Szukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 151-200m², Dzierżoniów - Oferteo.pl\nZapytanie ofertowe nr 6299929\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 151-200m², Dzierżoniów\nNr zapytania ofertowego: 6299929\nOcieplanie budynków, Ocieplenie poddasza Dzierżoniów, Elewacje ocieplanie izolacje Dzierżoniów, Izolacja fundamentów Dzierżoniów, Ocieplenie poddasza, Elewacje ocieplanie izolacje, Izolacja fundamentów, Ocieplenie poddasza Dolnośląskie, Elewacje ocieplanie izolacje Dolnośląskie, Izolacja fundamentów Dolnośląskie\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 101-150m², Dębówko Nowe\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 101-150m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: styropian Dostawca materiałów: zleceniodawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Termin rozpoczęcia prac: do uzgodnienia w rozmowie ...\nZapotrzebowanie na ocieplenie elewacji, 301-400m², Zakrzów\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 301-400m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: Klient prosi o poradę Dostawca materiałów: wykonawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Termin rozpoczęcia prac: w ciągu 3 miesięcy ...\nZapytanie o ocieplenie elewacji, 201-250m², Kielce\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 201-250m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: Klient prosi o poradę, styropian Dostawca materiałów: wykonawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Termin rozpoczęcia prac: w ciągu 6 miesięcy ...\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 970.0m², Kraków\nRodzaj budynku: budynek użyteczności publicznej Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 970.0m² Liczba kondygnacji: 3 Rodzaj materiału: styropian Dostawca materiałów: wykonawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: Generalny Wykonawca Informacje dodatkowe: wykonanie nowego...\nZapotrzebowanie na ocieplenie elewacji, 480m², Bolechówko\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: nowo wybudowany budynek Powierzchnia prac: 480m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: tylko tynk struturalny Dostawca materiałów: zleceniodawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: firma Informacje...\nZlecenie na ocieplenie elewacji, 5 000m2, woj. śląskie\nZakres zlecenia: ocieplenie elewacji Powierzchnia: 5 000m2 Lokalizacja prac: woj. śląskie - Tychy, Będzin, Sosnowiec, Rybnik Zlecenie: dla Firm z okolicy Zleceniodawca: Generalny...\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 201-250m², Ustronie Morskie\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: nowo wybudowany budynek Powierzchnia prac: 201-250m² Liczba kondygnacji: 1 Rodzaj materiału: styropian Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Informacje dodatkowe: Witam szukam ekipy do ocieplenia budynku . projekt ,Przy...\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 101-150m², Hyżne K. Dynowa\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 101-150m², Zvolen\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 101-150m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: styropian Dostawca materiałów: wykonawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Informacje dodatkowe: dostępne jest...\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 201-250m², Kamień\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 251-300m², Złocieniec\nRodzaj budynku: budynek wielorodzinny Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 251-300m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału:...\nZapytanie o ocieplenie elewacji, 151-200m², Pasłęk\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 151-200m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: Klient prosi o poradę Dostawca materiałów: wykonawca Klient składa...\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji wełną mineralną, 301-400m², Toruń\nRodzaj budynku: budynek biurowy Stan obiektu: nowo wybudowany budynek Powierzchnia prac: 301-400m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: wełna mineralna, styropian Dostawca materiałów: zleceniodawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: Generalny Wykonawca Informacje dodatkowe: Witam. Poszukujemy ekipy, która wykończy elewację...\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 151-200m², Milówka\nRodzaj budynku: dom jednorodzinny Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 151-200m² Liczba kondygnacji: 3 Rodzaj materiału:...\nSzukam firmy do ocieplenia elewacji styropianem, 910m², Bogdaniec\nRodzaj budynku: budynek użyteczności publicznej Stan obiektu: budynek 6-letni lub starszy Powierzchnia prac: 910m² Liczba kondygnacji: 2 Rodzaj materiału: styropian Dostawca materiałów:...\nWITAM FIRMA "PION" SIEDZIBĘ SWOJĄ MA W NOWEJ SOLI.ZAJMUJEMY SIĘ WYKONYWANIEM BUDÓW I REMONTEM DOMÓW JEDNORODZINNYCH , MIESZKAŃ ORAZ OBIEKTÓW PRZEMYSŁOWYCH. ZLECENIA WYKONUJEMY NA ŻYCZENIE KLIENTÓW INDYWIDUALNYCH JAK I FIRM. ZE WZGLĘDU NA LOKALIZACJĘ NAJCHĘTNIEJ...\nMalowanie dachów Mycie elewacji. Zabezpieczenie powierzchni przed graffiti: Pierwszy to prewencja, a więc ochrona elewacji budynków i innych powierzchni przed niszczycielską działalnością pseudo-graficiarzy. System Delta(A.G.) polega na pokryciu...\nJesteśmy firmą rodzinną. Mamy 31 lat doświadczenia w realizowaniu inwestycji budowlanych. Realizujemy głównie zamówienia publiczne, naszymi Klientami są również osoby prywatne, firmy komercyjne i deweloperzy. Oprócz kompleksowego wykonawstwa oferujemy...\nFirma "Usługi Remontowo Budowlane Krzysztof Ochocki" powstała w 2001 roku. Główna siedziba a zarazem Salon Sprzedaży znajduje się w Turku przy ulicy Zdrojki Prawe 15. Ponadto posiadamy Punkty Obsługi Klienta w...\nNasza działalność rozpoczęła się w 2011 roku. Nasza specjalność to Kompleksowe elewacje,wykończenia wnętrz-szpachlowanie,malowanie,prace rozbiórkowe,sprzątanie biur,domów,pomieszczeń gospodarczych i innych...\nFirma budowlana P.B. HALEMSKI zajmuje się wykonawstwem obiektów budowlanych, remontami, adaptacjami i modernizacjami budowli. Głównym obszarem świadczenia naszych usług jest teren całej Polski. Profesjonalizm, rzetelność i terminowość wykonywanych prac - to cechy, które wyróżniają nas spośród innych firm. Specjalizujemy się w budowie budynków użyteczności...\nOd 22 lat firma Goldbud działa na rynku prężnie ,wykonuje: -prace budowlane -domy i budowle w stanie surowym i pod klucz -instalacje hydrauliczne i elektryczne -remonty i wykończenia -nadzory...\nFirma Casa Rex Michał Jarek jest firmą inżynierską, wyspecjalizowaną w kompleksowych remontach obiektów przemysłowych, działającą na terenie całej Polski. Firma powstała w 2010 roku i od tego momentu prężnie się rozwija. Dzięki dynamicznemu rozwojowi firmy, nieustannemu kształceniu załogi oraz rozbudowie bazy sprzętowej firmie Casa Rex udało się zdobyć silną...\nWitam zajmuje się dociepleniami budynków odnowa myciem i malowaniem elewacji, montaż parapetów . Prace są wykonywane solidnie i terminowo. Posiadamy doświadczenie i specjalna maszynke do ciecia styropianu dzięki której na budowie jest...\nJesteśmy firmą remontowo- budowlaną. Wykonujemy wszelkiego rodzaju usługi budowlane, remontowe, prace wykończeniowe. - elewacje - ocieplanie budynków - kafelkowanie - panele - kompleksowe remonty Naszym atutem jest solidność wykonania, dokładność wykończenia, czystość...\nWitam, Nasza firma od wielu lat specjalizuje się wykonywanie elewacji budynków. Posiadamy do tego celu niezbędne rusztowania, narzędzia oraz co najważniejsze wiedzę na ten temat. Oferujemy zarówno wykonanie elewacji od podstaw, jak i poszczególne jej etapy. Dodatkowo oferujemy załatwienie wszystkich...\nSpecjalizujemy się w termomodernizacji budynków metodą lekko-mokrą. Naszymi zleceniodawcami są głównie Spółdzielnie i Wspólnoty Mieszkaniowe oraz Gminy, które chcą zmniejszyć koszty eksploatacji budynków. Wykorzystujemy sprawdzone technologie dociepleń oparte na wysokiej klasy...\ndocieplenia elewacji styropianem ,wełną .szalówki elewacyjne...\nremonty,docieplanie,murowanie,montaż i demontaż...


