ExxonMobil | Łódź Odysa\nCzer 12 2017\nKropla amerykańskiego LNG w morzu potrzeb bezpieczeństwa Polski czyli… ile i kogo kosztuje propaganda o „niezależności energetycznej od Rosji”?\n„…Oczywiście od przybytku głowa nie boli i gaz dla Polski z dwóch źródeł lepszy jest niż z jednego, a z trzech lepszy niż z dwóch. Port gazowy w Świnoujściu jest istotny niekoniecznie tym że pozwoli uniezależnić się od Gazpromu ile przede wszystkim tym że wymusi na negocjatorach nowego kontraktu z Rosjanami lepsze warunki. Dotychczasowy kontrakt jest podobno skrajnie dla Polski niekorzystny bo płacone ceny należą do najwyższych na świecie. Tak być może, nie sprawdzaliśmy. Jednak media huczące o „niezależności energetycznej od Rosji” nie huczą jakoś o tym jak to Gazprom wykorzystywał swój monopol zmuszając polskich negocjatorów pod groźbą pistoletu do podpisania niekorzystnej umowy. Ani też organa kontrolne nie pogoniły nigdy niefortunnych negocjatorów i nie badały czy czasem nie okazano im nadmiernej wdzięczności w jakiś sposób.\nJaką zatem gwarancję mamy że coś się zmieniło i że amerykański gaz, wolny od podtekstu politycznego, tym razem wynegocjowano układem dla Polski korzystnym? „W Sieci” żadnych gwarancji nie potrzebuje bo samo wie najlepiej. Po raz pierwszy amerykański gaz zaczął być konkurencyjny – pieje z zadowoleniem, nie podając jednak dla pewności źródeł. Dalsza lektura ujawnia że jedynym źródłem jest chyba tylko fobia antyrosyjska duetu Karnowski & Karnowski, bo artykuł sam stwierdza że cyt. spółka [Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo – przyp. cynik9] nie ujawniła wtedy i – jak zapowiedziała – nie ujawni ceny, jaką zapłaciła za amerykański gaz. Jej przedstawiciele zapewniali jedynie, że jest ona korzystna. Również wicepremier, minister finansów Mateusz Morawiecki ocenił, że gaz ze Stanów Zjednoczonych jest wynegocjowany po bardzo dobrych cenach.\nNo więc znowu mamy rządowe dzięcioły rozsiewające propagandę o „bardzo dobrych” cenach, tak dobrych że dla dobra ogółu lepiej ich plebsowi nie ujawniać. Nie chce nam się szukać wypowiedzi wicepremiera Pawlaka z okresu kiedy to on dzielnie negocjował umowę z Gazpromem ale chętnie się założymy że też mówił o dobrych cenach, może nawet o bardzo dobrych. Co więc od tego czasu się zmieniło? Hmm, zmieniły się dwie rzeczy. Raz, zmienił się przede wszystkim hegemon i zakres swobody jaki pozostawia wasalom. Dwa, za Pawlaka nikt przynajmniej nie bredził bez żadnych podstaw o „konkurencyjności” rosyjskiego gazu.\nNiestety, szansa jest dobra że „pierwszy amerykański statek z LNG” nie jest niczym więcej niż propagandową ściemą jednostkowej transakcji do której „traderzy w londyńskim biurze wychwycili możliwość i do niej doprowadzili”. Wiemy więc przynajmniej na jakiej podstawie gaz znalazł się w Świnoujściu. Nie mamy oczywiście nic ani przeciwko temu ani nawet przeciwko całej flotylli amerykańskich statków dostarczających do Świnoujścia regularnie amerykański gaz przez cały rok. Pod jednym wszakże warunkiem – że gaz będzie tańszy od rosyjskiego. Wymaga to jednak nie „traderów w Londynie” – co zakrawa na kpinę – ale poważnych międzyrządowych negocjacji i negocjatorów mających na względzie w pierwszym rzędzie dobro swojego kraju.\nProblem z tym jest taki że wg naszej ograniczonej wiedzy tańszy gaz z USA do Polski jest ekonomicznie mało prawdopodobny. Oczywiście czasowo, dla propagandowego efektu, ktoś może kogoś podpłacić, na przykład “traderów w Londynie”, i przywieźć ładunek gazu za pół darmo, o reszcie kosztów wygodnie zapominając. „Pierwszy amerykański statek LNG ” w Świnoujściu może w tym kontekście pełnić ważną rolę miotły pod drzwiami zbliżających się negocjacji z Gazpromem nt nowego układu.\nTo jest, o ile przynajmniej nikt nie weźmie na poważnie rzekomej “konkurencyjności”. Faktem jest bowiem że gaz płynący z odkręconego kurka na gazpromowej rurze w normalnych warunkach powinien być w Polsce sporo tańszy niż gaz z dalekiej Ameryki, naprzód pracowicie skraplany($), potem przewożony przez pół świata($) i na koniec rozprężany. Nie wątpimy także że po wyciśnięciu z Gazpromu świetnej, długoterminowej umowy dla Polski w 2018 negocjatorzy polscy nie omieszkają wynegocjować podobnie korzystnego dla kraju układu z hegemonem amerykańskim. W razie czego także przy pomocy innej miotły pod drzwiami, w charakterze której chętnie wystąpi tym razem Gazprom…” (cynik9 – Negocjowanie taniego gazu)\npodobne: Bezpieczeństwo energetyczne: raport NIK w sprawie gazoportu ujawnia bałagan, bomba górnicza i gazowa (PGNiG traci polski rynek) oraz: Geopolityczne następstwa rewolucji łupkowej w USA. Gaz łupkowy w Polsce jest ale trzeba być cierpliwym. Australijczycy zwiększają szacunki dla złoża węgla w Polsce. Gaz z węgla o połowę tańszy od rosyjskiego? i to: Czy Polska zamieni gaz z Rosji na norweski? Nord Stream 2 może zablokować gazoport w Świnoujściu (ile warte jest słowo Merkel). Między Ameryką a Niemcami, oraz nasze miejsce w świecie a także: Litwa ma gazoport i nie jest już na łasce Gazpromu. NIK i raport o Świnoujściu. Problemy „wspólnego rynku” (czarne chmury nad przewoźnikami) i uzależnienie Polski od rosyjskiego gazu (z Niemiec). Azoty chcą elektrowni opalanej gazem z węgla. „SWIFT” sankcje i „fito” odpowiedź Rosji. polecam również: Dostawy gazu do Polski zgodne umową i z zapotrzebowaniem. 45% „braki” wynikały z prawa Gazpromu do odmowy realizacji zwiększonego zapotrzebowania. Komu zależało na wywołaniu histerii? oraz: Raport KE: średnia cena gazu w UE kilkukrotnie wyższa niż w USA i jeszcze: Dzięki POPISowi Polska od dekady przepłaca za gaz dostarczany przez Gazprom! Nowa umowa gazowa – sukces czy porażka?\nW ogóle ta cała polityka (w zasadzie propaganda) orientowania się na USA jakoby alternatywy wobec Rosji jest bardzo dyskusyjna i cienkimi nićmi szyta zważywszy np. na tego rodzaju informacje:\n„…Jak donosi USA Today, kandydat prezydenta Trumpa na nowego szefa Federalnego Biura Śledczego (FBI) może mieć związki z rosyjskimi Rosnieftem i Gazpromem.\nChristopher Wray to absolwent Uniwersytetu Yale i wieloletni federalny prokurator oraz urzędnik Departamentu Stanu. Jednocześnie jednak założył firmę King & Spalding, która reprezentuje Rosnieft i Gazprom, czyli największe spółki energetyczne w Rosji.\nWedług byłego agenta MI^ Christophera Steela Rosnieft miał oferować poprzez doradcę z czasów kampanii prezydenckiej, Cartera Page’a, 19 procent udziałów w spółce w zamian za zniesienie sankcji wobec Rosji, które zostały wprowadzone po nielegalnej aneksji Krymu i agresji na wschodzie Ukrainy.\nUSA Today przypomina też, że Rosnieft był zaangażowany w szereg projektów wydobywczych, z których Exxon Mobil musiał wycofać się wraz z wprowadzeniem sankcji i według informacji tej amerykańskiej spółki stracił na tym miliard dolarów. Tymczasem były szef Exxona jest obecnie sekretarzem stanu USA w administracji Trumpa. Chodzi o Rexa Tillersona…” (Wojciech Jakóbik, USA Today: Kandydat na szefa FBI powiązany z Gazpromem i Rosnieftem)\nW marcu tego roku (2017) media donosiły że Władimir Putin spotkał się z nowym szefem amerykańskiego giganta naftowego ExxonMobil Darrenem Woodsem, po tym jak jego poprzednik (wspomniany Tillerson) został szefem dyplomacji w rządzie Donalda Trumpa. To oczywiście może nic nie znaczyć i nie mieć żadnego wpływu na naszą próbę wybicia się na niezależność od Rosji pod skrzydła USA, ale ja w to absolutnie nie wierzę. Cała historia bicia piany nad amerykańskim tankowcem w polskim gazoporcie przypomina kwiatek do przysłowiowego kożucha, tudzież listek figowy próbujący ukryć nagą prawdę („business as usual”) o której więcej tu: O realnych ośrodkach władzy czyli… sKisłe łupki i inne polskie zasoby energetyczne w kleszczach niemieckiej polityki klimatycznej i rosyjskiej strefy wpływów. Światełko w tunelu dla węgla. Saudyjska i Irańska alternatywa dla ropy i na co od wielu lat zwracam uwagę po szybkim wygaszeniu przez amerykanów projektu łupkowego w Polsce, wcześniej przez nich samych rozbuchanego (Polskie łupki to blef? As w rękawie u Amerykanów. Jak zagra Rosja?)… I to jest wersja „optymistyczna”, bo jest jeszcze inna o której tu: Historia handlu wymiennego między wschodem i zachodem czyli rewolucja w zamian za zasoby naturalne. Ukraina (Ługańsk, Donieck, Baku, Batumi, ropa, Stalin, strajki u Rotszyldów) Rosja. Jak to mówią „nihil novi sub sole„, i w tym wypadku liczy się wyłącznie to czy polski rząd wykorzysta ową propagandę do tego żeby Polacy przynajmniej za ten gaz mniej płacili… (Odys)\nrys. Adam Wycichowski (niewolnik)\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Bezpieczeństwo energetyczne, Tajne przez poufne. Prawo i bezprawie\t Otagowane bezpieczeństwo energetyczne, cynik9, dywersyfikacja, ExxonMobil, FBI, gaz, gazoport, Gazprom, handel, import, konkurencja, LNG, propaganda, Rosja, Rosnieft, służby specjalne, umowa międzynarodowa, USA, Wojciech Jakóbik\nWrz 22 2014\nGaz łupkowy: BNK Petroleum kończy prace poszukiwawcze, San Leon kontynuuje. Gazprom chce zwiększyć udziały w europejskim rynku. KE zawiesza śledztwo przeciwko tej firmie. Exxon Mobil kończy wiercenia w Rosji. Shell i Total zostają. Chińczycy wzmacniają współpracę z Rosjanami.\n1. San Leon: Przepływ na odwiercie Lublewo 10 razy większy niż na odwiercie Lewino. BNK Petroleum kończy prace poszukiwawcze w Tczewie.\nWarszawa, 22.09.2014 (ISBnews) – San Leon Energy podał, że zanotował przepływ gazu płynnego w odwiercie Lublewo LEP-1ST1H ponad 10 razy większy niż w odwiercie Lewino-1G2, wynika z komunikatu.\n„Chociaż jest to rozczarowujące, że komercyjność odwiertów łupkowych wciąż musi udowodniona, spółka zwraca uwagę, że wskaźnik gazu płynnego w odwiercie Lublewo LEP-1ST1H wydaje się być ponad 10 razy większy niż w odwiercie Lewino-1G2. Od zakończeniu testowania Lewino-1G2 w styczniu 2014 roku w San Leon uwierzył, że jego wskaźnik płynnego gazu był na pożądanym poziomie, zapewniając potencjał sprzedaży gazu. San Leon nadal wierzy w potencjał swojej koncesji Gdańsk W” – czytamy w komunikacie.\nPod koniec sierpnia San Leon podał, że planuje przeprowadzić w tym roku jeszcze kilka odwiertów – m.in. w Rawiczu we współpracy z Palomar oraz dwa w obszarze Karpat i jeden w Basenie Permskim. Jednocześnie zrezygnował z 9 posiadanych w Polsce koncesji (stanowiących 14% obszaru całości polskich koncesji spółki).\nW połowie 2013 r. San Leon przejął 100% udziałów Talisman Polska z aktywami wartymi ok. 10 mln USD, a także udziały w 3 koncesjach poszukiwawczych gazu łupkowego: Gdańsk W, Szczawno i Braniewo S.\nJak poinformował serwis gazlupkowy.pl, BNK Petroleum postanowił zakończyć prace poszukiwawcze na koncesji Starogard S-1, ze względu na to że ilość gazu po pracach wiertniczych nie daje szans na komercyjne wydobycie. Jak napisał serwis, na odwiercie nie zdecydowano się na wykonanie szczelinowania hydraulicznego, i aktualnie firma jest trakcie likwidacji odwiertu zlokalizowanego w miejscowości Stanisławie w gminie Tczew.\npodobne: Linc Energy rozpoczyna prace nad podziemnym zgazowaniem węgla. Sigma3 szacuje komercyjny przepływ gazu w odwiercie San Leon. oraz: BNK: dobre wyniki wiercenia w poszukiwaniu gazu łupkowego\n2. Gazprom chce zwiększyć udziały w europejskim rynku. UE i postępowanie antymonopolowe ws. Gazpromu (KE zaprzecza zawieszeniu śledztwa).\nPodczas forum biznesowego w Soczi dyrektor Gazpromu Aleksiej Miller zapowiedział, że udział jego firmy w europejskim rynku będzie z dużą dozą prawdopodobieństwa rósł. Udział ten wzrósł w ciągu ostatnich czterech lat o 17 procent. W tym roku ma przekroczyć 64 procent rynku. Miller przyznał również, że europejski rynek gazu ziemnego w Europie nadal pozostaje priorytetem dla jego firmy. – Rynek europejski to dla nas numer jeden, a my jesteśmy jego dostawcą numer jeden – zadeklarował Rosjanin. Nasza analiza: Gazpromu zwrot do Azji. Potencjał współpracy gazowej Chin z Rosją\nUE zawiesiła postępowanie antymonopolowe ws. Gazpromu\nJak poinformował pb.pl, unijny regulator zawiesił postępowanie antymonopolowe wobec Gazpromu, zastrzegając jednocześnie, że nie zostało ono jeszcze zakończone. Powodem zawieszenia postępowania ma być kryzys na Ukrainie. Pb.pl. przypomina, że postępowanie antymonopolowe przeciwko rosyjskiemu koncernowi rozpoczęło się we wrześniu 2012 roku. Gazprom próbował zawrzeć ugodę, nie zgadzając się jednak na zmianę sposobu ustalania cen we Europie wschodniej, co jest głównym powodem postępowania. Decyzja o ewentualnym zawarciu ugody, ukaraniu Gazprom lub umorzeniu postępowania zostanie podjęta przez nową komisarz UE ds. konkurencji, Margrethe Vestager, która w listopadzie zastąpi na tym stanowisku Joaquina Almunię – czytamy w pb.pl. Nasza analiza: Polska powinna walczyć o komisarza ds. konkurencji\n22.09.2014 (IAR) – Komisja Europejska kontynuuje postępowanie wobec Gazpromu. Bruksela zaprzeczyła informacjom, jakoby śledztwo zostało zawieszone. Przerwane zostały jedynie rozmowy z rosyjskim koncernem będące częścią postępowania. Powodem był kryzys na Ukrainie. „W pewnym momencie rozmowy z Gazpromem – mające na celu uzgodnienie zobowiązań, jakie koncern miałby podjąć, by odpowiedzieć na zastrzeżenia Komisji – zostały zawieszone. Nie przyniosły one oczekiwanych rezultatów” – powiedział rzecznik Komisji Antoine Colombani, komentując ostatnie wypowiedzi unijnego komisarza ds. konkurencji Joaquina Almunii na ten temat. „Nie oznacza to jednak, że śledztwo Komisji (wobec Gazpromu) zostało przerwane. Jest ono cały czas kontynuowane” – podkreślił Colombani.