Świat zaginiony/Rozdział XV - Wikiźródła, wolna biblioteka\nŚwiat zaginiony/Rozdział XV\nŚwiat zaginiony. Tom II - Rozdział XV\n„Oczy nasze oglądały cuda“...\nPiszę te notatki, z dnia na dzień, ale mam nadzieję, że zanim je ukończę, kłopoty nasze dobiegną kresu i słońce błyśnie po przez chmury. Tymczasem siedzimy tutaj łamiąc głowy nad sposobem wydostania się i nie mogąc go znaleść,;znaleść; jednak mam wrażenie, że kiedyś wdzięczni będziemy losowi, że wbrew naszej woli zatrzymał nas tu, pozwalając nam poznać nieco bliżej dziwy tego niezwykłego miejsca i te stworzenia, które je zamieszkują.\nZwycięstwo indjan było punktem zwrotnym w dziejach naszego tu pobytu; od chwil porażki małpoludzi staliśmy się faktycznymi panami płaskowzgórza, gdyż krajowcy patrzyli na nas ze strachem i wdzięcznością, jak na istoty, których niepojęta siła pomogła im zniszczyć odwiecznego wroga. Dla własnego bezpieczeństwa byliby może woleli pozbyć się dziwnych gości, ale nie okazali nam żadnej drogi wydobycia się w dolinę. Z gestów ich wywnioskowaliśmy, że istniał niegdyś tune,ltunel, którego część widzieliśmy w dolinie, a przez który i małpoludzie i indjanie, w rozmaitych epokach dostali się na płaskowzgórze. Maple White i jego towarzysz również musieli zeń skorzystać, ale poprzedniego roku zaszło silne trzęsienie ziemi, które zniszczyło ów tunel. To też indjanie kiwali jedynie głowami i wyruszali ramionami, gdyśmy im tłomaczyli, że chcemy sęsię stąd wydostać. Być może że nie mogą nam pomódz, a może i nie chcą.\nNiewielka garstka małpoludzi, którym darowano życie została umieszczoną w pobliżu indyjskich jaskiń, gdzie do końca dni swoich mają służyć swym panom jako niewolnicy.\nW dwa dni po bitwie wróciliśmy wraz z naszymi sprzymerzeńcamisprzymierzeńcami nad jezioro i rozłożyliśmy się obozem w pobliżu jaskini. Ofiarowali nam coprawda gościnę w ich wnętrzach, ale lord John nie chciał jej przyjąć pod żadnym pozorem, gdyż byłoby to zupełnem zdaniem się na łaskę lub niełaskę naszych gospodarzy, a któż wie jakie mogą żywić zamiary. Pozostaliśmy więc niezależni i mimo przyjaznych obustronnie stosunków, broń mamy w pogotowiu. Odwiedzamy ciągle jaskinie, które przedstawiają widok niewypowiedzianie ciekawy, niepodobna jednak określić czy są dziełem rąk ludzkich czy sił przyrody?\n Leżą wszystkie na jednym poziomie, jako wgłębienia między pokładami miękkiego bazaltu tworzącego wierzchołki skał, a twardego granitu z którego składa się ich podstawa. Schody, wysokie, a tak strome i wąskie, że żadne większe zwierze nie mogłoby wspiąć się na nie, prowadzą do wnętrza jaskiń, znajdującego się o jakie 80 stóp nad ziemią. Wnętrza te są suche i ciepłe; przechodzą w cały szereg rozmaitej długoścdługości korytarzy, które biegną wgłąb gór, a których szare ściany ozdobione są doskonałemi rysunkami, przedstawiającymi rozmaite zwierzęta płaskowzgórza. Gdyby więc dziwna ta fauna znikła z powierzchni ziemi, — przyszły badacz znajdzie na ścianach jaskiń, dokładny jej obraz — dinosaura, iguanodona, wodnych jaszczurów — jako dowód, że istniała jeszcze tak niedawno.\nPrzekonawszy się, iż wielkie iguanodony są poprostu domowem bydłem i, powiedzmy, żywym składem mięsa, doszliśmy do wniosku, że człowiek, nawet w pierwszych fazach swego rozwoju panuje nad światem zwierzęcym; wkrótce jednak przekonaliśmy się jak bardzośmy się mylili, i że władza jego nietylko nie była uznawaną, ale jego obecność zaledwie tolerowaną. Dowiódł nam tego wypadek, który się zdarzył na trzeci dzień po naszym powrocie do obozu.\nChallenger i Summerlee znajdowali się nad brzegiem jeziora, gdzie kilku krajowców, pod ich kierownictwem łowiło im harpunami wielkie wodne jaszczurki. Lord John i ja pozostaliśmy w obozie; kilkunastu indjan, zajętych rozmaitą pracą, uwijało się na skalistym zboczu w pobliżu jaskini, gdy nagle rozległ się przeraźliwy okrzyk „Stoa“ i ze wszystkich stron posypali się mężczyźni, kobiety, dzieci, krzycząc ze strachu i uciekając panicznie w stronę jaskiń, aby się ukryć na ich stromych schodach i w ich wnętrzu. Znakami wzywali nas do pójścia za ich przykładem, obydwaj więc chwyciliśmy za karabiny i wybiegliśmy, aby się przekonać co za niebezpieczeństwo nam grozi.\nNagle z za drzew wybiegło dziesięciu lub dwunastu indjan, a za nimi pędziły dwa potwory takie, jak ten, który napastował nasz obóz i ten co trapił mnie podczas owej samotnej wycieczki. Kształtem przypominały olbrzymie ropuchy, a poruszały się olbrzymimi susami, ale ohydne ich cielska były większe od największego słonia. Nigdy jeszcze nie oglądaliśmy ich w dzień bo są to nocne zwierzęta, i nie ukazują sęsię we dnie, o ile nie spłoszyć je z legowisk, tak jak to miało miejsce w danym wypadku. Byliśmy wprost oszołomieni ich wyglądem, gdyż łuskowata ich skóra pokryta była wrzodami i za każdym ich ruchem mieniła się kolorowo w blaskach słońca.\nNie mieliśmy jednak czasu zbytnio im się przyglądać, gdyż wnet dopadły uciekających, siejąc wśród nich straszne spustoszenie. Rzucały się kolejno całym swym ciężarem na ofiarę, a zgniótłszy ją na miazgę, dopadały drugiej. Nieszczęśni indjanie krzyczeli rozpaczliwie, ale nie byli w stanie wymknąć się szybkim ruchom i sile swoich napastników, padali jeden na drugim i zaledwie sześciu z nich pozostało przy życiu zanim lord John i ja pośpieszyliśmy im z pomocą. Niestety pomoc ta nie była wielką a naraziła nas na niebezpieczeństwo. Strzelaliśmy raz po raz z odległości kilkuset kroków ledwie ale kule nasze wchodziły w ciała potworów tak, jak papierowe gałki. Gady pozbawione nerwów i ośrodków mózgowych, były nieczułe na wszelkie rany i odporne na pociski współczesnej broni. Udało się nam jedynie hukiem naszych wystrzałów odwrócić ich uwagę w inną stronę i zatrzymać nieco ich pościg, dzięki czemu i my i indjanie zdołaliśmy schronić się na schody jaskiń. Ale zatrute strzały indjan zmaczane w odwarze stropahntum i nurzane potem w gnijącej padlinie, okazały się skutecznymi tam, gdzie broń XX wieku była bezsilną.\nGdy chodziło o natychmiastową obronę, działanie tych strzał byłoby za powolne pozostawiając bestji czas rzucenia się na swą ofiarę. To też dopiero wówczas, gdy oba potwory znalazły się u stop jaskiń, cały deszcz strzał posypał się na nich z każdego zagłębienia skały; w mgnieniu oka były nimi naszpikowane, a jednak nie dając znaku bólu, pięły się na skałę drapały ją pazurami wspinały się na schody i ciężko opadały na ziemię. Wreszcie jednak trucizna poczęła działać; przeciągły ryk wydarł się z paszczy jednego potwora, który pochylając kwadratowy łeb, runął na ziemię. Drugi okręcił się kilkakrotnie, poczem wydając ostre, przenikliwe ryki, począł wić się w agonji, aż w końcu zesztywniał na ziemi.\nKiedyś, gdy będę miał lepsze biurko niżeli obecna skrzynka po wędlinie, pióro zamiast zużytej resztki ołówka, i trochę papieru zamiast ostatniego poszarpanego notatnika — opiszę dokładnej tych indjan ze szczepu Accala. Opiszę nasze życie wśród nich, ich obyczaje, a także wszystko z czemśmy się zapoznali wówczas na Ziemi Maple White’a. Pamięć mnie nie zawiedzie, bo każde zdarzenie, którego tu byłem świadkiem, każda godzina, którą tu spędziłem, będą mi zawsze stały przed oczyma, tak żywo, jak żywo stoją niekiedy pierwsze wrażenia dzieciństwa. Nic nie zdoła zatrzeć tego co tak głęboko zapadło w dusze.\nTo też z czasem opiszę tę cudowną noc księżycową, spędzoną na jeziorze, tę noc gdy młody ichthyosaunusichthyosaurus — pół zwierzęcia, pół ryby, z dwojem oczu osadzonych z dwóch stron ryja, a trzeciem na wierzchu głowy — zaplątał się w sieć indjan i o mało nie wywrócił naszego czółna. Tej samej nocy zielony wąż wodny wychylił się z sitowia i porwał w swe sploty sternika z łodzi Challengera.\nOpowiem także o przedziwnych, wielkich mglistych nocnych stworzeniach — do dziś dnia nie wiemy czy były to płazy, czy zwierzęta — które żyją w błotach na wschód od jeziora i nocą unoszą się w powietrzu z fosforycznym blaskiem. Indianie boją się ich tak panicznie, że nie chcą zbliżyć do błota, my zaś, choć dwukrotnie robiliśmy doń wyprawę, i oglądaliśmy jego dziwacznych mieszkańców, jednak nie zdołaliśmy przebyć trzęsawisk i dotrzeć do ich legowisk. Powiem więc tylko, że wydały mi się większe od krowy, a wydzielały dziwny, piżmowaty zapach. Wspomnę również o wielkim ptaku, który zapędził Challengera na skały: był to ptak większy od strusia, o sępiej szyi i groźnym łbie, będącym jakby uosobieniem okrucieństwa. Gdy Challenger szybko wspinał się na schody, ptaszysko jednem uderzeniem potężnego dzioba urwał mu podeszwę od buta, tak jakgdyby ją odcięło nożem. Tymi razem broń współczesna odniosła zwycięstwo i olbrzymie stworzenie (dwadzieścia stóp wysokości) — phororacus, według słów zdyszanego, lecz zachwyconego Challengera — padło od kuli lorda Johna, jak tuman pierza, z pośród którego wynurzyły się wierzgające nogi i błysnęła para żółtych, złych oczu. Chciałbym ujrzeć tę potężną, płaską czaszkę wśród trofeów w mieszkaniu przy ulicy Albany!\n Wreszcie będę musiał wspomnieć i o toxodonie, — na jakie dziesięć stóp wielkiej świni, o olbrzymich sterczących kłach, — którąśmy pewnego ranka zabili przy wodopoju.\nOpiszę to wszystko z czasem i z prawdziwą rozkoszą zatrzymam się myślą na tych cudnych, letnich wieczorach gdy, pod sklepieniem ciemno-błękitnego nieba, leżąc obok siebie wśród gęstej trawy, podziwialiśmy dziwne ptactwo, unoszące się nad nami. Nieznane stworzenia, wypełzszywypełzłszy ze swych nor, przyglądały się nam, podczas gdy drzewa pochylały ku nam gałęzie, obciążone owocami, a wspaniałe osobliwe kwiaty darzyły nas zapachem swych wielkich kielichów.\nTe sceny, które wryły mi się w pamięć na zawsze, chciałbym przenieść kiedyś żywcem na papier.\nAle zdziwi się pan zapewne, na co ta zwłoka, na co poszukiwanie nowych wrażeń, gdy wszystkie siły moje i mych towarzyszy powinny być ciągle skierowane ku wydobyciu się z naszej pułapki? Każden z nas myśli o tem ale bezskutecznie; o jednem tylko jesteśmy w zupełności przekonani: indjanie nie uczynią nic aby nam dopomódz. Pod każdym innym względem są nam przyjaźni, niemal niewolniczo oddani, ale gdyśmy im proponowali, by nam pomogli przerzucić drewnianą kładkę przez przepaść, albo aby nam dostarczyli zwojów ljan lub postronków skórzanych, któremibyśmy się mogli przy zejściu posłużyć — spotykaliśmy się ze stanowczą choć dobroduszną odmową. Uśmiechali się, mrużyli oczy, i potrząsali przecząco głowami. Nawet stary wódz trzymał się tej samej taktyki, i tylko Maretas — ów ocalony przez nas z łap małpoludzi, młodzieniec, spojrzał na nas ze współczuciem i wytłomaczył nam gestami, iż nic dla nas uczynić nie może. Od czasu zwycięstwa nad małpoludźmi rodacy jego uznają nas za półbogów, których niepojęta broń zapewniła im powodzenie i są przekonani iż szczęście ich nie opuści dopóki my będziemy wśród nchnich. OfarowaliOfiarowali też każdemu z nas drobną czerwonoskórą kobietę za żonę, i piękną suchą jaskinię na mieszkanie, pod warunkiem, że zapomnimy o swoim kraju i pozostaniemy na zawsze tutaj.\nDotychczas nie mieliśmy z nimi żadnych zatargów, ale postanowiliśmy zachować nasze plany w tajemnicy, gdyż jesteśmy pewni, że gotowi są zatrzymać nas tu siłą.\nBez względu na niebezpieczeństwo ze strony dinosaura (choć mniejsze we dnie niż w nocy, gdyż jak mówiłem są to przeważnie nocne zwierzęta) odwiedziłem w ciągu ostatnich trzech tygodni dwukrotnie nasz dawny obóz, aby zobaczyć się z murzynem, który nie opuszczał swego posterunku w dolinie. Tęsknie sięgałem wzrokiem w dal, w nadziei ujrzenia ratunkowej wprawy, ale niezmierzona, usiana kaktusami płaszczyzna, była pustą; pustą aż po odległą, ginącą na horyzoncie linję trzcin.\n— Przyjść już niebawem, Massa Malone — pocieszał mnie poczciwy Zambo — jeden tydzień tylko, a indjanie tu być z liną i zabrać was.\nPowracając z drugiej takiej wycieczki, która na tyle się przeciągnęła, iż spędziłem noc zdala od mych towarzyszy, miałem dziwne spotkanie. Szedłem zwykłą, dobrze znaną drogą i zbliżyłem się do miejsca, oddalonego najwyżej o jakie dwie mile od trzęsawiska pterodaktylów, gdy ujrzałem przed sobą jakąś niezwykłą postać. Był to człowiek okryty trzcinową ramą w kształcie dzwona, okrygwającąokrywającą go ze wszystkich stron. Z niepomiernem zdumieniem poznałem w nim lorda Johna, on zaś spostrzegłszy mnie, wydobył się z pod swej klatki i podszedł ku mnie, śmiejąc się, nie bez pewnego zakłopotania:\n— Doprawdy, młodzieńcze, — rzekł — nie spodziewałem się spotkać pana tutaj.\n— Co pan tu robi, u djaska? spytałem.\n— Idę z wizytą do tych milusich pterodaktylów.\n— Ale po co?\n— Ciekawe stworzenia, nie sądzi pan? Tylko strasznie nietowarzyskie! O ile pan pamięta są dość nieuprzejme dla obcych. To też skonstruowałem ten przyrząd, aby się uchronić od zbyt natarczywej ich uwagi.\n — Ale czego pan szuka w tem bagnie? — dopytywałem się.\nSpojrzał na mnie bystro a na twarzy jego wyczytałem wahanie.\n— Czyżby ciekawość była wyłącznym przywilejem uczonych? — rzekł wreszcie — powinno panu wystarczyć iż studjuję obyczaje tych pięknych ptaszków.\n— Bez urazy, milordzie — rzekłem.\nRoześmiał się odzyskując swój zwykły, dobry humor.\n— Nie, nie, bez urazy, młodzieńcze. Chcę złapać jedno takie pisklę dla Challengera. Dziękuję panu za towarzystwo, ale nie mogę go przyjąć: jestem zupełnie bezpieczny w swojej klatce a pan nim nie jesteś. Wrócę do obozu przed zachodem słońca.\nZawrócił się i wszedł w las, okryty swym osobliwym przyrządem.\nAle jeśli zachowanie lorda Johna było dziwnem, to Challengera było jeszcze dziwniejszem. Przedewszystkiem muszę stwierdzić, że cieszył się niezwykłem powodzeniem wśród indjanek, wskutek czego nie wypuszczał z dłoni starej gałęzi palmowej, którą się przed nimi oganiał, niczem przed muchami, gdy stawały się zbyt natarczywe. Nie było nic śmieszniejszego nad widok naszego profesora, gdy, z rozwichrzoną brodą, unosząc wysoko pięty, przechadzał się z swą palmą w ręku, otoczony jak operetkowy sułtan rojem indjanek, przybranych w długie powiewne szaty.\nSummerlee zagłębił się w studjowaniu ptaków i owadów płaskowzgórza i cały swój czas (prócz licznych chwil spędzonych na wymówkach, jakie czynił Challengerowi za niewydobycie nas stąd) trawił na klasyfikowaniu swych zbiorów.\nChallenger spędzał całe ranki na samotnych wycieczkach, z których powracał nastrojony uroczyście, jak człowiek, który dźwiga na barkach ciężar ogromnej odpowiedzialności. Pewnego dnia, otoczony swemi wielbicielkami, uzbrojony w nierozłączną palmę, zaprowadził nas do swej pracowni i wtajemniczył w swe plany.\nPracownia ta była wielką polanką wśród palmowego gaju, tryskał wśród niej jeden z tych błotnistych gejzerów, jakie już poprzednio opisywałem. Naokoło leżały rozrzucone postronki, wykrojone ze skóry iguanodona, i olbrzymi pęcherz, który był wysuszonym i oczyszczonym żołądkiem wielkiej wodnej jaszczurki. Pęcherz ten był zeszyty w kształcie worka i posiadał tylko jeden otwór, w który wpuszczone były wydrążone trzciny, tkwiące drugim końcem w błocie gejzera. Pęcherz w naszych oczach napełnił się gazem, i począł unosić się z ziemi, tak że Challenger musiał go przywiązać postronkami do drzew, a w pół godziny stał się zbiornikiem gazu; z naprężenia przytrzymujących go sznurów można było wnioskować o sile tego balonu.\n Challenger, jak uszczęśliwiony ojciec wobec swego pierworodnego, stał, głaszcząc brodę i wpatrując się w zachwyconem milczeniu w swoje dzieło. Summerlee odezwał się pierwszy:\n— Nie ma pan chyba zamiaru, Challenger, wyekspediować nas stąd na tym przyrządzie? — zapytał lodowatym głosem.\n— Mam zamiar, drogi kolego, zademonstrować wam mój wynalazek, i jestem przekonany, że po tej demonstracji, żaden z was nie zawaha się odbyć w nim podróży.\n— Niech pan to sobie wybije z głowy odrazu i raz na zawsze — rzekł stanowczo Summerlee — nic mnie nie zmusi do popełnienia takiego szaleństwa. Milordzie, odwołuję się do pańskiego rozsądku i mam nadzieję że nie będzie pan popierał podobnego pomysłu.\n— Djabelnie sprytnie pomyślane — odparł nasz wódz — chciałbym to zobaczyć w ruchu.\n— I zobaczy pan — rzekł Challenger — przez kilka dni wysilałem mój umysł nad sposobem wydobycia się stąd. Doszliśmy do przekonania, że nie możemy zejść i że niema tu żadnego tunelu. Niema też mowy o przerzucaniu jakiegokolwiek mostu na ową piramidę, z którejśmy się tu dostali. Cóż więc począć? Otóż zwracałem niedawno uwagę naszego młodego przyjaciela, iż czysty tlen wydziela się z tego gejzeru, co mnie, oczywiście naprowadziło na myśl o balonie. Przyznaję, iż miałem nieco trudności z wyszukaniem odpowiedniej powłoki na zbiornik gazu, ale widok olbrzymich wnętrzności tych płazów rozstrzygnął i to zagadnienie. Otóż macie rezultaty!\nZałożywszy jedną rękę za klapę podartej kurtki, drugą wyciągnął tryumfująco przed siebie.\nTymczasem pęcherz przybrał kształt dużej kuli i unosił się niecierpliwie w górę.\n— Czyste szaleństwo! — złościł się Summerlee.\nAle lord John był zachwycony pomysłem.\n— Stary spryciarz, co? — szepnął do mnie, poczem zwracając się do Challengera, dodał głośniej: jakżeż zbudujemy łódkę?\n— I na to przyjdzie czas. Obmyśliłem już z czego ją zrobić i jak umocować. Na razie chcę was tylko przekonać że mój aparat zdolny jest wytrzymać ciężar każdego z nas.\n— Wszystkich razem?\n— Nie, ułożyłem, iż każdy z nas spuści się kolejno, jak na spadochronie, poczem pozostali przyciągną balon za pomocą przyrządu, którego udoskonalenie nie będzie dla mnie trudnem. O ile balon zdoła udźwignąć jednego z nas, i opuści się łagodnie w odpowiednim miejscu, — niczego więcej nie będziem odeń wymagali. A teraz zademonstruję wam mój przyrząd.\nPrzydźwigał spory złamzłom bazaltowy i przymocował doń linę. Była to ta sama, za pomocą której wdzieraliśmy się na skałę i którą zabraliśmy na płaskowzgórze. Wynosiła przeszło sto stóp długości, a choć cienka, była bardzo mocna. Challenger sporządził coś w rodzaju skórzanej obroży, otoczonej długimi pasami skóry. Obrożę tę nadział na balon, a postronki zebrał razem ze spodu, tak, że wszelki ciężar, zawieszony na nich rozkładałby się równo na dość znacznej powierzchni. Poczem obwiązał postronkami złom bazaltowy, a przymocowaną linę obwinął sobie kilkakrotnie koło ramienia.\n— Teraz — rzekł z uśmiechem zadowolenia — teraz zademonstruję wam siłę mego aparatu.\nI z temi słowy przeciął przytrzymujące balon sznury.\nNigdy jeszcze nasza wyprawa nie znalazła się w tak krytycznem położeniu; uwolniony balon uniósł się błyskawicznie w górę, a nim, porwany z ziemi, frunął i Challenger. Zaledwie zdołałem pochwycić go wpół, gdy i ja utraciłem grunt pod nogami; poczułem, że lord John złapał mnie za nogi i że wraz z nami uniósł się w powietrze. Przez chwilę błysnęła mi wizja czterech podróżników wirujących, niczem sznur serdelków, nad odkrytą przez siebie ziemią. Szczęściem jednak wytrzymałość liny miała węższe granice niźli siła nośna tego piekielnego aparatu. Coś trzasło i po chwili leżeliśmy jeden na drugim na ziemi, a wraz z nami zwój oberwanej liny, a kiedyśmy się wreszcie zerwali na nogi, złom bazaltowy migał już w obłokach jak ciemny punkcik.\n — Nadzwyczajne — krzyknął nieposkromiony Challenger, ocierając stłuczone ramię — wspaniale udane doświadczenie! Doprawdy nie spodziewałem się podobnego sukcesu. Obiecuję wam, moi panowie, że w ciągu tygodnia, zbuduję nowy aparat, w którym bezpiecznie i wygodnie odbędziemy pierwszy etap naszej podróży.\nNa tem przerwałem moje opowiadanie; dziś ciągnę je w obozie u podnóża skał, gdzie Zambo czekał nas tak długo. Wszystkie niebezpieczeństwa i przeszkody minęły jak sen, prześniony wśród wysokich, czerwonawych skał, które wznoszą się nad naszemi głowami. Zeszliśmy bez żadnych trudności, choć w sposób zupełnie nieoczekiwany.;nieoczekiwany. Za sześć tygodni lub najdalej dwa miesiące staniemy w Londynie, i być może, że zjawię się w redakcji zanim jeszcze ten list dojdzie do rąk pana. Z tęsknotą i niecierpliwością wyglądamy chwili powrotu do tego wielkiego miasta, w którem pozostawiliśmy wszystko, co jest drogie naszym sercom.\nLos nasz rozstrzygnął się w dzień owego niebezpiecznego eksperymentu z balonem Challengera. Wspomniałem już, że jedną osobą, która okazywała nieco współczucia naszym usiłowaniom zejścia w dolinę, był młody syn wodza, uratowany przez nas z niewoli u małp. On jeden tylko nie zdradzał chęci zatrzymania nas przemocą i dał nam to wyraźnie do poznania gestami. Otóż, dnia, o którym wspominam, przyszedł on o zmierzchu do naszego obozu i podając mi (dla jakichś przyczyn okazywał mi zawsze najwięcej sympatji, może dlatego, że byłem zbliżony doń wiekiem) kawałek kory, wskazał wymownym gestem na szereg jaskiń w górze. Poczem położył palec na ustach na znak milczenia i oddalił się do swoich.\nPrzy świetle ogniska obejrzeliśmy ów kawałek kory; szeroki na jaką stopę, na odwrotnej stronie zawierał dziwaczny rysunek: rząd kresek i linji.\nLinje te wykonane starannie węglem na białej korze, wydały mi się w pierwszej chwili podobne do nut.\n— Cokolwiek przedstawia ten rysunek — rzekłem — gotów jestem przysiądz, iż ma on dla nas niepomierne znaczenie. Wyczytałem to z oczu indjanina, gdy mi go wręczał.\n— O ile nie zażartował sobie z nas — zauważył Summerlee — wogóle, zdaniem moim, psotność jest najelementarniejszą cechą rozwoju człowieka.\n— To wygląda na rodzaj pisma — rzekł Challenger.\n— Albo jak konkursowy rebus taniej gazety — wtrącił lord John, wyciągając szyję, aby lepiej widzieć.\nNagle schwycił kawałek kory.\n— Na honor — zawołał — zdaje mi się że odgadłem. I to za pierwszym razem. Spójrzcie no, wiele macie tu linji?\n Osiemnaście, tak? Otóż skała nad nami zawiera osiemnaście jaskiń.\n— Maretas wskazywał jaskinie gdy mi to dawał — szepnąłem.\n— A więc niema żadnych wątpliwości. Mamy przed sobą mapę jaskiń. Jest ich osiemnaście ogółem, jedne krótsze, inne dłuższe, jedne kręte, drugie proste. Cóż ma oznaczać ten krzyżyk? Wskazuje na najgłębszą z jaskiń.\n— Tę, która przechodzi na wylot — zawołałem.\n— Nasz młody przyjaciel rozwiązał zagadkę — rzekł Challenger – jeżeli bowiem jaskinia nie przechodzi na wylot, to nie rozumiem czemu ów młodzian, który ma wszelkie powody aby nam dobrze życzyć, oznaczałby ją krzyżem. A o ile jaskinia sięga na wylot, t. j. posiada otwór po drugiej stronie szeregu skał, to nie mielibyśmy więcej jak sto stóp do zejścia.\n— Sto stóp! — jęknął Summerlee.\n— Lina nasza jest dłuższą nad sto stóp — odparłem — będziemy mogli zejść.\n— No a indjanie w jaskini? oponował Summerlee.\n— Indjanie nie zamieszkują tych jaskiń nad nami — rzekłem — używają ich jako składy i śpichlerze. Radzę udać się tam natychmiast i zbadać ich położenie.\nNa płaskowzgórzu rośnie pewien rodzaj suchego drzewa — odmiana araucarii, zgodnie z twierdzeniem naszego botanika — używana przez krajowców za pochodnię. Każden z nas zaopatrzył się w sporą jej wiązankę, poczem, po zarośniętych zielskiem schodach, wspięliśmy się ku wskazanej nam jaskini. Tak jak zapewniałem była ona pustą i zamieszkiwały ją jedynie nietoperze, które poczęły chmarą unosić się nad naszemi głowami. Nie chcąc obudzić czujności indjan, posuwaliśmy się poomacku, i zapaliliśmy nasze pochodnie, dopiero minąwszy kilka zakrętów. Znajdowaliśmy się we wspaniałym, suchym tunelu, którego szare, gładkie ściany pokryte były zwykłymi rysunkami; nad naszymi głowami unosiło się koliste sklepienie, a biały piasek szeleściał pod nogami. Szliśmy pośpiesznie, aż wreszcie zmuszeni byliśmy się zatrzymać z okrzykiem głębokiego rozczarowania! Przed nami wznosiła się gładka, równa ściana, nie mająca nawet takiej szczeliny przez którą mogłaby się prześlizgnąć mysz. Nie mogliśmy marzyć o wyjściu.\nZ gorzkiem uczuciem zawodu staliśmy przed tą przeszkodą; nie była ona wynikiem żadnej żywiołowej katastrofy, jak zwały w owym tunelu, przez który chcieliśmy tu wejść; końcowa ta ściana była równie gładka jak i boczne, i musiała powstać w tym samym co i one, czasie i w ten sam sposób.\n— Nic nie szkodzi, moi przyjaciele — odezwał się Challenger — mamy w odwodzie mój balon.\n — Czyżbyśmy weszli nie do tej jaskini? spytałem.\n— Co to, to nie — odparł lord John, nie spuszczając palca z mapy, — siedemnasta z prawej i druga z lewej. Jesteśmy we wskazanej jaskini niezawodnie.\nSpojrzałem w kierunku jego palca i nagle wydałem okrzyk radości.\n— Już wiem! Chodźcie za mną!\nŚwiecąc sobie pochodnią śpiesznie przebiegłem drogę, którąśmy przeszli.\n— Tutaj — rzekłem, wskazując na rzucone na ziemię zapałki — tutaj zapaliliśmy światła.\n— Jaskinia rozwidla się w dwóch kierunkach, a my minęliśmy pierwsze rozwidlenie przed zapaleniem pochodni. Z prawej strony musi się znajdować dłuższy korytarz.\nRozumowałem trafnie, nie uszliśmy bowiem nawet trzydziestu yardów, gdy ujrzeliśmy przed sobą wielki ciemny otwór. Zagłębiwszy się weń znaleźliśmy się w korytarzu znacznie szerszym niż poprzedni. Szliśmy nim niecierpliwie na przestrzeni kilkuset yardów, aż nagle w ciemności przed nami błysnął czerwonawy punkcik. Zatrzymaliśmy się zdumieni.\nWąska, jasna smuga leżała przed nim: pobiegliśmy ku niej. Była nieruchoma i zimna, a jednak błyszczała nieustannie przed nami, rzucając ostre blaski na ściany jaskini i zmieniając piasek u naszych stóp na masę drobnych klejnotów, aż wreszcie przeszła w duży krąg jasnego, łagodnego światła.\n— Księżyc! — zawołał lord John — jesteśmy swobodni! Swobodni!\nBył to istotnie księżyc, który zaglądał w otwór jaskini; otwór ten nie był wielki, ale w zupełności dostateczny. Wychylając się przezeń ujrzeliśmy, że zejście nie przedstawia specjalnych trudności, gdyż znajduje się dość nisko nad ziemią. Nie było nic dziwnego, żeśmy go nie zauważyli z doliny, gdyż ukryte było wśród skał, pozornie niedostępnych. Ale zejście było możliwe, szczególnie z pomocą naszej liny.\nUszczęśliwieni wróciliśmy do obozu, aby przygotować się do jutrzejszej wyprawy. Musieliśmy ją zorganizować z ogromną ostrożnością, aby indjanie nie domyślili się naszych zamiarów i nie unicestwili ich w ostatniej chwili. Postanowiliśmy zabrać ze sobą jedynie strzelby i naboje; Challenger wszakże nie chciał się rozstać ze swoimi zbiorami, a pewien z jego pakunków, o którym nie chcę narazie bliżej wspominać, sprawił nam masę kłopotu.\nDzień wlókł się niesłychanie powoli, aż wreszcie o zmroku byliśmy gotowi do podróży. Z niemałym nakładem trudu wnieśliśmy nasz dobytek po schodach i u wejścia do jaskini, obejrzeliśmy się poraz ostatni na ten zakątek, który wkrótce zapewne stanie się pastwą turystów i badaczy, ale który dla nas pozostanie zawsze naszym krajem, ziemią snów i marzeń, miejscem gdzieśmy wiele dokonali, nauczyli się i przecierpieli.\nNa lewo widzieliśmy szereg jaskiń, połyskujących czerwonym blaskiem ognisk, śmiechy i śpiewy ich mieszkańców dobiegały naszych uszu. Zdala majaczyła ciemna linja lasu, a w dole kołysało się wielkie zwierciadło jeziora, tej ojczyzny najdziwaczniejszych potworów. I nagle ostry, przenikliwy krzyk jakiegoś zwierzęcia rozdarł ciszę i wionął ku nam, jak pożegnanie z Ziemi Maple White’a. Weszliśmy wgłąb jaskini prowadzącej w powrotną drogę.\nW dwie godziny później byliśmy już na dole, zabrawszy wszystkie pakunki. Bagaż Challengera był właściwie jedyną trudnością przeprawy. Zostawiając wszystko u stóp skał, ruszyliśmy odrazu do obozowiska Zambo, dokąd przybyliśmy następnego dnia o świcie i ze zdumieniem zastaliśmy miast jednego ogniska — kilkanaście. Wyprawa ratunkowa przybyła; liczyła dwudziestu indjan zaopatrzonych w sznury, drągi i wszelkie przyrządy mogące posłużyć do przebycia przepaści. Przynajmniej, puszczając się jutro w powrotną drogę ku dorzeczom Amazonki, nie będziem mieli trudności z dźwiganiem bagaży.\nTak więc szczęśliwy i wzruszony kończę moje sprawozdania. Oczy nasze oglądały cuda, a dusze nasze zahartowały się wśród przejść. Każdy z nas stał się lepszym i mędrszym.\nByć może, że zatrzymamy się nieco w Para,Para. W takim wypadku list ten wyprzedziłby mnie; w przeciwnym jednak razie przybędziemy do Londynu jednocześnie. A tak czy inaczej, mój drogi panie Mc. Ardle, będę mógł niedługo uścisnąć Pańską dłoń.