Sen z Nieskończonych – biografia oniryczna\n15.08.2017 Anna Jakubowska Literatura - książki fantasy, Publicystyka, artykuły o książkach\nSen z Nieskończonych, Morfeusz, Oneiros, Kształtujący, pan Śnienia, młodszy brat Śmierci, książę metafor, symboli i aluzji... Długo można by wymieniać wszystkie tytuły, jakie przypisywano tej tajemniczej postaci. Kim właściwie jest tytułowy bohater Sandmana?\nMarzenia senne mają w sobie coś niepokojącego i elektryzującego: obrazy, które pojawiają się w głowie często bez udziału woli, nieraz łudząco przypominają rzeczywistość, nawet jeśli w oczywisty sposób przeczą zdrowemu rozsądkowi. Emocje wywołane przez sny potrafią być silniejsze od tych na jawie. Nic dziwnego zatem, że doczekały się one swojej własnej antropomorfizacji, żeby nie powiedzieć: boga.\nW całych dziejach ludzkości różnie interpretowano sny. Uznawano je za podróż duszy poza ciało, gdzie patronujący śnieniu bóg miałby nieść ową duszę na rękach; bywał to sposób na kontakt ze zmarłymi przodkami, co z kolei mogło stanowić część tak zwanego vision quest – rytuału przejścia wymagającego doświadczenia wizji; niejednokrotnie nadawano im znaczenie profetyczne – tak dzieje się chociażby w Biblii, żeby wspomnieć historię starotestamentowego Józefa czy drabinę Jakubową. Niemniej już starożytni skłonni byli patrzeć na sny bardziej „zdroworozsądkowo”: Hipokrates twierdził, że za dnia dusza przyjmuje obrazy, a w nocy je oddaje; Arystoteles uznawał je za „twory fizjologiczne”; Cycero tłumaczył, że nawiązują do myśli i rozmów odbytych za dnia. Według Freuda były wyrazem lub sposobem na spełnienie stłumionego pragnienia, Jung doszukiwał się w nich spontanicznej i symbolicznej ekspresji aktualnego stanu świadomości. Tak naprawdę jednak do dziś w pełni nie wiemy, czym są ani czemu służą sny.\nSny składają się z wielu rzeczy (…). Z obrazów i nadziei, z lęków i wspomnień. Wspomnień przeszłości i wspomnień przyszłości…1\nTrzeba oddać Neilowi Gaimanowi, że tworząc w latach 90. komiks Sandman, nie spłycił tematu. Pełnymi garściami czerpał z tradycji, kultury, historii, literatury i mitów, celowo stawiając na jak najszerszy możliwy „eklektyzm”. Spróbujmy zatem zadać sobie pytanie: Kim jesteś, Morfeuszu? i chociaż pobieżnie prześledzić rodowód Snu z Nieskończonych.\nJohann Heinrich Füssli, Nocna mara\nZacznijmy od najbardziej oczywistego źródła: od mitologii greckiej. To do niej Gaiman odwołuje się najczęściej, kiedy przedstawia czytelnikowi kolejne postaci i elementy swojego uniwersum.\nWarto zauważyć, że starożytni Grecy nie mieli tylko jednego, jasno określonego wyobrażenia boga snów. Do tego miana pretendowali Hypnos, Morfeusz, Fantasos, Fobetor (zwany Ikelosem) czy Epiales, a Owidiusz twierdzi nawet, że oneiroi, czyli bogów i półbogów związanych z domeną snów, koszmarów i symboli onejromancji, było aż tysiąc. Jak ważna dla Greków musiała być rzeczywistość senna, skoro odczuwali potrzebę rozdrabniania jej na tyle osobnych bóstw i aspektów?\nJedna z częściej powtarzanych wersji mówi, że ze związku Nyks (nocy) z Erebem (ciemnością podziemną) zrodziły się między innymi bliźnięta: Hypnos (sen) i Tanatos (śmierć). Wśród ich rodzeństwa Robert Graves wymienia także Przeznaczenie, Starość, Mord, Widzenia Senne – a więc już odróżnia się drugi aspekt snu – Nędzę, Udrękę, Nemezis, Trzy Mojry, Trzy Hesperydy i innych. Niekiedy mówi się, że ojcem Hypnosa był Tartar (otchłań podziemi). Dopiero zaś od Hypnosa miała pochodzić kolejna trójka bogów: Morfeusz jako obdarzone wielką mądrością uosobienie marzeń sennych, Fantasos zawiadujący snami surrealistycznymi i występującymi w nich przedmiotami nieożywionymi oraz Fobetor (Ikelos) odpowiedzialny za nocne koszmary, w tym te przybierające postać potworów czy zwierząt. Podobną rolę do tego ostatniego pełnił też Epiales (Epialtes), nazywany melas oneiros (czarnym snem).\nJohn William Waterhouse, Sen i jego półbrat Śmierć\nO mitologicznym Morfeuszu wiadomo, że mógł przybierać dowolną postać, zwłaszcza ludzką, i ukazywał się w snach jako ukochana osoba. Często przedstawiano go (i pozostałych oneiroi) z czarnymi skrzydłami. Miał wysyłać sny przez dwie bramy: z kości słoniowej i rogu. Owe przymioty, może poza skrzydłami, odziedziczył tytułowy bohater Sandmana. Myliłby się jednak ten, kto sądziłby, że tu starożytne inspiracje się wyczerpują. Wprost przeciwnie; autor postanowił wzbogacić swojego bohatera o cechy jeszcze jednego, pozornie zupełnie niepasującego boga, a mianowicie: Apollina.\nCo wspólnego ma bóstwo solarne ze snem? Więcej niż moglibyście przypuszczać. Przede wszystkim Apollo cechuje się dwoistą naturą, która czyni z niego poniekąd również boga chtonicznego. Jego kompetencje były bardzo szerokie i często sprzeczne: patronował jednocześnie światłu i życiu oraz gwałtownej śmierci i zarazie. Dla nas najważniejsze są jednak aspekty wiążące go z wróżbami i poezją. Gaiman wielokrotnie podkreśla, że wszystkie opowieści pochodzą od Morfeusza, a sny niejednokrotnie pełnią funkcję proroczą. W Refleksjach i przypowieściach Sen sam zresztą przyznaje, że bywa często z Apollem mylony, a nieco wcześniej mówi wprost, że poeci i marzyciele znajdują się pod jego opieką. Autor posunął się jednak jeszcze o krok dalej i przypisał swojemu Morfeuszowi związek z Kalliope, muzą poezji epicznej, i ojcostwo Orfeusza.\nA teraz z innej beczki, żeby nie powiedzieć: baśni. Istnieje w folklorze, szczególnie tym związanym z kulturą północnej i zachodniej Europy, postać niejakiego Piaskuna. Szczegóły dotyczące tej istoty bywają różne, ale jej podstawowa funkcja pozostaje właściwie niezmienna: usypia ludzi, pryskając im w oczy magicznym piaskiem. Zazwyczaj przedstawia się ją pozytywnie: przynosi dobre sny. W literaturze zapisały się szczególnie dwa oblicza Piaskuna: jedno wyszło spod pióra Hansa Christiana Andersena, drugie zaś zawdzięczamy Ernstowi Theodorowi Amadeusowi Hoffmannowi.\nW baśni Duńczyka głównym bohaterem jest niejaki Ole Zmruż-oczko (Ole Lukøie, dosłownie „Ole Zamykacz Oczu”). Pryska on dzieciom do oczu co prawda nie piaskiem, a słodkim mlekiem, i dodatkowo dmucha w karki, aby głowy zaczęły im ciążyć. Nosi przy sobie dwa parasole: jeden z obrazkami, który otwiera nad grzecznymi dziećmi, aby miały dobre sny, i drugi bez obrazków, przeznaczony dla wszystkich urwisów, łobuzów i nicponiów. Co ciekawe, w baśni nie wspomina się, aby Ole zsyłał, w ramach kary lub nie, koszmary. Wiadomo za to, że jest świetnym gawędziarzem: Nikt na całym świecie nie zna tylu bajek co Ole Zmruż-oczko. Ależ on umie opowiadać!2 I rzeczywiście, baśń Andersena skupia się wokół kolejnych dni tygodnia, kiedy Ole odwiedza małego Hjalmara i codziennie opowiada nową bajkę. Jak w wielu innych podaniach o bogu zsyłającym sny, tak i u Andersena okazuje się, że Ole ma rodzeństwo:\nChcę ci pokazać mego brata, nazywa się tak samo Ole Zmruż-oczko, ale nie przychodzi do nikogo częściej niż raz w życiu, a tego, do kogo przychodzi, bierze na swego konia i opowiada mu bajki. (…) Teraz zobaczysz mego brata, tego drugiego Ole Zmruż-oczko! Niektórzy nazywają go śmiercią!3\nW rozmowie z portretem dziadka Hjalmara napomyka się o starożytnym rodowodzie poczciwego Olego: Jestem starym poganinem, Rzymianie i Grecy nazywali mnie bogiem snu!4 Niełatwo jednak przychodzi opisanie Andersenowego Piaskuna z wyglądu: (…) Jest pięknie ubrany: ma jedwabny płaszczyk, ale trudno powiedzieć jakiego jest koloru, bo mieni się przy każdym poruszeniu na zielono, czerwono i niebiesko (…)5.\nVilhelm Pedersen, Ole Lukøie\nZupełnie inaczej rzecz ma się u Hoffmanna – jego Piaskuna uznaje się za opowiadanie utrzymane w estetyce czarnego romantyzmu. Przeczytajcie sami, jak tam niańka referuje bajkę o usypiającej dzieci istocie:\nPiaskun? (…) To taki niegodziwiec, który przychodzi na zawołanie, kiedy dzieci spać iść nie chcą, i rzuca im garściami piasek w oczy, aż dopóki z głowy nie wyjdą; wtedy je pakuje do worka i niesie na księżyc dla swoich dzieci. Te zaś nie wyłażą nigdy z gniazda, i mają jak sowy ogromne dzioby zakrzywione, którymi łapczywie zjadają owe oczy, powydzierane nieposłusznym dzieciom6.\nStaje się tutaj Piaskun w jakimś sensie bożkiem lunarnym, a także figurą boogeymana. Warto zwrócić uwagę na fragment, który mówi o wyjadaniu oczu nieposłusznych dzieci – coś podobnego w Gaimanowym komiksie uskutecznia Koryntczyk, choć nie ogranicza się wyłącznie do oczu najmłodszych.\nW opowiadaniu Hoffmanna Koppelius – prawnik? alchemik? – to żywe wcielenie strasznej wersji Piaskuna. Odznacza się brzydotą i złośliwym charakterem. Staje się sprawcą koszmarów, indywidualnej grozy, obłędu – doprowadza głównego bohatera do zguby, powoduje też śmierć jego ojca. Nie wiadomo jednak, na ile to wcielenie jest prawdziwe, a na ile stanowi wytwór rozgorączkowanej wyobraźni Natanaela. Czy jest on „tylko” pozbawionym skrupułów szubrawcem i oszustem, czy raczej nadnaturalną potęgą za punkt honoru stawiającą sobie szkodzenie ludzkości? Tego autor nie wyjaśnia, obydwie wersje zdają się równie prawdziwe. Wzmiankuje się jednak: [Człowiek] służy tylko za igraszkę tajemniczym potęgom, przeciw którym walczyć jest rzeczą daremną!7\nPotwierdziliśmy zatem kilka już znanych cech Snu: spokrewnienie ze Śmiercią, przynoszenie ludziom snów, gawędziarstwo, zmienność wyglądu. Dodajmy do tego aspekt grozy i obłędu: sny mogą i z całą pewnością są czymś strasznym. Co się zaś tyczy owych „tajemniczych potęg”, nadszedł chyba czas, aby przedstawić Rodzinę.\nJeden z Nieskończonych\nW Sandmanie Sen to jeden z siedmiorga Nieskończonych, dzieci Czasu i Nocy. Los jest najstarszy, po nim Śmierć, młodszą czwórkę zaś stanowią Pożądanie, Rozpacz, Zniszczenie i Delirium. To zdecydowanie mniej, niż wymienia na przykład Graves, niemniej i ten zastęp czyni wrażenie. Nieskończeni mogą wydawać się bogami, lecz w istocie są czymś więcej: personifikacją pewnych idei, sił władających wszechświatem. Zniszczenie tak mówi o sobie i swoim rodzeństwie: Nieskończeni to zaledwie wzorce. Nieskończeni to idee. Nieskończeni to funkcje falowe. Nieskończeni to powtarzające się motywy8. Wydają się wieczni i niezmienni, ale to nie do końca prawda.\nJak już wspomniałam, w mitologii greckiej funkcjonowało więcej uosobień snu. Gaimanowy Morfeusz może robić wrażenie jedynego, pełnego, skończonego bytu; co prawda ma liczne sługi, ale istnieje tylko jeden Sen z Nieskończonych. A jednak wspomina się, że Nieskończeni również przybierają różne aspekty: takiego przeobrażenia doświadczyła Rozpacz. Pod koniec Pań łaskawych Morfeusz odchodzi razem ze swoją siostrą, Śmiercią – umiera. Jego miejsce zajmuje Daniel, stając się nowym aspektem Snu; w odróżnieniu od poprzedniego nosi się na biało, a rubin na piersi zastępuje szmaragd. W Uwerturze dochodzi do spotkania setek bądź tysięcy różnych wcieleń Snu. A zatem Owidiusz miał rację, kiedy twierdził, że liczba oneiroi jest ogromna.\nPrawie kompletne rodzeństwo Nieskończonych. Fragment komiksu Sandman: Pora mgieł\nCo jeszcze wiemy o Morfeuszu – to znaczy o tym konkretnym Śnie? Najbliżej zawsze trzyma się ze Śmiercią i to starsza siostra zwykle wywiera nań największy wpływ. Za to zatarg z Pożądaniem wydaje się nie mieć końca – i jest to niezwykle ciekawa relacja, pełna napięcia i magnetyzmu. Sen uważa, iż siostra-brat to jego dokładne przeciwieństwo. Noc natomiast twierdzi, że ta dwójka jej dzieci jest do siebie niezwykle podobna. I chyba ma rację, zwłaszcza jeśli spojrzeć na liczne i kapryśne miłostki Snu.\nPrzez dziesięć tomów serii Morfeusz uległ znaczącej przemianie, choć nie tak gwałtownej jak swego czasu Delirium. W Uwerturze zapytuje: Czy zawsze taki jestem? (…) Zadowolony z siebie. Irytujący. Opanowany i niechętny, aby ustąpić innym centralne miejsce na scenie9. Zabawne, że oniryczny władca to początkowo postać zimna, sztywno trzymająca się reguł. Jednak z tomu na tom staje się coraz bardziej ludzki, nie tak egocentryczny, skłonny przyznać się do winy i darować urazy. Można powiedzieć, że stopniowo odkrywa miłosierdzie, a także, że zaczyna brać na siebie odpowiedzialność za własne decyzje. Morfeusz dojrzewa.\nByła już mowa o tym, że Sen przybiera najróżniejszy wygląd: może odmienić swą twarz i odzienie. Nieraz czyni to z własnego kaprysu, bywa jednak arbitralnie kształtowany przez okoliczności i w zależności od tego, z kim wchodzi w interakcję. Dla ludzi jest ludzki, dla kotów koci, dla quorian, świadomej, mięsożernej rasy roślin, zdaje się pięknym kwiatem. Neil Gaiman zaś przyznał kiedyś, mówiąc o Morfeuszu: Przypuszczam, że wygląda podobnie do mnie.\nByć może każdy z nas nosi w sobie własne wyobrażenie Snu.\nFragment ilustracji okładkowej komiksu Sandman: Uwertura\n1 Neil Gaiman, Sandman: Refleksje i przypowieści, tom 6.\n2 Hans Christian Andersen, Ole Zmruż-oczko, [w:] tegoż, Baśnie. Por.: stara.centrumbajki.pl/resource/bajki/ole-zmruz-oczko-jch-andersen.pdf, dostęp online: 09.08.2017.\n6 Ernst Theodor Amadeus Hoffmann, Piaskun, tłum. Antoni Lange. Por.: wolnelektury.pl/katalog/lektura/powiesci-fantastyczne-piaskun, dostęp online: 09.08.2017.\n8 Neil Gaiman, Sandman: Ulotne życia, tom 7 (tłum. cytatu AJ).\n9 Neil Gaiman, Sandman: Uwertura (tłum. cytatu AJ).\nCiężko być demonem – recenzja komiksu „Sukkub i jej ciężka praca w korpo!”\n„Czerwień rubinu” - recenzja książki Następny artykuł »\nReżyser Michael Dougherty pokazuje na Twitterze... broń na Godzillę?