\nUnijne postępowanie ma na celu sprawdzenie, czy Gazprom nie zakłóca konkurencji na rynkach w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, naruszając tym samym unijne przepisy antymonopolowe. Chodzi m.in. o utrudnianie dywersyfikacji dostaw gazu oraz narzucanie odbiorcom nieuczciwych cen.\n„…Komisja Europejska pokazuje swą decyzją, że Gazprom jest nietykalny w Europie. To idealny grunt pod zgniły kompromis, czyli gazową Jałtę, o której piszemy od miesięcy. Należy się zatem spodziewać, że Ukraina zostanie zmuszona do daleko idących ustępstw na rzecz Rosji w zamian za kruchą stabilizację sytuacji na froncie. Być może dojdzie do belarusyzacji tamtejszego sektora gazowego. Ruchy te będą prawdopodobnie skoordynowane z propagandą „walki o pokój” znaną z historii relacji z Rosją sowiecką. Na Kremlu, w mediach rosyjskich i niektórych zachodnich, a nawet wśród uczestników Marszu Pokoju w Moskwie pojawia się slogan o partii wojny. Działa ona następująco: każdy kto popiera zdecydowaną politykę wobec Rosji, ten dąży do wojny w Europie. Przeciwko tak postawionej sprawie nie da się walczyć skutecznie. Stąd kapitulacja retoryczna w przemowach prezydenta Ukrainy Petro Poroszenki. Bodaj pierwszy użył tego sformułowania 4 września 2014 roku minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow w odniesieniu do amerykańskich polityków, którzy popierają „partię wojny” na Ukrainie. Teraz powtarza się ono w kręgach opiniotwórczych na całym świecie. Pacyfistycznie nastawiona Europa czekała na taki wytrych.\nOkazją do zatwierdzenia gazowej Jałty na Ukrainie będą trójstronne rozmowy KE-Ukraina-Rosja zapowiedziane na 26 września. W czarny poniedziałek 22 września Bruksela wysłała Rosji jasny sygnał, że jest miejsce na takie porozumienie…” (Wojciech Jakóbik)\n…UE w sprawie Ukrainy gra OD DAWNA na dwa fronty (KE będzie negocjować z Rosją w sprawie South Streamu. Rura ominie Ukrainę.) i wykorzystuje kryzys ukraiński by załatwić żywotne dla siebie interesy z Rosją kosztem nowego „członka” gorszej kategorii (co pokazała podczas negocjacji „umowy stowarzyszeniowej” – Ukraina/UE: Stowarzyszenie po rosyjsku). UE robi Ukrainie to samo co wcześniej w sprawie Polski i „rury północnej”, gdzie Niemcy za pośrednictwem UE indywidualnie dla siebie uzyskały korzystne zapisy w umowach gazowych z Rosją (Gazpromem). To jak UE plącze się w zeznaniach w sprawie realnych postępów w śledztwie antymonopolowym prowadzonym przeciwko Gazpromowi (akurat teraz gdy powinna być stanowcza zgodnie ze swoją oficjalnie „antyrosyjską” retoryką) również nie jest przypadkiem… Budziet dogawor 😉 (był czas przywyknąć a kto myśli że UE jest po to żeby załatwiać czyjeś narodowe interesy poza Niemcami ten sam sobie winien)… Odys\npodobne: Spór gazowy groźny dla Europy, czy dojdzie do „gazowej Jałty”? KE i Ukraina za tymczasową ceną gazu z Rosji, która za trzy lata może spaść o 28 % podobne: Energetyczne szachy: Rosja chce monopolu a UE konkurencyjności.\n3. Exxon Mobil kończy wiercenia w Rosji. Shell i Total zostają\n(REUTERS/AP/RIGZONE/EXXON MOBIL/TERESA WÓJCIK/THE MOSCOW TIMES/WOJCIECH JAKÓBIK)\nExxon Mobil zapowiedział w ostatni piątek, że zatrzymuje wiercenia w rosyjskiej Arktyce zgodnie z amerykańskimi sankcjami, które wprowadzają zakaz współpracy z rosyjskim sektorem naftowym. Ostatnie, zaostrzone sankcje ogłoszone przez Waszyngton 12 września dają czas firmom naftowym na zatrzymanie współpracy z Rosją do 26 września. Departament Skarbu USA dał koncernowi Exxon Mobil dodatkowy, krótki termin ponad te 14 dni na wygaszenie działalności platformy wiertniczej i na bezpiecznie, odpowiedzialnie zlikwidowanie wszystkich operacji oraz wycofanie pracowników z Rosji. Rzecznik Exxon Mobil Richard Keil powiedział agencji Reuters, że po tym dodatkowym terminie Exxon rezygnuje z koncesji i żadne dalsze prace nie będą wykonywane. W lipcu Exxon rozpoczął przenoszenie platformy West Alpha z Norwegii na wody rosyjskiej Arktyki. Amerykańska firma spodziewała się odkrycia wielkich zasobów ropy na Morzu Karskim. W tym celu podpisała w 2011 r. umowę poszukiwawczą z rosyjskim koncernem Rosnieft. Sankcje USA mają na celu uniemożliwienie przyszłej produkcji ropy z nowych złóż. Sankcje obejmują m. in. zakaz stosowania w Rosji wszystkich technologii dla sektora energetycznego umożliwiających poszukiwania i wydobycie ropy ze złóż głębinowych, arktycznych oraz niekonwencjonalnych. Rosja jest jednym z największych na świecie producentów ropy i największym jej dostawcą do Europy, ale jej złoża się wyczerpują i rosyjskie koncerny muszą poszukiwać oraz zagospodarowywać nowe zasoby, aby utrzymać wysoką pozycję na rynku światowym. W piątek przedstawiciel rządu rosyjskiego powiedział Reuterowi, że Exxon Mobil kontynuuje wiercenia poszukiwawcze na Morzu Karskim. Odmówił podania szczegółów. Jednakże potem źródło z Exxon Mobil poinformowało Reutersa, że prace wstrzymał, a na platformie nie ma już personelu amerykańskiego. Mimo to akcje koncernu w piątek po południu zyskały 0,7 proc. na nowojorskiej giełdzie. Odmienną decyzję podjęły europejskie Total i Shell. Firmy zdecydowały, że zostają na rosyjskich koncesjach a ich strategia wobec tego kraju pozostaje niezmienna. Shell współpracuje z Rosnieftem przy projekcie terminala LNG Sachalin 2. Współpracuje także z Gazpromem – w sektorze gazowym nieobjętym sankcjami. Total ma joint venture z Łukoilem oraz bierze udział w projekcie Jamał LNG z chińskim CNPC i rosyjskim Novatekiem. Nasza analiza: Bruksela broni nietykalności Gazpromu w Europie\npodobne: Równi i równiejsi czyli komu sankcje a komu rekompensaty: Exxon i Rosnieft współpracują na Morzu Karskim, USA zwiększają import rosyjskiego węgla, Rosja kupuje statki na zachodzie. oraz: Niemcy i Węgry przeciwne antyrosyjskim sankcjom. Francuski Total prowadzi rozmowy z Łukoilem.\n…Mówi się że „lepiej późno niż wcale”, tyle że jest to ciągle markowanie uderzenia w Rosję, bo sankcje nie dotykają w czasie rzeczywistym tego wydobycia które obecnie przynosi Rosji zysk. To co mają zamiar zablokować USA to na dzień dzisiejszy „tylko” pieśń przyszłości (poza tym za kilka miesięcy wszystko może wrócić na stare tory jak już Ukraina wygaśnie). No i nie należy zapominać o tym, że tego rodzaju ruch może mieć również związek z próbą zablokowania konkurencyjnego dla amerykańskiego gazu z łupków dość pokaźnego źródła surowca z Rosji 😉 którym jednak żywo są zainteresowane europejskie firmy bo zapotrzebowanie na rosyjski gaz ciągle w Europie rośnie… Odys\n4. Chińczycy wzmacniają współpracę z Rosjanami. Uratują Jamał LNG\n(ITAR-TASS/AFP/RIA NOVOSTI/TERESA WÓJCIK/RIA NOVOSTI/WOJCIECH JAKÓBIK)\nPonad 30 wspólnych projektów energetycznych o wartości ponad 100 mld dol. będą negocjować przedstawiciele Rosji i Chin – zapowiedziano na Międzynarodowym Forum Inwestycyjnym w Soczi 2014. Dwustronny międzyrządowy komitet inwestycyjny powołany przez Moskwę i Pekin w celu wynegocjowania i realizacji tych projektów po raz pierwszy spotkał się w ubiegłym tygodniu w Pekinie pod wspólnym przewodnictwem rosyjskiego wicepremiera Igora Szuwałowa i wiceprezesa rady państwowej ChRL Zhang Ghaoliego. Inauguracyjne spotkanie odbyło się na początku ubiegłego tygodnia w Pekinie. Chińczycy zamierzają dodatkowo wesprzeć projekt Jamał LNG, który boryka się z problemami finansowymi oraz sprzętowymi po odcięciu go od zachodniego kapitału w ramach sankcji za inwazję rosyjską na Ukrainie. Nasza analiza: Gazprom na łasce Chińczyków\nźródło: konserwatywnie.wordpress.com i stooq.pl\npodobne: Kto mieczem wojuje… Pekin skorzysta gospodarczo na kłopotach Moskwy. oraz: Gazprom i CNPC podpisały kontrakt na dostawę gazu z Rosji do Chin i to: Chiny Rosja i i Iran uderzają w dolara. Złote ambicje Chin.\nrys. Jerzy Krzętowski\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Bezpieczeństwo energetyczne\t Otagowane BNK Petroleum, Chiny, CNPC, ExxonMobil, France Total, Gazprom, Margrethe Vestager, monopol, Novatek, Rosnieft, rosyjski gaz, San Leon, Shell, stooq, Unia Europejska, Wojciech Jakóbik, Łukoil, łupki\nSier 12 2014\nRówni i równiejsi czyli komu sankcje a komu rekompensaty: Exxon i Rosnieft współpracują na Morzu Karskim, USA zwiększają import rosyjskiego węgla, Rosja kupuje statki na zachodzie. Unijne rekompensaty póki co tylko dla dla producentów brzoskwiń i nektarynek.\n1. Rosnieft: Złoża na Morzu Karskim jak w Arabii Saudyjskiej. Pomimo sankcji Amerykanie sprowadzają rosyjski węgiel. Rosja wciąż kupuje na Zachodzie.\nWedług prezesa Rosnieftu Igora Sieczyna złoża ropy naftowej na Morzu Karskim eksplorowane obecnie przez jego firmę i amerykański Exxon Mobil są większe od zasobów w Zatoce Meksykańskiej, na Alasce i w północnej Kanadzie. Mają być porównywalne do złóż Arabii Saudyjskiej. Sieczin zapowiedział, że pomimo sankcji USA razem z Exxonem doprowadzi do rozpoczęcia wydobycia z tych złóż. Prace prowadzi firma wiertnicz Seadrill zwerbowana przez Rosnieft na okres dwóch lat jeszcze przed wprowadzeniem sankcji zachodnich na naftowe technologie i serwis wydobywczy dla Rosji.\npodobne: Sankcje sankcjami, ale biznes to biznes: ExxonMobil i Rosnieft rozpoczęły wydobycie ropy w rosyjskiej Arktyce oraz: Francuski Total prowadzi rozmowy z Łukoilem.\nJames Conca analizuje na łamach Forbesa przyczyny dla których Amerykanie zwiększyli import węgla o 30 procent. Część elektrowni na Wschodnim Wybrzeżu wybiera import z Rosji ze względu na braki w magazynach spowodowane ostrą zimą. USA sprowadzają jedynie małą część węgla, który zużywają w swoich elektrowniach, ale muszą go importować ze względu na problemy transportowe, zintesyfikowaniu tranzytu innych surowców koleją, nadpodaż i niskie ceny węgla poza USA oraz dobrą jakość surowca z Rosji.\n11.08.2014 (IAR) – Mimo deklarowanego odchodzenia od interesów z Zachodem, Rosja dba tam o swoje interesy i nadal wydaje miliony euro. Największy rosyjski armator, pamiętający jeszcze czasy ZSRR Sovcomflot zamówił za 280 mln euro trzy lodołamacze w kontrolowanej przez Moskwę stoczni Arctech w Helsinkach. Właścicielem połowy jej udziałów jest Zjednoczona Korporacja Stoczniowa, jedna z firm wpisanych na czarną listę przez USA, należąca w 100 procentach do rosyjskiego skarbu państwa.\nKontrakt przewiduje, że Finowie przekażą Rosjanom do 2017 roku w pełni wyposażone jednostki. Będą działały na wodach wokół Sachalina. To kolejne w ostatnich latach zamówienie dla Arctechu od Sovcomflotu, rozbudowującego swoją flotę lodołamaczy.\npodobne: Nowe sankcje USA i UE wobec Rosji. polecam również: Wojciech Jakóbik: Nowe sankcje uderzają w Rosnieft, omijają Gazprom. Rosja się nie obawia i zapowiada odwet oraz: Rosyjska prasa dziękuje za sankcje, które mogą podzielić UE.\n2. KE: wsparcie dla producentów brzoskwiń i nektarynek. Sawicki zawiedziony rozmowami w KE.\n11.08.2014 (IAR) – Producenci brzoskwiń i nektarynek z Unii Europejskiej już wiedzą, że mogą liczyć na unijne wsparcie w obliczu rosyjskiego embarga. Komisja Europejska zapowiedziała dziś nadzwyczajne środki pomocy dla tego sektora.\nTen rok jest wyjątkowo trudny dla producentów brzoskwiń i nektarynek z Włoch, Hiszpanii, Francji i Grecji. Ich wyroby najpierw zostały dotknięte przez niekorzystne warunki pogodowe, następnie przez rosyjskie embargo. Jak tłumaczy Komisja, plany wsparcia dla tego sektora były brane pod uwagę już wcześniej, a ogłoszenie rosyjskich restrykcji wobec Wspólnoty tylko przyspieszyło te działania. Chodzi dokładnie o zezwolenie na zwiększenie z 5 do 10 procent ilości owoców, które mogą być wycofane z rynku i przeznaczone do bezpłatnej dystrybucji. Dodatkowe fundusze będą także skierowane na działania promocyjne. Formalna decyzja w tej sprawie ma zostać podjęta w najbliższych tygodniach, ale będzie obowiązywała od 11 sierpnia. Unijny komisarz ds. rolnictwa Dacian Ciolos oświadczył, że Komisja monitoruje sytuację na rynku i “nie zawaha się podjąć podobnych działań wobec innych sektorów zależnych od eksportu do Rosji, jeśli będzie taka potrzeba.\n12.08.2014 (IAR) – Minister Marek Sawicki zawiedziony rozmowami w Komisji Europejskiej w sprawie rekompensat dla rolników. Szef resortu rolnictwa spotkał się dziś w tej sprawie z unijnym komisarzem ds. rolnictwa Dacianem Ciolosem.