Nikos & Pizza Antonio | Lokalizacje firm w Jaworznie\nNikos & Pizza Antonio 5 5 2 2\n> Nikos & Pizza Antonio\nNikos & Pizza Antonio w Jaworznie. Pub Nikos swoje powstanie datuje na 1 czerwca 2000 roku, natomiast historia pizzerii Antonio rozpoczyna się 22 sierpnia 2009 roku. Budynek, w którym znajduje się lokal został zaadaptowany z domu prywatnego, konieczne było więc wykonanie wielu prac remontowych. Wnętrze lokalu może zaskoczyć ciekawymi rozwiązaniami architektonicznymi.\nSale znajdują się na trzech poziomach, gdzie każdy z gości znajdzie dla siebie miejsce. Nad salą główną nie ma stropu, przez co uzyskano dużo przestrzeni i widok z antresoli na dolną salę. Na trzecim poziomie znajduje się sala bankietowa odnowiona w 2008 roku . W wystroju lokalu dominują naturalne materiały: kamień, drewno i cegła. Z głównej sali można przejść na taras, gdzie kryjąc się w cieniu markizy można spokojnie delektować się drinkami serwowanymi w lokalu.\nOkres letni to czas, który goście mogą spędzać, na zewnątrz lokalu, w przygotowanym dla nich ogrodzie. Również najmłodsi nie będą się nudzić, mogą odkrywać uroki zabawy na świeżym powietrzu, budując zamki z piasku, bawiąc się na zjeżdżalni, huśtawce lub w chowanego w drewnianym zamku.\nPrzez cały czas działalności gastronomicznej staramy się podnosić jakość naszych usług, poszerzać naszą ofertę, dbać o bezpieczeństwo i komfort naszych gości.\nAdres: Piekarska 2, Jaworzno, Polska\nTelefon stacjonarny: 32 752-89-89\nStrona internetowa: http://www.pubnikos.com\nCześć! Sprawdź ten adres, polecam: https://jaworzno.odkryj-miasto.pl/dane/nikos-pizza-antonio-w-jaworznie/\nAleksandra 27 października 2015\nMoim zdaniem najlepsza pizza w całym Jaworznie. Obsługa kelnerska na wysokim poziomie 🙂\nTomek 3 grudnia 2015\nNajlepsze jedzenie w całym mieście!\nLokal ładny zadbany!\nObsługę jak najbardziej chwale, nigdy nie spotkałem się z tak mila i przyjazna obsługą!


