Burmistrz Klinowski dba o swój propagandowy wizerunek na Facebooku. Mieszkańcy chcieliby jednak, żeby zadbał o inwestycje w Wadowicach Fot. Marcin Płaszczyca\nNiestety to jakaś nieszczęsna prawidłowość, że „mocni w gębie" politycy nie do końca potrafią wykazać się realnymi efektami swojej pracy. Czyżby tak było z burmistrzem Klinowskim w Wadowicach?\nCzwarty rok jego kadencji, a mieszkańcy skarżą się, że w Wadowicach „nic się nie dzieje", nic się nie robi", że #WadowiceSięZaklinowaly. Rzeczywiście, jeśli chodzi o poziom inwestycji, to niestety w tej gminie jest bardzo skromnie.\nKilka dni temu na stronie Facebookowej burmistrza doszło do wymiany zdań pomiędzy włodarzem, a jedną z mieszkanek gminy, która obnażyła, jak wyglądają jego propagandowe inwestycje. Dyskusja pojawiła się przy okazji postu, w którym Klinowski chwali się spotkaniem z prezydentem Słupska Robertem Biedroniem.\nJa życzę żeby Wadowice (miasto z potencjałem) w końcu się rozwijało, brakuje fajnych restauracji. W gminie drogi wewnętrzne wymagają nakładów. Nie będę tu wstawiać foty drogi gminnej, która znajduje się na osiedlu komanie i wymaga nakładów finansowych, a na którą nie ma pieniędzy. Życzę Mieszkańcom gminy i sobie by w końcu widać było inwestycje w realu, a nie na projektach – napisała pani Renata.\nBurmistrz Klinowski oczywiście nie pozostał dłużny.\nDziękuje w imieniu swoim i mieszkańców. Tego też pragnę, ale bez projektów nie ma wykonań. Ogrom inwestycji jest już "w realu". Nawet droga na Komanie, o której Pani pisze, w 2017 roku otrzymała kilkaset tysięcy złotych - na usunięcie osuwiska. Powstała droga szutrowa na Komanie, chodnik przy krajówce... - odpowiedział burmistrz.\nI tu się zdziwił.\nNiestety droga na os. Komanie, która prowadzi między innymi do mojego domu nadal pozostaje tzw. polną drogą i nawet ostatnio nie wystarczyło by całą utwardzic ją zwirem, jest cała z błota. Na ten rok nie ma jej w planie budżetowym gminy by położyć na niej jakąś trwałą nawierzchnię. Wiadomo, że wszystko zaczyna się od projektów, niestety wiele razy na projektach się kończy – kwituje Renata.\nZ faktami, które przedstawiła mieszkanka gminy, Klinowski nie dyskutował.\nW ten sposób narzekać można zawsze- skwitował dyskusję włodarz Wadowic.\nTa ostatnia wymiana zdań pokazuje, że propaganda władzy przestaje już działać mieszkańców. Oni sami potrafią doskonale zweryfikować, akie są efekty pracy obecnego burmistrza.\nPrzypomnijmy. Wydatki na inwestycje w gminie Wadowice w ostatnich trzech latach, czyli za kadencji burmistrza Klinowskiego, spadły. Z opublikowanego przez Urząd Miasta niedawno "wieloletniego planu finansowego", a także sprawozdania z wykonania ubiegłorocznego budżetu wynika, że poziom tzw. wydatków majątkowych w 2017 roku sięgnął zaledwie 3,3 mln złotych. Tymczasem w budżecie na 2017 radni rok temu uchwalili, że wydatki na inwestycje wyniosą 20,8 mln zł. Tego planu nie udało się zrealizować. Różnica jest zatem kolosalna.\nTa polityka, jeśli chodzi o inwestycje doprowadziła do tego, że na koniec 2017 roku w kasie miejskiej zostało aż 18,3 milionów złotych. Z takimi zaskórniakami samorząd i burmistrz Klinowski zostali na ostatni rok tej kadencji i tylko od nich zależy, czy będą potrafili to wykorzystać. Czasu mają jednak bardzo mało.\n« 500 plus także na pierwsze dziecko? Beata Szydło za rozszerzeniem programu\tPlatforma ma nowego lidera w powiecie wadowickim. To 22-letni Sebastian Mlak, poznajecie? »


Tygodniowe Podsumowania - Dysharmonia - Wilcze forum RPG PBF\n#1 autor: Ve'nevri\nczyli gazetka forumowa\n▢ Co? ▢\nTygodniowe Podsumowania to seria - jak sama nazwa wskazuje - pojawiająca się w regularnych odstępach czasu i podsumowująca dany okres działalności forum. Takie jakby wiadomości.\n▢ Po co? ▢\nAby osoby nieobecne przez jakiś czas na forum mogły łatwo nadrobić braki w fabule.\n▢ Mam pytanie! ▢\nŚmiało można się zgłaszać na PW Khaleesi, odpowiedzialnej za TP.\n▢ Można pisać w tym temacie? ▢\nJasne! Wszystkie opinie są mile widziane\n▢ Archiwum ▢\nCzyli spis wszystkich TP, które ukazały się na forum.\nOstatnio zmieniony niedziela 31 lip 2016, 18:31 przez Ve'nevri, łącznie zmieniany 3 razy.\nniedziela 10 lip 2016, 19:00\nTygodniowe Podsumowania I\nTYGODNIOWE PODSUMOWANIE I\nstawiamy znicze dla Melodii [*]\nZanim przejdziemy dalej, uczcijmy Zapomnianą Melodię minutą ciszy...\n21.10.2015 - 10.07.2016\nzabita przez lenistwo Ven jad zmutowanych przez Wilka żmij\n▢ W Namorzynach Szkarłatnooka, wyglądająca teraz na trzymiesięczne szczenie, uparcie chce gdzieś wyruszyć. Czy ma to związek z jej boskim rodzicem?\n▢ Narada Przebłysku Jutra w Jamach wśród korzeni wciąż trwa. Sprawa Wrzosowego Poranka została wyjaśniona - Lotar skazał go na banicję, mimo że zdrada powinna być karana śmiercią. Sharan już się z tym pogodziła, ale jak zareaguje Malakai i reszta potomstwa? Płomień i Inaria wciąż czekają na wysłuchanie...\n▢ Zrozpaczona po stracie syna Sharan napotyka na Podmokłej równinie Nairnę. Zagubione szczenię z chęcią zostaje przy uzdrowicielce, traktując ją jak zmarłą matkę.\n▢ Przez Wysokie trawy przedziera się wygłodzony Akasha, próbujący się czymś pożywić. Jego plany krzyżuje Sentrosi, zamierzająca porwać szczenię. Naudir, znaleziony na wydmach przez Deszczową Jesień nie zamierza do tego dopuścić. A co chce z tym zrobić ta ostatnia?\n▢ Po wygranej przez Ziębę walce Maelvius pomaga w Rzecznych meandrach opatrzyć rany jej i Sury. Do trójki Iskier przyplątuje się nie pamiętający nic Wilga. Żadnemu z wilków nie chcę się niańczyć szczeniaka, choć Zięba zdaje się mieć co do niego pewne plany...\n▢ Muuaji, słyszący w głowie głosy były mąż Ve'nevri poluje na Przełęczy na łanię. Pomiędzy nim, a Vernyhorą wywiązuje się potyczka. Żadna strona nie zamierza odpuścić.\n▢ Burzowa Chmura zwiedza Konkordię. Zatrzymuje się na Pagórkach, które opuszcza po upolowaniu bażanta.\n▢ Shinobi-katana czeka wraz Drakiem na Wyspie na jeziorze na powrót Lokatt, chcąc dołączyć do Szepczących Cieni.\n▢ Keiran, Konwaliowy Sen i Naerys rozmawiają z Evrettem na Łące nad jeziorem.\n▢ Na Podmokłej polanie Sinhardin wplątuje się w sprzeczkę z Jergenem, chcąc bronić honoru Yoake. Elyria nie wydaje się być tym zachwycona...\n▢ Ve'nevri nie zdąża na czas dostarczyć odtrutki, skutkiem czego leżąca w Zaroślach paproci Zapomniana Melodia umiera. Tym samym znachorka wpada w potężne tarapaty...\n▢ Sylvan próbuje przeprowadzić zwiad na wydmach, wpada jednak w zastawioną przez Wilka pułapkę. Węże oplątują go i niosę w stronę Oazy. Nie wygląda to dobrze...\n▢ Bardzo dużo ogłoszeń od administracji\n▢ Powstała baza avatarów\n▢ Powitajmy świeżą krew na forum: Wilga, Nairna, Akasha, Sentrosi!\nniedziela 10 lip 2016, 19:01\nTygodniowe Podsumowanie II\nOrion to najlepszy admin1111\n▢ Nad Jeziorem Deltowym toczy się walka o szczeniaka. Sentrosi nie zamierza oddać go zbyt łatwo, Archon wierzy w słuszność swojej misji i także nie odpuszcza. Akashy wydaje się to być obojętne.\n▢ Do znajdujących się na Podmokłej równinie Sharan i Nairny dołącza Malakai. Czy on też podejdzie tak entuzjastycznie do pomysłu adopcji szczenięcia?\n▢ Naudir i Deszczowa Jesień opuszczają Wysokie trawy po nieudanej próbie zapobiegnięcia porwaniu Akashy.\n▢ Kolejnym celem Naudira i opiekującej się nim Deszczowej Jesieni okazuje się Podmokły Zagajnik. Oboje chcą odetchnąć po niedawnych wydarzeniach.\n▢ Główny punkt programu, czyli Przełęcz! Na miejscu jest nasza reporterka, Sura. Oto jej relacja: "Przystojny basior, mający nienaganną reputacje imieniem Muuaji, stwierdził, że zapoluje na łanie. No i gdy tak sobie dostojnie polował, napadła go niejaka Vernyhora, ktora troche wcześniej tylko mu się przyglądała. Jakże haniebny to czyn. Jako, że Muuaji to żętelmen (pisownia celowa), to zaatakował ją Zewem natury, dalej gryząc łanie. No i wtedy pojawił się on. Mierzący tyle co krasnal ogrodowy Brima! Stwierdził, że Muuaji to gnój bijący kobiety i go również zaatakował. Wtedy pojawiła się Chmura, która wykorzystując okazje, chciała dobić łanie na uboczu.\nZjawił się tam również Evrett, który dzielnie skoczył na napastników Muuajiego, myśląc, że ci są jakimś gangiem kradnącym innym zdobycze. Potem pojawiły się Iskry, Revi, no i za sprawą naszego najlepszego admina Oriona wjechała w nich Niedźwiedzica na sterydach, niczym Mariola sprzedająca truskawki, pilnująca swojej strefy wpływów."\n▢ Muuaji liże rany w Borze Sosnowym. Biedaczek, jeszcze nie wie, że Ve'nevri się do niego wkrótce wybiera...\n▢ Drake i Shinobi-katana ciągle czekają na Wyspie na jeziorze.\n▢ Jergen opuszcza Podmokłą Polanę. Zadowolony z tego faktu Sinhardin zamierza przekonać Yoake, by ta podróżowała razem z nim i Elyrią.\n▢ Odtrutka działa, co nie oznacza koniec kłopotów Ve'nevri w Zaroślach paproci. Znachorka nie wydaje się tym przejmować, urządza popisówkę, korzystając z wewnętrznego rozdarcia Cieni.\n▢ Vouellyevasijaelk wraz z Nienazwanym opuszczają Cmentarzysko, żeby dołączyć - nie zgadniecie! - do klepy na Przełęczy.\n▢ Keiran rozmyśla samotnie nad Wąskim Potokiem. Powrót Lokatt chyba złamie mu serce...\n▢Sylvana wśród węży w Oazie ciąg dalszy. Nieoczekiwanie pojawia się wybawienie w postaci Szkarłatnookiej... a może to tylko kolejny wybryk Wilka?\n▢ ORION TO NAJLEPSZY ADMIN!!!!!111111oneoneone\n▢ Onion Orion dodał możliwość przekreślania tekstu\n▢ Orion Administracja ogłosiła konkurs na nowe lokacje na forum.\nPrzygotowałam aż pięć obrazków, bo mi się nudziło, po czym zapisałam je gdzieś i zgubiłam... Na szczęście mam Surcię <3\nDzięki za pomoc Su!\nniedziela 17 lip 2016, 20:00\nTygodniowe Podsumowanie III\n#4 autor: Ve'nevri\n10 lat tEMO...\n▢ Sentrosi wygrywa walkę z Archonem nad Jeziorem Deltowym, tym samym zachowując przy sobie Akashę. Na razie jednak nie próbuje obdarzać matczyną miłością, łowiąc i pożerając ryby.\n▢ Naudir i opiekująca się nim Deszczowa Jesień polują na perlice w Podmokłym Zagajniku. Sielankę przerywa wtargnięcie Khaleesi, którą zaczyna gonić przybrana ciocia szczeniaka, wciąż roztrzęsiona po wydarzeniach z Wysokich Traw. Zanim dochodzi do nich, że to nieporozumienie, wilczek dogania perlicę śledzoną przez Khal i zatapia ząbki w jej szyi, po czym - po niedocenieniu ze strony Jesieni - oznajmia, że idzie się zabić.\n▢ Przełęcz! Wspólny wróg zjednoczył wilki, które wkrótce zdołały powalić niedźwiedzicę. Ranne zostały dwie wadery - Zięba i Vouellyevasijaelk. Pierwsza lekceważy obrażenia, druga zaś zazdrości jej uwagi, jaką poświęca jej Revirell. Ta ostatnia próbuje dowiedzieć się, co się stało, jednocześnie przyzwalając córce Kos na poszukiwania zgubionego szczeniaka.\n▢ Muuaji opatruje rany i odpoczywa w Borze Sosnowym. Na razie nikt mu nie przeszkadza. Na razie.\n▢ Naerys próbuje przekonać Lyvvaris, by dołączyła do Cieni. Na znajdujące się na Gwiaździstej Polanie wilczyce napotyka Zięba, trafiając tam po nieudanych poszukiwaniach Wilgi.\n▢ Do Drake'a i Shinobi-katany na Wyspie na jeziorze dołącza Keiran, martwiący się opóźniającym się powrotem reszty Cieni.\n▢ Sinhardin kompletuje harem szuka zwolenników. Planuje przekonać znajdującą się na Podmokłej Polanie Yoake do towarzyszenia mu i Elyrii w podróży.\n▢ Ve'nevri stawia warunki Lokatt w Zaroślach paproci. Ta zgadza się, choć nie oznacza to rozejmu pomiędzy obiema waderami.\n▢ Wygląda na to, że po ratunku ze strony Szkarłatnookiej Sylvanowi uda się ujść z życiem z Oazy. Kto wie jednak, czy wadera nie zażąda czegoś w zamian?\n▢ Mistrzyni Kostek Kos wróciła po długiej nieobecności!\n▢ Nowi użytkownicy! Powitajmy Lyvvaris, Sempre, Khaleesi!\n▢ Konkurs trwa nadal, ale niektóre lokacje już pojawiły się na forum.\nby Surcia <3\nniedziela 24 lip 2016, 15:00\nTygodniowe Podsumowania IV\nTYGODNIOWE PODSUMOWANIE IV\nwpierdzielić lub nie wpierdzielić... oto jest pytanie\n▢ Rozeźlona zachowaniem szczeniaka Sentrosi pozostawia go nad Jeziorem Deltowym. Akasha nie rozumie jej czynów, korzysta jednak z pozostawionej ryby, a po pożywieniu się wyrusza w świat.\n▢ Naudir ucieka z Podmokłego zagajnika. Zaskoczona tym Deszczowa Jesień nie goni go, nie chcąc go trzymać przy sobie na siłę. Khaleesi pociesza ją, po czym obie wadery wyruszają w drogę.\n▢ Reszta Iskier opuszcza Przełęcz. Pozostała tam Revirell próbuje dowiedzieć się, jak zaczęła się bójka. Evrett i Burzowa Chmura posilają się, częściowo zaspokajając ciekawość Herszta, po czym ruszają dalej, przed siebie.\n▢ Sura i Maelvius czekają na powrót reszty Iskier nad Potokiem Górskim.\n▢ Naerys prowokuje Ziębę na Gwiaździstej Polanie. Zgodnie z przewidzeniami Gawrona, brata Płomiennokiej, który znalazł się tam przypadkiem, nie kończy się to najlepiej dla podrostka. Urażona dorosła samica rzuca się na półtoraroczną waderę, czyniąc wynik walki prostym do przewidzenia. Lyvarris próbuje temu zapobiec, oferując wszystko za oszczędzenie białej. O dziwo, bura zgadza się, kto wie jednak, jak wiele zażąda w zamian?