american dream – listy od czytelników – julia rozumek\nOpublikowane w 10 grudnia 2015 7 stycznia 2016 przez julia\n63 odpowiedzi na “american dream – listy od czytelników”\nJa mieszkalam w UK 7 lat. Przezywalam dokladnie to co Ty…mialam wszystko, ale tak naprawde nie mialam nic…doszlo do tego, ze w Wigilie kiedy moja coreczka miala 2 latka plakalam od rana do wieczora, az wkoncu usnelam z wyczerpnia…obudzilam sie na drugi dzien i uslyszalam od mojego przerazonego dziecka: a mamusia dzis jus nie bedzie plakac? I cos we mnie peklo! Tesknilam za moja Rodzina w Polsce, ale przeciez teraz to ja jestem Rodzina dla mojej coreczki i dla mojego meza….wzielam sie w garsc i kazdego dnia powtarzalam sobie, ze musze zadbac o dobre wspomnienia mojego dziecka i nie moge sie zamartwiac…musze zyc tu i teraz….musze wyjsc do ludzi bo zwariuje….Ty tez musisz!!!!!! Nie poddawaj sie!!!! Wiem, ze ciezko, ale rusz dupsko i znajdz sobie zajecie! Ja zostalam wolontariuszem! Poszukaj kontaktu z innymi ludzmi! Wierze, ze Ci sie uda! Trzymam kciukolce! ❤\n12 grudnia 2015 o 14:40\nZgadzam sie z Toba:) Nalezy wyjsc do ludzi, I zaczac cos robic. Miec marzenia I do brnac do celu anie plakac nad soba. Bede w lutym w Uk moze kawka?\nDziękuję, teraz ten świąteczny czas będzie trudny ale dla dzieci trzeba się postarać bo przecież to wszystko dla nich.\n10 grudnia 2015 o 21:24\nTo się da zrobić jestem żywym dowodem, nie 7 tys, a 350km, nowe życie, nowy dom, nowa praca, nowe WSZYSTKO. Ile ja razy pakowałam wyimaginowane walizki wiem tylko ja. Trzeba się zebrać do kupki kawałek po kawałku bo za krótkie to życie jest…\nJa o emigracji mogłabym książkę napisać … I wiem jak bywa cieżko i Dagna…. Ja Kanady nie udzwignelam, serio … I przyznałam sie sama przed sobą i męża przekonałam … I wróciliśmy do Anglii, choć przeciez Polska mi sie marzy. Ale moj portugalski mąż tego nie ogarnie choć próbował, zostawił dla mnie dobre życie w Irlandi, nawet wymarzony motor sprzedał 😉 ale sie nie udało … Dla niego to było za dużo , tak jak dla mnie nie do przeżycia była Kanada … I Julka masz racje, ze to nie od miejsca zależy a od nas . Tylko w niektórych miejscach jest łatwiej byc sobą a w innych to walka z każdym dniem. I zawsze musimy zadać sobie pytanie czy warto ? Bo czasami trzeba przyznać sie do błędu i zawrócić bądź zmienić kierunek …\n14 grudnia 2015 o 14:25\nIle czasu byliście w Kanadzie ?\nmąż 8 miesięcy, ja wytrzymałam tylko trzy…ale my trafilismy do prowincji Manitoba,gdzie jest bardzo zimno zimą…-30, -40 codziennie i wszystko inne, zero znajomycgh, mąż w parcy, ja całe dnie w domu z dwulatkiem, nei dałam rady…choć mąż twierdzi , że jakbym doczekała do lata byłoby lepiej, do tego zmarła mama męża i on nie zdązył dolecieć na pogrzeb…duzo tego, wszystko zależy od nas i od sytuacji\nte słowa to chyba do mnie tez,dziękuję\n10 grudnia 2015 o 21:37\nNiby takie proste… A gówno prawda…\nMówisz cicho , coraz ciszej, nikt nie słyszy, sama juz siebie nie słyszysz… boisz sie ze dzieci swoich kiedys nie usłyszysz, ze ich widziec nie bedziesz… Będą tylko gdzie….\nWstawaj, idz, oddychaj …. Krzycz .. Krzycz cała sobą …\nWydrzyj jape !!!!! I zrob to za kazdym razem kiedy bedziesz mowic ciszej, szeptem\nA potem dzieci swoje powąchaj – pachną\nNazwij w swojej głowie ten zapach …\n14 grudnia 2015 o 14:27\nPowoli się uczę, dla dzieci, dla siebie, dla męża muszę nauczyć się krzyczeć\n10 grudnia 2015 o 21:56\nhEJ, ja tez z obczyznie sie odzywam, i jak bardzo rozumiem to uczucie tak jakby skrzydel podciecia, myslalam, ze wznosic sie bede ku niebu, a ledwo od ziemi oderwac sie moge. Mieszkam prawie 4 lata w Finlandii, gdzie teraz o 14 ciemno, zimno i do domu daleko 🙂 I ja ze swoimi gorami gdzie glowa pelna pomyslow i dolami gdzie rozpacz czarna i za mama, za Polska teskno. Pod prysznicem mam czas rano na rozmyslania, i wiem od razu jaki klimat dominuje, albo energii pelna i glowa pomyslow, dnia i godzin nie starcza albo dol wielki totalny i tzw dzien swistaka sie wlacza, ogarnac,poscielic, ugotowac, dzieci zajac, co ja tu robie wlasciwie, w Polsce to taka aktywna bylam……stop, i staram sie trzymac tego co pozytywne, co mnie cieszy, ze dzieci sa tu i teraz szczesliwe, ze czas mam dla nich, ze ugotuje, posprzatam, nie gonie, poczytam o ludziach, i dzieci te jezyki znaja i dumna z tych moich dzieci jestem strasznie, ze Kubus moj 12latek najlepiej z klasy test z finskiego napisal, gdzie tylko on Finem nie jest i znalazlam towarzystwo polsko-finskie, raz w miesiacu z dziecmi i z mezem chodzimy, malzenstwa mieszane i ja taka energia naladowana na dzien nastepny. I tesknie, ale tez pamietam, ze w Polsce bedac tesknilam za czyms….tak odleglym od Polski…\n10 grudnia 2015 o 22:19\nDroga Dago, z listu czuję, że ta wyprowadzka nastąpiła niedawno i uwierz mi daj sobie czas. Mieszkałam 7 lat w Holandii, pierwsze dwa były takie jak opisujesz, potem zaczęło się zwiększać grono znajomych, nowe przyjaźnie, po 3 latach czułam się już prawie na swoim miejscu. Urodziła się nasza córka, kolejne cztery lata i spakowaliśmy walizki spowrotem do Polski, bo taki był plan. Okazało się, że powrót jest tak samo ciężki jak ten wyjazd, może nawet cięższy, bo frustracja, bo szukanie pracy, bo przyjaciele po 7 latach już jakby mniej Was potrzebują, bo każdy ma swoje życie, bo porównujesz, dwa świata, standardy życia. Jesteśmy w PL prawie dwa lata i schemat się powtarza, ku mojej radości, zwiększa się grono znajomych, nowe przyjaźnie, nowe perspektywy. Choć tak jak tam tęskniłam za Polską, równie mocno teraz tęsknię za Holandią. Więc jeśli masz podobny charakter jak ja ;), to proszę daj sobie czas spokojnie na aklimatyzacje, plany się z czasem dobrze ułożą. Pozdrawiam serdecznie\nja zacznę inaczej.. bo chociaż wszystko to co piszą dziewczyny na pewno pomaga na mnie nie do końca działa..\ni pisząc to, że mówisz tak …coraz ciszej, aby inni nie słyszeli …trochę widzę w tym siebie..\nMam takie dni, że chciałabym nie wiem jak się wykrzyczeć…wyrzucić bardzo dużo z siebie.. niestety, nie udaje mi się..\nbo ja chyba tak do końca nie chcę całemu światu opowiadać o tym jak mi źle.. bardziej pomaga mi rozmowa z kimś obcym (stąd doskonale Cię rozumiem, dlaczego zdecydowałaś się napisać do kogoś kogo nie znasz).\nChce się wygadać i już …. i zapomnieć o wielu rzeczach.\nJeśli zdecydowałabym się na rozmowę z kimś bliskim za duże ryzyko byłoby dla mnie że ktoś kiedyś wróci do tej rozmowy.. że te moje zwierzenia gdzieś tam w kimś zostaną i kiedyś ktoś mi to przypomni… a to nie jest mi w ogóle potrzebne..\ntym bardziej tak jak piszesz „A przyjaciele wcale nie dzwonią tak jak obiecali i nie chodzi tu tylko o tą 6 godzinną różnicę czasu, okazuje się że przecież na zdjęciach widać jak mi tu dobrze i wspaniale, jakie wiodę usłane różami życie.”\nŻycie usłane różami… hmm czy takie pojęcie jeszcze u kogoś w życiu się sprawdza!?\nWydaje mi się że coraz więcej osób trochę nadrabia miną to wszystko..\nMoże się mylę, ale w ideały nie wierzę.. za piękne i za mało prawdziwe..\nKażdy ma coś.. z czym się boryka, co gasi uśmiech na twarzy..\nczasem potrzeba tylko albo aż …szczerej rozmowy..\nDla mnie Jesteś bardzo silną osobą .. wbrew temu wszystkiemu..\nDajesz radę, próbujesz jakoś funkcjonować mimo iż jest CI źle..\nnawet bardzo źle..\nTo wielka sztuka, wiem sama po sobie..\nco CI mogę poradzić.. spróbuj pisać.. czy to do zeszytu…czy to bloga …tylko o tym co w danej chwili czujesz.. co leży CI na sercu..\nbo niby dlaczego masz pisać bloga o tym jak jest super..\nRównie dobrze możesz napisać o tym że CI źle… że nie jest super mimo iż miało być inaczej..\nto się zdarza i nie ma w tym nic nadzwyczajnego. .\nMi kiedyś to pomogło..\nNie zadręczaj się tym, że akurat tu i teraz jest Ci trudniej .. to minie ….\nJednemu wystarczy kilka dni, tygodni na zaakceptowanie zmian, innemu potrzeba zdecydowanie więcej czasu…\ni nie nakręcaj się tymi planami co je stworzyłaś zanim jeszcze wyjechałaś..\nczasem lepiej rozejrzeć się co się ma dookoła .. niż wiecznie gonić za czymś co gdzieś tam daleko…\ntrzymaj się .. i nie daj się..\nja mieszkam w uk od pieciu lat i tak naprawde jak u siebie poczulam sie niedawno. jesli moge cos podpowiedziec, to staraj sie budowac swoj swiat na miejscu, jak pisze julka, krok po kroku. znajdz kafejke, do ktorej bedziesz wpadac na kawe, plac zabaw, park, do ktorego bedziesz chodzic z dziecmi. ulubiony sklep. ja tak robilam. powoli oswajalam otoczenie. pewnie, ze pomogl maz, ktory mieszkal tam juz prawie dwadziescia lat, ale poukladac w glowie musialam sobie wszystko sama. pamietam pierwsza wigilie, na ktora przyjechalismy. juz po swietach, wieczorem przed powrotem do londynu, bralam prysznic w domu rodzicow i ryczalam jak bobr. tu w polsce mam duza rodzine i jestesmy ze soba blisko. pamietam ten moment, gdy po naszym wejsciu do unii wyjezdzalo bardzo wiele osob. ja zawsze zarzekalam sie, ze wszyscy, ale na pewno nie ja. ale okazuje sie, ze z milosci czlowiek jest w stanie zrobic wiele, nawet zostawic cale swoje zycie i wyjechac.\npomysl o tej sytuacji, jak o wyzwaniu. podziel sie swoja samotnoscia z mezem i bliskimi. pomysl o dzieciach, ktore potrzebuja spelnionej, pogodnej mamy. a poza tym zawsze przeciez mozna wrocic. znam te samotnosc i uczucie, ze to wszystko takie nie moje, obce. trzymam za ciebie kciuki mocno, pewnie my wszystkie, jak tu jestesmy i czytamy twoj list. nie jestes sama!\n16 grudnia 2015 o 00:51\nBardzo lubię Twoje komentarze i proszę okazało się że jak ja mieszkasz w uk :). Tak czytam komentarze i pomyślałam, że dużo fajnych ludzi wyjechało z ojczystego kraju .\no! dziękuje, bardzo to mile:) rzeczywiscie, sporo nas, polakow, poza polska, a w zachodnim londynie, gdzie mieszkam, to mam wrazenie, wiecej niz gdziekolwiek indziej:) ale to dobrze, bo dzieki temu, ze wszedzie slychac jezyk polski, mozna poczuc sie jakos tak swojsko i mniej samotnie.\nzapraszam do mnie 🙂 – ryskadomowa.com\n10 grudnia 2015 o 23:09\nMoże to sie komuś wydać dziwne, ale nie tęsknie za ojczyzną, pomimo tego, że moje życie do idealnych nie należy, cieszę sie z tego co mam, doceniam, a każdą chwilę, ponad rok temu zostałam mamą, dało mi to siłę do działania, kupiłam maszynę, zapisałam sie do grup Polskich mam, poznałam mnóstwo wspaniałych babeczek, które zawsze były obok, ale niewidzialne, założyłam bloga, po cichu marzyłam o tym, że może kiedyś też uda mi się jak Julce zrobić coś dla innych, byc oparciem, wyszło jak wyszło, wróciłam do pracy, bloga pewnie nikt nie czyta, szyję bo to uwielbiam, dzięki grupom mam teraz wiele wspaniałych dziewczyn wokół siebie, warto robić małe kroczki 🙂\nKup maszynę, to wg mnie forma terapi, robisz coś z niczego, może na początku nie jest to idealne, ale się wyciszasz, przy tym stukaniu igły, cieszysz sie kiedy mozesz podarować coś, co zrobiłaś sama, nie podawaj się! Życie jest takie jakie tylko chcesz, i to od Ciebie zależy jak je odbierasz, nie skupiaj się na wadach, skup się na tym co fajne, masz rodzinę, męża, wspaniałe dzieci, skup sie na pozytywach! Myśląc o tym co niedobre zadręczasz sie bez potrzeby, ale każdy przez to przechodzi, zobaczysz będzie lepiej ❤\n17 grudnia 2015 o 12:33\njak bym o sobie czytala\n10 grudnia 2015 o 23:12\nmusialam napisac bo też tęsknie do Polski ..wbrew wszystkiemu chcemy wrócic całą rodziną..nie moge odnaleźć się tutaj bo czuje sie obco..nie interesuje mnie tu polityka ani nie czuje tych ich świąt..wciąż każdą sytuacje porównuje do Polski..a w polsce to a w polsce tamto..uwarzam , że ludzie dziela się na tych którzy się odnajdą i na tych którzy nie…my wracamy choć to się troche przesuwa..ale chce obchodzić świeta po polsku, czuć polską wiosne, lato jesień i zime..chce żeby moje dzieci znały polską historie i czuły się polakami ..to jest dla mnie ważne i dlatego wracamy ,więc trzymajcie kciuki..\n10 grudnia 2015 o 23:13\nA ja napiszę, że to nie takie proste, że wystarczy sobie powiedzieć, że zaplanować, zmienić od siebie..\nKiedy marzysz o domu z dużym ogrodem, i chcesz mieć ogród, bo uwielbiasz grzebać w ziemi, lubisz zapach mokrej ziemi, ogrzanej pierwszym wiosennym słońcem. Kiedy chcesz wypić w sobotę po zakupach w warzywniaku kawę z mamą, bo wiesz, że robicie się starsze, a nie młodsze i czas upływa. Kiedy chcesz, żeby Twoje dzieci mówiły babci i dziadziowi wierszyki na przedstawieniu w przedszkolu.\nA z obiektywnych przyczyn nie możesz tego mieć… i chcesz, i dążysz, i planujesz, i ciężko pracujesz, i czujesz, że żyjesz w zawieszeniu i mimo wszystko masz nadzieję, że oszukasz czas…\n11 grudnia 2015 o 22:48\nZgadzam sie w 100% . To nie takie proste, wiesz, że musisz zrobić pierwszy krok i robisz go nawet powoli, ale i tak czujesz, że niby lepiej, niby pomaga ale to i tak nie to jak myślałaś, że będzie. I ten czas upływający, najgorszy. Jak za każdą wizyta widzisz, że siwych włosów im przybyło i siły już nie te :). I wiesz, że straconych chwil z nimi nie odda Ci nikt. Tylko ja się pocieszam, że i nerów mniej :).\nGabi… zgadzam się z Twoją opinią. To właśnie jest takie smutne w emigracji! Dla mnie trafiłaś w same sedno. Utrata serca, tożsamości, tego czegoś… i próba odbudowania tego na obcej ziemi nie jest łatwa. A niektórym nie jest łatwo po prostu wstać rano, nie myśleć, tylko wziąć się w garść i działać. Ja mieszkam w Anglii od prawie 6 lat. Szczęśliwa za dnia, w nocy słucham audiobooków żeby zasnąć. Bo myśli się kotłują, tęsknoty za domem przychodzą okrutne czasem.\nA ja mieszkam w PL – tylko 200 km od rodzinnego domu i babć i dziadków… i nie ma ich na każdym przedstawieniu, i nie piję kawki z mamą… a jestem w Polsce… Więc odległość nie ma żadnego znaczenia. można nawet tak niedaleko być tak daleko…\n16 grudnia 2015 o 00:35\nUwierz mi, ma znaczenie…\n10 grudnia 2015 o 23:32\n10 lat minęło – długich umęczonych pięknych. pierwszy rok przeleciał, Londyn nie oszołomił a rozczarował – nie wyglądał jak ten raj co to myślałam ze będzie nim – taki nijaki zwykły, nie odstraszał. Potem drugi przeleciał – bo dzieci praca wyjazdy do polski i przyjazdy rodziny znajomych. 3 wigilie przepłakałam, podobnie czwarta i piąta choć w ciagu roku jakos na to płakanie czasu nie starczało. nagle dotarło do mnie, do nas ze nic nie jest jak było – a było nas juz 5 plus kot i nie grono znajomych a kilkoro ale pewnych dobrych ludzi, i chęci brak na basen czasem i ta maszyna leży choć ja jak widzisz poszłam o krok dalej bo ja mam – tyle o niej gadałam ze w końcu tato mi kupił w prezencie. postawiliśmy na jakość nie ilośc – nie planujemy, płyniemy z prądem który nas popycha, pielęgnujemy co zostawiliśmy setki kilometrów z tad – rodzine, tradycje, wspomnienia. przeżywamy sytuacje w Polsce jakbyśmy tam byli, bo to patriotyzm który pozwala na tej obczyźnie oddychać, a tu płyniemy, tak jak robiliśmy to kiedyś w kraju ojczystym – mamy siebie i to sie liczy bo przecież tam dom twój gdzie serce Twoje, a serce tam gdzie rodzina. i ja ja mam i Ty ja masz rownież, obok siebie. a ze plany nie poszły po myśli, marzenia na dalszy plan zeszły – mogło sie zdarzyć i w Polsce, bo to nie miejsce a my sami. w zeszłym roku pierwszy raz nie płakałam w wigilie i święta i o dziw były to nasze 9 w UK a pierwsze które spędzaliśmy tylko z dziećmi, bez rodziny znajomych, gości. i ta świąteczna samotność pokazała nam ze wcale samotni nie jesteśmy, bo choć tęsknić zawsze będziemy – bo i byśmy przenoszac sie na drugi końiec Polski przecież – to dom tworzymy my a nie miejsce. wiec głowa do góry i pierś do przodu, bo choć zwątpienie dopadnie nie raz jeszcze i tęskno będzie i nie tak jak by być mogło, to szczęście można odnaleźć w drobiazgach dnia codziennego jesli tylko sie zechce je odnaleźć w sobie. przytulam Cię Dago do serducha – wiem ze będzie dobrze\n10 grudnia 2015 o 23:34\no matko, wlasnie dostalam to od siostry, musze to wyslac, bo usmiech gwarantowany!\ndaga! czasem wlasnie trzeba sobie powiedziec: wez niepierdol:))\n11 grudnia 2015 o 12:56\n11 grudnia 2015 o 04:08\nCześć Daga, cześć Dziewczyny. Wyczytałam z listy, że mieszkasz w Kanadzie z 6 godzinną różnicą czasu w stosunku do Polski, więc nie zaproponuję wspólnej kawy w Vancouver ;( Ale ciepłe myśli posyłam.\nSama przyjechałam do Kanady z rodziną, i już po miesiącu, po okresie zachłyśnięcia się nową sytuacją pisałam o tym, że brak mi kobiecego kręgu. Nie za Polską tęskniłam, ale za Polkami. I nadal straszliwie tęsknię.\nTrudno i mi było znaleźć bratnią duszę, czasami aż paluchy gryzę z bezsilności, że przyjaciele i rodzina tak daleko. 10 000 km ode mnie. Ale po roku jest lepiej, potrzeba było czasu, żeby znaleźć „swoich ludzi”. Ja np. poznałam jedną cudną koleżankę na szlaku górskim. A nie zliczę z iloma wcześniej byłam na kawie, small talku, ale jakoś nie zaiskrzyło. Więc daj sobie jeszcze trochę czasu, może uda Ci się oswoić Twoje nowe miasto, nową rzeczywistość. Mimo że nowa, to wciąż Twoja.\nŻyczę Ci wszystkiego dobrego na święta i na codzień i żeby Twój „Canadian dream” był piękną opowieścią.\nA gdybyś przypadkiem była w Vancouver, daj znać – zapraszam na kawę i Polish Pillow 😉\n14 grudnia 2015 o 14:30\nCzuję się zaproszona, choć z Toronto to jednak kawał drogi ale może kiedyś wspólna kawa będzie możliwa.\n11 grudnia 2015 o 07:42\nDaga, ja nie emigrantka, ale odczucia miałam podobne i żywe we mnie są gdy z domu rodzinnego się wyprowadzałam. Moje, miasto, moi ludzie, moja rodzina, zapachy.\nObcość, szarość, mój świeżutki mąż nie wiedział co się ze mną dzieje, tak płakała, z domu w którym pięć osób robiło ogromny kochany harmider, do ciszy. Z domu z mamą, do domu wtedy z obca teściową, nie rozumiałam co się dzieje, nawet panie w sklepie jakieś obce były.\nA teraz po czasie, to się ułożyło, i gdy idę ulicą tego już mojego miasteczka i z dwadzieścia razy mówię dzień dobry, w sklepie zawsze trzy słowa ze znajomą panią, mam sąsiadkę od pieczenia ciasteczek, mam przyjaciółkę której nigdy bym nie poznała gdyby nie przeprowadzka, mam teściową która innym punktem widzenia często stawia mnie na nogi, mam już swoja starą czereśnie i miejsca w które lubię pójść z moją rodziną. U mnie zadziałał czas, Tobie życzę własnej drogi do odnalezienia siebie w nowym domu.\nDziewczyny mieszkające za granicą pewnie lepiej wiedzą co mówią. Ja nigdy nie miałam tej odwagi aby wyjechać… nawet z Poznania się nie chciałam przeprowadzić na Śląsk, pomimo że kuszono mnie lepszą pracą i perspektywami 😉 Brak odwagi. Zawsze blisko domku, mamusi… 🙂 I wiem że nie dałabym rady z dala od tego. Ale jedno wiem na pewno. Nie ważne gdzie jesteśmy to tłumienie emocji jest fatalną opcją. I tu się zgadzam z Julką. Krzycz Babo! Płacz! Śmiej się! Gadaj! Do męża, do dzieci, do przyjaciółki na Skype. Kurde załóż tego bloga, pisz…. to Cię zmusi to otworzenia się 🙂\nA Ty Julka to człowiekowi o poranku zawsze zafundujesz porcję wzruszeń :))))))\nAnia matka zastępcza pisze:\n11 grudnia 2015 o 09:44\nJezu, jak ja rozumiem Dagę, mój mąż pracuje 10h dziennie, do pracy ma 5 min, kiedyś dojeżdzał po 1,5h w jedną stronę, a teraz to ma 5 min, i co z tego, że przeprowadziliśmy się, żeby miał blisko do pracy? co z tego, skoro wraca z pracy i zalega przed telewizorem, przecież umyje córkę i dalej się kładzie. Wiesz Dago, wiesz Julio, ja mam depresję i dlatego czuje się samotna, dlatego nie mam siły iść na siłownie, dlatego nie mam siły iść na basen, dlatego nie zakładam bloga, dlatego nie zajęłam się fotografią mimo, że jest to moim marzeniem z dzieciństwa. Mam depresję i dlatego nie mam koleżanki z którą mogłabym wypić kawę. Najgorsze, że mąż wpędził mnie w depresje i teraz nie widzi problemu, nie widzi, że pranie piętrzy się jak Mont Ewerest, nie widzi, że z szaf się ciuchy wysypują, a ja siedzę przecież z dzieckiem w domu i nie mam siły posprzątać domu. Ktoś inny powie, że jestem leniwa, a ja po prostu czuje pustkę i ból, a mimo, że do koleżanki mam 10km to telefon milczy, ponoć przez rok postarzałam się o jakieś 10 lat. Ha ja nawet nie mam siły iść do psychologa, kiedyś było źle, bardzo źle, poszłam do psychiatry bo chciałam skończyć życie, a przecież miałam 6 miesięczną córkę i 2 dzieci w rodzinie zastępczej, ten odrazu dał leki, kazał iść na terapię, leki zaczęły działać po 2 tygodniach, czułam się fantastycznie, kupiłam strój na siłownię, biegałam codziennie na siłownie, zapomniałam, że poczułam się cudownie po lekach, zapomniałam, że to leki sprawiły, że czułam się szczęśliwa, mąż natomiast nie dopuszczał myśli o depresje i dalej się łudzi, że ja nie cierpię na chorobę tylko po prostu jestem leniwa :(. Dago życzę Ci siły, żebyś znalazła przyjaciółkę, żebyś była szczęliwa, żebyś nie wpadła w depresję.\nCzyli nie tylko ja tak mam…\nW pogoni za lepszym jutrem tracimy to co najważniejsze.\nMąż robi się despotyczny.\nJa robię się niemiła.\nA przecież nowa praca miała wszystko zmienić.\nAle tylko byt!\n11 grudnia 2015 o 10:19\nZnam smak emigracji, smak powrotu i ciągłej tęsknoty za czymś. .. Julio masz rację to nie miejsce ale człowiek tworzy swoje życie.\nDago Julio ma rację postaraj się czerpać z tego wyjazdu, nawet troszkę na siłę bo jak wrócisz to będziesz żałować ile czasu zmarnowałas na zamartwiam ie się. Wiem bo mieszkałam, studiowała i pracowałam w Paryżu i pluje sobie w brodę ile czasu się nad sobą użalałam zamiast korzystać z tego co oferuje to miasto. Teraz się uzalam jak mi tu w Polsce źle…Ach\ndzięki Julio za tym wpis.Biorę się za siebie\n14 grudnia 2015 o 14:32\nKorzystać i nie szukać wymówek, wiem wiem tylko jeszcze ciężko się za to jakoś zabrać. Ale masz rację, żeby nie żałować bo życie mamy tylko jedno\nDaga ja też rozumiem Cię doskonale. Emigrację do innego kraju mam już za sobą, początek był trudny ale po kilku miesiącach Londyn stał się coraz bardziej moim miastem.\nBycie za granicą paradoksalnie ułatwia nawiązywanie nowych kontaktów wśród rodaków, wiesz czemu?? Bo praktycznie każdy z nas czuje się samotny i potrzebuje się wygadać. W Polsce często mamy hermetyczne grono dobrych i sprawdzonych znajomych, nie mamy często czasu na nawiązywanie nowych relacji a za granicą jest łatwiej bo o wiele szybciej ludzie otwierają się na innych.\nMoje ukochane przyjaciółki poznałam właśnie tam, często zupełnie przypadkiem ale wiem doskonale, że stało się tak bo ja sama odważyłam się wyjść ze swojej skorupki i miałam ogromne pragnienie aby otworzyć się na to wszystko nowe.\nWiesz co po kilku latach wróciłam do Polski i strasznie tęskniłam za ludźmi, których zostawiłam w Londynie, w Polsce starzy znajomi mieli już swoje życie, z którego ja dawno „wypadłam”. Dziś wiem, że dla prawdziwych przyjaciół odległość w km. nie ma żadnego znaczenia i mimo iż od 3 lat mieszkam w PL to nie straciłam kontaktu z dziewczynami z Londynu więc jak widać okazuję się że czasem te przyjaźnie zawarte w okresie emigracji są na całe życie! Daga Tobie życzę właśnie takich przyjaźni w Kanadzie! Tylko najpierw musisz wyjść z domu 🙂\nBardzo fajnie Iwonka Wiśniewska w swojej książce „Ona ma siłę” pisze o tym z jakimi emocjami musi dać sobie radę kobieta na emigracji, w jej książce, jest rozdział – Prawdziwa Historia i tam ona opisuje jak się jej udało zbudować własne szczęście w USA, mimo że nadal ogromnie tęskni za Pl.