Mistrzostwa woj. lubuskiego w tenisie stołowym\nZłoto Magdy Truszkowskiej i Basi Tatarewicz\n14 kwietnia w Ściechowie odbyły się XV Mistrzostwa Województwa Lubuskiego w tenisie stołowym w najmłodszych kategoriach, tj. skrzatów (rocznik 2004 i młodsi) oraz żaków (2002 i młodsi). W zawodach duży sukces odnieśli zawodnicy i zawodniczki „Warty” Kostrzyn nad Odrą.\nWśród skrzatek triumfowała uznawana za faworytkę kategorii Magda Truszkowska (Warta) pokonując w finale Dominikę Magdziarz 3:0 z UKTS Lubsko, zaś pozostałe miejsca na podium zajęły Daria Gerc (Orzeł Międzyrzecz) oraz Patrycja Łukieńczuk (Unia Tarnów Lubiszyn).\nWśród żaczek duże i bardzo miłe niespodzianki sprawiły Basia Tatarewicz oraz Paulina Kaszuba. Basia wygrała wszystkie pojedynki – 3:0 z Patrycją Łukieńczuk, 3:0 z Weroniką Lech (UKTS Lubsko), 3:1 z Pauliną Kaszubą oraz w finale 3:1 z Julią Słowikowską (UKTS Lubsko), co pozwoliło jej zdobyć złoty medal.! Świetnie walczyła też Paulina Kaszuba, która m.in. pokonała 3:1 faworytkę turnieju Amelię Wiącek (Bocian Słońsk). Paulina wywalczyła ostatecznie medal brązowy. Tak więc kolejność „na pudle” przedstawiała się następująco: 1. Tatarewicz, 2. Słowikowska, 3. Kaszuba i Wiącek. Zaznaczmy, że nasze dziewczyny są o rok młodsze od większości najgroźniejszych rywalek.\nWśród chłopców w obu kategoriach dominowali bracia Kulczyccy z Gorzovii Gorzów. Odnotować należy jednak bardzo dobry występ w skrzatach naszego Remigiusza Marszałka, który wygrał trzy i przegrał dwa mecze, co pozwoliło mu zająć miejsca 5 - 6. On również był o rok młodszy od większości rywali.\nW sumie podopieczni trenera Henryka Bąka powrócili z pięcioma medalami. Do dwóch złotych i jednego brązowego w singlach, dziewczyny dorzuciły jeszcze dwa „brązy” w grach deblowych. Pozwoliło to zająć „Warcie” drugie miejsce w klasyfikacji medalowej, za Gorzovią. Należy również podkreślić wysoki poziom organizacyjny zapewniony przez Gminę Lubiszyn i Gimnazjum w Ściechowie.\nMłodym kostrzyńskim sportowcom serdecznie gratulujemy i dziękujemy za piękną promocję Klubu i Miasta Kostrzyn nad Odrą oraz życzmy kolejnych wspaniałych sukcesów.\nZygmunt Mendelski - MOSiR


Ewa Demarczyk spoczęła w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim - Dziennik.pl\nEwa Demarczyk spoczęła w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim\n26 sierpnia 2020, 15:34 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nPogrzeb Ewy Demarczyk / PAP\nPodczas ceremonii, która miała charakter świecki i rozpoczęła się w domu pożegnań na krakowskim Cmentarzu Rakowickim, głos zabrał szwagier artystki, Leszek Staszko. "Tak wielu ludzi może powiedzieć w tej chwili i mówi: Ewa Demarczyk była, jest częścią mojego życia. Z wieloma rozmawiałem i mówili, że jej twórczość, jej osobowość odbiła się (na nich) wyraźnym piętnem przez wiele lat, kiedy w chwilach trudnych puszczali płytę Ewy Demarczyk" - wspominał.\nJak podkreślił, sam jest jedną z takich osób. "Jako student zetknąłem się z Ewą i jej muzyką w kabarecie i tak samo się zachwyciłem. Ja jednak otrzymałem od losu więcej niż wy - spotkałem ją bezpośrednio i pozostały mi niezapomniane wspomnienia i w dalszym ciągu żywa pamięć o Ewie" - zwrócił się do zebranych.\n"Ewa Demarczyk unieśmiertelniła i nadała nowe życie wielkim dziełom poetyckim Mirona Białoszewskiego, Bolesława Leśmiana, Juliana Tuwima czy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, które w jej niezwykłym wykonaniu ukształtowały wrażliwość wielu pokoleń słuchaczy, wielu pokoleń polskich inteligentów, chroniąc ich w swoisty sposób przed beznadzieją tamtego czasu PRL-U" - powiedział.\n"Nieruchoma, dramatyczna postać, +Czarny anioł+ polskiej piosenki był w czasach, których nikt już prawie nie pamięta, wesołą, pełną życia dziewczyną, która lubiła ludzi i świat, chłopców i kolorowe kiecki, wypady za miasto na grzyby i biesiady do rana, podczas których, nie troszcząc się o swój bezcenny głos, w dymie papierosów i we wrzasku biesiadników, wyśpiewywała do rana znane i nieznane szlagiery" - opowiadał.\nkraj muzyka Kultura (ogólnie) Głowy państw pogrzeb Demarczyk Duda list


Podejrzenie ostrego rozszerzenia i skrętu żołądka - dr Iwona Starczewska | chirurg weterynarz Warszawa\nModlińska 65, 03-199 Warszawa\nZabiegi chirurgiczne jamy brzusznej\nChirurgia układu pokarmowego\nChirurgia układu limfatycznego i śledziony\nChirurgia układu rozrodczego i narządów\nChirurgia układu sercowo-naczyniowego\nNagłe przypadki chirurgiczne drobnych ssaków\nPoradnik stanów nagłych\nPodejrzenie ostrego rozszerzenia i skrętu żołądka\nJest to stan bezpośrednio zagrażający życiu. Rokowanie jest zależne od czasu udzielenia pomocy lekarskiej po wystąpieniu pierwszych objawów. Czym szybciej właściciel zorientuje się, że problem wystąpił u jego pupila i dostarczy go do lekarza, tym większa szansa na uratowanie pacjenta.\nJeżeli zauważycie następujące objawy (lub ich część) u swojego psiego przyjaciela, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem:\nbezowocne próby wymiotów\nwymioty spienioną, bardzo ciągnącą się śliną\nosowienie, posmutnienie, niepokój\npróby ukrycia się: wchodzenie. pod stoły, chowanie się w odosobnionych przestrzeniach\nstopniowe pogarszanie się stanu klinicznego, zwierzę robi się coraz słabsze\npostawa z głową w dół, niechęć do poruszania się\nZespól ostrego rozszerzenia i skrętu żołądka to częsty nagły stan w godzinach nocnych. Związane jest to ze spowolnieniem perystaltyki w tym czasie. Najczęściej problem dotyczy psów dużych, choć zdarzają się też przypadki u psów średnich i małych.. W mojej długoletniej praktyce najwięcej pacjentów z tym problemem to psy w typie owczarka, doga i setera.\nNiedrożność cewki moczowej – koty\nWspółpraca z klinikami\nZapraszam do współpracy kliniki weterynaryjne. Zainteresowane osoby poproszę o kontakt na adres: kontakt@wetiwona.pl\nDoskonałe wyposażenie kliniki między innymi w RTG, USG, TK, analizator biochemiczny i morfologiczny oraz wieloletnie doświadczenie (ponad 1500 wykonanych zabiegów) poparte licznymi szkoleniami pozwalają mi na świadczenie usług na najwyższym poziomie.\nStałe dyżury internistyczne:\nsobota-niedziela:po uzgodnieniu telefonicznym\nCopyright © 2021 Iwona Starczewska\nMade by: Larso.pl / Managerka.com / Pozycjonowanie IT Holding


ECCO Biom Lite Infants - Fuksjowe Skórzane Półbuty Dziecięce - 75258101055 | buty na Mivo.pl\nBiom Lite Infants - Fuksjowe Skórzane Półbuty Dziecięce - 75258101055\nECCO - Biom Lite Infants - Fuksjowe Skórzane Półbuty Dziecięce - 75258101055\nKod produktu: 75258101055\nJeżynowe półbuty z czerwonym akcentem Biom Lite Infants marki Ecco to hit sezonu.\nBuciki w sportowym stylu zostały specjalnie stworzone dla najmłodszych dzieci.\nPosiadają wygodną, miękką cholewkę wykonaną ze skóry naturalnej najwyższej jakości.\nPraktyczne szerokie rzepy pozwalają na lepsze dopasowanie do każdej stopy. Ponadto dzięki nim każde dziecko może samodzielnie je zakładać i zdejmować.\nPodeszwa posiada antypoślizgowy bieżnik, jest elastyczna.\nModna kolorystyka, oryginalne wzory oraz wygodny krój sprawiają, że buciki Biom Lite Infants staną się ulubionymi butami każdego aktywnego dziecka.\nWkładka prosta, nie jest wyciągana. Jej długość została zmierzona po włożeniu centymetra do wnętrza buta.\nRzep ułatwia dopasowanie obuwia do stopy oraz podbicia