\nSawicki przedstawił szczegółowe analizy dotyczące możliwych strat w polskim rolnictwie, wartości sprzedaży i okresów koniecznych zbiorów. Nie otrzymał jednak żadnych szczegółów dotyczących unijnej pomocy. „Na chwilę obecną nie było deklaracji ze strony komisarza co do wielkości środków, kwot czy to za jednostkę produkcji, powierzchnię czy ogólną wartość” – powiedział Sawicki po zakończeniu spotkania.\nMinister dodał, że główne decyzje dotyczące rekompensat będą zapadały najprawdopodobniej we wrześniu. Wyjątek stanowią warzywa wrażliwe takie jak papryka, pomidory czy ogórki. „Tu decyzja może zapaść zdecydowanie wcześniej” – powiedział Sawicki.\nJak dodał, komisarz Ciolos zaproponował mu konsultacje telefoniczne po uzupełnieniu materiałów informacyjnych, które przedłożyła Polska, a w ciągu najbliższych kilku dni ma zapaść decyzja o sposobie i trybie koniecznego wycofania z rynku produktów. Z jednej strony, chodzi o przeznaczenie ich na pomoc dla najuboższych, z drugiej – na biodegradację tam, gdzie produkt nie spełnia wymogów jakościowych.\nMinister Sawicki ma się ponownie spotkać z komisarzem Ciolosem najpóźniej w przyszły czwartek i wtedy liczy na więcej szczegółów w sprawie rekompensat.\npodobne: Świńskiego baletu ciąg dalszy. Austriackie mięso wjeżdża do Rosji. “Szybka” pomoc dla Polski. Wszyscy udają że to przez ASF. oraz: Pap\nCo tu komentować – kolejny przykład „powagi” i „solidarności” z jaką traktuje się polskie interesy w UE… I naprawdę nie chodzi mi o to że ktoś sobie załatwił mniejsze czy większe wsparcie, bo uważam tego rodzaju praktykę za patologię i przeciwny jestem jakiejkolwiek „pomocy” (komukolwiek) za pieniądze podatników. Chodzi oczywiście o to w jaki sposób traktuje się interesy poszczególnych krajów, gdzie dla jednych pieniądze znajduje się od ręki a innych odsyła się z kwitkiem ku nieznanej przyszłości… Mamy tu do czynienia z klasycznym układem „równi i równiejsi”, ale przyznam się szczerze że nie jestem zdziwiony tego rodzaju obrotem sprawy. Nie pierwszy to przypadek i nie ostatni gdzie Polska jako pierwsza (i jedyna) ponosi koszty „ambitnej” polityki zachodu – na własne niestety życzenie. O czym więcej tu: Rosja rozszerzy embargo na polską wołowinę, drób i wędliny. Tusk udaje że nie wie o co chodzi i dalej liczy na „solidarność” UE. i tu: Racja stanu sprzedana za obce interesy oraz: Ukraina znów zamyka granicę dla polskiej wieprzowiny\n…ale że Polacy są skłonni ponieść gospodarcze straty dla Ukraińców to uważam że wszystko dzieje się zgodnie z logiką. Lubimy poświęcać się dla innych więc mamy tego konsekwencje.\nBy Odys syn Laertesa  Posted in "Eurokołchoz", Polityka i geopolityka (łącznie z militarną).\t Otagowane embargo handlowe, ExxonMobil, Finlandia, Francja, Grecja, handel zagraniczny, Hiszpania, Komisja Europejska, konserwatywnie.wordpress.com, konwencjonalne złoża ropy, kryzys ukraiński, Morze Karskie, ochłodzenie stosunków, owoce i warzywa, papryka, polityka międzynarodowa, pomoc publiczna, rekompensaty rolnicze, Rosja, Rosnieft, sankcje, solidarna odpowiedzialnośc, stooq, syberyjskie złoża ropy, umowa międzynarodowa, Unia Europejska, USA, Wojciech Jakóbik, Włochy, węgiel, zasoby ropy\nSier 9 2014\nSankcje sankcjami, ale biznes to biznes: ExxonMobil i Rosnieft rozpoczęły wydobycie ropy w rosyjskiej Arktyce (Rosja gotowa poszerzyć współpracę). „Co smuci Polaków, to cieszy Turków”.\n1. Amerykanie wiercą w rosyjskiej Arktyce mimo sankcji. Rosja gotowa poszerzyć współpracę z zagranicznymi partnerami.\n09.08.2014 (IAR) – Sankcje sankcjami, ale biznes to biznes. Amerykański gigant naftowy ExxonMobil rozpoczął wydobycie ropy w rosyjskiej Arktyce we współpracy ze swym partnerem – rosyjskim Rosnieftem.\nTo ważne wydarzenie śledził osobiście Władimir Putin, który połączył się z szefem Rosnieftu Igorem Sieczinem i Glennem Wallerem z ExxonMobil. – Dziś, sukces komercyjny jest napędzany przez skuteczną współpracę międzynarodową – powiedział rosyjski prezydent.\n09.08.2014 (IAR) – Rosja jest otwarta do poszerzenia współpracy z zagranicznymi partnerami. Prezydent Władimir Putin mówił o tym podczas wideokonferencji z załogą pływającej platformy wiertniczej na Morzu Ochockim która rozpoczęła poszukiwania ropy. To wspólna inwestycja rosyjskiego państwowego koncernu Rosneft i amerykańskiego Exxon/Mobil.\nPrezydent Putin powiedział, że zagraniczne przedsiębiorstwa, nie zważając na skomplikowane bieżące relacje polityczne z Rosją, zachowują się pragmatycznie. – Cieszy nas to stanowisko i jesteśmy otwarci do poszerzenia naszej współpracy z partnerami – mówił Putin.\nRosyjski przywódca stwierdził w tym kontekście, że kompania ExxonMobil jest dawnym i pewnym partnerem. Zaznaczył również, że dużych projektów gospodarczych w zasadzie nie da się realizować w pojedynkę. Moskiewskie media na marginesie wypowiedzi prezydenta Putina zwracają uwagę, że Rosja i Zachód przeżywają nie najlepsze dni swojej współpracy. Obie strony obłożyły się nawzajem sankcjami z powodu sytuacji na Ukrainie.\nInformacyjna Agencja Radiowa/IAR/Włodzimierz Pac/Moskwa//kl\npodobne: Francuski Total prowadzi rozmowy z Łukoilem.\na zatem parafrazując jeden z ostatnich wpisów można powiedzieć że Nowe sankcje (nie)uderzają w Rosnieft\n…dużych projektów gospodarczych w zasadzie nie da się realizować w pojedynkę… więc na polu rzeczywiście kluczowym dla rosyjskiej gospodarki, gdzie można było boleśnie ukłuć Rosję zadając cios w miękkie podbrzusze od którego zależy większość rosyjskich wpływów budżetowych Amerykanie ani myślą zrywać współpracy. Mało tego że dają Rosji wsparcie dla nieskrępowanego progresu w projektach wydobywczych (wymagających nowoczesnych technologii na które podobno nałożono embargo) to zapowiada się dalsza współpraca na tym polu… Tak więc jak słusznie napisano Sankcje sankcjami, ale biznes to biznes… Jedzmy zatem więcej jabłek żeby Amerykanie mogli sobie we współpracy z Rosją dalej pomimo „ochłodzenia stosunków” i całego cyrku z „sankcjami” swobodnie wydobywać rosyjską ropę zasilając rosyjski budżet 🙂\n…Pisałem jakiś czas temu że na tej wojnie handlowej skorzystają głównie Amerykanie i miałem rację. Podejrzewam też, że oprócz Exxona jest jeszcze wiele innych firm z zachodu (w innych „zakazanych” branżach) które pomimo „zimnej wojny” i „sankcji” dalej utrzymają swoje handlowe relacje z Rosją. Sami zaś Rosjanie z premedytacją będą opinię publiczną o tego typu relacjach co jakiś czas radośnie informować, jednocześnie dokładając Polsce kolejne ograniczenia handlowe.\npodobne: Rosyjska prasa dziękuje za sankcje, które mogą podzielić UE. oraz: Luka w prawie dotycząca spółek poszukujących surowców. Niemcy sprzedadzą Rosjanom koncesje i zbiorniki gazu. polecam również: Tusk udaje że nie wie o co chodzi i dalej liczy na „solidarność” UE.\n„Sprawa współpracy Exxonu z Rosjanami może mieć także „polskie dno”. W 2012 r. firma ta ogłosiła, że jej poszukiwania gazu łupkowego na Lubelszczyźnie zakończyły się niepowodzeniem i z wielkim hałasem wyniosła się z naszego kraju. Na ogół, aby wypowiedzieć się o tak doniosłej sprawie należy wykonać setki odwiertów, zaś Exxon zrobił ich dwa i w owym czasie całkowita ilość odwiertów na terenie całego kraju wyniosła około 40-tu. Za Exxonem poszły także inne firmy naftowe, zaś Państwowy Instytut Geologiczny zmniejszył rozmiar zasobów gazu łupkowego w Polsce o 90%!\nW tym samy czasie, gdy Exxon wyprowadzał się z Polski, tempa nabierała jego współpraca z Rosją. W sierpniu 2011 r. w Soczi podpisano strategiczną umowę pomiędzy Exxonem i Rosnieftem o wspólnym poszukiwaniu ropy w rosyjskim sektorze Arktyki” (całość tu: Sankcje wobec Rosji w praktyce. Największy koncern paliwowy zachodniego świata wspiera Putina…)\nwięcej tu: Amerykanie znowu nie znaleźli „łupków” w Polsce. i tu: Polskie łupki to blef? As w rękawie u Amerykanów. Jak zagra Rosja?\n2. Rosyjska gazeta o embargu na europejską żywność.\n09.08.2014 (IAR) – „Co smuci Polaków, to cieszy Turków” – w artykule pod takim tytułem prokremlowski dziennik „Komsomolskaja Prawda” opisuje sankcje żywnościowe nałożone przez Rosję na państwa Zachodu. Według gazety, świat jest wielki i Rosja może zastąpić europejskie produkty importowanymi z innych krajów.\nAutorka publikacji Irina Bojewa zauważa, że początkowo trudno będzie znacznie zwiększyć produkcję rosyjskiej żywności. Dlatego w pierwszej kolejności Rosja będzie kupować część produktów w „zaprzyjaźnionych krajach”. Rosyjskie Ministerstwo Rolnictwa i Zaopatrzenia stworzyło nawet listę przykładowych nowych partnerów gospodarczych. Znajdują się na niej informacje o tym, gdzie i co można będzie nabywać. Na przykład, jabłka i gruszki w Argentynie, Chile, Chinach i Serbii. Warzywa w Turcji, Uzbekistanie i Azerbejdżanie. Z kolei mięso w Brazylii, Urugwaju, Paragwaju i Argentynie, zaś mleko, masło i sery w Ameryce Południowej i Nowej Zelandii.\nRosyjska gazeta przyznaje jednak, że trudno będzie w pełni zastąpić na przykład importowane ryby, krewetki i sery.\nInformacyjna Agencja Radiowa/IAR/WłodzimierzPac/Moskwa/kl\npodobne: Sankcje w praktyce: w Kaliningradzie wstrzymano transport żywności. Drwina z Polskiej dobrej miny do złej gry. Rosyjskie media pytają o wzrost cen żywności, póki co drożeją akcje rosyjskiej spożywki. oraz: Dekret Putina. Rosyjska prasa: sankcje wobec Zachodu szansą na rozwój.\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Polityka i geopolityka (łącznie z militarną).\t Otagowane embargo handlowe, ExxonMobil, handel zagraniczny, konwencjonalne złoża ropy, kryzys ukraiński, Morze Ochockie, polityka międzynarodowa, ropa, Rosja, Rosnieft, sankcje, stooq, syberyjskie złoża ropy, USA, żywność\nNiemcy i Węgry przeciwne antyrosyjskim sankcjom. Francuski Total prowadzi rozmowy z Łukoilem.\n28.03. Berlin (PAP) – Przewodniczący Komisji Wschodniej Niemieckiej Gospodarki Eckhard Cordes opowiedział się w piątek za wykorzystaniem wszystkich szans na wznowienie dialogu z Moskwą i wyraził nadzieję, że nie dojdzie do zastosowania sankcji gospodarczych wobec Rosji.\n„Jesteśmy przekonani, że musimy wykorzystać wszystkie istniejące możliwości z Rosją, by w ten sposób przyczynić się do lepszego wzajemnego zrozumienia i pokojowego rozwiązania obecnego konfliktu” – powiedział Cordes w wywiadzie dla „Sueddeutsche Zeitung”.\n„Zerwanie rozmów i dalsza izolacja Rosji nie rozwiąże problemów” – ostrzegł niemiecki przedsiębiorca. Za ważne uznał kontynuowanie przez niemieckie firmy rozmów ze stroną rosyjską, po uprzednim uzgodnieniu wizyt w Rosji z niemieckim rządem.\nKomisja Wschodnia reprezentuje interesy 180 firm, wśród których są też koncerny notowane na giełdzie, współpracujące z Rosją. 63-letni Cordes pracował wcześniej dla koncernów Daimler i Metro.\nCordes wziął w obronę szefa Siemensa Joe Kaesera, krytykowanego za spotkanie się w środę, pomimo napiętych stosunków Zachodu z Rosją, z prezydentem Rosji Władimirem Putinem. W tym spotkaniu uczestniczył m.in. szef rosyjskich kolei Władimir Jakunin, znajdujący się na liście osób objętych sankcjami ze strony USA.\nCordes zaprzeczył, jakoby wizyta Kaesera w Moskwie „torpedowała” politykę niemieckiego rządu wobec Rosji. „Wręcz przeciwnie – wszyscy uczestnicy widzą dzięki takim spotkaniom, jak ściśle jesteśmy ze sobą związani i co możemy stracić, jeżeli spirala sankcji gospodarczych się rozkręci” – powiedział szef Komisji Wschodniej.\n„Opowiadamy się za długofalowym partnerstwem opartym na wartościach” – powiedział Kaeser podczas spotkania z Putinem w jego rezydencji pod Moskwą. Zapowiedział dalsze inwestycje Siemensa w Rosji. Zapewnił, że nie działa na własną rękę. „Niemiecki rząd wie, że jestem tutaj” – powiedział Kaeser zastrzegając, że „uznaje prymat polityki” nad interesami gospodarczymi.\nSiemens jest obecny w Rosji od połowy XIX wieku. Niemiecki koncern zainwestował w minionych latach w jego kraju 800 mln euro. Współpraca z niemieckimi firmami rozwija się świetnie – mówił rosyjski prezydent.\nWizytę w Rosji zapowiedział też szef niemieckich kolei Deutsche Bahn Ruediger Grube.\nCordes podkreślił w rozmowie z „Sueddeutsche Zeitung”, że wymiana handlowa z Rosją przyczyniła się do powstania w Niemczech 350 tys. miejsc pracy. Z kolei na terenie Rosji działa obecnie 6,2 tys. niemieckich firm.\nSzef Komisji Wschodniej Niemieckiej Gospodarki wyraził nadzieję, że nie dojdzie do wdrożenia sankcji gospodarczych przeciwko Rosji. Sankcje byłyby obciążeniem dla całej gospodarki europejskiej – ostrzegł. Jego zdaniem ucierpiałyby na nich nie tylko Niemcy, związane szczególnie silnie z Rosją, lecz także Ukraina i inne słabe gospodarczo kraje Europy Południowo-Wschodniej.\nZ Berlina Jacek Lepiarz (PAP) źródło: stooq.pl\npodobne: w UE nie ma zgody w sprawie antyrosyjskich sankcji.\n28.03. Budapeszt (PAP) – Poszerzenie sankcji przeciwko Rosji o kroki natury gospodarczej nie leży w interesie Unii Europejskiej, a Węgier w szczególności – oświadczył węgierski premier Viktor Orban w opublikowanym w piątek wywiadzie dla dziennika gospodarczego „Vilaggazdasag”.