Zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego Tychy | Tourmedica.pl\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego Tychy\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego od 400 zł\nLeczenie blizn osoczem bogatopłytkowym od 400 zł\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego 1 200 zł\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego od 450 zł\nTwarz i szyja - odmładzanie osoczem bogatopłytkowym 600 zł\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego 400 zł\nZabieg przebiegł sprawnie i dość szybko. Jak na razie jestem zadowolona z efektów. ~ Beata P. (Zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego, dr n. med. Artur Sandelewski)\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego od 2 500 zł\nTwarz - odmładzanie osoczem bogatopłytkowym od 2 500 zł\nSzyja - osocze bogatopłytkowe od 2 500 zł\nDekolt - odmładzanie osoczem bogatopłytkowym od 2 500 zł\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego od 470 zł\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego Tychy - informacje\nGabinet zabiegowy w Coco Clinic\nOsocze bogatopłytkowe, pochodzące z własnej krwi pacjenta, medycyna estetyczna stosuje od 2003 roku. Zabieg odmładzający z wykorzystaniem tego składnika rozpoczyna się od pobrania od pacjenta niewielkiej ilości krwi (od 6 do 18 ml), którą następie wkłada się do specjalnej wirówki. W pięciominutowym procesie wirowania osocze bogatopłytkowe, zawierające płytki krwi, zostaje oddzielone od innych składników krwi - leukocytów i erytrocytów. Następnie do płytek krwi lekarz dodaje specjalny odczynnik, który je aktywuje do produkcji czynników wzrostu. Tak przygotowany preparat osocza bogatopłytkowego lekarz wstrzykuje klasyczną techniką mezoterapii lub liniowo wzdłuż zmarszczki lub fałdu skóry.\nGdzie można odmłodzić skórę za pomocą komórek macierzystych w tyskich gabinetach medycyny estetycznej\nNa zabieg ostrzykiwania skóry osoczem bogatopłytkowym można udać się w Tychach do Gabinetu Medycyny Estetycznej Eva Med. W gabinecie do takich zabiegów wykorzystywany jest preparat Regeneris, który lekarz stosuje, odmładzając skórę twarzy lub podając w skórę głowy w celu zapobiegania wypadaniu włosów. Z innych zabiegów rewitalizujących skórę można wybrać tutaj także zabieg preparatem Sculptra (zawierającym kwas polimlekowy) lub zabiegi nićmi liftingującymi PDO First Lift a także zabiegi mezoterapii (produktami Princess Rich, New West lub Plinest).\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego oferowane są także przez Instytut Kosmetologii i Medycyny Estetycznej Orchidea. Za pomocą preparatu Regeneris, zawierającego PRP, można zregenerować tutaj skórę twarzy poprzez mezoterapię czy wolumetrię, a także zrewitalizować skórę głowy przy nadmiernym wypadaniu włosów. Ponadto na twarz i skórę głowy w celu jej odmłodzenia i odżywienia stosowana jest tutaj mezoterapia igłowa, zawierająca odpowiednio dobrane koktajle, a także na wygładzenie zmarszczek - ich wypełnianie preparatami kwasu hialuronowego lub spłycanie za pomocą toksyny botulinowej.\nLekarzem, zajmującym się autologiczną regeneracją komórkową PRP, jest lek. med. Bartosz Pułtorak, chirurg ogólny oraz lekarz medycyny estetycznej. Swoje doświadczenie z przeprowadzania zabiegów z zakresu medycyny estetycznej zdobywał, pracując w gabinetach medycyny estetycznej nie tylko w Tychach, ale także na terenie Częstochowy. Oprócz zabiegów z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego specjalizuje się również w nieoperacyjnym liftingu urządzeniem Ultraformer III, odmładzaniu skóry za pomocą radiofrekwencji urządzeniem Venus Legacy czy w mezoterapii bezigłowej TMT System.\nIle kosztuje zabieg z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego w Tychach, a ile w Londynie?\nGabinet zabiegowy w Med Beauty\nOd 600 zł trzeba zapłacić za odmładzanie jednego obszaru (np. twarzy) za pomocą terapii PRP w tyskich gabinetach medycyny estetycznej, natomiast w Wielkiej Brytanii jest to kwota 350 funtów (1 960 zł) w Clinica Fiore, znajdującej się w Londynie.\nZabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego - ceny w Tychach na tle innych miast\nŁódź od 250 zł do 4 499 zł\nPoznań od 400 zł do 2 000 zł\nUsługa zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego w Tychach jest najczęściej wykonywana przez ortopedy i lekarza medycyny estetycznej.\nPacjenci szukali zabiegu zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego w pobliżu Tychów, w miejscowościach: Ruda Śląska, Sosnowiec, Chorzów, Jaworzno, Dąbrowa Górnicza, Bytom oraz Jastrzębie-Zdrój.\n▪ Terapia Orthokine w Szczecinie ▪ Fałdy nosowo-wargowe - odmładzanie osoczem bogatopłytkowym ▪ Komórki macierzyste w Poznaniu ▪ Zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego w Szczecinie ▪ Zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego w Rzeszowie ▪ Mezoterapia skóry głowy osoczem bogatopłytkowym w Gliwicach ▪ Zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego w Opolu ▪ Komórki macierzyste we Wrocławiu pokaż więcej »


Produkty - LEKI DERMATOLOGICZNE - LINOMAG® maść 200 mg/g - Ziołolek\n> Produkty > LEKI DERMATOLOGICZNE > LINOMAG® maść 200 mg/g .... ponad 65 lat tradycji i bezpieczeńswa ......\n"Z podziękowaniem za absolutnie genialny produkt marki LINOMAG, sensowna cena a przede wszystkim wysoka jakość przyczyniają się do zdrowia i satysfakcji użytkowników produktów. Dziękujemy." Katarzyna M.\n"Linomag to maść, o której dowiedziałam się od rodziców, kiedy byłam mała. Jest świetnym produktem i nie zamieniłabym go na żaden inny. Ratuje pupę dziecka od wszelkich odparzeń i zaczerwienień. Dziękuję za Linomag".\nMagda K. "Chciałam pogratulować super produktu LINOMAG z zielonym paskiem. Używam go dla dzieci (na moje kolana i łokcie również). Dziękuję"\n"Znam linomag od wielu lat - nic lepiej nie łagodziło popękanych brodawek po karmieniu, ani skóry maleństwa."\n"Ja Linomag maść stosuję na swoje nogi (mam 15 lat) z powodu zapalenia mieszków włosowych ... efekty są zadziwiające ... efekty i znaczna poprawa stanu skóry po zaledwie 2 dniach smarowania niewielką ilością maści rano i wieczorem. Polecam."\n"Nieoceniona jest maść, która z powodzeniem wyleczyła odparzoną pupę mojego synka. Zaręczam, iż Państwa produkty znajdą stałe miejsce w naszym domu."\n"Widziałem nowe opakowania produktów LINOMAG - są lepsze od starych.Tak trzymać, mało jest polskich produktów dla dzieci, które rzeczywiście działają!"\nMosqua "Uznanie dla Państwa produktów tj. Linomag Bobo A+E oraz Olejek do kąpieli, osobiście polecam serię Linomag, gdyż wiele osób ma obecnie problemy z suchą skórą."\nDorota P. "Krem nagietkowy jest naprawdę przyjemny dla skóry. Nie podrażnia i dobrze się wchłania."\nJaga "Jesteśmy bardzo zadowolenie z efektu waszych kremów. Jeszcze nigdy nie miałam takiego szybkiego efektu poprawy stanu skóry."\nJoanna S. "Kremy specjalistyczne – są genialne!"\n"Muszę przyznać, że Wasze kosmetyki są naprawdę rewelacyjne!" Beata P.\n"Testuję krem ELF. Jest świetny!" Irena D.\n"Choć mam juz trochę lat, to czasem potrzebuje czegoś na krostki. Linoderm Acne sprawdza sie doskonale. Polecam." Ela\n"Ja natrafiłam na ten krem przypadkowo, ale po pierwszym użyciu aż mnie zatkało z wrażenia ;) Ocena jak najbardziej pozytywna. Krem jest super, dobrze się wchłania, bez zapachu, nie pozostawia żadnych tłustych śladów, no i efekty działania widać bardzo szybko. rewelacja!"\n"Linoderm Acne jest niesamowity:) Ma wspaniały zapach żyta i jęczmienia... nie pozostawia tłustych śladów i szybko się wchłania. Jest naprawdę dobry:)" Anonim\n"Stosuję krem Linoderm Acne od ponad pół roku, codziennie na noc kremuję nim całą twarz - nie mam typowego trądziku ale czasem wyskoczy kilka brzydkich wyprusków. Ten krem jest rewelacyjny!"\n"Kupiłam opakowanie SIO i używam już trzeci sezon letni. Jestem bardzo zadowolona. Dla mnie SIO jest n i e z a s t ą p i o n e!!!" Ego\n"Pozdrawiam wszystkich pokąsanych przez insekty i życzę im błyskawicznej ulgi, jakiej doświadczą po SIO! Kochana Firmo ZIOŁOLEK - życzę 100 lat pomyślności." Ego\n"Linoderm Plus z pantenolem jest świetny jako balsam do ust – prosty skład i działa!" Małgorzata B. Gdynia\n"Jesteście bardzo dobrą i profesjonalną firmą, spełniacie wszelkie oczekiwania klientów."\n"Wielokrotnie korzystam już z produktów firmy Ziołolek, jestem niezmiernie zadowolona. Marzena Rz.\n"Seria Linomag-bardzo przystępna cena i rewelacyjne skutki na skórze." Ewa B.\n"Nie ma lepszego balsamu do ciała niż Linoderm Omega".\n"Linomag działa i to najwazniejsze" :)\n"Polecam Linomag krem z tlenkiem cynku na wypryski przy skazie białkowej. Rewelacyjny!" Anonim\nLINOMAG® maść 200 mg/g\nzadaj pytanie o produkt dla prasy Maść polecana jest do pielęgnacji skóry zarówno niemowląt od pierwszych dni życia jak i dorosłych. Doskonale natłuszcza i nawilża skórę, zmniejszając jej suchość i złuszczanie, redukując wpływ niekorzystnych czynników zewnętrznych.\nWyprysk Stany nadmiernej suchości skóry\nWitamina F, wielonienasycone egzogenne kwasy tłuszczowe wchodzące w skład substancji czynnej, normalizują funkcje skóry i przyspieszają jej regenerację, poprzez swój udział w metabolizmie lipidów są niezbędne do utrzymania prawidłowego stanu skóry. Działanie to zależy w głównej mierze od zawartości niezbędnych kwasów tłuszczowych: kwasu linolowego i kwasu linolenowego. Wpływając również korzystnie na utrzymanie i regenerację naturalnej bariery skóry. Dostępne opakowania: tuba 30 g WSPOMAGAJĄCO:\nOCEŃ NASZ PRODUKT Dostępność:\nprodukt dostępny wyłącznie w aptekach Przeciwwskazania\nWyprysk łojotokowy. Uczulenie na lanolinę lub którykolwiek składnik preparatu Lek Linomag® maść przeznaczony jest wyłącznie do stosowania na skórę.\n- W łuszczycy i wyprysku u dzieci i niemowląt wskazane stosować wg wskazań lekarza. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza. Substancję czynną: Linomag płyn (Lini oleum virginale 3:1) - 20 g oraz substancje pomocnicze: lanolina bezwodna i wazelina biała. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Nie należy stosować leku Linomag® po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.\nPobierz ulotkę mp3 Pobierz ulotkę pdf Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczgo, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyz każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu. Zgłoś działanie niepożądane produktu leczniczego


Jakie kolory ścian wybrać do mieszkania?\nJak wybrać kolor ścian, aby uniknąć porażki? Trzymaj się tych prostych zasad\nJakie barwy sprawdzą się w każdym mieszkaniu? Który z modnych odcieni wybrać? Zanim pomalujesz, skorzystaj z tych uniwersalnych porad\nEmilia Branecka - Ledwoń, 25 lis 2021\nDobundefinedr kolorystyki ścian w mieszkaniu to dla wielu osundefinedb niełatwa sprawa. Puszki w marketach kuszą bogactwem odcieni. Wybundefinedr spośrundefinedd setek kolorundefinedw przyprawia o zawrundefinedt głowy. Poetyckie i dość abstrakcyjne nazwy odcieni niewiele nam mundefinedwią. Niewielkie prundefinedbki kolorundefinedw na opakowaniach czy specjalnych tablicach rundefinedwnież nie pomagają. Skutkiem niefortunnych zakupundefinedw są zwykle zbyt jaskrawe, krzykliwe i niepasujące do otoczenia kolory, w naszych wnętrzach oraz na fasadach domundefinedw. Wybieramy rundefinedwnież zbyt zimne lub przeciwnie undefined zbyt ciepłe odcienie. Jak uniknąć błędundefinedw i kolorystycznych porażek? Jeśli nie mamy dużej wprawy lub doskonałego wyczucia, trzymajmy się paru prostych zasad:\nBiel jest nowąundefined bielą. Biel to uniwersalny undefinedpewniakundefined, ktundefinedry pasuje do wszystkiego, nigdy nie wychodzi z mody i zawsze będzie w dobrym guście. Biały kolor optycznie powiększa wnętrze, dając wrażenie przestrzeni. Jeżeli zależy nam na przytulności, wybierzmy ciepły odcień bieli. Wnętrze w wersji off-white zawsze się obroni.\nPodobnie bezproblemowa jest szarość. Jeżeli chcesz uniknąć stylowej wpadki wybierz jeden z odcieni szarości. Dla ocieplenia, najlepiej takiej z domieszką beżu (jak stone - kamienna szarość) lub brązu - taupe to jeden z bardziej eleganckich kolorundefinedw. W wersji chłodnej wyprundefinedbuj szarość z domieszką lawendowego fioletu lub zieleni i błękitu (duck-egg).\nOstrożnie z beżami. Choć są obecnie bardziej modne od szarości, beżowe odcienie mogą być undefinedpodstępneundefined. Kolor nazwany undefinedkawą z mlekiemundefined może okazać sięundefined mało apetyczny. Przede wszystkim unikaj odcieni z domieszką żundefinedłtych bądź morelowych tonundefinedw. Wybieraj te chłodne, złamane szarością i mniej nasycone.\nSpuść z tonu! Jeżeli zastanawiasz się, czy wybrany do całego pomieszczenia odcień jest zbyt intensywny lub jaskrawy, odpowiedź zwykle brzmi: tak. Jako baza i tło we wnętrzu najlepiej sprawdzają się odcienie jasne, rozbielone i stonowane. Uważaj jednak na pastele. Mogą okazać się zbyt zimne, undefinedbieliźnianeundefined lub infantylne.\nCzystość czy klarowność koloru raczej nie jest twoim sprzymierzeńcem. Proste, undefinedjednoznaczneundefined kolory sprawdzają się może w sygnalizacji lub agresywnej reklamie, jednak na dużych powierzchniach we wnętrzach będą wyglądały jarmarcznie. Do mieszkania wybieraj odcienie stłumione, zgaszone, przełamane undefined z domieszką szarości, beżu lub innych odcieni. Dotyczy to rundefinedwnież pasteli. Jeżeli nie masz żadnych wątpliwości, czy możesz nazwać dany kolor po prostu żundefinedłtym, niebieskim, zielonym albo rundefinedżowym, odłundefinedż tę puszkę z farbą.\nBierz przykład z natury. Pomyśl o kolorach występujących w przyrodzie, ale uwaga! undefined w naszej szerokości geograficznej. Zamiast szukać w Maroku, Grecji czy na Malediwach, użyj palety naturalnej dla krajobrazu naszego kraju lub terenundefinedw Pundefinedłnocnej Europy czy Skandynawii. Ogromne znaczenie ma tutaj naturalne światło undefined jego barwa i intensywność będą wspundefinedłgrały z naturalnymi odcieniami zaczerpniętymi wprost z bałtyckiej plaży czy sosnowego lasu. Nazwy farb, ktundefinedre odwołują się do naturalnych materiałundefinedw o stonowanych kolorach mogą tu być pewną podpowiedzią.\nStonowane kolory natury są rundefinedwnież bardzo trendy. Poza złamaną bielą i piaskowymi beżami, w modnych wnętrzach pojawiają się ziemiste, szarawe brązy, zamglone, pochmurne błękity i zgaszone szarawe zielenie. Jako kolor roku 2022 najczęściej wskazywana przez producentundefinedw farb jest właśnie ta ostatnia barwa undefined oliwkowa lub szałwiowa zieleń.\nZawsze sprawdzaj kolor we własnym wnętrzu. Zaopatrz się w prundefinedbkę wybranej farby (większość producentundefinedw je oferuje), lub kilku odcieni, nad ktundefinedrymi się zastanawiasz i pomaluj fragment ściany albo przynajmniej przyklejoną do niej kartkę. Będziesz mieć możliwość obejrzenia koloru w jego przyszłym otoczeniu i oświetleniu, o rundefinedżnych porach w czasie doby. Taki test da ci pewność co do twojego wyboru i uchroni od wpadki. To tylko jeden dzień zwłoki, a korzyść duża.\nJeżeli pragniesz undefinedposzalećundefined z kolorami i masz ochotę na modny oranż, liliowy fiolet czy gen Z green, pomaluj na ten kolor jedną ze ścian, najlepiej mniejszą lub jej fragment. Do intensywnego koloru dobierz dodatki w tej samej tonacji, ale o innym nasyceniu albo w odcieniu kontrastowym - przeciwstawnym (przyda się zerknięcie na koło barw - znajdziesz je z łatwością w internecie).\nW ograniczonych ilościach sprawdzają się rundefinedwnież bardzo ciemne kolory, ktundefinedre dają efekt głębi. Sprundefinedbuj jedną ścianę undefined np. w przedpokoju, w sypialni za łundefinedżkiem lub w salonie - za telewizorem albo sofą, pomalować na grafitowo, czarno, użyć ciemnej zieleni lub głębokiego "burzowego" granatu.\nOstatnia rada: baw się dobrze! Niech wybundefinedr kolorundefinedw będzie przyjemnością.\nPrzeczytaj rundefinedwnież: Kupujemy farby do mieszkania. Na co zwrundefinedcić uwagę przy ich wyborze?\nNa to szkoda pieniędzy!\nModne, ale niepraktyczne rozwiązania w domu.\nEmilia Branecka - Ledwoń, 10 maj 2022


