Uderzyłam 3,5 letnią córkę w twarz - Małe dziecko - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nUderzyłam 3,5 letnią córkę w twarz\npaulag24 20.09.11, 16:48\nCzuję straszne wyrzuty sumienia,jak mogłam nad sobą nie zapanować?jak mogłam tak postąpić?\nUderzyłam 3,5 letnią córkę w twarz, poniosło mnie, nie ma do tego żadnego wytłumaczenia.\nNie zapanowałam nad sobą gdy moje dizecko po raz kolejny nic nie je, nie chce kompletnie nic jeść, nic jej nie smakuje, nie czuje żadnego apetytu. Dodam, że staram się nie zmuszać ejj do jedzenia, ale po kolejnych fochach i płaczach nad talerzem nie zapanowałam nad sobą. Jak mogłam????czuję się strasznie, siedzę i ryczę, matki tak nie robią....czuję, że nie jestem nic warta, JAK MOGŁAM JĄ TAK UPOKORZYĆ????nie zapomnę jej spojrzenia pełnego strachu gdy ją uderzyłam. Mam wielkie wyrzuty....jak mogłam tak postąpić?nie zapanować nad sobą?uderzyć w twarz?Nie mam już do siebie żandnego szacunku, jestem dorosłą osobą i powinnam nad sobą panować tak jednak się nie stało. Jak to sobie wybaczyć?\nSiedzę i płaczę i czuję się jak najgorsza wyrodna matka na świecie, a mała po tym wszystkim przyszła do mnie powiedzieć , że mnie kocha...NIgdy tego sobie nie wybaczę, że akurat w twarz uderzyłam córcię\nRe: Uderzyłam 3,5 letnią córkę w twarz\nleneczkaz 20.09.11, 16:52\nasiakh 20.09.11, 16:57\nI co tu napisać? Płakać się chce. I nad Tobą i nas córką..\nbudzik11 20.09.11, 16:54\n>> Nie zapanowałam nad sobą gdy moje dizecko po raz kolejny nic nie je, nie chce k\n> ompletnie nic jeść, nic jej nie smakuje, nie czuje żadnego apetytu. Dodam, że s\n> taram się nie zmuszać ejj do jedzenia, ale po kolejnych fochach i płaczach nad\n> talerzem nie zapanowałam nad sobą.\nPal licho spoliczkowanie dziecka, trudno, stało się, czasu nie cofniesz. Ale po cholerę ją zmuszasz do jedzenia? Jeśli dziecko płacze nad talerzem, to to jest zmuszanie. Nie chce jeść - to niech nie je. Zgłodnieje - sama przyjdzie i poprosi o jedzenie. Nie ma nic bardziej zniechęcającego do jedzenia, niż zmuszanie, namawianie, groźby, prośby, o biciu nie wspominając nawet.\ndzoaann 20.09.11, 16:55\no ja p..ole...\nuderzyc dziecko i to w twarz z takiego powowdu? wiadomo, zaden powod nie tlumaczy bicia, ale ten jest wyjatkowo absurdalny...\nmoim zdaniem powinnas pomoc sobie, zeby umiec panowac nad soba, przestac z jedzenia robic takie akcje...\na dziecko przepros, miej nadzieje, ze wybaczy i nie bij nigdy wiecej...\npaliwodaj 20.09.11, 17:23\nuwierz mi ze jadlam kanapke , gdy otworzylam "male dziecko" ale gdy przeczytalam twojego posta nie moglam jej przelknac, po prostu gul mi stanal w gardle.\nMasz racje ze postapilas bardzo zle i to z jakiego powodu? ze nie chce jesc, czy wciskanie jedzenia to polski sport narodowy? Nie jest glodna to i nie je, jak zglodnieje to sama poprosi, tak ciezko pojac. A nie mgolas zapytac dlaczego nie je, zanim ja uderzylas?\nNie wiem, przepros, tul przez tydzien i nzapewniaj ze kochasz. Biedne dziecko, mam coreczke w jej wieku i wiem jak jest wrazliwa....\n3-mamuska 21.09.11, 01:10\n> o ja p..ole...\n> uderzyc dziecko i to w twarz z takiego powowdu? wiadomo, zaden powod nie tlumac\n> zy bicia, ale ten jest wyjatkowo absurdalny...\n> moim zdaniem powinnas pomoc sobie, zeby umiec panowac nad soba, przestac z jedz\n> enia robic takie akcje...\n> a dziecko przepros, miej nadzieje, ze wybaczy i nie bij nigdy wiecej...\nPrzepros corke i obiecaj jej ze nigdy wiecej tego nie zrobisz.\nAle z tym nie jedzeniem to zanm ,mieszkalam jakis czas z moja siostra i jej 4-5-6 letnim synem.\nOna ktora nie nawidzi robic zakupow,do sklepu idzie jak ma pustke totalna,gotowac jeszcze bardziej nienawidzi niz zakupow,nie umie gotowac ,a nastala sie nad garami cuda ,sto razy pytala czy to chce, to zje,a ona z talerzem a on nie bede tego jadl,i to nie bylo 1-2 dni ale ciagle codziennie.A i ona nie zmuszala,bo nie jej styl,ale jakis 1-2 posilki dziennie trzeba zjesc ,a on chcial ciastka.\nWierz mi ze nie raz miala chec mordu oczach.\nI my tez plucie do talerza wypandanie jedzenia z buzi,wycie z rozmemlanym jedzeniem w ustach ,obrzydzalo i reszcie rodziny objad.\ni naprawde siostra nie zmuszala go jakos wyjatkowo,ale jak chcial ciastka to mowila ze ok po objedzie kilka lyzek i koniec,a on sam jadl i wyl,bo chcial ciastko.\nWiec rozumiem ze nerwy moga nie wytrzymac.I czlowiek zrobi cos czego potem strasznie zaluje.\nnaana26 20.09.11, 17:48\nczego się do cholery spodziewałaś, że po strzale w twarz od własnej matki z uśmiechem poprosi o łyżkę zupy?! otrze łzy i powie : mamusiu, daj mi jeść bo jestem głodna?\nJesteś na doskonałej drodze do tego aby wzbudzić w niej traume do jedzenia. Następnym razem zanim zasiądzie do obiadu 3 razy zastanowi się czy nie dać nogi już wcześniej, przed posiłkiem, zanim matka zaś ją spoliczkuje.\nPanuj nad sobą bo to co zrobiłaś to jakaś paranoja. czego oczekujesz pisząc o tym na forum? poparcia? rozgrzeszenia?\nNie wiem co trzeba mieć w głowie żeby walić po twarzy dziecko które nie ma ochoty jeść, po prostu nie wiem. Mój nienawidzi jeść, właśnie karmię go od godziny, rozwala jedzenie tak że kuchnia jest do mycia, moje spodnie i on cały też. Włączam lapka przy biurku, pouszczam mu teledyski albo bajki, robię co mogę i widzę takiego posta. Aż nie wiem co musiałby teraz zrobić abym choćby podniosła głos. Bo pluje na mnie, rzuca jedzeniem, ma odruch wymiotny i wszystko co tylko można sobie wyobrazić. Ale przypieprzyć w buzię własnemu dziecku to jest coś co po prostu nie mieści mi się w głowie i o ile jakies powody rozumiem (nie wiem, policja szuka nastolatki która 3 dni nie wraca do domu tylko poszła w tango z chłopem i wraca do domu jak gdyby nigdy nic i dostaje w pysk - takie ekstrema jestem w stanie pojąć ) ale to co ty robisz - nie.\nŻałuj, jeśli chciałaś uzyskać tu wsparcie to ode mnie nie dostaniesz, słabo mi sie robi jak coś takiego czytam.\njoshima 20.09.11, 17:53\n> Nie wiem co trzeba mieć w głowie żeby walić po twarzy dziecko które nie ma ocho\n> ty jeść, po prostu nie wiem. Mój nienawidzi jeść, właśnie karmię go od godziny,\n> rozwala jedzenie tak że kuchnia jest do mycia, moje spodnie i on cały też. Włą\n> czam lapka przy biurku, pouszczam mu teledyski albo bajki, robię co mogę\nRobisz jedną z większych głupot, jeśli chodzi o karmienie dziecka.\nnaana26 20.09.11, 21:09\nTak, faktycznie na wskroś znasz moje dziecko aby sie wypowiadać.\nNastępna mądra się znalazła.\nNie martw się, to i tak nie jest metoda. Nawet jakby mu sztuczne ognie puszczali przed twarzą wychwyci moment kiedy zupa trafia do ust i całkowicie usunie ją ze swojej buzi.\nUprzedzając dodam że:\n- nie tknie sie sam\n- nie zgłodnieje\n- nie potrzebuje obiadu do życia, funkcjonowania i czegokolwiek.\ninne rzeczy je pięknie, z obiadami będę się starać po swojemu. owa "głupota" nie sprawia że przy stole super je z nami śniadanie i wcina desery w pustych 4 ścianach bez akompaniamentu niczego. więc wiem co robię, ale dziękuję za jakże "cenną" uwagę\njoshima 20.09.11, 21:15\n> Tak, faktycznie na wskroś znasz moje dziecko aby sie wypowiadać.\n> Następna mądra się znalazła.\nNie musze znac Twojego dziecka, żeby uważać taki sposób karmienia dzieci za jedną z większych głupot i bardzo poważny błąd. Mogę Ci tylko powiedzieć, że jesteś na bardzo dobrej drodze, żeby dojść do tego etapu co założycielka wątku. Nie twierdzę, że będziesz bić dziecko. Twierdzę tylko, że z jego apetytem może być coraz gorzej i gorzej w wyniku stosowanych przez Ciebie metod. To są głupie metody i szkodliwe. Nie uczą świadomego odżywiania się.\n> Uprzedzając dodam że:\n> - nie tknie sie sam\n> - nie zgłodnieje\n> - nie potrzebuje obiadu do życia, funkcjonowania i czegokolwiek.\nZgłoś go do jakiegoś programu, bo człowiek, który żyje powietrzem to jakiś cud.\n> inne rzeczy je pięknie\nTym bardziej uważam, że robisz głupio.\n> więc wiem co robię\nSzczerze wątpię i nie jesteś w stanie mnie przekonać.\nnaana26 20.09.11, 22:48\nalbo czytasz za szybko albo nie potrafisz czytać i dzięki temu piszesz bzdety na które szczerze mówiąc nie chce mi się odpisywać, ale jak już tak się pofatygowałaś o "cenn"e rady - to ci odpiszę.\nmoje dziecko nienawidzi obiadów. obiadów czyli ogólnie wszystkiego co zalatuje mięsem i warzywem. wszystko inne uwielbia jeść, od śniadań które je przy stole, sam i świadomie, po desery które wcina, dodatki, przekąski i kolację. Nie lubi obiadów.\nTego właśnie nie kumasz - moje dziecko je świadomie i fajnie, a obiadów nie je dlatego że ma żywieniową fobię czy jkadłowstręt tylko dlatego że mu nie smakują. Nienawidzi próbować nowych rzeczy, smaku mięsa czy warzyw nie znosi.\nWszelkie zabiegi przekonania go jakie stosuję nie mają na celu nakarmienia go tym, a przekonania - że te smaki są ok. Tą metodą przekonałam go do pomirodowej którą lubi. Z początku dostawał na nieświadomce, po kilku dniach przyzwyczaił się do smaku i polubił i teraz je świadomie. Małymi krokami podaję mu to tak aby to wkońcu zaakceptował. U mnie to działą. Moje dziecko nie płacze, nie krzyczy i nie jest zmuszane. Bierze do buzi ziemniaka 10 razy i 10 razy go wypluje i ma przy tym ubaw bo nigdy posiłku nie odbiera jako traumy czy czegoś przykrego. Jedyną formą przedostania czegoś do ust jest "zagadanie" i jak widać z pomidorową - od tego przeszliśmy do jedzenia świadomego.\nDlatego schowaj sobie swoje rady dla siebie - bo nie znasz dziecka, nie znasz jego upodobań i zapominasz, że twoje racje nie pasują do wszystkich. Co innego dziecko nienawidzące jedzenia w ogóle a co innego przeciwnik warzyw, którego po prostu trzeba przekonać.\njoshima 20.09.11, 23:13\n> albo czytasz za szybko albo nie potrafisz czytać i dzięki temu piszesz bzdety n\n> a które szczerze mówiąc nie chce mi się odpisywać\nTo nie odpisuj, nie obrażę się.\n> moje dziecko nienawidzi obiadów.\nPewnie Cię to zdziwi, ale pojęłam. Moje pytanie brzmi. No i co z tego? Musi je jeść?\n> Tego właśnie nie kumasz - moje dziecko je świadomie\nNie. Tych Twoich obiadów nie je świadomie tylko je łyka jak indyk zagapiony w bajkę.\n> i fajnie, a obiadów nie je\n> dlatego że ma żywieniową fobię czy jkadłowstręt tylko dlatego że mu nie smak\nA Ty uważasz, że mu pomagasz.\n> Dlatego schowaj sobie swoje rady dla siebie\nTo jest forum publiczne i zamierzam się na nim wypowiadać.\n> Co innego d\n> ziecko nienawidzące jedzenia w ogóle a co innego przeciwnik warzyw, którego po\n> prostu trzeba przekonać.\nA dlaczego trzeba? I dlaczego taka metodą? i co takiego super wartościowego jest w tej pomidorowej, że tak o nią walczyłaś? Koncentrat?\nkocio-kocio 21.09.11, 13:38\nZa to moje dziecko najwyraźniej nie musi jeść w ogóle.\nNie karmiony, w ramach testu, nie zjadł nic przez 4 dni. Się złamałam. Dziwne, nie?\nPo powrocie do przedszkola, w którym nikt go nie karmi, od 1 września stracił 1,5 kg (pod koniec sierpnia osiągnął zawrotne 20 kg przy wzroście 118 cm).\nI wiesz, co? Ja byłam identyczna! Siedziałam nad żarciem godzinami i jak mnie nie nakarmili, to nie jadłam wcale. Ciągle anemie, wizytacje ze szkoły, bo dziecko niedożywione. Kanapki rozdane, albo wywalone przez okno.\nPrzeszło mi. Ale obawiam się, że gdyby mnie go 8 roku życia nie karmili, mogłabym tej chwili nie dożyć.\nAha: i ja do dzisiaj nie bywam głodna. Jem, bo lubię i przez rozsądek. Nie znam uczucia "bólu brzucha" z głodu, nie ssie mnie. Robi mi się słabo, ale to dopiero po ok. dobie nie jedzenia.\nPewnie mój młody ma podobnie.\njoshima 21.09.11, 16:12\n> Za to moje dziecko najwyraźniej nie musi jeść w ogóle.\n> Nie karmiony, w ramach testu, nie zjadł nic przez 4 dni.\nI pił tylko wodę? Wybacz, ale nie wierzę.\n> Aha: i ja do dzisiaj nie bywam głodna.\nJa bym to leczyła, bo normalne to nie jest.\ndagmara-k 21.09.11, 20:04\na ja wierze bo mam takie dziecko. moglabym olac sprawe jedzenia i nie kaarmic, nie zagadywac, nie zabawiac gdyby nie to, ze mloda wazy niecale 9 kg w wieku 1,5 roku. nie ma siatki dla niej, chyba ze wschodnioazjatycka lub moze nawet bardziej srodkowoafrykanska ale na serio: ja wazylam na 4 lata 12 kg. ona tez tak bedzie. mnie karmili 9 lat, jadlam kanapke pokrojona w drobna kostke okolo 40 minut. jak mama moja patrzy na moja corke to mowi ze w porownaniu ze mna ona pieknie je i karmic ja to przyjemnosc. dzis ja sama bardzo lubie smakowac jedzenie, gotowac, jesc w restauracjach, ale nadal wystarczaja mi male porcje i rzadko czuje glod. ogolnie nic mi nie jest, wiec nie ma co przykladac wsyztskich do tej samej miary i zakladac ze kazdy zabawiany dzieciak bedzie jadl kiepsko juz zawsze. albo ze mu sie krzywda stanie, albo sie zgalodzi, albo nie bedzie umial czerpac z jedzenia przyjemnosci.