\nTa książka to dla mnie ogromna inspiracja bo ta babka ma naprawdę ogromną siłę i życiową mądrość!\nPolecam książkę (możesz ją zamówić na Kanady) 🙂\nDziękuję, książkę zamawiam 🙂\n11 grudnia 2015 o 10:34\nJulia, mimo ze podobnie jak Ty nigdy nie mieszkalam za granica poruszyl mnie ten tekst. Mysle ze my kobiety mamy latwosc do wysylania sie na takie emigracje emocjonalne. Z dala od siebie i swoich potrzeb. I tak na prawde nie wazne jest w jakim miejscu na kuli ziemskiej jestesmy. Tak jak piszesz musimy dobrze czuc sie ze soba i swoim zyciem zawsze. Wtedy nigdy nie wyemigrujemy. Pozdrawiam.\na ja nigdy nawet przez sekunde nie pomyślalam,ze chcialabym wyjechac. musze byc blisko rodziny, to mi daje sile i bezpieczenstwo.nie gna mnie w swiat.tu mi dobrze. podziwiam szczerze osoby emigrujace i wiem,ze teskni sie zawsze. ja sie do tego nie nadaje. nawet teraz szukamy mieszkania na tym samym osiedlu co rodzice zeby wnuczek mial blisko do dziadkow. i ja zebym mogla wpasc w kazdej chwili. poznalam niedawno dziewczyne ,ktora wrocila po wielu latach z Anglii bo tesknota byla tak wielka. i mimo,ze tu ma „pod gorke”z pieniedzmi praca itp…to powiedziala mi,ze to byla najlepsza decyzja w jej zyciu. moze czasem nie warto za wszelka cene szukac szczescia daleko od domu?A jesli nie ma opcji powrotu…….z calego serca wszystkim zycze spokoju, odnalezienia sie w nowej rzeczywistosci,radosci zycia.trzymam za Was kciuki!\n11 grudnia 2015 o 20:45\nniestety niektórzy nie mają wyjśćia, i wyjechać muszą.\n11 grudnia 2015 o 22:21\nwiem i podziwiam i kibicuje\n11 grudnia 2015 o 13:16\n„… niech życie tętni życiem” – mocne, ma siłę !!! Nigdy nie mieszkałam za granicą i choć plany były różne nie żałuję, że jesteśmy tu. Bo jesteśmy razem – dla mnie dom jest tam, gdzie moja rodzina – mąż i dzieci. I właśnie, bierzmy życie w swoje ręce. Dajmy SOBIE szansę 🙂\nDago, to co Jula napisała, to jest bolesne ale musisz Ty sama zaprosic, Ty sama wyjsc z inicjatywa, to własnie Ty musisz kupic ten materiał i Ty sama uszyc. Tak duzo od nas kobiet do cholery zależy w tym życiu. Wiem o czym mówie, ostatnio moje noce sa nie do przeżycia. Pozdrawiam Cie serdecznie.\n11 grudnia 2015 o 14:09\n…chcialabym uscisnac kazda z Was i powiedziec ze damy rade bo przeciez trzeba i w ogole..i chociaz osobiscie nie moge to sle moc buziakow dla kazdej z Was….pieknie o tej tesknocie pisze niesamowita osoba….pewnie ja znacie….Iwona Wisniewska na swoim blogu onamasile:) podniosla mnie na duchu kiedy lzy tesknoty zalewaly oczy a bezsilnosc sciskala gardlo….polecam :*\n11 grudnia 2015 o 14:41\ndobrze, że tu można do Ciebie Julio wpaść, rozejrzeć się dookoła i potwierdzić samej sobie , że ,choć czasem jest ciężko, wspaniale jest być człowiekiem, mamą, żoną, córką, siostrą…. dobrze jest być w świecie , w którym ludzie sobie pomagają, chociażby drogą internetową.\nNA Sardynię??? Od dwunastu lat jeżdzimy tam przynajmniej raz w roku, i zawsze to był mój raj, mój cel. Zakup domu na Sardynii, plan na zarabianie tam pieniędzy. Wszystko to było moim pomysłem na życie. Gdy dwa lata temu wyjechałam tam na prawie całe wakacje otrzeźwiałam. Czy ja dam radę żyć poza Polską ? Czy ja dam radę żyć bez moich przyjaciół , rodziny, znajomych ? Moje marzenia zaczęły mi uciekać… Czy ja tego chcę ? Czy mi jest źle w życiu które mam? Dopiero wtedy zrozumiałam że te długie wakacje mi wystarczą. Że teraz moim marzeniem jest mieć takie długie wakacje co roku a potem wrócić do swoich. Że kocham Sardynię jak za nią tęsknię…\n11 grudnia 2015 o 20:43\nDaga.. czuje to co Ty, rozumiem Cię doskonale… Trzymaj się w tej CANADZIE ja będę trzymać się u SĄSIADÓW NIEMCÓW.\nTy również dasz radę, bo kto jak nie my kobity, matki, żony…\nTrzymam również za Was kciuki\n( jak chcesz pogadać to odezwij się na maila dagmara.gruca@gmail.com\n11 grudnia 2015 o 22:10\nJestem na obczyznie od prawie 16stu lat, w pieknej malowniczej miejscowosci na zachodzie Niemiec. Wyjechalam po zdaniu matury z milosci, zostawiajac rodzicow, rodzine, rodzenstwo oraz przyjaciol – dodam jeszcze bez znajomosci jezyka!\nUmialam tylko ja, nein, danke.\nTeraz po 16stu latach mam 2 letnia corke, tego samego partneta co 16 lat temu, ukonczone tutaj studia pedagogiczne, prace w przedszkolu oraz w szkole na stale, piekne dwie przyjaznie, mase znajomych i usmiech na buzi!\nA wiesz co bylo przez pierwszy rok? Po tzw euforii mialam jak ty doly, stany prawie depresyjne, tesknilam, nie radzilam sobie..\nPomogl mi bardzo moj partner.\nWyhodzilam z domu, najpierw na kursy jezykowe i tam poznalam kobiety, chodzilam na koncerty, nie zamykala sie w 4 scianach choc wiele razy dogadywalam sie za pomoca rak i nog 😉 ale tak sie nawiazaly pierwsze znajomosci.\nNajgorsza jedt samotnosc.\nsprobuj droga autorko listu spojrzec na ten sposob. Dostalas dar od losu jakim jest emigracja, nie zmarnuj go na litowanie sie nad swoim losem, bierz byka za rogi.\nWychodz do ludzi\nNajlatwiej zaczac od placu zabaw, sasiadow wkolo\njesg mnostwo osob ktore czuja sie jak Ty\none rowniez kogos szukaja, kogos kto ich wesprze, usmiechnie sie, powie „bedzie dobrze”.\nRobisz to dla dzieci, ale one przeczuwaja ze mama nie jest szczesliwa… czas wyjsc z 4 scian, sama sobie nie poradzisz… postaraj sie prosze… dla nich a pozniej dla siebie i dla calej waszej rodziny.\n3mam kciuki! Zobaczysz, bedzie dobrze 😉\n12 grudnia 2015 o 00:02\n11 lat w Angli. Czy tęsknię za Polską? Czasami przewija mi się myśl powrotu do ojczyzny, ale tutaj jest „dom” mojego 4 letniego syna, a On to mój dom. Dom to nie miejsce na mapie. Dom to rodzina: Mój syn i partner. I pielęgnuje ją jak tylko się da. Czasami jest ciężko „ruszyć tą dupę”, aby się cieszyć tą chwilą. Tu i teraz. Trzeba skupić się na pozytywach. Dziś wróciliśmy ze szkoły. Normalnie rutyna to: wchodzimy do domu: ściągnij kurtkę i buty. Idziemy na górę przebrać się z mundurka szkolnego w rzeczy podomowe. Idziemy do łazienki zrobić swoje conieco i umyć ręce, potem na dół obiad robić. Dziś tak nie było. Złamaliśmy z Kubusiem naszą, w sumie moją rutynę. Weszliśmy, odzienie w dół. Włączam światełka choinki i idę napić się wody do kuchni. W tym czasiem mój mały gigant jakims cudem uruchamia DVD i włącza tam świąteczną płytę Connie Talbot. W tym momencie poczułam, że święta nadchodzą. Mój kubełek szczęścia był na 10, w skali 1-10. Tanczylismy jak szaleni tak z pól godziny. Kuba w tym mundurku z krawatem powiewajacym na wszystkie strony. Podskoki, piruety, ślizgi. Prawie rozerwalam spódniczke, jak wykonywaliśmy ślizgi między moimi nogami. Śpiewaliśmy, tańczylismy. Byliśmy tu i teraz. Rutyna nie była już ważna, a przecież bez rutyny mój całodniowy harmonogram szlag trafia. Przez okno zerkam i widzę mojego konkubenta w biurze w ogrodzie, ciężko zapracowanego. Nie jest mi smutno (no może przed sekundę było), że nie jest z nami, bo wiem, że kiedy przyjdzie wieczór to nadrobi całe straty z nawiązką, i te piruety z Kubą. Dom to ludzie. Nasza mała rodzinka „dom w duszy i sercu”. Ściskam Was dziewuszki. Pamiętajcie kochane. Jesteście bohaterkami każdego dnia. Tylko o tym nie wiecie.\n12 grudnia 2015 o 00:33\nTak pięknie któraś z was napisała,że same wysyłamy się na emocjonalną emigrację.Coś o tym wiem.Nigdy nie mieszkałam za granicą,ale kilkanaście lat temu „wyemigrowałam” do miejsca zwanego depresją.Szukałam ratunku u psychiatrów,u homeopatów,ale ulgi nie było.Tylko straszne stany lękowe,ból duszy mimo wspaniałych synów i cudownego męża.Kilka lat temu dostałam nowe leki,które po dwóch tygodniach zadziałały i świat stał się kolorowy.Wstąpiła we mnie niezwykła pewność siebie.Byłam w euforii.Żeby podkolorować życie jeszcze bardziej wpadłam w „ciąg” robienia zakupów,w sklepach byłam panią sytuacji,tam ja rozdawałam karty.Ale żeby kupować trzeba mieć pieniądze, więc odkryłam kredyty.Zostałam klientką wszelkiej maści chwilówek.Wpędziłam moją rodzinę w długi.Mąż dowiedział się o tym i dał mi ogromny dowód miłości – do dziś pomaga mi wyjść z zadłużenia.Odstawiłam leki,na raty zarabiam szyciem – jest to moja najlepsza terapia,przy maszynie wyciszam się ,odprężam,Moje życie mimo skromniejszych ram materialnych jest głębsze,pełniejsze,szczęśliwe.Nie mam czasu na kosmetyczkę czy basen,ale dużo rozmawiam z mężem,patrzę na swoich synów,szyję.Wróciłam…\nCze Dago i Julio. Ja na emigracji zyje juz 14 lat w UK. W tym czasie skonczylam prawo w pl, stracilam 5 ciaz i 7 dzieci, mam cudnego 3-go synka i jestem w ostatniej wymodlonej ciazy w 14tyg. Z depresja zmagam sie juz 10 lat… nie wiem co jest jej przyczyna czy to ze dlugo nie moglam zostac mama, czy to ze bylam zdana tylko na siebie tu na emigracji, czy moje dziecinstwo, ktore niby szczesliwe ale ja zawsze czulam, ze jestem za dojrzala na wyglupy i granie w gume. W szkole sredniej i na studiach bylam dusza towarzystwa co bylo dla mnie mile i zaskakujace. Mam grono przyjaciol z ktorymi do tej pory utrzymuje kontakt. Wiem, ze to sprawdzeni ludzie i ufam im. W UK mamy dom na kredyt taki z bialymi podlogami i scianami, kiedys powiedzialam mezowi ze jak w psychiatryku… ale to bylo moje marzenie miec dom w stylu skandynawskim… wszystko z zewnatrz wyglada cudnie moje zycie, moj idealny maz, cudny synek i kolejna ciaza, 2 auta, wakacje, zakupy. Tylko ja jestem wiecznie smutna, przygnebiona, zgaszona, rozdrazniona, jestem suka dla meza i czasem dla synka. Nienawidze sie za to! Nie umiem sie cieszyc tym co mam, jestem caly dzien sama, maz pracuje po 12h. Jak wraca pobawi sie z malym, wykapie go polozy spac i on tez idzie do lozka. Wstaje o 4 do pracy. Ja kiedy opuszcza mnie moja najwieksza przyjaciolka i mam przyplyw energii odnawiam stare meble. Lubie to robic, jest to jak terapia nawet lepsze, bo nikt ci nic nie wytyka i nie poucza. Trwa to jednak 2 dni i wtedy przyjacolka wraca i juz nikt mi do zycia nie jest potrzebny. Nawet moj synek cudny na ktorego czekalam 7 lat! Wszyscy mi mowia wez sie w garsc przeciez masz to i tamto, jestes mloda, piekna, skonczylas studia wyjdz do ludzi- latwo powiedziec trudniej zrobic jak na robienie czego kolwiek czlowiek nie ma sily i checi…bo jest z nim jego przyjaciolka najwieksza- przekleta depresja.\nTeż miałam tą samą przyjaciółkę, też nie umiałam się z niczego cieszyć, byłam wypruta z emocji a u boku miałam półroczne szczęście. Mi pomógł lekarz i roczna terapia, postawili mnie na nogi, dzięki lekom inaczej się nie dało. Idź do lekarza bo szkoda życia.\nPrzytulam Cię mocno, jak masz ochotę to się odezwij dagmara.gruca@gmail.com\nDaga ja też byłam na emigracji i czułam tą potworną samotność i to nawet wtedy,gdy już zaprzyjaznilam się i to naprawdę intensywnie z rodakami. Miałam łatwiejszą sytuację,bo mieszkałam w wieloosobowym domu-większość emigrantów to zna-wynajmowane pokoje, i to właśnie z dwójką takich współlokatorów znalazłam wspólny język. Po jakimś czasie zmieniłam miejsce zamieszkania i nie było już tak kolorowo wtedy ta samotność dawała się okropnie we znaki, bo tu chodzi o samotność „narodową” o poczucie nie bycia u siebie. To okropne uczucie i ciężko je pokonać nawet mając znajomych,którzy czują to samo, choć z nimi jeśl o wiele lżej! Gdy mieszkałam już w innym miejscu miałam ograniczony kontakt z Polakami,w pracy,w sąsiedztwie tylko Anglicy i wtedy szukałam znajomości w internecie. Wydaje mi się,że na pewno jest jakieś polonijne forum,grupa na facebooku z Twojej miejscowości.Może tam poszukaj bo choć wśród Polaków na obczyźnie pełno jest wrednych zawistników ,to tak naprawdę każdy odczuwa tą samą samotność emigracyjną i są wśród nich dobrzy ludzie,z którymi można się prawdziwe zaprzyjaźnić. Możesz też wyznaczyć sobie jakąś granicę czasową-może rok czy dwa i porozmawiać z mężem,że jeżeli niewiele się do tej pory zmieni to wrocicie,świat się nie zawali,a przecież chodzi o to,żebyście byli szczęśliwi. Ja nie miałam jeszcze dzieci jak byłam w Anglii,ale mam tam ciągle znajomych i jedna z matek powiedziała mi ostatnio,że ona osobiście już bardzo źle się tam czuje,ale musi się starać bo przecież dla jej dziecka to najwspanialsze lata i wspomnienia. I dlatego warto się zmobilizować, choć czasem trzeba działać mechanicznie,zmusić się. A może jak nie będziesz już mogła wytrzymać poszukaj poradni psychologicznej,może sa nawet takie pomagające odnaleźć się emigrantom,przecież teraz to nagminne zjawisko. Życzę dużo siły i wytrwałości a także uśmiechu. Wysyłam Ci też taki wirtualny 🙂\n13 grudnia 2015 o 11:50\nW perspektywie Świąt ból jest trudniejszy do zniesienia, tęsknota urasta to rozmiarów olbrzyma ale tylko Ty Daga mozesz to zmienić, tylko Ty mozesz sprawić że Twoje dzieci wstaną rano i poczują ciepło i miłość, wypiją szklanke kakao nakruszą jedząc pyszne ciepłe bułeczki, które im podasz, uśmiechną się do Ciebie i ogrzejesz się ich ciepłem. A za 20 -30 lat będą wspominać tą chwile razem z Tobą. Rusz się, żyj, skorzystaj z tego co dała Ci ta zmiana, Ciężko jest ale uwierz w siebie, bo „Wszystko sie może zdarzyć, gdy głowa pełna marzeń…..” taka moja osobita mantra i pomaga mi być zadowoloną i cieszyć się radością innych. Życze Ci byś dostrzegła dobro które Cię otacza i zaczeła sie nim cieszyć. Też tesknię, 11 lat w UK swoje robi. Staram się by uśmiech gościł na mojej twarzy to magiczne narzedzie jest ….. usmiechnij się do Siebie o poranku to działa…:)\nPrzede wszystkim i najwazniejsze – ROZUMIEM CIE I TOTALNIE SIE Z TOBA IDENTYFIKUJE!!! Moze juz teraz nie tak bardzo jak jeszcze kilka lat temu, kiedy urodzilo nam sie drugie dziecko.\nMieszkam od 10 lat w Hiszpanii i moj maz jest Argentynczykiem…. Takze z tej mojej Polski to mam naprawde tutaj niewiele. Zawsze powtarzam, ze najwyzsza cena emigracji jest poczatkowa samotnosc i brak obecnosci Rodziny i Przyjaciol. Straszna to cena i cholernie wysoka. To dni, miesiace, ba , nawet lata okupione lzami, zalem, wieczna frustracja. Rowniez i frustracja z niemozliwosci spelnienia swoich marzen, swoich planow… Przechodzilam przez to samo „piekelko”. To byl czas wielkich rozterek, szczegolnie ze dzieci wciaz chorowaly, bo od kiedy skonczyly 5 miesiecy musialy byc posylane do zlobka, a ja wracalam do pracy. Rozterka i frustracja z powodu tego, ze mimo iz dziecko z gorczka to ja musze isc do pracy bo moj szef jest wymagajacy a prawo hiszpanskie nie ma tzw. „opieki” na dziecko. No i nie mam z kim zostawic dziecka… Rozpacz, bo to przeciez ja powinnam byc z wlasna corka/synem podczas jej/jego choroby, a nie moge i musze podrzucic go zupelnie obcej osobie… I tak te dzieci byly podrzucane…. kto mogl, ten pomagal…\nMinelo pare lat od tego baaaaardzo czarnego okresu. Nie wiem, w jakim wieku sa Twoje Maluchy… ale wiedz jedno. Kiedy zaczynaja chodzic do szkoly/ przedszkola zaczynaja sie przyjaznic z innymi dziecmi… a Ty… chcac czy nie chcac (a jednak bardziej chcac) zaczynasz przyjaznic sie z ich Mamami, a potem z calymi Rodzinami… I tak z czasem zaczynasz budowac siec… Siec znajomosci, ktore w dosc przyspieszony i wydawaloby sie nienaturalny sposob, zaczynaja sie przeradzac z przyjaznie. Zaczynasz lepiej organizowac swoj czas, zaczynasz wygospodarowywac czas i dla siebie… Zaczynasz podchodzic do wielu spraw z dystansem. W koncu osiadasz…. i tworzysz wlasny krag znajomych, miejsc, zajec….\nGlowa do gory…. Jeszcze jedno… Wszyscy kojarza Hiszpanie z ludzmi otwartymi, serdecznymi i gadatliwymi nad miare… Ale nie mysla chyba o Majorce! Majorkinczycy to jedna z najbadziej zamknietych w sobie i „niesympatycznych” w pierwszych kontaktach, spolecznosci. Kiedy wprowadzilismy sie do naszej malej, ale niezwykle urokliwej wioski bylam troche jak Heidi. Przechadzalam sie z szerokim usmiechem po uliczkach tego miejsca, pozdrawiajac radosnie wszystkich napotkanych… Nie odpowiadal mi nikt… Wrecz przeciwnie… patrzyli spode lba. Az w koncu postanowilam przyjac inna taktyke… nie pozdrawiac. Stwierdzilam, ze musze bardzo sie roznic ta moja wylewnoscia i moze jestem w ten sposob zbyt ofensywna. Zadzialalo… To teraz wioskowi pozdrawiaja mnie z lekkim usmiechem jako pierwsi… Do wszystkiego trzeba dojrzec, trzeba jakos wrosnac w nowe miejsce, nowe otoczenie…\nDaj sobie czas. Wiecej czasu!!!!!\nA jak masz dola to napisz do mnie… Julia podac Ci chyba moze mojego maila prywatnie… Ja tu wole nie podawac an forum.\nWielkie usciski i same pozytywne wibracje przesylam Kochana Emigrantko!!!!!\no rany ale cudowny odzew! trudno sie czyta te wszystkie opowieści, łzy same płyną. ile ludzi tyle historii. niesamowita wspólnota tu na tym blogu sie zawiązała 🙂\n14 grudnia 2015 o 23:38\nNic nie trzeba, czasem właśnie tak jest ze człowiek sie w sobie zamyka, ze sie pogubi , ze mu sie wydaje ze sie nie podniesie… Czasem właśnie sie tak z tej rozpaczy upada i zajmuje trochę czasu zeby sie podnieść… Po co walczyć? Po co sie szamotać ? Masz prawo do płaczu do smutku i wyrażania go głośno… Nic na sile… Powoli , dzien po dniu… Jakby sie człowiek nie szarpał życie i tak zrobi swoje… Powoli… Wszystkie te emocje mina… Daj sobie czas dziewczyna… Nie wiem gdzie mieszkasz, ale z własnego doświadczenia wiem , ze jakoś sie człowiek odnajduje bo nawet ta ukochana kawe inkę na Amazon możesz kupić. I te zachody słońca tez można tutaj znaleźć… Ta nostalgia, rozszarpana dusza na tysiące kawałków, tęsknota nie wiem czy kiedyś przechodzi, wiem ze jakoś sie to układa nawet jak sobie tak po prostu usiądziesz i popłaczesz… Czasem trzeba bo to dusze oczyszcza i daje swierza perspektywe. Ludzie ludźmi… Każdy idzie w swoją drogę… Zawsze sie ktoś przypaleta z kim mozna tej herbaty sie napić…To tylko czas … Nic więcej… Wszystko bedzie dobrze. Nic na sile… Daj sobie czas. Bedzie dobrze… Zobaczysz… W końcu jak to mowi moja znajoma” bedzie dobrze, musi być… W końcu Ameryka, no nie?!\nDaga to już mój kolejny komentarz pod tym wpisem, (mam nadzieję, że Julia mnie nie przegoni :)). A dzieje się tak dlatego, że też jestem emigrantką i świetnie Cię rozumiem i jak pisało już wiele dziewczyn to głowa do góry i postaraj się dla dzieci, daj sobie trochę czasu a jak nie będzie lepiej to wracajcie przecież świat się nie zawali :). Wiem, że nie każdy porafi się zaaklimatyzować i zawsze będzie czuł się obco.\nPozdrawiam i przesyłam mocne uściski i trzymam kciuki. Odezwij się czasem .\nDroga Dago! Poszukałabym specjalisty. Sama z takim samopoczuciem możesz już sobie nie poradzić. Ten list dla mnie pachnie prawdziwą depresją i choć nie wolno (czego też nie czynię) diagnozować nikogo na podstawie jakiegoś wpisu- urywka jego życia, jakiegoś listu itp. myślę, że psychoterapeuta mógłby Ci pomóc poskładać Twoje uczucia w całość. Mam nadzieję, że nie będziesz mieć za złe tego, co napisałam, bo czynię to tylko i wyłącznie z powodu tego, że słowa Twe napawają mnie lękiem o to, jak naprawdę głęboko źle się czujesz i że nic nie dajesz rady z tym sama zrobić. Potrzebny jest drugi, żywy człowiek. Nie tylko dobre słowa. Pozdrawiam Cię serdecznie!\nWiem co czujesz,znam ten ból tak samo dobrze jak codzienne odbicie,mojej juz szarej bez blasku twarzy.Czasem mam wrażenie ze,wszystko co robię w ciagu dnia wykonuje jak robot,z góry zaprogramowany,pozatym nic innego.Tesknie…ja wiem ze,wszędzie jest cieżko ,ale tutaj dochodzi faktor ktory sprawia ze,spadasz jeszcze głębiej …. nie uśmiecham sie jak dawniej ,niema we mnie tej siły i energii ,niema mnie ,został cień ..ja walczę każdego dnia dla moich dzieci.Gdyby nie to ze,wierze bardzo iż im w przyszłości moze bedzie lepiej dawno wywiesilabym biała flagę.Przestalam płakać do poduszki tak wiele sie zmieniło.Czuje chłód w ludzkich spojrzeniach gdziekolwiek jestem i wychodzi na jaw ze,to ta nie tutejsza …próbowałam ,choć nie jestem nikim z marginesu o ile mozna kogoś tak nazwać ,chciałam ,walczyłam o wszystko tutaj zawsze kończy sie to faktem obcokrajowiec niema tu czego szukać .Moje serce jest jeszcze ciepłe ,zostały ostatnie marzenia …co dalej nie wiem jak ty.Krzyczec ?kto mnie wysłucha …Pozdrawiam\n17 grudnia 2015 o 22:08\nMieszkam w Polsce, do rodziny mam jedynie jakies 60 km, a do niedawna czulam sie dokladnie tak, jak to opisujesz. Zostalam mama po raz drugi i przeprowadzilam sie na wies, gdzie nikogo nie znamy. Czulam sie spetana niewidocznymi wiezami, samotna i bardzo nieszczesliwa, choc wkolo mialam wszystko, o czym zawsze marzylam. Nowy piekny dom, dwojke moich najcudowniejszych dzieci i dobrego meza. Nie moglam tak dluzej, bo to poczucie beznadzieji sprawilo, ze wstajac rano zastanawialam sie, jak przezyje kolejny dzien. Wina wszystkiego bylo to poczucie, ze nic nie jestem warta, ze bez pracy z dziecmi w domu staje sie kura domowa. Brakowalo mi czegos, co byloby tylko moje. Kup te maszyne i zakladaj bloga, bo pieknie piszesz. Ja mam wreszcie cos, co pochlania moje mysli, mam glowe pelna pomyslow i czuje sie doceniona. Wyjdz z domu, nie zmarnuj tej szansy. Trzymam kciuki, bo to co napisalas, jest mi tak bliskie, ze nie moge przestac o tym myslec.\n17 grudnia 2015 o 23:54\nPo przeczytaniu tych komentarzy uświadomiłam sobie jak bardzo potrzebujemy drugiej osoby … kogoś do kogo można po prostu zadzwonić.. tak bez powodu i rozmawiać godzinę. Moja mama ma koleżankę w USA znają się z młodości, ale nigdy nie były jakimiś wielkimi przyjaciółkami, parę lat temu odnowiły kontakt i teraz raz w tygodniu rozmawiają telefonicznie. Zawsze mnie to zastanawiało, że kobieta która połowę życia mieszka w Stanach nie zbudowała tam tam nikim trwałych relacji. I nagle mnie oświeciło może nigdy nawet nie spróbowała. My z mężem też mieliśmy plany wyjazdowe i pewnie gdyby nie kryzys imigracyjny tez byłabym teraz w UK. Podobnie jak Julia wbijam sobie codziennie do głowy: nie chciej za dużo, ciesz się tym co masz, że Twoje dzieci są zdrowe, doceniaj każdą chwilę bo szybko rosną, zabierz na jarmark świąteczny, upieczcie razem pierniki, zastanów się co Ci sprawia przyjemność, zrób plan dnia i się go trzymaj bo siedzenie w domu może przygnębiać ale nie musi jeśli dobrze zorganizujesz sobie czas. Można mieć wielu przyjaciół a mimo wszystko czuć samotnym więc to nie km są problemem spróbuj wyjść z inicjatywą może Twoi znajomi myślą, że to Ty ich nie potrzebujesz bo masz nowe życie… lepsze. Moja mama nigdy by sama nie zadzwoniła do tej znajomej z USA…no bo gdzie tak się narzucać komuś nie wypada ale na szczęście tamta zrobiła pierwszy krok. Pozdrawiam Cię ciepło.\nPoprzedni wpisPoprzedni propozycje prezentowe.\nNastępny wpisNastępne banda Renifera.


