Klub A+A. Ambrose i Andrew Vysotsky: Ayọ̀bámi Adébáyọ̀ "Zostań ze mną" - O trudnej sztuce miłości\nJako ludzie jesteśmy istotami społecznymi, co oznacza, że większość z nas nie potrafi funkcjonować poza obrębem grupy, do jakiej przynależymy. Zbiorowość pozwala nam się realizować, rozwijać, zaspokaja nasze potrzeby, ale jednocześnie wymaga od nas potwierdzenia swojej utylitarności czy przestrzegania określonych kodów zachowań. Jak jednak wygląda życie tych, którzy zmuszeni są trwać w środowisku, gdzie obowiązujące wzorce, normy i standardy są równie przestarzałe, co szkodliwe? Ciekawą wizję ludzi wegetujących w bardzo opresyjnym otoczeniu przedstawia Ayọ̀bámi Adébáyọ̀ (ur. 1988), nigeryjska pisarka i autorka powieści Zostań ze mną.\nNajważniejsza część akcji utworu osadzona została w latach 80-tych oraz 90-tych XX wieku w południowo-zachodniej części Nigerii, a więc w regionie zamieszkiwanych przez grupę etniczną Joruba. Fabuła osnuta jest wokół losów dwójki pierwszoosobowych narratorów, małżonków Yejide i Akina. W momencie rozpoczęcia dzieła dowiadujemy się, że para, mimo iż od ślubu upłynęły już 4 lata, wciąż nie może doczekać się dziecka, co staje się źródłem nacisków ze strony krewnych Akina, by mężczyzna zdecydował się pojąć za drugą żonę młodszą kobietę, która zagwarantowałaby upragnionego potomka. Owa namolność rodziny rodzi coraz więcej zgrzytów między Yejide oraz Akinem, bowiem kobieta zgodziła się wyjść za mąż tylko pod warunkiem, że związek będzie miał monogamiczny charakter. Zgrzytów, które prowadzą do nieuchronnego kryzysu.\nZostań ze mną to powieść, którą można rozpatrywać na kilku płaszczyznach, odnosząc się zarówno do specyficznych, nigeryjskich warunków jak i w kontekście bardziej uniwersalnym. W ujęciu lokalnym, Adébáyọ̀ kreśli przed nami portret patriarchalnego społeczeństwa, w którym kobieta jest bardzo silnie uprzedmiotowiona. Jej osobowość, inteligencja czy wykształcenie są traktowane jedynie jako dodatki do funkcji podstawowej sprowadzającej się do wydawania na świata i wychowywania potomstwa. Tym samym kobieta może się w pełni zrealizować jedynie jako matka – niemożność posiadana dziecka z automatu łączy się z deterioracją i stygmatyzacją. Takie osobniczki traktowane są jako niepełnowartościowe i z tego też względu nic nie stoi na przeszkodzie, by je marginalizować i zastępować. Co ważne jedynie kobieta jest tą stroną związku, która może cierpieć na bezpłodność – tego typu schorzenie w przypadku mężczyzn jest odrzucana a priori.\nZ perspektywy bardziej ogólnej można stwierdzić, że książka Adébáyọ̀ niesie uniwersalne przesłanie, zgodnie z którym międzyludzkich relacji nie da się budować na nieszczerości bądź przemilczeniu. Bowiem nieprawda czy niedopowiedzenie wykluczają zaufanie, które jest fundamentem każdej relacji. Autorka rozwijając kolejne wątki ukazuje toksyczne konsekwencje oszukiwania najbliższych, które kojarzy się grzęźnięciem w coraz głębszym bagnie – jedno kłamstwo wymusza następne, w efekcie czego dochodzi do wzniesienia konstruktu równie wymyślnego, co wrażliwego na najmniejszy podmuch kapryśnego losu. Jednocześnie Adébáyọ̀ przypomina, że brak szczerości wobec najdroższych nam osób to również skazywanie się na samotność i brak wsparcia.\nAspektem przykuwającym moją największą uwagę jest tło, na jakim rozgrywają się wydarzenia, a więc krajobraz polityczno-społeczny Nigerii lat 80-tych i 90-tych XX wieku, tj. w okresie, kiedy kraj rządzony jest przez wojskowych: Muhammadu Buhariego (w latach 1983 – 1985), Ibrahima Babangidę (od 1985 do 1993) oraz Saniego Abachę (w latach 1993 – 1998). Odmalowana przez Adébáyọ̀ wizja ojczyzny jest bardzo niepochlebna dla osobników dzierżących władzę, bowiem autorka sygnalizuje, że instytucje publiczne znajdują się w stanie rozkładu – państwo nie wywiązuje się ze swoich podstawowych obowiązków związanych z zapewnieniem obywatelom bezpieczeństwa oraz minimum komfortu egzystencjalnego. W codziennym życiu przeciętnego Nigeryjczyka króluje niepewność oraz strach, które są wynikową niestabilnej sytuacji politycznej (sceną regularnie wstrząsają pucze czy zamachy stanu) oraz rosnącej przestępczości (przejawem desperacji są samopomoce sąsiedzkie zbierające fundusze niezbędne do wynajęcia myśliwych oraz policjantów w celu ochrony poszczególnych osiedli). Mimo tych niesprzyjających okoliczności, Nigeryjczycy starają się prowadzić normalne życie, co świetnie uzmysławia nam jak elastyczną istotą jest człowiek, który błyskawicznie przystosowuje się do nowych, nawet bardzo opresyjnych, warunków.\nZostań ze mną z punktu widzenia czytelników europejskich odznacza się także szczyptą egzotyczności, szczególnie w kwestiach kulturowych. Z racji tego, że większość wydarzeń rozgrywa się w zachodniej Nigerii, grupą etniczną, której mamy się przyjrzeć w największym wymiarze są Jorubowie. Adébáyọ̀ pokazuje jak istotną rolę w codziennym życiu odgrywają wszelakiej maści wierzenia i przesądy, które zupełnie nie przeszkadzają w przynależności do wspólnoty Kościoła Anglikańskiego. Co jeszcze ciekawsze, wyznawcami Chrystusa są nierzadko również Ci, którzy nadal praktykują poligamię.\nPoszczególne składowe książki łączą się w bardzo solidny debiut, w którym Ayọ̀bámi Adébáyọ̀ zarysowuje interesującą panoramę nigeryjskiego społeczeństwa z lat 80-tych oraz 90-tych XX wieku. Na tle politycznych niepokojów przybliżone zostają losy dwójki ludzi, których uczucie zostaje wystawione na ciężką próbę przez bardzo opresyjne otoczenie. Tym samym Nigeryjka porusza uniwersalną problematykę, której towarzyszy lokalny koloryt, co daje intrygującą mieszankę.\nAgnieszka (koczowniczka) 30 lipca 2021 16:53\nWidzę, że nadal „przebywasz” w Nigerii. :) Gdybym sięgnęła po tę książkę, bardziej interesowałabym się wątkiem osobistego życia bezdzietnej mężatki niż tłem politycznym i społecznym.\nAmbrose 30 lipca 2021 20:21\nTak, chociaż już kończę ten "pobyt" :) A ta literacka wyprawa do Nigerii to właśnie pokłosie zainteresowania historią tego kraju, stąd przy każdej lekturze zwracam uwagę na tło społeczno-polityczne ;)\nawita 31 lipca 2021 08:06\nRozumiem, że pani Adebayo kończy Twój przegląd literatury nigeryjskiej? Też mam ją na półce. Chyba po raz pierwszy bohaterowie powieści prezentują najliczniejszą grupę etniczną w Nigerii - Joruba. Bardzo interesuje mnie ich spojrzenie na współczesną historię Nigerii, no i oczywiście punkt widzenia kobiety.\nAmbrose 31 lipca 2021 13:37\nPrawie :) Została mi jeszcze jedna pozycja. A z tymi grupami etnicznymi, to faktycznie ciekawa sprawa, bo jak na razie trafiałem na przedstawicieli grupy Igbo.


Stare Gary: Chłodnik z rzodkiewkami\nKiedy za oknem upał, siedzenie w kuchni nie jest najlepszym pomysłem, zwłaszcza, ze i apetyt mniejszy. Najlepszym rozwiązaniem są chłodniki. A możliwości jest mnóstwo. Dzisiaj zachęcam do zrobienia chłodnika z rzodkiewkami. Wyszedł pyszny, lekko pikantny. Polecam.\nok 400 g rzodkiewek ( 3 pęczki)\nmłoda cebulka - szczypior - pęczek\nrzodkiewki umyć, obciąć końce, zetrzeć na tarce z drobnymi oczkami. Ogórki pokroić w drobną kostkę, cebulkę w krążki, kolendrę i szczypiorek posiekać. Wszystkie składniki wymieszać z kefirem i jogurtem, doprawić solą, pieprzem i chili. Przed podaniem schłodzić. Podawać przybrane szczypiorkiem, rzodkiewkami i polane oliwą. Smacznego.\nEtykiety: chłodniki, jogurt, kefir, rzodkiewki


Jak daleko może zajść Apple AirTag? Jaki ma zakres? - 2022\nJak daleko może zajść Apple AirTag? Jaki ma zakres?\nTo jest jeden z Najnowsze technologie Apple, w zasadzie są to urządzenia o niewielkich rozmiarach i wadze, których zadaniem jest umożliwienie lokalizacji innego iPhone’a lub kompatybilnych urządzeń. Apple to firma, która rok po roku jest odpowiedzialna za ułatwianie nam życia w codziennym życiu i często jest odpowiedzialna za poprawianie błędów dla przyjemności swoich użytkowników.\nTo urządzenie było bardzo przydatne, ponieważ pierwotnie służyło do wyszukiwania przedmiotów, takich jak klucze, torby, portfele i chociaż jest to jego główny cel, są tacy, którzy używają go do łatwiejszego znajdowania swoich zwierząt domowych, a nawet do śledzenia dzieci, które nie jest poprawne ponieważ według Kayanne Drans, wiceprezes Apple ds. marketingu, nie należy kontrolować czyichkolwiek ruchów.\nMy jednak udzielimy Państwu wszelkich informacji o zakresie tego idealnego urządzenia do lokalizacji naszych obiektów oraz o tym, jak można określić jego lokalizację.\nJak daleko mogę śledzić mój Airtag?\nChociaż kilka osób stwierdziło, że nie jest to do końca prawda, zakres zasięgu opublikowany przez Apple, że te małe urządzenia są śledzenie wynosi do 100 metrów. Dzięki zastosowanej przez Aitags technologii transmituje sygnał 2,4 GHz, dzięki czemu pozwala na uzyskanie dość szybkiej odpowiedzi na lokalizację obiektu.\nKiedy zaczyna emitować sygnał dźwiękowy?\nSygnały akustyczne emitowane przez te urządzenia są dość dyskretne, w rzeczywistości, jeśli znajdujesz się w miejscu, w którym jest zbyt dużo hałasu, trudno jest usłyszeć sygnał.\nTa funkcja zostanie aktywowana tylko wtedy, gdy obiekt jest blisko, co dzieje się, gdy jesteś w siedem metrów do Airtag a gdy stopniowo zbliżamy się do szukanego obiektu, to również intensyfikuje dźwięk i dodaje miękkie wibracje. Ta funkcja słuchowa jest dla nas bardzo dobra, aby znaleźć przedmioty, które są dobrze ukryte i nie jest to łatwe zadanie.\nJak wydobyć dźwięk z metki?\nWśród cech tego urządzenia technologicznego mamy to, że może odtwórz dźwięk Jeśli obiekt znajduje się w pobliżu jako mechanizm pomocy w jego znalezieniu, aktywuj tę funkcję w następujący sposób:\nPrzejdź do sekcji Artykuły i wybierz element, z którego chcesz odtworzyć dźwięk.\nTeraz wybierz przycisk Odtwórz dźwięk.\nW jaki sposób mój Airtag aktualizuje swoją lokalizację?\nAirtag to połączenie technologii bezprzewodowej, która wykorzystuje każdą dostępną sieć do łączenia się z dowolnym urządzeniem, czy to iPhone, iPad czy Mac, a konkretnie umieszcza opcję „Szukać” pracować.\nUrządzenia te, mające dostęp do dowolnej sieci internetowej, w danej chwili przesyłają do podłączonych urządzeń informacje dotyczące radia i zasięgu, bez takiej potrzeby. zadanie ręcznie lub naciśnij dowolny przyciskW ten sposób te niesamowite urządzenia wielkości monety, identyfikują sieci „wyszukiwane” i wskazują swoją sytuację w danej chwili.\nJak często jest aktualizowany?\nTe wspaniałe artefakty, oprócz tego, że są automatycznie przenoszone, wymieniają minimalną ilość danych sieciowych, w tym identyfikatory, które obracają się zaszyfrowane w 128 bitach w celu zapewnić prywatność użytkownika, dzięki czemu po znalezieniu połączenia lub znalezienia dostępnej sieci jest ono aktywowane w ciągu kilku sekund. Fascynujące jest to, że nie musisz wykonywać żadnego zadania, aby zaktualizować lokalizację naszego Airtaga, ponieważ on się tym zajmuje.\nBędąc blisko Airtaga i masz kompatybilnego iPhone’a, Odpowiedź brzmi tak, otrzymasz całkowicie dokładną odpowiedź z lokalizacji. Wystarczy nacisnąć opcję „Artykuły”, a następnie wybrać najbliższy AirTag.\nNastępną rzeczą, którą zrobisz, jest wybranie opcji „Szukaj”, a stamtąd masz dwie opcje, po pierwsze, możesz podejść do Airtag stopniowo zmieniając miejsca, aby go zlokalizować, a także postępując zgodnie z instrukcjami, które urządzenie wskaże cię strzałką na ekranie a jeśli obiekt znajduje się w tle, zasygnalizuje to notatką. Druga. miejsce, w którym można włączyć dźwięk i voila.\nCzy AirTag można zlokalizować, nawet jeśli nie jest blisko mojej pozycji?\nJeśli możliwe jest odnalezienie urządzenia lub obiektu za pomocą aplikacji „Szukaj”, przeglądanie Twojej lokalizacji na mapie lub w najgorszym przypadku, wskazując, że jest zgubiony. Aby wykonać te czynności, możesz nie tylko używać swoich urządzeń, ale także innych członków rodziny, na przykład na iPhonie, iPadzie lub Macu, które są kompatybilne, zaczynając od iCloud.com/find z przeglądarki. Wystarczy otworzyć sieć „Szukaj” możesz zobaczyć lokalizację obiektu, nawet jeśli nie jest podłączony do jakiejś sieci.\nAby zobaczyć to urządzenie na mapie zewnętrznie, musisz wejść do aplikacji „Szukaj”, następnie wybierz opcję urządzenie lub obiekty i wskaż urządzenie, aby zobaczyć jego lokalizację na mapie, po wykonaniu tej czynności wystarczy wybrać trasę, aby wskazać jego lokalizację na mapie.


