Trzynasty Schron - Technika rakietowa ma się całkiem dobrze - Postapokalipsa i Fallout\nTechnika rakietowa ma się całkiem dobrze\nCoś ostatnio przycichło o tarczy antyrakietowej - próżno jej szukać w telewizji, w gazetach jej nie uświadczymy, ani też rozpostartej nad naszymi głowami. Najwyraźniej się "przejadła", albo są lepsze tematy do pisania. Na wypadek, gdyby się jednak nie przejadła (:P), warto wspomnieć o niezwykle dynamicznym rozwoju technik rakietowych w ostatnich kilku latach. Szczególnie dobrze widać to jeśli przeanalizujemy bieżące wydarzenia.\nKilka dni temu, na nieco ponad 2 tygodnie przed kolejną w tym roku misją wahadłowca Atlantis (którego start wyznaczono na dzień16 listopada br) odbyła się próba rakiety Ares I-X, będącej prototypem rakiety nośnej następnej generacji, jaka ma wprowadzić ludzkość w okres renesansu podboju kosmosu, m.in. przyczynić się do budowy stałej bazy na powierzchni Księżyca, czy też zaprowadzić nas aż na Marsa. Test wypadł pomyślnie, można zatem mówić o sporym sukcesie i niemniejszym kroku w kierunku stworzenia "godnego" zastępcy dla wyeksploatowanej floty wahadłowców, które mają zostać wycofane w przeciągu najbliższych paru lat. Postępy amerykanów, jeśli tak można nazwać odwrócenie się od idei pojazdów wielokrotnego użycia, tradycyjnie już indukowały zainteresowanie wśród rosyjskich naukowców i wojskowych. Wszak wyścig zbrojeń trwa nadal, choć w naszych czasach ma nieco odmienną formę i częściej ukrywany jest pod określeniem "pędu ku nowoczesnym i innowacyjnym technologiom przyszłości".\nOtóż Rosjanie zadecydowali o wybudowaniu na swych rozległych włościach zupełnie nowego kosmodromu, z którym wiążą wielkie plany i nadzieje. Kompleks miałby powstać w Błagowieszczeńsku jako najnowocześniejszy tego typu obiekt na świecie. Kosmodrom Wostocznyj miałby służyć także całkowitemu uniezależnieniu się od Kazachstanu, od którego Federacja Rosyjska dzierżawi Bajkonur. Przedstawiciel Federalnej Agencji Kosmicznej Roskomos zapowiedział, że w 2010 roku na cele projektowo badawcze przeznaczone zostaną 2 miliardy rubli (~200 mln PLN). W koszty te wliczono zaprojektowanie nowej rakiety nośnej i załogowego aparatu kosmicznego. Przyszła generacja rakiet ma być napędzana "ekologicznym" paliwem, zawierającym tlen, wodór i naftę. Całkowity koszt inwestycji szacuje się na 400 mld rubli (~40 mld PLN), choć jak zawsze w przypadku tak sporych przedsięwzięć należy się spodziewać przekroczenia budżetu. Warto też wspomnieć, że organizowanie załogowych lotów z nowego obiektu ma nastąpić już po planowanym zniszczeniu międzynarodowej stacji kosmicznej. Amerykański budżet nie przewiduje finansowania ISS po 2015 roku, a rok później ma nastąpić jej sprowadzenie z orbity. Należy w tym miejscu zadać pytanie po kiego grzyba amerykanie chcą pozbyć się wartej miliardy dolarów stacji budowanej międzynarodowym wysiłkiem od 1998 roku i pozostającej w budowie do dnia dzisiejszego?\nAle nowy kosmodrom to jedynie fragment rosyjskiej odpowiedzi na amerykański program kosmiczny o nazwie Constellation. Roskosmos zapowiedział, że zaprojektuje statki kosmiczne o napędzie atomowym. Do roku 2012 sporządzony zostanie stosowny projekt, który będzie wymagał niemałego finansowania - 550 mln USD. Rocznie. Przez kolejnych 9 lat. Rosyjscy eksperci twierdzą, że bez nowego, wydajnego systemu napędzania i dostarczania energii można zapomnieć o bazie księżycowej czy odwiedzeniu Czerwonej Planety.\nZnów, w drugą stronę przeginają szukający oszczędności amerykańscy "wizjonerzy". Quicklaunch jest powstałą niedawno firmą, która zamierza wrócić do uznanego przez wielu za niedorzeczność pomysłu zbudowania wielkiego działa, które pozwalałoby na wprowadzanie na niską orbitę ziemską ładunków o masie do 450 kilogramów. Lufa działa miałaby mieć około 1100 metrów (!) długości i nadawać cennym ładunkom prędkość 6 km/s (!!). "Miniaturowa" wersja działa mierzącego 47 metrów pozwala nadać kilkukilogramowym pociskom połowę tej prędkości. Szacowany koszt budowy został ustalony na poziomie 500 mln USD, ale w przypadku sukcesu działo powinno nawet 10-krotnie zmniejszyć koszty dostarczania na okołoziemską orbitę paliwa rakietowego czy też żywności.\nCiekawi mnie tylko kiedy powróci pomysł zbudowania "windy na orbitę"...\nAle to nie koniec rakietowych doniesień. Na 24 listopada br. zaplanowano kolejne testy nowego rosyjskiego pocisku balistycznego SLBM (Submarine Launched Ballistic Missile) ochrzczonego nazwą Buława. Testy mają zostać przeprowadzone z pokładu okrętu podwodnego projektu 955 "Dymitr Doński". Przenosząca do 10 głowic rakieta, przystosowana zarówno do wystrzeliwania znad i spod powierzchni wody, ma być, zdaniem konstruktorów, zdolna do spenetrowania niemal każdego systemu obronnego. Jej innowacyjność leży w nieprzewidywalności toru lotu rakiety. Testy zdają się to w pełni potwierdzać - na 11 dotychczasowych prób tylko jedna zakończyła się pełnym sukcesem, zaś aż 8 było niepowodzeniami. Ostatnia, również nieudana, próba miała miejsce w połowie lipca. Projekt Buławy jest znacznie opóźniony w stosunku do planów a jego koszty dawno przekroczyły budżet przeznaczony na jej stworzenie. Zresztą, podobne opóźnienie zalicza program budowy atomowych okrętów podwodnych nowego typu, mających posiadać zdolność do przenoszenia Buław\n1 listopada na Morzu Barentsa okręt podwodny "Briańsk" przeprowadził udaną próbę innej międzykontynentalnej rakiety balistycznej.\nNieco wcześniej pojawiły się także doniesienia o planach zbudowania nowej wersji indyjsko-rosyjskiej ponaddźwiękowej rakiety Brahmos. Będąca na dzień dzisiejszy najszybszą na świecie, rakieta przeznaczona jest do niszczenia obiektów naziemnych i nawodnych. Rozwija prędkość od 2,5 do 2,8 Ma posiada zasięg 290 km i może przenosić ładunek o masie 200 - 300 kg. W porównaniu do amerykańskiego Tomahawka, Brahmos jest dwukrotnie cięższy i czterokrotnie szybszy, jednak płaci za to nawet dwukrotnie mniejszą ładownością i znacznie ograniczonym zasięgiem. Swoje osiągi zawdzięcza głównie zastosowaniu, poza silnikiem rakietowym, strumieniowego. Obecnie trwają prace nad hipersoniczną wersją wyposażoną w silnik strumieniowy przepływu naddźwiękowego. Ten potwór testowany był w warunkach laboratoryjnych przy prędkościach 5.26 Ma. Gdyby rzeczywiście udało się uzyskać taką prędkość, oznaczałoby to, że stworzono rakietę zbyt szybką, by mogła być zestrzelona przez przeciwnika. Prawdopodobnie stała by się także trzonem rosyjskiej tarczy antyrakietowej, będąc w stanie na krótkim dystansie dogonić dowolny inny pocisk, zostawiając daleko w tyle wszystkie inne systemy obrony przeciwrakietowej.\nSkoro już jesteśmy przy rakietach i kosmosie - mało kto wie, że na rok 2010 zaplanowano wysłanie w kosmos pierwszego polskiego satelity. Tak jest, już niedługo na nocnym niebie będzie można wskazać nową " gwiazdkę". Spadającą. I nie jest to bynajmniej sarkazm.\nRIA Novosti - rosyjska agencja informacyjna\nPW-Sat - strona oficjalna


Wysłany: Wto 18:29, 01 Lip 2008 Temat postu: Festiwale, wydarzenia\n"Ulicznicy" to próba zderzenia szeroko pojętej sztuki z miastem. Połączenia w jedną formułę festiwali: buskerskiego, muzycznego i teatralnego wraz z takimi zdarzeniami, jak uliczne kino, warsztaty czy instalacje. Wspólnym mianownikiem wszystkich działań ma być ulica - miejsce mijania się zwykłych-niezwykłych ludzi.\nOtwieramy miasto dla artystów ulicy - performerów, buskerów, muzyków - wszystkich tych, którzy nie boją się spotaknia z widzem, którzy o tego widza będą musieli zawalczyć, próbować go oczarować, sprawić, by pozostał..\nFestiwal podzielony został na bloki tematyczne:\nCzeski Film - kino uliczne\nW roku ubiegłym proponowaliśmy nieme kino z towarzyszeniem muzyki na żywo, tegoroczne uliczne kino to.. czeski film. Dosłownie. Dziewięć czwartków, dziewięć propozycji filmowych naszych południowych sąsiadów. Gliwicki Rynek, godzina 21.00, wstęp wolny!\nJuggling Day - dzień żonglerski; warsztaty żonglerskie oraz Freestyle Street Juggling (na modłę buskerską, stąd gwarantujemy symboliczne wsparcie festiwalu, na wypadek gdyby publiczności zabrakło środków – oczywiście z uwagi na ogromną liczbę żonglujących)\nFire & Drums Day - ogień i bębny; warsztaty oraz pokaz freestyle wszystkich uczestników, a pod koniec dnia na Lotnisku konkurs pokazów fireshow.\nProgram - lipiec 2008\n3 lipca, czwartek - Rynek\n21.00 czeski film: "Guzikowcy"\n5 lipca, sobota - Rynek\n20.00 koncert: Górnicza Orkiestra Dęta KWK "Sośnica"\n21.30 fire-show: grupa kuglarska "Asocjacja"\n6 lipca, niedziela - Rynek\n20.00 koncert: Enerjazzer\n10 lipca, czwartek - Rynek\n21.00 czeski film: "Jedna ręka nie klaszcze"\n12 lipca, sobota - Rynek\n21.00 koncert: Żywiołak\n13 lipca, niedziela - Rynek\n20.00 spektakl: mobile: "Spectacle de planches" (fr)\n17 lipca, czwartek - Rynek\n21.00 czeski film: "Zamknij się i zastrzel mnie"\n19 lipca, sobota - Park Chopina/Rynek\n12.00-17.00 warsztaty żonglerskie (Park Chopina)\n18.00 freestyle street juggling (Rynek)\n20 lipca, niedziela - Rynek\n20.00 koncert: Kapela brodów\n24 lipca, czwartek - Rynek\n21.00 czeski film: "Sex w Brnie"\n26 lipca, sobota - Rynek\n20.00 koncert: Perły i łotry\n27 lipca, niedziela - Rynek\n20.00 koncert: Gadająca tykwa\n31 lipca, czwartek - Rynek\n21.00 czeski film: "Pod jednym dachem"\nWięcej takich imprez w Gliwicach! I więcej takich ludzi jak Piotr Chlipalski\nOstatnio zmieniony przez kaspric dnia Sob 15:29, 18 Paź 2008, w całości zmieniany 2 razy\nNo to może na początek mała powtórka z zeszłego roku?\nOstatnio zmieniony przez m966 dnia Wto 19:25, 01 Lip 2008, w całości zmieniany 2 razy\noch, a mnie w Gliwicach nie będzie :/\nCałe 2 miesiące?\n2,5 miesiąca :/ będę przyjeżdżał tylko raz na jakiś czas\nIV Międzynarodowy Festiwal Jazz w Ruinach\nDzięki staraniom Śląskiego Jazz Clubu ( instytucji o półwiecznej tradycji ) festiwal „Jazz w Ruinach” rusza po raz czwarty. Tradycyjnie wszystko będzie się odbywać w obrębie Ruin Teatru Miejskiego w Gliwicach - miejscu niezwykłym, jedynym w swoim rodzaju. Nie zmieni się też formuła festiwalu - zapraszani do udziału w wydarzeniu są młodzi wykonawcy i zespoły z całego kraju. Z tym jednak zastrzeżeniem, że są to zespołu już posiadające bogate CV ( nagrody, wyróżnienia, nagrane płyty, etc. ). W tym roku jednak będą to także grupy spoza granic naszego kraju. ( pojawią się grupy ze Słowacji i Skandynawii ), a więc będzie to pierwsza międzynarodowa odsłona wydarzenia.\nFestiwal będzie trwał od 1 do 9 sierpnia 2008. Początek już o 9 rano. O tej godzinie zostanie uruchomiona wystawa plakatu jazzowego z lat 70-tych ubiegłego wieku ( hol Ruin Teatru Miejskiego ). Ekspozycja będzie dostępna w godzinach od 9:00 do 16:00. W dniach koncertowych wystawa będzie czynna do końca ostatniego koncertu. Wstęp wolny.\nNa wystawie zostaną zaprezentowane plakaty autorstwa m.in. Jana Sawki, Lecha Frąckowiaka, Jana Heydricha, Rafała Olbińskiego czy też Romana Kalarusa.\nElementem dodatkowym, organizowanym po raz pierwszy na tym festiwalu będą warsztaty jazzowe. Prowadzić je będą wybitni instrumentaliści -pedagodzy - Adam Buczek ( wykładowca Instytut Jazzu AM w Katowicach ) oraz Artur Lesicki (gitarzysta, kompozytor, związany z Wrocławską Szkołą Jazzu i Muzyki Rozrywkowej ).\nA poza tym koncerty, koncerty i jeszcze raz... dużo muzyki. Dobrej muzyki. Początek zawsze o 19:00. Koniec... trudny do przewidzenia. Wstęp na wszystkie koncerty oraz wystawę jest wolny.\nPełny program poniżej, na plakatach oraz na stronie [link widoczny dla zalogowanych]\nZe swojej strony gooorąco polecam, moim zdaniem najbardziej klimatyczny gliwicki festiwal\nWysłany: Sob 15:33, 18 Paź 2008 Temat postu:\nMuszę przyznać, że Teatr A to cud, który przytrafił się temu miastu . Mnogość imprez i wydarzeń jest niesamowita i można wręcz powiedzieć, że sam ta jedna grupa przepycha nas do ligi miast, w których "coś się dzieje".\nWczoraj ok 19 na Rynku odbyło się "rozpuszczanie Zeppelina" . Nie wiedziałem o tym, czekałem na znajomego, a tu wchodzą fanfary, muzyka, przebrani aktorzy w stroje z epoki i wlatuje Zeppelin z balonów ). Owszem, mała rzecz, bardzo mała. Ale odbiór cholernie pozytywny, takie "eventy" tworzą niesamowity klimat miasta!\nPo prostu Gliwicom gratulujemy Teatru A!\nWysłany: Śro 2:28, 22 Paź 2008 Temat postu:\nPogratulował bym też Śląskiego JazzClubu\na tych panów warto posłuchać i nie bać się słowa Jazz to po prostu muzyka\nOstatnio zmieniony przez Monarchi dnia Śro 2:31, 22 Paź 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 23:09, 03 Gru 2008 Temat postu:\n4 grudnia 2008, godz.20:00 w Śląskim Jazz Clubie w Gliwicach\nWorld Trio II\nurodzinowy koncert Jorgosa Skoliasa\nWysłany: Śro 22:12, 28 Sty 2009 Temat postu:\nA co byście powiedzieli na Gliwice - Europejską Stolicę Kultury 2016?\n"Łukasz Kałębasiak: Jeszcze jako dyrektor Muzeum w Gliwicach zgłosił Pan w 2005 roku pomysł, żeby Gliwice wystartowały w konkursie o tytuł Europejskiego Miasta Kultury 2016.\nLeszek Jodliński, dyrektor Muzeum Śląskiego w Katowicach: Mało kto mówił wtedy o tym konkursie. Ponieważ Gliwice posiadają pewien potencjał, uznałem, że może to być ten rodzaj projektu, który da dużo dobrego nie tylko miastu, ale całemu Górnemu Śląskowi. Uważałem, że Gliwice mogłyby być twarzą projektu, ale nie wyobrażałem sobie, że można by go zrealizować tylko w oparciu o potencjał jednego miasta. Byłoby lepiej, gdybyśmy dołączyli do tego wyścigu jako związek miast, bo to daje nam ogromną siłę przebicia.\n- Górny Śląsk mógłby stworzyć porywający program. Ma potencjał, żeby konkurować ze wszystkimi innymi miastami. Śląsk to fenomen poszanowania praw mniejszości. Do tego dochodzi tradycja artystyczna - odlewnictwo w Gliwicach czy fantastyczny katowicki modernizm. Mamy wybitną poezję Tadeusza Różewicza z lat 60., kiedy tworzył w Gliwicach. Wyjście z tym wszystkim na Zachód wywoła duże zdziwienie."\nWysłany: Śro 23:27, 28 Sty 2009 Temat postu:\nTeż zwróciłem uwagę na ten artykuł. Odważna wizja. Trudna dla organizatorów bo Śląsk nie kojarzy się raczej z przemysłem niż z kulturą. Co nie znaczy, że jej tu nie ma. Choć pewnie przyznacie, że imprezy kulturalne nie są liczne i nie są to jakieś spektakularne wydarzenia np. na skalę ogólnokrajową. Lecz to nie znaczy, że bylibyśmy bez szans. Powtórzę, inicjatywa odważna i pewnie do zrealizowania. Jeśli by się udało to byłoby z pewnością wydarzenie. A z racji, że byłoby to za kilka lat wówczas Górny Śląsk mógłby się do tego przygotować. Radiostacja do lipca zyska na wyglądzie, w najbliższych latach powstanie Muzeum Śląskie. A to tylko niewielki fragment tego co moglibyśmy zaprezentować. Poza tym uważam, że Górnoślązaków trzeba ukulturalniać tudzież odchamiać. Może to będzie nieeleganckie, ale przez restrukturyzację powstały obszary głębokiej patologii, s w związku z tym kultura zeszła na drugi plan. Na ulicach łatwo spotkać prostaków. Nieraz przechadzając się wieczorem po niektórych ze śląskich miast boję się właśnie takich prostaków, którzy chętnie by się na kimś wyżyli.\nChyba trochę zszedłem z tematu\nWysłany: Czw 0:44, 29 Sty 2009 Temat postu:\nTo, co mi się podoba w Jodlińskim, to to, że zwraca uwagę na wysoką kulturę Śląska oraz na jego tożsamość osadzoną w dalszej historii niż od początku rewolucji przemysłowej.\nZaczyna mi bokiem wychodzić to, że jedyne inicjatywy kulturalne na Śląsku muszą być związane z kopalniami i przemysłem. Cholera jasna, a potem wszyscy kojarzą nas tylko z przemysłem...\nWysłany: Czw 8:28, 29 Sty 2009 Temat postu:\nWiększość śląskich i zagłębiowskich miast przed rewolucją przemysłową było jedynie niewielkimi wsiami. Trudno więc, żeby miały one do zaproponowania coś więcej, niż atrakcje poprzemysłowe. Za bardziej historyczną stronę aglomeracji odpowiadać muszą właściwie tylko Gliwice, Bytom, Mysłowice, Czeladź i Będzin.\nOstatnio zmieniony przez m966 dnia Czw 8:43, 29 Sty 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 18:45, 29 Sty 2009 Temat postu:\n^^ ależ oczywiście, że tak. Tylko właśnie chodzi o to, że we wszelkiego rodzaju "eventach", szlakach etc. Gliwice na przykład są często pomijane, bo nie mają Królowej Luizy ani nic w tym klimacie. Po prostu nie robi się atutu z tego, że są na GŚ miasta, gdzie można spokojnie spędzić wieczór, w knajpkach i restauracjach, na starówce. Prawda jest taka, że atrakcje w stylu kopalń przyciągają turystów jednorazowo, natomiast Ci sami turyści zawsze będą woleli spędzić wieczór w "klasycznym" mieście.\nWysłany: Sob 23:19, 07 Lut 2009 Temat postu:


