MUWITowe PSIEmyślenia: września 2020\nBogdan robił w życiu niemal wszystko. Z wykształcenia jest polonistą. Ale na pytanie "jakiego zawodu NIE wykonywałeś?" odpowiada "nie byłem nauczycielem". Człowiek orkiestra.\nPo latach odkopał swój aparat, zatem coraz więcej jest zdjęć różnorodnych. No i keszuje, dzięki czemu MUWITowe keszowanie (opencaching i geocaching) nie ogranicza się do jednej osoby. A to taka fajna zabawa :)\nEtykiety: autorzy, Bogdan, muwit\nWąwóz zwany Biała Droga utworzony jest ze skał białego piaskowca. U wylotu wąwozu znajduje się brama skalna. Po wyjściu z Białej Drogi skręcając w lewo i wędrujemy wzdłuż zbocza z dużą ilością odkrytych skał, które były eksploatowane jeszcze w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku i stanowiły doskonały materiał budowlany. Obecnie porośnięte są drzewami, jałowcami, różą, berberysem, a w okresie jesiennym rosną tu grzyby.\nPiaskowiec to zwięzła skała okruchowa zaliczana do psamitów powstała w wyniku lityfikacji (cementacji) piasku za pomocą spoiwa reprezentowanego najczęściej przez kalcyt, dolomit, minerały ilaste, krzemionkę lub tlenki i wodorotlenki żelaza. Ich skład mineralny oraz warunki (środowisko) powstawania są podobne do piasków – różnią się do nich jedynie obecnością spoiwa.\nWiększość piaskowców składa się przeważnie z ziarn jednego minerału, którym zazwyczaj jest kwarc, czasami ich skład petrograficzny jest bardziej różnorodny.\nNajczęściej mają barwy: jasnoszarą, szarą, kremową, żółtawą, zielonkawą a także różowawą, czerwonawą, czerwonobrunatną, brunatną lub nawet czarnobrunatną. Odznaczają się zbitą (niekiedy porowatą) i warstwowaną teksturą oraz równo- lub różnoziarnistą strukturą.\nIch szczególnymi odmianami są piaskowce arkozowe oraz szarogłazowe.\nPiaskowce arkozowe są skałami osadowymi, okruchowymi. Odznaczają się zazwyczaj barwą szarą w różnych odcieniach – żółtym, brunatnym, różowym lub czerwonawym. Są skałami zwięzłymi, zwykle warstwowanymi, zbudowanymi głównie z kwarcu oraz skaleni potasowych (od 20% do 50%), a podrzędnie z biotytu i muskowitu.\nPiaskowce arkozowe zawierają niekiedy niewielkie ilości cyrkonu, turmalinu, apatytu i innych minerałów. Ich spoiwo jest najczęściej żelaziste, a niekiedy też węglanowe, ilaste lub krzemionkowe. Piaskowce arkozowe tworzą się w środowisku lądowym, w warunkach stosunkowo krótkiego transportu wodnego ( przeważnie w klimacie półpustynnym, wysokogórskim lub glacjalnym ). Na większą skalę piaskowce arkozowe powstają na przedpolu świeżo wypiętrzonych masywów górskich, gdzie istnieją duże różnice wysokości oraz intensywna erozja.\nPiaskowce arkozowe należą do skał pospolitych w dużych ilościach występują min. w USA, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech oraz we Włoszech. W Polsce są spotykane w karbońskich utworach w Sudetach oraz w rejonie Krzeszowic k. Krakowa.\nSkała ta bywa lokalnie stosowana jako kamień budowlany.\nPiaskowce szarogłazowe są skałami osadowymi, okruchowymi i stanowią najczęściej odmianę piaskowca lub piasku. Odznaczają się głównie barwą szarą, ciemnoszarą, szarobrunatną, czerwonobrunatną, czarną lub szarozieloną.\nNajczęściej spotykany piaskowiec szarogłazowy jest skałą zwięzłą, masywną, warstwowaną odznaczającą się złym wysortowaniem i obtoczeniem go budujących go klastów. Piaskowiec szarogłazowy składa się głównie z różnej wielkości kanciastych ziarn różnych minerałów – kwarcu, skaleni, mik, chlorytów, minerałów ilastych oraz okruchów skał.\nW wielu piaskowcach szarogłazowych występuje też piryt lub inne minerały zawierające żelazo. Spoiwo szarogłazów może być żelaziste, ale zazwyczaj zawiera ono też drobne składniki detretyczne frakcji aleurytowej oraz pelitowej.\nPiaskowce szarogłazowe tworzą się w środowisku morskim wskutek intensywnego niszczenia różnych skał na pobliskim lądzie. Stanowią typowy produkt podmorskich osuwisk. Piaskowce szarogłazowe należą do skał pospolitych, szeroko rozpowszechnionych w wielu rejonach ziemi. Znane są min. z USA, Wielkiej Brytanii, Niemiec oraz Włoch. W Polsce dolnokarbońskie szarogłazy występują głównie w Sudetach Wschodnich oraz Karpatach. Lokalnie wykorzystywane są jako kamień budowlany oraz drogowy.\nCzęść piaskowców kwarcowych o spoiwie krzemionkowym może przechodzić w piaskowce kwarcytowe lub kwarcyty. Piaskowce kwarcytowe to piaskowce, których krzemionkowe spoiwo uległo niezupełnej rekrystalizacji. Stanowią one skałę pośrednią pomiędzy piaskowcem kwarcowym a kwarcytem.\nPiaskowce należą do skał pospolitych i bardzo szeroko rozpowszechnionych. W Polsce występują min. w Karpatach, Sudetach, Górach Świętokrzyskich a także na Wyżynie Lubelskiej, Roztoczu i Opolszczyźnie.\nBiały piaskowiec w zależności od oświetlenia wygląda trochę inaczej. Wczesnym wieczorem, delikatnie wpada w szarość. W mocnym słońcu jest niemalże śnieżno-biały. Gdy jest mokry uwypukla się jego użyłowienie. Wszystko zależy oczywiście od bloku, z którego dany element został wycięty, ale to właśnie ta jasna, delikatnie wpadająca w szarość barwa nadaje temu typowi piaskowca szlachetności i elegancji.\nEtykiety: lessowy, swietokrzyskie, wąwóz, Wyzyna Opatowska\nWąchock to miasto znane w całej Polsce z opowiadanych o tutejszym sołtysie dowcipach. Mało kto wie, że jego historia sięga XII wieku. W jego nadrzecznym pejzażu dominuje charakterystyczna bryła klasztoru cystersów. A był to również ważny ośrodek gospodarczy, kulturowy, nie tylko religijny. Można powiedzieć, że Wąchock jest centrum patriotycznym dla całej ziemi sandomierskiej – podczas powstania styczniowego miasto było “stolicą” polskiego państwa podziemnego. Podczas ostatniej wojny światowej było świadkiem walk partyzanckich…Osadnictwo ludzi na tym terenie sięga znacznie głębiej, do czasów przedhistorycznych. Teren najbliższego otoczenia miasta, położony w dolinie rzeki Kamiennej, między Skarżyskiem i Wąchockiem, jest przedmiotem badań archeologicznych. Zostało przypadkowo odkryte w końcu XIX wieku przez Zalewskiego, ucznia miejscowej szkoły. Odnalezione przez niego stanowisko, jak się później przekonano, pochodzące z okresu lateńskiego i kultury przeworskiej, obejmowało urny, zapinki (fibule), tumby, miecze z brązu i żelazne, rytualnie pogięte, tzw. rzymskie, jak i produkcji miejscowej. Archeolodzy z ośrodka warszawskiego, podczas przeprowadzonych prac badawczych odnaleźli na tym miejscu około 200 artefaktów, do których przylgnęła nawet określenie „skarb z Wąchocka”.\nW dwudziestoleciu międzywojennym i po II wojnie światowej w okolicach Skarżyska i Grzybowej Góry stwierdzono relikty osad użytkowanych przez łowców reniferów funkcjonujących sprzed około 11000 lat. Związane z nimi były kopalnie hematytu (czerwonego, naturalnego barwnika), używanego do rytualnego makijażu i warsztatów obróbki narzędzi krzemiennych. Jest on obecnie chroniony prawem jako wpisany do rejestru zabytków pod nazwą „Rezerwat archeologiczny Rydno”, założony na powierzchni około 600 ha (wpisu dokonano w latach 1957 i 1977). Zabytki z tego okresu prezentowane są na wystawie stałej pt. “Pradzieje i wczesne średniowiecze Małopolski” w Muzeum Archeologicznym w Krakowie.\nW okresie późnorzymskim i w epoce żelaza w okolicach Wąchocka istniały osady kultury rolnej z warsztatami hutnictwa dymarkowego. Podobne były do tych znanych z Gór Świętokrzyskich, w rejonie Nowej Słupi, z produkcją żelaza i wyrobów użytkowych, co potwierdzają badania archeologiczne i metalurgiczne.\nW okresie budowy państwowości polskiej obszar ten nie był zasiedlony dość gęsto. Był z pewnością terenem pogranicznym dla ludzi zajmujących się intensywną gospodarką rolniczą na płycie lessowej Wyżyny Opatowskiej oraz rejonów puszczańskich. Przypuszcza się, że wzdłuż rzeki Kamiennej przebiegała droga państwowa z terenów ruskich w kierunku stolicy – Gniezna. W okolicy miasta występują liczne wyrobiska pozostałe po eksploatacji rud żelaza w czasach historycznych, związane z hutnictwem w tym rejonie od XIII do XX wieku.\nNiewątpliwie misja religijna i gospodarcza, jaką reprezentował przybyły nad Kamienną z Morimond we Francji konwent cystersów, były podstawą rozwoju osady jak i powstania miasta. Zakonnicy sprowadzili z Francji “strzechę” biegłych muratorów i kamieniarzy, którzy kolejno budowali wielkie opactwa na terenie księstwa sandomierskiego: w Jędrzejowie (1210 r.), Koprzywnicy (1218 r.), Sulejowie (1232 r.). Prace budowlane przy budowie kościoła i zabudowań klasztornych w Wąchocku ukończone zostały (jak się przyjmuje) przed rokiem 1240. Świeżo wzniesiony klasztor wąchocki został zniszczony przez dwa najazdy Mongołów (tzw. Tatarów, czyli mieszkańców Tartari, czyli piekieł) w 1241 r. oraz 1260 r. Klasztor został jednak szybko podniesiony ze zniszczeń w trakcie prac budowlanych prowadzonych przez francuskiego lub włoskiego muratora Szymona (Simona).\nWiadomo, że w pobliskiej osadzie znajdującej się przy klasztorze mógł funkcjonować od XII wieku plac targowy. Dopiero jednak w roku 1454 doszło do lokacji miasta na prawie magdeburskim, dokonanej przez braci zakonnych, na podstawie zezwolenia wystawionego przez króla Kazimierza Jagiellończyka. Zasadźca (jak się nazywano człowieka, który dokonywał w praktyce założenie miasta), wytyczył główny plac publiczny – wąchocki rynek. Ma on podłużny kształt, a powstał na zbiegu przebiegających opodal murów klasztoru dróg: Żarnowiec – Skarżysko – Sandomierz z drugą: Bodzentyn – Mirzec – Radom. Jedna z ulic wychodzących z rynku, po dzień dzisiejszy łączy go z zespołem klasztornym, leżącym w odległości około 250 metrów w kierunku wschodnim. Przy tejże ulicy znajdował się kościół parafialny, ufundowany dla obsługi duszpasterskiej mieszkańców osady – dziś nie pozostało z niego ani śladu, w jego miejscu obecnie znajduje się budynek szkoły.\nSwój rozwój założone miasto zawdzięczało kupcom i licznym rzemieślnikom. Mieszczanie, podobnie jak we wszystkich miastach lokacyjnych, dbali o to, aby być samowystarczalni pod względem rolniczym. Posiadali 9,5 łana pól uprawnych (łan to jednostka powierzchni obejmująca od 16 do 22 hektarów ziemi). Przewodniczący samorządu miejskiego, wójt dziedziczny, otrzymywał osobne uposażenie tzw. wójtostwo, obejmujące m.in. dwa łany roli. O jego funkcjonowaniu wiadomo dziś niewiele, wzmiankuje go wyłącznie Jan Długosz, około połowy XV wieku. Zapewne zostało skupione przez klasztor i traktowane jako osobny, zwolniony obszar o charakterze folwarku.\nKlasztor, jak i mieszkańcy miasta mieli wolny dostęp do pastwisk i okolicznych lasów. Dlatego wiele budynków budowano z drewna, materiału łatwo dostępnego i taniego. Natomiast dla potrzeb budowlanych uruchomione zostały kamieniołomy znakomitego piaskowca ze złóż położonych przy brzegach rzeki Kamiennej. Miał on różnorakie barwy, poczynając od ciemnoszarej, czerwonej i piaskowej do białej, które budowniczowie twórczo wykorzystywali do kompozycji wątków ścian kościoła, kolumn i sklepień. Później wyrabiano z tego kamienia kamienie młyńskie i osełki, sprzedawane targach w całym państwie.\nNieopodal miasta powstały niezbędne w gospodarce młyny wodne, które produkowały mąki, kasze, słody piwne. Koła wodne poruszały również folusze, czyli urządzenia niezbędne przy produkcji sukna. W okolicy, w bliskości kopalń i mielerzy (miejsc produkcji węgla drzewnego), cystersi zakładali piece dymarkowe, a od XVI wieku – przy stawach na rzece Kamiennej – wielkie piece hutnicze z napędami wodnymi. Poruszały one kruszarki rudy i miechy powietrzne. Zakłady takie znajdowały się w samym Wąchocku oraz w Marcinkowie, w Wierzbniku (późniejszych Starachowicach), w Bzinie, Bliżynie i w Rejowie.