SnowRunner Download Za Darmo - GrandGamer.pl\nStrona główna » Blog » SnowRunner Download Za Darmo\ndodano przez GrandGamer.pl 6 sierpnia, 2021\nIstotnym elementem w SnowRunner pełna wersja jest różnorodność dróg. Ich cechy wpływają bowiem na poziom trudności odbywanej trasy. Nie jest to jednak prosta gra, na zasadzie – jedź z miejsca A w miejsce B. Ogromną rolę odgrywa tutaj wiedza gracza, przygotowanie pojazdu we właściwy sposób oraz umiejętność kierowania nim.\nGra umożliwia oczywiście ulepszanie pojazdów oraz kupowanie zupełnie nowych samochodów. Nie dostaniesz tego jednak w SnowRunner za darmo. Konieczne będzie zdobycie pieniędzy poprzez wykonywanie poszczególnych misji.\nMusisz również dbać o takie elementy, jak paliwo = bez regularnego tankowania daleko nie zajedziesz. Na osłodę możemy jedynie powiedzieć ci, że paliwo w grze jest darmowe.\nSnowRunner Pobierz wyjątkowo realistyczny symulator\nTrzeba przyznać, że twórcy gry wykonali kawał dobrej roboty. Jeśli stawiasz na realizm, SnowRunner pobierz bez obaw. Już sam początek rozgrywki daje świetny obraz tego, jak przygotowano tę pozycję. Rozpoczynasz bowiem od pokonania podstawowej trasy pick-upem, twoim pierwszym samochodem.\nMusisz dojechać do wyznaczonego punktu, aby móc rozpocząć prawdziwą pracę przy transportach. Taki początek pozwala ci odbyć swego rodzaju jazdę próbną. Od pierwszych chwil w grze zobaczysz, że nie będzie w niej taryfy ulgowej nawet dla początkującego.\nSterowanie pick-upem nie należy do najłatwiejszych, a ty musisz przemieszczać się po błocie, drodze gruntowej, czy nawet przez strumienie.\nJak widzisz, wbrew bezpośrednim skojarzeniom płynącym z tytułu SnowRunner Download, tarasy, które pokonujesz, niekoniecznie będą zaśnieżone. Ogromnym walorem tego tytułu jest bowiem różnorodność warunków pogodowych.\nCo więcej, mają one realny wpływ na to, jak będzie poruszał się twój pojazd. Poza pogodą musisz także brać pod uwagę rodzaj nawierzchni. Innymi słowy, interesują cię wszystkie te czynniki, o których musisz myśleć także w prawdziwym życiu.\nDzięki SnowRunner za darmo wyrabiasz w sobie umiejętności, które pomagają w radzeniu sobie w każdych warunkach. Twórcy gry pomyśleli bowiem o tym, by samochodem rzucało na nierównych nawierzchniach, koła traciły przyczepność na mokrej lub oblodzonej jezdni oraz zakopywały się w błocie.\nTo tylko przykłady, ale wiele mówią o tym, co czeka cię na tych wirtualnych drogach. Musisz także wyrobić w sobie nawyki prawdziwego kierowy. Nie wchodzi w grę zostawianie pojazdu na chodzie czy na luzie, możesz się bowiem stoczyć lub zmarnować całe paliwo.\nWszystkie mapy w SnowRunner Pełna wersja za darmo\nTo nadzwyczaj interesująca pozycja, dlatego pewnie już zastanawiasz się, jak pobrać SnowRunner za darmo ze wszystkimi możliwymi mapami. Otóż w tym wypadku w ogólnie nie musisz się tym martwić, ponieważ wszystkie obszary są dodane bezpośrednio do pełnej wersji gry. Masz zatem dostęp do pełnego terenu i od ciebie zależy, na jakich miejscach będziesz chciał się skupić.\nW SnowRunner Download znajdziesz trzy odrębne terytoria. Wszystkie mają odrębne cechy charakterystyczne, związane z warunkami jazdy, drogami oraz klimatem. Ponadto, każde z nich ma określoną ilość lokalizacji – wybierasz pomiędzy Michigan (cztery lokalizacje), Tajmyrem (trzy lokalizacje) oraz Alaską (cztery lokalizacje).\nJak już wcześniej wspomnieliśmy, w SnowRunner za darmo nie dokonasz modyfikacji i nie nabędziesz dodatkowych pojazdów. Konieczne jest wykonanie misji i to właśnie eksploracja całej mapy pomoże ci znaleźć poszczególne zadania. Symulator obejmuje zatem podróżowanie po całym wirtualnym świecie, nie ominą cię zatem żadne drogowe „atrakcje”.\nJak pobrać SnowRunner za darmo na dowolny sprzęt\nNa szczęście dla graczy, SnowRunner Download to stosunkowo nowa pozycja. Focus House Interactive wydało ją w 2020 roku i zadbało o dostępność na platformy różnego rodzaju. W związku z tym, poza standardową dostępnością na Microsoft Windows, możliwe jest również skorzystanie z tej pozycji na PlayStation 4, Nintendo Switch oraz Xbox One.\nZanim przystąpisz do gry, warto zapoznać się z wymaganiami, jakie producenci SnowRunner Download postawili przed użytkownikami pecetów. Wśród zaleceń znalazły się takie parametry jak procesor Intel Core i7-8700 3.2 GHz / AMD Ryzen 7 2700 3.2 GHz, 16 GB RAM, karta grafiki 4 GB GeForce GTX 970 / Radeon RX 580, 20 GB HDD oraz Windows 7/8/10 64-bit. Pamiętaj jednak, że są to jedynie zalecenia i nie ma żadnego powodu, dla które nie mógłbyś wypróbować gry na słabszym komputerze.\nPoznaj bogaty świat SnowRunner Download\nPoznając krok po kroku wirtualny świat symulatora, dostrzegasz, jak wiele szczegółów dostajesz w SnowRunner za darmo, aby móc w pełni cieszyć się rozgrywką. Wyjątkowe wrażenie z pewnością zrobią na tobie efekty, jakie uzyskali graficy.\nUżytkownik ma wręcz wrażenie, że ogląda prawdziwie ożywiany świat, a nie tylko grę komputerową – wiatr kołysze drzewami, ptaki latają w sposób płynny i naturalny, woda nierównomiernie spływa w dół skalistych zboczy…\nPrzepięknie odwzorowana natura cieszy oko w czasie pokonywania każdej trasy. Solidnie przygotowano również proste, ale ważne w grze elementy, jak na przykład rozbryzgujące się pod kołami pojazdu błoto.\nPolecamy również grę: Euro Truck Simulator 2 Download za darmo\nRównie fenomenalną częścią składową SnowRunner Download jest dźwięk. To nie tylko odgłosy silnika czy muzyka wrzucona do gry. Tak także podmuchy wiatru czy szum górskiego potoku, zupełnie jak byś naprawdę był tuż obok niego.\nNiezwykle realistyczne są również elementy związane z samą grą – w SnowRunner Download dbasz o dobór właściwego pojazdu na konkretny rodzaj dróg, ważny jest wybór napędu czy rodzaju opon. Musisz wiedzieć, na jakim biegu się poruszać oraz jakie parametry musi spełniać auto, abyś był w stanie wykonać powierzoną ci misję.\nSpróbuj swoich sił w SnowRunner, decydując się na rozgrywkę w wersji jedno- lub wieloosobowej. Podziwiaj wspaniałą naturę, ale nie daj się jej zwieźć i uważaj na trudności, czyhające na ciebie na drogach.\n4.6/5 - (195 votes)\nStardew Valley Download Za Darmo\nBus Simulator 18 Download Za Darmo


Bartosz Leśko poddaje Tomasza Kondraciuka na FEN 22: Czułem jego siłę [WIDEO] - MMA PL - MMA PLBartosz Leśko poddaje Tomasza Kondraciuka na FEN 22: Czułem jego siłę [WIDEO] - MMA PL\nBartosz Leśko poddaje Tomasza Kondraciuka na FEN 22: Czułem jego siłę [WIDEO]\nNa gali FEN 22 Poznań Fight Night obejrzeliśmy dziewięć pojedynków, z czego dwa skończyły się przez poddania. Pierwsze należy do Krzysztofa Klaczka, który w drugiej rundzie poddał Edilsona Teixeirę. Drugie należy do zawodnika wagi średniej, Bartosza Leśko, który udusił Tomasza Kondraciuka.\nRóżnica polega na tym, że zawodnik z Mighty Bulls Gdynia zrobił to już w pierwszej rundzie a Klaczek w drugiej. Leśko w pewnym momencie wspiął się na plecy rywala i szukał poddania. I ta sztuka mu się udała, a Kondraciuk był zmuszony odklepać.\nW wywiadzie po walce Bartek skomentował siłę ciosu swojego przeciwnika. Przyznał taże, że mógłby powalczyć o pas, który należy do Andrzeja Grzebyka, ale potrzebuje do tego pełnego okresu obozu przygotowawczego żeby pokazać się z jak najlepszej strony.


Gdzie określony odpad wyrzucić, czyli segregacja odpadów »\nKażdy z nas rodzi się mając pewną odporność organizmu. Pomimo tego, największą jej część\nilość zdobywamy na przestrzeni życia. Istotny jest fakt, czy matka karmiła nas piersią, bo jej pokarm w sporym stopniu wzmacnia ciało. Wspomaga układ odpornościowy. Poza tym, liczy się także tryb życia. Jest to szczególnie ważne w późniejszych latach. Przyzwyczajanie się do zmiennych warunków, aplikowanie odpowiedniej porcji witamin jak też minerałów jest zalecane, żeby organizm sam mógł chronić się przed wirusamilub bakteriami.\nNajlepszym sposobem na wzmocnienie organizmu jest zastosowanie szczepionek. Część z nich jest obligatoryjna i są one robione zaraz po urodzeniu się dziecka, a później jeszcze powtarzane przez pierwszych kilka lat życia. Jeżeli chodzi o osoby dorosłe, to mogą one skorzystać z kilku rodzajów szczepień uzupełniających. Trzeba za nie samemu zapłacić, lecz wielokrotnie są niezwykle dobre jako skuteczna profilaktyka. Dodatkowo, dobre jest zażywanie witamin oraz minerałów w formie suplementów diety, które stymulują konkretne systemy, stymulując je do działania a do tego pozytywnie wpływając na organy.\nCzymś, o czym często zapominamy jest oczyszczenie organizmu. Jeżeli wyzbędziemy się toksyn i odmiennych, szkodliwych substancji z organizmu, od razu nabierzemy zwiększonej odporności. Poza tym, będziemy mogli łatwiej przyswajać stosowane suplementy. Oczyszczanie najłatwiej jest przeprowadzić za pomocą właściwej, zdrowej diety, której szczegółowe reguły znajdziemy w sieci lub w poradnikach medycznych czy lifestylowych.


Co dalej? - EXPO 2022 ŁÓDŹ\nŁódź nie zwalnia tempa! W planach jest ubieganie się o organizację kolejnej wielkiej imprezy.\nStarania Łodzi o organizację EXPO 2022/2023 zakończyły się niepowodzeniem. Zaszczyt ten przypadł Argentynie, która wygrała niewielką przewagą głosów. International EXPO w Buenos Aires będzie trwać od 15 stycznia do 15 kwietnia 2023. Tematem przewodnim będą przemysły kreatywne, tak jak zostało to pierwotnie przedstawione we wniosku.\nCo to oznacza dla Łodzi? Od początku zapewniano, że miasto nie ucierpi z powodu przegranej. Inwestycje w infrastrukturę będą kontynuowane, ponieważ mają ogromne znaczenie dla rozwoju miasta. Podkreślano, że drugie miejsce w staraniach o tak prestiżową imprezę nie jest powodem do rozpaczy. Energia włożona w starania nie pójdzie na marne. Łódź przechodzi transformację na lepsze. Programy odpowiedzialne za rewitalizację miasta nie stracą dofinansowania.\nRemis z Argentyną w drugiej turze głosowania zostawił apetyt na więcej. Porażka przyniosła ważną lekcję, z której wyciągnięto odpowiednie wnioski. A trzeba zauważyć, że wielkimi krokami zbliża się organizacja Horticultural EXPO 2024… Miasto Łódź chce wykorzystać pozytywną energię i rozgłos, jaki udało się zyskać w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Nie bez znaczenia jest również doświadczenie, jakie organizatorzy zdobyli podczas starań o EXPO 2022. Pojawiły się także nowe międzynarodowe kontakty, od których można czerpać bezcenną wiedzę. Teraz pozostaje obmyślić następny plan działania. W końcu trzeba iść za ciosem!


Jeep Renegade SUV 2019, 1.3 benzyna - Na sprzedaż za 96 990 zł - Warszawa - Sprzedawacz.pl\nJeep Renegade, 2019r. Led Parking Funkcjonalny\nKolor lakieru niebieski blue Shade.\nModel roku 2020, rok produkcji 2020.\nCena katalogowa: 118 820 PLN.\nWartość z rabatem 96 990 PLN\nAuto do szybkiego odbioru. Oferta ważna z finansowaniem dealera.\n• Lakier niebieskimetalik\nCena sprzedaży: 96 990 zł


Jakie tarcze hamulcowe do autobusów? - Moto Patrol\nHome » Motoryzacja » Części Samochodowe » Jakie tarcze hamulcowe do autobusów?\n2017-06-29|Kategoria: Motoryzacja / Części Samochodowe\nŚrodki transportu publicznego istnieją w Polsce od dziesiątek lat, jednakże kiedyś ich stan techniczny pozostawiał wiele do życzenia. Współcześnie jest zupełnie inaczej, zakłady przewozu pasażerów dbają o swoje pojazdy, między innymi poprzez regularne serwisowanie, a także poprzez stosowanie najlepszych części takich jak tarcze hamulcowe do autobusów marki Fomar, który jest jednym z najlepszych producentów części do układów hamulcowych samochodów osobowych i dostawczych. Dzięki temu tarcze hamulcowe do autobusów są wykonane z najlepszych gatunkowo materiałów, co przekłada się na ich efektywną pracę.\nFirma usługowa ABS Rent to profesjonalna wypożyczalnia aut ciesząca się stale rosnącą popularnością. Dysponujemy dobrze rozbudowaną flotą nowoczesnych samochodów o wysokim standardzie. W naszej ofercie znajdują się nie tylko standardowe samochody 5 - osobowe ale także większe pojazdy typu Van i Bus. Z na...\nEkonomiczne auta z importu\nWybór marek pojazdów dostępnych na polskim rynku staje się coraz bardziej szeroki. To powoduje utrudnienia przy wchodzeniu nowych producentów na tak konkurencyjny rynek. Z takim właśnie problemem zetknęła się marka dacia. Serwis i salony sprzedaży zostały zorganizowane od podstaw tak, aby obejmowała region...\nWybierając się w wymarzoną podróż po jakichś odległych zakątkach naszego kraju czy kontynentu, niekoniecznie musimy zdawać się na gościnność obiektów hotelowych oraz usługi świadczone przez firmy transportowe. Możliwość uniknięcia załatwiania tego typu logistycznych spraw daje wypożyczenie kampera...\nNiezawodny transport ADR - siedziba w Warszawie\nPrzygotowanie makijażu na każdą okazję