Olej z czarnuszki na włosy – w jaki sposób stosować? Porady | e-zdrowie.pl\n#olej z czarnuszki\nOlej z czarnuszki na włosy – w jaki sposób stosować? Porady\nStosowanie oleju z czarnuszki na włosy sprawia, że kosmyki stają się odżywione oraz nawilżone. Jakie inne efekty zauważymy przy regularnym stosowaniu oleju? W jaki sposób aplikować olej z czarnuszki na włosy? Czy można go używać do domowego olejowania? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w artykule.\nOlej z czarnuszki – składniki odżywcze\nCzarnuszka siewna to olejodajna roślina pochodząca z terenów Morza Śródziemnego. Olej otrzymywany z czarnuszki w 85% składa się z nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega-6 i omega-9, wśród których można wymienić: kwas linolowy, kwas oleinowy oraz kwas linolenowy.\nW składzie oleju z czarnuszki znajdują się również:\nwitaminy: A, B1, B2, B3, B6, C, E,\nminerały: cynk, magnez, wapń, żelazo, selen, sód, potas,\nfosfolipidy i fitosterole.\nOlej z czarnuszki na włosy – jak oddziałuje?\nBadania wskazują na to, że olej z czarnuszki cechuje się właściwościami przeciwzapalnymi, przeciwgrzybicznymi oraz antybakteryjnymi. Oznacza to, że możemy go stosować nie tylko na całą długość włosów oraz na końcówki, a także na skórę głowy.\nDzięki regularnej aplikacji oleju z czarnuszki na skalp przede wszystkim zadbamy o prawidłowe nawilżenie skóry głowy, a to będzie przeciwdziałać powstawaniu łupieżu. Dodatkowo możemy w naturalny sposób zahamować nadmierne wypadanie włosów oraz pobudzać krążenie krwi i stymulować cebulki włosowe – co w efekcie poskutkuje wzrostem nowych kosmyków.\nOlej z czarnuszki możemy aplikować na całą długość włosów oraz na skórę głowy.\nOlej z czarnuszki może być również stosowany w przypadku łysienia telogenowego – spowodowanego czynnikami zewnętrznymi, np. stresem lub niedoborem składników odżywczych.\nOlej z czarnuszki, dzięki zawartości kwasów tłuszczowych omega-6 i omega-9, wzmacnia nasze włosy oraz konserwuje je, ochraniając przed mechanicznymi uszkodzeniami, które powstają na skutek złej pielęgnacji, zabiegów fryzjerskich, stylizacji, wysokich temperatur, promieniowania słonecznego.\nOlej możemy stosować również do włosów kręconych oraz do włosów blond – nie będzie on obciążać i prostować skrętu, a także nie przyciemni jasnych kosmyków.\nOlej z czarnuszki, nakładany na skalp, nie tylko odpowiednio nawilży i pobudzi cebulki włosowe, ale również złagodzi objawy związane ze świądem, podrażnieniami i stanami zapalnymi skóry głowy.\nOlej dotlenia również skórę głowy, dzięki czemu przyczynia się do zachowania prawidłowego pH. Dodatkowo może zmniejszać wydzielanie sebum, a tym samym przetłuszczanie się włosów u nasady.\nOlej z czarnuszki wzmocni włosy, pozytywnie wpłynie na rozdwojone końcówki, nawilży skórę głowy, a także zahamuje wypadanie i pobudzi cebulki włosowe do wzrostu.\nJeżeli regularnie stosujemy olej z czarnuszki, to możemy zauważyć, że nasze włosy stają się mocniejsze, rzadziej się łamią i rozdwajają.\nOlejowanie włosów olejem z czarnuszki może zapobiec powstawaniu siwych włosów u młodych osób, jeżeli spowodowane jest ono nadmiernym stresem lub niedoborem witamin.\nPrzeczytaj również: Kolagen na włosy – hit czy kit?\nOlej z czarnuszki możemy stosować do domowych zabiegów olejowania włosów\nOlej z czarnuszki znajduje wiele zastosowań w pielęgnacji włosów. Możemy go stosować do olejowania za pomocą czterech różnych metod, a także wykonać z niego odżywkę, wcierkę oraz mgiełkę. Olej z czarnuszki sprawdzi się również jako naturalny stylizator do włosów kręconych.\nOlejowanie włosów olejem z czarnuszki na sucho i mokro\nOlej z czarnuszki możemy wykorzystywać do domowego zabiegu olejowania włosów. Wystarczy, że wetrzemy go w całą długość włosów oraz w końcówki. Jak pisaliśmy wyżej, możemy go również używać bezpośrednio na skalp głowy.\nOlej nakłada się zarówno na suche, jak i mokre włosy. Dedykowany jest zwłaszcza kosmykom wysokoporowatym, które scharakteryzują się otwartą łuską, suchością, brakiem połysku oraz szorstką strukturą w dotyku.\nAby wzmocnić działanie olejowania, możemy na włosy nałożyć ręcznik, czepek lub folię spożywczą. Wpływa to na wzmożone wydzielanie ciepła, a tym samym na lepsze wnikanie kosmetyku. Przez jaki czas utrzymywać olej na włosach? Przyjmuje się, że olej najlepiej zmywać po upływie 60 minut. Jednak, jeżeli nie mamy tyle wolnego czasu, to nawet 30 minut zadziała regenerująco na kosmyki.\nOlej z czarnuszki możemy również pozostawić na włosach na całą noc. Musimy jednak pamiętać o zabezpieczeniu głowy – najlepiej sprawdza się ręcznik lub czepek.\nW jaki sposób zmywa się olej? Istnieją dwie metody. Pierwsza polega na zmyciu oleju z powierzchni włosa za pomocą szamponu. Istnieje jednak ryzyko, że resztki oleju z czarnuszki pozostaną na naszych włosach. Wtedy, po wysuszeniu, mogą zbierać się w tzw. strąki, a także wyglądać na przetłuszczone i niedomyte.\nDrugą metodą jest emulgowane oleju szamponem lub odżywką. Na czym to polega? Kosmyki płuczemy najpierw ciepłą wodą, a następnie nakładamy na nie odżywkę i pozostawiamy na około 15 minut. Po upływie tego czasu włosy ponownie spłukujemy ciepłą wodą. Na ich powierzchni nie powinny już znajdować się żadne resztki oleju. Metoda emulgowania jest bardziej czasochłonna, jednak zdecydowanie zmniejsza ryzyko niedokładnego zmycia oleju z czarnuszki.\nSprawdź: Olej palmowy na włosy – jak go stosować?\nOlejowanie włosów na podkład i na mokro w misce\nDomowy zabieg olejowania włosów możemy również wykonać innymi metodami. Olej jeszcze lepiej wniknie w nasze włosy, jeżeli wcześniej zaaplikujemy na nie nawilżający podkład. Jego rolę może spełniać żel aloesowy, żel lniany lub naturalne hydrolaty. Dobrze sprawdzi się również mieszanka wody z miodem.\nKolejna metoda olejowania – na mokro w misce – nazywana jest również „rosołem”. Do miski wlewamy ciepłą wodę oraz olej (na 0,5 litra wody dodajemy około 3 łyżki stołowe oleju). Składniki mieszamy, a włosy umieszczamy w misce. Palcami rozprowadzamy mieszankę po kosmykach i po 5 minutach odciskamy nadmiar wody, a włosy zawijamy ręcznikiem na około 30 minut. Mieszankę oleju z wodą możemy również zaaplikować na skórze głowy.\nEfekty po olejowaniu olejem z czarnuszki\nStosując regularnie zabieg olejowania, zalecamy wykonywanie olejowania raz w tygodniu, możemy zauważyć efekty takie jak:\nnawilżenie włosów i nadanie im blasku,\nregenerację i wzmocnienie włosów na całej ich długości,\nzmniejszenie rozdwojonych końcówek,\nłatwiejsze rozczesywanie kosmyków,\nporost nowych włosów oraz zahamowanie ich wypadania,\nnawilżenie skóry głowy,\nOlej z czarnuszki jako odżywka\nJeżeli nie mamy czasu na regularne olejowanie kosmyków, to olej z czarnuszki możemy także wykorzystać w roli odżywki. Nakładamy go na całą długość włosów, a po upływie około 5 minut zmywamy. Musimy jednak pamiętać o tym, że samo zmycie oleju wodą nie pomoże. Używamy do tego szamponu lub odżywki – zgodnie z metodą emulgowania.\nZobacz: Naturalne maski do włosów – jak je wykonać? 15 przepisów\nWcierka i mgiełka z olejem z czarnuszki\nOlej z czarnuszki stosujemy również jako bazowy składnik domowej wcierki oraz mgiełki. Wcierka do skóry głowy przede wszystkim nawilży skalp, wzmocni cebulki oraz zneutralizuje stany zapalne. Natomiast maska odżywia włosy i sprawia, że kosmyki stają się błyszczące oraz gładkie w dotyku.\nWcierkę wykonujemy, mieszając ze sobą 1 łyżeczkę oleju z czarnuszki z 2 łyżeczkami białej herbaty. Mieszankę nakładamy na skórę głowy kolistymi ruchami i pozostawiamy na około 2-3 godziny. Po tym czasie zmywamy ciepłą wodą.\nAby przygotować mgiełkę, wystarczy, że wymieszamy ze sobą 2 łyżeczki oleju z wodą destylowaną, a zawartość przelejemy do butelki z atomizerem. Mgiełkę możemy aplikować na włosy według potrzeby.\nOlej z czarnuszki do stylizacji loków\nWarto wiedzieć, że olej z czarnuszki stosuje się w roli stylizatora. Dzięki niemu wydobędziemy naturalny skręt naszych włosów. Chemiczne stylizatory, takie jak pianki, kremy lub żele, mają tendencje do tworzenia suchej powłoki na powierzchni włosa.\nW jaki sposób stylizujemy włosy olejem z czarnuszki? Jego 2-3 krople rozcieramy w dłoniach, a następnie ugniatamy włosy z głową pochyloną w dół.\nWcieranie oleju z czarnuszki na problemy z łysieniem\nOlej z czarnuszki może zahamować procesy wypadania włosów, dlatego też sięgają po niego osoby, które mają problemy z łysieniem. Olej rozprowadzamy bezpośrednio na miejsca zmienione chorobowo. Wcieramy go delikatnymi, kolistymi ruchami. Po upływie minimum 30 minut olej zmywamy z powierzchni skóry za pomocą szamponu.\nJaki olej z czarnuszki wybierać?\nW drogeriach możemy spotkać mieszanki olejów lub gotowe oleje, w których składzie znajdują się m.in. silikon i parabeny. Te chemiczne produkty nie są najlepszym wyborem, ponieważ ograniczają działanie czarnuszki. Parabeny dodatkowo obciążają włosy i powodują podrażnienie skóry głowy. Najlepiej, abyśmy kupowali naturalny, organiczny, tłoczony na zimno (nierafinowany) olej, który pozbawiony jest sztucznych dodatków oraz substancji konserwujących.\nOlej powinniśmy przechowywać w butelce z ciemnego szkła w miejscu zaciemnionym.\nDomowe sposoby na olejowanie włosów – to musisz wiedzieć\nOlej arganowy – działanie, zastosowanie. Olej spożywczy a kosmetyczny\nOlej rycynowy na włosy – jak stosować? Skuteczne sposoby\nOlej konopny – właściwości, działanie, dawkowanie. Czym się różni od CBD?\nOlej palmowy na włosy – jak go stosować?\nOlej z czarnuszki – na co pomaga i jak go stosować?\n©2022 e-zdrowie.pl Wszelkie prawa zastrzeżone


Pamięć RAM do laptopa Maxdata - ESUS IT\nPamięć RAM do laptopa Maxdata dostępna w naszym sklepie!\nNasz sklep jest miejscem, w którym staramy się wyjść naprzeciw oczekiwaniom szerokiego grona klientów. Właśnie dlatego oferujemy też komponenty dopasowane do urządzeń mniej popularnych producentów. Przykładem może być pamięć RAM do laptopa Maxdata, którą znajdziesz właśnie w tym miejscu. Jesteś posiadaczem przenośnego komputera tego niemieckiej firmy? Chcesz wymienić uszkodzoną kość lub planujesz rozbudowę RAM w swoim laptopie Maxdata? Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami naszej oferty!\nRAM do laptopa Maxdata - przyspiesz działanie swojego urządzenia\nMimo że Maxdata jako producent sprzętu elektronicznego nie jest już od jakiegoś czasu aktywny, to także w naszym kraju w użytku pozostało sporo laptopów przygotowanych przez tę niemiecką spółkę. Przenośne komputery sygnowane logiem firmy cieszyły się swego czasu sporą popularnością przede wszystkim ze względu na niezawodność. Jeśli zaliczasz się do osób, które nadal korzystają z takich urządzeń, to nasza oferta powinna Cię zainteresować. Urządzenia wyprodukowane przez tego producenta siłą rzeczy nie działają już tak szybko i sprawnie, jak kiedyś. Właśnie dlatego warto zdecydować się na rozbudowę RAM w laptopie Maxdata i sprawić, że aplikacje, narzędzia i przeglądarka internetowa będą działały płynniej. Z naszym sklepem jest to możliwe.\nKiedy warto zakupić nową kość RAM do laptopa Maxdata? Oto kilka przykładów:\nkomputer wyraźnie zwalnia\nzamierzasz korzystać z narzędzi mocno obciążających urządzenie\npracujesz na kilku aplikacjach równocześnie\nWysoka jakość kości RAM do laptopa Maxdata\nTo, co wyróżnia naszą ofertę pamięci RAM do laptopów Maxdata (poza samym faktem, że znajdują się one w naszym sklepie, co nie jest standardem) jest fakt, że znajdziesz u nas komponenty naprawdę wysokiej jakości. Oferujemy kości RAM do laptopów Maxdata, które są wykonane w taki sposób, żeby w 100% pasować do konkretnych urządzeń. Wysoką jakość potwierdzamy zresztą długim okresem gwarancyjnym. W przypadku tej pamięci wynosi on 3 lata. Warto zwrócić też uwagę na atrakcyjne ceny dostępne w naszym sklepie. U nas wspomniana już jakość nie idzie w parze z wysokimi kosztami inwestycji, dlatego zakup przygotowanych przez nas kości nie powinien być zbyt dużym obciążeniem dla Twojego budżetu - szczególnie biorąc pod uwagę korzyści związane z tym ile zyskują w ten sposób laptopy Maxdata. Rozbudowa RAM to skuteczny sposób na zwiększenie efektywności działania tych urządzeń.\nRozbudowa RAM w laptopach Maxdata - wsparcie techniczne\nKażdy klient naszego sklepu może liczyć na pełne wsparcie techniczne jeszcze przed podjęciem decyzji o zakupie. Każda kość RAM do laptopa Maxdata posiada pełen opis na swojej podstronie. Znajdziesz tam informacje dotyczące m.in. stanu, pojemności, typu, częstotliwości, szybkości modułu czy ilości slotów. Dzięki temu możesz zapoznać się ze specyfikacją elementu i upewnić się, że będzie on pasował do Twojego urządzenia. W razie jakichkolwiek pytań możesz też skorzystać z jednej z przygotowanych przez nas opcji kontaktowych. Jesteśmy do Twojej dyspozycji drogą telefoniczną oraz na specjalnym czacie online. Czekamy na pytania od poniedziałku do piątku w godz. 8-16. Ponadto w przypadku niedostępności danego komponentu, służymy pomocą w znalezieniu odpowiedniej alternatywy. Zachęcamy do wysyłania zapytań - z pewnością wspólnie znajdziemy odpowiednie rozwiązanie.\nSzybka i bezproblemowa wysyłka kości RAM do laptopów Maxdata\nJakie są inne powody, dla których warto skorzystać właśnie z naszej oferty i rozbudować RAM w laptopie Maxdata z naszymi kośćmi? Warto zaznaczyć, że oferujemy ekspresową wysyłkę, dzięki czemu możesz w szybki sposób usprawnić swój komputer. Ponadto do Twojego wyboru jest kilka firm kurierskich, więc masz też wpływ na ostateczny koszt transportu. Każdy klient ma też prawo do odstąpienia od umowy do 14 dni od złożenia zamówienia. Skorzystaj z okazji i zamów niezawodny RAM do laptopa Maxdata w korzystnej cenie już teraz!


