Biografia wiceprezydenta Kamali Harris\nHumanistykaMay 10, 2021\nKamala Harris urodziła się 20 października 1964 r. Jako córka profesora Black Stanford University, jej ojca i Tamilskiej matki, która była lekarzem. W sierpniu 2020 roku Harris została pierwszą czarnoskórą kobietą, pierwszą osobą pochodzenia indyjskiego i czwartą kobietą w USA. historii, która ma zostać wybrana do biletu prezydenckiego przez dużą partię, kiedy przyjęła nominację na wiceprezydenta z Demokrata Joe Biden. W listopadzie 2020 roku Harris został wybrany wiceprezesem na kadencję rozpoczynającą się 20 stycznia 2021 roku.\nHarris był także pierwszym prokuratorem generalnym Kalifornii z Black or South Azjatyckie pochodzenie po pokonaniu republikańskiego rywala Steve'a Cooleya w wyborach 2010 na to stanowisko. Harris, były prokurator okręgowy w San Francisco, była także pierwszą kobietą, która pełniła tę rolę. Kamala Harris szukała Partii Demokratycznej nominacja prezydencka, ogłaszając swój zamiar w dniu Martina Luthera Kinga Jr. 2019, ale odpadła z głównego wyścigu w grudniu 2019.\nSzybkie fakty: Kamala Harris\nNazwa: Kamala Devi Harris\nUrodzony: 20 października 1964 r. W Oakland w Kalifornii\nZnany z: Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych. Wcześniej młodszy senator z Kalifornii; zasiadał w senackich komisjach ds. budżetu, bezpieczeństwa wewnętrznego i spraw rządowych, sądownictwa i komisji wywiadu. Pierwsza kobieta, czarna i prokurator okręgowy z Azji Południowej w San Francisco. Pierwszy prokurator generalny Kalifornii z pochodzeniem Czarnym lub południowoazjatyckim. Pierwsza kolorowa kobieta ubiegająca się o stanowisko wiceprezydenta.\nEdukacja: Uniwersytet Howarda, Hastings College of the Law\nMałżonka: Douglas Emhoff (m. 2014)\nWyróżnienia i nagrody: Uznana przez gazetę prawniczą za jedną z 75 kobiet prowadzących proces sądowy w Kalifornii The Daily Journal oraz „Woman of Power” National Urban League. Nagrodzony Thurgood Marshall Award przez National Black Prosecutors Association. Nazwany Rodel Fellow przez Aspen Institute. W zarządzie California District Attorneys Association.\nKamala Devi Harris wychowała się w East Bay w San Francisco, gdzie uczęszczała szkoły publiczne, czczony w czarnych kościołach i żył w przeważnie czarnych społecznościach. Była też zanurzona w kulturze indyjskiej.\nJej matka zabrała Harrisa do hinduskich świątyń na nabożeństwo. Co więcej, Harris nie jest obcy Indiom, ponieważ kilkakrotnie odwiedzał subkontynent, aby spotkać się z krewnymi. Jej dwukulturowe dziedzictwo i podróże po całym świecie zainspirowały polityków do porównania jej Prezydent Barack Obama. Ale podczas gdy Obama czasami borykał się z problemami tożsamości, jak opisuje w swoich wspomnieniach „Dreams from My Father”, Harris najwyraźniej nie odczuwał rosnących bólów w tym duchu.\nHarris uczęszczała do liceum w Quebecu, gdzie przeprowadziła się z matką po rozwodzie rodziców. Po ukończeniu studiów Harris uczęszczał na Howard University, historycznie czarną instytucję akademicką. Uzyskała tytuł licencjata od Howarda w 1986 roku, a następnie wróciła do zatoki w północnej Kalifornii. Po powrocie zapisała się do Hastings College of the Law, gdzie uzyskała dyplom prawniczy. Po tym osiągnięciu Harris przystąpiła do pozostawienia swojego śladu na arenie prawnej w San Francisco.\nPo ukończeniu prawa Harris rozpoczął postępowanie morderstwo, rabunek i gwałt na dzieciach jako zastępca prokuratora okręgowego w Prokuraturze Okręgowej w Alameda, pełniąc funkcję prokuratora w latach 1990-1998. Następnie, jako adwokat zarządzający w Karierze Karnej Jednostki Prokuratora Okręgowego w San Francisco, którą zajmowała w latach 1998-2000, Harris prowadził sprawy dotyczące seryjnych przestępców.\nPóźniej przez trzy lata kierowała Wydziałem Prokuratora Miejskiego San Francisco ds. Rodzin i Dzieci. Ale dopiero w 2003 roku Harris przeszedł do historii. Pod koniec roku została wybrana na prokuratora okręgowego w San Francisco, stając się pierwszą osobą z Czarnej i Południowej Azji oraz pierwszą kobietą, która dokonała tego wyczynu. W listopadzie 2007 roku wyborcy ponownie wybrali ją na urząd.\nPrzez 20 lat jako prokurator Harris ukształtowała swoją tożsamość jako trudna przestępstwo. Szczyci się tym, że jako czołowa policjantka w San Francisco podwoiła liczbę wyroków skazujących za przestępstwa z użyciem broni do 92%. Ale poważne przestępstwa nie były jedynym celem Harrisa. Potroiła również liczbę spraw o wykroczenia kierowanych na rozprawę i oskarżyła rodziców dzieci wagarujących, co pomogło obniżyć wskaźnik wagarowania o 32%.\nBiuro prokuratora okręgowego w San Francisco znalazło się pod ostrzałem na początku 2010 roku, kiedy wyszło na jaw, że Deborah Madden, technik laboratorium narkotykowego policji miejskiej, przyznała się do usunięcia kokaina z próbek dowodowych. Jej przyznanie się zakończyło się zamknięciem jednostki badawczej laboratorium i umorzeniem toczących się spraw narkotykowych. Departament policji musiał również zbadać sprawy już ścigane z powodu przyznania się Maddena do fałszowania dowodów.\nPodczas skandalu twierdzono, że prokuratura okręgowa wiedziała o fałszowaniu dowodów przez Maddena. Jednak pozostaje niejasne, jakie informacje prokurator okręgowy wiedział o Madden i kiedy Harris dowiedział się o nieprawidłowościach technika. Plik Egzaminator z San Francisco zarzucił, że Prokuratura Okręgowa wiedziała o sytuacji na kilka miesięcy przed tym, jak opinia publiczna została poinformowana o kontrowersjach i zanim sam komendant policji dowiedział się o tej sytuacji.\nWyrazy uznania i wyróżnienia\nHarris zdobył poparcie elity politycznej Kalifornii podczas kampanii na prokuratora generalnego, w tym senator Diane Feinstein, kongresmenka Maxine Waters, wicegubernator Kalifornii Gavin Newsom i były burmistrz Los Angeles Antonio Villaraigosa. Na scenie krajowej Harris miał poparcie amerykańskiego przewodniczącego Izby Reprezentantów Nancy Pelosi. Liderzy organów ścigania również poparli Harrisa, w tym ówczesnych szefów policji San Diego i San Francisco.\nHarris zdobył również wiele wyróżnień, w tym został uznany przez gazetę za jedną z 75 najlepszych kobiet w Kalifornii The Daily Journal oraz jako „Kobieta Mocy” przez National Urban League. Dodatkowo, National Black Prosecutors Association przyznało Harris nagrodę Thurgood Marshall Award, a Aspen Institute wybrał ją na stypendystkę Rodel. Wreszcie California District Attorneys Association wybrała ją do swojego zarządu.\nW styczniu 2015 roku Kamala Harris ogłosiła swoją ofertę na Senat USA. Pokonała swoją przeciwniczkę Loretta Sanchez, stając się drugą kobietą pochodzenia czarnoskórego lub azjatyckiego na takim stanowisku.\nJako młodszy senator z Kalifornii, Harris zasiadał w Senacie Komisji ds. Budżetu, Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Spraw Rządowych, Sądownictwa i Komisji Wywiadu. Od lutego 2020 r. Przedstawiła 130 projektów ustaw, z których większość dotyczyła terenów publicznych i zasobów naturalnych, przestępczości i egzekwowania prawa oraz imigracji.\nHarris był jawnym orędownikiem praw imigrantów i kobiet oraz dumnym członkiem ruchu oporu przeciwko prezydenturze Donalda Trumpa. Przemawiając na Marszu Kobiet w Waszyngtonie, 21 stycznia 2017 r. - dzień po zaprzysiężeniu Trumpa - Harris nazwał swoje przemówienie inauguracyjne „mroczną” wiadomością. Siedem dni później skrytykowała jego rozkaz wykonawczy zakazujący obywatelom krajów narażonych na terroryzm wjazdu do USA na 90 dni, uznając to za „muzułmański zakaz”.\nW dniu 7 czerwca 2017 r. Podczas a Przesłuchanie Senackiej Komisji Wywiadu, Harris zadał Rod Rosensteinowi, zastępcy prokuratora generalnego, trudne pytania dotyczące roli, jaką odegrał w maju 2017 r., Kiedy zwolnił dyrektora FBI Jamesa Comeya. W rezultacie senatorowie John McCain i Richard Burr upominali ją, że nie okazuje więcej szacunku. Sześć dni później Harris ponownie został postawiony przed McCainem i Burrem za twarde przesłuchanie Jeffa Sessionsa. Inni członkowie komitetu Demokratów wskazywali, że ich własne pytania były podobnie trudne, ale Harris był jedynym członkiem, który otrzymał reprymendę. Media zwietrzyły incydenty i szybko skierowały oskarżenia o seksizm i rasizm przeciwko McCainowi i Burrowi.\nW trakcie pełnienia funkcji w Senackiej Komisji Sądownictwa w 2018 r. Harris przesłuchał sekretarza bezpieczeństwa wewnętrznego Kirstjena Nielsena nad jej faworyzowaniem norweskich imigrantów nad innymi i oskarżeniami o rasizm w polityce imigracyjnej. Harris ponownie starł się z Nielsenem w tym samym roku, stając się jawnym krytykiem polityki separacji rodzin administracji Trumpa na południowej granicy i wzywając do rezygnacji Nielsena.\nHarris odegrał kluczową rolę podczas i po śledztwie Muellera w sprawie rosyjskiej ingerencji w wybory w 2016 roku. W 2019 roku skrytykowała prokuratora generalnego Williama Barra za opublikowanie zredagowanego, czterostronicowego „podsumowania” raportu Muellera, nazywając to celową próbą wprowadzenia w błąd co do faktycznych wniosków raportu i zażądał, aby zeznawał wcześniej Kongres. Podczas tego zeznania skłoniła Barra do przyznania się, że ani on, ani jego zastępcy nie przejrzeli żadnego materiału dowodowego przed podjęciem decyzji o nieoskarżaniu Trumpa o utrudnianie wymiaru sprawiedliwości.\n21 stycznia 2019 roku Harris oficjalnie ogłosiła swoją kandydaturę na prezydenta Stanów Zjednoczonych. Zaczęła jako jedna z liderów na zatłoczonym polu, w skład którego wchodzili senatorowie Elizabeth Warren, Bernie Sanders, Amy Klobuchar i Cory Booker, a także były wiceprezydent Joe Biden, między innymi inne. Pojawiła się na pierwszych stronach gazet w pierwszej debacie Partii Demokratów, gdzie skrytykowała Bidena za pozytywne wypowiadanie się na temat współpracy z senatorami popierającymi segregację w latach 70.\nPomimo dobrego wyniku w tej debacie, sama spotkała się z poważną krytyką w kolejnej, w której Biden i Tulsi Gabbard przedstawili jej kontrowersyjne osiągnięcia jako prokurator generalny. Analiza jej twardego podejścia do przestępczości zraniła jej kampanię i szybko wyrzuciła ją z sondaży. Harris zakończyła swoją kampanię w grudniu 2019 r. I poparła Bidena w marcu 2020 r.\nMniej więcej w tym samym czasie, gdy Harris poparł Bidena, Biden zobowiązał się wybrać kobietę na swoją bieżącą partnerkę, a jego droga do nominacji Demokratów stawała się coraz jaśniejsza. Harris stał się liderem w pierwszej połowie 2020 roku, zwłaszcza że wezwania Bidena do wyboru wiceprezesa ds. Koloru stały się głośniejsze po protestach przeciwko sprawiedliwości rasowej latem 2020 roku. Biden oficjalnie ogłosił wybór Harrisa 11 sierpnia 2020 r.\nPrzez całą kampanię Harris odgrywał dość typową rolę partnera do biegania. Pomimo jej starć z Biden w prawyborach, pracowała nad podkreśleniem ich wspólnej płaszczyzny i skupieniem się na słabości administracji Trumpa, zwłaszcza w odpowiedzi na pandemię COVID-19, która zdominowała większość rok wyborczy.\n6 i 7 listopada serwisy informacyjne zaczęły ogłaszać wybory Biden / Harris po tym, jak przewidywano, że bilet ma wygrać w Pensylwanii. Harris został nagrany, gdy dzwonił do Bidena, gdy wieści o ich zwycięstwie były informowane: „Zrobiliśmy to! Zrobiliśmy to, Joe. Będziesz następnym prezydentem Stanów Zjednoczonych ”. Klip stał się jeden z pięciu najbardziej lubianych tweetów 2020 roku. Kadencja Harrisa na stanowisku wiceprezesa rozpoczęła się 20 stycznia 2021 r., Kiedy to sędzia Sądu Najwyższego Sonia Sotomayor złożyła przysięgę.\nHafalia, Liz. „Sędzia rozrywa biuro Harrisa za ukrywanie problemów”. San Francisco Chronicle, 21 maja 2010.\nHerb, Jeremy. „Senatorowie próbują uciszyć Harrisa, ale ona się nie wycofuje”. CNN, 7 czerwca 2017 r.\nHerndon, Astead W. „Kamala Harris deklaruje kandydaturę, przywołuje króla i dołącza do Diverse Field”. The New York Times, 21 stycznia 2019.\n8 elementów kompozycji w art\nSłowa do opisania i krytyki Art\n54 Słynne obrazy autorstwa znanych artystów