Walentynki, wiosna, wakacje: eleganckie apartamenty z wyżywieniem i SPA przy plaży od 159 PLN/os/2 noce ✔DARMOWE ODWOŁANIE Walentynki, wiosna, wakacje: eleganckie apartamenty z wyżywieniem i SPA przy plaży od 159 PLN/os/2 noce ✔DARMOWE ODWOŁANIE\nWalentynki, wiosna, wakacje: eleganckie apartamenty z wyżywieniem i SPA przy plaży od 159 PLN/os/2 noce ✔DARMOWE ODWOŁANIE\nOferta od Jackie_Sparrow , 7. lut. 2021 14.00\nSzukacie pomysłu na niedrogi i udany wypoczynek dla całej rodziny, a może chwilę wytchnienia w dobrym obiekcie SPA nad Bałtykiem? Proponujemy krótszy lub dłuższy wypoczynek w nowoczesnym kompleksie Grand Laola SPA & Apartamenty koło od plaży w Pobierowie. Rezerwacji w najlepszych cenach dokonacie u Triverny. I to naprawdę znacznie lepszych niż u konkurencji!\nTerminy od dziś do końca 2021 - na weekendy, zimę, Walentynki, Boże Ciało, wakacje, jesień.\ndostęp do kompleksu SPA i fitness\ndostępne terminy od dziś do grudnia 2021 znajdziecie w kalendarzu po przejściu do oferty\nocena 4,1/5 w Google\nTymczasem walentynkowy weekend w innym serwisie - drożej i same śniadania:\nLuksus Triverna Długi weekend sierpniowy Wakacje 2020 SPA Dojazd własny Romantyczny wyjazd Weekend Bez paszportu Walentynki Tanie wakacje Morze Bałtyckie Basen Długi weekend Dzień Kobiet Plaża Polska Lato w Polsce Darmowa rezygnacja Wakacje z biurem podróży Z dziećmi Zwierzęta


COIT | ALKOM TELEFONY KOMÓRKOWE\nSPRZEDAŻ SKUP KOMIS SERWIS NAPRAWA TELEFONÓW KOMÓRKOWYCH\nFirma ALKOM od 2000 roku związana jest z rynkiem telekomunikacyjnym.\nPrzez prawie 20 lat zapracowała na miano firmy, na której można polegać. Stale rosnąca ilość sprzedawanych oraz naprawionych telefonów komórkowych, największy wybór akcesoriów gsm na rynku, zadowolenie klientów oraz nieustanna obecność w ścisłej czołówce polskich dealerów telefonów komórkowych - są tego największym dowodem.\nGłównym naszym atutem jest wszechstronność, kompleksowość oraz wysoka jakość którą oferujemy. Nasi pracownicy służą fachową poradą i pomocą w każdej najdrobniejszej sprawie związanej z zakupem, sprzedażą, zamianą oraz serwisem telefonów. Nasza oferta obejmuje pełną gamę telefonów komórkowych, akcesoriów, jak również pełen zakres usług serwisowych wszystkich modeli telefonów.\nZ naszych usług korzystają biznesmeni, studenci, fani smartfonów, a także osoby, dla których telefon służy tylko do rozmów i wysyłania SMS-ów, uczniowie i ich rodzice, młodsi i starsi. Naszych klientów łączy jedno. Chcą produktu w najlepszej cenie. Staramy się sprostać oczekiwaniom wszystkich.\nKonkurencyjne ceny, elastyczna oferta, innowacje i wiele więcej.\nZaufały nam tysiące klientów na terenie Krakowa i Małopolski. Dzięki reklamie w ogólnopolskich Pismach branżowych oraz w internecie zaczęliśmy pozyskiwać klientów z całej Polski. Właśnie z myślą o nich postanowiliśmy otworzyć sprzedaż przez internet.\nW 2003r jako pierwsi w Polsce wprowadziliśmy usługi skupu, sprzedaży, zamiany oraz serwisu telefonów komórkowych! on-line door to door:\nJuż nie musicie drodzy Państwo błądzić po komisach i serwisach.\nW naszej firmie załatwicie wszystko nie wychodząc z domu, nie martwiąc się o jakość produktów oraz ich pochodzenie !!! Posiadamy tylko markowe akcesoria, a wszystkie telefony komórkowe objęte są gwarancją.\nWieloletnie doświadczenie w sklepach tradycyjnych pozwoliły sprostać oczekiwaniom klientów, którzy cenią sobie wygodę robienia zakupów przez internet.\nNasz zespół tworzą najlepsi handlowcy, są gotowi do pomocy w wyborze najkorzystniejszych dla Państwa rozwiązań.\nOferujemy towar w najniższych cenach.\nJasno sprecyzowaliśmy warunki dokonywania zakupów i uprościliśmy ten proces tak, aby nic nie zakłóciło Państwu przyjemności kupowania.\nbaterie do telefonów cyfrowych\nfuterały do telefonów gsm\nkarty pop do telefonów orange\nkarty sim do telefonów gsm\nkarty simplus do telefonów komórkowych\nkarty tak tak do telefonów gsm\nkomis akcesoriów do telefonów komórkowych\nkomis telefonów gsm\nnaprawa telefonów cyfrowych\nnaprawa telefonów komórkowych na poczekaniu\nrozkodowywanie telefonów komórkowych\nskup akcesoriów do telefonów komórkowych\nusuwanie blokad w telefonach komórkowych\nusuwanie simloków w telefonach komórkowych\nMyszona Przemysław ( właściciel )\nKRAKÓW, ul.Kościuszki 48\nul.Kościuszki 48 • 30-105 • KRAKÓW\nPoniedziałek: 09:30-17:30 00:00-00:30


Hokej.net - Reprezentacja U20: Pierwsze zgrupowanie juniorskiej kadry\nW przedostatni dzień bieżącego miesiąca na obiektach Naprzodu Janów spotka się reprezentacja juniorów, która następnego dnia zamelduje się na badaniach w Centralnym Ośrodku Medycyny Sportowej w Warszawie, a po ich zakończeniu uda się w drogę do Ostrawy. W Czechach młodzi hokeiści przebywać będą w pierwszych siedmiu dniach sierpnia. Zgrupowanie zakończą dwa mecze towarzyskie w Sosnowcu z tamtejszym Zagłębiem. Rozegrane zostaną dzień po dniu, a pierwszy z nich zaplanowano na 8 sierpnia.\nBędą to pierwsze sprawdziany kadry w ramach przygotowań do imprezy sezonu, którą są Mistrzostwa Świata Dywizji I Grupy B. Czempionat rozegrany zostanie w dniach 12-18 grudnia w Kijowie.\nSkład trenerski pozostał w niezmienionym składzie. Głównym szkoleniowcem jest Piotr Sarnik, a pomagają mu Krzysztof Majkowski oraz Grzegorz Klich, natomiast bramkarzami zajmuje się Arkadiusz Sobecki. Trenerem wideo został Ireneusz Jarosz. Za przygotowanie motoryczne odpowiadać będzie Anna Bieniec. Serwisantem jest Maciej Matczak, a masażystką Karolina Grochowska. Kierownictwo nad reprezentacją powierzono w ręce Rocha Bogłowskiego.\nPowołania na zgrupowanie rozesłano do następujących zawodników:\nSzymon Bieniek (ZUBR Przerów / Czechy)\nJakub Blanik (Zagłębie Sosnowiec)\nErnest Bochnak (AZ Hawierzów / Czechy)\nKonrad Filipek (Niedźwiadki MOSiR Sanok)\nPatryk Gosztyła (MKS Cracovia Kraków)\nJakub Lewandowski (HC Vitkovice / Czechy)\nKlaudiusz Libik (Stjernen Hockey / Norwegia)\nIgor Smal (GKS Stoczniowiec Gdańsk)\nDamian Tyczyński (HK Poprad / Słowacja)\nMaciej Witan (Niedźwiadki MOSiR Sanok).\nW rezerwie pozostaje jeszcze pięciu zawodników:\nMateusz Małota (UKS Zagłębie Sosnowiec)\nMichał Zając (TMH Polonia Bytom).\nTagi: Reprezentacja Polski U20juniorzyzgrupowaniepowołaniaobózKadralista


Czy pod oknami w Makowie tłukli eternit? • Maków, Pietrowice Wielkie - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nCzy pod oknami w Makowie tłukli eternit?\n31.01.2015 17:14 | 22 komentarze | woj\nNa początku stycznia rozpoczęły się roboty budowlane w jednym z domów w Makowie. Robotnicy m.in. burzyli dach. Sąsiedzi owej posesji z niepokojem spoglądali co robią budowlańcy.\nZdjęcie wschodniej ściany budynku zrobione przez zaniepokojonych mieszkańców\nWedług mieszkańców ul. Raciborskiej, przy której rozegrały się opisane tu wydarzenia, twierdzą że nie dochowano bezpieczeństwa przy usuwaniu eternitu, którym miał być pokryty dach. Owi świadkowie, pragnący zachować anonimowość, uważają że robotnicy zrzucający pokrycie dachu nie dochowali podstawowych zasad bezpieczeństwa przy tego typu robotach. Ich zdaniem, tłukli oni eternitowe płytki, zawierające azbest, nie izolując w żaden sposób terenu tych prac od innych posesji. – Mieszkamy niedaleko i uważamy, że w ten sposób mogli zaszkodzić naszemu zdrowiu. Tłuczony azbest nie był w żaden sposób zabezpieczony – twierdzą oburzeni.\nO całej sytuacji zostali powiadomieniu pracownicy Urzędu Gminy w Pietrowicach Wielkich. Zaniepokojeni mieszkańcy Makowa, jak twierdzą, usłyszeli tu, że nic nie wskórają gdyż omawiany dom należy do osoby związanej z samorządem. Mieli usłyszeć jedynie radę aby powiadomić inspekcję budowlaną. Tak zrobili. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Raciborzu zjawił się na miejscu, ale jego wizyta nie uspokoiła sąsiadów posesji, gdzie trały roboty budowlane. – Po jego kontroli usłyszeliśmy, że na dachu nie było żadnych szkodliwych materiałów. Wszystkie roboty budowlane z tym związane nie miały nic wspólnego ze szkodliwymi materiałami. A przecież nie trzeba być wielkim znawcą aby ocenić co sąsiedzi mieli na dachu – relacjonują mieszkańcy ul. Raciborskiej i wskazują na zdjęcia.\nCo mówi inspekcja?\nNa skutek telefonicznego zgłoszenia w dniu 13 stycznia na terenie nieruchomości w Makowie przy ul. Raciborskiej 38 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Raciborzu przeprowadził kontrolę prowadzonych tam robót budowlanych. Jednym z powodów zgłaszającego była obawa, że dach pokryty jest płytami azbestowo-cementowymi. Kontrola nie potwierdziła tych obaw. Jak ustalono, dach był pokryty płytkami z łupka naturalnego.\nW wyniku kontroli ustalono natomiast, że na nieruchomości prowadzona jest rozbiórka budynku mieszkalnego, która odbywa się bez wymaganego ustawą prawo budowlane zgłoszenia lub pozwolenia na rozbiórkę. Roboty zostały wstrzymane do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego.\nZgodnie z obowiązującym prawem, w przypadku gdyby dach pokryty był materiałem zawierających azbest, pokrycie takie musiałoby być rozbierane przez wyspecjalizowaną firmę. Kwestie te reguluje Rozporządzenie w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest. Gdyby inwestor rozbierał takie pokrycie niezgodnie z przepisami podlega karze grzywny.\nNatomiast w sytuacji gdyby na nieruchomości doszło do niewłaściwego składowania odpadów azbestowych, organem właściwym jest właściwy miejscowo powiatowy inspektor sanitarny, który zgodnie ustawą o Państwowej Inspekcji Sanitarnej powołany jest do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami higieny środowiska oraz ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób (...).\nOrgan nadzoru budowlanego prowadzi więc tylko postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych, natomiast postępowanie w sprawie składowanie odpadów azbestowych powinien przekazać do właściwego powiatowego inspektora sanitarnego.\nGabriel Kuczera, Powiatowy Inspektor\nNadzoru Budowlanego w Raciborzu\nInformacje Maków Pietrowice Wielkie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Raciborzu\nrandal 19.04.2015 14:21\nDrodzy panowie ,jesli zyjecie wystarczajaco długo w tym dziwnym kraju ,to nie powinniscie mieć złudzen jak ta sprawa zostanie załatwiona , jesli zwykły szarak coś pobroi to zaraz sie za niego biorą,a ludzie którzy maja troszke władzy są nietykalni ,Czachor ja równiez chciałbym poznac finał tej sprawy .\nszatan 19.04.2015 13:21\nDo Czachor po co chciales wiedziec do jakiej sprawy potrzeba mi adwokata jak i tak nie podales zadnego adresu\nraper 19.04.2015 08:20\nDo Czachor to było zaraz wiadome ze taki bedzie final pozamiatane....prawda nie zobaczy swiatła ...tak bylo od poczatku ktos inny zainteresowal sie ,a niewinnie zostali obgadani i wysmiani sasiedzi przez pracownikow ktorzy tam robili tak ze wszystko w naszym kochanym kraju jest pozamiatane pod dywan tak ze Czachor nie mamy co czekac na prawde , pozdrawiam .\nCzachor 16.04.2015 09:12\ni sprawa ucichła jak większość w naszym kraju. Może nowiny zapytają o finał tej sprawy Powiatowy Nadzór Budowlany\nszatan 09.02.2015 17:38\nPrzeciwko zus o kapital poczatkowy\nCzachor 09.02.2015 10:58\na do jakiej sprawy chcesz tego adwokata??\nszatan 08.02.2015 12:36\nMale pytanko kto ma namiar na dobrego rzetelnego adwokata\nraper 07.02.2015 19:55\nSzatan nie udawaj ze nie wiesz co to jest eternit ,piszesz jak mały dzieciak .poczekaj co mądrzy urzednicy zrobią,\nrandal 07.02.2015 19:34\nFotograf pokazał prawdę to zdjęcie jest w poprzednich nowinach to urzędnicy mataczą ,poczekajmy co z tego wyniknie.Hej.\nszatan 07.02.2015 18:22\nTo fotograf robi ludzi w konia i faktycznie chcial tu cos ukryc\nrandal 07.02.2015 16:22\nDo Szatana jeśli masz wątpliwości co to było sprawdż sobie na mapa gogle raciborska 38 lewa część dachu to duże płyty eternitu a reszta to małe płyty,ja nie mam wątpliwości HEJ.\nrandal 06.02.2015 21:12\nDo Czachor .Witaj kolego dzieki za wsparcie ,mówie ci ze ta sprawa zostanie zamieciona pod dywan ,jak wszystko w tym kraju ,bo za duzo ludzi musiało by bęknąć za to .pozdrawiam .\nszatan 06.02.2015 21:10\nTo wyglada na plytki dachuwkowe Eternit to sa plyty okolo 100cm na 120cm i w dodatku faliste alle specjalista nie jestem\nraper 06.02.2015 20:54\nJa równiez mam prośbę do nowin o informację jak ta sprawa się zakończy.Do slash kolego zastanów sie co piszesz .\nCzachor 06.02.2015 20:28\nA mam jeszcze prośbę do nowin o informację jak ta sprawa się zakończyła??\nCzachor 06.02.2015 20:19\nDo slash. Podaj mi kolego twój adres to przywiozę ci mój eternit bo trochę go mam a z chęcią się go pozbędę. Przepisy się zmieniają i nie może być tak że jedni je przestrzegają a inni to maja w d... Czekam na adres. Pozdrawiam\nslash 06.02.2015 18:20\ndo @ randal ,powiec mi człowieku,dlaczego ktos kiedyś wymyślił eternit, i był stosowany , i nikt sie tym nie przejmował ? A dziś wielkie halo robisz z tego . To co jest w dzisiejszym jedzeniu ,co spożywasz,to jest bardziej szkodliwe,niż ten eternit. Więc sie zastanów. I nie pouczaj tu nikogo ,bo nie masz racji.\nrandal 06.02.2015 16:00\nSamowolka jak na dzikim zachodzie ,wspuczuje,tym panom co byli na kontroli ,pewnie to absolwenci uniwersytetu Marksistowsko -Leninowskiego ,bo tylko ich było stac na takie numery dla nich tłok,czy cylinder to było to samo .Prosiłbym o kontakt do tych panów aby mi wystawili zaswiadczenie ze na moim dachu jest łupek a nie eternit ,i adres tej firmy budowlanej która szybko sprawnie i tanio wykonuje tak niebezpieczne prace .\nkoło 01.02.2015 13:55\nTrzeba być idiotą, aby podjąć się zadania zrzucenia dachu z eternitu bez żadnych zabezpieczeń.Skąd oni wzieli tych ludzi? Chyba z pod budki z piwem, bo żaden normalny człowiek nie podjął by się takiego zadania, aby zrzucać eternit bez masek itp.\nrandal 01.02.2015 12:38\nJeśli głupoty można komuś zazdrościć to gratuluje i zarazem współczuje, lecz jeśli ktoś chce się sam truć to niech to robi na uboczu a niech nie truje otoczenia.To nie jest zawiść nie życzę ci aby ktoś bliski zachorował ci na któryś z nowotworów bo wtedy wspomnisz moje słowa.\nslash 01.02.2015 10:44\nLudzka zawisć nie zna granic !\nCzachor 01.02.2015 09:33\nNareszcie jakiś porządek. koniec z samowolą, brawo sąsiedzi!!