\n▢ Khaleesi przekonuję Deszczową Jesień do sparringu na Polu mchu. Targany wyrzutami sumienia Naudir odnajduje je tam w trakcie walki, którą początkowo bierze zbyt serio. Wygląda jednak na to, że po chwili wyjaśnień wszystko wraca do normy...\n▢ Na Podmokłej Polanie przez chwilę zatrzymują się Khaleesi i Deszczowa Jesień. Gdy wadery orientują się, że nie są same, natychmiast opuszczają ten teren, nie będąc zauważone przez Yoake, Elyrię i Sinhardina.\n▢ Szepczące Cienie, po pogrzebaniu Melodii, wreszcie opuszczają Zarośla paproci, zmierzając na własne tereny. Zgodnie z warunkami umowy towarzyszy im Ve'nevri, wciąż nie ufająca Lokatt, mimo zapewnieniom tej ostatniej.\n▢ Próbujący udobruchać Deszczową Jesień Naudir poluje na perlice koło Rozłożystej wierzby, którą pozostawia w dali zaraz po posileniu się.\n▢ Naudir odnajduje w Oazie Fehu, która okazuje się jej prawdziwą ciocią. Szczeniak nie zwraca uwagi na Jaśmina, Szkarłatnooką i Sylvana, który właśnie zdołał się uwolnić od węży, całkowicie zafascynowany waderą. Po chwili jednak postanawia wrócić do Deszczowej Jesieni, obawiając się, że ona też się zabije.\n▢ Orion kazał mi zachęcić ludzi do forumowego discorda, więc zachęcam! Naprawdę warto tam być, wiele się dzieje c:\n▢ Nowi użytkownicy! Powitajmy Blackmoore, Resef, Gawron!\n▢ Psst! Z bardzo sekretnych i niepotwierdzonych źródeł wiadomo mi, że administracja przygotowała nagrody na Konkurs... Także brać udział, nie narzekać!\nby Płą <3\ncoś pominęłam, na pewno, założę się :c\nniedziela 31 lip 2016, 18:30\nTygodniowe Podsumowania V-XII\n#6 autor: Płomień\nTYGODNIOWE PODSUMOWANIE V-XII\nBo wszyscy marzyli o powrocie TP!\n▢ Po opuszczenia wybrzeża Sentrosi trafiła do Świetlistego Gaju. Wśród Zarośli paproci spotkała złaknioną kontaktu Veasine. Niestety, wykończona wielogodzinną podróżą bura nie potrafiła zapewnić rudej wystarczającej dawki rozrywki, toteż ta druga opuściła ją. Wielobarwna zregenerowała siły, po czym samotnie udała się w dalszą podróż. Kto wie, może niebawem spotka swego brata, który znajduje się nieopodal?\n▢ Zięba stanęła do walki z niedoświadczoną Naerys. Gawron, brat wojowniczki, wraz z Lyvarris obserwowali całe zajście. Gdy w burej obudziła się żądza krwi, dążąc do zwycięstwa nie omieszkała w środkach. Biała, przerażona amokiem w jaki wpadła płomiennooka, błagała ją o litość oraz Naerys o poddanie się. Zarzeka się, że zrobi wszystko, by ten horror się skończył, co Splamiona odbiera bardzo dosłownie. Nie chce jednak podzielić się planami z nową wychowanką. Basior nie rozumiał, po co Zięba wplątuje się w matkowanie przybłędy.\nDo dwójki rodzeństwa dołącza kolejne dziecko Kos - Świerk.\nMłodziutka członkini Szepczących Cieni nie była jednak zawiedziona porażką; uznała ją za lekcję, a zdobytą na niej wiedzę na pewno wykorzysta w przyszłości. Po niedługim czasie opuściła te ziemie. W jej ślady poszły Zięba i Lyvarris, które udały się na zebranie Iskier.\n▢ Po powaleniu niedźwiedzicy Iskry przepędziły nienależące do stada wilki, by kolejno udać się do czekających na nich w Potoku górskim Sury i Maelviusa. Na zebraniu zostały przyznane rangi dowódców oddziałów, Revirell wyznaczyła swojego zastępce - Oriona, a kolejno pomiędzy członkami watahy rozegrało się kilka sparingów. Po przegranej walce z Lyvarris, Vouellyevasijaelk połączyła się z "nimi" - młoda Voulke odziedziczyła dar wieszczenia po matce. Wypowiedziała tajemniczą sentencje, która wzbudziła w Ziębie obawę o życie swojej podopiecznej. Bura stanęła w jej obronie. Z racji swego dziedzictwa, obudziła się w niej dziwaczna siła. Otoczyła ją nadnaturalna, złowieszcza aura. Wówczas wieszczka zaczęła wypominać przykrą część przeszłości Zięby. Sugerowała, że z obecną watahą postąpi jak ze starą. Słowa te wyraźnie rozeźliły Splamioną, która nie pozostawała dłużna. Lyvarris chcąc uspokoić sytuację, próbowała przemówić obu do rozumu, jednakże Vasija odpłaciła się jej obudzeniem na nowo pamięci o opuszczeniu białej przez silniejsze rodzeństwo. Wspomnienie to wywołało u wychowanki przywódczyni wojowników depresję.\nZ każdą minutą Zięba słabła. Demonstracja mocy skutecznie wysysała z niej wszystkie siły witalne.\nRevirell postanowiła wkroczyć między samice i wyrazić swoje zdanie. Po słowach przywódczyni Vouellyevasijaelk odzyskała światłość umysłu, a Zięba zemdlała. Na szczęście omdlenie nie trwało długo, a sytuacja w Górskim potoku powróciła do normy.\nTekst napisany dzięki dużej pomocy Lyvarris, Revirell, Voulke oraz Ve'nevri. Dziękuję!\n▢ Przekroczywszy granice Konkordii, Totino wraz z Kaźmirem udał się do Skupiska sekwoi, by zregenerować siły i poznać siebie nawzajem. Gdy zakończyli pogawędkę, trafili do Gęstwiny, w której już przebywał Ian z Nikolajem. Każdy z basiorów przygotowywał się do niechybnej walk. Wtem nadeszła Vaesine. Wadera zainteresowała Nikolaja, więc zagadnął do niej, co niestety nie spodobało się nieznajomej. Ruda, nienawidząca płci męskiej feministka, odpowiedziała adoratorowi w niezbyt przyjemny sposób oraz spróbowała go zaatakować. Totino stanął w obronie Nikolaja, któremu nie udało się uzyskać względów wadery.\nZdruzgotany odejściem Kaźmira Totino postanowił przyłączyć się do Iana i Nikolaja. W międzyczasie błękitnooka opuściła towarzystwo, które wyraźnie nie przypadło jej do gustu.\nGrupa basiorów dotarła do Łagodnego zbocza, gdzie omawiają plany dotyczące ich watahy.\nTekst napisany przez Totino. Dziękuję!\n▢ Do przebywających na Gwiaździstej polanie Gawrona i Świerka dołączyła Veasine. Po krótkiej, lekko nieprzyjemnej wymianie zdań, udali się razem do Ciemnego boru, gdzie wspólnymi siłami powalili dzika. Po sytym posiłku rudofutra postanowiła zemścił się na "Romeo" i odnalazłszy jego trop, dotarła z kompanami do Łagodnego zbocza. Zagroziła, iż zabije Nikolaja!\n▢ Deszczowa Jesień i Khaleesi woląc nie pozostawać w żadnym miejscu dłużej wciąż wędrują przed siebie. W końcu wadery docierają na Pole mchu gdzie Zrodzona z Burzy oferuje swojej towarzyszce niewinny sparing.\nNiestety sprawy komplikują się, gdy walkę swojej opiekunki dostrzega Naudir, wracający z prezentem przeprosinowym w postaci (kolejnej) zdechłej perlicy. Trudne sprawy kończą się zawarciem zgody między Jesienią, a szczeniakiem, ale zamiast wyruszyć w dalszą drogę grupka musi zmierzyć się z nowym zagrożeniem. Na podmokły obszar przybywa Aemon i zdradziwszy swoją obecność zapachem musi ujawnić cel przybycia tutaj przed dwoma waderami. Zarówno białofutra, jak i brązowa obawiają się, iż jest to jeden z wysłanników Porywaczki Szczeniąt Sentrosi, ale już po chwili ich podejrzenia zostają rozwiane.\nJuż spokojniejszą wymianę zdań ponownie przerywa przybycie kolejnego gościa. Na polanie pojawia się emanująca pewnością siebie i gracją Ziverrellyenaeiythe. W skutek rosnącego napięcia między nią, a Khaleesi miedziana wilczyca gotuje się do ataku, ale Niespalona zręcznie unika konfrontacji, po czym wraz z Naudirem i Deszczową ruszają w dalszą drogę.\nDecydują zatrzymać się w rażąco pięknych Lustrzanych Stawach, by uśmierzyć głód, pragnienie oraz zażyć potrzebnej już wszystkim kąpieli. Po chwili rozmowy, grupka udaje się na polowanie, a ich ofiarą staje się niczego nieświadoma sarna. Walka przebiega gładko i bezproblemowo, ale targana emocjami Khaleesi decyduje się odejść od dwójki przyjaciół. Pokrętnie próbując wytłumaczyć swoje zachowanie, w końcu opusza Jesień oraz jej podopiecznego ruszając w dalszą drogę.\nTekst napisany przez Kheleesi. Dziękuję!\n▢ Oswobodzony z wężowej pułapki Sylvan oburza się, gdy Szkarłatnooka prosi go o zaprzestanie umyślnego atakowania skażonych przez bóstwo gadów. Uwielbienie z jakim opowiadała o dobrodziejstwie, wiedzy i sile Wilka doprowadziły go do białej gorączki. Zachowanie to nie spodobało się Fehu, a pomiędzy dwójką dorosłych niemalże doszło do walki. Złotooki jednak zawczasu opuścił Oazę i ruszył w kierunku gór.\nObdarzone mocą węże zmutowały, osiągając swe finalne formy. Spośród wielu tysięcy mniejszych żmii, trzy przybrały ogromne, przypominające humanoidy kształty. Nazywani między sobą Mocarzem, Skoczkiem i Magiem różnili się pomiędzy sobą główną cechą, która definiowała ich jestestwo - odpowiednio siłą, zręcznością oraz magią. Strażnicy Wydm wyprosili z nich wszystkie wilki z wyjątkiem Szkarłatnookiej; ona została uznana przez nich jako sprzymierzeniec, a nawet przywódca. Gdy wszystko ucichło, młoda samica postanowiła odpocząć na legowisku składającym się z ciał trójki poruczników.\n▢ Khaleesi dotarła na Wydmy, a konkretniej do Oazy, w której przebywała Szkarłatnooka. Fiołkowooka nie potrafiła uwierzyć w to, co widzi - przerażające stwory, na których ucięła sobie drzemkę Aileen oraz wiele dziesiątek mniejszych gadów wprowadziły ją w osłupienie. Córka Wilka zbudziła się, nawiązując z nieznajomą niezobowiązującą pogawędkę na temat jej "przyjaciół". Ta, dostrzegając, iż Zrodzona ze śmierci uznaje ten stan rzeczy za całkowicie normalny decyduje postrzegać go podobnie, a dodatkowo zademonstrować swe własne nadprzyrodzone zdolności. Mała sztuczka, a konkretniej towarzysząca jej dawka energii zainteresowała samiczkę. Momentalnie skojarzyła moc ze swym ojcem, Wilkiem. Podekscytowana tą sytuacją zaczęła dzielić się z Khaleesi informacjami na temat pragnącego wprowadzić chaos bóstwa.\n▢ Przepędzona z Wydm przez węże Fehu udała się do Lustrzanych stawów, gdzie napotkała Deszczową Jesień oraz Naudira. Rozpoznawszy w wilku swego bratanka nawiązała z nimi rozmowę. W podzięce za opieką nad szczenięciem wojowniczka z Północy proponuje różowonosej przyłączenie się do niej. Czyżby szara planowała utworzyć na ziemiach Konkordii kolejne stado?\n▢ Sylvan dotarł do Górskiego potoku i podzielił się pozyskaną wiedzą z Orionem. Jak zastępca przywódczyni oraz Revirell zareagują na te wieści?\n▢ Nairnię, jak na szczeniaka przystało, szybko znudziła rozmowa toczącą się pomiędzy Sharan i Malakai'em. Zainteresowana wielobarwnymi, motylimi skrzydełkami ruszyła za ich właścicielem, szybko znikając wśród okalających Podmokłą równinę zarośli. Wrzosowy Poranek ostatecznie pożegnał się z rodzicami i również opuścił tereny Przebłysku Jutra.\n▢ Na Podmokłej równinie niespodziewanie dla Sharan i Malakai'a, którzy wciąż nie otrząsnęli się po zniknięciu Nairny, pojawia się Uranos – niewielki szczeniak pochodzący gdzieś z Południa i uparcie wyznający wiarę w pewne drzewo. Wdaje się on w dyskusję z nowo poznaną parą, z nadzieją na znalezienie tymczasowego, lub czasowego domu.\nSharan pragnie zaopiekować się podrostkiem, jednak nagłe pojawienie się kolejnego szczenięcia wywołuje mieszane uczucia u białofutrego. Pomiędzy dwójką samców dochodzi do nieprzyjemnej wymiany zdań.\nPierwsza część tekstu napisana przez Kheleesi. Dziękuję!\n▢ Lotar wysłuchał tego, co miał mu do powiedzenia Płomień. Przyjął go oraz Inarię do stada, ale wyraźnie zaznaczył, iż bardzo trudno o jego zaufanie. Szpieg Iskier postanowił udać się na obchód terenów Przebłysku Jutra.\n▢ Na Wrzosowisku doszło do spotkania Resefa oraz Akashy. Zagubiony, pragnący jedynie odrobiny uwagi szczeniak wzbudził w samcu współczucie, przez co Inny zabrał go ze sobą w dalszą podróż.\n▢ Do czekających Drake'a i Shinobi-katany dołącza Keiran. Kolejno w okolicach Wysepki na jeziorze pojawiają się Resef oraz Akasha. Przeprowadzają krótką rozmowę z Keiranem. W międzyczasie do głównego obozowiska Szepczących Cieni przybywają ich pozostali członkowie wraz z wyznawczynią Jelenia - Ve'nevri. Zgodnie z umową, w podzięce za uratowanie życia Lokatt oraz Thaisis, Ve'nevri opuszcza wysepkę w celu odnalezienia oraz zebrania charakterystycznych tylko dla tych stron ziół. Podczas tych poszukiwań towarzyszą jej bliźniacy - Vune i Kune.\nKeiran, dowiedziawszy się o śmierci przyjaciółki nie potrafi się pozbierać i obarcza się winą. Nie jest w stanie znieść myśli, że złamał niegdyś dane jej słowo - obiecał chronić waderę przed złem tego świata.\nResef, Shinobi-kata oraz Akasha ostatecznie przyłączają się do watahy Czarnej Łzy.\nW oczekiwaniu na powrót starej uzdrowicielki, Cienie przygotowują się do ceremonii pogrzebowej Zapomnianej Melodii oraz późniejszego polowania.\nTekst napisany dzięki dużej pomocy Lokatt. Dziękuję!\n▢ Opuściwszy Przełęcz Burzowa Chmura ruszyła śladem rannej zwierzyny, która to była prowodyrem całego tego zamieszania. Kiedy zgubiła trop natknęła się w Borze sosnowym na Muuajiego. Podczas rozmowy wspomniała o Ve'nevri, którą wcześniej spotkała i koniec końców zgodziła się pomóc mu ją odnaleźć.\nTekst napisany przez Lokatt. Dziękuję!