\nmyslmy troche samodzielnie i nie robmy szablonu dla wszystkich. przyjaciolki syn w wieku mojej corki tez jadl z ksiazeczkami, dzis 3 letni wcina az sie uszy trzesa samodzielnie i chetnie, zazwyczaj wola o dokladke obiadu wazniejsze niz sposoby sa emocje przy tym jedzeniu.\ndziecko autorki watku potzrebuje na pewno spokoju, radosci i przyjemnosci z jedzenia. jesli bedzie spokojna, pozwoli dziecku czasem nie zjec, zrobi wokol jedzenia atmosfere przyjazna, wesola i przyjemna to pal licho jesli uzyje do tego kolorowych gazet czy 4 sztuk misiow. grunt zeby nie bylo nerwow, agrechy i napiecia.\nsunflower03 23.09.11, 22:12\nA ja Joshima, leczyłabym ciebie..bo to normalne nie jest wpierniczac sie w taki sposób w metody wychowawcze innych mam\n[OT] Uderzyłam 3,5 letnią córkę w twarz\njoshima 24.09.11, 00:00\n> A ja Joshima, leczyłabym ciebie..bo to normalne nie jest wpierniczac sie w taki\n> sposób w metody wychowawcze innych mam\nKażda mama, która nie pisze na forum publicznym może liczyć na to, że się nie będę wpierniczać. Jeśli zaś ktoś się publicznie uzewnętrznia oczekując opinii innych to ja nie widzę powodów, żeby nie napisać co myślę na dany temat, skoro mam wyrobioną opinię. To jest normalna zasada działania forów publicznych. Nic co należałoby leczyć.\nBTW, a na temat masz coś do powiedzenia? W przyszłości osobiste sprawy załatwiaj przez e-mail.\nmoreno500 23.09.11, 18:14\n> Aha: i ja do dzisiaj nie bywam głodna. Jem, bo lubię i przez rozsądek. Nie znam\n> uczucia "bólu brzucha" z głodu, nie ssie mnie.\njak Cię rodzice futrowali jedzeniem bez względu na Twoje uczucie głodu (a raczej jego brak) to Ci tę naturalną reakcję zaburzyli. a Ty teraz zaburzasz ją swojemu dziecku.\nnaana26 21.09.11, 20:59\n> A dlaczego trzeba? I dlaczego taka metodą? i co takiego super wartościowego jes\n> t w tej pomidorowej, że tak o nią walczyłaś? Koncentrat?\nnie będę odnosić się do reszty idiotyzmów jakie wypisujesz. rozumiem że jakby twoje dziecko jadło tylko nutellę bo lubi karmiłabyś tym wyłącznie? a jak powie że szkoły nie lubi to też mu na 3 lata odpuścisz?\nobiad to mięso, które chcę aby jadł oraz warzywa których nie lubi. nie wiem jak głupim trzeba być aby nie rozumieć że mają dużo wartości odżywczych które chce aby moje dziecko jadło, ponadto chcę je przekonać do ich smaku. i skoro gotujesz pomidorową z koncentratu współczuję braku czasu - ja robię ze świeżych pomidorów aby dziecko jadło zdrowo. w du*** mam to czy je przy bajce czy nie - ważne że zje warzyw i mięsa a nie kaszek czy innego szitu który lubi ale który nie jest zdrowy. mam ulegać roczniakowi w kwestii jego gustów? jak na razie to ode mnie zależy co polubi a co nie bo wystarczy go przekonać i na razie świetnie mi to wychodzi bo z dziecka które nienawidziło wszystkiego, została tylko nienawiść obiadowa. zagapiony oswaja się ze smakami i z dnia na dzień jest ich więcej, na tyle że potem wspomagacze można odstawić. nie widzę powodu abyś się tu pluła tylko dlatego że dziecko je sobie przy bajce szczególnie ze metoda działa, oswaja się ze smakami ostatnio ma dobry okres i coraz więcej ich akceptuje. nie znasz mojego dziecka i masz blade pojęcie o tym jak to wygląda. jak ktoś ci tu pisze że są dzieci które nie jedzą 4 dni to nie wierzysz bo ci nie na rękę.\njoshima 21.09.11, 22:03\n> nie będę odnosić się do reszty idiotyzmów jakie wypisujesz. rozumiem że jakby t\n> woje dziecko jadło tylko nutellę bo lubi karmiłabyś tym wyłącznie? a jak powie\n> że szkoły nie lubi to też mu na 3 lata odpuścisz?\nA skąd pewność, że moje dziecko nie miało długotrwałych problemów z apetytem? Nie mieści się w głowie?\nagulle 22.09.11, 10:49\njoshima napisała: i co takiego super wartościowego jest w tej pomidorowej, że tak o nią walczyłaś? Koncentrat?\npomijając główny temat waszej dyskusji ale za koncentratem akurat się wstawię:\nNajcenniejszym składnikiem pomidora jest likopen, barwnik, któremu pomidory zawdzięczają czerwony kolor.\nSzczególnie dobrze przyswajalny dla człowieka jest likopen poddany termicznej obróbce, czyli zawarty w zupach, ketchupie, przecierach, sosach, sokach i koncentratach. Podczas obróbki termicznej dochodzi do zerwania niektórych wiązań chemicznych, w wyniku czego likopen przekształca się w związek o wiele łatwiej przyswajalny dla naszego organizmu. Poziom likopenu we krwi po zjedzeniu przetworów pomidorowych jest dwa-trzy razy wyższy niż po spożyciu świeżych pomidorów.link\nWiadomo jest koncentrat i koncentrat, trzeba czytać etykiety i wcale nie optuję za zaprzestaniem jedzenia świeżych pomidorów. Ale mówienie ogólnie, że koncentrat jest zły nie jest prawdą.\njoshima 22.09.11, 12:13\n> mówienie ogólnie, że koncent\n> rat jest zły nie jest prawdą.\nAle czy ja tak powiedziałam? Ja po prostu twierdzę, że nie jest niezbędny.\ndzoaann 21.09.11, 01:16\na wiesz, ze twoje dziexko wcale nie musi jest obiadow?\ni przezyje jesli nigdy w zycie nie zje pomidorowej...\nleneczkaz 21.09.11, 10:22\nAle co to za życie.. Bez pomidorowej\nmnb0 21.09.11, 12:57\nObiad bez zupy to nie obiad!\nObiad bez miesa to tez nie obiad!\nDzien bez obiadu to dzien stracony!\nMoja 3 latka tez nie je obiadow, ale nie wiedzialam ze to taki problem. Je w koncu inne rzeczy: jajka, parowki, banany, pije mleko. Sama bylam niejadkiem, wielu rzeczy np. kielbasy czy bigosu nie tknelam do okolo 20 roku zycia i tez jakos zyje i nie jestem szczegolnie wybredna. Po co tak sie napinac z tym obiadem?\narcheopteryx 26.09.11, 13:33\nMoja córka też nie szaleje za obiadami (no chyba, że jest makaron). Warzyw nie je praktycznie w ogóle. Nie bardzo przejmuję się tym niejedzeniem obiadów. Codziennie proponuję jej tzw. normalny obiad - z mięsem, warzywami, ziemniakami lub makaronem, ale to od niej zależy co i ile zje. Z uporem maniaka gotuję warzywa lub podaję surówki/ogórki/buraczki, chociaż jestem na 99% pewna, że tego nie tknie. Wierzę jednak, że kiedyś sama, z własnej nieprzymuszonej woli się zainteresuje. Tak stało się np. z ziemniakami i marchewką. Również ich nie chciała tknąć, a teraz czasem się przełamie. Kompletnie nie wyobrażam sobie w jaki sposób można zachęcić kilkuletnie uparte dziecko, które zawzięło się, że nie zje, do zjedzenia. Szkoda moich i jej nerwów oraz zapaskudzonej kuchni. Jest zdrowa i to jest najważniejsze. Nie wiem jak zachowałabym się gdyby w ogóle nie chciała jeść, na szczęście chętnie zjada kanapki, wędliny, przetwory mleczne i owoce.\na.nancy 21.09.11, 10:31\n> Tego właśnie nie kumasz - moje dziecko je świadomie i fajnie, a obiadów nie je\n> ują. Nienawidzi próbować nowych rzeczy, smaku mięsa czy warzyw nie znosi.\nto niech nie je.\nco je na te śniadania czy przekąski? kanapki? to rób pasty kanapkowe z warzyw. wędliny je? to może zje pieczone mięso pokrojone w plasterki na kanapce? grzanki, omlety, quiche... jest mnóstwo dań "przekąskowych", w których można przemycić mięso i warzywa. obiad to nie musi być zupa, kotlet i jarzyna.\nGodzine karmic dziecko? Paranoja!\nancymon123 21.09.11, 10:52\nI to tylko po to, żeby powiedziało - "tak, jednak kartofelek jest dobry".\nJa nie przepadam za kartoflami, ciekawe czy jakby mi ktoś przez godzinę wpychał je do buzi, ja bym pluła i tak w kółko, to bym uznała, że jednak mi smakują?\nRe: Godzine karmic dziecko? Paranoja!\nmemphis90 24.09.11, 23:37\nJa przez całe dzieciństwo miałam wpychaną kaszę gryczaną, kotlety schabowe, cielęcinę, karkówkę i inne mięsa- bo to pożywne i zdrowe. I ziemniaki, bo trzeba je jeść. Do dziś tego wszystkiego nienawidzę.\nduzeq 23.09.11, 11:15\nPrzestac mu dawac dodatki i przekaski. Widocznie sniadanie, desery, dodatki i przekaski + kolacja zupelnie mu wystarczaja.\nprzeciwcialo 25.09.11, 08:52\nPuknij się w głowę zamiast tak po niej jechac. Napisała że źle zrobiła.\njoshima 20.09.11, 17:50\n> Czuję straszne wyrzuty sumienia,jak mogłam nad sobą nie zapanować?jak mogłam ta\n> k postąpić?\n> Uderzyłam 3,5 letnią córkę w twarz, poniosło mnie, nie ma do tego żadnego wytłu\n> Nie zapanowałam nad sobą gdy moje dizecko po raz kolejny nic nie je, nie chce k\n> ompletnie nic jeść, nic jej nie smakuje, nie czuje żadnego apetytu.\nJeśli nie jesteś trollem to powinnaś się kobieto leczyć. Najlepiej psychiatrycznie. Już dziecku zrobiłaś piekło z jedzenia, a co będzie dalej to ciężko sobie po prostu wyobrazić.\n> Dodam, że staram się nie zmuszać ejj do jedzenia\nNo nie. Tylko na nią wrzeszczę?\ndagmara-k 20.09.11, 21:08\njoshima, do dzis bardzo sobie cenilam twoje wypowiedzi, ale nikt z nas nie wie, czy autorka watku potrzebuje pomocy psychiatrycznej. pomocy w opanowaniu emocji, zrozumieniu dlaczego tak jej trudno w temacie jedzenia - psychoterapii, raczej tak. czy lekow - niech decyduja specjalisci.\nzadbaj o was paulag\njoshima 20.09.11, 21:12\n> joshima, do dzis bardzo sobie cenilam twoje wypowiedzi, ale nikt z nas nie wie,\n> czy autorka watku potrzebuje pomocy psychiatrycznej\nWybacz, ale w moim przekonaniu, osoba, która do tego stopnia nie panuje nad swoją agresją, potrzebuje przynajmniej konsultacji. Tu nie chodzi o jedzenie. Jak nie jedzenie to znalazłoby się coś innego, co wyprowadzałoby ja z równowagi. Owszem, pomoc w zrozumieniu czemu dziecko nie je i czemu ma prawo odmówić jedzenia i czemu nie powinno być do tego zmuszane, niewątpliwie byłaby cenna. Uważam jednak, że na tym nie koniec.\nWiele matek ma stres związany z brakiem apetytu u dzieci i kombinuje co by tu zrobić, szuka wsparcia i porady. Im wystarczy to co proponujesz, bo one nie biją dzieci po twarzy z tego powodu.\ndzoaann 21.09.11, 01:20\nten policzek nie wzial sie z nikad, wzial sie z tego, ze matka nie radzi sobie sama ze soba... toze dziecko nie je, nie jest powodem tego zeby dac mu w twarz...\ndagmara-k 21.09.11, 19:55\nale ja nie proponuje zrozumienia "czemu dziecko nie je", tylko zrozumienia czemu matka ma z tym TAK duzy problem. nie napisalas o konsultacji, tylko "lecz sie" "psychiatrycznie". czy ty jestes joshima psychiatra albo psychologiem chociaz? jesli tak, to przeczytaj jeszcze raz kodeks etyczny, bo pominelas podpunkty z ktorych powinnas korzystac. jezeli nie, to daruj sobie wyrokowanie kto powinien sie poddac leczeniu psychiatrycznemu, bo do tego jest potrzebna diagnoza a nie ocena po wpisie o jakiejs sytuacji (to co ona opisuje nie jest kryterium zadnej choroby psych).\nja autorki nie rozgrzeszam, ani nie glaszcze. uwazam tak jak ty, ze ostro przegina, ze ma powazny klopot z radzeniem sobie z emocjami, ze potrzebuje w tym wzgledzie pomocy. bronie ja jednak jednoczesnie przed traktowaniem jak chorej, bo nawet to co zrobila nie swiadczy o zadnej chorobie psychicznej, a tez tak sie do ludzi w trudnej sytuacji nie mowi.\njoshima 21.09.11, 22:07\n> ale ja nie proponuje zrozumienia "czemu dziecko nie je", tylko zrozumienia czem\n> u matka ma z tym TAK duzy problem.\nNo widzisz, ja też. Od tego są właśnie psychologowie i psychiatrzy a nie fora dyskusyjne.\n> nie napisalas o konsultacji, tylko "lecz sie\n> " "psychiatrycznie".\nA co to Twoim zdaniem oznacza? Czy to jakaś ujma na honorze, leczyć się u psychiatry? Nie wiesz, że psychiatra leczy nie tylko schizofrenię?\n> ja autorki nie rozgrzeszam, ani nie glaszcze. uwazam tak jak ty, ze ostro przeg\n> ina, ze ma powazny klopot z radzeniem sobie z emocjami, ze potrzebuje w tym wzg\n> ledzie pomocy.\nI gdzie ma jej szukać? Na forum, czy u przyjaciółki-psiapiółki?\ndagmara-k 22.09.11, 14:05\njoshima, taka madra z ciebie babka a tak nie rozumiesz co ja pisze. oczywiscie ze psychiatra nie leczy tylko schizofrenii, oczywiscie ze psychiatrzy sa tez psychoterapeutami niektorzy, ale oczywiste jest tez to (byc moze nie dla laika) ze psychiatra nie jest pierwszym kontaktem dla osoby ktora jak wynika z opisu sytuacji nie prezentuje zadnego objawu specyficznego dla chorob psychicznych. przesadzasz i tyle. czy osobe z nieostrym bolem brzucha wyslesz od razu do chirurga czy najpierw wypadaloby ja zbadac ogolnie?\nnigdzie nie napisalam, ze forum dyskusyjne powinno byc tu od zastanawiania sie dlaczego kobieta ma taki klopot z tym niejedzeniem dziecka. napisalam tez gdzie powinna szukac pomocy i nie wyliczylam psiapsiolek.\nprzeciwcialo 25.09.11, 08:58\nNast epna mądra, nie ma to jak matkę do psychiatry wysłac.\njoshima 25.09.11, 09:08\nPowiedz coś mądrego w temacie może...