książki akcja zbytnio się wlecze jak na mój gust, skupiamy się wtedy na poznaniu członków wyprawy i zorientowaniu się, jak wygląda sytuacja w karawanie. Dopiero później tempo przyśpiesza, jesteśmy wręcz atakowani jakimiś dziwnymi wydarzeniami, których ani my, ani bohaterowie nie możemy zrozumieć, później padają pierwsze trupy, a sytuacja robi się nie tyle interesująca co po prostu dziwna. Styl pisania autorki jest w porządku, chociaż momentami wydawał się lepszy, w innych chwilach jakoś tak słabszy. Bohaterowie nie są też jakimiś wybitnymi, głębokimi postaciami, tylko po prostu zwykłymi ludźmi, którzy próbują przetrwać. Może to nawet dobrze. Książka była dla mnie w porządku, szczerze mówiąc, zakończenie zostawiło mnie z paroma pytaniami. Nie potrafiłam zbytnio zżyć się z bohaterami, chociaż z zaciekawieniem śledziłam tę opowieść, będąc ciekawą, jak bardzo autorka odbiegnie od oryginalnych wydarzeń. Jeśli ktoś lubi historię Stanów Zjednoczonych, to ta książka będzie dla niego idealna, tak samo, jeśli jest fanem czytania o ciężkich sytuacjach oraz walce o przetrwanie i z siłami natury. Ania, lat 16 źródło: www.szkolnyklubrecenzenta.pl\n14-10-2018 o godz 16:32 zosia dodał recenzję:\nJest 1846 rok. Wyprawa Donnera, złożona z 90-ciu osób postanawia przedostać się z Independence do Kalifornii. Ich szlak wiedzie przez rozległe pustynie i góry Ameryki. W trakcie drogi pojawiają się spory, zaczyna brakować jedzenia, giną ludzie, a pozostali przy życiu obawiają się o siebie i bliskich. Są bliscy szaleństwa. Czy to wystarczy Wam na zachętę? Musi! Bo więcej szczegółów fabuły nie zdradzę. Musicie mi zaufać. "Głód" naprawdę wciąga. Z każdym przeczytanym rozdziałem robi się coraz goręcej. Prostota i surowość narracji tworzą niezwykły klimat - idealnie oddają tragizm sytuacji, w której znaleźli się bohaterowie. Ponadto, emocji dostarcza świadomość, że opisana historia oparta została na faktach. Warto ją przeczytać, oj warto!\n13-10-2018 o godz 18:48 Dominika Jachimowska dodał recenzję:\nGrupa pionierów wyrusza ze Springfield w stanie Illinois przez nieprzyjazne pustynie i góry Ameryki do Kalifornii w poszukiwaniu lepszej przyszłości. Kilkadziesiąt mężczyzn, kobiet i dzieci, zabrawszy cały swój dobytek, rozpoczyna drogę, która szybko staje się serią następujących po sobie nieszczęść. Wkrótce niektórzy z nich zaczynają wierzyć, że zostali przeklęci. Bo jak inaczej wytłumaczyć to, że nagle zaczyna brakować jedzenia, siły natury działają na ich niekorzyść, a ciało chłopca, który niedawno zaginął, zostaje znalezione w przerażającym stanie? Kiedy kolejni członkowie wyprawy umierają, ci żyjący zaczynają podejrzewać, że mają do czynienia z nienazwanym złem. Nie wiadomo tylko, czy jego źródło jest w karawanie, czy czai się na zewnątrz… Czy odizolowanej od społeczeństwa grupie uda się dotrzeć na miejsce zanim dojdzie do nieuchronnej tragedii? Czy starczy im sił, aby przeżyć, kiedy z każdą chwilą pogrążają się coraz głębiej w odmętach szaleństwa? Zapragnęłam przeczytać Głód natychmiast, gdy tylko przeczytałam opis książki. Początkowo nie miałam nawet pojęcia, że Alma Katsu opisuje wydarzenia historyczne, które naprawdę rozegrały się w połowie XIX wieku w Ameryce, jednak fakt, że wszystko to miało miejsce w rzeczywistości, jeszcze bardziej zachęcał mnie do tego, aby sięgnąć po tą powieść. Z drugiej strony nie wiedziałam, czego się po Głodzie spodziewać – nieczęsto czytam tego typu książki i czułam, że będzie to coś zupełnie nowego, jeśli chodzi o lektury, po jakie sięgam. Czy opowieść Almy Katsu okazała się tak interesująca i mrożąca krew w żyłach, jak zapowiada jej opis? Wyprawa Donnera jest nazywana jedną z najbardziej przerażających historii w dziejach Ameryki. W maju 1846r. dwie rodziny, Donnerowie i Reedowie, opuściły swoje miejsce zamieszkania i wyruszyły w kierunku Kalifornii, pragnąc rozpocząć nowe życie w lepszym – jak im się wydawało – świecie. Wkrótce dołączyły do nich inne rodziny, a grupa urosła do blisko 90 osób. Trasa, którą mieli przeprawić się przez góry, była wcześniej pokonywana przez inne wyprawy w czasie mniej więcej sześciu miesięcy. George Donner, który początkowo dowodził wyprawą, zdecydował się jednak na skrócenie trasy i podążenie szlakiem polecanym przez Lansforda W. Hastingsa, który miał czekać na karawanę przy rzece Black Forks i poprowadzić ją dalej. Kiedy wędrowcy dotarli na miejsce, nie dostrzegli ani śladu Hastingsa, jednak postanowili mimo to kontynuować podróż obraną ścieżką, co okazało się najgorszą decyzją, jaką mogli podjąć. Warto wspomnieć o tym, dlaczego w ogóle wyprawa Donnera jest taką znaną tragedią w historii Ameryki, w końcu opisywana w książce grupa podróżnych nie była jedyną, która zmierzała w kierunku Kalifornii w poszukiwaniu szczęścia i z pewnością nie jedyną, która poniosła tak wielkie straty. Otóż temat tej wyprawy często pojawia się w kontekście omawiania moralności człowieka, ponieważ podczas niej, według różnych źródeł, doszło do przypadków kanibalizmu. Możemy sobie tylko wyobrażać, co dzieje się z człowiekiem i jego psychiką w momencie skrajnego wycieńczenia i głodu oraz jakie desperackie kroki jest w stanie podjąć, aby się ratować. Aby dowiedzieć się więcej o przesłankach na temat kanibalizmu podczas wyprawy Donnera, zajrzałam do kilku artykułów w Internecie i… one zaciekawiły mnie bardziej niż sama książka. Choć Alma Katsu bazuje na udokumentowanych