\tPrzetarg na sprzedaż nieruchomości gruntowych w miejscowości Łochowice kwiecień 2018 r. - BIP w JST - Urząd Gminy w Białych Błotach\n5. nr 244 o pow. 0,0925 ha,\ncena wywoławcza : 62.900,00 zł (sześćdziesiąt dwa tysiące dziewięćset złotych),\n6. nr 255 o pow. 0,0733 ha,\n7. nr 256 o pow. 0,0962 ha,\nPrzetarg odbędzie się dnia 25 kwietnia 2018 roku o godz.12.00 w Urzędzie Gminy w Białych Błotach, ul. Szubińska 7, pokój nr 18.\nWarunkiem uczestnictwa w przetargu jest wpłacenie wadium w wysokości 10% ceny wywoławczej, najpóźniej do dnia 20 kwietnia 2018 r. włącznie, na konto Urzędu Gminy Białe Błota w Banku Spółdzielczym w Bydgoszczy Oddział Białe Błota Nr 748142 1020 0000 3098 2000 0001.\nŁochowice (2).pdf (600kB)\nWytworzył: Wiesława Kaczanowska\t(20 marca 2018)\nOpublikował: Wiesława Kaczanowska (20 marca 2018, 09:28:26)


Udział w kursie / rejestracja\nKurs będzie realizowany w formule tradycyjnego spotkania. Liczba uczestników w obiekcie konferencyjnym będzie limitowana i uzależniona od obowiązujących obostrzeń epidemicznych.\nUwaga! Przepisy epidemiczne limitują liczbę osób niezaszczepionych, jakie mogą osobiście uczestniczyć w kursie, w relacji do powierzchni obiektu.\nDlatego prosimy uczestników o poinformowanie nas, jeśli nie są zaszczepieni (pełną dawką) przeciwko COVID-19. Można zaznaczyć odpowiednią opcję w formularzu zgłoszenia online, wysłać informację na adres e-mail: kongres@skolamed.pl lub skontaktować się telefonicznie z naszym biurem (GSM 693 067 914).\nProsimy również o posiadanie przy sobie zaświadczenia o szczepieniu przeciwko COVID-19 w czasie uczestnictwa w kursie.\nAby wziąć udział w kursie niezbędne jest wypełnienie i przesłanie formularza zgłoszenia online.\nOPŁATA REJESTRACYJNA DLA UCZESTNIKÓW\nPromocyjna opłata rejestracyjna dla uczestnika kursu wynosi 300 zł brutto (zapłata w terminie do dnia 30 września 2021).\nOd dnia 1 października 2021 r. opłata rejestracyjna wzrasta do 350 zł brutto.\nCzłonkowie Polskiego Towarzystwa Neurologów Dziecięcych, którzy mają uregulowane wszystkie składki członkowskie, otrzymują zniżkę w wys. 50 zł brutto od ww. cen.\nOpłata rejestracyjna obejmuje uczestnictwo w kursie, pakiet konferencyjny, korzystanie z wyżywienia, publikację z wykładami prezentowanymi podczas kursu. Uczestnicy kursu otrzymają punkty edukacyjne za udział.\nOpłata rejestracyjna nie obejmuje noclegu. Uczestnicy mogą zarezerwować nocleg indywidualnie przez system rezerwacyjny hotelu Sangate w promocyjnej cenie (w miarę dostępności miejsc), wpisując kod promocyjny "postępy2021"


Jak należy dbać o zdrowie każdy starszak Ci to powie - zastosowanie narzędzi TOC w celu rozwiązywania problemów w zespołach | tekst nr 20522\nJadwiga Majcher; Anna Sobolewska\nScenariusz zajęcia diagnozującego umiejętności dzieci (praca zespołowa)\nTemat zajęcia: Jak należy dbać o zdrowie każdy starszak Ci to powie – zastosowanie narzędzi TOC w celu rozwiązywania problemów w zespołach.\n1) Dziecko dba o swoje zdrowie; zaczyna orientować się w zasadach zdrowego żywienia\nIV Wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych.\n3) Stara się łączyć przyczynę ze skutkiem i próbuje przewidzieć, co się może zdarzyć\nI Kształtowanie umiejętności społecznych dzieci.\n1) Obdarza uwagą dzieci i dorosłych, aby rozumieć to, co mówią i czego oczekują; grzecznie zwraca się do innych w domu, w przedszkolu i na ulicy\n2) Przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej (stara się współdziałać w zabawach i sytuacjach zadaniowych) oraz w świecie dorosłych\n3) Dysponuje sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo – ruchowa potrzebną do rysowania, wycinania i nauki pisania\n7) Rozumie sens informacji podanych w formie uproszczonych rysunków oraz często stosowanych oznaczeń i symboli\n• Stosowanie profilaktyki zdrowotnej – rozumienie zasad racjonalnego żywienia i stosowanie ich w życiu codziennym\n• Doskonalenie mowy poprzez wypowiadanie się na dany temat i wyrażanie swoich pomysłów\n• Rozwijanie umiejętności myślenia przyczynowo – skutkowego poprzez wnikliwe analizowanie treści utworu\n• Operowanie posiadana wiedzą - porządkowanie i posługiwanie się nią\n• Doskonalenie umiejętności współdziałania w zespole podczas rozwiązywania problemów i zadań\n• Rozwijanie aktywnego i twórczego podejścia do problemów\n• Dz. prawidłowo posługuje się gałązką logiczną lub chmurką lub mapą mentalną jako formą wypowiedzi na temat zdrowego odżywiania\n• dostrzega i rozumie związki oraz zależności przyczynowo-skutkowe a także ich konsekwencje dotyczące postaw prozdrowotnych\n• potrafi opracować dzienny jadłospis, wykorzystując posiadaną wiedzę na temat racjonalnego żywienia\n• potrafi rozwiązać szyfr i odczytać rebus\n• ułoży wyrazy z liter i odczyta je\n• rozpoznaje cyfry do 25\n• podejmuje próby pisania wyrazów (nazw potraw)\n• chętnie podejmuje działania zbiorowe, potrafi komunikować się i współpracować w zespole\n• czuje się współodpowiedzialne za uzyskane wyniki\nMetody i techniki aktywizujące: technika „śniegowej kuli”, narzędzia krytycznego myślenia TOC (gałązka, chmurka), mapa mentalna ( kwiatek, jadłospis), metoda ruchu rozwijającego W. Sherborne, „Sojusz metod” E. Arciszewskiej\nFormy pracy: zespołowa (jednolita i zróżnicowana), grupowa\nŚrodki dydaktyczne: arkusze z rozrysowaną gałązką oraz 2 chmurkami, arkusz, na którym naklejony jest środek kwiatka (do mapy mentalnej), tekst wiersza, szyfry i rebusy (dla każdego zespołu), arkusze papieru do układania jadłospisów, koperty z rozsypanką literową (nazwy posiłków), kartki, kredki, klej, odtwarzacz CD i płyty, dywaniki, tablice\nKorzyści dla dziecka z pracy grupowej:\n• rozwija wiarę we własne możliwości\n• pozwala wzajemnie się uczyć i dzielić pomysłami\n• uczy tolerancji, życzliwości\n• uczy przestrzegania przyjętych zasad\n• uczy słuchania i pełnienia różnych ról\n• wdraża do współpracy\n1. Powitanie gości. Piosenka „Chodźmy wszyscy tu do koła”.\n2. . Wysłuchanie wiersza „Co jada Jola?”\nJaka jest Jola? Co ona je?\nTo nawet Janek z jej klasy wie.\nNie jada jabłek, nie jada jajek,\nnie pije mleka.\nNa widok sera zaraz ucieka.\nNie dla niej pomidor i kalarepa.\nTe smakołyki omija z daleka.\nCo jej dentysta powie?\nBo Jola je tylko słodki krem.\nRozmowa w kręgu – wspólne omówienie treści wiersza:\n- Co jada Jola?\n- Co powie Joli dentysta?\n- Czy Jola odżywia się zdrowo?\n- A co powinna jeść Jola? - wyciąganie wniosków przez dzieci na temat prawidłowego i zdrowego odżywiania się\n3. „Czy odżywiam się zdrowo? Powiem tobie co jem” - technika śniegowej kuli (dzieci dyskutują w parach na temat swojego odżywiania. Później na polecenie nauczycielki łączą się w grupy cztero-, ośmioosobowe dalej ze sobą dyskutują, rozmawiają.\n4. Podział na zespoły: n-lka wybiera liderów, a następnie każdy z nich wybiera po 1 osobie do swoich zespołów. Wybrane osoby wybierają po 1 dziecku kolejnym do swojego zespołu itd. aż wszystkie dzieci zostaną wybrane.\n5. Praca w zespołach (zróżnicowana) :\nI zespół - wykonanie gałązki logicznej TOC „Jeżeli będę jadł zbyt dużo słodyczy, to...” rysowanie lub zapisywanie na kartkach i naklejanie na arkuszach (w ramkach).\nII zespół – wykonanie chmurki TOC „Jeść owoce i warzywa, czy nie jeść?”\nIII zespół - wykonanie chmurki TOC „Uprawiać ruch na świeżym powietrzu czy siedzieć przy komputerze?”\nIV zespół – wykonanie kwiatka (mapa mentalna) „Co służy zdrowiu?”\nPrezentacja i analiza wykonanych przez zespoły narzędzi.\n„Jedz owoce i jarzyny\nMusi chodzić do lekarzy”.\n8. Zabawy w parach wg W Sherborne:\n- „Lustro” – jedno dziecko (z pary ) wykonuje określone ruchy, gesty, a drugie naśladuje je. Następnie zmiana ról.\n- „Prowadzenie ślepca” – jedno dziecko zamyka oczy i jest prowadzone przez drugiego\n- „Zaprzęgi” – jedno dziecko jest konikiem, a drugie woźnicą. Bieg po sali z omijaniem innych par.\n- „Paczka” – jedno dziecko zwija się w kłębek, a drugie usiłuje „ rozwiązać” paczkę ciągnąc za ręce i nogi\n- „Kto silniejszy?” – dzieci w parach siedząc na dywanie opierają się plecami o partnera (siad skulny) – jedno pcha, a drugie stara się pokonać opór (zmiana ról).\n9. Szyfry – (rozwiązywanie w zespołach) - dzieci odszyfrowują nazwy zdrowych potraw i odczytują je (litery zaszyfrowane pod cyframi).\n11. Rebusy ( w zespołach) – rozwiązywanie i odczytywanie rozwiązań przez liderów poszczególnych zespołów.\nRozwiązania: - sałatka owocowa\n- twarożek ze szczypiorkiem.\n12. ,,Układamy zdrowy jadłospis’’ – mapa mentalna. Zespoły otrzymują arkusze papieru, podzielone na 4 części oraz koperty z nazwami posiłków: śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja - w formie rozsypanki literowej. Wspólnie układają wyrazy z liter i naklejają na arkuszach. Następnie planują, uzgadniają zdrowe posiłki na cały dzień i zapisują je lub rysują we właściwych miejscach.\nPo skończonej pracy zespoły kolejno prezentują swoje jadłospisy pozostałym kolegom i koleżankom.\n13. Ewaluacja „Czy zajęcie podobało mi się?. Jeżeli tak, to co najbardziej? Każde dziecko wypowiada się siedząc w kole.\n14. Ocena pracy dzieci przez nauczycielkę. Podsumowanie pracy zespołów.\n15. Pożegnanie gości.