\nRe: [OT] Uderzyłam 3,5 letnią córkę w twarz\nprzeciwcialo 25.09.11, 18:28\nWysłanie matki do psychiatry po jednorazowym incydencie to faktycznie dobra rada.\njoshima 25.09.11, 19:18\nTak to jest dobra rada. Korzystanie z pomocy psychiatry czy psychologa to żadna ujma dla nikogo. Jesteś w stanie to zrozumieć?\nprzeciwcialo 25.09.11, 20:04\nJednorazowy incydent nie jest powodem- ,nie mylic ze wstydem bo to chcesz wcisnąc w moje słowa- do wizyt u psychiatry czy psychologa.\ndzoaann 25.09.11, 22:34\nale serio sadzisz, ze ten policzek to li i jedynie jednorazowy incydent?\npo opisie sytuacji to raczej problem matki z jedzeniem jej dziecka, problem stale rosnacy, ktory doprowadzil do niejadkostwa dziecka (zjawa pisala w tym watku skad sie biora niejadki- 100%racji), do afer i placzow nad talerzem, do agresji zakonczonej uderzeniem dziecka w twarz...\nmatka powinna poszukac pomocy dla siebie...\npomocy z radzeniem sobie z emocjami i z problemem pseudo niejadkostwa swego dziecka, ktory przeksztalcila lub zrobi to w powazny problem z jedzeniem....\nkoza_w_rajtuzach 20.09.11, 18:12\nWiesz, też mam takie dziecko, niejadka, choć w sumie to po niej tego nie widać. Jak miała 3,5 roku to praktycznie nic nie jadła, potem zaczęło się polepszać, robiłam dzień w dzień jej przysmaki, zdarzało się, że np. przez dwa tygodnie dzień w dzień dostawała naleśniki.\nDawaj jej jeść to co lubi, nawet jeśli codziennie będziesz musiała gotować to samo, to gotuj. Wiesz czemu? Bo w ten sposób jej się trochę żołądek rozszerzy, a domyślam się, że rzeczywiście musi mało jeść, skoro doprowadziło Cię do takiego stanu. Moja córka ma teraz 5,5 roku i coraz częściej normalnie zje śniadanie, potem normalnie obiad, kolację, sama domaga się jak jest głodna, choć nadal ma bardzo ograniczony jadłospis, ale robi się coraz bardziej otwarta na nowe rzeczy.. Nie skupiaj się na tym czego nie je, czego nie lubi, czego nie ruszy, skupiaj się na tym co dobre, proponuj jej, żeby chociaż powąchała jakieś danie leżące na stole, powiedz jej "ale na pewno tego tak delikatnie nie poliżesz...", a jeśli poliże i powie "ble", to ją pochwal, że była dzielna, powiedz, że może następnym razem odważy się i weźmie do buzi jedzenie, że zawsze na początku wszystko wydaje się niedobre, a potem dopiero okazuje się, że to smakuje. Jeśli Twoja córka tak bardzo wybrzydza, to prawdopodobnie ma wąski żołądek i nie jest nawet w stanie w siebie pomieścić zbyt wiele jedzenia.\nA co do tego, co napisałaś o tym co zrobiłaś.. to wiesz, to był na pewno pierwszy i ostatni raz. Przeproś ją, na pewno Ci wybaczy i Ty sobie też musisz wybaczyć. Liczy się całokształt wychowania, jeden błąd nie może Cię przekreślić jako matkę.\nkoza_w_rajtuzach 20.09.11, 18:16\naha i tak jak dziewczyny mówią, to źle, żeby dziecko płakało nad talerzem. Posiłki powinny się dobrze kojarzyć, więc dawaj to co lubi, a jak nie chce jeść, to trudno, nie zmuszaj, nie przekonuj, odpuść po prostu.\ngazeta_mi_placi 20.09.11, 18:32\nMoże teraz w końcu zacznie coś jeść.\nbacha1979 21.09.11, 14:21\nJakim trzeba być debilem, żeby tak napisać.\n1maja1 21.09.11, 15:50\nBacha, jeszcze nie natknelas sie na posty gazety? nast razem zignoruj ja, jak to sie mowi, po co karmic trolla?\nbacha1979 21.09.11, 19:05\nOczywiście, ze natknęłam się na gazetę. Niestety czasem nie mogę zmilczeć tego prostactwa.\ntruscaveczka 23.09.11, 10:44\nCzy wy naprawdę nie wiecie, co to sarkazm? Czemu są miejsca, gdzie zdanie gazety jest traktowane poważnie, ona sama jest szanowana i nie posądzana o bycie chłopem?\njoshima 23.09.11, 14:22\n> Czy wy naprawdę nie wiecie, co to sarkazm?\nJa wiem co to sarkazm i jeszcze odróżniam go od chamstwa\nmemphis90 24.09.11, 23:40\nJa tam pamiętam czasy, kiedy gazeta określał się jednoznacznie jako mężczyzna. A ja jednym z forów opowiadał nawet o swoich dzieciach i o uświadamianiu ich w kwestii losu zwierząt rzeźnych. Ciekawe, co?\nmikams75 20.09.11, 19:01\nty nie trollujesz?\njakw 20.09.11, 22:49\nJak się tak zachowujesz przy stole to nic dziwnego, że nie je...Może idź ze sobą do psychologa?\nzjawa1 20.09.11, 23:45\nAle nie dawno, przed wakacjami panie tutaj podniecaly sie nagraniem ojca.\nOjciec ten nagral jak matka krzyczy na jego synka bo ten nie chce jesc itp..\nJa rozumiem, ze czasami moga poniesc emocje, ale nie w sytuacji kiedy dziecko nie chce jesc!\nNie chce, to nie. I tyle w temacie.\nRozumiem klapsa kiedy dziecko jak w ,,super niani" wymusza zabawki i robi cyrk w sklepie.\nJednak, zeby uderzyc 3 letnie dziecko za to, ze nie chce jesc to jest jkakas abstrakcja totalna!\nMoze zle gotujesz i dziecku to nie smakuje?\nDziecko tez nie musi wszystko lubic. Ty lubisz kazda potrawe?\nJestem ciekawa jak ty bys sie czula kiedy dostalabys w pysk o kelnera w restauracji bo nie zjadlas wszystkiego z talerza... mysle, ze nalezyaloby ci sie cos podobnego\nzjawa1 20.09.11, 23:53\nMoj syn absolutnie nie jadl nic przez 3 tygodnie!!!!!\nGotowalam mu zupy, drugie dania itp...\nBoze musialabym go lac codziennie.... straszne jest to co piszesz...\nMoze Twoje dziecko lapie jakas choroba jak mojego synka...\nNie wiem, ale wyrzuty sumienia powinnas miec.\nJest jedna, prosta zasada: dziecko nie da sobie zrobic w kwestiio jedzenia krzywdy, jesli nie je to widocznie nie potrzebuje, jesli je to jest faktycznie glodne io potrzebuje".\_\nPodstawowa kwestia to ta co twoje dziecko jada procz normalnych posilkow?\nJesli pozwalasz na zjadanie slodyczy czy tzw zapychaczy to nie dziw sie, ze potem nie ma apetytu.\npaulag24 21.09.11, 00:52\nNadal mam straszne wyrzuty sumienia, ciągle o tym myślę i to analizuję...moja córka ma 3,5 roku, waży 13 kg i ma anemię.\nNiejadkiem jest od urodzenia, jako niemowlę nie jadła zupek, kaszek, tylko mleko z piersi.\nMała ma kilka pokarmów które akceptuje:naleśniki, suche ziemniaki, jogurty, suchy chleb, płatki z mlekiem, kotlet mielony. z owoców jabłka i maliny. Nie je żadnych warzyw, zup, nigdy nie zjadła żadnej kanapki np z wędliną.\nNie je słodyczy i zapychaczy.\nMam wrażenie, że córka boi się nowych potraw, za nic nie chce spróbować nic nowego, nie martwi mnie to, że ona nie chce jeść nowych rzeczy, ale nawet nie chce posmakować\nW przedszkolu nic nie je.\nChcę dla mojego dziecka jak najlepiej, nie wmuszam, ale zachęcam, robię śliczne kanapeczki itd, ale to nic nie pomaga.\nJakiś czas temu byłam z nią nawet w tej sprawie u psychologa, ale metoda nagród którą zaproponował nie przyniosła żadnego efektu.\nJa nie chcę żeby moje dziecko się objadało, chcę aby choć troszeczkę zjadło, żeby nie szła z pustym brzuszkiem do przedszkola, chcę dla mojej córki jak najlepiej, tym bardziej, że ma anemię,a nie przełknie żadnych rzeczy zawierających żelazo, a nie chcę jej faszerować żelazem w syropie, bo to sama chemia.\nPoprostu serce mi pęka widząc, że moja córcia jest blada i zmarnowana przez to niejedzenie, nie jestem jakąś "matką mającą bzika, żeby dziecko jadło i wyglądało jak pączuszek"\nAle gdy każdy po kolei mówi mi jak córka "słabo"wygląda tzn jaka jest chudzinka, to mam dosyć.\nPopełniłam straszny błąd którego sobie nie wybaczę, bo kocham moje dziecko najbardziej na świecie\njoshima 21.09.11, 01:07\n> Chcę dla mojego dziecka jak najlepiej, nie wmuszam, ale zachęcam\nNo sorry. Skoro dziecko rozpacza nad talerzem tak, że Ciebie to wyprowadza z równowagi, to gdzie jest to spokojne zachęcanie? Do psychologa, zamiast prowadzić dziecko idź w pierwszej kolejności Ty. Uwierz w to, że dopóki będziesz z jedzenia robić aferę i będzie się Twoje życie w okół tego kręciło, to nie posuniesz się nawet o krok.\nJuż tylko dla porządku wspomnę, że anemia zaburza łaknienie. Może jednak zacznij jej podawać to żelazo skoro ma zdiagnozowaną anemię.\ndagmara-k 21.09.11, 20:10\ntym razem ( ) zgadzam sie z kazdym slowem i ewntualnie dopisz jakie badania jeszcze robilas, to moze ktos cos bedzie mogl podpowiedzieć.\nmikams75 21.09.11, 07:39\n> Nadal mam straszne wyrzuty sumienia, ciągle o tym myślę i to analizuję...moja c\n> órka ma 3,5 roku, waży 13 kg i ma anemię.\n> Niejadkiem jest od urodzenia, jako niemowlę nie jadła zupek, kaszek, tylko mlek\n> o z piersi.\n> Mała ma kilka pokarmów które akceptuje:naleśniki, suche ziemniaki, jogurty, suc\n> hy chleb, płatki z mlekiem, kotlet mielony. z owoców jabłka i maliny. Nie je ża\n> dnych warzyw, zup, nigdy nie zjadła żadnej kanapki np z wędliną.\n> Nie je słodyczy i zapychaczy.\n> Mam wrażenie, że córka boi się nowych potraw, za nic nie chce spróbować nic now\n> ego, nie martwi mnie to, że ona nie chce jeść nowych rzeczy, ale nawet nie chce\n> W przedszkolu nic nie je\njak napisalas dokladniej, to teraz wiem, ze ten opis idealnie pasuje do mojej corki. Ma 3,5 roku i wazy 13,5 kilo. Ma kilka ulubionych potraw i wokol tego krazymy, bo nie ma szans na cos nowego. W przedszkolu jada glownie suchy makaron, a jak takiego nie ma to tez nic nie zje do 18.\nAnemii nie ma - zoltko przemycam gdzie sie da i tobie tez to radze. Rob jej to co lubi (mozesz robic wieksze ilosci i mrozic) i niech wcina w kolko to samo.\nTego nalesnika jak lubi mozesz zrobic jej z dwoch zoltek nawet. I nawet codziennie na sniadanie. Kotlet mielony - dodatkowe zoltko. Od razu sie poprawi. A w takim kotlecie mielonym to mozna i brokuly zmielic.\narcheopteryx 26.09.11, 13:41\n> akim kotlecie mielonym to mozna i brokuly zmielic.\nBrokuły i szpinak i co tam komu serce dyktuje. Ja też tak robię, bo kotlety mielone moja Młoda akurat akceptuje.\nleneczkaz 21.09.11, 10:30\nNie licz, że ludzie którzy mają 'jadki' typu Joshima Cię zrozumieją, bo nie ma takiej opcji. Kto nie przeżył, nie zrozumie z zrobi z Ciebie durnia.\nMój syn ten sam typ. Ma 5 określonych smaków i je toleruje (je sam- widelcem), resztę mogę podawać dożylnie (czyt. -przed bajką).\nWiem, że to czasami mega frustrujące. Ja nie uderzyłam za jedzenie ale nie raz podniosłam głos.\nZrób tak jak pisała koleżanka wyżej- koza- gotuj to co lubi choćby codziennie, niech sama wybiera, sama je. Suplementuj ją dodatkowo. Napisz na pw, to coś polecę.\ndzoaann 21.09.11, 16:41\nja mialam i mam niejadka... takiego co zyl powietrzem i woda, a teraz jest tylko troche lepiej...\nale autorki watku nie rozumiem...\nowszem, to jest mega wkurzajace i frustrujace, ale to nie jest powod do robienia scen przy jedzeniu... zadnych... zadne krzyczenie, rozkazy, namawianie, bicie nie pomoze...\njoshima 21.09.11, 17:20\nNo cóż. Moja córka też byłą niejadkiem, ale co ja tam wiem.\nleneczkaz 22.09.11, 10:04\nTu nie o sceny chodzi, ale o durne hasła 'jak chce to je jak nie to nie'. Po tym tekście widać czy ktoś miał prawdziwego niejadka czy chciał mieć tuczną świnię a się nie udało. Bo prawdziwy niejadek się ucieszy jak się od niego odczepisz i zje gryz suchej buły dziennie. Spadną wyniki, będzie anemia i coraz to cięższe wychodzenie z sytuacji. Wkurza mnie strasznie takie pieprzenie.\nMatki niejadków napiszą- niech je co lubi, niech próbuje, niech żołądek rozciągnie.. A to wszytko będzie choć ciut zawsze okrzesane nerwem, bo gotujesz, bo kupujesz, bo robisz jeża a tu d..pa. Ale potem sukces i wiesz, że praca Twoja, przedszkolanek, nie idzie w las.\nWczoraj sytuacja z mojego domu. Jemy parówki na śniadanie i Maks mówi do taty- tatusiu nalej mi keczupku, ja uwielbiam keczupek. My oczy O_O, bo nigdy nie chciał spróbować. A tu się okazało, że w p-kolu dzieci jadły i jakoś załapał. I nie chodzi tu o element 'zdrowotności' ketchupu, ale o fakt, że pyk, coś się ruszyło, że spróbował, przełamał lęk. I tak cały czas. Bo niejadki nie stają się 'jadkami' z dnia na dzień. Mój niejadek ma 3 lata i jest niejadkiem od prawie 2 lat. I gdyby nie moje próby i podchody to miał już anemię, wypadał z siatki wagą, kiedy wzrostem był na 75 centylu itp.\nWięc matka niejadka pozna z kilometra drugą matkę niejadka.\nzjawa1 24.09.11, 00:10\nWiesz, wiekszosc teori psychologow i dietetykow mowi o tym, ze ,,dziecko nie rodzi sie niejadkiem tylko staje sie nim na skutek nieodpowiedniego podejscia rodzicow"...,,Dziecko trzeba nauczyc nie tylko jak jesc, ale co trzeba jesc i ile jesc".\nTeoria jak dla mnie trafia w 100%.\nleneczkaz 25.09.11, 08:42\nBla bla bla. Miałaś skrajnego niejadka?\n3-mamuska 24.09.11, 00:51\n> Tu nie o sceny chodzi, ale o durne hasła 'jak chce to je jak nie to nie'. Po ty\n> m tekście widać czy ktoś miał prawdziwego niejadka czy chciał mieć tuczną świni\n> ę a się nie udało. Bo prawdziwy niejadek się ucieszy jak się od niego odczepisz\n> i zje gryz suchej buły dziennie. Spadną wyniki, będzie anemia i coraz to ciężs\n> ze wychodzenie z sytuacji. Wkurza mnie strasznie takie pieprzenie.