Inowrocław - Kolejna kraksa na osiedlu Rąbin - Ino.online - wiesz pierwszy\nINOWROCŁAW | 26 październik 2018 20:23 | Wypadki i zdarzenia | 7 | 35\nTo prawdziwa czarna seria wypadków i kolizji. Do kolejnej z udziałem citroena i bmw doszło około godz. 20.15 na skrzyżowaniu al. Niepodległości i ul. Miechowickiej. Na miejscu jest policja, pogotowie ratunkowe i straż pożarna. Kierowcy muszą liczyć się ze sporymi utrudnieniami w ruchu.\n28 październik 2018 17:35:16 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nDlatego boicie się rond?\n28 październik 2018 22:23:00 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\nDlaczego boi się Pan odpowiedzi?\n29 październik 2018 06:04:09 thumb_up -2 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nBo mam cie w... bagażniku :)\n29 październik 2018 21:12:53 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\nDlatego wyborcy mieli pana w tym samym miejscu? Wielki "kandydat" i boi się odpowiedzi na proste pytania? Nigdy nie umiał się Pan przyznać do błędu, popełnia ich Pan wiele. Choćby ciągłe zmiany swoich "faworytów". Coraz słabsi biorą Pana pod swoje skrzydła, a na czas kampanii chowają. Ze wstydu?\n28 październik 2018 14:14:14 thumb_up 0 thumb_down (4) delete Zgłoś…\nRozsądnych mieszkańców Inowrocławia, którym na sercu leży bezpieczeństwo ruchu na Rąbinie i nie tylko, do grupy "Nie chcemy czekać na trupa"\n28 październik 2018 09:39:23 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nDlaczego brak odpowiedzi? czyżby żałoba po KUKIZ... To teraz gdzie?\n27 październik 2018 16:26:59 thumb_up -1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\nRELBUD OT NAGŁAG (--- 😁\n27 październik 2018 15:51:25 thumb_up 2 thumb_down (4) delete Zgłoś…\nPrzeżywasz chyba to, że twój dopołudniowy komentarz został zlikwidowany.\nNie pamiętam treści, ale był IDIOTYCZNY i słusznie został usunięty!!!\nMasz uwagi? Pisz do moderatora!\n27 październik 2018 15:11:43 thumb_up 1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\n27 październik 2018 14:56:23 thumb_up -2 thumb_down (4) delete Zgłoś…\nDo Dubler jeszcze jedna akcja i masz wylotke z tego portalu... Wiesz o czym mowa! Ostatnie ⚠\n27 październik 2018 15:00:02 thumb_up 1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\nNudzisz się? :) :) :) Idź na spacer!\n27 październik 2018 15:02:08 thumb_up -1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\n27 październik 2018 14:30:07 thumb_up -1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\nPo co te wypowiedzi powtarzające się w kółko? Po co to zbulwersowanie tymi wypadkami/kolizjami? Po co te spory?! Powiem tak - bardzo dobrze, że tak się dzieje nie ma co się przejmować tymi januszami za kółkiem sami sobie są winni - a dlaczego zapytanie? Dlatego, że jak ktoś nie czuje się za kółkiem pewnie od chwili otrzymania prawka głupim fuxem i nie myśli w czasie jazdy przy tym nie patrzy na znaki a jedynie o czym myśli to tylko o niebieskich migdałach i jeździ na pamięć to proponuje januszowi/januszce przed uruchomieniem silnika w swoim samochodzie aby wcześniej się zastanowić i rozważyć czy warto wsiadać za kółko i swoimi umiejętnościami odbierać komuś życie czy podarować komuś wózek inwalidzki do końca życia. Lepiej przemyślcie to - wszyscy ci o kim teraz mowa i zastanówcie się czy nie lepiej oddać prawa jazdy do wydziału komunikacji aby nie robić innym krzywdy zanim będzie za późno i czasu już nie cofniecie... To najlepsze rozwiązanie problemu z kolizjami/wypadkami z udziałem durni za kółkiem...\n27 październik 2018 14:11:10 thumb_up -1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\nNa uspokojenie można więc zrobić coś pożytecznego.\nZorganizuj jakąś zbiórkę żarówek żarowych dla Prezydenta. :) :) :)\nMoże przy świeczkach siedzi? Mam kilkanaście w piwnicy. Chętnie podrzucę na miejsce zbiórki. \n27 październik 2018 13:53:41 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nTVN też oglądasz? :)\n27 październik 2018 12:58:10 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nInterie czytasz? Przecież właścicielem jest niemiecki właściciel!\n27 październik 2018 12:56:00 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nEuforia po "sukcesie" opadła? Długo trwająca jest szkodliwa! :) :) :)\n27 październik 2018 08:04:59 thumb_up 2 thumb_down (6) delete Zgłoś…\nNa Rąbinie w weekendowe wieczory często słychać jak ktoś "rajduje". Gdzie wtedy jest "nieoznakowany"?\nHeisenberg ● (6)\n26 październik 2018 22:24:21 thumb_up 4 thumb_down (6) delete Zgłoś…\nTen śmieć z BMW powinien zostać zabrany z tego skrzyżowania przez Policję w kajdankach. Zrobił sobie z ulicy Niepodległości Tor wyścigowy.A po uderzeniu w Citroena cały czas rozmawiał przez tefefon, bo przecież jego śliczne BMW ucierpiało.Pieprzona Ameba Umysłowa. Już z daleka było słychać że nadjeżdża idiota który ma za nic ludzkie życie. Na szczęście nikogo nie zabił, ale na pewno kiedyś to zrobi. To jest przyszły morderca na drodze. UWAŻAJCIE NA NIEGO.\n27 październik 2018 11:00:43 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\nTo ta podrabiana M3 z Piastowskiego?\n26 październik 2018 22:17:43 thumb_up 0 thumb_down (6) delete Zgłoś…\nZ doniesień medialnych, a szczególności z komunikatu zamieszczonego 30 stycznia 2017 r. na portalu pomorska.pl wynika, że zawsze był Pan zwolennikiem zmiany organizacji ruchu na skrzyżowaniu al. Niepodległości oraz ul. Wojska Polskiego i Prymasa Józefa Glempa. Pozwolę sobie przypomnieć jego treść:\n"W związku z powracającymi kontrowersjami dotyczącymi skrzyżowania al. Niepodległości oraz ul. Wojska Polskiego i Prymasa Józefa Glempa pragniemy również przypomnieć, że Miasto wielokrotnie występowało z propozycją przekwalifikowania tego skrzyżowania w rondo. Ryszard Brejza ostrzegał także przed negatywnymi skutkami, jakie mogą wystąpić na tym skrzyżowaniu, jeśli nie zostaną wprowadzone zmiany. Pismo od Prezydenta do starosty Tadeusza Majewskiego w tej sprawie zostało wysłane m.in. 17 czerwca 2014 roku. Nawiązywało ono do planów budowy tzw. łącznika.\n- Mając na uwadze ogromne zaniepokojenie mieszkańców korzystających każdego dnia z przedmiotowego skrzyżowania i w związku z licznymi wypadkami zwracam się z prośbą o podjęcie działań w celu przekwalifikowania wspomnianego rozwiązania drogowego ze skrzyżowania z ruchem okrężnym na rondo. Działanie takie przyczyni się przede wszystkim do znaczącej poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym miasta. Każdorazowe działanie na rzecz poprawy bezpieczeństwa mieszkańców naszego Miasta należy uznać za obowiązek zarządcy drogi, co w sytuacji licznych sygnałów od mieszkańców w sprawie przebudowy przedmiotowego skrzyżowania uważam za uzasadnione - pisał w czerwcu 2014 roku prezydent Ryszard Brejza.\nKiedy w czerwcu 2014 r. obradowała powiatowa komisja ds. opiniowania organizacji i bezpieczeństwa ruchu na drogach powiatowych i gminnych, przedstawiciel Miasta, w imieniu Prezydenta, ponownie apelował o utworzenie tam ronda.\nMam nadzieję, że nie zmienił Pan zdania i nadal zależy Panu na bezpieczeństwie mieszkańców jak i gości odwiedzających nasze miasto. Tym bardziej, że w wyniku niedzielnych wyborów, ma Pan nieograniczoną władzę nad tym skrzyżowaniem.\nPrzypomnę, że w ostatnim czasie znów doszło tam do kilku kolizji i jednego poważnego wypadku. Liczę więc, że jedną z pierwszych decyzji władz Miasta i powiatu będzie zmiana organizacji ruchu na tym skrzyżowaniu.\nPozwolę sobie tylko na małą uwagę. Do komunikatu wkradł się błąd merytoryczny. Błędne jest wyrażenie ” podjęcie działań w celu przekwalifikowania wspomnianego rozwiązania drogowego ze skrzyżowania z ruchem okrężnym na rondo” , gdyż to właśnie zmiana organizacji ruchu na skrzyżowanie z ruchem okrężnym powinna być wprowadzona na tym skrzyżowaniu. Obecnie jest to „zespół czterech skrzyżowań” nie zdefiniowany w Kodeksie Drogowym, a „rondo” to potoczne określenie proponowanej organizacji ruchu.\n26 październik 2018 22:43:49 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\n27 październik 2018 06:23:40 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nOdnoszę wrażenie że to skrzyżowanie i dla takiego "fachowca" jest za trudne. Tez brał Pan udział w stłuczce na nim? Ubolewam na takimi ludźmi, rozgoryczenie po porażkach jest zniewalające.\n27 październik 2018 08:02:17 thumb_up 1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\nUbolewam nad twoją głupotą. Kampania się skończyła to i rola trolli też się skończyła. Teraz pora na pracę!\n27 październik 2018 13:47:48 thumb_up 1 thumb_down (1) delete Zgłoś…\nDlaczego Pan uważa że każdy jest trollem tak jak Pan? Troll i do tego "chorągiewka, która próbuje wmówić innym, że na jednym skrzyżowaniu , słynne rondo, jest wina skrzyżowania, a na drugim, jeszcze słynniejsza "pinezka" to już tylko kierowców. Wszystko co Pan wymyśli jest "The Best"? Człowieku, wielu ubolewa nad takim pseudo fachowcem, który nawet w czasie wyborów jest "chorągiewką", co wybory do innego kandydata się przykleja. A z czasem każdy go odsuwa bo psuje wizerunek. I tak zawsze było?\n27 październik 2018 23:33:37 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\n26 październik 2018 22:03:37 thumb_up -2 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nW tym coś jest że nikt nie chce przerobić tego skrzyżowania na rondo ktoś ma tu zyski z tych wypadków\n31 październik 2018 01:46:52 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\nPomysł = przetarg = zamknięta droga = niezadowolenie zwolenników ronda, że droga zamknięta = dłuuuuuugi czas wykonywanych prac = niezadowolenie zwolenników ronda, że za długo = koniec prac = pierwszy wypadek = niezadowolenie zwolenników rond, że lepiej było jednak wtedy.\nPolakowi nie dogodzisz :)))\n26 październik 2018 21:04:51 thumb_up 1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\nPrzy okazji. Bezpieczeństwo. Forsa wydawana na dodatkowe patrole Policji. Jaki jest wpływ tych patroli na bezpieczeństwo? O jakie bezpieczeństwo chodzi?\n26 październik 2018 21:01:32 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nWygrał Ryszard Brejza to tak już zostanie z tymi stłuczkami na kolejne 5 lat. Pan anty-rondo.\n26 październik 2018 21:11:48 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\nNie tak. PRB był za "rondem" i chyba zdania nie zmienił.\n26 październik 2018 22:03:19 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\nRyszard Brejza od 2002 roku jest prezydentem Inowrocławia a ronda nie zdążył zrobić.\n27 październik 2018 09:31:44 thumb_up 0 thumb_down (0) delete Zgłoś…\nALE SMUCICIE-RADZĘ GŁOWKĄ WALNĄC W COS TWARDEGO-to ponoc budzi i myslenie rozsądniejsze\n26 październik 2018 20:59:50 thumb_up 1 thumb_down (3) delete Zgłoś…\nTylko patrzec, jak odezwie sie z 10 geniuszy (nie tylko) kierownicy, ktorzy napisza, ze: skrzyzowanie jest doskonale oznakowane w pionie i poziomie, trzeba patrzec na znaki, widocznosc jest doskonala, kto im dal prawa jazdy - w czipsach pewnie znalezli itd, itp. I tak beda pisac, az ich samych ktos tak nie pie...knie, ze sie kolami nakryja!\nO ile w ogole jezdza autem, bo polowa pewnie do podstawowki chodzi, albo ostatniej klasy gimnazjum.\n26 październik 2018 20:45:00 thumb_up 0 thumb_down (2) delete Zgłoś…\nPrawo serii, a do północy jeszcze trochę.