2510 środa, 30 listopada 2016\n4272 czwartek, 24 listopada 2016\nwtorek, 15 listopada 2016 00:27\nWyprawa Wheelchairtrip 2016/17 wystartowała\nMichał Woroch i Maciej Kamiński, laureaci tegorocznej Nagrody im. Andrzeja Zawady, po długich przygotowaniach rozpoczęli właśnie podróż, której projekt zyskał uznanie Kapituły Kolosów i został wsparty grantem prezydenta Gdyni. Specjalnie przystosowanym do ich...\n2969 wtorek, 15 listopada 2016\n4253 czwartek, 20 października 2016\n10887 piątek, 30 września 2016\npiątek, 16 września 2016 09:17\nO Madagaskarze i o Filipinach opowie 15 października w Krakowie laureat tegorocznej Nagrody Dziennikarzy i wyróżnienia w kategorii "Podróże", Tomasz Owsiany. Mówi o sobie, że jak na razie jest tylko "kiełkującym podróżnikiem", ale jak na początkującego ma już...\n3273 piątek, 16 września 2016\nczwartek, 25 sierpnia 2016 13:08\n"Olo na Atlantyku". Wznowienie książki Super Kolosa\nNakładem wydawnictwa Bezdroża ukazało się drugie wydanie książki Olo na Atlantyku. Kajakiem przez ocean Siedemdziesięcioletni kajakarz opisuje swoje zmagania z naturą, techniką, a także własną wytrzymałością i silną wolą. Pierwsza Transatlantycka Wyprawa Kajakowa to 3200 km...\n1899 czwartek, 25 sierpnia 2016\n3880 wtorek, 23 sierpnia 2016\nwtorek, 31 maja 2016 10:41\nNajbliższym gościem naszego kolosowego cyklu w Dworku Białoprądnickim będzie człowiek pod każdym względem wyjątkowy. Laureat Super Kolosa 2009, zgodnie uznawany w środowisku speleologicznym za najwybitniejszego wciąż aktywnego polskiego grotołaza, a zarazem za jednego z najlepszych...\n3002 wtorek, 31 maja 2016\n5054 środa, 18 maja 2016\n4500 wtorek, 17 maja 2016\n3883 wtorek, 17 maja 2016


LA MANSION HOSTEL (San Gil, Kolumbia) - opinie o hotel oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu La Mansion Hostel\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: La Mansion Hostel\nAtrakcje w pobliżu obiektu La Mansion Hostel\nLa Mansion Hostel opinie, San Gil\nNr 4 wśród 14 hoteli w lokalizacji San Gil\n#4 z 14 hoteli w lokalizacji: San Gil\n12 # 8-71, San Gil 57 Kolumbia\nUżytkownik Bailey B napisał recenzję lip 2017\nEdmonton, Kanada67 przesłanych treści9 podziękowań\nŁadny czysty hostel\nNasz prywatny pokój był przestronny i czysty, mieliśmy ładne gorący prysznic, wygodne łóżko, personel był niesamowity i comunal kuchnia była dobra. Darmowa kawa dostępna jest bardzo miły i zapewniają również olej, sól i pieprz do gotowania. Także nie mógł być lepsza\nUżytkownik danielcar napisał recenzję lip 2017\nPiękny budynek i cudowny pobyt\nZatrzymaliśmy się na 4 dni i nie mam zastrzeżeń, hostel jest cudowny, gorące prysznice, kawa jest za darmo i kuchnia jest super. stół bilardowy i stół do ping-ponga i bardzo podobał mi się widok z balkonów było dobre na klimat tego miasta. Mieliśmy zarezerwowany bungee przez…\nUżytkownik kaitlynvz93 napisał recenzję maj 2017\nSan Gil, Kolumbia37 przesłanych treści3 podziękowania\nNie jest to zły hostelu, ale są znacznie lepsze w okolicy. To brakuje trochę atmosferę, a personel nie są w stanie Ci pomóc z pytaniami. Theyou nie był sprzątany pokój, więc i łazienki lepsze.\nUżytkownik יובל ג napisał recenzję kwi 2016\nNiesamowite hostle, bardzo spokojne. Personel jest bardzo pomocny i gotowy do pomocy ci w planowaniu podróży i polecam ci o beutyful miejsc! Duże i przestronne pokoje, gorące prysznice i wspaniałe jedzenie w podziękować (300 gr.stek kosztuje 20.000 )! Warmely polecam! (cały…\nUżytkownik Alejandro G napisał recenzję kwi 2016\nSpokojne miejsce, wspaniały pobyt!\nZatrzymaliśmy się na dwie noce i żałuję, że nie było więcej. Piękne, spokojne, zaciszne miejsce na odpoczynek po rano uprawiania sportów wokół San Gil. Doskonała restauracja mają na pierwszym piętrze, a właściciel Silvia jest doskonałym gospodarzem. Pokój był wygodny i…\n11 USD - 50 USD (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)


Po raz pierwszy w historii jeleń został przyłapany na jedzeniu… ludzkich szczątków! | Wiedzoholik\nPo raz pierwszy w historii jeleń został przyłapany na jedzeniu… ludzkich szczątków!\nJelenie są powszechnie uważane za jedne z bardziej łagodnych stworzeń. Jednak, jak pokazują nowe badania, istnieje ciemna, nieodkryta jak dotąd strona tych uroczych (jak nam się do tej pory wydawało) zwierząt.\nJak dotąd uważano, że jelenie są tylko i wyłącznie roślinożerne. Stworzenia te żywią się głównie trawą, sianem, korą drzew, ziemniakami, zbożami oraz owocami drzew i krzewów. Wykorzystując pułapki z kamerami, naukowcy zdobyli jednak bezprecedensowe zdjęcia ukazujące jelenia ogryzającego… szczątki ludzkiego szkieletu – już wcześniej pisaliśmy, że zwierzęta te zostały przyłapane na jedzeniu… ptaków. Nieco makabryczne, prawda?\n„Oto pierwsza znana dokumentacja fotograficzna przedstawiająca jelenia ogryzającego szczątki ludzkie”\n– donoszą naukowcy z Texas State University w badaniu opublikowanym w czasopiśmie „Journal of Forensic Sciences”.\nOdkrycie to może okazać się przydatne dla sądowych naukowców prowadzących dochodzenia w sprawie morderstw.\nW nowym badaniu, zespół badawczy kierowany przez Daniela J. Wescotta pozostawił ludzkie zwłoki w zalesionym terenie 26-hektarowego Instytutu Badań nad Antropologami Sądowymi (Forensic Anthropology Research Facility – FARF) w San Marcos w Teksasie (uczelnia przyjmuje całe ciała ludzkie do badań kryminalistycznych).\nNaukowcy założyli pułapki z kamerami i spodziewali się, że zobaczą lisy, szopy, kojoty i różne ptaki, zjadające ludzkie zwłoki. Około 190 dni po tym, jak ciało zostało złożone, a zwłoki zostały zredukowane zaledwie do szkieletu, na planie pojawił się niespodziewany gość: młody jeleń bielik. Na zarejestrowanym materiale widać wyraźnie, jak jeleń gryzie szczątki kostne człowieka. Kilka dni później, jeleń wrócił (albo był to inny jeleń – naukowcy nie są do końca pewni). Tym razem zarejestrowano na zdjęciach jelenia ze zwisającymi z pyska ludzkimi żebrami.\nWbrew powszechnej opinii, jelenie nie są więc prawdziwymi roślinożercami, o czym pisaliśmy już w marcu 2015 roku, kiedy odkryto, że niektóre z nich lubią porywać i wyjadać pisklęta bezpośrednio z gniazda.\nDlaczego właściwie to robią?\nZdaniem ekspertów, zwierzęta te próbują w ten sposób dostarczyć swojemu organizmowi niezbędnych minerałów.\n„Potrzeba spożywania kości jest stosowana przez kopytne [parzystokopytne ssaki] głównie w celu uzyskania fosforu w uzupełnieniu do wapnia, sodu i innych minerałów, które są nieobecne w ich diecie wegetariańskiej, zwłaszcza w okresie stresu odżywczego, szczególnie w miesiącach zimowych”\n– piszą autorzy pracy.\nPoprzednie badania wykazały, że jelenie i inne zwierzęta kopytne preferują suche kości długowiecznych zwierząt. Kiedy przeżuwają one kości, pozostawiają charakterystyczny rozwidlony wzór, który jest łatwy do zidentyfikowania przez kryminalistycznych naukowców.\nJest to zupełnie przeciwieństwo znaków pozostawionych przez drapieżniki preferujące świeżą padlinę, które to pozostawiają ślady kłute i wgłębienia.\n„Ta [rozwidlona] cecha została opisana przez badaczy jako artefakt wywołany przez to, że jelenie i inne zwierzęta kopytne trzymają w pysku kości jak cygaro”\n„Jest to pierwszy odnotowany w literaturze kryminalistycznej przypadek zjedzonych przez jelenia ludzkich pozostałości, wskazujący na to, jak ważne jest, aby wziąć pod uwagę padlinożerność jeleni podczas analizowania zwietrzałych kości w śledztwach dotyczących śmierci”\n– dodają badacze.\nPo przeczytaniu tego artykułu, z pewnością nigdy już nie spojrzycie na te stworzenia w taki sam sposób…\nŹródło: Popsci, Gizmodo\nZdjęcia: Popsci, Gizmodo, Pixabay


Kasza owsiana 400g Melvit EkoloFF\n» Kasza owsiana 400g Melvit\nKasza jest bogata w błonnik, który pomaga przy dolegliwościach związanych z układem pokarmowym.\nWitamina B zawarta w kaszy owsianej bardzo dobrze wpływa na układ nerwowy, stan skóry i włosów.\nPolecana jest kobietom w ciąży, ponieważ zawiera cenny i bardzo potrzebny w tym okresie kwas foliowy.\nBiałko obecne w kaszy reguluje metabolizm, pomaga osobom aktywnym fizycznie, w budowaniu tkanki mięśniowej.\nŻelazo i magnez przeciwdziałają osłabieniu i rozdrażnieniu organizmu.\nKasza owsiana wymaga wcześniejszego ugotowania, można ją podawać z sokiem, owocami lub jogurtem. To doskonała propozycja na pyszne i zdrowe śniadanie. Poza tym doskonale sprawdzi się jako składnik zup, farszów, koktajli, kotletów.\nSkład: kasza owsiana prażona\nKwasy tłuszczowe nasycone:1,3 g


Jak budowa skał wpływa na krajobraz?\neduteka Jak budowa skał wpływa na krajobraz?\nAutor /Parker Dodano /31.01.2012\nKrajobraz zależy również od budowy skał, które go tworzą. Czasami stygnąca lawa przekształca się w bazalt, który przybiera postać sześciokątnych słupów, jak te które można zobaczyć w Giant Causeway w Irlandii Północnej. Na styku bazaltowych słupów duża powierzchnia skał jest narażona na niszczącą działalność deszczu, lodu - oraz płynących strumieni.\nWapienie krystaliczne również nie są skałą 3 jednolitą. W liczne szczeliny wapieni wcieka woal da, drążąc głębokie jamy, tak zwane zapadliska krasowe. Powierzchnia ziemi pozostaje sucha, natomiast pod spodem formują się całe systemy malowniczych jaskiń. Te formacje skalne tworzą tak zwany krajobraz krasowy.\nPęknięcia i rozłamy w olbrzymich masach skalnych to efekt ruchów skorupy ziemskiej. Skały przemieszczające się względem siebie, wzdłuż owych pęknięć, są przyczyną niebezpiecznych trzęsień ziemi, zwanych tąpnięciami.\nZdarza się również, że jeden blok skalny zapadnie się pozostawiając na obrzeżach dwa uskoki tektoniczne, w środku zaś tworząc dolinę ryftową. Warstwy skalne, łagodnie nachylone w wyniku ruchów skorupy ziemskiej, są w różnym stopniu odporne na erozję. Miękkie zostają zerodowane szybciej, natomiast znajdujące się powyżej warstwy skał twardych dłużej pozostają nienaruszone i tworzą strome krawędzie, tak zwane kuesty lub progi morfologiczne. W Polsce przykłady tego typu krajobrazu można spotkać w okolicach Częstochowy.\nJeszcze inaczej przedstawia się rzeźba terenu na obszarze pofałdowanym. Region Weald w południowo-wschodniej Anglii to silnie zerodowana antyklina, czyli siodło. Słabsza, wierzchnia część antykliny została najbardziej zniszczona, natomiast kredowe skarpy, górujące po przeciwnych stronach doliny, to fragmenty tej samej, twardszej warstwy.\nWażnym czynnikiem kształtującym „wygląd" naszej planety są zewnętrzne siły natury. Wiele formacji jest skutkiem oddziaływania niskiej temperatury oraz przemieszczających się lodowców. To dzięki nim w górach można podziwiać U-kształtne doliny, nieckowate cyrki lodowcowe oraz kopulaste wyniosłości zwane barańcami.