Świetnie przygotowane posiłki specjalnie dla ciebie! Zapraszamy! - best copywriter\nHome » Noclegi » Hotele i Noclegi » Świetnie przygotowane posiłki specjalnie dla ciebie! Zapraszamy!\nPrzyjemne miejsce by całkowicie sie zregenerować\nAbyś codziennie nie musiał przygotowywać posiłków, możesz co jakiś czas zabrać rodzinę i udać się w miejsce gdzie działa nasza restauracja. Szczyrk to miejsce gdzie już od wielu lat gościmy turystów i amatorów najlepszych dań w naszych skromnych progach. Panuje u nas świetna przytulna atmosfera, dzięki czemu klienci chętnie odwiedzają nasz lokal. Zawsze uprzejma obsługa chętnie poleci najlepsze dania, które spodobają się każdemu klientowi. Wszystkie posiłki zjesz w niedrogich cenach.\nDoskonałe dania dla wszystkich gości!\nProponujemy wyłącznie potrawy przygotowane na bazie naturalnych i świeżych składników. Nasza kuchnia słynie z wybornego smaku, w lokalu od lat rządzi doświadczony specjalista od przygotowywania dań. Zjesz u nas zarówno świetne zestawy obiadowe, jak i smakowite i sycące przystawki. Doskonałe wina oraz inne napoje i desery udostępni nasza restauracja. Szczyrk to jedno z miejsc gdzie łatwo się z nami skontaktujesz! Zapraszamy do lokalu przez cały dzień o każdej porze!\nHotel Las Vegas w Barcicach to nie tylko przestronne pokoje, komfortowe łóżka, czy darmowy Internet WiFi, ale także sala konferencyjna, sale szkoleniowe oraz sala weselna. Nowy Sącz znajduje się dosłownie kilka kilometrów od wsi Barcice, w których mieści się nasz piękny ośrodek. Naszym gościom udostępnia...\nNasza firma, skupia się na wszystkim co się dzieje na wodzie. Oferujemy bardzo szeroki wachlarz usług, m.in. kursy na sterników, czy organizacja regat żeglarskich. Obecnie, gdy poszukujemy rozrywki podczas wspólnego wyjazdu, czy to z rodziną, bądź gdy organizujemy wyjazd integracyjny, szukamy czegoś więcej n...


Drukuj stronę - Superman & Lois\nInne => Inne filmy i seriale => Wątek zaczęty przez: LelekPL w 28 luty 2021, 19:39:02\nTytuł: Superman & Lois\nWiadomość wysłana przez: LelekPL w 28 luty 2021, 19:39:02\nWiadomość wysłana przez: Juby w 28 luty 2021, 20:50:21\nTyler Hoechlin jest... okej, ale mam kilka uwag odnośnie jego wyglądu: 1) Kiepski kostium (choć i tak o niebo lepszy od tego z Supergirl); 2) wiem, że nierozpoznawanie Supermana w Clarku od dawna nie ma za grosz sensu, ale poza okularami mogliby też jak wszyscy poprzednicy trochę zmieniać mu fryzurę :P 3) i czemu zawsze nosi taki 2-dniowy zarost, jak evil-Superman z trzeciego filmu z Reevem?To bardziej pasowałoby mi do Bizarro, niż do Człowieka ze stali...\nWiadomość wysłana przez: LelekPL w 28 luty 2021, 21:40:53\nWiadomość wysłana przez: Leon Kennedy w 03 marzec 2021, 11:42:11\nWiadomość wysłana przez: LelekPL w 03 marzec 2021, 11:59:03\nMnie trochę rozbawiła reakcja synów na wieści, że ich tata jest Supermanem. Ta emo agresja... Naturalna reakcja w tym momencie to chyba "ja pier*le... ale zaj*biście! Zapisz się do NBA i będziemy milionerami", a z tą pracą na polu bym mu powiedział "człowieku, jesteś supermanem, zrobisz całe pole w minute" :P\nWiadomość wysłana przez: Juby w 03 marzec 2021, 11:59:49\nZ zarostem już trochę jak czarny charakter. Jego nowy kostium na zdjęciach jest okej, ale na samym aktorze, w ruchu, mocno razi że jest za luźny i wypchany sztucznymi mięśniami pod spodem (nie wiem po co, aktor przecież jest świetnie zbudowany). :P\nWiadomość wysłana przez: Leon Kennedy w 03 marzec 2021, 14:17:27\nCytuj Mnie trochę rozbawiła reakcja synów na wieści, że ich tata jest Supermanem. Ta emo agresja... Naturalna reakcja w tym momencie to chyba "ja pier*le... ale zaj*biście! Zapisz się do NBA i będziemy milionerami", a z tą pracą na polu bym mu powiedział "człowieku, jesteś supermanem, zrobisz całe pole w minute" :P\nWiadomość wysłana przez: Leon Kennedy w 09 marzec 2021, 17:56:17\nWiadomość wysłana przez: LelekPL w 21 marzec 2021, 15:30:22\nWiadomość wysłana przez: Leon Kennedy w 22 marzec 2021, 14:21:35


Jadwiga Jankowska-Cieślak i Jan Peszek w nowym spektaklu Och-Teatru pt. "Kto nas odwiedzi" - Komunikat prasowy - Komunikaty prasowe - Och-Teatr\nJadwiga Jankowska-Cieślak i Jan Peszek w nowym spektaklu Och-Teatru pt. "Kto nas odwiedzi"\nW warszawskim Och-Teatrze trwają przygotowania do kolejnej premiery - w czwartek 16 czerwca pierwsi widzowie zobaczą spektakl pt. "Kto nas odwiedzi" w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego. W przedstawieniu grają znakomici aktorzy, Jadwiga Jankowska-Cieślak oraz Jan Peszek. Jak mówią twórcy - spektakl ten jest niczym dwie brawurowe, popisowe partytury dla dwojga aktorów. Zapowiada się niezwykle interesujące przedstawienie!\n"Kto nas odwiedzi" to opowieść o pewnej bardzo uroczystej kolacji, którą wydaje elegancka Milady (Jadwiga Jankowka-Cieślak), z pomocą swojego kamerdynera Jana (Jan Peszek). Rzecz dzieje się w starym zamku, który odwiedzają duchy. Czy lata temu mąż pani domu umarł śmiercią naturalną? A może któryś z jego przyjaciół ma z tym coś wspólnego? Czy tajemnica się wyjaśni?\nZnakomici aktorzy teatralni i filmowi - Jadwiga Janowska-Cieślak oraz Jan Peszek - właśnie w "Kto nas odwiedzi" po raz pierwszy pojawią się na scenie Och-Teatru. Ich kunszt znany jest doskonale wszystkim miłośnikom teatru; spodziewać się można, że czerwcowa premiera Och-Teatru będzie popisem aktorskich umiejętności najwyższej próby i wielką przyjemnością dla wszystkich widzów. Przedstawienie reżyseruje Cezary Tomaszewski, ceniony twórca teatralny. Swego czasu w Wiedniu wystawił nagradzaną "Wesołą wdówkę" Franza Lehara, w sztuce obsadzając... cztery polskie sprzątaczki. Przedstawienie uznano za wydarzenie teatralne roku w Austrii. Tomaszewski wielokrotnie już współpracował z Janem Peszkiem, reżyserując takie spektakle, jak choćby słynne jubileuszowe solo "Dośpiewanie. Autobiografia", drugą część "Podwójnego Solo". Bilety na najnowszy spektakl Och-Teatru pt. "Kto nas odwiedzi" można kupić w kasach lub online na stronie teatru. Próba dla mediów odbędzie się w Och-Teatrze w poniedziałek 13 czerwca o 12:00.


Mandaty Porządku i Sprawiedliwości do podziału? - Wiadomości Znad Wilii Mandaty Porządku i Sprawiedliwości do podziału? - Wiadomości Znad Wilii\n14 października, 2016 7:53\nMandaty Porządku i Sprawiedliwości do podziału?\nSprawę możliwego kupowania głosów na korzyść kandydatów z listy Porządku i Sprawiedliwości w Szyłokarczmie (Šilutė) będzie badała specjalna komisja utworzona przez Główną Komisję Wyborczą. Decyzja dotycząca wyników wyborów w tym okręgu ma zapaść do 30 października - daty ostatecznego zatwierdzenia wyników wyborów.\nJak poinformował członek komisji Jonas Udrys, komisja zapozna się z materiałem prokuratury i podejmie decyzję, czy działania badane przez organy ścigania mogły mieć wpływ na wyniki wyborów. Gdyby okazało się, że tak, wyniki wyborów mogłyby być anulowane.\nJak dodał, w tej sytuacji możliwych jest kilka rozwiązań – anulowanie całej listy Porządku i Sprawiedliwości, lub, jeżeli kupowanie głosów odbywało się na korzyść poszczególnych kandydatów, anulowanie kandydatury tych osób. Członek komisji nie wyklucza też, że była to prowokacja przeciwko partii.\nGdyby została anulowana cała lista partii, zgodnie z prawem wszystkie głosy oddane na tę listę są uważane za nieważne, a zdobyte przez partię mandaty metodą kwotową są rozdzielane między inne partie, które przekroczyły próg wyborczy.\nZastępca komisarza generalnego policji Edvardas Šileris potwierdził w czwartek, że kupowanie głosów odbywało się nie na rzecz poszczególnych kandydatów, lecz na rzecz całej listy Porządku i Sprawiedliwości.\nW Szyłokarczmie partia otrzymała 2053 głosy. Kandydatem partii w okręgu jednomandatowym był wiceprzewodniczący Sejmu Kęstas Komskis. Gdy policja ogłosiła wszczęście dochodzenia przedsądowego, Komskis wstrzymał członkostwo w partii.\nGabrielius Landsbergis zrezygnował z mandatu europosła\nCzy Sejm pozbawi mandatu poselskiego Neringę Venckienė?


Jarząb 'Burka' Sorbus\n> Jadalne owoce nietypowe>Jarząb jadalny>Jarząb 'Burka'\nSorbus (x) Burka synonim: Sorbaronia fallax 'Burka'\nKolor owocu Czerwony\nTermin zbioru owoców Jesień lub po pierwszych przymrozkach\nOdmiana mieszańcowa jadalna wyhodowana przez Iwna Miczurina. Owoce są około dwukrotnie większe od jarzębiny pospolitej o kolorze ciemnej mocnej czerwieni. Najważniejszą cech jest ich smak słodki. Dojrzewa w połowie sierpnia do września. Jako niskie drzewo rośnie dobrze na wszystkich glebach ze wskazaniem na żyzne ale nie zalewane wodą. Jest regularnie plenna gdzie zbiory mogą dochodzić do 50 kg z drzewa. Nadaje się do bezpośredniego spożycia i po przetworzeniu. Posiada odpowiednią i bezwarunkową mrozoodporność oraz w jej uprawie można wykluczyć zabiegi pestycydami gdyż wykazuje wysoką odporność na choroby i szkodniki.\nCiekawostki : Powstała z krzyżówki Sorbus alpina = Sorbaronia alpina x Sorbus aucuparia powstała w 1918 -25. Dla niewtajemniczonych można powiedzieć że jarzębinę pospolitą skrzyżował on z już krzyżówką jarzębiny z aronią – czyli krzyżówka drugiego stopnia.\nIwan Miczurin był sztandarowym twórcą roślin w byłym ZSRR, jego dorobek jest często dyskwalifikowany za wiele niesprawdzonych teorii w dziedzinie sadownictwa, leśnictwa. Wraz ze wzrostem technologii ,genetyki i postępu oraz rozwoju prac na gatunkami ,odmianami drzew i krzewów jego rośliny zostały zapomniane na przestrzeni czasu. Szczególnie że kołchozy i sowchozy tamtych czasów nie były miejscem rozwoju jego dzieł. Genialność na tamte czasy oraz innowacyjność jego prac , utworzenie kilkuset odmian zasługuje dziś na przypomnienie oraz szersze zainteresowanie.\nAmelanchier arborea 'Robin Hill' Wysokość:...\nSorbus 'Businka' Wysokość: 30-110 cm Pojemnik:...\nAmelanchier laevis 'Snowflakes' Wysokość: 20-90...\nZanthoxylum simulans syn. (Xanthoxylum...\nActinidia arguta 'Male Zapylacz' Wysokość:...\nActinidia arguta 'Issai' Wysokość: 30-50 cm...\nPrunus grayana Maxim. Wysokość: 50-65 cm...\nActinidia kolomikta 'Dr Szymanowski' Wysokość:...