Pomimo, iż współczesnego maszyny niebudowniczego | Big\nPomimo, iż współczesnego maszyny niebudowniczego\nDzieło telefonisty pogłębiarki jest realizowana o wszystkiej porze roku niezależnie od chwili warunków atmosferycznych. W związku z tym, że produkcje niebudowniczego sprawowane są w odmiennych miejscach, bezpowrotnego istnieje transportowanie się pogłębiarki po fortelach jawnych. Nie istnieje na nieszczęście możliwe, wożenie się samochód bieżącego typu, bez członkostwa w czynu drogowym. Niniejszego gatunku akt przypadkiem znajdować się znaczące wyzwanie w celu przewodzącego. Nie ustępuje niejasności, iż telefonistka musi stanowić personą poprawnie przeszkoloną, posiadającą niecałe pełnomocnictwa umożliwiające wykonywanie posady blisko obsłudze maszyn budowniczych. Tymczasem postscriptum nie w wszelkich wymogach witalność sprężyn będzie taka sama. Jeśli na egzemplifikacja tłoczysko nie chwycenie ukryte odpowiednią tubą, mogą się aż do panu dostawać piach, syf czy nawet pył. Prócz tym utwór na usposobieniu telefonisty pogłębiarce nastręcza szkolenia spośród kierunku. Zatrudniony ma obowiązek posiadać wiedzę w który metoda uchować się w kazusu żaru maszyny azaliż obalenia oraz i ma obowiązek mieć noezę spośród zenitu udzielenia pierwszej pomocy . Jeżeli opuszcza pokaźne groźba dla życia azaliż szwanku na zdrowiu, pracownik chodzi szkolenie z limitu BHP cios na pół roku. Jeśliby nie żyje olbrzymie groźba zawodowe, najczęściej niniejszego osobniku szkolenia odbywają się co dwie lewituje. Szkolenia bieżącego wariantu są bez albo nieodłącznego.\nZanim przyjęciem książce na stanowisku telefonisty machiny budowniczych, zatrudniony winien odbyć pomyślnie modus lekarskie zaś być wyposażonym decyzja lecznicze o uznaniu aż do lekturze na danym nastawieniu. Co sporzej, urządzenie mechaniczne winna istnieć przede wszelkim zręczna technicznie. Oprócz tym najporządniej żeby była umeblowana w dźwiękoszczelną kabinę, umożliwiającą lekturę w komfortowych przesłankach oraz chroniąca pracownika przedtem złośliwymi elementami krańcowymi. Dodatkowo, zatrudniony, który posiada odpowiednio rozległy zbytek, będzie pracował znacznie wydajniej.\nKażda maszyna budowlana winny być wyposażona w gaśnicę, apteczkę podręczną a triangel, który w ciosie konieczności można postawić na procedurze. Jakiego zabiegu nie robiła żeby trzeba pamiętać aby tapeta był zawsze zrealizowany w sposób jedwabny, w istocie żeby na to samo wyodrębnić krasę tudzież krasa baby tudzież nie zakryć jej oblicze prochem a szminką. Niewątpliwie jasne makijaże są również aplikowane za pośrednictwem. Na przestrzeni piastowania posady budowniczych, zagrożeniu ulega nie na odwrót figura obsługująca maszynę jednak oraz figurze znajdujące się w otoczeniu. Utwór tego gatunku żąda solidnej obligacji natomiast zatrudnienia. Pomimo, że przytomne maszyny niebudownicze, są pewnego, trwałe natomiast robota spośród nimi jest stosunkowo trywialna, pomnijże; o ile zamyślasz zostać telefonistą machin budowlanych względnie jesteś chlebodawcą i pragnąłbyś takiego operatora zaangażować, najistotniejszego istnieje sposobnego próba. Ze względu niniejszemu, również jak pracodawca kiedy zaś pracownik, zdołasz posiadać stałą głowę, o obronność niewłasne tudzież swojego oblężenia. Oprócz tego, dokonane zadanie, będzie poważnego i spośród odpowiednią sumiennością.


„Rakiety wystrzelone po dniu żałoby po zabitym przywódcy Iranu” – M-forum A.V Live.\n„Rakiety wystrzelone po dniu żałoby po zabitym przywódcy Iranu”\nBAGHDAD (AP) – Tysiące wyszły na ulice Bagdadu na procesję pogrzebową najwyższej generała Iranu w sobotę po tym, jak zginął w nalocie amerykańskim, podczas gdy region przygotowywał się do Islamskiej Republiki, aby wypełnić przysięgę zemsty.\nDzień żałoby w stolicy Iraku zakończył się w sobotę wieczorem serią rakiet, które zostały wystrzelone i spadły w strefie zielonej lub w jej pobliżu, w której znajdują się biura rządowe i ambasady zagraniczne, w tym ambasada USA.\nIran poprzysiągł ostry odwet za nalot amerykański na rozkaz wczesnego piątku przez prezydenta Donalda Trumpa, który zabił gen. Qassema Soleimaniego, szefa elitarnych sił irańskich sił Quds i szefa strategii bezpieczeństwa regionalnego oraz kilku starszych irackich bojowników. Atak spowodował gwałtowne napięcia regionalne, budząc obawy przed wojną totalną i przetestował sojusz USA z Irakiem.\nTrump mówi, że zarządził strajk, decyzję wysokiego ryzyka, która została podjęta bez konsultacji z Kongresem lub sojusznikami USA, aby zapobiec konfliktowi. Urzędnicy amerykańscy twierdzą, że Soleimani planował serię ataków, które zagroziły amerykańskim żołnierzom i żołnierzom, nie dostarczając dowodów.\nSoleimani był architektem polityki regionalnej Iranu polegającej na mobilizowaniu bojówek w Iraku, Syrii i Libanie, w tym w wojnie przeciwko grupie państw islamskich. Był także obwiniony za ataki na amerykańskie wojska i amerykańskich sojuszników, które cofały się o dekady.\nChociaż nie jest jasne, w jaki sposób i kiedy Iran może odpowiedzieć, każde odwet prawdopodobnie nadejdzie po trzech dniach żałoby ogłoszonych zarówno w Iranie, jak i Iraku. Wszyscy patrzyli na Irak, gdzie Ameryka i Iran rywalizowały o wpływy od inwazji pod wodzą USA w 2003 roku.\nPo ataku z powietrza w piątek, koalicja kierowana przez USA ograniczyła operacje i wzmocniła „środki bezpieczeństwa i obrony” w bazach przyjmujących siły koalicyjne w Iraku, powiedział przedstawiciel koalicji pod warunkiem zachowania anonimowości zgodnie z przepisami. Tymczasem USA wysłały kolejne 3000 żołnierzy do sąsiedniego Kuwejtu, co jest ostatnim z serii rozmieszczeń w ostatnich miesiącach, gdy pogorszyła się sytuacja z Iranem.\nW słabo zawoalowanym zagrożeniu jedna z wspieranych przez Iran milicji Asaib Ahl al-Haq lub League of the Righteous wezwała irackie siły bezpieczeństwa do trzymania się co najmniej 1000 metrów od baz USA od niedzieli wieczorem. Jednak wojska amerykańskie niezmiennie stacjonują na irackich posterunkach wojskowych obok sił lokalnych.\n„Przywódcy sił bezpieczeństwa powinni chronić swoich bojowników i nie dopuścić, aby stali się ludzką tarczą dla okupujących krzyżowców” – powiedział komunikat ostrzegawczy.\nIracki funkcjonariusz ds. Bezpieczeństwa powiedział, że nie zgłoszono żadnych obrażeń odniesionych z serii rakiet wystrzelonych w niedzielę wieczorem. Rakieta Katiusza, która spadła na plac mniej niż kilometr od ambasady USA, według urzędnika, który mówił pod warunkiem anonimowości, ponieważ nie był upoważniony do rozmowy z dziennikarzami. Inna rakieta w Bagdadzie wylądowała około 500 metrów od pałacu As-Salam, w którym prezydent Iraku Barham Salih zwykle przebywa w Jadriya, dzielnicy sąsiadującej z Zieloną Strefą, powiedział urzędnik.\nInny funkcjonariusz ds. Bezpieczeństwa powiedział, że trzy rakiety spadły poza bazę lotniczą na północ od Bagdadu, w których zwykle występują amerykańscy kontrahenci. Rakiety wylądowały poza bazą na terenie gospodarstwa i według doniesień urzędników nie odnotowano żadnych uszkodzeń.\nRównież w sobotę rzecznik irackich sił zbrojnych powiedział, że ruch sił koalicyjnych, w tym wojsk amerykańskich, w powietrzu i na ziemi będzie ograniczony, pod warunkiem otrzymania zgody premiera Adela Abdula-Mahdiego, naczelnego dowódcy siły zbrojne.\nNie było od razu jasne, co oznaczają nowe ograniczenia, biorąc pod uwagę, że wojska koalicyjne już podlegały ograniczeniom i musiały być skoordynowane ze Dowództwem Wspólnej Operacji naczelnych dowódców wojskowych Iraku.\nNATO tymczasowo zawiesiło wszystkie działania szkoleniowe w Iraku ze względów bezpieczeństwa, kanadyjski minister obrony Harjit Sajjan powiedział w sobotę.\nRząd Iraku, który jest ściśle związany z Iranem, potępił nalot, który zabił Soleimani, nazywając go atakiem na jego suwerenność narodową. Parlament zbiera się w niedzielę na nadzwyczajnej sesji, a rząd znalazł się pod rosnącą presją, aby wydalić 5200 amerykańskich żołnierzy z kraju, którzy są tam, aby zapobiec odrodzeniu się grupy państw islamskich.\nW Bagdadzie tysiące żałobników, głównie mężczyzn w czarnych wojskowych mundurach, niosło flagi irackie i flagi wspieranych przez Iran milicji, które są niezwykle lojalne wobec Soleimani podczas sobotniej ceremonii. Opłakiwali także Abu Mahdiego al-Muhandisa, starszego dowódcę milicji irackiej, który zginął w tym samym strajku.