wydarzeniach z 1846 roku i wykorzystuje istniejące niegdyś postacie, które faktycznie brały udział w wyprawie, to tworzy tą historię w nieco inny sposób. W krótkich, streszczających dzieje wyprawy artykułach znalazłam więcej poruszających, mrożących krew w żyłach fragmentów, które sprawiały, że ciarki przeszły mi po plecach, niż w Głodzie, który skupiał się bardziej na opisywaniu przeszłości bohaterów i zmian zachodzących w ich psychice, dokonujących się na skutek dramatycznych wydarzeń. Elementem w książce, który mógłby mnie naprawdę zainteresować, był kanibalizm, który znajdziemy w każdym artykule na temat wyprawy, jednak Alma Katsu jedynie liznęła ten temat i to na samym końcu powieści. Największym problemem, jaki miałam z Głodem, było to, że książka nie wywoływała u mnie żadnych emocji. Żadnych. Mimo że opisuje tak tragiczne wydarzenia, które teoretycznie powinny poruszyć mnie do głębi, ja za każdym razem, gdy sięgałam po nią, walczyłam z sennością. Być może był to skutek ogólnego zmęczenia, ale nawet rano lub w ciągu dnia książka wpędzała mnie w znużenie, tak że nie byłam w stanie przeczytać więcej niż dwudziestu stron na raz. Autorka, która bez wątpienia porusza przerażający, lecz interesujący temat, nie potrafiła mnie zaciekawić i utrzymać mojej uwagi na tyle, żebym czytała książkę z przyjemnością. Przyznaję, że trochę mnie ta lektura zmęczyła i może dlatego czytałam ją prawie miesiąc. Nie wiem w zasadzie, co więcej mogę Głodowi zarzucić – poza ogólnym brakiem dynamiki i tym, że zupełnie mnie nie poruszył, nie ma żadnych większych wad. Ciąg dalszy: booksofsouls.blogspot.com\n13-10-2018 o godz 14:18 Kala dodał recenzję:\nOdnoszę wrażenie, że powieść Almy Katsu budziła ogromne zainteresowanie i to nawet jeszcze przed oficjalną premierą. Głód” często figurował w zestawieniach najbardziej wyczekiwanych pozycji tej jesieni i wcale mnie to nie dziwi - już sama obietnica fabuły, nawiązanie do słynnej Wyprawy Donnera, brzmi bowiem fascynująco. Na całe szczęście nie jest to też jeden z tych przypadków, gdzie na obietnicach się kończy - „Głód” zdecydowanie stanowi jedną z najbardziej oryginalnych i ciekawych opowieści, po jakie miałam okazję sięgnąć. Wyprawa Donnera wyrusza w 1846 roku do Kaliforni w poszukiwaniu lepszego życia i możliwości spełnienia marzeń. Po tygodniach ciężkiej podróży znajdują się jednak na rozdrożu - muszą podjąć decyzję czy obrać dobrze udokumentowaną ścieżkę czy raczej drugą - niezbadaną, ale za to odczuwalnie krótszą. Wybór dokonany przez pioniera wyprawy Donnera stanowi początek tragicznej historii. Zaczyna brakować żywności, narastają konflikty wewnątrz grupy i rozprzestrzenia się dziwna choroba. Klątwa, błędny wybór, a może zwykły pech… Wyprawa Donnera nieubłaganie zmierza do tragicznego finału. „Głód” jest powieścią inspirowaną historią rzeczywistej wyprawy grupy pionierów do Kaliforni, nazwanej od nazwiska „lidera” Wyprawą Donnera. Alma Katsu zaczerpnęła z historii sylwetki swoich bohaterów (a przynajmniej ich tożsamość) i pewne wydarzenia mające miejsce podczas wyprawy, o których nie wspominam na wypadek gdybyście nie słyszeli wcześniej nic na ten temat. Sama powieść stanowi z kolei swego rodzaju próbę odpowiedzi na pytanie - co mogło wydarzyć się na szlaku żeby doprowadzić do tak tragicznego finału?; i pojawia się tu pewien paranormalny twist. Zastanawiam się czy dla czytelnika, który zna historię Wyprawy Donnera i losy poszczególnych bohaterów, lektura „Głodu” może okazać się interesująca, ale, chociaż nie mogę tego stwierdzić z własnego doświadczenia, wydaje mi się to możliwe - siła powieści tkwi bowiem nie tylko w fabule. Sam początek „Głodu” charakteryzuje nieco powolne, niespieszne tempo - Alma Katsu daje czytelnikowi czas na to by poznał nieco sylwetki bohaterów, co jest na tyle przydatne, że mamy do czynienia z licznym gronem postaci i ciągłymi zmianami perspektywy. Przyznaję, że odnalezienie się w historii wymagało ode mnie nieco czasu i skupienia, dalsza lektura jest jednak tego warta. Odrzucając na chwilę na bok kwestię samej wyprawy - Alma Katsu tworzy skomplikowane, niejednoznaczne postacie, za którymi stoją fascynujące, nierzadko poruszające historie. Dotyka też tematu człowieczeństwa - stawia przed uczestnikami wyprawy różne trudności; wyzywa ich do tego by pokazali do czego są zdolni by obronić siebie i swoich bliskich; i pyta o to czy są sytuacje, w których mamy prawo wartościować życie jednego człowieka ponad drugiego i decydować o jego losie. „Głód” jest lekturą, która powoduje uczucie dyskomfortu. Alma Katsu wbija pewne „szpile” - sprawia, że na krótki moment kwestionujemy własną moralność. Nie wspominając o tym, że jest to powieść miejscami… cóż, ohydna - nie tyle przez swoją graficzność, co sugestywność. Ale posiada też niesamowity klimat. Alma Katsu sprawia, że w trakcie lektury odczuwamy atmosferę niepokoju, rosnącej nieufności, izolacji i czyhającego „z rogiem” zagrożenia.. I chyba właśnie w tym przede wszystkim tkwi siła „Głodu”. Nie da się ukryć, że „Głód” autorstwa Almy Katsu nie jest lekturą przeznaczoną dla każdego czytelnika. Tematyka poruszona w powieści, jak i sugestywne aluzje sprawiają, że osoby charakteryzujące się pewną wrażliwością w zakresie „niesmacznych obrazów”, raczej powinny wstrzymać się od lektury. Równocześnie jednak uważam, że Alma Katsu nie operuje tymi obrazami bez powodu - że to doskonała lektura dotykająca tematyki człowieczeństwa i moralności; obdarzona niesamowitym klimatem. Ja polecam, zwłaszcza w tym jesienno-halloweenowym okresie, kiedy klimatyczne opowieści mają szczególną wartość.