Zdalne piątki: w poszukiwaniu inspiracji! | Opublikowani - Creative Communication Advisors\nlistopad 22, 2019 przez admin\nJakiś czas temu w naszej agencji wprowadziliśmy zdalne piątki. Wyjaśniać o co w tym chodzi pewnie za specjalnie nie trzeba – najzwyczajniej w świecie Opublikowani nie muszą w piątki zjawiać się w biurze. Mogą pracować z kawiarni, centrum cooworkingowego, przytulnej chatki na Mazurach albo z plaży na Costa Brava. Dopóki robota się robi – nikt w nic nie wnika. Dziś zaś krótko zdradzimy Wam co nami kierowało wprowadzając tę zasadę.\nPatryk u Misia\nJak donoszą internety (i nawet jakieś badania: http://bit.ly/PracaZdalnaF5) praca zdalna uszczęśliwia. Brak zespołu w biurze przez cały tydzień w naszym wypadku byłby chyba jednak nadmiarem szczęścia. I najzwyczajniej w świecie się u nas nie sprawdza. Na ogół za dużo mamy rzeczy, które łatwiej zrobić w kilka osób na miejscu. Do tego dochodzą spotkania wewnętrzne i z klientami, sesje zdjęciowe, wymiany pomysłów i wreszcie ploteczki przy kawie. No cały tydzień nie bez siebie nie damy rady i już.\nAle jeden dzień w tygodniu? I to w dodatku sławny na cały świat #piąteczek? To się sprawdza. I to bardzo. Dlaczego?\nUla i piąteczek mocno dosłownie 😉\nPo pierwsze: to jest fajne. Fajnie jest wstać w piątek i mieć całkowicie wolną rękę jeśli chodzi o dobór miejsca do pracy. Fajnie jest raz być tu, a raz gdzie indziej. Fajnie wreszcie u progu weekendu nie musieć się spieszyć. No chyba, że się chce załapać na kawę za pół ceny w White Bear Coffee – wtedy jednak trzeba się odrobinę spiąć 😅\nPo drugie: to uszczęśliwia. Dzięki zdalnym piątkom mamy idealne wejście w weekend. Jeszcze pracujesz, ale już nie jesteś w pracy. Dla ludzi uwielbiających to, co robią i zmagających się ze znalezieniem złotego przepisu na work-life balance… to jak złoto.\nPo trzecie i chyba najważniejsze: to dodaje +100 do kreatywności. Serio. Bo choć nawzajem inspirujemy się dość mocno i często zwykłe, luźne, biurowe wymiany myśli skutkują fajnymi pomysłami, to na dłuższą metę – przynajmniej raz na jakiś czas – warto poszukać inspiracji gdzie indziej.\nKarol na łonie natury\nPobudzanie kreatywności to rzecz jasna temat rzeka, ale oderwanie się do biurka, przy którym siedzi się każdego dnia i od ludzi, z którymi spędza się każdy dzień, z całą pewnością pomaga. Punkt widzenia zależy też przecież od punktu siedzenia… I to czasami dosłownie. Nowe miejsca, nowi ludzie, nowe doznania – to wszystko inspiruje do tworzenia czegoś innego, niż dotychczas i pozwala na wiele wyzwań spojrzeć inaczej, niż do tej pory. A często o to w tej zabawie chodzi. By było inaczej, niż do tej pory.\nO zaletach zdalnych piątków moglibyśmy pisać jeszcze dłuuugo. Ale nie będziemy zanudzać – w końcu mamy piątek.\nZamiast tego chętnie poznamy Wasze zdanie na ten temat. Czy wg Was to dobry pomysł? Czy sami macie możliwość pracy zdalnej? A jeśli nie – to czy chcielibyście ją mieć przynajmniej raz w tygodniu? Dlaczego?\nPoprzedni wpisWitamy na blogu! Następny wpis Polowanie na Real Time Marketing


Eksperci: transplantologia ratuje życie - Dziennik.pl\nEksperci: transplantologia ratuje życie\n4 listopada 2016, 20:03 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nTransplantologia jest obecnie jedyną metodą ratowania życia osób ze schyłkową niewydolnością narządów, takich jak np. serce, wątroba, płuca - mówili specjaliści na konferencji prasowej w stolicy.\nZorganizowano ją w ramach obchodów 20-lecia powstania Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnego do spraw Transplantacji „Poltransplant”.\n- Kiedyś wszyscy ekscytowali się przeszczepieniem serca, trzustki, wątroby. Dziś to normalna metoda leczenia schyłkowej metody niewydolności różnych narządów. Nie ma innej metody leczenia jak wymiana tego narządu na pozyskany od dawcy zmarłego lub dawcy żywego - gdy narząd jest podwójny lub duży - powiedział prof. Lech Cierpka konsultant krajowy w dziedzinie transplantologii klinicznej.\nPrezes Polskiego Stowarzyszenia Koordynatorów Transplantacyjnych Wojciech Czapiewski podkreślił, że w Polsce transplantologia jest kojarzona głównie ze śmiercią. - Cały czas wraca się do tego, że ktoś umiera i że pobiera się od niego narządy. Nie ma spójnego przekazu do społeczeństwa, że transplantologia wiąże się z życiem i gdy rozmawiamy z bliskimi zmarłego musimy im pokazać tę drugą stronę - tłumaczył. Taką rolę pełnią koordynatorzy transplantacyjni.\nO tym, że w Polsce wciąż konieczne jest edukowanie społeczeństwa na temat idei dawstwa narządów po śmierci lub za życia dla potrzebujących członków rodziny, świadczą liczby. Dyrektor Poltransplantu prof. Roman Danielewicz przypomniał, że obecnie na przeszczepienie narządu oczekuje w naszym kraju ok. 1700 osób.\n- Jeśli chodzi o pobieranie i przeszczepienia narządów lokujemy się w Europie gdzieś pośrodku. Niektóre kraje, w tym Niemcy, które są ogromnym i bogatszym od nas krajem, mają w tej chwili niższy od nas wskaźnik pobierania i przeszczepiania narządów, ale np. Białoruś ma aktualnie wyższy wskaźnik niż my - wymieniał ekspert. Przypomniał, że światowym liderem pod tym względem jest Hiszpania, gdzie pobiera się narządy od 40 dawców zmarłych na 1 mln mieszkańców. W Polsce pobieramy od 13 zmarłych dawców na 1 mln, czyli trzy razy mniej.\nDr hab. Maciej Kosieradzki, prezes Polskiej Unii Medycyny Transplantacyjnej, zaznaczył, że Polacy są generalnie dobrze nastawieni do transplantologii i zdają sobie sprawę, że daje ona ludziom szansę długiego życia. - Obecnie ze zdecydowaną odmową zgody na donację narządów spotykamy się rzadko - podkreślił. Dotyczy to nie więcej niż 15 proc. przypadków.\nJednak zapotrzebowanie na narządy dla biorców stale rośnie. - Coraz bardziej rozwierają się nożyce między zapotrzebowaniem a możliwościami zaspokojenia go. Dlatego wciąż chcemy propagować zasadę "nie zabieraj swoich narządów do nieba" - tłumaczył prof. Wiesław Jędrzejczak, hematolog i transplantolog, który jako pierwszy w Polsce dokonał przeszczepienia szpiku.\nO promowanie idei honorowego dawstwa narządów w mediach zaapelowała obecna na konferencji wiceminister zdrowia Katarzyna Głowala, która odpowiada w resorcie za nadzór nad medycyną transplantacyjną.\nProf. Cierpka zachęcił, by o idei dawstwa narządów po śmierci i swojej decyzji w tej sprawie rozmawiać w rodzinach. To znacznie ułatwia bliskim podjęcie decyzji po śmierci krewnego. Konsultant zwrócił też uwagę, że w Polsce za rzadko pobiera się do przeszczepienia narządy od spokrewnionych dawców żywych (chodzi głównie o nerki).\nDr Kosieradzki zaznaczył, że każdy z nas ma pięć razy większe prawdopodobieństwo znalezienia się na liście osób oczekujących na przeszczepienie jakiegokolwiek narządu z powodu jego schyłkowej niewydolności niż zostania kiedykolwiek w życiu dawcą.\nEksperci obecni na konferencji podkreślali, że wyniki leczenia w polskich ośrodkach transplantacyjnych, które mierzy się długością przeżycia biorców oraz utrzymywania się przeszczepów, są porównywalne z wynikami europejskimi i amerykańskimi. - Pod tym względem nie mamy się czego wstydzić - zaznaczył prof. Danielewicz.\nWedług dr. Kosieradzkiego w Polsce wyniki przeszczepiania nerek (biorąc pod uwagę 10-letnie przeżycia biorców) są lepsze niż w USA. - Mało kto wie, że w Warszawie działa największy w Europie ośrodek zajmujący się przeszczepieniami wątroby - podkreślił.\nW ocenie prof. Danielewicza wielkim sukcesem jest także fakt, że obecnie w polskim rejestrze dawców szpiku jest ponad 1 mln dawców. - Jest to trzeci rejestr w Europie i szósty co do wielkości na świecie. To ogromny sukces i dowód na altruizm młodych Polaków, którzy się do tego rejestru zapisali - powiedział.\nEkspert przypomniał, że w 2016 r. obchodzone jest nie tylko 20-lecie Poltransplantu, ale też 50. rocznica wykonania w Polsce pierwszego udanego przeszczepienia narządu. W ciągu tych pięciu dekad przeszczepiono narządy ponad 28 tys. ludzi, a kilka tysięcy otrzymało przeszczep komórek krwiotwórczych (określany jako przeszczep szpiku).\nPoltransplant powstał z inicjatywy środowiska polskich transplantologów, które w latach 90. XX wieku dostrzegło potrzebę skoordynowania działań ośrodków transplantacyjnych głównie w zakresie pobrań tzw. wielonarządowych. - Chodziło o to, by wykorzystać możliwości pobrania więcej niż jednego narządu od zmarłego dawcy i oferować te narządy biorcom - wspominał prof. Danielewicz.\nWraz z uchwalenie ustawy transplantacyjnej w 1995 r. zdecydowano o utworzeniu państwowej jednostki – Centrum Organizacyjno-Koordynującego do spraw Transplantacji „Poltransplant”. Powstało ono w 1996 r.\nOprócz koordynowania pobrań wielonarządowych, jednostka ma też za zadanie m.in.: prowadzenie rejestrów transplantacyjnych, rejestrów pobrań, żywych dawców, rejestrów przeszczepień, a także rejestrów sprzeciwów osób, które nie chcą po śmierci być dawcami narządów.\n- Te dane staramy się gromadzić w rejestrach po to, aby (…) polska transplantologia była bezpieczna i służyła tym osobom, które oczekują na przeszczepienie narządu. Przez te 20 lat udało się nam się zbudować sprawny system organizacyjny - podsumował prof. Danielewicz.\nprzeszczepić transplantologia dawca przeszczep przeszczepianie narzadów chirurg biorca\nJest postęp w leczeniu raka trzustki! Nowy program lekowy\nWielki sukces polskich lekarzy: nowatorski przeszczep ręki\nSukces! Przeszczepiono dłoń dorosłemu pacjentowi, który urodził się bez tej części ciała\nPrzecież to Ziobro unicestwił polską transplantologię i jest pośrednio odpowiedzialny za śmierć tysięcy albo dziesiątek tysięcy ludzi! A zaczęło się od "słynnej" sprawy Mirosława G. słów Ziobry „już nikt nigdy przez tego pana życia pozbawiony nie będzie”...