\nŻałobnicy, wielu z nich we łzach, skandowali „Nie, Nie, Ameryka” i „Śmierć Ameryce, śmierć Izraelowi”. Mohammed Fadl, żałobnik ubrany na czarno, powiedział, że pogrzeb jest wyrazem lojalności wobec zabitych przywódców . „To bolesne uderzenie, ale nas nie wstrząśnie” – powiedział.\nNad procesją zawisły helikoptery, w których uczestniczyli Abdul-Mahdi i przywódcy wspieranych przez Iran bojówek. Procesja dotarła później do świętego miasta Szyi, Karbali, gdzie żałobnicy podnieśli czerwone flagi związane z niesprawiedliwym przelewem krwi i zemstą.\nZabici iraccy bojownicy zostaną pochowani w Nadżafie, a szczątki Soleimaniego zostaną przewiezione do Iranu. Więcej usług pogrzebowych odbędzie się w Soleimani w Iranie w niedzielę i poniedziałek, zanim jego ciało spocznie w rodzinnym mieście Kerman.\nUSA nakazały wszystkim obywatelom opuścić Irak i tymczasowo zamknęły ambasadę w Bagdadzie, gdzie wspierani przez Iran milicjanci i ich zwolennicy zorganizowali dwa dni gwałtownych protestów na początku tego tygodnia, w których naruszyli teren. Wielka Brytania i Francja ostrzegły swoich obywateli, aby unikali lub ściśle ograniczali podróże w Iraku.\nNikt nie ucierpiał podczas protestów ambasady, które nadeszły w reakcji na naloty amerykańskie, w których zginęło 25 wspieranych przez Iran bojowników w Iraku i Syrii. USA obwiniały milicję za atak rakietowy, który zabił wykonawcę USA w północnym Iraku.\nNapięcia między USA i Iranem stale rosną od czasu decyzji Trumpa o wycofaniu się z umowy nuklearnej z 2015 r. I przywróceniu okaleczających sankcji, które zdewastowały gospodarkę Iranu i przyczyniły się do niedawnych protestów, w których zginęły setki osób.\nAby pozbyć się napięć, minister spraw zagranicznych Kataru, szejk Mohammed bin Abdulrahman Al Thani, odbył nieplanowaną podróż do Iranu, gdzie spotkał się z Rouhani i innymi wyższymi urzędnikami.\nKatar jest gospodarzem sił amerykańskich w bazie lotniczej Al-Udeid i dzieli z Iranem ogromne morskie pole naftowe i gazowe.\nSekretarz stanu Mike Pompeo rozmawiał z różnymi światowymi przywódcami, w tym prezydentem Iraku Barhamem Salihem, tureckim ministrem spraw zagranicznych Mevlutem Cavusoglu i księciem koronnym Abu Dhabi Szejkiem Mohammedem bin Zayedem Al Nahyanem ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. „Potwierdziłem, że Stany Zjednoczone są nadal zaangażowane w deeskalację”, napisał na Twitterze Pompeo.\nGdy nadciągały groźby zemsty na USA, główne ulice w Iranie wypełniły się w sobotę billboardami i wizerunkami Soleimani, który był powszechnie postrzegany jako ikona narodowa i bohater tak zwanej Osi Oporu przeciwko zachodniej hegemonii.\nPrezydent Iranu Hassan Rouhani odwiedził dom Soleimani w Teheranie, aby złożyć kondolencje. „Amerykanie nie zdawali sobie sprawy z tego, jak popełnili wielki błąd”, powiedział Rouhani.\nNa ulicach Teheranu wielu opłakiwało Soleimani.\n„Nie sądzę, by wybuchła wojna, ale musimy się zemścić” – powiedział Hojjat Sanieefar. Ameryka „nie może już bić i biegać” – dodał.\nInny mężczyzna, który przedstawił się tylko jako Amir, był zmartwiony.\n„Jeśli dojdzie do wojny, jestem w 100% pewien, że nie przyniesie ona naszej poprawy. Sytuacja na pewno się pogorszy – powiedział.\nWedług państwowej Narodowej Agencji Informacyjnej, na znak jego regionalnego zasięgu, zwolennicy w Libanie zawiesili billboardy upamiętniające Soleimani na południowych przedmieściach Bejrutu oraz w południowym Libanie wzdłuż spornej granicy z Izraelem.\nObie są twierdzami wspieranej przez Iran grupy bojowników Hezbollah, której przywódca, Hassan Nasrallah, był blisko związany z Soleimani.\nFrakcje palestyńskie w Strefie Gazy, w tym władcy Hamasu, otworzyli miejsce żałoby dla zabitego generała i dziesiątków zebranych, by spalić amerykańskie i izraelskie flagi.\nZabicie Soleimani było „stratą dla Palestyny i oporu”, powiedział starszy urzędnik Hamasu Ismail Radwan.\nEl Deeb relacjonował z Bejrutu. Współautorzy prasowi Joseph Krauss w Jerozolimie, Jon Gambrell i Aya Batrawy w Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich; Amir Vahdat w Teheranie, Iran; Zeina Karam w Bejrucie i Fares Akram w Gazie, Strefa Gazy przyczyniła się.


ONI BYLI Z NAMI – "Łatwiej Razem"\nONI BYLI Z NAMIfunadmin2021-10-31T08:54:55+01:00\nPrzychodzi po woli najsmutniejszy okres w roku. Już same przygotowania do niego powodują nostalgie, smutek, rożne wspomnienia.\nWłaśnie dzisiaj też byłam na cmentarzu. Akurat czyściłam grób, w którym leżą osoby niekoniecznie w pewnych okresach prze zemnie kochane. A więc była to praca z obowiązku. Nawet one same nigdy za życia nie spodziewałyby się, że ja tu przyjdę kiedyś i będę robić porządki. Tak jednak pomyślałam, że nie wszystko zawsze jest złe w kontaktach ludzkich, że są i chwile pozytywne, że nie trzeba wszystkiego nosić w sercu i tak długo pamiętać. Było, minęło, skoro ja żyję to znaczy, że potrafię wznieść się ponad wszystkie krzywdy i złe chwile a pamiętać tylko dobre. Bo takie też w każdych kontaktach są.\nPochodziłam po cmentarzu, jakie to wyjątkowe miejsce. Napawa nas powagą, trochę strachem a właściwie takim chłodem. Nie, nie strachem, bo kogo lub i czego w tym miejscu się obać.\nWidać po niektórych mogiłach jakie są ważne dla tych co pozostali, jak byli kochani ci co odeszli. Wypielęgnowane te mogiły, kwiatki, ścieżki.\nGdzie indziej ogromne bukiety, co roku większe i co roku większe lampiony. Gdy przyjdzie ten ze skromniejszym bukietem, już często nie ma miejsca, bo mogiła zastawiona. Tak proszę zauważyć co roku większe. To też znak czasów. Świadczą o statusie społecznym przychodzących na groby.\nJa zatrzymuję się przy tych z maleńkim jeszcze palącym się lampionikiem, stale palącym się, czyli, że często odwiedzanym. To jest piękne. Tutaj trwa pamięć. Tu nie ma obowiązku. Tutaj przychodzą bliscy, których ból nie chce odstąpić. Ból, który będzie długo trwał.\nJa chciałabym, aby nie było bólu a trwała jedynie pamięć.\nOna jest najważniejsza. Najlepsza, bo pamiętając wracamy myślami do tych osób i czujemy jakby zaraz mieli przyjść, lub zaraz się do nas odezwać.\nTego nam chyba najbardziej brakuje 1 listopada. Tak bardzo chcielibyśmy pogadać lub dokończyć rozmowę, powiedzieć coś co chcieliśmy i nie było nam dane. Słowa księdza Twardowskiego dlatego są tak ważne i jednocześnie są wspominkiem, że nie powiedzieliśmy sobie nawzajem tych słów najważniejszych.\nRozmowy niedokończone, są gdzieś w jakimś medium, ale mi przypomniały się tutaj. Dlatego trzymajmy kontakty i mówmy sobie dużo, dzisiaj, teraz aby później nie żałować.\nAle jeśli już tak się stało, że zostaliśmy sami, że odeszła ukochana lub szanowana przez nas osoba, to pamiętajmy….\nPamiętajmy, wspominajmy i rozmawiajmy o tych co odeszli, aby pamięć w następnym pokoleniu przetrwała.\nPamięć jest uczuciem błogim bo pozwala jednocześnie przypominać sobie dobre chwile i jeszcze raz je przeżywać.\nW chwili obecnej jest to szczególnie ważne, bo przyszła do nas pandemia. Okazuje się, że zabiera nie tylko nas bardzo dojrzałych ale i tych w sile wieku. Tym bardziej musimy utrzymywać kontakty, dzwonić, rozmawiać. Korzystać z okazji do bycia i obcowania z osobami, które kochamy, szanujemy, cenimy lub po prostu znamy lub los postawił nas na ich drodze.\nA jednak smutno mi bez tych, których miałam przy swoim boku, tych co pomagali w pracy, działaniu i których co roku jest coraz mniej.\nOdeszli a po Nich została pustka. Mówi się, że nie ma ludzi niezastąpionych. Może, ale ja pozostanę przy swoim—–są ale jednak inaczej. Wielu maluje, ale bukiety kwiatów profesora Adolfa Gwozdka były nie do podrobienia. Wielu ludzi pomaga, ale jak potrafiła bezinteresownie pomagać profesor Eugenia Malewska ,nie spotkałam .Bardzo się cieszyła z cudzego szczęścia. Cierpiała w ciszy swoje problemy a miała ich też bardzo wiele. Sama sobie nie dawała zbytnio pomagać. Nie lubiła się żalić. Często cierpiała w samotności ale nie pokazywała tego po sobie. Zawsze chciała aby innym było lepiej. Widzę ją cały czas z nieodstępującą ją ukochaną wnuczką wchodzącą do gabinetu…A znajomość nasza trwała 36 lat.\nMożna prowadzić dyskusje, spory naukowe, rozmowy ale takiego rozmówcę jakim był profesor Zygmunt Drabent trudno tak po prostu spotkać. To nie było tylko sobie pogadanie, to była przyjemność prowadzenia tych konwersacji i zawsze coś dobrego, nowego zostawało z tych spotkań… Ten gabinet podzielony na pół. tutaj urzęduje prezes a tam za kreską dyrektor… Jak brakuje tych spotkań nawet już po tylu latach. Pamięć o Nim powoduje, że zamyślamy się na chwilę i rozmawiamy sami ze sobą, ale tak jakby on dalej słuchał. Trzeba mieć szczęście spotykać takich ludzi a pamięć o Nich nigdy nie zaginie, jeśli zechcemy pamiętać.