\n> Matki niejadków napiszą- niech je co lubi, niech próbuje, niech żołądek rozciąg\n> nie.. A to wszytko będzie choć ciut zawsze okrzesane nerwem, bo gotujesz, bo ku\n> pujesz, bo robisz jeża a tu d..pa. Ale potem sukces i wiesz, że praca Twoja, pr\n> zedszkolanek, nie idzie w las.\n> Wczoraj sytuacja z mojego domu. Jemy parówki na śniadanie i Maks mówi do taty-\n> tatusiu nalej mi keczupku, ja uwielbiam keczupek. My oczy O_O, bo nigdy nie chc\n> iał spróbować. A tu się okazało, że w p-kolu dzieci jadły i jakoś załapał. I ni\n> e chodzi tu o element 'zdrowotności' ketchupu, ale o fakt, że pyk, coś się rusz\n> yło, że spróbował, przełamał lęk. I tak cały czas. Bo niejadki nie stają się 'j\n> adkami' z dnia na dzień. Mój niejadek ma 3 lata i jest niejadkiem od prawie 2 l\n> at. I gdyby nie moje próby i podchody to miał już anemię, wypadał z siatki wagą\n> , kiedy wzrostem był na 75 centylu itp.\n> Więc matka niejadka pozna z kilometra drugą matkę niejadka.\nWiesz i tu powinnam przeprosic matki niejadkow,bo kiedys tez tak myslam,ale trafil mi sie moj synek i jak mial rok,jadl wszystko kanapke z szynka serem ogorkiem,no co mu dali.\nAle z czasem zaczynal pluc,wiec ja starym mysleniem jak nie chce nich nie je, zmuszac nie bede nie zaglodzi sie.\nNo i mlody jadl tylko potrawy biale,gniecione ziemniaki,serek danio wanilowy,mleko, jajko(jedneo dnia tak innego nie) chleb z masle dawany tylko moja reka,swoja nie chcial brac,bo nie chcial dotykac masla,jak chcial zeby zjadl sam to musialam dac sucha,jogurty czasem jablko,i banay w plasterkach,chrupki kukurydziane.\ntez bylam taka madra ze nie da sie zglodzic,jak bedzie chcail to sam zje,az okazalo sie ze moja autysta ma zaburzenia IS i spora anemie,ze juz nawet zdrowa dieta nie pomogla,przemycanie i kupowanie mleka dla niemowlat bo tam duzo zelaza i witaminki.\nAlbo trzymal w rece i zapominal jesc,klada sie na podlodze lezal widzialm ze mieli buzia ze pewnie glodny a nie zjadl,totalny stan jakiegos otepienia.\njak zapomnielismy to nie jadl caly dziec,nie plakal,siedzial na kanapie i patrzyl w dal,bez wyrazu.\nNie dawal zadnych sygnalow ze chce jesc pic spac.\nU nas pomoglo siedzenie z nami przy stole.\nPierwszy etap to taki ze siedzial tylko siedzial,potem dostal talerz i lyzke,ale i tu siedziel bez zadnego zainteresownia,malo tego on rezygnowal jak byla jakas przeszkoda,czyli ze jak chcal zjesc jogurt i dawal zeby go karmic,jak dawalam mu lyzke z reke i z nim go karmilam,to zostawial wolal nie jesc wcale.\nTeraz czasem je sam,a i nadal swoje smaki ma tylko wiecej ,marchewke brokoly,salate ,zupe mieso,ale tez tylko 2-3 rodzaje,ale dobre i to.Rybe i kotlety mielone kurczkowe i schabowe.\nAle jak ma gorszy dzien to wraca do starych nawykow.\nNo i ma prawie 4 lata,3 lata o niego walczylismy.\nasia_i_p 21.09.11, 11:37\nZiemniaki - potas i witamina C (więcej niż w pomarańczach, serio), jabłka i maliny - też się jakieś witaminki znajdą, mleko - masz wapno i białko, kotlet mielony i naleśniki - jeszcze więcej białka. Tak zupełnie na oko nie widzę za bardzo źródła magnezu i tych witamin, które są w warzywach pomarańczowych, ale podejrzewam, że jak dobre płatki śniadaniowe, to w nich jest. Nie zabije się taką dietą z pewnością.\nOdpuść walkę, dawaj to co lubi. Jak się wam uda kilkanaście dni bez walki o jedzenie, zaproponuj umowę, że raz dziennie czy raz na kilka dni próbuje czegoś nowego, ale nie musi tego zjadać.\nNiech nie je ze wstrętem, bo wstręt jej się utrwali.\nSpróbuj warzyw nie w zupie - marchewka na surowo, pokrojona w plasterki "wchłania się" jak chipsy. Gotowane różyczki brokuła bez żadnych sosów i innego babrania. Coś w końcu polubi, ale nie wydaje mi się, żeby jej dieta była jakoś szczególnie anemiogenna (sorry za neologizm). Najwyżej trochę zwiększcie częstotliwość naleśników (żelazo w jajkach) albo je wymieńcie na omlety, pakując dużo żółtek.\ndzoaann 21.09.11, 16:38\ntwoje dziecko je calkiem sporo i to rozmaitych rzeczy- dawaj jej w kolko to co lubi, odpusc akcje przy jedzeniu, tam gdzie mozesz dodawaj zoltko, no i zastanow sie nad zelazem- ta chemia jest jednka lepsza dla dziecka niz takie nerwy i bicie...\nmoj sredni syn kiedys jadl tylko suchy chleb, jablka, ziemniaki i pil mleko... czasem sie dal namowic na jajko na miekko....\ntez sie nameczylam, a pomoglo dopiero odpuszczenie tematu... po paru miesiacach sam poprosil o kotleta- pamietam swoj szok i wielka radosc...\ndo dzis nie je wszystkiego i ma rzeczy, ktorych nawet kijem nie ruszy, obcych dziwi jego dieta, ale je produkty ze wszystkich grup i rosnie zdrowo...\nola33333 21.09.11, 17:08\nto bledne kolo, skoro dziecko ma anemie to nie ma apetytu, a skoro nie ma apetytu to to poglebia anemie.. Trudno, trzeba podac dziecku cos chemicznego, idz do lekarza.\nI ze soba tez, uderzenie dziecka w twarz bo nie ma apetytu, to chore..\nTez jestem mama niejadka, wiec wiem jak to jest, ale emocje tu to najgorszy doradca..\ndagmara-k 21.09.11, 20:09\nno to jest "grubsza" niz ja w jej wieku. wyslac ci skan ksiazeczki zdrowia na dowod czy uwierzysz? masz maila na gazetowym.\njakw 22.09.11, 22:43\nJak ma anemię to może przez to nie mieć apetytu. Więc może najpierw należałoby powalczyć z anemię za pomocą żelaza w postaci chemicznej?\nmorekac 22.09.11, 23:14\nJeśli ma anemię - może rzeczywiście nie mieć apetytu.\nale zachęcam, robię śliczne\n> kanapeczki itd, ale to nic nie pomaga.\nMoje młodsze dziecię w życiu nie tknęłoby ślicznej kanapeczki - było to zbyt podejrzane. Nie tolerowała nic zmieszanego - czyli żadnych sałatek. Wszystko jadała osobno. Z mięsa jadała wyłącznie kurczaka, z węglowodanów - makaron. Jak jadła mięso, nie jadła makaronu.\nJest mnóstwo rzeczy, których nie tknie do dzisiaj, praktycznie nie jada kanapek i wędlin - a ma 12 lat.\nTwoje dziecko jada produkty ze wszystkich grup żywieniowych - nie masz co aż tak dramatyzować. Kiedyś nabierze ochoty, żeby spróbować czegoś nowego.\nmemphis90 24.09.11, 23:48\nMoja ma 3 lata i waży tyle samo- wygląda dobrze, ma nawet faldki... A ta anemia to taka prawdziwa, czy wg. normy dla dorosłych? Dwa- czy bierze się ze złej diety czy np. zaburzeń wchłaniania? Miałam pacjenta, ktory był koszmarnie uczulony był na mięso i odmawiał jedzenia- a mama uparcie mu mięso wciskała. A jelito dziecka z alergią zwyczajnie żelaza, wapnia, mikroelementów nie wchlania. dwa- moja trzylatka z owoców je banany i jabłka, z warzyw- fasolke szparagową. Kanapek do niedawna nie jadła.\n>a nie chcę jej faszerować żelazem w syropie, bo to sama chemia.\nMatko, to jakaś eko-histeria... A co ma być w preparacie żelaza, jak nie żelazo...? Toksyn tam nie ma. Dziecko z anemią nie ma apetytu. Więc jak masz zalecone przez lekarza, to przestań cudować, tylko daj jej ten syrop. Też uległam forumowym namowom i w ciązy nie bralam suplementów- i na miesiąc przed porodem miałam Hb 9. Przeprosiłam sie z preparatem żelaza i szybko odrobiłam straty.\nprzeciwcialo 25.09.11, 09:09\nPopieram w sprawie preparatów żelaza.\nprzeciwcialo 25.09.11, 09:04\nspróbuj aby to ona wybrała co chce jeść. Chce drożdżówkę, niech zje drozdżówke, chce kakao niech je dostanie. Tu ci zaraz doradzą karmienie korzonkami\nNerwy musisz poskromic, zdenerwowana matka to zdenerwowane dzieckoa a potem to jak w Puchatku- Im bardziej zagladał do dziury tym bardziej nikogo tam nie było.\nania_dentystka 25.09.11, 15:39\nMój brat był niejadkiem. Strasznym. Jadł: chleb, chrupki, jogurty, posiekaną kiełbasę, puddingi i niewiele więcej. Do końca 2 roku życia był na piersi. Miał anemię, był najchudszy i najdrobniejszy wśród równolatków. Moja mama nie zmuszała go do jedzenia, żadnych "slicznych kanapeczek", żadnego wpychania, nic. Nie chcesz to nie jesz. I gdzies ok 10 roku życia zaczął jesć. Normalnie to co wszyscy. Dziś ma 192 cm, jest dość szczupły, zdrowy, jeżdzi na nartach, ma licencje pilota ( mieszka w Stanach).\nWniosek prosty- nie terroryzuj dziecka. Wyrośnie.\nlafiorka2 25.09.11, 23:34\n> Popełniłam straszny błąd którego sobie nie wybaczę, bo kocham moje dziecko najb\n> ardziej na świecie\nNo popełniłaś błąd i owszem,ale nie załamuj się już tak i nie wsłuchuj się w to co piszą forumki.Bo żadna nie przyzna się,że popełniła kiedykolwiek jakiś błąd(podobny).\nTeraz już wiesz,że musisz nad sobą panowac.Po prostu.\nWierzę , że poniosło cię tak bardzo,skoro jak piszesz córka jest blada i ma anemię.Może podawaj jej to żelazo w syropie.Nie przesadzaj z tą chemią....\nNo i....Człowiek jest istotą omylną.trudno...Popełniamy błędy,żeby móc je potem naprawiac.\nmatkapolkapolka 07.05.18, 00:30\nNie śmiem osądzać... Bo nie jestem w Twojej skórze... Nauczyłam się w życiu że nie można dobrze osadzić ... Nie wiadomo co ja bym zrobiła... podzielę się z Tobą jedynie tym co ja stosuję wobec mojej czwórki dzieci ... a raczej do jednego 3,5 latka który ewidentnie od jakiegoś czasu dla żartu czy czegoś nie wiem buntu za każdym razem wybrzydza.. ostatnio nawet jego ulubione dotychczas dania. . Otóż za kilka minut jak wszyscy zjemy zabieram talerze jego też i odstawiam. On zazwyczaj jest zaskoczony i przeprasza .. mówi że tylko żartował i chce dokończyć.. czasem jednak zje tylko odrobinkę.. rzadko się zdarza że poprosi że później zje bo jest syty... Nie latam za nim z talerzem a wręcz przeciwnie. . Za chwilę zabieram i gdy dalej się upiera to już nie oddaje obiadu.. następnym razem pomyśli wiadomo że potem musi poczuć głód.. konsekwencje ponosi że dalej upierał się że nie. Rzadko stosuje przy kolacji metodę małego szantażu.. gdy jemy chlebek a on nie je to mówię ok nie zmuszam Cię ale kakao dziś nie bedzie. Konsekwentnie się tego trzymam że gdy nie je to i zapychaczy nie ma i koniec.\ndagmara-k 21.09.11, 20:07\na ja nie rozumiem zadnych klapsow. dorosli sie nie klepia wzajemnie i dzieci tez niech nie kelpia, czemu dzieci szanowac mniej?\nmoje czasem cuduje w sklepie i co najwyzej albo sobie lezy na ziemi i wrzeszczy albo zostaje wyniesione pod pacha, jesli nie daje sie zagadac.\nciociacesia 21.09.11, 07:33\nzuzia_31 21.09.11, 09:03\nJak mogłaś coś takiego zrobić???????????????????????????????????????????\nTo jest bezbronne dziecko które tylko liczy na ciebie, jest pod twoją opieką, jesteś jej całym światem. Lecz się sama póki czas debilko!\nkoza_w_rajtuzach 21.09.11, 09:53\n> Lecz się sama póki czas debilko!\nWiecie co dziewczyny? Jestem przeciwna przemocy wobec dzieci, sama nie biję i nigdy nie uderzyłam dziecka w twarz, ale Wasze wypowiedzi oceniam równie nisko co postępowanie autorki wątku, tylko, że ona żałuje, wstydzi się tego, ma świadomość tego, że postąpiła źle i pewnie już tego więcej nie zrobi, a Wy wyzywacie ją i pewnie czujecie się przy tym wspaniale. Nie ma to jak dokopać leżącemu, zmieszać z błotem, uświadomić, że jest nic nie wart i to pewnie tylko po to, żeby poczuć wyższość, a nie z troski o to dziecko. Daję sobie urwać głowę, że ta dziewczynka ma kochającą, troskliwą mamę, której raz darzyła się słabość. A ile jest dzieci, które są bite przez rodziców, którzy uważają, że robią to w trosce o dziecko? To jest dopiero chore.\nupartamama 21.09.11, 10:29\nSłabością możesz nazwać jak dasz dziecku klapa w dupę.\nUderzenie dziecka w twarz to już patologia.\nkoza_w_rajtuzach 21.09.11, 10:30\na czym to się różni? Wg mnie to jest jedno i to samo.\nupartamama 21.09.11, 10:41\n> a czym to się różni? Wg mnie to jest jedno i to samo.\n> dla mnie nie to samo. Sama dzieci nie biję ani tak ani siak, ale wydaje mi się, że uderzenie kogoś w twarz, a dziecka w szczególności pozostawi w psychice głębsze rysy.\nkoza_w_rajtuzach 21.09.11, 10:52\n> > dla mnie nie to samo. Sama dzieci nie biję ani tak ani siak, ale wydaje\n> mi się, że uderzenie kogoś w twarz, a dziecka w szczególności pozostawi w psych\n> ice głębsze rysy.\nJednorazowe uderzenie w twarz chyba mniejsze rysy zostawi niż wielorazowe klepanie w tyłek.\nDla mnie najważniejsze jest to, że autorka wątku żałuje swojego czynu, może była w gorszej kondycji emocjonalnej i ja tam wierzę w to, że to się więcej nie powtórzy.\nupartamama 21.09.11, 11:01\ni ja tam wierzę w to, że to się więcej nie po\njoshima 21.09.11, 11:04\nJa tez jakoś w to nie wierzę. Mi by się lampka kontrolna zapaliła od razu. Takie problemy same z siebie nie przechodzą.