Jacek Komuda, Zawisza. Czarne krzyże — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 4\n– Dość, panie Zawiszo. Dość – odezwał się wreszcie Jan ze Sprowy. – Prawdę mówicie, ale nie przy was komenda. Nie będziemy ryzykować naszego... honoru. Pieniny są nie do zdobycia.\n– Zawiszaaaa! – ktoś krzyknął. – Pojechał!\n– Dokąd? Gdzie? Po co?\nZamiast pilnować bramy, oblegali półbeczek z miodem, pozostawiając czuwanie zamkowym kusznikom. Szturm został krwawo odparty, królewscy ludzie lizali rany w obozowych pieleszach, więc szlachetnie urodzeni rozbójnicy mieli chwilę na zażycie wywczasów.\nKuman w spiczastym szyszaku odbił beczkę, a jego kompan Łakomiec, rosły i pleczysty jak krakowski gmach, pił miód, podnosząc do ust cały dzban. Rycerz pieczętował się Kościeszą i, podobnie jak Czambor, miał na tarczy odjemek za sprawki nielicujące z honorem szlachcica i rycerza. Ot, takie tam zwykłe zniewolenie niewiast lub znacznie od niego gorsze znieważenie księdza lub prałata. Strzale na czerwonym polu Kościeszy brakowało lewej brzechwy.\nObok hałasował i pił Jaktor ze Śląska, nazywany na zamku Turem, i giermkowie z ich kopii.\n– Siedzimy w godnej izbie z hrabią de Fresne – tokował Łakomiec w przerwach między kolejnymi łykami – i próbujemy pimentu oraz klaretu zaprawionego cytwarem i ziołami, a czasem wina z Montpellier. Ścibor zaś w tym czasie pociągnął murwę do komory. I nagle gwałt i rwetes, uważajcie, z mieczem do nas wypada i drze się! „Czego?”, pytam. „Ja jej kazałem czynić łaźnię, a ona na kuśkę moją najświętszą z zębami!”, odpowiada. „Zabiję strzygę!” Wołam mu: „Ucz się, mazurski ryju, języka, mów do niej po francusku, kiedy łaciny nie znasz”. A on, że przecież pokazywał, a niedojda nic! „Mów jej, kpie: Lui faire coitus a cheval!”, krzyczę. Ale, imaginujcie sobie, za trzy pacierze wychyla się w samych gaciach i woła: „Miły bracie, powiedz jej, żeby czyniła to na raka”. „Mów jej: Faire du cancer!”, ja na to, a on, on... Nalej, Tur, miodu!\n– Za cyca Świętej Genowefy!\n– Za Świętego Rocha, żeby kuśka nie marniała!\n– I grosze w kalecie brzęczały!\nTur zaczerpnął dzbanem z beczki, oddał kompanowi, ale zanim Łakomiec zdążył podnieść go do ust, z nieba spadł pocisk. Rozwalił dzban na kawałki, rozchlapał miód po czerwonym wappenrocku z Kościeszą. Rycerz odskoczył, omal nie stratował Kumana.\nWszyscy zamarli. Jedynie pan Łakomiec przetarł oczy z miodu, a potem schylił się i wolno uniósł coś z błota. To była czarna rycerska rękawica.\nI wtedy doszedł ich głos zza bramy:\n– Czamboooor! Stawaj!\nŁakomiec pierwszy skoczył na schody, Kuman i Tur popędzili za nim. Wtoczyli się na ganek straży jak trzy wielkie dębowe beczki.\nKiedy spojrzeli przed zamek, za podniesiony zwodzony most, prawie przetarli oczy ze zdumienia. Po drugiej stronie wąwozu, przy podjeździe, stał rycerz w czarnej zbroi. Sam jeden przeciw całemu zamkowi i potędze jego pana.\n– Czamborze Borkowicu! – zawołał donośnie. – Grabieżco, wydzierco i zdrajco! Ja, Zawisza Czarny z Garbowa, oznajmiam... że przegrałeś!\n– He, he, he, he – zarechotał Kuman.\n– Tak, zbóju, przegrałeś! Ciesz się! – kontynuował Sulimczyk. – My stąd nie odejdziemy, a ty z zamku nie wyfruniesz. Nie uciekniesz!\nNa ciemny widnokrąg nadciągały ołowiane chmury. Zanosiło się na deszcz.\n– Po co czekać, gnić w obozach. Zakończmy to dzisiaj! Pokażmy naszym ludziom – Zawisza skinął znacząco na mury – tym na zamku i tym w obozie, jak się takie sprawy kiedyś kończyło. Pokonasz mnie, odjedziesz wolny. Z bronią i pocztem! Przegrasz... wypuścisz jeńców i oddasz się w moje ręce!\nSulimczyk uspokoił tańczącego nerwowo rumaka.\n– Co powiesz, Czambor? Jak będzie?! Damy tu dziś dobre widowisko?!\n– Na krzywe zęby Świętej Apolonii – jęknął Tur. – Rycerskie wyzwanie. Budźcie Borkowica!\n– Czambor śpi! – warknął Kuman.\n– Gdzie tam śpi! Gzi się z gamratką!\n– A kto to niby jest – zapytał niedowidzący dziesiętnik, wskazując Zawiszę – żeby budzić pana?\n– To chyba ten hycel królewski – zawyrokował Łakomiec. – Jaśnie uniżony sługa Jogaiły i Zygmunta cysorza tchórzowskiego, co ma nas wybrać jak raki z saka. Hej, ty tam, chcesz się bić? To ze mną!\n– Kij ci w rzyć, dworska polewko! – ryczał butnie Kuman.\n– Nie poznajecie – zamruczał Tur, jakby trochę przestraszony – to przecież Zawisza Czarny.\n– Ten, co pogromił Dietricha z Eisensteinu i innych cesarskich rycerzy?\n– Musi ten!\nŁakomiec pobladł nieco, ale na wycofanie się było już za późno.\n– Czarny czy biały, będzie martwy, kiedy z nim skończę. Co, ja gorszy? Łakomiec sum! Konia!\nZwodzony most opadł z hurgotem i brzękiem łańcuchów. Rąbnął w podjazd z takim impetem, że aż kary dextrarius cofnął się pół kroku. I wtedy...\nZ ciemnej bramy wypadł galopem gniady koń w pełnym rzędzie, z łbem osłoniętym naczółkiem. W siodle siedział rycerz w pancerzu i łebce, z Kościeszą pozbawioną kawałka brzechwy na pawężce.\nWarunki boju ustaliły się same. Bez słów, bez czekania napastnik wpadł na most galopem, pochylił kopię, godząc w pierś Zawiszy.\nSulimczyk w ostatniej chwili wyciągnął miecz z pochwy. Atak przyjął w miejscu, nie zdążył wypuścić konia w skok. Z całej siły zbił klingą drzewce w lewo, lecz z równym skutkiem mógłby zastawić się tarczą przed piorunem!\nGrot rąbnął go w lewy naramiennik, skruszył żelazo, uderzone ramię zadrgało bólem.\nKopia pękła, rozsypała się w drzazgi, ale Zawisza nie przepuścił okazji. Wychodząc z bocznej zasłony, rąbnął w przelocie mieczem w łebkę Łakomca! Prosto w zasłonę, skośnie, śmiertelnie skutecznie!\nZbroja pękła, przeciwnik pochylił się w tył, spadł z konia na plecy, bokiem, na prawą stronę wierzchowca. Dextrarius powlókł go na strzemieniu, pociągnął między skały i zarośla.\nI wtedy Zawisza, z twarzą wykrzywioną bólem, uderzył swojego wierzchowca ostrogami. Kary koń wskoczył na podjazd, kopyta zadudniły po balach.\n– Podnosić most! – krzyknął pobladły Tur do pachołków. – Podnooooosić!\nKusznicy stracili głowy, a pachołkowie zbyt późno złapali za kołowrót. Most drgnął, uniósł się może o stopę, ale koń Zawiszy przeskoczył szczelinę, wpadł w ciemną czeluść bramy.\nSulimczyk ciął z siodła pachołka z prawej, rąbnął go mieczem w pierś w przelocie. Szerokim zamachem z lewej zdjął drugiego sługę. Most opadł znowu z hukiem.\n– Na zamek! Hyr na nich!\nI wtedy wszyscy ci, którzy chyłkiem podążyli za Zawiszą – pachołkowie, ciury, nieliczni strzelcy i pawężnicy ryknęli jednym głosem, a potem rzucili się w stronę mostu i otwartej bramy. W obozie rozbrzmiały trąby.\nRozdając ciosy na prawo i lewo, tnąc i tratując czeladź, Zawisza wpadł na dziedziniec Pienin. Nikt nie spodziewał się zbrojnego, który zjawił się jak zwiastun mitycznego chaosu. Zaskoczeni raubritterzy poczęli łapać za broń, wołać czeladź i giermków, murwy – piszczeć i wrzeszczeć, jeńcy zawieszeni w gibbetach – krzyczeć i machać do wybawcy.\nOd wschodu, z obozu, biegli już królewscy żołnierze, pierwsi pachołkowie wpadali na zwodzony most, potykając się i tratując w przejściu.\n– Opuścić bronę! – ryknął Tur.\nPachołek w barwach Napiwoni skoczył do górnego kołowrotu, wychylił się z ganku.\nBłysk, szum, świst – dostał dzidą w pierś, przechylił się i zwalił w dół, wprost pod kopyta konia rycerza z Garbowa. Zawisza osadził wierzchowca, potoczył wzrokiem po wozach, stosach beczek, broni walającej się w błocie.\n– Czamboooor! Sam tu! Na śmierć!\n– Panie, pomocy! Zmiłowania!\nTam pod ścianą donżonu siedzieli obdarci, brudni ludzie w królewskich barwach. Ręce i głowy mieli w dybach i skrzypkach, a instrumenta owe przywiązane były do ściany grubymi powrozami. Zawisza dopadł ich w trzech krokach, ciął mieczem raz, drugi, pękły konopne sznury.\nNikt go nie atakował, nie było czasu. Z rykiem przez bramę wpadała piechota królewska zbrojna w morgensterny, kije, rohatyny i tasaki.\nWrzask i brzęk stali odbiły się od murów Pienin, rozeszły echem po górach. Zawisza wstrzymał szalejącego konia, odchylił się w kulbace, ściągnął munsztuk. Szukał wzrokiem tego jednego jedynego człowieka, którego wyzwał na sądny bój.\nI człowiek ten szedł do niego – spokojnie, nierychliwie jak sama śmierć.\nStanął w otwartych drzwiach wielkiego domu, w pancerzu kolczym, z kirysem osłoniętym tuniką z Napiwonią, z obliczem przesłoniętym łebką z opuszczoną zasłoną. Kiedy zstępował po schodach, wielki i ponury, każdy jego krok zdawał się wstrząsać posadami zamku. Zatrzymał się, opuszczając prawą dłoń z długą rycerską maczugą z sześcioma trójkątnymi piórami.\n– Który mnie wyzwał? Który?\nZawisza zeskoczył z konia, chwycił miecz, odczepił pawęż z Sulimą. Szedł – sam – bez hełmu, pośród bitewnego zamętu, szczęku stali i wrzasku.\n– Na ubitą ziemię.\nBorkowic tupnął stopą obutą w żelazny trzewik.\n– Twarda jak mur.\n– Szkoda będzie cię zabić – mruknął Czambor. – Coraz nas mniej, rycerskich ludzi...\nZeskoczył ze stopni i ruszył.\nCzambor uderzył pierwszy – w bok, Sulimczyk osłonił się tarczą, oddał na głowę. Krążyli wokół siebie jak dwa lwy, wypróbowywali się. Zawisza dostrzegł w wycięciach zasłony błyszczące oczy Borkowica. Śledziły go – czujne jak ślepia wilka, paraliżujące wolę niczym wzrok węża.\nSzybko jak błyskawica uchylił się przed ciosem zadanym z góry, kopnął Czambora prawą nogą w kolano, ciął mieczem...\nOlbrzym poleciał w tył, stracił równowagę, padał na lewą stronę, na rękę z tarczą, usiłując zasłonić się buzdyganem.\nAle Zawisza nie uderzył.\n– Poddaj się. Idź na sąd królewski.\nNagle ktoś wpadł z boku na Sulimczyka. Pachołek w barwach Czambora, bez hełmu, ostrzyżony na donicę. Uderzył barkiem, popchnął. Rycerz wzniósł miecz; poniechał w ostatniej chwili – zamiast ostrzem uderzył płazem, lekko, ale wystarczająco, aby głowa chłopaka odskoczyła jak piłka. Zawisza popchnął go tarczą, odrzucił, aż otrok nakrył się nogami, zarył w błocku zalegającym na dziedzińcu.\nCzambor poderwał się, uderzył. Zawisza dostał buzdyganem w prawe ramię. Blachy wytrzymały, ale ręka zdrętwiała od ciosu. Czambor poprawił od dołu, Zawisza ledwie sparował tarczą. Borkowic dodał z prawej – na brzuch i wznosząc uzbrojoną rękę, zanurkował pod ostrzem, pochylając głowę.\nZawisza krzyknął, kiedy hełm Czambora uderzył go w napierśnik, a rycerz rozbójnik zmiótł go ze swojej drogi jak szarżujący tur, podrzucił, aż trzewiki Czarnego na chwilę oderwały się od ziemi.\nUderzenie plecami o schody oplatające donżon i wspinające się na mur zwieńczony hurdycjami Sulimczyk odczuł, jakby rąbnął go w plecy oblężniczy taran. Jęknął, wyrżnął raz i drugi głowicą miecza w hełm przeciwnika, zrzucił go z siebie, zgłuszonego. Podparł się, omal nie wypuścił tarczy, zajęczał, ale wstał.\nCzambor zerwał się jak zły bies. Wpadł na schody, bił raz, drugi, trzeci... Znad głowy, po zauszku, po boku, pchnął Zawiszę kolcem, który wystawał z przodu buzdyganu. Zmusił przeciwnika, aby ten się cofał. Po schodach. Tyłem. Na pewną śmierć.\nZawiszę uratował niski okap hurdycji. Buzdygan Czambora zawadził o deski i gonty, uwiązł na chwilę, a wtedy Czarny uderzył tarczą, całą siłą naparł na przeciwnika, odepchnął Borkowica w dół schodów.\nCzambor stracił równowagę, ale nie padł na wznak. Po prostu runął na kolana, przytrzymując się ściany, skulony, wsparty na stopniach.\nZawisza rąbnął go w hełm, odrąbał jeden róg jeleni z klejnotu na łebce Borkowica, ale wzmocnione blachy wytrzymały. Czambor na chwilę zamarł, osłonił się tarczą.\n– Poddaj się! Jeszcze nie jest za późno!\n– Żebym zdechł jak ojciec?! W głodowym lochu na Olsztynie?!\nI nagle, jakby wstąpiły w niego nowe siły, poderwał się i ruszył na Zawiszę.\nSulimczyk poczuł chłód. Ramiona miał zdrętwiałe i obolałe od ciosów, w głowie zamęt, szum, nogi ślizgały się na mokrym drewnie.\nCzambor zasypał go gradem ciosów, walił, aż wióry i szczapy zaczęły odrywać się z tarczy. Zawisza cofał się, usłyszał złowieszczy trzask, deski hurdycji ugięły się pod nim – bale i ściany były zmurszałe od wilgoci, z dawna nienaprawiane, bo i kto odważyłby się szturmować zamek od północy, od stromej przepaści.\nZebrał się w sobie, uderzył, ale w ciasnocie hurdycji nie mógł obrócić mieczem. Ciął z lewej i...\nBuzdygan spadł na tarczę z okrutną siłą, rozwalił ją prawie na szczapki. Równocześnie Czambor uderzył kątem tarczy w głowę Zawiszy; rycerz w ostatniej chwili zasłonił się ręką, przyjął cios na nałokcicę.\nLewe ramię zemdlało od ciosów. Czambor uderzył raz jeszcze, wybił mu potrzaskaną tarczę z ręki. Impet odrzucił ją w bok, poleciała na dziedziniec, wpadła w kupę końskiego nawozu, nie rozleciała się tylko dlatego, że była powleczona płótnem...\nCzambor uderzał bez litości, teraz Zawisza czuł szyderczą, okrutną przewagę. Zastawiał się mieczem, cofał...\nTrzask! Zbutwiała deska załamała się pod jego stopą. Padł na kolano, zasłonił się nałokcicą lewej ręki.\nBorkowic zbił własną tarczą jego uzbrojoną prawą dłoń, przycisnął do muru.\nI rąbnął buzdyganem po zarękawiu, raz, drugi, aż pióro broni ześliznęło się i skrzesało iskrę na murze!\nMiecz wypadł z dłoni Zawiszy. Poleciał w dół, upadł pod nogi walczących.\nSulimczyk ledwie utrzymał się na nogach.\nWszystko waliło się pod nim w proch i pył. Rozleciała się poręcz biegnąca wzdłuż bali wspierających dach hurdycji, pękł na pół bal, o który Zawisza oparł się plecami, z góry posypały się dachówki.\nA jednak złapał równowagę, wyrwał nogę z paści, a kiedy Czambor ruszył na niego, po prostu zanurkował pod buzdyganem, uderzył czołem o kirys, złapał Borkowica za bary, siłując się w niedźwiedzim uścisku.\nPrzez chwilę mocowali się, sapiąc i stękając. I nagle Zawisza wyczuł dłonią okrągłą, smukłą rękojeść u boku przeciwnika.\nGdy Czambor ścisnął go jak w katowskich kleszczach i rąbnął buzdyganem po plecach, Sulimczyk wyszarpnął coś, co okazało się mizerykordią, i pchnął z boku, gdzie kończył się kirys Borkowica. Wraził ostrze z całych sił, przebijając kółeczka cienkiej w tym miejscu kolczugi.\nCzambor zawył jak umierający tur. Jego głos wzbił się ponad odgłosy bitwy. Uderzył Zawiszę hełmem w czoło, odepchnął z impetem, osłabionego, ale sam opadł na kolano.\nPokrwawiony Sulimczyk poleciał w tył, zwalił się na deski bokiem.\nZbutwiała podłoga zapadła się z trzaskiem.\nSpadł, krzycząc, w ostatniej chwili złapał się za wspornik pod deskami, uchwycił, jęczał; ogromny ciężar zbroi ciągnął go w dół.\nCzambor odrzucił zasłonę łebki, zmacał rękojeść puginału koło pachy, pod sercem, wyszarpnął ostrze pokryte czarną krwią. Popatrzył nań i odrzucił, potoczył w koło błędnym spojrzeniem. Z murów widział wszystko, co działo się na dziedzińcu. Polskich rycerzy wpadających przez bramę, wycinających ostatki zamkowych sług. Przypartych do muru, rzucających broń kuszników i pachołków. Giermka nabitego na ostrza dwóch szydeł...\nI wreszcie ostrzyżonego na donicę pachołka w barwach Borkowiców, schwytanego przez dwóch zaciężnych, z mizerykordią na gardle.\nZawisza wisiał na Bożej łasce, ledwie trzymał się belki, palce i ramiona przeszywał mu ból i rycerz nadaremnie usiłował znaleźć nogami jakiś punkt podparcia na chropawym murze.\nCzambor patrzył, jak pachołkowie z kopii Andrzeja Ciołka z Żelechowa rąbią maszt, na którym powiewała dumna Napiwoń Borkowiców. A potem rzucają go w sam środek błotnistego podwórza.\nZawisza jęknął i spadł.\nI w tejże samej chwili ręka w pancernej rękawicy chwyciła go za okryte blachą przedramię lewej dłoni.\nCzambor charczał, ale utrzymał ciężar. Dołączył drugą rękę, wolno jak Syzyf pod ciężkim brzemieniem, jęczał, potem jego ryk wstrząsnął powietrzem.\nWstał, wyciągając Sulimczyka, szarpnął go do siebie i zwalił się na plecy. Zawisza padł obok niego na twarz. Przez chwilę leżeli obok siebie zdyszani.\nKrew zatętniła, trysnęła przez rozerwane kółka pancerza Borkowica. Splamiła deski, spłynęła na Zawiszę.\n– Może i jestem rozbójnikiem – wycharczał Czambor. – Dawałeś łaskę – podjął po chwili, z trudem łapiąc oddech. – Chcę jej... dla mojego syna. Dla niego nie jest za późno.\nZawisza milczał. Po chwili poważnie kiwnął głową.\n– Jest tam. Gedeon będzie ci dobrym giermkiem. Weź go ze sobą, przysięgnij, że weźmiesz.\nUchwycił dłoń Zawiszy i ścisnął jak w imadle.\n– Masz moje... słowo – wydyszał Sulimczyk.\n– Ratuj go... – Widząc, że jego wróg leży cicho, Czambor dodał: – Nie zostawiaj na pastwę tych psów.\nZawisza podnosił się wolno, jakby każda cząstka jego ciała ważyła sto cetnarów. Szedł, a właściwie wlókł za sobą nogi jak robak przygnieciony odwłok.\nZszedł ze schodów, mało nie spadł.\nNa dole dwóch żołdaków szarpało się z pachołkiem, tym samym, który rzucił się na Zawiszę w czasie walki. Rycerz zamachał do nich ręką.\n– Puścić go, słyszeliście?!\nZamarli, widząc, kto do nich przemawia, żaden nie ośmielił się sprzeciwić Zawiszy z Garbowa. Uwolniony chłopak skoczył przed siebie, potrącił Sulimczyka, pobiegł na hurdycję. Zawisza widział, jak dopadł umierającego ojca, pochylił się nad nim, a oblicze miał pełne gniewu i rozpaczy.\nZawisza odwrócił się; rozdział księgi jego żywota zwany Czambor Borkowic był już zamknięty.\nBitwa o zamek była skończona – ludzie Czambora Złego wybici lub wzięci w niewolę. Na dziedzińcu, w szopach, składach i komnatach działy się teraz zwykłe wojackie sceny grabieży i zniszczenia. Ciury i czeladź myszkowali między trupami, rżnąc mieszki i przeszukując ciała, strzelcy i pawężnicy wydzierali sobie łup, który jeszcze chwilę wcześniej przywłaszczyli sobie ludzie Borkowica, rycerze wytaczali z piwnic beczki z miodem i winem, odbijali denka, wetując sobie długie i krwawe oblężenie, pijąc z hełmów, wznosząc pierwsze toasty.\nZawisza pogonił kilku kuszników do wieży, każąc im odwiązywać liny klatek. Pierwsza zjeżdżała ta z Czelejem. Dyszącym, pokrwawionym, wystawiającym poza żelazne pręty blade oblicze.\nZawisza podniósł ciężki buzdygan Czambora. Jednym uderzeniem odbił starą kłódę. Czelej z jękiem rzucił się mu do ręki, ale rycerz wyszarpnął ją.\n– Spłaciłem ostatni dług. Możesz teraz odejść na Ruś.\n– Ech, panie, ciągle tak mówicie. My już na zawsze. Bo zawsze tak, raz ja was, raz wy mnie.\n– Jeszcze połażę po świecie. Dobrze, że wy żyjecie, panie! Który to już zamek wzięliśmy razem?\n– Ostatni, Czelej. Koniec tego wszystkiego. Wracamy.\n– Do domu. Do Garbowa.\n– Wiele razy tak mówiliście. – Sługa poskrobał się po pokrytej bliznami łysej głowie. – Nigdy się wasze słowa nie sprawdziły.\n– Zaufaj mi tym razem.\nCzelej pokręcił głową, jakby coś wiedział albo przeczuwał. I rzeczywiście, od strony bramy jechał na przysadzistym, włochatym mierzynie jakiś zakonnik. Bezradnie rozglądał się po zamku.\n– Posłaniec! Do pana Zawiszy! – krzyczał, wpatrując się w żołnierzy i giermków.\nWszystkie ręce pokazywały na dziedziniec pod wieżą.\nZawisza wyszedł mu naprzeciw. Rozpoznał habit Ordo Fratrum Minorum, franciszkanów, zobaczył popękane bose stopy w sandałach. Mnich skłonił się, zsiadał wolno, stękając; długa podróż dała mu się we znaki.\nBraciszek trzymał w ręku pakunek zawinięty w szare płótno. Gdy stanął przed rycerzem, rozwiązywał go drżącymi rękoma, rozplątywał, aż wreszcie odsłonił pękniętą na dwoje tarczę. Był na niej herb Zawiszów – Sulima.\n– Wasz brat Kruk, panie...\nZawisza przełknął ślinę i poczuł, że miękną mu nogi. Po całym tym krwawym dniu po raz pierwszy odczuł lęk.\n– Żyje, panie, żyje! Jest w niewoli.\n– Co takiego? Do kroćset! Miał siedzieć w Garbowie.\n– Wasz brat pojechał na Żmudź.\nZawisza Czarny odzyskał głos po długiej chwili. Pomogło zwykłe rycerskie remedium na frasunki. Czelej wcisnął mu do dłoni hełm pełen węgierskiego czerwonego wina. Wyczerpany Sulimczyk opróżnił go duszkiem, jakby to była źródlana woda.\n– Pojechał na koniec świata? Szukać sławy w pogańskich borach?!\n– Jest w krzyżackiej niewoli, panie. W grodzie Wodoksza, u komtura Leopolda von Diebera.\nZawisza wyglądał tak, jakby po prostu zabrakło mu słów. Przeciągnął zakrwawioną ręką po ogorzałym obliczu i poranionej głowie.\nCzelej kiwał głową, jakby mówił: wiedziałem! Mnich kulił się, oczekując gniewu. Ale rycerz tylko otarł coś z oblicza – może łzę?\n– Boże, czemu mnie karzesz? – rzekł. – Najpierw pachołek, teraz brat. Czymże ja zawiniłem?\n– I rzekł Hiob: nago wyszedłem z łona matki – mnich pokiwał głową ze zrozumieniem – i nago tam powrócę.\n– Znaliście mojego brata?\nZakonnik ponownie pokiwał głową.\n– Zatem – westchnął Zawisza – chodźcie i opowiedzcie mi wszystko. Jak was zwać?\nSulimczyk wsparł się na jego ramieniu bez sił.\nA nieco dalej na murach Gedeon szlochał i łkał, przyciskając do piersi zimną ojcowską rękę.\nŻołnierze pili i wznosili toasty.