Jak ułożyć sztućce | Podróże on-line!\nW dzisiejszych czasach nawet z tak nazywanego mieszkania kawalerskiego wolno zrobić proste i obszerne mieszkanie. Wystarczy do aranżacji mieszkalnych wnętrz użyć istotnych ilość szczegółów ze szkła oraz luster. Wykorzystywać płytki o niewielkiej powierzchni i meble zaprojektować w taki sposób, aby spełniały parę funkcji. Oczywiste kolorystyki: biel oraz szarość sprawiają, że powierzchnia nie przytłacza, a porządnie dobrane podczas aranżowania wnętrza dodatki sprawiają, iż szaro-białe wnętrze przestaje być markotne oraz nabiera nie tylko odcieni, ale również charakteru. Coraz znacznie więcej ludzi korzysta przy organizowaniu wnętrz własnych domów z projektantów, którzy nie tylko mają solidne pomysły, jednak także mają szeroką gamę artykułów i zdają sobie sprawę z tego jak najodpowiedniej wolno je zastosować. Korzystają z usług wielu firm współpracujących czy sklepów, dzięki czemu dowiadują się o wszelkich nowościach, jakie mogą zastosować – polecamy karaluchy w domu. Wypatrują nowych trendów oraz prostych zastosowań, które prawidłowo sprawdzają się w trakcie aranżacji małych, lecz przytulnych mieszkalnych wnętrz. Przyzwoicie znają się na materiałach, z jakich powinno się korzystać przy aranżowaniu takiego lokum. Wbrew pozorom aranżacja wnętrza mieszkania takiego budynku nie należy do najprostszych, by wszystko grało z epoką powstania budynku bądź było przybliżone, to potrzeba dużej grupy dni poszukiwań słusznych mebli czy materiałów wykończeniowych. W takich inwestycjach wielokrotnie architekci wykorzystują w projektach aranżacji wnętrza materiały z kamienia naturalnych – takie jak granity czy marmury. Wynika to w kilku powodów, między innymi ten materiał stosowany był od zawsze w takich budowlach, a poza tym dodaje on elegancji i prestiżu pomieszczeniu.


Produkty dostępne w miejscowości Stargard Szczeciński\nStargard Szczeciński – jest trzecim co do wielkości miastem województwa zachodniopomorskiego. Prawa miejskie uzyskał w 1243 roku, przed nim na Pomorzu był tylko Szczecin. Jego nazwa pochodzi z języka słowiańskiego i stanowi charakterystyczną w języku pomorskim nazwę „stary gród”. Liczącemu prawie 70 tysięcy mieszkańców mieście nasza kwiaciarnia w Stargardzie Szczecińskim jest w stanie szybko i bezproblemowo dostarczyć wybrane na stronie internetowej kwiaty, pod wskazany adres. Znajdują się tu uznane za pomniki historii Kolegiata Najświętszej Marii Panny Królowej Świata, a także system fortyfikacji miejskich z basztami i bramami. Stylami architektonicznymi panującymi w Stargardzie Szczecińskim były barok oraz późny gotyk. Działa tu kilka ośrodków kultury między innymi Stargardzkie Centrum Kultury, obecnie funkcjonuje jedno kino, a jego sala kinowo-widowiskowa jest najnowocześniejszą w województwie. Stargardzkie kwiaciarnie są na bardzo wysokim poziomie, a ich klienci otrzymują nie tylko świeże, ale przede wszystkim piękne kwiaty.


Pogański Duch Słowian – blog polski\n25/03/2013 by opolczykpl\nPogański Duch Słowian\nPogański Duch Słowian to cześć oddawana Naturze i jej Siłom. To uznanie, że Ziemia jest naszą Matką, Domem i Żywicielką.\nPogański Duch Słowian to trwanie przy własnych bogach, przy własnej wierze, przy własnej kulturze i tożsamości.\nPogański Duch Słowian to solidarna wspólnota równych – bez podziału na rządzących i poddanych, bogatych i wywłaszczonych, panów i wyjęty spod prawa lud.\nPogański Duch Słowian to wspólna troska o wspólne dobro. Gdzie wszyscy wspólnie razem pracują, świętują – a gdy Siły Natury sprowadzają nieurodzaj – wspólnie i solidarnie niedojadają.\nPogański Duch Słowian to Natura, Bogowie, cześć Przodkom oddana i wierność wspólnocie.\nPogańskiemu Duchowi Słowiańskiemu nie można zrabować tożsamości czy podmienić jego własnych bogów na obcych.\nZnalazłem kolejny bełkot żydłaków. Piszą, łżą o duchu chrześcijańskim i pogańskim w architekturze. Naturalnie w ich wyobrażeniu architektura chrześciańska jest „szlachetna” i piękna, a „pogańska” brzydka i odpychająca.\nDemagogicznie budynek ONZ (na terenie podarowanym tej organizacji przez Rockefellera) prof. Plinio Corrěa de Oliveira nazywa architekturą „pogańską” a nie po prostu współczesną czy „nowoczesną”. Demagogicznie przyrównuje go do „ponurego” budynku KGB, który w rzeczywistości bardziej przypominał pałac dożów w Wenecji niż ponure więzienie.\nJako przykład szlachetnej architektury chrześcijańskiej autor podaje ratusz w Middelburgu w Holandii. Nie powiem – jest on rzeczywiście uroczy.\nDlaczego autor jako przykłady architektury chrześcijańskiej nie wymienił ruder biedoty miejskiej czy chałup krytych strzechą, walących się, wypełnionych pańszczyźnianym „chrześcijańskim” chłopstwem. To też była przecież „architektura chrześcijańska” i przez długie wieki była ona w chrześcijaństwie dominująca, stojąca tuż obok nielicznych cacek i perełek architektury bogatego marginesu „chrześcijańskiego”. Ciekawi mnie też architektura chrześcijańska tych budowli, w których w kazamatych znajdowały się sale tortur świętej inkwizycji. Podejrzewam, że z zewnątrz wyglądały przepysznie i szlachetnie (jak Łubianka).\nOdsyłam żydłaków do pogańskiej architektury Słowian. Thietmar z Meresburga świątynię Swarożyca w Retrze-Radogoszczy opisywał tak:\n„Jest w kraju Redarów pewien gród o trójkątnym kształcie i trzech bramach doń wiodących, zwany Radogoszcz, który otacza zewsząd wielka puszcza, ręką tubylców nie tknięta i jak świętość czczona. Dwie bramy tego grodu stoją otworem dla wszystkich wchodzących, trzecia od strony wschodniej jest najmniejsza i wychodzi na ścieżkę, która prowadzi do położonego obok i strasznie wyglądającego jeziora. W grodzie znajduje się tylko jedna świątynia, zbudowana misternie z drzewa i spoczywająca na fundamencie z rogów dzikich zwierząt. Jej ściany zewnętrzne zdobią różne wizerunki bogów i bogiń – jak można zauważyć, patrząc z bliska – w przedziwny rzeźbione sposób, wewnątrz zaś stoją bogowie zrobieni ludzką ręką w straszliwych hełmach i pancerzach, każdy z wyrytym u spodu imieniem. Pierwszy spośród nich nazywa się Swarożyc i szczególnej doznaje czci u wszystkich pogan. Znajdują się tam również sztandary (stanice), których nigdzie stąd nie zabierają, chyba że są potrzebne na wyprawę wojenną i wówczas niosą je piesi wojownicy. Do strzeżenia tego wszystkiego z należytą pieczołowitością ustanowili tubylcy osobnych kapłanów.”\n„… zbudowana misternie z drzewa i spoczywająca na fundamencie z rogów dzikich zwierząt. Jej ściany zewnętrzne zdobią różne wizerunki bogów i bogiń – jak można zauważyć, patrząc z bliska – w przedziwny rzeźbione sposób, wewnątrz zaś stoją bogowie zrobieni ludzką ręką w straszliwych hełmach i pancerzach, każdy z wyrytym u spodu imieniem.”\nNiestety nie jestem w stanie zamieścić fotografii tej perełki słowiańskiej, pogańskiej architektury. Niczczycielski buldożer jahwizmu zniszczył ją do tego stopnia, że do dzisiaj archeologowie nie odnaleźli miejsca, w którym ona przez wieki stała.\nAle odsyłam żydłaków do pogańskiej architektury antyku (Grecja, Rzym), do architektury Inków, Majów, Egipcjan, Sumeryjczyków, a zwłaszcza do architektury pogańskiej Hindusów, do dzisiaj trwających w ich pogaństwie. Przy niej nawet najwytworniejsze perełki „architektury chrześcijańskiej” są „monotonne, nieozdobne i surowe jak linie więzienia„.\nNawet pogańscy Khmerowie z Kambodży nie muszą obawiać się porównania z duchem „architektury chrześcijańskiej”.\nA żydłactwo wmawia owieczkom, że tylko „architektura chrześcijańska” była odzwierciedleniem szlachetnego ducha.\n← Biblia, inkwizycja i przyległości…\n„Suwerenność” III Rzydopospolitej →\n6 komentarzy do “Pogański Duch Słowian”\nBurek | 25/03/2013 o 12:01\nŻydłacy zawsze byli zakłamani i bezczelni i co gorsza często podają się przy tym za polskich nacjonalistów, co jest już absurdem totalnym. Takim „antysemitom” wypada tylko przypomnieć słowa Ravage’a o skali żydowskiego podboju duchowego. Ja przedstawię to tylko na gruncie polskim:\nW milionach polskich domów wisi na ścianach postać ukrzyżowanego Żyda, jak również w Sejmie oraz na szyjach milionów Polaków. W niemal każdej polskiej wiosce jest po kilka kapliczek jego matki Żydówki Miriam, rzekomej matki bożej. Codziennie dziesiątki tysięcy polskich dzieci poznają na lekcjach religii historię starożytnego Izraela, uczą się na pamięć żydowskiego Dekalogu i recytują fragmenty żydowskiego „Pisma Świętego”. W każdą niedzielę miliony moich rodaków schodzi się do swych świątyń, by tam wyznać swe „grzechy” przed żydowskim bożkiem Jahwe i prosić go o przebaczenie…\nI jak by tego było mało, gdy jacyś ateiści czy rodzimowiercy chcą w Polsce walczyć z dominacją żydłackiego Kościoła, to są przez polskich „narodowców” wyzywani od Żydów… Nie wiem czy mam się śmiać czy płakać.\nMezamir | 25/03/2013 o 12:32\nGdyby dzisiaj pojawił się w Grecji Solon, to już dawno dopadłby go uny seryjny samobójca.\nNie po to banksteria wpędzała Grecję w bankructwo, aby pozwoliła na umorzenie długów. Oni są gotowi przyjąć za długi spłatę w naturze – hotele, kamienice, drogi, mosty, wyspy, Akropol – Grecja wciąż ma wiele na „zbyciu”.\nNas też to czeka…\nKtoś | 25/03/2013 o 19:26\nPonieważ jak wiadomo dowodów archeologicznych na istnienie „jezusa cieśli” brak a całun – postać na nim wygląda jak żywy Part a nie jakiś zyd to ostatnio naszła mnie taka dziwna myśl iż Jezus i 12 apostołów to nie osoby a kraje. Taka alegoria zdrady wykonana przez Judejczyków (Judea – Judasz) wobec prawowitych zwierzchników politycznych Judei. Wtedy „dzieje apostolskie” mogą odzwierciedlać losy pozostałych krain królestwa nadzorcy żydostwa a same „yewangelie” być zmyślonymi później po latach opowiastkami by zaciemnić odbiór „apostołów” jako królów krain.\nW micie o Piaście też jest mowa „o reformie administracyjnej” i właśnie o 12 wojewodach. I jeśli faktycznie Judea była ta najbardziej na południe wysuniętą częścią słowiańskiego kaganatu to taka zdrada wraz z późniejszym podbijaniem kolejnych królestw faktycznie doprowadziła do „ukrzyżowania” Państwa ok 500 r ne (data pierwszego Soboru).\nA potem już wiadomo, szybka zmiana wiary, zniszczenie kultury i wymordowanie rodzimowierczych kapłanów zrobiło swoje. Zapanowała skrupulatnie pilnowana przez przybłędy AMNEZJA o tamtych czasach.\nKtoś | 25/03/2013 o 22:10\n„”Ministerstwo Finansów w pewnej tajemnicy – (projekt zawieszono w mało dostępnym miejscu na stronach Rządowego Centrum Legislacji, ustalając tygodniowy termin konsultacji społecznych) – przygotowuje zmiany w ustawie od podatków i usług (VAT) oraz Ordynacji podatkowej, które dotyczą „solidarnej odpowiedzialności podatkowej” nabywców za długi wobec Skarbu Państwa dostawców niektórych towarów i usług”\nTo fragment listu otwartego do premiera.\nZgodnie z projektem nabywca towaru będzie odpowiadał za zaległość podatkową sprzedawcy, gdy wiedział lub miał uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że podatek nie zostanie wpłacony przez jego dostawcę. Projekt przewiduje również domniemanie działania w złej wierze przez nabywcę, jeżeli cena odbiega od ceny rynkowej.\nInnymi słowy: przedsiębiorca będzie odpowiadał, jeśli ten, od kogo coś kupił, nie zapłacił podatku VAT na konto Urzędu Skarbowego. Co oznacza „uzasadnione podstawy do przypuszczeń” i „cena odbiegająca od ceny rynkowej” nie zdefiniowano, zatem będzie o tym jak zwykle decydował jakiś urzędas.\nMinisterstwo Finansów ma armię urzędników, policję skarbową, wywiad skarbowy i cały szereg służb powołanych do ścigania przestępstw gospodarczych, ale własną niezdarność i nieudolność w egzekwowaniu należnych podatków przerzuci na przedsiębiorców. Ministerstwo zatrudnia 1870 urzędników (bez urzędów skarbowych) i jest najliczniej obsadzonym resortem. Średnia pensja to 6526 zł/miesięcznie. Najwyższe premie i nagrody wypłaciły swoim pracownikom resorty: pracy (11 907 zł na pracownika), obrony narodowej (średnio 10 685,25 zł ), infrastruktury (8 062,27 zł ) i finansów (średnio 7 112,69 zł ).\nPan wicepremier zabłysnął i zapomniał chyba, że to dzięki tym domniemanym „złodziejom:”, którzy płacą podatki może płacić swojej trzódce pensje i rozdawać nagrody.\nRozwiązanie proste, uzasadnione, logiczne i sprawiedliwe. Jak na absolwenta renomowanych uczelni jednak prymitywne i pachnie brzydko. Kiedyś, gdy nie złapano partyzantów, rozstrzeliwano zakładników, dziś biurokracja Rostowskiego stosuje łagodniejsze, ale te same metody, rozstrzeliwania jeszcze nie przewidują, ale pierwszych zakładników już wyznaczono.\nMF chce, by zmiany weszły w życie już 1 lipca 2013 r.”\nPÓŹNIEJ DODADZĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ KONSUMENTA JAK ZA TANIO KUPI BO WIECIE ROZUMIECIE TOWARZYSZOM NA WACIKI BRAKUJE. TO „POLSKI” POMYSŁ NA „CYPRYJSKIE ZŁODZIEJSTWO” ZNACZY WSPOMAGANIE PEDAŁÓW Z YUDE.\nSM | 26/03/2013 o 22:11\nDla żydłaków wszystko co inne jest pogańskie. Une zdemonizowały ten termin. A tutaj niesamowite odnaleziska słowiańskie, które ukazują potęgę Słowian w starożytności.\nopolczykpl | 26/03/2013 o 22:39\nTo jest ten film:


Ranking grilli ogrodowych - grudzień 2011 – VideoTesty.pl\nRanking grilli ogrodowych - grudzień 2011\n1 Campingaz Rancho 17.6% 409.32 zł 699.99 zł\n2 Campingaz Expert 2 Deluxe 13.9% 659 zł 659 zł\n3 Campingaz RBS Classic 10.1% 1203.03 zł 1 zł\n4 Campingaz Expert 2 Woody Adventage 9.7% 689 zł 689 zł\n5 Campingaz Fargo 8.6% 420.38 zł 499.99 zł\n6 Campingaz Adelaide 3 Woody 8.2% 749 zł 774.94 zł\n7 Weber Spirit E210 8.2% 1 zł 1 zł\n8 Campingaz Party Grill 7.9% 194 zł 194 zł\n9 Weber Q 320 7.5% 2 zł 2 zł\nZapraszamy do zapoznania się z naszym najnowszym rankingiem popularności grilli ogrodowych. Co prawda nie jest to sezon na grillowanie, ale warto już teraz zastanowić się który produkt najlepiej będzie nadawał się do naszych potrzeb. Możecie tutaj znaleźć informacje o najpopularniejszych producentach grilli oraz ich produktach, a także cenach. Wszystkie dane potrzebne do realizacji naszego grudniowego rankingu popularności grilli ogrodowych dostarczyła nam porównywarka cen Skąpiec.pl.\nPrzyjrzyjmy się na początek zestawieniu najpopularniejszych producentów grilli ogrodowych. Lista jest zdominowana przez dwie firmy. Na pozycji pierwszej znalazła się firma Campingaz, którą wybierało 28,4 % internautów. Na miejscu drugim z wynikiem 26,7% znalazła się firma Weber. Trzecie miejsce na podium przypadło dla firmy Landmann, którą wybierało 10,9% internautów.\nZobaczmy teraz listę najpopularniejszych modeli grilli ogrodowych. Lista jest zdominowana przez produkty firmy Campingaz. Z popularnością wielkości 17,6% na miejscu pierwszym znalazł się grill ogrodowy Campingaz Rancho. Drugie miejsce na naszej liście zajął produkt Campingaz Expert 2 Deluxe z wynikiem 13,9%. Trzecie miejsce w naszym zestawieniu zajął grill ogrodowy Campingaz RBS Classic, uzyskując rezultat 10,1%. Poniżej znajduje się cała lista Top 10 najpopularniejszych grilli ogrodowych w grudniu 2011 roku.


Wytwarzanie odmian przez krzyżowanie cz. 16 - Rolnicza wiedza Góralskiego\nHome » Uprawa ziemi » Wytwarzanie odmian przez krzyżowanie cz. 16\nNiektórzy hodowcy radzą i na tych kwiatkach poobcinać plewy, przez co cały kwiatostan zostaje zupełnie ogołocony. Skutkiem tego, na kłosie, na którym pozostawiliśmy np. po 5 kiosków z każdej strony, mamy więc 10 kłosków, zawierających razem 20 kwiatków.\nWycinanie nic nie szkodzi, jeżeli tylko nie uszkodzimy szypułek i zawiązków na kioskach, do opylenia przeznaczonych.\nOpisane tu przysposobienie kłosków nie jest wprawdzie niezbędnym — niektórzy hodowcy zupełnie bez niego się obywają i pozostawiają kłosy całe tak, jak są w naturze — ponieważ jednak daje ono możność wybrania najpiękniejszych, najlepiej rozwiniętych kwiatów i ułatwia bardzo późniejszą kontrolę, jest ze wszech miar polecenia godnym, zwłaszcza dla tych, którzy nie mają jeszcze wielkiej wprawy.\nNastępnie, przystępujemy do kastracji organów męskich, co czynimy w ten sposób, iż za pomocą małych szczypczyków wyrywamy ostrożnie wszystkie 3 pylniki, zważając na to, ażeby nie uszkodzić znamion lub zawiązków i ażeby ani jedno ziarnko pyłku nie upadło przy tym na znamię.\nWycięcie zbytecznych kwiatków i kastracja kłosów macierzystych winny być dokonane w tym czasie, gdy pylniki są jeszcze niedojrzałe, zielono zabarwione, a ziarnka pyłku jeszcze niepłodne; w tej porze i znamiona są także jeszcze niedojrzałe.\nZ opyleniem należy powstrzymać się aż do zupełnego dojrzenia znamienia.\nCzęść! Witaj na moim blogu. Zapraszam Cię do uczestniczenia w życiu strony. Dodawaj komentarze i pisz bezpośrednio do mnie. Znajdziesz mnie także na cegły z historią retrocegla.pl płytki ceglane, i .


MCI Management zaprasza do składania ofert sprzedaży do 1,5 mln akcji MCI Capital po 8,8 zł za szt. - Bankier.pl\nMCI Management zaprasza do składania ofert sprzedaży do 1,5 mln akcji MCI Capital po 8,8 zł za szt.\nSpółka MCI Management Sp. z o.o. zaprosiła do składania ofert sprzedaży do 1,5 mln akcji MCI Capital, stanowiących 2,84 proc. kapitału zakładowego, po 8,8 zł za sztukę - poinformowała MCI Capital w komunikacie.\nOferty będą przyjmowane od 18 do 25 września tego roku.\nMCI Management posiada 29.546.146 akcji, stanowiących 55,9 proc. kapitału zakładowego firmy.\nW wyniku realizacji zaproszenia nabywca może więc osiągnąć (łącznie z posiadanymi obecnie akcjami) 58,74 proc. ogólnej liczby głosów w spółce.\nW zaproszeniu zastrzeżono, że MCI Management nie zamierza osiągnąć ani przekroczyć - ani samodzielnie, ani wspólnie z innymi podmiotami - 66 proc. ogólnej liczby głosów w spółce.\nWe wtorek na zamknięciu sesji za papiery MCI Capital płacono 8,64 zł. (PAP Biznes)\nMCI 1,39% 9,49