\nasia_i_p 21.09.11, 11:42\nNa tobie i na starszym dziecku zostawi rysy głębsze, bo łamie tabu kulturowe (polskie, bo na przykład we Francji policzek był powszechniejszy od klapsa). Dla małego dziecka bez różnicy, gdzie go wściekła matka bije, tak czy siak jest przestraszone i rozżalone.\nTak, że jeśli jesteś matką, która dziecku daje klapsy, ale się pociesza, że nie dała mu nigdy w twarz - to nie ma się czym pocieszać ani nie ma powodu nad autorkę wątku się wynosić.\nupartamama 21.09.11, 13:02\nJeśli piszesz do mnie to znaczy, że nie doczytałaś mojej wypowiedzi, gdzie napisałam, że nie biję dzieci ani tak ani siak lecz wydaje mi się, że uderzenie dziecka w twarz to jest coś czego mój umysł ogarnąć nie może.\njoshima 21.09.11, 10:49\nJakie Wy? Na razie to z wyzwiskami pojechała jedna osoba.\nkoza_w_rajtuzach 21.09.11, 10:53\nFakt.. ale uważam, że jednak zbyt ostro potraktowano matkę tej dziewczynki.\nprzeciwcialo 25.09.11, 09:12\nAutorka wie że źle zrobiła. Puknij się w głowę zanim zaczniesz wyzywać. I ...nigdy nie mów nigdy.\nel_elefante 21.09.11, 09:58\nTrudno, stało się. Jest ci źle i bardzo dobrze, byłoby znacznie gorzej, gdybyś uznała że to nic takiego.\nTrauma jaka przeżywasz pozwala mieć nadzieję, że już więcej tego nie zrobisz. Ale obserwuj się, zwracaj uwagę na swoje reakcje, przemyśl je czasem wieczorem. Gdybyś jednak doszła do wniosku, że nadal narasta w tobie jakiś ładunek złych emocji, że są chwile że ledwo nad sobą panujesz, idź za radą, którą dają niektórzy i porozmawiaj z psychologiem. To ani nie boli ani nie jest żadną ujmą, za to bardzo pomaga. A najważniejsza jest pierwsza wizyta. Jeśli zaświta ci ta myśl, to nie zwlekaj, nie zastanawiaj się - idź.\nAle to jest twój problem. Drugim problemem jest anemia dziecka. Ja nie wiem, ale wyobrażam sobie, że takie dziecko powinno być odpowiednio leczone. Objawem choroby jest to, że nie chce nic jeść i nie wyleczysz jej z anemii wciskając jej jedzenie. Ja wiem, że nie wciskasz siłą, ale mam na myśli wciskanie psychiczne, które ewidentnie stosujesz. Presję, podsycaną twoim stresem i problemami z panowaniem nad sobą. Ja nie jestem psychologiem, więc być może to co piszę to jest bełkot, ale tak to czuję.\nJeżeli twój pediatra nie umie zalecić nic innego poza uporczywymi próbami podawania jedzenia, to rada jest jedna - iść do innego, a nawet trzeciego i czwartego, choćby prywatnie, jeżeli tylko możesz sobie na to pozwolić. My właśnie na czwartym skończyliśmy - pierwszym, który naprawdę dokładnie zbadał dziecko i zapisał skuteczne leczenie.\nI przygotuj się na to, że leczenie nie potrwa miesiąca, ale to chyba wiesz sama...\nWeź się w garść i weź się za siebie. Dla córki - to dobry powód na początek.\n- Tato, a co to jest zwłaszcza?\n- To taki ptak, bardzo podobny do gołębia.\nmethinks 21.09.11, 10:08\nPrzepros ja. Musi wiedziec, ze Ty wiesz, ze popelnilas blad.\nupartamama 21.09.11, 10:23\nA czy ciebie ktoś strzelił w pysk za niejedzenie???\nariella 21.09.11, 11:00\nnie wpadaj w paranoje. uderzylas, stalo sie. nie sadze, zeby uderzenie w twarz 3,5 (moj ma dokladnie tyle samo) bylo gorsze od klapa w tylek. A na pewno twoja corka o tym nie wie. Ok, kazde bicie jest zle, ale choc sama nie pamietam, czy kiedykolwiek uderzylam moje dziecko, chyba nie, to nie jestem przekonana, ze to na pewno dobra metoda. Znaczy nie bicie. Czasem klap dziala szybciej i skuteczniej niz gadanie, a na pewno niz znecanie sie psychiczne, jakie odstawia wiekszosc rodzicow.\nNA niejadkach sie nei znam, ale na relacjach rodzice-dzieci tak. Zastanow sie, co naprawde bylo przyczyna tego zachowania - czy naprawde bylas zal na corke? Czy na prace, meza? Inne dziecko? Ja zaobserowwalam u siebie, ze ilekroc wrzeszcze na dzieci, to tak naprawde zla jestem na kogo innego. Pomysl o tym, odkad zdalam sobie z tego sprawe, jestem duzo lagodniejsza dla nich. I odpusc sobie, jak bedziesz chodzila struta i jeszcze przytulala (ponadnormatywnie) dziecko i ja przepraszala, to dopiero mala skuma, ze stalo sie jakies halo. A tak jest mega szansa, ze za gdzine nie bedzie o niczym pamietala, a na pewno nie odcisnie to pietna na jej psychice\nKomentarze debilek olej, sam fakt ze sie zadreczasz sklania do refleksji. O opiniowac to mozna samą siebie.\nRe: autorko watku\nancymon123 21.09.11, 11:04\nByłam zmuszana do jedzenia- bywało, że wymiotowałam, bo już nie mogłam, i musiałam jeść te rzygowiny\nWolałabym chyba dostać w twarz.\nNie martw się już, jeśli przeprosiłas córke, powiedziałaś jej, że miałaś chwilę słabości, obiecałaś, że sie to więcej nie powtórzy- to jest już dobrze. Trzymaj się.\nI podaj jej żelazo w syropie.\nkoza_w_rajtuzach 21.09.11, 11:24\nmusiałaś jeść rzygowiny????????????\nancymon123 21.09.11, 12:36\nJeśli jedząc kaszkę, oczywiście ponaglana, zakrzyczana, zapłakana, wyrzygałam- to musiałam to zjeść.\nella_nl 21.09.11, 12:59\n> Jeśli jedząc kaszkę, oczywiście ponaglana, zakrzyczana, zapłakana, wyrzygałam-\n> to musiałam to zjeść.\nBardzo przykre to co piszesz. Mam tylko nadzieję, że nie całe Twoje dzieciństwo było tak okrutne.\nMoja mama była bita przez swoich rodziców taką drewnianą łyżką po rękach, jak tylko powiedziała, że już nie może czegoś zjeść.\nPrzez to nigdy nie zmuszała mnie do jedzenia.\nancymon123 21.09.11, 13:07\nByło, mineło. Nie mam problemów z odżywianiem.\nOprócz "letkiej" nerwicy nic mi nie dolega\nPS. w innych kwestiach bywało jeszcze "przyjemniej". Nie ten wątek, nie to grono.\nella_nl 21.09.11, 13:14\n> Było, mineło. Nie mam problemów z odżywianiem.\n> Oprócz "letkiej" nerwicy nic mi nie dolega\n> PS. w innych kwestiach bywało jeszcze "przyjemniej". Nie ten wątek, nie to gron\nRozumiem. Mam nadzieję, że Cię nie uraziłam.\nancymon123 21.09.11, 15:29\nSpoko. Przecież sama o tym napisałam.\nChodzi o to, że znęcanie się psychiczne (takie tortury nad talerzem) jest wg mnie gorsze od jednorazowego uderzenia. Autorka wątku żałuje, bije się w pierś, obiecuje, że juz nigdy, a co najważniejsze nie ukrywa swojego błedu. Jak dla mnie temat zamknięty. Można poważnie sie zastanawiac nad psyche autorki jeśli uderzy po raz kolejny. Teraz ja bym psów nie wieszała i dała spokój tematowi.\nkoza_w_rajtuzach 21.09.11, 13:31\nPrzykro mi, ancymon. Nie rozumiem okrucieństwa, którego doświadczyłaś.\nNigdy nie byłam w domu zmuszana do jedzenia ani moje rodzeństwo również nie było zmuszane do jedzenia. Natomiast kiedyś matka uderzyła mnie w twarz, dlatego, że się o coś spytałam, nie pamiętam o co, jakąś prostą, zwykłą sprawę, do której nikt normalny by się nie przyczepił. Nie było to fajne, ale na pewno nie odcisnęło na mnie żadnego piętna, nie bałam się swojej mamy, nie odrzuciło mnie od niej, poza tym jednym razem nigdy matka mnie nie uderzyła ani w twarz ani w nic innego. Za to częste krzyczenie na pewno bardziej na mnie wpłynęło niż takie jedno zdarzenie, zresztą myślę, że moja matka, przeciwniczka bicia, sama była zszokowana swoim zachowaniem.\njoshima 21.09.11, 16:15\n> Nie było to fajne, ale na pewno nie odci\n> snęło na mnie żadnego piętna,\nNie? To dlaczego pamiętasz to do dziś?\nkoza_w_rajtuzach 21.09.11, 19:08\nmam doskonałą pamięć zdarzeniową, ze swojego dzieciństwa pamiętam niemal wszystko, zaczynając od jakichś pierdółek po ważniejsze sprawy. Ogólnie moje pierwsze wspomnienia zaczynają się od wieku 1,5 roku, a od wieku 3 lat pamiętam niemal wszystko, już w taki normalny sposób, jak i teraz. To nie znaczy przecież, że wszystko co pamiętam było dla mnie traumatyczne czy jakieś szczególnie ważne. To było przykre zdarzenie, ale nie odcisnęło na mnie piętna, nie bałam się matki i podskórnie czułam, że to jednorazowe tylko.. widziałam po minie mojej mamy i wiedziałam, że to nie z mojej winy wybuchła. Nigdy się jej nie bałam, była krzykliwa, ale niegroźna... akurat dla mnie największą traumą z dzieciństwa było to, że gdy płakałam nigdy nikt nie chciał mnie przytulić, pocieszyć, uchodziłam w domu za beksę i rodzice uważali, że należy mnie hartować, a ja się czułam odrzucona emocjonalnie. To, że byłam zostawiana sama podczas płaczu (gdy np. starszy o 2 lata brat mnie uderzył) było dla mnie gorsze od tego uderzenia w twarz.\njoshima 21.09.11, 19:30\nbacha1979 21.09.11, 19:54\nkoza powinnaś to o tym odrzuceniu płaczącego dziecka powtarzać tym mądralińskim co maja przecież takie metody wychowawcze.\nNasze dziecko wie, że zawsze może przyjść- nawet jak wpadnie w histerie i nie daje się dotknąć to mówię jej ja/mąż- jak chcesz córeczko to przyjdź mama/tata cię przytulą...\nNigdy nie zostawiamy malucha samemu sobie.\ndzoaann 21.09.11, 16:32\nja tez bylam swiadkiem takiej akcji... chlopiec zwymiotowal na talerz, a tata mu kazal zjesc.... blam w takim szoku, ze cos tam wybakala, a ze ojciec dziecka szlal po domu wrzeszczac, to zwialam od nich... do dzis zaluje, ze sie nie postawilam...\nanaj75 21.09.11, 11:17\nPotraktuj to zdarzenie jako lekcję. Doszłaś do pewnej granicy, dna. Teraz powinno nastąpić odbicie.\nPoproś córkę o wybaczenie. I sobie samej też wybacz. Potem przyjrzyj się swoim emocjom, strachowi o córkę, bezsilności- nazwij to, wypowiedz przed kimś.\nZajmij się też działaniem. Czy diagnozowałaś córkę dokładniej?\nJa mam syna, który potrafił przez 10 tygodni nie jeść, niejedną łzę i ścisk w gardle ze strachu przeżyłam, czasem byłam zła, że nie chce jeść tego, nad czym długo pracowałam. W końcu zaczęłam gotować tylko proste rzeczy, by mi nie było szkoda. Przeszedł wiele badań w CZD. Przez jakiś czas miał nietolerancje pokarmowe, dużą nadwrażliwość smakową i węchową i niemal każde jedzenie mu 'śmierdziało' (to były zaburzenia SI). Pracowałam nad tymi problemami powoli. Więcej zaczął jeść dopiero po 7 urodzinach, spod 3 centyla wskoczył wtedy na 25. Nadal, mając 8 lat, je mniej niż inni ale jest lepiej. Rozumiem więc twoją bezsilność.\nWierzę jednak, że nie dasz jej więcej takiego wyrazu. Masz super córkę. I poza tym jednym zdarzeniem, zapewne jesteś też wspaniałą mamą.\nMożesz też zajrzeć na forum o niejadkach:\nTam wiele się dowiesz jak radzą sobie inni w podobnej sytuacji.\nanew3 21.09.11, 11:40\nPonizej napisalas co lubi.Dawaj je to wlasnie dodajac do tego jakies inne, nowe skladniki.Np nalesliki z...owocami, orzechami, twarozkiem moze nawet z warzywami? Jogurt z malinami, jablkiem, wisniami itd itd.Pozwol jej moze probowac z twojego talerza, albo poloz rozne rzeczy na talerz pokrojone w mala kostke: np ogotowane marchewki, ogorki, kawalki zotego sera, jablka, gruszki itp , zostaw to na talerzu ale nie zmuszaj jej, jedz tez sama z tego talerza, moze ja to po prostu zainteresuje co to jest.\nCo do wybuchu zlosci, jak bedziesz czula nastepnym razem, ze nadchodzi wyladuj sie jakos inaczej, wyjdz na balkon, wyjdz z pokoju (wroc jak sie uspokoisz), zadzwon do kogos zeby sie wyzalic, trzasnij drzwiami, tylko nie bij dziecka.\nmag_pie 21.09.11, 12:09\nudrzerzenia nie skomentuje bo to bez sensu.\nOpowiem tylko historię mojej córki którą przez 2,5 orku opiekowała się babcia( teściowa moja). Oczywiście u babci nie ma/nie było opcji że dziecko czegoś nie je. Mimo że prosiłam żeby młodej nie zmuszała i wierze ze metod "siłowych" nie było ale chodzenie po placu zabaw i na spacerze z kanapką owocem i podrzucanie kęsków było.\nPotem na szczęście wysłałam młodą do przedszkola. I wiecie co się ostatnio wydarzyło? Byłam z mała właśnie u tej babci, jest tam młodsze dziecko które akurat karmiła jego własna matka ( mieszkająca z babcią) i nie chciał jeść wiecej ale "musiał" zjeść porcję do końca. Zaczął płakać że nie chce. Moja córka zaczęła płakąć, schowała się za moje plecy ( siedziałam na kanapie ) i wyszlochała : on jus nie chce jeść.\nZdałam sobie sprawę z krzywdy jaką się stała mojemu dziecku ( za chwilę kończy 4 lata babcia już jej nie karmi a mimo upływu czasu jest to dla niej myślę ze można powiedzieć traumatyczne doświadczenie.\nPolecam refleksji wszystkim zmuszającym dzieci do jedzenia.\nzjawa1 21.09.11, 12:51\nDziecko ma zdiagnozowana anemie-rozumniem, ze zerlazowa bo sprawdzil to lekaz, a ty nic z tym nie robisz?\nPowinnas chociz podawac zelazo. Spore niedobory FE prowadza nawet do calkowitego wyniszczenia organizmu, ze nie wspomne o zaburzeniach rozwojowych.\nJioshima ma racje-przy duzej anemi zelazowej organizm ma tzw. blokade i czlowek w pewnym momencie traci apetyt.\nMalo tego przy anemi zeralzowej czlowiek moze miec tylko apetyt na ,,ekstremalne" i konkretne smaki.\nBardzo czesto srednio ,,witaminizowane".\nWiem co mowie, bo wlasnie lecze sie z anemii zelazowej.