Żmijowisko [Wojciech Chmielarz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Wojciech Chmielarz Liczba stron:\nISBN: 978-83-66335-59-2 Data wydania: 2019-10-17\nSpis treści Karta redakcyjna Prolog Teraz, lato 2017\nRedaktor prowadzący ADAM PLUSZKA Redakcja KAROLINA MACIOS Korekta MAŁGORZATA KUŚNIERZ, JAN JAROSZUK Projekt plakatu Canal + Adaptacja na potrzeby okładki AGNIESZKA WRZOSEK Łamanie | manufaktu-ar.com Zdjęcie na okładce © Przemo Pączkowski Copyright © by Wojciech Chmielarz Copyright © by Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2019 Warszawa 2019 Wydanie drugie ISBN 978-83-66335-59-2 Wydawnictwo Marginesy Sp. z o.o. ul. Mierosławskiego 11a 01-527 Warszawa tel. 48 22 663 02 75 e-mail: redakcja@marginesy.com.plwww.marginesy.com.pl Konwersja: eLitera s.c.\nPROLOG Próbowała się zabić dwa razy. Za pierwszym razem wzięła środki nasenne. Całą garść rohypnolu, który popiła wódką. Poczuła się odprężona i cholernie szczęśliwa. Złe myśli same uciekły jej z głowy, chociaż wcześniej oblepiały zwoje mózgowe warstwą czarnej lepkiej smoły. A potem niespodziewanie się przestraszyła. Pobiegła do toalety, obijając się po drodze boleśnie o ściany. Klęknęła przy sedesie i włożyła sobie dwa palce głęboko w usta. Zaczęła wymiotować, a deska klozetowa spadła na nią i uderzyła w potylicę. Kiedy wyrzygała już wszystko, co miała w żołądku, a z jej ust wylewała się tylko pożółkła kwaśna ślina, wróciła do sypialni i zasnęła na szesnaście godzin. Za drugim razem to była kwestia impulsu. Luty. Mokro, zimno i ciemno. Długo płakała w ubikacji. Zużyła prawie całą rolkę papieru toaletowego, wycierając łzy z twarzy. W końcu wstała. Przeszła do dużego pokoju. Otworzyła drzwi balkonowe. Owiało ją chłodne powietrze. Przełożyła najpierw jedną nogę przez barierkę, potem drugą. Spojrzała w dół. Pod sobą miała pięć pięter, a na samym dole chodnik wyłożony kostką brukową. Po drodze nic, co spowolniłoby spadanie. Nic, co mogłoby uratować jej życie. – Mamo? Zerknęła za siebie. W balkonowych drzwiach stał Ignaś. Zupełnie zapomniała, że jest w domu. Szybko zeszła z barierki. Serce waliło boleśnie, obijając się o żebra. Przytuliła synka i wbiegła z nim do domu. Zaczęła znowu płakać. Pocieszała się, że mały ma dopiero trzy lata. Że nie zapamięta widoku mamy, która planowała się rzucić z szóstego piętra. A potem uświadomiła sobie, że nie zapamięta również Ady. Nie chciała żyć w świecie, w którym jedyne wspomnienia jej syna o siostrze będą pochodziły z opowieści innych ludzi. Matki zawsze mówią, że wszystkie swoje dzieci kochają tak samo. Matki kłamią. Ada zajmowała w jej sercu więcej miejsca niż Ignaś. I chociaż ona miała piętnaście lat, a on tylko trzy, to Kamila wiedziała, że nic już się nie zmieni. Wstydziła się tego. Starała się o tym nie myśleć, ale taka była prawda. To dziecko ukształtowało całe jej dorosłe życie. Pojawiło się, kiedy ona, zaledwie dwudziestojednoletnia studentka, raz zaszalała bez zabezpieczenia. Pamiętała swój strach, kiedy najpierw na teście pojawiły się dwie kreski, a potem wizytę u ginekologa, który potwierdził ciążę. Poradził jej, żeby się cieszyła. Chciała go wtedy uderzyć, bo dla niej to było jak koniec. Zabrakło jej jednak odwagi, żeby zapytać o skrobankę. Potem poczuła, jak rośnie w niej życie. Pierwsze ruchy w jej macicy. Nieśmiałe, później coraz silniejsze kopnięcia, bolesny poród, bo lekarz idiota nie chciał dać znieczulenia, i wreszcie najpiękniejszy na świecie zapach świeżo urodzonego dziecka i kolejne bóle, kiedy wyrzucała z siebie łożysko. Małżeństwo z chłopakiem, który tak naprawdę nie dorósł do tego, żeby być ojcem, ale przynajmniej bardzo się starał. Ciasne mieszkanko, żebranie po znajomych o meble i ubranka, siedzenie po nocach z płaczącym z powodu kolki dzieckiem i równoczesne uczenie się do sesji. Ciągła obawa o pieniądze. Fuchy łapane gdzie tylko się da. Pomoc przyjaciół i rodziny. Potem pierwsze wakacje we trójkę. Praca, mała stabilizacja. Lepsza praca. Kredyt. Nawet udało się go przewalutować, zanim było za późno. Większe mieszkanie. Samochód. Ignaś przybył na gotowe. Od początku miał własny pokój, niewielki, bo z przerobionej kuchni, którą przenieśli do dużego pokoju, łącząc z salonem. Mieli pieniądze. Mniej, niżby chcieli, ale więcej niż kiedyś. Nawet pięćset złotych dostali, chociaż spokojnie daliby sobie radę bez. Kochała go. Był jej małym pięknym synkiem. Ale nie aż tak jak córkę. Ady już nie było. Zniknęła. Rozpłynęła się w ciemnościach letniej nocy. Pozostawiła po sobie ogromną dziurę. Kamila była przekonana, że nigdy nic jej nie wypełni. Myliła się. Wypełnił ją, aż po same brzegi, matczyny ból po straconym dziecku.\nTERAZ, LATO 2017 1 Słońce nad Polską wygląda inaczej. Jest daleko. Wydaje się chłodniejsze, mniejsze, nieobecne, jakby znalazło się nad tym krajem przypadkiem. A pomimo to w jakiejś dziwnej pasywno-agresywnej relacji bombarduje dziko promieniami. Bez umiaru i nachalnie, próbując w trzy miesiące nadrobić dziewięć pozostałych, kiedy rzadko potrafi przebić się przez gęsty kożuch chmur. W Nigerii słońce sprawia wrażenie, że chce się do ciebie zbliżyć. Promienie są tak mocne, że niemal czuć, jak uderzają w skórę. Aż chciałoby się je dotknąć, utkać z nich jedną z tych wielokolorowych tkanin, które noszą tamtejsze kobiety. Adaoma pokochała Nigerię, kiedy tylko postawiła tam stopę. Żadne miasto, żaden Londyn, Paryż czy Nowy Jork nie ma w sobie takiej energii jak Lagos. Uwielbiała tam wracać. Wtapiać się w głośny tłum, obserwować innych, chodzić na imprezy, gdzie roztańczeni ludzie rzucali w siebie nawzajem banknotami. Jednak jej prawdziwe życie było tutaj, w Polsce. W kraju, który bywał lepszy i gorszy, któremu wiele brakowało, ale który był jej domem. Jej miejscem na ziemi, którego za nic nie zamieniłaby na żadne inne. Nieważne, ile osób by pisało w internecie, że nie jest prawdziwą Polką i nigdy nie będzie. Albo ile by ją stąd wyganiało za Morze Śródziemne, bo to ono, jak twierdzili, oddziela człowieka od małpy. Chowała swoją pogardę za wyćwiczonym uśmiechem i w duchu życzyła im wszystkiego najgorszego, zdając sobie sprawę, jak arcypolskie to jest zachowanie. Pod jej adidasami chrzęściły kamienie, pękały suche patyczki, trzeszczało igliwie i szyszki, które spadały ze wzbijających się w górę sosen. Było duszno i gorąco. Nie tak jak w Lagos, ale dość. Sportowa koszulka przywierała jej do ciała, pot spływał wzdłuż pleców, tworząc na nich niewielkie strumienie. Pobiegła za daleko. Przeszarżowała i od dłuższej chwili zamiast truchtać, po prostu szła. W bidonie skończyła się woda, a do gospodarstwa zostały jeszcze niecałe trzy kilometry. Miała nadzieję, że zdąży wrócić przed burzą. Najgorsi byli jednak młodzi mężczyźni. Szli za nią od pewnego czasu. Dołączyli mniej więcej wtedy, gdy opuściła miasteczko. Trójka wyrostków, która popijała piwo na ławeczce przed domem i paliła fajki. Kiedy ich minęła, najpierw obrzucili ją ciężkimi, nieprzyjemnymi spojrzeniami. Potem zorientowali się, że zmierza w kierunku lasu, i podążyli za nią. Szli szybciej od niej, chociaż nieznacząco. Nie dało się jednak ukryć, że dzieląca ich odległość wciąż się zmniejszała. Adaoma kilka razy przyspieszyła, a oni zrobili to samo. Zastanawiała się, czy nie powinna zacząć biec, ale obawiała się, że wtedy ruszyliby w pogoń. I to będzie już koniec, wszystko stanie się oczywiste. Teraz jeszcze mogła udawać, że tylko idą w tym samym kierunku. I liczyć na to, że coś wybije im z głów głupie pomysły. Słyszała ich głosy. Wyłapywała pojedyncze słowa, zwroty takie jak: kurwa, ruchanie, czarna dupa. Wbijali wzrok w jej pośladki. W pewnym momencie jeden z nich zagwizdał. Ostry nieprzyjemny dźwięk spłoszył dwa ptaki odpoczywające na gałęzi nieopodal. Popełniła błąd i mimowolnie się obejrzała. Trzy wykrzywione agresją pomieszaną z żądzą twarze. Znudzeni chłopcy wreszcie zobaczyli zabawkę, nad którą mogą się poznęcać. Zdradziła się ze swoim strachem, co tylko ich rozochociło. – Poczekaj, czarnulko! – Czekaj, czekaj! Chcemy tylko pogadać! Niespełna trzy kilometry do gospodarstwa. Cały ten odcinek prowadził przez las. Modliła się, żeby kogoś spotkać. Leśniczego. Rodzinę zbierającą grzyby lub jagody. Kogokolwiek, kto mógłby jej pomóc. – Czekaj! Kurwa, bambuska chyba nie rozumie! Czekaj, kurwa, mówię! Czy gdyby zaczęła teraz biec, zdołałaby uciec? Nie wyglądali na przesadnie wysportowanych. Palili. Parne powietrze przeszkadzało im tak bardzo jak jej. Ale ona zrobiła już ponad dziesięć kilometrów. – Ty, może banana rzucić, żeby się zatrzymała? – Mam dla niej wielkiego białego banana, który mógłby ją zainteresować – usłyszała i zaraz potem rozległ się obrzydliwy głośny rechot. – Chodź, bambo! Mamy banana! Czy wiedzieli, kim jest? Czy widzieli jej zdjęcia? Najgłupsza rzecz, na jaką się w życiu zgodziła. Rozbierana sesja dla magazynu dla panów. Ówczesny agent przekonywał ją, że to pomoże. Uwierzyła mu. Kiedy przyszła do studia, fotograf dał jej na początek skąpy stanik, sukienkę z liści palmowych oraz kolorową tarczę i dzidę. Rzuciła tym wszystkim o ziemię, nazwała go kretynem i wybiegła z budynku. Dzień później z oficjalnymi przeprosinami zadzwonił wydawca. Powiedział, że już zwolnił osoby, które zaplanowały sesję, i zapraszał gorąco, żeby spróbowała jeszcze raz. Chciała odmówić, ale agent przekonał ją po raz kolejny. Za drugim razem pokazali jej eleganckie pomieszczenie, gdzie wszystkie meble, a także ściany i podłogi były lśniąco białe. Położono ją na łóżku w śnieżnej pościeli. Kolejny fotograf tłumaczył, że chce zagrać kontrastem czarnej skóry i bieli. Zazgrzytała zębami, ale mu uległa. Nie chciała robić kolejnej awantury. Do dzisiaj znajdywała te zdjęcia na wysokich miejscach wyszukiwania, kiedy tylko wpisywała w Google swoje nazwisko. – Czarna małpka dostanie białego banana! – Dupeczko, poczekaj. Będzie fajnie. – Nie każ się gonić! – Może oni tak w Afryce mają. Trzeba najpierw dogonić dupę i jebnąć ją dzidą przez głowę... – Jebnąłbym ją swoją dzidą, ale gdzie indziej. Dochodziła do leśnego skrzyżowania, gdzie powinna skręcić w prawo, by dotrzeć do Żmijowiska. Od strony przecinki usłyszała wyraźny warkot samochodowego silnika. Przyspieszyła kroku i wtedy w kłębach kurzu, w odległości zaledwie kilku metrów minął ją srebrny ford focus. Podbiegła do przodu, podniosła rękę. Chciała już krzyczeć, żeby zwrócić na siebie uwagę, ale, o dziwo, auto samo się zatrzymało, zanim cokolwiek zrobiła. Potem kierowca wrzucił wsteczny i podjechał do niej powoli. Otworzył drzwi od strony pasażera. W środku siedział Arek. Schudł przez ostatnie dwanaście miesięcy. Jego twarz była teraz pociągła i sucha. Na policzkach miał kilkudniowy zarost, pod oczami głębokie cienie. W pierwszej chwili z trudem go poznała. I może też o to mu chodziło. O zmianę wizerunku, utrudnienie identyfikacji. – Wsiadaj – powiedział, zerkając na stojących za nią chłopaków. Wślizgnęła się do samochodu. Na tylnym siedzeniu dostrzegła tekturowe pudło wypełnione po brzegi papierami, a obok torbę