Podsumowanie roku 2019 (nie z bloga) – analiza IT\nTo był najgorszy rok w moim życiu. Usiany najtrudniejszymi prywatnymi problemami. Zbierając swoje poczucie wartości z podłogi zapisywałam codziennie przynajmniej 3 osiągnięcia. Były dni, kiedy największym z nich było zmobilizowanie wszystkich sił, żeby wstawić pranie. Na skali stresu Holmesa i Raha nastukałam tyle punktów, że w teorii powinna mnie walnąć poważna choroba. Miałam jednak chyba dobre sposoby na przetrwanie. Jednak ten stres z prywatnego życia nie dawał pełnego dostępu do zasobów mózgowych. I w takich okolicznościach przyrody przyszło mi mierzyć się z jednocześnie najtrudniejszym rokiem w mojej zawodowej karierze – bliskim spotkaniem z rolą strategicznego analityka biznesowego w kilkuset osobowej strukturze.\nPewnego dnia siadłam i zadałam sobie makabrycznie brzmiące pytanie rodem z logoterapii Viktora Frankla„Po co dalej żyć?”. Jedną z odpowiedzi jesteś Ty. Gdybym miała się tyle nauczyć o analizie i odejść nikomu tego nie przekazawszy, to byłoby marnotrawstwo. 😛 Może w tamtym momencie moje życie nie miało dla mnie wartości, ale miałam nadzieję, że kiedy Ci coś nagram albo napiszę, to będzie z niego chociaż coś dla Ciebie. Przygotowanie nagrania czy artykułu na bloga było często argumentem, żeby wstać rano z łóżka.\nPotem poszło inne pytanie, które miało pokazać priorytety „Gdybyś wiedział, że zostało Ci 6 miesięcy życia (czujesz się dobrze, tylko wiesz, że za 6 miesięcy będzie koniec), to co byś zrobił?”. I wtedy zaplanowałam kilka rzeczy na blogu i pojechałam na najdłuższe wakacje od 10 lat. 🙂\nPo co Ci to piszę? Może masz mylne wyobrażenie na temat osoby, której słuchasz. Ja takie miałam do wielu ludzi, których obserwowałam z daleka czy z bliska. Wielu z nich miało czy robiło coś, co podziwiałam. Wspaniałe osiągnięcia, cudowna rodzina, wyjątkowy charakter (niezwykła energia, humor, detrminacja). I budowałam sobie jakiś obraz w głowie na ich temat. Choć to nie oni nawet kazali mi tak myśleć. To ja sama. Wyobrażenia o niezwykłych osiągnięciach, cechach, szczęściu. A co się okazuje? Nie ma idealnie sprzyjających warunków. A wiele wartościowych rzeczy powstaje pomimo wad, tragedii i porażek. A może właśnie dzięki nim.\nSiła nie jest dana. Budujesz ją walcząc z trudnościami.\nOd półtorej roku pracuję jako Strategiczny Analityk Biznesowy. Nie zmieniłam firmy, ale dział, a wraz z nim branżę, strukturę projektu, zespół, ludzi, zakres obowiązków, metody pracy. Wielokrotnie chciałam Ci o tym opowiedzieć (bo myślę, że to ciekawe), tylko było mi wstyd, że efektów nie ma takich, jakie bym chciała.\nCo robi strategiczny analityk biznesowy? Myślę, że to temat na osobny artykuł i może nawet na wiele. W skrócie jednak to nadal analityk biznesowy, który „definiuje potrzeby i rekomenduje rozwiązania, które mają wartość dla interesariuszy”. Różnica polega na tym, że większy nacisk od tego „Co” i „Jak” kładzie na „Dlaczego?” coś robimy, czyli cele, strategia, problemy całej organizacji we wszystkich aspektach (systemy IT, procesy, umiejętności, ludzie, wartości, kultura).\nOznacza to w praktyce, że bardziej pracujesz na szerszym horyzoncie czasowym, bliżej wyższego kierownictwa, dalej od szczegółów bebecha IT. Mocno dało się we znaki, że skończyła się era, kiedy ja coś robię, ale muszę różnymi działaniami sprawiać, żeby inni to robili. To umożliwia oddziaływanie na większą liczbę ludzi, ale też to działanie jest słabsze niż jakbym sama siadła i coś zrobiła.\nZ konkretów było dużo analizy problemów, stanu obecnego, procesów, umiejętności, prowadzenia szkoleń (w sumie 170 osób z Gdańska, Frankfurtu i Zurychu), warsztatów z zespołami, wdrażanie metody OKR, wsparcie przy definiowaniu celów, kryteriów akceptacji, krytycznych wymagań, usprawnianie komunikacji, ustawianiu ram dla współpracy zespołów, dzielenia się wiedzą, powoływanie nowych inicjatyw, usuwanie przeszkód, zatrudnianie i mentoring analityków, organizowanie spotkań z najlepszymi ekspertami agile w Polsce, itd. Dużo by mówić. 😛\nNajtrudniejsze było zderzenie się z rzeczywistością pracy w takiej roli w kilkusetosobowej strukturze w kilku lokalizacjach z ludźmi mającymi w głowie nawet dekady wspólnej historii. Występowałam czasem w firmach jako konsultant czy trener (ciocia dobra rada na szkoleniu) i łatwo jest wtedy rzucić rozwiązanie „Taki problem rozwiązuje się tak, a taki tak”. I generalnie to prawda. A jednocześnie nieporównywalnie trudniej jest brać udział we wdrażaniu tych złotych rad. Wtedy dopiero mierzysz się z tym wszystkim, ze sztywną materią organizacji, nieplastyczną materią ludzkich uwarunkowań, przekonań, zachowań, które przeważnie szalenie trudno jest zmienić, a na pewno nie w krótkim czasie i na pewno nie bez woli zainteresowanego.\nNie streszczę tej historii. Długo by gadać, a temat i tak nie zostanie wyczerpany z wystarczającej liczby perspektyw. Podzielę się jednak z Tobą kilkoma doświadczeniami i przemyśleniami, które mnie nachodzą w ramach refleksji. Być może kiedyś przydadzą się Tobie jako otucha, kiedy przyjdzie Ci awansować a potem się męczyć z tym sukcesem. 😛 Innym też było ciężko. 😛 A może jesteś już daleko za takim punktem i Ty mi coś podpowiesz.\nŚciana negatywnej energii\nPierwszy raz zderzyłam z tak wielką ścianą negatywnych emocji, złości, frustracji, zniechęcenia. Przejmuję się tym, co ludzie mówią, bo zależy mi, żeby pomóc, poukładać, naprawić. Jednak kiedy zderzasz się z tak wielką porcją negatywizmu od dziesiątek czy setek osób, to w pewnym momencie czujesz się jak kubeł na hejt, z którego zaczyna się wylewać. Ludzie, procesy, rozwiązania – wszystko jest do dupy. I nie ma nadziei. I masakra. Źle to robicie. Zrobiliście za dużo. Nic nie zrobiliście. Nie ma sensu próbować. Nie możemy nic zrobić. Nie wiemy co można zrobić. Niech nam ktoś powie co zrobić. Znów zdecydowali za nas co zrobić. I to głupie. Ale nie powiemy o tym nikomu, bo nie mamy lepszego pomysłu. I lepiej narzekać we własnym gronie na ”tę firmę”. A jak nam się znudzi narzekanie to się zwolnimy. Bo to ich wina, tych tamtych. Ja oczywiście zrobiłbym lepiej, ale akurat nie mam czasu. A z resztą, to nie mój problem, tylko ich. I tak dzień w dzień.\nBywało, że traciłam spokój, cierpliwość, otwartość. Przepraszam wszystkich, którzy trafiali na takie momenty. 😛\nJakie wnioski mam teraz?\nMyślałam, że ludzie hejtują mnie. I to prawda. Ale tylko w pewnym procencie. Hejtują też nie z racji bycia daną osobą czy robienia określonych rzeczy, ale z powodu tego, że kojarzysz im się z czymś, stajesz się reprezentacją czegoś. Na przykład reprezentacją managementu (bo skoro nie pracujesz bezpośrednio przy sofcie to jesteś ta druga reszta świata, czyli „nieroby”, „ci oni z managementu”). I wszystko, czego doświadczyli, przeżywali w związku z tą kategorią w przeszłości teraz projektują na Ciebie. Wszelkie doświadczenia, przekonania, emocje.\n– Czy ja mogę wejść do Twojego pokoju?\n-(WTF???) No jasne, a skąd to pytanie?\n-No wiesz, czy plebs tu może wchodzić?\n-…Ej, ja jestem takim samym pracownikiem jak Ty, tylko mam inne zadania.\nLudzie przelewają na Ciebie też negatywne emocje z powodu tego, że uruchamiasz w nich coś, co ich wkurza, rozczarowuje, czego się boją. Pytasz o inny zespół, o firmę, o jakiś aspekt ich pracy, a to wyzwala lawinę, która w zasadzie nie jest przeciwko Tobie, ale z racji tego, że stoisz obok, to też dostaniesz wpierdol. A czasem zagrażasz im wytrąceniem ze status quo, nawet jeśli właśnie tego status quo nie znoszą.\nPo pewnej fali niezadowolenia z opiniami zasadnymi i konstruktywnymi, ale również takimi od czapy – sprzecznymi ze sobą a czasem z faktami, sięgnęłam po psychologię hejtu, żeby zrozumieć o co w tym tak naprawdę chodzi. Bardzo pouczające.\nTo było dla mnie bardzo trudne. Zawsze myślałam, że jestem wrażliwa na ludzi, na ich emocje, ale pierwszy raz wchłonęłam tego negatywnego w ilości kilkuset jednostek. Moje wiaderko regularnie przelewało się w pracy. A poza nią dolewały jeszcze trudniejsze rzeczy.\nGeneralnie chciałabym, żeby ludzie byli zadowoleni. Jednak w takiej masie, zawsze znajduje się ktoś, kto nie jest. Z różnych względów. I w zasadzie, to nie zadowolenie jest wyznacznikiem tego, czy zmiany idą w dobrą stronę. Na różne rozwiązania spadało wiele hejtu, a mimo to, one powoli zaczynały rozwiązywać problem. A ludzie z czasem nudzili się narzekaniem i się przyzwyczajali. A jak już byłeś cały obity od codziennej krytyki, to potem czasem powiedzieli, że w sumie to jest spoko i pomogło.\nTo są ludzie, to nie przewidzisz\nDrugą ważną lekcją był dla mnie fakt, że teraz nie pracuję z softwarem, ale z ludźmi, którzy pracują z softwarem. A różnica jest kolosalna. Bo systemy IT są logiczne. 😀 I deterministyczne (w ogromnej większości). 9 lat mojej kariery zawodowej to była analiza, że jak dam wejściu X, to wyjdzie Y. I wychodził. Chyba, że się pomyliłam w analizie, ale wtedy można było skorygować. I to działało w małych projektach i w ogromnych też. Poprzednio pracowałam w utrzymaniu wielkiego systemu rozwijanego przez lata przez setki osób. I tam też to działało. A tu nagle nie działa. Dlaczego?\nLudzie są nieprzewidywalni. Dajesz X na wejściu, a wychodzi z tego Y lub A, czasem 7, albo #, zdarza się, że null. Nie masz pojęcia co człowiek zrobi z daną informacją, poradą, procedurą. Jeden zrobi, drugi nie wiedział co ma zrobić, trzeci nie usłyszał, czwarty zrobi źle, a piąty ma to gdzieś i odwal się.\nKiedy na danym temacie znasz się lepiej i masz w głowie efekt do osiągnięcia i wiesz, jak to zrobić, ale nie masz tego zrobić sam, tylko spowodować, żeby inni zrobili i wpompujesz w człowieka 100% swojej wiedzy, energii, wskazówek to rzadko się zdarza, żeby efekt był w 100% taki, jak Ty byś zrobił albo o 120%, 200% lepszy. Po drodze jest mnóstwo przeszkód. Mogło nie dotrzeć, mógł nie zrozumieć oczekiwania, mógł nie mieć takiego samego zrozumienia efektu, mógł nie mieć umiejętności, albo mieć to w dupie.\nMam obecnie wrażenie, że nie da się przewidzieć 100% pewnych konsekwencji. I poza próbowaniem, eksperymentowaniem, nie pozostaje nic lepszego.\nUderzyła mnie w tym roku ilość opinii, jakie ludzie mają na różne tematy. Kiedy przebywasz w jakimś środowisku, to nimi nasiąkasz. Mnie też się to zdarzyło, że przyjmowałam opinie za fakty. O mojej pracy, o innych zespołach, o problemach i ich przyczynach. Opinia powtarzana 100 razy staje się prawdą?\nNajbardziej daje do myślenia, kiedy ktoś rozsiewa daną opinię, zaraża nią kolegów i zespół, a to nie jest zgodne z faktami. Tylko, że nikomu nie chce się zadać pytania właściwej osobie, sprawdzić danych czy poświęcić choć 5 minut na weryfikację. Wtedy by wiedzieli. Jednak lepiej i ciekawiej jest gadać godzinami o tym, jakie to głupie, albo, że czegoś nie ma.\nPamiętam też, że bardzo przejęłam się długim krytycznym wywodem jednej osoby. Krytykowała metodę przyjętą w firmie i sugerowała, że powinno się to zrobić inaczej. Zaczęłam mu tłumaczyć, że jego metoda była stosowana na świecie i miała wręcz odwrotne skutki. Kazał mi słuchać dalej, lecąc ze swoją krytyką kolejne 15 minut. Jak już się nasłuchałam o tym jak źle to robimy i jak to jest głupie, czułam się jak gąbka pełna cudzych złych emocji. I martwiłam się.\nPotem jednak przyszła refleksja – kurdę, przecież wiem, że to jest lepsze. Może nie jest idealne, może nie każdy to widzi, ale jest. Każdy może mieć rację, słuszną uwagę czy lepszą propozycję. Jednak pytanie czy na dany temat wypowiada się ekspert w tym temacie czy ktoś, kto z różnych względów nie ma o tym wiedzy czy informacji, więc jego osąd, to jedynie opinia, w której chciał dać upust wynikający z frustracji nagromadzonej gdzie indziej.\nJednym z zadań analityka, a w szczególności strategicznego, jest opierać się na faktach. Pracuję nad tym.\nI tu przypomina mi się dr House ze swoim powiedzeniem, że ludziom nie można wierzyć 😛 (tylko zrobić badania).\nFirmowe legendy, „ta firma” i „oni”\nPodczas grzebania kijem w firmie pojawiają się różne przeszkody, dla których nie możemy czegoś zrobić albo zmienić. Powody te przekazywane są z pokolenia na pokolenie pracowników i powoli tym nasiąkamy.\n– To nasza największa przeszkoda.\n– A nie możecie z tym zrobić tego, co proponujecie jako rozwiązanie?\n– Bo nam nie pozwolą.\n– A skąd wiecie? Próbowaliście? Kiedy?\n– Nie no, nie próbowaliśmy, bo byśmy dostali opierdol.\n– Ale od kogo byście dostali opierdol?\n– Od X.\n– Dostaliście kiedyś opierdol od X?\n– Bo ta firma taka jest.\n– Ta firma, czyli kto? Czy to nie od Was po części zależy?\n– A jak zgadacie się z ludźmi z tamtego zespołu, to przecież sami to możecie zmienić między sobą. Nie potrzebujecie do tego już nikogo więcej.\n– No niby tak, ale w tej firmie to się nie uda.\n– Oni tak głupio zadecydowali.\n– Jacy oni? Kto?\n– No, nie wiem kto. Oni.\n– A dlaczego tak zadecydowali? A nie poszedłeś powiedzieć, że masz inny pomysł?\n– Napisałem maila do 1 osoby pół roku temu. To oni mnie powinni zapytać.\n– No, nie wiem, oni.\n– Jak masz takie informacje, to możesz je przekazać X we wtorek?\n– No, mogę.\nWielokrotnie słyszałam w tym roku, że robię to źle, ktoś by zrobił lepiej. Przeważnie sugerował coś, co myśmy już robili, ale on o tym nie wiedział, albo nie skojarzył faktów. Czasem ktoś dawał pomysł na poprawę, lepsze działanie, które faktycznie miało sens. Często jednak nie. Bo ktoś zamiast zakasać rękawy, zadziałać, to chciał tylko dać upust swojej mądrości, wejść w rywalizację czy poprawić swój obraz siebie. I się przejmowałam.\nAle kiedyś przyszła refleksja. Zrobiłbyś to lepiej? To czemu nie zrobisz? Mamy tyle możliwości, tak sensowne kierownictwo w dziale, że można to załatwić, spróbować.\nBo to by wymagało wysiłku, podniesienia tyłka, podjęcia próby, która może się nie udać, przekonywania wielu ludzi, którzy (jak już ustaliliśmy) różnie reagują, skonfrontowania się ze swoją bezsilnością, oberwania od innych i od siebie, że się nie udało (gdyby się nie udało). Więc lepiej powiedzieć tylko, że ktoś robi to źle. Bo „zrobiłbym, ale akurat nie mam czasu”.\nWięc teraz staram się wysłuchać, przemyśleć, zaproponować spróbowanie. Ale gdy się ktoś opiera i szuka wymówek, żeby tego nie zrobić i okazuje się, że nie chodzi o efekt, to już inaczej na to patrzę. Czasem też widzę, że ktoś próbuje, ale też ma trudności, też to nie wychodzi. Bo łatwo jest powiedzieć, patrząc z boku. Trudniej zmierzyć się z tym samemu i dowieźć efekty.\nJeśli ktoś mówi, że zrobiłby to lepiej, to znaczy, że… tak mówi. ; )\nJesteś wąskim gardłem\nCałe to pierdolenie o rozwoju osobistym i zawodowym… to prawda. Żeby być liderem dla kogokolwiek, trzeba być najpierw liderem dla siebie. W miejscach, gdzie sobie ze sobą nie radzisz utyka Twój biznes, projekt. Chyba, że masz w zespole kogoś, kto uzupełni Twoje słabe strony. I jako zespół, na różnorodności pojedziecie dalej.\nFirma nie urośnie większa niż Ty. Granicą rozwoju Twojej inicjatywy jest granica, jaką sam stanowisz – swoimi ambicjami, umiejętnościami, wiedzą, nawykami, wadami, zaniedbaniami. Jeśli jesteś za coś odpowiedzialny a nie masz wizji, celów, priorytetów, energii, efektywności działania, mądrości, żeby siąść na dupie, zrobić retrospekcję i wyciągnąć wnioski, to Twoja inicjatywa też tego nie będzie miała.\nOczekiwania od siebie i odpowiedzialność\nMożna sobie wyznaczyć cele, jednak pytanie czy są realne? Czy ja miałam na to taki wpływ? Częściowo tak, częściowo nie. Mam tendencję do czucia się odpowiedzialnym – za efekty zespołu, firmy, za czyjeś samopoczucie. Czasem to fajne i dzięki temu podejmuję się wielu rzeczy, bo wydaje mi się, że mogę na nie wpłynąć. Czasem jednak dobijające, kiedy wydaje Ci się, że nie dałeś rady. Byli u nas czołowi eksperci od zmian w firmach. Czy te inicjatywy nazwane przez kogoś sukcesem różniły się tak bardzo od naszych? Czy możliwe jest zmienianie pracy, przekonań, nastawienia setek ludzi w krótkim czasie? Czasem bez ich zaangażowania? Część odpowiedzialności jest naprawdę po stronie innych ssaków, po stronie środowiska (które dałoby się przewidzieć) lub po stronie nieprzewidywalnego losu.\n-Nie dałam rady.\n-Nie na wszystko masz wpływ.\n-Jakbym się bardziej postarała, to bym miała.\n-Jak ktoś ma okres i postarasz się bardziej, to będzie miała go mniej?\nNie wiem czym Ty się zajmujesz\nTo, że ludzie nie wiedzą, co właściwie robię, to standard w pracy analityka biznesowego. Nie piszę przecież kodu, nie kopię rowu, żeby się go dało zobaczyć i zmierzyć. Kiedyś robiło się dokumentację na X stron, to chociaż tyle było z tego widać. Ale wiele rzeczy jest nienamacalnych – wartość biznesowa (którą de facto dostarczają inni swoimi rękoma), komunikacja, współpraca, oszczędzenie czasu na nie robieniu czegoś bezwartościowego, itd.\nStrategiczny analityk biznesowy to jeszcze bardziej abstrakcyjne zajęcie. Tego to już w ogóle nie pomacasz. 🙂 Zarekomendowanie rozwiązania, które w życie wdrażają inni. Zachęcenie do zmiany tam, gdzie zespół nigdy nie poczuje bezpośrednio ani nigdy się nie dowie, że to Ty, bo przechodzi to przez X osób.\nI standardem było, że ktoś mówi „Ale ja nie wiem co Ty w zasadzie robisz”, „A co Wy w ogóle zrobiliście?”, „Nic się z tym nie zadziało.”. I brałam to do siebie i było mi przykro jak cholera. Tym bardziej, że działo się wiele, tylko ta osoba tego nie widziała, albo nie rozumiała związku, że pewne rzeczy wynikły w firmie z innych. Czasem oczywiście, miała rację. 🙂 Obawiałam się jednak, że skoro wiele z setek osób mówi, że nie wie co robię, to znaczy, że nie robię nic wartościowego. Może nie jestem tu potrzebna.\nI kiedyś przyszła refleksja. „A co to w ogóle za argument, że on nie wie, co ja robię? Ja przecież też nie wiem, co on robi! 😀 Ogólnie wiem na czym polega praca X, ale dane zadania tej osoby nie są mi znane w szczegółach. Ale nie podważam sensu jego istnienia w firmie. Widocznie jego przełożony, zespół go potrzebują. A w jego obszarze kompetencji też istnieje mnóstwo problemów, które mógłby rozwiązać, a one nadal występują.”.\nNa prelekcji Geek Girls Carrots w tym roku, gdzie mówiłam o mojej pracy, jedna dziewczyna zapytała: „Czy dostajesz uznanie ze swoją pracę? Czy Cię ktoś docenia i chwali?”. Chciało mi się zaśmiać. 🙂 Bo nigdy jeszcze nie słyszałam tylu negatywnych opinii jak w tym roku. I powiedziałam jej tak:\nIm więcej robisz, kiedy awansujesz, zabierasz się za blogowanie czy cokolwiek, co dotyka większej liczby osób, tym więcej pojawia się jednostek negatywizmu, hejtu i krytyki. Musisz nauczyć się samemu oceniać i doceniać wartość swojej pracy. Siebie chwalić za coś fajnego, co zrobiłaś. I, oczywiście, było też wiele pozytywnych komentarzy (choć tu jednak ludzie są mniej skorzy). 😛 Jednak to nadal opinia. A co jest faktem? To, że przedłużli Ci umowę, dali podwyżkę oznacza, że ludzie, którzy Cię zatrudniają, potrzebują tego, co robisz. To, że problem, który rozwiązujesz i cel, który chcesz osiągnąć ma jakieś parametry. A to możesz próbować mierzyć i samemu stwierdzać czy jest zmiana. I poprawa w firmie jest ważniejsza niż to, jaką ktoś ma na ten temat opinię.\nNa pewno wartość jaką dostarczasz klientom czy wewnętrznym klientom (pracownikom) jest szalenie ważna. To im mamy poprawić warunki. I trzeba brać to pod uwagę. Jednak opinia nie może stanowić całej prawdy. Tym bardziej, kiedy w kilkuset osobowej strukturze po prostu nie wszyscy powiążą daną akcję z efektem, nie muszą rozumieć zależności w całej organizacji i nie dowiedzą się o każdej rzeczy (jak się okazuje, nawet kiedy podajesz informację na tacy, nie każdy jest tym po prostu zainteresowany, żeby się dowiedzieć. Jednak opinię zawsze ma i nie omieszka się nią podzielić.) 🙂\nZ akwarium w ocean\nDo tej pory czułam się jak ryba w akwarium. Praca miała określone ramy. Projekty miały zasady, układy, w które wpasowywałam techniki pracy analityka. Nie obywało się bez problemów, błędów czy frustracji, ale jednak było to dość określone, przewidywalne, ogarnialne. Celem było wyprodukowanie czegoś, wykonanie zadania, zadowolenie szefa.\nTeraz pracuję w tak wielkiej strukturze, z tak wielką liczbą zależności nad tak dużą liczbą aspektów (poza twardymi również nienamacalnych, miękkich, zależnych od ludzi), że ta kuweta mnie przerosła. Nie ma pewnych odpowiedzi. Są próby i sprawdzanie. Mam do rozwiązania kwestię, która jest rozsiana w całej firmie, sięga nieprzewidywalnych w swoich reakcjach ludzi i rynek.\nCzuję, że jestem w oceanie. Tu nie ma granic. Nie można przewidzieć wszystkich prądów ani jak fale odbiją się o szybkę akwarium. Jest ogrom, nieprzewidywalność i nadzieja, że skoro znasz się na oceanach, umiesz pływać i masz ekipę mądrych ekspertów i przyjaciół za wsparcie, to może uda Ci się dotrzeć do celu.\nTo zdjęcie ilustruje rozmiar wsparcia w najtrudniejszych momentach od najbliższych ludzi w robocie 🙂\nLider, dla którego chciałabym pracować\nJakieś ponad 2 lata temu powiedziałam Michałowi:\n– Wiesz, chciałabym mieć takiego lidera, że kiedy go słucham, to widzę, że ma wizję, dla której chciałabym pracować. Ja mam tyle zapału do pracy, tylko nie widzę, komu miałabym go poświęcać, żeby to miało jakąś wartość i sens.\n– Mało jest takich ludzi. Nie wiem czy kogoś takiego spotkasz.\nPrzypominam sobie tamtą rozmowę ponad 2 lata temu i widzę, że… spotkałam. W mojej firmie. Mam lidera, który nie zajmuje się korpo-pierdołami, ale tym, co jest najważniejsze dla firmy i dla ludzi. Osobę, której zależy na ludziach, na sensie, na wartości. Która daje zaufanie i pole do działania tak, jak uważam za słuszne. Która wspiera jak tylko może. Która wnosi mądre pytania, inspiruje swoją ogromną wiedzą, od której mogę się uczyć. I choć jest wiele problemów, heroicznego wysiłku i frustracji, to jest tak, że lepiej bym tego sobie nie wymarzyła. Bo walczę w słusznej sprawie. U boku ludzi, którzy sprawiają, że jest warto.\nRozwój i dyskomfort\nW tym roku spisałam swoją hierarchię wartości. W różnych aspektach życia przewijało się to, że moją najważniejszą wartością jest rozwój. A skoro tak, to nieodłącznym elementem będzie dyskomfort. Jeśli czujesz się wygodnie i pewnie w tym, co robisz, to znaczy, że robisz to, co już masz opanowane i nie rozwijasz się tak, jak byś mógł. To nie jest apel do każdego, że ma myśleć tak samo. Jeśli Twoją wartością jest spokój czy bezpieczenstwo, to myślę, że powinieneś wręcz odwrotnie. Określ swoją własną hierarchię wartości: http://beanalyst.com/how-to-define-a-value-hierarchy-for-you-or-your-company/\nSkoro tak cenię rozwój, to będę zabierać się za coraz trudniejsze rzeczy. Będę podnosić poprzeczkę i oczekiwać od siebie czasem za dużo. A jeśli tak będzie, to naturalnym towarzyszem będzie dyskomfort, frustracja i porażki. To będzie druga strona medalu.\nI w tym roku zdobyłam kluczową umiejętność. Nauczyłam się znosić frustrację. Mimo, że się nie udaje, pojawia się ból, przykrość, żal, bezsilność, bezmiar złości i chce się nie raz pierdolnąć to wszystko i się załamać, to wkurwię się, poryczę, wybiegam, wyżalę komuś i idę dalej. Siadam i myślę, jak można inaczej. I próbuję.\nBranie się za coraz większe tematy powoduje, że czuję się czasem jak nieudacznik, że zawiodłam, że jestem słaba, nie dość dobra. Ale wtedy czasem przychodzi refleksja, w szczególności, kiedy rozmawiam z ludźmi, którzy przychodzą po pomoc w rozwiązaniu ich problemu. Męczą się z czymś, co dla mnie jest do rozpykania w 5 minut. I wtedy widzę, że ja po prostu biorę się za dużo większe ciężary niż kiedyś.\nTen rok dobiegł końca. Choć był masakryczny, to dał mi doświadczenie, jak wiele jestem w stanie znieść. Dał wiarę, że z nową siłą i mądrością poukładam to lepiej.\nA w tym roku dowiedziałam się, że opowiadanie sobie swojej własnej historii o tym, co przeżyliśmy, to 1 z 5 sposobów, by nadawać życiu sens.\n34 thoughts to “Podsumowanie roku 2019 (nie z bloga)”\nGosia\t 17 stycznia 2020 at 10:02\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 21:28\nJoK\t 17 stycznia 2020 at 10:59\nSuper i przynajmniej dowiedziałam się czemu mi czasami tak ciężko:)\nPaweł\t 17 stycznia 2020 at 11:32\nMyślałaś żeby z czymś takim wystąpić na TEDx ? – mocno motywujące, właśnie kiedy mamy poczucie że coś się nie udaje i czujemy się winni. Dzięki! Pisz więcej takich podsumowań!\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 21:29\nDziękuję 🙂 Nie myślałam o TEDx. A jakie 1 przesłanie z tego wziąłeś dla siebie? Postaram się pisać. Dzięki za komentarz 🙂\npiter\t 17 stycznia 2020 at 12:45\nDzięki za ten tekst Haniu. Niesamowity ładunek emocjonalny.\nDo tej pory myślałem, że jesteś algorytmem wyszukującym/wymyślającym najlepsze rozwiązania 🙂\nTu pokazałaś, że jesteś bardzo ludzka i potrafisz wiele więcej niż jakaś tam analiza biznesowa 🙂\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 21:31\nHehe 😛 Algorytmem. Oj jestem wrażliwa, aż czasem za bardzo. 😛 Algorytmy to skurupka ochronna. Jak się analizuje, to się mózg przełącza na drugą półkulę i emocje tak nie zalewają. Stąd może wrażenie chłodu. Dziękuję Ci za komentarz, Piotr. 🙂 Tobie również życzę powodzenia i najlepszego w tym roku 🙂\nHarnaś\t 17 stycznia 2020 at 13:09\nDziękuję za ten artykuł, daje do myślenia.\nPytanie jakie mi się nasuwa, to czy warto tak pracować? Wiadomo że w naszym zawodzie ciągle się trzeba uczyć, ale żyć w takim stresie do końca zawodowej aktywności?\nAktualnie robię rzeczy poniżej moich kwalifikacji i umiejętności. Z jeden strony to źle, bo się wolniej rozwijam (coś tam zawsze się jednak uczę), ale z drugiej strony mogę się zaangażować w co innego poza pracą.\nJoanna\t 17 stycznia 2020 at 16:10\nZgadzam się. Świata nie zbawisz. Po co marnować swoją największą energię walkę z wiatrakami, kiedy lepiej ją zainwestować w coś co da większą satysfakcję a nie będzie obarczone takim kosztem emocjonalnym. Życie to nie tylko walka z problemami. Gdy się ma w pracy same problemy do rozwiązania bardzo łatwo o wypalenie zawodowe. Powiem tak. Póki masz lidera wspierającego zostań. Jak tylko zmieni się lider – uciekaj. Teraz wydaje Ci się że tak ma być, tak jest dobrze, że problem jest w Tobie, i że to Cię rozwija. Wiesz mi – Nie rozwija. Jak to mówi przysłowie: „Co nas niezabije, to nas wzmocni”. Też w to wierzyłam. Ale teraz NIE. Nie zabije, ale sponiewiera, i trzeba sobie zadać pytanie po co? Pieniądze i rozwój są wszędzie w każdej kolejnej firmie, ale czy będę obarczone takim wysiłkiem? To nie Westerplatte. Nie musisz tam ‚polec’.\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 21:54\nAsiu, dziękuję Ci za komentarz. Masz rację, że nie ma sensu walczyć, jeśli się nie da nic zmienić przy zastanej sytuacji czy jest to niewspółmierne do korzyści. Każda rzecz, której się podejmujemy ma jakiś koszt, m.in. emocjonalny i trzeba ocenić indywidualnie, czy jest to dla mnie personalnie warte zachodu w zestawieniu z tym, co mi to da, czy ja chcę taki koszt zapłacić.\n2/3 z mojego stresu było spowodowane przeżyciami prywatnymi. 3 największymi wstrząsami od kilku lat wywalającymi życie do góry nogami. To stres, którego się nie da ominąć. A potęguje to jak przeżywasz problemy w pracy. Nie możesz wyjść z pracy i odetchnąć, bo poza pracą jest jeszcze gorsza sytuacja. Nie mogłam już z tym nic zrobić, tylko to przetrwać.\nKażdy indyidualnie musi sobie odpowiadać na takie pytania. I sytuacja Twoja jest inna niż moja jest i była z bardzo wielu względów, których się pod jednym artykułem nie rozstrzygnie w komentarzach 🙂\nOd wielu ludzi słyszę, że coś tam to pasmo sukcesów, same jasne strony. A to tak nie jest. Wszystko ma jasne i ciemne, sukcesy i porażki, benefity i koszty. Chciałam rzucić światło na tę drugą stronę również, bo obie są prawdziwe.\nHarnaś\t 17 stycznia 2020 at 16:41\nDodam, że poza pracą rozwijam się w innym obszarze, ale wykorzystuję to w pracy, więc docelowo liczę, że mi się to opłaci. Miewam też wyzwania w pracy, nawet spore i jest to dla mnie źródłem satysfakcji, bo sobie z nimi radzę i jest to doceniane. Nikt mnie nie hejtuje, chociaż zdarzają się trudne osobniki, z którymi każdy ma problem.\nTo co opisałaś jest przerażające. Byłem kiedyś w podobnej pułapce, stres mnie zjadał, nic nie wychodziło, za dużo projektów, toksyczne środowisko. Zwolniłem się, odpocząłem, przemyślałem wszystko i zacząłem od nowa gdzie indziej, ale nadal jako analityk, bo w tym jestem dobry. To była najlepsza decyzja w życiu. Nie twierdzę, że to lekarstwo dla każdego, bo czasem trzeba zmienić nie tylko pracodawcę, ale i zawód (albo co innego niż pracę), ale nie wyobrażam sobie życia w takim stresie latami.\nStres do pewnego stopnia jest potrzebny i mobilizujący, potem niszczy człowieka. Więc porady, że trzeba wychodzić ze swojej strefy komfortu są bardzo niebezpieczne.\nTomek\t 20 stycznia 2020 at 09:40\nZgadzam się z Wami. Szukanie motywacji i ciągły rozwój jest fajny, ale trzeba też znać umiar i czasem wiedzieć kiedy odpuścić. Prawdziwe życie jest poza pracą 🙂\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 21:43\n2/3 stresu wynikało z sytuacji prywatnych, czego nie rozwlekałam tutaj. W pewnym sensie musiałam życie zaczynać na nowo. 3 przełomowe bardzo trudne zdarzenia.\nMasz rację, że czasem nie warto się pałować w pracy. Też zmieniałam firmy i projekty. Nikomu nie daję rad, że ma coś robić jakoś. Dzielę się swoimi przeżyciami.\nJedyne co mówię, to że trzeba sobie samemu odpowiedzieć na pytanie jaka praca jest dla Ciebie, jakie masz wartości.\nJak wybrać zawód? http://beanalyst.com/how-to-choose-a-profession/\nCzy analiza biznesowa jest czymś dla mnie? http://beanalyst.com/how-to-check-if-business-analysis-is-something-for-me/\nJak zdefiniować swoją hierarchię wartości? http://beanalyst.com/how-to-define-a-value-hierarchy-for-you-or-your-company/\nNie ma jednej drogi dla każdego takiej samej. Ta sama rzeczy dla jednego będzie dobra, dla innego zła. Jeśli dla kogoś liczy się rozwój, to zupełnie inne wybory będzie podejmował niż jak ktoś ceni spokój czy bezpieczenstwo – wszystko zależy od cech danej osoby, wartości, etapu życia, itd.\nNie można ogólnie powiedzieć, że coś jest dobre. Bo to zależy dla kogo i do czego.\nam777\t 17 stycznia 2020 at 13:16\nDzięki za artykuł! Niektóre Twoje spostrzeżenia są tak trafne, że zapisałam sobie jako „złote myśli” 😉\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 22:09\nDzięki 🙂 Ciekawa jestem które 🙂\nKasia\t 17 stycznia 2020 at 14:43\nHej Hania 🙂 dziękuję Ci bardzo za ten wpis. Zwykle się nie udzielam i to mój pierwszy komentarz na twoim blogu, ale śledzę Twoją działalność internetową od kilku miesięcy i muszę powiedzieć, że to między innymi Ty i Twoje notki, filmiki, podcasty umożliwiły mi to, że bez żadnej wcześniejszej styczności z analizą, software developmentem, agilem, scrumem itd., wzięłam udział w rekrutacji na analityka biznesowego w dużej firmie IT i się dostałam! 🙂 Rzuciłam poprzednią pracę, gdzie stałam w miejscu i byłam coraz bardziej nieszczęśliwa i od początku stycznia dumnie rozpoczęłam karierę BA. Jeszcze nawet się nie wdrożyłam, nic praktycznego jeszcze nie zrobiłam, także dyskomfort jest duży, ale jestem bardzo optymistycznie nastawiona i dziękuję Ci za Twój ogromny, choć nieświadomy udział w tej zmianie. Pozdrawiam serdecznie!\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 22:17\nCześć Kasiu 🙂 Dziękuję Ci za komentarz 🙂 Tak to jest, że jak się ktoś nie odwezwie, to nie wiem jaki miało to efekt. Dziękuję, że się udzieliłaś. Jest mi bardzo miło słyszeć, że skorzystałaś z materiałów blogowych i dzięki temu dostarałaś pracę! 🙂 Rozumiem, że teraz jesteś szczęśliwsza i dumna. Bardzo się cieszę! To niesamowite usłyszeć coś takiego w efekcie na coś, co się zrobiło. I gratuluję Tobie, bo materiały materiałami, ale to Twoje zaangażowanie, praca i wysiłek Cię tam zawiodły.\nŻyczę Ci zapału, ale też cierpliwości i docenienia dla siebie. Ja też czułam czasem, że za wolno się wdrażam i nic nie robię, ale potem jednak wracało, że dobre wdrożenie jest w cenie, bo nie zrobiłam go wystarczająco pędząc do produkowania czegoś. Fajnie jakby udało Ci się złapać jakiegoś mentora, to może taka doświadczona osoba wspierałaby Cię też mentalnie i doradczo w tym procesie.\nBasia\t 17 stycznia 2020 at 15:21\nŚwietny artykuł. Dziękuje Haniu, pomagasz mi zrozumieć siebie 😂\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 22:20\nDzięki, Basiu 🙂 Ciekawa jestem w czym 😀\nDawid Skobello Skoblewski\t 18 stycznia 2020 at 09:28\nJak się ma bilet to można lecieć wszędzie:)\nSkojarzył mi się z\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 21:18\nRomqna\t 18 stycznia 2020 at 18:22\nMiałam wrażenie że czytam swoją historię 🙂 dzięki za podzielenie się tym wszystkim.\nHania Wesołowska\t 20 stycznia 2020 at 21:16\nDzięki, że piszesz 🙂\nKrzysztof Rogalny\t 19 stycznia 2020 at 17:00\nHania, uszy do góry! Życie jest po to, aby żyć! 😉\nNie spodziewałem się takiego artykułu, ale myślę, że dla Ciebie i dla nas (odbiorców) był potrzebny. Pokazuje, że jesteś człowiekiem, a nie robotem. Z tego co pamiętam, masz silnego Partnera w FRISie, więc to naturalne, że to wszystko co Cię otacza (ludzie, emocje, nastroje itp.), bierzesz do siebie i jest to dla Ciebie bardzo ważne. Natomiast, trzeba pamiętać, że to jednak tylko praca.\nWyjedź na dłużej, spędzaj więcej czasu z najbliższymi, znajomymi. Oderwij się od świata IT, aby zobaczyć piękno prawdziwego świata 😉\nPS. Cieszę się, że podzieliłaś się tym artykułem. Wiedz, że inni też mierzą się z takimi wyzwaniami – na mniejszą lub większą skalę.\nTrzymaj się i jeszcze raz – uszy do góry! Robisz świetną, wartościową robotę!\nHania Wesołowska\t 19 stycznia 2020 at 21:07\nKrzysztof, dziękuję za te słowa 🙂 Prawda – wszystko, co napisałeś. Dziękuję i pozdrawiam 🙂\nAneta\t 19 stycznia 2020 at 19:07\nJa też tak mam, ciągle pod górkę, widzę swoje błędy, niedociągnięcia, niezauważając ile udało się osiągnąć, patrząc na innych, że im to się zawsze udaje, ciągła walka w świecie ciągłych zmian, pod ostrzałem opinii innych.\nDlatego po prostu napiszę, że ‚Dziękuję za ten wpis’ teraz jest mi trochę łatwiej 🙂\nHania Wesołowska\t 19 stycznia 2020 at 21:06\nBardzo się cieszę, Aneta, że jest Ci łatwiej. Trzymam kciuki za Ciebie. Żeby było możliwie ambitnie, ale też, żebyś umiała docenić wartość tego, co już jest i sama siebie chwaliła za to, co zrobisz fajnie. I trochę spokoju, żeby mieć siłę i przestrzeń na dobre wybieranie kolejnych kroków. Uściski.\nTomek\t 20 stycznia 2020 at 23:36\nTekst – petarda! Wow! Naprawdę. Pokazuje, że każdy (no, prawie;) jest przede wszystkim człowiekIem, a dopiero potem analitykiem, menedżerem, lekarzem, policjantem czy przedszkolanką..\nSam mam podobną (choć nie identyczną) sytuację w robocie – zmieniłem rolę z analityko-testero-murzyna na PO’sa i po tych kliku tygodniach „nowych wyzwań” mogę się podpisać pod wieloma Twoimi stwiedzeniami. Najbardziej chyba pod ikonografiką systemy IT vs. ludzie (brylant!) oraz porównaniem rzeczywistości do oceanu – jakie to prawdziwe.. Jakoś lżej się robi człowiekowi na kopule, kiedy tak bezpośrednio nazwie się rzeczy, które się gotują w środku. Dzięki serdeczne za te akapity, warte co najmniej najprzedniejszego piwa;]\nHania Wesołowska\t 21 stycznia 2020 at 00:41\nCieszę się! 🙂 Taki był zamysł. Że każdy jest człowiekiem ze wszystkimi konsekwencjami. Fajnie, że tak to odebrałeś.\nTo życzę powodzenia jako PO! I czekam na to piwo. 😀 Najlepiej miodowe. 😉\nTomek\t 21 stycznia 2020 at 10:20\nOkej, stoi:D Dam znać na @, jak będę w 3mieście (a bywam), chyba, że Ty byłabyś wcześniej w Poznaniu przy jakiejś okazji:D\nHania Wesołowska\t 23 stycznia 2020 at 00:30\nSzybciej Ty w Trójmieście 🙂\nzyta\t 21 stycznia 2020 at 16:36\nCzłowiek i analityk w jednym. Świetnie. Życzę, aby wartości zawsze pozostawały na pierwszym miejscu.\nHania Wesołowska\t 26 stycznia 2020 at 16:02