\n▢ Przechadzający się Ścieżką kapeluszników Lecter napotkał Evretta. Wymienili parę zdań, gdy niespodziewanie z zarośli wyłonili się Burzowa Chmura i Muuaji, którzy udali się w te strony w celu odnalezienia dawnej partnerki Muuajiego - Ve'nevri. Basior zaintrygował burego. Czeka na odpowiednią okazję, by móc z nim porozmawiać i dowiedzieć się więcej o jego tajemniczych znakach na sierści.\nW międzyczasie uwagę grupki wilków przykuła polująca nieopodal Linera.\nPierwsza część tekstu napisana przez Totino. Dziękuję!\n▢ Zmęczony Finchi trafił w okolice Rozłożystej wierzby. Tam napotkała go Cis. Ich znajomość nie zaczęła się dobrze, gdyż szczeniak według wadery był zbyt pewny siebie i jej nie szanował. Wadera bardzo tego nie lubi, toteż chciała pociągnąć go do odpowiedzialności. Młodzikowi udało się jednak uciec.\nPrzy wierzbie pojawili się Sinhardin oraz Elyria. Przebywająca tam wadera wymyśliła sobie, że młodzik był przynętą, a ona zostanie teraz zaatakowana przez dwa dorosłe wilki. Długi czas nie dawała przemówić sobie do rozsądku, nie słuchała tłumaczeń basiora. Postanowiła wyprowadzić pierwszy cios. Walka nie trwała długo, gdyż córka Kos w porę się opamiętała i przeprosiła za swoje zachowanie. Pomimo, iż Sinhardin uważa Cis za niespełna rozumu waderę, proponuje jej wspólne polowanie.\nTekst napisany przez Lyvarris. Dziękuję!\n▢ Ravzahr postanowił zapolować na obserwowanego wcześniej Nienazwanego. Podążał za nim aż do Labiryntu mgieł, gdzie rozpoczęła się walka. Młody, niewprawiony w bójki samiec atakował na oślep, niepewnie. Za to hebanowy każdy z ataków wyprowadzał z wielką precyzją, zadając białemu poważne obrażenia. W pewnym momencie podrostek przestał walczyć o swoje życie, oddając się walkowerem. Słaby i mocno poraniony Nienazwany stracił przytomność. O dziwo, do tej pory bezwzględny Ravzahr, po wszystkim opatrzył samczyka i odszedł.\n▢ Tygodniowe podsumowania powracają! Yay!\n▢ Konkurs "Dostrzeżony przez bóstwa" wygrała Revirell!\n▢ Powitajmy nową użytkowniczkę - Linerę!\n▢ Powstał nowy dział na forum - Wątki poboczne, w którym pojawiły się już pierwsze tematy. Z niecierpliwością czekamy na rozwój wydarzeń!\n▢ Obrazki Tygodnia ▢\nSylvan - zaklinacz pytongów.\nPomysły podsunięte przez Ve'nevri!\nwtorek 04 paź 2016, 19:46\nTygodniowe Podsumowanie XIII\nZabić, czy nie zabić? Oto jest pytanie.\n▢ Jesień wciąż mocno przeżywa niespodziewane odejście swojej przyjaciółki, ale nie dane jest jej w spokoju schronić się przed deszczem bo oto do Lustrzanych stawów przybywa rodowita ciotka Naudira - Fehu i zachęca go, z powodzeniem do przyłączenia się w jej dalszej wędrówce. Po znalezieniu prawdziwej opiekunki szczeniaka, Deszczowa spiera się z wieloma wątpliwościami związanymi z porzuceniem opieki nad już prawie dorosłym basiorem, ale koniec końców, dzięki naleganiom Strapienia zgadza się dołączyć do ekspedycji, która zapewne już wkrótce wyruszy w dalszą drogę.\n▢ Tymczasem, przy wodospadzie należącym do Przebłysku, Płomień starannie bada teren wrogiej watahy, w nadziei na spełnienie powierzonej mu misji. Zadanie przerywa mu wadera o płomiennym futrze - Anaya, która pragnąc zażyć jedynie chwili odpoczynku od podróży, odkrywa niespodziewanego gościa. Bijąc się z myślami, ostatecznie Shevayal godzi się z jej obecnością i skutecznie zatapia we wspólnej rozmowie. Ana nie daje się jednak tak łatwo zwieść i mimo przyjaznego nastawienia nieznajomego wciąż pozostaje czujna, by w razie potrzeby szybko ulotnić się z nieznanego jej miejsca.\n▢ Na podmokłej równinie trwa dalej wymiana zdań między Sharan, Malakaiem, a ich nowym podopiecznym Uranosem. Czekoladowy szczeniak wciąż pragnie znaleźć bezpieczną przystań, a jednocześnie zmaga się z niesamowitym pragnieniem powrotu do domu. Podejrzliwość ze strony szafirookiego, choć poniekąd uzasadniona budzi w nim mieszane uczucia. Czy młodzik przekona ostatecznie białofutrego do swoich racji i okaże się wartościowym członkiem Przebłysku? Nic nie jest pewne, zwłaszcza że sytuację pogarsza niespodziewany powrót Nairny, jednego z osesków.\n▢ W potoku górskim jest obecnie niezwykle tłoczno, a to głównie ze względu na grupowe polowanie Iskier. Jednak zanim członkowie bandy oddadzą się rozrywce, przychodzi czas na raport podekscytowanego Sylvana. Biały z uwagą przekazuje wieści o uciążliwej obecność wężów w oazie, oraz niesamowitych mocach, rosnącej w zastraszającym tempie Szkarłatnookiej. Revirell zanotowawszy w myślach wszystkie spostrzeżenia rusza do pościgu za niedźwiedziem, a zaraz potem teren watahy nawiedza nieplanowany gość - Rzeźnik z Savhrann, Ravzhar, który oślepiony rządzą krwi dołącza się do bijatyki. Od najmniejszej Lyvarris po najsprytniejszego Oriona wilki dają się porwać w wir walki. Co wyniknie z całego zamieszania i jak zebrani zareagują na obecność zabójczo niebezpiecznego Przeklętego? Całą sprawę komplikuje dodatkowo, nagłe pojawienie się, praktycznie znikąd nowej osobistości w Konkordii. Chętkę na polowanie poczuła również Walpurga, krew z krwi Ratborów.\n▢ Pozornie tylko łagodne zbocze aktualnie aż tryska od natłoku wydarzeń. Wzburzona Veasine wraz z Gawronem i Świerkiem nawiedza rozprawiających o założeniu watachy Nikolaja, Iana oraz Totino. Spokojne planowanie hierarchii grupy, ich głównym założeń, oraz zamiarów przerywa nagły atak Bezi. Akcja nabiera rumieńców kiedy w chaosie, ale zarazem za poradą miedzianej wilczycy Ian decyduje się na ucieczkę z zagrożonego miejsca. Tymczasem w głowie Totino do głosu dochodzą szaleńcze szepty. Sprawiają one iż młody basior staje się kompletnie nieprzydatny do obrony, a w amoku szaleństwa wręcz atakuje byłego towarzysza. Początkowo chociażby Świerk, nie traktuje wyznania miodowego poważnie, ale sam Totino nalega by Veasine wraz z przyjaciółmi wzięła go pod swą opiekę. Najwyraźniej niebieskooki owładnięty nieokreślonym szałem postanowił zmienić stronę konfliktu. W ten oto sposób Nikolaj opuszczony przez najbliższych, stojąc na granicy rozpaczy, decyduje się podjąć niewyrównaną walkę o własne życie.\n▢ Tok zdarzeń na wysepce zewsząd otoczonej wodą znacznie już się ustatkował. Z wyprawy powraca Venevri wraz z bliźniakami, a przy przechadzce, Thaisis dalej towarzyszy Resef. Ewidetnie basiorowi zależało na wiedzy o przeszłości starej uzdrowicielki. Fascynowała go i ciekawiła, ale wieść iż jego fiołkowooka znajoma jest zarazem córką interesującej wadery całkowicie zbija basiora z tropu. Tymczasem Akasha wyraźnie domaga się zainteresowania ze strony opiekuna. Roztrzęsiony szczeniak, pod wpływem ostatnich zdarzeń oraz emocji zarzuca samcowi zdradę, a także brak opieki czy miłości. Jego głośne dokazywanie spotyka się z wyraźną odpowiedzą Resa, który mimo obaw o własną reputację daje młodemu srogą nauczę za nieposłuszeństwo. Niewielki wilczek nie jest w stanie zrozumieć iż uzdrowiciel nie żywi do niego specjalnych uczuć, prócz początkowej chęci pomocy w trudnej sytuacji.\n▢ Kiedy Linera spostrzega gości na ścieżce kapeluszników bez zastanowienia decyduje się opuścić podejrzane tereny. Evrett odrobinę zdezorientowany całym zajściem, proponuje pozostałym polowanie na dzika. Burzowa Chmura przystaje na propozycję, ale jak zareaguje reszta wilków?\n▢ Do grzybiej czaszy dociera Sentrosi i przez kilka nieprzemyślanych ruchów ujawnia swoją obecność, przed przebywającym tam już Reechani. Kiedy tylko wilki dostrzegają się następuje wspólne odrodzenie rodzeństwa. Sentrosi jako pierwsza wyrywa się ze zdumienia. Z bratem nie łączyła ją już żadna, szczególna więź, a lata rozłąki zbudowały tylko mur niechęci. Jak zareaguje na to Reechani?\n▢ Elyria przy rozłożystej wierzbie próbuje racjonalnie odpowiedzieć na pytania Cis. Waderę zaskakuje bezpośredniość nowopoznanej samicy i z trudem udaje się jej powstrzymać zmieszanie. Szara bardzo chce przyłączyć się do polowania, ale wewnętrzne blokady oraz wspomnienia z przeszłości skutecznie jej to utrudniają.\n▢ Ravzhar i Lecter toczą walkę w niedalekiej przyszłości pośród pagórków.\n▢ Venevri przywołuje Jelenia by przekazać mu informacje odnośnie niebezpiecznych wydm, oraz węży.\n▢ Po krótkim zapoznaniu Cis i Revirell ta druga decyduje się wypróbować nowopoznaną waderę, atakując ją.\n▢ Evrett zakończył polowanie na jelenia na podmokłej polanie.\n▢ Muajii z Burzowa Chmurą przywołują Wilka, by złożyć mu chwalebną ofiarę i porozmawiać.\n▢ Totino poluje na kozicę, przy Lazurowym jeziorze.\n▢ Cienie, na czele z Lokatt polują na bizona, przy dopływie rzeki.\n▢ Sharan wędruje po rozlewisku, w nadziei na chwilę odechu po ostatnich wydarzeniach.\n▢ Odrobinę roztrzęsiony Akasha spotyka w brzozowym zagajniku Iana, z którym zawiązuje rozmowę. Niedługo potem do basiorów dołącza Lyvarris.\n▢ Voulke i Lecter spotykają się na gwieździstej polanie ich rozmowa wciąż się toczy.\n▢ W złocistym lesie Sharan rozmawia z Ianem, ale niespodziewanie pojawiają się tam też Cis oraz Zięba.\n▢ Lecter wędruje wzdłuż leśnego urwiska, wydaje się że czeka na czyjeś przybycie.\n▢ Ravzahr spotyka przy Ołtarzu Revirell, wilki rozmawiają w napięciu na temat minionych wydarzeń.\n▢ W Jaskini Niedźwiedzicy urzęduje spore zbiorowisko: Veasine, Lecter, Linera, Naudir , Gawron, Deszczowa Jesień, na czele z Fehu. Grupka planuje i analizuje stworzenie nowego ugrupowania.\n▢ Witamy nową użytkowniczkę - Półksiężyc!\n▢ Bieda pośród kopalni memów! Proszę zaangażować kilofy i stworzyć kilka cudeniek.\nCisowianka Perlage - numer uno in Dysharmonie\nPomysł podsunięty przez Ve'nevri, a inspiracją są rozmowy na Discordzie!\npiątek 14 paź 2016, 20:25\nTygodniowe Podsumowania XIV\n#8 autor: Khaleesi\nTYGODNIOWE PODSUMOWANIE XIV\nCicho wszędzie, głucho wszędzie. Co to będzie?\n▢ W Lustrzanych stawach Naudir postanawia dalej nazywać Jesień „ciocią”, po zwróconej mu przez Fehu uwagę. Jesień wciąż myślami jest gdzieś bardzo daleko, ale z niecierpliwością wyczekuje dalszego rozwoju wydarzeń w jej nowej rodzinie.\n▢ Lotar opuszcza jamę wśród korzeni drzew, a po krótkim przystanku w sercu lasu, zaznaczywszy teren i przyjrzawszy się przedziwnym, aromatycznym kwiatom dociera do złocistego lasu. Na jego drodze staje ciekawska wadera – Ethnenn wiedziona w głębię puszczy przez pierwotny, wilczy śpiew. Między wilkami wywiązuje się rozmowa, której głównym tematem jest bliżej nieznane waderze, jej własne pochodzenie. Lotar pragnie przede wszystkim uświadomić nowopoznanej kim jest, ale wychowywanej z psami wilczycy wydaje się ciężko przyjąć do siebie zaskakującą prawdę.\n▢Podmokła równina jest świadkiem zaskakujących zmian w życiu Sharan i Malakaia. Basior wydaje się być odrobinę przytłoczony najnowszymi wydarzeniami, więc powoli odsuwa się w cień. Wręcz przeciwnie Uranos, który co raz bardziej pragnie stać się członkiem watahy i wreszcie zawędrować z nową rodziną do domu. jak jednak przyjmie taki obrót spraw Nairna i czy zaakcepetuje ona obecność przybranego brata?\n▢ W potoku górskim trwa dalej zaciekła walka z niedźwiedziem. Do ataku dołączyła się Walpruga – dziedziczka potęgi Ratborów, a jej przybycie nie pozostało obojętne członkom stada. Póki co banda poświęca skupienie na powalenie przeciwnika, ale pewne jest że tuż po zakończeniu polowania rozpęta się ogromna dyskusja. Musimy mieć nadzieję, że tereny Iskier zbroczy jedynie krew ogromnego miodożercy.\n▢Wysepka na jeziorze gdzie rezydują cienie wydaje się ponownie zanurzać w kojącej ciszy i przyjaznej atmosferze. Shinobi – katana ocknąwszy się z zamyślenia rusza za Lokatt, ale Keiran wciąż nie może się pogodzić z coraz bliższą ceremonią pogrzebu przyjaciółki. Wie jakie powinności winny jest stadu, ale tęsknota za Zapomnianą wciąż zalewa jego serce. Mimo wszystkiego rusza w dalszą drogę z resztą grupy.\n▢Muuaji na ścieżce kapeluszników zgadza się na wspólne polowanie, a kierownictwo nad grupą powierza Evrettowi. Gdzie udają się wilki? I czy cała akcje przebiegnie bezproblemowo?\n▢Rozłożystą wierzbę odwiedza nowa wilczyca w okolicy – Ophelia. Strudzona wędrówką natyka się na Sinhardina, Elyrię oraz Cis oburzoną nieprawidłowym wykorzystaniem przez szarą jej podarunku. Wesoła wadera bierze nowoprzybyłą za dziecko białofutrego, a następnie komplementuje blizny drugiej wilczycy. Wydaje się, że przez pojawienie się nieznajomej polowanie trzeba będzie odłożyć na później.\n▢W oazie dokonała się przemiana Khaleesi. Wadera celowo lub nie podpisała wieczny kontrakt na życie z potężnym Bóstwem. Czas pokaże czy będzie to rzeczywiście błogosławieństwa, czy może raczej nieskończone przekleństwo?\n▢ W niedalekiej przeszłości, niedaleko zakrętu rzeki Khaleesi wraz z Deszczową Jesienią polują na ryby.\n▢ Gawron dołącza do wilków zgromadzonych w jaskini niedźwiedzicy.\n▢Spokojną rozmowę Sharan i Iana przerywa przybycie Cis oraz Zięby. Obok spotkania dwóch pierwszy wilków następuje niesamowite, wzajemne rozpoznanie dawno niewdzianego rodzeństwa.