MINDFULNESS-BASED STRESS REDUCTION (MBSR) | Polskie Towarzystwo Mindfulness\nMindfulness-Based Stress Reduction (MBSR): Standardy Nauczania\nDyrektor Center for Mindfulness\nDyrektor, Stress Reduction Program\nCentrum Mindfulness w Medycynie, Opiece Zdrowotnej i Społeczeństwie\nUniwersytet Medyczny Massachusetts\nWydział medycyny prewencyjnej i behawioralnej\n2001 © Poprawione 2004, 2008, 2011, 2013, 2014\nPochodzenie i przegląd Mindfulness-Based Stress Reduction\nJon Kabat-Zinn, Mindfulness Meditation: Czym jest i czym nie jest oraz rola mindfulness w opiece zdrowotnej I w medycynie za: Haruki, Y., Ishii, Y.,and Suzuki, M. Comparative and Psychological Study on Meditation. Eburon, Netherlands, 1996. Pg. 161-169.\nMindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) to precyzyjnie zdefiniowane i systemowe podejście edukacyjne skoncentrowane na pacjencie. Wykorzystuje ono intensywny trening w zakresie medytacji mindfulness jako podstawę programu uczącego, jak skutecznie zatroszczyć się o siebie aby żyć zdrowiej i lepiej się adaptować.\nPierwowzór programu został opracowany i rozwinięty w Stress Reduction Clinic (Klinika Redukcji Stresu) na Uniwersytecie Medycznym w Massachusettes. Z odpowiednimi modyfikacjami, program wykorzystywany jest z sukcesem zarówno w wielu innych centrach medycznych jak również w takich ośrodkach, jak szkoły, więzienia, organizacje sportowe oraz w wielu innych środowiskach zawodowych. Podkreślamy, że jest wiele różnych sposobów strukturyzacji i prowadzenia programów redukcji stresu z wykorzystaniem mindfulness. Optymalna forma i sposób prowadzenia zależą od lokalnych uwarunkowań, poziomu doświadczenia i zrozumienia ludzi, którzy podejmują się nauczania. Podstawą dla tej decyzji, bardziej niż kopiowanie czy franczyzowanie jednej recepty powinno być praktyczne „tu i teraz”. Poniżej wskazujemy jednak kluczowe zasady i aspekty praktyki MBSR, które są uniwersalne i jako takie powinny być uwzględniane i realizowane przez każdego nauczyciela. Zasady te obejmują:\nuznanie doświadczenia za wyzwanie, a nie za kolejne zadanie, i w konsekwencji traktowanie doświadczenia jak przygody, a nie jak jeszcze jednego postanowienia „żeby być zdrowym”.\nnacisk na znaczenie indywidualnego wysiłku i motywacji oraz regularnej i zdyscyplinowanej praktyki mindfulness w wielu formach, niezależnie od tego, czy danego dnia ktoś ma ochotę na praktykowanie, czy też nie.\nnatychmiastowa zmiana stylu życia, którą pociąga za sobą podjęcie praktyki mindfulness -wymaga ona przecież poważnych zobowiązań czasowych, w naszej Klinice minimalnie 45 minut dziennie przez sześć dni w tygodniu.\nuznanie wagi każdego momentu poprzez intencjonalne przywoływanie go do świadomości; tym samym postrzeganie obecnej chwili poza czasem zegarowym.\nbardziej edukacyjne niż terapeutyczne podejście, co powoduje, że w dosyć dużych grupach realizujemy ustrukturyzowany i zamknięty w czasie program, aby stworzyć społeczność uczącą się i praktykującą, swoistą „masę krytyczną”, która pomaga wzmacniać ciągłą motywację, daje wsparcie oraz poczucie akceptacji i przynależności.\nSpołeczne czynniki emocjonalnego wsparcia i troski oraz odczucie przynależności są niezwykle uzdrawiające i istotne w tworzeniu edukacyjnego środowiska umożliwiającego ciągły rozwój osobisty niezależnie od indywidualnej aktywności i pracy w samodzielnym radzeniu sobie i rozwiązywaniu problemów.\nmedycznie zróżnicowane otoczenie, w którym ludzie z rożnymi dolegliwościami wspólnie partycypują w zajęciach; zaletą takiego podejścia jest koncentrowanie się na tym, co ludzi raczej łączy niż na tym, co jest szczególnego w ich przypadkach (co jest z nimi „w porządku” a nie co jest z nimi „nie tak”). To właśnie stąd bierze się ogólny i uniwersalny charakter programu MBSR, odróżniając się tym samym wyraźnie od tradycyjnych podejść medycznych i psychiatrycznych, które zorientowane są na specyficzne wskazania diagnostyczne. Oczywiście, stres, ból, choroba są powszechnym doświadczeniem w medycynie, ale ponadto, a może przede wszystkim – uczestników programu łączy to, że żyją, mają ciała, oddychają, myślą, czują, postrzegają. Łączy ich pozostawanie w określonych stanach psychicznych, takich jak niepokój, zamartwianie się, frustracja, irytacja, złość, depresja, smutek, poczucie beznadziei, rozpacz, radość, satysfakcja, i możliwość kultywowania świadomości każdej chwili poprzez kierowanie uwagi w szczególny, wyuczony sposób. Łączy ich także, w naszej opinii, dostęp do własnych wewnętrznych zasobów; do możliwości uczenia się, wzrastania i uzdrawiania się (odróżnieniu od tradycyjnego leczenia) w ramach praktyki mindfulness.\nW uzupełnieniu tych czynników, które wspierają elastyczność i odpowiednie modyfikacje dla programów redukcji stresu na bazie mindfulness poza szpitalami i poza zastosowaniem medycznym, poniżej opisane są brzegowe wymagania, których spełnienie w warunkach medycznych pozwala określać stosowany program jako MBSR.\nO ile wywiady prowadzone przed – i po zakończeniu programu nie są wykorzystywane w warunkach medycznych, są one zalecane jako integralna i ważna cześć MBSR. Jeśli są pomijane, nauczyciele powinni stosować jakiś przemyślany i odpowiedni substytut, żeby zapewnić skuteczne uruchomienie doświadczenia MBSR dla indywidualnych uczestników, jak też dla całej grupy.\nMINDFULNESS-BASED STRESS REDUCTION (MBSR) STRUKTURA, METODY I PODSTAWOWA CHARAKTERYSTYKA\norientacyjna sesja wprowadzająca (w Polsce zazwyczaj nazywana Spotkaniem Zerowym) dla całej grupy (2,5-godzinna), po której następują indywidualne rozmowy (5-10 minut)\nosiem 2.5-3.5 godzinnych spotkań w odstępie tygodnia\ncałodniowe (7,5 godzinne) odosobnienie w milczeniu (w Polsce zazwyczaj nazywane Dniem Uważności) – po szóstym tygodniu zajęć\n„formalne” metody medytacji mindfulness:\nBody Scan Meditation (Skanowanie ciała) – medytacja w pozycji leżącej\nGentle Hatha Yoga (Uważna joga) – wykonywana z uważną świadomością ciała\nSitting Meditation (Medytacja siedząca) – uważność kierowana do oddechu, ciała, wrażeń, emocji oraz medytacja nieukierunkowana (niewybiórcza)\nWalking Meditation (Medytacja chodzona)\n„nieformalne” praktyki mindfulness (mindfulness w życiu codziennym):\ncodzienna praca domowa obejmująca 45 minut formalnej praktyki mindfulness, 5-15 minut praktyki nieformalnej, sześć dni w tygodniu w czasie trwania ośmiotygodniowego kursu\nfundamentalny komponent dobrej opieki zdrowotnej\nuczestnicy są kierowani przez swoich lekarzy lub innych specjalistów z zakresu opieki medycznej, bądź sami decydują się na udział w programie\nintensywny trening w medytacji mindfulness\nzajęcia a grupach 15-40 osób\nindywidualnie dopasowane instrukcje\nempiryczny charakter zajęć wymagający aktywnego uczestnictwa\nwybitnie wymagający, zarazem mocno wspierający\npodkreślanie indywidualnej odpowiedzialności każdego uczestnika w kontekście współpracy uczestników, nauczyciela MBSR, kierujących lekarzy\nszeroki wybór metod mindfulness, pozwalający z jednej strony wyjść na przeciw indywidualnym potrzebom uczestników, z drugiej zaprezentować różne style nauczania\ninteraktywny nauczyciel i dialog zorientowany na pacjenta w celu odkrywania doświadczeń umysłowych i behawioralnych nawyków oraz wzorców, które mogą utrudniać uczenie się, rozwój i zdrowienie\nkrótka interwencja: MBSR jest relatywnie krótkim programem. Struktura zakłada podniesienie zdolności samoregulacji pacjentów i podniesienie ich umiejętności polegania na sobie\nnauka na całe życie: MBSR prowadzi równocześnie do szybkiej, jak i odłożonej w czasie poprawy w samopoczuciu; to metoda wzmacniająca zdrowie i dobrostan przez całe życie\nNauczyciele MBSR – Przygotowanie i kompetencje\nWszyscy przyszli nauczyciele powinni spełniać wymagania określone przez Oasis Institute for Mindfulness-Based Professional Education and Training przy CFM. Dodatkowe informacje na ten temat mogą być znalezione na: http://www.umassmed.edu/cfm/oasis\nOrientacyjna sesja wprowadzająca (w Polsce zazwyczaj nazywana Spotkaniem Zerowym) W marcu 2001, the UMMS Stress Reduction Clinic zastąpiła indywidualne rozmowy sesjami orientacyjnymi. Podobnie, nie przeprowadzamy już rozmów po zakończeniu kursu. Wszystkie kwalifikacje (oceny) przed rozpoczęciem kursu są gromadzone na sesji orientacyjnej. Są one prowadzone przez trzy tygodnie przed rozpoczęciem kursu. Zanim spotkamy się na Orientacyjnej sesji wprowadzającej – rozmawiamy z uczestnikami przez telefon, żeby się zorientować czego oczekują od programu, wyjaśniamy naturę i strukturę programu, uświadamiamy, że uczestnictwo wymaga poważnego zobowiązania, staramy się odpowiedzieć na wszystkie pytania. Jeśli kandydat w dalszym ciągu jest zainteresowany uczestnictwem, zapisujemy go na Orientacyjną sesję wprowadzającą. Poza kontaktem telefonicznym, każdy kandydat otrzymuje mailem pakiet informacji o kursie.\nW czasie Orientacyjnej sesji wprowadzającej, przyszli uczestnicy wypełniają formularze uczestników, pogłębiają swoją wiedzę o MBSR, z pierwszej ręki doświadczają praktyki medytacyjnej, mają okazję do zadawania pytań, podejmują ostateczną decyzje o uczestnictwie. Każdy, kto się zdecyduje, jest proszony, żeby określił i zapisał trzy cele, które sobie stawia w związku z przystąpieniem do Programu.\nWażne aby, zanim sesja orientacyjna zostanie zakończona, nauczyciel spotkał się z każdym na krótko w celu przejrzenia jego formularza, odpowiedzenia na indywidulane pytania i żeby podjąć ostateczną decyzję, czy kandydat kwalifikuje się do programu. Jeśli to zostanie uznane za niezbędne, mogą być wyznaczone dodatkowe spotkania w celu ewentualnego określenia dodatkowych kryteriów uczestnictwa dla tego kandydata.\nDalszy ciąg w trakcie tłumaczenia.