Wafle piszinger - przepisy na wafle piszinger z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na wafle piszinger\nWafel kokosowy 2598\nKokosowa obsesja wciąż trwa. Dzisiaj serwuję, prosty, smaczny i bardzo efektowny przepis na wafla, w nieco innym wydaniu niż klasyczny czekoladowy piszinger. Wafel, przełożony słodką kokosową masą Zobacz więcej\nPiszinger od Oskara Pischingera 693\nPiszinger to chrupiące andruty przekładane masą czekoladową z dodatkiem orzechów. Ten krakowski specjał wymyślony został w XIX wieku przez austriackiego cukiernika Oskara Pischingera i z sukcesem Zobacz więcej\nPiszinger czekoladowy 2728\nDochodziła 3 w nocy, lampa powoli przygasała. Siedział przy mahoniowym sekretarzyku i patrzył w oświetloną żółtym światłem ścianę. Powinien przeliczyć utarg, sprawdzić czy pracownicy dokładnie Zobacz więcej\npiszinger/andrut z masą krówkową! 685\nPiszinger! Kajmak? Andrut? Jak w Waszych domach nazywa się te pyszne wafle przekładane słodką masą? Przekonałam się już parę razy, że nazwy są naprawdę różne w zależności od regionu. Dla mnie to Zobacz więcej\nPiszinger Autor: Halina Joskowska Opublikowano: 30 sierpnia 2013 r. Do tej pory słowo piszinger brzmiało dla mnie obco. Teraz już wiem, że są to po prostu wafle przekładane różnego rodzaju kremami. U Zobacz więcej\nPiszinger kakaowy 1659\nPrzedstawiam Wam dzisiaj niezwykle prosty przepis mojej mamy na piszinger kakaowy. Kiedy mam ochotę na coś słodkiego, albo idę na jakąś imprezę i chcę przynieść coś od siebie a nie mam do dyspozycji Zobacz więcej\nPiszinger Blox.pl Załóż bloga Zaloguj Menu Zaloguj Załóż bloga Dorota smakuje Blog > Komentarze do wpisu « Zupa Kapuśniak wg dr Dąbrowskiej Piszinger Piszinger czyli wafle przełożone czekoladową Zobacz więcej\nPiszinger! Kajmak? Andrut? 1976\nDla mnie to smak dzieciństwa. Właśnie z tamtych czasów pamiętam tę maślaną, kakaową masę, mocno słodką, ale nigdy za słodką. Pamiętam, jak zawsze chciałam ucierać żółtka i masło z cukrem, ale zaledwie Zobacz więcej\nPiszinger- wafle z mlekiem w proszku 1033\nZ czym kojarzy ci się mleko w proszku ? Mi po pierwsze z popularnym na Litwie ciastem o nazwie tinginys („leniwiec”), po drugie z dzieciństwem. Jako mała dziewczynka podkradałam mamie z kuchni mleko w Zobacz więcej\nPiszinger to andruty/wafle przełożone kremem, a następnie pokrojone w mniejsze części. Idealne do kawy czy herbaty. Nam najbardziej smakuje piszinger z kajmakiem. Jest to doskonały pomysł na szybki i Zobacz więcej\nPopularny piszinger to szybkie, proste ciasto. Wystarczą wafle, gotowe masy, noc w lodówce i można mieć na deser całkiem dobrą, słodką przekąskę. A czym wafle przełożycie to już wasza słodka Zobacz więcej\nPiszinger Bardzo proste wafelki przełożone masą czekoladową! Składniki: 1 opakowanie wafli 250 g masła szklanka mleka szklanka cukru 5 łyżek kakao Masło rozpuścić dodać mleko,cukier i kakao dalej Zobacz więcej\nPiszinger – przepis 1679\nPiszinger to nic innego jak wafle przełożone masą, zazwyczaj czekoladową. Dla urozmaicenia można dodać posiekane orzechy, wiórki kokosowe lub alkohol ( rum, brandy, koniak ). Wykonuje się go bardzo Zobacz więcej\npiszinger czyli wafle o trzech smakach... 1851\nWafle przekładane trzema różnymi masami, przyrządzane przez babcię Jadwigę, to najlepsze smaki lata jakie mi zostały. Pamiętam jak wczoraj, babcię zawiązującą chustkę na głowie i wsiadająca na rower, Zobacz więcej\nWafle czekoladowe 1857\nWafle, andruty, piszinger. Jakkolwiek byśmy ich nie nazwali, to zawsze te same pyszne słodkości. Kolejny smak dzieciństwa. Poza tymi waflami, szyszkami z ryżu preparowanego czy serkiem waniliowym z Zobacz więcej\nPiszinger – wafle z kajmakiem, masłem... 565\nSzczerze mówiąc nie mam pojęcia jak smakuje oryginalny tort waflowy Piszingera z XIX wiecznej CK Monarchii, bo znam go tylko w PRLowskiej wersji z masą kakao-podobną, pokrojony w wygodne imprezowe Zobacz więcej\nZnowu powieje wspomnieniami i sentymentami;) Znowu wyciągnęłam staroć. Kolejny przepis z dawnych lat, do którego bardzo często wracam. Przepis prosty, a wypiek, którego nie trzeba wypiekać, zawsze się Zobacz więcej\nPiszinger, czyli Wafle Mojego Dzieciństwa! 4028\nWafle, którym trudno się oprzeć. Wafle, które uwielbiałam jako dziecko, które uwielbiam jako dorosła kobieta, które uwielbia moje dziecko. Każdy kto je jadł bez przepisu nie chciał wyjść. To o czymś Zobacz więcej\nWykonanie: Margarynę rozpuszczamy, dodajemy cukier, mleko, kakao i gotujemy 2-3 minuty. Mleko w proszku mieszamy z dwoma drobno pokruszonymi waflami, rodzynkami i posiekanymi orzechami. Dodajemy do Zobacz więcej\nPiszinger (masa do przekłdania wafli) (2) 3754\nPiszinger (masa do przekłdania wafli) (2) Ania 04 maja 2014 Bardzo lubię piszingera, ale nie udało mi się zrobić masy idealnej. Idealna to Zobacz więcej


Mamo poczytaj sobie: Gałęziste\nWysoko postawiłam poprzeczkę tej książce, od dawna zaczytuję się w pozytywnych recenzjach, więc miałam nadzieję na wspaniałą literacką ucztę. Ucztę podszytą emocjami, strachem i grozą. Ostatnio w moje ręce wpadały książki młodzieżowe i New Adult więc potrzebowałam mocnej odskoczni. Czy książka spełniła moje oczekiwania? hm... tak, ale tylko w 80%\nProlog muszę przyznać był dość mocny, kolejne rozdziały nie wzbudzały już jednak takich emocji.\nPara głównych bohaterów to Karolina i Tomasz (którego wybór imienia nie jest tutaj przypadkowy), ogień i woda - dwa różne światy. Miłość cementowała ten związek ale po za nią trudno u tej pary wskazać jakiekolwiek plusy. Charaktery bohaterów dobrze skonstruowane, Karolina to przyszła pani psycholog, oddana wierze w Jezusa Chrystusa, przestrzegająca zasad kościelnych. Tomek, chorujący na cukrzycę student matematyki, wierzy tylko w to co da sie zobaczyć, zmierzyć i zważyć, zatwardziały ateista.\nBy ratować ten związek para wyrusza na Suwalszczyznę, by wśród pięknej przyrody spędzić Święta Wielkanocne. Czas miał im upływać na wycieczkach po lesie i zwiedzaniu zabytków, ale... od samego początku coś idzie nie tak. Wokół Karoliny i Tomka zaczynają sie dziać dziwne rzeczy, które trudno wytłumaczyć w racjonalny sposób.\nTutaj zaczyna się połączenie fantastyki z horrorem, niezwykle plastyczne opisy lasu, tajemniczych jezior i nieprzyjemnych niespodzianek. Czytało się to dobrze, ale u mnie wywoływało lekki uśmiech a nie dreszczyk strachu. Bliska jest mi postawa Tomka, pełna sceptycyzmu co do nadprzyrodzonych zjawisk i paranormalnych sytuacji (dlatego rzadko sięgam po fantastykę)\nJeśli chodzi o epilog to... dałam się zaskoczyć. Książka więc została spięta piękną klamrą, od mocnego prologu poprzez zaskakujący finał.\n"Wszystko dobre, co się dobrze kończy. Prawda?\nAutorowi nie można odmówić lekkiego pióra i pomysłu na fabułę. Wykorzystanie legend słowiańskich, historii Jaćwingów i piękna polskiej przyrody. Ten debiut mogę uznać za udany. Co do postawionej przeze mnie poprzeczki to zabrakło centymetrów by ją przeskoczyć. W tym miesiącu została wydana druga książka pana Artura "Grzesznik" - gdy tylko będę miała okazje to chętnie ją przeczytam.\nSuwalszczyzna, zdj. ze strony Fotonurt.pl\nJest to 68 książka którą przeczytałam w 2017r.\nEtykiety: #czytambopolskie, czytam ile chcę, czytam sobie, wyzwanie2017, zaczytajmy się\nWeronika Tomala 23 sierpnia 2017 07:16\nMam na ten temat podobne zdanie. Do pewnego czasu czułam rosnące napięcie, ale potem klimat grozy trochę się popsuł. Niemniej historia przypadła mi do gustu i czekam na odzew autora w sprawie kolejnej jego powieści :)\nPodoba mi się to, że w każdym poście piszesz która to książka w tym roku. Takie podsumowanie na bieżąco. Czemu ja o tym nie pomyślałam! ;p\nMaria Kasperczak (mamopoczytajsobie) 23 sierpnia 2017 08:05\nu Ciebie pewnie dwa razy tyle książek co u mnie :)\nFemina domi 24 sierpnia 2017 01:41\nLubię czytać recenzje książek, których sama bym z półek nie wzięła. Z reguły, tak jak w tym przypadku, po recenzji mam ochotę biec do biblioteki:D\nMarta 25 sierpnia 2017 16:01\n"Gałęziste" kusi mnie od tak dawna... Kolejna świetna opinia... Chyba nie mogę jej się dłużej opierać. :D\nFeniks - Edyta 27 sierpnia 2017 19:51\nNie dziwię się postawionej wysoko poprzeczce. Twoja opinia jest pierwszą, która mówi o tym, iż czegoś zabrakło. O autorze jest głośno, więc też jestem bardzo ciekawa jego twórczości. :))\nZaczytana Wiedźma 27 sierpnia 2017 21:38\nCzytałam i polecam. "Grzesznik" jest inny, ale również mocny.\nMaria Kasperczak (mamopoczytajsobie) 28 sierpnia 2017 14:51\ndo "Grzesznika" podejdę trochę inaczej, przed lekturą nie przeczytam żadnej recenzji dotyczącej tej książki\nRosa Czyta 13 września 2017 11:59\n"Gałęziste" bardzo mi się podobało i powiem szczerze, że to jeden z lepszych debiutów jakie ostatnio czytałam :)


Dbajmy o środowisko | Grupa Ever\nLudzkość od stuleci zaśmieca glob. Wysypiska odpadków rosną, a śmieci trafiają też do lasów, rzek, mórz czy oceanów. By nieco pomóc matce naturze w radzeniu sobie z tym problemem, zaostrzono regulacje prawne dotyczące segregacji odpadów w całej Unii Europejskiej. My również zadbaliśmy o to, aby w naszej firmie odpowiednio segregować śmierci.\nJako firma sprzątająca popieramy pomysł segregowania odpadków. Proces ten zmniejsza ilość śmieci, które trafiają na wysypiska. Staramy się, by jak najwięcej odpadków było przetwarzanych, co ma pozytywny wpływ na nasz glob - dzięki temu ludzkość zużywa mniej zasobów naturalnych na produkcję kolejnych dóbr.\nDbając o środowisko, EVER ogranicza zużycie plastiku zarówno w biurze, jak i na obiektach, którymi się zajmuje. Z tego powodu wymieniliśmy m.in. wodę w plastikowych opakowaniach na wodę w szklanych butelkach, a oprócz tego w naszym biurze znajdują się nawilżacze oraz oczyszczacze powietrza, które podnoszą komfort życia naszych pracowników. Pamiętajmy, że nawet małe zmiany mają ogromne znaczenie dla naszej planety a tym samym dla nas.