\n“Złoty wiek” w dziejach miasta nastąpił w od połowy XVI w. do pierwszej połowy XVII stulecia. W 1629 roku mieszczanie wąchoccy mieli 140 domów – w rynku 18, w ulicach 90, a na przedmieściach 32. Dysponowali wykarczowanymi niegdyś przez swoich przodków ponad 9 łanami, ogrodami miejskimi zajmującymi 10 łanów powierzchni oraz dwa łany wójtowskie. Rzemiosło wąchockie reprezentowane było przez 40 warsztatów. W miasteczko mieszkało 1200-1500 osób, była to liczba przeciętna, w tej części Rzeczypospolitej.\nWiek XVII okazał się fatalny w dziejach Wąchocka – najpierw wielki pożar miasta w 1639 r., a potem kolejny, większy po potopie szwedzkim w 1656 r., spowodowały jego upadek, na przeszło półtora wieku. Niebawem po odejściu wojsk zniszczony pożarem klasztor odbudowano, w obecnie widocznej formie z nadbudowaną wieżą przy fasadzie zachodniej i domem opackim oraz drugim dziedzińcem od strony wschodniej.\nWiek XVIII był pomyślny dla poddanych klasztoru – mąż opatrznościowy, opat Aleksander Rupniewicz w roku 1789 wzniósł w Starachowicach wielki piec, a dla jego potrzeb uruchomiono pięć kopalń rudy na terenie Starachowic i po południowej stronie Kamiennej. W samym Wąchocku założył dwie fryszerki (urządzenie do uszlachetniania stali) i rozbudował tutejszą kuźnicę.\nTen pomyślny okres przerwał upadek Rzeczypospolitej w 1795 roku. W roku 1819 władze Królestwa Polskiego, za zgodą papiestwa, dokonały likwidacji licznych klasztorów w Królestwie Polskim, w tym i opactwa wąchockiego. Skarb państwa wraz z miasteczkiem i wsiami, przejął również wiele kopalń rud, hut i zakładów metalowych. Przemysł tutejszy produkujący żelazo, stał się podstawą budowy rządowego systemu fabryk żelaza nad Kamienną według planów Stanisława Staszica i jego następców. W opuszczonych przez zakonników budynkach klasztornych umieszczono Dyrekcję Wschodniego Okręgu Górniczego oraz średnią szkołę wydziałową. W roku 1820 Wąchock liczył 162 domy, w tym tylko dwa murowane i 956 mieszkańców. Władze miasta przeniosły siedzibę parafii z kościoła pw. św. Elżbiety do kościoła pocysterskiego. Zburzono ruiny kościoła szpitalnego Ducha Świętego, zburzono kościół górniczy pw. św. Rocha stojący po północnej stronie rzeki, a wzniesiono nowy przy drodze do wsi Marcinkowa.\nSłynny w dziejach miasteczka jest okres powstania styczniowego, kiedy miasto stało się stolicą wszelkich wydarzeń dla województwa sandomierskiego. Na początku powstania Marian Langiewicz koncentrując oddziały partyzanckie w pobliskich lasach (tzw. polana Langiewicza w miejscu obozowiska, na południe od miasta). Korzystał z uzbrojenia produkowanego w zakładach metalowych w Parszowie i Wąchocku. Rosjanie w odwecie spalili miasto, które w roku 1869 utraciło prawa miejskie. Prawa municypalne Wąchock odzyskał dopiero w roku 1995 r.\nRuinę stojącą na północ od zabudowy miasteczka nazywa się potocznie „pałacem Mikołaja Schoenberga”. Po wielkiej powodzi, jaka nawiedziła Wąchock i miejscowe zakłady metalowe 23 października 1868 roku, ruiny kupił Piotr Hutt, który z dawnych zakładów zrobił młyn. Niedługo potem sprzedał swe dobra wąchockie Robertowi Neumanowi – to on właśnie wybudował przy zakładzie nowoczesną kamienicę, według projektu Franciszka Marii Lanci.\nW drugiej połowie XIX wieku w Wąchocku zaczęli się osiedlać Żydzi – obecnie jedynym po nich śladem jest zachowany na Bugaju ich cmentarz, pochodzący z przełomu XIX i XX wieku. W czasie okupacji hitlerowskiej pobliskie lasy okoliczne były ostoją m.in. oddziałów Armii Krajowej Jana Piwnika „Ponurego” z bazą na Wykusie. Natomiast w 1951 do odbudowywanego od lat 30 XX wieku klasztoru powrócili cystersi.\nW latach 70. XX wieku w klasztorze, dzięki staraniom kapelana partyzanckiego AK, ks. kpt. Ślusarczyka z Nowej Słupi, powstała kolekcja muzealna nosząca nazwę Muzeum Walk o Niepodległość, gdzie prezentowane są zabytkowe przedmioty – broń, sztandary i inne pamiątki z powstań. Wielkim wydarzeniem były dni 10-12 czerwca 1987 roku, kiedy to na Wykusie i w Wąchocku odbyły się manifestacje patriotyczne w związku ze sprowadzeniem z Białorusi szczątków poległego w 1944 roku, legendarnego partyzanta, mjr. Jana Piwnika “Ponurego”, który został pochowany w tutejszym klasztorze.\nEtykiety: cystersi, opactwo, soltys, swietokrzyskie, wachock\nEtykiety: ponidzie, ruina, sobków, swietokrzyskie, zamek\nDawny kościół szpitalny pw. św. Ducha\nPrzy ulicy Ogrodowej po przeciwnej stronie klasztoru, stoi budynek z czterospadowym dachem gontowym. W tym miejscu znajdował się dawniej szpital i kościół św. Ducha. Tutaj proboszcz chęciński urzędował w czasie, gdy kościół parafialny był zajęty przez innowierców. Kościółek św. Ducha spalił się w 1670 r., ale zdołano go odbudować. Jednak w XVIII w. uległ zniszczeniu i od 1790 r. przestał służyć celom religijnym. Dzisiaj są tu posesje prywatne, jako ciekawostek mogę powiedzieć, że został zakupiony przez rodziny żydowskie.\nJeśli ktoś chce pogłębić wiedze na temat tego budynku, daje linki:\nKościół parafialny pod wezwaniem św. Bartłomieja w Chęcinach, stojący na pochyłości zamkowego wzgórza, najprawdopodobniej wzniesiony został równocześnie z powstaniem miasta, to znaczy przed rokiem 1325. Inne źródła podają, że kościół może pochodzić z końca XIV lub początku XV wieku. Kościół jest halowy, a nawy ma równe, tak co do wysokości jak i szerokości. Wielobocznie zamknięte prezbiterium jest nieco szersze od głównej nawy. Przy nim od północy dobudowano zakrystię i niewielki skarbczyk. Po jego drugiej stronie, na przedłużeniu nawy południowej, w roku 1614 dostawiono renesansową kaplicę Trzech Króli, zwaną też kaplica Fodygów. Przy nawie północnej znajduje się kruchta z 1. połowy XVII stulecia oraz kwadratowa kaplica z XVII lub XVIII wieku. Od zachodu, na osi kościoła, zaczęto w latach 1830 – 40 budować wieżę. Jej mury wykonano do wysokości jednej kondygnacji (jest tam druga kruchta). Dalsze prace przerwano. Budowniczych zniechęciło prawdopodobnie zapadnięcie się gruntu. W nawach i prezbiterium przykrycie stanowią sklepienia kolebkowo – krzyżowe z dekoracyjnymi żebrami wykonanymi ze stiuku. Z detali kamieniarskich zachowało się kilka portali – najstarszy z nich, z zakrystii do skarbczyka, jest późnogotycki, z końca XV stulecia, o wykroju nazywanym „długoszowym”.\nNa początku XVII stulecia kościół przebudowano i rozbudowano. Nastąpiło to po przywróceniu go katolikom (w latach 1570 – 97 świątynię użytkowano jako zbór). Kościół musiał przejść wiele remontów, ze względu na szkodliwy wpływ wód spływających z wzgórza zamkowego.\nKościół i klasztor fundował król Kazimierz Wielki w 1368 roku za pozwoleniem papieża Urbana V. Kościół był od początku murowany z kamienia w stylu gotyckim. Natomiast klasztor dla 12 zakonników był drewniany.\nPo pożarze, który zniszczył klasztor i wnętrze świątyni, franciszkanin – Brat Anioł z Sącza ozdobił kościół pięknymi freskami (które dziś zachowane są we fragmentach), wtedy też do kościoła został wykonany przez Mistrza w Szańcu krucyfiks z drewna lipowego, który został ustawiony pośrodku kościoła (obecnie znajduje się w centralnej części prezbiterium).\nKościół miał pełne wyposażenie w sprzęty, szaty, naczynia i księgi do sprawowania liturgii. W prezbiterium był ołtarz główny z obrazem Matki Bożej Wniebowziętej, dwa boczne ołtarze i stalle dla zakonników. W nawie głównej było sześć ołtarzy bocznych. Była też drewniana ambona i rzeźbiony chór z organami. W kaplicy św. Leonarda był ołtarz tego świętego i słynący łaskami obraz Matki Bożej Bolesnej. W tym stanie kościół przetrwał do decyzji króla-cara Aleksandra I o odebraniu franciszkanom kościoła i klasztoru oraz przeznaczeniu ich na więzienie. Zakonnikom pozwolono jednak zamieszkać w budynku znajdującym się obok klasztoru Sióstr Klarysek, aby odprawiali dla nich Msze św. Ostatni franciszkanin przebywał tam do roku 1888. Na terenie zagarniętego klasztoru, było więzienie, zakład obróbki marmuru, sąd grodzki, szkoła. Potem odcięto krzyże ze szczytów budynków i w klasztorze otworzono hotel, w kościele restaurację, a w kaplicy św. Leonarda coctailbar (swoja droga bardzo dużo ludzi wspomina te czasy kiedy w tamtejszym pubie były serwowane najlepsze lody na świecie).\nPo odzyskaniu terenów kościoła i klasztoru, życie liturgiczne skupiło się w odnowionej kaplicy św. Leonarda, którą poświęcił ówczesny Biskup Kielecki, Stanisław Szymecki. Odnowiony kościół został oddany do użytku liturgicznego, gdy obecny Biskup Kielecki, Profesor Kazimierz Ryczan poświęcił go i nadał nowy tytuł: PODWYŻSZENIE KRZYŻA ŚWIĘTEGO. Nieco później powrócił z kościoła Sióstr Bernardynek krzyż z wielką figurą Chrystusa Ukrzyżowanego. Wprowadzenia Krzyża dokonał w Niedzielę Palmową 2000 r. Biskup Mieczysław Jaworski. Po 174 latach ciężkich przeżyć, klasztor i kościół znowu są miejscem kultu Bożego, jak tego pragnął przed wiekami fundator, król Kazimierz Wielki.\nZespół klasztorny ss. Bernardynek\nKościół św. Marii Magdaleny (ufundowany przez mieszczan chęcińskich) poświęcono w 1685r. Jest to budowla wczesnobarokowa, orientowana, o dwuspadowych dachu zwieńczonym barokową wieżyczką z sygnaturką. Świątynia posiada jedną nawę z półkolistą absydą, we wnętrzu znajduje się pięć ołtarzy (główny poświęcony patronce). Obrazy i rzeźby pochodzą w większości z II połowy XVII wieku. Sklepienia są kolebkowo-krzyżowe z dekoracją stiukową. Obok kościoła znajduje się klasztor (niegdyś był to dom Kaspra Fodygi, starosty chęcińskiego, który podarował go na rzecz klasztoru klarysek) Klasztor był dwukrotnie niszczony przez pożary: w 1700 oraz 1731r., zdołano go odbudować dopiero w XVIII wieku, dzięki darowiznom. Wówczas to postawiono m.in. na dziedzińcu okazały spichlerz. Kolejne prace remontowe przeprowadzono w XIX wieku, połączono wtedy budynki kościelne i klasztorne w jeden kompleks, należący obecnie do sióstr bernardynek.\nNaprzeciwko kościoła św. Marii Magdaleny stoi pomnik ofiar II wojny światowej. Jego uroczyste odsłonięcie miało miejsce w styczniu 1962 r. Poświęcony jest 42 mieszkańcom Chęcin zamordowanym w odwecie za udaną akcję partyzancką oddziału „Wilka” na Czerwonej Górze. Dla upamiętnienia daty tej pacyfikacji (2.VI.1944 r.) Rynek Górny nazwano Placem 2-go Czerwca. Już od 1939 r. Chęciniacy organizowali ruch oporu. Z inicjatywy miejscowego nauczyciela – Stefana Jasińskiego, prowadzono tajne nauczanie, co nie uszło uwagi władz okupanta. Aresztowano wielu mieszkańców. Kilkunastu z nich zginęło w obozach zagłady.\nEtykiety: chęciny, kościół, ponidzie, swietokrzyskie\nKamieniołom znajduje się w odległości około 1 km na zachód od góry Zamkowej obecnie znajduje się tam rezerwat „Góra Rzepka”. Ale jeszcze 40 lat temu przez obecny rezerwat przejeżdżały setki samochodów ciężarowych tygodniowo. Eksploatacja zaczęła się w XIV wieku i trwała prawie nieprzerwanie do 1981 roku, właśnie w tedy utworzono tam rezerwat przyrody. Rezerwat ma powierzchnie 9 ha w jego skład wchodzą dwie góry: Góra Rzepka (356 m n.p.m.) i Góra Beylina (355 m n.p.m.). Ochronie prawnej na terenie rezerwatu podlegają skały ilustrujące zjawiska tektoniczne, krasowe i mineralizacji. W wapieniach i dolomitach, podobnie jak na Zelejowej występują żyłki kalcytów oraz dodatkowo żyły rudy ołowiu (galeny) i barytu.\nPo zamkniętej kopalni na górze Rzepce został klif wysoki na kilkadziesiąt metrów jest on często wykorzystywany do ćwiczeń wojskowych, i zwykłych pasjonatów spadochroniarstwa i motolotnictwa. Klif stanowi również bardzo ciekawy element edukacyjny, umożliwiający dokładne zapoznanie się z budową geologiczną wnętrza wzgórz rejonu chęcińskiego. Odsłonięto tu środkowo dewońskie grubo ławicowe dolomity, na których w wyższych partiach zalegają wapienie.