Styczeń 2019 – zsp-sycow.pl\nzsp-sycow.pl > Aktualności > 2019 > Styczeń\n30 stycznia 2019 Bez kategoriiMalgorzata Frąszczak\nW dniu 8.01.2019 w Sali gimnastycznej LO nr 2 w Oleśnicy rozegrano finał powiatu oleśnickiego w piłce koszykowej, a 9.01.2019 finał chłopców. Zarówno dziewczęta jak i chłopcy z ZSP w Sycowie wywalczyliWięcej…\nJak rozbawić widza?\n24 stycznia 2019 Bez kategoriiMalgorzata Frąszczak\nSamorząd Uczniowski zorganizował 23 stycznia 2019 r. kolejny wyjazd do Wrocławia tym razem na sztukę Okno na parlament. Pewnego razu w luksusowym apartamencie londyńskiego hotelu minister brytyjskiego rządu i romansująca z nimWięcej…\n20 stycznia 2019 Bez kategoriiMalgorzata Frąszczak\nDnia 10 stycznia 2019r o godzinie 10 w naszej szkole odbyła się Olimpiada Wiedzy Ekologicznej (I etap szkolny), której organizatorem jest Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Tematyka Olimpiady obejmowała wiedzę zWięcej…\nW dniach 26 listopada 2018r. – 2 stycznia 2019r. odbyła się w naszej szkole Akcja „Góra Grosza” (XIX edycja). Głównym organizatorem akcji jest „Towarzystwo Nasz Dom”. Celem akcji było zebranie funduszy naWięcej…\n8 stycznia 2019 Bez kategoriiMalgorzata Frąszczak\n07 stycznia 2019r. uczennice drugiej klasy technikum ekonomicznego przystąpiły do pierwszego etapu V EDYCJI OGÓLNOPOLSKIEGO KONKURSU HIGH SCHOOL BUSINESS CHALLENGE organizowanego przez Studenckie Koło Naukowe Biznesu działające przy Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.Więcej…\n7 stycznia 2019 Bez kategoriiMalgorzata Frąszczak\nW poniedziałek 07 stycznia 2019 r. klasy pierwsze i trzecie Branżowej Szkoły I Stopnia oraz pierwsze i drugie Technikum miały okazję przypomnieć i utrwalić lub też przyswoić sobie wiedzę z zakresu udzielaniaWięcej…\n4 stycznia 2019 Bez kategoriiMalgorzata Frąszczak\nUwaga!!! Od 07 stycznia 2019 r. nastąpi zmiana planu lekcji. Sprawdź w dzienniku elektronicznym lub w zakładce Dla uczniów – Plan lekcji