\n„Unia zdecydowała o zastosowaniu trzech etapów sankcji. Jesteśmy obecnie na drugim, co wiąże się z zamrożeniem kontaktów politycznych oraz z uznaniem za niepożądane niektórych osób. Trzeci etap to sankcje gospodarcze, których byłoby dobrze uniknąć, bo nie leży to w interesie Europy, a w szczególności Węgier” – oznajmił Orban.\nJak zaznaczył, kryzys związany z sytuacją na Krymie nie wpłynął jak dotąd na plany rozbudowy jedynej węgierskiej elektrowni atomowej w Paksu, gdzie mają powstać dwa nowe bloki energetyczne. Orban był na Węgrzech krytykowany za podpisanie z Rosją kontraktu w tej sprawie, co uczyniono bez przetargu, w drodze umowy międzyrządowej. Na rozbudowę elektrowni Federacja Rosyjska udzieli Węgrom kredytu w wysokości do 10 miliardów euro. Stosowną uchwałę podpisał 10 marca rosyjski premier Dmitrij Miedwiediew.\nOrban podkreślił, że rozbudowa elektrowni wpłynie nie tylko na wzrost liczby miejsc pracy, ale także da Węgrom tanią energię.\nNawiązując do swoich zapowiedzi zwiększenia liczby miejsc pracy o milion w stosunku do 2010 r. w ciągu 10 lat, premier zauważył, że tempo spełniania tej obietnicy zależy również od sytuacji gospodarczej na kontynencie. „Otwarcie w kierunku wschodnim jest ważne, ale nie zastąpi więzi z Zachodem. Zależy mi na stworzeniu miliona miejsc pracy w ciągu 10 lat, ale kluczowe pytanie jest takie, w jakim stanie będą wielkie gospodarki europejskie” – oświadczył.\nWedług niego w interesie Węgier leży sprowadzenie gazu stąd, skąd im się podoba, a dotąd były w stanie kupować tylko gaz rosyjski, nawet jeśli tłoczono go z Austrii.\n„W czwartek po południu sytuacja się zmieniła, bo Węgry podłączyły się także do sieci słowackiej i dzięki temu możemy za pośrednictwem sieci czeskiej mieć dostęp także do gazu północnoeuropejskiego. W historii kraju po raz pierwszy mamy sytuację, że jeśli z przyczyn gospodarczych lub innych nie będziemy chcieli kupować rosyjskiego gazu, możemy to uczynić. To ważny krok w kierunku niezależności energetycznej” – zaznaczył.\nOrban zachęcał w styczniu Unię Europejską do odbudowania „pragmatycznych” więzi z Rosją. „Jeśli Europa nie uczyni tego co możliwe, by pozyskać zasoby energetyczne, które znajdują się w Rosji, to nie wiem, gdzie będzie szukać zaopatrzenia dla swej gospodarki” – powiedział wówczas.\nWęgry są uzależnione od rosyjskich dostaw ropy i gazu – stamtąd pochodzi 80 proc. zużywanej przez nie ropy i 75 proc. gazu.(PAP)\nmw/ jhp/ ro/ źródło: stooq.pl\n28.03. Warszawa (PAP) – Francuski koncern energetyczny Total prowadzi rozmowy z największą prywatną firmą energetyczną w Rosji, Łukoilem, w sprawie współpracy przy wydobyciu ropy z łupków na Syberii – podał „Financial Times”.\nSyberyjskie złoża ropy łupkowej mogą kryć dziesiątki miliardów baryłek tego surowca. Przed Rosją stoi szansa na miarę amerykańskiego boomu gazu łupkowego. Łukoil szuka surowca w ogromnej formacji łupkowej Bażenow. Według amerykańskiego Departamentu Energii, może to być największe złoże ropy łupkowej na świecie.\n„FT” powołuje się na osoby zaangażowane w sprawę, według których rozmowy dotyczą powołania spółki joint venture, jednak nie ma gwarancji, że zakończą się sukcesem. Total i Łukoil odmówiły komentarza – podała gazeta.\nOba koncerny prowadziły już rozmowy przed aneksją Krymu przez Rosję i nałożeniem sankcji na Moskwę przez UE i USA. Niemniej jednak – jak informuje „FT” – rozmowy obrazują, że część międzynarodowych firm chce kontynuować współpracę gospodarczą w Rosji, pomimo sytuacji politycznej. We wtorek szef Siemensa Joe Kaeser spotkał się w Moskwie z prezydentem Putinem i obiecał dalszą współpracę z Gazpromem.\nPotencjalne partnerstwo Łukoilu z Totalem oznaczałoby odwrócenie dotychczasowej polityki rosyjskiego koncernu o 180 stopni – dotychczas planował inwestować w poszukiwania i wydobycie samotnie.\nTotal jest już obecny na rynku rosyjskim i to w dużym zakresie – ma 16 proc. udziałów w spółce Novatek, która po Gazpromie jest największym producentem gazu. Ta inwestycja – jak podaje „FT” – jest obecnie analizowana po tym, gdy Giennadij Timczenko – rosyjski biznesmen, który posiada 23 proc. udziałów w Novateku – został objęty amerykańskimi sankcjami.\n„Łukoil jest jedynym dużym rosyjskim koncernem paliwowym, który nie współpracuje z żadną dużą zachodnią firmą” – powiedziała cytowana przez „Financial Times” Karen Kostanian, analityczka rynku gazu w Bank of America Merrill Lynch .\nRosnieft w ramach modelu joint venture współpracuje z ExxonMobil i Statoil, a GazpromNieft, spółka-córka Gazpromu kooperuje z Royal Dutch Shell.\nW styczniu Gazprom i Shell rozpoczęły wspólnie wiercenia w poszukiwaniu ropy łupkowej na Syberii. (PAP)\nluo/ pad/ drag/ ana/ …źródło: stooq.pl\nNie da się ukryć że większość gospodarek europejskich jest gospodarczo silnie powiązana z Rosją. Zwłaszcza na płaszczyźnie energetycznej o czym więcej tu: Independent Trader: Ukraina – globalny aspekt finansowy\nZdaje się, że póki co tylko Wielką Brytanię stać na rewizję dotychczasowych stosunków z Rosją – Co powstrzyma Putina? Wlk. Brytania rewiduje umowę energetyczną z Rosją.\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Bezpieczeństwo energetyczne, Polityka i geopolityka (łącznie z militarną).\t Otagowane bezpieczeństwo energetyczne, dywersyfikacja gazu, Eckhard Cordes, ExxonMobil, France Total, Francja, Gazprom, handel zagraniczny, kryzys ukraiński, Niemcy, polityka międzynarodowa, polityka zagraniczna, powiązania handlowe, Rosja, Rosnieft, sankcje, Shell, Siemens, Statoil, stooq, syberyjskie złoża ropy, umowa gazowa, Viktor Orban, Węgry, Łukoil\nWśród chętnych na łupkowe koncesje Marathon Oil są Orlen i Breitling Oil – prasa\nWarszawa, 16.09.2013 (ISBnews) – Wśród chętnych na 11 koncesji na poszukiwanie gazu łupkowego w Polsce są Orlen Upstream i San Leon oraz nowy gracz na naszym rynku – amerykański Breitling Oil, a także dotychczasowi mniejszościowi udziałowcy tych koncesji – kanadyjski Nexen (związany z chińskim gigantem CNOOC) i japoński Mitsui, wynika z nieoficjalnych informacji „Dziennika Gazety Prawnej”.\nMarathon Oil ogłosił plany wycofania się z Polski w maju br. i zapowiada, że ostatecznie wycofa się w II poł. 2014 r. W Polsce Marathon Oil jest operatorem 11 koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie gazu ziemnego ze złóż niekonwencjonalnych (tzw. gaz łupkowy) o łącznej powierzchni ok. 9,3 tys. km. kw. Koncesje te leżą w pasie Pomorze, Podlasie, Lubelszczyzna.\n„Eksperci przekonują, że w ten sposób Marathon chce podnieść wartość licencji. Nie jest tajemnicą, że koncern dostał już wstępne oferty na ich przejęcie. Cena nie jest znana. Szacuje się, że pojedyncza koncesja może kosztować od kilku do nawet 100 mln USD” – czytamy w „DGP”.\nJak podaje gazeta, zainteresowanie tymi koncesjami zgłasza m.in. Orlen, który już wcześniej odkupił część licencji ExxonMobil (amerykańska firma wycofała się w czerwcu zeszłego roku). Wśród faworytów w wyścigu o koncesje Marathonu wymienia się też San Leon, podkreślono także.\n„Z naszych informacji wynika, że może się pojawić jednak zupełnie nowy gracz na naszym rynku. Chodzi o firmę Breitling Oil, amerykańską spółkę wyspecjalizowaną w poszukiwaniach i wydobyciu niekonwencjonalnych surowców. Firma chce zdobyć udziały w polskich i brytyjskich koncesjach i jest już podobno po wstępnych rozmowach w tej sprawie” – czytamy dalej w artykule.\n„DGP” podała także, że według nieoficjalnych informacji, licencje od Marathonu mogą odkupić także ich dotychczasowi udziałowcy – Nexen i Mitsui (obie miały łącznie 49% udziału w większości koncesji).\nW 2010 r. firma zbyła 49% udziałów w 10 z 11 polskich koncesji poszukiwawczych. Marathon Oil zachował pakiet większościowy (51%), pozostał także operatorem wszystkich 11 koncesji. Koncesje te firma nabyła między grudniem 2009 r. a październikiem 2010 roku. W grudniu 2011 r. uruchomiono pierwszy próbny odwiert poszukiwawczy na obszarze koncesji „Orzechów”, zlokalizowany w miejscowości Zagórze (woj. lubelskie). Do końca 2012 roku firma zapowiadała 6-7 kolejnych odwiertów.\npodobne tu: Polskie łupki to blef? As w rękawie u Amerykanów. Jak zagra Rosja?\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Bezpieczeństwo energetyczne\t Otagowane bezpieczeństwo energetyczne, Breitling Oil, CNOOC, ExxonMobil, Marathon Oil, Mitsui, Nexen, Orlen Upstream, San Leon, łupki\nTrójpak energetyczny i plan „liberalizacji” rynku energii w Polsce. Gaz\n10.09.2013 (IAR) – Bliiżej do liberalizacji rynku gazu w Polsce. Dziś (11.09) wchodzi w życie nowelizacja ustawy Prawo energetyczne – tak zwany mały trójpak energetyczny.\nNowe rozwiązania to między innymi większa niezależność Urzędu Regulacji Energetyki, a także obligo gazowe, czyli obowiązek sprzedaży części surowca przez towarową giełdę energii. Chodzi o zwiększenie konkurencyjności na rynku.\nDzięki temu będzie można stopniowo uwalniać ceny energii najpierw dla największych firm, czyli przemysłu ciężkiego, a z czasem także dla mniejszych odbiorców biznesowych.\nPrzewiduje się, że w tym roku przez giełdę zostanie sprzedane 30 procent gazu, w przyszłym roku 40 procent, by w 2015 roku dojść do wymaganych 55 procent.\nW praktyce przepisy będą dotyczyły jednej spółki – PGNiG, która sprzedaje blisko 98 procent tego surowca w Polsce.\nChodzi też o wprowadzenie do polskiego prawa wymogów unijnej dyrektywy energetycznej, w czym mamy spore opóźnienia, przez co grożą nam kary finansowe.\nW czerwcu Komisja Europejska skierowała skargę przeciwko Polsce do unijnego Trybunału Sprawiedliwości. Zarzucano nam niepełne zbyt mała liberalizację rynku gazu i energii elektrycznej. Wchodzące w życie zmiany mają doprowadzić do wycofania skargi.\nInformacyjna Agencja Radiowa (IAR)/K.P./wcześn./dabr\nPrezes URE: zaczynamy uwalniać rynek sprzedaży detalicznej gazu\n11.09. Warszawa (PAP) – Wraz z wejściem w życie 30 proc. obliga giełdowego na handel gazem Urząd Regulacji Energetyki deklaruje gotowość zwalniania z taryf sprzedaży gazu dla największych odbiorców – poinformował w środę prezes URE Marek Woszczyk podczas debaty w PAP pt. „Liberalizacja rynku gazu w Polsce”.\nJak podkreślił Woszczyk, rynek hurtowy gazu w zasadzie nie jest już dziś regulowany, natomiast obecnie Urząd jest gotowy zwalniać z taryfowania sprzedaż gazu dla odbiorców zużywających rocznie ponad 25 mln m sześc. gazu.\nTakie kryterium spełniają 32 podmioty – dodał. Jak mówił prezes URE, są to najwięksi, najsilniejsi nabywcy, którzy powinni sobie poradzić na wolnym rynku. Podkreślił, że zwolnienie z taryfowania wymaga skierowania do URE przez sprzedawcę gazu odpowiedniego wniosku, ale część sprzedawców już z takimi wnioskami się zwróciła. W środę w życie wchodzi w życie tzw. mały trójpak energetyczny, czyli nowelizacja Prawa energetycznego i niektórych innych ustaw z 26 lipca br. Jednym z jego zapisów jest tzw. tzw. obligo giełdowe, czyli obowiązek sprzedaży części surowca – początkowo 30 proc. – na Towarowej Giełdy Energii (TGE).\nW najbliższych dwóch latach obligo ma rosnąć – do poziomu nie mniejszego niż 40 proc. w 2014 roku, a od początku 2015 roku nie mniej niż 55 proc.\nPolska Agencja Prasowa organizuje debatę w ramach projektu Serwis PAP Energetyka Ekstra. Jej przebieg można śledzić on-line na stronie http://www.pap.pl. (PAP)\nwkr/ luo/ mhr/\nObowiązek zatwierdzenia przez Prezesa URE taryf na gaz ziemny sprzedawany do wszystkich grup odbiorców, w tym również na rynku hurtowym, jest postrzegany jako jedna z głównych barier w rozwoju konkurencyjnego rynku gazu i stoi w sprzeczności z celami drugiego i trzeciego pakietu unijnych dyrektyw rynkowych. Na prorynkowe zmiany oczekują przemysłowi odbiorcy gazu działający w środowisku rynkowym, inwestorzy zainteresowani wydobyciem gazu łupkowego oraz potencjalni nowi uczestnicy polskiego rynku gazu.\nPrawo energetyczne umożliwia Prezesowi URE zwolnienie przedsiębiorstw z obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia tylko w sytuacji, kiedy działają one w warunkach konkurencji. Podstawą dla podjęcia decyzji o uwolnieniu cen dla odbiorców – w pierwszej kolejności przemysłowych, a w dalszej perspektywie także w gospodarstwach domowych – jest zatem wdrożenie pakietu działań umożliwiających stworzenie właściwych warunków dla rozwoju konkurencji i wykreowanie przejrzystego, stabilnego oraz płynnego rynku hurtowego gazu ziemnego w Polsce.\nW tym celu w URE została opracowana Mapa drogowa uwolnienia cen gazu ziemnego. Realizacja proponowanego w Mapie programu działań powinna umożliwić osiągnięcie zmiany struktury podmiotowej na rynku gazu, wykreowanie publicznego obrotu tym paliwem i uwolnienie cen dla odbiorców przemysłowych – w latach 2013-2014.\nWięcej informacji o liberalizacji rynku gazu można znaleźć w Rekomendacji Prezesa URE dla Programu Uwalniania cen gazu w Polsce oraz podsumowaniu badania przeprowadzonego przez Prezesa URE w 2011 r. tj.: Analizie oczekiwań rynku w zakresie Programu Uwalniania Gazu.