\nNo właśnie, czy My chcemy pamiętać.\nTak niedawno odszedł profesor Wojciech Budzyński. Jego specyficzne poczucie humoru piękne słownictwo, gestykulacja. Niby wesoły a jednocześnie uważny, dobrze słyszący i krytyczny. Chciało się mu dorównywać i być przez niego pochwalonym. To postać, która nie może być zapomniana. Dobry człowiek i tata, który potrafił zagrzewać czasami nawet do bardzo kontrowersyjnych. Nie lubił słabych, leniwych. Według niego ludzie i świat powinni być lepsi ale to najpierw ludzie powinni stawać się coraz lepsi. Chciało się z nim i dla niego pracować. Zawsze będę Go wspominała i pamiętała.\nMiałam wielkiego przyjaciela Zbyszka Hajkowicza. Prawnik ale taki przyjazny, poważny, rozumny nie tylko paragraf. Długie wywody czasami życiowe i prawnicze pomagały w wielu sytuacjach i życiowych i zawodowych. Odszedł bardzo szybko, a tyle sobie obiecywał po emeryturze. Nie spotkałam później człowieka, który by powiedział o nim złe słowo a jednocześnie tyle mi zawodowo pomógł. Podobnie szanowano i do tej pory bardzo dobrze wspomina się Rafała Grzywacza, człowieka budowlańca ale perfekcjonistę, pomysłodawcę, wizjonera. Odszedł tak szybko nawet przed emeryturą. Takich fachowców teraz nie ma, on kochał to co robił. Uczył innych. Był bardzo uczynny. Pozostawił po sobie wiele odremontowanych budynków, kaplic, rożnych budowli i miejsc, które świadczą za nim, teraz kiedy go nie ma. Ja pamiętam i będę pamiętać.\nNie wolno się zamyślać tak długo jednego wieczora. Bo wówczas robi się ciężko. A to byli wspaniali ludzie i trzeba ich wspominać z szacunkiem… Nawet cieszyć się w pewien sposób, że miało się przyjemność z nimi znać, pracować, świętować.\nDobrze jutro napisze więcej. Tych osób jest wiele i bardzo chciałabym ich przypomnieć tutaj, dzisiaj, wszystkim aby czasami nie chcieli zapomnieć. A może nic już nie będę miała do dodania. Tylko prośbę o pamięć.\nDzisiaj przyszła mi myśl. Jakie to jest święto? Smutne, poważne, dlaczego.? Przecież im jest już dobrze, nie cierpią, nie martwią się o nas, bo wiedzą, że my o nich pamiętamy i postępujemy tak jak oni chcieli. Więc jak to jest, czy to święto powinno być- smutne czy….piękny dzień wspomnień ,poczucia ,że oni są dalej z nami.\nDzisiaj byłam na sprzątaniu grobów. Znajomych, rodzinnych, daleko. Nie możemy się wszyscy spotkać ale wszyscy będziemy wspominać myśleć o tych co odeszli. Ważne to jest abyśmy powspominali. Powiedzieli jeszcze raz, żegnaj Maria, Zosia, Marta, Jan, Bartosz, Marian, Robert, Henryk i inni.\nNieważne ile im wszystkim jutro, pojutrze postawionych zostanie lampionów, zniczy, wieńców, lampek. Będzie z tym różnie.\nWAŻNE: abyśmy po 1 czy 2 listopada dalej o NICH pamiętali. Jeśli będziemy pamiętać to tak jakby dalej byli z nami.\nW ubiegłą sobotę miałam małe warsztaty w domu. Robiliśmy wiązanki. Dosyć sporo. Ja dotykając każdą myślałam na której mogile bym ją położyła. Komu. Każda miała swój charakter. Nie zrobiono w sumie żadnej takiej samej.\nTo tak jak z nami i Tymi co odeszli\nWszyscy różni a jednak tak wiele nas łączyło. I to było piękne. Nie smucimy się od tej chwili. Wspominamy tylko to co było dobre i marzymy, że może jeszcze kiedyś, w drugim świecie się spotkamy….\nKłęby 30 października 2021.\nPanie Profesorze —-dziękuję.\nBardzo chciałabym pożegnać Cię w sposób szczególny, na jaki zasługujesz, ale myśli są skołowane, nie poukładane. Trudno.\nMoże kiedyś napiszę więcej.\nJak zwykle zbyt nagle, zbyt szybko, zbyt niespodziewanie.\nTak zawsze mówimy, gdy odchodzi od nas ktoś, kogo jeszcze chcielibyśmy w swym gronie zatrzymać.\nDlaczego ciągle powtarzamy te słowa.\nPoznałam Pana profesora dosyć blisko, takie mam wrażenie ale tak naprawdę był do końca nieprzenikniony.\nBardzo często zaskakiwał ale w taki sposób, który świadczył, że myślał o naszej sprawie, że pamiętał ostatnią rozmowę,\nspotkanie, tylko nie chciał od razu dać pełnej odpowiedzi.\nChciał mieć czas na swoje, tylko indywidualne spotkanie z problemem, który został mu powierzony.\nDusza artysty powie ktoś. Tak, ale przede wszystkim odpowiedzialnego człowieka.\nW dzisiejszych czasach to bardzo ważne i bardzo rzadko spotykane.\nŻyjemy szybko, czasami działamy bez zastanowienia a to pozwala na decyzje mało trafione i dlatego też tak często szybko zapominamy. O tym co ważne w życiu, co piękne, co należałoby celebrować i zachowywać.\nPrzy tobie Panie Profesorze przy lepszym poznaniu można było się tego nauczyć a przynajmniej się chwilowo zastanowić.\n-współpraca w ramach mojej pracy zawodowej na ART w Olsztynie w latach 1984 -1989,\n-współpraca w ramach Instytutu Pedagogiki TWP przy ulicy Wojska Polskiego w Olsztynie w latach 1992-1994,\n-współpraca w ramach prowadzonej przeze mnie Uczelni, Pana profesora jako nauczyciela akademickiego i moja jako Kanclerza w latach 1997-2010.\n-udział pana w projekcie FIO „Nasza wieś w naszych rękach” w charakterze nauczyciela, prelegenta, uczestnika Forum,\nktóre miało miejsce w jego ramach w latach 2011-2012 na terenie gminy Biskupiec.\nCała działalność opisana w wydawnictwie Fundacji „Łatwiej Razem” pod tym samym tytułem,\ndostępna pod adresem: https://latwiejrazem.pl/wp-content/uploads/2020/01/Gwozdek-A.-art..pdf\n-Prowadzenie zajęć plastycznych dla Uniwersytetów III Wieku w Klewkach i Purdzie. Organizacja pleneru malarskiego dla starszych studentek, które dzisiaj są zasmucone, bo odszedł nauczyciel, który pokazał im jak trzymać pędzel i co można nim wypowiedzieć.\nZostały tylko prace, niektóre naprawdę bardzo udane. To był rok 2013.\n-Fundacja miała szczęście a przede wszystkim ja jako jej założyciel z kontaktów z tobą Panie profesorze. Na moją prośbę zrealizowałeś, ale w jaki sposób, pomysł na namalowanie polskich pięknych kwiatów w postaci bukiecików. „Bukiecik za serce” darowany był i jest wszystkim darczyńcom, którzy przekazują pieniądze na działalność Fundacji od 2013 roku. Ta kolekcja 25 prac ma więc wymiar szczególny Oprawione w piękne złote ramki stanowią szczególne nagrody. Są niepowtarzalne. Wręczałeś je Panie profesorze jeszcze niedawno osobiście w 2019 roku. Pozostały fotografie.\nChociaż one. Szkoda, że nie mogłeś zrobić tego na nasze X lecie. Pandemia nie pozwoliła zrobić uroczystości. Kiedy minie, zrobimy ją i ostatnie 5 sztuk będzie wręczone z myślą o Tobie profesorze naprawdę tym co na nie zasłużą.\nKiedy przemawiałeś do zebranych na Forum Naukowym w Biskupcu w 2012roku, pod patronatem Burmistrza Miasta, obecna na nim- socjolog, prof. dr hab. Elżbieta Kaczyńska z Warszawy powiedziała: wiesz Pani Kanclerz –„on czuje te sprawy jako artysta ale i tak po ludzku. Rozumiesz?”\nZapamiętałam to. Teraz rozumiem w sposób szczególny. Podobnie wczoraj powiedział o Tobie prof. dr hab. Wiesław Mysłek „szkoda bo był dobry chłop”. Bardzo dobrze jako artysta z filozofem współpracowaliście w Fundacji.\nI jak każdy z którym rozmawiałam, mówi krótko – za szybko, za krótko, szkoda.\nŻegnam Cię Panie Profesorze. Będziemy pamiętać.\nA może kiedyś, gdzieś tam w chmurach, spotkamy się jeszcze?\nProf. dr hab. Eugenia Malewska, która nas ze sobą poznała, przygotuje jak dawniej herbatkę, wypijemy ją w trójkę i pogadamy o sztuce i starych przyjaciołach.\nTeraz tylko pójdę na piętro w swoim domu, popatrzę na piękne niebieskie kwiaty. Obraz ten namalowałeś panie profesorze w 2006 roku na prośbę prof. Malewskiej jako prezent na moje imieniny.\nTo piękne spotykać w swoim życiu ciekawych i wspaniałych ludzi.\nA ja miałam to szczęście.\nRodzinie profesora Adolfa Gwozdka serdeczne kondolencje i wyrazy współczucia.\nJest nam bardzo smutno razem z Wami.\nPiękne myśli, dziękuję. W tych dziwnych czasach przesyłam bardzo wiele ciepłych serdecznych myśli.\nKoronawirus już mocno zmienił świat, a dalej….. zobaczymy lub nie. Utrudnione kontakty bezpośrednie, fizyczne między ludźmi sprawiły, że inaczej, chyba głębiej przeżywamy święta, w tym okres Zaduszek i Wszystkich Świętych. Mamy więcej czasu na wspomnienia, czasami modlitwę i w ten sposób granice ziemskie i pozaziemskie nie mają znaczenia. Nasze myśli przemierzają najdalsze przestrzenie i w ten sposób jesteśmy wszyscy razem w tym znanym nam świecie i w innym wymiarze. I to jest piękne.\nNa dzień pierwszego listopada.\nCo pozostało/nie po nas……..\nZbliża się kolejny bardzo smutny dzień w roku.