\nW rezerwacie można też spotkać rzadko występujące gatunki roślin ciepłolubnych, m.in. dziewięćsił bezłodygowy, dziewięćsił popłocholistny i zawilec wielkokwiatowy. To ciekawe miejsce stanowi jeden z przystanków geologicznej ścieżki dydaktycznej.\nMożna tu również znaleźć ciekawe dewońskie skamieniałości – głównie stromatopory. Były to wymarłe zwierzęta przez wielu badaczy zaliczane do gromady gąbek koralowych (sklerogabki). Były organizmami morskimi, kolonijnymi, tworzącymi szkielety o rozmaitych, najczęściej bulastych kształtach.\nRezerwaty znajdują się na Świętokrzyskim Szlaku Archeo-Geologicznym.\nEtykiety: chęciny, kamieniołom, ponidzie, rezerwat przyrody, swietokrzyskie\nDolny rynek i Stara Karczma\nRynek Dolny jest dowodem na dalszy rozwój przestrzenny późnośredniowiecznego miasta w kierunku północnym. Plac ma kształt prostokąta o wymiarach 120 x 30 m i pokryto go brukiem. Na uwagę zasługuje tu piętrowy budynek w pierzei zachodniej – dawny zajazd z 1826 r. Obok niego stoi parterowy dom z XVIII/XIX w. z sienią przejazdową, która dzieli go na część mieszkalną i stodołę.\nPo dwóch wielkich pożarach w Chęcinach zaczęły się pojawiać murowane kamieniczki. Najstarszy tego typu budynek w Chęcinach to Niemczówka, zbudowana zgodnie z ówczesnymi normami. Jest zwrócona przodem do ulicy. Zgodnie z założeniami na jest środku przejazdowa sień, a po jej bokach pomieszczenia mieszkalne (lub handlowe). Do tylnej ściany jednego z mieszkalnych traktów dostawiono tak zwaną „wielką izbę”. Niemczówka stoi przy ulicy Małogoskiej, a więc w części Chęcin gdzie w wieku XVI zaczęły się pojawiać pierwsze zabudowania murowane. Właścicielami jej byli Niemczowie, prawdopodobnie Niemcy – bo przez jakiś czas cała ulica nazywała się „Platea Niemiecka”. W którymś pokoleniu syn Niemcowiców przybrał nazwisko Różański. Kamieniczka jest parterowa – tylko nad jej częścią znajduje się nadbudowane później pięterko. Otwory okienne i drzwiowe Niemczówki ujęte są w kamienne obramienia. Pod częścią frontowa kamieniczki ciągną się głębokie, sklepione piwnice. Jeszcze kilkanaście lat temu w Niemczówce była kawiarnia (w dawnej izbie karczemnej) – później mieściła się tu biblioteka i małe muzeum. Obecnie jest tutaj Biuro Informacji Turystycznej.\nPierwsza wzmianka dotycząca tej posesji pochodzi z 1637 roku, właścicielką była wtedy Dorota Mularska (sąsiadka Kacpra Fodygi). Nie wiadomo jakie zabudowania były na tej działce jednak najprawdopodobniej był to drewniany nie murowany dom (pozostały po nim piwnice). Przez kolejne 200 lat nie ma żadnych wzmianek o tej działce. Dopiero na początku XIXw. Jest wspomniane że przed 1802 rokiem Jan Radoński kupił plac nazywany "Tomaszowskim" od Juliusza Malczawskiego. W 1802 roku właścicielem został Lejzor Szmerkowicz Silberberg.\nW latach 1819-1821 Silberberg wybudował tutaj dom zajezdny "pod srebrną górą". Plany budowy powstały przed 1809 rokiem, jednak autor nie jest znany.\nUrząd ówczesnego nadzory budowlanego zakwestionowały prawidłowość projektu zarzucając mu brak symetrii. Działo się to w 1818 roku i wtedy Jan Bogumił Zschering sporządził kopię projektu jednak plan budowy został zmieniony usunięto balkon nad bramą i zastąpiono oknem, oraz dobudowano kolejne.\nW 1846 roku zakończono budowę zajazdu. dawny zajazd był zbudowanu w stylu klasycystycznym jednak nie za dużo z niego zostało bo już po przebudowie w latach 80 stracił on swój pierwotny wygląd.\nFigura przy wjeździe do Chęcin\nPomnik z krzyżem na górze stojący przy wjeździe do Chęcin nie wyróżnia się niczym spośród wielu innych pomników jakie się widuje, no może z wyjątkiem tego że przydałby mu się gruntowny remont.\nZostał on ufundowane przez Kacpra Fodygę na początku XVII w. czyli jeszcze nie burmistrza Chęcin ale już osobę znaną i szanowaną w Chęcinach, i okolicy.\nFigura stanęła koło folwarku "trzech króli" stworzonego przez Kacpra jako uposażenie prebendy kaplic pod wezwaniem trzech króli i św. krzyża.\nNa najwyższym segmencie (pod krzyżem) znajduję się napis : Ecce Homo symbol męki pańskiej, a na podstawie krzyża wyryte jest imię: Marcin. nie wiadomo kim jest ony Marcin najprawdopodobniej jest to wykonawca krzyża.\nCała budowla jest zbudowana z cegły, i kamienia (dawniej krzyż też był kamienny) interesującym zdaje się fakt że w okolicach nie robiono niczego z cegły ponieważ w okolicy jest kilka sztolni z których korzystali Chęciniacy.\nPrzeznaczenie budowli też nie jest do końca znane, dawniej pomników nie stawiano tak po prostu, stawiano je by upamiętnić jakieś wydarzenie albo by udowodnić że jesteśmy wierzący i postawimy kapliczkę jednak ta figura zdaje się być bezznaczeniowa, może jest jedynie reklamówką Fodygi. nawet on jej potrzebował\nEtykiety: chęciny, miasto, ponidzie, swietokrzyskie\nZamek ów powstał ponoć w wieku XIII chociaż próżno szukać dokładnej daty budowy. Jako Zamek Królewski w Chęcinach służył Władysławowi Łokietkowi, legendy mówią, że można jeszcze gdzieś w podziemiach natrafić na kosztowności należące onegdaj do archidiecezji Gdańskiej, a ukryte na zamku w obawie przed wrogim Zakonem. Po śmierci Łokietka warownię wziął pod swoją pieczę Król Kazimierz Wielki i jako niezdobytą na ponad 250 lat twierdzę ustanowił. Po rozbudowie na polecenie Króla Kazimierza dokonanej w twierdzy osadzani byli więźniowie, pod wiktorią grunwaldzką pojmani. W wieku XVII zamek zaczął na świetności podupadać, do czego walnie przyczyniły się dwa Najazdy Szwedzkie. Mieszkańcy zamek opuścili, a wieśniacy rozkradli.\nEtykiety: chęciny, ponidzie, ruina, swietokrzyskie, zamek\nKoszty wzniesienia budynku były tak duże, że Tarło musiał sprzedać 30 wsi ze swoich posiadłości. Wojewoda kazał także wybudować w pobliżu rezydencji niewielki pałacyk, który miał być prezentem imieninowym dla żony. Czartoryska zażyczyła sobie, aby zawieźć ją tam saniami. Pomimo iż był to środek lata, Tarło nakazał całą drogę wysypać solą i zaprząc konie do sań. Pałac pozostawał w rękach rodziny do 1842 roku, kiedy to dobra piekoszowskie nabył Kazimierz Sosnowski. Już wówczas budynek był zaniedbany, przez dach przeciekała woda. Około 1860 roku pałac spłonął. Rezydencję próbował później odbudować jeden z kolejnych właścicieli Aleksander Kozłowski, jednak szybko zmarł i zdążył wyremontować jedynie część budynku. Po jego śmierci pałac odziedziczyła rodzina Dobrzańskich, a po zakończeniu działań wojennych stał się on własnością państwa.\nEtykiety: pałace i dwory, podzamcze, ruina, swietokrzyskie, wyżyna kielecka, zamek\nWąwóz "BRAMA SKALNA"\nWąwóz ten to jeden z kilku który jest na terenie miejscowości Chmielów koło Ostrowca Świętokrzyskiego. Wąwóz na poczatku tworzy tzw. "Brama Skalna" z odsłoniętego białego piaskowca. Teren bardzo uroczy i malowniczy. Przed wejściem do wąwozu znajduje się tablica informacyjna "Ścieżka Edukacyjna Klubu 4H". Warto zapoznać się z jej treścią. Przed wąwozem zaraz przy drodze asfaltowej jest miejsce gdzie można odpocząć, zostawić samochód. Polacam przejść się dalej do kolejnego wąwozu "Biała Droga" . Piekny lessowy wąwóz zaprowadzi was do drogi gdzie są widoki na m.in. Góry Świętokrzyskie. Tuż przed wejsciem do wąwozu "Biała Droga" jest rozwidlenie w lewo droga do gospodarstw Świrna 105, 105A (jest znak drogowy), zaś idąć drogą polną w prawo jakieś 200m natrafimy na źródełko ( po lewej stronie polnej drogi, ok 50 m w głąb pod górkę). Widać na drodze strugę płynącej wody i zaraz za nią skręcić w lewo między krzakami.\nPierwotny zamek w Ćmielowie istniał już w II poł. XIV wieku. Pierwszymi znanymi właścicielami byli bracia Marcin i Mikołaj z Boruchowa herbu Doliwa. Nie jest znany wygląd tego obiektu, bo do niedawana jego istnienie było tylko hipotetyczne. Obecne ruiny to resztki przebudowanego zamku z I poł. XVI wieku wzniesionego przez kanclerza wielkiego Krzysztofa Szydłowieckiego herbu Odrowąż.\n- ok. 1388 r. - z niedawno odkrytego dokumentu wynika, iż bracia Marcin i Mikołaj z Baruchowa sprzedali wieś Ćmielów z zamkiem za 6 tysięcy grzywien Gniewoszowi z Dalewic, podkomorzemu krakowskiemu\n- 1415 r. - właścicielem zamku był niejaki Dersław z Ćmielowa\n- 1425 r. - Ćmielów kupił Jana z Podlowa, herbu Janina\n- koniec XV w. - a następnie Jakub Szydłowiecki herbu Odrowąż\n- 1509 r. - po śmierci Jakuba, dobra ćmielowskie dostały się w ręce Mikołaja, przyrodniego brata zmarłego, a następnie Krzysztofa Szydłowieckiego, późniejszego kanclerza wielkiego koronnego\n- lata 1519-1531 - warownia została całkowicie przebudowana przez kanclerza i rozbudowana na miarę renesansowej rezydencji magnackiej\n- 1532 r. - po śmierci kanclerza zamek odziedziczyła jego żona, Zofia Targowiska a potem jej wnukowie\n- od II poł. XVI w. - właścicielami przez krótki okres byli kolejno Tarnowscy, Radziwiłłowie, Zborowscy\n- od 1606 r. - zamek przeszedł w ręce Janusza Ostrogskiego herbu własnego i jego potomków. Książę Ostrogski traktował zamek jako swą główna siedzibę, dlatego też dodatkowo go zabezpieczył czterema bastionami i sporym oddziałem wojskowym pod dowództwem kpt. Jakuba Szczurskiego.\n- 1621 r. - po bezpotomnej śmierci Ostrogskiego jego dobra przeszły na krewnych Zasławskich. Właścicielem Ćmielowa został książę Franciszek Zasławski\n- 1657 r. - "potop" szwedzki doprowadził do zniszczenia zamku. Kwaterowały tu szwedzkie wojska okupanckie w oczekiwaniu na połączenie z oddziałami księcia Siedmiogrodu Jerzego Rakoczego. Przy odejściu kazano zapewne zniszczyć zamek\n- 1702 r.- podczas wielkiej wojny północnej nastąpił ostateczny upadek zamku, duża jego część została rozebrana. Właścicielami w tym czasie byli Wiśniowieccy\n- 1709 r. - kolejnym przedstawicielem wielkich rodów panujących nad dobrami ćmielowskimi został Aleksander Dominik Lubomirski\n- 1753 r. - a następnie kanclerz wielki koronny Jacek Małachowski herbu Nałęcz\n- 1773 r. - Małachowscy, dzięki którym powstała w Ćmielowie słynna fabryka porcelany, próbowali odbudować zamek, ale budynki zaadaptowano w końcu na browar w 1800 roku\n- XIX w. - potomkowie Małachowskiego sprzedali Ćmielów Teresie z ks. Druckich-Lubeckich hrabinie Scipio del Campo i jej szwagrowi Wojciechowi Pusłowskiemu\n- pocz. XX w. - od ich potomka ruiny zamku kupił Kacper Bargieł, funkcjonowała w nich jeszcze łaźnia parowa\n- 1944 r. - w wieży bramnej okupanci niemieccy utworzyli szpital wojskowy\n- 2009 r. - zamek został ogrodzony siatką i jest dozorowany przez stróża. Wszystko za sprawą przejęcia go przez prywatnego inwestora z Zabrza, który chce przywrócić mu dawną świetność. Na razie trwają prace archeologiczne pod kierunkiem dr Mariusza Ziółkowskiego, prowadzone również na niedostępnej wyspie. Nowy właściciel jawi się jako miłośnik zabytków i chce powołać Centrum Edukacji Historycznej "Zamek Ćmielów" mające za cel odbudowę warowni, a następnie uczynienie z niej centrum kulturalnego i naukowego regionu\n- 2010 r. - w ruinach przeprowadzono prace archeologiczne, odbyły się imprezy historyczne. Na wyspę poprowadzono drewniany most\n- 2012 r. - inwestor, który kupił ruiny i zaczął je restaurować wycofał się nagle z dalszych prac, a wszystko co było zrobione przez tę osobę i jego ekipę zostało zniszczone. Rozkradziono fragmenty kamiennych okiennic oraz inne cenniejsze znaleziska, które były ulokowane na wystawie w przedzamczu.