Testament mój – Juliusz Słowacki – chomikuj, ebook, pdf, epub, mobi\nStrona główna » Edukacja » Testament mój\nKilka słów o książce pt. “Testament mój”\nWiersz, którego treść jest podsumowaniem życia i twórczości podmiotu lirycznego - poety, najczęściej utożsamianego z samym autorem.\nW publikacji w sposób kompleksowy omówione zostały prawne zagadnienia prywatyzacji zadania publicznego w odniesieniu do oświaty obejmujące m.in.: współczesne formy prywatyzacji oświaty, źródła finansowania oświaty niepublicznej oraz udzielanie dotacji oświatowych, ich rozliczanie oraz kontrol...\nREPRINT. Wszyscy błądzimy w ciemnościach. I do tej pory nierozwiązanymi pozostały zagadki najbardziej ludzkość dręczące – mianowicie zagadnienie istoty życia ludzkiego oraz tego, co z człowiekiem po śmierci się staje. Rozwiązania tych zagadnień, tajemnic życia i śmierci – niejednokrotnie usiłowano d...


Pielgrzymka Pielgrzymka samolotowa do Meksyku - Samolot - Orlando Pielgrzymki\nPielgrzymka: Pielgrzymka samolotowa do Meksyku\nCeny już od ok. 2490 USD\nSAMOLOTOWA PIELGRZYMKA DO MEKSYKU - 12 DNI\n'U MATKI BOŻEJ Z GUADELUPE'\nMEXICO CITY - OGRODY XOCHIMILCO - BAZYLIKA GUADALUPE - TEOTIHUACAN - PUEBLA CHOLULA - TONANTZINTLA - CUERNAVACA - ACAPULCO - TAXCO - CACAHUAMILPA - MEXICO CITY\nRealizujemy również pielgrzymki na Kubę, do Meksyku z Kubą, do Meksyku z Jukatanem. Zapraszamy!!!\nSpotkanie z pilotem na lotnisku w Warszawie, Krakowie lub innym mieście. Przelot do Miasta Meksyk z przesiadką w jednym z lotniczych portów europejskich np. Paryż, Frankfurt. Przylot, transfer do hotelu i zakwaterowanie. Obiadokolacja. Nocleg w Mieście Meksyk.\nRano, po śniadaniu zwiedzanie ogromnej metropolii jaką jest Miasto Meksyk, wzniesione w miejscu dawnej stolicy Imperium Azteków. Obowiązkowymi punktami zwiedzania będą: słynny plac Zocalo, czyli centrum współczesnego Meksyku, Katedra Metropolitarna, gdzie odbędzie się Msza św., Muzeum Antropologiczne z ogromną ilością zbiorów etnograficznych oraz centralnie położony Pałac Prezydencki. Przejazd do zielonej dzielnicy Xochimilco, słynnej z licznych kanałów wodnych. W Xochimilco czeka nas rejs gondolami w rytm muzyki mariachi i kosztowanie lokalnych przekąsek. Wieczorem powrót do hotelu. Obiadokolacja i nocleg w Mieście Meksyk.\nPo śniadaniu udamy się do Bazyliki Matki Bożej z Guadalupe, która jest największym Sanktuarium Maryjnym na świecie, odwiedzanym każdego roku przez miliony pielgrzymów z całego świata. Świątynia została zbudowana niedaleko wzgórza Tepeyac, gdzie jak głoszą przekazy, Matka Boża z Guadalupe objawiła się świętemu Juanowi Diego. Msza św. w jednej z kaplic na terenie Bazyliki. Zwiedzanie Bazyliki. Czas wolny na modlitwę i zakup religijnych pamiątek i prezentów. Powrót do Mexico City. Obiadokolacja. Nocleg w Mieście Meksyk.\nPo śniadaniu Msza św. w kościele Santiago, na Placu Trzech Kultur, gdzie został ochrzczony św. Juan Diego. Następnie udamy się do Teotihuacan, które w języku Azteków znaczy „miejsce, w którym ludzie zmieniają się w bogów”. To najbardziej znane w Meksyku centrum cywilizacji prekolumbijskiej sięgające swoją historią do II w. przed Chrystusem. Zobaczymy tam słynną Piramidę Słońca, Piramidę Księżyca, Drogę Zmarłych. Po wrażeniach związanych ze zwiedzaniem, przejazd do miasta Puebla. Obiadokolacja. Nocleg w kolonialnym hotelu w Puebla.\nRano, po śniadaniu udamy się na zwiedzanie Puebla, zwane „Miastem Aniołów”, które jest wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Miasto Puebla rozsławił również Jan Paweł II, który odwiedził miasto podczas swojej pierwszej pielgrzymki do Meksyku. W Puebla zobaczymy historyczne centrum z kolonialnymi domami, kościół Santo Domingo, w którym będzie Msza św., Katedrę oraz lokalny bazar. Następnie przejazd do położonego w okolicy miasteczka Cholula. To właśnie tutaj znajduje się największa piramida na świecie, która dzisiaj jest porośnięta trawą i drzewami, a na jej szczycie Hiszpanie wybudowali kościół. W tym pełnym wrażeń dniu odwiedzimy też kościółek w wiosce Tonantzintla, który jest jednym z najwspanialszych w całej Ameryce przykładów łączenia sztuki kolonialnej i indiańskiej. Powrót do Puebla. Obiadokolacja i nocleg w kolonialnym hotelu w Puebla.\nRano, po śniadaniu wyjazd z miasta Puebla. Przy dobrej pogodzie na horyzoncie pojawią się potężne wulkany: Popocatepetl i Ixtacihuatl. Zatrzymamy się w Cuernavaca, nazywanym "miastem wiecznej wiosny" ze względu na niezwykle łagodny klimat. Zobaczymy Katedrę oraz Stare Miasto. Popołudniu przejedziemy do Acapulco. Po przyjeździe zakwaterowanie w komfortowym hotelu przy plaży z opcją All Inclusive. Nocleg w hotelu w Acapulco.\nMsza św. w hotelu. Pobyt w Acapulco – “Perle Pacyfiku”, jak niegdyś nazywano to miasto. Wypoczynek i plażowanie. Popołudniu dla chętnych wycieczka fakultatywna – zwiedzanie miasta oraz udział w pokazach karkołomnych skoków do wody ze skał La Quebrada (koszt ok. 40 USD/osoby). Pobyt i nocleg w hotelu z wyżywieniem All Inclusive.\nPrzylot do Warszawy, Krakowa lub innego miasta.\nbilety lotnicze Warszawa/Kraków – Meksyk – Warszawa/Kraków (linie Air France, KLM lub inne międzynarodowe), opłaty i podatki lotniskowe\nubezpieczenie AXA: KL, NWW, bagaż (ubezpieczenie nie zawiera chorób przewlekłych)\nnapojów do posiłków, oprócz All Inclusive w Acapulco\nobiadokolacji w 11. dniu, przed wylotem do Polski\ndopłaty do pokoju 1-osobowego (450 USD)\ndodatkowego ubezpieczenia od chorób przewlekłych na czas pielgrzymki – we własnym zakresie lub w naszym biurze podróży (koszt ok. 25 USD/osoby, płatne wraz z ostatnią ratą)\ndodatkowego ubezpieczenia od kosztów rezygnacji z imprezy turystycznej – płatne w dniu zapisu (4,14 % ceny pielgrzymki)