\nBardzo smutny bo przypomina nam wszystkich, którzy od nas już odeszli. Każdego roku coraz więcej. Niektóre osoby sprawiły nam wielki ból swoim odejściem, inne zasmucenie, jeszcze inne zaskoczenie, że tak nagle i dlaczego. Najlepiej, abyśmy kiedyś, w odpowiednim czasie, jeszcze nie teraz, odeszli razem……\nAle czy nasi następcy pamiętać będą o nas. Jak i czy przetrwa pamięć o nas. Starajmy się więc zostawić jak najwięcej dobrych śladów swojej działalności pracy i życia. Piszę o tym dlatego, że już teraz my bardzo szybko zapominamy.\nOstatnio byłam ponad miesiąc w stronach, w których przeżyłam ponad 36 lat. Dobrze, że pozostał dom i mogę do niego w każdej chwili wracać. Dobrze, że na hasło mojego przyjazdu odzywają się znajomi, przyjaciele, sąsiedzi.\nJest to bardzo miłe. Zwróciłam jednak uwagę na to, że już mało pamiętamy, mało wspominamy tych którzy jeszcze całkiem niedawno byli wśród nas. Nie są w naszych rozmowach obecni. Dopiero jak ktoś podniesie temat, ma miejsce krótki komentarz.\nMoże to tak jest, że rozmawiamy z tymi co odeszli sami, pojedynczo, po cichu. Nie chcemy świadków naszych niedokończonych rozmów, bo zawsze zostają miedzy nami rozmowy niedokończone.\nStojąc nad grobem dopowiadamy często wiele zdań i jest nam przykro, że nagle zabrakło nam czasu. Robimy sobie wyrzuty, że zbyt mało czasu poświęciliśmy tej drugiej osobie.\nKażdy ma wielu takich już nieobecnych z którymi chciałby się jeszcze na chwilę spotkać i powiedzieć te niedopowiedziane słowa, myśli ….. i przykre, że jest to już niemożliwe. Ale jeśli wierzymy, że nie do końca odeszli, że nad nami czuwają, to możemy im to dopowiedzieć. Będzie nam lżej, będziemy bardziej pogodzeni z faktem ich odejścia ….\nWłaśnie ten okres nadchodzi.\nKażdego roku idziemy w te specyficzne odwiedziny. Zapalamy świeczki. Kładziemy kwiaty. W tym roku zapewne będzie inaczej. Powinno być.\nSzanowni wolontariusze i przyjaciele Fundacji „Łatwiej Razem”, Dopadła nas ta straszna epidemia. Lepiej dla wszystkich będzie, kiedy pozostaniemy w domach 1 czy 2 listopada. Odwiedzimy groby w innych, różnych terminach. Nie wszyscy razem. Jeśli chcemy jeszcze długo chodzić do naszych zmarłych, poczekajmy na lepszy czas i nie wszyscy naraz.\nOni nam wybaczą, poczekają. Powspominajmy ich w ciszy naszych domów, przy zapalonej świecy. Bo najważniejsza jest w końcu ta duchowa pamięć.\nKłęby, zachodniopomorskie 20 października 2020 r.\nCzy jeszcze pamiętamy Jak każdego roku zbliża się okres, którego bardzo nie lubię z jednego powodu. Przypomina mi bowiem osoby, ale i sprawy, których z nimi nie załatwiłam, nie dopowiedziałam lub chciałabym dopowiedzieć a to już nie możliwe, bo ich po prostu już nie ma.\nChociaż wierzę, że oni gdzieś krążą wokół nas i wszystko widzą, słyszą, tylko nie mogą nas wspomóc. Należy im się pamięć za to co kiedyś zrobili, za pozostawione drogowskazy. Tylko czy ktoś się nimi dzisiaj posiłkuje…\nPozostaje za to bardzo dużo wspomnień. Fotografie nie kłamią. Oglądam je z zadumą, nostalgią i zastanawiam się co byśmy sobie powiedzieli, gdybyśmy się jeszcze raz spotkali. Trudne pytanie na które do końca sobie nie odpowiem. Chociaż cały czas próbuję.\nJestem pełna dobrych emocji, kiedy wspominam swoich przyjaciół, szefów, znajomych, którzy odcisnęli swój mocny ślad w moim życiu zawodowym, prywatnym i chociaż smutno to jednak również duża satysfakcja, że los pozwolił mi ich spotkać. Państwo profesorowie – Zygmunt Drabent, Wojciech Budzyński, Eugenia Malewska, mgr Zbigniew Hajkowicz. kwestor Zofia Narkowicz, mgr Maria Emilian, dr Stanisław Karaś. Otrzymałam od Was bardzo wiele. Bez Was, nasze wspólne dzieła, szkoły i uczelnia, nigdy by nie powstały. Moje skrzydła do działania dostawałam od Was. Szkoda, że nie mogłam trochę dłużej z Wami świętować wspólnych sukcesów. Zabrakło czasu. Zbyt szybko żyliśmy w tym czasie. A potem odchodziliście tak szybko, jedno po drugim. Ominęła Was za to przykrość, że nasze wspólne dzieło – uczelnia – już nie istnieje. Uprzedzaliście mnie, ale nie zdołałam upilnować. Złych i chciwych jest zawsze więcej. Nie da rady w pojedynkę. Was po prostu zabrakło. Zbyt szybko odeszliście. Należało trochę poczekać !\nAle za to w pamięci wielu jeszcze osób pozostajecie jako autorytety, które odeszły. Nikt tego nie odbierze. A ja i wielu jeszcze wspaniałych, którzy z nami pracowali będę strzegła tej pamięci, nie tylko z okazji corocznego Święta Zmarłych, ale przez czas, który przed nami żyjącymi pozostał. To nasz obowiązek, powinność i satysfakcja, że możemy, bo ich znaliśmy.\nWszystkim oddaję cześć, których znałam i z nimi pracowałam. Było ich wielu i ja o nich pamiętam. Proszę pamiętajcie Państwo również.\nZ zadumą i szacunkiem dr Teresa Cz. Malec\nJeszcze nie teraz… jeszcze chwilę..\nPo raz kolejny przyszło mi pożegnać kogoś bliskiego służbowo i prywatnie. Sama nie wiem czy potrafię to zrobić tak jak bym chciała. To niemożliwe.\nPrzede wszystkim za wcześnie. Jeszcze nie teraz. Jeszcze tyle było planów. Tyle wyzwań. To nie możliwe. Tym razem jechałam Zosiu z daleka na spotkanie z Tobą. Miałyśmy omówić wspólne plany współpracy obu naszych Fundacji. Byłaś od 2 lat w naszej szefową Rady Programowej.\nByłaś współzałożycielką można tak powiedzieć, mojej Fundacji, bo zostałaś jej pierwszą księgową 2010-2011, a to bardzo ważne bo podałaś rękę, do naszej pracy. Potem tworzyłaś swoją Fundację.\nCo teraz. Będziemy bardzo samotni w naszej pracy. Będzie brakowało twojego trzeźwego zawsze osądu, twojej wywarzonej opinii, twojego uśmiechu i zapewnienia, że jeśli nie bardzo dobrze to jakoś tam damy radę. Trzeba pracować, nie marudzić, nie takie kłopoty się pokonywało. To były twoje słowa. Nie było co dyskutować.\nCo jakiś czas wielkie poruszenie. Postawienie człowieka do pionu.” Tereska, jedziesz ze mną na pielgrzymkę do Fatimy, byłaś, nie byłaś, to przysyłaj pieniądze, albo za Ciebie założę. A Tadeusz tez mu się przyda. Już emerytura, nie trzeba urlopu, dalej jedziemy”.\nI pojechaliśmy. I było pięknie i będziemy zawsze pamiętać, że to tylko dzięki tobie tam byliśmy. Teraz miałyśmy jechać na jesieni i co?. Już nie pojedziemy sami, bo to nie będzie to….\nTelefon we wrześniu —„-słuchaj…słuchaj- piękny co?. No powiedz. Skąd te piękne dźwięki – to z mojego dzwonu, dzwonu Zośki Narkowicz. A co odkładałam, wszystko co u Ciebie zarobiłam i w …. Najpierw miało być wielu sponsorów a potem okazało się ….. A niech tam przynajmniej jak umrę to mi zadzwoni”— DLACZEGO NIE DZWONIł…. bardzo byłam zawiedziona. Ten dzwon powinien dzwonić, księże Biskupie do momentu jak nie zasypano mogiły. Jej się to należało od tego kościoła. Bo ona temu poświęciła tyle godzin pracy i tyle pieniędzy. A tylko ona potrafiła organizować i szukać sponsorów. Dobrze, że mam to nagranie. Ale jeszcze nie mogę go odsłuchać ponownie. Jeszcze nie. Komu bije dzwon……….\n2011 poszłam po podpis dla Fundacji, wyszłam o 2 nad ranem bo akurat stemplowała i szykowała kartki dla mieszkańców na zbiórkę pieniędzy na kościół, wśród mieszkańców osiedla Nagórki, Jaroty, na około. Stemplowałam bo Zośka poprosiła.\nPrzy kamieniu węgielnym też byłam…bo Zośka poprosiła” abym jej świece pomogła zanieść do kościoła, po drodze pogadamy o naszych sprawach, a potem okazało się że niosłam je do samego końca a przy Biskupie Piszczu pochwaliła mnie, jaka to pani kanclerz chętna do pracy”. Taka była Zośka. Każdego potrafiła zagonić do pracy, do działania. Cała Zosia. Jej trudno było odmówić.\nOna też pomagała. Nie odmówiła. Dbała i była lojalna. Przepracowała ze mną jako kwestor Uczelni parę wspaniałych lat. Odeszła po moim odejściu ze stanowiska, bo podobnie jak ja lubiła, decydować o swoich szefach sama. Musiała chcieć dla kogoś pracować. Dbała o swoich byłych pracowników, którzy po jej odejściu byli zwalniani z WSIE TWP. Zosiu, one wszystkie były obok mnie na Twoim pogrzebie. Na pewno nas widziałaś. One zawsze też o Tobie będą pamiętały.\nNie dbałaś o siebie jak należy. Ciągle w ruchu, ciągle gdzieś i czemuś oddana.\nSiedziałyśmy sobie w ubiegłym roku w Kabornie. Szczęśliwa, bo przywiózł Cię twój syn. Nie byłaś tym razem kierowcą. Mogłaś wypić ze mną lampkę wina. Powspominałyśmy. Było fajnie. Interesowało Cię zawsze przecież dużo różnych problemów. Opowiadałam Ci o moim nowym domu na emeryturze.\nObiecałaś też, że zwolnisz, jeszcze parę spraw i będziesz odpoczywać. Mówiłyśmy o naszych wnuczkach. Przeżywałaś kłopoty swoich dzieci. Chciałaś jak najlepiej. Nawet nie jadłaś już ciasta drożdżowego, no troszeczkę …. mówiłaś, że dbasz o siebie. I co?