W Akademii. Siedziba szkoły. - Da Vinci\nWszystko dla rozwoju\nW świecie nieustannych zmian\nNauczyciel, mistrz i uczeń\nW Akademii. Siedziba szkoły.\nJadłospis szkolny LA\nW Akademii. Żywioł dla ciała i duszy\nCollegium Da Vinci zalicza się do grona najdynamiczniej rozwijających się uczelni w Polsce. Uczelnia opracowała i wdraża innowacyjny program studiów wyższych. Modułowy system kształcenia zapewnia studentom uporządkowanie wiedzy oraz poszerzanie zakresu indywidualnych kompetencji. Tworzy elastyczne ścieżki kształcenia, zgodne z zainteresowaniami studentów i odpowiadające wybranej przez nich specjalizacji zawodowej. Wykorzystując fundament kompetencji humanistycznych, uczelnia zapewnia kształtowanie praktycznych umiejętności zawodowych na ponad 30 ścieżkach kształcenia i sześciu kierunkach studiów.\nCollegium Da Vinci kształci humanistów o otwartych umysłach, promując postawę zaangażowania w otaczającą rzeczywistość. Wprowadza w świat szacunku i tolerancji wobec różnych wyznań, przekonań i opinii, organizując różnorodne konferencje, sympozja, debaty, dyskusje panelowe i promocje książek. Wykłady otwarte, prowadzone przez wybitnych specjalistów z różnych dziedzin, kształtują ludzi o wysokich wymaganiach i standardach intelektualnych oraz dają możliwości zdobycia szerokiej, naukowej wiedzy.\nSiedziba Collegium Da Vinci oraz Liceum Akademickiego Da Vinci\nUnikatowym wyróżnikiem uczelni jest działalność kulturalno-artystyczna. Dzięki takim wydarzeniom jak Dni Judaizmu, Dni Islamu, Ukraińska Wiosna, Dni Kultury Rosyjskiej czy Wizyta Mnichów Tybetańskich uczelnia przybliża sposoby rozumienia świata właściwe dla różnych kultur i religii. Dodatkowo propaguje wartość i znaczenie różnorodności przekonań i punktów widzenia, a także kształtuje kulturę debaty, organizując spotkania i dyskusje z wybitnymi gośćmi: dziennikarzami, politykami, ludźmi kultury i sztuki. Wachlarz wydarzeń angażujących studentów uzupełniają podejmowane przez uczelnię, uczące społecznej wrażliwości, akcje społeczne i charytatywne.\nInnowacyjne podejście do edukacji, doświadczenie i wiedza wykładowców akademickich, którzy stanowić będą część kadry Liceum Akademickiego, działalność kulturalno-artystyczna – to istotny wkład uczelni w funkcjonowanie Liceum Da Vinci.\nCollegium Da Vinci ściśle współpracuje ze Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie oraz School of Form – międzynarodową wyższą szkołą projektowania w Poznaniu. Uczniowie Liceum Akademickiego będą mogli korzystać z zasobów i potencjału partnerskich uczelni.\nUczelnia, w której mieści się Liceum, kładzie duży nacisk na komfort nauki i wykorzystanie w jak największym stopniu możliwości, które stwarzają nowe technologie i informatyzacja. Uczniowie szkoły będą mieli do swej dyspozycji multimedialne sale lekcyjne, pracownie graficzne i komputerowe, nowoczesną pracownię doświadczalną i biologiczno-chemiczno-fizyczną oraz bibliotekę i jej zbiory. Będą też swobodnie korzystać z zaplecza sportowego: przestronnej siłowni, sali fitness i czterech kortów do gry w squasha.\nGmach szkoły jest niepowtarzalny także z innego powodu – wnętrza niczym w galerii sztuki współczesnej wypełniają obrazy, freski, instalacje i rzeźby znanych artystów, co zachęca do rozwoju własnych talentów. Na uczniów czeka klub filmowy „Filmokrąg”, w którym wielbiciele kina mogą brać udział w pokazach kina niezależnego i krótkich form, oraz galeria fotografii dokumentalnej 2πR. Miejscem do realizacji śmiałych projektów edukacyjno-artystycznych, wspierania inicjatyw teatralnych uczniów jest wielofunkcyjna i nowoczesna Aula Artis.\nDla licealistów otwarta będzie także przestrzeń School of Form – szkoły designu, w której rozwijać można działania twórcze i kreatywne, wykorzystując dostępne warsztaty i pracownie – wśród nich pracownię modelarską, krawiecką, stolarską i ślusarską. Warunki rozwoju, jakie tworzymy dla uczniów, nie tylko dają gwarancję wysokiego poziomu nauczania, ale również pewność, że powierzona nam młodzież będzie mogła kontynuować naukę na wybranej uczelni wyższej, świadomie wybrawszy dalszą drogę kształcenia.\nInteresuje Cię wiele rzeczy? A może nie odnalazłeś jeszcze swojego hobby? Stworzyliśmy dla Ciebie specjalną przestrzeń, w której możesz odkrywać lub realizować swoje pasje i zainteresowania. To nowatorski projekt edukacyjny Strefa Młodzieży, który obejmuje cykl bezpłatnych warsztatów kreatywnych, ogólnorozwojowych czy psychologicznych. Od dwóch lat uczniowie szkół średnich biorą udział w naszym projekcie, uczestnicząc w zajęciach, zdobywając różnego rodzaju umiejętności czy też rozmawiając na trudne tematy, związane z wiekiem dorastania. W tym roku zorganizowaliśmy warsztaty:\nprojektowania przedmiotów użytkowych,\nOdbyły się także spotkania psychologiczne, podczas których nie było tematów tabu. Prowadzący – Małgorzata Ohme i Michał Pozdał, psychologowie SWPS – stawiają na szczerość i poruszają m.in. problemy związane z dojrzewaniem, seksem, orientacjami seksualnymi, bulimią i anoreksją czy radzeniem sobie ze stresem.\nWarsztaty w ramach Strefy Młodzieży nie tylko pomagają radzić sobie z różnego typu problemami, ale też rozwijają ważne kompetencje społeczne, kreatywność oraz zdolność do współpracy w zespole.\nKlub Sportowy Szkoły Da Vinci