Dziennik Ustaw Nr 76, poz. 416 z 2011 - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl Dokumenty Akty prawne Dziennik Ustaw Rok 2011 Nr 76Po 416\nDziennik Ustaw Nr 76, poz. 416 z 2011\nData wejscia w życie: 2011-04-11\nData obowiązywania: 2011-04-11\nTreść dokumentu: Dziennik Ustaw Nr 76, poz. 416 z 2011\nDziennik Ustaw Nr 76 — 4768 — Poz. 416\nROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać jednostki ubiegające się o autoryzację celem notyfikacji w zakresie wyrobów, oraz sposobu sprawowania nadzoru i kontroli jednostek notyfikowanych2) Na podstawie art. 37 ust. 10 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679) zarządza się, co następuje: §\n1) sposób spełnienia szczegółowych wymagań przez jednostki ubiegające się o autoryzację celem notyfikacji w zakresie wyrobów;\n2) tryb sprawdzania warunków i procedur, według których działają jednostki notyfikowane autoryzowane przez ministra właściwego do spraw zdrowia;\n3) sposób sprawowania nadzoru nad jednostkami notyfikowanymi autoryzowanymi przez ministra właściwego do spraw zdrowia;\n4) szczegółowy sposób i tryb prowadzenia kontroli jednostek ubiegających się o autoryzację oraz jednostek notyfikowanych. § 2.\n1. Jednostka ubiegająca się o autoryzację celem notyfikacji w zakresie wyrobów musi posiadać zasoby oraz personel, umożliwiające wykonywanie wszelkich zadań wchodzących w zakres wniosku o autoryzację, w szczególności związanych z certyfikacją, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych, zwanej dalej „ustawą”, a także dotyczących oceny, monitorowania i nadzorowania systemu jakości wytwórcy, przygoto1)\nwywania i przechowywania dokumentacji oraz prowadzenia odnośnej korespondencji.\n2. Zasoby, o których mowa w ust. 1, obejmują odpowiedni lokal, wyposażenie i sprzęt potrzebny do realizacji zadań technicznych i administracyjnych.\n3. Jednostka, o której mowa w ust. 1, posiada dokumentację, w której określono:\n1) strukturę organizacyjną jednostki, a w przypadku gdy jest częścią większej instytucji, także powiązania i zależności w ramach tej instytucji;\n2) podległość i odpowiedzialność każdej osoby zajmującej się oceną wyrobów i weryfikacją w ramach struktury organizacyjnej tej jednostki;\n3) zakres usług świadczonych przez podwykonawców oraz dokumenty potwierdzające ich kwalifikacje.\n4. Personel jednostki, o której mowa w ust. 1:\n1) posiada wiedzę z zakresu przepisów ustawy i norm zharmonizowanych właściwych dla planowanej działalności jednostki ubiegającej się o autoryzację;\n2) posiada udokumentowane kwalifikacje obejmujące pełen zakres autoryzacji określony we wniosku jednostki ubiegającej się o autoryzację;\n3) złożył oświadczenia zapewniające o bezstronnym działaniu oraz zobowiązanie do informowania o każdym przewidywanym konflikcie interesów. §\n3. Sprawdzenie zasadności wniosku jednostki, o której mowa w § 2 ust. 1, obejmuje:\n1) ocenę dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem o autoryzację;\n2) przeprowadzenie kontroli w siedzibie jednostki, w tym sprawdzenie, czy zasoby i procedury wewnętrzne zapewnią możliwość funkcjonowania jednostki we wnioskowanym zakresie. §\n4. Weryfikacja procedur stosowanych przez jednostkę notyfikowaną autoryzowaną przez ministra właściwego do spraw zdrowia, zwaną dalej „jednostką”, polega na sprawdzeniu, czy:\n1) właściwie określają zakres i sposób udostępniania dokumentacji na żądanie ministra właściwego do spraw zdrowia, Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”, właściwych organów państw członkowskich i innych jednostek notyfikowanych;\n2) Przepisy niniejszego rozporządzenia w zakresie swojej regulacji wdrażają postanowienia dyrektyw: — Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania (Dz. Urz. WE L 189 z 20.07.1990, str. 17; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 154), — Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (Dz. Urz. WE L 169 z 12.07.1993, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 12, str. 82), — 98/79/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro (Dz. Urz. WE L 331 z 07.12.1998, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 21, str. 319), — 2007/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającej dyrektywę Rady 90/385/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania, dyrektywę Rady 93/42/EWG dotyczącą wyrobów medycznych oraz dyrektywę 98/8/WE dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz. Urz. UE L 247 z 21.09.2007, str. 21).\nDziennik Ustaw Nr 76, poz. 416 z 2011 - pozostałe dokumenty:\nMonitor Polski 2004 nr 31 poz. 551\nObwieszczenie Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie wykazów norm zharmonizowanych\nDziennik Ustaw z 2004-05-27 poz. 1250\nRozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań jakie powinny spełniać jednostki ubiegające się o autoryzację celem notyfikacji w obszarze wyrobów medycznych\nMonitor Polski 2009 nr 47 poz. 698\nObwieszczenie Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wykazu norm zharmonizowanych\nMonitor Polski 2010 nr 11 poz. 119\nObwieszczenie Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacyjnego z dnia 18 lutego 2010 r. w sprawie wykazu norm zharmonizowanych\nDziennik Ustaw z 2002-12-12 poz. 1779\nRozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 2 grudnia 2002 r. w sprawie systemów oceny zgodności wyrobów budowlanych oraz sposobu ich oznaczania znakowaniem CE.