Fulgurite Electro-Priests / Corpuscarii - Twory kapłanów maszyny stworzone po to by bronić kapłanów oraz walczyć o wszystko co wskaże Tech-Priest!\nFulgurite Electro-Priests / Corpuscarii\nFulgurite Electro-Priests to jednostka Adeptus Mechanicus przystosowana do walki wręcz. Oddziały te uzbrojone są w specjalistyczne Drągi Elektryczno-Mechaniczne (electroleech staves). Zestaw ten można złożyć jako oddział Corpuscarii. Wojowników pobłogosławionych przez Ommnisiasza i uzbrojonych w parę Karwaszy Elektrostatycznych (electrostatic gauntlets).\nZestaw pozwala na złożenie 5 modeli Fulgurite lub Corpuscarii. Składa się z 82 elementów, w jego skład wchodzą także podstawki 32mm.\nNumer katalogowy: 5011921058648\nTagi: Elite, Adeptus Mechanicus


Dni wolne od pracy w 2014r.\nśroda, 01 styczeń 2014 12:42\nChoć to dopiero pierwszy dzień 2014r. to warto już wiedzieć kiedy będziemy mieć wolne dni od pracy. To pomoże nam zaplanować urlopy.\nNiestety ten rok nie będzie tak łaskawy jak ten miniony. Trudniej będzie zorganizować sobie długi weekend. Święta bowiem wypadają często w czwartki i piątki. Najbardziej opłacalne będzie wzięcie 8 dni urlopu na przełomie 2014/2015 kiedy to zyskamy aż 18 dni wolnego! Oto dokładny wykaz dni wolnych od pracy w 2014:


Fiszki Plus. Włoski dla średnio zaawansowanych (B1). Część 1 - Opracowanie zbiorowe | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nFiszki Plus. Włoski dla średnio zaawansowanych (B1). Część 1 (okładka twarda)\n"Włoski Fiszki PLUS dla średnio zaawansowanych 1 (B1)" to pakiet będący częścią rozbudowanego systemu nauki, dzięki któremu szybko i skutecznie nauczysz się słownictwa na każdym poziomie zaawansowania. Każdy zestaw "Fiszek PLUS" to starannie przygotowany materiał, wysokiej jakości nagrania wymowy wraz z programem komputerowym, memolistą i grami językowymi.\nUcz się ponad 1400 słów, wyrażeń i zdań – poznaj użycie gotowe wzorce komunikacyjne, utrwal reguły gramatyczne.\nTytuł: Fiszki Plus. Włoski dla średnio zaawansowanych (B1). Część 1\nWymiary produktu [mm]: 186 x 67 x 88\nWłaśnie zrecenzowałem Fiszki Plus. Włoski dla średnio zaawansowanych (B1). Część 1\n600 fiszek + program i nagrania do pobrania + kolorowe przegródki + etui "Włoski Fiszki PLUS dla średnio zaawansowanych 1 (B1)" to pakiet będący częścią rozbudowanego systemu nauki, dzięki któremu ...\nFiszki Plus. Hiszpański dla początkujących. 1000 najważniejszych słów + CD Opracowanie zbiorowe


Potrzebujesz gotówki na już? Atrakcyjne pożyczki pozabankowe pod weksel nawet do 60 000 zł przelewem konto dla każdego. Na dowolny cel, bez zgody współmałżonka, również dla osób bezrobotnych i z komornikiem. Tania pożyczka niebankowa pod weksel jeszcze dziś do ręki dla wszystkich. Możliwość przedłużenia czasu spłaty, zero ukrytych kosztów, gotówka dla wszystkich pełnoletnich. Dodatkowe pieniądze z dowolnego miejsca 24h na dobę. Czeka na Ciebie wygodny harmonogram spłat bez ukrytych kosztów. Brak weryfikacji BIK i KRD, weź pieniądze i spłać swoje długi. Start firmy z pożyczką wekslową.\nOferta pożyczek pozabankowych pod weksel skierowana jest do osób pełnoletnich posiadających dowód osobisty oraz weksel. Wystarczy, że zgłosić się do firmy, która specjalizuje się w pożyczkach pozabankowych i w błyskawiczny sposób można rozwiązać swoje problemy finansowe i ustabilizować budżet domowy. Pożyczka na weksel to brak ukrytych kosztów, niskie oprocentowanie, awaryjna gotówka na dowolny cel. Interesuje Cię wsparcie finansowa bez wychodzenia z mieszkania, zero zaświadczeń? To, co musisz zrobić do zgłosić chęć zapożyczenia i wypełnić elektroniczny formularz. Gotówka na nieprzewidziane wydatki jest naprawdę prosta w zdobyciu i nie będzie sprawiać Ci trudności.\nObecnie na rynku finansowym widnieje wiele ofert pożyczek pozabankowych, ale to, co je łączy to najmniejsza ilość formalności do wypełnienia. W ostatnim czasie największą popularnością cieszą się pożyczki pozabankowe na weksel, ponieważ na różnych forach internetowych można przeczytać mnóstwo ogłoszeń zarówno ze strony potencjalnych pożyczkobiorców, jak i pożyczkodawców. Taki typ pożyczek dostępny jest nawet do 100 tysięcy złotych. Przy pożyczce z wekslem podpisywana jest umowa cywilnoprawna i zakładany weksel. Nie potrzeba w tym przypadku poręczyciela, ponieważ zabezpieczeniem jest weksel. Dla podmiotu udzielającego wsparcie jest to skuteczne narzędzie egzekwowania pieniędzy, w przypadku gdy klient nie spłaca terminowo zobowiązania.\nPożyczki pozabankowe po weksel są cenione przez dotychczasowych klientów. Nie narzekają oni na warunki spłaty ani na sam wymóg podpisania weksla, ponieważ wiedza że tego rodzaju zabezpieczenie jest nieuniknione, a równocześnie nie wiąże się z jakimikolwiek problemami. Każdy, kto ma problemy z gotówką a potrzebuje jej na już, może skorzystać z ofert pozabankowych instytucji, które od ręki udzielą pożyczki każdej pełnoletniej osobie.\nNajszybsza pożyczka na weksel przez Internet\nJest to najszybszy sposób dostania gotówki bez wychodzenia z domu. Z tej oferty może skorzystać każda pełnoletnia osoba posiadająca dowód osobisty. Nie trzeba dodatkowych formalności oraz kosztów. Występują dogodne raty dla każdego. Operacja trwa 15 minut. Dodatkowo możemy z tego skorzystać przez Internet, przez 24h/7 dni oraz dostanie się pieniądze bez BIK i KRD. Oprócz załączenia weksla, należy wypełnić krótki wniosek, który składa się:\nPo wypełnieniu wniosku pożyczkobiorca musi poczekać na akceptację prośby o udzielenie pożyczki na weksel. Jeśli operacja zakończy się powodzeniem to od tej pory mysi płacić zobowiązanie w ustalonych wcześniej terminach. Pieniądze powinny dotrzeć w ciągu kilkunastu minut. od akceptacji wniosku.p>\nBłyskawiczne pożyczki na weksel z sektora pozabankowego od ręki dla wszystkich klientów!\nWeź już dziś najtańsza pożyczkę wekslową od instytucji pozabankowej dostępną również dla bezrobotnych i zadłużonych\n* z niski oprocentowaniem\n* w 10 minut przelew na konto\n* na najlepszych warunkach\nJuż dziś zaciągnij tanią i szybką pożyczkę na weksel bez formalności!\nDzięki Nam dostaniesz gotówkę jeszcze dziś – 100 zł – 50 000 zł!!!


nych usług oferowanych przez kancelarie adwokackie można podzielić ze względu na poszczególne dziedziny prawa. Jednym z obszarów, w ramach których\nDodane: 01-07-2020 06:41\nGłównym zadaniem zawodu, jakim jest adwokat, jest udzielanie porad prawnych oraz występowanie przed sądem i urzędami. Rodzaje świadczonych usług oferowanych przez kancelarie adwokackie można podzielić ze względu na poszczególne dziedziny prawa. Jednym z obszarów, w ramach których\nJak wynająć meble Natychmiastowo?Jak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Częste zapominanie? To może być Alzheimer We're going to the dentist Hiszpania dla turystyUmeblowanie na wynajem. Dla kogo i czemu?Kompleksowa wypożyczalnia - czego szukaćRehabilitacja: przebieg, leczenie i powrót do zdrowiaJak w 2020 skuteczniej prowadzić sprawy prawne?Kilka faktów o kartka okolicznościowychTłumacz BułgarskiegoJak wybrać biuro tłumaczeń?Electrician professionWizyta u dentysty - nie ma powodów do obawOgrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećDbanie o zdrowie, to też dbanie o zębyPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak wypożyczyć meblePrzejść szkolenie z bhp? Szybko!Leczenie zębów i jamy ustnej. Kilka faktówTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Kupić Dobrą Kawę (chyba, że Popełniasz Te 6 Największych Błędów)Czy sprzęt rehabilitacyjny pomaga powrócić do zdrowia?Twarzowe i naturalne kosmetykiDobry dentysta w ZabrzuGeodeta, czyli trójnóg i kamizelka odblaskowaWygodna odzież to podstawa w sporcieJak w 2020 skuteczniej uczyć bhp?Zanim zdecydujesz się na kolektory - kilka przydatnych informacjiCzas na wizytę u stomatologaJak pracują geodeci?Co robi na co dzień geodeta?Sposoby na ogrzewanie zimowych tarasów


· Sprawozdanie Stolicy Apostolskiej przedstawione w Komitecie przeciwko Torturom ·\nStolica Apostolska uważa Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur za ważne narzędzie w walce z działaniami stanowiącymi poważne naruszenie godności ludzkiej. Podkreślił to abp Silvano M. Tomasi, stały obserwator przy Biurze Narodów Zjednoczonych i Instytucji Wyspecjalizowanych w Genewie, przedstawiając w poniedziałek 5 maja okresowe sprawozdanie Stolicy Apostolskiej w Komitecie Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur. Arcybiskup przypomniał na wstępie, że Stolica Apostolska przystąpiła do Konwencji 22 czerwca 2002 r., dostarczając deklarację wyjaśniającą powodujące nią motywy: chodzi o obronę osoby, o czym mówi już Powszechna Deklaracja Praw Człowieka. W tej samej deklaracji wyjaśniającej napisane jest, że Stolica Apostolska jako członek wspólnoty międzynarodowej związana jest, lecz odrębna i różna, od terytorium Państwa Watykańskiego, gdzie sprawuje władzę. Konwencja stosowana jest zatem w Państwie Watykańskim. Dlatego też kolokwialne stwierdzenia utożsamiające Stolicę Apostolską z Watykanem są błędne.\nPo wyliczeniu różnorodnych kroków ustawodawczych, podjętych przez Państwo Watykańskie, by zrealizować wskazania Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur, abp Tomasi potwierdził – by wyjaśnić panujące w tej sprawie zamieszanie – że Stolica Apostolska nie ma jurysdykcji nad wszystkimi członkami Kościoła katolickiego. Osoby żyjące w danym kraju znajdują się pod jurysdykcją prawowitych władz tego kraju. Władze państwowe mają obowiązek chronić, a jeśli to konieczne, ścigać osoby znajdujące się pod jego jurysdykcją. Stolica Apostolska sprawuje taką samą władzę w odniesieniu do osób mieszkających w Państwie Watykańskim, zgodnie ze swoim prawem. Władze państwowe, do których prawowitych kompetencji to należy, działają jako odpowiedzialny podmiot sprawiedliwości w odniesieniu do przestępstw i nadużyć popełnionych przez osoby będące pod ich jurysdykcją. Każda pojedyncza osoba, niezależnie od przynależności do instytucji katolickiej, podlega władzy danego państwa.\nNa zakończenie swojego wystąpienia abp Tomasi wyraził nadzieję, że w przypadku stosowania Konwencji w nowych sytuacjach, będą one miały zawsze odniesienie do konkretnych części dokumentu. Podkreśla się to, ponieważ wprowadzenie innych tematów, o których Konwencja nie mówi, ogranicza jej pierwotny cel i stanowi zagrożenie dla sytuacji tych, którzy są ofiarami nadużyć i tortur. Powstaje tu ryzyko, że praca Komitetu stanie się nie tylko nieskuteczna, ale wręcz szkodliwa.\nTekst wystąpienia abpa Tomasiego po angielsku\nW Brazylii misja na rzecz wyzwalania\nBrazylia, 26. „Missão para libertar” (Misja na rzecz wyzwalania) to temat kampanii, która zostanie przeprowadzona ...


Jak polemizować z wojującym ateistą » Obrona wiary - Paulinianum - Księgarnia dla życia\n/ Obrona wiary / Jak polemizować z wojującym ateistą\nKolejna pozycja z serii "musisz mieć" w biblioteczce apologetyki. Książka przedstawia szereg argumentów, obalających stereotyp, że z ateista nie da się wygrać polemiki bowiem ich argumentacja bierze się z "faktów naukowych", "faktów bezspornych" itd. Autor Jak polemizować z wojującym ateistą udowodni Ci, że wejście w dyskusję teologiczną z ateistą jest możliwe, a także możliwe jest wygranie tej dyskusji. Książka ta zdecydowanie wzmocni twoją argumentacje oraz pewność w czasie polemiki. Rozmywa ona szereg przekonań utrwalanych przez tzw. media masowe. Publikacja ta udowodni Ci, że to właśnie ateista nie ma ani jednej solidnej podstawy dla jakiegokolwiek swojego poglądu,z samym ateizmem włącznie. Tym bardziej nie ma więc mowy o tym żeby ateista mógł cokolwiek podważyć lub obalić.\nŻyciem Malowane 32,90 zł Bóg w ramionach i sercu człowieka (rozważania, homilie) 37,00 zł Pismo Św. ST i NT (standard format, twarda oprawa - skóra, etui, kolor bordowy) 347,00 zł\nAkatyst ku czci Jasnogórskiej Bogurodzicy 5,70 zł Pakiet Życie duchowe 97,00 zł Polowanie na Matkę 59,00 zł