Dusiiiak: Holiday essentials!\nZaczynając od dodatków, to niezbędnikiem będą buty w kwiatki. Mega kolorowe, mega kojarzą się z latem i wakacjami, no i oczywiście pasują do wszystkiego!\nZwykła, duża torba sprawdzi się jak najbardziej w wakacje. Można ją zabrać na zakupy, basen i ogólnie nad wodę i wszędzie. Moja była dołączona do czerwcowego numeru Elle.\nNo i okulary! Bo kto obędzie się w lecie bez okularów przeciwsłonecznych. Ja mam dość proste wzory i kolory, pasują do wszystkiego i ogólnie są super.\nStartujemy z kosmetykami! Wody termalnej używam od niedawna, ale teraz już wiem, że będzie ona moim letnim niezbędnikiem. Najlepsze jest uczucie odświeżenia i chłodu. Lecz nie tylko takie jej zastosowanie, ale i to, że działa na różne podrażnienia, nawet te słoneczne.\nWiadomo, że w wakacje mamy o wiele więcej leniwych dni. Z tymi dniami idzie oczywiście brak chęci na częste mycie włosów, dlatego do tego idealnie sprawdzi się suchy szampon, żeby przedłużyć ich świeżość dzień lub dwa.\nChusteczki nawilżane idealnie sprawdzają się i zawsze są potrzebne podczas każdego wyjazdu, czy na rowerach czy nad wodą. Więc zawsze trzeba je mieć przy sobie.\nOdświeżające żele pod prysznic do kolejny must have na lato. Ja wybrałam żel o zapachu marakui, zapach jest obłędny, no a jeszcze zważając na cenę to już wygrywa!\nZarówno jak i żel sprawdzi się odświeżająca mgiełka do ciała o pięknym zapachu. Ja już Wam ją pokazywałam. Pochodzi z Bath&Body Works i jest o przepięknym zapachu kwiatu wiśni. Bardzo orzeźwiająca.\nW upalne dni, kiedy nie chcę mieć dużo na twarzy używam kremu BB oraz transparentny, matujący puder. Jak już opowiadałam Wam w ulubieńcach, puder szybko "nie spływa" z twarzy i utrzymuje efekt zmatowienia.\nNo i już zupełny niezbędnik, czyli krem z filtrem. Ja pokazałam przykładowo krem do twarzy, lecz jest to wiadome, że trzeba w lecie używać różnych filtrów, czy to w spray'u czy w kremie.\nDla odświeżenia skóry, po opalaniu i innych "rozrywkach" używam nowości, czyli czekoladowego scrub'u, który jest super!\nNo i oczywistym niezbędnikiem wakacyjnym są lakiery w letnich odcieniach. W wakacje mamy więcej czasu na kombinację z paznokciami i przydadzą się takie piękne kolory.\nNo i ostatnim niezbędnikiem są masełka z Nivea. Mają przepiękne letnie zapachy i świetnie nawilżają usta!\nOczywiście głównym letnim niezbędnikiem jest woda, zwykła, zimna woda. Każdy wie, że trzeba nawilżać swoją skórę i jest to bardzo konieczne.\nW wakacje mamy więcej czasu na książki, więc i ja zaczęłam czytać, może w końcu pojawią się jakieś recenzje :D\nTak samo jak i na książki, tak też mam więcej czasu na czytanie gazet. A gazety uwielbiam, można w nich znaleźć dużo inspiracji.\nNo i ostatnim i najlepszym niezbędnikiem są lody. Bo kto nie lubi lodów! <3\nTo byłoby na tyle z moich wakacyjnych niezbędników. Jestem ciekawa jak Wam się podoba taki post, z racji, że pojawia się raz w roku. Napiszcie jeszcze czy robić więcej zdjęć na dworze czy też nie. Do następnego :*\nKatie Milord 9 lipca 2015 11:54\nMój niezbędnik to arbuz i sorbet :D\nKlaudia Trzeciak 9 lipca 2015 13:20\nA ja zapomniałam o arbuzie :/\nmoje-myśli 9 lipca 2015 12:23\nCo do książek to właśnie wczoraj skonczyłam czytac 2 częśc 'zostan, jeśli kochasz' czyli 'wróć, jeśli pamiętasz' piękna książka:)\nKlaudia Trzeciak 9 lipca 2015 13:21\nJa jak na razie chcę wziąć się za pierwszą część, jak mi się spodoba to kupię tę drugą :)\nWiki 9 lipca 2015 12:51\nSuper niezbędnik :) I moim zdaniem rób więcej zdjęć na dworze bo zawsze wychodzą fajnie :)\nKlaudia Trzeciak 9 lipca 2015 13:22\nDziękuję, to w takim razie będzie ich więcej :)\nAnia 9 lipca 2015 12:55\nOkulary i masełka do ust są świetne! :))\nKlaudia Trzeciak 9 lipca 2015 13:24\nAnia Labudda 9 lipca 2015 13:34\nKlaudia Trzeciak 9 lipca 2015 13:46\nOnAlwaysTogether 9 lipca 2015 15:47\nLakiery w ładnych kolorach :)\nKlaudia Trzeciak 9 lipca 2015 17:39\nRosalie Blog 9 lipca 2015 18:34\nŚwietny ten niezbędnik! :) U mnie byłby jeszcze basen, haha, bo czasami w takim upale się nie da wytrzymać!\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 09:02\nO no, dokładnie :)\nZuza& Zuza 9 lipca 2015 18:42\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 09:03\nVicky 9 lipca 2015 19:08\nja jestem uzależniona od lodów i wody w wakacje, mogłabym jeść i pić tylko to, fajny niezbędnik ;)\nLusia 9 lipca 2015 19:35\nŚwietny post! Lody to zdecydowany niezbędnik:D\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 09:04\nmalinoweciernie 9 lipca 2015 20:52\nW butach w kwiaty od razu się zakochałam,również w oczy wpadł mi ten suchy szampon,ponieważ już dawno miałam go kupić,gdyż wydaje się być świetnym rozwiązaniem,gdy brak czasu ;)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 09:05\nKupuj bo jest najlepszy na wakacje :)\nRonnie 9 lipca 2015 22:09\nŚwietny niezbędnik :) Książki, okulary - bez nich nie da się obejść♥ :D\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 09:06\nAgnieszka Malinowska 9 lipca 2015 22:25\ntez uzywam isany!:*\nKarolajnaa xdd 9 lipca 2015 22:25\nMój niezbędnik wygląda bardzo podobanie :)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 09:07\nHehe to super! :)\nNatalia Stachowiak 9 lipca 2015 23:57\nSuper torba ;) i jeden lakier poprostu śliczny ;)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 09:08\nStrasznik 10 lipca 2015 10:15\nMiałam kilka kosmetyków, które pokazałaś\nNie przepadam za lodami. Czy powinnam się leczyć? :D\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 11:48\nDelikatnie chyba tak haha :D\nSecret_style 10 lipca 2015 14:20\nhahahaha leczyć! :P\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 14:58\nBywa haha :D\nPatrycja Sas 10 lipca 2015 10:33\nPrześliczne buty! Chyba muszę sobie sprawić takie butki :D\nAleksandra Rutana 10 lipca 2015 10:49\nU mnie jest to woda, krem z filtrem, okulary i telefon ;)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 11:49\nKatarzyna Jankowiecka 10 lipca 2015 11:22\nSuper post, mam też mgiełkę z B&BW\nO tak, dokładnie. Dziękuję :)\npathy 10 lipca 2015 12:22\nchyba pokazałas juz wszytskie niezbędniki:D\npytałas o obserwacje, ja juz, czekam na Ciebie;)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 12:30\nAlexandra K 10 lipca 2015 12:24\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 12:31\ntwosistersblog 10 lipca 2015 12:39\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 14:59\nNatka ! 10 lipca 2015 12:50\nŚwietny niezbędnik :). Też mam ten lakier z Rimmel (miętowy). Pozdrawiam!\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:00\nDagmara Andrzejewska 10 lipca 2015 12:51\nfajny blog :) dzieki ze wpadłaś pytałaś o obserwacje ja już obserwuje licze na rewanz ;* stylled.blogspot.com\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:02\nWiki 10 lipca 2015 13:23\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:03\nKamila Arczyńska 10 lipca 2015 13:58\nJesteś zadowolona z tego remu bb? Bo właśnie planuję sobie jakiś kupić i nie wiem na co się zdecydować. ;)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:07\nBardzo, tutaj masz jego recenzję: http://dusiiiak.blogspot.com/2015/05/dream-pure-bb-maybelline.html\npaperlife 10 lipca 2015 14:02\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:08\nAaaa te torba jest czadowa! sama dumnie bym nosiła <3 hehe super napis! :) :)\nTramposze w kwiaty i okulary przeciwsłoneczne to podstawa :)\nA o tych suchych szamponach wiele słyszałam, aż muszę sama sobie taki sprawić, bo rzeczywiście lato to czas lenistwa :P hehe można je dostać w rossmanie?\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:09\nDziękuję bardzo. Tak można je dostać w Rossmannie, nawet ostatnio były na promocji, może nadal są :)\nPati M 10 lipca 2015 14:52\nZaciekawiła mnie ta książka " Bóg zawsze znajdzie Ci prace", muszę koniecznie ją przeczytać :)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:10\nInfinity Young 10 lipca 2015 15:18\nŚwietne okulary. Sama mam pare tych lakierów. Też używam tych chusteczek :)\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:56\nAlleksandraa 10 lipca 2015 15:19\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:57\nPolowcia ☯ 10 lipca 2015 15:40\nchciałabym mgiełkę z b&bw:(\nKlaudia Trzeciak 10 lipca 2015 15:58