Mediacja to proces, w którym neutralna, trzecia osoba, pomaga stronom w sporze zidentyfikować problemy i znaleźć dla nich obopólnie satysfakcjonujące rozwiązania. Ważne jest, aby pamiętać, że to strony osiągają porozumienie. Mediator nie jest w stanie niczego im narzucić.\nMediacja pozwala uniknąć eskalacji konfliktu, zmniejsza koszty i przyspiesza osiągnięcie rozwiązań kwestii spornych. Ponadto prawodawcy ontaryjscy uznali, że zanim dojdzie do rozprawy sądowej, w wielu sytuacjach strony muszą skorzystać z mediacji i w niektórych rodzajach spraw mediacja stała się nieuniknionym etapem procesu sądowego.\nMediacja może pomóc w rozwiązaniu każdego rodzaju konfliktu, ale w niniejszym artykule skoncentruję się na mediacjach w konfliktach rodzinnych, wynikających przy okazji rozwodów, separacji i rozstań. Ten typ mediacji różni się od innych tym, że towarzyszą mu bardzo skomplikowane aspekty psychologiczne, konflikty łatwo ulegające eskalacji ze względu na brak umiejętności porozumienia się. W sytuacjach, gdy strony mają dzieci, minimalizowanie konfliktu staje się szczególnie ważne, gdyż dzieci zawsze cierpią z powodu nieporozumień między rodzicami. Ponadto, dla dobra dzieci, rozstające się strony powinny być zainteresowane utrzymywaniem poprawnych stosunków, gdyż będą pozostawały w kontakcie ze sobą i niejednokrotnie wspólnie podejmowały decyzje dotyczące swoich dzieci przez wiele lat po rozwodzie czy separacji.\nZ reguły mediacją zajmują się osoby posiadające przygotowanie prawne (prawie zawsze prawnicy, ale czasem paralegals) albo psychologiczne. Wielką zaletą mediatorów z przygotowaniem psychologicznym jest umiejętność łagodzenia konfliktów i łatwość rozpoznawania oczekiwań stron. Natomiast zaletą mediatorów-prawników jest dogłębna znajomość prawa i to, że są w stanie poinformować strony o tym, jaki może być wynik ich sporu, jeżeli sprawa trafi przed sędziego.\nZ reguły prawnicy są mediatorami w kwestiach majątkowych i finansowych, a osoby posiadające przygotowanie psychologiczne zajmują się mediacją w kwestiach związanych z dziećmi (sprawowanie władzy rodzicielskiej, wizyty, zamieszkanie itp). Wprawdzie nie zdarza się to często, ale niektórzy mediatorzy, jak autorka niniejszego artykułu, mają przygotowanie zarówno prawne jak i psychologiczne, co daje możliwość kompleksowego podejścia do wszystkich kwestii spornych, powstałych w trakcie separacji. Rezultatem takiej sytuacji są często znaczne oszczędności czasowe i finansowe.\nWarto wiedzieć, że w Ontario zawód mediatora nie jest prawnie regulowany. W związku z tym każdemu wolno nazwać się mediatorem, nawet osobom bez żadnego przygotowania teoretycznego i praktycznego. Mogą one jednak spowodować więcej szkody niż pożytku. Aby znaleźć wykwalifikowanego mediatora, najlepiej odwiedzić portal Ontario Association for Family Mediation ( www.oafm.on.ca) lub ADR Institute of Ontario ( www.adrontario.ca) i zobaczyć czy dana osoba jest na liście członków tych organizacji. Członkostwo gwarantuje niezbędne kwalifikacje i doświadczenie. Jeżeli wybrany mediator nie jest członkiem, OAFM lub ADRI, najlepiej poszukać kogoś innego.\nJak przebiega mediacja.\nPo znalezieniu właściwej osoby, obydwie zainteresowane strony powinny skontaktować się z wybranym mediatorem i wyrazić zgodę na uczestniczenie w procesie mediacji. Regułą jest, że mediator prosi strony o wypełnienie kwestionariusza dotyczącego historii ich związku oraz aktualnej sytuacji, szczególnie majątkowej. W większości przypadków przed rozpoczęciem sesji mediacyjnych mediator spotyka się z każdą ze stron oddzielnie. Pozwala mu to dowiedzieć się o tym, jakie kwestie będą dyskutowane w czasie sesji i daje stronom szanse na zadawanie pytań. Takie wstępne spotkanie trwa z reguły od jednej do półtorej godziny.\nKażda ze stron przed przystąpieniem do sesji mediacyjnej podpisuje umowę (Agrement to Mediate), która definiuje warunki mediacji. Typowa umowa mediacyjna określa, kto będzie brał udział w sesjach i na jakich warunkach, stwierdza, że mediacja jest procesem dobrowolnym i w każdej chwili może ulec zakończeniu przez każdą ze stron oraz mediatora. Przypomina stronom, że mediator nie występuje jako prawnik dla żadnej ze stron i zachęca je do poszukania niezależnej porady prawnej. Zobowiązuje strony do pełnego ujawnienia swojej sytuacji finansowej, wyjaśnia, że mediacja nie kończy się podpisaniem wiążącej umowy a jedynie rozwiązaniem kwestii spornych, prowadzącym do spisania umowy po zakończeniu procesu mediacji oraz reguluje kwestię honorarium mediatora. W umowie zarówno mediator jak i obydwie strony zobowiązują się do zachowania tajemnicy, czyli niewyjawniania nikomu treści dyskusji, aczkolwiek, o ile zajdzie taka potrzeba, strony udzielają mediatorowi pozwolenia na komunikowanie się z ich prawnikami (lub innymi profesjonalistami, których opinia potrzebna jest do osiągnięcia konstruktywnych rozwiązań, jak np. rzeczoznawcami nieruchomości lub planów emerytalnych). Poza tym jednym wyjątkiem, w zdecydowanej większości przypadków treść dyskusji mediacyjnej nie może być ujawniona nawet przed sądem.\nObowiązkiem mediatora jest również upewnienie się, że proces mediacji jest fair dla obu stron i że uczestnicy podejmują decyzje w oparciu o dogłębną znajomość okoliczności i swoich praw. Dlatego przy dyskutowaniu kwestii majątkowych mediator ma obowiązek upewnić się, że strony wymieniły wszystkie informacje o swoim stanie majątkowym. Z reguły strony wymieniają Finacial Statement pod przysięgą.\nMediatora obowiązuje absolutna bezstronność i zachowanie tajemnicy.\nMediacja znakomicie obniża koszty rozwodu lub separacji. Strony z reguły dzielą się kosztami mediacji. Nie wymaga ona rozległej korespondencji między prawnikami, wypełniania wielu formularzy oraz składania w sądzie dokumentów i związanych z tym opłat. Eksperci, o ile są konieczni, mogą być opłacani przez obie strony. Nie ma też potrzeby płacenia prawnikom za występowanie w sądzie w kwestiach rozwiązanych przez mediacje.\nW mediacji strony mogą spotykać się w wygodnych dla siebie terminach i kontrolować tempo załatwiania spraw. Dochodzą do własnych obustronnie satysfakcjonujących i niejednokrotnie bardzo twórczych rozwiązań. Badania socjologiczne wykazują, że ludzie częściej i chętniej trzymają się umów, które sami wynegocjowali niż decyzji narzuconych sądownie.\nMediacja odbywa się w cieniu prawa. Tradycyjny proces prawny lub sądowy są zawsze alternatywą, jeżeli jedna ze stron zgłasza nieuzasadnione roszczenia lub zajmuje pozycje niezgodne z obowiązującym prawem. Mediator-prawnik może pomóc stronom w osiągnięciu porozumienia, zgodnego z obowiązującym prawem.\nW czasie mediacji strony same wybierają problemy, na których chcą się skoncentrować. Mogą negocjować sprawy nie znajdujące posłuchu na salach sądowych, ale bardzo istotne z ich punktu widzenia.\nMediacja jest znakomicie mniej stresująca od procesu sądowego i od negocjacji pomiędzy prawnikami stron. Jako terapeuta wiele razy widywałam tragiczne psychologicznie skutki utarczek sądowych. Stres dla obu stron był olbrzymi. Odbijał się on na dzieciach, nawet tych nie będących bezpośrednim przedmiotem sporów. Często udział prawników reprezentujących strony rozniecał poczucie wrogości pomiędzy stronami i nieodwracalnie unicestwiał jakiekolwiek szanse na to, że rozwodzący się będą mogli porozumieć się z sobą w przyszłości, co było szczególnie tragiczne w przypadku par posiadających dzieci. Z samej swojej natury mediacja unika koncentrowania się na winie, oskarżeniach, strachu i gniewie. Poszukuje rozwiązań i kompromisów możliwych do zaakceptowania przez obie strony. Jeżeli prawnicy reprezentują strony biorące udział w mediacji (co jest wskazane), to ich rola polega na udzielaniu stronom porad.\nMediacja zakończona porozumiem się satysfakcjonuje strony bardziej niż decyzje sądowe, jest efektem pracy i zaangażowania stron w poszukiwaniu wyjścia z trudnej sytuacji.\nW przeciwieństwie do procesu sądowego, mediacja dostarcza szybkich rozwiązań. Rozwód i rozsupływanie zawiłych związków z byłym partnerem uważane są za jedne z najbardziej stresujących i tragicznych sytuacji w życiu człowieka. Rozsądni ludzie nie chcą ugrzęznąć na lata w bitwie o dzieci lub majątek. Mediacja potrafi skrócić proces rozsortowywania praw i zobowiązań z lat do miesięcy.\nMediacja redukuje konflikt a tym samym jest lepsza dla dzieci. Rozwód rodziców to zawsze trzęsienie ziemi w świecie ich dzieci. Nawet, jeżeli w przyszłości może się okazać, że rozstanie było konieczne i dało dzieciom szanse na rośnięcie w domu wolnym od konfliktów, sam moment separacji rodziców jest zawsze trudny. Badania psychologiczne wskazują, że sam fakt rozwodu nie musi mieć dramatycznego i długoterminowego wpływu na dzieci. To, co najbardziej wytrąca dzieci z równowagi, to przedłużający się i intensywny konflikt pomiędzy rodzicami. Mediacja pomaga uniknąć tego konfliktu i pozwala rodzicom koncentrować się na budowaniu swojej przyszłości.


Park Zdrojowy w Solcu-Zdroju (200m od SOLAVO Home & Travel)\nPark został założony w latach 1905-1910, natomiast w latach 1987-1988 poddano go gruntownej konserwacji. Możemy podziwiać w nim wiele ciekawych okazów drzew i krzewów; obok popularnych świerków, topoli i brzóz pojawiają się sosna wejmutka, katalpa, kłęk kanadyjski, magnolia,tamaryszek, platan, stare egzemplarze lipy szerokolistnej oraz przepiękne modrzewie Przez park przepływa rzeka Rzoska, która wypływa ze stawu w pobliskiej wsi Gadawie. Wijąca się wśród zieleni rzeka jest idealnym uzupełnieniem cudownego krajobrazu, jaki rozciąga się na terenie całego Parku Zdrojowego.\nZalew w Solcu-Zdroju (800m od SOLAVO Home & Travel)\nZbiornik retencyjno-rekreacyjny bezpośrednio przylegający do parku zdrojowego o łącznej powierzchni 6 ha oraz głębokości od 0,5 do 3m. Nad zalewem istnieje możliwość połowy ryb, grillowania. Jest to idealne miejsce do relaksu oraz wypoczynku.\nEuropejskie Centrum Bajki im. Koziołka Matołka w Pacanowie (15 km od SOLAVO Home&Travel)\nDziecięce centrum kultury znajdujące się w Pacanowie, oficjalnie otwarte 24 lutego 2010 roku. Instytucja prowadzi działalność kulturalną skierowaną do dzieci, rodziców i osób pracujących z dziećmi. Charakterystyczne dla kompleksu są elementy przypominające wielkie baby z piasku. Mieści się w nich: Muzeum Postaci Bajkowych, Biblioteka Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej wraz z czytelnią, sala kinowa i teatralna, księgarnia, sklep z pamiątkami i kawiarnia. W bezpośrednim otoczeniu budynku znajduje się ogród edukacyjny oraz amfiteatr.\nMalowana Wieś - Zalipie (20 km od SOLAVO Home&Travel)\nZalipie - wieś położona na terenie Powiśla Dąbrowskiego mieszczącym sie w widłach Wisły i Dunajca. Zwyczaj ozdabiania wiejskich izb kwiecistymi malunkami wywodzi się z końca XIX wieku, kiedy to mieszkanki wsi zaczęły dekorować wnętrza chałup kwiatami wykonanymi z bibułki, wycinankami i pająkami ze słomy wiszącymi u powały oraz malowanymi na ścianach kwiatami. Malowidła wykonywano także na zewnętrznych ścianach budynków, studniach i płotach. Prace zalipiańskich artystek można podziwiać m.in. w Zagrodzie Felicji Curyłowej, która jest filią Muzeum Etnograficznego oraz w Gminnym Ośrodku Kultury "Dom Malarek" w Zalipiu, powstałym w roku 1978.\nPałac w Kurozwękach (37 km od SOLAVO Home&Travel)\nDzieje Pałacu w Kurozwękach sięgają XIV wieku. Drewniano-murowany zamek został wybudowany przez Dobiesława z Kurozwęk i stał się siedzibą rodu Kurozwęckich. Na początku był budowlą obronną, ponadto był to jeden z pierwszych murowanych zamków rycerskich w Polsce. Zamek był wielokrotnie przebudowywany, aż do osiągnięcia wyglądu pałacu, który prezentuje obecnie. W 2006 roku po raz pierwszy otwarto tu labirynt zrobiony na polu kukurydzy. Labirynt przyjął się świetnie i teraz jest jednym ze znaków rozpoznawczych Pałacu. Kurozwęki zyskały sławę jako pierwsza i największa hodowla bizonów amerykańskich w Polsce.\nOgród na rozstajach (40km od SOLAVO Home&Travel)\nOgród na Rozstajach to jedyny w województwie Świętokrzyskim prywatny ogród botaniczno – ornitologiczny udostępniony dla zwiedzających. Od momentu powstania, w roku 1993 jest w ciągłej rozbudowie. Na obszarze 1 hektara rośnie ponad dwa tysiące odmian roślin i kilkanaście gatunków ptaków ozdobnych. Tłem dla ogrodu są zachowane ponad stuletnie drzewa, nadając całości naturalistycznego, parkowego charakteru. Uzupełnieniem kompozycji są liczne oczka wodne. Ogród czynny jest dla zwiedzających w każdą sobotę i niedzielę oraz swięta od kwietna do października.\nZOO Leśne Zacisze (50 km od SOLAVO Home&Travel)\nZOO Leśne Zacisze mieści się w malowniczo położonym terenie otoczonym lasem, w miejscowości Lisów na ulicy o brzmiącej nazwie Wygwizdów 6. Konie, kozy, kurki liliputki to jedne z pierwszych zwierząt jakie zagościły w ZOO.Sukcesywnie każdego roku zwierzyniec jest powiekszany, powstają nowe zagrody, woliery, alejki, drzewa, krzewy które dziś stanowią azyl dla mieszkających tu zwierząt. Obecnie mieszka tam około 90 gatunków zwierząt.W swojej ofercie ZOO posiada plac zabaw dla dzieci, na terenie znajdują się stanowiska grillowe, z których bezpłatnie można skorzystać.\nZamek Krzyżtopór (57 km od SOLAVO Home&Travel)\nZbudowany w latach 1627–1644 przez wojewodę Krzysztofa Ossolińskiego; nigdy nie został w pełni ukończony. Jest to obszerny zamek w stylu włoskim typu palazzo in fortezza. Historia autorstwa projektu pałacu i jego kształtu pozostaje nie do końca poznana. Jest to powodem do narastania wokół niego legend. Ponieważ aż 90 % murów oraz 10 % sklepień założenia architektonicznego zachowało się do dzisiaj, od dawna planuje się odbudowę całego kompleksu.\nMuzeum Wsi Kieleckiej- Tokarnia (70km od SOLAVO Home&Travel)\nMuzeum Wsi Kieleckiej – Park Etnograficzny w Tokarni zaczął funkcjonować od 1977 roku. Zamierzeniem było odtworzenie typowego układu osadniczego wiosek z różnych subregionów Kielecczyzny. Wśród najpiękniejszych obiektów należy wymienić: barokowy kościół z Rogowa (1763 r.), modrzewiowy Dwór z Suchedniowa (XIX w.), czy Organistówkę z Bielin z poł. XIX w. Wśród ciekawych ekspozycji znalazł się także zakład prowincjonalnego fotografa w chałupie z Wąchocka, rozbudowaną aranżację sklepiku małomiasteczkowego z lat 30. XX w., wnętrze domu z Ćmielowa, czy chałupę z Szydłowa (1705 r.), zamieszkiwaną przez rodzinę żydowskiego krawca.