Maszyneria pana Waldka. Piast wygrywa kolejny mecz i ściga … – Newsio.pl\nMaszyneria pana Waldka. Piast wygrywa kolejny mecz i ściga …\nHome - Wiadomości - Maszyneria pana Waldka. Piast wygrywa kolejny mecz i ściga …\nTo piąte zwycięstwo gliwiczan z rzędu\nTo aktualnie najdłuższa w całej stawce seria zwycięstw\nPiast ma na koncie także już 11 kolejnych meczów bez porażki na własnym stadionie\nJuż w drugiej minucie przed doskonałą szansą na zdobycie gola stanęli gospodarze. Gerard Badia znalazł się w polu karnym z piłką i wybrał znakomity wariant z wycofaniem do Martina Konczkowskiego. Zgubiona obrona Miedzi tylko patrzyła na to, ja zakończy się ta sytuacja, a jej finałem był niecelny strzał przez pomocnika Piasta.\nGliwiczanie głównie przez dośrodkowania starali się tworzyć zagrożenie pod bramką rywala i udawało im się to dosyć często. Konczkowski dogrywał w ten sposób do Piotra Parzyszka, chwilę później Marcin Pietrowski próbował dogrywać ze skrzydła, ale wyszło z tego coś pomiędzy strzałem i podaniem, a futbolówka uderzyła w słupek.\nPiast – Miedź (2:1): zobacz skrót meczu\nPrzewaga jaką piłkarze z Gliwic mieli, została udokumentowana bramką w 40. minucie. Cierpliwa i dokładna wymiana podań w środkowej strefie zakończyła się miękką wrzutką z głębi pola na głowę Piotra Parzyszka. Napastnik jednak nie kierował piłki w światło bramki, lecz odgrywał do lepiej ustawionego Jorge Felixa, a ten uderzył z bliska mocno pod poprzeczkę – 1:0.\nW 62. minucie podopieczni Waldemara Fornalika zdobyli drugiego gola, a w akcję znów zamieszani byli aktywni w tym spotkaniu Parzyszek i Konczkowski. Ten drugi wygrał pojedynek biegowy i choć wydawało się przez moment, że za daleko wypuścił sobie piłkę, to dobiegł do niej na czas w polu karnym i wypatrzył nadbiegającego Parzyszka – 2:0.\nPiast potwierdził, że jest wiodącą ofensywą w LOTTO Ekstraklasie. Zdobyte przez niego dwa gole były trafieniami numer 12 i 13 w 2019 roku. Żadna drużyna nie zdobyła od 1 stycznia więcej bramek. Futbolówka nie wpadała jednak w spotkaniu z Miedzią Legnica tylko do jednej bramki. Legniczanie zdobyli kontaktowe trafienie w 71. minucie.\nFiński napastnik Petteri Forsell po wymianie krótkich podań przed polem karnym zdecydował się zejść bardziej do boku szukając wolnej przestrzeni na oddanie strzału. Po dwóch kontaktach z piłką udało mu się wypracować trochę miejsca i to wystarczyło, później padł już precyzyjny płaski strzał w długi róg – 2:1.\nPo meczu Piast Gliwice – Miedź Legnica (2:1) powiedzieli:\nDominik Nowak (trener Miedzi): „Pierwsza połowa była przez nasz zespół przespana. Byliśmy niecierpliwi, popełnialiśmy proste błędy, nie potrafiliśmy się utrzymać przy piłce. W jednej sytuacji nie kontrolowaliśmy Piotra Parzyszka i straciliśmy bramkę. Na drugą połowę wyszliśmy z większym animuszem i agresją. Bramka kontaktowa dała nam nadzieję, stworzyła możliwość powalczenia, chociaż o punkt. Ale wygrał zespół, który w tym spotkaniu miał trochę więcej atutów. Czekająca nas przerwa w rozgrywkach jest dobra. Musimy nabrać wigoru i wrócić do takiej gry, jaką prezentowaliśmy w meczu z Lechem Poznań”.\nWaldemar Fornalik (trener Piasta): „Takie mecze są niewdzięczne, obowiązkiem jest je wygrać. I my to zrobiliśmy. W pierwszej połowie nie było płynnej gry, było za to trochę szarpanych akcji, ale stworzyliśmy sobie sytuacje i strzeliliśmy gola. Przy stanie 2:0 była okazja by +dobić+ przeciwnika, ale tak się nie stało. Jak pokazuje życie, wynik 2:0 nie kończy meczu. Była bramka kontaktowa dla rywala, ale wyszliśmy z tego obronną ręką. Końcówka w naszym wykonaniu była dobrze rozegrana i odnieśliśmy zasłużone zwycięstwo. Cieszymy się tym bardziej, że była to piąta wygrana z rzędu i na przerwę w rozgrywkach udajemy się w dobrych nastrojach”.\nBramki: Jorge Felix (40), Piotr Parzyszek (62) – Petteri Forsell (71)\nŻółte kartki: Gerard Badia, Patryk Dziczek – Fabian Piasecki, Petteri Forsell\nSędzia: Wojciech Myć (Lublin). Widzów 5 571.\nPiast Gliwice: Frantisek Plach – Marcin Pietrowski, Jakub Czerwiński, Aleksandar Sedlar, Mikkel Kirkeskov – Martin Konczkowski (89. Tomasz Jodłowiec), Tom Hateley, Patryk Dziczek, Jorge Felix, Gerard Badia (73. Mateusz Mak) – Piotr Parzyszek (85. Michal Papadopulos).\nMiedź Legnica: Anton Kanibołocki – Aleksandar Miljkovic, Bozo Musa, Grzegorz Bartczak – Paweł Zieliński, Rafał Augustyniak (83. Łukasz Garguła), Borja Fernandez (59. Henrik Ojamaa), Omar Santana, Juan Camara – Petteri Forsell, Mateusz Szczepaniak (46. Fabian Piasecki).\nPiast ani myśli zwalniać nadanego sobie na początku wiosny tempa i właśnie wygrał piąte spotkanie z rzędu. Tym razem zespół Waldemara Fornalika ograł po golach Jorge Felixa i Piotra Parzyszka Miedź Legnica. Jedyne trafienie dla gości zaliczył Petteri …\nPiast Gliwice – Miedź Legnica 2:1 (1:0). Bramki: 1:0 Jorge Felix (40), 2:0 Piotr Parzyszek (62), 2:1 Petteri Forsell (71). Żółta kartka – Piast Gliwice: Gerard Badia, Patryk Dziczek. Miedź Legnica: Petteri Forsell, Fabian Piasecki. Sędzia: Wojciech Myć (Lublin).\nLOTTO Ekstraklasa: Piast Gliwice podtrzymał zwycięską passę\nPiast potwierdził, że jest wiodącą ofensywą w LOTTO Ekstraklasie. Zdobyte przez niego dwa gole były trafieniami numer 12 i 13 w 2019 roku. Żadna drużyna nie zdobyła od 1 stycznia więcej bramek. Futbolówka nie wpadała jednak w spotkaniu z Miedzią …\nLotto Ekstraklasa: piękna seria Piasta trwa. W Gliwicach stopiono …\nPassa Piasta trwa. Gliwiczanie w niedzielne popołudnie wygrali po raz piąty z rzędu i coraz realniej mogą myśleć o zakończeniu sezonu na podium. Przy Okrzei gospodarzom rady nie dała Miedź, która w poprzednią niedzielę pokonała Lecha, a w czwartek …\nMecz Piast Gliwice – Miedź Legnica ONLINE. Gdzie oglądać w…\nPo porażce z Cracovią w pierwszej kolejce w tym roku Piast zanotował już piąte kolejne zwycięstwo. Aktualnie to najlepsza seria w lidze. Podopieczni Waldemara Fornalika szczególnie groźni są na własnym stadionie, gdzie wywalczyli już 30 punktów.\nPiast – Miedź 2-1. Konczkowski: Najważniejsze jest zwycięstwo\nNie było to łatwe spotkanie, bo Miedź przyjechała się bronić i nastawiła się na kontrataki. W pierwszej połowie nie stworzyli nic, ale nerwowo zrobiło się po ich trafieniu kontaktowym w końcówce. Szybciej mieliśmy ten mecz zakończyć. Jeżeli drużyna broni się …


[ ADA ]: "30 dni z książkami" - dzień 1\nOstatnio głośno jest na temat akcji "30 dni z książkami" nie omieszkałam zainteresować się nią i oto zamierzam wziąć w niej udział. Dla zainteresowanych podaję niżej spis informacji co do każdego dnia i zapraszam do zabawy :)\nJuż dzisiaj przedstawiam Wam Moją ulubioną książkę. Napisał ją Stephen Chbosky to oczywiście "Charlie", niektórym znany jako "The perks of being wallflower". Może nie jest to lektura wysokich lotów, ale jak dla mnie zawiera wszystko co powinna w sobie mieć powieść o problematyce młodzieżowej. Pokochałam głównego bohatera, a jakaś jego cząstka zapadła w moim sercu. Każda lektura coś dla mnie znaczy, ale ta więcej niż inne. W każdym razie opinie na jej temat możecie znaleźć tutaj.\nJest pisana w formie listów, dlatego miałam wrażenie, że Charlie naprawdę istnieje i wybrał właśnie mnie by podzielić się spostrzeżeniami i własnymi problemami.\nWam też, aż tak trudno jest wybrać ulubioną książkę? Naprawdę długo zastanawiałam się nad wyborem. W końcu wszystko co przeczytam zapada mi w pamięć. Utożsamiałam się z głównym bohaterem i może właśnie to mnie aż tak bardzo urzekło.\nZapraszam na jutrzejszy post o książce, którą lubię najmniej. Póki co nic nie wpada mi do głowy.\nWioleta Sadowska 12 kwietnia 2012 17:54\nNa niektóre pytanie bardzo trudno byłoby mi odpowiedzieć.\nMiłośniczka Książek 12 kwietnia 2012 18:36\nrównież nie wezmę udziału w tej zabawie, gdyż zwyczajnie na część pytań nie umiałabym w żaden sposób odpowiedzieć, niestety\nMeg Sheti 12 kwietnia 2012 19:44\nPodobnie jak awiola, miałabym chyba problem z niektórymi ;)\nUnknown 13 kwietnia 2012 10:19\nTo i ja chyba za zabiorę się za tą akcję. Na razie jakoś się ociągam, ale pewnie w weekend zacznę :)\nGosiarella 13 kwietnia 2012 13:17\nPomysł rewelacyjny, a w dodatku pierwszy raz słyszę. Niestety nie co dzień mam czas na zajmowanie się blogiem i pisanie notek, więc nie wiem czyby mi się udało.\nUnknown 13 kwietnia 2012 14:31\nPrzyznam, że miałabym problem, żeby odpowiedzieć na niektóre z tych pytań...


Trudno stwierdzić, co jest tego przyczyną, ale coraz częściej idąc na miasto z przyjaciółką, można usłyszeć dziwne komentarze. Przodują w nich rzecz jasna faceci. Dlaczego ludzie biorą parę przyjaciółek za lesbijki?\nFirmy porno i męskie fantazje\nPrawdopodobnie mężczyznom kobiece przyjaźnie zaczęły się kojarzyć z homoseksualizmem, odkąd filmy z lesbijkami stały się modne. To przez nie można odnieść wrażenie, że dwie kobiety, które są dla siebie miłe, robią razem zakupy, chodzą na kolację do restauracji, to z pewnością lesbijki. I tutaj już w męskim umyśle uruchamiają się fantazje erotyczne. Oczywiście wielu facetów wyobraża sobie, że mogłoby podglądać poczynania lesbijek w sypialni. Jest to jedno z ich marzeń. Zapominają przy tym, że prawdziwe lesbijki nie zamierzają nikogo wpuszczać do swojego intymnego świata. A przyjaciółki, które są heteroseksualne, nie zamierzają się ze sobą zabawiać ku uciesze facetów.\nDla przeciętnej kobiety kolacja we dwoje, to może być także spotkanie przyjaciół. Zabieramy więc przyjaciółki na pyszne spaghetti i absolutnie przez myśl nam nie przejdzie, że w ten sposób możemy robić z siebie parę zakochanych lesbijek. Dla nas kolacja z przyjaciółką jest czymś ze wszech miar naturalnym. Spotykamy się, żeby spędzić miło czas i pogadać, jedząc coś dobrego. Facetom tymczasem widok dwóch kobiet przy jednym stoliku od razu kojarzy się z lesbijską randką.\nKobiety lubią chodzić razem na zakupy, doradzać sobie przy wyborze strojów. Uzupełnić zapasy w lodówce w miłym towarzystwie. Wspólne zakupy nie zawsze są równoważne ze wspólnym mieszkaniem pod jednym dachem i tworzeniem związku. Tymczasem jeden wózek pchany przez dwie kobiety coraz częściej wzbudza niezdrowe skojarzenia.\nKobiety tworzą bliskie, przyjacielskie relacje. Mówią sobie o wielu prywatnych sprawach, przytulają się w ramach pocieszenia, często muskają się po ramieniu w trakcie rozmowy, rozmasowują plecy po ciężkim dniu w pracy i nie ma w tym nic erotycznego. Jednak dotyk wielu mężczyznom kojarzy się dość jednoznacznie.\nKobiety w swoim towarzystwie są swobodne, nierzadko szeroko uśmiechnięte i wygłupiają się, zmieniając ton głosu. Niektórym facetom kojarzy się to z formą flirtu i randki. Tymczasem to zwykłe spotkanie przyjaciółek.\nTAGI: filmy dla dorosłych filmy erotyczne homoseksualizm lesbijki orientacja seksualna porno\n« Daj jej szansę pokazać ci, że jej zależy\nJak utrzymać formę po wakacjach? Poznaj 3 skuteczne sposoby »


We Mszy uczestniczyły poczty sztandarowe, reprezentowane przez AK i polanickie szkoły. Oprawę muzyczną uświetnił zespół muzyczny odnowy w Duchu Świętym ze Słupca. Po błogosławieństwie kończącym Eucharystię część osób przeszła pod obelisk Sybiraków aby złożyć hołd poległym i zamordowanych na nieludzkiej sowieckiej ziemi. Część osób pozostała w kościele aby w ciszy uwielbić Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Wspólnie z ks. Marcinem odmówiliśmy koronkę do Bożego Miłosierdzia w intencji nas zgromadzonych na nabożeństwie, naszych rodzin, naszej ojczyzny i parafii. Razem z grupą Odnowy w Duchu Świętym uczciliśmy Jezusa- naszego Boga, Pana i Ojca, a zespół muzyczny swoją muzyką towarzyszył naszym modlitwom naszemu uwielbieniu i naszemu czuwaniu. Na zakończenie nabożeństwa jak to jest już od roku ks. Marcin przeszedł z Panem Jezusem wzdłuż ławek udzielając każdej osobie błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Po tym szczególnym dla nas czcicieli Bożego Miłosierdzia nabożeństwie, udaliśmy się na małe "co nieco" do salki na plebanię.\nBóg zapłać ks. Marcinowi za Eucharystię i nabożeństwo. Dziękujemy zespołowi muzycznemu grupy Odnowy w Duchu Świętym z Nowej Rudy Słupca za uświetnieniu muzyką nabożeństwa i zapraszamy na kolejne spotkanie które odbędzie się tradycyjnie we Wtorek 02.10.2012.