\nOstatnie prace dosłownie do ostatniego poniedziałku to załatwianie programu do komputera aby właściwie wprowadzać sprawozdanie do KRS. Wpis – Tereska jestem bardzo chora ale do niedzieli się wykuruję i się odezwę …… nie dotrzymałaś słowa po raz pierwszy. O godzinie 4 rano w niedzielę odeszłaś. Pozostał mi tylko mail na poczcie. Zostawię go na wieczną pamiątkę, że chciałaś, a los był nieubłagany i dla tego nie mogłaś spełnić obietnicy, że się odezwiesz ….. kiedy milczałaś zbyt długo rozdzwoniły się telefony do dr Poszewieckiego i na koniec, krótkie – Zosia nie żyje – Szok.\nZosiu, jeszcze nie teraz, jeszcze za wcześnie. Jeszcze mogłaś z nami trochę pobyć.\nPamiętam nasze spotkanie w Staromiejskiej kiedy przychodziłaś na kwestora a przyprowadziła Cię profesor Malewska. Nie mogłyśmy się nagadać, bo wspominaliśmy czasy WSP, ART. I co?. Już nigdy więcej. Jej już nie ma, nie ma Wojciecha Budzyńskiego, którego też bardzo lubiłaś. Pociesza mnie tylko myśl, że nie jesteś tam gdzie odeszłaś, sama. Masz wielu przyjaciół. Tylko nam będzie musiało wystarczyć wspomnienie.\nDo spotkania kiedyś ……\nJa będę o Tobie pamiętać zawsze…\nPani Prezes, brakuje Twojego uśmiechu.\nZa chwilę minie kolejna rocznica śmierci Pani profesor Eugenii Malewskiej.\nCzas biegnie nieubłaganie szybko. Wręcz niemiłosiernie. Może tylko dla mnie. Stwierdzam to zawsze kiedy wspominam bliską mi osobę. Nie będę dlatego mówiła, która to rocznica. Wszyscy, którzy Ją pamiętają wiedzą a dla mnie to tak jakby było to wczoraj. Kiedy zajmuję się Fundacją jest przy mnie cały czas, bo była z nami od początku. Kiedy pisze lub dzwoni do mnie ktoś związany z Uczelnią staje mi przed oczyma. Kiedy chodzi o Oddział TWP wspominam od razu bo była we władzach, kiedy ja zaczynałam tam pracę. Na ART., kiedy zaczynałam pracę jako asystent. Ale nie to mnie zastanowiło przy wspomnieniach pod koniec roku, wszak listopad to miesiąc wypominków…..\nSzanowni Państwo – to jej uśmiech i przekazywana pogoda ducha. Ona nas porażała wszystkich tym swoim uśmiechem, pogodną twarzą. Nawet kiedy człowiek był zły, nie zawsze się zgadzał, nie zawsze było wszystko takie lukrowane. Nie, jak w życiu. Ale miała zwyczaj jak wchodziła, uśmiechała się i odchodziła człowiekowi chęć do sporów. Zwróciłam uwagę ostatnio przeglądając zdjęcia. Tak było. Teraz mi tego bardzo brakuje. Na pewno i wszystkim tym, którzy znali Panią profesor. Ja Ją za to podziwiałam ale teraz dobitnie sobie to uświadomiłam. Ten uśmiech. A przecież tyle w życiu miała zmartwień, tyle razy cierpiała prywatnie i zawodowo. Mówiła – widocznie tak musi być.\nTen uśmiech niech z Nami zostanie. Tak panią Profesor wspominajmy.\nA 13 stycznia 2019 roku jak ktoś będzie w pobliżu cmentarza proszę o jeden kwiatek dla Niej lub jedno wspomnienie. Ona na pewno o Nas myśli i na pewno się uśmiecha .Mieszkam teraz trochę daleko, pójdę do Ciebie myślami. A one są ciągle przy mnie.\nNa każdym posiedzeniu władz Fundacji myślę zawsze jak to było ,kiedy rozpoczynała posiedzenie pani Prezes Rady Fundacji .Zaraz nawet zimą robiło się ciepło. Wszystko dla Ciebie pani profesor było proste ,albo prawie proste. zaraz myślałaś kto może pomóc, kto może być pomocny.\nNie lubiłaś tych, którzy zawsze chcieli się ogrzać przy każdej nowej inicjatywie. Byłaś wtedy bardzo bezpośrednia i znikał uśmiech.Za chwilę smutek znikał i pojawiał się uśmiech i wszyscy wierzyli naprawdę, że się uda ,że będzie dobrze\n.Czasami ,właśnie teraz tego uśmiechu Twojego brak. Masz prawnuka, wiesz ?.To dopiero byłabyś uśmiechnięta ,chyba całe dnie. A może jednak tam w zaświatach do Nas się uśmiechasz?.\nWspomina i pamięta dr Teresa Cz. Malec\nKłęby 25 listopada 2018r.\nPamiętająca o imieninach, urodzinach każdego\ni upominku dla każdego, którego uważała,\nceniła lub po prostu lubiła. A było ich wielu.\nBardzo często czyniła to z profesorem\nNa konferencji 2009 rok, wszyscy drżą o frekwencję\na Ona uspokajająca że ludzie przyjdą i będzie dobrze,\nUśmiech a pozostali spięci, wyczekujący.\nNa I Forum 50+ organizowanym przez Fundację\nz cyklu „Edukacja bez granic”, 2013,\njako przewodnicząca a z nią członek zarządu\nmgr T. Pastuszek, ks .M. Rybicki,\noraz T. Cz. Malec. Zadowolona, uśmiechnięta.\nByła taka zawsze. Wszystko miało się powieść.\nNa otwarciu I studiów podyplomowych z pedagogiki\nw Olsztynie. Na zdjęciu prof. Z. Drabent,\nprof. Z. Wiatrowski, i dr T. Cz. Malec.\nPrzemawia z radością wręcz.\nNa otwarciu Forum o wolontariacie, 2010 otwarta\ni zachęcająca do działania, patron i przyjaciel. Uśmiech.\n2011.Na otwarciu Projektu” Nasza wieś w naszych rękach”\nz dr M. Truszkowską. Uśmiech nie schodził z jej z twarzy.\n+Prof. zw. dr hab. Eugenia Malewska\nSponsor i wolontariusz 2010-2015\nProfesor emerytowany Uniwersytetu Warmińsko –Mazurskiego w Olsztynie Jak mawiała o sobie; Warnianka z urodzenia, wyboru i serca. Synowa zasłużonego dla Warmii Juliusza Malewskiego, matka ukochanego jedynaka Dariusza Malewskiego. Babcia 4 wnuczek. Pedagog. Nauczyciel akademicki wielu pokoleń nauczycieli oraz promotor pracowników naukowych. Działacz i sponsor wielu zdarzeń kulturalnych na Warmii i w Polsce. Wielki orędownik powstania mojej Fundacji i wielki przyjaciel w trakcie jej organizacji. Wolontariusz w pierwszym 5 letnim okresie działalności Fundacji i pierwszy Prezes Rady Fundacji w latach 2010 – 2015. Zmarła 13.01.2015r.\n+mgr Zdzisław Pałac\nAbsolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Prawa i Administracji Studium Administracji. Prace magisterską pisał o samorządzie i w nim całe życie prawie przepracował Szczególnie bliski mu był przez lata samorząd oświatowy Pełnił wiele Funkcji. Kochał bardzo uczyć innych ale sam dokształcał się również przez całe życie. Lubił czytać i dyskutować. Od 1966 roku był członkiem Towarzystwa Wiedzy powszechnej w Olsztynie, jego bardzo aktywnym działaczem aż do końca. Zjeździł całe województwo warmińsko-mazurskie prowadząc wykłady i ucząc znajomości prawa administracyjnego, pisania pism do władz. Od początku powstania WSIiE TWP prowadził ćwiczenia z prawa i był za to wysoko ceniony przez studentów. Wiele roczników na pewno wspomina zajęcia z Nim. Był wymagający ale i pomocny kiedy tylko była potrzeba. Kiedy powstała w 2010 Fundacja dr Teresy.Cz. Malec „Łatwiej Razem” brał w jej pracach bardzo aktywny udział. Szczególnie dużo pracy włożył w realizowany przez Fundację Projekt FIO, „Nasza wieś w naszych rękach”. Zawsze przygotowany na nowe wyzwania. Odszedł. Na pewno teraz ma dużo czasu do czytania ale nas też wspomina a my Jego.\nDyplomowany ekonomista wolontariusz 2010-2019\nKsięgowy. Główny księgowy. Kwestor. Księgowy z pazurem i zębami.. Oj aby nie podpaść. Ale jak uczciwie i z pokorą to do rany przyłóż. Pomoże. Ale jeśli jest przekonana że to coś da. Były długoletni kwestor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. ART.,WSP oraz WSIiE TWP w Olsztynie i Kętrzynie. Działacz społeczny .Księgowy rozliczający i zbierający fundusze na budowę kilku kościołów w Olsztynie. Babcia i mama. Albo mama i kochana babcia. Zawsze uśmiechnięta .Nawet wtedy, kiedy bardzo cierpi. Nie lubi obnosić się ze swoimi smutkami czy kłopotami. Pomaga innym. Uczestniczka wielu pielgrzymek oraz wycieczek do miejsc wartych obejrzenia. Kocha przyrodę. Dobry duch każdego spotkania towarzyskiego. Wymagająca .Czasami wręcz egzaltowana na tym tle. Ale uwielbia pracę dobrze wykonywaną, kompetencje u ludzi i wiedzę w swojej dziedzinie. Nauczy jak zechce bardzo dobrze zawodu i wiele osób zawdzięcza jej swoje umiejętności. Członek Rady Programowej Fundacji od 2013 roku. Od 17 lutego 2017 do 23 marca 2019 jej Przewodnicząca. Zmarła 24 marca 2019.\n+Krystyna Wawrzyniak wolontariusz 2011-2020\nCzłonek Uniwersytetu III wieku w Klewkach, od początku jego powstania. Społecznie pełni funkcje skarbnika. Piecze bardzo dobry chleb. Mama i babcia bardzo dużej gromadki. Córki, synowie i wnuki to jej radość i ciągłe zmartwienie, aby było wszystko dobrze. Wdowa, ciągle wspominająca swojego Józefa. Lubi pożartować, pogawędzić. Lubi towarzystwo. Wierna niezmiennie tylko swoim ideałom. Na stałe mieszka w swoim domu w Klewkach. Spełniona mama i babcia.\n+Barbara Kucińska 2011 – 2015\nCzłonek Uniwersytetu III Wieku w Klewkach. Pierwszy społeczny skarbnik 2011-2015 UTW. Bardzo zdolna w robótkach ręcznych. Autorka wspaniałych bałwanów, łabędzi, wianków z papieru. Miła i pełna energii. Często uśmiechnięta nawet wtedy, kiedy dopadła ją już ciężka choroba, Pełna dobrych wartości. Spełniona mama . Aktywna na Facebooku. Odeszłaś nagle, żegnaj Basiu. Szkoda bardzo.