\n12-10-2018 o godz 20:38 Mechaniczna Kulturacja dodał recenzję:\nTa historia wydarzyła się w 1846 roku. W poszukiwaniu lepszego życia grupa ludzi wyrusza z Illinois do Kalifornii, łącznie blisko setka osób. Przewodzi im George Donner, który decyduje się skrócić drogę. Mężczyźni wraz z kobietami i dziećmi, wozami pełnymi dobytku i z ograniczonymi zapasami pożywienia, próbują przeprawić się zimą przez pasmo górskie. W obliczu fatalnych warunków pogodowych, chorób trapiących podróżujących, braku pożywienia i wreszcie wewnętrznych sporów oraz konfliktów trawiących grupę, morale członków wyprawy zaczyna podupadać. W pewnym momencie zaczynają zdawać sobie sprawę, że prawdopodobnie ich marzenia nigdy się nie spełnią a im przyjdzie zginąć gdzieś z dala od cywilizacji. Na przestrzeni lat ta dramatyczna wyprawa obrosła w liczne legendy, ale kluczową i niezwykle prawdopodobną wersją tych wydarzeń jest ta oparta na kanibalizmie. Członkowie ekipy Donnera mieli z głodu zjadać się nawzajem. Ostatecznie wyprawę przeżyła zaledwie połowa podróżujących. Na własnych zasadach opowiada tę historię Alma Katsu, która zadebiutowała kryminalną serią Wieczni. Ale dopiero w Głodzie, który właśnie ukazał się na polskim rynku nakładem Wydawnictwa Albatros, stworzyła prawdziwie przerażającą powieść, nakreśloną z rozmachem i dbałością o szczegóły, odkrywającą przed nami na poły fikcyjną, na poły prawdziwą historię Wyprawy Donnera. Porównania z Terrorem Dana Simmonsa są niebezpodstawne. W obu przypadkach chodzi bowiem o bohaterów dramatycznych wypraw, których tragedie na przestrzeni lat obrosły legendami. I Simmons i Katsu sięgają po konwencję grozy, by luki w znanych nam historiach uzupełnić wyobraźnią, sięgając po jak najbardziej przerażające motywy. Na marginesie warto dodać, że prawa do ekranizacji powieści kupiła wytwórnia 20th Century Fox, a producentem filmu będzie Ridley Scott, który właśnie odpowiadał również za telewizyjną wersję Terroru. Wykorzystuje więc Katsu autentyczne wydarzenie i historyczne postaci, czym stawia na realizm. Szczegółowo przedstawiony świat i realia, rzeczywistość ówczesnych pionierów, trudy wędrówki, świetnie nakreślone tło historyczne. Jednocześnie autorka nadaje tym postaciom znanym z imion i nazwisk głębię psychologiczną, śmiało przedstawia ich motywacje, demony przeszłości (często już wymyślone przez Katsu). Przedstawia różne punkty widzenia, ukazując historię przez pryzmat wielu postaci, męskich i kobiecych, dzięki czemu opowieść nabiera szerszego wymiaru. Są tu ciekawie przedstawione relacje, uwzględnione kwestie pochodzenia, Wreszcie wplata w całość wątki fikcyjne, dodatek grozy w postaci tajemniczego zła, które niejako grasuje w tamtych rejonach i czyha na życie bohaterów, mordując wszystko co żywe na swojej drodze. Ale jak często bywa w prawdziwym życiu, największym potworem zawsze pozostaje człowiek. I tej prawdy trzyma się autorka, zanurzając się w otchłanie ludzkiej niegodziwości, nienawiści i bestialstwa. Sama groza nie jest tu dosłowna, autorka stara się unikać tanich chwytów, więcej tu opisów, ciągłego budowania napięcia, nastroju niepewności, osaczenia. Głód Almy Katsu to doskonały dreszczowiec, nieustannie trzymający w napięciu, oparty na znakomicie wykorzystywanym suspensie. Największą siłą tej powieści są opisy, tak sugestywne i niepokojące zarazem, że pozostaną z wami jeszcze długo po lekturze. Katsu w niesamowity sposób opowiada historię, płynnie przechodzi od historii do fikcji i znakomicie rozkłada akcenty. Przede wszystkim potrafi jednak wywołać w czytelniku strach a to największa zaleta. http://kulturacja.pl/2018/10/alma-katsu-glod-recenzja-horroru/\n11-10-2018 o godz 21:57 millawia dodał recenzję:\n„Głód” Almy Katsu to niesamowity tytuł, od którego ciężko było się oderwać. Pisarka połączyła powieść historyczną z thrillerem psychologicznym, tworząc nasączoną grozą opowieść, której trzon stanowi prawdziwa historia grupy amerykańskich pionierów. W roku 1846 grupa śmiałków poszukujących lepszego życia wyruszyła z Illinois do Kalifornii tzw. skrótem Hastingsa - dziewiczym szlakiem prowadzącym przez góry Sierra Nevada. Pokaźna karawana, w skład której wchodziły kobiety, dzieci i ciężkie wozy po brzegi wyładowane dobytkiem podróżnych, nie miała szans pokonać trudnej, górskiej trasy przed nadchodzącą zimą. Pozbawieni dostępu do pożywienia członkowie wyprawy znaleźli się w śmiertelnej pułapce, kiedy opady śniegu uniemożliwiły im dalszą podróż, zmuszając do rozbicia obozu nad jeziorem Truckee. Postawieni pod ścianą pionierzy stanęli w obliczu okrutnego wyboru – walczyć o życie, łamiąc wszelkie zasad moralne i społeczne, czy zginąć śmiercią głodową na odciętym od świata pustkowiu? Alma Katsu z dużą dokładnością odtwarza przebieg wyprawy Donnera, wzbogacając historię pionierów o niezwykłe wątki rodem z powieści grozy. Pisarka ma olbrzymie wyczucie i czytelnik niemal do końca nie ma pewności, co doprowadziło do klęski wyprawy – fatalne planowanie, fatum, mroczna siła otaczająca bohaterów czy pozbawiony skrupułów człowiek, który z dala od cywilizacji może wreszcie dać ponieść się mrocznym fantazjom? Autorka kreuje historię w taki sposób, by ciągle podsycać obecną w utworze atmosferę niepewności, niepokoju i przerażenia. Ani bohaterowie, ani czytelnik nie wiedzą, jakie demony podążają śladem nieszczęsnej karawany. „Głód” to wyśmienity, trzymający w napięciu utwór - studium ludzkiej natury wystawionej na najcięższą próbę. Alma Katsu stworzyła genialną, wielowątkową powieść drogi, którą szczerze polecam miłośnikom literatury rozrywkowej. ale nie tylko. Książka spodoba się również czytelnikom poszukującym czegoś więcej niż tylko lekkiej fabuły. Myślę, że „Głód” jest uniwersalną powieścią, która zadowoli nawet najbardziej wybrednych odbiorców.