podróżną. Na podłodze walały się puszki po energizerach i opakowanie po żarciu z McDonalda. A także jedna przybrudzona frytka. – To nie są twoi znajomi? – zapytał, spoglądając w stronę trzech chłopaków. – Nie. – Tak myślałem. Ruszył. Adaoma patrzyła w boczne lusterko. Dostrzegła w nim malejące z każdą chwilą sylwetki młodych mężczyzn. Jeden z nich stał z wyciągniętą wysoko w górę ręką i pokazywał im środkowy palec. – Nie wyglądało to dobrze – powiedział Arek. – Nic ci nie jest? – Nie. To tylko paru głupich gnojków. – Chcesz się napić? Chciała. W gardle miała sucho. Ale bała się, że nawet łyk wody wywoła wymioty. Podziękowała. – Skręcę klimę. Jesteś cała spocona. – Nie trzeba. – Do Żmijowiska? – zapytał Arek. Potwierdziła. – Robert też przyjechał? – Jego głos zadrżał lekko, kiedy zadał to pytanie. – Nie. Jestem sama. A ty? – Też sam. – A Kamila? Wzruszył ramionami. – Przepraszam, to nie moja sprawa. Zwolnił, kiedy pokonywali kolejny zakręt. Las się kończył. Zza drzew można było dostrzec pierwsze budynki gospodarcze. Znaleźli się w na wpół otwartej przestrzeni. W kwadracie pól bezlitośnie wyrwanym lasowi. Wjechali do osady. W Żmijowisku mieszkały zaledwie trzy rodziny. Po trawnikach biegały dzieci w brudnych ubraniach, a pod ścianami leżały kundle, które na widok jadącego samochodu tylko podniosły głowy. Minęli domy i po pięćdziesięciu metrach dojechali do ostatniej posesji, otoczonej drewnianym płotem. Przy bramie, z drewnianego słupa zwisała zawieszona na łańcuchach tabliczka „Agroturystyka Żmijowisko”, a obok niej wycięta z drewna uśmiechnięta szeroko sympatyczna żmija. Arek wrzucił kierunkowskaz i wjechał na teren. Zaparkował obok rzędu innych samochodów o rejestracjach z całej Polski. Oboje wysiedli. Przed nimi rozciągał się malowniczy widok na pobliskie jezioro. Podłużne, lekko się wijące, dość wąskie. Żeby do niego dotrzeć, wystarczyło zejść kilkadziesiąt metrów ścieżką w dół, na niewielką plażę, gdzie teraz nikogo nie było. Po lewej znajdował się spory budynek. Dawna stodoła przerobiona na jadalnię. Dobiegały z niej dziecięce głosy. Dobudowano do niej dwa skrzydła z pokojami dla gości. Nieopodal stał dom jednorodzinny, w którym mieszkała rodzina gospodarzy. Obok niego resztki zabudowań gospodarczych, stary traktor, a w zagrodach leniwie wałęsało się kilka kóz i owiec. Dalej postawiono w szeregu pięć domków wczasowych, schludnych i niedawno pomalowanych na biało. Na dużym podwórzu pomiędzy tym wszystkim zmieściły się parking dla samochodów, boisko do siatkówki, trampolina dla dzieci oraz plastikowa zjeżdżalnia. – Dzięki – powiedziała Adaoma. – Nie ma problemu. Z jadalni wyszła tęgawa blondynka w wieku trzydziestu kilku lat, ubrana w getry i szarą koszulkę. Na rękach niosła malutkie dziecko, które mogło mieć mniej więcej pół roku. Zamachała radośnie do Adaomy, ale uśmiech zniknął z jej twarzy, kiedy dostrzegła stojącego obok Arka. Ruszyła do niego szybkim, zdecydowanym krokiem. – Dzień dobry panu – powiedziała. – Dzień dobry. – W czymś mogę panu pomóc? – zapytała szorstko. Dziecko na jej rękach zaczęło się wiercić. Poprawiła je, przytulając do piersi. – Chciałem pokój. – Mamy wszystko zajęte. – Zarezerwowałem miejsce. Zmrużyła oczy, przyglądając mu się podejrzliwie. – Nie sądzę. Wiedziałabym o tym. Może pan się pomylił i zarezerwował coś w mieście? Adaoma prawie się uśmiechnęła. Miastem kobieta określiła niewielką mieścinę, gdzie poza sezonem mieszkało może ze dwa, trzy tysiące osób. – Na pewno nie – powiedział Arek. – Rozmawiałem z pani mężem. – To niemożliwe. Mąż nie zajmuje się takimi rzeczami. Rezerwacji pilnuję ja. – To może go spytajmy – zaproponował i wskazał palcem za kobietę. Gospodyni odwróciła się. W ich stronę szedł postawny brodaty mężczyzna w roboczym ubraniu poplamionym farbą i olejami. Przed chwilą coś naprawiał, bo w dłoni trzymał jeszcze młotek i parę gwoździ. Miał kędzierzawe włosy, przez co, pomimo dorosłego wieku, wyglądał trochę jak niesforny chłopiec. – Krzysiek! – Co jest? – Pan mówi, że zarezerwowałeś mu pokój. Mężczyzna stanął obok kobiety. – No tak – potwierdził. – Ale przecież wiesz, że nie mamy wolnych miejsc. – Myślałem, że możemy... – Nie mamy wolnych miejsc – przerwała mu ostro, a każde jej słowo ważyło tyle, co kamień młyński. Gospodarz uśmiechnął się głupkowato i widać było, że gorączkowo próbuje znaleźć wyjście z niezręcznej sytuacji. Zanim jednak zdążył cokolwiek wymyślić, blondynka zwróciła się do Arka. – Jak pan sam widzi, nie ma dla pana pokoju. Bardzo przepraszam za pomyłkę. Jeśli wpłacił pan zaliczkę, oczywiście zwrócimy. – Nie chodzi o zaliczkę... – Stęknął. – Przejechałem kilkaset kilometrów do was i... – Jest komplet! – powiedziała stanowczo. – Bardzo. Mi. Przykro. Arek założył ręce za głowę. Kobieta zbliżyła się do niego o pół kroku, jakby chciała go w ten sposób zmusić, by wsiadł do samochodu i wreszcie odjechał. – Może zatrzymać się u mnie – włączyła się Adaoma. Gospodyni spojrzała na nią zaskoczona. Podobnie zresztą jak on. – W moim domku są przecież dwa pokoje. W jednym może zamieszkać Arek. – Ale ten drugi pokoik jest maleńki! – zaprotestowała kobieta. – Poradzimy sobie. – Tam jest tylko jedna łazienka! – Dam sobie radę. Ściągnę z lustra kilka kosmetyków i znajdzie się miejsce na drugą szczoteczkę do zębów. Blondynka desperacko szukała kolejnych argumentów, żeby zaprotestować, ale promienny uśmiech Adaomy sygnalizował, że jest gotowa je wszystkie rozbroić. Gospodyni zerknęła w stronę męża, szukając u niego wsparcia, jednak on zachowywał się tak, jakby sytuacja go nie dotyczyła. – Będzie pani niewygodnie, ale jeśli pani tak chce, to proszę bardzo – powiedziała z rezygnacją. – Proszę poczekać, pójdę po drugi klucz. Krzychu, pomożesz? Mężczyzna drgnął, kiedy usłyszał swoje imię, a potem w jego oczach pojawił się cień obawy, kiedy zorientował się, że ma iść z żoną. Wymamrotał coś pod nosem i ruszył za nią. – Dzięki – powiedział Arek. – To tylko na kilka dni. – Nie ma sprawy. Daj mi chwilę, dobrze? Ogarnę tam swoje rzeczy. – Jasne. Poczekam tutaj. Adaoma wahała się, czy powinna coś jeszcze powiedzieć, dodać, ale wyglądał na zmęczonego podróżą. Ona zresztą też, po incydencie z trójką chłopaków czuła się ciągle rozdygotana. Dlatego po prostu poszła do domku, żeby przygotować miejsce dla drugiego lokatora. 2 Gospodarz wraz z żoną wszedł do stodoły. W środku, wokół dużego stołu zebrała się grupa dzieciaków, które z zapałem kleiły coś pod kierownictwem animatorki. Kilkorgu już się to znudziło i bawiły się teraz w kąciku z zabawkami. Z boku, przy innym stole siedziały dwie kobiety. Piły herbatę z kubków i półgłosem o czymś rozmawiały. Pomiędzy nimi leżał talerz kruchych ciasteczek. Żona poprowadziła go do kuchni. W sezonie zatrudniali dwie sąsiadki do gotowania dla letników. Teraz starsza z nich ugniatała kolejną porcję ciasta na pierogi, a młodsza je wałkowała, co chwila sprawdzając coś ubrudzonym mąką paluchem na swoim smartfonie. Znad stojących na kuchence garnków, gdzie właśnie gotował się kompot, unosiły się kłęby pary. Obie kobiety były pewne i sprawdzone. Chętne do roboty, chociaż ta młodsza mniej. Zdaniem gospodyni dwudziestolatka zbyt często robiła przerwy na papierosa, po to tylko, by do kogoś zadzwonić, posiedzieć na fejsie, powysyłać esemesy i wrzucić fotkę na insta. Dziewczyna ciągle też coś planowała. A to wyjazd do roboty do Warszawy, a to pracę w magazynie w Anglii, usługiwanie w knajpie w Irlandii, opiekę nad seniorami w Niemczech czy zbieranie owoców w Holandii. Z tych zamierzeń nigdy nic nie wychodziło, ale koniec końców wydawała się z tego zadowolona. Jakby same marzenia o lepszym życiu jej wystarczyły. – Krysiu, weźmiesz na chwilę Adasia? – zapytała gospodyni. Dziewczyna przestała ugniatać ciasto. Schowała telefon do kieszeni, ściągnęła fartuch i otrzepała ręce, odsłaniając przy tym skrzydło motyla, którego miała wytatuowanego na ramieniu. – Chodź do mnie, maluchu – powiedziała, uśmiechając się szeroko. Dzieciak zachichotał i wyciągnął w jej stronę rączki. Dziewczyna wzięła go od gospodyni. – Pójść z nim gdzieś? – No. Przejdź się z nim kawałek. Wróćcie za parę minutek, dobrze? Albo podrzuć go Damianowi. Gdzieś tutaj się włóczy. – Dobrze. – Jesteś kochana. Krysia wyszła z kuchni, gaworząc z dzieckiem. Gospodyni oparła się o blat stołu. Policzyła przygotowane już pierogi. – Nadzienia starczy? – zapytała. – Starczy, starczy – potwierdziła kucharka dobrotliwie. Gospodyni odwróciła się do męża. – I coś ty najlepszego narobił! – powiedziała z wyrzutem. Mężczyzna zrobił obrażoną minę. – No co zrobiłem? Co zrobiłem? Wynająłem pokój facetowi, nie? To tutaj robimy, Aśka, nie? – A powiedziałeś mi o tym? – Powiedziałem. – Kiedy? – Bo ja pamiętam wszystko?! Powiedziałem, i tyle. – Jakbyś mi powiedział, tobym zapisała. Mam iść sprawdzić?! Bo jestem pewna, że jego w zeszycie nie ma! Bo jakbyś mi powiedział, tobym ci wyjaśniła, że to głupi pomysł i powaliło cię w dekiel! Mężczyzna przewrócił oczami. Chrząknął w taki sposób, jakby w jego gardle zbierała się gęsta zielona flegma. Ale zamiast ją wypluć, poobracał ją w ustach, a potem przełknął. – Mogłem zapomnieć ci przekazać – przyznał wreszcie, niemal nie otwierając ust przy wypowiadaniu tego zdania. Podniosła rękę, jakby zamierzała go uderzyć, ale w ostatniej chwili się zreflektowała. Tylko machnęła w geście przepełnionym złością i irytacją. – Jesteś beznadziejny. Po zeszłym roku po łokcie się urobiłam, żeby letnicy do nas przyjechali, a ty co? Sprowadzasz tego faceta. – Bez przesady z tym urabianiem. Parę postów w internecie zamieściłaś, wielkie mi rzeczy. – To trzeba było samemu to zrobić, idioto! Kucharka, która do tej pory udawała, że nie słyszy toczącej się nad jej uchem rozmowy, teraz zamarła. Oderwała się od ciasta i spojrzała pytająco na gospodynię. Ta gestem kazała jej pracować dalej. Mężczyzna był niezadowolony. Wolałby odbywać tę rozmowę w innym miejscu, innym czasie i w cztery oczy. Ale rozumiał, że próby pozbycia się kucharki albo przekonania żony, by wrócili do tematu później, doprowadziłyby tylko do większej awantury. – Przecież letnicy przyjechali, nie? – Prawie o połowę mniej niż w zeszłym roku. Jak myślisz dlaczego, idioto?! Milczał. A ona wzięła głęboki wdech, szykując się do dalszej części tyrady. – Bo się przestraszyli! Przestraszyli tego, co tu się stało, i tego, że to może zdarzyć się ich dzieciom! Nic innego nie robiłam przez cały rok, jak tylko próbowałam przekonać ludzi, że u nas jest bezpiecznie. Że nic złego im się nie przytrafi. Że nie mamy nic wspólnego z tym... tym... incydentem! A ty tutaj sprowadzasz sobie tego faceta, jakby nigdy nic. I co, myślisz, że nikt nie zwróci na to uwagi!? To się do nas na zawsze przyklei, rozumiesz, idioto?! A jak się przyklei, to nikt do nas nie będzie przyjeżdżał, nikt! Nawet na adwokata nie będzie nas stać. A nawet jeśli nam tego jakimś cudem nie odbiorą, to jedyne, co będzie można zrobić, to wszystkie te domki wyburzyć i zasiać tu jakieś gówno, byle Unia dopłaty