\n▢ Witamy nowe użytkowniczki – Ophelię i Ethnenn!\nWidzimy się na ringu? :///\nPomysł inspirowany komentarzem Ve'nevri\npiątek 28 paź 2016, 16:58\nTygodniowe Podsumowania XV\nTYGODNIOWE PODSUMOWANIE XV\nDużo nas - czyli gdzie szczęście tam wilków tłok.\n▢ W Lustrzanych stawach trwa dyskusja między Fehu, Deszczową Jesienią i Naudirem. Wadery starają się pouczyć młodego wilka i przyzwyczaić go do nowej sytuacji.\n▢ W sercu złocistego lasu rozmowę kontynuują Lotar, oraz Ethnenn. Basior próbuje przekonać waderę do zdjęcia obroży i zamknięcia tamtego rozdziału w swoim życiu, ale wilczyca ewidentnie nie jest jeszcze na to gotowa. Rozmowa schodzi na temat minionych wydarzeń i Ethnenn ma okazję dowiedzieć się co nieco o życiu Lotara. Towarzystwo brązowej co raz bardziej mu odpowiada, toteż proponuje on nowopoznanej wspólne polowanie.\n▢Łagodne zbocze wraca do akcji, a konkretniej Totino - który ponawia atak na Nikolaju. Młody basior targany jest wieloma sprzecznymi emocjami, ale mimo wszystkiego decyduje się brnąć dalej w swoim postanowieniu o zmianie frontu.\n▢ Potok górski wciąż jest świadkiem neisamowitej potyczki z niedźwiedziem. Do ponownego ataku rusza Maelvius, Sura, a także Lyvariss. Członkowie bandy powoli zaczynają zdawać sobie sprawę z obecności nieznanych wilków. Chwilowo zajęci bijatyką pragną jak najszybciej zneutralizować potencjalnych wrogów.\n▢ W żywicznym zagajniku pojawia się Atena, przyjacielska wilczyca, która przybyła do krainy całkiem niedawno. Odpoczywając w spokoju niespodziewanie zderza się z Ophelią, której właśnie udało się uciec od chaosu przy rozłożystej wierzbie. Wadery zaraz znajdują wspólny język, czy też nić porozumienia i razem decydują się poszukać odpowiedniego schronienia.\n▢ Thaisis na wysepce czuje się zagubiona. Zależy jej na zainteresowaniu Ve'nevri, która z kolei swoją uwagę poświęca Resefowi. Młoda wilczyca pokłada wielkie nadzieje w matce, oraz jej zdolnościach uzdrowicielskich. Jednocześnie zaskakuje ją zachowanie basioraw wobec młodego Akashy. Tymczasem z odrętwienia budzi się Drake, który po chwili postanawia dołączyć do Lokatt w wąskim potoku, gdzie znajduje się również Keiran. Młody samiec wciąż obarcza się winą za śmierć Melodii, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę ze swoich powinności wobec stada. Nie zamierza on poddać obowiązków, a dzięki postanowionej decyzji ponownie powraca on do życia.\n▢ Khaleesi wysłanej przez Wilka na poszukiwania ofiary, udaje się znaleźć potencjalnie dobre miejsce niedalekorozłożystej wierzby. Fiołkowooka mimo wielu rozterek pragnie zadwolić bóstwo, a za cel obiera jedynego samca wśród grupki znajdujących się tam wilków - Sinhardina. Z miejsca udaje się zbiec Elyrii oraz Ophelii, ale Cis staje do walki z oprawczynią. Czy początkowa zamysł cichego zabójstwa zamieni się w krwawą rzeź? Narazie niewinna Cisława z oklapniętym uszkiem wydaje się bardzo wymagającym przeciwnikiem dla zdezorientowanej białofutrej.\n▢Na ścieżce kapeluszników Lecter wyniosłą mową namawia resztę grupy do polowania na niedźwiedzia. Dumne gadanie odrobinę zdumiewa i dekoncentruje Evretta, ale mimo wątpliwości postanawia on dołączyć się do wyprawy. Podobną decyzję podejmuje Burzowa Chmura również początkowo zastanawiająca się nad słusznością swego wyboru.\n▢ Burzowa Chmura i Muuaji kontynuują rozmowę z Wilkiem.\n▢ Sura i Maelvius decydują się na krótki sparing.\n▢ Również Lecter i Ethenn pracują nad kondycją.\n▢ Totino poluje na kozicę.\n▢ Ethenn polowała na sarnę.\n▢ Walkę Sury i Cis przerywa Zięba.\n▢ Linera zabiera głos w sprawie Krwawych Zórz.\n▢ Walpurga spotyka się Maelviusem.\n▢ Sura podczas odpoczynku na polanie natyka się na Walpurgę.\n▢ Płomień spotyka Atenę.\n▢ Witamy nowe użytkowników – Atena, Surgat i Balor!\n▢ Zapraszamy do udziału w Secret Santa, oraz przypominamy o trwającym naborze na Mistrzów Gry.\nPomysł, oraz wykonanie by Ve'nevri, inspiracja zajściem pod rozłożystą wierzbą.\nsobota 05 lis 2016, 13:08\nTygodniowe Podsumowania XVI\nTYGODNIOWE PODSUMOWANIE XVI\nModa na sukces czyli odcinek 109934758667\n▢ Wygląda na to, że Fehu, Naudir oraz Deszczowa Jesień wkrótce opuszczą jakże obfitujące w ważne wydarzenia lustrzane stawy. Gdzie jednak udadzą się w dalszą drogę i czy ciotka Strapienia okaże się dobrą przewodniczką dla wciąż mocno przeżywającej dorastanie podopiecznego różowonosej?\n▢ Jakże ekscytującą areną walki stał się złocisty las gdzie w przyjacielskim pojedynku stanęli Lotar, jak zwykle niesamowicie uważny i opanowany, a także nowoprzybyła Ethnenn, wychowanka myśliwych z odległych krain. Póki co stracie wydaje się bardzo wyrównane, zarówno Przewodnik jak i wadera mają szansę na wygraną.\n▢ Do ataku w potoku górskim przystąpili Orion, oraz Sylvan. Wydaje się, że cała wataha wraz z niekoniecznie miło widzianymi gośćmi zajęta jest bitką o niedźwiedzia. Jak jednak zareagują na przyszłę wydarzenia, oraz całkiem niesamowite zwroty akcji w życiu bandy? Czy jej członkowie poradzą sobie w nowej sytuacji i być może z nowymi wilkami we własnym gronie pozostając przy tym jedną z najsilniejszych, a także najbardziej wpływowych grup w okolicy?\n▢ Atena i Ophelia kontynuują swoją kulturalną wymianę zdań w żywicznym zagajniku . Szara dalej mocno przeżywa zdarzenia jakich była świadkiem pod wierzbą, a jednocześnie ciekawi ją powód przybycia w te okolice Ateny. Puszysta wadera ma dość zaskakujące plany, których celem jest rzekome poznanie magii. Po za tym marzy ona również o stabilizacji, wraz z miłym partnerem, a w przyszłości może i szczeniakami. Chętnych zapraszamy pod ten adres.\n▢ Jeśli chodzi o wysepkę na jeziorze, obecnie jest ona sceną dla konfliktu jednego z bliźniaków – Kune. Wydaje się iż basior żywi pewne uczucia do córki Venevri, albo zwyczajnie nie przypadło mu do gustu towarzystwo Resefa. Póki co Thaisis zachowuje neturalność, choć z pewnością nie odpowiadało jej do końca postępowanie uzdrowiciela wobec Akashy.(Mogliście to zobaczyć w poprzednich odcinkach naszej telenoweli, o tutaj) Vune odczuwa nadchodzącą burzę, więc w miarę możliwości stara się uspokajać brata. Oby Cienie nie miały do czynienia z wewnętrznym konfliktem już w następnym epizodzie. Wszystkim wiadomo bowiem, iż na wąskim potoku problemy watahy bynajmniej się nie skończą.\n▢ Tymczasem, jeśli szukacie ognia (i to dosłownie), zapraszamy do rozłożystej wierzby, gdzie Khaleesi ponownie zaatakowała wybrańca Wilka, wraz z jego towarzyszką – Cis. Naszej ognistej waderze udało się nieźle oberwać, ale na szczęście dzięki własnym czarom wciąż zachowuje pełnię sił. Dalszy rozwój historii pozostaje nieodkryty, zwłaszcza przy akompaniamencie walecznej wilczycy z oklapniętym uszkiem. Może już wkrótce zmieni ona stronę barykady i poprze Diablicę, a przynajmniej pozwoli na dokończenie dzieła w spokoju?\n▢ Tak ciekawie zapowiadająca się rozmowa na ścieżce kapeluszników zostaje drastycznie urwana przez Chemukh, wadera decyduje się poszukać innego, bardziej ożywczego miejsca, mimo zapewnień Lectera o niebezpodstawnym i niepotrzebnym bólu.\n▢ Elyria uciekając przed zagrożeniem jakie niosła ze sobą śmiercionośna Wyznawczyni Wilka, skrzyżowała ścieżki prowadzące przez ciemny bór z Quetro, basiorem dopiero co odkrywającym ziemie Konkordii. Jest on zaskoczony postawą samicy i najwidoczniej będzie próbował pocieszyć skołowaną waderę. Jak zareaguje na próby pomocy Elyria, już wystarczająco zdołowana prawdopodobną śmiercią najbliższego przyjaciela, zależy tylko od niej.\n▢ Miejsce Revirell w walce z Cis zajmuje Sura.\n▢ Maelvius i Sura trenują na skalnej półce.\n▢ Lecter i Ethnnen pojedynkują się nad rozlewiskiem.\n▢Veasine, Naudir, Balor, Cis, Lecter, Burzowa Chmura, Evrett, Chemukh, Muuaji polują na niedźwiedzia w borze sosnowym.\n▢ Cis i Balor biją się w borze sosnowym.\n▢ Ethnenn odpoczywa po walce nad rozlewiskiem, wydaje się że czeka na kogoś.\n▢ Krwawe Zorze wciąż kontynuują rozmowę w jaskini.\n▢ Walpurga i Sura rozmawiają na gwieździstej polanie.\n▢ Keiran odpoczywa w obserwatorium.\n▢ Naudir rozmyśla w zakątku mgieł.\n▢ Cis i Krah rozmawiają przy podziemnym jeziorze.\n▢ Płomień spotyka Atenę na mierzejach.\n▢ Walpurga (wciąż) wącha kwiatki z Maelviusem.\n▢ Witamy nowe użytkowników – Chemukh, Quetro, Veg, Krah!\nKomiks o Dysharmonii? Wszystko jest możliwe.\nOpis Przygód Lokatt i Ve'nevri\nniedziela 13 lis 2016, 19:40\nDzisiaj jest czwartek 19 lip 2018, 21:33


Margaret Silf | Jak się spowiadać?\nCo zrobić z pragnieniami?\nRachunek sumienia dokonywanie wyborów,Margaret Silf,pragnienia,rachunek sumienia\tBrak komentarzy\nPragnienie jest szczególnie silnym uczuciem. Słowo „pragnienie” przepełnione jest znaczeniami. Co oznacza dla ciebie?\nPragnienie ma kiepską prasę. Często sądzimy, że skoro czegoś pragniemy, prawdopodobnie jest to coś, czego nie powinniśmy chcieć albo mieć.\nAle pomyślmy o tym:\nBez pragnień nigdy nie wstalibyśmy rano z łóżka. Nigdy nie wybralibyśmy się dalej niż za drzwi naszego domu. Nigdy byśmy nie przeczytali książki ani nie nauczyli się czegoś nowego.\nBrak pragnień oznacza brak życia, brak rozwoju, brak zmian.\nPragnienie jest tym, co sprawia, że dwie osoby powołują do życia trzecią. Pragnienie jest tym, co sprawia, że krokus przebija się przez zmrożoną zimową glebę.\nPragnienie jest energią, energią kreatywności, energią samego życia.\nNie bądźmy więc wobec niego zbyt surowi.\nCzy nasze pragnienia mogą nam pomóc w dokonywaniu mądrych wyborów?\nZależy, jak głęboko sięgają. Istnieją głębokie pragnienia i pragnienia płytkie.\nPłytkie pragnienia przekształcają się w listę życzeń. Pojawiają się na Gwiazdkę albo na urodziny. Chcielibyśmy mieć to, tamto i jeszcze coś innego. Moglibyśmy prawdopodobnie żyć szczęśliwie bez tych rzeczy, ale gdy ktoś pyta nas, czego pragniemy, zazwyczaj tworzymy długą listę potrzeb.\nGdyby twoje dzieci albo przyjaciele zapytali cię: „Co chcesz dostać na urodziny?”, jaka byłaby twoja odpowiedź? Zwróć uwagę na te chęci i życzenia. Zastanów się nad tym, jak głębokie są dotyczące ich uczucia. Na jakie wyrzeczenia byłbyś gotów przystać, by spełnić te zachcianki?\nTeraz przyjrzyjmy się głębszym pragnieniom.\nCzy jest coś, co zawsze chcieliśmy zrobić, ale nigdy nie zdołaliśmy? Jakie są niespełnione sny naszej młodości? Gdybyśmy mogli jeszcze raz przeżyć nasze życie, co byśmy zmienili? Gdyby zostało nam tylko kilka miesięcy życia, jak byśmy spędzili ten czas? Gdyby spora ilość gotówki nagle trafiła do naszej kieszeni, jaki zrobilibyśmy z niej użytek?\nGdyby dobra wróżka zgodziła się spełnić nasze trzy życzenia, jak by one brzmiały? Czy jest coś albo ktoś, za kogo bylibyśmy gotowi oddać życie?\nPoświęćmy chwilę, by zastanowić się nad jednym lub więcej z powyższych pytań. Odpowiedzi, których sobie udzielimy, jeśli tylko będą szczere, staną się wskazówkami dotyczącymi korzeni naszych głębokich pragnień.\nPrzyjrzyjmy się tym znaleziskom uważnie, bez pośpiechu. Możliwe, że wśród tych pragnień istnieją wzorce, które pomogą nam w większym stopniu zrozumieć, kim tak naprawdę jesteśmy i co nami kieruje.\nCzasem nasze powierzchowne pragnienia mogą prowadzić nas do pragnień głębokich.\nPrzyjaciel mówi nam, że chciałby domek na wsi. „Dlaczego?” – moglibyśmy zapytać.\nJeśli da się mu taką możliwość, nasz przyjaciel może wyjawić swoje powody.\nŻeby w weekend uciec od pracy… Żeby mieć gdzieś oazę spokoju… Żeby mieć ogród… Żeby mieć miejsce, gdzie można miło spędzić czas z rodziną… I tak dalej.\nW rezultacie to pragnienie nie jest wyłącznie egoistycznym „chcę!”.\nJest bezpośrednio związane z głębszymi zagadnieniami, takimi jak:\nPragnienie spokoju i powrotu do bardziej beztroskiego stylu życia. Pragnienie pogłębienia i polepszenia relacji z ważnymi dla nas osobami. Pragnienie przeciwdziałania efektom stresu. To są głębsze pokłady naszych pragnień.\nJak wpływają one na dokonywane przez nas wybory?\nCóż, te głębsze warstwy zawsze tam są, bez udziału naszej świadomości wpływają na sposób, w jaki kształtujemy swoje życie.\nWybory, które przeciwstawiają się naszym najgłębszym pragnieniom, wywołują niepokój i brak zadowolenia. Wybory spójne z tymi głębokimi pragnieniami sprawiają, że czujemy się w zgodzie z własną naturą i z ludźmi, których kochamy. Głębokie pragnienia wpływają na drobne wybory w sposób, z którego nie zawsze musimy zdawać sobie sprawę.\nWażne jest, by rozpoznać kształt naszych głębokich pragnień. To pomoże w podejmowaniu codziennych decyzji tak, by pozostać w harmonii z naszymi pragnieniami i wartościami.\nW rezultacie najłatwiej jest nam odnaleźć wewnętrzny spokój, jeśli nasze najgłębsze pragnienia i wartości nie kłócą się, ale są zgodne z głębokimi pragnieniami, wartościami i aspiracjami będącymi udziałem całej ludzkiej rodziny i wszelkiego stworzenia.