Czy nic nie grozi mojemu wzrokowi? - Na pytanie odpowiada mgr Magdalena Golicz | WP abcZdrowie\nCzy nic nie grozi mojemu wzrokowi?\nWitam, mam pytanie popatrzyłem się wczoraj chwilę na słońce któro mocno świeciło wróciłem do domu i widziałem plamke przed moimi oczami tak przez 10 s ale teraz już jest wszystko normalnie, czy nic się nie stało z moimi oczami??? Nosze okulary - 0,5\nBadanie ostrości wzroku Badanie wzroku Okulistyka Zaburzenia widzenia Psychologia\nSpojrzenie w słońce przez krótki okres czasu nie powinno powodować poważnych i długotrwałych skutków czy uszkodzeń. Jeśli nie ma Pan już objawów związanych ze wzrokiem, ani innych objawów (np nadmiernego lęku o swoje zdrowie), prawdopodobnie nie ma powodów do niepokoju.\nKrótkowzroczność • Dalekowzroczność • Zastrzyki podspojówkowe • Wycięcie gradówki • Usuwanie ciał obcych z oka • Amblyopia • Oczopląs • Uszkodzenie oka energią promienistą • Zaćma • Zapalenie rogówki • Jaglica • Znieczulenie miejscowe do operacji okulistycznych • Zez • Badanie widzenia barwnego • Neuropatia nerwu wzrokowego • Zapalenie nerwu wzrokowego • Cukrzyca a oczy • Siatkówczak • Zabieg Credego • Przywracanie prawidłowego położenia punktu łzowego • Choroby siatkówki • Badanie kąta przesączania • Zespół suchego oka • Porażenie nerwów gałkoruchowych • Zwyrodnienie plamki żółtej • Płukanie dróg łzowych i ocena ich drożności • Ból oka • Zabiegi laserowe • Zapalenie spojówek • Przezkanalikowa laserowa dakrocystorhinostomia\nTe objawy świadczą o tym, że potrzebujesz okularów • Okulista - czym się zajmuje i co leczy? Jak wygląda badanie? • Jakie choroby można wyczytać z oczu? • Uszkodzenie oka energią promienistą • Kiedy do okulisty? • Operacja zaćmy - wskazania, zalecenia, przyczyny i objawy zaćmy, soczewki wewnątrzgałkowe • Zaćma wtórna • Operacja zaćmy - wskazania, zalecenia, przyczyny i objawy zaćmy, soczewki wewnątrzgałkowe • Obudziła się z bólem pleców, nagle straciła wzrok. Dopiero okulista odkrył, że są to skutki bardzo rzadkiej choroby • Skierowania do okulisty nie zmniejszyły kolejek


Geneza i autorstwo\n„Księga Psalmów”, zwana Psałterzem, jest zbiorem 150 tekstów poetyckich o charakterze melicznym, które powstawały na przestrzeni kilku wieków. Uważa się, że większość z tych utworów zostało zapisanych w złotym okresie kultury żydowskiej, czyli na przełomie VI i V w. p. n. e, choć najstarsze pochodzą z XI wieku przed narodzeniem Chrystusa. Tradycyjnie jako głównego autora psalmów wymienia się króla Dawida, dlatego zwyczajowo księga ta jest nazywana Psałterzem Dawidowym. Oprócz wymienionego monarchy psalmy tworzyli jednak również Mojżesz, Salomon czy Asaf. „Księga Psalmów” wykazuje ścisły związek z żydowską obrzędowością religijną. Śpiewanie psalmów stanowiło bowiem ważną część liturgii, a geneza wielu z nich dotyczy budowy Świątyni Jerozolimskiej. Oprócz aspektów rytualnych na powstawanie psalmów duży wpływ wywarły doświadczenia historyczne Izraelczyków. Psalmy opisują trudne przeżycia niewoli babilońskiej i stanowią wołanie narodu żydowskiego o pomoc Jahwe.\nPsalmy starotestamentowe zaliczane są do ksiąg dydaktycznych i poetyckich, ale zawierają również elementy właściwe księgom mądrościowym. Sens tych utworów ma zarówno charakter indyw\nPsalm 8 zalicza się do psalmów pochwalnych, ponieważ jego treścią jest wychwalanie przymiotów Boga. Ponadto pieśń ta ma również charakter dziękczynny, ze względu na podkreślenie dobrodziejstw, którymi Pan obdarza człowieka. Wilfrid J. Harrington zaznacza, że dziękczynienie i wychwalanie Jahwe były w kulturz...


Lód na ulicach Nowego Targu - podhale24.pl\n30.11.2019, 09:19 | czytano: 8623\nLód na ulicach Nowego Targu\nUwaga, ślisko! Po nocnych opadach śniegu, na drogach całego regionu zalega cienka warstwa zmrożonego śniegu lub lodu.\nKierowcy powinni zachować ostrożność, bo w takich warunkach o stłuczkę nietrudno. Piesi tym bardziej - chodniki również są oblodzone i śliskie.\nNa zdjęciu oblodzone drogi w Nowym Targu.\nczyli zwolnić tego kierownika ! Od tygodnia była zapowiadana zmiana pogody. Jeździłem w sobotę po okolicy i drogi były posypane !\nKierowca pluga01.12.2019, 12:45\nChcial bym wam cos wytlumaczyc: za wyjazd piaskarek na ulice odpowiada kierownik z urzedu a nie drogowcy.... Jezeli piaskarki wyjada na ulice bez zgloszenia tego od kierownika nikt im za to nie zaplaci...\ndawniej nie było takiej ilości samochodów i nawet jak ślisko to się jechało. A za Gierka wszystkie Drogi Wojewódzkie musiały być "czarne "\nRondo to najgorszy problem jaki moze byc a za drugim swiatla ale czy to kogo obchodzi nie. Każdy uwielbia sta w korku.\nPrzebudować rondo, bo to rondo, to najwyżej dla jednośladów a nie dla autobusów z pobliskiego dworca.\nRONDA MIAŁY UPŁYNNIĆ RUCH a przy Rossmanie bałagan ,ze szkoda gadać.Ci jadący od koscioła skutecznie blokowali rondo i o wyjechaniu z Mickiewicza nie było mowy.I jeszcze ten znak,że wjeżdża się z podporządkowanej.SUPER .Stania bylo na 15minut a jak się udało zjechac z ronda to stało się bo na sygnalizatorze przy Alejach czerwone światło.\nBOMBA. Może ktoś zastanowi się jak udrożnić ten ruch.!\nHenio Benio;) założył raki i dla niego nic strasznego!\n..Henio Benio...jasno pisze,że drogowcy mają utrzymać przejezdność dróg.Nie myślę,aby lodowisko na ulicy nadawało się do jeżdżenia.\nDzisiejsze spoleczenstwo....Pamietam czas gdy w sniegu i plugi grzezly, pamietam jak w stanie wojennym jechalismy w Bieszczady.. I radzil sobie czlowiek z przeciwnosciami losu. A dzis?? Lodu troche i Beczą. Beczą i płaczą. Co niektorzy by robili?- gdzie swe żale wylewali gdyby nie mieli internetu? Kiedys jakos twardszy ten narod byl...dzis pierwszy snieg w grudniu go kladzie na lopatki.\nPan burmistrz zapomina o zimie jak w zeszłym roku gdy nie wywoził śniegu i sparaliżował miasto - Nasze Miasto. No ale Watycha cierpi na paraliż decyzyjny\nJeżeli chodzi o Nowy Targ to na ulicach standard. Albo lód, albo hałdy że się nie miniesz, albo dziury i kałuże pośniegowe. Tak odkąd sięgam pamięcią wstecz czyli lata 50 ubiegłego stulecia.\nmysz 2730.11.2019, 14:19\nNasi kochani drogowcy nie wierzą w prognozy pogody i dlatego zima znowu ich zaskoczyła\nZima zaskoczyla urzednikow bo burmistrz mial weekend :)\nDzisiaj droga z Jabłonki do Czarnego Dunajca to jedna wielka ślizgawka. Pierwszy atak zimy i takie jaja. Pozdrowienia dla Panóf odpowiedzialnych za utrzymanie w/w drogi. Byle do wiosny.\nA to ma wspólnego ze drogowcy maja pilnować by nawierzchnia nie była śliska, sypać albo piaskiem albo solą.\nHenio Benio30.11.2019, 12:17\nA co to ma wspólnego z drogowcami ? To tylko lód a nie hałdy śniegu. Wszystkiego dobrego Pani Danko :)\nJak co roku drogowcy mają Święto!\nbat na głupotę30.11.2019, 10:38\nKierowcy zglupieli widząc ogłoszona jeżdżenie...\ndanka furmanka30.11.2019, 10:04\ndrogowców zaskoczyła zima,niedowiary


Sąd odrzucił skargi sprzedawców węgla na uchwałę antysmogową\nSąd odrzucił skargi sprzedawców węgla na małopolską uchwałę antysmogową\nSąd odrzucił i oddalił skargi złożone przez przedsiębiorców i osoby prywatne na małopolską uchwałę antysmogową. Skargi na nowe przepisy zostały złożone również na Śląsku. Patrząc na działania sądu w Małopolsce, można się domyślić, że w przypadku śląskiej uchwały antysmogowej wystąpi podobna sytuacja.\nKto i dlaczego skarży się na uchwałę antysmogową?\nSkargi zostały złożone przez dwie osoby prywatne oraz dwie spółki zajmujące się sprzedażą węgla. Zawierają one łącznie 13 zarzutów dotyczących m.in. swobody prowadzenia działalności gospodarczej oraz zasady ochrony najemców. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zgodził się z zarzutami i utrzymał przepisy uchwały w mocy. Sędzia podkreślał, że władze samorządowe mają prawo wprowadzać regulacje mające na celu ochronę zdrowia mieszkańców. Zwrócił również uwagę, że w poszczególnych regionach Polski skala problemu jest zróżnicowana, zatem władze lokalne muszą mieć możliwość reagować na niego w adekwatny sposób. Przypomniał także, że oddychanie czystym powietrzem jest konstytucjonalnym prawem wszystkich obywateli.\nDecyzja sądu w Małopolsce nadzieją i przykładem dla innych województw\nMałopolska uchwała antysmogowa została na początku roku jednogłośnie przyjęta przez Sejmik Województwa Małopolskiego. Jej przepisy weszły w życie 1 lipca 2017 roku i wprowadziły w województwie małopolskim ograniczenia dotyczące eksploatacji kotłów węglowych oraz paliw stałych złej jakości. Od wdrożenia nowych regulacji zaobserwowano znaczny wzrost popytu na dobrej jakości węgiel, ponieważ obecnie zabronione jest palenie flotem i mułami węglowymi. Uchwała godzi w interesy osób sprzedających paliwa złej jakości oraz przestarzałe kotły, jednakże jej wprowadzenie było konieczne wobec alarmującej jakości powietrza w Krakowie. Nic dziwnego, że do sądu trafiły skargi – podobne przypadki miały miejsce na Śląsku. Decyzja sądu daje nadzieję, iż również one zostaną odrzucone. Przypadek Małopolski jest ważny dla innych województw: pokazuje kompetencje władz lokalnych w kwestii ochrony środowiska, a także świadczy o hierarchii priorytetów. Według sędziego, zdrowie obywateli jest ważniejsze niż interes sprzedawców paliw.\nŹródło: Polski Alarm Smogowy, Smog Lab


NinuMilu - torebki lalki - handbag dolls for girls: Kwiatowe niebo\nJakiś czas temu wspominałam wam, że wybrałam się z małą Milu na sesje zdjęciową na Wawel. Miałam nadzieję, że zrobię jej kilka zdjęć z Japonkami na tle Magnolii, przepięknie kwitnących na dziedzińcu zamku. Jak ja się myliłam.\nJuż przy pierwszej torebeczce był protest i Milu wybrała Japoneczkę w niebieskim kimonie o imieniu Sora – czyli niebo. Cóż miałam robić trzeba korzystać z tego, co mamy.\nI tak zaczął się bieg za małą Millu po naszym pięknym zamku. A Japoneczka Sora w swym niebieskim kimonie przepięknie prezentowała się w promieniach wiosennego słońca.\nJak każda nasza NinuMilu wewnątrz wykończona turkusowa podszewką u boku wszyty turkusowy żakard NinuMilu.\nOczywiście jest i indywidualne imię tym razem to Sora, co znaczy niebo.\nTu zobaczysz wszystkie MODELE TOREBECZEK LALECZEK\na także modele ETUI NA TELEFON I TABLET\nEtykiety: Dostępne, Japonka, Kolory / Tkaniny, Torebka, Żakard