Prostowanie keratyną – cena i efekt zabiegu - HelloZdrowie\nHelloZdrowie: Pielęgnacja › Prostowanie keratyną – cena i efekt zabiegu\nProstowanie keratyną – cena i efekt zabiegu Istock.com\nOpublikowano: 30.12.2021 13:09\nKeratyna uważana jest za najlepszy środek do regeneracji włosów i ich prostowania. Czy słusznie? Ile kosztuje prostowanie włosów keratyną? Jakie efekty daje?\nRola keratyny w budowie włosa\nEfekty stosowania keratyny do włosów\nIle trzyma keratynowe prostowanie?\nIle kosztuje keratyna?\nWłos składa się z korzenia włosa (część znajdująca się pod powierzchnią skóry) i łodygi (część wyrastająca ze skóry). W cebulce włosa znajdują się keratynocyty – to one produkują keratynę, która buduje łodygę włosa aż w 80 proc. Keratyna (przez niektórych niepoprawnie nazywana „kreatyna”) to włóknista proteina, białko, którego cząsteczki tworzą łańcuchy łączące się w fibryle i mikrofibryle. To one wpływają na elastyczność włosa. Poza włosami keratyna występuje też w skórze i paznokciach.\nUszkodzenia włosów dzielą się na chemiczne, fizyczne i mechaniczne. Chemiczne uszkodzenia są spowodowane przede wszystkim koloryzacją, zwłaszcza z użyciem trwałej farby, rozjaśniacza i trwałej ondulacji. Uszkodzenia fizyczne wywołane są promieniami UV, wysoką temperaturą i solą morską. Ponadto na kondycję włosów wpływa zanieczyszczenie środowiska, dym papierosowy i niewłaściwa pielęgnacja, np. zbyt agresywne szczotkowanie mokrych włosów i zbyt mocne wiązanie. Niezależnie od czynnika, który uszkodził włos, zniszczenia objawiają się podobnie – włosy są łamliwe, suche, matowe.\nPielęgnacja zniszczonych włosów powinna się przede wszystkim opierać na regeneracji, czyli wygładzeniu powierzchni włosa (zniszczony włos charakteryzuje się między innymi rozchylonymi łuskami) i przywróceniu nawilżenia. Substancją niezbędną do odbudowania struktury włosa są proteiny hydrolizowane, do których należy keratyna hydrolizowana.\nZastosowanie keratyny hydrolizowanej regeneruje włosy jak żaden inny zabieg i odbudowuje zniszczoną strukturę włosa: uzupełnia ubytki i odbudowuje wnętrze łodygi włosa. Po zabiegach z użyciem keratyny włosy diametralnie zmieniają wygląd – są lśniące, widocznie gładkie, elastyczne, dobrze się układają. Dzięki właściwościom keratyny, która jest odporna na czynniki fizyczne, włosy po zabiegach z keratyną stają się bardziej wytrzymałe na uszkodzenia fizyczne. Widoczny efekty może zapewnić odżywka keratynowa.\nKeratynowe prostowanie włosów, ze względu na spektakularne efekty, stało się jednym z najpopularniejszych zabiegów fryzjerskich. Keratynowe prostowanie włosów to zabieg regenerujący włosy, który sprawia, że włosy stają się gładkie i lśniące (tzw. „efekt tafli”). Keratynowe prostowanie włosów polega na nałożeniu na dokładnie oczyszczone (do oczyszczenia włosów przed zabiegiem stosuje się specjalne szampony) i wysuszone włosy keratyny, którą nakłada się podobnie jak farbę – pędzelkiem na poszczególne pasma. Po 20 minutach należy znów wysuszyć włosy i wyprostować prostownicą. Przez 48 godzin po zabiegu nie można włosów myć, czesać ani wiązać. Zabieg trwa nawet do pięciu godzin.\nEfekt widoczny jest około 3 miesiące. To, jak długo będzie utrzymywał się efekt, zależy nie tylko od jakości zastosowanej keratyny, ale też kondycji włosów. Na włosach mocno zniszczonych i rozjaśnianych efekt będzie trzymał się krócej. Istotna dla trwałości efektu jest właściwa pielęgnacja włosów po zabiegu – stosowanie odżywek i odpowiednich szamponów.\nProstowanie keratynowe to jeden z najdroższych zabiegów w salonach fryzjerskich. Cena uzależniona jest od długości włosów. Za prostowanie włosów do ramion zapłacisz ok. 250-500 zł, do talii – nawet 700 zł. Ze względu na wysoką cenę zabiegu wiele osób próbuje prostowania keratyną w domu. Do zabiegu potrzebny jest specjalny szampon, prostownica i keratyna. Najlepsza keratyna do prostowania to taka wykorzystywana w profesjonalnych zakładach fryzjerskich i pozbawiona szkodliwy substancji, na przykład parabenów i formaldehydu (spotkasz go pod nazwami: methanal, methyl aldehyde, Methylene oxide). Opinie na temat keratynowego prostowania włosów zachwalają produkty takie jak Alfaparf Keratin Lisse Design Express, Inoar Morocca i Encanto Do Brasil.\nKeratynę do prostowania w domu kupisz w zestawach. Cena za zestaw do keratynowego prostowania włosów zaczyna się od około 100 zł aż do 350 zł.\nKeratyna może też być użyta do przedłużenia naturalnych włosów. Keratynowe przedłużanie włosów to powszechne stosowana we fryzjerstwie bezpieczna metoda zwiększenia długości i objętości włosów. Przedłużanie włosów na keratynie daje spektakularny, a jednocześnie naturalny efekt. Zabieg wykonuje się wyłącznie w profesjonalnych salonach fryzjerskich. Polega na zgrzewaniu naturalnych pasm włosów z dodatkowymi pasmami. Do zgrzania używa się keratyny. Efekt keratynowego przedłużania włosów utrzymuje się ok. 3 miesiące. Keratynę rozpuszcza jedynie specjalistyczny płyn z acetonem, dlatego ściągnięcie doczepianych na keratynę włosów również musi się odbywać w salonach fryzjerskich. Cena za keratynowe przedłużanie włosów to średnio 500 zł za włosy średniej długości.\nMakuch Kinga, Opasińska Katarzyna. Wpływ wybranych surowców kosmetycznych na właściwości kosmetyków stosowanych w kondycjonowaniu włosów, „Studenckie Zeszyty Naukowe –Kosmetologia” 2016/1(1)