Hotel 52 – piąty sezon od 1 marca w Telewizji POLSAT! |\nIwona (Magdalena Cielecka), mimo początkowych problemów rodzinnych, powoli wyjdzie na prostą. Zacznie cieszyć się swoim małżeństwem i dostrzeże blaski posiadania rodziny. Piękna menadżerka wpadnie w oko rezydentowi Hotelu 52 - Wiktorowi Prusowi (Jacek Koman). Na wszelkie sposoby spróbuje on zbliżyć się do Iwony. Czy świeżo upieczona małżonka ulegnie czarowi Wiktora?


Słowo proboszcza do Zboru na Niedzielę Palmową | Parafia Ewangelicko-Augsburska w Białej\nSłowo proboszcza do Zboru na Niedzielę Palmową\nMar.14,3-9 Niedziela Palmowa\nA gdy On był w Betanii, w domu Szymona trędowatego i siedział przy stole, przyszła niewiasta, mająca alabastrowy słoik czystego olejku nardowego, bardzo kosztownego; stłukła alabastrowy słoik i wylała olejek na głowę jego. (4) A niektórzy mówili z oburzeniem między sobą: Na cóż ta strata olejku? (5) Przecież można było ten olejek sprzedać drożej niż za trzysta denarów i rozdać ubogim. I szemrali przeciwko niej. (6) Ale Jezus rzekł: Zostawcie ją; czemu jej przykrość wyrządzacie? Wszak dobry uczynek spełniła względem mnie. (7) Albowiem ubogich zawsze macie pośród siebie i gdy zechcecie, możecie im dobrze czynić, mnie zaś nie zawsze mieć będziecie. (8) Ona, co mogła, to uczyniła; uprzedziła namaszczenie ciała mego na pogrzeb. (9) Zaprawdę powiadam wam: Gdziekolwiek na całym świecie będzie zwiastowana ewangelia, będą opowiadać na jej pamiątkę i o tym, co ona uczyniła.\nSerdecznie pozdrawiam wszystkich naszych parafian z Białej oraz wszystkich internautów w tym szczególnym, smutnym czasie pandemii w naszym kraju i na świecie. Ten czas jest dla nas wszystkich szczególnym wyzwaniem, bo takiego czasu jeszcze nigdy nikt z nas nie przeżywał. Przez wszystkie lata mojej służby, czy to w Miechowicach na samym początku, a potem w Lasowicach Wielkich, Ustroniu i 32 lata w Bielsku, nigdy nie zdarzyła się taka sytuacja aby były odwołane nabożeństwa i spotkania parafialne. Nawet w czasie srogich zim, kiedy trudno było dojechać do filiałów, w czasie stanu wojennego, zawsze odbywały się nabożeństwa na których gromadzili się wierni by mieć społeczność z Bogiem i sobą nawzajem.\nMyślę i jestem o tym głęboko przekonany, że Bóg w tym roku w sposób szczególny przemawia bez słów do wszystkich narodów całego świata, wzywając ludzi do pokuty i upamiętania. Do tego aby ludzie zaczęli Go szukać, zastanawiając się w chwilach refleksji nad swoim życiem. I patrząc na tę aktualną sytuację, którą obserwujemy w środkach masowego przekazu, widząc ilu ludzi zachorowało w Polsce i na świecie, ile ludzi zmarło. On pyta: a co z tobą? Czy jesteś przygotowany? Jak wygląda twoje życie. Czy zastanowiłeś się nad tym co trzeba zmienić, oczyścić.\nNiedziela Palmowa jest dniem upamiętniającym „triumfalny wjazd” Jezusa do Jerozolimy. Jest początkiem okresu wielkiego tygodnia. Ta niedziela przypomina nam o tym, że Bóg w sposób konsekwentny wypełnia to co zapowiedział przez swoich proroków. Prorok Zachariasz na ok 450 lat przed tym wydarzeniem prorokował, „Wesel się bardzo, córko syjońska! Wykrzykuj, córko jerozolimska! Oto twój król przychodzi do ciebie, sprawiedliwy on i zwycięski, łagodny i jedzie na ośle, na oślęciu, źrebięciu oślicy” (Księga Zach. 9.9). Pan nasz Zbawiciel jako zwycięzca nad śmiercią przybywa do Jerozolimy, dokładnie tak ,jak to było przepowiedziane.\nOjciec kościoła pierwszych wieków Biskup Andrzej z Krety napisał: „Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie\nChodźmy, wstąpmy na Górę Oliwną! Biegnijmy naprzeciw Chrystusa, który powraca dzisiaj z Bretanii i spieszy dobrowolnie na tę swoją świętą i czcigodną mękę, aby wypełnić do końca tajemnicę naszego zbawienia.\nPrzychodzi więc i z własnej woli odbywa drogę w stronę Jerozolimy Ten, który dla nas zstąpił z nieba, aby wespół ze sobą wywyższyć tych, co leżą w prochu ziemi i posadzić ich, jak mówi Pismo, „ponad wszelką zwierzchnością i Władzą i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem wzywanym”.\nPrzychodzi zaś nie z dumą i przepychem jak ten, co chciwie szuka sławy. On „nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy Jego głosu”. Będzie natomiast cichy i łagodny, lichego odzienia i skromny w urządzaniu wystawności swojego wejścia.\nTak więc, biegnijmy i my razem z Chrystusem, któremu śpieszno na mękę. Naśladujmy tych, co wyszli Mu na spotkanie, ale nie w ten sposób, by słać na drodze gałązki palm i oliwek oraz kłaść kosztowne szaty, lecz my sami, jak tylko możemy, rozścielmy w pokorze ducha i prostocie serca, abyśmy przyjęli nadchodzące Słowo i pochwycili Boga, który nigdy nie daje się ująć.”\nTak drodzy tego dzisiaj oczekuje od nas Pan, abyśmy szeroko otworzyli dla Niego nasze serca, tak jak to uczyniła Maria o której czytamy w naszym dzisiejszym słowie.\nOto Marek i Jan prowadzą nas dzisiaj do Betanii, do domu ubogich bo tak można przetłumaczyć nazwę miejscowości „położonej przy drodze z Jerozolimy do Jerycha na wschodnim zboczu Góry Oliwnej w odległości 15 stadiów (2775 m) od Jerozolimy. W Betanii mieszkał Łazarz ze swymi siostrami Martą i Marią oraz Szymon Trędowaty, którego Jezus uzdrowił z trądu. Ta scena, której jesteśmy świadkami rozgrywa się w domu Szymona.\nW tym domu zgromadziło się dwunastu apostołów, była tam Marta, Jezus i wskrzeszony przez niego Łazarz brat Marty i Marii oraz Maria Ta która rozbija alabastrowy słoik drogocennego olejku nardowego wartości 300 Denarów. Ona przychodzi nieoczekiwanie wylewa olejek na głowę Jezusa ale także na nogi a potem swoimi włosami wciera olejek. Ta niewiasta namaszcza Jezusa tak jak namaszczało się króla czy też arcykapłana.\nOna widzi w Jezusie nie tylko jakiegoś rabina ale widzi go jako Mesjasza i króla.\nTa kobieta chce okazać Panu swoją wdzięczność i miłość. Chcę sprawić mu radość To namaszczenie jest wyrazem wiary w Jezusa jako Mesjasza, na którego oczekiwali przez długie wieki. Ona wyraża tutaj swoją szczerą miłość do Zbawiciela. Wielu ludzi przychodziło do Mistrza po to, by coś od niego otrzymać, by coś dla siebie mieć. Jedni przychodzili by dać się uzdrowić, inni by posłuchać I\nJEGO Rewolucyjnej nauki, jeszcze inni po to, by zobaczyć niesamowite cuda i znaki, ale byli tacy którzy liczyli na to, że mistrz z Nazaretu będzie ich karmił chlebem i rybami dlatego po niesamowitym cudzie nakarmienia 5 tyś, chcieli obwołać Go królem.\nWiększość przychodzi do Jezusa po to, by coś od niego otrzymać, Natomiast Maria przychodzi po to, by coś mu dać. By dać mu swoje serce, wypełnione miłością i wdzięcznością bez względu na cenę.\nJak to jest z Nami? Po co przychodzimy do Pana w modlitwach, by coś od Niego otrzymać, czy też coś Mu dać? Czy i my Oddaliliśmy Panu nasze serca tak jak uczyniła to Maria? Ona dała Panu to, co miała najdroższego i najcenniejszego. Ta kobieta ofiarowała swoje serce, miłość i wdzięczność. Jakże często my dajemy tylko małe krople hołdu w czasie świątecznych czy niedzielnych nabożeństw, krople akceptacji dla jego słowa, pełnego mądrości, krople miłości i podziwu dla jego wielkości. kroplę uznania dla jego ofiary. My tak często dajemy z tego co mam zbywa, jakąś małą cząsteczkę. Ona dała wszystko, całą swoją miłość, wdzięczność I nie żałowała tych 300 Denarów, które były więcej niż rocznym zarobkiem robotnika. Przeliczając na dzisiejsze złotówki, byłaby to kwota ok 36 tyś zł.\nTa kobieta każdego z nas zawstydza w swojej hojności i bezinteresowności, tak samo jak ta uboga wdowa przy skarbonie świątynnej, którą obserwował Jezus. Ona wrzuciła do skarbnicy światynnej wszystko co miała na swoje utrzymanie.\nMy tak bardzo wzbraniamy się oddać Jezusowi siebie. Chcemy zostawić dla siebie tą większą część miłości do tego świata. W tak wielu wypadkach zadowalamy się połowicznością. Marcin Luter nasze reformator napisał: „„Nasz Bóg bowiem nie jest tylko Bogiem rzeczy doczesnych, lecz Bogiem nad wszystkim. Nie będzie on także chciał być dla ciebie Bogiem tylko w połowie i czczonym przez ciebie połowicznie, lecz ze wszystkich sił i z całego serca, aby być dla ciebie Bogiem zarówno tutaj i dzisiaj, jak i w przyszłości, jak we wszystkich sprawach, przypadkach, czasach i uczynkach”.\nDlaczego tak wielu ludzi nie utwierdza się w życiu wiary nie uczestniczy w życiu Kościoła? Bo nie miłują Pana z całego serca.\nBo nie chcą wypuścić z rąk tak wielu rzeczy tego świata. Tylko tam gdzie człowiek odda siebie Chrystusowi, widać prawdziwe szczęście i właśnie tam wionie wspaniały zapach drogocennego olejku nardowego.\nTam gdzie człowiek idzie w swojej wierze na całość, tam przejawia się wolność i radość. A gdzie Chrystus wkracza w nasze życie, tam człowiek staje się nowym przemieniony stworzeniem. (2Kor.5,17) I to widać w prowadzonych rozmowach w relacjach rodzinnych, po czytanych książkach , oglądanych filmach, wychowaniu dzieci a przede wszystkim w miłości do Pana i kościoła.\n– Pewien młody człowiek powiedział w świadectwie, że wstaje o 6,00 rano, godzinę przed pracą, by mieć cichy czas na czytanie Słowa Bożego i modlitwę. To jest mój czas z Jezusem, który sprawia mi wiele radości.”\nTam w tych domach gdzie włada Pan, wiara i miłość, tam objawia się też błogosławieństwo Boże. Czy jest tak i w twoim domu ?-czy i ty przyznajesz się do swego Pana z taką radością i wdzięcznością jak Maria ?-Czy twoje czyny są dowodem twojej miłości do niego? Jakże często oskarża nas w tym zakresie nasze sumienie. Ileż w tym mojej winy i zaniedbania, że moje dzieci czy też wnuki żyją z dala od Boga i kościoła. Jakże często brakowało mi chrześcijańskiego zdecydowania, poświęcenia czasu dla dzieci, okazania miłości, współczucia a może tylko zainteresowania osobą, która tak bardzo chciała nawiązać kontakt ze mną. A może brakowało mi przede wszystkim życia zgodnego z Bożym słowem i Bożą wolą. A może po prostu wstydziłem się przyznać do kościoła, do Jezusa w środowisku, w którym Pan mnie postawił składania świadectwa miłości do Jezusa.\nMówiłem, że jestem wierzący a żyłem jak poganin. W tak wielu wypadkach każdy z nas musi przyznać, że zawiedliśmy nieraz Pana. Ja też to uczyniłem. Tak często nasza wiara opierała się na chłodnym i bezdusznym formalizmie, tradycjonalizmie. Pewien anglikański Biskup widząc co dzieje się we współczesnym kościele anglikańskim napisał słowa, które można odnieść do sytuacji naszych wiernych: „Spójrzmy na przykład na tysiące ludzi, których religia sprowadza się do uczestnictwa w ceremoniach religijnych. Regularnie uczestniczą w nabożeństwach. Regularnie przystępują do Stołu Pańskiego. Ale nigdy nic posuwają się o krok dalej. Nie mają pojęcia o praktycznym chrześcijaństwie. Nie znają Biblii i w czytaniu jej nie znajdują żadnej przyjemności. Nie dystansują się od niegodnego stylu życia. Nie troszczą się o zachowanie czystej nauki Ewangelii. Jest im obojętne co usłyszą na kazaniu. Co zatem można o nich powiedzieć? Niewątpliwie są to ludzie religijni z nazwy, ale w ich religii nie ma ani serca ani życia chrześcijańskiego. Są to chrześcijanie nominalni, z nazwy. Ich religia to jedynie zewnętrzna forma, której brakuje tego co najważniejsze szczerej miłości do Jezusa i bliźniego.”\nCzyż ten Biskup nie ma racji w ocenie sytuacji współczesnych chrześcijan?\nTak tę miłość widzimy u Marii. Ona wylewając ten cenny olejek nardowy na głowę Jezusa, przynosi Panu swoje serce.\n„Ale niektórzy a wśród nich i Judasz byli oburzeni i zgorszeni mówiąc na co ta strata olejku? Przecież można było ten olejek sprzedać drożej niż za trzysta denarów i rozdać ubogim. I szemrali przeciwko niej.” Pamiętacie w piątek widzieliśmy jak lud izraelski szemrał przeciwko Bogu i Mojżeszowi. I oni za to szemranie musieli potem drogo zapłacić. Popatrzcie drodzy do czego prowadzi ludzi służba mamonie? Jak bardzo może zmienić i zatwardzić serce człowieka, niszcząc jego wrażliwość i najpiękniejsze odruchy serca. Umiłowanie mamony zabija ludzkie uczucia, czyni człowieka twardym, często nieprzystępnym, nieczułym, nieprzejednanym. Są i dzisiaj także ludzie wierzący, którzy pochłonięci są płomieniami pożądliwości mamony. Dla niektórych ludzi niedola bliźnich jest dobrą okazją do bogacenia się na ich krzywdzie.\n– Pewna kobieta obchodziła jubileusz 80 lecia urodzin. Z tej okazji jej córka podarowała jej 80 pięknych róż i cały dom wypełniony był pięknym zapachem tak samo jak w domu Szymona trędowatego musiało pachnieć po tym jak Maria wylała olejek nardowy na głowę Jezusa. I wtem przyszła sąsiadka i mówi do tej córki: „Kobieto czy ci odbiło po co taka strata pieniędzy, przecież one i tak zwiędną.”\nJakżeż często i my jesteśmy wyrachowani, boimy się dać więcej, na kościół i różne celowe ofiary, bo może nam zabraknąć a tymczasem i tak tracimy zapominając, że ochotnego dawcę Bóg miłuje.