\nEtykiety: Cmielów, ruina, swietokrzyskie, Wyzyna Opatowska, zamek\nN 50° 21.853' E 20° 21.334'\nopis za: https://opencaching.pl/viewcache.php?wp=OP92H0\nCmentarz usytuowano na wzgórzu przy ulicy Skalbmierskiej. Założony został w XVIII wieku. Miał powierzchnię 5 ha. Do II wojny światowej cmentarz ogrodzony był murem, a na jego terenie znajdował się dom przedpogrzebowy i dom grabarza. Został zniszczony w czasie wojny. Po wojnie nagrobki posłużyły do budowy drogi. Obecnie na powierzchni 2 ha nie zachowała się żadna macewa i jakikolwiek materiał kamienny jest na teranie byłego cmentarza rzadkością. Teren cmentarza jest porośnięty drzewami i krzewami.\nW czasie II wojny światowej na cmentarzu miała miejsce masowa egzekucja. Niemcy rozstrzelali 1500 Żydów z Działoszyc i okolic. Ofiary mordu pochowano we wspólnych, zbiorowych mogiłach. W 2009 roku na cmentarzu zawieszono na drzewach tabliczki upamiętniające Żydów mieszkających i zmarłych w Działoszycach przed wojną.\nEtykiety: miejsce po kirkucie, swietokrzyskie, żydzi\nN 50° 46.659' E 21° 04.123'\nBrak nagrobków lub innych śladów świadczących o istnieniu w tym miejscu cmentarza. Kirkut założono w 1867r. W przededniu II wojny światowej zajmował obszar około 10,5 ha. Ostatni znany pochówek odbył się w 1942r. Cmentarz uległ dewastacji podczas II wojny światowej. Po wojnie okoliczna ludność wykorzystywała ocalałe macewy w celach budowlanych. Obiekt zamknięto dla celów grzebalnych w 1964 r.\nN 50° 48.377' E 21° 50.836'\nopis za: https://opencaching.pl/viewcache.php?wp=OP8MTL\nKirkut w Zawichoście znajduje się przy ul.Zaułek. Powstał w XVIII wieku. Ostatnie pochówki odbyły się w 1943 r. Na terenie kirkutu nie zachowała się żadna macewa. W 1989 r. odsłonięto symboliczny pomnik ku czci zamordowanych Żydów zawichojskich.\nEtykiety: miejsce po kirkucie, swietokrzyskie, Wisła, żydzi\nN 50° 37.110' E 20° 45.166'\nopis za: https://opencaching.pl/viewcache.php?wp=OP8H4J\nDo świętokrzyskiego Chmielnika Żydzi przybyli około 1565 roku. Prawdopodobnie byli potomkami uciekinierów z Hiszpanii, których wygnano z tego kraju w 1492 roku. Gmina rosła w siłę, więc w 1630 r. Krzysztof Gołuchowski, pan na Chmielniku, wydał pozwolenie na budowę synagogi. Stoi ona (obecny budynek jest o sto lat późniejszy) do dziś. Członków żydowskiej gminy grzebano przez lata na cmentarzu przylegającym do synagogi. Na początku XIX wieku władze miejskie zabroniły pochówków w środku miasta i nakazały utworzenie cmentarza poza terenem zabudowy. W 1820 roku powstał więc nowy kirkut w Chmielniku. Znajduje się on przy dzisiejszej ul. Mruczej, na północ od synagogi.\nPrzez 120 lat chowano tu chmielnickich Żydów. Podczas II wojny światowej Niemcy doszczętnie zniszczyli kirkut. Przez ponad 60 lat było to miejsce zapomniane, opuszczone, porośnięte krzakami. Tylko zainteresowanym udawało się odnaleźć pojedyncze fragmenty nagrobków. Dopiero w roku 2008 roku dzięki staraniom Chmielnickiego Stowarzyszenia Kulturalnego i przy finansowym wsparciu pochodzącej z Chmielnika a zamieszkałej w Izraelu rodziny Kalisz, kirkut ogrodzono i uporządkowano. Podniesiono ocalałe macewy, z odłamków stworzono pomnik.\nN 50° 28.209' E 20° 44.086'\nopis za: https://opencaching.pl/viewcache.php?wp=OP9364\nZałożony w 1870 roku cmentarz żydowski przy ulicy Widuchowskiej, miał powierzchnię 0.5 ha. Całkowicie zniszczony przez Niemców podczas II wojny światowej. Miejsce masowych egzekucji ludności żydowskiej i polskiej. Na nieogrodzonym przez wiele lat terenie pozostało niewiele fragmentów rozbitych macew. W roku 2016 przy wsparciu Fundacji Nissenbaumów w Warszawie oraz prywatnych darczyńców, odbudowany i ogrodzony staraniem Towarzystwa Miłośników Buska-Zdroju.\nEtykiety: busko, Judaica, kirkut, swietokrzyskie, żydzi\nN 50° 48.151' E 20° 15.553'\nopis za: https://opencaching.pl/viewcache.php?wp=OP90J9\nJeden z niewielu zachowanych na terenie województwa cmentarzy żydowskich. Zdewastowany po II wojnie światowej. Zachowało się około 70 macew wykonanych z chęcińskiego wapienia oraz kamienny mur okalający cmentarz. Kirkut ma powierzchnię 0.19ha, powstał w drugiej połowie XIX wieku.\nUwaga: Dojście do cmentarnego muru prowadzi przez gęste zarośla. Z leśnej drogi kieruj się w prawo na wysokości górującej nad zaroślami pierwszej sosny.\nEtykiety: Judaica, kirkut, swietokrzyskie, żydzi


Masaże w Poznaniu - Fajna Mama\nZgłoś nadużycie #11 23 listopada 2015, 16:27\nHej dziewczyny, czy któraś z Was korzystała z masaży w Art Massage w Poznaniu? Cennik mają dobry http://artmassage.com.pl/cennik/ ale chciałabym się od Was dowiedzieć, czy warto wybrać ten salon\nZgłoś nadużycie #12 24 maja 2016, 19:35\nZ tego salonu nie korzystałam, bo moją rehabilitację miałam robioną w Helimedzie w Katowicach.\nDoskonała obsługa, szybka rejestracja, mnóstwo wolnych terminów.\nSprzęt rehabilitacyjny najwyższej jakości, dzięki czemu postępy były widoczne po kilku sesjach.\nZgłoś nadużycie #13 30 maja 2016, 12:46\nNie wiem czy akurat tam robią,ale wypróbujcie sobie masaż tajski. Świetnie działa i na ciało, i na psychikę. Znany jest od tysięcy lat. Dzięki połączeniu akupresury, jogi i refleksologii pozwala pozbyć się m.in. dolegliwości bólowych głowy itp.\nZgłoś nadużycie #14 27 czerwca 2016, 15:09\nA wiecie może gdzie robią masaże gorącymi kamieniami?\nZgłoś nadużycie #15 19 lipca 2016, 8:56\nTo chyba jest masaż tajski, więc w takich salonach popytaj\nJeśli pracujecie jako masażyści, to polecam Wam przejrzeć sobie ofertę na http://bitmed.pl/50-krzesla-do-masazu\nZnajdziecie tam profesjonalne krzesła do masażu, które będziecie w stanie przewieźć do klienta.\nZgłoś nadużycie #16 6 września 2016, 11:59\nandwaj79 Świeżo upieczona\nZgłoś nadużycie #17 9 września 2016, 11:12\nJa mogę wam polecić centrum rehabilitacji manualnej z Kielc http://reactivekielce.pl/. Naprawdę super fachowcy. Dzięki nim moja znajoma przestała odczuwać bóle kręgosłupa!!\nZgłoś nadużycie #18 4 sierpnia 2017, 21:29\nA czym rózni się zwykły masażysta od technika masażysty? Czytam tutaj http://www.dziennikwschodni.pl/artykuly-sponsorowane/szerokie-perspektywy-pracy-... na ten temat i piszą właśnie, że technik masażysta ma szersze perspektywy. Czyli chodzi chyba tylko o kwestie wykształcenia i tytułu, co nie?\nZgłoś nadużycie #19 8 października 2018, 13:36\nNie sugerujecie się niską ceną w salonie, tylko jakością usług. Ja zawsze wybieram te salony, które mają bardzo dobrą opinię wśród klientów. Ostatnio koleżanka poleciła mi portal https://www.moment.pl/, gdzie zamierzam znaleźć dobrego fryzjera, ale widziałam, że bez problemu można wyszukać też salony urody czy salony masażu. Może warto byłoby popatrzeć także tam?\nZgłoś nadużycie #20 6 grudnia 2018, 13:49\nA może taki bydgoszcz masaż będzie dobry? Ja właśnie poszukuję czegoś dobrego i sprawdzonego na terenie Bydgoszczy.


SmartDOM – usług łączenie w najlepszej cenie! - informatorbrzeski.pl - Brzesko, Bochnia, Dąbrowa Tarnowska, Tarnów. Portal Informacyjny powiatu brzeskiego, bocheńskiego, dąbrowskiego i tarnowskiego - małopolska\nStrona główna » Wiadomości » SmartDOM – usług łączenie w najlepszej cenie!\nSmartDOM – usług łączenie w najlepszej cenie!\nŁączenie usług to najlepsza okazja do oszczędności, szczególnie gdy są one dostępne w promocji „drugi produkt za połówkę, trzeci nawet za złotówkę”. W Plusie i Cyfrowym Polsacie można skorzystać z wyjątkowej oferty, w której połączone są usługi wykorzystywane w każdym domu: telewizja, Internet i telefon. Kupowane razem są tańsze i dzięki temu można sporo zaoszczędzić na comiesięcznych rachunkach.\nSuperoferta Plusa i Cyfrowego Polsatu „Drugi produkt za połówkę, trzeci nawet za złotówkę” pozwala skompletować atrakcyjny zestaw trzech usług: telewizję satelitarną, Internet Power LTE oraz usługę telefonu z nielimitowanymi rozmowami i SMS-ami do wszystkich sieci komórkowych. Całość można mieć już za około 61 złotych miesięcznie, zamiast prawie 120 zł, co oznacza blisko 60 zł oszczędności co miesiąc! Te wyjątkowe warunki obowiązywać będą przez cały okres korzystania z zestawu usług. Rabaty dostępne przez całą długość umowy, a oferta jest dostępna zarówno dla obecnych klientów jak i tych, którzy zechcą skorzystać z ofert obu operatorów po raz pierwszy!\nSzczególnie ciekawą ofertą jest zestaw z nowoczesnym sprzętem firmy LG adresowany do nowych klientów:\nZa pakiet trzech usług: telefon w Plusie (z nielimitowanymi rozmowami i SMS-ami do wszystkich sieci komórkowych), Internet Brzesko Power LTE (z miesięcznym pakietem danych 20 GB i Internetem LTE bez limitu danych przez całą umowę bez opłat) oraz telewizję Cyfrowego Polsatu (79 kanałów telewizyjnych dla całej rodziny i dekoder HD za 1 zł), miesięczna opłata to niecałe 61 zł, co pozwala na zaoszczędzenie miesięcznie prawie 60 zł. A do tego jest: telewizor Smart TV 42LB5700 47”, tablet LG Pad 8.0 LTE i smartfon G2 mini LTE. Te trzy urządzenia można mieć już za 0 zł na start i w 48 ratach po około 65 zł.\nW superofercie smartDOM usługi można kupić z atrakcyjnymi urządzeniami: tabletami, laptopami, smartfonami, routerami w różnych zestawach sprzętów na raty i bez rat. Szerokie portfolio abonamentów pozwala skonfigurować taki ich zestaw i tak dobrać sprzęt by każdy mógł znaleźć coś atrakcyjnego dla siebie. Intersującą ofertę znajdą tu także obecni klienci Plusa lub Cyfrowego Polsatu, którzy zechcą tylko dobrać sobie kolejne usługi\nSmartDOM to nie tylko unikalna propozycja odpowiadająca na potrzeby klientów i pozwalająca na korzystne łączenie nowoczesnych usług Plusa i Cyfrowego Polsatu. To także atrakcyjna oferta PlusBanku oraz energii elektrycznej.\nKorzystający z usług PlusBanku mogą obniżyć abonament w Plusie lub Cyfrowym Polsacie nawet do 0 zł! Za każde 500 zł wydane w miesiącu kartą debetową PlusBanku otrzymuje się 5% rabatu, a za każde 5000 zł kredytu otrzymuje się 10% rabatu na wybraną usługę Plusa lub Cyfrowego Polsatu.\nPrąd od Plusa to najniższa cena dla klientów smartDOM oraz jej gwarancja przez całą umowę. To także jeden prosty rachunek, bez żadnych ukrytych opłat!\nZapraszamy do Autoryzowanego Punktu Sprzedaży Cyfrowego Polsatu i Plusa\nw Brzesku na ul. Głowackiego 21\nkom.: + 48 693 232 887\nkom.: + 48 661 433 602\nTel.: +48 14 68 59 280\nGłowackiego 21 Internet Brzesko\t2015-02-11\nTagged with: Głowackiego 21 Internet Brzesko\nPoprzedni: 11 lutego – Światowy Dzień Chorego\nNastępny: Targi edukacyjne w Brzesku\nStanowczo nie polecam internetu z CP po przekroczeniu limitu internet zwalnia do prędkości modemowych. Polecam https://www.facebook.com/pluspowerlteinternetbezlimitowzlimitem?fref=ts\nPrędkość modemowa to również pełna prędkość, zależy co za modem Pan ma, jeśli EDGE lub GPRS to ma Pan rzeczywiście wolniej – polecam lepszy modem.\nJeśli nie modem jest przyczyną to proszę wypowiedzieć umowę a nie żalić się wszystkim.\nJa kilka msc temu napisałem reklamację i pełna prędkość została przywrócona na stałe, a z tego co zostałem zapewniony w reklamacji w naszym regionie nie ma z tym problemu.\nWidzę że chyba się Pan nie zagłębił w podany powyżej adres strony. Tam jest wszystko wytłumaczone, od razu widzę że się Pan nie zna na sprawie wymyślając problem z modemem. Zapewnione w reklamacji zostało a problem istnieje i prędkość jest ograniczana po przekroczeniu limitu w notabene internecie bez limitu niemal do 0. Dobrze także Pan wie, bo nie przypuszczam by ktoś nie miał podstawowej wiedzy z zakresu podpisywania umów na czas określony, wypowiedzieć umowę można dopiero po upływie terminu lub po wniesieniu sporej kary umownej. Jeszcze raz odradzam i radzę przeczytać informację zamieszczane na https://www.facebook.com/pluspowerlteinternetbezlimitowzlimitem?fref=ts\nStanowczo nie polecam internetu z CP po przekroczeniu limitu internet zwalnia do prędkości modemowych. Polecam https://www.facebook.com/pluspowerlteinternetbezlimitowzl… Niestety nabiłem się w ten internet i jestem zawiedziony.