10 dziwacznych naukowych eksperymentów | Gadżetomania.pl\nPodczas przeprowadzania badań na uczelni w Berkeley Robert E. Cornish doszedł do wniosku, że jeśli śmierć nastąpiła nie wcześniej niż 10 minut temu, a narządy nie są uszkodzone, to jest w stanie… przywrócić życie. Eksperymentował na psach, dusząc je i pozostawiając na 10 minut martwe, po czym aplikując im mieszaninę adrenaliny i środków przeciwzakrzepowych. Początkowo działał na uczelni, dopóki o jego zabawie w Boga nie dowiedziały się jej władze i nie odesłały go na przymusowy urlop… Dalsze doświadczenia zmuszony był kontynuować w domu.\nPodobno szło mu nieźle – po dwóch nieudanych próbach przyszły dwie udane – psy udało się wskrzesić (choć były one ślepe i miały uszkodzenia mózgu) i „doktor Frankenstein” miał dużą ochotę sprawdzić skuteczność odkrytej przez siebie metody na ludzkim organizmie. Znalazł nawet chętnego — więźnia w celi śmierci — ale sąd zabronił mu wykonania ostatecznego testu, twierdząc, że w przypadku powodzenia akcji status więźnia byłby niejasny… Kto wie, może w ten sposób przekreślono jedno z największych odkryć ludzkości?\nWielu z nas słyszało na pewno o micie nauki przez sen z książką pod poduszką, a część na pewno próbowała tej metody – z marnym skutkiem (sam niemiło wspominam pewną kartkówkę z biologii). Profesor Lawrence LeShan postanowił dowieść, że nauka przez sen jest możliwa. Nie sięgnął po książkę, tylko po fonograf. Do eksperymentu wykorzystał grupę nałogowych obgryzaczy paznokci.\nNagrał na walec fonografu zdanie „Moje paznokcie mają okropnie gorzki smak” i puszczał je śpiącym 300 razy w ciągu nocy. Choć maszyna nie wytrzymała i naukowiec sam musiał zastąpić ją pod koniec testów, to efekty były zadowalające – po kilku tygodniach 40% badanych przestało obgryzać paznokcie. Jednak można się uczyć przez sen! Ale na pewno nie biologii… Ja przynajmniej nie polecam.\nDoktor Stubbins Ffirth zauważył, że żółta febra atakuje tylko w letnich miesiącach, a zimą pozostaje nieaktywna. Na tej podstawie twierdził, wbrew obiegowej opinii, że nie jest to choroba zakaźna i zapragnął to udowodnić na własnej skórze. W nacięcia na swoim ciele wprowadził wymiociny chorych na żółtą febrę pacjentów. Nie zaraził się. Nie wystarczyło mu to jednak – pogłębił nacięcia i powtórzył czynność. Znów nic. Zaaplikował więc wymiociny do oczu, a w jednym z pomieszczeń zrobił swego rodzaju saunę z wymiocin, lecz takie działania zaowocowały jedynie bólem głowy, nudnościami i potliwością – objawów charakterystycznych dla choroby wciąż nie doświadczył.\nNiestrudzony, sporządził pigułki z wiadomej wydzieliny, które później zażywał, jednak pozostał zdrowy.\nDziś wiemy, że żółtą febrą można się zarazić od ugryzienia komara, który ukąsił wcześniej osobę zainfekowaną… Pan doktor miał tyle samo determinacji, ile szczęścia.\nSłoń na kwasie\nNaukowcy Louis Jolyon West Chester, M. Pierce i Warren Thomas postanowili sprawdzić, jak zareaguje słoń po podaniu mu LSD… Trudno powiedzieć, w jakim stanie byli pomysłodawcy eksperymentu, wpadając na swój genialny plan, niemniej jednak zrealizowali go. Zaaplikowali zwierzęciu 297 miligramów narkotyku, czyli jakieś 3000 razy więcej, niż byłby w stanie wytrzymać człowiek, i rozpoczęli nagrywanie na taśmę wideo doświadczenia, które miało na celu dowiedzenie wpływu substancji na wzrost agresji.\nRezultat był inny od oczekiwanego - zwierzę zachowywało się, jakby zostało postrzelone z broni palnej – zataczało się i wydawało pełne cierpienia ryki.Naukowcy próbowali odwrócić działanie narkotyku, podając antydepresanty, ale się nie udało i zwierzę zdechło. Kiedy sprawa wyszła na jaw, fala krytyki spłynęła na morderców słonia, bo przecież przebieg doświadczenia nijak miał się do założeń. Naukowcy pokrętnie tłumaczyli się, że pewne wnioski udało się jednak wyciągnąć: słonie źle znoszą LSD, a kwas może być dla nich śmiertelny…\nCarney Landis chciał zbadać, czy różni ludzie okazują te same emocje za pomocą mimiki twarzy w identyczny czy może odmienny sposób. Aby to sprawdzić, zebrał ochotników, narysował na ich twarzach linie wyznaczające mięśnie i obserwował ich reakcje na bodźce. „Torturował” ich w rozmaity sposób: puszczał muzykę jazzową, kazał wąchać amoniak, oglądać pornograficzne zdjęcia czy wkładał ich ręce do wiadra pełnego żab…\nKulminacyjny punkt eksperymentu następował, gdy przynosił im żywą mysz, każąc uciąć jej głowę. Badani dziwili się, pytali go, czy jest pewien, że mają to zrobić, mężczyźni klęli, kobiety łkały… 2/3 z nich wykonało jednak zadanie. Landisowi nie udało się znaleźć wspólnego wyrazu twarzy dla poszczególnych emocji. Naukowiec był jednak zszokowany tym, że ludzie mogą być aż tak podatni na wpływy i to było najważniejszym wnioskiem z badania.\nNaukowcy Martin Schein i Edgar Hale badali zachowania seksualne indyków. Postanowili dowiedzieć się, co sprawia, że samice są atrakcyjne w oczach samców. Ustawili w pokoju wierny model indyczki i obserwowali zachowanie samca. Zaintrygowało ich to, że nie odróżniał sztucznej partnerki od żywej i niemal natychmiast rozpoczął akt kopulacji. Chcąc dociec, dlaczego tak się dzieje, rozebrali model część po części. Zdjęcie ogona, nóg i skrzydeł nie zniechęciło jurnego ptaka.\nDalszy rozkład atrapy na części pierwsze także nie powstrzymał jego chuci. Kiedy z indyczki została sama głowa na kiju, naukowcy doszli do wniosku, że to ona jest największym bodźcem dla samca. Upewnili się w tym jeszcze, przeprowadzając dalsze doświadczenia i tak wiemy, że najbardziej podnieca samca świeża głowa samicy, dalej jest suszona głowa samca (indyczy biseksualizm?), dwuletnia głowa samicy i… sztuczna głowa z drewna balsa. Przydatne wnioski, prawda?\nCzy można zasnąć z otwartymi oczami w skrajnie niesprzyjających warunkach? By się tego dowiedzieć, naukowiec Ian Oswald pozyskał trzech ochotników, przykleił ich powieki taśmą, aby się nie zamykały, po czym obserwował ich reakcje na bodźce. Umieścił przed ich oczami migające światła, do stóp podłączył elektrody, a w pomieszczeniu włączył głośną muzykę. Mimo gwaru i niewygód wszyscy zasnęli na niemal 12 minut. Z otwartymi oczami.\nTarzan na odwrót\nPamiętacie historię Tarzana – dziecka wychowanego przez zwierzęta? Historia zna takie przypadki – zazwyczaj tacy ludzie przejawiali więcej zachowań zwierzęcych niż charakterystycznych dla własnego gatunku… Psycholog Winthrop Kellogg zastanawiał się, co by się stało, gdyby odwrócić sytuację – jak zachowałoby się zwierzę wychowane jak człowiek? Aby to sprawdzić, Kellogg przyniósł siedmiomiesięczną samicę szympansa o imieniu Gua do swojego domu.\nOn i jego żona traktowali ją tak samo jak swojego dziesięciomiesięcznego synka Donalda. Dziecko i małpka wychowywały się razem, a naukowiec obserwował różnice w ich rozwoju… Badania zakończyły się, gdy stwierdził, że jego synek naśladuje okrzyki małpy, próbując w ten sposób prosić o jedzenie…\nTe i więcej opowieści w książce Aleksa Boese “Elephants on Acid And Other Bizarre Experiments”.\nŹródło: Weird Worm


Jak wyregulować przerzutkę w rowerze? - NEROWERY\nRegulacja przerzutek w rowerze jest jedną z ważniejszych czynności, bowiem od tego będzie zależało to, jak będzie działał nam napęd w rowerze. Każdemu rowerzyście zależy na tym, aby zmiana przełożeń była płynna i szybka. Bez żadnych trzasków i utrudnień.\n“Od czego są te dwie śruby na przerzutce?” Śruby oznaczone literami “H” i “L” służą do tego, aby łańcuch nie wyszedł nam poza kasetę, a wiadomo, najgorzej jest, gdy łańcuch wypadnie do strony wewnętrznej koła, a szprychy utrudniają jego wyciągnięcie. Od tego jest właśnie śruba oznaczona literką “L” [low].\nUstawiamy w tylnej przerzutce pierwszy bieg i wykonując delikatny obrót korbą sprawdzamy, czy łańcuch nie chce spaść z kasety w stronę szprych. Jeśli tak- dokręcamy śrubę, tylko bez przesady, małą ilością obrotów. Nie powinniśmy też słyszeć terkotania i tego charakterystycznego dźwięku łańcucha, który by chciał zmienić bieg.\nZaś śruba oznaczona literą “H” obsługuje najmniejszą koronkę kasety. Tam też łańcuch lubi wyjść poza zakres przełożeń. Warto na to rzucić okiem.\n“Do czego służy śruba baryłkowa?” W wielu modelach przerzutek mamy do czynienia z śrubą baryłkową. To jest ta śruba, w którą wchodzi linka z pancerzem do przerzutki. Służy ona do końcowej i dokładnej regulacji przerzutki.\nJeśli redukując biegi nie wskoczy nam niższe przełożenie, odkręcamy tą śrubę w stronę przeciwną do ruchu wskazówek zegara, tym samym napinając linkę przerzutki.\nGdy chcemy,aby łańcuch zszedł w stronę mniejszych koronek kasety, musimy dokręcić tą srubę zgodnie z ruchem wskazówek zegara, co spowoduje poluzowanie linki.\n“Oczywiście to nie wszystko!” Musimy oczywiście też co jakiś czas wymieniać linki oraz przeczyścić pancerze ( najlepiej jakimś środkiem penetrująco-smarującym). Linka przerzutki potrafi się z czasem naciągnąć, co powoduje, że za żadne skarby nie wyregulujemy przerzutki.\nPrevPoprzedni wpisJak dbać o amortyzator w rowerze?