\n…Dwie istotne kwestie: 1. W praktyce przepisy będą dotyczyły jednej spółki – PGNiG, która sprzedaje blisko 98 procent tego surowca w Polsce… 2. rynek hurtowy gazu w zasadzie nie jest już dziś regulowany… Czyli w praktyce monopolista będzie mógł robić to co do tej pory (i tak pod niego „rynek” był do tej pory regulowany) z tym, że nie będą go już urzędnicy z URE stawiać do pionu taryfami 😉 Szykuje się prawdziwa wojna cenowa, tyle że pośredników (sic!)… A ja myślałem że żeby prawdziwy wolny rynek zaistniał i żeby była konkurencja to potrzebna jest wielość podmiotów i nie mam tu na myśli pośredników w handlu… Dla mnie liberalizacja rynku gazu to wielość podmiotów wydobywczych na polskim rynku… Mówienie o konkurencji przy 98% posiadaniu rynku gazu przez PGNiG (który większość gazu ma z wiadomego źródła) jest niepoważne.\nWiceprezes Grupy Azoty Wojciech Kozak ocenił jednak, że bez pojawienia się fizycznej możliwości sprowadzenia do Polski gazu z innych źródeł niez z Rosji nie będzie realnej konkurencji.\n„Jeśli gaz w gazoporcie będzie tańszy od rosyjskiego, to Gazprom będzie dążył do obniżenia, w jakiś sposób, cen” – mówił. Każde wejście takiego gazu będzie się przekładało na cenę, nie tylko na giełdzie, ale i w OTC -(kontraktach dwustronnych) – dodał wiceprezes Azotów. (Debata w PAP: wielcy odbiorcy gazu ograniczeni w wyborze dostawcy)\nJako lekturę uzupełniającą polecam artykuł: Rząd i UE chcą uwolnić rynek gazu. Jak skończyć z monopolem PGNiG? Fragment przytoczę:\n…W zeszłym roku tylko 0,2 proc. gazu sprzedawanego hurtowo w Polsce dostarczyły inne firmy niż PGNiG. A udział rywali tego koncernu na rynku detalicznym nie przekroczył 4 proc. (!)\nZdaniem Komisji Europejskiej rozwój rynku gazu w Polsce tamuje regulowanie cen błękitnego paliwa. Cenniki gazu w Polsce zatwierdza państwowy Urząd Regulacji Energetyki, natomiast zdaniem Komisji powinny być one ustalane w rynkowej grze podaży i popytu.\nWiększość państw Unii, poza Finlandią i Łotwą, zobowiązała się znieść taryfy na gaz. Trzy lata temu KE zaczęła ponaglać Polskę, by wywiązała się z tego zobowiązania. Ministerstwo Gospodarki odparło, że nie ma w Polsce warunków, by zrezygnować z taryf, bo… na naszym rynku gazowym nie ma konkurencji…\n…uciekamy przed Unijnymi sankcjami tworząc w zasadzie fasadę wolnego rynku. Na dobrą sprawę URE chronił odbiorców gazu (zwłaszcza gospodarstwa domowe) przed monopolistycznym parciem na wzrost cen głównego gracza na rynku – PGNiG który z kolei po zawyżonych cenach kupował gaz z Rosji…\n…”Dzisiejsze przepisy, które mówią nam o obligu na poziomie 30 proc., dotyczą tak naprawdę 32 dużych klientów, dużych odbiorców. Chciałbym zaznaczyć, że naszym największym dobrem jest 6,5 mln klientów. Dla nich na razie nic się nie zmienia. Jako PGNiG zapewniamy stabilność, pewność dostaw dla naszych klientów. (…) Zapewniamy pewność i stabilność dostaw dla słabszych klientów. Mówię tutaj o szpitalach, służbie zdrowia, tak zwanych kuchenkowiczach. Tam nie ma wielkiej chęci – przynajmniej do tej pory jej nie widzę – żeby nasi konkurenci chcieli o ten rynek zabiegać. Ten rynek pewnie przez długie lata tak czy inaczej będzie naszym rynkiem, choćby z tego powodu, że marża tam jest najsłabsza – obecnie jest to marża ujemna. (…) Jeśli nasi konkurenci będą w stanie zaakceptować ujemną marżę, to chętnie zapraszamy do takiej konkurencji” – powiedział Kurella podczas debaty organizowanej w środę przez PAP… (Kurella: PGNiG długo będzie głównym dostawcą dla gospodarstw domowych)\nZdaje się również że URE regulował korzystne dla gospodarstw domowych ceny gazu kosztem firm, które płacąc wyższe stawki wyrównywały straty monopolisty wynikające z tej ochrony (proszę mnie poprawić jeśli się mylę). Prawdopodobnie uwolnienie firm od taryf jakie narzucał URE spowoduje poprawę w ich bilansie kosztów energetycznych, ale czy działalność PGNiG będzie od tej pory dochodowa? Być może cenowo ciągle ma z czego schodzić. Czas pokaże jaka będzie tendencja cen i jak na tym tle będzie się przedstawiał bilans zysków i strat PGNiGu. Tymczasem:\n…w Polsce mamy do czynienia z przewagą podaży nad popytem, jednak przy rocznej konsumpcji ponad 14 mld m sześc., przedmiotem wolnej konkurencji może być ok. 3 mld, ponieważ reszta jest objęta sztywnymi dostawami, na podstawie długoterminowych kontraktów.\nNa ten sam aspekt zwracał uwagę p.o. prezes PGNiG Jerzy Kurella, który podkreślał, że sytuacja jego spółki, mimo dominującej pozycji, w obliczu wolnego rynku nie jest łatwa. „Mamy dwa wielkie kontrakty z formułami +take-or-pay+. Nie miałbym nic przeciwko totalnie wolnemu rynkowi, ale po 2022 r., kiedy wygaśnie rosyjski +kontrakt stulecia+ z 1993 r.” – zauważył… (stooq.pl)\nMam jednak nadzieję że ta fasadowa i bądź co bądź wymuszona liberalizacja zachęci i przyspieszy rozwój branży łupkowej oraz spowoduje że polskim rynkiem zainteresują się firmy mogące stanowić konkurencję dla PGNiG (i rosyjskiego gazu). Póki co uwolnienie rynku gazu dla gospodarstw domowych przed 2016 rokiem jest mało prawdopodobne – powiedział Marek Woszczyk, prezes URE, podczas organizowanej przez PAP debaty na temat liberalizacji rynku gazu. Czy to dobrze czy źle to będziemy mogli zobaczyć po jakimś czasie jak zacznie funkcjonować „obligo giełdowe” i czy dzięki temu rachunki głównych odbiorców wzrosną czy też może nie, co może jednak wcale nie oznaczać że w przyszłości (po uwolnieniu cen dla gospodarstw) obywatelom również się poprawi (bądź pogorszy). Chociaż obniżenie kosztów dla firm powinno oznaczać tańsze towary dla konsumentów. Wszystko przed nami bo machina właśnie ruszyła.\n…Woszczyk nie obawia się, że liberalizacja rynku gazu doprowadzi do niekontrolowanego wzrostu cen hurtowych surowca.\n„Wszelkie pogłoski o tym, że wraz z liberalizacją może nam towarzyszyć niekontrolowany wzrost hurtowych cen gazu, są niewiele warte. Nie widzę takiej możliwości. (…)Pamiętajmy, że istota obliga (giełdowego) polega na tym, że spółka jest zobowiązana sprzedać gaz, a nikt nie jest zobowiązany go kupić. Jeśli spółka musi go sprzedać, to musi dostosować ofertę do oczekiwań popytu. To raczej łagodzi tak naprawdę presję na eskalowanie cen w momencie, w którym te ceny przestają być regulowane”… (Liberalizacja rynku nie doprowadzi do wzrostu cen gazu – Woszczyk)\n…dodając do tego przewagę podaży nad popytem należy się z tym zgodzić, ale pamiętajmy że gospodarka jest w fazie spowolnienia, nadejście dobrej koniunktury może ten scenariusz odwrócić na „niekorzyść” odbiorców i doprowadzić bardzo szybko do wzrostu cen.\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Bezpieczeństwo energetyczne\t Otagowane dyrektywa unijna, energetyka, ExxonMobil, gaz, giełda, Grupa Azoty, Komisja Europejska, mały trójpak energetyczny, PGNiG, stooq, umowa gazowa, URE\nPolskie łupki to blef? As w rękawie u Amerykanów. Jak zagra Rosja?\n08.05. Waszyngton (PAP) – Podczas debaty we wtorek w Kongresie padały argumenty, że boom gazu łupkowego w USA tworzy nie tylko korzyści dla krajowego przemysłu, ale też stwarza międzynarodowe szanse, by pomóc sojusznikom zredukować ich zależność od niestabilnych regionów na świecie.\nJak powiedział podczas przesłuchania w komisji ds. energii i handlu Izby Reprezentantów przewodniczący tej komisji, republikański kongresmen Fred Upton, ogromny potencjał energetyczny USA stwarza podwójne szanse: gospodarcze i dyplomatyczne, by zacieśnić więzi z ważnymi sojusznikami i handlowymi partnerami.\n„To naprawdę niezwykłe, że Ameryka w tak krótkim czasie może wykorzystać swe zasoby (gazu) nie tylko po to, by pomagać swojemu krajowi poprzez zwiększanie zatrudnienia i bezpieczeństwa energetycznego, ale też, by ograniczyć możliwości Rosji do używania energii jako broni w stosunkach z Europejczykami” – powiedział Fred Upton.\nTakże przewodniczący podkomisji ds. energii i mocy energetycznych Ed Whitfield wskazał, że amerykańska produkcja i eksport energii to „amerykańska siła” na świecie. Przekonywał, że gazu jest tak dużo, że wystarczy zarówno na to, by zaspokoić krajowe potrzeby, a także, by go w postaci skroplonej (gaz LNG) eksportować do państw, które go potrzebują, jak Wielka Brytania czy Japonia. „Może nie tylko pomóc naszej gospodarce, ale też wzmocnić więzi z sojusznikami” – powiedział.\nOn też wskazał na możliwość ograniczenia wpływów Rosji w uzależnionych od rosyjskiego gazu krajach jak Bułgaria i Polska, dzięki eksportowi do Europy amerykańskich surowców energetycznych, w tym węgla.\nEksploatacja na wielką skalę złóż gazu łupkowego doprowadziła do radykalnego obniżenia cen tego surowca na rynku amerykańskim. W rezultacie od dwóch lat gaz jest głównym źródłem energii w Stanach Zjednoczonych, wypierając węgiel.\nDziennik „Wall Street Journal” w korespondencji z Moskwy napisał kilka dni temu, że m.in. w efekcie boomu gazu łupkowego w USA, co z kolei doprowadziło do zwiększenia eksportu do Europy taniego amerykańskiego węgla, rosyjski gigant Gazprom zmuszony został do znacznej redukcji ceny gazu dla europejskich klientów. Np. Bułgaria, która wcześniej przez lata nie mogła się doprosić o obniżenie cen, wynegocjowała ubiegłej jesieni 20-proc. obniżkę.\nDziennik zauważył też, że boom w produkcji gazu łupkowego wpłynął na globalne relacje energetyczne, zanim jeszcze USA zdecydowały się na znaczny eksport LNG. A to dlatego, że importowany dotychczas do USA gaz z Bliskiego Wschodu trafia teraz na rynki europejskie, „dając krajom europejskim szanse na renegocjacje gazowych kontraktów z Rosją”.\nJuż w ubiegłym roku ówczesny republikański senator Richard Lugar zaproponował, by USA, od kilku lat największy światowy producent gazu, przyspieszyły eksport LNG do państw NATO i Japonii.\nObecnie ceny gazu wynoszą w USA od 3 do 4 dolarów za 1000 stóp sześciennych (28,3 metra sześciennego), tymczasem w Belgii to prawie 10 dolarów, w Hiszpanii około 15, a w Chinach prawie 20 USD; są to dane za blogiem konsultanta energetycznego Garry’ego Calhounta z 1 maja.\nJak oceniają eksperci, po dodaniu kosztów skraplania i transportu, ceny eksportowe będą wyższe niż w kraju, ale i tak będą bardzo atrakcyjne dla potencjalnych klientów na całym świecie. O zainteresowaniu importem amerykańskiego LNG mówili też polscy politycy, argumentując, że pozwoliłoby to zmniejszyć zależność od znacznie droższego gazu rosyjskiego.\nObecnie gaz z USA można swobodnie eksportować do 18 państw, z którymi USA zawarły umowy o wolnym handlu. Kraje, które nie są objęte taką umową, w tym wszystkie państwa UE, nie mają na razie wielkich możliwości zakupu LNG z USA. Firmy amerykańskie, które chciałyby eksportować gaz do tych państw muszą każdorazowo otrzymać zgodę ministerstwa energetyki w Waszyngtonie. Po raz ostatni taka zgoda, i to dla jednej tylko firmy, została wydana dwa lata temu.\nObecnie na rozpatrzenie czeka około 20 wniosków od innych przedsiębiorstw. Nie wiadomo, kiedy zostaną rozpatrzone, ale w kwietniu przedstawiciele ministerstwa energetyki zapowiedzieli w Kongresie, że to kwestia tygodni.\nW Stanach Zjednoczonych są jednak obawy, że eksport taniego gazu podniesie ceny tego surowca dla odbiorców w kraju. Przeciwko są przede wszystkim elektrownie oraz energochłonny przemysł chemiczny czy przetwórstwa ropy. Obawiają się, że ceny pójdą w górę, co niebezpiecznie odbije się na kosztach ich produkcji. Na eksport gazu nalegają producenci – firmy, które zainwestowały w odwierty miliardy dolarów i chcą teraz zarobić, oraz właściciele gazoportów, wybudowanych wiele lat temu z myślą o imporcie gazu do USA. Teraz z tych gazoportów gaz mógłby popłynąć w świat.\nza pomocą USA – Geopolityczne argumenty w Kongresie ma rzecz eksportu gazu – Stooq.\n… tak czy siak USA traktuje politykę gazową tak samo jak Rosja… Może Europie przyniesie to korzyści, ale czy bezpośrednio Polsce? Zobaczymy, póki co kolejna firma gazowa z USA („Marathon”) zrezygnowała z dalszych poszukiwań gazu łupkowego w Polsce (Amerykanie znowu nie znaleźli “łupków” w Polsce.)… Przypadek? Czy może rzeczywiście „gazu ci u nas niedostatek” a łupkowe eldorado okazało się tylko pobożnym życzeniem… Komu wierzyc? Kto ma rację i ile w tym polityki (i dlaczego tak dużo)? Ciężko to ogarnąc szczerze mówiąc nie mając dostępu do pokładów tego co Polska ziemia skrywa. Apropos..\nPerspektywy rozwoju wydobycia gazu łupkowego w Polsce należy obecnie oceniać z umiarkowanym optymizmem – poinformował Hubert Kiersnowski z Państwowego Instytutu Geologicznego. PIG ma przygotować nowe szacunki zasobów gazu w 2014 r. W marcu ub.r. opublikował raport, z którego wynika, że najbardziej prawdopodobna wielkość zasobów gazu łupkowego w Polsce zawiera się w przedziale od 346 do 768 mld metrów sześciennych. To dużo mniej, niż szacowano wcześniej, gdy amerykańska Agencja ds. Energii informowała, że Polska ma 5,3 bln m sześc. możliwego do eksploatacji gazu łupkowego.