\nI to widzimy także w reakcji Jezusa, który w sposób stanowczy mówi tym, którzy szemrają przeciwko Marii: „Ale Jezus rzekł: Zostawcie ją; czemu jej przykrość wyrządzacie? Wszak dobry uczynek spełniła względem mnie. Albowiem ubogich zawsze macie pośród siebie i gdy zechcecie, możecie im dobrze czynić, mnie zaś nie zawsze mieć będziecie. Ona, co mogła, to uczyniła; uprzedziła namaszczenie ciała mego na pogrzeb. Popatrzcie jak pięknie wziął ją Jezus w obronę.” – Kto przyznaje się do swego Pana i Zbawiciela może zawsze liczyć na Jego opiekę i ochronę. Pokój – oto błogosławieństwo, którym Pan odpłaca Marii za jej dobre wyznanie. Bogu niech będą dzięki, że w tym świecie sporu i kłótni możemy znaleźć pokój , błogi pokój w Jezusie. Gdy ludzie są przeciwko Tobie, gdy utrudniają ci życie, gdy słowami i uczynkami wyrządzają tobie krzywdę, kiedy grają ci na nerwach, to idź z tym do Zbawiciela. W Jego bliskości muszą zamilknąć największe burze. On ma moc rozwiązać twoje największe problemy. Bóg nigdy nie obiecuje nam w swoim słowie, że będzie nam łatwo w życiu, że my jako ludzie wierzący nie będziemy przechodzili przez trudności, choroby ale On obiecuje, że jeśli otworzymy dla Niego nasze serca, to On będzie z nami w tych trudnych okolicznościach życia i także teraz w tych trudnych czasach. Być może przeżywasz teraz jakieś utrapienie, jesteś zatrwożony tym co się dzieje, ciężko znosisz żałobę po stracie ukochanej osoby. Nosisz w sobie troskę lub ukryty ból? A może z trwogą patrzysz w ciemną przyszłość martwiąc się o sytuację materialną, pracę? Pamiętaj, że nie jesteś przecież sam. Masz Zbawiciela pełnego litości i łask. On jest pokojem naszym, On jest naszym obrońcą. Ubogich zawsze mieć będziecie i to prawda. Zawsze jeśli tylko chcemy możemy pomagać, ale Pan ma być na pierwszym miejscu. Jemu musimy oddać nasze serca\n„Ona co mogła to uczyniła: powiedział Jezus. Popatrzcie jakie to zaszczytne świadectwo, piękniejszego trudno sobie wyobrazić.\n– Jak często musiał Pan doświadczać ludzkiej niedoskonałości? Uzdrowił 10 trędowatych a tylko jeden wrócił by podziękować. W domu Faryzeusza Szymona musiał odczuć brak prawdziwej gościnności. W ogrodzie Getsemane z wyrzutem zwraca się do uczniów. „Nie mogliście tej jednej godziny czuwać ze mną? Tylko Maria uczyniła co mogła. Gdyby Pan dziś miał ocenić twoją czy moją postawę, to co by powiedział? On uczynił to, co mógł albo on tak mało uczynił? Albo powie może do niejednego z nas: mam ci za złe to, że porzuciłeś pierwszą miłość do mnie”? Jak boleśnie odczuwamy rozbieżność między chceniem a wykonaniem. Tak bardzo brakuje nam ufnej wiary, i miłości do Pana, otwartych serc dla naszych bliźnich, zrobienia wszystkiego co możemy, by żyć dla Pana życiem, które Jemu się podoba. Szczerego posłuszeństwa Jego woli, ofiarnej miłości, składania dobrego świadectwa w rodzinie, pracy i szkole. Kto z nas uczynił wszystko co mógł.? Ja także nie mogę tak powiedzieć o sobie. A jednak. Patrzmy na Marię. Była człowiekiem, tak jak my. Też musiała walczyć z sobą i pokuszeniami. Jeśli ona pomimo wszystko żyła dla Pana, i chciała się Jemu podobać, to także i my możemy, chcemy i musimy żyć tak, by Jemu się podobać.\nPewne małżeństwo przechadzało się po mieście oglądając wystawy sklepów. Ona zatrzymała się dłużej przy sklepie jubilerskim oglądając piękny pierścień z brylantem. Bardzo jej się spodobał. Nie stać nas na to by go kupić stwierdziła i poszła dalej. Po kilku tygodniach miała urodziny. Mąż podarował jej małą paczuszkę a w niej znalazła uradowana piękny pierścień z brylantem. W jaki sposób ty go kupiłeś, przecież nie stać nas na to? Zapytała – „ Moja miłość do ciebie nie liczy, po prostu sprzedałem w tajemnicy mój motor. „\nNiech twoje chrześcijaństwo będzie szczerą relacją z Panem na co dzień. Czytaj Boże Słowo, przychodź na Parafie, kiedy ta pandemia się skończy, na różne spotkania biblijne, by twoja wiara mogła wzrastać i rozwijać się. A przede wszystkim niech twoja wiarą będzie żywa, gorliwa w służbie dla Pana i Kościoła. Niech będzie posłuszeństwem, jeśli słyszysz czy czytasz: „Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych. To nie możesz już przeklinać. Jeśli masz problemy z alkoholem czy narkotykami i wiesz, że słowo Boże mówi, że pijacy Królestwa Bożego nie odziedziczą, to nie jest mądre kiedy przychodzisz do domu i otwierasz butelkę wódki i na nowo się upijasz. Ty musisz to słowo w sposób praktyczny zastosować, powiedzieć sobie: – nie, ja już nie mogę dłużej pić, koniec z alkoholem. Słyszysz słowo z listu do Ef. Gdzie mowa jest o goryczy, złości i gniewie. I wiesz, że to ma być usunięte, bo tak jest napisane ale przychodzisz do domu coś cię zdenerwuje i złościsz się na żonę, albo na dzieci, awanturujesz się ale Pan chce abyś z tym skończył, odrzucił to od siebie, zaparł się siebie w chwilach emocji i postąpił zgodnie z Bożym Słowem.\nCo przeszkadza ci w procesie naśladowania Jezusa ? dlaczego nie chcesz iść całkowicie za Panem? Niech Maria będzie dla nas takim dobrym przykładem. Tak jak ona oddajmy się całkowicie Panu. Umiłujmy Go szczerym sercem. Oddajmy mu nasze życie, naszą miłość i okażmy naszą wdzięczność za wszystko czym nas obdarował.\nBo Jezus Chrystus umarł i zmartwychwstał po to, abyśmy już nie dla siebie samych żyli ale dla naszego Pana i Zbawiciela.\nNiech Pan was błogosławi, ochrania i ma swojej opiece. Mam nadzieję, że za niedługo się spotkamy.\nBłogosławionego czasu Wielkiego Tygodnia i głębokiej refleksji związanej ze śmiercią krzyżową i zmartwychwstaniem naszego Pana.\nDo mojego kazania na Wielki Tydzień dołączam piękną modlitwę Ojca kościoła Klemensa Aleksandryjskiego żyjącego w latach 150-213 po Chr.\nBoże mój, wierzę w ciebie, lecz wzmocnij wiarę moją; ufam Tobie, ale wspomóż nadzieję moją; miłuję cię, lecz pomnóż miłość moją; żałuję za grzechy moje, lecz wzmóż skruchę moją.\nUwielbiam Cię jako mój początek i pragnę Cię jako celu mego, dzięki Ci składam, jako odwiecznemu dobroczyńcy memu, i wzywam Cię jako Pana i obrońcę mego. Racz mną, Boże mój, rządzić mądrością swoją, utrzymywać mnie sprawiedliwością swoją, pocieszać miłosierdziem i wspomagać potęgą swoją. Poświęcam Ci myśli, słowa, uczynki i cierpienia swoje, abym odtąd myślał i mówił jedynie o Tobie, a czynił wszystko według Ciebie i cierpiał tylko dla Ciebie. Panie, chcę tego, czego Ty chcesz, dlatego, że chcesz tego i chcę tak, jak Ty chcesz.\nOświeć rozum mój, pobudź wolę moją, oczyść ciało i uświęć duszę moją, Panie. Boże mój, dopomóż mi zadośćuczynić za przeszłe winy, zwyciężając pokusy na przyszłość, poprawić się z wad, których pełen jestem i pełnić akty cnót właściwych memu stanowi.\nNapełnij serce moje wdzięcznością za dobroć Twoją, wstrętem do wad moich, miłością bliźniego i wzgardą świata. Daj mi, Panie, Być zawsze poddanym przełożonym moim, pełnym miłości dla zależnych ode mnie, wiernym przyjaciołom i wyrozumiałym dla nieprzyjaciół. Przyjdź mi z pomocą, abym zwyciężał pożądliwość umartwieniem, skąpstwo jałmużną, gniewliwość słodyczą, letniość gorącą pobożnością. Boże mój, uczyń mnie roztropnym w przedsięwzięciach, odważnym w niebezpieczeństwach, cierpliwym w trudnościach i pokornym w powodzeniu. Daj mi być zawsze uważnym w modlitwie, wstrzemięźliwym przy posiłku, ścisłym w pracy i stałym w postanowieniach. Natchnij mnie, Panie, abym się starał zawsze mieć sumienie prawe, zewnętrze skromne, aby rozmowa moja była budująca, a zachowanie zawsze stabilne. Spraw, abym się bezustannie przykładał do zwyciężania starej natury, do powolności łasce, do pełnienia przykazań Twoich. Boże mój, daj mi zrozumieć małość ziemi, wielkość nieba, krótkość czasu wobec niekończącej się nigdy wieczności. Daj, niech się przygotuję dobrze na śmierć, niechaj lękam się sądu Twego,bym uniknął piekła, a otrzymał niebo. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen\nBrak komentarzy\t5 kwietnia, 2020 / Opublikowane w dziale: Słowo proboszcza\nArchiwum wydarzeń Wybierz miesiąc Lipiec 2020 (2) Czerwiec 2020 (9) Maj 2020 (10) Kwiecień 2020 (13) Marzec 2020 (15) Luty 2020 (1) Styczeń 2020 (5) Grudzień 2019 (3) Listopad 2019 (2) Październik 2019 (4) Wrzesień 2019 (1) Sierpień 2019 (1) Lipiec 2019 (1) Czerwiec 2019 (4) Maj 2019 (3) Kwiecień 2019 (6) Marzec 2019 (3) Luty 2019 (2) Styczeń 2019 (2) Grudzień 2018 (3) Listopad 2018 (5) Październik 2018 (2) Wrzesień 2018 (1) Sierpień 2018 (1) Lipiec 2018 (2) Czerwiec 2018 (1) Maj 2018 (2) Kwiecień 2018 (3) Marzec 2018 (4) Luty 2018 (1) Styczeń 2018 (7) Grudzień 2017 (6) Listopad 2017 (6) Październik 2017 (3) Wrzesień 2017 (2) Sierpień 2017 (1) Lipiec 2017 (2) Czerwiec 2017 (4) Maj 2017 (4) Kwiecień 2017 (3) Marzec 2017 (4) Luty 2017 (1) Styczeń 2017 (6) Grudzień 2016 (2) Listopad 2016 (5) Październik 2016 (2) Wrzesień 2016 (2) Sierpień 2016 (2) Lipiec 2016 (3) Czerwiec 2016 (1) Maj 2016 (4) Kwiecień 2016 (2) Marzec 2016 (6) Luty 2016 (2) Styczeń 2016 (5) Grudzień 2015 (2) Listopad 2015 (1) Październik 2015 (2) Wrzesień 2015 (2) Sierpień 2015 (1) Lipiec 2015 (2) Czerwiec 2015 (2) Maj 2015 (1) Kwiecień 2015 (1) Marzec 2015 (2) Luty 2015 (3) Styczeń 2015 (2) Grudzień 2014 (4) Listopad 2014 (4) Październik 2014 (4) Lipiec 2014 (1) Czerwiec 2014 (5) Maj 2014 (7) Kwiecień 2014 (3) Marzec 2014 (3) Luty 2014 (2) Styczeń 2014 (3) Grudzień 2013 (4) Listopad 2013 (2) Październik 2013 (7) Wrzesień 2013 (2) Sierpień 2013 (1) Czerwiec 2013 (6) Maj 2013 (1) Marzec 2013 (3) Luty 2013 (3) Styczeń 2013 (3) Grudzień 2012 (3) Listopad 2012 (5) Październik 2012 (4) Wrzesień 2012 (1) Sierpień 2012 (1) Lipiec 2012 (1) Czerwiec 2012 (4) Maj 2012 (4) Kwiecień 2012 (2) Marzec 2012 (3) Luty 2012 (3) Styczeń 2012 (7) Grudzień 2011 (3)


3 rzeczy, które mnie wkurzają w dziennikarzach - Marta Pisze\nPrawdopodobnie taką notkę można napisać o każdym. O pani na kasie, księgowej, babci klozetowej, która spisuje, ile minut siedziałeś w toalecie i czy musisz za to zapłacić złotówkę czy złoty pięćdziesiąt oraz starszej siostrze, która podbiera ci drobne z biurka. Tyle, że ani babcia, ani siostra, ani księgowy nie pracują w służbie społeczeństwu.\nA dziennikarz owszem.\nJeżeli ktoś z was kupuje gazety albo ogląda telewizję, to zasługuje na medal. Wielki, złoty, taki na pół piersi, który spokojnie nadaje się do teledysku hip-hopowego w zestawie z grubym łańcuchem.\nBo można was podziwiać, że jeszcze do tej całej paczki macie cierpliwość.\nACH, TA MONIKA!\nMniemam, że cała Polska żyje teraz aferą podsłuchową, więc przejdę od razu do sedna – na konferencji premiera, który miał się odnieść do sytuacji z “Wprost”, w pewnym momencie najsławniejsza dziennikarka trzeciej RP podsumowała: ” Całe środowisko dziennikarskie jest przeciwko panu!”.\nAle mu powiedziała! Dała czadu! Brawo, Mo…\nJAK środowisko dziennikarskie może być przeciwko czemuś? Przepraszam, może zasnęłam, jak ktoś zmieniał standardy, ale wydawało mi się, że dziennikarz z założenia ma być kimś obiektywnym i pracującym zgodnie z etyką zawodową. Obracanie się przeciwko komuś – nawet, jeśli ten ktoś serio coś zrąbał – nie brzmi jak obiektywizm.\nJak jesteś felietonistą – spoko, bądź za czymś, przeciwko czemuś, popieraj coś albo z czymś nie sympatyzuj. Ale jako dziennikarz zajmujący się newsami – a takim dziennikarzem była w czasie konferencji pani Monika – nie możesz z góry zakładać jakiejś tezy. I jeszcze uważać, że wszyscy myślą tak samo.\nJeśli tekścik powiedziany po to, by uszczypnąć premiera jest prawdziwy, to chyba w naszym kraju skończyli się dziennikarze, a narodzili się sami publicyści, którzy będą nam przekazywać swoją opinię, bo przecież ich zdanie jest najważniejsze. Wiecie, po co sprawdzać informacje, po co przekazywać fakty i pozwolić, by odbiorca sam zdecydował co o tym sądzi – lepiej potraktować go jak idiotę i narysować wielką strzałkę z napisem ON ZROBIŁ ŹLE, a następnie domalować drugą przy kimś innym z dopiskiem A TEN ZROBIŁ DOBRZE.\nProponuję wszystkim przenieść się do blogosfery. Tutaj jest dużo miejsca dla osób, które chcą wyrażać swoje zdanie. I myślą, że mają rację.\nCzytacie bloga jednej z nich.\nZe wszystkich spotkanych przeze mnie dziennikarzy – czy to w pracy, czy na uczelni – większość z nich cierpi na coś, co nazywam niesamowitym narcyzmem. Uwierzcie, wystarczy im kupić lustro na urodziny, a będą mieli zabawę na następne dziesięć lat – och, jaki jestem wspaniały, ach, jaki piękny artykuł napisałem!\nDziennikarze uważają, że mają najlepszy zawód na świecie, są znawcami w każdej dziedzinie i trzeba do nich koniecznie mówić per panie szanowny redaktorze, bo inaczej czują się obrażeni. Im starsza jestem, tym częściej się z tym spotykam i zaczynam sądzić, że to choroba zawodowa – zakochiwanie się w sobie i w swoich cudownych, niesamowitych materiałach, które każdy (to znaczy mama i młodsza siostra) czyta lub ogląda z zapartym tchem. A spróbuj powiedzieć, że coś jest nie tak – albo się obrazi, albo poleci na skargę do wydawcy.\nJak to mówi mój kolega dziennikarz, Sebastian: “czują się najmądrzejsi na świecie, a wykonują zawód, który wcale nie jest taki trudny jak im się wydaje.”\nZresztą, takie zachowanie widać, gdy oglądacie programy śniadaniowe albo inne materiały, w których występują goście: niektórzy dziennikarze nie potrafią opanować swojego ego, które nie mieści się w studio i zamiast przeprowadzać wywiad i dopytywać, opowiadają jak to jest u nich albo przez pięć minut wyrażają swoją opinię. “No, ma pani rację z tymi niebieskimi wózkami dla chłopców, mój synek ma taki i coś tam”, “ja panie pośle nie uważam, że tak powinno być. Polityka zagraniczna powinna być bardziej otwarta na Rosję!”.\nI ostatnie – lenistwo. Nie wiem czy wiecie, ale w dziennikarstwie panuje -a przynajmniej powinna – zasada przynajmniej dwóch (a najlepiej trzech) niezależnych źródeł. To znaczy, jeśli nasz reporter dowiaduje się, że minister zabił swoją żonę, a nikt inny jeszcze tego nie podał, to powinien tę informację sprawdzić w trzech odrębnych źródłach. I chociaż to bardzo smutne, to wiele redakcji tego już nie stosuje i potem mamy takie kwiatki jak ostatnio uśmiercenie Jaruzelskiego, chociaż ten jeszcze żył. Zabawne jest to, że młodym praktykantom i stażystom tej zasady się już praktycznie nie podaje: usłyszeli gdzieś o wypadku? Okej, pisz.\nMoja koleżanka, dziennikarka, mówi, że “to ci leniwi denerwują mnie najbardziej – sami nie poszukają tematów, nie chcą popytać kontaktów, tylko przepisać z innego portalu – najlepiej coś takiego na dwa telefony. A jak temat wymaga pojechania gdzieś, to się zaczyna wykręcanie i szukanie ludzi-widmo.”\nLeniwym nie chce się też jeździć na miejsce zdarzenia, więc wymyślają sobie pana Józefa, mieszkańca Wrocławia albo Pstrzyc Dolnych i wsadzają w jego usta jakąś wypowiedź, która brzmi prawdopodobnie. No wiecie: gdzieś zawalił się most i wypowiada się zbulwersowany pan Józef, który mówi, że teraz nie będzie mógł dojechać do spożywczaka i nie kupi sobie chleba, a to wszystko przez nowego burmistrza.\nŁatwizna. Każdy z Was potrafiłby napisać taki artykuł.\nI na koniec wycinek z prawa prasowego:\n“Zadaniem dziennikarza jest służba społeczeństwu i państwu. Dziennikarz ma obowiązek działania zgodnie z etyką zawodową i zasadami współżycia społecznego, w granicach określonych przepisami prawa.”\nNo cóż. Też czujecie się rozczarowani?\nDzień, w którym odkryli moją tajemnicę