dawała. Prawdę mówię, pani Janeczko?! Kucharka drgnęła, słysząc swoje imię. Spojrzała trwożliwie najpierw na gospodynię, potem na jej męża. Mężczyzna poczuł, że rośnie w nim złość. Krzyczenie na niego to jedno. Żona miała charakter, on był zaś z natury wycofany. Ona się awanturowała, on spokojnie rozwiązywał problemy. Przyzwyczaił się do jej wybuchów. Wiedział, że trzeba przeczekać, i tyle. Co innego jednak robić to przy pracownikach. A jeszcze co innego wciągać ich w tę rozmowę. Płacił im. Powinni traktować go z szacunkiem, a jak mieli to robić, skoro słyszeli, że żona wyzywa go od idiotów? Do tego mówiła dość głośno. Była szansa, że dotarło to do siedzących w jadalni letników. A nie po to ludzie przyjeżdżali na urlop do głuszy, żeby wysłuchiwać małżeńskich sprzeczek. – Ja tam to bym uważała – stwierdziła kucharka, mając nadzieję, że nie będą jej więcej ciągnąć za język. Na szczęście gospodyni to wystarczyło. – Sam słyszysz – powiedziała tryumfalnie do męża. – Wszystkich letników nam wystraszysz i tyle będzie z ośrodka. Wymamrotał coś pod nosem. – Co takiego? – zapytała. Pociągnął nosem dla dodania sobie odwagi. – Powiedziałem, że bardziej niż jego przyjazdem powinnaś się przejmować wyskokami twojego tatusia. To on nam zrzucił na głowę prawdziwy kłopot, nie ten facet. Twarz gospodyni poczerwieniała. Kucharka skuliła się nad kolejną porcją ciasta i zaczęła je ugniatać z niezwykłą intensywnością. Mężczyzna podszedł do żony. Włożył młotek za pasek i delikatnie wziął ją w ramiona. Odrzuciła ten gest, więc go powtórzył. Tym razem pozwoliła się przytulić. – No już, już... Żadnej wielkiej tragedii nie będzie – powiedział. – On zostanie tutaj tylko kilka dni. Zbliża się rocznica. Chce poszukać córki. Prychnęła. – Poszukać! Dobre sobie! Widziałam w internecie, jak jej szukał przez ostatnie dwanaście miesięcy! – Każdy przeżywa tragedię po swojemu. Odsunęła się gwałtownie i spojrzała na niego podejrzliwie. – Głupi jesteś – stwierdziła. – Płot już naprawiłeś? – Naprawiłem. – To teraz trzeba się zająć traktorem. – A co tam się dzieje? – Coś ojcu buczy. – W uszach mu buczy. – Po prostu zobacz, co tam się dzieje. – Dobra, dobra. Kiedy wyszedł ze stajni, Arek ciągle stał przy swoim samochodzie na parkingu. Opierał się o klapę bagażnika i wyciągał twarz do słońca. Na moment ich spojrzenia się spotkały. Nie wymienili jednak żadnego gestu ani słowa. Po prostu na siebie patrzyli. 3 W końcu drzwi od domku Adaomy się otworzyły, a kobieta zamachała do Arka, że może przyjść. Mężczyzna otworzył bagażnik. Wyjął z niego torbę i zarzucił ją na ramię. Z tylnego siedzenia wyciągnął natomiast karton. Był dość ciężki, więc niósł go w obu rękach. Domek składał się z trzech pomieszczeń. W pierwszym znalazło się miejsce dla dwuosobowego łóżka, małej lodówki, stolika z krzesłami, niewielkiej szafy i telewizora. Z tego pokoju można było przejść do łazienki z prysznicem oraz do drugiego, znacznie mniejszego. Tam, jak Arek pamiętał, mieściło się tylko pojedyncze łóżko oraz szafa. Chciał do niego wejść, ale Adaoma go powstrzymała. Sportowy strój zmieniła na zwykłą szarą spódnicę i żółty tiszert. Włosy miała mokre po wyjściu spod prysznica. – Możesz się rozłożyć tutaj – powiedziała. – Myślałem, że to ja zajmę mały pokój. – Nie. Będzie mi tak wygodniej – zapewniła. – Słuchaj, ale tam ledwo można się obrócić. Mnie to nie przeszkadza, bo pewnie i tak przez większość dnia nie będzie mnie w ośrodku, dlatego ty powinnaś... – To kwestia prywatności – przerwała mu. – Chciałabym mieć pokój, w którym mogłabym się zamknąć i gdzie nikt mi nie będzie wchodził. Rozumiesz? Kiwnął głową. – Nikt, ty też – dodała. – To ma być moja przestrzeń. Nie potrzebuję jej wiele, ale ma być tylko i wyłącznie moja. To jest mój warunek. Akceptujesz to albo... – Wskazała palcem na drzwi. – Dobrze. To twoja przestrzeń – mruknął. – Nie bój się. Nie będę ci robił nagich zdjęć pod prysznicem ani kradł bielizny, żeby potem sprzedać w internecie i mieć na żetony. – To wcale nie jest śmieszne. – Wiem – zgodził się. – Ale twój facet uważa inaczej. Oparła się o ścianę i założyła ręce na piersiach. Arek tymczasem podszedł do łóżka i rzucił na nie karton, który trzymał w dłoniach. Sprężyny zaskrzypiały pod niespodziewanym ciężarem, a pudełko lekko przy tym podskoczyło. – To nie moja wina. Arek potarł palcami spocone czoło i odetchnął ciężko. Odłożył torbę. Podszedł do stołu, odsunął krzesło i usiadł na nim. – Wiem, że nie twoja – powiedział po chwili. – Przepraszam. To był bardzo ciężki rok. A Robert przyłożył mi w momencie, kiedy naprawdę potrzebowałem pomocy. Gdzie on w ogóle jest? – Nie wiem. Spojrzał na nią. Widziała, że zbiera się na odwagę, by zadać kolejne pytanie. – Rozstaliście się? – Wolałabym o nim nie rozmawiać. Ale nie, nie rozstaliśmy się. To wszystko jest po prostu bardzo skomplikowane. Na jego twarzy pojawił się delikatny smutny uśmiech. Przez chwilę światło tak się na niej ułożyło, że przypominał postać z portretu jakiegoś holenderskiego mistrza, szlachetną i cierpiącą. Adaoma poczuła ochotę, by wszystko mu opowiedzieć. Byłby to rodzaj gestu sprzeciwu wobec Roberta. Coś, co naprawdę by go zabolało. Prawdopodobnie nie tak mocno jak to, co on zrobił jej, ale jednak. – To jest bardzo skomplikowane – potwierdził Arek, zakreślając w powietrzu dłonią nierówny okrąg. – Żałuję, że nikt mi tego nie powiedział, kiedy poznałem Kamilę. – Zmieniłoby to coś? – Raczej nie – przyznał. Oderwała się od ściany. Podeszła do łóżka i usiadła naprzeciwko, tuż obok kartonu, tak że teraz dzieliło ich zaledwie półtora metra. – Uważam, że przykładasz do tego wszystkiego większą wagę, niż powinieneś. – Wybacz, ale myślę, że się mylisz. – Znam Roberta. – Ja też. Dłużej od ciebie. – Skrzywdził cię, ale to nie przez Kamilę – powiedziała. – A dlaczego? – Chciał pomóc. Lekko poczerwieniał, jakby coś się w nim gotowało. – Pierdolisz! – wyrzucił z siebie. Nagle zrobiło się jej głupio, że broniła Roberta. Ani to nie była jej sprawa, ani on nie zasługiwał na jej obronę. A na pewno nie teraz. Przymknęła powieki i zobaczyła jego pełną zadowolenia z siebie twarz, kiedy zaczął coś, co nazwał „poważną rozmową”. Wyglądał na lekko przestraszonego, ale chyba naprawdę spodziewał się, że ona doceni jego szczerość. – Czasami zastanawiam się, czy nie zrobił tego, ponieważ ma coś na sumieniu – odezwał się Arek. – Słucham? – Pamiętam, jak patrzył na Adę, kiedy kąpała się w jeziorze. Matka kupiła jej kostium dwuczęściowy, nie ja – dodał, jakby musiał się z tego tłumaczyć. – On siedział niedaleko. I patrzył na nią tak, jakby... – To nie tak – odpowiedziała i zaraz się zarumieniła. Znowu broniła Roberta. – Przepraszam... Siedzieli naprzeciwko siebie przez kilka długich minut, nie wymieniając ani jednego słowa, ledwo na siebie patrząc. Wreszcie Arek wstał. Podniósł swoją torbę. – To chyba jednak nie jest dobry pomysł – powiedział. – Poszukam czegoś gdzie indziej. – Chyba tak. Sięgnęła po pudło. Chciała mu podać. Przypadkiem odgięła jedno z tekturowych skrzydeł. W środku dostrzegła stos kartek. Na samej górze był wielki napis wykonany tłustymi czarnymi literami ZAGINĘŁA. Pod spodem dostrzegła kolorowe zdjęcie z twarzą Ady. Wyglądało, jakby skopiowano je z legitymacji szkolnej. Dziewczyna miała białą koszulkę, grzeczną fryzurę i miły wyraz twarzy. – Nie – zmieniła zdanie. – Zostań. – Dziękuję ci za pomoc, ale... – Przyjechałeś tu szukać córki, tak? – Tak – potwierdził po sekundzie wahania. – To skup się na tym, a nie na rozglądaniu się za noclegiem. Kto wie, czy gdzie indziej wynajmą ci pokój. Może wszyscy mają takie nastawienie jak ta baba stąd. Arek położył już dłoń na klamce. Nacisnął ją, ale nie zrobił kolejnego ruchu. Nagle wysoko w górze rozległ się potężny huk, od którego zatrzęsły się szyby w oknach, a chwilę potem w dach uderzyły pierwsze ciężkie krople deszczu. – Idzie burza. – Zupełnie jak wtedy – dodał. – Zostaniesz? Kiwnął głową. W tej samej chwili na agroturystykę spadły burzowe strugi. Tak gęste i tak gwałtowne, jakby cały świat miał zaraz zniknąć pod grubą warstwą szarego całunu. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Zmijowisko-ebookRO/p1143958i1299603" target="_blank" title="Żmijowisko [Wojciech Chmielarz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Żmijowisko [Wojciech Chmielarz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Jarosław Galewski 24 Kwietnia 2016, 10:46\nW mojej ocenie bardziej wyrównanym składem dysponują goście, aczkolwiek wydaje mi się, że w tej rywalizacji kluczowy okaże się jednak atut własnego toru. GKM powinien go dobrze wykorzystać. Typuję wynik 48:42.\nZielonogórzanie są dla mnie zdecydowanym faworytem. Goście pewnie powalczą, ale na własnym torze Falubaz nie powinien mieć większych problemów z odniesieniem pierwszego w tym sezonie zwycięstwa. Typuję wynik 52:38.\nDrużyna z Łodzi na własnym torze spisuje się na ogół dobrze. I tym razem nie powinni sprawić zawodu. Mecz nie będzie jednak dla Orła łatwy, bo gdańszczanie są w dobrej formie. Spodziewam się zaciętego widowiska. Typuję wynik 47:43.\nPilanie zdążyli nas już przyzwyczaić, że na swoim torze są naprawdę silnym zespołem. Dziś z całą pewnością to potwierdzą, bo rywal nie jest aż tak wymagający. Typuję wynik 54:36.\nDrużyna z Daugavpils w poprzednich latach różnie radziła sobie na wyjazdach, ale od początku tegorocznych rozgrywek są naprawdę w świetnej formie. Punkty zdobywają wszędzie. Jestem przekonana, że w Opolu to potwierdzą. Typuję wynik 34:56.\nRzeszowianie na swoim torze są bardzo silni. Nie powinni mieć większych problemów ze zwycięstwem. Formacja seniorska spisuje się naprawdę dobrze, a przed własną publicznością kilka punktów mogą dorzucić juniorzy. To wystarczy. Typuję wynik 52:38.\nCzęstochowianie radzili sobie do tej pory różnie. Teraz pojadą jednak w końcu u siebie i to wzmocnieni. Nie powinni mieć kłopotów i zanotować pierwsze zwycięstwo. Krosno ma różne problemy i pewnie będą one dziś widoczne. Typuję wynik 54:36.\nsympatyk żu-żla 24-04 18:40 Zgłoś\nObcie mogą się wydazyć ale wynniki mogą być inne,\nSTAL.G_1771 24-04 11:00 Zgłoś\nCo tak nisko na Falubaz ? Sportowe to samo. Ja obstawiam co najmniej 58-32 albo i wyżej