\nPolitycy oczekują z niecierpliwością na nowy raport. Dla firm z sektora poszukiwawczego i wydobywczego nie ma to z kolei większego znaczenia. Są zainteresowane raczej prawem i polityką koncesyjną. (…) Kierują się własnym doświadczeniem” – ocenia Kiersnowski. Zaznaczył, że przy obecnym stanie prac próby określenia wielkości zasobów są jak „dzielenie skóry na niedźwiedziu”. Opowiada się on za bardziej realistyczną oceną perspektyw gazu łupkowego. „Musimy szacować czas, skalę i koszty” – poinformował Kiersnowski. Jego zdaniem należałoby raczej rozpatrywać ewentualne wykorzystanie wydobytego gazu lokalnie, poprzez sprzedaż surowca na rzecz lokalnych odbiorców. Nie liczy on, że produkcja krajowego gazu zastąpi inne źródła dostaw.\nDo 2 kwietnia wykonano 43 otwory poszukiwawcze w poszukiwaniu gazu z łupków. W styczniu tego roku dyrektor Państwowego Instytutu Geologicznego Jerzy Nawrocki informował PAP, że powstanie nowego raportu o zasobach uwarunkowane jest nowymi danymi geologicznymi związanymi z wydobyciem gazu z otworów.\nza pomocą: PIG: Umiarkowany optymizm co do perspektyw gazu łupkowego w Polsce\n…Wszystko jakoś tak dziwnie się układa i nie ma nawet komu z Polskiej strony powiedziec „sprawdzam!”. Kolejna firma ze stanów się wycofuje a stan odwiertów na dzień dzisiejszy to 43! Jak na podstawie tej znikomej liczby materiałów naukowych oszacowac prawdziwy potencjał łupkowy Polski? Ta cała „łupkowa histeria” zaczyna przypominac dobrze przeprowadzoną operację wywiadowczą obliczoną na osłabienie wpływów Rosyjskich nie tylko w Polsce ale i w całej Europie. Zwłaszcza wobec sugestii Pana Kiersnowskiego, że firmy z sektora poszukiwawczego i wydobywczego są zainteresowane raczej prawem i polityką koncesyjną (odcięcia Rosjan od koncesji w Polsce?). Wygląda więc na to, że kiedy „niedźwiedź syberyjski” został „postraszony” i spuścił z tonu (obniżka cen gazu) to „wujaszek Sam” zaczął zwijac swój obóz… Proszę wybaczyc ale tak to wygląda… Przyznam się szczerze, że nie wiem co o tym wszystkim myślec, ale jeżeli nawet „coś” pod ziemią mamy to sami tego niestety nie wygrzebiemy! I dzielenie skóry na niedźwiedziu w postaci noweli ustawy o opodatkowaniu kopalin (w tym gazu z łupków) na pewno w tym procesie poszukiwawczym nie pomogło… Za późno Polska się określiła i moim zdaniem zbyt drogo (45% danina to sporo)… Trzeba było prowadzic normalną politykę koncesyjną, gdzie za bezcen oddano pole do działalności różnym podejrzanym podmiotom z zagranicy i przede wszystkim stworzyc czytelne i proste prawo pod tym kątem (było skąd czerpac przykład!) a tak to dupa blada. Pozostało wybudowac LNG i modlic się żeby USA zechciało wprowadzic w życie swoj plan „pomocy energetycznej dla sojuszników w Europie” z uwzględnieniem Polski, która ma to nieszczęście byc kartą przetargową w polityce USA z Rosją.\nTymczasem nasi się „zastanawiają” i sami nie wiedzą czego chcą! Rządowy zespół energetyczny o inwestycjach:\nJakie wnioski wyciągnąć z zamieszania z Gazpromem? Które polskie elektrownie należy rozbudowywać i czy powstanie bez opóźnień gazoport w Świnoujściu. O tym ma między innymi dyskutować rządowy zespół energetyczny. (…) Działalność zespołu zapowiedział w kwietniu premier. Donald Tusk przekonywał wówczas, że wejdą do niego „wszyscy ministrowie, którzy mają coś do powiedzenia w sprawach energetyki”.\nPracami zespołu kieruje minister gospodarki. Janusz Piechociński w Programie Trzecim Polskiego Radia zapowiedział, że podczas spotkania mają być omówione wnioski z raportu ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja Sienkiewicza na temat memorandum z Gazpromem oraz aktualny plan inwestycji w energetyce.\nAndrzej Sikora, szef Instytutu Studiów Energetycznych, w rozmowie z IAR przekonuje jednak, że rząd powinien w pierwszej kolejności uaktualnić politykę energetyczną Polski. Dopiero później decydować jaką elektrownie budować i skąd importować gaz. Ekspert przypomina, że w strategii przyjętej przez rząd w 2009 roku o gazie z łupków nawet nie wspomniano.”Szkoda, że premier Piechociński nie mówi o uaktualnieniu polityki energetycznej państwa. Od tego panowie powinni zacząć prace.” – przekonuje Andrzej Sikora.\n…Zespołem kieruje Piechociński (ten sam co to wiedział o memorandum ale nie powiedział o nim Tuskowi) a ekspert przypomina, że w strategii przyjętej przez rząd w 2009 roku o gazie z łupków nawet nie wspomniano! NAWET NIE WSPOMNIANO… O co kaman? Można się tylko domyślac a jest to moim zdaniem kolejny kamyczek do teorii jaką wcześniej opisałem… „Łupki” to była farsa a cały ten poszukiwawczy proces to zasłona dymna, która już jest niepotrzebna i czas ją zakończyc. Nie wiadomo tylko czy na korzyśc „Pieremyczki” (memorandum) czy na korzyśc gazoportu i gazu z USA… Wszystko w rękach Amerykanów i Rosjan. Sam jestem ciekaw ale coraz mniej optymistyczny że łupki zwyciężą.\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Bezpieczeństwo energetyczne\t Otagowane Andrzej Sikora, Donald Tusk, ExxonMobil, gazoport, Gazprom, Hubert Kiersnowski, Janusz Piechociński, LNG, Marathon Oil, Rosja, rosyjski gaz, stooq, USA, łupki\nAmerykanie znowu nie znaleźli „łupków” w Polsce.\n09.05.2013 (ISBnews) – Marathon Oil postanowił zakończyć działalność w segmencie poszukiwań gazu łupkowego w Polsce, podała spółka w komunikacie.\n„Po gruntownej wycenie działalności wydobywczej w Polsce i nieudanych próbach znalezienia komercyjnych ilości węglowodorów, Marathon Oil postanowiła zakończyć działalność w tym kraju. Spółka szacuje opcje sprzedaży koncesji, których wartość księgowa netto na dzień 31 marca 2013 r. wynosił 12 mln USD” – czytamy w komunikacie.\nW Polsce Marathon Oil jest operatorem 11 koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie gazu ziemnego ze złóż niekonwencjonalnych (tzw. gaz łupkowy) o łącznej powierzchni ok. 9,3 tys. km. kw.\nza pomocą Marathon Oil wycofuje się z poszukiwań gazu łupkowego w Polsce – Stooq.\n…Proszę zauważyc, że firma po tym jak nabyła między grudniem 2009 r. a październikiem 2010 roku szereg koncesji, jeszcze w 2010 pozbyła się 49% udziałów. Byc może w ten sposób dzieliła się kosztami, a byc może zarabiała na obrocie koncesjami. To oczywiście tylko domysły, bo trzeba by było znac koszty jakie Marathon poniósł dokonując próbnych odwiertów i zbilansowac to ze sprzedażą koncesji żeby wiedziec na pewno. Kolejne pytanie to co dalej z obowiązkiem wykonania odwiertów kiedy jest się w posiadaniu koncesji? Po co firmie pakiet kontrolny i skąd wycena posiadanych koncesji na kwotę 12 mln USD skoro próby znalezienia komercyjnych ilości węglowodorów okazały się nieudane ? Sytuacja zaczyna żywo przypominac tę sprzed roku kiedy to „Exxon” doszedł do podobnych wniosków jak „Marathon”…\n„Największy amerykański koncern paliwowy rezygnuje z poszukiwania gazu łupkowego w Polsce, bo nie znalazł go tyle, by jego wydobycie się opłacało”..\n.”Powód jest prozaiczny. Prace poszukiwawcze nie przyniosły wyników, które zadowoliły amerykańskiego potentata. „Nie zaobserwowaliśmy stałego, komercyjnego poziomu przepływu węglowodorów w naszych dwóch otworach w basenie lubelskim (otwór Krupe-1, Gmina Krasnystaw, koncesja Chełm) i podlaskim (otwór Siennica-1, Gmina Siennica, koncesja Mińsk Mazowiecki)” – stwierdził rzecznik spółki Exxona.„\nto wydarzenie zbiegło się z ciekawym raportem przygotowanym przez słuzby geologiczne USA: „Służby geologiczne USA – Polska ma w łupkach tylko 38,1 mld m sześc. gazu” fragment:\n„Lodowaty prysznic z USA dla polskich nadziei na gaz z łupków: według amerykańskich służb geologicznych możemy mieć tylko 38,1 mld m sześc. gazu w skałach łupkowych, mniej niż jedną setną wcześniejszych zapowiedzi.” Wtedy to napisałem:\nCo się takiego stało, że od maja zeszłego roku kiedy to amerykańska rządowa Agencja Informacji Energetycznej ogłosiła, że Polska w łupkach może mieć nawet 5,3 bln m sześc. gazu (dość, by w pełni zaspokoić nasze potrzeby przez 300 lat) zasoby perspektywiczne tego surowca stopniały do 38,1 mld m3 (jak twierdzi amerykańska rządowa służba geologiczna US Geological Survey (USGS)… Ile w ciagu roku wykonano dwiertów i czy ich rezultat potwierdza badz neguje którąkolwiek z perspektyw? „Przez ostatnie cztery lata w Polsce wykonano już blisko dwa tuziny nowych odwiertów w skałach łupkowych, ale ich wyniki nie są dotąd znane”, wiec komu wierzyc? Czy ze zmiana opiniotwórczej polityki Exxonu na perspektywicznosc naszego gazu z łupków, ma coś wspólnego bezprecedensowa umowa jaką ta firma podpisała z rosyjskim Rosneft na wydobycie ropy z syberyjskich złóż, których Rosjanie nie są w stanie sami zagospodarowac?… Umowę podpisano 15.06.2012 w obecnosci samego Putina (rozmowy rozpoczęto już w kwietniu) a dzien później z „prozaicznego powodu” Exxon wycofuje się z Polski dając jednocześnie do zrozumienia, że nie ma czego u nas szukac… Kilka tygodni później amerykańska służba geologiczna „potwierdza” obawy Exxona: „Szacunki te amerykańska służba przygotowała w ramach programu ocen światowych zasobów niekonwencjonalnych złóż gazu i ropy”…. Czemu Gazeta Wyborcza w swoim artykule z 16.06.2012 nie wspomina o współpracy Exxona z Rosneftem (przypieczetowanej dzień wczesniej!) i nie pyta rzecznika czy to mogła byc pierwotna przyczyna porzucenia przez Exxon projektu łupkowego w Polsce?\nPodobieństwo obu rezygnacji z poszukiwań widzę na płaszczyźnie „interwencji” rosyjskiej polityki gazowej, która ostatnio znowu się nasiliła… Przypomną sobie państwo ostatnie zamieszanie z „memorandum” i przebąkiwania o kłopotach w budowie gazoportu w Świnoujściu – Ministerstwo Skarbu przekonywało, że może ono sięgnąć maksymalnie 4 miesiące, a przyczyną były zeszłoroczne problemy finansowe niektórych firm uczestniczących w budowie – taki zbieg okoliczności. Teraz rezygnacja „Marathon” a całośc znowu zaczyna śmierdziec rosyjskim gazem za ponad 500USD… Komu wierzyc kiedy tyle „znaków” wokół? Komu firma „Marathon” chce sprzedac nic nie warte koncesje za 12 mln USD? Byc może jestem przewrażliwiony, ale osobiście dalej uważam że „ktoś” chce „udupic łupki” a Amerykanie grają nami za naszymi plecami z Rosją – ale póki co to „tylko” przeczucie, ponieważ ostatnio płyną z Kongresu sygnały na rzecz nowej polityki energetycznej USA. Na ile to gra polityczna względem Rosji a na ile realne chęci „wsparcia sojuszników w Europie” to się okaże.\nPS. Terminal LNG w Świnoujściu ma zostać według planu oddany do użytku w 2014 roku więc zobaczymy jak będzie ten proces przebiegał. Byłby to naprawdę konkret w polityce bezpieczeństwa energetycznego zwłaszcza w kontekście planów/ zamiarów USA odnośnie zagospodarowania nadwyżki gazu jaką ten kraj dysponuje….a o tym tutaj: Geopolityczne argumenty w Kongresie ma rzecz eksportu gazu.\nBy Odys syn Laertesa  Posted in Bezpieczeństwo energetyczne\t Otagowane ExxonMobil, Gazeta Wyborcza, gazoport, LNG, Marathon Oil, odwierty próbne, Rosnieft, Służba geologiczna USA, USA, łupki\nJaponia: ok. 30 ofiar śmiertelnych fali upałów 22 lipca 2018


Royal - Forum PSX Extreme\nRoyal last won the day on January 8 2017\nRoyal replied to newyorkdanzig's topic in Region Filmowy\nJakby miała puszkę po tyskim klasycznym, wyszłaby lepsza blizna.\nRoyal replied to amsterdream's topic in Ogólne\nRozi oczywiście heheszki, grał na przysłowiową pałe i się zdziwił, że na 3cim przejściu zabiera 1hp, bo on ma L28, a reszta L50. Jak bardzo można nie ogarniać w grach...\nDla mnie osobiście gra generacji. Polecam.\nRoyal replied to a topic in Graczpospolita\nDwie gry na 7/10 oraz Bloodborne. Nic szczególnego.\nRoyal replied to Pelipe's topic in Kącik Sportowy\nRoyal replied to Antares's topic in HD\nNa oko 2.5 metra ramię narożnika od TV, wzrok pewnie z 3 metry.\nRoyal replied to Royal's topic in The Pit\nAle ja lubię growl. A nie wesołe śpiewanie wujka przy świecach, jak przy komunii świętej chrześniaka, kur.wa. Nie wiem, nie słuchałem, jest tam growl? Siara, jak się tak znasz to po prostu zaje.baj nazwy zespołów. Resztę pracy wykona torrent.\nXDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD Ja yebie, kukusziman jaja gdzieś złożył, gdzie miotacz ognia...\nSą jakieś ploty, że LG pójdzie we Free Sync tudzież upłynniacz w trybie gra? Chciałbym mega.\nW tym się kocham, ale bez nazywania mnie i dzieci moich przodków. I teraz porównać to do tego śmiecia, co milaneze tam se wrzuca, śmieci bez opieki ludzkości. Jak u mnie dam na maksa głośność to u was w mieszkaniach 500 plus też jest głośno? Zastanawia mnie to.\nSerio się zastanawiam, czy nie dać mojego oleda na lichwę... 55 cali. Sprzedam za 800 elżbiet drugich, bo po tyle latają na ebayu. Za 1200 mam NU8070 w 65 calach. Większy ekran, większa jasność, free sync, w trybie gry upłynniacz, który z 30fps robi 60fps. Wiadomo, że gorsza jakość obrazu, ale chyba powyższe ficzery raz na zawsze niszczą hegemonię oleda. Zastanawiam się. Nie wiem.\nKupiem dzisiaj fotel AK Racing, drogi był. Od razu lepsza jakość obrazu.\nFajna taka gra, taka nie za trudna, nie za łatwa...\nTeż bym tak zrobił jakbym był właścicielem Leicester.