Jak umysł tworzy wielokrotne mapy poruszania się - Medycyna - Naukowy.pl - Polski Serwis Naukowy\nGłówna · Medycyna · Jak umysł tworzy wielokrotne mapy poruszania się\nSkąd człowiek wie, jak ma poruszać się w codziennym życiu? Podczas przeciętnego dnia większość z nas dużo się porusza, ale nie myślimy o tym, jak dojść z jednego miejsca do drugiego. Teraz naukowcy z Norwegian University of Science and Technology (NTNU) odkryli przy pomocy eksperymentów na szczurach, że ich umysłu stale tworzą wielokrotne niezależne mapy, które umożliwiają im poruszanie się w pożądanym kierunku w każdym nowym miejscu. Naukowcy mówią, że odkrycia na szczurach odnoszą się z dużą dozą prawdopodobieństwa również do ludzkiego mózgu.\nCztery lata temu zespół badawczy z NTNU's Kavil Institute for Systems Neuroscience posłużył się komórkami siatkowymi w systemie współrzędnym, aby dokonać przełomu w odkryciu tego, jak mózg tworzy nowe mapy dla nowych sytuacji. Teraz w nowych badaniach prowadzonych przez dr Dori Derdikman oraz współpracowników z tego samego zespołu odkryto całkowicie nowy aspekt logistyki mapowania przez mózg.\nBadacze odkryli, że mózg ludzki bez przerwy tworzy serię nowych map, niektóre wysoce szczegółowe, inne bardziej podstawowe. Ujawnili również, że mózg posiada 'zaawansowany system sortowania' dla celów klasyfikowania tych map.\nZespół długo się zastanawiał nad tym, 'czy wszystkie informacje pochodzące z mapowania mózgu są przechowywane w jednej mapie', mówi dr Derdikman. 'Więc wymyśliliśmy sposób, aby to sprawdzić.' Badacze przeprowadzili eksperymenty polegające na obserwowaniu szczurów, podczas gdy one poruszały się przez małą otwartą przegrodę.\nGdy szczury po raz pierwszy wpuszczono do przegrody, badacze zmierzyli ich aktywność mózgu. Pomiary stworzyły mapę, która odpowiadała temu, jak komórki siatkowe szczura wymierzyły dany obszar. Kiedy już naukowcy zobaczyli w oczywisty sposób, jak wygląda 'mapa umysłowa' szczurów, zmienili układ przegrody poprzez włożenie do niej ścianek celem stworzenia labiryntu z zakrętami o 180o.\n'Gdy włożono ścianki, coś się stało z mapami szczurów,' powiedział dr Derdikman. 'Najpierw zarejestrowaliśmy tę samą mapę. Ale kiedy szczury obeszły zakręt o 180o w labiryncie, mapa uległa całkowitej zmianie. Zdarzyło się tak kilkakrotnie, każdorazowo w powiązaniu z tym, kiedy szczury obchodziły ściankę i wchodziły do nowego korytarza.'\nBadania pokazały, że gdy szczury skonfrontowano z nową przestrzenią, ich mapy umysłowe ulegały zmianie, aby umożliwić im poruszanie się w pożądanym kierunku. Stało się jasne, że cała seria map została stworzona przez szczury, a następnie 'spięta' przez mechanizm mapowania w ich mózgach. Badacze mówią, że sposób, w jaki działa ten system mapowania, jest prawdopodobnie również taki sam, co u ludzi.\nByło jasne dla zespołu badawczego, że to otoczenie fizyczne wywoływało tworzenie nowej mapy, a nie wyuczone zachowanie. Ostatnio odkryty rodzaj komórki, zwany komórką graniczną, może stanowić odpowiedź na zmiany map u szczurów, gdyż komórki graniczne wydają się być odpowiedzialne za określanie w mózgu, gdzie kończy się jedno otoczenie, a zaczyna drugie.\n'Być może te komórki graniczne są tym, co sygnalizuje mózgowi, aby zmienić mapy, gdy przechodzimy przez granicę w naszym otoczeniu,' powiedział Trygve Solstad, członek zespołu badawczego. 'Uważamy, że istnieje ten rodzaj zmiany otoczenia, gdy szczury wchodzą do nowego korytarza w labiryncie zakrętami o 180o'. Teraz należy podjąć kolejne badania, aby potwierdzić tę hipotezę.\ninformacje na stronie: Norwegian University of Science and Technology (NTNU): http://www.ntnu.no/english Kavil Institute for Systems Neuroscience: http://www.ntnu.no/cbm/ Nature Neuroscience: http://www.nature.com/neuro/index.html\tKategoria: Różne\nŹródło danych: Norwegian University of Science and Technology (NTNU); Nature Neuroscience\nReferencje dokumentu: Derdikman, D., et al (2009) Fragmentation of grid cell maps in a multicompartment environment. Nature Neuroscience, publikacja on-line 13 września. DOI: 10.1038/nn.2396.\nIndeks tematyczny: Nauki biologiczne; Badania Naukowe\tRCN: 31410\tW góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne\tAdministratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji\nLegenda mapy - objaśniający tekst dołączony do mapy, zawierający informacje o wykonaniu mapy oraz niezbędny do jej prawidłowego odczytania, opis występujących na niej symboli. Nancy Etcoff (ur. 1955) – psycholog, ukończyła Harvard University, doktorat z psychologii otrzymała na Boston University, a pracę naukową kontynuowała później na MIT, robiąc specjalizację z nauk o mózgu i kognitywistyki. Wykłada i prowadzi badania na wydziale Harvard Medical School oraz przy projekcie umysł/mózg/zachowanie Uniwersytetu Harvarda. Kieruje programem dotyczącym estetyki i zachowania zdrowia na Wydziale Psychiatrii Głównego Szpitala w Massachusetts. Przez ponad 15 lat prowadziła badania dotyczące percepcji urody, emocji i mózgu. Mapa w orientacji południowej to mapa, na której kierunek północny wykreślony jest w dół, kierunek południowy w górę, kierunek wschodni w lewo, a zachodni w prawo. W ten sposób półkula południowa znajduje się u góry mapy zamiast w jej dolnej części. Tego typu mapy są tak samo dokładne jak mapy powszechnie stosowane, ponieważ kierunek północny na mapie jest kierunkiem umownym. Mapy z orientacją południową stosowane były w wielu kulturach na przestrzeni lat. Konwencja, według której północ na większości współczesnych map jest oznaczona w górę (południe w dół itd.) została zastosowana przez astronoma Ptolemeusza i szeroko przyjęta przez innych kartografów.\nGodło mapy – ciąg liczb i liter, który wraz z nazwą arkusza mapy są podstawową jednostką nomenklatury map, pozwalając na jednoznaczne ustalenie jego położenia geograficznego i ułożenia względem sąsiednich arkuszy (na skorowidzu). Godło mapy jest ustalane zgodnie z przyjętym podziałem sekcyjnym w danym układzie odwzorowania (np. układ „2000”, układ UTM). Arkusze map w większych skalach tworzy się przez sukcesywny podział arkusza wyjściowego (najczęściej poprzedniego) na ustaloną liczbę i ponumerowanie ich. Godłem może być: Generalizacja kartograficzna, generalizacja mapy, uogólnienie mapy (łac. generalis - powszechny, ogólny) - w kartografii proces zmniejszania szczegółowości mapy podczas prac redakcyjnych związanych ze zmniejszaniem skali mapy.\nMapa fizyczna - błędna, ale często spotykana, nazwa dla mapy hipsometrycznej (mapy ukształtowania terenu), czasami też dla mapy ogólnogeograficznej. Rektyfikacja lub kalibracja – proces określania i przypisywania wprowadzonego do komputera skanu mapy, określonych współrzędnych geograficznych lub prostokątnych (do tego czasu zeskanowana mapa nie jest mapą tylko zdjęciem lub skanem mapy).\nMapa wyobrażeniowa, mapa poznawcza, mapa mentalna – zbiór wyobrażeń danej jednostki (osoby) lub grupy zawierający informacje o przestrzennej organizacji zjawisk. Wyobrażenia te spełniają funkcję mapy i stanowią jednocześnie podstawę wielu ludzkich zachowań w przestrzeni. Podejmowane bowiem przez ludzi decyzje przestrzenne wynikają ze znajomości przestrzeni oraz z wartości przypisywanych jej elementom. Mapa akustyczna, mapa hałasu, strategiczna mapa hałasu – dokument w postaci mapy, pokazujący klimat akustyczny danego terenu, najczęściej miasta, opracowany na podstawie pomiarów hałasu drogowego, tramwajowego, kolejowego, lotniczego i przemysłowego, sporządzony w celu całościowej oceny narażenia na hałas pochodzący z różnych źródeł na danym obszarze lub w celu sporządzania ogólnych prognoz dla danego obszaru. Mapa wskazuje tereny o zróżnicowanym poziomie hałasu, narażone na hałas oraz wymagające podjęcia działań go ograniczających, określa również obszary ciszy i spokoju.\nMapy przeglądowe w skali 1:25 000. Matryca mapy przeglądowej opracowana jest na podstawie mapy gospodarczej, mapy topograficznej w skali 1:25 000, uzupełniona jest treścią z opisów taksacyjnych.\nMapa izokerauniczna - mapa z uwidocznionymi krzywymi jednakowego nasilenia burz (lub dni burzowych), występujących przeciętnie w ciągu roku. Służą jako źródło informacji do celów projektowych o częstości burz, mogących występować w danym rejonie. Mapy takie sporządzane są na podstawie statystyk przez instytucje meteorologiczne. Mapa Gomberga - kolorowa mapa ścienna przedstawiająca, jak informuje napis umieszczony na niej "Zarys powojennej mapy Nowego Świata". Mapa została wydana w 1942 roku w Filadelfii, jednakże w jej lewym górnym rogu odbito pieczęć z napisem "COMPLETED OCTOBER 1941". Oznacza to, że inicjatorzy "nowego moralnego porządku świata" ustalili swoje plany jeszcze przed przystąpieniem Stanów Zjednoczonych do wojny. Wydawcą mapy, zastrzegającym sobie prawa przedruku, był niejaki Maurice Gomberg. U spodu mapy znalazł się program zawarty w 41 punktach, który zaczyna się od słów "Taka będzie nasza polityka".\nMapa lotnicza to rodzaj mapy przeznaczony do nawigacji statku powietrznego. Umiejętność posługiwania się mapą jest niezbędnym warunkiem prawidłowego wykonania opublikowanych procedur oraz bezpieczeństwa w ruchu powietrznym. Webmapping - Jest to rodzaj prezentacji map w Internecie tworzony z naciskiem na wizualizację. Wykorzystuje on informacje przestrzenne zawarte w globalnych bazach danych, kartografię terenu i istniejące mapy, aby połączyć je w pełni funkcjonalną interaktywną zwykle skalowalną mapę internetową. Narzędziami do tworzenia takiej mapy są najnowsze technologie internetowe, grafika wektorowa, a wszystko to tworzone jest na podstawie wykreowanych standardów.\nChoroba lokomocyjna (kinetoza, choroba ruchu) (kinetosis) - schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu. Przyczyną jest brak zgodności bodźców, sygnałów wzrokowych i błędnika, odbieranych przez mózg. Podczas jazdy wzrok odbiera zmianę otoczenia, co mózg interpretuje jako ruch, jednak błędnik, jako narząd równowagi, nie odnotowuje zmian położenia ciała. Reaguje jednak na inne siły powstające podczas jazdy (hamowanie, przyspieszanie, kiwanie) co w efekcie skutkuje brakiem zgodności tych bodźców z określoną sytuacją. Podczas płynięcia statkiem objawy najczęściej występują pod pokładem, kiedy wzrok nie odbiera bodźców, które mózg interpretowałby jako kołysanie (np. nieruchome wnętrze kajuty) przy jednoczesnych długotrwałych bodźcach z błędnika wykrywającego zmienne przeciążenia wywołane kołysaniem - tu również występuje niezgodność bodźców dostarczanych przez zmysł wzroku i równowagi powodujące tę chorobę. Choroba zwykle ustępuje wkrótce po zakończeniu podróży i nie daje powikłań, jednak w ciężkich przypadkach może dojść do wycieńczenia.\nDodano: 28.10.2009. 15:12


Polacy chorują | Warka ZSP\nArek 28 November 2020 0 COMMENTS\nPrzesiadujemy mnóstwo godzin przed ekranem. Potrafimy połowę dnia w robocie przesiedzieć przed laptopem, a po powrocie do domu wykonujemy dokładnie to samo, tyle, że przed telewizorem. Nie mamy na uwadze, by co najmniej co godzinę robić sobie małe pauzy w pracy oraz dać oczom odpocząć choć troszkę. Szkła kontaktowe i bardzo modna w biurowcach klimatyzacja bardzo wysusza nasze przepracowane oczy. Zanim jednak będziemy musieli zaliczyć gabinet okulistyczny Kraków, możemy spróbować poradzić sobie z narastającym problemem w naturalny sposób. Zbawienny wpływ na wzrok (dowiedz się więcej o starczowzroczność leczenie laserem optegra) mają jagody. Spożywajmy je zatem, jeśli chcemy zachować nasze oczy w wyśmienitej formie.