Niewielka torebka na długim pasku dla miłośniczek listonoszek. Torba w fasonie podkówki, wykonana z eko skóry w kolorze taupe, klapka torebki to gruba pleciona tkanina w kolorze pudrowego różu. Wewnątrz podszewka w delikatnym różowym odcieniu z kieszonką. Zapinana na zamek a klapa dodatkowo na magnes.\nTorebka posiada długi, regulowany do 120 cm pasek z eko skóry w kolorze taupe. Wygodna i bardzo wytrzymała – trzyma fason dzięki usztywnieniu. Zalecamy prać ręcznie.


A Twoje uszy i zatoki? Będą wręcz rozanielone, ponieważ otaczać je będzie delikatna warstwa czystego ciepła.Otulona w obłoki Zastąpiliśmy barwniki ołowiane – naturalnymi. Uprościliśmy technologię produkcji przędzy. I najważniejsze: dodaliśmy fantastycznie miękkie polarowe podszycie. Wszystko po to, by zapewnić Ci poczucie przyjemnego otulenia w cudownie delikatny obłok. A także uchronić przed najmniejszym kłuciem, gryzieniem czy drapaniem, jakie pewnie nie raz towarzyszyło Ci podczas noszenia zimowych czapek czy też kominów.Lekka jak piórko, idealna jak zawsze. Wiemy, jak ważne jest idealne dopasowanie. W tym celu zastosowaliśmy gumki w ściągaczu, oraz niezwykle elastyczną przędzę. Dzięki temu otrzymaliśmy uniwersalny rozmiar, który z łatwością dopasowuje się do kształtu i wielkości Twojej głowy, zapewniając Ci niespotykane wcześniej uczucie lekkości. Radość bez końca Dzięki procesowi stabilizacji, który zwiększa odporność materiału na kurczliwość, oraz trwałości zastosowanych materiałów, możesz cieszyć się naszym produktem jeszcze dłużej. Teraz wystarczy, że wrzucisz go do pralki, a następnie wysuszysz, by od razu był gotowy do noszenia. I by cały czas wyglądał tak perfekcyjnie, jak w dniu, w którym po raz pierwszy trafił do Twoich rąk.Stylistycznie wysmakowana Czapka, której wszechstronność zachwyci niejednego mężczyznę. Bo czy może być coś lepszego od czapki, którą mógłbyś założyć na praktycznie każdą okazję? Na spacer, randkę, wyjazd na narty, a nawet do… garnituru? Co więcej – w każdej tej sytuacji podkreśli ona Twój wyjątkowy styl. I sprawi, że nigdy nie pojawi się dylemat: co założyć na głowę? Podaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyCzapka męska Kod produktu: 029Kolor: Szary Wybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.