Darmowa Wysyłka 5 Metrów 4mm Craft ABS 8 Kolory Półokrągłe Flatback Korale Z Imitacją Perły Łańcuch Do Dekoracji DIY Koraliki - Hewal.org\n5 metrów dużo\tUwaga : Jeśli twoje zamówienie łączna kwota osiągnęła$200. Będziemy zmienić wysyłki z China Post do DHL lub EMS Darmo. i nie trzeba płacić dodatkowych opłat\tZe względu na fotograficzne technicznych i oświetlenie problem, obrazy występowanie trochę chromatism porównać\tZ rzeczywistych produktów. Proszę zauważyć to!! Dzięki\tNależy Pamiętać, : Jeśli znajdziesz Produkty, które można zamówićZłamane. Niewłaściwy Lub Znikają. Proszę nie martwić. Po prostu Kontakt Nas W czasie pierwszego. Obiecujemy, że będziesz Uzyskać zaspokoić wynik\tWysyłka Warunki : 1. pełna płatność musi być dokonana przed naszą przesyłkę. A my wyślemy ci na transport ładunków NIE po wysłać produkty.\t2. upewnij się, że zostawił nam Adres/Numer Telefonu (telefon komórkowy)/Kod Pocztowy są poprawne. my nie odpowiedzialny za niewłaściwy adres/numer telefonu komórkowego.\tWysyłka Sposób : 1. wszystkie elementy są bezpłatną wysyłkę przez Chiny Poczta Lotniczej Poczta. Niektóre przedmiot zostanie darmowa przez EMS. kilka razy będziemy otworzyć aktywności (kwota Zamówienia osiągnęła. darmowa wysyłka przez EMS lub DHL)\t2. jeśli chcesz dostawy przez inne Express. Please nie wahaj się ze mną skontaktować.\tFreeback : 1. zadowolenie klienta jest dla nas bardzo ważne i nasza ocena zwrotne odbija ten satysfakcję. więc jeśli masz jakiekolwiek pytania. proszę nie wahaj się skontaktować z nami.\t2. nie wahaj się skontaktować z nami w każdej chwili. ponieważ to będzie wdzięczny i pomocne dla nas.\t3. proszę nie zostawić nam Negatywną lub Neutralną informacje zwrotne losowo! . Thanks\tWszelkie szczegółowe informacje pls nie wahaj się ze mną skontaktować i zrobię co w mojej\tNajlepiej sprostać państwa wymaganiom. Dzięki!\nStyl Punk W Stylu Vintage Love Heart Cute Animal Myszy Małe Dziewczyna Budda Emalia Aluminiowe Koraliki Fit Pandora Charm Bransoletki Femme DIY biżuteria\n6mm Koraliki 200 sztuk Sekwoja Drewna Wenge Spacer Frezowanie Drewniane Koraliki do Tworzenia Biżuterii DIY Naszyjnik Bransoletka\nOpis produktu DIY 6mm Naturalne Powierzchni Ma Ziarna Drewno Spacer Koraliki Do Tworzenia Biżuterii NAJWYŻSZEJ Jakości 200 sztuk Sekwoja Frezowanie Drewniane koraliki rozmiar : 6mm może również jak płatność i Wysyłka wysyłki : Darmowa wysyłkachiny Lotnicza Poczta lub Hong Kong poczta Lotniczej Poczta 820 Dni Roboczych na Całym Świecieto trwa około 1525 dni do większości krajów, może potrwać kilka dni więcej, gdy mają ścisłej kontroli celnych...\nU Wybór 145 sztuk 4mm Bicone Austria Kryształowe Koraliki charm Koraliki Szklane Luźne Spacer Paciorek dla DIY Jewelry Making\nXINYAO 300 pc 8X5 cm Naturalny Kolor Drewniane Koraliki Luźne Kolumna Drewna koraliki Z 2mm Otwór Dla Majsterkowiczów Tworzenia Biżuterii Houten Kralen F7478\n3.45 / lot 4.46 / lot XINYAO 300 pc 8 X5 cm Naturalny Kolor Drewniane Koraliki Luźne Kolumna Drewna koraliki Z 2mm Otwór Dla Majsterkowiczów Tworzenia Biżuterii Houten Kralen F7478 1) Materiał : drewno 2) Rozmiar : 8 X5mm 3) Kolory : jak zdjęcie 4) Opakowanie : 300 sztuk / partii 5) Waga : Około 40 g / partia / opp torba 6) Uwaga : Gdy zamówienie więcej niż 150 dolarów darmowa wysyłka poprzez DHL, EMS, UPS, FEDEX i tak dalej (Z Wyjątkiem odległych obszarach)...\nVintage Metal Rozgwiazda Rozgwiazdy Koraliki Fit Pandora Charms DIY Stop cynkowy Zwierząt Luźne Koraliki do Tworzenia Biżuterii opis pozycja Ilość : 30 sztuk / partia Pozycja NR : BC1014średnica Otworu : 5mm pozycja Matetials : Stop Cynkugłówny Kolor : Antyczne Srebro element Rozmiar : 71314mm / 0.270.510.55 cal pozycja Useage : Fitbiżuteria Bransoletki Making