\nJakies 3 tygodnie temu mialam w organizmie 15% tego pierwiastka, a wiec stan krytyczny u oprogu do hospityalizacji. U mnie bylo to spowodowane zbyt obfitymi i czestymi miesiaczkami.\nObjawy jakie mialam- niechec do jedzenia po pewnym czasie, a jak juz mialam apetyt, to na pizze i hamburhery. Odrzucalo mnie od owocow, słodyczy i konkretnych dan.\nCzegos podobnego nigdy nie mialam, bo zawsze bardzo racjonalnie sie odzywialam.\nDzieki bogu po przeszlo 2 tygodniach brania lekow zelazlo wzroslo do 60% a wiec jest na granicy, biore je dalej.\nWrocily smaki jak kiedys na: mieska, owoce warzywa itp.\nTeraz jem jak opentana\nCo moge Ci poradzic. Najlepszym dostepnym lekiem na uzupelnienie brakow zelaza( choc najdrozszym) jest Sorbifer Durules.\nJesli Twoje dziecko potrafi polykac tabletki to jest to super lek. Nie bedzie miala czarnych zebow po zelazie w syropie. Dodatkowo ten lek wchlania sie dwu-fazowo, jako jedyny na tzw. dwuch plaszczyznach.\nSam z siebie czesciowo i klasycznie jak pozostale leki z FE w interakcji.\nRe: Do autorki!\nsel123ena 21.09.11, 13:46\nBardzo żal mi Twojego dziecka.\nJak nie zaczniesz się leczyć, uderzysz Ją i będziesz zmuszać do jedznia jeszcze wielokrotnie.\n3-mamuska 24.09.11, 01:08\n> Bardzo żal mi Twojego dziecka.\n> Jak nie zaczniesz się leczyć, uderzysz Ją i będziesz zmuszać do jedznia jeszcze\n> Współczuję małej.\nOj mylisz sie i to bardzo.\nmemphis90 24.09.11, 23:54\nTeż brałam Sorbifer, rzeczywiście niezly. Ale dla dzieci jest też jakaś postać rozpuszczalna do picia, nie pamietam nazwy, ale zębów nie przebarwia.\ncamel_3d 21.09.11, 13:56\ntez bym czul wyrzuty sumienia... uderzenie kogos w twarz jest najwiekszym ponizeniem...\ndostalem od mojego ojca raz... i do tej pory pamietam. Nic tak nie boli na duszy, jak uderzenie w twarz.\nRe: no ocz...\na.nancy 21.09.11, 14:16\n> uderzenie kogos w twarz jest najwiekszym ponizeniem...\nale czy trzylatka o tym wie?\nnie usprawiedliwiam autorki, jestem jak najbardziej przeciwna biciu dzieci, ale zastanawiam się, czy trzylatkę boli na duszy. bo z tym poniżeniem, to kwestia kulturowa jest. w takiej np. Hiszpanii uderzenie dziecka w twarz niczym się nie różni od klapsa w pupę.\ncamel_3d 21.09.11, 14:53\n> ale czy trzylatka o tym wie?\n> nie usprawiedliwiam autorki, jestem jak najbardziej przeciwna biciu dzieci, ale\n> zastanawiam się, czy trzylatkę boli na duszy. bo z tym poniżeniem, to kwestia\n> kulturowa jest. w takiej np. Hiszpanii uderzenie dziecka w twarz niczym się nie\n> różni od klapsa w pupę.\nnie wiem... dla mnei to bylo ponizenie.. moze to wlasnie kwestia kultorowa.\ngazeta_mi_placi 21.09.11, 17:25\nZa co dostałeś?\nbacha1979 21.09.11, 19:55\n> Za co dostałeś?\nA co szukasz pomysłu na rozładowanie napięcia?\ncamel_3d 22.09.11, 09:16\nbo powiedzialem prababci, ze smierdzi... mialem ze 4 lata...\nbacha1979 21.09.11, 14:20\nmimo, że jestem ogromnym przeciwnikiem przemocy wobec dzieci to nie dokopię Ci. Ale przemyśl konskutacje z psychologiem, żeby ta sytuacja się nie powtórzyła bo skrzywdzisz dziecko. Swoje własne ukochane dziekco.\nCo do jedzenia właściwie niejedzenia- nie będę sie mądrować bo moje dziecko żarłokiem nie jest, ale nie mam z tym większych problemów.\ncamel_3d 21.09.11, 14:54\n> mimo, że jestem ogromnym przeciwnikiem przemocy wobec dzieci to nie dokopię Ci\n> . Ale przemyśl konskutacje z psychologiem,\nserio.. po jednym razei zaraz matke do psychologa wysylac? to jest dopiero chore.. jak to sie bezdie powtarzac to tzak..ale po pierwszym razie?? mysle, ze wlasnietakie rady wpedzaja rodzicow jakies chore depresje....\nbacha1979 21.09.11, 15:13\nPrzeczytałeś kamelku cały post autorki?Bo ja tak.\ncamel_3d 21.09.11, 15:19\nprzeczytalem.. i nie zauwazylem zeby to byla jakas powtorka... czy zeby to sie regularnie zdarzalo...\nbacha1979 21.09.11, 15:24\nNie o powtórkę chodziło, podpowiem Ci.\nwesola-guska 22.09.11, 10:33\nNie możesz się zadręczać, nie dokopię ci jak niektórzy, chociaż też jestem przeciwniczką bicia dzieci. Musisz znaleźć sposób żeby nad sobą zapanować by sytuacja się nie powtórzyła proponuję wyjść na chwilę z pokoju gdy Cię złość ogarnia i wziąć parę głębszych wdechów, uspokoić się i dopiero wrócić do dziecka. Myślę że do psychologa możesz iść to da Ci porady jak sobie lepiej radzić ze stresem ale nie jest to konieczne, chyba że sytuacja się powtórzy.\nLubię żyć kolorowo\ndagmara-k 22.09.11, 14:10\na to trzeba byc potworka zeby pojsc do spychologa?? wiesz camel, tu nie chodzi o to ze uderzyla. tu chodzi o to ze jest spory problem z akceptowaniem tego ze dziecko nie je i to nie wyglada lagodnie ani nie wyglada zeby bylo malej apetycznie. wiele dzieci nie je a nie we wszystkich domach jest taka atmosfera posilkow.\njak dziecko 3 dzien goraczkuje to idziemy sprawdzic czy osluchowo jest ok. tak samo jak cudujemy w jakims temacie tak, ze jestesmy agresywni, spieci, wkurzeni, zalamani, stresujemy sie za kazdym razem kiedy sie spotykamy z sytuacja to idziemy do psychologa. nikt nikogo na sile ze zdrowia leczyl nie bedzie\nagrypina6 21.09.11, 15:19\nA ja uważam, że taka matka powinna iść nie do psychologa, a psychiatry! Bardzo współczuję dziecku, powinni takim chorym rodzicom odbierać prawa rodzicielskie.\nancymon123 21.09.11, 15:32\ngazeta_mi_placi 21.09.11, 17:24\nZgadzam się z Tobą Camel.\nNa e-mamie forumowiczki zrobiły jeszcze większy lincz pewnej matce niż tutaj.\nMatka w nerwach śmiała powiedzieć dziecku "że je nie kocha", oj działo się....\nquilte 21.09.11, 16:16\nPaulag, bardzo ci współczuję. Spróbuj się pozbierać, przytul mocno córkę, przeproś i wybacz sobie. Dla waszego wspólnego dobra. Nie strasz jej łzami i negatywnymi emocjami. Chyba nie myślisz na serio, że dziewczynka, która od 3,5 ma kochającą i troskliwą mamę nagle przeżyje głęboką traumę bo tej mamie RAZ puściły nerwy i ją uderzyła? Myślisz, że ta dziewczynka, którą mama milion razy tuliła, całowała, wstawała do niej w nocy, pocieszała zapomni o tym wszystkim i zapamięta tylko ten jeden policzek? No daj spokój dziewczyno. Wyciągnij wnioski na przyszłość, żeby sytuacja się nie powtórzyła i staraj się znaleźć przyczyny braku apetytu u córki. Jeśli nie pomógł jeden psycholog, to może idź do drugiego? Rozumiem, że przede wszystkim musisz się pozbyć anemii - bo dopóki dziecko rośnie i jest zdrowe, to samą niską wagą bym się za bardzo nie przejmowała. Mój syn tez do chudziaków należy, ma 4,5 roku a waży niecałe 17 kg przy wzroście 116. I naprawdę - przestań się zadręczać. Ani tobie, ani tym bardziej córce nie wyjdzie to na dobre. Trzymaj się.\naleksandra1357 21.09.11, 21:31\nPaula, tu Cię tylko wyśmieją, nikt Cię nie zrozumie. Ja też lałam dziecko, bo nie chciało żreć, to jest jakiś niesamowity atawizm, szczyt frustracji i matka nie może tego znieść. Bo jedzenie=życie, a matka boi się śmierci dziecka i dlatego emocje sięgają dna.\nIdź na forum "niejadki", tam Ci pomogą, zrozumieją. Nic tu po Tobie.\nJa byłam w tym punkcie co Ty rok temu. Po pierwsze poszłam na terapię, a po drugie przestałam mówić o jedzeniu i dawałam mojemu dziecku tylko to, co lubi, nawet jeśli to były codziennie parówki lub drożdżówki i nie komentowałam, czy zjada, czy nie.\nMój syn do dziś je tylko dwa produkty na krzyż, ale je sam, waży dobrze, a przy posiłkach, jest spokój i miły nastrój.\nJeśli córka ma dużą niedowagę, to sprawdź morfologię, robaki itd.\njoshima 21.09.11, 22:11\n> Paula, tu Cię tylko wyśmieją, nikt Cię nie zrozumie. Ja też lałam dziecko, bo n\n> ie chciało żreć, to jest jakiś niesamowity atawizm, szczyt frustracji i matka n\n> ie może tego znieść. Bo jedzenie=życie, a matka boi się śmierci dziecka i dlate\n> go emocje sięgają dna.\nNie, to nie jest żaden atawizm, to niestety trzeba diagnozować i leczyć.\ndagmara-k 22.09.11, 14:13\nja nie leje swojej i nie lalam jak nie jadla bardziej, bo teraz sie poprawilo znacznie. emocje siegaly moze nie dna, ale na pewno zenitu. wiele razy mialam ochote wyrzucic talerz przez okno albo rozbic w zlewie z calym obiadem. szczyt szcytem, ale czy ktos kto nie bije niejadka to naprawde wysmieje i nie zrozumie? w moich postach w tym watku jest cos wysmiewajacego i wskazujacego brak zrozumienia?\njoshima 23.09.11, 00:59\n> ja nie leje swojej i nie lalam jak nie jadla bardziej, bo teraz sie poprawilo z\n> nacznie. emocje siegaly moze nie dna, ale na pewno zenitu. wiele razy mialam oc\n> hote wyrzucic talerz przez okno albo rozbic w zlewie z calym obiadem. szczyt sz\n> cytem, ale czy ktos kto nie bije niejadka to naprawde wysmieje i nie zrozumie?\n> w moich postach w tym watku jest cos wysmiewajacego i wskazujacego brak zrozumi\nA co to ma wspólnego z tym co ja napisałam?\nrulsanka 21.09.11, 22:19\nAnemia zabija apetyt. Mój syn miał niewielką i nie jadł, w wieku 20 miesięcy był moment, że ważył 8,5 kg!. Po przeleczeniu syropem zaczął jeść bardzo dużo i różnorodnie.\nA sobie zaaplikuj dużą dawkę magnezu i zbadaj hormony tarczycy. Psychiatra też żaden obciach. Takie wybuchy agresji nie są normą.\nsąd się zebrał matek idealnych\nmama-anusi 21.09.11, 22:48\nco wam daję te komentarze? NIC.\nMoze będę jedyną która napisze ze ją rozumiem.Nie dlatego że biję własne dziecko, a dlatego że ją rozumiem. Nie chwalę, nie zachęcam do takiego zachowania. Wykazuję zrozumienie.\npaulag24, to że mała powiedziała że cię kocha to tym incydencie, to normalne, zapewne zrobiła to bo widziała Twoje łzy, kochane, szczere dziecko... super że jest taka .\nMleko się wylało, wytrzyj i żyj dalej.Mała szybko zapomni, Ty nigdy - to wystarczająca ,,kara" dla Ciebie. Postaraj się zapanować nad emocjami na przyszłośc, pewnie nie będzie CI łatwo - ale nie masz wyjścia - musisz .\nNie wiem co ci doradzić zeby zjadla bo sama mam problem podobny... moze tylko to, ze mój dzieć w przedszkolu pożera wszystko, w domu surówki, mięsca, owoca sie nie tknie.\nGłowa do góry, nie Ty jedna to zrobiłaś, założe sie ze wsród tych mądralińskich znalazłaby się taka co to taką akcję ma na swoim sumieniu.\njudytka01 21.09.11, 23:40\nJest to przykre dla dziecka i ciebie, ale musisz sobie wybaczyć, żyć dalej.\nNie ma idealnych matek, ani idealnych dzieci, nie tylko my bedziemy im wybaczać w przyszłości ich wybryki, ale czasami dzieci też muszą wybaczać nam.\nA z dzieckiem może wybierz się do porządnego lekarza, niech ci doradzi co dalej.\nrzeczy na wymianę prawie same firmówki\nCzy ktos zna dobrego ortodonte w Olsztynie?\nProsba o identyfikacje pewnej fotki\nWolne miejsca na dolnośląskich uczelniach\nNajbardziej popularna piosenka bozenarodzeniowa\nferie i wakacje 2019


Całun Turyński - zbiór argumentów | eioba.pl\nOdnośnik do oryginalnej publikacji: http://www.paranormalium.pl/artykul.php?id=126\nWyświetlenia: 10.995 Zamieszczono 11/09/2007\nRęce przebite są nie w środku dłoni (jak przedstawia się do dziś na obrazach), lecz w nadgarstku. Badania naukowe dowiodły, że dłonie nie są w stanie utrzymać na krzyżu ciężaru ciała i przebicie nadgarstka jest koniecznością\nW dłoniach widoczne są tylko cztery palce, kciuki są podwinięte pod spód. Wbicie gwoĄdzia w nadgarstek powoduje paraliż nerwu i samoczynne podgięcie kciuka. W średniowieczu o tym nie wiedziano\nObróbka komputerowa zdjęć Całunu wykazała, że na oczach znajdują się małe monety. W Palestynie istniał taki zwyczaj pogrzebowy, o czym w średniowieczu również nie wiedziano\nNa Całunie znaleziono pyłki roślin zarówno z Palestyny, Azji Mniejszej jak i Francji - miejsc, gdzie Całun przebywał\nPostać na całunie przedstawiona jest w skrócie perspektywicznym. Wystarczy obejrzeć średniowieczne malowidła - nie znano wtedy perspektywy. Ewentualny średniowieczny fałszerz musiał być zatem geniuszem\nAdam Tikacz, 11/09/2007\nA ja tam słyszałem, że po prostu odlali postać Jezusa z gliny i podgrzewali w piecu, owiniętą w materiał (całun). I że to wszystko miało miejsce koło roku 1700.\nIle kopii sporządzono? Czy współcześnie powtórzono proces wytworzenia?\nObraz na całunie nie jest utworzony termicznie. Zabarwione są tylko włókna celulozy na zewnątrz nici przędzy, włókna rdzeniowe nici przędzy nie są zabarwione. Zabarwienie polega na częściowym rozkładzie cząsteczek celulozy z częściowym wydzieleniem węgla pierwiastkowego. Rozkład celulozy nie jest rozkładem termicznym. O\nObraz na całunie nie jest utworzony termicznie. Zabarwione są tylko włókna celulozy na zewnątrz nici przędzy, włókna rdzeniowe nici przędzy nie są zabarwione. Zabarwienie polega na częściowym rozkładzie cząsteczek celulozy z częściowym wydzieleniem węgla pierwiastkowego. Rozkład celulozy nie jest rozkładem termicznym. Obraz zachowuje się tak, jakby był naświetlony i "wywoływał się" coraz bardziej wraz z upływem czasu. Dawne opisy w ogóle nie zwracają uwagi na obraz, skupiają się wyłącznie na skrzepach krwi i innych płynów fizjologicznych. Obecnie obraz jest bardziej widoczny.