KotłowniaKOGENERACJA S.A. - Prezentacja procesu produkcyjnego\nWYPROWADZENIE ENERGII ELEKTRYCZNEJ\nWyprowadzenie energii cieplnej\netap 3: Kotłownia\nW Elektrociepłowni Wrocław są zainstalowane trzy kotły parowe o następujących wydajnościach pary:\nK-1 - OP-230 t/h o mocy 165 MWt\nK-2 - OP-430 t/h o mocy 317 MWt\nK-3 - OP-430 t/h o mocy 317 MWt\nDo zaspokojenia szczytowego zapotrzebowania miasta na ciepło służą kotły wodne. Kocioł wodny przystosowany jest do dodatkowego podgrzewania wody w przypadku wyjątkowo niskich temperatur zewnętrznych. W EC Wrocław dysponujemy dwoma kotłami szczytowymi:\nKW-3 / WP 120 o mocy 140 MWt\nKW-5 / WP 120 o mocy 140 MWt\nKotłownia Elektrociepłowni Wrocław\nNa terenie kotłowni w Elektrociepłowni Wrocław podstawowymi urządzeniami są kotły parowe. Do odpowiedniego funkcjonowania kotłów potrzebne są urządzenia pomocnicze, takie jak: młyny węglowe, wentylatory młynowe, wentylatory powietrza, wentylatory spalin, elektrofiltry, odżużlacze czy kruszarki żużla. Wspólna praca tych wszystkich urządzeń pomocniczych wpływa na prawidłowy przebieg procesu spalania w kotle.\nW celu zapewnienia odpowiedniej ilości pary do turbiny, a tym samym do wymienników podturbinowych, w kotłach spalany jest węgiel w ilościach ok. 500 000 ton na rok.\nKotły wodne spalają przeciętnie\nok. 10 000 ton węgla. Wartość ta jest zmienna w zależności od temperatury zewnętrznej we Wrocławiu.\nJak w każdym procesie spalania, mamy do czynienia z odpadami w postaci popiołu lotnego i żużla. Elektrociepłownia w ekologiczny sposób wyprowadza odpady średnio w ilościach:\n- popiół: 70 000 ton na rok\n- żużel: 14 500 ton na rok\nWiększość odpadów jest wykorzystywana do powtórnego wykorzystania, np. popiół lotny - jako dodatek do betonu.\nW celu ograniczenia emisji spalin Elektrociepłownia zobowiązała się od 1 stycznia 2016 roku do zmniejszenia emisji spalin, zgodnie z Dyrektywą UE. Dlatego też w KOGENERACJI powstają nowe instalacje mające na celu ograniczenie emisji tlenków siarki (SOx)z 1500 mg/Nm3 do 200 mg/Nm3, tlenków azotu (NOx)z 600 mg/Nm3 do 200 mg/Nm3 oraz pyłu z 100 mg/Nm3 do 20 mg/Nm3.\nNm3 - normalny metr sześcienny.\nWejdź do świata elektrociepłowni Wrocław\nZobacz, jak ten etap produkcji\nwygląda w rzeczywistości


Audiobook Posłuszna żona CD mp3 w TaniaKsiazka.pl\nPosłuszna żona CD mp3\nNasza cena: 26,39 zł 34,90 zł Taniej o: 24%\nPrawie pół miliona czytelników na całym świecie pokochało Kerry Fisher! Wielkie miłości, wspaniała rodzina i kłamstwa za zamkniętymi drzwiami idealnych domów.\nCzas trwania: 663\n1. Walka o umysł mężczyzny Henryk WiejaNasz umysł to pole bitwy, w którym wygrywa to, na czym się skupiamy. Kiedy chodzimy Bożymi drogami, stajemy się mocniejsi od pokus. Odkryj, jak chronić i używać swojego umysłu, aby jakość twojego życia wypływała z zasad Bożego Królestwa.2. Kompromis słabość...\nTaniej o: 8,51 zł (24%)


Co sprzyja pojawianiu się zaparć? - Blog medyczny\nCzy wiesz, jakie czynniki i okoliczności zwiększają ryzyko wystąpienia zaparć? Czego unikać i czego nie robić? Poznaj najczęstsze przyczyny zaparć i dowiedz się, jak Xenna może pomóc Ci pozbyć się tej wstydliwej dolegliwości.\nUjmując najogólniej, zaparcia to trudności z oddawaniem stolca, które polegają przede wszystkim na obniżonej częstotliwości wypróżnień. O pojawieniu się zaparć można mówić w przypadku braku defekacji powyżej 3 dni i mniej niż dwa tygodnie, a sam stolec jest twardy, zbity i suchy. Często też wypróżnianiu towarzyszą np. bóle brzucha, może też pojawić się uczucie niepełnego wypróżnienia.\nZaparcia są dolegliwością, która może przytrafić się dosłownie każdemu. Nie może więc dziwić fakt, że przyczyny pojawienia się zaparć są niezwykle zróżnicowane i różnorodne. Zaparcia najczęściej są wywołane przez nieprawidłową dietę i zbyt rzadką aktywność fizyczną, jednak sprowadzenie przyczyn tego problemu tylko do tych dwóch czynników byłoby dużym niedopatrzeniem.\nZaparcia dzieli się zależnie od tego, co jest podłożem pojawienia się tego problemu. Zaparcia czynnościowe objawiają się w przypadkach, kiedy dziennie spożywamy zbyt mało płynów, prowadzimy nadmiernie siedzący tryb życia oraz nie uprawiamy wystarczającej ilości aktywności fizycznej. Mało tego, za tego typu zaparcia odpowiada także stres i inne czynniki psychologiczne. Zaliczyć tu można choćby celowe wstrzymywanie wypróżnień, w wyniku czego w jelicie przebywa zbyt dużo stolca, przez co samo jelito ulega rozciągnięciu, a odruch defekacji – osłabieniu. Zaparcia na tle psychologicznym określa się mianem zaparć nawykowych.\nW ostatnim czasie powstało też pojęcie takie jak zaparcia kwarantannowe. Z powodu częstego przebywania w domu, małej ilości aktywności fizycznej oraz monotonnej diety część osób zaczęło narzekać na zaparcia.\nW rzadszych sytuacjach za zaparciami mogą stać przyjmowane leki, np. opioidowe leki przeciwbólowe czy leki psychiatryczne, a także inne schorzenia, jak np. choroby jelita grubego, nowotwory, choroby odbytu i odbytnicy czy stany po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej.\nW zdecydowanej większości przypadków z zaparciami poradzisz sobie bez konieczności wizyty lekarskiej – jeśli jednak poniższe sposoby zawiodą, koniecznie odwiedź specjalistę. Najczęściej na zaparcia zaleca się uzupełnienie diety w błonnik pokarmowy, uregulowanie trybu życia, znalezienie czasu na poranne „posiedzenie” w toalecie czy systematyczną aktywność fizyczną – z powodzeniem wystarczy spacer z najbliższymi.\nJeśli zaparcia nie ustępują, dobrze sięgnąć po profesjonalne preparaty Xenna. Xenna herbata sprawdza się przy zaparciach na różnym tle, pomaga wesprzeć pracę jelit oraz usprawnić wypróżnienie. Na portfolio produktów Xenna składają się zarówno środki dla dorosłych i młodzieży, jak i małych dzieci. Substancja czynna senesu, zawarta w preparacie Xenna na zaparcia jest wchłaniana dopiero w jelicie grubym, nie ingerując w górną część układu pokarmowego. Xenna herbata to smaczny i aromatyczny napar z ziół, który powinien znaleźć się w domowej apteczce oraz w wakacyjnym bagażu.\nCzy warto stosować specjalne leki na katar?\nW przebiegu przeziębienia i grypy najbardziej męczącą dolegliwością jest uporczywy katar. Czy można mu jakoś przeciwdziałać? Jak łagodzić jego objawy? …\nBadania profilaktyczne u ginekologa powinny stać się dobrą tradycją w życiu każdej kobiety, od narodzin do późniejszych lat. Żeński układ …\nJak leczyć guzek wartowniczy przy odbycie?


Czas wydruku: 00:23:36\nBoże Narodzenie to czas magiczny, przepełniony rodzinnym ciepłem, radością\ni miłością. Pielęgnowanie obrzędów jest bardzo istotne, to nierozerwalna część naszej kultury, z którą silnie związani jesteśmy od najmłodszych lat. Każdy z nas przechowuje w pamięci własny, najpiękniejszy obraz Świąt.\nUczniowie także zapragnęli godnie uczcić święta Bożego Narodzenia. Już kolejny raz przygotowali dla swych nauczycieli, kolegów, koleżanek, oryginalne Jasełka wykonane pod kierunkiem pani Barbary Pawlik-Szczepaniak, pani Edyty Lorczyk oraz Zuzanny Salami. Tegoroczne widowisko odbyło się 20. grudnia w szkole.\nW przedstawieniu pojawili się: Józef z Maryją, Pastuszkowie, Anioły, Król Herod, Trzej Królowie, Diabły. Krakowiacy z krakowiankami tańczyli w oryginalnych strojach ludowych. Dzieci śpiewały piękne pastorałki, kolędy oraz piosenki o tematyce świątecznej. Występ zaprezentowany przez młodych aktorów wprowadził uczestników spotkania w prawdziwie świąteczny nastrój.\nPo części artystycznej Dyrektor Elżbieta Siubiś podziękowała za przygotowanie interesującego przedstawienia.. Nie zapomniała także o ciepłych słowach\ni życzeniach, które skierowała do uczniów, nauczycieli i pracowników obsługi.\n20. grudnia był dniem bardzo uroczystym. W klasach odbyły się spotkania wigilijne. Rozmawiano o zwyczajach i tradycjach świątecznych.\nJasełka, 6. stycznia 2014 roku, wystawione były w kościele w Gnojnej dla społeczności lokalnej. Cieszyły się ogromnym zainteresowaniem wśród dorosłych\ni młodzieży. Artyści otrzymali gromkie brawa.\nData publikacji: 2014-01-14 11:40:00Data ostatniej aktualizacji: 2014-02-02 22:35Aktualizacja dokonana przez:


Chilling Adventures of Sabrina. Ścieżka Nocy – Sarah Rees Brennan | GoodBuk – portal o dobrych książkach\nJeśli jeszcze nie mieliście okazji poznać współczesnej Sabriny, nie czytajcie tej recenzji, gdyż zawiera ona spoilery dotyczące zarówno całej serii autorstwa Sarah Rees Brennan, jak i jej serialowej wersji. W oczekiwaniu na kolejny (prawdopodobnie ostatni!) sezon czarownicy z Netfliksa, mamy przyjemność sięgnąć po trzecią część jej przygód w wersji papierowej.\nKilka luk i niedopowiedzeń\nNo cóż, muszę przyznać, że po książki o Sabrinie Spellman sięgnęłam z wielką przyjemnością, równą tej, która towarzyszyła mi oglądaniu serialu Chilling Adventures of Sabrina. Teraz, po lekturze kolejnej części, mogę z nieco większą pewnością oznajmić Wam, Drodzy Czytelnicy, że historia z książki nie byłaby kompletna bez wcześniejszego obejrzenia serialu. Dlaczego? Otóż pomimo tego, że w powieściach zawarta jest niemal ta sama fabuła, porusza ona wątki, które na ekranie mogły zostać pominięte lub nieco oszczędniej ukazane, jednocześnie nie zagłębiając się w to, co działo się w serialu. W związku z tym, przynajmniej według mnie, lektura książki byłaby niepełna, zdecydowanie czegoś by tu brakowało. To trochę tak, jakby autorka wyciągnęła do czytelnika rękę, po czym zaczęła mu się wymykać, kluczyć i nie chciała pokazać całej opowieści. Istnieje tu zbyt wiele luk, niedopowiedzeń i treści wydartych z kontekstu, by wciągnąć kogoś, kto nie widział produkcji Netfliksa, i przedstawić mu pełną historię.\nTrzeci tom przygód książkowej Sabriny rozpoczyna się w momencie, gdy jej nowy chłopak, Nick, przebywa w piekle, będąc jednocześnie naczyniem skrywającym Czarnego Pana – tylko w ten sposób można było ograniczyć moce Szatana. Poświęcenie Nicka było tak ogromne, że Sabrina nie wyobraża sobie ot tak o nim zapomnieć i postanawia zrobić wszystko, co w jej mocy, by uwolnić go z piekielnych odmętów. Niestety, wcześniejsza część serii, czyli Córka chaosu, skończyła się zupełnie gdzieś indziej, a wydarzenia miedzy tomami są tu niezbyt szczegółowo wspominane, co dla niektórych czytelników może być problemem i nieco zaburzyć odbiór.\nJakby tych niedopowiedzeń było mało, Sabrina nagle okazuje się córką samego Szatana oraz jego piekielną następczynią. Tak, podkreślę to jeszcze raz, że lektura książki nie ma sensu bez oglądania serialu. Ale może niepotrzebnie się czepiam, bo po serię sięgają przede wszystkim fani serialu?\nMuszę jednak przyznać, że Ścieżka Nocy mnie nie powaliła. Uważam ją za najsłabszą z serii Brennan nie tylko ze wskazanych wyżej powodów, ale również dlatego, że niewiele się w niej działo. Owszem, jest tu sporo zwrotów akcji, widać też problemy wewnętrzne oraz rozwój wcześniej poznanych bohaterów, nie mogłam się jednak pozbyć wrażenia, że całość była trochę o niczym. Do tego liczne, wtrącane gdzie się da retrospekcje, z których tylko część wprowadza coś do historii, były dość męczące i przeciągały całość.\nBrennan sporo uwagi poświęca miłosnym rozterkom Sabriny, które były akurat dość przyjemne w lekturze, przypominały bowiem problemy jej rówieśników (oczywiście z pominięciem czarodziejów i wiedźm). Choć dziewczyna ma chłopaka, którego przecież kocha, wciąż trudno jej zapomnieć o Harvey’u, również bardzo jej bliskim. Niestety, chłopak związał się już z jej przyjaciółką Roz, co jeszcze bardziej komplikuje kwestie uczuciowe. Sabrina próbuje więc zrozumieć samą siebie i zrobić to, co właściwe – zresztą jak zwykle.\nCałą historię ubarwiają losy innych bohaterów – od Harveya, Roz i Theo, czyli przyjaciół czarownicy, po jej kuzyna Ambrose’a i Prudence podróżujących w celu dokonania krwawego mordu. Nie brak tu interesujących wątków, a nawet poczucia humoru, co sprawia, że książka jest znacznie bardziej interesująca.\nNie da się ukryć, że Sarah Rees Brennan chciała w swojej powieści podkreślić wartości takie jak miłość i przyjaźń. Z prostotą ukazuje zdziwienie nienawykłych do takich uczuć czarowników, którzy stopniowo, choć z oporem, się na nie otwierają. Śmiertelnicy uczą ich czułości, lojalności i wzajemnego zaufania. Zarówno Sabrina, jak i Harvey, nie boją się okazywać miłości najbliższym i oddaliby życie za tych, których naprawdę kochają. Dotyczy to zresztą wielu innych bohaterów, co jest bardzo optymistycznym i wartościowym przekazem.\nZnajduję w przygodach Sabriny bardzo wiele plusów i nadzieję na to, że kolejne książki (o ile się ukażą) będą równie udane jak poprzednie. Ścieżka Nocy wypada w porównaniu z wcześniejszymi tomami dość blado i wydaje mi się najbardziej przeciągnięta, ale nie oznacza to, że jej lektura nie może być przyjemna i lekka. Najlepiej będzie, jak przekonacie się sami 🙂\nTYTUŁ - Chilling Adventures of Sabrina. Ścieżka Nocy\nTYTUŁ ORYGINALNY - Chilling Adventures of Sabrina. Path of Night\n← „Bardzo cicha noc” – E. Dobosz, E. Szelest → „Wymazani z pamięci” – P. Borlik