Spektakl | Darmowe konkursy z nagrodami i promocje - Konkursweb\nPosts Tagged ‘spektakl’\n„Zona” Teatru na Wagę\nZasady konkursu: Konkurs polega na udzieleniu poprawnej odpowiedzi na pytanie konkursowe.:Kto jest reżyserem spektaklu „Zona”?\nNagroda: Jedno podwójne zaproszenie na spektakl „Zona” Teatru na Wagę (13 czerwca 2014, Wrocławski Klub Anima, ul. Pilczycka 47)\nDodano 28th Maj 2014.\nSpektakl Kotlina we Wrocławskim Teatrze Współczesnym.\nZasady konkursu: Konkurs polega na udzieleniu poprawnej odpowiedzi na pytanie konkursowe:Jak się wabią psy, które towarzyszą aktorom w spektaklu „Kotlina”?\nNagroda: Mamy dla Was po 2 dwuosobowe zaproszenia na spektakl „Kotlina” na każdy z czterech dni: 30 kwietnia, 2, 3 i 4 maja.\nDodano 23rd Kwiecień 2014.\nAj waj! Czyli historie z cynamonem spektakl Grupy Rafała Kmity-Konkurs!\nZasady konkursu: Konkurs polega na udzieleniu poprawnej odpowiedzi na pytanie konkursowe:W jakich latach Grupa Rafała Kmity otrzymywała wyróżnienia na Przeglądzie Kabaretów PaKA?\nNagroda: Nagrodą w konkursie są 2 podwójne zaproszenia na spektakl .\nKonkurs – Wygraj bilety na spektakl „Roma i Julian”\nJuż 14 października o godz. 19:00, w Sali Audytoryjnej WCK przy Hali Stulecia we Wrocławiu odbędzie się spektakl „Roma i Julian” w reżyserii Krzysztofa Jaroszyńskiego.\nZasady konkursu: Konkurs polega na udzieleniu poprawnej odpowiedzi na pytanie konkursowe: Gdzie ma miejsce akcja spektaklu?\nNagroda: Nagrodą w konkursie jest jedno z 5 pojedynczych zaproszeń na to wydarzenie.\nZasady odbioru nagrody: Zwycięzcy zostaną poinformowani drogą mailową. Bilety będą do odebrania przy wejściu na spektakl za okazaniem dowodu tożsamości.\nZaproszenie na spektakl „Noc całego życia”!\nNagroda: Mamy dla Was 1 podwójne zaproszenie na spektakl „Noc całego życia” w Teatrze Żydowskim w Warszawie, 1 grudnia, o godz. 19.00.\nCharakterystyka nagrody: „Noc całego życia” to spektakl będący zapisem wspomnień Janusza Korczaka w ostatnią noc przed Zagładą. Obraz za obrazem, scena po scenie, jak w filmie przed oczami Starego Doktora przesuwa się całe jego życie. Sztuka inspirowana „Pamiętnikami” Korczaka jest jednocześnie retrospektywną opowieścią i rachunkiem sumienia człowieka, znajdującego się obliczu śmierci.\nPytanie konkursowe: Dlaczego chciałabyś zobaczyć ten spektakl? Kto jest reżyserem spektaklu?\nSposób odbioru nagrody: Zwyciężczyni o wygranej zostanie powiadomiona mailowo. Odbiór nagrody, za okazaniem dowodu tożsamości, w dniu spektaklu w Teatrze Żydowskim.\nFundator nagrody: Teatr Żydowski\n“Mury Hebronu” w Capitolu!\nCharakterystyka konkursu: Dla miłośników prozy Stasiuka i dla tych, którzy lubią sprawnie opowiedziane, mocne historie z dobrą muzyką w tle mamy konkurs nie do odrzucenia!\nZadanie konkursowe: Kto jest autorem muzyki do spektaklu?\nNagroda: Mamy dla Was 1 podwójne zaproszenie na „Mury Hebronu” na środę 14 listopada 2012 na Małej Scenie Teatru Muzycznego Capitol przy ul. Piłsudskiego 72.\nCharakterystyka nagrody: Debiutancka, więzienna powieść Andrzeja Stasiuka zamienia się na deskach Małej Sceny Teatru Capitol we wstrząsającą i piękną opowieść o wolności. Spektakl w reżyserii Cezarego Studniaka miał premierę w marcu 2010, na 31. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej. Wtedy, po zakończonym spektaklu premierowym widzowie zobaczyli legendę polskiej sceny i filmu, Alinę Janowską, jak klęka w podziękowaniu przed Mikołajem Woubishetem, odtwórcą głównej roli. Przedstawienie, choć ostre i wulgarne, niesie też głęboko wzruszające przesłanie.\nWarunki uczestnictwa: Warunkiem uczestnictwa jest zarejestrowanie się i zalogowanie w portalu dlaStudenta.pl.\nSposób odbioru nagrody: Zwycięzcy zostaną powiadomieni drogą mailową lub telefoniczną. Nagrody będą do odebrania w Kasie Teatru Muzycznego Capitol.\nDodano 13th Listopad 2012.\nBilety na spektakl Teatru La M.ort ‘Błądząc’!\nCharakterystyka konkursu i nagrody: Teatr La M.ort jest zawodowym teatrem nieinstytucjonalnym, który wyróżnia się nowatorskim typem komunikacji, gdzie w relacji Widz-Aktor to Widz jest najważniejszy. Jego zespół tworzą reżyser Ewelina Kaufmann i absolwenci Wydziałów Aktorskich Akademii Teatralnej w Warszawie i Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie i Wrocławiu, m.in. Anna Grycewicz (odtwórczyni jednej z głównych ról w serialu TVP 2 Paradoks z Bogusławem Lindą), Milena Suszyńska (aktorka Teatru Narodowego, nominowana do nagrody Feliksa Warszawskiego 2012) czy Arek Detmer (znany m.in. z głównej roli w filmie Symetria Konrada Niewolskiego).\nPytanie konkursowe: Kto jest autorem scenariusza do spektaklu „Błądząc”?\nNagroda: Mamy dla Was 1 podwójne zaproszenie na spektakl „Błądząc” 27.10.2012 godz. 17.00.\nSposób odbioru nagrody: Zwycięzcy zostaną poinformowani drogą mailową. Bilety będą od odbioru w kasie przed spektaklem.\nZaproszenia na spektakl „Operetka” Witolda Gombrowicza!\nCharakterystyka nagrody: „Operetka” to spektakl muzyczny, w którym spotkają się różne gatunki: tango, opera, współczesna muzyka transu, blues, biały śpiew i operetka.\nNagroda: Mamy dla Was 2 podwójne zaproszenia na spektakl „Operetka” Witolda Gombrowicza na 28.10, godz. 19.00. Spektakl wystawiany jest w Teatrze Dramtycznym.\nSposób odbioru nagrody: Zwyciężczynie o wygranej zostaną powiadomione mailowo. UWAGA! Odbiór nagrody, za okazaniem dowodu tożsamości, w dniu spektaklu w Teatrze Dramatycznym, pl. Defilad 1.\nFundator nagrody: Teatr na Woli im. T. Łomnickiego\nDodano 17th Październik 2012.\n„Zły” w Teatrze Powszechnym – bilety!\nCharakterystyka konkursu i nagrody: Miłośnik jazzu, amerykańskiej literatury i skarpet w paski, intelektualny i obyczajowy prowokator – Leopold Tyrmand nareszcie na stołecznej scenie, w spektaklu na kanwie jego kultowej warszawskiej powieści! Zły, pisany w latach pięćdziesiątych, do dziś nie tylko uwodzi humorem i łotrzykowską fabułą, ale wyraża też ponadczasową, romantyczną tęsknotę za bohaterem, który w pojedynkę próbuje wymierzać światu sprawiedliwość.\nZadanie konkursowe: Jakie spektakle będzie można obejrzeć w październiku w ramach projektu „Powszechny Wtorek, Bardzo Powszechna Środa”?\nNagroda: Mamy dla Was 1 podwójne zaproszenie na spektakl „Zły” w Teatrze Powszechnym w Warszawie (24 października, g. 19:00) w ramach specjalnego projektu dedykowanego studentom „Powszechny Wtorek, Bardzo Powszechna Środa”.\nWarunki uczestnictwa: Aby wziąć udział w konkursie, należy zarejestrować się i zalogować w portalu dlaStudenta.pl.\nSposób odbioru nagrody: Zwycięzcy zostaną poinformowani drogą mailową. Odbiór biletów w Teatrze Powszechnym.\nDodano 15th Październik 2012.\nZaproszenia na spektakl „Gwiazda i ja” w Teatrze Capitol!\nNagroda: Mamy dla Was 2 podwójne zaproszenia na spektakl „Gwiazda i ja.”\nCharakterystyka nagrody: „Gwiazda i ja” to jeden z największych broadwayowskich hitów. Rewelacyjna komedia oparta na prawdziwym zdarzeniu z 1985 roku, kiedy to legenda ekranu – Betty Davies – przybyła do domu nikomu nieznanej gospodyni domowej Elizabeth Fuller w Connecticut. Gwiazda miała się jedynie zatrzymać na noc, została jednak na cały miesiąc.\nZadanie konkursowe: Odpowiedz na pytania: Kto jest reżyserem spektaklu? Dlaczego zaproszenie powinno trafić w Twoje ręce?\nZasady odbioru nagrody: Zwyciężczynie o wygranej zostanie powiadomiona mailowo. Odbiór nagrody, za okazaniem dowodu tożsamości, w dniu spektaklu w Teatrze Capitol w Warszawie.\nFundator nagrody: Teatr Capitol w Warszawie\n„Aktor to aktor” w Teatrze Capitol – Zaproszenia!\nNagroda: Drogie Panie, mamy dla Was 2 podwójne zaproszenia na spektakl „Aktor to aktor” w Teatrze Capitol w Warszawie (jedno- 15.10.2012, drugie- 18.10.2012).\nZadanie konkursowe: Odpowiedz na pytanie: W którym miesiącu nastąpi oficjalne otwarcie Sceny Mniejszej Teatru Capitol w Warszawie w 2012 roku? Dlaczego lubisz chodzić do teatru?\nZasady odbioru nagrody: Zwyciężczynie o wygranej zostaną poinformowane drogą mailową. Odbiór nagród w kasie przed spektaklem za okazaniem dowodu tożsamości.\nSpektakl „Firma” w Teatrze Nowym!\nCharakterystyka konkursu i nagrody: Historia zmian polskich kolei na przestrzeni dwudziestu ostatnich lat to fascynująca opowieść ocierająca się o ekonomiczny i modernizacyjny thriller. Jest interesującym i budzącym emocje przykładem coraz bardziej kurczącej się przestrzeni publicznej. Niezależnie od polityczności tematu – kolej to także wielka przygoda. Wielka podróż. Wielka suma indywidualnych wspomnień. Świadectwo aktywności społeczeństwa.\nNagroda: Mamy dla Was 3 podwójne zaproszenia na spektakl „Firma” duetu Monika Strzępka-Paweł Demirski w Teatrze Nowym w Poznaniu na 11 października.\nZadanie konkursowe: Odpowiedz na pytanie: Kto jest autorem muzyki do spektaklu „Firma”?\nZasady odbioru nagrody: Zwycięzcy zostaną poinformowani drogą mailową. Zaproszenia do odbioru w teatrze, za okazaniem dowodu tożsamości.\nMusical Hair Teatru Muzycznego Capitol!\nNagroda: Mamy dla Was bilety na spektakl „Hair” grany w CS Impart przy ul. Mazowieckiej 17:\n1 dwuosobowe na piątek 14 września godz. 19:00\n1 dwuosobowe na niedzielę 16 września godz. 17:00\nCharakterystyka nagrody: Musicalu HAIR szczególnie reklamować nie trzeba – wersja Teatru Capitol ma nawet swoich fanów, którzy widzieli spektakl we Wrocławiu już kilkanaście razy! Dlatego uprzedzamy wszystkich – tych, którzy kochają HAIR i tych, którzy jeszcze nie zdążyli zobaczyć przedstawienia: spektakle w dniach 14, 15 i 16 września będą ostatnimi przed zapadnięciem w sen zimowy. Następne przedstawienia HAIR będzie można zobaczyć dopiero… w kwietniu 2013. (jeszcze w Imparcie)\nPytanie konkursowe: Kto w przedstawieniu Tetaru Muzycznego Capitol wciela się w rolę Claude’a Bukowskiego?\nWarunki uczestnictwa: Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest posiadanie aktywnego konta w portalu dlaStudenta.pl.\nSposób odbioru nagrody: Zwycięzcy zostaną poinformowani drogą mailową. Zaproszenia do odbioru w kasie Capitolu, a na godzinę przed spektaklem – w Imparcie.\nDodano 11th Wrzesień 2012.\nWarszawa Singera – konkurs!\nOrganizator konkursu: Digital Avenue S.A.\nCharakterystyka konkursu: Wszystkich miłośników teatru i kultury żydowskiej zapraszamy do udziału w naszym stylowym konkursie.\nPytanie konkursowe: Dlaczego to właśnie do Ciebie powinno trafić zaproszenie na „Bella. The Colour of Love”/”Bella. Kolor miłości” – spektakl w wykonaniu Theresy Tovy?\nNagroda: Mamy do rozdania 2 podwójne zaproszenia na sztukę „Bella. The Colour of Love”/”Bella. Kolor miłości” – spektakl w wykonaniu Theresy Tovy.\nCharakterystyka nagrody: Widowisko obędzie się w ramach warszawskiego Festiwalu Singera, który trwa od 25 sierpnia do 2 września. Organizatorem całego przedsięwzięcia jest Fundacja Shalom, a pomysłodawcą Gołda Tencer. Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera od pięciu lat przywraca pamięć o przedwojennej, żydowskiej „Warsze”, sławionej przez Singera w licznych opowiadaniach i powieściach.\nSpektakl odbędzie się w piątek, 31 sierpnia, o godzinie 19.00 w Teatrze Żydowskim przy Placu Grzybowskim. Muzyczne widowisko w wykonaniu kanadyjskiej divy jidysz i kanadyjskiego pianisty Matta Herskowitza, zainspirowany jest życiem Belli Chagall – żony i muzy Marca Chagalla.\nWarunki uczestnictwa: Konkurs przeznaczony jest dla zarejestrowanych użytkowniczek Styl.fm oraz wszystkich osób, które „Lubią” Festiwal Singera i Styl.fm na Facebooku.\nZasady odbioru nagrody: Laureaci konkursu zostaną powiadomieni o wygranej drogą e-mailową w terminie nie dłuższym niż 10 dni roboczych od daty zakończenia konkursu.\nDodano 9th Sierpień 2012.\nZaproszenia na spektakl „Po drodze do Madison”!\nCharakterystyka konkursu i nagrody: Spotkali się. Przypadkiem. Gdzieś w świecie. Po drodze do Madison. I to spotkanie zmieniło ich życie na zawsze… Dorota Segda i Daniel Olbrychski w spektaklu Po drodze do Madison w Teatrze 6. piętro! Spektakl „Po drodze do Madison” to adaptacja głośnej powieści Roberta Jamesa Wallera „Co się wydarzyło w Madison County”. W rolach głównych wyjątkowy duet – Dorota Segda i Daniel Olbrychski. „Po drodze do Madison” to wzruszająca opowieść o niezwykłej miłości, takiej, która może spotkać każdego, w każdym wieku, w każdym momencie życia. Takiej, która spada na nas nagle i żąda dokonania wyboru. Ale też takiej, która nas wzbogaca i czyni silniejszymi. Pięknej i niezwykłej. Bohaterami spektaklu jest para dojrzałych ludzi: Francesca – Włoszka mieszkająca w prowincjonalnym miasteczku i Robert Kincaid – fotograf i podróżnik przemierzający najpiękniejsze zakątki świata w poszukiwaniu tematów do wspaniałych zdjęć. Przez cztery dni przeżywają wszystko co najpiękniejsze w życiu i te cztery dni szczęścia muszą im wystarczyć na resztę życia bez siebie. Dorocie Segdzie i Danielowi Olbrychskiemu na scenie towarzyszy piękna muzyka Josepha Kosmy grana na żywo przez Zbigniewa Namysłowskiego.\nPytanie konkursowe: Kto jest reżyserem spektaklu?\nNagroda: Mamy dla Was 3 podwójne zaproszenia na spektakl „Po drodze do Madison”, który odbędzie się w Teatrze 6. Piętro 16.05.2012 roku o godz. 19.30.\nUczestnictwo: Konkurs przeznaczony jest dla użytkowników portalu dlaStudenta.pl.\nZasady odbioru nagrody: Zwycięzcy zostaną poinformowani drogą mailową. Bilety będą do odbioru przed spektakle w kasie teatru, za okazaniem dowodu tożsamości.\nDodano 10th Maj 2012.