Gdynia Explory Week 2021 - Pomorski Park Naukowo-Technologiczny Gdynia - PPNT\nDr Maciej Kawecki, prezes Instytutu Lema i dziekan Wyższej Szkoły Bankowej w Warszawie, będzie gościem specjalnym tegorocznej 10. edycji Gdynia Explory Week. W programie wydarzenia prezentacje najlepszych projektów młodych talentów w kraju w ramach Finału Konkursu Explory oraz nowość – po raz pierwszy Festiwal Explory zagości w 10 szkołach w całej Polsce! Na uczniów czekają wykłady i warsztaty prowadzone przez znanych popularyzatorów nauki. Gdynia Explory Week odbędzie się w dniach 20-22 października 2021 roku. Wydarzenie skierowane jest do wszystkich pasjonatów nauki i odbędzie się online na platformie hopin. Udział jest bezpłatny.\nGdynia Explory Week to największe święto nauki i innowacji w Polsce. Składa się z Krajowego Finału Konkursu Explory i Festiwalu Explory. Gościem specjalnym tegorocznej edycji wydarzenia będzie dr Maciej Kawecki, prezes Instytutu Lema i dziekan Wyższej Szkoły Bankowej w Warszawie, który poprowadzi wykład „Prywatność, najnowsze i najstarsze „prawo” ludzkości”.\nPandemia COVID-19 postawiła przed nami wiele ograniczeń i wyzwań. Jednak dzięki dobrej organizacji i hybrydowej formie festiwalu możemy nieprzerwanie wspierać młodych odkrywców. Pomysłowość uczniów jest godna podziwu i w tym roku chcemy przyznać kolejną Nagrodę Specjalną Prezydenta Miasta Gdyni w postaci wsparcia merytorycznego umożliwiającego rozwój wybranego projektu. 10. edycja Explorów zbiega się z 20-leciem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego. Jesteśmy dumni z tego, że to właśnie tutaj powstają technologie zmieniające świat, a adepci nauki rozwijają swój potencjał właśnie w Gdyni. – Katarzyna Gruszecka – Spychała, Wiceprezydent Gdyni ds. gospodarki.\nWykłady naukowe w szkołach oraz online\nW tym roku po raz pierwszy Festiwale Explory pojadą do szkół! Młodzież szkolna z 10 miast z całej Polski będzie mogła wziąć udział w warsztatach i wykładach znanych popularyzatorów nauki. W programie m.in. dyskusja naukowiec-sportowiec, która odbędzie się w ZSO nr 7 w Gdańsku. Gościem dr Adama Sieradzkiego z Politechniki Wrocławskiej będzie mistrz Polski w pływaniu i olimpijczyk – Kacper Majchrzak. Uczniowie z Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Kwidzynie wezmą udział w warsztacie „Internet, zagrożenia i możliwości: o sposobach wykrywania i przeciwdziałania przemocy w sieci.”, który poprowadzi laboratorium sztucznej inteligencji – Samurai Labs. Piotr Kosek, twórca i prowadzący kanał na Youtube Astrofaza odwiedzi XL LO im. S. Żeromskiego w Warszawie i opowie o tym, jak powstał wszechświat. Wybrane wydarzenia odbywające się w szkołach będą transmitowane online dla platformie hopin.\nW ramach Festiwalu Explory odbędą się również wykłady i panele dostępne wyłącznie online dla zarejestrowanych uczestników. Organizatorzy zapraszają szczególnie młodzież szkolną na piątkowe dyskusje i prezentacje dotyczące różnorodnych form wsparcia. Wraz z partnerami porozmawiają i przedstawią oferty szkół wyższych w Polsce i za granicą oraz przyjrzą się stypendiom i stażom.\nExplory kończy w tym roku 10 lat. Z tej okazji na Gdynia Explory Week zaprosiliśmy laureatów Konkursu Explory z poprzednich edycji. Zobaczymy, co się teraz u nich teraz, czy rozwijają swoje projekty, jak dalej potoczyła się ich kariera naukowa i zawodowa. Bardzo atrakcyjnie zapowiadają się także piątkowe webinaria poświęcone różnym kierunkom studiów. Na takie informacje z pierwszej ręki czekają z pewnością wszystkie młode talenty, zastanawiające się nad swoją przyszłością. – mówi Joanna Gogolińska, Dyrektor Fundacji Zaawansowanych Technologii.\nUdział w Gdynia E(x)plory Week 2021 jest bezpłatny. Obowiązują zapisy.\nProgram oraz rejestracja dostępne są na stronie: http://www.explory.pl/2021


Okulary UVEX Sportstyle 215 - CentrumRowerowe.pl\nsrebrne Ta opcja w wybranej konfiguracji jest teraz niedostępna. Jeżeli ją wybierzesz, zmienimy pozostałe opcje na pasujące i dostępne.\nzielone Ta opcja w wybranej konfiguracji jest teraz niedostępna. Jeżeli ją wybierzesz, zmienimy pozostałe opcje na pasujące i dostępne.\nOkulary UVEX Sportstyle 215 - specyfikacja\nKod produktu DD62164\nKod EAN 4043197228075\nSportstyle 215, to idealne połaczenie modnych, kolorowych okularów z ochroną oczu sportowca. Okulary idealnie sprawdzają się o każdej porze roku oraz podczas różnego rodzaju aktywności sportowych m.in. jazda na rowerze, jazda na rolkach, wycieczki górskie, czy nordic walking. Okulary dzięki zwartym filtrom zapewniają 100% ochrony przed promieniowanie, UVA, UVB oraz UVC. W zestawie nie znajduje się etui.\n- 20%99,99 zł\nOkulary UVEX Sportstyle 215 - opinie\nWygodne i bardzo ergonomiczne w tej cenie polecam\nBardzo dobre wykonanie oraz super cena\nFajne okulary dobrej jakości za niewielką cenę.\nZa tą cenę - rewelacja. Nawet w pochmurne dni czy środku lasu widoczność jest dobra. Świetnie przylegają do twarzy.\nCena okularów niska, ale i jakość bardzo słaba. Szkła super delikatne, odpryskuje folia ochronna i się kruszą przy spodniej krawędzi przy normalnym użytkowaniu. Całość średnio leży na głowie. Raczej nie warto.\nWygodne bardzo dobrze wykonane bardzo przystępna cena polecam\nBardzo dobre okulary, zakrywają większość oczu. Nie parują.\nZnakomite do jazdy enduro i xc. Dobra jakość.\nDobra jakość materiałów, lekkie, nie trzeszczą, wygodne, dobrze dopasowane do kształtu twarzy. Dobra cena jak za UVEXa.\nBardzo dobra jakość,chodz te szkła jak dla mnie są za ciemne,dobrze trzymają się na głowie czasami potrafią lekko zaparować.\nBardzo zadowolony z zakupu, dobrze siedzieć na głowie.\nBardzo dobre okulary z nie wygórowaną cene.\nCena okularów niska, ale i jakość bardzo słaba. Szkła super delikatne, odpryskuje folia ochronna i się kruszą przy spodniej krawędzi przy normalnym użytkowaniu. Całość średnio leży na głowie. Lepiej kupić coś lepszego bo to starczy na jeden sezon może.\nbardzo przyzwoity produkt UVEX do jazdy w dni słoneczne


Największe wpadki klubów w tym oknie transferowym Piłka nożna - Sport.pl\nSport.pl 26.08.2017 13:43\nLetnie okno transferowe nieuchronnie zbliża ku końcowi. W czwartek 31 sierpnia europejskie kluby nie będą już mogły przeprowadzać transferów i kupować nowych zawodników, ostatnie transakcje muszą więc zostać zamknięte w ciągu kilku najbliższych dni. Ostatnie dwa miesiące przysporzyły kibicom wielu emocji związanych z transferami. Przenosiny Neymara do PSG, Lukaku do Manchesteru United, czy zakup Alexandre`a Lacazette`a przez Arsenal. Najbliższe kilkadziesiąt godzin z pewnością również przyniesie wiele niespodziewanych zwrotów akcji i ciekawych transakcji. Jak jednak wiadomo, nie każdemu transfery wychodziły od razu, niektórym nie wychodziły w ogóle. Wpadek było wiele, m.in. w Polsce. Przyjrzymy się więc największym z nich.\nFreddy Adu na testach w Sandencji Nowy Sącz twitter.com\nLetnie okno transferowe nieuchronnie zbliża ku końcowi. W czwartek 31 sierpnia europejskie kluby nie będą już mogły przeprowadzać transferów i kupować nowych zawodników, ostatnie transakcje muszą więc zostać zamknięte w ciągu kilku najbliższych dni.\nOstatnie dwa miesiące przysporzyły kibicom wielu emocji związanych z transferami. Przenosiny Neymara do PSG, Lukaku do Manchesteru United, czy zakup Alexandre`a Lacazette`a przez Arsenal. Najbliższe kilkadziesiąt godzin z pewnością również przyniesie wiele niespodziewanych zwrotów akcji i ciekawych transakcji.\nJak jednak wiadomo, nie każdemu transfery wychodziły od razu, niektórym nie wychodziły w ogóle. Wpadek było wiele, m.in. w Polsce. Przyjrzymy się więc największym z nich.\nFreddy Adu w Sandecji\nJedna z najgłośniejszych wpadek transferowych w tym okienku. O testach Freddy`ego Adu pisały wszystkie polskie, ale i wiele zagranicznych mediów.\nPiłkarz uważany niegdyś za wielki talent, został zaproszony na testy do Sandecji Nowy Sącz i miał podpisać kontrakt z beniaminkiem Lotto Ekstraklasy. O tym, że piłkarz będzie przechodził badania w klubie, trener Sandecji dowiedział się z prasy i internetu. Szkoleniowiec drużyny, Adu w swoim składzie nie chciał, wyszła z tego całkiem spora afera, która zakończyła się odesłaniem Amerykanina do domu.\nJuergen Klopp Rui Vieira (AP Photo/Rui Vieira)\nVirgil Van Dijk w Liverpoolu\nSprawa z samego początku okna transferowego. Przedstawiciele Liverpoolu negocjowali warunki indywidualnego kontraktu z zawodnikiem bez wiedzy jego pracodawcy. Pomimo porozumienia z piłkarzem, z transferu nic nie wyszło, a Liverpool musiał publicznie przepraszać za całe zajście.\n"Przepraszamy cały klub, zarząd i kibiców Southampton za wszelkie nieporozumienia w sprawie Virgila Van Dijka. Szanujemy stanowisko Southamptonu w tej sprawie i potwierdzamy, że nie jesteśmy już zainteresowani tym piłkarzem" - brzmiało oficjalne oświadczenie Liverpoolu.\nAngel Di Maria w Barcelonie\nFC Barcelona w piątek ogłosiła pozyskanie Ousmane`a Dembele z Borussii Dortmund. Wcześniej wicemistrzowie Hiszpanii długo szukali następcy Neymara, którego sprzedali do PSG.\nW pewnym momencie w mediach pojawiało się wiele informacji o tym, że szefowie katalońskiego klubu chcą sprowadzić Angela Di Marię. Sytuację szybko wykorzystali hakerzy, którzy włamali się na twitterowe konto klubu i "ogłosili" pozyskanie argentyńskiego pomocnika. Po kilku godzinach Barcelona poinformowała, że ktoś włamał się na jej konto na Twitterze, a odpowiednie osoby pracują już nad rozwiązaniem problemu.\nIrlandzki obrońca w dwóch nowych klubach jednocześnie Twitter\nIrlandzki obrońca w dwóch nowych klubach w jednym czasie\nDo najdziwniejszej sytuacji w tym oknie transferowym doszło jednak w Irlandii Północnej. Obrońca Josh Robinson znajdował się w kręgu zainteresowań dwóch klubów - Linfield FC oraz Crusaders FC.\nZawodnik długo zastanawiał się nad powrotem do Crusaders, dla których grał w latach 2012-2016, rozmawiając w tym czasie z przedstawicielami Linfield. W końcu doszło do tego, że obydwa kluby zakomunikowały w mediach społecznościowych podpisanie kontraktu z zawodnikiem. Ostatecznie 24-latek wybrał grę dla Linfield.\nVadis Odjidja-Ofoe w FK Krasnodar\nNa początku lipca wszystko wskazywało na to, że Vadis Odjidja-Ofoe przeniesie się do Rosji, gdzie wzmocni drużynę FK Krasnodar. Belgijski pomocnik uzgodnił warunki kontraktu, a Legia dogadała się z drugą stroną w kwestiach finansowych.\nKiedy wszystko wydawało się już przesądzone, agent pośredniczący w transferze - Mariusz Piekarski, poinformował o tym, że "Dealu nie będzie, Vadis wraca!". Sam zawodnik przyznał później, że wycofał się z transferu do Rosji, ponieważ nie czuł się tam komfortowo. Ostatecznie 28-latek trafił do greckiego Olympiakosu, gdzie pod wodzą Besnika Hasiego wywalczył już awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów.


probly rodzinne kobiet – Kobiece strony\nW obecnych latach coraz więcej słyszymy o psychologii. Dociera do nas jak bardzo duże znaczenie dla zwyczajnego życia ma zdrowie psychiczne człowieka. O problemach kobiet przeczytasz tutaj. na stronie między innymi\nW szczególności wielką wagę przykładamy do relacji z innymi osobami. Kobiety są wyjątkowo delikatne , dlatego mówi się, iż jest to słaba płeć. Dziewczyny z większymi emocjami podchodzą do kłopotów czy zdarzeń aniżeli mężczyźni. Mimo, że bardzo dużo kobiet jest mocnych to wciąż pozostaje w myśli, że to kobieta jest tą słabą psychicznie osobą. Dużo prościej kobietę doprowadzić do płaczu, więcej dziewczyn przechodzi załamania nerwowe , a także przejmuje się, jeśli coś nie wychodzi. Dla pań problemy są dużo większe niż są naprawdę, jednak powinniśmy się z tym przegryźć, żeby znaleźć jak najwięcej siły do przezwyciężenia przeciwności. Jeśli tę energię nabierzemy jesteśmy bardzo silne i żadna trudność nie jest w stanie nas powstrzymać w szczególności, jeśli chodzi o osoby, które kochamy. Wrażliwość to wyjątkowa cecha dziewczyn, to ona sprawia, iż dla bliskich możemy walczyć z przeciwnościami. Bardzo często na wielu witrynach internetowych poruszane są trudności kobiet i bardzo wiele z nich jest ciężkich do rozwiązania. Walka o swoje szczęście jest jednak zmierzaniem do celu.\nTags:\tblog, kobiece sprawy, kobiety, o kobietach\nPrevious Post: Czy sponsoring może być niebezpieczny?\nNext Post: Seks w jego obecnym kształcie jest produktem