Los Angeles Chargers - Strona 2 z 2 - NFL Blog\nJedną z ulubionych „około NFL-owych” zabaw Amerykanów są „bold predictions”. Chodzi o to, żeby wygłosić jakąś prognozę, która na pierwszy rzut oka brzmi mało prawdopodobnie, ale ma szanse się spełnić. Tym razem ja wygłoszę osiem takich odważnych prognoz – po jednej na każdą dywizję. Zobaczymy czy choć jedna spełni się w sezonie 2017. Nie są […]\nNFL przed sezonem 2017: AFC West\nNa koniec tygodnia spędzonego z AFC dochodzimy do najsilniejszej dywizji w konferencji. To jedyna dywizja w AFC, w której wszystkie drużyny mogą realistycznie myśleć o playoffach, choć naturalnie są tu ekipy silniejsze i słabsze. Dzisiaj dołącza do mnie pierwszy z gości, Kamil Słonka z Raider Nation Polska, który przygotował część o swojej ulubionej drużynie. […]\nW poniedziałek właściciele klubów NFL niemal jednogłośnie zaaprobowali przenosiny Raiders z Oakland do Las Vegas. Po dwudziestu latach spokoju aż trzy drużyny NFL zmieniły siedziby w ciągu ostatniego roku. Jednak same przenosiny nie są niczym dziwnym w ligowej historii. Las Vegas Raiders Przenosiny klubu NFL do Las Vegas oznaczają początek nowej epoki. Bardzo długo […]


Pakiety dla kobiet w ciąży - Salon kosmetyczny Beauty-Derm\nZabiegi » Day Spa » Pakiety dla kobiet w ciąży\nWyjątkową ofertę Day Spa kierujemy do:\nCiąża to wspaniały okres w życiu kobiety. Czas spędzony w naszym Day-Spa będzie odpoczynkiem od problemów dnia codziennego, odnalezieniem spokoju i dobrego samopoczucia. Zadbamy o Twój wygląd i zmęczone nogi do samego porodu. Na bezpłatnej konsultacji skomponujemy indywidualny pakiet dla Ciebie w/g potrzeb. Każdy pakiet to ceremonia obejmująca zabiegi pielęgnacyjno - upiększająco - relaksujące. "W ciąży też możesz być atrakcyjna" - wybór należy do Ciebie\noraz dla młodych mam\nDzień w naszym Day Spa dla przemęczonej mamy, to wyjątkowo zasłużony czas odpoczynku, odreagowania się od monotonii. W atmosferze spokoju przywrócimy blask Twojej urodzie. Sprawimy, że znowu poczujesz się kobietą, co sprawi radość nie tylko Tobie, ale najbliższym.\nPakiet nr 1 Prezent\n- Henna rzęs i stylizacja brwi\nPakiet nr 2 Prezent\n- Nawilżający zabieg na twarz\n- Makijaż firmowy\n- Masaż wokół oczu\nPakiet nr 3 Prezent\n- Peeling na twarz z esencją liliową (gł. oczyszczenie)\n- Masaż relaksacyjny na preparatach regenerująco - nawilżających (karku i ramion)\n- Zabieg na twarz odżywczo - nawilżający\n- Częściowe zagęszczenie rzęs kępkami w zewnętrznych kącikach\n- Makijaż firmowy »»\n- Oxybrazja-peeling wodno-tlenowy twarzy\n- mezoterapia tlenowa twarzy (intensywne nawilżenie skory)\n- henna rzęs\n- kawiorowy masaż relaksacyjny twarzy, szyi, dekoltu


Strona główna / Wiadomości / Schudrich: ustawa o IPN to nie jest fałszowanie historii\nNaczelny Rabin Polski Michael Schudrich nie uważa, żeby nowelizacja ustawy o IPN była fałszowaniem historii. Jednak język, którym jest napisana nie jest wystarczająco klarowny – powiedział Schudrich w poniedziałkowym wydaniu „Kropki nad I” w TVN24.\nMichael Schudrich, na pytanie czy nowelizacja ustawy o IPN jest próbą fałszowania historii, fałszowania pamięci Holokaustu, odpowiedział: „Są ludzie, którzy mówią tak, są tacy, co mówią nie. Ja mówię: nie. Ale jest problem. Ustawa musi być pisana w bardzo jasny sposób. Jeżeli ja dobrze rozumiem, to celem tej ustawy jest bronić dobrego imienia polskiego narodu. To bardzo dobre i ważne. Nie ma czegoś takiego jak <polskie obozy zagłady>, to fałszowanie historii. Z tym się mogę zgodzić. (…) Ale czy język tej nowej ustawy jest wystarczająco klarowny? Ustawa musi być klarowna” – mówił Schudrich w „Kropce nad I”.\nSchudrich przyznał, że niewykluczone, że niektóre reakcje na tę ustawę ze strony polityków izraelskich mogą być związane z rozpoczynającą się w Izraelu kampanią przedwyborczą. „To trudny, napięty moment” – tak Szchudrich powiedział o obecnych relacjach polsko-izraelskich. „Mamy jednak obowiązek znalezienia rozwiązania” – dodał.\n„Musimy zrozumieć, co to znaczy <naród polski>. To problem językowy. (…) To ma znaczenie, czy wśród Polaków byli tacy, którzy współpracowali z Niemcami. Byli szmalcownicy. Ulmowie uratowali Żydów, ale stracili życie, bo były donosy. (…)\nW Polsce, jak w każdym kraju są i tacy, i tacy. (…) Jestem dumny, że w Polsce są naukowcy gotowi badać bolesne elementy historii” — stwierdził gość TVN24.\nMichael Schudrich powiedział też, że jest zmęczony wysłuchiwaniem fałszywych informacji, które padają w ostatnich tygodniach zaróno ze strony polskiej, jak i izraelskiej. „Mamy obowiązek mówić prawdę i zwalczać kłamstwo, bez względu czy jest ze strony polskiej, żydowskiej czy innej. Jest dla mnie smutne, że muszę słuchać od tygodnia o dwóch stronach. (…) Musimy walczyć razem przeciwko kłamstwu, nieważne z której strony” – dodał Naczelny Rabin Polski.\nIPN Michael Schudrich misja\n« Watykan: papież przyjął prezydenta Turcji [GALERIA]\nMeksyk: dwaj katoliccy księża zabici »


Low-tech by Russski - Lubelskie Forum Akwarystyczno-Terrarystyczne\n Low-tech by Russski\nWysłany: Śro 14:10, 20 Lip 2011 Temat postu:  Low-tech by Russski\nPrzedstawiam wam mój pierwszy baniaczek z którego mimo kilku wad jestem bardzo zadowolony.\nZaczęło się od licytacji na allegro (mógł bym powiedzieć że licytacja była zacięta i cudem udało mi się dopiąć swego), ale byłem jedynym licytującym i wziąłem go za cenę minimalną . Co prawda jest trochę zarysowany co zauważyłem dopiero w domu, no cóż nie można mieć wszystkiego za nie wiele. Przez 2 dni w akwarium znajdował się korzeń ale szybko się go pozbyłem bo strasznie barwił wodę, po kilku podmiankach jest lepiej i teraźniejszy stan mi pasuje.\n- 15W AguaGlo,\n- 15W SunGlo,\nNie mam pojęcia, ale daje radę.\n- hailea aquarium z termostatem,\n-Temperatura 24 stopnie.\n- ziemia ogrodowa\n- Piach gruboziarnisty (pospółka).\n- na razie brak i tak zapewne zostanie;\n- Fissidens Mini\n- Bacopa australijska\n- 3x kirys spiżowy,\n- 2x molinezja słoneczna, (tymczasowo)\n- 2x prętnik karłowaty\n- 15x krewetka babaluti\n- 1x krewetka filtrująca\nMam zamiar dokupić ok 10 neonków i harem pielęgniczek kakadu.\n01 lipca- zalanie akwarium.\n20 lipca- stan obecny. Zdjęcia wykonywane telefonem więc proszę o wyrozumiałość.\nWysłany: Pią 9:59, 22 Lip 2011 Temat postu:\nPlanujesz jakiś trawnik?\nKiryski to stadne ryby, 3 to nie stado niestety\nWysłany: Pią 11:01, 22 Lip 2011 Temat postu:\nWprowadziłem jakiś błąd jest ich 4 no na więcej sobię nie moge pozwolić bo i tak opanowały już cale dno. Trawniczek jest ciągle w mojej głowie, ale puki co brak funduszy na glosie, a jakoś nikt nie ma w Lbn do oddania\nWysłany: Pią 12:06, 22 Lip 2011 Temat postu:\nNo okej, niech 4 zostaną. Zawsze to raźniej im będzie, mówią że minimum 5 powinno być. Możesz próbować z glosią, chociaż nie wiem jak z nią będzie w LT. Szukaj po forach, może ktoś będzie miał do oddania. Na RA(roślinyakwariowe) ludzie często coś sprzedają.\nKorzeń po jakimś czasie przestanie barwić wodę\nWysłany: Pią 13:19, 22 Lip 2011 Temat postu:\nMoim zdaniem może okazać się, że glosia będzie rosnąć za bardzo do góry przy tym świetle, a taka powyciągana nie wygląda najlepiej.\nWysłany: Sob 12:55, 23 Lip 2011 Temat postu:\nRośliny rosną w zastraszającym tempie, po jakimś 2 tygodniowym postoju od założenia akwarium z każdym dniem pną się coraz wyżej. Jedynie mchy nie rozrastają się tak jak bym chciał.\nMoże przycinka tych roślin dostających tafli wody?\nOstatnio zmieniony przez Russski dnia Sob 12:58, 23 Lip 2011, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 14:20, 23 Lip 2011 Temat postu:\nprzycinka podstawa nawet bym się spytał dlaczego tak późno,\nprzycięciem zagęścisz ładnie, a sadzonki w glebe albo do oddania.\nzaczyna się robić ciekawie, będzie jakie drewno?\nWysłany: Sob 19:19, 23 Lip 2011 Temat postu:\nBoje się drewna\nNajwyżej jutro nastawię i będę cały dzień gotował i podmieniał wodę żeby korzeń nie barwił\nWysłany: Sob 20:00, 23 Lip 2011 Temat postu:\nPobarwi i przestanie, nie ma co się bać.\nWysłany: Sob 20:06, 23 Lip 2011 Temat postu:\nNa zdjęciach widać żółtą wodę a to jest może 20% intensywności zabarwienia, woda pojaśniała dzieki podmiankom a była ciemno herbaciana. Wiem że kiedyś musi przestać, ale przy podmiance raz na 2-3 tyg 10-20% wody to musiało by minąć chyba kilka lat zanim korzeń przestał by barwić a woda pojaśniała do takiego stopnia jak teraz\nWysłany: Wto 9:15, 02 Sie 2011 Temat postu:\nCzy ktoś wie co to za roślina i jak ją przycinać?\nWysłany: Wto 15:12, 02 Sie 2011 Temat postu:\nNie wiem czy dobrze widzę ale tą muszlę radziłbym ci wyrzucić z akwarium. Tnij roślinki niżej żeby zarastały akwarium od dołu, tak nie wyglądają za ladnie. Na dole mniejsze łodygi niż na górze. Szczególnie rotala lubi częste strzyżenie, hetheratera także.\nOstatnio zmieniony przez Bartnik86 dnia Wto 15:15, 02 Sie 2011, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 15:34, 02 Sie 2011 Temat postu:\nNo nie mam tam żadnej muszli, ale dzięki za sugestię odnośnie roślin napewno się zastosuję przy kolejnej podmiance wody.\nWysłany: Sob 12:20, 20 Sie 2011 Temat postu:\nAkwa raczej bez zmian, proponujecie coś dodać? chciał bym dosadzić więcej roślin, ale w sumie nie wiem gdzie bo już raczej miejsca nie ma. Chyba trochę za małe me akwa na gąszcz roślinny\nWysłany: Sob 12:32, 20 Sie 2011 Temat postu:\nwywal orzecha i zagęszczaj 3ci plan i będzie dobrze\nWysłany: Czw 12:21, 22 Wrz 2011 Temat postu:\nOd ostatniej aktualizacji minął już miesiąc, pozwoliłem roślinom trochę zaszaleć i przycinam je minimalnie i gdy to jest niezbędne. Może większość powie że powinienem je zagęścić itp. ale poprzez zagęszczanie i przycinanie wszystkiego aby w "przyszłości" było ładnie, ciągle miałem zbiornik roboczy gdzie stało kilka kikutów. Tak więc teraz zbiornik na dziko ten efekt najbardziej mi się podoba i będę usuwał tylko to co niezbędne do dalszego wzrostu poszczególnych roślinek.\nNie bardzo udaje mi się zrobienie zdjęcia zbiorniczka bez refleksów na szybie za co przepraszam oglądających.\nWysłany: Czw 16:41, 22 Wrz 2011 Temat postu:\nNaprawdę ładny i klimatyczny baniaczek. Co do zdjęć to spróbuj robić je w nocy z wyłączonym światłem w pokoju - wtedy będziesz miał mniej tego rodzaju problemów.