\nNo fałszerz zawsze miałby motyw - kościołowi, jako instytucji, zawsze się to opłaca.\nBardzo ciekawy artykuł. Pewnie sceptycy się zawsze znajdą, będą się nie raz pojawiały "teorie spiskowe", ale artykuł dosyć ciekawie opowiada o całunie, dając przynajmniej ogólny pogląd osobom zupełnie w temacie niezorientowanym że całun nie musiał powstać w średniowieczu :) Jedyna rzecz do poprawki to wg mnie te obrazki - sprawdź czy coś się z nimi nie stało, albo wstaw ponownie zwracjąc także uwagę na wielkość liter.\nJa podchodzę do tego w ten sposób. "Otrzymane wyniki wskazują na okres czasu pomiędzy rokiem 1260 a 1390" A więc teoria odlewu w roku 1700 jest odrzucona tym bardziej że przeżył pożar w 1516r. W średniowieczu nie znano czegoś takiego jak perspektywa więc odpada. Pozostaje tylko wierzyć że Całun Turyński jest tym za co jest przez większość uważany\nReligie potrzebują oprócz prawdy i przekazu historycznego, także mitów i wzruszających przedmiotów. Całun Turyński jest takim właśnie przedmiotem, przy którym zwykli ludzie, klęcząc przeżywają "mistyczne" objawienia. Czy to źle, nawet, jeżeli całun jest zwyczajnym oszustwem? Mam mieszane odczucia...\nNatomiast co do autentyczności całunu, to wydawało mi się, że w świetle dostępnych materiał\nNatomiast co do autentyczności całunu, to wydawało mi się, że w świetle dostępnych materiałów (zarówno w TV jak i w formie opracowań książkowych), problem został dawno, jednoznacznie wyjaśniony: to fałszerstwo, wykonane ok. XIII/XIV wieku.\nPolecam oglądnąć dokument National Geographic pt. :Leonardo Da Vinci i Całun Turyński\noraz przeczytać artykuł "Całun Turyński – fałszerstwo (nie)doskonałe" ( http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,6027)


Podróżuj - poczuj mentalny detox - rozmowa z Adą Stolarczyk - Edutorial\nCo mają wspólnego podróże i rozwój osobisty? O ile nie spędza się całego urlopu przy hotelowym basenie to bardzo wiele. Jak rozwijać siebie i pozbywać się ograniczeń dzięki poznawaniu innych kultur opowiada Ada Stolarczyk, współorganizatorka Wypraw Mocy, terapeutka pracy z ciałem, towarzyszącą i opiekującą się grupą.\nJak podróże mogą wpływać na rozwój osobisty i poszerzenie horyzontów? Czego możemy nauczyć się od obcych kultur dzięki podróżom?\nPrzede wszystkim to okazja do ściągnięcia klapek, jakie mamy na oczach, klapek kulturowo-wyznaniowych. Niesamowicie uwalniającym jest doznanie, że wyraz dobrych manier w Twoim kraju, w innej kulturze uważa się wręcz za obraźliwy. Uświadamia to nam, jak wąskie jest nasze postrzeganie świata. Jak nałożone z zewnątrz (wdrukowane w nas) zachowania dalekie są od naszej pierwotnej ekspresji i potrzeby wyrażania się.\nTo nakłania do autorefleksji na temat własnych pragnień, marzeń i celów. Jedna z uczestniczek wyprawy na Bali opowiadała, jak jej obcowanie z Australijczykami uświadomiło jej absurd ograniczeń i wszystkich argumentów, jakie wyrzucała sobie prze pięć lat życia, byle tylko nie rzucić pracy, której nie lubiła. Ich spontaniczność, otwartość i bezinteresowna ciekawość drugiego człowieka (zadawane przez nich pytania) doprowadziły ją do iluzji lęku, jaki w sobie nosiła od szkoły podstawowej. Dzięki tym doznaniom zrezygnowała z pracy, a do tego bezwysiłkowo dostała się do miejsca, o którym zawsze marzyła.\nPamiętam też, jak popularne stwierdzenie, że Balijczycy uśmiechają się wątrobą, miało transformujący wpływ na inną uczestniczkę wyprawy. Nigdy nie zapomnę tych błyszczących oczu i słów: “wiesz co Ada, to jest niesamowite. Na lotnisku podszedł do mnie Balijczyk, by przywitać mnie naszyjnikiem z kwiatów… i wiesz… Gdy na mnie spojrzał, miałam wrażenie, że widzi moją duszę, a gdy się uśmiechnął, poczułam całą sobą, że jestem widziana jak nigdy wcześniej”. Nie muszę chyba dodawać, że po powrocie ta piękna kobieta, po kilku latach nieudanych związków opartych na braku szacunku do niej samej, wreszcie otworzyła się na relację, w której czuła się widziana i ważna.\nI to uwielbiam w naszych wyprawach, że nie są to suche narzędzia, wykorzystywane przez nas w ramach laboratoryjnych doświadczeń. My stajemy się doświadczeniem, które po prostu zmienia.\nW czym wycieczka w zorganizowanej grupie może być lepsza od spontanicznej wyprawy na własną rękę?\nJest wiele czynników. Po pierwsze, nasze wyprawy bazują na integracji całej grupy. Ponieważ jeżdżą z nami osoby świadome siebie i świata, startujemy z poczuciem, że nie ma przypadków. Poprzez wspólne bycie i przeżywanie wymieniamy się ogromem doświadczeń, wartościami i jakościami, do których nie mamy dostępu przebywając w swoim codziennym otoczeniu.\nPo drugie, można sobie pozwolić na puszczenie kontroli. Nieprzejmowanie się transferami, biletami, ubezpieczeniami i całą machiną logistyczną. Wszystko jest, gra i pstryka, a każdy może poświęcić czas i energię na rozkoszowanie się byciem w raju. Gdy obserwuję uczestników wypraw, którzy na co dzień są bardzo zapracowanymi ludźmi, widzę jak początkowo trudno jest im odpuścić kontrolę, zmienić przełącznik, wrzucić na luz. Mimo, że wszyscy deklarują, że tego bardzo chcą i potrzebują, gdy przychodzi co do czego, potrzeba parę dni, by wejść w tryb odpuszczenia, a co za tym idzie, realnego wypoczynku i regeneracji. Widzę, jak takie osoby doznają mentalnego detoxu. I to jest fantastyczne, tak jak maile po roku czy dwóch latach: że jest inaczej w pracy, że jakoś tak większy luz, coś odpuszcza, a absurd dotychczasowego stresu pomaga w radzeniu sobie z nim po powrocie, że ktoś zaczął regularnie biegać, a ktoś inny przestał pić itp.\nKolejnym argumentem jest ochrona przed komercjalizacją. Niestety z roku na rok wyspę zalewa “marka”. Powstają wielkie centra handlowe, McDonaldy i Sturbucks’y. Tańczone jeszcze pięć lat temu rytualne pokazy świętych rytuałów, które wprawiały nas w trans i doświadczenie oczyszczenia, dziś stanowią show dla Japończyków, by mogli nagrać je na swoje tablety. My mamy to szczęście, że nasz przewodnik, Kerta jest taki jak my i zawsze dba o to, by zaprowadzić nas w jeszcze dziewicze, magiczne miejsca.\nNajbliższa organizowana wyprawa, wyruszy do Indonezji na wyspy Bali i Gili. Czym charakteryzują się te wyspy? Jakie elementy kultury, religii i praktyk są szczególnie fascynujące dla Europejczyków?\nO losie! Jest tego niebywale dużo. Balijczycy wplatają w swoją kulturę animinizm. Wierzą, że każda roślina, kamień, zjawiska naturalne posiadają swoją własną duszę. Ich związek z naturą jest pełen szacunku. Wierzą również, że każdy dom, sklep, stacja benzynowa, każde miejsce ma swoje dobre i złe bóstwo. Oddają im cześć poprzez składanie rytualnych koszyczków trzy razy dziennie. Więc cała wyspa pachnie kwiatami i kadzidełkami, które są wypełnieniem tych “offerings”.\nJako ludzie są dla nas niczym kosmici. Nie oceniają. Żyją tu i teraz. I co jest dla nas Europejczyków najtrudniejsze – nie znają irytacji. Dla Balijczyka wszystko zawsze jest “ok”. Fascynujące u nich jest myślenie rozwiązaniami. Jeśli coś się np. popsuje, nie tracą energii na rozpamiętywanie, narzekanie i gdybanie, po prostu przechodzą do działania.\nW czasie wyprawy czerpiemy bardzo dużo z tutejszych rytuałów. Smakujemy np. rytuału budzącego się słońca w naszych duszach, gdy wszyscy wybieramy się około piątej nad ranem na plażę, by wyczekiwać na słońce, które jest uważane przez Balijczyków za światło świadomości, pomagające utrzymać Cię przez cały dzień, szczędząc Ci zbędnych trosk i problemów (tych powstających w wyobrażeniach).\nW tym roku bierzemy udział w najważniejszym balijskim święcie, Hari Niyepi, czyli święcie ciszy. Jest to dzień, w którym wszyscy Balijczycy kontaktują się z centrum swojej mocy, punktem ciszy. Ci, którzy brali udział w wyjazdach medytacyjnych, gdzie mogli nie mówić przez kilka dni, wiedzą jak szokujące jest uświadomienie sobie, ile energii tracimy na bezsensowne gadanie. Takie doświadczenie przywraca świadomość wartości wypowiadanych słów i szacunku do własnej energii.\nA poza tym, jesteśmy w raju 🙂 Tak trudno opisać piękno tego miejsca. Mięciutkie plaże, lazurowa, ciepła woda, kwiaty, które rosną dosłownie wszędzie, dźwięki natury (głównie ptaki i gekony), świeże i pełne słońca owoce, które są na wyciągnięcie ręki i ciepło… to wszystko wprowadza nasze ciała w bardzo głębokie rozluźnienie i relaks. Jest błogo 🙂\nAda Stolarczyk, współorganizatorka Wypraw Mocy, terapeutka pracy z ciałem, specjalizująca się w pracy z pamięcią komórkową ciała, autorka płyty “Relaksacje z wizualizacjami – Twoje ciało zna odpowiedź”. Od 8 lat prowadząca warsztaty pracy z ciałem. Pasjonatka życia i miłośniczka natury.\nMahatma Gandhi: żyj tak, jak gdybyś miał umrzeć jutro...\nWażna jest świadomość, że istnieje wybór - rozmowa z Angeliką Booher


Izostal wdrożył IFS Applications\nSkomplikowane stanowisko zrobotyzowane do budowy samolotów\nVIGO System – inwestycja warta 20 mln PLN na finiszu\nPociski rakietowe Feniks dla Sił Zbrojnych RP\nElektrobudowa zaangażowana w budowę stacji transformatorowo-rozdzielczej GPZ 3 we włocławskiej spółce ANWIL\nJak wybrać odpowiednią dmuchawę?\nDzięki WiFi 6 Internet w domach przyspieszy, a jeden router obsłuży nawet 100 urządzeń\nElastyczna współpraca z robotami – nadchodzi III Forum Cobotyki\nWyższy poziom bezpieczeństwa urządzeń zgodne z normą ISO 3864-2:2016\nUniversal Robots wprowadza na rynek cobota o dużym udźwigu do zastosowań w automatyzacji współpracującej\nDassault Systèmes i SATS tworzą pierwszą na świecie wirtualną kuchnię wspierającą produkcję cateringu pokładowego\nSkomplikowane stanowisko zrobotyzowane do budowy samolotów - 1 dzień temu\nVIGO System – inwestycja warta 20 mln PLN na finiszu - 1 dzień temu\nPociski rakietowe Feniks dla Sił Zbrojnych RP - 1 dzień temu\nModernizacja śmigłowców W-3 wraz z doposażeniem SAR - 1 dzień temu\nElektrobudowa zaangażowana w budowę stacji transformatorowo-rozdzielczej GPZ 3 we włocławskiej spółce ANWIL - 1 dzień temu\nZadowolenie klientów zależy od niezawodności procesów obróbki - 23/08/2019\nElastyczna współpraca z robotami – nadchodzi III Forum Cobotyki - 19/09/2019\nTargi SYMAS/MAINTENANCE w natarciu - 17/09/2019\nUnikalne warsztaty Autodesk dla małych i średnich przedsiębiorstw zawitają do Polski - 17/09/2019\nGolden Marketing Conference - 12/09/2019\nPlanowanie zasobów przedsiębiorstwa – wczoraj i dziś - 10/09/2019\nNowe rozwiązanie firmy Siemens optymalizuje wykorzystanie aktywów kapitałowych w realizacji i eksploatacji projektów - 09/09/2019\nSiemens przyśpiesza cyfrową przyszłość przemysłu dzięki rozwiązaniu Xcelerator - 06/09/2019\nPłynne przekształcanie danych projektu na program obróbki - 29/08/2019\nFluke wprowadza na rynek 2 nowe modele kamer termowizyjnych - 07/08/2019\nJak wybrać odpowiednią dmuchawę? - 19/09/2019\nWyższy poziom bezpieczeństwa urządzeń zgodne z normą ISO 3864-2:2016 - 19/09/2019\nUniversal Robots wprowadza na rynek cobota o dużym udźwigu do zastosowań w automatyzacji współpracującej - 18/09/2019\nNowa wiertarka GSR 18V-50 - 17/09/2019\nNowy wzmocniony TOUGHBOOK 55 - 13/09/2019\nSerwis chłodziarek przemysłowych – podstawa sukcesu! - 21/08/2019\nAudyt technologiczny pomoże firmom określić zwrot z inwestycji w druk 3D - 13/08/2019\nGotowe sposoby na bezpieczeństwo w przemyśle - 19/09/2019\nDzięki WiFi 6 Internet w domach przyspieszy, a jeden router obsłuży nawet 100 urządzeń - 19/09/2019\nIzostal, jeden z wiodących na polskim rynku dostawców rur dla sektora gazowniczego, wdrożył system IFS Applications 8 w celu usprawnienia zarządzania procesami w obszarze finansów, produkcji i dystrybucji.\nFirma Izostal specjalizuje się w produkcji i dostawach zaawansowanych technologicznie zewnętrznych izolacji antykorozyjnych do rur stalowych, wykorzystywanych głównie do budowy rurociągów gazowych.\nIzostal, który korzystał z systemu IFS Applications od ponad dziesięciu lat, używa obecnie wersji IFS Applications 8. Zaktualizowane rozwiązanie, wdrożone przez partnera biznesowego IFS w Polsce − firmę Advanced Business Solutions − poprawi ergonomię obsługi systemu, zwiększy wsparcie funkcjonalne w obszarze zarządzania dokumentacją oraz usprawni proces obsługi faktur dzięki wdrożeniu rozwiązania IFS e-Faktura. Rozwiązanie obejmuje ponadto obszary finansów, produkcji i dystrybucji.