\n10-10-2018 o godz 19:15 Spursmaniak dodał recenzję:\nW czerwcu 1846r. George Donner poprowadził około 90 osób z Illinois do Kalifornii, świeżo odkrytym szlakiem, oraz niepewnym skrótem przez łańcuch górski w Nevadzie. Z całej wyprawy uratowało się niespełna 50 osób. Nikt na początku wyprawy nie mógł przewidzieć w jakich ekstremalnych warunkach przyjdzie im podróżować. Głód który zapanował, uruchomił w śród uczestników najgorsze zmysły z kanibalizmem na czele. 🍔 Alma Katsu w swojej książce „Głód” wykorzystała Wyprawę Donnera do własnej interpretacji faktów, umiejętnie obsadziła prawdziwych bohaterów w wydarzeniach, które prześladują podróżujących osadników. Mimo iż książka ta w dużej mierze to fikcja to autorce bardzo dobrze udało się zatrzeć granice pomiędzy tym co prawdziwe a zmyślone na potrzebę książki. 🍔 W trakcie podróży osadnicy docierają do opuszczonej chaty, w której znajdują dziesiątki listów z ostrzeżeniem by zawrócić i nie iść dalej. Niestety ostrzeżenie zostało zignorowane, przez chęć rozpoczęcia nowego, spokojnego życia w Kalifornii. Szybko przekonali się, że nie był to najlepszy wybór – wyruszyli zbyt późno, lato ustąpiło miejsca jesieni i zimie, warunki stawały się coraz gorsze, zaczęło brakować żywności. Z każdym dniem podział pożywienia niebezpiecznie się zmniejszał, coraz częściej wybuchały kłótnie, napięcie nieuchronnie wzrastało przez niewyjaśnioną śmierć małego chłopca. Głód, brak możliwości znalezienia pożywienia, zmęczenie, choroby, problemy i rozterki osobiste, które powoli doprowadzają niektórych z bohaterów do ostateczności. Nie mogą uciec od poczucia, że ktoś lub coś ich prześladuje. Gdy grupa zaczyna się zmniejszać, zaczynają zastanawiać się, jakie zło czeka na nich - czy jest tam, czy było z nimi przez cały czas? 🍔 Książka ta posiada niesamowity klimat, osnuty nutką grozy i niepewności który utrzymuje się od początku do końca. Pisarka stopniuje napięcie, zgrabnie wprowadza czytelnika w atmosferę opanowującą wypraw. Narastający z każdą chwilą dramatyzm sytuacji podkreśla w „Głodzie” udanie wpleciony w fabułę wątek paranormalnego horroru. Kanibalizm który został poruszony w książce może wzbudzać w nas obrzydzenie i kontrowersje, że człowiek jest zdolny do takich rzeczy. Sporym atutem „Głodu” są bohaterowie, a każdy z nich posiada swoja własną historię, która przedstawiona jest w formie retrospekcji. Dowiemy się o przyczynach niektorych bohaterów wyprawy do Kalifornii oraz rzuci to światło na wybory które podejmują w obliczu trudów podróży. Im dalej bohaterowie wędrują, tym więcej czeka na nich przeszkód, a tajemnicze zniknięcie chłopca to dopiero początek. Zwierzęta znikają. Ludzie znikają. Potem pojawiają się szepty dochodzące z lasu w nocy ... i dziwni, szaleni ludzie, którzy się pojawiają, wrzeszcząc, że są głodni, atakując osadników. Dopiero gdy podróżnikom zaczyna brakować jedzenia, przyjdzie nam poznać prawdziwą naturę człowieka i to do czego jest zdolny głodny człowiek. 🍔 „Głód” Almy Katsu to bardzo dobra książka, która potrafi wciągnąć. Uważam że autorce bardzo dobrze udało się opowiedzieć prawdziwą historię wplatając w nią fikcyjne wydarzenia. Powieść ta, to delikatna forma horroru, jedna nie brakuje w niej elementów grozy a wszystko to ubrane w taki sposób jakby się to wydarzyło naprawdę. Mimo kilku nieścisłości które udało mi się zauważyć, to książka jest naprawdę dobra i warta uwagi. „Głód” to nie tylko historia o Wyprawie Donnera ale też o tym, że największy potwór żyje w nas. Potwór, ten żyje w ludziach, nawet w tych, których nikt by o to nie posądzał.\n08-10-2018 o godz 22:04 BarbaraAndHerBooks dodał recenzję:\nUwielbiam opowieści na faktach, więc z przyjemnością zabrałam się z lekturę książki „Głód” Almy Katsu. Opowiada ona o losach jednej z najbardziej przerażających historii w dziejach Ameryki Północnej – wyprawy Donnera, która miała odbywała na przełomie 1846/1847. Po przeczytaniu tej książki poszukałam informacji o tej wyprawie i okazało się, że autorka opisała w niej to, co działo się podczas tej tragicznej podróży. Dodała do niej tylko elementy fantastyczne, ale nie przesadziła z nimi i po prostu dodają jej one trochę „smaczku”. Brak jest w niej zbędnych opisów otoczenia, co bardzo mi się podobało. Książka ma nieco ponad 400 stron, ale ani przez chwilę się przy niej nie nudziłam, a wręcz z każdą kolejną stroną zagłębiałam się w nią coraz bardziej i coraz bardziej mi się podobała. Klimat tej powieści jest po prostu niesamowity, przerażający, budzi w czytelniku grozę. „Głód” wciąga bez reszty i powala na kolana. Przez retrospekcje, które pojawiają się w powieści poznajemy historie głównych bohaterów i dzięki temu rozumiemy motywy, które nimi kierowały w danych sytuacjach. Dodam, że trochę obawiałam się jak spodoba mi się powieść, której akcja rozgrywa się w połowie XIX wieku, ale jestem nią po prostu zachwycona!