elka.pl - Święciechowska jeszcze poczeka?\nStart Leszno Święciechowska jeszcze poczeka?\nNajpierw wiadukt na Wilkowickiej\nŚwięciechowska jeszcze poczeka?\nBardzo możliwe, że remont ulicy Święciechowskiej zostanie odłożony w czasie o co najmniej rok. Taką rekomendację przedstawiła Agata Pawlikowska z Miejskiego Zarządu Dróg. - Powinniśmy zaczekać na zakończenie budowy wiaduktu na Wilkowickiej, w przeciwnym wypadku północną część Zatorza czeka paraliż komunikacyjny – mówi.\nMieszkańcy ul. Święciechowskiej już od wielu lat czekają na jej remont. Inwestycja już kilka razy była przekładana z różnych powodów, na przykład konieczności przebudowy sieci podziemnych, w tym niezależnej od miasta sieci gazowej. Ostatecznie uzgodniono wszystkie elementy inwestycji i wykonano jej projekt, szacowany na 14 milionów złotych. Pieniądze w całości pochodzić mają z budżetu miasta. Przebudowa miała potrwać trzy lata. W budżecie na ten rok pierwotnie zaplanowano 3 miliony złotych na rozpoczęcie prac od Ronda Zatorze do ul. św. Franciszka z Asyżu,\npotem jednak ścięto tę kwotę do 500 tysięcy złotych, przesuwając najważniejsze prace na rok przyszły. Po protestach radnych z tej części miasta i mieszkańców prezydent Łukasz Borowiak zaproponował, żeby na Święciechowską przeznaczyć w tym roku 1,5 miliona złotych.\nBardzo możliwe jednak, że w tym roku przebudowa się nie zacznie. Powodem jest bardzo rozwinięty front robót drogowych, a zwłaszcza związane z nimi utrudnienia w ruchu. Agata Pawlikowska, zastępca kierownika Miejskiego Zarządu Dróg przyznaje, że rekomenduje przesunięcie terminu przystąpienia do remontu. -Ten odcinek będzie przez dłuższy czas wyłączony z ruchu ze względu na konieczność prowadzenia prac podziemnych, w dodatku wciąż nieprzejezdna jest ulica Wilkowicka w związku z budową wiaduktu, w związku z tym cały ruch z północnej części Zatorza musiałby być przeprowadzony ulicą Wolińską - mówi - już teraz natężenie ruchu jest tam bardzo duże, a co dopiero w sytuacji, gdy będzie to jedyna droga. Według wyliczeń Agaty Pawlikowskiej w tej części miasta mieszka ok. 10 tysięcy leszczynian, co może oznaczać ok. 5 tysięcy samochodów. -Do tego dochodzą mieszkańcy południowego Zatorza dowożący dzieci do szkół, przedszkoli czy żłobków, ruch ze strefy przemysłowej VASA oraz z Wilkowic, ponieważ duża część mieszkańców tej miejscowości jeździ przez Zatorze - mówi Pawlikowska. Wszyscy oni korzystaliby praktycznie tylko z jednej ulicy i jednego skrzyżowania: Wolińskiej z Szybowników. Dlatego na ostatnim spotkaniu dotyczącym inwestycji pani kierownik zaproponowała, żeby z rozpoczęciem przebudowy Święciechowskiej zaczekać do zakończenia budowy wiaduktu, który przejmie część ruchu z Zatorza. Wskazane byłoby też przed przystąpieniem do prac przebudować skrzyżowanie Wolińskiej z Szybowników na rondo.\n-Takie jest moje zdanie, ale większość uczestników spotkania je podzieliło - mówi Agata Pawlikowska. Prezydent Łukasz Borowiak nie podjął jeszcze ostatecznej decyzji - jak zapowiedział we wrześniu zorganizuje spotkanie z mieszkańcami Zatorza podczas którego będzie omawiał ten temat. Do końca nie wiadomo też, kiedy wiadukt będzie gotowy: prace rozpoczęły się w lutym i miały trwać 14 miesięcy, a więc do końca marca 2020 roku, ale ostateczny termin zakończenia przebudowy linii Poznań-Wrocław przez Leszno PKP PLK zadeklarowały na koniec 2020 roku.\n1. Dodane przez jjjjj, w dniu - 10-07-2019 13:54\na co za przejazd kolejowy zostal zbudowany obok budowanwgo wiaduktu???\n2. Dodane przez Greg, w dniu - 10-07-2019 14:12\nA to wiadukt na Wilkowickiej się buduje? Myślałem, że tam hula tylko wiatr. Ktoś z Was drodzy wie co się tam dzieje? Obawiam się, że jeśli będziemy czekać na ten wiadukt, to remont Święciechowskiej zaczniemy za parę lat...\n3. Dodane przez Daniel, w dniu - 10-07-2019 14:14\ni dalej jedyne co działa to wiadukt Gierka\n4. Dodane przez Kkk, w dniu - 10-07-2019 14:15\nPonad milion złotych potrzebny jest na odwodnienie toru kasę trzeba poszukać z jakiś mniej ważnych inwestycji.\n5. Dodane przez Adam, w dniu - 10-07-2019 14:15\nJest jeszcze S5, objazd do starej 5 i przez Gronowo więc bez przesady. Jak pani P(...) mieszka w Wilkowicach to chce aby jej było wygodnie... (pytanie dlaczego ktoś kto nie mieszka w Lesznie decyduje co się w mieście dzieje...), gdy sprawy jej nie dotyczą to jakoś nie przejmuje się głosem mieszkańców.\n6. Dodane przez Grażyna, w dniu - 10-07-2019 14:33\nCzy ktoś ważny tam mieszka albo tamtędy jeździ, chyba nie więc dajmy spokój już z tą swieciechoeska\n7. Dodane przez Jasio, w dniu - 10-07-2019 14:47\nI w ten sposób Święciechowska ruszy w 2032 roku.\n8. Dodane przez Do 4, w dniu - 10-07-2019 14:47\nDokładnie. Podobnie ma się sprawa z remontem ratusza i rynku.\n9. Dodane przez Marek, w dniu - 10-07-2019 14:52\n10. Dodane przez jaroszy, w dniu - 10-07-2019 15:00\nmoze ktos sie zlituje i naprawi w paru miejscach droge z kostki granitowej akurat ten odcinek co widac na zdjeciu.\n11. Dodane przez mieszkaniec, w dniu - 10-07-2019 15:06\nżarty sie kogoś trzymają... współczuję mieszkańcom Święciechowskiej ...\n12. Dodane przez Jachu, w dniu - 10-07-2019 15:09\nNa żużel brakuje trzeba skąś zabrać\n13. Dodane przez mieszkaniec Zatorza, w dniu - 10-07-2019 15:33\nWcześniej o tym nie wiedziano.W jaki sposób planuje się inwestycje w mieście łącznie z planem organizacji ruchu? Na chybił trafił? Kompletna kompromitacja i jasny przekaz pracy osób odpowiedzialnych za pracę Miejskiego Zarządu Dróg i Inwestycji- który z Prezydentów nadzoruje MZDiI?\nW tej kompromitującej sytuacji może trzeba rozpocząć remont ul. Święciechowskiej od drugiej strony tj. od ul. Wolińskiej. Zapewne okaże się, że za późno, bo już lipiec, nie wiadomo czy jest dokumentacja, przetarg, albo dwa i zima.Tym sposobem nici z remontu ul. Święciechowskiej, ale pojawią się wolne środki, które być może mają już przeznaczenie. A co na to wszystko radni, szczególnie ta 4 "herosów" z Zatorza, która na Sesji w styczniu br. tak skutecznie " walczyła" o środki na remont ul. Święciechowskiej.Jak Państwo traktujecie Mieszkańców Zatorza, a szczególnie zamieszkałych przy ul. Święciechowskiej?\n14. Dodane przez Eugenia, w dniu - 10-07-2019 16:02\nOd 2012 roku i rok w rok jest remont święciechowskiej przesówany i tak czy owak ci co będą chcieli i tak będą jeździć przez skrzyżowanie wolinska szybowników jak będzie remont od ronda dworcowego w Stone ul. Św. Franciszka z Asyżu i nawet jak będzie rondo korki będą. To co Państwo przedstawiają nic nie ma wspólnego z tym iż odcinek na ul. Jana Pawła II zakończy się remont w czerwcu przyszłego roku to w tym czasie przez 11 miesięcy Miasto nie jest w stanie zrobić remontu ul. Świeciechowskiej od ronda do św. Fran.z Asyżu. Coś tu nie pasuje? Niech miasto się nie boi my zatorzanie sobie poradzimy tak jak z budżetem obywatelskim i proszę o zrozumienie Panie Prezydencie że nie odpuscimy.\nPozdrawiam Eugenia Starasza wyjadaczka\n15. Dodane przez Sputnick, w dniu - 10-07-2019 16:57\nI wiadomo na co pójdą pieniądze na chlubę miasta KS studnia bez dna czyli dopłacamy milionerom z kryzysem wieku średniego do prywatnej zabawy. Przy okazji się wyjaśniło dla czego nie zrobili tymczasowego przejazdu na czas budowy wiaduktu. Ano jakby był przejazd tymczasowy to nie byłoby powodu do odkładania remontu Święciechowskiej. A jakby nie odłożono remontu święciechowskiej to...\n16. Dodane przez Buncywal, w dniu - 10-07-2019 16:59\nNa Unię miliony a Zatorze w dup.....\n17. Dodane przez kolo, w dniu - 10-07-2019 17:00\nJak już będziecie projektować przejscia dla ludu to proszę uwzględnić żeby byly wyniesione z dobrym oświetleniem. Masa dzieciaków tam pomyka\n18. Dodane przez Wezyr, w dniu - 10-07-2019 17:12\nPrzecież można zacząć remont od strony Świeciechowy do Wyszyńskiego. Wielce to życia nie utrudni a pozwoli naprawić najbardziej zniszczoną cześć ulicy. A tak mamy ściemę taką samą jak co rok.\n19. Dodane przez Mieszkaniec zatorza, w dniu - 10-07-2019 17:46\nWystarczy rozpocząć remont od drugiej strony (np. Od skrzyżowania Święciechowska/mielzynskich) do skrzyżowania Swieciechowska/Zbigniewa Herberta lub krótszym) i nie bedzie to miało zgubnego wpływu na zwiększony ruch pojazdów na ulicy wolinskiej. No chyba ze jednak chodzi o potrzebę zaoszczędzenia pieniędzy a nie obawę o wzmożony ruch, którym jak dotąd nikt w mieście sie nie kierował planując rownolegle remonty Jana Pawła i lipowej, czy osieckiej i kakolewskiej.\n20. Dodane przez Wstyd mi, w dniu - 10-07-2019 18:31\nWstyd mi za to miasto. Normalnie Wstyd\n21. Dodane przez do kom 20, w dniu - 10-07-2019 19:19\nZaczęli by remont to byś dokładnie to samo napisał bo byś nie mógł dojechać.\n22. Dodane przez mates, w dniu - 10-07-2019 19:23\nTak szczerze to Święciechowska nie jest jakąś główną drogą żeby trzeba byłą ją na hura remontować. Do kostki brukowej jest spoko, a później to już tylko kila domów i nic więcej. Więc o co ten krzyk ?\n23. Dodane przez kibic, w dniu - 10-07-2019 19:27\nNa żużel przynajmniej ktoś chodzi a tą święciechowską to tylko mieszkańcy tej ulicy jeżdżą.\n24. Dodane przez olek, w dniu - 10-07-2019 19:32\nZa dużo byście na tym Zatorzu chcieli, wygraliście budżet obywatelski i wam starczy na kilka lat.\n25. Dodane przez Maxu420, w dniu - 10-07-2019 20:35\nFaktycznie , jeśli są pieniądze , to można remont zacząć od strony Święciechowy , a czekanie do przyszłego roku , gdzie zacznie się remont Szybowników i budowy ronda z Wolińską oraz na dokładkę wiadukt , to będzie to paraliż komunikacyjny Zatorza, a na to że wiadukt na Wilkowickiej będzie oddany w przyszłym roku to nie ma co liczyć.\nA co z ulicą Kasprowicza , przecież codziennie jeżdzi tamtędy kilkaset samochodów , czy nikt nie widzi potrzeby remontu tej ulicy , ważniejsza jest ulica Osiecka , ekipa która remontuje ten odcinek, po godz.15-ej , juz jest w domu i żywego ducha tam nie uświadczysz , brawo to sobie trochę poczekamy.\n26. Dodane przez do 23, w dniu - 10-07-2019 20:53\nNa żużel chodzi wiele tysięcy,a na Swieciechowskiej nie pamiętam kiedy jechałem ,ważniejsza Fabryczna\n27. Dodane przez inka, w dniu - 10-07-2019 21:16\nOdezwali się mieszkańcy Święciechowskiej,każdy proponuje inny odcinek .Zapominacie że nie chodzi tylko o nawierzchnię ale o głębokie roboty ziemne.Według mnie niech robią jeszcze więcej remontów a ludzie będą zmuszeni poruszać się pieszo.I to by było dobre dla poprawy jakości powietrza nad miastem.\n28. Dodane przez Maria, w dniu - 10-07-2019 21:40\nPani Pawlikowska to Beata czy Agata? To dwie różne osoby?\n29. Dodane przez Wstyd, w dniu - 10-07-2019 22:54\nA więc policzmy: koniec budowy wiaduktu przy Wilkowickiej 2020- jak dobrze pójdzie. Wiadukt na dk12- rok 2020 i najprawdopodobniej termin zostanie przesunięty. Więc Święciechowska ruszy ok. 2021 i remont potrwa 3 lata. Zakończony remont ok 2024 lub 25. Ulicy z koleinami i w części bez chodników. Wstyd!\n30. Dodane przez Zmiencie Pawlikowska, w dniu - 11-07-2019 00:12\nLukasz zacznijcie od strony Swieciechowy, cos bedzie zrobione a w niczym to nie przeszkodzi\n31. Dodane przez ola, w dniu - 11-07-2019 01:36\nTo dobre rozwiązanie . Niech Leszno trochę poczeka z tą inwestycją. Brawo Panie Prezydencie !!!!\n32. Dodane przez kaziu, w dniu - 11-07-2019 01:37\nZa dużo na zatorze idzie. Reszta miasta też musi być robiona\n33. Dodane przez Satelita współfinansujący łącznik Maryszewice, w dniu - 11-07-2019 08:56\nGdyby się Malepszy nie upierał na wiadukt to tunel już dawno by był\_ na Wilkowickiej.\nAle skoro wciąż nieprzejezdna jest ulica Wilkowicka w związku z budową wiaduktu to co stoi na przeszkodzie w dokończeniu ścieżki rowerowej od ronda na Wilkowickiej do ul.Lipowej w Wilkwicach ?????\nCzy będzie łatwiej jak zamkniecie Święciechowską a otworzycie wiadukt?\n34. Dodane przez nowak, w dniu - 11-07-2019 14:30\nWjazd w Drzymały niech poprawią chociaż, bo zawieszenie można zgubić\n35. Dodane przez Bazyl, w dniu - 12-07-2019 01:28\nMilion na Unię nie na swieciechowska\n36. Dodane przez do 35, w dniu - 12-07-2019 11:12\nA mówią , że Unia na wszystko daje.\n361.500 plus juz zrobiło swoje - duda wygra. pin...\n362.Mój dom od lat murem podzielony, podzielone ...\n363.Obiecuję wam wszystko co chcecie! i wycofam ...\n84.Każdy człowiek używający rozumu samodzielnie...\n85.Krystyno, jak czytam twoje komentarze to nie...\n86.Nie uszczelnini tylko podnieśli podatki i ob...