Sobota, 5 Niedziela Wielkanocna, rok II, Dz 16,1-10\nPaweł przybył także do Derbe i Listry. Był tam pewien uczeń, imieniem Tymoteusz, syn Żydówki, która przyjęła wiarę, i ojca Greka. Bracia z Listry i Ikonium dawali o nim dobre świadectwo. Paweł postanowił zabrać go z sobą w podróż. Obrzezał go jednak ze względu na Żydów, którzy mieszkali w tamtejszych stronach. Wszyscy bowiem wiedzieli, że ojciec jego był Grekiem. Kiedy przechodzili przez miasta, nakazywali im przestrzegać postanowień powziętych przez apostołów i starszych w Jerozolimie. Tak więc utwierdzały się Kościoły w wierze i z dnia na dzień rosły w liczbę. Przeszli Frygię i krainę galacką, ponieważ Duch Święty zabronił im głosić słowo w Azji. Przybywszy do Myzji, próbowali udać się do Bitynii, ale Duch Jezusa nie pozwolił im, przeszli więc Myzję i zeszli do Troady. W nocy miał Paweł widzenie: jakiś Macedończyk stanął przed nim i błagał go: "Przepraw się do Macedonii i pomóż nam!" Zaraz po tym widzeniu staraliśmy się wyruszyć do Macedonii, w przekonaniu, że Bóg nas wezwał, abyśmy głosili im Ewangelię.\nUsłyszeć Boże wezwanie, bezgranicznie zaufać i podążyć za Jego głosem – to życiowe zadanie dla każdego chrześcijanina!\nJakże często próbujemy przedstawiać Panu Bogu własne propozycje rozwiązywania naszych życiowych spraw i chcemy przystąpić do negocjacji… Przecież ten plan jest najlepszy, dokładnie przemyślany i przyniesie dobre efekty – to z pewnością tylko niektóre z naszych argumentów.\nCzy potrafię tak, jak Paweł ze swoimi uczniami, pod wpływem Ducha Świętego zmieniać kierunki swoich życiowych wędrówek? Czy potrafię, może nawet wbrew typowo ludzkiej logice, zatrzymać się, w pełni zaufać, że Pan oczekuje ode mnie wybrania zupełnie innego postępowania i zawrócić?\nNiech bezgraniczne zaufanie Bogu przez Matkę Bożą będzie dla nas wzorem i jednocześnie fundamentem, na którym będziemy budować nasze zawierzenie! Nie bójmy się oddawać Bogu całej naszej życiowej biedy i zaufać najmocniej, jak tylko potrafimy…


Jarosław Rodziewicz | TOP | 19-06-2020\n- Bardzo dobrze wspominamy naszą wizytę w Batumi, waszą gościnność i przyjazny stosunek do Polaków. Rozmawialiśmy wtedy o współpracy pomiędzy regionami i pomiędzy Sejmikiem Województwa Lubuskiego i Radą Najwyższą Autonomicznej Republiki Adżarii. Dziękuję, że jesteście tacy otwarci na współpracę z naszym regionem. My już jesteśmy przyjaciółmi. Aktualnie mamy już gotowe projekty porozumień o współpracy. Pozostaje nam uzgodnić szczegóły umów i oficjalnie je zatwierdzić, podpisując uroczyście w województwie lubuskim. Na razie nie możemy się spotkać osobiście, ale jestem przekonana, że jak tylko granice zostaną otwarte i wznowione będą loty między naszymi krajami, to wielu mieszkańców województwa lubuskiego przyleci do Batumi - mówiła Przewodnicząca.\nUczestnicy wideokonferencji rozmawiali o sytuacji epidemiologicznej w regionach. - Sytuacja w województwie lubuskim jest stabilna. W regionie jest 140 zarażonych koronawirusem, większość z nich już wyzdrowiała. Zarząd Województwa przeznaczył na walkę z Covid-19 i ze skutkami pandemii ok. 105 mln zł – poinformował Radosław Brodzik.\nWładzom Adżarii udało się dobrze zarządzać w czasie pandemii koronawirusa. Batumi wraz Tbilisi wchodzą w dziesiątkę miast na świecie, które najlepiej poradziły sobie z pandemią i mają najmniej zachorowań. W regionie Adżaria od 23 maja nie ma zachorowań, nie ma też obecnie ani jednej osoby chorej na Covid-19. - W całej Gruzji jest 895 przypadków zachorowań, 740 osób już wyzdrowiało, a zmarło tylko 14 osób. Od 1 lipca 2020 region uruchamia międzynarodowy ruch lotniczy i będzie przyjmować turystów z zagranicy. Czekamy na turystów z Polski – powiedział Davit Gabaidze - Przewodniczący Rady Najwyższej Autonomicznej Republiki Adżarii.\nStrony uzgodniły, że będą częściej spotykać się w formie wideokonferencji i informować o sytuacji ekonomicznej, gospodarczej i epidemiologicznej w regionach.\nMateriał: Biuro Współpracy Zagranicznej i Europejskiej Współpracy Terytorialnej\nSpotkanie online z przedstawicielami Gruzji


Jak samemu zrobić słodki stół na wesele? • Teoria Kobiety\nSłodki stół jest niekwestionowanym hitem ostatnich lat, jeśli chodzi o wesela, jednak prawda jest taka, że może i pięknie wygląda, ale też sporo kosztuje, a niekoniecznie jest najpopularniejszą atrakcją na imprezie. Ja długo biłam się z myślami, ale w końcu postanowiliśmy pójść z mężem na kompromis: słodki stół powstanie, ale będzie skromny i zrobimy go sami. Jak nam wyszło?\nSłodki stół na własnym przyjęciu weselnym był moim marzeniem, odkąd zobaczyłam go na blogu Fashionelki. Niestety, zdarzenie z rzeczywistością było bolesne — taka przyjemność to koszt przynajmniej 1000 zł, a nigdy nie wiadomo, czy goście rzeczywiście będą jedli te wszystkie słodkie cuda.\nDługo biłam się z myślami, w końcu rozmówiłam się z mężem i doszliśmy do wniosku, że mamy dwa wyjścia: albo poprosimy obsługę sali, żeby ustawiła wszystkie ciasta na bocznym stole i ładnie go ozdobiła (co było kiepskim pomysłem, bo po takie ciasto na 100% nikt by nie poszedł, byłoby za mało atrakcyjne, a słodki stół wyglądałby po prostu biednie), albo sami kupimy trochę słodyczy i poprosimy o ustawienie ich na bocznym stoliku. Ostatecznie zdecydowaliśmy się na drugą opcję, chociaż było mi trochę przykro, bo marketowe słodycze nie wyglądają tak pięknie, jak robione na zamówienie, bogato zdobione babeczki w kolorze przewodnim wesela.\nMimo wszystko chcieliśmy jak najbardziej obciąć koszty, jeśli chodzi o słodki stół, bo nadal obawialiśmy się, że mało kto będzie z niego korzystać, przez co większość jedzenia się zmarnuje. Kupiliśmy kilka rodzajów ciastek i nadziewanych rurek, dorzuciliśmy do tego pianki, Rafaello i krówki z datą ślubu, i liczyliśmy na cud… który na szczęście się wydarzył!\nObsługa sali rozłożyła nasze słodycze na stole, obok stały też alkohole gatunkowe, owoce i fontanna czekolady, którą dostaliśmy od sali w prezencie. Efekt był naprawdę rewelacyjny i z tego co widziałam, część gości chętnie podchodziła i częstowała się słodyczami i owocami w czekoladzie z fontanny.\nPodsumowując: wszystko zależy od całej otoczki, ułożenia produktów, elementów ozdobnych i tak dalej, ale koniec końców udało nam się: mieliśmy piękny słodki stół za naprawdę niską cenę (myślę, że ok. 100 zł), goście z niego korzystali, a jedzenie się nie zmarnowało.\nA Wy co myślicie o słodkim kąciku na weselu lub innych imprezach? Uważacie, że to fajna dodatkowa atrakcja, czy raczej niepotrzebne zawracanie głowy?\nZdjęcia wykorzystane we wpisie robili na naszym weselu MS Photo Design


Nagrania Top Gear w dzielnicy Westminister wywołują skandal\nTop Gear od zawsze był programem otoczonym kontrowersjami. Za czasów Jeremy’ego Clarksona średnio raz na parę miesięcy pojawiała się większa lub mniejsza burza wokół wypowiedzi lub zachowania któregoś z prezenterów. Jak widać po przejęciu sterów przez Evansa „zadym” również nie brakuje. Tym razem zamieszanie wywołał Matt LeBlanc.\nEkipa nowego TG intensywnie przygotowuje się do premiery nowego sezonu. Jednym z materiałów, który zobaczymy w 23 serii programu będzie przejazd zmodyfikowanym Fordem Mustangiem po ulicach Londynu, którego gospodarzem będzie Mat LeBlanc, a na fotelu kierowcy zasiądzie Ken Block.\nWszystko byłoby w porządku, gdyby nie fakt, że rajd ulicami miasta przebiegał po dzielnicy Westminister, niedaleko ważnych monumentów upamiętniających osoby, które poległy za Wielką Brytanię. Wielu mieszkańców UK uznało kręcenie „bączków” w bliskiej odległości tego miejsca za niestosowne.\nReakcja Top Gear\nNa początku producenci programu bronili Matta LeBlanc i pomysłu na materiał z udziałem Kena Blocka. Według nich widoczny na zdjęciach Ford Mustang jeździł zdecydowanie dalej od pomników, a całość była konsultowana z władzami i odbywała się przy ich pełnej zgodzie.\nStosunkowo szybko jednak stanowisko zespołu Top Gear zostało zmienione, a Chris Evans, czyli nowa twarz programu wydał takie oświadczenie:\n„Nie ma znaczenia co się dokładnie stało, nie ma znaczenia jakie były okoliczności, które mogłyby to usprawiedliwić. To co się liczy to fakt, że te fotografie wyglądały tak, jakbyśmy okazywali brak szacunku, a to nigdy nie było intencją zespołu Top Gear czy Matta LeBlanc.\nW imieniu zespołu Top Gear i Matta, chciałbym przeprosić gorąco za to, co zobaczyli ludzie na zdjęciach.\nUważam teraz, że niemądre było nagrywanie filmu z samochodami w jakimkolwiek sąsiedztwie tych monumentów.”\nJako mieszkańcowi Polski trudno jest mi tak naprawdę poczuć jak bardzo to zachowanie mogło być niestosowne dla Brytyjczyków. Wierzę jednocześnie w dobre intencje zespołu Top Gear, których nikogo nie chciał urazić, więc sądzę, że afera wkrótce zostanie wygaszona, a jedyną konsekwencją może być niewyemitowanie tego materiału w nowej serii Top Gear.\nZdjęcia szpiegowskie: The Guardian\nTop Gear seria 23\nProblemy nowego Top Gear i choroba lokomocyjna Evansa 14 marca 2016\tW\t10:55\n[…] To nie jedyne kłopoty ekipy Top Gear. Zobacz szczegóły skandalu związanego z nagraniami w dzieln… […]