\n08-10-2018 o godz 08:27 Anonim dodał recenzję:\nPamiętam lekcje historii, na których – z uporem godnym pewnego zwierzęcia – wpajano mi do głowy, jak ważnym wydarzeniem w dziejach naszego świata było zjawisko społeczne nazwane przez uczonych wielką wędrówką ludów. Ja – z uporem godnym tego samego zwierzęcia – zastanawiałam się, do czego w życiu przyda mi się ta informacja. Ale ponieważ szła za tym jeszcze jedna ważna wiadomość – że na kolejnych zajęciach będzie klasówka – nie miałam ochoty pytać. Z perspektywy czasu (a coraz częściej patrzę na różne rzeczy właśnie „z perspektywy”) uznałam mądrość starszych od siebie i tego samego uczę moje dzieci. Historia to szczególna dziedzina nauki, która jest niezwykle uniwersalna, a wiedza na temat pewnych wydarzeń pozwala nam spojrzeć na współczesne zjawiska przez pryzmat pewnego rodzaju doświadczenia. Takie przemyślenia naszły mnie podczas lektury Głodu Almy Katsu, która za główny wątek swojej najnowszej książki obrała fragment amerykańskiej historii – tak zwaną „Wyprawę Donnera”. Mamy rok 1846. Dwie rodziny – Donnerów i Reedów – postanawiają przenieść cały swój dobytek ze Springfield w stanie Illinois do Kalifornii, przekonani o bogactwach, jakie tam na nich czekają. Z nadzieją na polepszenie warunków życia do wyprawy dołącza jeszcze kilka rodzin, tworząc niemal stuosobową grupę całkowicie różnych od siebie ludzi. Donner, zainspirowany książką Lansforda W. Hastingsa dokładnie opisującą skrót, którym powinni się kierować, wiedzie karawanę właśnie tą drogą. Nie ma świadomości, że książka jest blefem, a Hastings nigdy wcześniej nie przebył opisywanej trasy. Gdy zaczyna brakować jedzenia, zaczynają dziać się rzeczy straszne. Przyznaję, że miałam obawy względem tej książki. Nie wiem dlaczego, ale od momentu, gdy wzięłam ją do rąk, czułam niewyjaśniony niepokój. Odkładałam jej lekturę, choć sama nie potrafiłam znaleźć powodu. Bardzo dobra, prosta i świetnie oddająca treść okładka zdawała się prężyć przede mną za każdym razem, gdy przechodziłam obok regału z książkami. Nie pozwoliła mi być obojętną. Tak jak jej autorka nie pozwala czytelnikowi być obojętnym wobec historii, którą opowiada. Bo musicie wiedzieć, że ta powieść przeraża, zniewala swoim klimatem i nie pozwala zasnąć. Porusza najczulsze struny, sięga do podstaw człowieczeństwa, przeczy wszystkiemu, co przyjmujemy za pewnik. Oj, już dawno żadna powieść nie wciągnęła mnie tak mocno! Biorąc “na warsztat” realne wydarzenia, autorka dodała całej historii swoistej pikanterii poprzez wprowadzenie wątków fantastycznych, które świetnie podkręciły akcję. Co najważniejsze – nie przesadziła. Właściwie to tylko okadziła nimi fabułę, wywołując w ten sposób jeszcze więcej emocji, będących konsekwencją wszechobecnych strachu, grozy i niepewności. W mojej opinii Katsu zrobiła genialna robotę, pisząc tę powieść w taki, a nie inny sposób – oszczędnie, dość spokojnie, wręcz surowo, oszczędzając nam opisów przyrody, które mogłyby odebrać pierwszeństwo temu, co w tej książce najważniejsze. Makabryczne chwile przebijała retrospekcją, w której oddawała głos każdemu z bohaterów, pozwalając poznać czytelnikowi jego motywacje. Uwierzcie, od dawna nie miałam w ręku powieści, która nie pozwalała pójść spać. Przemieszczanie się jednostek i całych grup ludzi jest zjawiskiem towarzyszącym ludzkości od zarania dziejów. To właśnie z lekcji historii wiemy o wędrówkach ludów mających miejsce już w czasach starożytnych czy średniowiecznych. Wszyscy wiemy, co działo się po dokonaniu odkryć geograficznych, które stworzyły dla wielu narodów nowe perspektywy. Dzisiaj też ludzie migrują w nadziei na to, że ich życie będzie dostatnie. Również bohaterowie Głodu liczyli na lepszy byt. Decydując się na podróż w nieznane, narażając życie swoich rodzin i pakując cały swój dobytek do kilku wozów, liczyli na to, że będzie im wszystkim lepiej. Podczas lektury pojawia się pytanie, co dzieje się z człowiekiem w sytuacjach nieprzewidzianych, takich jak konflikt czy głód. To, co stało się podczas wyprawy Donnera rodzi wiele pytań, ale jedno uderza mnie szczególnie: ile człowieka jest w człowieku? Odpowiedzcie sobie na to pytanie, zatapiając się w lekturze Głodu. Warto.\n07-10-2018 o godz 16:01 Piotr dodał recenzję:\nKSIAZKE PRZECZYTALEM W DWA DLATEGO ZE PRACUJE DLUGO POWIESC JEST BARDZO WCIAGAJACA I TAJEMNICZA AZ SZKODA SIE ODRYWAC OD NIEJ KATSU ALMA OPISALA PODROZ BARDZO INTERESUJA Z KAZDA STRONA CHCIALO SIE WIECEJ ROZCZAROWANIE PRZYSZLO WTEDY GDY ZORIENTOWALEM SIE ZE TO JUZ KONIEC POLECAM GORACO TA POWIESC\n06-10-2018 o godz 07:54 Bookendorfina Izabela Pycio dodał recenzję:\n"Ludzie zawsze będą od niej oczekiwać, że będzie dokładnie taka, za jaką ją uważają, i nigdy nie pozwolą jej być kimś więcej." Od pierwszych stron autorka wprowadza czytelnika w niezwykły klimat niepewności, złego przeczucia, intuicyjnego wyczuwania zła. Mgła niepokoju i trwożliwości otula całą powieść, a im bardziej się w nią zagłębiamy, tym robi się mroczniej i posępniej. I bynajmniej nie chodzi tu tylko o intrygująco prowadzoną fabułę, ale również o odwołania do najciemniejszej strony natury człowieka. Ekstremalne warunki potrafią intensywnie przywołać zwierzęcą naturę, brutalna walka o przetrwanie odkrywa bestialskie instynkty, zaś własne dobro stawiane jest ponad wszystko. Ale czy faktycznie