\n– Główne korzyści biznesowe, które spodziewamy się osiągnąć w wyniku wdrożenia IFS Applications 8, to usprawnienie działań operacyjnych naszej firmy oraz poprawa komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej dzięki zastosowaniu intuicyjnego interfejsu użytkownika oraz mechanizmów zarządzania dokumentacją – powiedział Marek Mazurek, prezes zarządu i dyrektor generalny firmy Izostal S.A.\n– Przed rozpoczęciem projektu wdrożenia nasi konsultanci przeprowadzili dokładną analizę procesów biznesowych realizowanych w firmie Izostal – powiedział Mirosław Kamiński, prezes zarządu firmy Advanced Business Solutions. – W jej wyniku większość działań wymagających poprzednio modyfikacji systemowych, jest obecnie obsługiwana przy użyciu standardowej funkcjonalności systemu IFS Applications.\n– Aktualizacja systemu do wersji IFS Applications 8 pozwoli naszemu klientowi na zoptymalizowanie i zwiększenie efektywności działań, a także ułatwi dalszy rozwój firmy zarówno na rynku krajowym, jak i za granicą – powiedział Marcin Taranek, prezes IFS CEE.\nIzostal S.A. z siedzibą w miejscowości Zawadzkie (woj. opolskie) jest firmą produkcyjną działającą od roku 1993. Spółka specjalizuje się w dostarczaniu na rynek zaawansowanych technologicznie zewnętrznych i wewnętrznych izolacji antykorozyjnych rur stalowych, wykorzystywanych głównie do budowy rurociągów gazowych i naftowych. Uzupełnienie oferty stanowią rury stalowe, wyroby hutnicze oraz armatura stalowa. Izostal S.A. współpracuje z firmami zajmującymi się wykonawstwem inwestycji dla potrzeb gazownictwa. Spółka jest jednym z wiodących dostawców rur dla sektora gazowniczego w Polsce i innych krajach Europy Środkowo-Wschodniej.\nTagi ERP, systemy, zarządzanie\nUnikalne warsztaty Autodesk dla małych i średnich przedsiębiorstw zawitają do Polski\nSystemy ERP dla małych i średnich firm\nGłówny Mechanik 04/2019


Steinberg UR22 Mk2 - interfejs audio USB - musiccenter.com.pl\nSklep » Studio i MIDI » Interfejsy i przetworniki » UR22 Mk2 - interfejs audio USB\nInne oznaczenia: [Steinberg UR 22 MKII, Steinberg UR 22 MKII, Steinberg UR-22 MKII]\nInterface UR22 Mk2 wyposażony jest w pojedynczy przedwzmacniacz mikrofonowy D-PRE, oferujący niezwykle detaliczną i dynamiczną rejestrację sygnału. Konwertery analogowo cyfrowe zapewniają cyfrowy dźwięk o rozdzielczości 192 kHz i dynamice 24 bitów. Funkcjonalności urządzenia dopełniają wyjścia słuchawkowe i liniowe, zasilanie phantomowe, przełącznik źródła zasilania USB / 5V DC (iPad), bezlatencyjny monitoring, program Cubase AI dołączony do zestawu oraz funkcja Loopback, umożliwiająca prosty streaming nagrań bezpośrednio do internetu poprzez zawarcie sygnału wejściowego bezpośrednio w sygnale odtwarzanym z programu DAW.\nWejście mikrofonowe 2 x XLR preamp D-PRE klasa A\n2x Combo (XLR/Jack)\nZłącznie MIDI In/Out\nWymiary 159 × 46 × 159 mm\nPrzełącznik impedancji dla wejścia gitarowego (Hi-Z)\nSchulz-Kabel SLNP 1 to przewód audio klasy hi-end o długości 1m. Wykonany z przewodu z miedzi posrebrzanej, zakończony pozłacanymi wtykami jack 6,3mm Neutrik NP2 X B. Doskonale oddaje wszelkie niuanse brzmieniowe, charakteryzuje się dużą wytrzymałością - ekran wykonany w postaci oplotu siateczkowego. Przekrój żyły 0,5mm2.\nMonacor SE 50 - słuchawki douszne stereo\nSłuchawki douszne stereo Bardzo naturalny, czysty dźwięk, potężny basWtyk 3.5mm stereo\nStim M 01 - statyw mikrofonowy stołowy, krótki\nStim M 01 to stołowy, krótki statyw mikrofonowy z maksymalną długością ramienia 45 cm.\nShure MVI LTG - interfejs audio/USB


ASTROWEDY nr 28 vedilove.com portal dopasowań oparty na strologii wedyjskiej - Akari Aryaca\nStrona główna Artykuły Autorskie\tASTROWEDY nr 28 vedilove.com portal dopasowań oparty na strologii wedyjskiej\nASTROWEDY nr 28 vedilove.com portal dopasowań oparty na strologii wedyjskiej\nby Grzegorz Skwarek 18 lutego 2020\nopublikowane przez Grzegorz Skwarek 18 lutego 2020\nNarodzinom każdego człowieka towarzyszy określony układ poruszających się po niebie planet, które zostawiają w nas – ludziach – swego rodzaju odcisk energetyczny. Konkretne planety, w konkretnym dniu, o konkretnej godzinie znajdowały się w określonym miejscu jak również w pewnej zależności względem siebie. A że wszystko jest energią – my też – to ten określony układ energetyczny planet stanowi nasz osobisty podpis, który nie tyle determinuje nasze zachowania w przyszłości, co raczej pokazuje do jakich zachowań będziemy mieć tendencje.\nStabilny, ciepły, pełen wzajemnego zrozumienia związek jest marzeniem większości z nas. Patrząc na to z perspektywy astrologicznej dobieramy się w pary według szczególnego klucza. Są takie układy gwiazd towarzyszące naszemu urodzeniu, że jesteśmy w stanie stworzyć ten idealny związek tylko z określoną osobą o pasującym do naszego układzie astrologicznym. Innymi słowy – z większością ludzi będziemy nieszczęśliwi a tworzenie związku będzie dla nas katorgą, chyba że znajdziemy ten właściwy, pasujący do nas układ.\nastrowedyastrowedy część 28dopasowanie emocjonalnedopasowanie fizycznedopasowanie genetycznegrzegorz skwarekkalkulator dopasowań partnerskichportal dopasowań partnerskichvedilove.com


Karta ze skanerem odcisków palców zamiast PIN\nHolenderska firma Gemalto opracowała projekt karty płatniczej, za pomocą której można dokonywać bezpieczniejszych niż dotąd zakupów, a to dzięki wbudowanemu biometrycznemu skanerowi odcisków palców. Chcąc autoryzować operację w terminalu w sklepie czy w bankomacie, użytkownik musi dotknąć kciukiem skanera na karcie.\nGemalto twierdzi, że dane o odciskach palców nigdy nie opuszczają lokalnego zapisu na samej karcie, co czyni ją mniej podatną na ataki hakerów niż popularne obecnie rozwiązania. Wprawdzie żaden system, biometryczny lub inny, nie daje gwarancji, że dane pozostaną całkowicie bezpieczne, a odciski palców mogą zawsze zostać sfałszowane lub skradzione, to jednak złożoność odcisku palca wydaje się znacznie lepszym zabezpieczeniem niż kod PIN w połączeniu z chipem na karcie.\nBrytyjski bank Natwest rozpoczął już testy nowej karty na próbie dwustu swoich klientów. Zdaniem Holendrów, skaner linii papilarnych jest wystarczająco bezpieczny, aby móc usunąć z karty limit kwoty transakcji niewymagających kodu PIN.\nKarta ze skanerem odcisków palców na filmie:


Akademia Piłkarska Stal Gorzów | Jakie są cechy dobrego piłkarza?\nW większości dzieci marzą o sławie i pragną naśladować swoich idoli, aby osiągnąć cel! W Akademii wielokrotnie słyszymy o chęci zagrania z piłkarskim autorytetem, jak Cristiano Ronaldo czy Lionelem Messim. Nie bez powodu podczas treningów Akademii kadra trenerska ma okazję oglądać bardzo utalentowanych zawodników, którzy już od najmłodszych lat z determinacją ćwiczą z rówieśnikami na boisku i tym samym mają szansę spełnić piłkarskie marzenia o wielkiej karierze!\nCelem każdego piłkarza jest zwycięstwo, a o sukcesie decyduje ciężka praca, talent, a także i szczęście. Ważnym aspektem jest również charakter sportowca, gdyż wiele czynników zależy właśnie od osobowości. Można być utalentowanym, czy umięśnionym jak Robert Lewandowski, jednak jeśli dziecko nie będzie regularnie ćwiczyć i przykładać się do treningów, to może również stracić motywację do ćwiczeń i tym samym porzuci pomysł o zawodowej piłce nożnej, pomimo talentu.\nOprócz pracowitości, piłkarz powinien systematycznie uczęszczać na treningi Akademii i pracować nad ewentualnymi błędami, na które uwagę zwróci trener. Doskonałym uzupełnieniem treningów w Akademii będą dodatkowe zajęcia indywidualne, podczas których dziecko ćwiczy w małej grupie i trener może poświęcić więcej uwagi każdemu zawodnikowi.\nKolejną ważną cechą, która pozwala podejmować konkretne decyzje, jest determinacja. Nie każdy ma wrodzoną determinację, jednak można ją powoli budować - tutaj bardzo ważna jest rola rodzica. Dziecko marząc o karierze piłkarskiej z całych sił pragnie osiągnąć sukces na boisku, ale nie zawsze gra kończy się zwycięsko. W takiej sytuacji rodzic powinien wspierać marzenia dziecka i motywować je do dalszej pracy.\nPewność siebie zdecydowanie pomaga osiągnąć sukces. Pamiętajmy, że trzeba ją sumiennie budować. Pracowitość dziecka i systematyczność pozwoli osiągać sukcesy, a tym samym zacznie kształtować pewność siebie i wiarę w swoje możliwości!\nOstatnią cechą, która jest równie ważna, co pozostałe, jest koleżeńskość. Będąc częścią zespołu, należy dbać o kolegów z drużyny. Dobre relacje w zespole pozwalają budować dobrą drużynę, która będzie skutecznie się ze sobą komunikować i wspierać w razie porażki. W Akademii ta cecha jest dla nas bardzo ważna i staramy się często o niej przypominać naszym młodym piłkarzom!\n10-05-2016, 13:26 Jak nabiał wpływa na organizm małego sportowca?\n20-12-2015, 15:17 Aktywna zima, czyli jak sprawić, by tegoroczne święta były inne niż wszystkie


Wypadek na „siódemce” koło Mebloluxu. Utrudnienia w ruchu [FOTO] | Codziennik mławski – Mława\nNa krajowej „siódemce” w okolicy skrzyżowania z ulicą Padlewskiego i Mebloluxu w krótkim odstępie czasu doszło do dwóch zdarzeń drogowych. Najpierw zderzyły się dwa auta osobowe. Kilka minut później VW Transporter uderzył w tył ciężarowej Skanii z naczepą. Miejsce zdarzenia zabezpieczają strażacy, a zespół ratownictwa medycznego udziela pomocy poszkodowanemu z busa. Siódemka chwilowo jest zupełnie zamknięta.\nTagi: OSP Mława OSP Szydłowo OSP Wieczfnia policja psp mława wypadek koło mebloluxu wypadek na siódemce


Samsung SOLID B2710 (CZ. 1) - BiA-Tac\nWyposażenie, 19 listopada 2013\nSamsung z serii SOLID to prawdziwe twardziele wśród telefonów. B2710 to jedna z ostatnich generacji, stworzonych z myślą o użytkownikach, których los pcha w nieprzyjazne człowiekowi warunki.\nSOLID B2710 to telefon o klasycznej budowie, z wbudowaną klawiaturą i ekranem bez funkcji dotykowej. Nieduży wyświetlacz jest dość wyraźny, ale jak na obecne standardy, dość mały. Za to cieszy duża klawiatura. Jej przyciski są bardzo wypukłe i wygodne w obsłudze. W rękawicach o niebo lepiej jest nią operować niż w jakimkolwiek aparacie cywilnym. Co ważniejsze jest jednym elementem, co w pełni zapobiega to dostawaniu się zanieczyszczeń w szczeliny między klawiszami. Wykonano ją z materiału zbliżonego do gumy, jest jednak twardsza i odporniejsza na ścieranie. Co ważne, oznaczenia są integralnym elementem, tyle że o innej barwie, nie ma więc obawy że się zetrą.\nNa środku umieszczono pięciokierunkowy przycisk. Pozwala on poruszać się po menu prawo/lewo/góra/dół oraz zatwierdzać wybraną opcję poprzez wciśnięcie. Zrobiono go z plastiku, więc z czasem pojawią się na nim obtarcia. W przeciwieństwie do klawiatury nie jest on w żaden sposób podświetlany.\nPo lewej stronie umieszczono przyciski kierunkowe góra/dół. Bazowo reguluje głośność dźwięków klawiatury, ale jego funkcja zmienia się zależnie od uruchomionej aplikacji np. regulowanie głośności multimediów. Służy też do przesuwania o stronę długich list wyboru np. utworów odtwarzacza mp3.\nNa lewej krawędzi znajduje się przycisk uruchamiający latarkę. Poniżej, pod klapką ukryto port microUSB (dokładnie micro-B). Za jego pomocą ładujemy akumulator telefonu, podłączamy zestaw słuchawkowy i łączymy telefon komputerem.\nKlapkę przymocowano elastycznym przewodem do obudowy, co uniemożliwia jej zgubienie. Od wewnętrznej strony umieszczono uszczelkę, zapewniającą szczelność a dodatkowo jej opór utrzymuję osłonę w pozycji zamkniętej.\nW plecy telefonu wbudowano klapę wraz z zamykającym ją ryglem. Ten ostatni ma szerokie płaskie nacięcie, co pozwala obracać go przy pomocy monety lub płaskiego śrubokręta. Aby otworzyć klapę należy go obrócić przeciwnie do ruchu wskazówek o 25 stopni. Pod pokrywą umieszczono kolejną uszczelkę, a rygiel odpowiada za jej odpowiedni docisk do korpusu.\nWewnątrz umieszczono wymienny akumulator, oraz gniazdo karty pamięci microSD (do 16 GB).\nNad klapą umieszczono soczewkę aparatu, osłoniętą plastikową szybą. Obok niej wycięto szczeliny głośnika, który chroni dodatkowo drobna siateczka i szczelna membrana.\nNa górnej krawędzi znajdziemy wycięcie pozwalające przepleść smycz. Jest ona szeroka, więc w razie konieczności można w charakterze zabezpieczenia użyć np. linki spadochronowej. Po lewej, we wgłębieniu znajduje się dioda LED latarki.