Trzmielina europejska (Euonymus europaeus). Uprawa i pielęgnacja - e-ogrody\ntekst: Wiesław Gawryś 22-09-2017 10:43\nFot. Shutterstock/E. O.\nChoć trzmielinę pospolitą (Euonymus europaeus) spotykamy niemal w całej Polsce, przez większość roku raczej nie zwracamy na nią uwagi – ot, zwykły krzew, po latach dorastający do około 4 m, pokryty eliptycznymi liśćmi, które skrywają brunatnozielone pędy, często z korkowymi listewkami. Kwiaty tej rośliny oraz podobnej do niej trzmieliny brodawkowatej (E. verrucosus) są drobne, żółtozielone i rozwijają się pod koniec maja. Zapylają je... muchy i mrówki.\nAż nadchodzi jesień, a wtedy trzmielina przestaje być kopciuszkiem. Zakłada korale barwnych owoców , a jej liście mienią się złotem lub czerwienią . To przepiękny spektal, wzbogacony dojrzewaniem owoców, które stopniowo pękają, ukazując nasionka z pomarańczową osnówką. Ale uwaga: chociaż urodziwe, są trujące!\n• Stanowisko: najlepiej trochę ocienione.\n• Podłoże: wilgotne, żyzne, o dużej zawartości azotu i wapnia.\n• Podlewanie: tylko młodych, świeżo posadzonych okazów.\n• Cięcie: znosi je bardzo dobrze, nadaje się na żywopłoty.\n• Rozmnażanie: przez wysiew nasion jesienią wprost do gruntu. Nasiona do ogrodu mogą też przynieść ptaki.\ndrzewa przebarwiające się jesienią


Numizmatyka - Świat Monet - Zabawki-shop.pl\nDziałalność firmy koncentruje się także na skupie monet złotych i srebrnych, który odbywa się stacjonarnie w Mikołowie. W sklepie Świat Monet każdy może liczyć na fachową obsługę kompetentnego personelu. Zawsze staramy się, aby maksymalnie zadowolić naszych klientów. Co więcej, oferujemy najwyższej jakości produkty w najlepszych na rynku cenach i współpracujemy z profesjonalną firmą gradingową GCN ECC.\n© 2018 Numizmatyka - Świat Monet


Spotkanie z Ondrej Šoth – Miłośnicy Opery\nSpotkanie z Ondrej Šoth\nPierwsze „Spotkanie z Artysta” w roku 2012 (15 stycznia) gościło Ondreja Šoth’a – słowackiego choreografa i reżysera. Po raz pierwszy został zaproszony artysta, który miał przybliżyć nam świat baletu. Ondrej Šoth jest wybitną postacią słowackiej sceny. Współpracował z wieloma teatrami i reżyserami filmowymi z całej Europy. Tworzył choreografie do filmów, oper i autonomiczne widowiska baletowe. Podczas spotkania gość barwnie opowiadał o swoim dzieciństwie i młodości.\nZdradził, że w jego żyłach płynie „typowo środkowo europejska krew”, ponieważ posiada korzenie słowackie, węgierskie, niemieckie oraz polskie. Gość opowiedział o własnych realizacjach. Na deski teatru przeniósł wiele utworów. Szczególnie trudnym zadaniem była inscenizacja „Requiem” Verdiego. Natomiast z repertuaru narodowego zrealizował jak dotąd balet – „Stefanik” i „Janosik”. Podczas pracy nad spektaklem baletowym najbardziej interesuje go rozwój postaci. Choreograf wyznał, że nie lubi w balecie konwencjonalności, nie idzie za modą, lecz po prostu realizuje własną wizję.\nNa koniec Twórca zaprosił wszystkich obecnych na widowni na premierę spektaklu baletowego „Rachmaninow. Szczedrin… (Tragedia Don José)” – 3 luty 2012r. Ondrej Šoth jest autorem choreografii i reżyserem spektaklu. „Spotkanie z Artystą” odbyło się pod patronatem honorowym Konsula Generalnego Republiki Słowackiej dr Marka Lisánskyego. Konsul ugościł wszystkich obecnych wspaniałym winem słowackim. Na widowni pojawił się m.in. Ambasador Republiki Słowackiej Vasila Grivna. Rozmowę poprowadziła przy pomocy tłumacza redaktor Agnieszka Partrige. Oprawę muzyczną programu stanowiły fragmenty nagrań realizacji Gościa wyświetlone na ekranie.


5 strasznych wypadków w Disney World | Blaber\n5 strasznych wypadków w Disney World\nAutor: Dominika Słowik\t|\nPisze o pop kulturze i jedzeniu, które rozpieszcza kubki smakowe.\nUtworzono 1 września Napisz do autora\nParki Disney World to nie tylko radość, masa atrakcji i niesamowite wspomnienia. Miało w nich miejsce również kilka nieprzyjemnych zdarzeń, które rzuciły cień na ich wesoły charakter.\n1. Wypadek w kolejce\nNiektóre parki są tak wielkie, że kolejka to jedyna opcja, aby dostać się z jednego miejsca do drugiego. Niestety w 1985 roku miał miejsce pożar w kolejce jeżdżącej po Epcot. Jako że w tamtych czasach nie było jeszcze wyjść ewakuacyjnych czy systemów przeciwpożarowych, pasażerowie musieli radzić sobie sami. Wybijali okna i wdrapywali się na dach kolejki, skąd zostali uratowani przez straż pożarną.\n2. Atak węża\nW 2014 roku ośmioletni chłopiec został zaatakowany przez węża, na którego natknął się w Królestwie Zwierząt. Jak się okazało potem, gad nie należał do osobników zgromadzonych w Disney World. Ugryzł chłopca, doprowadzając do tragicznego zdarzenia – babcia dziecka w wyniku ataku serca zmarła na miejscu. Chłopak przeżył jednak ugryzienie i doszedł do siebie.\n3. Tragiczna parada\nWesoła parada postaci Disneya, połączona z tańcami i śpiewem, przechodzi przez park w określonych porach. Niestety w 2004 roku jedna z nich miała tragiczne skutki. Pracownik parku, przebrany za Pluto, czekał za kulisami na swoje wyjście. Jednak kiedy ruszył z miejsca, został przejechany przez pojazd Pięknej i Bestii. Zginął na miejscu, i praktycznie nikt z odwiedzających tego nie zauważył. Szczegóły wypadku nadal nie są do końca wyjaśnione.\n4. Wykolejony rollercoaster\nNajwiększe lęki, jakie dopadają osoby jeżdżące rollercoasterem zwykle związane są z możliwością jego wykolejenia. Niestety, takie rzeczy zdarzają się nawet w świecie Disneya. W 2003 roku na Big Thunder Mountain Railroad we Frontierland wydarzył się tragiczny wypadek – pierwszy wagonik odłączył się od reszty, w wyniku czego kolejka wypadła z torów i uderzyła w sklepienie tunelu, którego część spadła na jednego z pasażerów. Mężczyzna zginął na miejscu, a oprócz niego 10 osób zostało rannych.\n5. Atak aligatora\nNa Florydzie, w hotelu The Grand Floridian należącym do ośrodka Disney World, aligator zaatakował dwuletniego chłopczyka, Lane Gravesa. Bawił się na brzegu pobliskiej laguny, kiedy zwierzę wyszło z wody i złapało chłopca, po czym pociągnęło za sobą. Mimo wielkiej akcji ratunkowej ciało Lane’a zostało znalezione dopiero dzień później na skraju laguny. Od tamtej pory Disney podejmował szeroko zakrojone działania, mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa i wyeliminowanie jakichkolwiek wzmianek o krokodylach i aligatorach z pokazów oraz parad.\nZobacz również: Już za 1,3 mln funtów możesz zamieszkać w Disneylandzie!\n(źródło: disneyworld.disney.go.com, whatculture.com)\nDoskonale czuje się w kuchni i marzy, by niebawem otworzyć własną knajpę. Lubi zgłebiać zakamarki umysłu i poświęceć czas na tresowanie swojego wyżła Virgo.\nBałwanek Olaf z Krainy Lodu został oskarżony o wulgaryzmy. Jest odpowiedź Disneya!\nTak wyglądałoby 8 księżniczek Disneya w 2017 roku\nWiemy, jak będzie wyglądało miasteczko Star Wars


Osprzęt do koparki | Atlas Copco Machońko\nSprzęt do koparki – gwarancja najwyższej jakości!\nJeśli Twoja firma korzysta z koparki, to powinieneś koniecznie zapoznać się z naszą ofertą osprzętu do tego typu maszyn budowlanych. Wszystkie proponowane przez nas rozwiązania gwarantują niezawodność i najwyższą wydajność.\nDzięki oferowanym przez nas produktom możesz zaoszczędzić czas i pieniądze, zwiększając możliwości swojej koparki. Nasz katalog hydraulicznego osprzętu do koparek zadowoli wszystkich zajmujących się wyburzaniem i innymi pracami. Oferujemy Państwu następujące rodzaje urządzeń: młoty hydrauliczne, nożyce wyburzeniowe, frezarki bębnowe, nożyce do cięcia stali, kruszarki, magnesy, chwytaki, łyżki kruszące, zagęszczarki oraz świdry ziemne. Powyższe narzędzia umożliwiają daleko idące oszczędności, ponieważ dzięki nim można zrezygnować z zakupu kolejnych maszyn. Jeśli Twoja firma zajmuje się wyburzaniem, recyklingiem lub innymi tego typu pracami – nie zwlekaj, już teraz poszerz możliwości swojej firmy, jednocześnie oszczędzając na zakupie sprzętu!\nac.machonko.pl – Zapraszamy!


Olimp Innovum Beauty shot 25 ml | apteka internetowa apo-discounter.pl\nStrona główna > Zdrowie > Nutrikosmetyki > Olimp Innovum Beauty shot\nOlimp Innovum Beauty shot (25 ml)\nSuplement diety z kolagenem w składzie\nNr art.: 08300749\nCena podstawowa: zł 25.16/100 ml\nOlimp Innovum Beauty shot (Opakowanie: 25 ml) jest suplementem diety z dodatkową porcją kolagenu, kwasu hialuronowego, cynku i witamin, który może wspomóc utrzymanie odpowiedniej kondycji zdrowotnej skóry, włosów i paznokci.\nProdukt może być zażywany także przez kobiety borykające się z niedoborami minerałów i witamin w organizmie.\nStosowanie produktu może wpłynąć korzystnie na ogólne wzmocnienie tkanki skórnej organizmu, a także utrzymać jej odpowiedni wygląd i elastyczność.\nObecna w składzie witamina B6 może oddziaływać pozytywnie na prawidłową pracę metabolizmu energetycznego.\nPicie suplementu może ograniczyć ryzyko nadmiernego osłabienia włosów i paznokci.\nPełny skład produktu: woda, hydrolizat kolagenu, regulatory kwasowości: cytryniany sodu, kwas cytrynowy; diglicynian cynku (cynk), aromaty, amid kwasu nikotynowego (niacyna), hialuronian sodu (kwas hialuronowy), sól, substancja konserwująca: kwas sorbowy; substancje słodzące: acesulfam K, cyklaminiany, sukraloza; cyjanokobalamina (witamina B12), barwnik: karoteny; chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6), ryboflawina (witamina B2), octan retinylu (witamina A), D-biotyna (biotyna), D-pantotenian wapnia (kwas pantotenowy).\nZawartość składników odżywczych w dziennej zalecanej porcji (1 ampułka):\nWitamina A: 120 mcg / 15% RSW\nRyboflawina: 1,4 mg / 100% RSW\nNiacyna: 16 mg / 100% RSW\nWitamina B12: 2,5 mcg / 100% RSW\nBiotyna: 2000 mcg / 4000% RSW\nZalecaną ilością do spożycia dla osoby dorosłej jest zawartość 1 ampułki dziennie. Suplement należy spożyć w całości. Nie należy przekraczać dziennej ilości do spożycia.\nPo otwarciu należy dokładnie zamknąć oryginalne opakowanie. Olimp Innovum Beauty shot (Opakowanie: 25 ml) możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.


XXIV Doroczne Spotkanie Rodziny Siatkarskiej – Fundacja Polska Siatkówka\nW czwartek 12 kwietnia 2018 roku, w warszawskim klubie Volley Bajka odbyło się XXIV Doroczne Spotkanie Rodziny Siatkarskiej. To tradycja służąca integracji wielu pokoleń siatkarskiego środowiska. Niezmiennie organizatorem wydarzenia jest Fundacja Polska Siatkówka wraz z Polskim Związkiem Piłki Siatkowej.\nNa początku imprezy uroczyście podziękowano czwórce doskonałych szkoleniowców: Krystyna Hajec – Wleciał trzykrotna medalistka Mistrzostw Świata i Europy, trenerka AZS-AWF Warszawa. Teofil Czerwiński, który w swojej karierze wyszkolił ponad dwadzieścia reprezentantek Polski m.in. Katarzynę Skowrońską – Dolatę i Małgorzatę Glinkę – Mogentale. Stanisław Poburka – wieloletni trener reprezentacji Polski, z którą zdobył medale MŚ, ME i Igrzysk Olimpijskich. Zbigniew Rusek – asystent trenera Tadeusza Szlagora, wielokrotny reprezentant Polski otrzymali z rąk prezesa PZPS Jacka Kasprzyka dyplomy i odznaczenia Zasłużonego Trenera Piłki Siatkowej w Polsce. – Jestem niesamowicie wzruszony. Chciałbym serdecznie podziękować, że nie zapomniano o nas. Zakończyliśmy pracę już dawno temu, ale jest nam bardzo miło, że została ona po latach doceniona – powiedział w imieniu odznaczonych Zbigniew Rusek.\n– Dzięki wam siatkówka w Polsce istnieje i ma się dobrze. To wy stworzyliście fundamenty naszej dyscypliny – tymi słowami zwrócił się do wszystkich zebranych prezes Jacek Kasprzyk. Gospodarzem i jednocześnie jednym z pomysłodawców spotkań Rodziny Siatkarskiej jest Juliusz Karski. – Cieszę się, że z roku na rok uczestników, mimo że niektórzy niestety odchodzą, nie ubywa lecz przybywa. Za rok odbędzie się jubileuszowe spotkanie – powiedział nestor polskiej siatkówki.\nPo powitaniach i wręczeniach pamiątkowych medali i dyplomów, zgodnie ze zwyczajem uczestnicy spotkania uczcili chwilą ciszy pamięć osób, które zmarły na przestrzeni ostatniego roku.\nPo zakończeniu oficjalnej części uroczystości przyszedł czas na biesiadowanie i wspomnienia w gronie środowiska siatkarskiego. Z przyjemnością słuchało się opowieści o wielkich meczach sprzed lat, jak i o zdarzeniach zabawnych, które tłumaczą, dlaczego ludzie siatkówki trzymają się razem. Dyskusjom i wspomnieniom nie było końca.\nTagi:były reprezentant Rodziny Siatkarskie wsparcie\nadmin Kwiecień 13, 2018 Kwiecień 17, 2018 aktualności Brak komentarzy\n← Tomaszów Mazowiecki i Kędzierzyn-Koźle triumfatorami „JOKERY Glinka Academy 2018”\nOstatnia droga Jana Zaremby – wieloletniego Wiceprezesa Profesjonalnej Ligi Piłki Siatkowej SA →