EDUNEWS.PL - portal o nowoczesnej edukacji - Analityka i ocena procesu uczenia się\nPoprzedni artykuł Nauka programowania w Akademii Khana\nNastępny artykuł Doświadczenia i dobre praktyki kursów MOOC\nAnalityka procesu uczenia się wychodzi poza ramy analizy wyników uczniów i zapewnia holistyczne, dynamiczne i formatywne spojrzenie na proces uczenia się. Wykorzystuje techniki z wielu środowisk z długą tradycją, ale sama wciąż jest dziedziną stosunkowo nową. Oprócz analityki procesu uczenia się sześć artykułów zamieszczonych w tym wydaniu opisuje również kwestię oceny w nauczaniu online.\nPierwszy z dwóch szczegółowych artykułów proponuje „nauczycielski model pytań dotyczących procesu uczenia się”. Kolejny rzuca światło na kwestię potencjalnych wzajemnych korzyści, które może przynieść połączenie analityki procesu uczenia się i analizy danych.\nCztery artykuły z tej dziedziny opisują proces oceny podstawowych zdolności matematycznych, mapy pojęć sprzyjające refleksyjnemu myśleniu, analizę procesu uczenia się nauczycieli oraz wizualizację dyskusji w ramach masowych otwartych kursów online (MOOC) w czasie rzeczywistym.\nMożliwości budowania ogromnych zasobów danych na temat zachowania osób uczących się istnieją dzięki rozpowszechnionemu użyciu materiałów, platform oraz serwisów do nauki online. Przewidywane korzyści wynikające z analityki procesu uczenia się polegają na zwiększeniu liczby studentów kończących kursy, personalizacji pomocy edukacyjnej i polepszeniu doświadczeń związanych z uczeniem się. Dane dotyczące studentów umożliwiają kształtowanie lepszych strategii pedagogicznych i docieranie do osób zagrożonych nieukończeniem kursu. Jednostki edukacyjne poszukują skutecznych metod na poprawę swoich wyników, a analityka procesu uczenia się może im pomóc w zwiększeniu opłacalności. Pomimo licznych korzyści analityki procesu uczenia się, należy pamiętać, że w przypadku gromadzenia danych o zachowaniu jednostek, zawsze pojawiają się kwestie dotyczące prywatności i etyki.\nEksploracja i wizualizacja danych mogą dostarczać cennych informacji na temat korzyści zastosowania technologii edukacyjnych w celu ułatwienia podejmowania decyzji w sprawach polityki kształcenia. W najbliższej przyszłości analityka procesu uczenia się stanie się z pewnością jednym z najgorętszych tematów do dyskusji w kontekście technologii edukacyjnych.\nPoszczególne artykuły z numeru 36 eLearning Papers dostępne są w języku angielskim (a skróty w języku polskim) na stronie http://www.openeducationeuropa.eu/pl/paper/analityka-i-ocena-procesu-uczenia-si (należy wejść w wybrany tytuł artykułu i pobrać tekst PDF z zakładki bocznej).


Ptaki - Ptaki hodowlane - Teksty\nPtaki hodowlane-informacje podstawowe\nKupno ptaków od hodowcy jest z reguły rzeczą kosztowniejszą niż nabycie np. bezpośrednio z importu, ma jednak i pewne zalety, gdyż istnieje wówczas pewność, że są to osobniki urodzone i przystosowane do warunków bytowania w niewoli, a więc dobrze zaaklimatyzowane. Znany jest poza tym dokładnie ich wiek, zdrowotność hodowli z jakiej pochodzą oraz sposób ich żywienia. Ptaki hodowlane można również nabywać w specjalnych sklepach zoologicznych, ale w takich wypadkach nie zna się najczęściej ani pochodzenia, ani dokładnego wieku żywego eksponatu. Można także sprowadzać ptaki z zagranicy bezpośrednio od hodowców lub handlarzy. Dla każdego ptaka sprowadzonego z zagranicy trzeba jednak mieć pozwolenie na przywóz oraz świadectwo wydane przez lekarza weterynarii, nawet jeśli pochodzi z hodowli klatkowej. Poza tym musi on przejść zgodnie z przepisami kwarantannę, której czas trwania i miejsce ustala lekarz weterynarii. To samo odnosi się do nabywanych w czasie zagranicznych podroży ptaków dzikich, przebywających dotychczas w środowisku naturalnym, gdyż i w tym wypadku wymagane jest świadectwo lekarza weterynarii wystawione w miejscu pochodzenia danego ptaka. W razie niewypełnienia tych warunków grozi przy odprawie celnej konfiskata żywego towaru, dokonana przez urzędowego lekarza weterynarii. Podobnie ma się rzecz z firmami czy handlarzami zajmującymi się eksportem ptaków. Mają oni często do dyspozycji ptaki dzikie, które muszą także przejść odpowiedni okres kwarantanny.\nZasady utrzymywania ptaków\nKażdy, kto chce rozmnażać ptaki, musi mieć odpowiednie warunki do trzymania ich parami w celu doprowadzenia do lęgów i uzyskania przychówka Do tego celu potrzebna jest większa klatka lub mała woliera, gdyż mając więcej miejsca ptaki lepiej gniazdują. Urządzenie woliery na dworze ma tę zaletę, że zapewnia jej mieszkańcom warunki zbliżone do naturalnych. Małe ptaki powinny mieć także w miarę możności dużą przestrzeń umożliwiającą swobodne latanie. Koniecznym warunkiem hodowlanym jest zapewnienie ptakom świeżego powietrza, oczywiście bez szkodliwych dla nich przeciągów. Ważną rzeczą jest też zapewnienie im wystarczającej ilości światła. Klatka powinna być jednak umieszczona w takim miejscu, aby promienie słoneczne nie padały na całą jej powierzchnię, większość bowiem ptaków wymaga częściowego zacienienia. Ważna jest również odpowiednia wilgotność powietrza, którą można osiągnąć za pomocą automatycznego nawilżacza lub ręcznego opryskiwacza (rozpylacza). Dalszym nieodzownym warunkiem jest utrzymywanie pomieszczeń w czystości.\nZ praktyki wiadomo, że odpowiednia jest klatka z jedną tylko ścianą otwartą (okratowaną) Ptaki czują się w niej bezpieczniej, korzystają bowiem z większej osłony. Klatki metalowe, okratowane ze wszystkich stron, nadają się dla ptaków spokojniejszych i bardziej oswojonych, ale powinny być tak ustawione, aby przynajmniej jedną stroną przylegały do ściany pokoju.\nW zimie klatki nie powinny stać w bezpośrednim sąsiedztwie okna skąd może napływać zimne powietrze. W lecie natomiast, z wyjątkiem godzin południowych, kiedy bywa największy upał, dobrze jest ustawić je bezpośrednio w oknie i częściowo zaciemnić. Do klatki daje się od czasu do czasu świeże gałązki, z których ptaki niektórych gatunków, jak np. papugi, chętnie obskubują korę.\nKarmidełek i poidełek nie należy ustawiać wewnątrz klatki, gdzie pod gałązkami i żerdkami mogłyby ulec zanieczyszczeniu, lecz na zewnątrz i w taki sposób, aby ptaki miały wygodny do nich dostęp. Zapewnia się w ten sposób całkowitą czystość pokarmu. Ważne jest umieszczenie w klatce wanienki z wodą, o rozmiarach umożliwiających wygodną kąpiel. Większość ptaków bowiem kąpie się chętnie i często. Podłogę klatki należy posypywać czystym, wypłukanym piaskiem. Jeśli jest ona pokryta papierem, piasek powinien się znajdować w płaskiej miseczce, skąd ptaki chętnie go wydziobują i połykają, odgrywa on bowiem ważną rolę w trawieniu, przyczyniając się do roztarcia twardego pokarmu w żołądku.\nHodowla ptaków egzotycznych wymaga znajomości ich biologii i naturalnego pożywienia; umożliwia to zapewnienie im warunków zbliżonych do naturalnych. Dotyczy to szczególnie świeżo schwytanych ptaków dzikich, nieoswojonych, gdyż wiele z nich na początku wykazuje niechęć do przyjmowania pokarmu zastępczego. Należy wówczas podawać im pokarm zbliżony wyglądem i jakością do pożywienia naturalnego, a dopiero potem stopniowo przyzwyczajać do ogólnie dostępnego pokarmu zastępczego. Świeżo schwytane ptaki zwykle lękają się na początku pobierać pożywienie z naczynia stojącego na podłodze klatki czy woliery. W takim wypadku należy poidełka i karmidełka umieszczać wyżej. Dopiero z chwilą, gdy przyzwyczają się one do nowego środowiska, można stawiać naczynia na podłodze.\nNowo nabyte ptaki-głównie dotyczy to gatunków małych i ruchliwych-należy wpuszczać ostrożnie do przeznaczonych dla nich pomieszczeń, nawet jeśli dysponujemy wolierą. Nie przyzwyczajone bowiem do większych pomieszczeń mogłyby w nieznanym sobie środowisku przy szybkim wzlocie zderzyć się z kratą, okaleczyć lub nawet zabić. Zanim umieścimy nowo nabytego ptaka w wolierze, trzeba go najpierw wpuścić do klatki, którą potem otwieramy. Ptak wylatuje wówczas sam na zewnątrz, przyzwyczajając się do większego pomieszczenia. Niejeden hodowca pozwala swoim ptakom latać w pokoju. W takim przypadku muszą one również przyzwyczaić się najpierw do klatki jak do swojego terytorium, aby wracały do niej po każdym wypuszczeniu na swobodę. Wypuszczając ptaka z klatki po raz pierwszy, trzeba przede wszystkim zwracać uwagę na okna, gdyż łatwo może uderzyć o szybę, nie zdając sobie sprawy z jej istnienia. Dlatego też należy go przyzwyczajać stopniowo do tego rodzaju eskapad, a na początku poleca się zasłanianie okien. Ptak wówczas zauważa i omija przeszkodę. Potem już przyzwyczaja się do okien odsłoniętych i nie uderza o szyby. W pomieszczeniu, w którym trzymane są ptaki, nie należy palić papierosów, gdyż nie znoszą dymu, który zresztą wpływa szkodliwie na ich zdrowie.\nNieraz zachodzi potrzeba schwytania ptaka np. w razie odkażania klatki itp. Mniejsze ptaki najlepiej chwytać gołą dłonią, wtedy bowiem ma ona więcej czucia. Złapanego ptaka trzeba trzymać lekko między kciukiem, a pozostałymi palcami w ten sposób, aby nie mógł trzepotać się. Należy uwzględnić fakt, że schwytanie ptaka wprowadza go w stan silnego szoku. Silniejsze ptaki, mogące zadawać dotkliwe ciosy dziobem, powinny być chwytane dłońmi w możliwie cienkich rękawiczkach.\nNajtrudniej jest chwytać papugi, zwłaszcza należące do gatunków średnich i dużych. We własnej obronie mogą one nawet rozerwać swemu opiekunowi cienkie rękawiczki i spowodować skaleczenia palców lub całej ręki. W takich okolicznościach skuteczne okazało się zarzucanie na głowę i tułów ptaka cienkiej chustki, która pozbawia go możności widzenia. Chustkę trzyma się z boku i od tyłu jego głowy, co uniemożliwia mu uderzenie dziobem. Sposób ten okazał się skuteczny przy chwytaniu większych papug, np aleksandrett, amazonek lub arakangów. Tukany najlepiej jest chwytać od góry, ujmując jednocześnie i dolną część dzioba.\nPtaki w niewoli mają mniej ruchu niż na wolności, gdzie muszą często godzinami szukać pożywienia, zdobywając go nieraz z wielkim trudem. Dlatego też w niewoli wyrastają im nadmiernie długie pazury i dziób wskutek braku możliwości ich ścierania. Ptaki takie nie tylko gorzej jedzą, ale też trudno im normalnie siedzieć. Trzeba więc przycinać im pazury i opiłowywać zbędną warstwę rogową dzioba. W czasie tego zabiegu należy trzymać ptaka lewą ręką, przycinając pazury cążkami do paznokci, gdyż przy użyciu zwykłych nożyczek można wystrzępić masę rogową. Nie należy zbyt krótko przycinać pazurów, w których znajdują się zakończenia naczyń krwionośnych, aby nie spowodować krwawienia. Może się też zdarzyć, że ptak sam sobie złamie pazur, który krwawi Trzeba wówczas na krótki okres zabandażować palec lub użyć środków tamujących krew. Mimo że krwawienie wygląda groźnie, nie jest ono z reguły niebezpieczne, ale ze względów higienicznych trzeba opatrzyć ranę. Należy więc ostrożnie obcinać pazury, a w razie braku doświadczenia lepiej powierzyć wykonanie tego zabiegu lekarzowi weterynarii. Pochwę rogową dzioba przycina się najpierw nożyczkami do paznokci, doprowadzając dziób do formy pierwotnej, a następnie ostrożnie opiłowuje go za pomocą cienkiego pilniczka do paznokci. Ptak powinien być wówczas trzymany za głowę. Potrzebna jest do tego pomoc drugiej osoby gdyż przy wykonywaniu zabiegu skracania dzioba obie ręce muszą być wolne. Początkujący i niedoświadczony hodowca powinien raczej zwrócić się z tym do fachowca.\nPtaki 2-klatki i woliery >>>\nAmadyna diamentowa (Zonaeginthus guttatus)admin, 05-08-2010, odsłon: 5255