W tej kategorii nasz sklep internetowy oferuje Państwu wysokiej jakości pościel dla dzieci , której wykonanie było inspirowane Myszka Minnie, czyli kultową postacią fikcyjną, która występują w bajkach Myszce Miki. Myszka Minnie jest znana przede wszystkim ze swojego charakterystycznego ubioru — dużej czerwonej bądź różowej kokardki w kropki oraz sukienek w takich samych barwach. Szeroki wybór naszej pościeli z jej podobizną sprawi, że dopasowanie właściwego egzemplarza do pokoju dziecięcego nie będzie żadnym problemem. Zachęcamy Państwa do zapoznania się z naszymi propozycjami.\nDlaczego warto wybrać naszą pościel z Myszką Minnie?\nEgzemplarze, które znajdą Państwo w tej kategorii, są godne uwagi przede wszystkim ze względu na ich świetne wykonanie. W naszym sklepie stawiamy wyłącznie na dobre materiały, takie, jak chociażby bawełna, dzięki czemu zakupiona pościel zapewni każdemu maluchowi komfortowy, a przy ty naprawdę zdrowy sen. Zastosowanie takich materiałów sprawia również, że ta pościel może być z powodzeniem użytkowana zarówno latem, jak i zimą. Wszystko dzięki temu, że zapewnia odpowiednią termoregulację i pozwala skórze oddychać, a przy tym jest po prostu miła w dotyku. Oferujemy Państwu pościel w rozmiarach takich, jak 140x200, 160x200, czy nawet 100x135, dzięki czemu dopasowanie właściwego egzemplarza do danego łóżka, czy materaca — nie będzie stanowiło żadnego problemu. Nasza pościel z Myszką Minnie może okazać się również fantastyczną propozycją na prezent dla zaprzyjaźnionego malucha.\nJesteśmy przekonani, że nasze tekstylia inspirowane Myszką Minnie urzekną każdego malucha, a przy tym sprawią, że jego sen będzie uspokajający i zdrowy.\nPościel Licencja 160x200 Myszka Minnie 38\nPościel Dziecięca 100x135 + 40x60 Myszka Minnie 45 A\nPościel Licencja 160x200 Myszka Minnie 33-a


Lactobacillus rhamnosus - Najlepszy probiotyk\nStrona główna/Zdrowie/Lactobacillus rhamnosus\nLactobacillus rhamnosus to najlepiej poznane i najbardziej popularne bakterie probiotyczne, czyli korzystnie wpływające na cały organizm. Zostały wyizolowane z organizmu ludzkiego już w 1983 roku. Należą do bakterii Gram-dodatnich i do bakterii kwasu mlekowego.\nCharakterystyka Lactobacillus rhamnosus\nCechami charakterystycznymi dla omawianego szczepu bakterii są:\nzdolność do przeżycia i aktywności metabolicznej w przewodzie pokarmowym;\nkorzystne oddziaływanie na zdrowie człowieka;\noporność na działanie kwasu solnego i żółci;\naktywność antagonistyczna w stosunku do patogenów.\nBakterie z grupy Lactobacillus rhamnosus bardzo często wykorzystywane są jako składnik preparatów probiotycznych. Dzieje się tak, ponieważ są bezpieczne, efektywne i trwałe. Spełniają wszystkie kryteria niezbędne do tego, aby nazwać bakterie probiotycznymi.\nZobacz również: Lactobacillus acidophilus.\nDziałanie Lactobacillus rhamnosus\nUdokumentowano skuteczne działanie Lactobacillus rhamnosus w 4 głównych schorzeniach:\nzmniejszona odporność i nawracające infekcje;\nbiegunki różnego pochodzenia;\nproblemy związane z przewodem pokarmowym (w tym np. zespół jelita drażliwego);\natopowe zapalenie skóry i choroby o podłożu alergicznym.\nNajszersze zastosowanie Lactobacillus rhamnosus udokumentowano w profilaktyce i leczeniu biegunki poantybiotykowej, która wiąże się właśnie z zaburzeniem składu i funkcji naturalnej mikroflory jelitowej.\nBakterie jelitowe pełnią funkcje nie tylko związane z trawieniem i pasażem jelitowym. Odnoszą się do całego organizmu. To właśnie one warunkują przepuszczalność błony śluzowej jelita cienkiego – jeśli ich skład i działanie są odpowiednie, patogeny oraz toksyny nie przedostają się ze światła jelita do układu krwionośnego. Ulegają wydaleniu z masami kałowymi. Jeśli jednak dojdzie do jakichkolwiek zaburzeń w obrębie naturalnej mikroflory jelitowej, patogeny oraz szkodliwe związki chemiczne z łatwością przedostają się do ustroju powodując liczne szkody. Odporność organizmu jest wówczas znacznie niższa.\nUważa się, że biegunki po stosowaniu antybiotyków dotyczą nawet 40% pacjentów. Powodem jest dysbioza mikroflory jelitowej wskutek działania leków. Antybiotyki nie działają bowiem wybiórczo niszcząc jedynie szkodliwe bakterie – swoją czynnością obejmują wszystkie drobnoustroje organizmu, także te pozytywne zasiedlające jelita. Stosowanie probiotyków zawierających Lactobacillus rhamnosus jednocześnie z antybiotykami znacznie obniża ryzyko epizodów biegunek.\nZobacz również: Probiotyk przy antybiotyku.\nW dzisiejszych czasach poważnym problemem są schorzenia przewodu pokarmowego o charakterze przewlekłym – np. choroba Leśniowskiego-Crohna, zespół jelita drażliwego czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Wykazano, że regularne przyjmowanie Lactobacillus rhamnosus zmniejsza intensywność lub nawet całkowicie eliminuje niektóre objawy, takie jak zaparcia, biegunki, wzdęcia, bóle brzucha, uczucie dyskomfortu w żołądku i inne. W terapii tego typu schorzeń probiotyki uznawane są za bezpieczne i wysoce skuteczne metody wspomagające.\nBadania wykazały skuteczność stosowania szczepu Lactobacillus rhamnosus w profilaktyce atopowego zapalenia skóry u dzieci z wysokim ryzykiem choroby. Podawanie go kobietom ciężarnym obciążonym atopią w ostatnim trymestrze ciąży oraz ich nowo narodzonym dzieciom przez sześć pierwszych miesięcy życia istotnie zmniejszyło ryzyko zmian skórnych. Podobnie w przypadku chorób alergicznych, które w dużym stopniu wiążą się z obniżeniem odporności i nieprawidłową reakcją organizmu na różnego rodzaju bodźce. Probiotyki mają wpływ na stabilizację reakcji organizmu.\nSzachta P., Efektywność szczepu Lactobacillus Rhamnosus GG w eliminacji nosicielstwa enterokoków opornych na wankomycynę z przewodu pokarmowego, Zakażenia, 4/2012.\nCzerwionka-Szaflarska M., Romańczuk B., Probiotyki w profilaktyce i leczeniu wybranych schorzeń przewodu pokarmowego u dzieci, Forum Medycyny Rodzinnej, 2/2010.\nKupryś-Caruk M., Chabłowska B., Stefańska I., Piasecka-Jóźwiak K., Kotyrba D. Wpływ szczepów bakterii Lactobacillus Plantarum oraz Lactobacillus Rhamnosus na skład mikrobioty jelitowej, parametry biochemiczne i morfologię krwi kurcząt brojlerów. Postępy Nauki i Technologii Przemysłu Rolno-Spożywczego, 2/2018.\nBarbara Miś2022-01-27T12:28:14+01:0029 czerwca, 2021|0 komentarzy\nZaburzenia motoryki jelit\n12 kwietnia, 2022 | 0 komentarzy\n9 grudnia, 2021 | 0 komentarzy\n2 grudnia, 2021 | 0 komentarzy


Herbaty online marzec 2022 − mmaostroda.pl\nSmakosze rozsmakowują się w przeróżnych gatunkach - począwszy od klasycznych, czarnych herbat, przez czerwone i zielone, aż po najsubtelniejsze białe oraz wciąż nieznane żółte. Na chwilę obecną mamy duży wybór w sklepach więc każdy właściciel kafejek mógłby udostępniać herbaciarzom pewną przyjemność z picia naparu. Z tego powodu też kupuj w takim sklepie z herbatami i kawami, który posiada zawsze to, czego potrzebujesz.\nJakich rzeczy musisz szukać w asortymencie sklepu idealnego? To, co było na wstępie wspomniane. Między innymi przyrząd do zaparzania naparów herbacianych czy zestawy prezentowe, które można będzie nabyć dla swojej rodziny. Kiedy kupujesz w tym miejscu jak KrainaHerbaty, możesz czuć pewność, iż wybierasz tylko to, co starannie wybrane i w rozsądnej cenie.\nNajpopularniejsza herbata to dalej tradycyjna, czarna herbata. Kolejnym popularnym i z ochotą wybieranym rodzajem jest zielona herbata. Od dłuższego w sklepach mamy możliwość nabyć gatunek herbaty, który jeszcze dopiero co nie cieszył się popularnością. Mowa tu o żółtej herbacie - wiadomo z podań, że pijał ją wyłącznie dwór cesarski w Chinach i była niedostępna ona dla innych ludzi. herbata na wagę herbaty-online.icu . Bardzo ważnym elementem propozycji są różnorodne smakowe mieszanki - owoce dodają orzeźwiającego a także trochę słodkawego aromatu, przez co herbata robi się jedyna w swoim rodzaju.\nNapoje takie jak kawa nie mogą być wybierane w przypadkowym sklepie. Zdecydowanie lepiej jest odnaleźć sklep internetowy, w którym można znaleźć sporą propozycję, gdyż na rynku jest sporo gatunków. W końcu kawy nie parzymy tylko i wyłącznie dla pobudzenia, lecz także i dla aromatu posiadanego przez nią.\nTo oczywiste, że preferencje co do gatunku są uzależnione od personalnych potrzeb oraz kubków smakowych konsumenta. Arabika jest bardzo popularnym gatunkiem przede wszystkim dzięki swojemu delikatnemu smakowi, który uwielbiają kawosze na całym świecie. Właśnie dlatego tego gatunku kawy można znaleźć w największych nakładach właściwie w każdym sklepie, gdyż każda dobrze prosperująca kawiarnia bazuje na tym typie kawy. Popularnym gatunkiem jest także Robusta, której smak jest określany jako intensywny i posiada pobudzające działanie. Dlatego warto jest zakupić mieszankę tych dwóch kaw, gdyż miks delikatniejszych nut Arabiki i nieco bardziej intensywnej Robusty to mieszanka zachwalana nie tylko przez kawoszy ale również i baristów.\nMarzec 2022 - Dowiedz się, jak prawidłowa dieta może wpłynąć na Twój zdrowotny stan każdego dnia!


Szwedzki cykl dziesięciu powieści o policjancie Martinie Becku i jego kolegach ze sztokholmskich to nie tylko klasyka skandynawskiego kryminału, to jedna z najbardziej znanych serii na świecie. Na wiele lat przed debiutem Henninga Mankella i spektakularnym sukcesem Stiega Larssona dwójka szwedzkich dziennikarzy o skrajnie lewicowych poglądach, stworzyła nietuzinkowe powieści, zaliczane do klasyki gatunku. Anglojęzyczne przekłady pojawiły się na amerykańskim rynku bardzo szybko, zainteresowali się nimi zarówno czytelnicy, jak i krytycy. Z czasem trafiły również na łamy tekstów naukowych poświęconych literaturze kryminalnej. Dziś o duecie Sjöwall i Wahlöö Wspomina każda licząca się publikacja poświęcona historii tego rodzaju literatury.\nCzytając "Roseannę" i mając już za sobą cały szereg nowszych skandynawskich powieści kryminalnych, możemy się cieszyć dobrze nam znaną strukturą. Korzystali z niej liczni następcy szwedzkiego duetu, zwłaszcza ci, którzy jak Henning Mankel czy Thomas Kanger, nawiązują do podgatunku opisującego możliwie wiernie skomplikowane procedury policyjne.\n"Roseanna" to po prostu dobry, trzymający w napięciu kryminał. Choć można doszukać się w nim śladów ideologicznej indoktrynacji, którą Sjöwall i Wahlöö naznaczyli całą swoją twórczość, to jednak dominuje tu przede wszystkim warstwa rozrywkowa.\nJedną z najciekawszych postaci w powieści okazuje się morderca. Martin Beck, jak przystało na młodego policjanta, jest tu jeszcze idealistą, próbuje więc zrozumieć co mogło pchnąć człowieka do tak z pozoru bezmyślnego zabójstwa. Z czasem jednak, wszystko staje się jasne...\nDodane przez taclem dnia luty 22 2010 18:27:42 0 Komentarzy ˇ 866 Czytań\n3488128 Unikalnych wizyt


Listopadowe maślaki - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nAż 7 kilogramów maślaków uzbierał Andrzej Charson podczas spaceru w podtuplickim lesie. A to wszystko w poniedziałek, 22 listopada.\nPoniedziałkowy wypad do lasu okazał się owocny dla Andrzeja Charsona z Gręzawy w gminie Tuplice. Z lasu przyniósł 7 kilogramów maślaków i podgrzybki.\n– To dość późno jak na maślaka. Zazwyczaj już go nie ma o tej porze roku. Znalazłem je w trawach w pobliżu Gręzawy – opowiada pan Andrzej. – Ten rok nie był zbyt urodzajny. Najwięcej było podgrzybków, prawdziwki były głównie robaczywe.\nCzęść maślaków pan Andrzej ususzy, a część jego żona zrobi w zalewie octowej.\n– Maślaki świetnie się do tego nadają, są bardzo delikatne – zachwala grzybiarz.