każdy w skrajnych okolicznościach zachowa się przerażająco i bezwzględnie? Jaki procent grupy postawi wartość swojego życia niżej od życia innych, przyjmie ofiarną i altruistyczną postawę? Właśnie klimat i wgląd w duszę człowieka najbardziej przekonały mnie do tej przygody czytelniczej. Intensywności dodawało także to, że konstruując scenariusz zdarzeń autorka inspirowała się prawdziwą wyprawą George Donnera, jej uczestnikami i towarzyszącymi tajemnicami. Podobał mi się styl narracji, oszczędny w słowach, stawiający na surowy wydźwięk, a jednocześnie wnoszący pakiet emocji. "Głód" to delikatna forma horroru, choć nie brakuje w nim mocnych uderzeń, to jednak oczekiwałam więcej. Groza budowana na powtórzeniach z czasem staje się mniej ekscytująca i zajmująca. Retrospekcje naświetlające motywy postaci wyruszenia w ryzykowną podróż, od Independence do Fortu Suttera, pozostawiły mnie z lekkim niedosytem, tym bardziej, że Alma Katsu stawia na frapującą psychologię postaci. Liczyłam na bardziej rozbudowane tło amerykańskich rodzin połowy dziewiętnastego wieku decydujących się na pionierską wyprawę ze wschodnich na zachodnie ziemie. Kilka wykazanych przeze mnie zastrzeżeń nie zmienia faktu, że warto zwrócić uwagę na tę historyczną fikcję, podchwytującą wątek batalii blisko dziewięćdziesięciu osób o przeżycie w mega trudnych warunkach pogodowych, w głodzie, chorobach, wewnętrznych konfliktach i zewnętrznym zagrożeniu. bookendorfina.pl\n03-10-2018 o godz 17:31 kryminalnakuchnia.com dodał recenzję:\nNie ma się co czarować, że „Głód” Almy Katsu mogę zaliczyć do bardziej wyczekiwanych powieści tego roku. Dlaczego? Mogłabym napisać, że książka nawiązuje do jednego z najbardziej przerażających wydarzeń jakie miały miejsce w Ameryce, albo, że prawa do ekranizacji wykupiła jedna z najlepszych wytwórni filmowych, a wyprodukuje ją sam Ridley Scott. Jednak nie ma to najmilejszego sensu, bo przecież wy to już doskonale wiecie. Sięgając po „Głód”, najzwyczajniej byłam ciekawa, czy podróż karawaną na Zachód, przez niezbadane dotąd tereny, będzie równie ekscytująca, jak wejście w klapkach na Giewont. I czy autorce uda się utrzymać moje skupienie, opierając książkę tylko i wyłącznie na motywie podróży. Jak było, przekonacie się w dalszej części recenzji. „Głód” Almy Katsu przypadł mi do gustu, praktycznie od pierwszej strony. Styl pisania autorki oraz lekkość pióra podpowiadała mi, że to będzie świetna przygoda. Bardzo surowe, wręcz minimalistyczne opisy natury i niewymuszone dialogi przypominały mi twórczość Cormacka McCarthy-ego, którego jestem wielką fanką. Niespieszna historia grupy pionierów, podążających nieprzetartym dotąd szlakiem za marzeniami, zaczyna przybierać coraz bardziej makabryczny obrót. Fabuła przedstawiona w „Głodzie” nie jest apokaliptyczną wizją zagłady świata, choć zależy jak do tego podejść. Jeśli masz ochotę przeczytać całą recenzję, to zapraszam na blog https://kryminalnakuchnia.com/glod-alma-katsu/\n03-10-2018 o godz 11:35 Beforeankadies dodał recenzję:\nMimo że był to mój pierwszy kontakt z Almą Katsu, bardzo pozytywnie się zaskoczyłam! Autorka świetnie przedstawia historie głównych bohaterów, opisuje ich rozterki i problemy, z jakimi musieli radzić sobie przed wyjazdem. Do tego język, jakim posługuje się pisarka sprawia, że z coraz większym zainteresowaniem śledzimy losy bohaterów wyprawy, który poza niegościnną okolicą, muszą zmierzyć się ze śledzącym ich "czymś", którego boją się wszyscy mieszkający przy szlaku Indianie.\n01-10-2018 o godz 15:00 Ficunio dodał recenzję:\nNie tylko tytuł i okładka intryguje.Że na faktach, to pewnie wiecie, że była autentyczna wyprawa do Kaliforni, że pojawia się wątek kanibalizmu chyba też jest faktem wiadomym. To powieść z elementami grozy i fantastyki, która pokazuje jak człowiek zachowuje się w ostatecznych sytuacjach, do czego jest zdolny. Ostatecznie kupiła mnie ta książka, kiedy jeden z jej bohaterów, tych, których moralność stoi pod wielkim znakiem zapytania, z ludzkimi kośćmi w ręce dywaguje o tym, jak ocala tych ludzi, którzy mogą być jeszcze ocaleni, że na niego spadła najgorsza robota, "dostarcza ludziom jedzenia", porównuje się do Lucyfera, upadłego anioła ( to takie miltonowskie:) Od zawsze twierdzę, ze klucz do popularności książki tkwi w narracji. ta mimo, że "sucha" i taka "surowa", jest "lekka" i czyta się rewelacyjnie. Dodatkowo wprowadza taki klimat, takie napięcie, któremu nikt się nie oprze. Przysłowiowe "Zło" czai się między wierszami, wyzwala coś demonicznego, a "tytułowy" bohater to nie tylko głód fizyczny, tylko niezidentyfikowanne zło, które czyha na uczestników wyprawy..\nO autorze: Katsu Alma\nThe Hunger Katsu Alma\nThe Hunger - Die letzte Reise Katsu Alma\nSenne pałace Uznański Sebastian\nKulisy kryzysu Dmochowski Artur\nObraz Kwiaciarka, 30x30 cm Oobrazy