JazzPRESS - Oleś / Oleś / Orzechowski / ... Zawinul\nHome > News > Oleś / Oleś / Orzechowski / ... Zawinul\nOleś / Oleś / Orzechowski / ... Zawinul\nMuzyka Joe'go Zawinula zabrzmi na najnowszej płycie braci Olesiów. Do braterskiego duetu dołączył znakomity pianista Piotr Orzechowski. Efekt ich wspólnego projektu jest album Waterfall: Music of Joe Zawinul, który ukaże się nakładem Audio Cave już dzisiaj!\nJoe Zawinul to postać kojarzona przede wszystkim przez pryzmat grupy Weather Report, jednej z najbardziej istotnych i wpływowych grup w historii fusion. Bracia Oleś muzykę Austriaka traktują w niecodzienny sposób. W jego twórczości najbardziej zainteresowało ich wyjątkowe, odmienne i oryginalne podejście do kompozycji, które odczytali jako na wskroś europejskie. "Napisał on takich utworów raptem kilka, ale to właśnie one zainspirowały nas do stworzenia tego projektu" – wspomina Marcin Oleś.\nJoe Zawinul stworzył w latach 1960/70 serię kompozycji, których europejski charakter znacznie odbiegał od jego dotychczasowej twórczości, skoncentrowanej wokół amerykańskiego jazzu. Muzyczny przełom dokonany przez Zawinula nałożył się na początek jego kariery jako lidera, ale też znacznie przyczynił się do stylistycznej przemiany, tak w jego muzyce, jak i ogólnie w jazzie. "Utwory takie jak Orange Lady, Waterfall, In a Silent Way, Unknown Soldier czy His Last Journey mają zupełnie odmienną stylistykę na tle jazzowych kompozycji tamtych czasów" – kontynuuje kontrabasista.\nW triu zagrał z Braćmi Oleś, Piotr Orzechowski, jeden z najwybitniejszych i najbardziej rozpoznawalnych pianistów młodego pokolenia. "Chcieliśmy interesujący nas dorobek Zawinula odrzeć z naleciałości fusion i elektrycznego brzmienia, które naszym zdaniem niejako kamuflowało europejskie źródła tej muzyki. Piotr Orzechowski nie tylko odczytał z nami ten rodowód bardzo szybko, ale fenomenalnie podchwycił nasze intencje przeniesienia tej muzyki w wiek XX" podsumowuje Marcin Oleś.\nAlbum ukazał się w wersji cyfrowej, cd oraz 2LP.\nEarly Minor – Impression


Wydarzenia - Strona 4 z 4 - Przedszkole nr 28 w Poznaniu : Przedszkole nr 28 w Poznaniu\nNawigacja: Archiwum 2014 / 2015 » Marsjanie (Archiwum 2014/2015) » Wydarzenia »\nUcząc się, w jaki sposób ludzie przygotowują się do zimy i poznając spiżarnię, na zajęciach dowidzieliśmy się, w jaki sposób ludzie dawniej kisili kapustę i jakie to było dla nich ważne święto. Pani opowiedziała nam, że wspólna praca bardzo zbliżała… Czytaj więcej »\nMama Jędrusia czyta nam bajki\nZdaniem psychologów czytanie dziecku dla przyjemności 20 minut dziennie, codziennie – jest mądrym sposobem spędzania czasu z dzieckiem i najlepszą inwestycją w jego przyszłość. Dlatego też nasze przedszkole, popierając ogólnopolską akcję „Cała Polska czyta dzieciom” zaprasza wszystkich chętnych rodziców do… Czytaj więcej »\nNaszymi gośćmi na dzisiejszych zajęciach były pani Magda Bartkowiak i pani Magda Bajaczyk, absolwentki Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Przyniosły ze sobą pełne kosze darów jesieni. Każdy z nas miał swoje zadanie do wykonania. Najpierw uważnie słuchaliśmy o drzewach liściastych i… Czytaj więcej »\n13 października Marsjanie po raz pierwszy w tym roku wybrały się do kina na film o Pszczółce Mai. Wszyscy z wielką radością i zainteresowaniem oglądali film, który nauczył ich wiele o przyjaźni, uczciwości i tolerancji. Dzieci poznały losy małej pszczółki… Czytaj więcej »\nJuż nie pierwszy raz w przedszkolu sadziliśmy rośliny, tym razem jednak trochę nietypowe, bo jak nam się uda o nie właściwie zadbać to w ogródku przedszkolnym będziemy mieli piękne dębowe drzewa. Najpierw oglądaliśmy żołędzie i nie mogliśmy się nadziwić, że… Czytaj więcej »\nOwocowy tydzień w przedszkolu rozpoczęliśmy od słuchania wierszy, śpiewania piosenek, rozwiązywania zagadek i gromadzenia okazów naszych ulubionych owoców. Lepiliśmy owoce z masy solnej, wyklejaliśmy z kolorowych papierów, wąchaliśmy, porównywaliśmy i liczyliśmy a na zakończenie wykonaliśmy owocowe szaszłyki, które z apetytem… Czytaj więcej »\n25 września wybraliśmy się na wycieczkę do Kluczewa, żeby podejrzeć jak wygląda życie na wsi. Na miejscu czekał na nas wujek Krzysiu, który pokazał nam „od kuchni” jak hoduje się i pielęgnuje zwierzęta w gospodarstwie, czym się żywią i w… Czytaj więcej »\n„SPRZĄTANIE ŚWIATA” W PRZEDSZKOLU Dnia 22 września odbyła się Akcja „Sprzątanie Świata”. Przedszkolaki sprzątały teren wokół przedszkola. Wcześniej akcja poprzedzona była zajęciami związanymi z segregacją śmieci, recyklingiem. Przedszkolaki zostały zapoznane z różnymi możliwościami dbania o przyrodę, otaczający świat. Następnie w… Czytaj więcej »


„Chemia i Motoryzacja” jednak dopiero w przyszłym roku\nponad rok temu 17.06.2020, ~ Administrator\nZaplanowana na wrzesień tego roku doroczna konferencja „Chemia i Motoryzacja” jednak się nie odbędzie. Organizator podjął trudną decyzję o jej odwołaniu. Spotkanie przedstawicieli branży automotive ma odbyć się w przyszłym roku.\n– Z dużą przykrością informuję, iż ze względu na wprowadzone przez wiele firm ograniczenia w wyjazdach służbowych i w udziale pracowników w spotkaniach zewnętrznych oraz nowe, restrykcyjne obostrzenia władz państwowych w organizowaniu konferencji musimy przesunąć termin tegorocznego wydarzenia na przyszły rok – wyjaśnia Marek Możdżyński, organizator konferencji „Chemii i Motoryzacji” – Ciężko było podjąć taką decyzję, szczególnie że mieliśmy kolejnych, światowych prelegentów. Ale bezpieczeństwo uczestników jest najważniejsze.\nTagi: Chemia i Motoryzacja, konferencje, szkolenia, automotive, koronawirus,


Bezpieczniej i lepsza informacja dla pasażerów na trasie Warszawa – Grodzisk Maz. -\nPonad 140 wyświetlaczy i 17 infokiosków i 340 głośników ułatwia pasażerom podróż na linii Warszawa – Grodzisk Mazowiecki – podały PKP PLK. Ponad 180 kamer monitoringu zwiększa bezpieczeństwo podróżnych. Wyposażenie peronów w dodatkowe urządzenia informacji to jeden z efektów modernizacji linii przez PKP Polskie Linie Kolejowe, z wykorzystaniem środków unijnych CEF\nJesteś tutaj: Inforail / Infrastruktura / Bezpieczniej i lepsza informacja dla pasażerów na trasie Warszawa – Grodzisk Maz.\nInfoRail.pl - Opublikowano: 30.03.2020 12:45:18\nBezpieczniej i lepsza informacja dla pasażerów na trasie Warszawa – Grodzisk Maz. (foto: PKP PLK)\nPonad 140 wyświetlaczy i 17 infokiosków i 340 głośników ułatwia pasażerom podróż na linii Warszawa – Grodzisk Mazowiecki – podały PKP PLK.\nPonad 180 kamer monitoringu zwiększa bezpieczeństwo podróżnych. Wyposażenie peronów w dodatkowe urządzenia informacji to jeden z efektów modernizacji linii przez PKP Polskie Linie Kolejowe, z wykorzystaniem środków unijnych CEF – Łącząc Europę.\nNa peronach informacje wizualne uzupełnione są informacjami głosowymi. W przypadku zmian w rozkładzie jazdy system jest aktualizowany, by podróżni otrzymywali aktualną bieżącą informację o przyjazdach i odjazdach pociągów. Na linii "grodziskiej" zamontowano 340 głośników.\nSystem dynamicznej informacji pasażerskiej – SDIP jest na wszystkich zmodernizowanych i nowych peronach linii "grodziskiej": Warszawa Włochy, Warszawa Ursus, Piastów, Pruszków, Brwinów i Milanówek, Parzniew. Dodatkowo wyposażono w urządzenia także przystanek Warszawa Ursus Niedźwiadek.\nSystem dynamicznej informacji pasażerskiej – SDIP, zamontowany został w ramach projektu "Prace na linii kolejowej Warszawa Włochy – Grodzisk Mazowiecki (linia nr 447)". Wartość inwestycji na linii Grodzisk Mazowiecki – Warszawa wynosi 285 mln zł (netto). Projekt w 85% współfinansowany jest z instrumentu CEF – Łącząc Europę.


Policja szuka kierowcy renault na numerach z powiatu ostrowskiego | Tygodnik Ostrołęcki\nPolicja szuka kierowcy renault na numerach z powiatu ostrowskiego\nred 10 listopada 2016, 12:40\nKierowca doprowadził do kolizji i uciekł z miejsca zdarzenia.\nDo zdarzenia doszło w środę 9 listopada około godziny 16.30 na skrzyżowaniu ulic Goworowskiej i Brata Żebrowskiego.\n- W tył pojazdu renault stojącego na czerwonym świetle uderzył pojazd renault megane grand tour. W wyniku uderzenia oczekujące na światłach renault się przemieściło i uderzyło w stojącego przed nim citroena - informuje oficer prasowy ostrołęckiej policji Tomasz Żerański.\nNa szczęście nikt nie ucierpiał. Uczestnicy postanowili wezwać policje. Wtedy sprawca wsiadł do swojego samochodu i odjechał.\n- Zarówno kierująca renault, jak i kierujący citroenem byli trzeźwi. Mężczyzna był w wieku około 30-35 lat. Obecnie trwają czynności ukierunkowane na jego zatrzymanie - mówi Tomasz Żerański. - Osoby, które posiadają wiedzę na temat tego zdarzenia, proszone są o kontakt z dyżurnym ostrołęckich funkcjonariuszy pod numerem telefonu 29 760 14 24.