Lipiec, 2014 | Tadeusz Kraśko-ekran polityczny\nOpublikowano 31 lipca 2014 Autor: skorpion\n„Wolno zaryzykować przypuszczenie, że słuchanie sumienia, jest w sumie bezpieczniejsze i że ono mniej nas nie oszuka aniżeli zasady moralne, które przecież niemal zawsze potrafimy na swoją korzyść przekręcić” – prof. Leszek Kołakowski, filozof. – Po lekarzach, teraz nauczyciele mają mieć swoją deklarację wiary. Powiada się, że „podstawą godności i wolności nauczyciela katolika jest wyłącznie jego sumienie oświecone Duchem Świętym” i nauką Kościoła”. To oczywiście zadanie najtrudniejsze, bo niemożliwe: zamienienie ludzi w aniołów. W tej pedagogice nie ma mowy o zmienności, płynności, czy ewolucji natury i rzeczywistości, Wszystko jest bo jest, bo tak w swojej kreacji stanowił Przedwieczny. – „Niech się dzieje wola Nieba, z nią się zawsze zgadzać trzeba” – Aleksander hrabia Fredro. – I tak „cichutko na paluszkach” zgłasza się do nas państwo wyznaniowe. Zagrożeniem dla niego jest wszelka neutralność. „2+2” ma być niezmienne po wsze czasy, a to że czasami bywa „5, to nie innego jak podszept szatana. Sumienia nasze jest jednoznaczne. Nie ma w nim niczego pośredniego. Jest biel albo czerń, szarość jest wyklęta. Nader ciekawa byłaby deklaracja sumienia na przykład w polityce, przynajmniej w tej, którą znamy. Opustoszałaby partyjna scena z kłamców, oszustów, zdrajców. – „Sumienie to świadomość, że istnieje w człowieku trybunał wewnętrzny” – Immanuel Kant. – A jednak sumienie nie jest wyniosłą tajemnicą tylko jednego człowieka. Odzywa się gdy spotkamy bliźniego, czy bliźnich i dopiero wtedy ocenia, wyrokuje, radzi, prowadzi. A gdy człowiek powstaje do życia z nieczystym sumieniem ? Bardzo trudno rozmawiać o tajemnicy tak samo oczywistej, jak niepojętej. Może sumienie odwołuje się tylko do naszej przeszłości, a bezradne jest wobec stawania się, wobec tego co będzie. – „Naród, który traci pamięć, traci swoje sumienie” – Zbigniew Herbert. – Są jednak ludzie, którzy nie tyle zdradzili, ale po prostu opuścili swoje sumienia. I co wtedy ? Kto to wie, może sumienie jeszcze raz szuka swojego, tego właśnie, a nie innego, człowieka. Zresztą człowiek jest istnieniem skończonym, a sumienie tajemnicą z nieskończoności. A to prawda i duch życia. Hej !\nKapusta przeciwko imperium\nOpublikowano 30 lipca 2014 Autor: skorpion\n„Idealista – to człowiek, który zauważywszy, że róża pachnie ładniej od kapusty wnioskuje stąd, że będzie z niej lepsza zupa”- Henry Louis Mencken. – Biełyje rozy odpłynęły, a kapusta też zniknie. Kreml zamierza zakazać importu polskiej kapusty. Powód jest oto taki: w naszej kapuście siedzi „wciornastek zachodni”. Diabeł wie co to jest, ale dla imperium jawnie wredne i niebezpieczne jest to „zachodnie”. A tamtejszy car nie uświadczy wybornych gołąbków, pierogów i bigosu z naszej prapolskiej kapusty. Cieszą się oczywiście ojczyste zające, ponieważ będzie pod dostatkiem ich rodowego smakołyku. Słyszałem także o komitecie organizacyjnym nowej partii pod agresywną nazwą: „Walczące głąby”. Na rosyjskie sankcje czekają trwożliwie polityczne przystawki PSL: szczypior i sałata, bo biało-czerwone rzodkiewki to domena narodowców, a pomidory – ostatnia salwa Millera. Oczywiście zbiera siły jednoczący się czosnek prawicy. Czas najwyższy, by ogłosić warzywniaki strefą wojny, bo na rozlane mleko PO nie można już liczyć. Hej !\nKreml w Budapeszcie\nOpublikowano 29 lipca 2014 Autor: skorpion\n„Jakże straszne jest uświadomienie sobie, że to co o nas ludzie mówią, jest prawdą” – Adam Smith – Znakomicie można było sobie tego spodziewać po węgierskim premierze, po tym właśnie premierze. Oto Wiktor Orban po tej przerażającej tragedii tragedii, gdy żegnane są ofiary barbarzyńskiego ataku na samolot, stanął po stronie Władimira cara Putina. – Wymaga tego nasz narodowy interes – tłumaczył. Po prostu interes handlowy. Pamiętajmy, że jeszcze niedawno korzystając ze słabości Ukrainy, domagał się specjalnych praw dla żyjących tam swoich pobratymców. Tak to ten Węgier handluje dumą, honorem, uczciwością, sprawiedliwością. Słysząc to Jarosław Kaczyński, który nie tak dawno zapowiadał Budapeszt w Warszawie, powinien ze wstydu, jeśli wie co to znaczy, schować się pod stół, do swojego kota.\nA w otchłani minionego czasu, Leonidas, bezgranicznie odważny król Sparty, stanął w Termopilskim wąwozie z ze swoimi 300 walecznymi żołnierzami przeciwko 100 – tysięcznej armii perskiego króla Kserksesa. Premier Orban noszący niezasłużenie imię Wiktor, czyli zwycięzca, zapewne stanąłby po stronie władcy Persów, ponieważ doszedłby do wniosku, że to będzie korzystniejsze niż nawet najpiękniejsza śmierć. – „Większość ludzi sprzedaje swoją duszę, spokojnie żyjąc z zapłaty”. – Adam Smith. – Wiktor Orban – kieszonkowy LiliPutin. – Hej !\nOpublikowano 28 lipca 2014 Autor: skorpion\nZbliża się 70 – lecie Powstania Warszawskiego, walki krwi i chwały. Niewielu już zostało wśród nas żołnierzy z Pokolenia Kolumbów. Oto pamięć o legendarnym Antku Rozpylaczu, Antonim Szczęsnym Godlewskim, żołnierzu Batalionu „Sokół”. Bezgraniczne odważny zginął mając 21 lat. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Oto żołnierz, poeta, Krzysztof Kamil Baczyński. Miał 23 lata. Pisał o „płonących łąkach krwi”. Zostawił nam odwagę i świetne wiersze. Byli wśród tak wielu. Stanęli do walki 1 sierpnia, w godzinie „W”. – „I jeden z nas – to jestem ja, którym pokochał. Świat mi rozkwitł jak wielki obłok, ogień w snach i tak jak drzewo jestem – prosty. A drugi z nas – to jestem ja, którym nienawiść drżącą poczuł, i nóż mi błyska, to nie łza z drętwych jak woda oczu”. – Pamiętamy i będziemy pamiętać. I zapalimy znicze przed ich białymi krzyżami i usłyszymy syreny w ich godzinie. Cześć tej pamięci, naszej pamięci. Hej !\nOpublikowano 27 lipca 2014 Autor: skorpion\n„Sukces nigdy nie jest ostateczny. Porażka nigdy nie jest totalna. Liczy się tylko odwaga” – Winston Churchill. – W życiu publicznym i rzadziej – prywatnie, mieszka z nami odwaga. To niesłychanie piękna wartość. Być odważnym, to poznawać wszystkie barwy losu. – „Bohater nie jest odważniejszy od zwykłego człowieka, ale jest odważny pięć minut dłużej” – Ralph Waldo Emerson – Kiepska jest odwaga pokazowa, jeszcze gorsza, gdy za plecami ma się przyjazne kły i pazury. Odwaga polityczna, zwłaszcza ta nasza codzienna, to jedynie puste gesty i takie same słowa, by nie zmienić niczego poza własnym kradzionym dobrem, własnym kłamstwem. Rzeczywistej, prawdziwej odwagi wymaga życie najbardziej codzienne, by przeciwności losu pokonywać z wiarą sens swojego miejsca na tym najpiękniejszym ze światów. – Oczywiście odwaga to nie brak strachu. – - „Odwaga jest to wiedza o tym, czego się bać, a czego nie” – Platon. – Hej !\nOpublikowano 26 lipca 2014 Autor: skorpion\n„Niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie” Immanuel Kant. – Trwa w ojczyźnie burzliwa dyskusja o wyższości względnie podległości prawa naturalnego wobec stanowionego. Swoistym załącznikiem jest powszechne łamanie zasad Kamiennych Tablic i więzienia zapełnione ludźmi bezprawia. – „Mamy prawo popełniać w życiu wiele błędów oprócz jednego, który niszczy nas samych” – Paulo Coehlo. – Zdumiewające, że ten właśnie błąd jest najczęstszym naszym udziałem. Nie ma w naszym życiu prawa niepodważalnie nieśmiertelnego Jest prawo karne, cywilne, administracyjne, międzynarodowe, prawo rynku, biznesu, wojny, braterstwa. Mówi się o prawie postępowania zgodnie z przyjętymi normami moralności i etyki. Oczywiście można rzecz sprowadzić do absurdu i powiedzieć, że każdy człowiek ma swoje własne prawo, według którego postępuje. A jednak prawo tworzy drogi i zaułki naszego życia. Niestety są w nim także dzikie pola z prawem pięści. Jaki więc wniosek ? Najprostszy : „Niech prawo zawsze prawo znaczy, a sprawiedliwość – sprawiedliwość” – Julian Tuwim, „Modlitwa” („Kwiaty Polskie”). – Zapewne to trudne, to bardzo trudne, ale do prawych i sprawiedliwych świat powinien należeć. I może kiedyś tak będzie, gdy przeminą wszystkie nasze burze, a nad nam będzie właśnie niebo gwiaździste, a w nas prawo moralne. Hej !\nPolityka przeciwko wolności\nOpublikowano 25 lipca 2014 Autor: skorpion\n„Nie ma nie-polityki. Wszystko jest polityką” – Tomasz Mann. Rząd odwołał przyszłoroczne spotkania: Polska w Rosji – Rosja w Polsce. I słusznie, nawet bardzo słusznie. Trudno przedstawiać naszą kulturę , gospodarkę, naukę, na ziemi putinowskiego imperializmu. Jeszcze trudniej gościć u siebie wizytówki caratu. Za cztery lata mają odbyć się w Rosji kolejne piłkarskie mistrzostwa świata. FIFA hojnie przyznała je po prostu Władimirowi Putinowi, jakby nie nazywać organizatora. A ta światowa organizacja ma rewelacyjnie bliskie relacje z przebogatym Gazpromem. Nieśmiałe sugestie bojkotu tego globalnego wydarzenia powinny być międzynarodową decyzją. I to bardzo może zaboleć cara, a nie nijakie, sankcje, sankcyjki. – „Im mniej polityki, tym więcej wolności”- Hannah Arendt. Hej !\nHańba po polsku\nOpublikowano 24 lipca 2014 Autor: skorpion\n„Nic nie może być niezmienne, prócz przyrodzonych praw człowieka” – Thomas Jefferson. – Dziś polska chwila hańby. Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu wydał wyrok w sprawie skargi więźniów CIA przetrzymywanych i torturowanych „gościnnie” w więzieniu w Kiejkutach Starych. Prezydent Aleksander Kwaśniewski i premier Leszek Miller, za których to panowania urządzono pod orłem brutalną, tajną komórkę kubańskiego Guantanamo, jak sławne japońskie małpy” nie widzieli, nie słyszeli i nie mówili. A Polska złamała zakaz tortur i nieludzkiego traktowania więźniów. W dodatku śledztwo było w tej sprawie nierzetelne i przewlekłe. el – Nashiri ma otrzymać 100 tys, euro, a Abu Zubajda – 130 tys. euro odszkodowania od rządu RP. Uważam, że te pieniądze powinny być wyegzekwowane od wspomnianych polityków. W pełni na to zasłużyli. CIA oczywiście płaciła za polskie więzienie. Pieniądze dostarczono poufnie „służbom” w …workach. Pyskowano z prawa i lewa na Radosława Sikorskiego za kłopotliwą prawdę o relacjach polsko – amerykańskich z podsłuchanych taśm. Kto teraz po wyroku w Strasburgu zdobędzie się na odszczekania koniunkturalnych oskarżeń ? – „Bez praw nie może być prawdziwej wolności” – Andrzej Frycz Modrzewski. -Hej !\nZmienić wszystko, by nic się nie zmieniło\n„Jest źle, oczywiście źle, ale kto temu winien ? Pewnie wszyscy, i ci z prawej, i ci z lewej, i ci z centrum. Pierwsi byli u władzy, ci co twierdzili, że polityka to świństwo, a teraz są ci, co znajduję, że to fałszywa gra. A jedni i drudzy zapomnieli dodać, że to kokosowy interes. Tylko trzeba umieć brać się do tego interesu” – Tadeusz Dołęga Mostowicz, „Ostatni brygada”. – Trwa nieustanna walka władzy o jej utrzymanie i opozycji o przejęcie rządów. Nie ma tylko walki o interesy obywateli, poza oczywiście wyborami, w których należy sugestywnie nakłamać wybierającym. Ponieważ nic się w tej materii nie zmienia, jasny jest więc wniosek, że wygrywają ci, którzy kłamią najsprawniej. Trwa gorączkowe zwieranie szyków tyłków chętnych do wygniatania foteli władzy. Zapowiadane są plany zmiecenia z powierzchni ojczyzny wrednych, najgorszych, godnych potępienia narodowego rządzących, w celu zastąpienia ich identycznymi, tylko innymi „ z pyska i nazwiska”, by przypomnieć „Folwark Zwierzęcy” G. Orwella, dzieło cudownie i nieustannie aktualne. A sprawa jest najprostsza z prostych: zmienić wszystko, by nic się nie zmieniło. Naturalnie to mityczne „wszystko” zmieni się, gdy zmienimy się my sami. Ale na to nie zanosiło się, nie zanosi i nic nie wskazuje by stało się to kiedykolwiek. Być może jest w tym niedostrzegalna dla nas tajemnica. – „Jest to bowiem sekret przyrody i polityki, że bezpiecznie jest zmieniać nieraz wiele rzeczy mniejszych niż jedną wielką” – Francis Bacon. – Hej !