(ur. 1975) jest autorem pięciu książek, w tym światowego bestsellera "Złodziejka książek", przetłumaczonego na ponad czterdzieści języków. Od pierwszego wydania w 2005 roku powieść znajduje się na liście bestsellerów "New York Timesa" (czyli już ponad dekadę!), co czyni autora jednym z najbardziej znanych pisarzy australijskich. Zusak do dziś zajmuje pierwsze miejsca na listach bestsellerów Amazon.com, Amazon.co.uk, "New York Timesa" oraz w wielu krajach Ameryki Południowej, Europy i Azji.\nJego pierwsze trzy powieści ("Moje tak zwane życie", "Walczący Ruben Wolfe" i nietłumaczona na język polski "When Dogs Cry", wydana też jako "Getting the Girl"), ukazały się w latach 1999–2001, zdobywając nagrody w Australii i USA. "Posłaniec" oraz "Złodziejka książek" otrzymały wiele nagród literackich, wielokrotnie były nagradzane przez czytelników oraz zajmowały wysokie miejsca na listach bestsellerów.\nW 2013 roku "Złodziejka książek" została sfilmowana. Adaptację wyprodukowała wytwórnia Twentieth Century Fox. W filmie wyreżyserowanym przez zdobywcę nagrody Emmy, Briana Percivala ("Downton Abbey"), zagrali m.in.: Geoffrey Rush ("Blask", "Jak zostać królem"), Emily Watson ("Przełamując fale", "Anna Karenina") oraz Sophie Nelisse ("Pan Lazhar") jako Liesel Meminger, tytułowa złodziejka książek.\nW roku 2014 Zusak otrzymał nagrodę American Library Association’s Margaret Edwards za istotny wkład w literaturę young adult za całokształt twórczości od powieści "Moje tak zwane życie" po "Złodziejkę książek".\nO swojej najnowszej, długo wyczekiwanej książce mówi tak: "Clay Dunbar buduje most z wielu powodów: dla braci, żeby uhonorować rodziców, ale również po to, by ocalić siebie. By stał się cud".


informacja prasowa Ślęzy Wrocław | 2017-03-17 13:19\n- Program My!Ślęza to kolejny projekt marketingowy, który w najbliższych miesiącach będziemy realizować. To, co dla nas najważniejsze, to fakt, że My!Ślęza to przede wszystkim korzyści dla kibiców, którzy na codziennych zakupach będą otrzymywać zwrot wydanych pieniędzy jednocześnie gromadząc punkty. Lyoness jako operator jest wiarygodnym partnerem o globalnym zasięgu, dlatego uczestnicy programu mogą być spokojni o poziom obsługi i ilość punktów, w których będą po prostu zarabiać na zakupach – mówi Katarzyna Ziobro-Franczak, prezes zarządu 1KS Ślęza Wrocław.\nKorzyści z programu My!Ślęza będą czerpać choćby członkowie stowarzyszenia o takiej samej nazwie. Należą do niego m.in. rodzice młodych sportowców, a także kibice 1KS-u. - To dodatkowy argument dla całej społeczności Ślęzy, aby działać wspólnie. Zapraszam do zapisywania się do stowarzyszenia, aby było nas jak najwięcej. Wszyscy razem, rodzice, kibice i sportowcy mogą współtworzyć klub i sami decydować o tym, w którym kierunku będziemy się rozwijać – mówi Justyna Łazarewicz, prezes Stowarzyszenia My!Ślęza.


Dźwięk i wściekłość | Arrowwersum | FANDOM powered by Wikia\n„Dźwięk i wściekłość” – jedenasty odcinek serialu „Flash”, który wchodzi w skład pierwszego sezonu. Amerykańska premiera miała miejsce 27 stycznia 2015 roku na kanale The CW, natomiast polska premiera odbyła się 16 listopada 2015 roku na kanale TV Puls.\nByły uczeń i ulubieniec Eobarda Wellsa, Hartley Rathaway zamierza zemścić się na swoim nauczycielu za to, że nie posłuchał jego ostrzeżeń przed wybuchem akceleratora cząsteczek. Teraz potrafi manipulować falę dźwiękowe, a w połączeniu z geniuszem, młodzieniec jest niebezpiecznym zagrożeniem dla Central City. Tymczasem Iris West dostaje prace w Central City Picture News jako dziennikarz. Niestety, jej przełożony nie chce mieć z nią nic wspólnego. Cisco Ramon wspomina swój pierwszy dzień w S.T.A.R. Labs, kiedy to poznał Hartley'a i Caitlin, a także zyskał sympatie Wellsa. Joe prosi Eddie'go o pomoc, ale chce, aby zachować to w tajemnicy przed Barrym.\nRoger Howarth jako Mason Bridge\nTom Butler jako Eric Larkin\nJoe West – Dzwonił ktoś z wiadomości, na lodówce masz numer\nIris West – Dlaczego nie mówiłeś?\nJoe West – Właśnie mówię.\nHarrison Wells – Hartley'u, poznaj Cisco Ramona. To jeden z najzdolniejszych inżynierów, jakich spotkałem.\nCisco Ramon – Nie mogę uwierzyć, że Harrison Wells tak powiedział.\nHarrison Wells – Będzie nieocenionym członkiem twojego zespołu\nHartley Rathaway – Panu ufam, ale nie zaufam osobie, która do pracy w ośrodku za miliard dolarów przychodzi w koszulce z napisem „Spokojnie, Han strzela pierwszy”.\nHarrison Wells – Dasz nam chwilę?\nCisco Ramon – Oczywiście.\nHartley Rathaway – Nie musi mi pan wyjaśniać swoich decyzji kadrowych, ale dla zabawy załóżmy, że jednak musi.\nHarrison Wells – Dobrze lokuje na przyszłość.\nHarrison Wells – Hartley to jeden z najbystrzejszych umysłów jakie spotkałem.\nJoe West – Jakieś powiązania z Rathaway Industries?\nHarrison Wells – Jego dziadek założył firmę, ojciec ją rozbudował, a on ją odziedziczył...\nCaitlin Snow – ...ale postawił się rodzicom.\nHarrison Wells – Stare fortuny, stare wartości. Gdy się poznaliśmy, już się go wyrzekli. Bez niego nie stworzyłbym akceleratora.\nBarry Allen – Nigdy o nim nie wspominaliście.\nCaitlin Snow – Miał trudny charakter...\nCisco Ramon – Krótko mówiąc, był palantem, choć czasami potrafił być deklem.\nHarrison Wells – Dajcie nam chwile...\nHartley Rathaway – Do zobaczenie Cisco.\nCisco Ramon – Wątpię!\nHartey Rathaway – Twoja cisza jest wymowna.\nHarrison Wells – Nikt nie jest bardziej głuchy, niż ten, który słucha.\nHarrison Wells – Skąd wiedziałeś, że pracujemy z Flashem?\nHartley Rathaway – Napisałem algorytm heksagonalny śledzący wszystkie jego pojawiania, obliczające teoretyczną trajektorie wyjścia. Innymi słowy, za każdym razem, gdy uciekał ze sceny zbrodni, biegł w tym kierunku.\nHarrison Wells – Jesteś genialny... i jakikolwiek ból, jaki poczułeś przeze mnie, nie był moim celem.\nFlash wprowadza Szczurołapa do S.T.A.R. Labs\nHartley Rathaway – Zawsze marzyłem o porwaniu przez faceta w skórzanym wdzianku.\nBarry Allen – Musiało ci być ciężko.\nJoe West – Być tak przystojnym?\nBarry Allen – Wychowywać mnie.\nJoe West – A, to.\nBarry Allen – Dzieciak lubiący matmę i chemię, robiący eksperymenty w garażu... Naprawdę musiało być ci ciężko. Gdy zacząłem chodzić na zajęcia rozszerzone, nie byłeś już w stanie mi pomagać. Pewnie czułeś się, jakbyś konkurował z Richardem Dawkinsem, Neilem Tysonem, Henrym Allenem. Ale żaden z nich nie mógłby cię zastąpić, nawet Wells...\nHartley Rathaway w komiksach DC Comics jest znany jako super-złoczyńca używający hipnozy – Pied Piper.


Centrum przesiadkowe w Gliwicach: projekt prac został już zatwierdzony!\nStrona główna/ Silesia Informacje/ Region/Centrum przesiadkowe w Gliwicach: projekt prac został już zatwierdzony!\nRozpoczyna się przygotowywanie dokumentacji pozwalającej ogłosić przetarg na budowę Centrum Przesiadkowego. W ramach przewidzianych prac miasto m.in. przebuduje drogi dojazdowe do CP – ul. Składową wraz z fragmentem ul. Toszeckiej. Projekt budowlany dla tego zakresu prac został już zatwierdzony, decyzja zezwalająca na rozpoczęcie robót musi się jednak uprawomocnić.\nPrzetarg powinien zostać ogłoszony jeszcze w 2019 r. Prace obejmą budowę Centrum Przesiadkowego, przebudowę ul. Składowej i fragmentu ul. Toszeckiej oraz odcinka ul. Tarnogórskiej. W ramach robót drogowych zostanie zmieniona konstrukcja jezdni ulic, powstaną chodniki i ciągi pieszo-rowerowe, pojawi się nowe oświetlenie uliczne. Niezbędna będzie także budowa nowych i przebudowa istniejących sieci uzbrojenia terenu. Ul. Składowa zostanie połączona z ul. Toszecką.\nŚcisłe centrum Gliwic zyska nowe oblicze – w ramach inwestycji zostaną również zmodernizowane i przebudowane ulice po północnej stronie dworca PKP. Zmieni się też pejzaż miasta po południowej stronie dworca, m.in. plac Piastów.\nInwestycja ma szansę na unijne dofinansowanie. W marcu miasto złożyło wniosek umożliwiający zdobycie ok. 130 mln zł w ramach Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych. Rozstrzygnięcie konkursu i podpisanie umowy na dofinansowanie unijne zaplanowano na IV kwartał tego roku.\nautobusy gliwice centrum gliwice centrum przesiadkowe centrum przesiadkowe gliwice um gliwice


Przyszłość technologii z kobiecą twarzą - Portal edukacyjny Perspektywy\n170 stypendystek, ponad 4000 tysiące zgłoszeń, 2 040 000 zł dla nagrodzonych studentek – oto liczbowy bilans siedmiu dotychczasowych edycji programu Nowe Technologie dla Dziewczyn stworzonego przez firmę Intel Technology Poland we współpracy z Fundacją Edukacyjną Perspektywy. W tym roku, w 7.edycji, otrzymaliśmy rekordowe 830 zgłoszeń z 38 uczelni, nagrodzono 25 studentek.\nProgram Nowe Technologie dla Dziewczyn to wsparcie dla wyjątkowo utalentowanych kobiet w braży IT. W ten sposób pokazujemy wszystkim dziewczynom w Polsce, że nowe technologie potrzebują dziewczyn – mówi dr Bianka Siwińska, dyrektor zarządzająca Fundacji Edukacyjnej Perspektywy.\nPrestiżowy program został stworzony przez firmę Intel Technology Poland we współpracy z Fundacją Edukacyjną Perspektywy. Stypendystki spotkały się w siedzibie Intela w Gdańsku, gdzie brały udział w specjalnie przygotowanych dla nich warsztatach, a 12 października podczas Gali otrzymały nagrody. Laureatki zostały wybrane spośród ponad 800 kandydatek.\nNowe Technologie dla Dziewczyn to pierwszy tego rodzaju „żeński” program w Polsce i jeden z nielicznych na świecie. Jak sama nazwa wskazuje – przeznaczony jest dla młodych kobiet: wybitnych pasjonatek nowych technologii, które albo zdawały maturę w 2021 r., albo obecnie studiują na jednej z 44 uczelni zaproszonych do programu. Przy czym, jeśli chodzi o studentki, szanse na stypendium miały te, których kierunki studiów związane są z nowymi technologiami (lista kierunków).\nW siódmej edycji programu otrzymaliśmy rekordową liczbę zgłoszeń – 830. Ostatecznie wybrano 25 stypendystek, które 12 października odebrały symboliczne dyplomy.\nStypendystki programu otrzymują różnorodne wsparcie merytoryczne i finansowe. Znajdą się pod opieką mentora lub mentorki – doświadczonych pracowników firmy Intel. Otrzymują stypendium w wysokości 12 000 zł (brutto), które pokryje część wydatków, jakie ponoszą w związku ze studiami. Zostają również zaproszane do udziału w programie stażowym w ekscytującym miejscu – gdańskim centrum badawczo-rozwojowym Intela (największym ośrodku R&D Intela w Europie).\nGratulacje nowo wybranym stypendystkom składali Bartosz Ciepluch, General Manager Intel Poland, Michał Dżoga – Corporate & Government Affairs at Intel Corporation wraz z dr Bianką Siwińską – dyrektor zarządzająca Fundacji Edukacyjnej Perspektywy oraz dziekani najlepszych polskich wydziałów informatycznych i nowotechnologicznych.\n– Program stypendialny to wsparcie dla wyjątkowo utalentowanych kobiet w braży IT. Wspieramy je i pokazujemy wszystkim dziewczynom w Polsce, że taka ścieżka kariery jest dla nich, że nowe technologie potrzebują dziewczyn – mówi dr Bianka Siwińska, dyrektor zarządzająca Fundacji Edukacyjnej Perspektywy.\n– Chociaż liczba kobiet pracujących w branży informatycznej rośnie, wciąż jest to obszar zdominowany przez mężczyzn. Dlatego potrzebujemy inicjatyw, które otworzą kobietom drzwi do tego świata – mówi Michał Dżoga, Corporate & Government Affairs at Intel Corporation. – Spożytkowanie ich wielkiego potencjału w kluczowym dla rozwoju cywilizacyjnego obszarze nowych technologii ma ogromne znaczenie. Dlatego chcemy zainteresować maturzystki i studentki nowymi technologiami i związanym z nimi wykształceniem.\nPodczas rozdania stypendiów dziewczyny poznały także swoich mentorów – znakomitych inżynierów, informatyków z gdańskiego Intela, którzy zgłosili chęć wspierania młodych koleżanek w ich osobistym rozwoju przez najbliższe dziewięć miesięcy.\nPo części oficjalnej stypendystki otrzymały solidną porcję wiedzy podczas serii szkoleń wprowadzających do tematyki mentorigu, zdobyły najważniejsze informacje związane z ideą mentoringu oraz metodami pracy w programie. Nawiązały współpracę z mentorami oraz wypracowały pomysły i zadania na najbliższe miesiące w programie. Ustaliły cele mentoringowe i sformułowały zarys projektu, który stworzą podczas swojego udziału w programie. Za część merytoryczną szkoleń odpowiadała Joanna Koper – certyfikowana trenerka FRIS, psycholożka, trenerka dla podopiecznych i mentorów w Perspektywy Women in Tech.\nTak właśnie zaczęła się przygoda stypendystek 7. edycji programu Nowe Technologie dla Dziewczyn, która potrwa oficjalnie przez najbliższe 8 miesięcy, ale jak wiemy, to będzie dopiero wstęp. Po zakończeniu programu rozpocznie się dla dziewczyn ich kariera zawodowa – staże, pierwsze i kolejne doświadczenia zawodowe, kursy, wyjazdy i wiele nowych wyzwań! Trzymamy za Was mocno kciuki i życzymy wielu sukcesów!