SPOTKANIE Z JOLANTĄ KNITTER-ZAKRZEWSKĄ - Radio Tczew - Zawsze blisko!\nstart 22.09.2017 17:30\nkoniec 22.09.2017 19:30\nTym razem gościem tczewskiej książnicy będzie Jolanta Knitter-Zakrzewska – autorka książek Kobieta na końcu peronu, Diabeł tasmański, Niebieskie cienie na śniegu, Deszczowa kołysanka.\nSpotkanie odbędzie się 22 września (piątek), o godzinie 17:30, w siedzibie głównej Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tczewie przy ulicy Jarosława Dąbrowskiego 6.\nKrwawa zbrodnia? Skomplikowane śledztwo? Nieszablonowe historie dopracowane\nw każdym szczególe? Morderstwo, gwałtowne namiętności, emocje, które niejednokrotnie wpływają na ludzkie decyzje oraz wybory? Szykuje się nie lada gratka dla pasjonatów historii kryminalnych. Zapraszamy wszystkich amatorów powieści łączących w sobie wątki detektywistyczne z motywami charakterystycznymi dla powieści obyczajowo-psychologicznych.\nJolanta Knitter-Zakrzewska interesuje się historią, teatrem i filmem. Ukończyła administrację\nna Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim oraz Podyplomowe Studia Pedagogiczne\nna Uniwersytecie Gdańskim. Swoje rodzinne miasto wspomina z rozrzewnieniem: Olsztyn, moje miasto ukochane, o którym nigdy nie zapomnę... Olsztyn, moje miasto utracone,\ndo którego nigdy już nie wrócę... Obecnie mieszka w Wejherowie. Jest pasjonatką literatury. Szczególnie ceni twórczość między innymi Johna Steinbecka, Williama Faulknera,


Periodyzacja treningu, czyli jak długoterminowo planować swój trening - WP Kobieta\nperiodyzacjaperiodyzacja treninguplan treningowyćwiczenia dla początkujących\nPeriodyzacja treningu polega na planowanej manipulacji objętością czy intensywnością ćwiczeń w celu zmaksymalizowania ich efektów. Długoterminowe planowanie treningów dotyczy nie tylko zawodowców, którzy przygotowują się do treningów, ale także osób początkujących, które chcą wyciągnąć jak najwięcej korzyści ze swoich treningów. Przyjrzyjmy się zatem fazom periodyzacji treningu.\nPeriodyzacja treningu - co to oznacza?\nPeriodyzacja treningu to świadome zmienianie podstawowych parametrów treningu, takich jak jego długość czy intensywność. Periodyzacja dzieli trening na okresy, które różnią się od siebie odmiennymi celami i treściami treningowymi. Periodyzacja jest doceniana przez sportowców, ponieważ jednostajny trening prowadzi do znużenia i spadku motywacji.\nPonadto mięśnie przyzwyczają się do danego systemu treningowego, dlatego w pewnym momencie przestaje się dostrzegać efekty swojej pracy. Podstawą periodyzacji w każdym jej wymiarze jest zmienność. Periodyzacja pozwala na wprowadzanie zmian w stałym rytmie, co zapewnia doskonalenie wytrzymałości czy siły, a jednocześnie minimalizuje ryzyko stagnacji mięśni czy regresu treningowego.\nCykle treningowe w periodyzacji - cel i czas treningów\nPierwszym podstawowym krokiem w planowaniu periodyzacji jest określenie celu, do którego dążymy. Druga kwestią jest czas, jakim dysponujemy, aby ten cel osiągnać. Celem mogą być zawody sportowe, maraton, osiągnięcie pewnego pułapu dystansowego czy nawet zrzucenie konkretnej liczby kilogramów.\nOkreślenie celu i czasu treningowego pozwala podzielić nasz trening na okresy, które tworzą periodyzację. Cykle treningowe dzielą się na makrocykle, mezocykle i mikrocykle. Stosowanie się do cyklów i faz treningowych jest kluczem do nieustających postępów w treningach.\nPeriodyzacja treningu - faza wprowadzająca\nFazy treningowe to mezocykle, czyli cykle treningowe, które wpisują się w roczny plan. Mezocykle trwają ok 4-6 tygodni i ich podstawą jest określony cel treningowy. Faza wprowadzająca jest etapem periodyzacji, w którym przygotowujemy się do głównych faz treningowych. Podczas tej fazy wykonuje się ćwiczenia i ich wariacje o umiarkowanej intensywności. Podczas fazy wprowadzającej nie można narzucać sobie zbyt dużej liczby ćwiczeń czy zbyt intensywnych treningów. Przed kolejnymi fazami, organizm nie może być przeciążony.\nPeriodyzacja treningu - faza podstawowa\nW fazie podstawowej wykonuje się jak największą możliwą liczbę ćwiczeń, pamiętając jednak o tym, by się nie przetrenować. W fazie podstawowej wzrasta stres organizmu, który z kolei wpływa na jego adaptację i poprawę sprawności i wytrzymałości w kolejnych fazach periodyzacji.\nPeriodyzacja treningu - faza intensyfikacji\nW fazie intensyfikacji zmniejsza się liczbę wykonywanych ćwiczeń, ale znacznie zwiększa się ich intensywność. W przypadku ćwiczeń siłowych zwiększa się obciążenie, natomiast przy ćwiczeniach cardio można zwiększyć przykładowo podstawowe tempo biegu. W tej fazie zachodzą największe zmiany w naszym organizmie. Fazę intensyfikacji często uznaje się za fazę docelową treningu.


Praca pracownik linii produkcyjnej - produkcja – Pracuj.pl\nPraca pracownik linii produkcyjnej - produkcja\nOpis stanowiska: Operator Maszyn wykonuje czynności związane z produkcją pasz i codziennym funkcjonowaniem działu produkcji. Rozwija umiejętności związane z obsługą maszyn i linii produkcyjnych. Fundamentem działania jest stosowanie się do zasad...\nWYMAGANIA: wykształcenie średnie o profilu technicznym, bardzo dobra znajomość rysunku technicznego, bardzo dobra umiejętność posługiwania się narzędziami pomiarowymi, podstawowa znajomość materiałoznawstwa, bardzo dobra znajomość przygotowania...\nPodstawowe obowiązki: obsługa linii produkcyjnej i maszyn; bieżąca kontrola jakości produkowanych wyrobów; dbanie o porządek na stanowisku pracy; ...\nGłówne obowiązki: Obsługa linii produkcyjnej; Proste prace manualne związane z produkcją katalizatorów; Praca zgodnie ze standardami i procedurami; Odpowiedzialność za utrzymanie i ciągłe doskonalenie standardów 5S; Zgłaszanie wszelkich...\nOpis stanowiska: kompleksowa obsługa maszyn produkcyjnych takich jak (mieszalnik, młyn, wytłaczarka, pakowarka) kontrolowanie przebiegu pracy maszyn współpraca z innymi Operatorami w celu zapewnienia ciągłości produkcji sporządzanie raportów...