Krzesła konferencyjne - meble biurowe - Galter Meble : Galter Meble\nKrzesła konferencyjne – meble biurowe\nHome Aktualności Krzesła konferencyjne – meble biurowe\nKrzesła konferencyjne to istotny element wyposażenia obiektów konferencyjnych. W zależności od standardu jaki mamy zapewnić w takim obiekcie możemy zdecydować się na drewniane, lub wykonane z tworzywa najpopularniejsze meble producenta Nowy Styl. Wśród nich prym wiodą tanie krzesła konferencyjne ISO z pulpitem, lub bez. Krzesła te mogą być wykonywane w wersji ze stelażem w kolorze czarnym, lub w przypadku gdy kryterium nie jest tylko cena – stelażem chromowanym. Tańszą wersją krzeseł konferencyjnych są krzesła bankietowe – kupowane głównie przez hotele i obiekty typowo konferencyjne – są to produkty głównie produkcji azjatyckiej. Są one często wykorzystywane jako krzesła weselne, choć w takiej sytuacji należy je uzupełnić o pokrowce na krzesła weselne i dodatkowe dekoracje. Ważną cechą krzeseł bankietowych jest możliwość ich sztaplowania – tzn. ustawiania jednego w drugim w pionowych słupkach.


LastPass dla Firefox - Download\nLastPass dla Firefox dla Windows\nLastPass dla Firefox to darmowy program do przechowywania haseł. Obsługuje on automatyczne wypełnianie formularzy i logowanie.LastPass dla Firefox pojawia się w przeglądarce pod postacią czerwonego przycisku po prawej stronie okna wyszukiwania.... Zobacz pełny opis\nProgram LastPass dla Firefox jest równiez kompatybilny z:\nProgram LastPass dla Firefox jest równiez dostepny na inne platformy\nLastPass dla Firefox na Mac\nLastPass | Więcej programów (6)\nLastPass dla Firefox to darmowy program do przechowywania haseł. Obsługuje on automatyczne wypełnianie formularzy i logowanie.\nLastPass dla Firefox pojawia się w przeglądarce pod postacią czerwonego przycisku po prawej stronie okna wyszukiwania. Klikając go mamy dostęp do wszystkich funkcji programu, a tych jest sporo. Program potrafi zapamiętać wszystkie hasła jakich używamy podczas surfowania po Internecie. Są one zabezpieczone jednym hasłem głównym, które należy wpisać, aby uzyskać dostęp do bazy danych. Nasze hasła są przechowywane na dysku twardym i szyfrowane skomplikowanym algorytmem. Dodatkowo szyfrowana kopia zapasowa może być przechowywana na serwerze Lastpass.\nNiestety, aby korzystać z LastPass dla Firefox musimy się zarejestrować w serwisie. Utworzone w ten sposób konto służy do synchronizacji naszej bazy pomiędzy komputerami i urządzeniami przenośnymi. Połączenie takie odbywa się za pośrednictwem szyfrowanego połączenia, także nie ma obawy, że ktoś je przechwyci w trakcie komunikacji.\nW LastPass dla Firefox można również stworzyć nasz profil osobisty z wszystkimi danymi. Program potrafi automatycznie uzupełniać formularze powyższymi danymi. Mamy również możliwość zapisać dane kart kredytowych, aby nie trzeba było ich za każdym razem wpisywać ręcznie. Ponieważ LastPass dla Firefox eliminuje konieczność pamiętania haseł, mogą one być bardzo skomplikowane, a przez to bezpieczniejsze. W wymyślaniu tzw. silnych haseł pomaga wbudowany generator.\nLastPass dla Firefox z powodzeniem zabezpiecza nasze hasła i eliminuje konieczność ich pamiętania. Dodatkowo oferuje sporo funkcji ułatwiających życie korzystającym z przeglądarki Firefox.\nPodobne tematy LastPass dla Firefox\nLastPass dla Firefox 3.0.8\nOpinie użytkowników o LastPass dla Firefox\nArtykuły o LastPass dla Firefox\nTwoja recenzja dla LastPass dla Firefox\nWhat do you think about LastPass dla Firefox? Do you recommend it? Why?


STREFA RĘKODZIELNIKA - SklepFeniksa.pl\n» STREFA RĘKODZIELNIKA\nblaszki zawieszki metalowe\netykiety metki papierowe\nNaszą specjalnością jest grawerowanie i cięcie laserowe. A pasją pozazawodową rękodzieło.\nDzięki naszej pasji i pracy zrodził się pomysł przygotowywania akcesoriów i dodatków dla rękodzielników.\nStworzyliśmy miejsce, gdzie zakupić można personalizowane akcesoria do różnych wyrobów rękodzielniczych oraz pojedyncze elementy do rękodzieła.\nGuziczki z grawerem ( guziczki z logo ), metki z grawerem, zawieszki czy blaszki ze stali nierdzewnej grawerowane, stojaki na probówki ( na koraliki ), miarki do szydełek, miarki na guzik ( z grawerem ), denka, spody, bazy do koszyków i wiele innych.\nElementy do decoupage takie jak drewniane pudełka, drewniane zakładki do książek .\nUwaga! możemy wygrawerować Twoje logo, Twój napis !\nJeśli nie znajdujesz u nas tego czego potrzebujesz, nie krepuj się, zapytaj, być może po prostu czeka na wystawienie w sklepie :)\nDrewniane guziki naszywki HANDMADE\nDrewniane guziki okrągłe BABCIA ZROBIŁA\nDrewniane guziki okrągłe DZIEŁO CIOCI\nDrewniane guziki okrągłe MAMA ZROBIŁA\nDrewniane guziki owal BABCIA ZROBIŁA\nDrewniane guziki owal DZIEŁO CIOCI\nDrewniane guziki owal HANDMADE\nDrewniane guziki owal MAMA ZROBIŁA\nDrewniane guziki owal TWOJE LOGO\nDrewniane guziki prostokąt BABCIA ZROBIŁA\nDrewniane guziki prostokąt DZIEŁO CIOCI\nDrewniane guziki prostokąt MAMA ZROBIŁA\nDrewniane guziki prostokąt TWOJE LOGO\nDrewniane guziki RĘKODZIEŁO HANDMADE\nEtykiety Zawieszki okrągłe z grawerem ( kpl 20 szt )\nEtykiety Zawieszki prostokątne (2) z grawerem ( kpl 20 szt )\nEtykiety Zawieszki prostokątne z grawerem ( kpl 20 szt )\nMetki jubilerskie etykiety papierowe ( kpl 10 szt )\nMetki z ekoskóry z LOGO kolor cynamonowy\nMetki z ekoskóry z LOGO kolor czarny\nMetki z ekoskóry z LOGO kolor czerwony\nMetki z ekoskóry z LOGO kolor szary\nPodstawka pod stempel drewniany\nStempel drewniany TWOJA GRAFIKA\nStempel drewniany retro Boże Narodzenie WESOŁYCH ŚWIĄT\nZawieszka do biżuterii MAŁE SERDUSZKO\nZawieszka do biżuterii MAŁY PROSTOKĄT\nSpecjalnie dla rękodzielników, małych manufaktur i większych firm handmade proponujemy : Guziczki drewniane z grawerem, zawieszki ( blaszki ) z grawerem, stemple drewniane, metki papierowe. Dodatki do Twojego rękodzieła.


STARANIA - Plodnosc.pl\nStrona główna STARANIA\nDwie kreski na teście, a u ginekologa okazuje się, że ciąży nie ma. Taka sytuacja wcale nie należy do rzadkości. Być może doszło do tzw. ciąży biochemicznej i do samoistnego poronienia na bardzo wczesnym etapie. Wyjaśniamy dlaczego tak się dzieje. Kobieta... Więcej


Lampa Eglo CARPI 95283\nModel: eglo 95283\nKolor lampy biały, chromowy\nLampa Eglo CARPI 95283 została wytworzona przez przedsiębiorstwo Eglo.\nAustriacka firma Eglo, to jeden z liderów na rynku europejskim. Nadzwyczaj obszerna oferta obejmująca produkty nowoczesne, klasyczne, biurowe oraz ogrodowe niewątpliwie umożliwi wybrać interesujący dla Państwa produkt. Lampa Eglo CARPI 95283 jak cała produkcja Eglo posiada atrakcyjną cenę i interesujący styl. Z uwagi na to, że duża część opraw Eglo produkowanych jest w seriach, umożliwia to Państwu zestawienie wielu typów opraw w podobnym stylu w obrębie pomieszczenia.\nElementy Lampa Eglo CARPI 95283 są zbudowane z tworzyw takich, jak metal.\nDominującym kolorem jest chromowy. Ten kolor jest bardzo lubiany przez naszych Klientów. Barwa ta rekomendowana jest dodatkowo przez dekoratorów wnętrz. Ta kolorystyka to odzwierciedlenie aktualnych trendów.\nProdukt współpracuje z zasilaniem 230 V przy gwincie LED. Efektywność energetyczna tego produktu zależna jest od rodzaju zamontowanych źródeł światła. Polecamy nabycie tych jak najbardziej energooszczędnych, które zminimalizują koszty energii elektrycznej. Niezwykle skutecznym rozwiązaniem może być zakup i instalacja ledowych źródeł światła, które charakteryzują się niezrównaną efektywnością energetyczną.\nWraz z tą lampą producent dostarcza żarówki. Jesteśmy pewni że ta lampa nada każdemu pomieszczeniu charakter.\nZapraszamy do zapoznania się z innymi propozycjami firmy Eglo oraz innych, które odnajdą Państwo zaglądając do działu LAMPY DO WNĘTRZ LED, a także na podstronie z innymi lampami marki Eglo.\nWszystkie towary przesyłamy solidnie zapakowane, w fabrycznych opakowaniach producenta oraz dodatkowo zabezpieczone. Wszystkie produkty zniszczone w trakcie dostawy za każdym razem wymieniamy na nowe. Przyjmujemy absolutną odpowiedzialność za nienaganne zapakowanie wysyłanych do Państwa opraw.


samosia.pl - Śluz po stosunku - Forum\nGąska [27.11.08, 13:36]\nŚluz po stosunku\nJuż drugi dzień po stosunku wypływa ze mnie ogromna ilość wydzieliny ;P I nie ma to związku z cyklem, ponieważ w tym samym dniu przed stosunkiem nie miałam żadnych upławów (jestem zaraz po okresie) a po seksie już drugi dzień po prostu leje się ze mnie ;p\nCzego to oznaka?\ngość [27.11.08, 13:41]\nzbierz do słoja będziesz mieć lubrykant na zapas\ngość [08.02.10, 17:01]\nja się przestraszyłam po stosunku z chłopakiem i nie wiem co robić.. mianowicie nie mieliśmy gumki, wyciągnął przed wytryskiem a gdy wstawałam to biały śluz o rzadkiej konsystencji mi wyleciał z pochwy.. może to oznaczać, że mogę być w ciąży?\nMadii [03.05.09, 13:14]\nhmm.. a jak go sie nie ma po stosunku to co wtedy.????\ngość [27.11.08, 14:36]\ngość [27.11.08, 13:47]\nco to jest ten ''drugi dzień po stosunku''?\ngość [27.11.08, 13:43]\nNależy zwiększyć częstotliwość stosunków, żeby nie dopuścić do "drugiego dnia po stosunku".\nto znaczy,że wszystko z tobą w porządku....w wyniku podniecenia seksualnego pochwa się zwilża, u niektórych mniej, u niektórych bardziej.....;)\nnajlepsza gość [27.11.08, 13:41]\nmalafifi [27.11.08, 13:38]\ngość [27.11.08, 13:38]\nKOBIETAbyc [27.11.08, 13:38]\nchłopak miał duży wytrysk :))))


BMW X3 sDRIVE 18D SKÓRY 100% ORYGINALNY LAKIER używany, Raszyn, 54900 zł - Allegro.pl\nBMW X3 sDRIVE 18D SKÓRY 100% ORYGINALNY LAKIER\n19 dni do końca (poniedziałek, 5 sierpnia 2019, 15:46:35)\nABS, ASR (kontrola trakcji), Czujnik deszczu, Czujniki parkowania przednie, Czujniki parkowania tylne, ESP (stabilizacja toru jazdy), Czujnik zmierzchu, Immobilizer, Isofix, Kurtyny powietrzne, Poduszka powietrzna pasażera, Poduszka powietrzna kierowcy, Poduszki boczne przednie\nElektryczne szyby przednie, Elektryczne szyby tylne, Elektrycznie ustawiane lusterka, Podgrzewane lusterka boczne, Przyciemniane szyby, Tapicerka skórzana, Wielofunkcyjna kierownica, Wspomaganie kierownicy, Podgrzewane przednie siedzenia\nCD, Gniazdo AUX, MP3, Odtwarzacz DVD, Radio fabryczne\nAlufelgi, Centralny zamek, Elektrochromatyczne lusterko wsteczne, Komputer pokładowy, Ogranicznik prędkości, Otwieranie pilotem, Relingi dachowe, System Start-Stop, Tempomat\nSamochód świeżo sprowadzony z Luksemburga od drugiego właściciela.\nBMW absolutnie bezwypadkowy , żaden element blacharski nie był powtórnie lakierowany, szyby i reflektory są oryginalne.\nPosiadamy raporty poświadczające bezwypadkowość i przebieg w tym raport AutoDna , belgijski Car Pas oraz dokument z przeglądu państwowego w Belgii, historię z ASO BMW i historię z pozostałych serwisów.\nDynamiczny i bardzo ekonomiczny silnik 2.0 D 143 KM.\nSamochód świeżo po przeglądzie w naszym serwisie. Przygotowany do użytkowania.