Raport: LOT przed pandemią - Pasazer.com\nNasz raport został opracowany jeszcze przed wybuchem globalnej pandemii. Uważamy, że stanowi on rzetelny opis sytuacji i trendów zmian, zanim otoczenie rynkowe globalnie się zmieniło. Pozwala on lepiej zrozumieć nową sytuację właśnie przez opis punktu wyjścia. Autor Raportu jest przekonany, że gdy pandemia stanie się historią, globalny i europejski, a więc i polski rynek lotniczy nie wróci do statusu quo ante - będzie on jakościowo i trwale zmieniony.\nRozważania o tym jak będą wyglądały procesy przemian rynkowych to temat na inny tekst. Na razie możemy tylko powtórzyć, że historia pomaga nam rozumieć teraźniejszość i próbować przewidywać przyszłość. Zaznaczmy, że nawet w przypadku najbardziej radykalnej rewolucji, wszystko nie zacznie się od zupełnie nowego początku.\nPoniżej omówimy niektóre, najważniejsze wątki, które pojawią się w Raporcie – Rynki po pandemii. Te, które bezpośrednio dotyczą rynku polskiego:\nprzyśpieszony i zradykalizowany proces konsolidacji rynkowej, szczególnie w odniesieniu do linii sieciowych, dodatkowo i bardzo silnie zmniejszy szanse LOT-u, jako niezależnej linii, na istotne wzmocnienie swojej pozycji konkurencyjnej kosztem gigantów. Podobny efekt będą miały poważne problemy finansowe, z jakimi polski przewoźnik będzie musiał się borykać. Bardzo istotnym wątkiem stanie się trwały spadek popytu na lotniczy transport pasażerski, jak również kruchość pozycji finansowej LOT-u, wynikająca z braku rezerw i dużych zobowiązań finansowych – leasingi operacyjne samolotów,\nkonieczność radykalniejszego podejścia do sytuacji w aglomeracji warszawskiej w odniesieniu do infrastruktury lotniskowej. Inwestycja radomska staje się znacznie bardziej zastanawiająca. Jeszcze bardziej wyrazistym rozwiązaniem na najbliższe lata staje się odblokowanie możliwości zwiększenia przepustowości portu modlińskiego oraz racjonalne zwiększenie przepustowości Lotniska Chopina.\ntwierdzenie o pilności uruchomienia inwestycji CPK, rozumianego, jako mega hub dla mega LOT-u stało się jeszcze bardziej absurdalne.\nw przypadku rynku polskiego trwały spadek popytu będzie oznaczał wzmocnienie trendu konsolidowania się ruchu lotniczego w regionach w największych portach, które obsłużyły w roku ubiegłym znacznie ponad 1 mln pasażerów. Oznaczać to będzie jeszcze większą rolę transportu intermodalnego - czyli jak najefektywniejszego dowozu pasażerów za pomocą transportu naziemnego do kluczowych lotnisk.\nkonieczność spokojnego i obiektywnego przemyślenia przyszłości strategicznej LOT-u. Ma on wiele atutów, ale czeka go też bardzo wiele wyzwań i zagrożeń.\nPoświęcamy PLL LOT oddzielną część raportu, z dwóch powodów:\nstrategia i wyniki polskiej linii miały, w ostatnich latach, ogromny wpływ na to, co się działo na naszym rynku - na trendy zmian. LOT miał ogromny udział w jego dynamizowaniu,\nw średnio i długo-okresowym horyzoncie czasowym, pozycja LOT-u, jego siła konkurencyjna są najważniejszym elementem niepewności. Z kolei przyszłość wielkich europejskich grup lotniczych i największych przewoźników budżetowych jest stabilna i przewidywalna.\nStruktura oferowania LOT-u w układzie dynamicznym\nPokazujemy strukturę oferowania LOT-u w różnych przekrojach i układach, gdyż to najlepiej odzwierciedla istotną część strategii linii. Jakie znaczenie przykłada do poszczególnych zasięgów, jak ważne są dla niej operacje regionalne itd.\nOd czasu rozwinięcia się w Europie, na ogromną skalę, ekspansji tanich linii uważa się, że istotne, a wręcz kluczowe, dla przewoźników sieciowych, stały się operacje na dalekim zasięgu. Ten obszar przez dziesięciolecia był domeną linii tradycyjnych, zapewniał bardzo duże wpływy z przewozów cargo, a co jeszcze ważniejsze, nie odczuwał trendu ucieczki ruchu biznesowego z wyższych klas podróży. Wręcz przeciwnie, wraz z podnoszeniem jakości produktu, taryfy w tej klasie rosły.\nJak można zauważyć, LOT w ubiegłym roku zdecydowanie najbardziej inwestował w oferowanie na trasach interkontynentalnych. Uruchomił dwa nowe połączenia z Warszawy: do Miami (cztery razy w tygodniu) i do Delhi (pięć razy). Obie te trasy mają dla linii dodatkowe znaczenie – przynajmniej w pewnym stopniu pozwalają łagodzić ogromna sezonowość ruchu na głównych trasach północno-atlantyckich.\nLOT istotnie zwiększył też oferowanie na wielu swoich kluczowych trasach z Warszawy do:\nToronto 256 tys. foteli (wzrost o 27,9 proc.)\nChicago 252 tys. foteli (wzrost o 6,8 proc.)\nNowego Jorku-JFK 227,5 tys. foteli (wzrost o 39,6 proc.)\nSeulu 149,2 tys, foteli (wzrost o 9,5 proc.)\nLos Angeles 144,5 tys. foteli (wzrost o 14,2 proc.)\nDzięki statystykom przewozowym prezentowanym przez administrację USA oraz koreańską znamy wyniki przewozowe znacznej części połączeń dalekiego zasięgu LOT-u, z tym, że te pierwsze są publikowane z sześciomiesięcznym opóźnieniem. W poniższej tabeli prezentujemy dane przewozowe z USA i Korei Płd., w przypadku USA za okres od stycznia do sierpnia 2019 r. wraz z dynamiką zmian, zaś dla Seulu za cały 2019 r. Dane dla Miami obejmują okres od czerwca do sierpnia 2019 r.\nZ powyższych danych nie można wysnuwać bezpośrednich wniosków dotyczących wyników finansowych połączeń, gdyż nie znamy wielu kluczowych elementów, a w tym wypełnienia w poszczególnych trzech klasach podróży, średnich wpływów jednostkowych dla poszczególnych klas. Część operacji była wykonywana większą wersją boeinga 787, czyli B787-9, na przykład prawie wszystkie rejsy do Seulu oraz do Chicago, a w tych samolotach koszt fotela jest niższy niż w wersji mniejszej. Część operacji do Wietrznego Miasta była też wykonywana airbusami A340.\nJednak jest dość oczywiste, że dwie trasy atlantyckie z Warszawy – do USA (Chicago i Nowy Jork-JFK), plus trzecia do Toronto miały ogromny i najprawdopodobniej bardzo pozytywny wpływ na wyniki finansowe połączeń dalekiego zasięgu. W przypadku Azji to samo możemy powiedzieć o Seulu. Natomiast nowe połączenia – Los Angeles, i obecnie też Miami, są prawie na pewno pod kreską. Obłożenie poniżej 75 proc. na operacji dalekiego zasięgu to wynik bardzo słaby. A trasa do Kalifornii obsługiwana jest od lata 2017, czyli nie możemy mówić o fazie rozruchowej. Poza tym poprawa w porównaniu z rokiem 2018 jest niewielka. A koszty rejsu są bardzo wysokie, gdyż nie zamyka się on w rotacji 24-godzinnej.\nNa pełniejszą ocenę wyników Miami musimy poczekać, ale trudno być tu optymistą zważywszy, że operacje rozpoczęły się w samym szczycie sezonu. Obawiamy się też, że połączenie do San Francisco nie będzie lepsze niż do Los Angeles, a raczej słabsze. Natomiast trasa do Waszyngtonu to jednak pewnego rodzaju enigma. Trudno liczyć w tym przypadku na duży ruch etniczny, natomiast będzie mieć ono poważny potencjał ruchu wysokopłatnego z i do całego naszego regionu. Jednak konkurencja będzie potężna – Grupa Lufthansy (Lufthansa, Austrian, Swiss) oraz Air France-KLM oraz w oddali British Airways. Istotne znaczenie będzie miało też to, czy LOT-owi uda się pozyskać amerykański ruch turystyczny. Dla wielu mieszkańców stolicy USA, Polska i nasz region mogą okazać się interesującą nowością. Oczywiście biorąc pod uwagę sytuację pandemiczną należy słusznie założyć, że przyszła kondycja tras tych istniejących jak i zapowiedzianych może odbiegać od wcześniejszej normy i prognoz.\nProblem trasy nie-hubowych to niewątpliwie duża sezonowość ruchu, ograniczony potencjał ruchu najwyżej płatnego, a w przypadku trasy Kraków – Chicago, w teraz odleglejszej przyszłości, ostra konkurencja ze strony American Airlines. Po ustaniu obecnego kryzysu, przekonamy się, jaki trasa ta ma potencjał. Przy dwóch rejsach w tygodniu, o wypełnienie samolotów, szczególnie w sezonie letnim, nie było trudno.\nPo kilku latach szybkiego rozwoju połączeń dalekiego zasięgu uważamy, że można sformułować tezę, iż polskiej linii udało się zbudować mocną, a nawet bardzo mocną pozycję rynkową na tradycyjnych połączeniach północnoatlantyckich, o bardzo dużym potencjale w całym naszym regionie (Nowy Jork, Chicago, Toronto). W przypadku Azji to na pewno Seul i być może, do pewnego stopnia - Tokio. Jednak teraz problemem jest jak dalej rozszerzać, i to znacznie, siatkę połączeń interkontynentalnych, nie psując ich rentowności? Na pewno ani baza w Budapeszcie ani rozwój tras regionalnych nie jest odpowiedzią na ten dylemat. A obecne plany tworzenia w Warszawie czy później w CPK mega-hubu nie pozwalają na samoograniczenie i skupienie się na tym, co wychodzi naprawdę dobrze.\nPomimo szybszego indeksu wzrostu oferty azjatyckiej, dokładnie jedynie 1/3 oferowania interkontynentalnego jest tam dedykowana. A jeżeli uwzględnimy strukturę rentowności tych połączeń, to mimo braku oficjalnych danych, uważamy, że można sformułować tezę, iż to trzy sztandarowe trasy – do Chicago, do Toronto i do JFK w ogromnym stopniu ratują wynik na trasach obsługiwanych przez dreamlinery. Również dlatego, że szczególnie ta ostatnia, ma duży potencjał ruchu wysokopłatnego i to generowanego z/do Polski i okolic, co oznacza, iż nie są konieczne wyjątkowo niskie, w porównaniu z konkurentami, oferty cenowe.\nPomimo wieloletnich zapowiedzi to nie Azja, a USA i Kanada są specjalnością LOT-u na dalekim zasięgu. Decyduje o tym nadal kilka czynników:\nwciąż bardzo duży potencjał ruchu bezpośredniego, o który konkurenci LOT-u muszą walczyć oferując podróże tranzytowe,\ndobra sytuacja konkurencyjna w regionie. Nadal głównym rywalem jest Grupa Lufthansy, która szczególnie w szczycie sezonu,\nma możliwość droższych sprzedaży w części Europy Zachodniej,\ndobra znajomość rynku i osadzenie na nim.\nW przypadku Azji:\nna dwóch najważniejszych rynkach – Chinach i Japonii, tamtejsze rządy broniąc interesów swoich linii, które zawarły umowy Joint Venture z wielkimi grupami europejskimi, utrudniają bardzo uruchamianie nowych połączeń – Szanghaj, Osaka itd.,\nproblemy z uzyskaniem zgód na przeloty trasą transsyberyjską,\nbardzo ostra i szeroka konkurencja – w całej Europie Zachodniej – trzy wielkie Grupy, a dodatkowo w naszym regionie Aeroflot i Finnair, a także przewoźnicy z rejonu Zatoki Perskiej. Ogromne oferowanie tych ostatnich z i do Polski (756 tys.), w bardzo znacznym stopniu, przeznaczone jest dla ruchu azjatyckiego i australijskiego.\nW roku bieżącym dwa nowe połączenia do USA są zaplanowane do uruchomienia – San Francisco i Waszyngton. Proporcje w podziale oferowania zmienią się jeszcze bardziej na korzyść Atlantyku. Dość spokojnie rozwijały się połączenia z regionów: Kraków – Chicago (1-2 razy w tygodniu) oraz Rzeszów – Newark (1 w tygodniu). To drugie, ze względu na ogromną sezonowość ruchu, będzie realizowane jedynie w lecie.\nW bieżącym sezonie letnim planowano bardzo ciekawe wydarzenia. LOT miał zwiększyć program krakowski do pięciu rejsów tygodniowo oraz uruchomić połączenie na JFK. Równocześnie od maja z analogicznym programem miała rozpocząć loty z Chicago linia American Airlines. LOT czeka bardzo ostra bitwa o ruch bezpośredni, a dodatkowo, tak duże nowe oferowanie oznacza mniejszy ruch tranzytowy przez Warszawę z całego regionu Polski Południowej i Południowo-Wschodniej. Największym wyzwaniem dla LOT-u będzie sprzedaż zwolnionej pojemności w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Tymczasem American miał uruchomić połączenie do Budapesztu. W normalnych warunkach sytuacja konkurencyjna byłaby ciężka, tymczasem kryzys koronawirusowy stał się jeszcze potężniejszym ciosem.\nWnikliwą analizę strategii i polityki handlowej LOT-u na dalekim zasięgu bardzo utrudnia sytuacja sprzętowa linii. W drugiej połowie roku 2019 przewoźnik dysponował aż 15 boeingami 787 – osiem B787-8 i siedem B787-9. Jednak nawet pięć z nich było czasowo wyłączone z eksploatacji, ze względu na problemy techniczne z silnikami Rolls-Royce. LOT wypożyczył trzy A340, w formule wet-leasingu. Samoloty te są mocno już przestarzałe i nieekonomiczne, ale skutki finansowe tej sytuacji są nie do ustalenia, gdyż nie znamy warunków umów z właścicielami boeingów 787, a przede wszystkim z Rolls-Roycem. Zakładamy jednak, że ponieważ LOT przekazał jednego boeinga 787 do nowej bazy w Budapeszcie oraz rozwijał połączenia regionalne, to w hubie warszawskim nie odczuwał ograniczeń sprzętowych związanych ze zmniejszeniem się floty dreamlinerów.