Jakie jest domyślne hasło do mojego routera? - Kamil Folga - BLOG nie tylko o IT\nWiększość nowoczesnych routerów jest tak skonfigurowana domyślnie, że nie wymaga dodatkowych ustawień, aby pracować poprawnie po podłączeniu. Gdy chcemy zmienić ustawienia Wi-Fi, konieczne jest jednak zalogowanie się do routera z użyciem nazwy użytkownika i hasła – gdzie znajdziemy te dane?\nW celu zalogowania się do routera, otwieramy przeglądarkę stron internetowych, wpisujemy w pasku adresu domyślny adres IP routera (zazwyczaj 192.168.0.1 lub 192.168.1.1). Pojawi się pytanie o nazwę użytkownika i hasło. Dane te można znaleźć w dokumentacji urządzenia, ale co zrobić gdy nie posiadamy instrukcji? Jeżeli dane nie zostały wcześniej zmienione, możemy sprawdzić domyślne ustawienia dla różnych routerów na następujących stronach internetowych:\nDla popularnych marek routerów dostępnych w Polsce domyślny adres IP routera to 192.168.0.1 lub 192.168.1.1, nazwa użytkownika to admin, a hasło admin lub puste.\nJeżeli żaden z wyżej wymienionych sposobów nie okaże się skuteczny, należy zrestetować router do ustawień fabrycznych, zgodnie z poniższym poradnikiem:\nTen wpis został opublikowany w Sieci i otagowane jak dostać się do routera, jak skonfigurować router, jak znaleźć hasło do routera, Jakie jest domyślne hasło do mojego routera?, zapomniałem hasła do routera . Zakładka permalink .\n← „Jak samodzielnie zbudować sieć komputerową w domu lub mieszkaniu? (Część 1)”


analiza - BRIEF\nIAB Europe: Szersze znaczenie socjoekonomiczne i kulturowe reklamy ukierunkowanej w Europie [RAPORT]\nKiedy w Europie wybuchła pandemia COVID-19, ekonomiści przewidywali najgorsze załamanie wydatków na reklamę od czasu wielkiej recesji z 1929 r. Do załamania jednak nie doszło – wydatki na reklamę cyfrową wzrosły o 6,3%. Jak podkreśla dr…\nWrocławska firma Piwik PRO wprowadza do stałej oferty plan Core. Dzięki niemu dostęp do platformy Piwik PRO Analytics Suite otrzyma każdy zainteresowany bezpieczną analizą ruchu na stronach internetowych i w aplikacjach mobilnych. Opcja…\nEventy online szturmem weszły do kanonu działań event marketingowych w 2020 roku. Na ich rozkwit wpłynęła pandemia Covid-19 i fakt, że organizacja wydarzeń offline została ograniczona z uwagi na reżim sanitarny. Co wiemy o eventach online?…\nCztery scenariusze rozwoju przyszłości. Jak będzie wyglądał rynek ubezpieczeń w 2030 roku? [RAPORT]\nJak będzie wyglądał rynek ubezpieczeń za 10 lat? Jak rozwiną się kanały sprzedaży, oferta produktowa czy sposób obsługi klienta? Próby odpowiedzi na te pytania podjęło się Europa Ubezpieczenia, opracowując wspólnie z ekspertami z branży…\nPandemia nie tylko przyspieszyła rozwój e-commerce, ale przede wszystkim przyspieszyła internetowy handel transgraniczny. Na czym zyskują polskie e-sklepy - wynika z analizy PromoTraffic i Selly.\nZ analizy przeprowadzonej przez PwC wynika, że w 2026 r. wartość brutto polskiego rynku handlu e-commerce będzie na poziomie 162 mld zł. Oznacza to średnioroczny wzrost o 12%. Najszybciej będzie rosła sprzedaż produktów spożywczych oraz z…


PS5 potrzebuje wielu ekskluzywnych treści, dlatego Sony płaci miliony na PlayStation Advantage\nIza Łęcka | 16.02.2021, 07:00\nOd zeszłego roku Sony inwestuje znaczne środki na PlayStation Advantage, czyli umowy z firmami third-party, dzięki którym na PS5 trafiają gry lub zawartość na wyłączność. Wiele wskazuje na to, że strategia będzie kontynuowana w 2021 roku, gdyż w ostatnim czasie wydano na umowy mnóstwo pieniędzy.\nW sierpniu zeszłego roku informowaliśmy o projekcie PlayStation Advantage. Japończycy prowadzili pertraktacje ze wszystkimi liczącymi się wydawcami oraz producentami, by zadbać o treści na wyłączność dla PlayStation 5 oraz PS4. Nierzadko mają to być produkcje na pełną ekskluzywność, innym razem wyłączność będzie czasowa, bądź w grach pojawi się zawartość wyłącznie dla klientów PlayStation.\nDla przykładu, Deathloop i GhostWire: Tokyo będą od premiery dostępne wyłącznie na jednej konsoli, a w Call of Duty: Black Ops Cold War pojawiły się dodatkowe sloty dla graczy z PlayStation 5. Część sympatyków konsolowej rozgrywki krytykuje owe podejście, ale zapowiada się, że Japończycy dalej podążają wyznaczoną ścieżką i nadciąga więcej ekskluzywnych treści.\nTylko w trzecim kwartale roku finansowego (październik-grudzień 2020) Sony zawarło umowy o wartości ponad 321 mln dolarów (ponad 34 mld jenów), na „rozwój, dystrybucję i publikację” produkcji. Jeszcze nie poznaliśmy gier, które otrzymają nową zawartość, czy tytułów dostępnych tylko na PS5, natomiast w następnych miesiącach możemy spodziewać się kilku głośnych ogłoszeń.\nPlayStation Advantage będzie ważnym elementem strategii Sony na kolejne lata, dzięki któremu Japończycy mogą zyskać więcej treści dla swoich klientów. Firma chce zawierać „długoterminowe umowy”, a wspomniane ponad 300 mln dolarów zostało przeznaczone na nowe treści, które obowiązywać będą w różnym czasie, nawet przez siedem kolejnych lat. Wraz z nowymi transakcjami, kwota może się systematycznie zwiększać.\nps5 sony PlayStation 5 PlayStation Advantage


Hibernian - Kilmarnock na żywo, transmisja online, live stream, gdzie obejrzeć\nHibernian - Kilmarnock – live stream online i transmisja na żywo\nPiłka nożna to jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych na świecie. Każdego dnia kibice z całego świata oglądają wydarzenia i mecze na żywo związane właśnie z tym sportem takie jak Hibernian - Kilmarnock. Jedną z najbardziej popularnych kategorii rozgrywek i lig w tym sporcie jest Liga Szkocka, w której rozgrywane są między innymi takie mecze jak nadchodzące wydarzenie Hibernian - Kilmarnock, które można oglądać na żywo i online przez Internet na kanałach live stream .\nGdzie oglądać Hibernian - Kilmarnock na żywo w tv i Internecie\nWiele osób zastanawia się gdzie oglądać Hibernian - Kilmarnock? Takie transmisje na żywo jak ta z wydarzenia Hibernian - Kilmarnock w ramach popularnych rozgrywek do których zdecydowanie należy Liga Szkocka mozna oglądać na żywo w tv i online. Hibernian - Kilmarnock to jedno z najbardziej Istotnych dzisiejszych wydarzeń dla każdego kibica popularnej dyscypliny sportowe, do której trzeba zaliczyć Piłka nożna.\nWarto też pamiętać o tym, że wszystkie wydarzenia z kategorii Liga Szkocka a także z dyscypliny sportowej Piłka nożna można oglądać na żywo w telewizji na kanałach tv , a także w internecie na kanałach online. Sprawdź więc nie tylko mecz Hibernian - Kilmarnock, ale także inne wydarzenia należące i rozgrywane w ramach rozgrywek Liga Szkocka. Najbliższy mecz odbędzie się w dniu 16.01.2021 16:00.\nW dniu 16.01.2021 16:00 odbył się mecz między Hibernian i Kilmarnock. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Puma x Mario. Firma przygotowała ciekawe buty dla fanów Nintendo. - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościPuma x Mario. Firma przyszykowała ciekawe buty dla fanów Nintendo za ponad 500 złotych\nKajetan Węsierski 06.09.2020 15:30\nPuma x Mario. Firma przyszykowała ciekawe buty dla fanów Nintendo za ponad 500 złotych\nNajnowsze doniesienia sugerują, że Puma przygotowuje buty kierowane do fanów najpopularniejszego hydraulika w branży gier - Mario.\nZaledwie trzy dni temu byliśmy świadkami bardzo ciekawego i niezapowiedzianego Super Mario Bros. 35th Anniversary Direct. Z okazji 35. urodzin czerwonego hydraulika zaprezentowano nam całą moc atrakcji i bardzo bogatą ofertę gier. Super Mario 3D All-Stars ma bardzo mocno zadziałać na nostalgię graczy, którzy będą mieli okazję powrócić do dawnych przygód.\nNajnowsze doniesienia sugerują, że to bynajmniej nie wszystko, a czekają nas jeszcze atrakcje niezwiązane stuprocentowo z branżą gier wideo. Od przedwczoraj można bowiem składać zamówienia na specjalny model butów PUMA RS-DREAMER “Super Mario 64”.\nBut wykonany został w kolorystyce, która bardzo szybko przywodzi na myśl samego Mario, a ponadto dopatrzeć się można mnóstwa mniejszych i większych elementów, które od razu zdradzają, z czym związana jest parka - mamy choćby specjalny napis na języku oraz charakterystyczne gwiazdki ponad piętami.\nZdania na temat butów są podzielone. Jedni je wyśmiewają, pisząc, że są "świetne dla 11-latków, ale nie dla całej reszty", a inny wychwalają, przyznając, że "muszą je mieć w swojej kolekcji". Trzeba przyznać, że rzeczywiście prezentują się bardzo nietypowo, choć są zdecydowanie mniej pstrokate, niż szereg podobnych kolaboracji między firmami obuwniczymi i studiami deweloperskimi.\nButy są już do kupienia w Polsce i można je nabyć za pośrednictwem oficjalnej strony Pumy, w cenie 559 złotych.\nTagi: buty mario Nintendo Puma


Tramwaj Konstal 102NaD #155 – Strona Historii i Fotografii Transportu\nOpublikowano dnia 11 czerwca 2018 23 lutego 2022 przez Maciej Tomaszewski i Tomaszewska Magdalena\nW 1959 roku rozpoczęto w Polsce produkcję pierwszych szybkobieżnych tramwajów, oznaczonych symbolem 13N. Wagony, które w różnych odmianach dostarczono w liczbie ponad 840 sztuk prawie w całości do Warszawy, były wstępem do rewolucji taborowej w polskiej komunikacji miejskiej. Nowe wagony charakteryzowały się zdecydowanie wygodniejszym i bardziej przestronnym wnętrzem, o wiele lepszym tłumieniem drgań od wagonów dwuosiowych oraz zastosowaniem rozwiązań elektronicznych do sterowania tramwajem. Po niemal dekadzie testów i prób różnych rozwiązań technicznych w wagonach prototypowych, opracowano zupełnie nową rodzinę tramwajów dla pozostałych miast – przegubowe wagony 102N, a później zmodyfikowaną ich wersję 102Na.\nW Krakowie bardzo szybko doceniono możliwość łączenia “stodwójek” w składy, już w 1974 roku rozpoczęto eksploatację składów 102N i 102Na na najbardziej obciążonych liniach, prowadzących do kombinatu metalurgicznego w Nowej Hucie. Aby utworzyć pociąg wielowagonowy łączyło się specjalnymi kablami kilka tramwajów wyposażonych w kabiny motorniczego, dzięki którym pierwszy z nich przekazywał kolejnym wszystkie polecenia, takie jak włączanie oświetlenia, sterowanie drzwiami, czy instrukcje dotyczące ruszania i hamowania. Przy rosnącym zapotrzebowaniu na usługi komunikacyjne w rozwijających się aglomeracjach braki taboru bardzo dawały się we znaki i każdy samodzielny, zdolny do jazdy pojazd komunikacji miejskiej był na wagę złota. Kryzys gospodarczy w latach ’80 dodatkowo utrudnił dostęp do części zamiennych, akurat jak rozpoczęły się pierwsze remonty generalne posiadanych przez Kraków tramwajów przegubowych. W celu poprawienia pojemności eksploatowanych składów stodwójek, a także ograniczonych nakładów na remont generalny pojazdów po poważnych wypadkach, w 1983 roku postanowiono przebudować część tramwajów na wagony doczepne, dostosowane tylko do jazdy jako kolejne w składzie. Oprócz jednego własnego pojazdu, MPK Kraków sprowadziło także specjalnie z Gorzowa Wielkopolskiego dwa egzemplarze powypadkowe przeznaczone tam do kasacji, aby zbudować z nich doczepy do posiadanych już tramwajów. Kolejne dwa wozy przebudowano w 1985 roku, osiągając liczbę pięciu tramwajów typu 102NaD. Było to pionierskie rozwiązanie w tamtych czasach, ponieważ poza kilkoma prototypami, chorzowski Konstal nie zdecydował się na produkcję wagonów doczepnych dla nowej generacji tramwajów, tak jak miało to miejsce w przypadku tramwajów generacji “N”. Rozwiązanie, które w Krakowie pozostało ciekawostką dotyczącą kilku wagonów serii 102N i 105N, kilka dekad później stało się standardem w wielu innych polskich miastach, a także u samego producenta tramwajów.\nWagony typu 102NaD były doczepami czynnymi. Oznacza to, że nie posiadały zabudowanej kabiny motorniczego i nie były zdolne do samodzielnej jazdy, ale w dalszym ciągu były wyposażone w pracujące w trakcie jazdy silniki i cały osprzęt elektryczny, przez co miały pełną funkcjonalność drugiego wagonu w składzie. Do przygotowania przebudowy, posłużono się pomysłami własnymi, a także doświadczeniami z eksploatacji prototypowych wagonów w Warszawie i na Śląsku. W trakcie modernizacji ścianę frontową wagonu przebudowywano tak, aby przypominała lustrzane odbicie ściany tylnej, oraz montowano na niej światła pozycyjne zespolone z kierunkowskazami, takie jak w tramwajach 105N. We wnętrzu tramwaju likwidowano ścianę dzielącą kabinę motorniczego od przedziału pasażerskiego, a szafę aparaturową z bezpiecznikami przenoszono do samego przodu wagonu, w przestrzeń pod szybami. W miejsce kabiny motorniczego pojawiła dodatkowa przestrzeń dla pasażerów. Przy okazji modernizacji zamontowano także specjalny, bardzo uproszczony pulpit manewrowy z tyłu tramwaju, dzięki czemu prowadzący mieli bardzo ułatwione cofanie całym, 45-metrowym składem, a obsługa techniczna zyskała możliwość manewrowania samą doczepą na terenie zajezdni, na przykład w trakcie formowania składów. Poza tym, reszta wyposażenia tramwajów 102NaD nie odbiegała od pojazdów prowadzących, a detale zmieniały się w trakcie eksploatacji analogicznie jak w pozostałych wagonach, w zależności od czasu przeprowadzania remontów. Na przykład, na początku lat ’90 na przedniej części dachu pojawiło się gniazdo wysokiego napięcia, pozwalające na odbiór prądu z tramwaju prowadzącego. Z kolei w celu poprawy widocznośći tylnej części długiego składu, nad ostatnimi drzwiami zamontowano reflektor oświetlający peron i wejście do pojazdu, zapalający się wraz z otwarciem drzwi.\nPomimo dużego zaufania Krakowa do tramwajów 102N i pochodnych, wymiany kikudziesięciu fabrycznie nowych wagonów 105Na z Gdańskiem i Gorzowem Wielkopolskim w zamian za „stodwójki“ w latach ’80, od początku lat ’90 stopniowo wycofywano tramwaje z rodziny 102N w miejsce używanych wagonów z Norymbergi. W 1997roku zaczęto sukcesywnie proces prozpinania wszystkich stałych składów 102Na, więc o ile w przypadku standardowych wagonów po uzupełnieniu pulpitów wróciły one do samodzielnej jazdy, to w przypadku doczep było to już równoznaczne z wyrokiem dla nich. Na szczęście w 1996 roku skreślono ze stanu tylko cztery wagony, a piąty, o numerze taborowym #155 postanowiono pozostawć dla przyszłych pokoleń.\nZachowany tramwaj został zbudowany w 1985 roku w oparciu o krakowski wagon 102Na #222, który uległ pożarowi, oraz pudło jednego z wrocławskich tramwajów 102Nd. Z tego względu, po przebudowie doczepa wykazywała charakterystyczne dla serii 102Nd cechy pudła, takich jak techniczne wejście na dach z lewej strony drugich drzwi, dodatkowe wywietrzniki dachowe z obydwu stron przegubu i brak wiązki kabli wysokiego napięcia nad nim. Część z tych detali wagon zatracił podczas remontu generalnego na początku lat ’90, a część pozostała w różnym stopniu do dnia dzisiejszego. Początkowo został oznaczony numerem bocznym 905, ale w związku z postępującymi dostawami tramwajów 105Na zajmujących coraz to wyższe numery, w 1987 roku dostał on numer 1005. Po zaledwie roku postanowiono go przenumerować na 155, w związku z wycofaniem z eksploatacji tramwajów N, które zajmowały numery poniżej 200. Zaraz po modernizacji, tramwaj jeździł w składzie z tramwajem #212, który w 1987 roku został zastąpiony w składzie przez wagon #245. Następna zmiana miała dopiero miejsce w 1995 roku, kiedy został on wycofany z ruchu, a jego miejsce zajął tramwaj #271, a potem jeszcze kursował prowadzony przez tramwaje #244, #247 i #256, z którym już jako ostatnia przyczepa 102NaD wykonywał kursy do września 1997 roku. Ze względu na to, że w tym samym roku przekwalifikowano na wóz historyczny także tramwaj 102N #203, to doczepę ustylizowano tak, aby wizualnie pasowała do niego i razem tworzyły muzealny skład „stodwójek“. Stylizowanie objęło zabudowanie fartuchów tramwaju i pomalowanie ich na kremowo, chociaż nigdy doczepy 102NaD tak nie wyglądały. Niestety, od maja 2001 roku przyczepa stała odstawiona i pomimo wielu prób, nie udawało się przeznaczyć jej do remontu, a kasacja w 2005 roku jednego z tramwajów 102Na pozostawionych specjalnie do celów muzealnych sprowadziła czarne chmury także nad wagon 102NaD. Na szczeście po wielu latach starań doczepa została odremontowana i w 2018 roku wyjechała na specjalną linię z okazji Tłustego Czwartku w składzie z wagonem 102Na #210.\nProducent / Przebudowa: Konstal Chorzów / MPK Kraków\nRodzaj wagonu: Doczepny czynny szybkobieżny, przegubowy, jednokierunkowy\nLata produkcji: 1970-1973 (Przebudowa: 1983-1985)\nLata eksploatacji w Krakowie: 1970-2001 (Doczepy: 1983-1997)\nMasa własna: 25 500 kg\nSkład wagonów 102Na+102NaD podczas inauguracyjnej obsługi brygady 0-02 na KLM 2018.