Młynarz - Seweryn Małkiewicz Księgarnia Armoryka\n» Młynarz - Seweryn Małkiewicz\nAutor: Seweryn Małkiewicz\nWydawnictwo: SZTAFETA, Stalowa Wola\nIlość stron: 159 + fotografie\nSeweryn Stefan Małkiewicz urodziłsię28 września 1917 roku w Denkowie koło Ostrowca Świętokrzyskiego w rodzinie młynarza. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Dwikozach i Bodzechowie. Do wybuchu II wojny światowej pracował w młynie w Dwikozach. W marcu 1940 roku został aresztowany prze Niemców, więziony w Sandomierzu, a następnie zesłany do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen.\nSeweryn Małkiewicz opisuje drobne, czasem, wydaje się, mało znaczące fakty, ale to właśnie stanowi o wartości tej książki, świadectwie przełomu pewnej epoki, które odbiło się na zmianach mentalności ludzi nienawykłych do promowania nowej moralności pełnej zakłamania i niesprawiedliwych reguł egzystencji. Ukazuje też świat ludzi, których pochłonęła historia (...). Warto poznać tę książkę, jest ona bowiem świadectwem wcale jeszcze nie tak odległych, ale jakże innych czasów i jest opowieścią o przemijaniu czasu i ludzi.


wycena przedsiębiorstwa - attuario.pl - Zadbany stabilny katalog dla SEO\nWycena aktuarialna konieczna jest w każdym biznesie. Z takich usług korzystamy zazwyczaj w przypadku kupna-sprzedaży firmy. Jednakże dużo osób zgłasza się również na potrzeby ubezpieczenia, odszkodowania, analiz i oceny projektów inwestycyjnych, postępowań upadłościowych, a zarówno sporo innych. Dzięki doświadczonej wycenie możemy określić wartość rynkową każdego biznesu. Proces ten jest dość skomplikowany, potrzebuje odpowiedniej wiedzy, a zarówno doświadczenia. Najlepszym rozwiązaniem jest zgłosić się do biura aktuarialno-finansowego, który takimi sprawami zajmuje się na co dzień. To oni są właśnie w stanie przeprowadzić w naszej firmę wycenę, wybierając stosowny jej rodzaj.\nProwadzenie satysfakcjonującego życia towarzyskiego wpływa na ogólne zadowolenie z życia i jest niezwykle rozwijające dla każdej osoby. Jak najbardziej pożądane byłoby zatem dbać o ten aspekt funkcjonowania i prowadzić takie życie towarzyskie, jakie będzie satysfakcjonujące. W tym celu pożądane byłoby systematycznie nawiązywać nowe...\nJeśli chcemy, aby dobry prawnik dębica zajął się naszą sprawą to nie pozostaje nam nic innego jak szybko się z nim skontaktować. Prawnik zajmuje się i sprawami indywidualnymi jak rozwody czy odszkodowania dębica, niemniej jednak również pomogą klientom biznesowym. Bez pomocy prawnej nie da się obecnie normalnie funkcjonować. Nawet, jeśli...\nwpini.pl - tworzenie stron wordpress Kolbuszowa\nW dzisiejszych czasach coraz więcej przedsiębiorców przenosi swój biznes do internetu. Poniektórzy również zaczynają budować swoją markę od podstaw w internecie. Chcąc trafić do większego grona odbiorców, zakładamy strony internetowe, sklepy online czy nawet blogi. Do takiego działania potrzebna nam ogromna wiedza, ze względu na to, iż...


Tabloidy w służbie opozycji jak palce jednej ręki\nWydrukowano: 2022-01-25 03:43:39.782151+01:00\nOpublikowano: 2019-11-23 16:12:13.404672+01:00\nTabloidy we wspieraniu opozycji są skoordynowane jak palce jednej ręki. Hołdy dla marszałka Grodzkiego grają na jedną nutę\nJeśli ktoś wierzy, że przypadkowo dwa największe polskie tabloidy w ciągu tygodnia zapłonęły miłością do marszałka senatu prof. Tomasza Grodzkiego, to niech dalej nie czyta tego tekstu, bowiem przekonanie, że istnieje w Polsce dominacja prawicowych mediów, albo że istnieje choćby równowaga światopoglądowa wśród nich, to przekonanie, które jest bielmem na oku i niewiele się da na to poradzić. Tymczasem nadal prasa i telewizje w większości nadają swoje treści przez tęczowe szkiełko albo z niemiecką melodią w tle – „Fakt” i „Super Express” dobitnie to pokazały.\nNajpierw „Super Express”, 100 tysięcy czytelników każdego dnia, dzięki kamerze a potem tekstowi na swoich łamach, pokazał z teatralnością ulicznego mima, jak to marszałek Grodzki skromnie żyje. Niech nam nie umknie ten drobiazg, że senator powitał dziennikarzy, rzekomo nieprzygotowany, a miał już podpięty mikrofon – a więc spektakl był dobrze wyreżyserowany. Pokazanie warunków, w jakich w Warszawie żyje nowa gwiazda opozycji, miało na celu przykryć pytania o jego zamiłowanie do luksusów. A to w rozmowie z Robertem Mazurkiem przechwalał się miłością do drogich samochodów, a to w oświadczeniu majątkowym przeczytaliśmy o kilkusettysięcznych oszczędnościach. Nie musi być w tym nic złego – ale wyborców zakłuło w oczy, więc „zaprzyjaźnieni z opozycją” dziennikarze postanowili przyjść ze wsparciem. I oto ukazał się oczom czytelników pokój w Domu Poselskim, typowy dla wszystkich lokatorów tego gmachu. Stare meble, klimatyzacja poprzedniej generacji, łóżko dla siebie i kanapa dla gościa. Bardziej to przaśne niż pokazanie, że Trzaskowski umie przejechać się metrem – ale jest. Sto tysięcy czytelników, a potem kolejne setki tysięcy czytelników mediów cytujących, dostały przekaz, że Grodzki żyje skromnie. Jaguar XF z 2016 r., który marszałek wziął w leasing za 6 300 zł miesięcznie, już nie zmieścił się w fotoreporterskim kadrze tabloidu.\nI oto dziś, 23 listopada, wywiad z prof. Grodzkim w „Fakcie”, mającym 200 tysięcy czytelników każdego dnia. Ani jednego trudnego pytania, podkreślanie skromności, pracowitości, wyważoności i innych „ości” marszałka senatu. Po przyjęciu laski marszałkowskiej ledwie drugi pokoik dostanie, kilka biletów na samoloty rejsowe do Szczecina, może barierki wokół Sejmu zwinie i o prestiż parlamentu będzie niestrudzenie walczył. Pracowitości chyba nabawił się niedawno, bo w poprzedniej kadencji senator Grodzki enigmatycznie zabierał głos w izbie wyższej i przeważnie w sprawach służby zdrowia, a nie całości spraw polskich.\nNie rzecz w Grodzkim, który może sobie być i bogatym, i leniwym, i grającym rolę wielkiego mediatora narodowego i wirtuoza politycznego umiarkowania. Na zdrowie! Ale tabloidy w Polsce tak ciepło nigdy o politykach prawicy nie pisały. Pozornie takie kolorowe dzienniki mają być centrystyczne, o politykach pisać jako o jednej, pazernej grupie społecznej, mają choćby udawać neutralne politycznie. Ale nie u nas – jedno pismo zostało założone przez Niemców dla Polaków, nad drugim czuwa cudotwórca biznesowy, któremu władze PRL jako jedynemu pozwalały na działalność hazardową poprzez automaty do gry. Do tej linii propagandowej włączają się przecież TVN i „Gazeta Wyborcza”, Radio TOK FM, Radio ZET, media lokalne, największe i najstarsze portale internetowe i całe konsorcjum autorytetów medialnych.\nDużo tych ośrodków dystrybuujących opinie, wydawałoby się pluralistycznych mediów, ale gdy chodzi o walkę polityczną w Polsce, to nagle działają one w sposób skoordynowany jak palce jednej ręki.\nDlatego gdy słychać śpiewkę liberałów, o potężnej machinie medialnej PiSu, o Telewizji Publicznej i – bo tak mówią np. w Fundacji Batorego – Kościele katolickim, można im w odpowiedzi wyliczać tytuły „zaprzyjaźnionych mediów”, które może i grają na innych instrumentach, ale niestety w jednej orkiestrze.\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/polityka/474338-tabloidy-w-sluzbie-opozycji-jak-palce-jednej-reki


Porozmawiają o nowym Parku Krowodrzy - Aktualności - LoveKraków.pl\nStrona główna Patronaty Porozmawiają o nowym Parku Krowodrzy\nLoveKraków.pl 25.09.2018 19:16 Patronaty\nKrowodrza fot. Krzysztof Kalinowski/LoveKraków.pl\nPrzed nami kolejna odsłona cyklu Porozmawiajmy o Krowodrzy. Najbliższe spotkanie odbędzie się w czwartek, 27 września o godzinie 17.30 w filii Biblioteki Kraków przy ul. Królewskiej 59. Tym razem uczestnicy i zaproszeni goście poruszą temat parku Łokietka.\nDo rozmowy o przyszłym parku organizatorzy zaprosili dwóch ekspertów. To Mikołaj Kornecki – architekt, konserwator zabytków, znający od dzieciństwa to miejsce i jego tajemnice i Naszym dr Zbigniew Beiersdorf, historyk sztuki, autor urbanistycznych analiz i prac z zakresu planowania przestrzennego, wykładowca UJ, autor książek\nUdział w spotkaniu wezmą również prof. Agata Zachariasz, specjalistka od projektowania parków, dr hab. Krzysztof Wielgus – specjalista od fortyfikacji. Wstępnie chęć zaaranżowania tej przestrzeni w ramach warsztatów ze studentami architektury wyraziła też prof. Anna Agata Kantarek z Politechniki Krakowskiej – pod jej kierunkiem studenci przygotowywali już m.in. projekty dla placu Inwalidów, przedpola Podchorążówki (Pałacu w Łobzowie), czy Rynku Krowoderskiego.\nNiepozorny „zielony trójkąt”\n– W trakcie prac nad książką o Krowodrzy narzuciła mi się jedna refleksja. Dzielnica z peryferyjnej staje się centralną, co niestety wiążę się z jej dogęszczaniem. Nie ma przestrzeni, na której planista mógłby zrobić coś nowego dla mieszkających tu ludzi, na miarę ich rosnącej świadomości oraz aspiracji – mówi Łukasz Mańczyk, radny Krowodrzy, V Dzielnicy Miasta Krakowa.\nTwierdzi, że od tej reguły są wyjątki. Chodzi o plan Rynku Krowoderskiego, wykup terenów pod poszerzenie Młynówki Królewskiej i powstanie pierwszego od lat nowego parku.\n– Mam na myśli niepozorny „zielony trójkąt”, który mijamy idąc ulicą Łokietka, na odcinku do Wrocławskiej do przebudowywanego właśnie wiaduktu kolejowego. Wyznaczony ulicami Łokietka, Oboźną oraz Składową. O teren ten od lat troszczą się mieszkańcy, chociażby poprzez samorzutne jego uprzątanie i przede wszystkim… regularne spacery. Od prawa rzymskiego mamy pojęcie „zasiedzenia” nieruchomości gruntowej. W tym wypadku, oczywiście trochę w trybie felietionowym, można mówić o „zachodzeniu” terenu. Dla siebie i przyszłych pokoleń Krowodrzan – przyznaje Mańczyk.\nOd razu dodaje, że nie jest to zwykły teren, który wymaga zagospodarowania pod zieleń urządzoną.\n– Oczywiście można pójść w tym kierunku. Jednak moim zdaniem należałoby jedynie podkreślić obecne walory terenu. Stare drzewa, bujną trawę. Wykorzystać istniejące ścieżki, już teraz wyznaczające optymalne ścieżki spacerowe. Pozostałość najprawdopodobniej po ogródkach działkowych. Zachowanie tej formy byłoby też świadectwem tożsamości tego miejsca – parku „obywatelskiego” rozwijanego wbrew własności terenu, także w czasach gdy nie przewidywał go miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – przyznaje radny.\nLink do wydarzenia: https://www.facebook.com/events/1682769338494960/


Prawa i obowiązki adwokata – cz. II\n5 grudnia 2014 2014-12-08T10:32:41 | Prawimy o prawie\nW pracy z klientem i na jego rzecz adwokat musi bezwzględnie przestrzegać tajemnicy, a także zabezpieczyć przed ujawnieniem wszelkie okoliczności, o których dowiedział się prowadząc daną sprawę. Również materiały znajdujące się w aktach adwokackich, wszelkie notatki, wiadomości, dokumenty związane z prowadzeniem spraw są objęte tajemnicą, dlatego też do jej zachowania zobowiązany jest nie tylko adwokat, ale również personel kancelarii i wszystkie osoby, które zostały przez niego zatrudnione. Również na takich samych zasadach adwokat ma obowiązek zachowania w tajemnicy i ochrony przed ujawnieniem informacji, które są zlokalizowane w jego komputerze bądź na innych nośnikach informacji.\nIstotnym obowiązkiem, do którego adwokat w prowadzeniu swej działalności jest zobowiązany (aczkolwiek ta zasada jest często naginana) dotyczy zakazu reklamy. Adwokat z reklamy korzystać nie może, tak samo jak nie może pozyskiwać klientów w sposób sprzeczny z godnością zawodu. Owszem, jest on uprawniony do informowania o swej działalności zawodowej, jednak informacje te muszą być zgodne z regułami ustanowionymi w Kodeksie Etyki Adwokackiej, zgodnie z przepisami obowiązującego prawa. Ponadto informacje o działalności adwokata nie mogą wprowadzać potencjalnych klientów w błąd, muszą być prawdziwe, rzetelne oraz nie mogą wykraczać poza granice tajemnicy adwokackiej.\nInformowanie o działalności adwokata może wyrażać się między innymi poprzez:\n1. Informacje na dokumentach firmowych;\n2. Przedstawienie oferty w postępowaniu przetargowym, złożonej na wyraźne życzenie zamawiającego;\n3. Publikowanie informacji prasowych bezpośrednio związanych z udzielaną pomocą prawną;\n4. Umieszczanie informacji o danych teleadresowych w książkach telefonicznych, katalogach, wyszukiwarkach, na stronach internetowych, a także w broszurach oraz informatorach.\nW swej pracy zawodowej, zwłaszcza występując przed sądem, adwokat powinien zachować bezwzględny umiar i takt wobec tych instytucji, niezależnie od tego, w jakiej sytuacji się znajduje i bez względu na zachowanie osób biorących udział w toczącym się postępowaniu. Ponadto w swoich wypowiedziach powinien on zwrócić szczególną uwagę, by nie naruszać godności osób biorących udział w postępowaniu. Obowiązkiem adwokata jest również współpraca z instytucjami, przed którymi występuje i udzielanie tym organom informacji, zwłaszcza w kontekście niemożności wzięcia udziału w czynnościach, niestawiennictwa, czy też wygaśnięcia pełnomocnictwa.\nO prawach oraz obowiązkach wynikających z zawodu adwokata można pisać wiele. Analizując akty prawne zauważyłam, że istnieją przepisy, zasady, które wskazują także, iż dane zagadnienie jest zarówno prawem jak i jednocześnie obowiązkiem adwokata. Pierwszą zasadą jest współpraca między innymi osobami wykonującymi ten zawód. Jeżeli oczywiście takie sytuacje nie kolidują z interesami klientów, to adwokaci w swojej pracy powinni, a nawet mają obowiązek współpracowania ze sobą, służenia sobie radą, dzielenia swym doświadczeniem i udzielenia sobie pomocy. Druga sytuacja dotyczy stosunku do władz adwokatury. Zarówno prawem jak i obowiązkiem adwokata jest pełnienie funkcji\nwe władzach adwokatury, wykonywania z należytą starannością określonych obowiązków zmierzających do realizacji zadań samorządu adwokackiego i współdziałania z władzami adwokatury we wszelkich sprawach dotyczących zawodu adwokata.