Niepotrzebna jak róża [Arnhild Lauveng] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nNiepotrzebna jak róża - ebook/epub\nAutor: Arnhild Lauveng Liczba stron: 216\nISBN: 9788364846571 Data wydania: 2016-03-02\nCzy ludzie chorzy psychicznie są mniej wartościowi? Kto ma decydować czym jest poprawa zdrowia psychicznego? Dlaczego chorujący kiedyś, muszą być zazwyczaj dwa razy bardziej zdrowi, aby za zdrowych zostać uznanymi? Arnhild Lauveng, autorka bestsellerowej ksiązki 'Byłam po drugiej stronie lustra', w kolejnej swojej książce poszukuje odpowiedzi na powyższe pytania opierając się na własnych doświadczeniach, zarówno z okresu, gdy była pacjentką, jak i z perspektywy psychologa.\n'...ładunek żywiołowej energii, zdrowy rozsądek i radość pisania....a wszystko tak fascynujące, że człowiek z trudem jest w stanie odłożyć książkę na bok, chociaż wie, że skończy się dobrze – ona sama ją przecież napisała'.\n'Książka robi wrażenie dzięki typowemu dla Lauveng szczególnemu połączeniu głębokiej refleksji z wisielczym humorem (...) Arnhild Lauveng we wspaniały sposób opowiada o problemach psychiatrii, zarówno jako fachowiec, jak i jako człowiek'.\nZnam cię – znam cię,ty nie wygrałeś!Widziałem twą walkę,znam twoją drogęprzez krainę cienia.Z Haugtussa, Arne Garborg\nPrzedmowa„Człowiek jest wartościowy po prostu dlatego, że istnieje”.Arnhild Lauveng Arnhild Lauveng w swojej książce Niepotrzebna jak róża już na pierwszej stronie konfrontuje nas z istotą problemu. Pisze: „jestem byłą schizofreniczką”, i zaraz potem dodaje: „jestem zdrowa”. Autorka pracuje jako psycholog kliniczny i choć przez wiele lat przekonywano ją, że nigdy nie będzie zdrowa, „to ci, którzy to mówili, byli w błędzie”. Całe pokolenia psychiatrów w XX wieku pozostawały pod przemożnym wpływem tradycyjnego ujęcia schizofrenii, w którym wiązano diagnozę z niekorzystnym „przebiegiem” i zasadniczo złym „zejściem choroby”. Tradycję tę zapoczątkował Kraepelin, skądinąd wybitny klinicysta, według którego schizofrenia zawsze łączyła się ze złym rokowaniem, rokowanie zaś miało dla niego większe znaczenie niż niedostrzegane przezeń zanikanie objawów. Dlatego też traktował wyleczenia, które sam stwierdzał, jako przypadki źle zdiagnozowane. Tradycja ta doprowadziła do terapeutycznego nihilizmu, dała podstawę do przekonania, że przeżycia chorych są niemożliwe do zrozumienia. To przekonanie o niemożności wczucia się w ich, jak mniemano, pozbawiony sensu świat przeżyć, sprawiło, że osoby dotknięte schizofrenią przez całe lata nie miały szans na pomoc psychoterapeutyczną. W ten sposób powstał jeden z najbardziej obciążających mitów na temat schizofrenii – mit o jej rzekomej nieuleczalności. Ciągle jeszcze musimy borykać się z tym mitem i jego pochodną, czyli z przeświadczeniem o chronicznie niekorzystnym przebiegu choroby. Czy schizofrenia jest tylko chorobą mózgu, czy też jest to ujęcie jednostronne i zawężające? Jej objawy są różnorodne i trudno poddają się obiektywizacji, a subiektywne cierpienie jest bardzo różnie przeżywane przez pacjentów. Czy koncepcje związane z orientacją na subiektywne doświadczenie i zdrowienie są wartościowymi perspektywami, prowadzącymi do lepszego zrozumienia i pomagania? Czy wreszcie możliwe jest wyzdrowienie?I jeszcze aspekt praktyczny: jak budować zaufanie, rozwijać relacje, pogłębiać wrażliwość w spostrzeganiu i reflektowaniu, budzić motywację? Ile wolności i autonomii pozostawić osobom chorym? Jak duże powinno być udzielane im wsparcie, a także ich zależność od instytucji leczącej? Jak ostrożnie odkrywać związki między chorobą a biografią, jak starannie odnajdywać i przygotowywać indywidualną drogę powrotu z choroby do życia oraz jak kształtować środowisko sprzyjające pozytywnym zmianom? Co pacjenci odbierają jako pomocne, a co jest dla nich przeszkodą? Gdzie zarysowują się różnice w odbiorze profesjonalistów i osób przeżywających psychozę? Autorka subtelnie i z wiedzą daleko wykraczającą poza jednostkowe świadectwo próbuje udzielić wyważonych odpowiedzi. Dostaliśmy od niej kolejną – po Byłam po drugiej stronie lustra – mądrą i budzącą nadzieję książkę. Przyjmujemy ją z wdzięcznością. Andrzej Cechnicki\nWprowadzenieJestem byłą schizofreniczką. Ten fakt stanowi część mojej rzeczywistości, na zawsze pozostanie elementem mojej biografii i będzie wpływał na to, kim jestem. Ale obecnie nie biorę żadnych leków i jestem zdrowa. To nie znaczy, że „mam dobry okres” albo „utrzymuję objawy pod kontrolą” – jestem zdrowa. Pracuję jako psycholog kliniczny, żyję i mam się dobrze. I przez znaczną część czasu jestem szczęśliwa. Uważam to za absolutnie fantastyczne, gdyż przez wiele lat słyszałam, że jestem przewlekle chora na schizofrenię. Mówiono mi, że nigdy nie będę zdrowa i że muszę nauczyć się żyć z objawami choroby – ale ci, którzy to mówili, byli w błędzie.Gdy byłam chora, brakowało mi nadziei. Próbowałam ze wszystkich sił zachować jej resztki, najczęściej jednak czułam, że tylko moja rodzina wierzy jeszcze w to, iż kiedykolwiek będę wiodła lepsze życie. Wciąż pamiętam, jak bolesne było życie bez nadziei, i dlatego po wyzdrowieniu stało się dla mnie ważne przekazanie innym odrobiny tej nadziei, której tak bardzo brakowało mi w czasie choroby. Nie dlatego, aby moja historia koniecznie musiała być dla każdego prawdziwa, ale ponieważ uważam, że zachowanie nadziei jest niezwykle ważne. Prowadziłam wykłady i napisałam książkę Byłam po drugiej stronie lustra. Opowiada ona o nierzeczywistym świecie psychozy, który wkrada się do umysłu zdrowego człowieka, o Kapitanie oraz innych głosach, które szalały w mojej głowie, stając się częścią mojego świata, o samookaleczeniach, pobytach w szpitalu i o nawrotach choroby. Najbardziej jednak książka ta opowiada o nadziei.Wiem, że nie wszyscy mogą wyzdrowieć w takim stopniu, w jakim mnie się to udało. Wielu ludzi, z różnymi diagnozami, przeżywa całe życie ze statusem chorego. To męczące, bo bycie chorym jest bolesne. Dodatkowym obciążeniem bywa poczucie zawodu, jakiego z naszej przyczyny doznaje społeczeństwo, które w dzisiejszych czasach jest niezwykle wprost skupione na wynikach, osiągnięciach i indywidualizmie. Nadal pamiętam, jak to jest żyć poza akceptowanymi i szanowanymi granicami, być biorcą, a nie aktywnym uczestnikiem. Sądzę, że nasza wartość nigdy nie powinna być związana z tym, co robimy, jakie osiągamy sukcesy, lub z tym, czym możemy się stać – człowiek jest wartościowy po prostu dlatego, że istnieje. Dlatego mam jeszcze trochę do opowiedzenia. Wszystkie zawarte tu historie są prawdziwe, ale ponieważ ważniejsze jest skupienie się na systemach niż na konkretnych osobach, pozwoliłam sobie zmienić imiona, opisy miejsc oraz inne szczegóły, które mogłyby ułatwić identyfikację poszczególnych osób. Ludzie są ułomni i czuli na punkcie własnej osoby. Pomimo, że starają się postępować jak najlepiej, efekty ich działań bywają różne. Coś błędnie rozumiemy, inaczej interpretujemy – i już klęska gotowa. Oczywiście i to ma prawo się zdarzać, ale dobrze jest czasem potrząsnąć systemami, pogrzebać w uprzedzeniach i ogólnych postawach. A to zadanie podobne do żmudnych prac domowych – trzeba je wykonywać ciągle na nowo, aby nie ugrzęznąć w starym brudzie.\nNiepotrzebna jak różaSpotkałam ciędzisiaj na poczcie.Długa kolejka, dużo nerwów,a ty leżałeś tam sobie w wózeczku i szczebiotałeś,niepotrzebny jak róża.Nie potrafisz sam zdobyć jedzenia, kupić ubrań ani domu.Jesteś mały i słaby,nie potrafisz zaopiekować się innymi, ani nawet samym sobą.Nie robisz zupełnie nic pożytecznego,po prostu leżysz tam,jak róża zbyt wcześnie rano.Spowodowałeś, że się uśmiechnęłam.Później pomyślałam:kiedy ostatnio się uśmiechnęłam,w kolejce na poczcie,w czwartek po południu, w deszczu?I poczułam radośćz powodu różnych niepotrzebnych rzeczy, jakie istnieją na świecie.Takich jak róże.I dzieci.I uśmiech. Po raz pierwszy znalazłam się w szpitalu, gdy miałam siedemnaście lat. Przebywałam wówczas na zamkniętym, przeznaczonym dla ostrych przypadków oddziale w szpitalu borykającym się z brakami finansowymi oraz niedoborem personelu. Inni pacjenci byli ciężko chorymi osobami, większość chorowała już od wielu lat. Miejsce w szpitalu przysługiwało jedynie ludziom z wyraźnymi objawami psychotycznymi i stwarzającymi zagrożenie, co do których istniała obawa, że w najbliższej przyszłości wyrządzą poważną krzywdę sobie lub innym. Byłam bardzo ciężko chora, ale jeśli ktoś sądzi, że to wstęp do przerażającej historii, to muszę go rozczarować. W czasie tego pobytu na oddziale nie było mi źle. Oczywiście strasznie było z moją chorobą, ale sam pobyt w szpitalu odczuwałam jako znośny, z powodu lekarki, którą mi przydzielono. Była młoda, dość jeszcze niedoświadczona, ale pełna ideałów i mądra – a przede wszystkim ludzka i dojrzała. Ponadto miała cudowną zdolność dawania pierwszeństwa rzeczom niepotrzebnym.\tJedno z naszych pierwszych spotkań miało miejsce w świetlicy, gdzie siedziałam i płakałam. Rozmawiałyśmy już wcześniej ze dwa razy w pierwszym tygodniu mojego pobytu na oddziale i powoli zaczynałyśmy się poznawać. Nie byłyśmy umówione, ona po prostu przechodziła obok, spiesząc się gdzieś w swoim białym fartuchu, w drodze ku jakimś ważnym, znaczącym sprawom. Pamiętam, że zaskoczyło mnie to, że zatrzymała się i zapytała, co się stało i dlaczego płaczę. Jeszcze wówczas nie chorowałam długo, zdumiała mnie jednak normalność jej reakcji. Na tym oddziale łzy były interpretowane, analizowane i oceniane i nieczęsto budziły tylko proste pytanie: „Co się stało?”. Nie wiem dokładnie, co sprawiło, że odpowiedziałam jej szczerze. Może obezwładniła mnie jej bezpośrednia troska, może byłam zbyt smutna, aby się schować, a może po prostu miałam siedemnaście lat. Odpowiedziałam jej, że na dworze pada deszcz. Tyle w zasadzie mogła zobaczyć sama, dodałam jednak – zgodnie z prawdą – że uwielbiam moknąć na deszczu. Lubię poczuć tysiące małych kropelek spadających mi na twarz i przypominających, że jestem żywa. lubię odgłos i zapach deszczu, bo sprawia, że czuję w sobie życie, niemal tak samo jak wtedy, gdy tnę się do krwi i uzyskuję dowód, że krew naprawdę we mnie płynie – czysta, żywa krew. Deszcz to ważna część mnie. Niestety deszcz nie był ważny dla żadnej z pielęgniarek mających w tym dniu dyżur. Stwierdziły, że pogoda jest obrzydliwa, a inni pacjenci byli tego samego zdania. Nikt nie miał ochoty wyjść. A ja, która zawsze wybiegałam na dwór w czasie takiej aury, teraz siedziałam po raz pierwszy zamknięta jak więzień. Deszcz walił o szyby, których nie można było otworzyć, a drzwi były zamknięte na klucz. Jedyne co mogłam zrobić, to płakać. Oczywiście nie byłam w stanie powiedzieć tego wszystkiego lekarce, powiedziałam jednak dostatecznie dużo, aby mnie zrozumiała. Zapytała, czy może mi zaufać i czy jestem w stanie jej obiecać, tak na mur obiecać, że wrócę, jeśli pozwoli mi teraz wyjść na krótki spacer. Dla mnie było to oczywiste. Skoro ona była gotowa zrobić dla mnie coś takiego, nie byłabym w stanie przysporzyć jej kłopotów, uciekając – tego mogłam ewentualnie spróbować innym razem, ale nie teraz, gdy dostałam od niej taką szansę. Zadała mi, zdaje się, jeszcze kilka pytań, upewniła się, że nie zrobię sobie krzywdy, że samotne wyjście na deszcz nie spowoduje jeszcze większego smutku i że to nie głosy każą mi wyjść. Następnie poleciła pielęgniarkom, żeby mnie wypuściły, i zapytała, czy potrzebuję płaszcza przeciwdeszczowego. Doceniałam okazaną mi przez nią troskę, ale jeszcze bardziej to, że będąc przecież lekarzem, zaakceptowała jednak moje pragnienie, aby przemoknąć na wylot. Uśmiechnęła się tylko i życzyła miłego spaceru. A spacer był cudowny. Brodziłam, taplałam się i pluskałam w kałużach, uliczne lampy odbijały się w kroplach wiszących na drzewach, a dno kałuż pokryte było żółtymi, opadłymi liśćmi, wśród których wiatr tworzył różnorodne wzory – przypominało mi to czające się leopardy. Tuż przy szpitalu rósł skrawek lasu, trudno właściwie było nazwać to lasem, ale w końcu kilka drzew, kamieni, wrzosów i ziemi wystarczy już do stworzenia soczystego zapachu życia. Wśród poszycia kryło się kilka zapomnianych czarnych jagód. Nikt inny nie wyszedł na dwór w taką pogodę, a ja już i tak zostałam uznana za wariatkę, mogłam więc spokojnie siedzieć sobie na kamieniu pomiędzy drzewami i wrzucać w siebie jagody, śpiewając przy tym na cały głos. Dzika, nieporządna chwila wytchnienia od sterylnego, białego systemu szpitala. Ona się nie śmiała. Nie argumentowała. Nie próbowała przemówić mi do rozsądku. Ona tylko wyszła mi na spotkanie. Na następnej terapii opowiedziałam lekarce o Kapitanie i jego nieustającym gderaniu w mojej głowie. Jakoś uwierzyłam, że ona nie będzie się z tego śmiała. Skoro uważała, że można pójść na spacer w ulewnym deszczu, być może nie wyda jej się głupie to, co jej opowiem o Kapitanie. I nie śmiała się ze mnie. Tutaj również wyszła mi naprzeciw. W taki oto sposób, powoli, zaczęłyśmy się nawzajem poznawać. Po pewnym czasie pozwoliła mi na przepustki w ciągu dnia, abym mogła na parę godzin pójść do szkoły. To było dobre, ale jednak męczące. To naprawdę jest męczące – wyjść z oddziału zamkniętego szpitala, gdzie panują krzyki i leki, łóżka z pasami i zamknięte na klucz drzwi, i spotkać się ze szkolną codziennością: pulpity, książki, lekcje i pogaduszki. To było jak dwie kompletnie różne planety, które co chwilę w ciągu dnia dziko kolidowały ze sobą w mojej głowie, przy akompaniamencie głośnego huku i wywołując zamęt, tak że trudno było nad tym wszystkim zapanować. Jednak lubiłam ten system. Wolałam mieć jeden świat chory, a drugi zdrowy i przeżywać ich ciągłe kolizje, niż tkwić tylko w chorej rzeczywistości i tak to już zostawić. Konflikty w moim umyśle nie pomagały mi co prawda, ale chciałam, żeby choroba nie miała świętego spokoju. Pewnej nocy byłam niespokojna, przestraszona i zła. Głosy ciągle marudziły, Kapitan mnie nękał. Musiałam się drapać, coś stłuc, uderzyć samą siebie – rozkazy głosów zlewały się w mojej głowie w jeden chaotyczny dźwięk – dźwięk, który nie chciał się poddać, odpuścić, który ciągle i ciągle był słyszalny, aż do chwili, gdy opanowała mnie panika i zaczęłam rzucać się na ściany, na podłogę, do okien, na cokolwiek, byle na co, byle gdzie. Jedyne, czego chciałam, to uciec. Wyrywałam sobie włosy, chciałam zrobić dziurę, przez którą chaos mógłby uciec, rozdrapywałam sobie piersi, aby wyrwać kawałek ciała spomiędzy żeber, co pozwoliłoby mi się pozbyć tego szalejącego potwora, pożerającego mi serce, wrzeszczałam z rozpaczy i wściekłości, aby odstraszyć potworne hałasy w głowie, krzyczałam ze strachu, ponieważ świat się walił, darłam się z bólu aż do chwili, gdy nie miałam już odwagi krzyczeć dalej i zastygłam w cichym przerażeniu. Dwie osoby trzymały mnie mocno w czasie tej walki. Jedna pielęgniarka, którą bardzo lubiłam, i moja lekarka. Godzina za godziną, trzymały mnie przez całą noc. Moja wątroba źle zareagowała na lekarstwa, które mi podawano, i z tego powodu musiałam na razie poradzić sobie bez pomocy chemicznej, a faza, w której pomagała rozmowa, była już dawno za mną. Pewnie wypowiedziałam jakieś słowa przez te kilka godzin walki, nie pamiętam tego zbyt dobrze; było tam tyle innych osób, które mówiły o wiele za dużo. Wiedziałam jednak, że są tam, razem ze mną, że nie jestem całkiem samotna w tej walce. Wiem również, że mimo iż mijały godziny, była ciemna noc, a ja nie ustawałam w wysiłkach zrobienia sobie krzywdy, to te osoby obok nie zrobiły niczego, co miałoby na celu sprawienie mi bólu. To mnie zaskoczyło. Nie byli źli. Nie próbowali wpłynąć na mnie, abym „wzięła się w garść”, nie potrząsali mną – wręcz przeciwnie, byli świadomie delikatni, starając się nie wyrządzić mi krzywdy ani nie sprawić bólu. Pamiętam, że lekarka pokazała pielęgniarce, w jaki sposób ma mnie złapać za ramię, aby – jak się wyraziła – „udaremnić jej ruch w punkcie wyjścia”, unikając dzięki temu „stosowania siły i sprawiania jej bólu”. Nie rozumiałam zupełnie, dlaczego obchodzą ich takie głupstwa. Zasługiwałam na ból, pragnęłam bólu, głosy mnie wykańczały. Kapitan mnie dręczył, sama się dręczyłam, nie rozumiałam więc, dlaczego kogokolwiek obchodzi, aby mnie nie uszkodzić. Było to beznadziejne, idiotyczne i niezrozumiałe – i nieskończenie wprost błogie. W końcu chaos ustąpił i udało mi się zasnąć. Wszyscy poszli, ale najpierw lekarka powiedziała mi, że będzie musiała stawić się na porannej odprawie, mimo że nie spała przez pół nocy, i oczekuje, że ja również pójdę do szkoły tak jak każdego innego dnia. Tak też zrobiłam. To nie była kara. Wymagała ode mnie tyle samo, ile od siebie. Jej oczekiwanie dotyczyło normalności i sprostania swoim zadaniom, był to spokojny wymóg nadziei: Teraz jest fatalnie, ale to przejdzie. Jutro będziesz znowu w szkole. Życie toczy się dalej również po bolesnych kryzysach. Nie, to nie była kara. To była właśnie nagroda. Byłam w gruncie rzeczy zbyt młoda na pobyt na tym oddziale i moja lekarka nigdy o tym nie zapominała. Ciągle jeszcze nie miałam osiemnastu lat i zapewne dlatego nie chciała, żeby stosowano wobec mnie mechaniczne środki przymusu, gdy byłam niespokojna. Uważała, że nie jestem jeszcze na to wystarczająco dorosła, i powiedziała, że wolą raczej przytrzymać mnie rękoma, jeśli okaże się to konieczne. Dzieci nie powinno się zapinać w pasy. Zdaje się, że pielęgniarkom nie bardzo się to podobało, w ten sposób często miały więcej pracy, stosowały się jednak do wydanych poleceń. W późniejszym okresie wielokrotnie leżałam zapięta w pasach i chociaż na początku się tego bałam, to po pewnym czasie nauczyłam się akceptować bezpieczeństwo, jakie wynikało z odebrania mi możliwości samookaleczenia się i zmuszenia mnie do chwili pauzy. Nigdy tego nie lubiłam, ale zawsze to rozumiałam. Cieszę się jednak, że nie doświadczyłam tego zbyt wcześnie i że podczas pierwszego pobytu w szpitalu nie zostałam zapięta w łóżku z pasami. Miałam bowiem dopiero siedemnaście lat, a siedemnastolatki, nawet jeśli są bardzo wyrośnięte, to faktycznie nadal pozostają dziećmi.