Wybieram naturę - suplementy pod okiem dietetyka\nKażda drakońska dieta wpływa negatywnie na nasz organizm. Szybka utrata wagi powoduje równie szybki przyrost wówczas, gdy powrócimy do dawnych nawyków. W odchudzaniu warto wesprzeć się naturalnymi metodami, które nie tylko zbawiennie wpłyną na funkcjonowanie organizmu, ale i przyśpieszą nasze dążenia do zdrowej i szczupłej sylwetki.\nEfekt jojo, którego trudno się pozbyć, to tylko jeden ze skutków ubocznych tzw. diety cud. Drakońskie diety może i działają szybko, ale równie szybko należałoby do nich powrócić. Tego typu traktowanie swojego organizmu prowadzi często do odwodnienia. Wtedy, mimo wskaźnika na wadze nie chudniesz, ale jedynie pogarszasz swój ogólny wygląd: cierpią na tym szczególnie cera i paznokcie. Jak walczyć z niechcianą fałdką bez konieczności nadwyrężania zdrowia i ryzyka odwodnienia organizmu?\nWarto ograniczyć te produkty, które zawierają znaczną ilość tłuszczów, szczególnie zwierzęcych, np. tłuste mięsa, wędliny, przetwory mięsne (parówki, kiełbasy, pasztety), chipsy, paluszki, krakersy, orzeszki prażone, przetwory cukiernicze, kremy, sery żółte i pleśniowe, tłuste produkty nabiałowe, dania typu fast food, zapiekanki czy pizze. Spożywanie dużej ilości tego rodzaju produktów nie tylko powoduje przyrost niechcianych kilogramów. Tłuszcz w nich zawarty ma fatalny wpływ na cerę i spowalnia pracę jelit.\nWażną sprawą jest ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie słodyczy. Skutki jedzenia słodyczy przypominają te związane ze spożywaniem tłuszczy: tuczą, nie dostarczają prawie żadnych witamin ani składników mineralnych, a składniki w nich zawarte pogarszają cerę i obciążają żołądek. Puste kalorie dostarcza także alkohol – produkty metabolizmu alkoholu bardzo niekorzystnie wpływają na cerę, włosy i paznokcie.\nPieczywo jasne warto zastąpić pełnoziarnistym, razowym lub żytnim chlebem, najlepiej zawierającym zakwas, a nie drożdże. Ma on znacznie więcej witamin i składników mineralnych, jest także bogaty w błonnik pokarmowy. Zapewnia dłuższe uczucie sytości oraz poprawia funkcjonowanie układu pokarmowego. A duża zawartość witamin z grupy B poprawi wygląd twojej skóry.\nJedz chudy nabiał – w ten sposób dostarczysz organizmowi wiele witamin oraz wapń, który korzystnie wpłynie na stan i wygląd twoich zębów i paznokci. Z kolei warzywa, które z natury są niskokaloryczne a bogate w witaminy, składniki mineralne oraz błonnik. Morskie ryby, bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe, także pomogą w szybszym spalaniu niepotrzebnych składników, dostarczą odżywcze składniki i bardzo ważne białka i dobre tłuszcze.\nNawadniać, ale jak?\nW odchudzaniu ilość przyswajanej wody jest tak samo kluczowa, jak dobór odpowiednich pokarmów. Woda oczyszcza nasz organizm, wypłukuje niepotrzebne pozostałości w jelitach, usprawnia trawienie, zapewnia harmonijny obieg płynów organizmie. Pij wodę, soki samodzielnie wyciśnięte z owoców (nie za dużo!) oraz wspomagaj gospodarkę wodną składnikami, które pomogą w prawidłowym funkcjonowaniu. Dobrze jest wspomóc się naturalnymi suplementami diety, ale trzeba wybrać je mądrze – szukaj takich, które zawierają niezbędne mikroelementy, są lekkostrawne, dobrze się wchłaniają oraz mają w sobie składniki, które trudno spotkać w pokarmach, a wspierają przemianę materii. Koniecznie tez sięgnij po takie, które pozbawią organizm z toksyn, ponieważ dzięki oczyszczeniu organizmu, łatwiej będzie ci osiągnąć pożądany skutek w odchudzaniu.\nNowa formuła w odchudzaniu\nDo nowinek na rynku należy suplement Acaiberry Slim, który swoją nazwę wziął od głównego składnika, jagody Acai. Egzotyczny owoc od jakiegoś czasu cieszy się dużym zainteresowaniem dietetyków, ze względu na nagromadzenie składników, które oprócz wspierania odchudzania, mają dobroczynny wpływ na cały organizm. Preparat jest naturalny, nie wprowadza do organizmu żadnych chemicznych substancji, które sztucznie wspomagają odchudzanie. Bazując na właściwościach jagody Acai, daje uczucie nasycenia, poprawia energię i witalność, zapobiega zakwaszeniu mięśni i zapewnia ich lepszą wydajność. To ważne, ponieważ każda dieta musi iść w parze z aktywnością fizyczną, a początki na siłowni zwykle wiążą się z tzw. zakwasami.\nNie tylko przed wakacjami\nPodczas diety przed urlopem warto przyjrzeć się krytycznie naszym żywieniowym nawykom. Odchudzanie to nie tylko kwestia ładnego wyglądania na plaży. Spróbujmy globalnie pomyśleć o swoim zdrowiu, wszak dobra kondycja organizmu to także dobre samopoczucie, ładna cera, siła do działania i harmonijne funkcjonowanie naszego organizmu.\nJagoda Acai pochodzi z Brazylii, z puszczy amazońskiej. Brazylijski „cud odżywczy” zawiera w sobie całą gamę niezbędnych składników: od witamin B1, B2, B3, witaminy E, witaminy C, przez minerały, takie jak fosfor, wapń, potas, aż po niezbędne nienasycone kwasy omega 3 i 6 oraz całą gamę antyoksydantów. Owoc wzbogaca organizm w niezbędne dla harmonijnego funkcjonowania składniki i poprawia ogólną kondycję organizmu: wspomaga pracę mięśni i oczyszczanie organizmu z toksyn, stymuluje procesy trawienne, usuwa zmęczenie, reguluje poziom cukrów i tłuszczów w organizmie oraz przyspiesza metabolizm. Dodatkowo przeciwutleniacze zawarte w owocu opóźniają proces starzenia, wpływają odżywczo na cerę oraz normalizują gospodarkę hormonalną.\nKomentarze do: Wybieram naturę - suplementy pod okiem dietetyka


4.urodziny Avalon Extreme - Pomoc niepełnosprawnym\n4.urodziny Avalon Extreme 2019-10-11\nAvalon Extreme, jedyny w Polsce projekt popularyzujący sporty ekstremalne wśród osób\nz niepełnosprawnościami, ma już 4 lata. Czwarta rocznica to dobry moment na posumowanie lat pełnych wyzwań i wyjątkowych aktywności, które przełożyły się na aktywację 1348 uczestników, którzy przebyli 698 treningów trwających łącznie 1722 godziny! Z zacięciem ekipy Avalon Extreme to pewne, że\nw następnym roku liczby wciąż będą rosły, bo rekordy są po to, żeby je bić!\nAvalon Extreme kreuje wizerunek profesjonalnych sportowców z niepełnosprawnościami – żyjących aktywnie i odnoszących znaczące sukcesy sportowe. Jednocześnie promuje on sporty ekstremalne wśród osób z niepełnosprawnościami. Już 10 października ten wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju projekt obchodzi swoje 4-te urodziny.\n- Lata działań projektu Avalon Extreme można podsumować ekstremalnie - setki upadków, tysiące podniesionych kilogramów i setki tysięcy przejechanych kilometrów. Wspierali nas znakomici sportowcy, m.in. Krzysztof Hołowczyc, który brał udział w kampanii społecznej EXTRAsprawni. Dzięki wielu treningom\ni wydarzeniom dla osób z niepełnosprawnościami z całej Polski, niejedna z nich zrozumiała, że bariery są tak naprawdę tylko w głowie. Osoby z niepełnosprawnościami chcą i mogą żyć pełnią życia, dlatego Avalon Extreme działa dalej i kontynuuje swoją misję – komentuje Sebastian Luty, Ambasador Avalon Extreme\ni twórca projektu, sportowiec i rajdowiec, który codziennie dowodzi, że da się pokonać niepełnosprawność\ni zdobywać kolejne sukcesy.\nAmbasadorzy projektu, poprzez różne sporty ekstremalne, inspirowali do działania\ni podejmowania nowych wyzwań. Uczestnicy szkoleń i treningów organizowanych w ramach projektu mieli okazje brać udział w ekstremalnych zjazdach downhill’owych, czyli odmianie kolarstwa górskiego, czy sprawdzić na własnej skórze, jak to jest latać w tunelu aerodynamicznym. Avalon Extreme przy każdej możliwej okazji udowadniał, że nie istnieje podział na sport dla osób z niepełnosprawnościami i bez, w myśl idei, że sport jest jeden. Ambasadorzy wraz z grupami zainteresowanych skakali ze spadochronem, pływali na wake’u, ścigali się gokartami, latali szybowcem i uczyli jazdy rajdowej. Postawy uczestników wydarzeń Avalon Extreme pokazują, że bariery nie istnieją i każdy może żyć aktywnie i na pełnych obrotach, dawkując sobie odpowiednie zastrzyki adrenaliny.\nUrodziny projektu to idealny moment do okazania wsparcia dla Avalon Extreme, który pokazuje, że osoby\nz niepełnosprawnościami, jak każdy kto kocha adrenalinę i sport, są wstanie realizować się w ekstremalnych aktywnościach. Jak okazać wsparcie? Można to zrobić, nagrywając krótki film z życzeniami urodzinowymi dla Avalon Extreme i wrzucając go na swój kanał na Facebooku, Instagramie bądź w innym medium społecznościowym z oznaczeniem hashtagami #4urodzinyavalonextreme #avalonextreme #extrasprawni.\nWyświetleń: 368 Dodał(a): zibi2


Niepowtarzalny podarunek. Na zbliżające się urodziny szefa. Nieziemskie życzenia – Oryginalne prezenty na każdą okazję\nHuczna, rewelacyjna, następna ważna okazja, następne urodziny twojej kochanej siostry, to niezaprzeczalnie uroczysty czas.\nDaruje się z reguły życzenia przecudnego, radosnego, wyluzowanego, przy sobie, ramię w ramię, długotrwałego i w zgodzie pożycia. Regularnie miewacie niebagatelny ambaras, co wyszukać i dać np. na urodziny brata.\nNieszablonowe życzenia np. na osiemnastkę, imieniny, rocznicę ślubu, nagrane przez lektora i unikalna piosenka z wybranym imieniem!\nTu masz nieprawdopodobne rozwiązanie. W naszym kramiku fantastyczne prezenty z okazji urodzin.\nRóżne aukcje proponują wiele rozwiązań, koncepcji na niepowtarzalną, urodzinową niespodziankę. Nieistotne jak dawno temu przysięgali wzajemnie sakramentalne TAK. To wiadome i oczywiste, każda bez wyjątku, rocznica ślubu ma swój ciężar gatunkowy i powinna być mile obchodzona.\nTo moment, kiedy zastanawiasz się, jaki markowy prezent chcesz przy tej swoistej okazji, rocznicy, ofiarować. Nie ulega wątpliwości, że każde urodziny powinny być niezrównane, warto zatem ofiarować coś zdumiewającego i najlepszego.\nFundamentalne są także wasze życzenia na urodziny. To duża próba wyobraźni. Byłoby idealnie, gdyby były wyjątkowe i sprawiły dużo radosnej satysfakcji. sprezentować wyśmienitego! Czegoś z takim smakiem z pewnością nie znajdziesz na żadnej, innej stronie z ofertą prezentów na rocznicę ślubu krewnych.\nGorąco polecamy autorskie, nieoczekiwane piosenki, jedynie na taką niecodzienną, wyjątkową okazję, datę i rocznicę ślubu, np. brata lub siostry.\n* Przed Wami droga daleka,\n* każdego dnia pełnego miłości\n* Dzisiejsza Wasza rocznica szafirowy kolor przybrała,\n* i oczu zakochanych.\n* Wieczna, tak jak Wasza uroda,\n* Jesteś moja miłością…\n* Niech teraz dla Was nieustannie słońce ciepłem świeci.\nByłoby idealnie, gdyby były szanowni jubilaci usłyszą świetne i miłe, wyjątkowe, wybrane przez Ciebie życzenia. Przykładowe, te najbardziej pasujące, są na naszej stronie: muzyka24h.pl\nMamy bogaty wybór piosenek na rocznicę ślubu rodziców, kuzynki, kuzyna. Ale także na każdą inną okazję, np. urodziny.\nDzieci mogą porywająco podziękować rodzicom, za wysiłek, celujące wychowanie, troskę.\nTo musi być ogromna i cudowna dla nich niespodzianka, a również unikalna pamiątka.