\nNa koniec tej części przejdźmy do omówienia sytuacji konkurencyjnej. Jeżeli chodzi o rejsy bezpośrednie to była ona nadal bardzo korzystna. Jedynie linia Air China, na połączeniu do Pekinu, latała przez cały rok i oferowała 87,8 tys. foteli, czyli o 5 proc. więcej niż LOT. Operowała przez część sezonu cztery razy w tygodniu – LOT stale – trzy. Chiński przewoźnik zmniejszył w roku 2019 oferowanie o 5,4 proc., a LOT zwiększył o 6,1 proc. Polska linia miała odzyskać inicjatywę w roku bieżącym uruchamiając dodatkowo cztery rejsy w tygodniu na nowe lotnisko pekińskie, ale na razie plany te zostały, ze znanych powodów, wstrzymane.\nLinia Air Canada Rouge operowała, podobnie jak w roku 2018, jedynie w szczycie sezonu oferując 42,3 tys. foteli. LOT był dla niej gigantem – przez cały rok jego podaż wynosiła 256 tys. foteli, nawet nieco więcej niż do Chicago. Interesujące jest to, że kanadyjska linia zmniejszyła liczbę rejsów o 26 (w obie strony) – do 75 połączeń, ale wykorzystując znacznie większy samolot utrzymała to samo oferowanie. Tylko uruchamiając operacje całoroczne tania linia Air Canady mogłaby poważnie konkurować z LOT-em, ale paradoksalnie, mechanizm umowy Joint Venture z Grupa Lufthansy najprawdopodobniej zniechęca ją do tego.\nPołączenia średniego zasięgu – międzynarodowe\nStruktura z Warszawy\nJak widzimy udział naszego regionu jest tylko o 16,6 p.p. mniejszy niż całej Europy Zachodniej, mimo iż różnica w potencjałach rynkowych jest nieporównywalnie większa. Decydujące znaczenie ma sytuacja konkurencyjna. Na połączeniach do Europy Środkowo-Wschodniej, LOT albo nie ma w ogóle konkurencji albo też jest ona mierna (Praga). Również, jeżeli chodzi o ruch tranzytowy w naszym regionie liczy się Grupa Lufthansy (zdecydowany lider) oraz w ograniczonym zakresie Grupa Air France-KLM. W Europie Zachodniej konkurencja jest znacznie silniejsza.\nW ubiegłym roku LOT nie uruchomił żadnego nowego, całorocznego połączenia średniego zasięgu. Wzrost oferowania odbywał się poprzez zwiększanie liczby częstotliwości, a jedynie na niektórych trasach, poprzez wykorzystywanie większych samolotów.\nNaszym zdaniem na wyniki finansowe, rentowność siatki połączeń średniego zasięgu ogromny, a wręcz decydujący wpływ, ma sytuacja konkurencyjna na grupie połączeń o ogromnym potencjale ruchu najwyżej płatnego – biznesowo-administracyjnego.\nGłówne połączenia. Europa Zachodnia – podział oferowania.\nJak widzimy na prawie wszystkich głównych trasach zachodnioeuropejskich LOT jest już równorzędnym konkurentem/partnerem. Szczególnie, gdy uwzględnimy dodatkowy, bardzo ważny czynnik, o którym pisaliśmy już wcześniej, czyli jakość oferty rozkładowej. W przypadku polskiej linii jest ona, dla pasażerów najwyżej płatnych, właściwie optymalna. A tego nie można powiedzieć o ofertach wielu jego konkurentów, nastawionych na ruch tranzytowy. Ogromnym sukcesem LOT-u jest duża przewaga na połączeniach do Londynu-Heathrow i Brukseli.\nest dla nas oczywiste, że większość z zaprezentowanych powyżej połączeń dofinansowuje siatkę połączeń zasilających LOT-u, strukturalnie nierentownych. Jedynie w przypadku dwóch hubów partnerów aliansowych polskiej linii – Frankfurcie i Zurychu możemy mówić o dominacji konkurenta.\nGłówne Połączenia. Europa Środkowo – Wschodnia i Wschodnia – podział oferowania.\nPołączenia wewnątrz naszego regionu, bez Wiednia, to rzeczywista twierdza LOT-u. Na wielu bardzo ważnych połączeniach (Budapeszt, Praga i Bukareszt) polska linia albo w ogóle nie ma konkurenta albo jest on całkowicie zdominowany. A jeszcze kilkanaście lat temu Czech Airlines i Malev konkurowali z LOT-em jak równy z równym. Taka sytuacja oznacza oczywiście bardzo wysoką rentowność tych tras. Do krajów nadbałtyckich LOT ma bardzo duże oferowanie, do Wilna wręcz ogromne, pomimo ograniczonego potencjału tych rynków. Tu decyduje geografia – oddalenie konkurencyjnych hubów (poza Kopenhagą) i szansa ogromnego udziału w ruchu tranzytowym.\nJedynie w przypadku Moskwy sytuacja jest odwrotna, Aeroflot ma ogromne możliwości przewozów tranzytowych do Azji natomiast szanse LOT-u są ograniczone, ze względu na bardzo rozwinięta siatkę połączeń bezpośrednich Aeroflotu – do Europy Zachodniej oraz na Północnym Atlantyku. Od sezonu letniego 2020, LOT wróci na lotnisko Domodiedowo i przewaga Aeroflotu nie będzie już tak znaczna – łącznie trzy rejsy LOT-u i trzy Aeroflotu – tylko na Szeremietiewo.\nSytuacja polskiej linii na połączeniach średniego zasięgu, do pewnego stopnia, przypomina tę, która panuje na trasach interkontynentalnych. Również obserwujemy bardzo zdrowy fundament dofinansowujący rejsy zasilające. Występuje również ten sam dylemat, jak rozwijać dalej siatkę nie pogarszając istotnie rentowności. Przewaga LOT-u w naszym regionie ma charakter trwały. Nawet w bardziej odległej przyszłości nie widać ryzyka pojawienia się mocnych konkurentów sieciowych stacjonują w naszym regionie. Natomiast w przypadku tras do Europy Zachodniej istnieje zagrożenie znacznego uaktywnienia się wielkich i dużych linii tradycyjnych, zachęconych szybkim rozwojem całego naszego regionu.\nOmówiliśmy ją szczegółowo, przy okazji analizy poszczególnych portów. Zaszły tu relatywnie małe zmiany, oferowanie wzrosło o 4,6 proc. - do 2 408 tys. Nadal dominowały rejsy zasilające Warszawę – aż 97,1 proc. oferowania. Największe zmiany dotyczyły połączeń marginalnych: Zielona Góra - 66,1 tys. foteli (+40 proc.), Lublin - 59 tys. foteli (+337 proc.) i Bydgoszcz: 13,9 tys. foteli (nowy rejs). Obserwujemy w tym obszarze z jaką determinacją LOT walczy o ruch tranzytowy z i do polskich regionów. A nacisk konkurencyjny rośnie, szczególnie w największych aglomeracjach. Do ogromnej oferty Grupy Lufthansy musimy doliczyć Grupę Air France-KLM.\nW portach od Krakowa po Rzeszów, LOT ma już bardzo rozbudowany program połączeń krajowych do Warszawy. Teraz czynnikami zmiennymi, determinującymi pozycję konkurencyjną polskiej linii są: tempo rozwoju oferty międzynarodowej LOT-u z Warszawy, strategia Grup Lufthansy i Air France-KLM wobec polskich regionów oraz skuteczność konkurencji cenowej rywali.\nBardzo wiele uogólnień i ocen znalazło się we wcześniejszych częściach Raportu. Tu spróbujmy przeanalizować rozwój sytuacji na polskim rynku tylko z jednego, ale chyba najważniejszego, punktu widzenia. Chodzi o rozległość, a przede wszystkim efektywność polskiego systemu transportu lotniczego. O to jak skutecznie obsługuje on wszystkie najważniejsze segmenty polskiego rynku lotniczego, zarówno, jeżeli chodzi o ruch wylotowy, jak i przylotowy.\nPo ponad piętnastu latach od wejścia Polski do UE można już stwierdzić, że Polska, a w tym i aglomeracja warszawska i regiony zostały już bardzo dobrze, efektywnie włączone w światowy system transportu lotniczego. W Warszawie dzięki bardzo dobrze już rozwiniętej siatce połączeń bezpośrednich LOT-u oraz kilkudziesięciu rejsom dziennie do głównych hubów europejskich oferta jest nieporównanie lepsza niż w porównywalnych aglomeracjach w regionie – Pradze i Budapeszcie. Różnicę jakościową widać szczególnie, jeżeli chodzi o siatkę połączeń dalekiego zasięgu. LOT obsługuje sześć największych i najważniejszych aglomeracji/lotnisk w Ameryce Północnej i sześć w Azji. Ma konkretne plany dalszego szybkiego rozwoju. Bardzo dobrze rozwinięta jest siatka połączeń średniego zasięgu, szczególnie w przypadku Europy Środkowo-Wschodniej oraz położnych bliżej Polski krajów Europy Zachodniej. Wyjątkowo szeroka i gęsta jest sieć połączeń krajowych.\nKonkurenci LOT-u będą rozwijali swoją ofertę wraz ze wzrostem rynku. W tym przypadku barierą coraz istotniejszą może być przepustowość lotniska Chopina. Najważniejszy dylemat dotyczy dalszego rozwoju międzynarodowych połączeń LOT-u. Rozległość i gęstość siatki ma ogromny pozytywny wpływ na gospodarkę kraju. Najlepszy przykład to Amsterdam, KLM i Holandia. Z tego punktu widzenia rozwój międzynarodowego ruch tranzytowego jest ważny, gdyż umożliwia uruchamianie nowych połączeń bezpośrednich, przede wszystkim interkontynentalnych na trasach, na których potencjał ruchu z i do Polski jest już dość mały.\nJednak tu barierą i to już w najbliższej przyszłości może się okazać czynnik finansowy. Taki rozwój oznacza coraz silniejszą konkurencję przewoźnika niezrzeszonego ze skonsolidowanymi gigantami rynkowymi. Jest to coraz bardziej ryzykowne i trudne w okresie gorszej koniunktury - ten już się rozpoczął, a dodajmy do tego ogromny kryzys koronawirusowy. Od niedawna doszedł jeszcze jeden element niepewności - wstrzymanie inwestycji na Lotnisku Chopina koniecznych do zwiększenia jego przepustowości.\nRynek linii tanich i czarterowych\nW tym przypadku możemy mówić o bardzo dobrej sytuacji, jeżeli chodzi o rozległość i jakość ofert. Te segmenty dawały bardzo silny impuls rozwojowy całemu rynkowi. Pięć największych aglomeracji regionalnych ma już bardzo dobrze rozwinięte oferty ultra-tanich linii, a porty wyspecjalizowane również czarterowych. LOT wynajmując bardzo duże samoloty średniego zasięgu – boeingi 737-800 oraz maxy stara się wejść do gry o najtańszy ruch nie-biznesowy. Jednak, naszym zdaniem, jego oferta ma i mieć będzie ograniczone znaczenie. Decydujący będzie rozwój dominatorów – Ryanaira, Wizz Aira oraz ofert czarterowych.\nW tym segmencie rynkowym już obecnie głównym problemem stała się sytuacja w aglomeracji warszawskiej, jeżeli chodzi o infrastrukturę lotniskową. Omawialiśmy ją już wielokrotnie, również w tym tekście. Powtórzymy tylko, że przedstawione liczby udowadniają, że w roku ubiegłym mieliśmy do czynienia z blokowaniem popytu, a nowy port w Radomiu nie jest nawet częściowym rozwiązaniem problemów.\nlot raport analiza pasazer.com polska europa środkowo-wschodnia warszawa\ngość_82055\t2020-04-17 13:41\nJa jako podatnik chciałbym zobaczyć bilans. To znaczy że Lot miał na początku 2019 ileś tam PLN zarobionych wcześniej. Ileś tam samolotów oraz innych środków trwałych wartych w PLN. W 2019 zarobił jakąś liczbę PLN. Wydał na podatki, płace, leasingi, paliwo, obsługę itd jakąś liczbę PLN. Zostało x PLN. Czy możliwe jest uzyskanie takich danych gdziekolwiek ? Czy był taki bilans na koniec PRL ?\nNa przykład tak na szybko można zobaczyć coś takiego na temat British Airways zobacz link\nJeśli w przypadku Lot jest to niemożliwe a tak właśnie jest jak sądzę (poprawcie mnie jeśli się mylę) to znaczy że nadal jesteśmy republiką bananową i wszelkie dywagacje na temat co jest dla Lot dobre i jak powinno być są bez sensu. Po prostu podatnik z całą pewnością dokłada do interesu prowadzonego w mglisty sposób po to aby różne spółki czy różni kolesie prezesi, dyrektorzy itp. mogli te pieniążki wyprowadzać. Pewno nawet za PRL działało to bardziej przejrzyście. Dotyczy to nie tylko zresztą Lotu ale także innych spółek państwowych. PGL, PGZ, Polskiej Agencji Kosmicznej (sic), zobacz link (ktoś widział ten samochód ?) i wielu innych. Wszystko to razem jest katastrofalnym obciążeniem kieszeni podatnika. Dlatego płacimy takie duże podatki i niewiele z tego mamy. A jak ktoś ma "szczęście" uczciwie pracować w takiej spółce to jest zdziwiony jak to wszystko się trzyma kupy i czemu tak mało zarabia i robi to głównie po to aby się czegoś nauczyć i jak najszybciej uciekać do pracodawcy z zachodu a może i ze wschodu.


Wysłany: Śro 20:00, 07 Maj 2008 Temat postu: pierścienie\nelo juz bardzo dzwonia mozna wymienić same pierscienie bez tłoka??? takie moje zapytanie??\nWysłany: Śro 20:07, 07 Maj 2008 Temat postu:\nmozna ale to raczej bez sensu jest.\nzrob remont silnika.\nale remont nie bo dobrze chodzi tylko pierscionki chciałem wymienic\nno to kup tłok z pierścieniami. czy to jakieś wielkie koszta ??\nWymieniaj pierścienie tylko jak dzwonią tobie i ciesz się dalszą jazdą.\nWysłany: Śro 20:53, 07 Maj 2008 Temat postu:\nWymieniaj same pierścienie, ja niedawno też stawałem przed takim dylematem ale skończyło się właśnie na wymianie samych pierścieni\nJeżeli już ściągasz cylinder to wymień także łożysko igiełkowe sworznia i podkładki oporowe. Łożysko kosztuje max 5zł a nieraz potrafi brzydko szumieć. Naprawdę warto to zrobić. Mniejsze luzy- lepsza kultura pracy silnika\nJeśli masz nowy i dobry tłok to owszem same pierścienie możesz zmienić\nJa wymieniałem bez tłoka i nic mi to nie dało dzwoni dalej\na ja wymieniłem same pierścienie i przestało dzwonić