Każdy mężczyzna lubi dobrze wyglądać i czuć się pewnie w tym, co ma ubrane. Koszule w kratkę z długim rękawem idealnie ten warunek sprawdzają, zapewniając jednocześnie niepowtarzalną do tej pory wygodę noszenia. Koszule z długimi rękawami od zawsze są jednym z ulubionych rodzajów ubrania każdego mężczyzny. Nie tylko gwarantują komfort i wygodę noszenia, ale zawsze dobrze się prezentują, niezależnie od innych części ubioru. Dostępne w naszym sklepie koszule w kratkę z długim rękawem to jedne z ciekawszych wzorów, oferowanych przez producentów. Kratka o różnej grubości, utrzymana w kontrastującej lub dopasowanej kolorystyce, gwarantuje uzyskanie oczekiwanego efektu. Duży wybór wersji kolorystycznych i kilka popularnych fasonów sprawia, że każdy Pan odnajdzie u nas swój ulubiony model i wzór koszuli. Dbając o zadowolenie naszych klientów, w ciągłej sprzedaży posiadamy pełną gamę europejskich rozmiarów, zapewniających najlepsze dopasowanie do każdego typu sylwetki, bez potrzeby wprowadzania nawet drobnych poprawek krawieckich.\nKoszule sportowe z długim rękawem: eksperymentowanie z modą\nKoszule sportowe z długim rękawem powstały na bazie koszul eleganckich. Jednak stanowią one podstawę stylizacji bardziej luźnych i casualowych. Sportowe koszule stały się bardzo popularne, gdy w miejscach pracy zaczął dominować nieco luźniejszy dress code. W naszych czasach wiele koszul sprawia wrażenie eleganckich, a w rzeczywistości należałoby je zaliczyć do sportowych - granica fasonu pomiędzy tego typu koszulami coraz bardziej się zaciera. Koszule sportowe są bardzo uniwersalne i dzięki temu pozwalają na eksperymentowanie z modą. Największą różnicę pomiędzy koszulą elegancką a sportową stanowi ich stopień dopasowania do sylwetki. Koszule sportowe są na ogół bardziej luźne, natomiast koszule eleganckie są lepiej dopasowane i przylegające do torsu męskiego. Historia koszuli rozpoczęła się od bielizny noszonej przez panów pod ubranie wierzchnie. Był to jednoczęściowy kostium zapinany na guziki lub koszula nocna bawełniana. Dopiero w połowie XX wieku koszula męska zmieniła swój charakter. Jednak typowo sportowa koszula męska wywodzi się z wojskowego stylu. Była wzorowana na umundurowaniu brytyjskich oddziałów kolonialnych, które później zostało przejęte przez armię amerykańską. W propagowaniu sportowych koszul swoja rolę mieli także westernowi kowboje, noszący kraciaste flanelowe kreacje. Charakterystyczną cechą koszul wojskowych i wzorowanych na nich koszul sportowych są umieszczone na piersi kieszonki zapinane na guzik, chociaż zdarzają się także modele z dodatkowymi kieszonkami na rękawach. Kolejny przełom w historii koszuli sportowej nastąpił w momencie zamiany materiału stosowanego do szycia tego typu stroju. W latach 50-tych XX wieku naturalną bawełnę zastąpiono nylonem. Po zakończeniu II wojny światowej, wracający z Hawajów amerykańscy żołnierze przywozili noszone tam koszule w ludowe wzory, zwane aloza. Trend ten rozpowszechnił hawajski rzemieślnik Alfred Shaheen, który w 1948 roku założył pierwszą profesjonalna firmę sprzedającą koszule hawajskie.\nKoszule sportowe z długim rękawem w dstreet.pl: alternatywa dla T-shirtów\nW ofercie koszul sportowych z długim rękawem sklepu dstreet.pl dostępne są produkty wykonane z jeansu, bawełny oraz bawełny połączonej z poliestrem. Wszystkie koszule w tej kolekcji posiadają lekko taliowany krój - slim fit lub fason regularny. W ofercie znajdziemy koszule jeansowe lekko przecierane - stonewashed seans, posiadające dwie kieszonki na piersi zapinane na napy; są także fasony wyposażone w guzik na rękawie, umożliwiający zapięcie podwiniętych rękawów. Wśród koszul sportowych z długim rękawem w ofercie dstreet.pl znajdziemy również modele w stylową kratkę dużą i małą, a także koszule gładkie o szerokiej gamie kolorystycznej. Koszula sportowa z długim rękawem w stylizacji codziennej, casualowej stanowi świetną alternatywę dla klasycznych T-shirtów. Koszula w kratę lub jeansowa to idealny dodatek do swetra wkładanego przez głowę lub rozpinanego w połączeniu z modnymi w ostatnich sezonach spodniami typu chinos. Do koszul jednokolorowych świetnie pasuje sportowa marynarka, do tego jeansy i sportowe trampki.\n(znalezione produkty: 35 )


Jak zrobić piękny dom Mikołaja własnymi rękami\nJeśli często angażują się w twórczej pracy z dziećmi, będziemy chcieli, aby House of Santa Claus z jego rąk. Ten Hack wygląda bardzo ładnie. Dziecko z przyjemnością, aby pokazać wyobraźnię w tworzeniu miniaturowy układ tej wspaniałej konstrukcji architektonicznej. Korzystanie ze wskazówkami z artykułu, student będzie mógł tworzyć własne rzemiosła. Młodsze dzieci będą potrzebować pomocy dorosłych. Zorganizować ciekawy, fascynujący proces twórczy razem z chłopakami.\nOryginalne rzemiosło Boże Narodzenie\nZdjęcia umieszczone powyżej pokazuje, w jaki sposób uroczysty i ozdobny są rzeczy wykonane przez dzieci. pomysły na prezent dla wypoczynku zimowego, oczywiście, bardzo dużo. Zrobić bałwana, ozdoby choinkowe, płatki śniegu, dzwonki, skarpety na prezenty, choinka, ozdobiona butelek szampana i kieliszki. Zrób dom Mikołaja własnymi rękami – oryginalny i nietypowy pomysł. Każdy taki wariant DIY wygląda bardzo ładnie, ponieważ stanowi kompozycję kilku obiektów. Zazwyczaj uzupełniane hut ogrodzenie, dryfuje wokół i, oczywiście, rysunek właściciela domu.\nWięc zdecydowaliśmy się stworzyć dom Świętego Mikołaja. Rękodzieło wykonane z prostych i niedrogich rzeczy na pewno każdy ma w domu. Jeśli czegoś brakuje, wszystko można łatwo kupić w lokalnym sklepie. Do pracy potrzebne są następujące elementy:\nKarton lub gotowy box odpowiadający wielkości postać Świętego Mikołaja.\nFarby i pojemnik z wodą.\nSzczotka albo gąbka (gąbki).\npapier dekoracyjny (srebristaya, perła, holograficzne, aksamit).\nSymulowanie śnieg (wełna, bawełna, klocki sztuczny śnieg).\nElementy dekoracyjne (blichtr, brokat, cekiny, koraliki srebristy lub biały).\nFigurowe stemple w formie płatki śniegu, gwiazdy (opcjonalnie).\nPrzykleja się do ogrodzenia.\nRzeźby z Santa Claus i Snow Maiden.\nChoinki, bałwanki i inne zimowe atrybutów.\nNowoczesne materiały zestawów dla kreatywności dzieci mogą stworzyć bardzo ciekawe i spektakularne rzemiosła. Praca z pięknym tektury, takie jak falista z nadrukiem metalicznym, nożyczki zapiekanka lub Dziurkacze bardzo imponujące dzieci. Działalność ta rozwija wyobraźnię, wytrwałość i stymuluje ekspresję zainteresowania w pracy artystycznej i dekoracji.\nDom Mikołaja z jego własnymi rękami: jak zrobić fundament\nAby wykonać solidną szablon układ struktur architektonicznych, możliwe jest, aby działać na trzy sposoby:\nZnak, pasuje przycięcia w powierzchniach bocznych drzwi i okien, w celu skonstruowania dach górnej płaszczyźnie.\nZ tektury arkuszu wszystkie części (ściany, połaci dachowych) i skleić je razem.\nRemis na wykroju tektury w formie drukowanej-scan, które będą dalej obniżane do loży ustnej.\nKiedy pierwsza metoda jest bardziej wygodne do pierwszego Demontaż (wkleić) dolną część pudełka i umieścić samą konstrukcję, tak aby wyciągnąć okna, drzwi, i wyciąć je, że nie będzie musiał wagi. Oto najważniejsze – znaleźć odpowiednią wielkość kęsów. Jeśli tak jest, to znacznie uprościć proces tworzenia rzemiosła. Prawie może natychmiast rozpocząć wykończeniowe.\nDruga metoda jest najbardziej prosty i intuicyjny dla dziecka: malowane ściany, sekundy, i tak dalej, wszystko cięte i klejone … W tej postaci, ważne jest, aby dokładnie i mocno połączyć części, tak że w domu nie rozpadnie, a potem spojrzał skosobochennoy chatę.\nTrzecia metoda jest najbardziej niezawodny, ale tutaj bez pomocy dorosłego dziecka jest mało prawdopodobne, aby sprostać. Tutaj konieczne jest udowodnić umiejętności w zakresie projektowania, wyobrażając sobie, jak z płaskiego arkusza przez zakręcie zbierać rzeczy trójwymiarową. Jako próbka może potrwać rozebrana do płaskiego pustego kartonu każdej wielkości iz wyciąga odpowiedni szablon skalę. Jeśli nie ma dodatkowy box, który można wkleić w górę, dostać się na rysunku Internet jakiegokolwiek opakowania kwadratowym lub prostokątnym i korzystać z tego systemu.\nrzemiosło Christmas (pokazane powyżej zdjęcia) powinien wyglądać świąteczny i elegancki. Aby to zrobić, ma sens do pracy w następującej kolejności:\nPo dokonaniu puste tektury, pomalować je w odpowiednich kolorach.\nWyciąć papieru dekoracyjnego wykończenia, drzwi i przykleić je na miejsce.\ntektury faliste paski wytworzenia i montażu kąt konstrukcji. Będzie to brevnyshek imitacją.\nDach może położyć bawełnianą podkładkę.\nPrzestrzeń wokół domu wypełnienie z waty, białą szmatką nasączoną PVA lub innego materiału, który symuluje śnieg.\nZrobić kręcone dziurkowania płatki śniegu i gwiazdy. Przyklej je do domu.\nZebrać ogrodzenia z paluszków.\nZorganizować figurki świąteczne postacie, choinek.\nUdekoruj rzemiosła brokat, klej zwiniętego w kulki lub cekinami.\nW skrócie, dom biżuteria – fascynujący proces twórczy. Bądź kreatywny!\nJak wykonać hack w formie kolażu\nJeśli nie masz wystarczająco dużo czasu lub tektury na budowę domu przestrzennego, to samo można zrobić w formie ulgi za pomocą technologii aplikacji.\nNiech dziecko będzie najpierw zrobić na grubym rysunku opartego „Domu Świętego Mikołaja”, a następnie wyciąć i wkleić w tym samym stylu, który został opisany w masie zdobienia wskazówek projektowych. Opcja ta odbywa się znacznie szybciej i łatwiej. Nawiasem mówiąc, w taki kolaż, w którym łączy się wzór i aplikacji, można ozdobić kartkę świąteczną.\nJak widać, zrobić piękny dom Mikołaja własnymi rękami, jak to możliwe w opcji głośności i ulgi. Obie metody pozwalają tworzyć wspaniałe rzeczy, które nadają się jako odniesienie dla dzieci w przedszkolu lub szkole, i będzie to doskonały prezent z dzieckiem, na przykład, do dziadków na Nowy Rok.\n221 shares 3879 views\nDruty z jednym palcem – modne rzeczy własnymi rękami\n278 shares 4908 views\n398 shares 9414 views\n518 shares 2572 views\n594 shares 6620 views\n444 shares 7625 views\n575 shares 4987 views\n338 shares 7846 views\nJeśli twój syn postanowił zostać fanem: jak zrobić kostium Iron Man