Dominika Wysocka relacjonuje życie po wygranej w "Top Model": "Musiałam w końcu ODESPAĆ i odpocząć" (ZDJĘCIA) - Pudelek\n| 27.11.2021 22:15\nDominika Wysocka relacjonuje życie pod wygranej w "Top Model" (Instagram, AKPA, Kurnikowski)\nZa nami finał dziesiątej edycji "Top Model". Po wielu tygodniach rywalizacji czek na 100 tysięcy złotych i kontrakt z agencją modelek zdobyła Dominika Wysocka, która na ostatniej prostej pokonała Julię Sobczyńską i Nicole Akonchong. Blondynka przez wielu widzów nie była typowana na faworytkę do wygranej. Po środowym finale w sieci błyskawicznie zaroiło się więc od negatywnych komentarzy oburzonych internautów.\nMinione dni bez wątpienia były dla Dominiki Wysockiej dość intensywne. Dzień po finale "Top Model" zwyciężczyni programu gościła na kanapie "Dzień Dobry TVN", gdy emocje po wygranej nieco opadły, postanowiła natomiast hucznie uczcić sukces w towarzystwie znajomych.\nI tak w miniony piątek Dominika zorganizowała imprezę, na której nie zabrakło innych uczestniczek "Top Model". Wraz ze zwyciężczynią programu świętowały pozostałe finalistki Nicole i Julia, której towarzyszyła świeżo upieczona narzeczona. Na imprezie pojawiły się także znane z dziesiątej edycji show, Sophia Mokhar oraz Aleksandra Skubis. Nie zabrakło też rzecz jasna ukochanego Dominiki.\nZobacz również: Kim jest chłopak Dominiki Wysockiej, zwyciężczyni "Top Model"? Piotr Strojek grał już w "BrzydUli"...\nW sobotę Dominika zamieściła na InstaStories krótką relację z wizyty w znanej sieci fast foodów. Nowa "tap madl" przyznała, że ostatnimi czasy nieco ograniczyła aktywność w sieci, gdyż musiała nieco odsapnąć po zakończeniu programu.\nDziubki, nie odzywam się, bo musiałam w końcu odespać i chwilę odpocząć. Po finale nie miałam jeszcze na to czasu, także dopiero dziś mogłam sobie na to pozwolić - przyznała.\nWysocka poinformowała również fanów, co słychać u jej ukochanego - którego tego dnia zadowoliło jedynie zamówienie popularnej w Polsce sezonowej kanapki.\nPiotruś ma kacówę, jedyne, co go dziś uszczęśliwiło to Drwal - zdradziła Dominika.\nZobaczcie, co słychać u zwyciężczyni dziesiątej edycji "Top Model". Wróżycie jej wielką karierę w świecie mody?\nOd kiedy to prawdziwe modelki są porobione? Modelka to chyba powinna być naturalnie piekna, a nie z warami zdobionymi i innymi poprawkami\nKryteria : modelka z instagrama. Tulum i Bodrum stoją otworem dla każdego hialurona kapriowatego\nHaha i już McDonald - przypadkowy post i reklama za kolejne 100 tys 😂😂😂Modelka żywiąca się w Mc 😂😂😂One wszystkie - figura w genach i takie śłitaśne, takie swoje dziewczyny z sąsiedztwa- nieliczącej kalorii🤣🤣🤣Tutaj to chyba masa w nosek poszła 😜\nNie wiem dlaczego te Insta modelki maja ten wieczny wyraz dąsa na twarzy - coś jakby tatuś nie kupił dziewczynce lalki barbie i w traumie - został jej ten wyraz na lata - „ martwe „ oczy, nieobecne i na sztywno wbite kamerę aparatu i ten - niby „namiętny „ dąs, nadający im infantylnego wyglądu małej dziewczynki - która zahibernowała się w czasie. Takie są te współczesne Insta beauties i wzorce tego..\nOczywscie to czysty przypadek że dziewczyna bez zadatkow na prawdziwą modelkę, mająca chłopaka pracującego w TVN, wygrała top model...\nNikt, oprócz rodziców już nie pamięta o pięciu ślicznych nastolatkach z Koszalina, które zginęły w escape roomie. Były utalentowana i bardzo ładne, szkoda młodego życia.\nByła najładniejsza z finalistek i to widać. Poza tym jej twarz wygląda praktycznie tak samo dawniej jak i dziś. Dominika ma najbardziej modelkową, bo proporcjonalną twarz i największą szansę na oferty współpracy, sesje zdjęciowe i pokazy. Konkurować z nią na wygląd mogłaby tylko ta co dostała złoty bilet, ale ona miała tatuaże i popełniała zbyt wiele błędów, żeby dotarła do ścisłego finału. Natomiast Nicole ma wielkie murzyńskie usta, a Julia nos jak pyza. Wybór całkiem logiczny, ale zawsze jest tak że fani przegranej będą krzyczeć i pisać głupoty. Jest ich mniej ale są bardziej agresywni.\nbardzo ładna młoda kobieta, dobrze zrobiła, że zoperowała nos, szpecił ją.\nUsta napompowane taka z niej piękność..\nModelką o nietuzinkowej urodzie to była Twiggy, Claudia Shiffer czy Naomi Campbell. Reszta to z jednej taśmy.\nTroszkę zbyt sztuczna. Pisarek najladniensza Top Model\nPatrząc na Panią stwierdzam, że większość dziewcząt chodzących po polskich ulicach może śmiało wygrać ten konkurs. To akurat jest pocieszające. Natomiast jak sobie zestawimy urodę tej Pani i np Anety Kręglickiej to jest przepaść. Uroda Kręglickiej to była naturalność i delikatność. Prawdziwe piękno.\nTa ostatnia okładka Dominiki to jak do "Pani Domu". Najpierw myślałam, że to poważnie do jakiegoś pisma typu "Tina" :D\nZaczyna się sezon na karpie....\nMatko, ale z niej wielkolud\nNajbrzydsza dziunia wygrywa... czas na zmianę jury, nic dziwnego, że program traci oglądalność\nWygrała po znajomości w tvn\nJeju, alez ona ogromna