\tChciałam zostać na oddziale. Było mi tam dobrze i odczuwałam, że jestem leczona. Był to jednak oddział dla ostrych przypadków i wkrótce przeniesiono mnie w inne miejsce, które podobno miało być dla mnie lepsze, ze zdolnymi fachowcami i większymi zasobami finansowymi. Powiedziano mi, że tam otrzymam odpowiednie leczenie i że będzie mi tam dobrze. Tymczasem na nowym oddziale spotkałam się głównie z przemocą, walką i karą. Tam chwytano mnie mocno, w nielogicznych zmaganiach, których celem było zmuszenie mnie do posłuszeństwa. Mieli tam taką teorię, że wtedy, gdy jestem niespokojna, należy sprawić mi ból, aby mnie spacyfikować, i że jeśli tylko ten ból będzie dostatecznie duży, to poddam się i nie będę więcej walczyć. To była oczywiście zupełnie szalona teoria. Może za wyjątkiem krótkiego pacnięcia w ucho w razie histerii, ból fizyczny nie ma żadnego wpływu na przeżywanie lęku – zamiast uspokoić się można co najwyżej zacząć się bać jeszcze bardziej. Powinno to być dla wszystkich oczywiste, a jednak oni tego nie rozumieli. Wieczorami płakałam cicho pod kołdrą, tęskniąc za moimi dawnymi pielęgniarkami i lekarką. Wstydziłam się tego smutku, gdyż wiedziałam, że byli to tylko specjaliści, że tak naprawdę nie łączą mnie z nimi żadne relacje, i czułam, że w związku z tym zupełnie nie mam prawa za nimi tęsknić. Mimo to tęskniłam. Opłakiwałam ich utratę i jednocześnie pielęgnowałam w sobie wspomnienie o nich jako pewną ciekawostkę. Na tym oddziale najwyraźniej zgadzano się w pełni z moimi głosami, że zasługuję na wszystko, co najgorsze. To zjawisko rozumiałam znacznie lepiej niż zachowania przyjazne, a jednak to przyjaźń właśnie pamiętałam z nadzieją. W pierwszym szpitalu uważali, że jestem warta czegoś innego. Nigdy im nie uwierzyłam, ale zawsze przywoływałam to wspomnienie jako pociechę.W psychiatrycznej służbie zdrowia związek między tym, co robimy, a tym, co mówimy, jest często niejasny. Gdy byłam chora, przeżyłam zabranie z domu przez uzbrojonych policjantów, transport do miejsca, gdzie zupełnie nie chciałam zostać, i zamknięcie w nim na klucz, rewizję osobistą i odebranie mi części moich rzeczy. Mówiono mi, że wszystko, w co wierzę, i wszystkie moje poglądy są nieprawdziwe, i że nie zostanę wypuszczona, dopóki sama tego nie przyznam. Musiałam zaakceptować mnóstwo reguł i ograniczeń, dotyczących między innymi rozmów telefonicznych, odwiedzin, słuchania radia i oglądania telewizji oraz ogólnie kontaktów z innymi ludźmi. Wprowadzano to wszystko po to, aby mi pomóc. Czasami chcąc chronić człowieka przed nim samym, trzeba zastosować działania ostre i zdecydowane. A jednak trudno jest uznać, że takie działania przyczyniają się do powstania zaufania, poczucia bezpieczeństwa i otwartości. „Zabraliśmy cię siłą, zamknęliśmy na klucz, o wszystkim decydujemy za ciebie – teraz możesz się rozluźnić i nam zaufać; jesteś nieskończenie wartościowa, troszczymy się o ciebie i chcemy tylko twojego dobra”. To brzmi fałszywie i nie zostałoby zaakceptowane w żadnych innych okolicznościach. Nikt nie może żądać, aby ofiara ufała swoim porywaczom i ich lubiła. Nikt nie uważa za oczywiste, że przestępcy będą otwierali się przed policjantami i zwierzali im i aby więźniowie sumienia natychmiast akceptowali punkt widzenia dyktatora. Zatem jak możemy się spodziewać, że zagubiona, wrażliwa, przestraszona i podejrzliwa osoba, o której wiemy, iż ma trudności ze zorganizowaniem swoich myśli i zrozumieniem społecznych zależności, pojmie, że chcemy jej dobra, w sytuacji, gdy to ją bardzo boli? Nie możemy tego oczekiwać. A jednak tak właśnie zakładamy. Bo łatwo zapominamy o tym, żeby spojrzeć na świat również od drugiej strony. My przecież dobrze wiemy, czego chcemy, wiemy, że nasze pragnienie pomocy jest szczere i że nie chcemy zrobić krzywdy. Uważamy za oczywistość, że wilki, stworzenia z kosmosu, spisek oraz natarczywe głosy nie istnieją, i łatwo zapominamy o tym, że nawet, jeśli mamy rację, to nasza prawda przedstawia niewielką wartość, jeśli nikt jej nie podziela. Nie ma żadnego znaczenia, że wiem, iż chcę twojego dobra, bo jeśli nie uda mi się spowodować, abyś to zrozumiał, to i tak mi nie zaufasz. Nikogo nie można zmusić do zaufania. Poczucia bezpieczeństwa nie można narzucić. Na czyjeś zaufanie i na poczucie bezpieczeństwa musimy zasłużyć. My, ludzie, poczucie to wiążemy zazwyczaj z innymi ludźmi. Nigdy nie dostrzegałam żadnego znaczenia w stwierdzeniu, że ktoś „chce tylko mojego dobra” i że „to przecież jest szpital”. W owym czasie gotowa byłam przyjąć, że po korytarzach biegają swobodnie wilki, tak w szkole, jak i w domu, a ja codziennie odbierałam rozkazy od niewidzialnych, osobistych dyktatorów. Abstrakcyjne pojęcia i idea „szpitala, jako miejsca, gdzie człowiek jest leczony”, nie zawierały już żadnego znaczenia. Byłam świadoma, że inni ludzie otrzymywali w szpitalu pomoc. Ale wiedziałam też, że zwykłe zasady przestały obowiązywać. Nie byłam w stanie polegać na ogólnikach ani abstrakcjach, bo świat nie był już taki jak przedtem. Tym, co mi jeszcze pozostało, były konkretne spotkania z ludźmi. Oczywiście łatwiej było poczuć się bezpiecznie w miejscu, gdzie już wcześniej byłam dobrze leczona, niż tam, skąd miałam same złe wspomnienia. Gdy jednak przychodziło co do czego, to decydująca stawała się obecna sytuacja, a dobre lub złe wrażenia mogły zawsze ulec zmianie w kontakcie z poszczególnymi osobami. Szwedzki psycholog Alain Topor przeprowadził wiele badań na temat tego, co pomaga ludziom z poważnymi zaburzeniami psychicznymi w ich procesie zdrowienia (Borg, Topor, 2003; Topor, 2004). Zastosował przy tym niezwykle prostą a zarazem genialną strategię: po prostu pytał ludzi, którzy wcześniej byli poważnie chorzy, lecz ich stan zdrowia znacznie się poprawił, lub wręcz wyzdrowieli, o to, co – ich zdaniem – pomogło im najbardziej. Jedna z najważniejszych odpowiedzi, jakie uzyskał, brzmiała: lekarze, którzy mieli odwagę wychodzić poza ustalone ramy, jeśli było to konieczne dla zapewnienia pacjentowi poczucia zrozumienia i szacunku. Wiele osób opowiadało o całkiem zwykłych, codziennych drobnostkach: o pielęgniarce otulającej pacjenta ciepłym kocem czy podającej filiżankę herbaty wtedy, gdy człowiek płacze i się boi. Liczni pytani wspominali też o czasie i dostępności – o lekarzach, dla których najważniejsze były rozmowy z pacjentem, nawet wtedy, gdy na oddziale działy się różne inne absorbujące rzeczy. Inni opowiadali o poczuciu równości doświadczanym w sytuacjach, gdy lekarze nie odmawiali przyjęcia od pacjenta prezentu, bez względu na to, czy był konkretny, czy bardziej symboliczny. A jeszcze inni mówili o wielkiej wartości łamania ustalonych zasad w niektórych wypadkach: o lekarzach, którzy potrafili rozmawiać, nie zapisując jednocześnie nic w historii choroby, nie biorąc zapłaty za wizytę, albo o takich, którzy postępowali wbrew przyjętym powszechnie praktykom i na przykład kontynuowali leczenie pacjenta mimo zmiany miejsca pracy. W podsumowaniu tych odpowiedzi Topor kładzie nacisk na znaczenie poczucia bycia wybranym, dostrzeżonym i szanowanym, a także poczucia wzajemności oraz na rozwój relacji, gdy człowiek czuje się dobrze potraktowany. To wszystko brzmi przecież bardzo prosto, nikt z nas nie lubi być traktowany jak reprezentant jakiejś grupy, wolimy czuć się zauważeni jako wyjątkowe indywidualności, którymi przecież jesteśmy. Jeśli w kimś ma się odbudować poczucie własnej wartości, to wrażenie, iż jest się wybranym i wyjątkowym bardzo temu sprzyja. W powieści Bygdebarn heime og på soetra (Wiejskie dzieci w domu i na pastwisku) Marie Hamsun opisuje gromadę rodzeństwa podążającego za matką na letnie pastwiska. Matka prosi najstarszego syna Olego o przyniesienie wody, a ponieważ prośba ta przychodzi w chwili, gdy Ola zajęty jest czym innym, nie jest on z tego powodu zadowolony. Trochę lepiej robi mu się, gdy matka obiecuje mu – w podziękowaniu za pomoc – łyżkę śmietanki na kolację. Rusza do źródła z wiadrami. Ale nie uchodzi jeszcze daleko, gdy już zawraca, aby zapytać matki, czy tylko on dostanie śmietanki, czy rodzeństwo także. A matka odpowiada, że zamierzała dać trochę wszystkim, i uzasadnia swoją decyzję, wymieniając wszystkie prace wykonane przez pozostałe dzieci. Ola zmuszony jest to przyjąć, ale robi to niechętnie, ponieważ „odrobina śmietanki miała znacznie większą wartość, gdy reszta rodzeństwa stała wokół i zazdrościła”. Jest różnica pomiędzy byciem wybranym a byciem w tłumie, i – jak pokazują ankietowani przez Topora – można zrobić z tego użytek terapeutyczny, powodując u człowieka wzrost poczucia własnej wartości. W przychodniach i innych miejscach, gdzie terapeuta i pacjent spotykają się na indywidualnych sesjach, jest to niezwykle użyteczne. Na oddziałach szpitalnych i w ośrodkach pobytu dziennego sprawa nieco się komplikuje, bo matka Olego przecież też miała rację: Należy wziąć pod uwagę jednostkę, ale jednocześnie nie można zapominać o potrzebach innych. W idealnym świecie wyglądałoby to oczywiście tak, że każdy zostałby wybrany przez kogoś innego, a pracownicy mieliby wśród pacjentów swoich ulubieńców i w ten sposób każdy pacjent byłby najważniejszy, szczególny, jedyny przynajmniej dla jednej osoby z personelu. Z moich doświadczeń wynika, że rzeczywistość nie jest tak idealna. Często zdarza się, że cała grupa pracowników lubi kilku pacjentów, wokół kilku innych zawsze są konflikty, paru kolejnych jest trochę lubianych, ale niektórzy ich nie znoszą i na końcu są pozostali, których w gruncie rzeczy nie lubi nikt. Otrzymują co prawda opiekę, pomoc i leczenie, ale nie są przez nikogo wybrani. Po prostu są. Ja miałam okazję bycia w obu rolach: najpierw młodej pacjentki, dla której choroba była nowym doświadczeniem, z „ciekawymi” objawami i umiejętnością wypowiadania się. Wówczas byłam wybrana przez wiele osób i czułam, że przyznano mi priorytet, że poświęca mi się sporo czasu, spacerów, rozmów, zainteresowania oraz uwagi. Przeżyłam także wieloletni okres bycia chronicznie chorym, napakowanym ciężkimi lekarstwami człowiekiem bez sił i nadziei. Wówczas nie byłam przez nikogo wybrana, nie troszczył się o mnie nawet mój lekarz pierwszego kontaktu. Otrzymywałam bardzo niewiele, a na pewno nic dodatkowo, i nie miałam żadnego powodu, aby poczuć się kimś szczególnym. Stanowiłam tylko część ekranu, jedną z tych osób, na których tle wybrańcy mogli zobaczyć, że dostają więcej. Świat jest trudny, życie jest brutalne, trzeba jakoś nauczyć się z tym żyć, ale tak sobie myślę, że – z terapeutycznego punktu widzenia – samopoczucie Olego nie powinno być chronione poprzez to, że brat dostanie mniej, a różnica zostanie im obydwu dobitnie pokazana. Lepiej chyba wymyślić inny sposób.Ankietowani przez Topora podkreślili również znaczenie umiejętności odejścia pracowników służby zdrowia od obowiązujących procedur, zrobienia czegoś szczególnego, może nawet złamania zasad. To jest bardzo ważna informacja – zarówno fakt, że w ogóle istnieje personel, który robi takie rzeczy, jak i fakt, że przynajmniej część pacjentów odbiera takie działania pozytywnie. Zapewne ma to związek z poczuciem bycia kimś wyróżnionym – chory rozumie, że lekarz nie postępuje tak zapewne wobec wszystkich, a to daje poczucie bezpieczeństwa i wspaniałe wrażenie bycia poważnie potraktowanym. Jednocześnie jest to zawsze odrobinę niebezpieczne, gdy pojedyncze osoby wychodzą poza przyjęte zasady i zaczynają podążać własną ścieżką. Może stanowić początek czegoś pięknego, zalążek rewolucji – wielkie i ważne historyczne zmiany zaczynały się często od tego, że ktoś postanowił wyłamać się z przyjętych zasad i spróbować czegoś nowego. Może to być także początek czegoś negatywnego – przestępstwa i przemoc również zaczynają się zwykle od tego, że ktoś uważa, iż nie obowiązują go ogólnie przyjęte zasady lub że dana sytuacja usprawiedliwia złamanie prawa. Dobrze byłoby przyjąć regułę, że wszystko jest w porządku dopóki działa się wbrew zasadom ze względu na dobro pacjenta, na podstawie fachowej oceny, co jest niezbędnym i najlepszym dla niego sposobem leczenia i z bezpośrednią lub pośrednią jego zgodą. Ale terapeuci są też tylko ludźmi i mogą ocenić sytuację całkowicie błędnie. Koleżanka psycholog opowiedziała mi kiedyś, że w pewnym okresie – gdy miała problemy ze swoim samochodem – po skończonej pracy podróżowała do domu wspólnie z pacjentem jego samochodem. Było to dla niej korzystne, ale też dobre dla pacjenta, mającego dzięki temu poczucie równości – bycia kimś ważnym dla swojego terapeuty. Poza tym w czasie jazdy mieli dla siebie kilka dodatkowych chwil. Po pewnym jednak czasie terapeutka uświadomiła sobie, że ta sytuacja wpływa na nią, gdy podejmuje decyzje dające temu pacjentowi pierwszeństwo przed innymi, na przykład kiedy ustala, w jakim czasie w ciągu dnia mają się odbywać spotkania z nim oraz jakie tematy mają być poruszane w trakcie spotkań. Działo się tak szczególnie pod koniec. Widząc to, inaczej rozwiązała swoje problemy z transportem. Dostępne w tej dziedzinie badania pokazują, że terapeuci, którzy podjęli kontakty seksualne z pacjentem, utrzymują, iż zrobili to ze względu na niego, ponieważ na przykład potrzebował on seksualnego potwierdzenia lub nękało go poczucie niskiej wartości. Jednocześnie z badań wynika, że 40% pacjentów, którzy nawiązali relacje seksualne ze swoim terapeutą, walczy potem z jeszcze niższym poczuciem własnej wartości, 50% przeżywa koszmary nocne i napady lęku panicznego, a 80% ma problemy z poczuciem winy i samooskarżeniami (Johansen, Cordt-Hansen, 2006). Tak więc nie zawsze różne rzeczy wychodzą na dobre pacjentowi, nawet jeśli terapeuta ma szlachetne zamiary.\tCiąg dalszy w wersji pełnej\nPosłaniec światłaDostępne w wersji pełnej\nPrzekleństwo styczniowej wiosnyDostępne w wersji pełnej\nPustkaDostępne w wersji pełnej\nŻycie w błocieDostępne w wersji pełnej\nPopcornDostępne w wersji pełnej\nKochający kundelekDostępne w wersji pełnej\nTrzecie wyjścieDostępne w wersji pełnej\nRównowagaDostępne w wersji pełnej\nWitaj, Mleczu!Dostępne w wersji pełnej\nTo, co ważneDostępne w wersji pełnej\nNiepotrzebna jak różaSpis treściOkładkaKarta tytułowaMottoPrzedmowaWprowadzenieMARZYĆNiepotrzebna jak różaPosłaniec światłaPrzekleństwo styczniowej wiosnyPustkaWSPÓŁPRACOWAĆŻycie w błociePopcornKochający kundelekTrzecie wyjścieIŚĆ DALEJRównowagaWitaj, Mleczu!To, co ważneBibliografiaKarta redakcyjna\nTytuł oryginału: Unyttig som en roseCopyright © 2006 J. W. Cappelens Forlag A/SCopyright © 2009 for the Polish edition by Smak SłowaCopyright © for the Polish translation by Ewa M. BilińskaThis translation has been published with the financial support of NORLAWszystkie prawa zastrzeżone.Książka ani żadna jej część nie może być publikowana ani powielanaw formie elektronicznej oraz mechanicznej bez zgody wydawcy.Edytor: Anna ŚwitajskaRedakcja i korekta: Małgorzata Domańska i Małgorzata DrewaOpracowanie graficzne: Piotr GeislerProjekt okładki: Agnieszka KarmolińskaISBN: 978-83-64846-57-1Smak Słowa ul. Sobieskiego 26/4, 81–781 Sopot tel. 507-030-045Szukaj nas także naPlik ePub przygotowała firma eLib.plal. Szucha 8, 00-582 Warszawae-mail: kontakt@elib.plwww.eLib.pl\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Niepotrzebna_jak_roza-ebookRO/p96388i170173" target="_blank" title="Niepotrzebna jak róża [Arnhild Lauveng] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Niepotrzebna jak róża [Arnhild Lauveng] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Tanie loty Lynchburg (VA) | Tickets.pl\nTanie loty Lynchburg (VA)\nBilety lotnicze > Stany Zjednoczone Ameryki > Lynchburg (VA)\nBilety lotnicze do Lynchburg (VA) (LYH)\nZarezerwuj najtańsze bilety lotnicze online do Lynchburg (VA). Za pomocą usługi wyszukiwania biletów lotniczych Tickets.pl bez problemu znajdziesz najlepszą ofertę i możesz w prosty sposób kupić bilety lotnicze z Lynchburg (VA). Musisz tylko określić kierunek lotu, datę, liczbę dorosłych pasażerów i dzieci. Następnie system zaoferuje wszystkie możliwe opcje zakupu biletów lotniczych z Gaithersburg.\nNa naszej stronie internetowej możesz zawsze sprawdzić aktualny rozkład lotów do Lynchburg (VA), Stany Zjednoczone Ameryki z dowolnego lotniska na świecie, znaleźć zniżki, promocje, oferty last minute w zaciszu własnego domu i zarezerwować bilet na potrzebny lot.\nIle kosztuje bilet na samolot do Lynchburg (VA)\nCeny przelotów do Lynchburg (VA) z Gaithersburg zależą od dnia, miesiąca i godziny wylotu, a także od linii lotniczej. Porównujemy koszty bezpośrednich lotów i lotów z przesiadką w 750 liniach lotniczych. Użyj wyszukiwania biletów, aby sprawdzić ceny i daty wylotu z Twojego miasta.\nIle lotnisk jest w Lynchburg (VA)?\nW Lynchburg (VA) są następujące lotniska: Preston Glenn Field.\nPopular flight destinations to Lynchburg (VA) and back\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 1801839848


Przerwa w działaniu serwera - CoSTa's Family Page\nDziś po południu serwer zostanie wyłączony, przerwa potrwa najprawdopodobniej niezbyt długo ale jeśli coś się nie powiedzie, może się przeciągnąć i do jutra. Wprowadzam zmiany, o których więcej napiszę w następnym poście ale trzymajcie kciuki, bo jeśli wszystko się uda, powinno być lepiej, szybciej i w ogóle użyteczniej.\nZmieniam providera i zobaczymy, jak się ta zmiana odbędzie. Nie przewiduję większych kłopotów ale być może konfiguracja routera zajmie nieco więcej czasu – nie znam kompletnie sprzętu, który mi się proponuje, w necie mało na jego temat jest i nieco drżę o to, jak sobie poradzę z konfigurowaniem usług. Powinno być dobrze ;)