usługi logistyczne Śląsk | Informacje oraz ciekawe treści\nWybór przetestowanego przedsiębiorstwa logistycznego ma prawo okazać się koronny dla sprawnego funkcjonowania różnorodnego rodzaju firm. Z tego względu trzeba dokładanie zastanowić się nad zaakceptowaniem jednej z tysięcy propozycji z tej specjalizacji. Najskuteczniejszą metodą na udaną transakcję jest określenie własnych wyczekiwań. Ustalenie preferencji pozwala na ograniczenie potencjalnych wspólników do paru, maksymalnie kilkunastu korporacji realizujących nasze wyznaczniki.\nDuża grupa przedsiębiorców, jacy po raz pierwszy stają przed zadaniem znalezienia firmy logistycznej popełnia błąd polegający na ograniczeniu swoich kryteriów tylko do atrakcyjnej ceny. Takie nastawienie jest błędne oraz wbrew pozorom może nas dużo kosztować. Cena jest istotna, niemniej jednak trzeba zdawać sobie kwestię, że istnieją równie istotne czynniki, które powodują, że powinniśmy wybrać tego, a nie innego partnera. Zanim rozpoczniemy przeglądać oferty, zajmijmy się spisaniem kwestii, które w przyszłej współpracy są dla nas nadrzędne. Na liście należałoby zawrzeć następujące punkty:\nNim wybierzemy ofertę firmy, która proponuje nam w najwyższym stopniu doskonałe ceny zastanówmy się, czy jest ona w stanie spełnić w stu procentach nasze wyczekiwania. Jeżeli nie dysponujemy starczającą ilością przestrzeni magazynowych, na pewno chcielibyśmy, by wspólnik oprócz transportu towarów zaproponował nam magazyny do wynajęcia. Jeśli wynajem magazynów nie wstępuje w danym przypadku w grę, racjonalne jest, że pomimo niskiej ceny nie podejmiemy współpracy. Jeżeli przewoźnik proponuje nam wynajem magazynów, których potrzebujemy, jesteśmy w stanie przejść do następnych warunków umowy. Należy bez żadnego ale zahamowań upewnić się, że korporacja jest w stanie zagwarantować wymaganą ilość kursów w ciągu miesiąca. Przekonajmy się też, że terminy oraz cena również nam pasują.\nJeżeli zależy nam, ażeby kosztowny towar dotarł bezpiecznie na miejsce przeznaczenia, przed podjęciem współpracy zapoznajmy się z opiniami o danej jednostce gospodarczej. Internet jest autentyczną skarbnicą takich informacji, jednak warto także zaznajomić się ze stażem, doświadczeniem i referencjami wybranego spedytora. W większości wypadków na ryzyko nas po prostu nie stać.


J.W. Goethe - Faust - Streszczenie - Wypracowania J.W. Goethe - Faust - Streszczenie - Wypracowania\nDramat J.W. Goetjego Faust poprzedzają wiersz Przypisanie, Prolog w teatrze oraz Prolog w niebie. Przypisanie to liryczna dedykacja, którą Goethe poświęca swoim przyjaciołom z lat młodość, a którzy już nie żyją.\nW Prologu w teatrze występują dyrektor, peota i komik. Słowa Dyrektora określają krąg spraw i rodzaj sztuki jaką chciałby wystawić na scenie. Jego zdaniem powinna to być sztuka prosta dla mas i właśnie taką mają napisać poeta i komik.\nWłaściwy dramat rozpoczyna się Prologiem w niebie, gdy przed oblicze Boga przybywa Mefistofeles i jak w Księdze Hioba czyni zakład, tym razem o duszę Fausta. Uważa, że uda mu się zwieść uczonego, wystawić Fausta na prósbę, ponieważ jest spokojny o swojego sługę i wierzy, że bohater nie ulegnie pokusom diabła.\nJest Wielka Sobota. Faust siedzi w swej izbie i rozmyśla, że całe swe życie spędził studiując mądre książki, ale i tak nie posiadł prawdziwej wiedzy o życiu. Zdecydował więc zająć się magią, by może w ten sposób znaleźć prawdę, szczęście i cel w życiu, lepiej poznać świat. Tymczasem przychodzi do niego uczeń Wagner i jak wynika z ich rozmowy, reprezentują dwie różne postawy wobec życia. Wagner twierdzi, że głównym źródłem wiedzy o życiu jest wiedza książkowa, rozumowa. Zdaniem Fausta istnieją inne sposoby poznania oprócz rozumu. Po wyjściu ucznia doktor postanawia wypić truciznę, nie mogąc pochodzić się z myślą, że zdobyta wiedza nie dała mu szczęścia, czuje się nikim. Lecz pieśń o zmartwychwstaniu Jezusa, którą śpiewa chór aniołów uniemożliwia mu popełnienie samobójstwa.\nFaust wyszedł przed bramę miasta, gdzie ponowanie spotał się z Wagnerem. Zauważa czarnego psa i zabiera go do swego domu. Podczas, gdy uczony rozważa słowa Biblii pies przeszkadza mu, po czym zamienia się w poczwarę. Gdy Faust chce go wyrzucić z domu ten z kolei przemienia się w Mefistofelesa, który ma na sobie strój wędrownego nauczyciela. Szatan nie może opuścić domu, ponieważ na progu jest narysowany znak Chrystusa. Duchy przywołane przez Mefisto usypiają Fausta swoją pieśnią, po czym szatan opuszcza dom.\nMefistofeles ponownie odwiedza Fausta, chce go sprowadzić na złą drogę. Rozczarowany ograniczonością wiedzy doktor wchodzi w układ z diabłem. Zaprzedaje mu swą duszę, by przy jego pomocy zgłębić tajemnicę istnienia. Przyjmuje od niego dar nieśmiertelności i wiecznej młodości do momentu, gdy Mefisto przekona go o tym, że warto żyć i doktor wypowie słowa: Chwilo, trwaj! jesteś piękna!, wówczas dusza Fausta dostanie się do piekła.\nOd tej chwili diabeł, by zdobyć duszę Fausta czyni wszelkie zabiegi, by sprowokować go do wypowiedzenia magicznych słów. Odmłodzony doktor zdobywa miłość pięknej, niewinnej Małgorzaty i uwodzi ją. Miłość do Fausta doprowadza ją do zguby. Nieświadomie przyczynia się do śmierci matki, podając jej środek nasenny otrzymany od Fausta po to, by on mógł ją odwiedzić. Z rąk Fausta ginie także jej brat Walenty, który ganił siostrę za złe prowadzenie się i zniszczył instrument diabła. Małgorzata rodzi dziecko, które następnie topi. Z tego powodu popada w obłęd, a w konsekwencji zamknięta w więzieniu oczekuje na egzekucję.\nFaust ma wyrzuty sumienia, dlatego diabeł przenosi go na szczyt góry, gdzie właśnie odbywa się sabat czarownic. Na prośbę doktora Małgorzata zostaje uratowana, jednak wyrzeka się kochanka i pragnie ponieść zasłużoną karę. Nieszczęśliwa dziewczyna powierza się łasce bożej, okazuje skruchę, za co jej dusza zostaje wybawiona.\nTak więc Faust wstrząśnięty historią Małgorzaty wyzwala się spod sił szatańskich i wyrzeka się egoistycznych pragnień. Zadowolenie i wielką radość daje mu dopiero praca dla innych ludzi, przy osuszaniu bagien. Pomimo wielu błęgów, Faust zwycięża, Bóg go uratował, nieważne, iż w chwili zapomnienia powiedział: Chwilo trwaj. Grzechy zostały mu wybaczone.\ngoethe faustgoethe prolog w niebiegoethe prolog w teatrzegoethe przypisaniej.w. goethestreszczenieSzkoła licealna\n« Matura pisemna rozszerzona – słuchanie – opis egzaminu – angielski\nJ.W. Goethe – Faust – Plan wydarzeń »


Zakończyły się wybory prezydenta Wałbrzycha - Polityka i Społeczeństwo\nZakończyły się wybory prezydenta Wałbrzycha\nPAP • 7 sierpnia 2011 - 23:03\nBez incydentów i zakłóceń odbyły się w niedzielę przedterminowe wybory prezydenta, które zakończyły się o 22.00 zamknięciem ponad 70 lokali wyborczych w Wałbrzychu. O urząd ubiegało się czterech kandydatów: dwóch lekarzy, architekt i ekonomista.\nWstępne wyniki powinny być znane ok. pierwszej, drugiej w nocy. "Wyniki zostaną niezwłocznie opublikowane w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym. Myślę, że jeśli wszystkie przebiegnie zgodnie z planem, to obwieszczenie będzie opublikowane w poniedziałek" - powiedział PAP w niedzielę sędzia Maciej Ejsmont, komisarz wyborczy w Wałbrzychu.\nCzytaj też: Cała Polska jest Wałbrzychem\nO fotel prezydenta ubiegało się czterech kandydatów, w tym dwóch niezależnych (obaj lekarze): Mirosław Lubiński, popierany przez SLD i Roman Szełemej, pełniący obowiązki prezydenta miasta, popierany przez PO. O urząd walczyli też: architekt Patryk Wild ze Stowarzyszenia Obywatelski Dolny Śląsk, wspierany przez prezydenta Wrocławia Rafała Dutkiewicza oraz ekonomista, pracownik naukowy Kamil Zieliński, wystawiony przez PiS.\nJeśli żaden z kandydatów nie uzyska ponad połowy ważnych głosów, II tura odbędzie się za dwa tygodnie.\nW trakcie głosowania komisje nie liczyły frekwencji wyborczej, która zostanie policzona dopiero na zakończenie.\nPorządku w Wałbrzychu podczas wyborów pilnowało ponad 500 policjantów "ściągniętych" z całego województwa. Przed każdym z lokali wyborczych stał przynajmniej jeden funkcjonariusz, który na bieżąco reagował na wszelkie zgłoszenie od zaniepokojonych wałbrzyszan.\nJerzy Rzymek, rzecznik prasowy policji w Wałbrzychu przyznał, że w trakcie wyborów na policję dzwonili zaniepokojeni mieszkańcy informując o nietypowych sytuacjach, gromadzących się przed lokalami wyborczymi grupami ludzi. "Wszystkie te sygnały sprawdzaliśmy. Żaden z nich nie potwierdził się. Ludzie są przewrażliwieni i dzwonili do nas z najdrobniejszymi podejrzeniami. Myśmy je sprawdzali, ale wszystkie były fałszywe" - mówił rzecznik.\nW poprzednich wyborach samorządowych Lubiński wygrał I turę z Piotrem Kruczkowskim, ówczesnym kandydatem PO i prezydentem Wałbrzycha. Natomiast II turę przegrał nieznaczną liczbą głosów - ok. 320.\nWybory trzeba było powtórzyć, bo okazało się, że w ich trakcie dochodziło do korupcji wyborczej, czyli kupowania głosów za drobne kwoty, piwo czy worek ziemniaków.\nPod koniec kwietnia Sąd Okręgowy w Świdnicy po kilku sprzecznych ze sobą orzeczeniach uznał, że II tura ubiegłorocznych wyborów na prezydenta miasta jest nieważna i wygasił mandat Kruczkowskiego. Ten jednak złożył mandat, zanim orzeczenie sądu się uprawomocniło. 23 maja wałbrzyska Rada Miasta wygasiła mandat prezydenta Wałbrzycha.\nNiezależnie od orzeczeń sądu, Prokuratura Okręgowa w Świdnicy prowadzi od grudnia 2010 r. śledztwo dotyczące korupcji wyborczej w Wałbrzychu. Prokuratura wszczęła śledztwo na podstawie materiałów przekazanych jej przez Centralne Biuro Antykorupcyjne. Do tej pory zarzuty kupowania głosów na rzecz PO postawiono 11 osobom. Prawdopodobnie akt oskarżenia w tej sprawie będzie gotowy we wrześniu.\nWcześniej E. zawiesił członkostwo w PO, gdy na jaw wyszły nieprawidłowości podczas II tury wyborów samorządowych w Wałbrzychu. Po postawieniu mu zarzutów zarząd dolnośląskiej PO rozwiązał struktury partii w tym mieście.