Czym jest refleksoterapia, dla kogo oraz jak znaleźć odpowiedniego specjalistę\nCo powiesz na masaż stóp? Nie, nie chodzi o to, czy bolą Cię nogi. Obojętnie, z czym masz problem zdrowotny, to właśnie ich stymulacja może realnie pomóc. Pierwsze słyszysz? Poznaj refleksoterapię - holistyczną metodę leczniczą opartą nie tylko o naukowe, ale i kulturowe źródła.\nRefleksoterapia nieprzypadkowo zdobywa zwolenników na całym świecie. To kompleksowy rodzaj masażu, który polega na odpowiednim uciskaniu stóp, aby oddziaływać na cały organizm, dosłownie na wszystkie jego organy.\nPoza aspektami medycznymi to całkiem przyjemny rodzaj zabiegu. Specjaliści refleksoterapii podkreślają, że jej skuteczność zależy od odpowiedniego podejścia, które traktuje ciało, umysł i duch człowieka jako swoistą całość. Celem jest nie tyle zdiagnozowanie i wyleczenie konkretnej choroby, ile takie działanie na organizm, żeby osiągnął stan równowagi i zdrowia. Ma temu służyć eliminacja toksyn i odblokowanie meridianów. Nie znasz tego pojęcia? Spokojnie, ten artykuł powstał, żeby kompleksowo wyjaśnić całe zjawisko.\nMeridiany - naturalne ścieżki ludzkiej energii\nSięgnijmy do tradycyjnej, cenionej za wyjątkowe i skuteczne podejście medycyny chińskiej. Wedle jej założeń, w organizmie przepływa energia życiowa, zwana "chi". Którędy? Właśnie wspomnianymi meridianami, czyli ścieżkami energetycznymi. Gdy coś "zatyka" te kanały, a energia przestaje przepływać przez ciało w swoim naturalnym tempie - dochodzi do choroby.\nBól głowy, bezsenność, niestrawność - według chińskiej medycyny przyczyny leżą w zastoju energii. Jej deficyty są pogłębiane przez szybkie tempo życia, stres, trudne zdarzenia. Faktycznie, wiele osób może to potwierdzić - gdy człowiek "czuje się do niczego", organizm pogłębia ten stan bólami i innymi schorzeniami. Ale gdy rozpiera nas energia, często zdrowie i kondycja jest na medal, a ciało nie wymaga leczenia.\nI tu pojawia się refleksoterapia. Jej założeniem jest precyzyjne uciskanie stóp - w konkretnym miejscu, co przekłada się na dany organ. Niezależnie, czy chodzi o śledzionę, serce, czy płuco - każdy narząd ma swój punkcik na stopie. Profesjonalny masaż przywraca mu odpowiedni poziom energii.\nRefleksoterapia - dla kogo? Wskazania i przeciwwskazania\nMasaż refleksoterapeutyczny stóp zaleca się przede wszystkim osobom, które cierpią z powodu:\nniewłaściwej przemiany materii,\nTerapię odradza się jednak osobom, które mają problemy z żylakami, zakrzepicą żył, skomplikowanymi chorobami psychicznymi, cukrzycą, osteoporozą, chorobami zakaźnymi i wysokimi gorączkami. Co naturalne, to również niezbyt dobre leczenie dla pacjentów zmagających się z owrzodzeniem, grzybicą, złamaniem lub innym schorzeniem stóp. Z refleksoterapii na wszelki wypadek powinny także zrezygnować kobiety w ciąży wysokiego ryzyka.\nGłówne zalety refleksoterapii\nDzięki założeniom i skutecznemu przeprowadzeniu refleksoterapii pacjent może odczuć ulgę polegającą na zniwelowaniu stresu, bezsenności i złego samopoczucia. To szczególnie ważne, gdy jest się nieustannie przeciążanym wielogodzinną pracą lub trudnymi przeżyciami. Jak przyznają pacjenci na całym świecie, za sprawą refleksoterapii organizm wraca do równowagi, a wiele organów po prostu przestaje dokuczać.\nEfekty, jakie można osiągnąć, to: lepsze krążenie krwi, zniknięcie bólu, odblokowanie układu nerwowego, mniejsze migreny, wyleczone infekcjach i efektywniejsza przemiana materii. Brzmi cudownie? Nie bez powodu coraz więcej osób szuka specjalisty w tym zakresie. Refleksoterapia walczy z reumatyzmem, nadwagą, depresją, drażliwością, słabą odpornością i wieloma innymi schorzeniami, na które cierpią miliony ludzi na całym świecie.\nPo prostu przyjemny zabieg\nPacjenci na ogół zgadzają się, że refleksoterapia jest dość przyjemną serią zabiegów. Uciskanie konkretnych punktów na stopie rozluźnia, choć gdy trafi się na fragment odpowiedzialny za chory organ, może pojawić się ból. Ugniatanie palcami lub nawet całą pięścią jest sposobem oddziaływania na narząd, aby ból przeminął. W zależności od problemu dzieje się to natychmiast lub dopiero po serii kilkunastu zabiegów.\nPrzypomnijmy: według podstawowych założeń refleksoterapii organizm ma się uleczyć sam pod wpływem odpowiedniej stymulacji. Jeszcze jedno - nie powinno się przekraczać granicy trzech zabiegów tygodniowo. Jednak w napiętym grafiku zapewne i tak ciężko znaleźć częstsze okazje do wizyty u specjalisty. Choć sama tradycja masażu stóp w celu przywrócenia właściwej energii całemu organizmowi wywodzi się jeszcze ze starożytnych cywilizacji Chin i Egiptu, metody te są rozwijane i uznawane przez nowoczesną medycynę naturalną.\nWspółczesna nauka i doświadczenie specjalistów z całego świata pozwalają wprowadzać do refleksoterapii kolejne techniki oraz przydatne informacje. Dziś jej entuzjaści mieszkają także w krajach Zachodu i niejednokrotnie uzyskują lepsze efekty poprzez masaż stóp niż leczenie farmakologiczne czy inne formy terapii.\nPamiętaj jednak, żeby zawsze robić dla swojego zdrowia jak najwięcej. Warto przekonać się na własnych... stopach, ile może dać refleksoterapia, ale nie wyklucza to regularnych badań, wizyt lekarskich czy standardowych metod wykrywania i pozbywania się schorzeń.\nCóż, jak to zwykle bywa z medycyną naturalną, na tle skutecznych specjalistów pojawiają się także nieuczciwi "mistrzowie", którzy niewiele pomogą, ale chętnie wyłudzą sporo gotówki. Dlatego, jeżeli naprawdę pragniemy znaleźć kogoś odpowiedniego, bazujmy na:\nformie zatrudnienia / działalności.\nAby stać się refleksologiem, nie wystarczy praktyka. Specjalistyczne kursy kończące się egzaminami i przyznawaniem certyfikatów przeprowadzają takie organizacje jak np. IARAMT. Jeżeli trafiasz więc na ofertę specjalisty, który posiada weryfikowalny dyplom, możesz zaufać, że przeszedł kursy praktyczne i teoretyczne. W założeniu powinien dobrze wiedzieć, jakie są podstawy refleksoterapii i jak ją przeprowadzić, żeby złagodzić bóle oraz inne schorzenia. Na szczęście również i ta gałąź medycyny naturalnej się profesjonalizuje, a Internet pozwala znaleźć miejsca, w których stopy przejdą odpowiedni, przynoszący ulgę masaż.


Alan Wake Remastered (PL!) (PS4) (PS5): NOR-BIT :: konsole / gry / akcesoria / serwis :: sklep z grami i konsolami NORBIT.PL\nGry akcji (przygodowe)\nMEGA HIT, KULTOWY THRILLER W NOWYM WYDANIU! Psychodeliczny thriller akcji wzorujący się na kultowym Miasteczku `Twin Peaks`, stworzony przez ludzi odpowiedzialnych za kultową grę Max Payne. Akcja gry rozgrywa się w mrocznym miasteczku pełnym potworów potrafiących doprowadzić do szaleństwa. Szczególnie trzeba uważać nocą, kiedy materializują się przeróżne upiorne zjawiska. Przydaje się wtedy broń lub latarka. Wspaniały klimat gry zapewnia niesamowitą zabawę. Nowe wydanie, które zawiera zupełnie nową oprawę graficzną, ulepszone modele postaci oraz większość tekstur. Nowością są również dodatkowe efekty graficzne oraz obsługa rozdzielczości 4K. ROZGRYWKA W JĘZKU POLSKIM (!), POLECAM BARDZO!


Moja porterowa piwniczka #2, Львівське Портер - Piwo, z piwem i o piwie.\nYou Are Here:→recenzje→Moja porterowa piwniczka #2, Львівське Портер\nMoja porterowa piwniczka #2, Львівське Портер\nNie ukrywam, że Ukrainę i jej mieszkańców darzę dużą sympatią. Spędziłem w tym kraju piękne lato, dwa Sylwestry i weekend majowy; z niektórymi poznanymi tam ludźmi kontakt utrzymuję do dziś. Nie chcę absolutnie zagłębiać się na tym blogu w politykę (chociaż polityką interesuję się bardzo, i to na poziomie wyższym i bardziej zaangażowanym, niż czytanie gazet czy wrzucanie postów na Facebooka), w tej notce opiszę jedynie przeterminowany o pół roku lwowski porter. A właściwie Львівське Портер.\nPo raz pierwszy porter ten piłem stosunkowo niedawno – nieco ponad roku temu, w trakcie pobytu we Lwowie. W dodatku w postaci… Grzańca. Stąd właśnie wziął się lokalnie hejtowany wpis dotyczący porteru z sokiem mailowym… Oczywiście, później w bardziej „tradycyjnym” wydaniu także zdarzało mi się go pić, jednak nigdy nie uważałem go za porterową czołówkę. Niemniej uznałem, że ze dwie sztuki warto przeleżakować i zobaczyć, jak smakować będzie po roku czy dwóch… Czy warto było zajmować sobie miejsce w piwnicy?\nSzczerze mówiąc nawet nie pamiętam, kiedy kupiłem te butelki. Czy leżały rok, czy dwa… W każdym razie swój oficjalny żywot pity przeze mnie egzemplarz zakończył 5 października ubiegłego roku, mija więc właśnie 5 miesięcy od czasu, kiedy teoretycznie staje się niezdatny do spożycia. Na szczęście każdy piwosz wie, że porter (zwykle) im starszy, tym lepszy… No dobra, to próbujemy!\nOk. Przelewam to piwo i tu małe zaskoczenie… Ten porter nie jest czarny. Nie jest nawet brunatny. Jest… Rubinowy? Ciemnobursztynowy? Niestety, należę do tych facetów, którzy rozróżniają tylko trzy kolory (he-he), więc sami oceńcie, jak go nazwać. Tak czy siak jest to pewne zaskoczenie. Piana opadła w kilka minut i nie ma po niej śladu, chociaż sądząc po jej początkowej konsystencji i wyglądzie można by przypuszczać, że będzie utrzymywać się dosyć długo.\nAromat jest znacznie bardziej kawowy, niż w opisywanym ostatnio przeze mnie, także przeterminowanym, Grand Imperial Porterze. Nuty świadczące o lekkim utlenieniu, tj. śliwka czy w tym wypadku raczej wiśnia, także są obecne. Ale co najważniejsze: smak jest dosyć wytrawny, nie ma tej słodyczy, która mnie czasem w porterach męczy,. Jest treściwość (w końcu to 8% alkoholu z 20% ekstraktu), jest słodowość, ale nie słodycz! Lekka paloność, wiśnia, do tego niestety delikatny, ale jednak obecny posmak alkoholu. Albo raczej odalkoholowa gorzkość. I znowu – jak pierwsze łyki nastroiły mnie bardzo pozytywnie, tak kolejne stawały się trochę męczące. Ale i tak po opróżnieniu butelki miałem ochotę na następną…\nŚwieży Lwowski Porter pamiętam (ale jak pisałem wielokrotnie – to jest tylko wspomnienie, a nie faktyczne odczucie!) jako słabo ułożony i mocno alkoholowy, ten przeleżakowany jest smaczny. Kolejną zalegającą w piwnicy butelkę otworzę za rok. Pewnie będzie jeszcze lepszy.