" /> Dyskusje ogólne :: Zbrodniarze mogą przejąć władzę w III RP\nZbrodniarze mogą przejąć władzę w III RP\nWysłany: Sro Lis 02, 2011 10:20 pm Temat postu: Zbrodniarze mogą przejąć władzę w III RP\nProf Wojciechowski Zbrodniarze mogą przejąć władzę w III RP\nPolecam artykuł profesora Michała Wojciechowskiego „Daleko do demokracji i kapitalizmu„ z podtytułem „Pełzający Totalitaryzm „\nJest to analiza bardzo na czasie. Autor przestrzega przed realna możliwością przejęcia kontroli nad III RP przez patologiczne grupy, dosłownie przez grupę zbrodniarzy. Zanim przejdę do artykułu i jego tez chciałbym zwrócić uwagę na pojawiające się zjawisko buntu umysłowego skierowanego przeciwko terrorowi propagandowemu oraz okupacji intelektualnej Polski. Coraz więcej intelektualistów wyrywa się spod „kordonu sanitarnego„ Tuska. Tusk jako pierwszy tej rangi polityk III RP próbował zastosować metody faszystów i komunistów i zniszczyć Uniwersytet Jagielloński, zniszczyć go jako ośrodek wolności intelektualnej i naukowej. Chodzi o słynną sprawę książki Zyzaka .\nW swoim tekście sprzed roku napisał „W największym skrócie − takich samych, jakich używają Niemcy. Przecież niemiecki podatnik łoży co roku ogromne sumy na działalność lobbystyczną swego kraju nad Wisła. Prawie wszystkie nadwiślańskie think-tanki utrzymują się z niemieckich grantów. Elity akademickie, czy raczej ta ich część, która zasługuje na nagrodę za dobre zachowanie, żyją z zaproszeń na niemieckie uniwersytety, pisarze z tłumaczeń i stypendiów fundowanych przez rozmaite niemieckie instytucje państwowe i samorządowe, podobnie atrakcyjne oferty dotyczą innych liderów opinii. Powszechność tego zjawiska sprawiła, że Polacy właściwie go już nie zauważają − nie budzi zdziwienia ani tym bardziej sprzeciwu, jeśli w funkcji niezależnych ekspertów objaśniających nam, co powinniśmy robić dla dobra wspólnej Europy występują pracownicy niezależnych instytucji finansowanych w całości z budżetu państwa ościennego „.... ( http://mojsiewicz.salon24.pl/185440,ziemkiewicz-niemcy-kontroluja-polskie-elity-uniwersyteckie )\nTekst Wojciechowskiego jest faktycznie manifestem przeciwko III RP, Tuskowi , Platformie, przeciwko zniewoleniu ekonomicznemu, ideologicznemu i politycznemu Polaków. Przeciwko budowaniu systemu monopartii kontrolującej wszystkie instytucje państwa, media, monopartii terroryzującej przedsiębiorców aparatem urzędniczym czterdziestu instytucji kontrolnych. Przeciwko monopartii, która aby móc zastraszyć Polaków zbudowała tak zdegenerowany system prawny, że praktycznie każdy jest przestępcą . Wojciechowski podobnie jak wcześniej Kaczyński, zakwestionował istnienie demokracji w III RP. O systemie gospodarczym, III RP, ze szczególnym uwzględnieniem osiągnięć Tusk i Platformy w tym obszarze Wojciechowski dobitnie pisze „to zamaskowana kradzież, a nie kapitalizm„ . Jedna z jego uwag dotyczy groźby łatwego przejęcia rozbudowanego urzędniczego państwa przez fanatyków i zbrodniarzy tego rodzaju jak faszyści, czy komuniści.\nWojciechowski tak argumentuje, ilustruje zjawisko pełzającego totalitaryzm III RP ... „Albo pójdziemy ku państwu nadzoru biurokratycznego, politycznego i propagandowego, albo ku wolnościowemu„... ”Na pewno jednak państwo nie służy większości – przeciwnie, zabiera obywatelom coraz więcej wolności i pieniędzy, krok po kroku idąc ku kontroli typu totalnego„... ” Resztką rzeczywistej demokracji są wybory prezydentów miast i wójtów„... ” Partie polityczne wpisały do konstytucji zasadę proporcjonalności wyborów, która ten stan utrwala, wykluczając wybieranie posłów na zasadzie większościowej, w jednomandatowych okręgach „W tej chwili zmierzamy do tego, że konstytucyjnie niezależne organy państwa staną się przedłużeniem jednej partii, która jak dotąd sukcesami w reformowaniu kraju się nie popisała„.... ”słaba armia, obce wpływy, przegrywający patrioci, suwerenność w obcych rękach„... ”Co do własności prywatnej, to w Polsce nie nastąpiła reprywatyzacja, duży majątek zrabowany po wojnie przez komunistów pozostaje w rękach urzędników albo został podejrzanie sprywatyzowany. W niezależnym rankingu pod względem ochrony materialnej własności obywateli Polskę sklasyfikowano na 98. miejscu w świecie! Wysokie podatki utrudniają naturalne narastanie własności prywatnej, skazując większość obywateli na czekanie do pierwszego. Jest jednak grupa ludzi, która robiła i robi dobre interesy na kontaktach ze sferą budżetową, która tym samym służy do przelewania pieniędzy szaraków do kieszeni funkcjonariuszy i wybranych biznesmenów. Jest to zamaskowana kradzież, a nie kapitalizm.„... ”Otwarcie firmy wymaga serii uciążliwych procedur, a na przedsiębiorcę czyha 40 instytucji kontrolnych. Ich połączenia pod zarządem wojewódzkim da lokalnym sitwom nową broń„....... ”Nie należy też wykluczać wpływu obcych agentów, bo jakoś nie słychać, żeby nasze tajne służby takich chwytały. Czym się te służby zajmują? Wykrycie krajowej korupcji politycznej może prowadzić, jak wiadomo z przykładu szefa CBA, do utraty stanowiska„..... ”Dziennik Ustaw liczy kilkanaście tysięcy stron rocznie. Oznacza to tysiące ograniczeń i komplikacji w życiu codziennym. I to, że każdy w jakimś momencie narusza prawo. „..... ”W odróżnieniu od wyroków na kryminalistów rosną grzywny i mandaty nakładane przez urzędników na obywateli„..... ”Biurokratyczne i ideologiczne państwo chciałoby podporządkować sobie rodzinę„.... ”Niezależność IPN osłabła na rzecz podporządkowania partii rządzącej. Media z publicznych stają się już nawet nie państwowe, lecz partyjne. Nowa ustawa ogranicza autonomię uczelni wyższych i osłabia ich trzon, profesurę„... ”Póki rządzący są uczciwi, albo chociażby słabi, problemu nie widać. Takie państwo może jednak wpaść w ręce zbrodniarzy, którzy się nim posłużą – jak to było w przypadku Niemiec hitlerowskich i Rosji sowieckiej. .( http://www.rp.pl/artykul/9157,742909-Pelzajacy-totalitaryzm.html?p=1 )\nPolecam przeczytanie całości. Każda z tych tez nadaje się na osobne rozwinięcie. Tekst Wojciechowskiego jest skondensowanym programem, manifestem wolnościowym. Wojciechowski przedstawił Polakom alternatywę „Albo pójdziemy ku państwu nadzoru biurokratycznego, politycznego i propagandowego, albo ku wolnościowemu .\nW pewnym sensie Polacy dokonali wyboru. Powstał 30 procentowy ruch oporu nie akceptujący państw Tuska, określanego jako ustrój miękkiego totalitaryzmu. Obóz nie akceptujący państwa ideologicznego, państwa przemocy biurokratycznej. Jest to jednak za mało. Bo ruch ten musi jasno opowiedzieć się za prawem Polaków do wolności gospodarczej .\nBo nie wolności osobistej, wolności obywatelskich bez niskich podatków, bez wolności gospodarczej .\nWysłany: Czw Lis 03, 2011 7:34 pm Temat postu:\n”W odróżnieniu od wyroków na kryminalistów rosną grzywny i mandaty nakładane przez urzędników na obywateli„.\nW pełni zgadza się to z tym, o czym choćby >tu


Nie wystawiasz faktur VAT? Spodziewaj się kontaktu od fiskusa - Niezależna\nPolska • 14.02.2018 17:09\n"Wkrótce fiskus skontaktuje się z podatnikami VAT, którzy na serwisach aukcyjnych sprzedają nowe towary, ale nie wystawiają faktur VAT" – informuje resort finansów w komunikacie. Zdaniem Ministerstwa Finansów praktyka taka jest niezgodna z prawem i wskazuje na zaniżenie podatku.\nMinisterstwo Finansow poinformowało, że dzięki monitoringowi informacji w internecie, w szczególności na popularnych platformach aukcyjnych, ujawniono rozpowszechnioną praktykę sprzedaży nowych towarów przez podmioty zarejestrowane jako podatnicy VAT, które w parametrach aukcji wskazują: „Nie wystawiam faktury". Dotyczy to przede wszystkim towarów z kategorii elektronika, zwłaszcza telefonów komórkowych i tabletów.\nOstrzegamy, że opisane zachowanie jest niezgodne z przepisami ustawy o VAT i może wskazywać na chęć zaniżenia podstawy opodatkowania VAT, co skutkuje powstaniem zaległości podatkowej oraz sankcji VAT – zwraca uwagę Ministerstwo Finansów.\nW związku z tym w najbliższym czasie podatnicy, którzy w parametrach aukcji informują, że nie wystawiają faktury, a są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni oraz tacy, których charakter sprzedaży może świadczyć o działalności gospodarczej, otrzymają powiadomienia w postaci e-maila (z adresu: dppt@automat.mf.gov.pl) lub SMS. Powiadomienia będą podpisane „Ministerstwo Finansów Departament Poboru Podatków".\nJednocześnie informujemy, że pisma informacyjne nie będą zawierać żadnych wezwań do zapłaty podatku, a w treści e-maila i SMS nie będą umieszczane żadne odnośniki zewnętrzne (linki) ani załączniki w formie plików. W przypadku otrzymania powiadomienia, wszelkie pytania i wątpliwości, a także wyjaśnienia co do prawidłowości rozliczenia podatku VAT, należy kierować bezpośrednio do właściwych urzędów skarbowych, które zostały powiadomione o sprawie – wyjaśnia resort.\nMinisterstwo przypomina, że zgodnie z ustawą o VAT podatnik ma obowiązek wystawić fakturę dokumentującą m.in.: sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, które dokonuje na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.\n#VAT #faktura #fiskus #Ministerstwo Finansów


Pasażer z podejrzeniem malarii na lotnisku Chopina. "Wszyscy są bezpieczni" - Wiadomości Warszawa - WP WawaLove\nNa pokładzie samolotu z Brukseli do Warszawy przyleciał pasażer z podejrzeniem malarii. Mężczyzna został przewieziony do szpitala zakaźnego. Władze lotniska Chopina zapewniają, że pracownicy oraz inni pasażerowie są bezpieczni.\nSzefostwo lotniska zapewnia, że pasażerom nic nie zagraża (Shutterstock.com, Fot: Alexander Chaikin)\n- Około godz. 12:45 na Lotnisku Chopina wylądował samolot linii PLL LOT z Brukseli. Na jego pokładzie znajdował się pasażer z podejrzeniem malarii. Służby ratownicze i medyczne Lotniska Chopina podjęły działania zgodne z procedurą przewidzianą w takiej sytuacji - poinformował dyrektor biura marketingu i PR na Lotnisku Chopina Hubert Wojciechowski.\nChorego pasażera przewieziono karetką do szpitala zakaźnego. - Ze względu na fakt, że nie było podejrzenia choroby, szczególnie niebezpiecznej, pozostali pasażerowie po wypełnieniu specjalnych kart lokalizacyjnych mogli opuścić samolot - tłumaczył Wojciechowski.\nSprzęt, który brał bezpośredni udział w transporcie osoby chorej został zdezynfekowany. Lotnisko funkcjonuje bez zakłóceń. Dyrektor biura komunikacji korporacyjnej LOT Adrian Kubicki gwarantuje, że zastosowane procedury zapewnią bezpieczeństwo pozostałym pasażerom.\nMalaria jest jedną z najpowszechniejszych chorób zakaźnych na świecie - co roku zapada na nią ponad 200 mln osób, z których umiera od 1 do 3 mln. W Polsce notuje się rocznie ok. 50 zachorowań na malarię. Do głównych objawów choroby należą wysoka gorączka, przekraczająca 40 stopni Celsjusza, połączona z dreszczami, nudnościami, wymiotami i bólami głowy.\n*Zobacz także: Ten „polski” produkt wycofano z amerykańskich sklepów *


Wybory w USA pokrzyżują plany Fortu Trump? Szef MON odpowiada wieszwięcej - tvp.info\n„Strachy na Lachy”. Szef MON odpowiada Tuskowi ws. Fortu Trump\nłz, mnie 09.07.2020, 09:13 |aktualizacja: 09:50\nDo Polski trafia coraz więcej amerykańskich żołnierzy (fot. US Army)\nTo nieprawda, że jeśli wybory w USA wygra Joe Biden, wszystkie te umowy mogą zostać podważone – powiedział minister obrony Mariusz Błaszczak. Odniósł się w ten sposób do wypowiedzi szefa Europejskiej Partii Ludowej Donalda Tuska, który zastanawiał się, jak nazywać się będzie Fort Trump, jeśli wybory wygra Biden.\n„Strach pomyśleć patronem czyich spraw był przez pięć ostatnich lat Andrzej Duda” – tymi słowami zaatakował prezydenta Rzeczypospolitej Donald...\nWe wpisie opublikowanym w ubiegły czwartek na Twitterze były premier zastanawiał się, jak będzie się nazywać Fort Trump, „jeśli – co bardzo prawdopodobne – wybory wygra Joe Biden?”.\n„To pytanie nie jest żartem. Za kilka miesięcy Polsce grozi międzynarodowa izolacja – nie tylko w Europie. To jest prawdziwa stawka tych wyborów” – ocenił Tusk.\nWypowiedź tę skomentował w Programie I Polskiego Radia minister Błaszczak. – To jest fakt, że liczebniejsza jest obecność wojsk amerykańskich w Polsce, niż była za czasów Donalda Tuska. Za czasów Tuska było 200-300 żołnierzy, dziś jest 5 tys. żołnierzy, a będzie jeszcze więcej – powiedział.\nDodał, że „Stany Zjednoczone są gwarantem bezpieczeństwa w sojuszu północnoatlantyckim, a wojsko polskie rozwija się”. – Liczebnie jest coraz większe, modernizujemy wyposażenie Wojska Polskiego. Podkreślam: 65 proc. zleceń odnośnie kupienia broni było kierowanych do polskiego przemysłu zbrojeniowego w 2019 r. – przypomniał Błaszczak.\nLudzie czekają, żeby w sposób spokojny, stabilny konsekwentny realizować działania prowadzące do naprawy gospodarki i poprawy jakości życia –...\n– Podczas licznych wizyt w Kongresie Stanów Zjednoczonych rozmawiałem z politykami Partii Republikańskiej, ale także z politykami Partii Demokratycznej i nie ma takiego zagrożenia. To, co jest podejmowane przez polityków PO, to są strachy na Lachy – stwierdził.\nZwiększenie amerykańskiej obecności wojskowej w ramach odstraszania potencjalnego agresora było wielokrotnie tematem rozmów prezydenta Andrzeja Dudy i ministra obrony Mariusza Błaszczaka z przedstawicielami administracji USA. W ubiegłym roku Duda wyraził nadzieję na wspólną budowę bazy, która mogłaby nosić nazwę Fort Trump, i zadeklarował gotowość przeznaczenia 2 miliardy dolarów na dostosowanie infrastruktury do potrzeb przybywających Amerykanów.\n15 czerwca prezydent Trump potwierdził zapowiedź redukcji amerykańskich wojskowych stacjonujących w Niemczech z 34,5 tys. do 25 tys. Według mediów część z nich mogłaby zostać przesunięta do Polski. Podczas ostatniej wizyty w Waszyngtonie Duda podpisał z Trumpem deklarację przewidującą m.in. pogłębianie współpracy obronnej.


Lód - 3D Nature - 3D Landscape - 3D Plant\nLód (7454 views - Nature & Plants)\nPłatek śniegu pod mikroskopem Budowa kryształu, linie przerywane to wiązania wodorowe\nSkład chemiczny woda, H2O\nPokrój kryształu płatek śniegu: kryształ dendrytyczny; występują także kryształy lodu o pokroju płytkowym lub kolumnowym\nBarwa bezbarwna do białej, błękitna w grubych warstwach (pozbawionych pęcherzyków powietrza)\nWspółczynnik załamania no=1,320; ne=1,330\nVII – tzw. lód gorący (niewidoczny na diagramie obok) występuje w jeszcze bardziej ekstremalnych warunkach; pod ciśnieniem 39 tys. atm. w temperaturze 192 °C ma gęstość 1,5 g/cm³; podejrzewa się, że występuje w głębi tzw. gorących neptunów – klasy planet pozasłonecznych o rozmiarach Neptuna.\nAquatic ecosystemArktykaCiało krystaliczneKrystalizacjaNauki o ZiemiGazGeologiaHimalajeBadania materiałoweMinerałMount EverestNaturaPółkula północnaOceanSkałaSnowflakeCiało stałeWodaStan skupienia materiiKrzepnięcieTemperatureCykl hydrologicznyPogodaChłód\nThis article uses material from the Wikipedia article "Lód", which is released under the Creative Commons Attribution-Share-Alike License 3.0. There is a list of all authors in Wikipedia