Tanuki-Czytelnia - Ostatni kurs\nNoc, jak co noc.\nWsiadam do ostatniego autobusu podmiejskiej linii. Jest prawie pusty - typowe o tej porze. Kilkoro spóźnionych pasażerów zajmuje siedzenia w tyle pojazdu, bezmyślnie gapiąc się w okna lub udając pogrążonych we śnie. Z przodu nie ma prawie nikogo, dlatego wybieram miejsce z tej strony. Usadawiam się wygodnie tuż przy drzwiach, w rzędzie pojedynczych krzeseł, i poświęcam chwilę uwagi parze siedzącej po drugiej stronie przejścia, szereg przede mną. W końcu nie mam nic innego do roboty. Niewiele czasu potrzeba, bym pojęła exodus reszty pasażerów w możliwie oddalone rejony: mężczyzna zajmujący skrajne siedzenie cuchnie tak okrutnie, że jego woń spokojnie może stłumić smród rozkładającego się trupa. Marszczę nos, bo jakoś nigdy do gustu nie przypadał mi odór starego brudu zmieszanego z równie nieświeżym alkoholem. Mimo wszystko nie chce mi się zmieniać miejsca; patrząc optymistycznie - zawsze to jakaś odmiana. Z filozoficznym spokojem znoszę też chrapanie, zagłuszające warkot antycznego silnika zdezelowanego autobusu. Bez wątpienia nie da się przy tym spać. Toteż siedząca obok hałaśliwego sąsiada dziewczyna nawet nie próbuje. Oddzielona od niemiłego towarzysza czarną ścianą długich włosów ze zrezygnowaną miną obserwuje krajobraz za oknem. Szyba uprzejmie odbija bladą twarz i zapadnięte oczy, które, otoczone sińcami przypominającymi negatyw pandy, wyglądają na znacznie większe, niż są w rzeczywistości. Właśnie znajduję sobie zajęcie, polegające na zatapianiu wzroku w bezdennej studni refleksu jej spojrzenia, kiedy autobus zatrzymuje się. To ciekawostka, tutaj zwykle nikt nie wsiada. Rozglądam się w poszukiwaniu nowego pasażera.\nNa zewnątrz miga sylwetka osoby idącej od tyłu pojazdu ku jego przodowi, mijającej pootwierane drzwi, jakby nie istniały. Spinam się w sobie, przewidując kłopoty. Wejściem przy kabinie kierowcy wsiada chłopak w czarnej, skórzanej kurtce i ciemnoniebieskich dżinsach. Staje w przejściu i lustruje wnętrze, obojętnym spojrzeniem lśniących oczu przyciągając wzrok wszystkich pasażerów, w tym tych, którzy udają śpiących. Nie muszę się odwracać, by wiedzieć, że skupia się na nim uwaga każdej osoby w pojeździe - za wyjątkiem wciąż chrapiącego pijaczka. Atmosfera gęstnieje, kiedy nowo przybyły rusza w głąb autobusu. Odwracam się do okna i wpatruję w ciemność przystanku, by nie być świadkiem triumfalnego pochodu władcy nocy. Przez warkot silnika i potężne chrapanie nie słyszę miękkich kroków, zwierciadło szyby łaskawie odmawia pokazania odbicia, którego nie chcę widzieć, jednak w powolnym falowaniu przypominającego melasę powietrza czuję, jak groza zbliża się, mija mnie i odchodzi. Kiedy chłopak znajduje odpowiednie miejsce, napięcie nieco opada, a kierowca wreszcie przypomina sobie, że wciąż stoimy. Z armatnim hukiem zamyka drzwi i rusza konwulsyjnym zrywem. W potężnych drgawkach pojazd przedziera się przez ciemności, pędząc na spotkanie świtu i nie zabierając już żadnych pasażerów. Strasznie trzęsie, jak nigdy wcześniej. Przytłacza mnie wszechogarniające wrażenie, że zaraz się rozpadnę. Jest dużo bardziej intensywne, niż uczucie obecności właściciela skórzanej kurtki gdzieś za plecami i świadomość koszmarnie późnej godziny. Usiłuję zająć myśli czymś innym, niż bezproduktywne zamartwianie się. Kieruję spojrzenie na parę nieopodal i siłą wtłaczam do umysłu pierwszą złapaną za ogon ulotną refleksję: jak ciemnowłosa dziewczyna wydostanie się ze swojego miejsca? Bo szanse na to, żeby sąsiad obudził się i ją wypuścił, raczej nie wyglądają na realne. Waham się, czy się w to mieszać, czy zostawić ją samą sobie. Z jednej strony głupio by mi było nie pomóc. Mało we mnie z altruisty, ale to przecież kobieta. Kobietom w opresji należy pomagać. Nie tylko, kiedy jest się mężczyzną. Problem w tym, że się spieszę - jak każdy pasażer ostatniego kursu. Ona prawdopodobnie też. Jedynie temu, który siedzi obok niej, zapewne jest to doskonale obojętne: ululał się na amen i nic do niego nie dociera. Pozostali już nawet nie udają, że śpią. Teraz wszyscy równo wlepiają wzrok w okna, patrząc z napięciem na wschód. W książce, którą kiedyś czytałam, napisane było, że trolle znają tylko dwie strony świata: północ i niepółnoc; my wiemy, gdzie jest wschód. Ci, którzy nie opuszczali w szkołach lekcji geografii, z pewnością orientują się również w pozostałych kierunkach - ale określają je w stosunku do wschodu, nie do północy, jak nas uczono. Wschód wyczuwamy wręcz instynktownie. Zbyt często wschodni horyzont stanowi o naszym być albo nie być.\nAutobus zatrzymuje się i nikt nie musi nikomu uświadamiać, że to ostatni przystanek. Pasażerowie zrywają się z siedzeń, szturmując otwierane drzwi. Sąsiadka wciąż chrapiącego pijaczka odwraca twarz od okna, ze zdesperowaną miną szarpiąc mężczyznę za rękaw.\n- Proszę pana, proszę się obudzić - rozpaczliwie potrząsa śpiącym.\nNiewiele myśląc, dołączam do niej.\n- No, niechże pan wstanie - w mym głosie nawet sama słyszę pretensję. Pretensję do upartego ochleja, do bezradnej dziewczyny, do późnej pory, do całej tej sytuacji. Ledwie wyczuwam za plecami poruszenie powietrza, kiedy mija mnie chłopak w skórzanej kurtce, który wcześniej wzbudził tyle zamieszania swoim pojawieniem się w autobusie. Jego bliska obecność mrozi mnie jednak nawet w mym zapamiętaniu; zamieram w bezruchu, śledząc wzrokiem młodzieńca, oddalającego się w stronę kabiny kierowcy. Takiemu to nigdy nie wiadomo, co może do głowy strzelić.\nI rzeczywiście: tuż przy przednich drzwiach odwraca się w naszą stronę. Przez chwilę obserwuje nierówną walkę dwóch przedstawicielek płci wcale niebrzydkiej ze skamieniałym wiatrakiem, napawając się widokiem z zauważalną przyjemnością. Ale i on nie może tracić zbyt wiele czasu, toteż szybko włącza się do tej, jak zapewne sądzi, świetnej zabawy.\n- Wstawaj, ścierwo - syczy nienawistnym tonem, nie ruszając się z miejsca. Nawet stąd, gdzie stoję, z prawie połowy długiego pojazdu, widać krwistą mgiełkę, która wraz ze słowami wydobywa się z jego ust. Wyraźnie opił się tej nocy po uszy, skoro pryska swoim jedzonkiem. Potem się uśmiecha, naprawdę paskudnie, jak to tylko jemu podobni potrafią: wysoko unosząc wargi, odsłaniając pokaźne kły i karminowe dziąsła. Prawie mi go żal. Bez wątpienia jest jeszcze młody, niedoświadczony. Wydaje mu się, że może wszystko; nie zdążył poznać swoich ograniczeń. Ale i krwiopijcy, władcy nocy, nie są wszechmocni; jakkolwiek wszyscy musimy się z nimi liczyć. Tylko słońce nie musi. Słońce, które niedługo wzejdzie.\n- Zalany w trupa - wyjaśniam uprzejmie, choć chyba nawet on nie jest na tyle tępy, by samemu nie zauważyć stanu potencjalnej ofiary. Nie mam czasu na kłótnie z wampirzym oseskiem, który, mimo swej nieznajomości limitu własnych możliwości - a może właśnie głównie przez to - jest bardzo niebezpieczny. Staram się być miła, jednak przychodzi mi to z trudem: nigdy nie miałam cierpliwości do dzieci wychowywanych bezstresowo. Pocieszam się myślą, że jeszcze przed świtem młodzieniec zdziwi się bardzo, boleśnie zapoznając się z jednym z wrodzonych ograniczeń.\nZapamiętale szarpię pijakiem (w stosunku do których również nie grzeszę cierpliwością), patrząc na wampirzątko z uśmiechem, mam nadzieję, wystarczająco głupim, by go nie zirytować. Mój błąd. Za bardzo interesuję się krwiopijcą, a za mało własnymi poczynaniami. Przytomność umysłu przywraca mi suchy trzask; spoglądam na pijaczka i łapię się za głowę jedyną ręką, jaka mi została. Druga, wczepiona gnijącymi palcami w oblepioną brudem koszulę śpiocha, właśnie wyłamała mi się ze stawu barkowego i dynda teraz na plecach wciąż wstrząsanych szarpaniem dziewczyny. Jasne, zbyt mocno pociągnęłam, więc się urwała. Nic dziwnego przecież. Tak to bywa, kiedy nie zwraca się wystarczającej uwagi na to, co się robi. Ale świadomość, że opodal czai się młodziak o spaczonym poczuciu humoru, który mógłby połamać mnie na kawałki jedną ręką, a potem z uciechą obserwować, jak usiłuję się zebrać do kupy przed wschodem słońca, okazuje się zniewalająca. Co tam pojedyncza kończyna, ja tu mogę stracić życie po życiu!\nRechot wampira przywodzi mi na myśl żabę po balandze. O tej godzinie jestem kiepska w porównaniach, przyznaję.\nZagryzam resztki zębów i staram się ocalałą dłonią wyplątać palce z koszuli, którą chwyciłam zdecydowanie za silnie. Tę chwilę wybiera kierowca, by wreszcie opuścić swą kabinę. Wyłania się z komórki powoli, od poszarpanej czapki, przykrywającej lśniący czerep, poczynając. Potem przez wąskie drzwi przeciska ramiona jak u kulturysty, choć przecież niepokryte mięśniami. Kiedy wreszcie wydostaje się z piętami włącznie, musi stać pochylony, bo autobus jest dla niego zdecydowanie zbyt niski. Obrzuca spojrzeniem pustych oczodołów scenkę rodzajową, nieco więcej uwagi poświęcając młodzianowi w skórzanej kurtce, który pod jego wzrokiem jakby się kurczy - choć przecież żaden szkielet, nie wiadomo, jak gigantyczny, nie jest w stanie skrzywdzić wampira, nawet młodego. A vice versa i owszem. Kierowca jakby się tym w ogóle nie martwił; nic dziwnego, jeżdżąc tym kursem pewnie nie takie rzeczy widywał. Spogląda teraz na nas, wciąż mocujące się z chrapiącym mężczyzną. Gdyby mógł, pewnie uniósłby brew ze zdziwienia: żywi w naszym autobusie nie zdarzają się często. Właściwie jeszcze żadnego nie spotkałam. Same nieboszczyki, w takim czy innym stadium rozkładu. Względnie jakieś mityczne stwory, w rodzaju wampirów i podobnych nie do końca martwych. No, temu pijaczkowi też niewiele brakuje. To, że się kupy jeszcze trzyma, to chyba cud. Albo zasługa brudu, od którego cały się lepi. Kościotrup niewątpliwie najwyższego człowieka zeszłego milenium kręci głową z podziwem, po czym wprawia w ruch żuchwę, przymocowaną do reszty czaszki drutem albo innym sznurkiem:\n- Wysiadać proszę, ostatni przystanek.\nOczywiste, że i jemu spieszy się do zacisza swojego sarkofagu, grobowca czy innego kurhanu, jest przecież takim samym trupem, jak my wszyscy. Mimo że trochę większym.\nWampir prycha z pogardą i zmienia kształt. Na nietoperzy. Spodziewałam się, że ten właśnie sposób wybierze, by jak najszybciej dotrzeć do własnej trumny. Mam nadzieję, że nie mieszka daleko, bo tym razem pomysł nie należy do najlepszych.\nGacek momentalnie po transformacji spada ciężko na podłogę autobusu, wydając odgłos upuszczonej z wysoka mokrej ścierki. Automatycznie przemienia się z powrotem w humanoida; mogę się domyślić, jaki jest wściekły. Odwracam się ostentacyjnie ku pijaczkowi i nagłym szarpnięciem oddzieram utraconą rękę od jego koszuli. Trzeba być kompletnie pozbawionym wyobraźni, by zmieniać się w skrzydlatą mysz będąc opitym krwią po dziurki w nosie. Wydawało mu się, że gdzie pomieści tę całą hemoglobinę, którą wyssał dzisiejszej nocy pod ludzką postacią? W rachitycznych skrzydełkach i krótkim nietoperzym korpusie? Półmózg. Siła to nie wszystko, wampirze, bez zdrowego rozsądku daleko nie zajdziesz.\nDwa urwane pociągnięciem palce odczepiam od koszuli już łatwo, po czym wrzucam je do tej kieszeni, o której wiem, że nie jest dziurawa. Spoglądam na dziewczynę zdecydowanie.\n- Tak nie damy rady, on się może wcale nie obudzić - jakoś mi go nie żal, mógł się tu nie plątać. Mocuję odzyskane ramię w stawie. - Niech pani popchnie - łapię rękę pijaka i ciągnę powoli, jednostajnie, by nagłym zrywem znów nie uszkodzić któregoś ramienia. Definitywnie brakuje mi czasu na żonglerkę odpadającymi kończynami.\nW końcu nam się udaje: mężczyzna, wciąż chrapiąc, spada w przejście między rzędami krzeseł. Pozdrawiając kierowcę krótkim skinięciem, mijamy plamę krwi w kształcie okazałego gacka - jedyne, co pozostało po rejteradzie niedorozwiniętego wampira - i wyskakujemy z autobusu. Pojazd rusza momentalnie, a ja się zastanawiam, jakim cudem szkielet wcisnął się do swojej komórki w takim tempie. W szarym świetle przedświtu, po drugiej strony pylistej szosy, widać szuwary pobliskiego jeziora. Oraz dziewczynę, która wraz ze mną opuściła autobus. Łapie moją prawą dłoń w swe wilgotne, galaretowate ręce, i potrząsa nią delikatnie.\n- Dziękuję, bardzo pani dziękuję, nie wiem, jak bym sobie bez pani poradziła...\n- My, kobiety - uwalniam się ze śliskiego uścisku i poruszam palcami, by sprawdzić, czy za chwilę znów mi któryś nie odpadnie - musimy trzymać się razem. - Z lekkim uśmiechem ostrożnie klepię ją po ramieniu. - Nawet po śmierci - mrugam filuternie.\n- Dziękuję - odwraca się i odchodzi w kierunku kołysanych wiatrem trzcin. Mokre włosy z wplecionymi w nie wodorostami na chwilę unosi silniejszy podmuch porannej bryzy, odsłaniając czaszkę zgniecioną w miejscu, gdzie, jak sądzę, uderzyło tępe narzędzie. Zaciskam pięści, kiedy wiotka sylwetka zapada między szuwary, odwracając jeszcze raz piękną niegdyś twarz i machając siną dłonią na pożegnanie. W takich chwilach rodzą się we mnie iście mordercze instynkty. Gdybym dostała tego gnoja w swoje ręce...\nZgrzytam zębami, pospiesznie przemykając alejkami cmentarza w kierunku własnej kwatery. Gdzieś w oddali trzaskają metalowe drzwi grobowca, bliżej inny spóźnialski ze zgrzytem przesuwa płytę nagrobka. Niebo na wschodzie zaczyna różowieć, wymazuję więc z umysłu wszelkie myśli, z wyjątkiem tej jednej, najważniejszej: byle zdążyć. Szybciej, jeszcze szybciej. Ale z głową, z głową, nie należy tracić głowy. Ani nóg, ani rąk, skoro już przy tym jestem. Zwalniam nieco. Nie mogę marnować czasu na cofanie się po upuszczone kończyny, jeśli chcę znowu o północy wstać z grobu. Lepiej się pilnować, nie gubić, uważać. Teraz w prawo. I w lewo. Uwaga na topolę, która rośnie tuż przy grobie - "bum w drzewo" o tej porze to pewna śmierć. Jedną już przeżyłam, dziękuję, wystarczy.\nUkładam się w trumnie wygodnie, po czym nasuwam wieko. Pierwsze promienie słońca padają na moje przedramię przez szczelinę niedomkniętego grobu. Słyszę ciche skwierczenie i czuję swąd palonej skóry. Ślicznie, kolejny mało gustowny tatuaż. Pokrywa opada, otacza mnie przyjazny, chłodny mrok własnego miejsca w świecie. Zamykam oczy, osłaniając powiekami gałki, które jeszcze, jakimś cudem, mam obie. Na skraju snu nawiedza mnie myśl o tym, co zrobię, kiedy je stracę. Chciałabym zaplanować jutrzejszą noc, ale już nie zdążam. Zasypiam.\nsahugani : 2008-06-10 14:20:31\nBardzo ciekawe, muszę przyznać. Z początku wydawało się, że to jakaś zwyczajna historyjka, a tu nagle pojawili się "nieumarli". Zaskoczyło mnie to, ale pozytywnie. I gratuluję umiejętności tak dokładnych opisów :<)\nNakago : 2008-01-11 18:40:18\nMam nadzieję, że wybaczysz, iż odpowiadam na Twój komentarz w komentarzach. Robię to dlatego, że jednocześnie mogę odpowiedzieć też innym osobom, które będą miały podobne wątpliwości.\nZa gratulacje dziękuję, acz są trochę nienależne jakby. Bo sceny wcale nie wymyśliłam, opisałam jedynie to, czego byłam kiedyś uczestnikiem. Oczywiście ubarwiając osoby dramatu, w trupich środkach komunikacji się nie rozbijam, tak pijana jeszcze nigdy nie byłam. Poza tym pierwszy akapit pomijam - reszta powinna wystarczyć. Chyba.\nDalej, po kolei. Bohaterka jest trupem (odnośnie tego, kim jest). Jest trupem, bo nie żyje (odnośnie tego, dlaczego). Sądziłabym, że sądzi o swoim stanie mniej więcej to samo, co ja o moim. W podobny sposób autoironicznie. Autobusem jedzie, bo wraca do domu. Autobus wozi nieboszczyków i innych takich, dlatego że piechotą jest dłużej. I mogliby nie zdążyć.\nCo do całości, to owszem, to jest całość. I więcej nie będzie. Tzn. w tym temacie będzie, ale niekoniecznie się będzie łączyć z tym opowiadaniem. Może najwyżej nieco więcej wyjaśni. Prawdopodobnie porównanie dla niektórych Czytelników będzie nieadekwatne, ale przeczytajcie "Kasownik" - prawie zwykły dzień prawie zwykłego człowieka. W "Ostatnim kursie" chodzi o to samo: prawie zwykła noc prawie zwykłego człowieka. Jedyna różnica, że mój człowiek jest martwy. Biorąc pod uwagę, że każdego z nas ostatecznie to czeka, to chyba nie jest aż takie dziwne... ;-)\nZaskoczenie miało być totalne. Liczę się z tym, że ktoś mocno wczytujący się w treść i analizujący ją głęboko przed zwrotem akcji zorientuje się w temacie (szczególnie biorąc pod uwagę 'gatunek' opowiadania), bo trochę podpowiedzi celowo zawarłam (smród pijaka może stłumić woń rozkładającego się trupa, co dla bohaterki jest 'miłą odmianą'; wybitnie blada twarz i ciemne sińce sąsiadki pijaka; nazwanie chłopaka, którego wszyscy się obawiają, 'władcą nocy' i wspomnienie, że nie odbija się w szybie; panika związana z możliwością odpadnięcia głowy; instynktowne wyczuwanie wschodu, z którego często przychodzi zagłada); nawet się obawiałam, że zbyt dużo. Zależało mi na tym, żeby większość Czytelników została możliwie mocno zszokowana faktem, że ten pierwotnie bardzo obyczajowy tekst niekoniecznie jest do końca obyczajowy. To było zamierzone. I cieszę się, że chociaż Ciebie udało mi się zaskoczyć :-D. Acz świetnie rozumiem, że nie wszyscy takie nagłe zwroty lubią. Tylko że wszystkim dogodzić się nie da.\nObawiam się jednak, że kolejne opowiadania z tego 'cyklu' już tak zaskakujące nie będą..., jeśli ktoś wcześniej przeczyta "Ostatni kurs".\nMam nadzieję, że wybaczysz, iż odpowiadam na Twój komentarz w komentarzach. Robię to dlatego, że jednocześnie mogę odpowiedzieć też innym osobom, które będą miały podobne wątpliwości. Za gratulacje dziękuję, acz są trochę nienależne jakby. Bo sceny wcale nie wymyśliłam, opisałam jedynie to, czego byłam kiedyś uczestnikiem. Oczywiście ubarwiając osoby dramatu, w trupich środkach komunikacji się nie rozbijam, tak pijana jeszcze nigdy nie byłam. Poza tym pierwszy akapit pomijam - reszta powinna wystarczyć. Chyba. Dalej, po kolei. Bohaterka jest trupem (odnośnie tego, kim jest). Jest trupem, bo nie żyje (odnośnie tego, dlaczego). Sądziłabym, że sądzi o swoim stanie mniej więcej to samo, co ja o moim. W podobny sposób autoironicznie. Autobusem jedzie, bo wraca do domu. Autobus wozi nieboszczyków i innych takich, dlatego że piechotą jest dłużej. I mogliby nie zdążyć. Co do całości, to owszem, to jest całość. I więcej nie będzie. Tzn. w tym temacie będzie, ale niekoniecznie się będzie łączyć z tym opowiadaniem. Może najwyżej nieco więcej wyjaśni. Prawdopodobnie porównanie dla niektórych Czytelników będzie nieadekwatne, ale przeczytajcie "Kasownik" - prawie zwykły dzień prawie zwykłego człowieka. W "Ostatnim kursie" chodzi o to samo: prawie zwykła noc prawie zwykłego człowieka. Jedyna różnica, że mój człowiek jest martwy. Biorąc pod uwagę, że każdego z nas ostatecznie to czeka, to chyba nie jest aż takie dziwne... ;-) Zaskoczenie miało być totalne. Liczę się z tym, że ktoś mocno wczytujący się w treść i analizujący ją głęboko przed zwrotem akcji zorientuje się w temacie (szczególnie biorąc pod uwagę 'gatunek' opowiadania), bo trochę podpowiedzi celowo zawarłam (smród pijaka może stłumić woń rozkładającego się trupa, co dla bohaterki jest 'miłą odmianą'; wybitnie blada twarz i ciemne sińce sąsiadki pijaka; nazwanie chłopaka, którego wszyscy się obawiają, 'władcą nocy' i wspomnienie, że nie odbija się w szybie; panika związana z możliwością odpadnięcia głowy; instynktowne wyczuwanie wschodu, z którego często przychodzi zagłada); nawet się obawiałam, że zbyt dużo. Zależało mi na tym, żeby większość Czytelników została możliwie mocno zszokowana faktem, że ten pierwotnie bardzo obyczajowy tekst niekoniecznie jest do końca obyczajowy. To było zamierzone. I cieszę się, że chociaż Ciebie udało mi się zaskoczyć :-D. Acz świetnie rozumiem, że nie wszyscy takie nagłe zwroty lubią. Tylko że wszystkim dogodzić się nie da. Obawiam się jednak, że kolejne opowiadania z tego 'cyklu' już tak zaskakujące nie będą..., jeśli ktoś wcześniej przeczyta "Ostatni kurs".\n: 2008-01-11 17:51:00\nBardzo interesujący pomysł: pogratulować wyobraźni. Tylko co wynika z tej historii poza samym pomysłem? O czym ona jest? O czym opowiada? O wysadzaniu pijaka z autobusu? Sam pomysł na ciekawą scenę i postaci to za mało.\nKim jest bohaterka, dlaczego jest truposzem i co sądzio swoim stanie? Dlaczego jedzie tym upiornym autobusem? A sam autobus - co tu robi i dlaczego? Chciałbym wiedzieć więcej. W obecnym kształcie tekst wygląda bowiem tak, jakby był zaledwie połową historii (zabrakło części pierwszej).\nMoment, w którym zorientowałem się, że jest to historia o istotach nadprzyrodzonych, nastąpił zbyt gwałtownie, mniej więcej w połowie historii. Gdybyś dała mi wcześniej więcej poszlak, dzięki którym mógłbym zacząć podejrzewać, że z pozoru zwyczajna historią wcale taka zwyczajna nie jest - podświadomie sam zbudowałbym sobie napięcie próbując dociec, o co chodzi. A zamiast tego, nagle: BAM! I wysypują się jak z worka te wszystkie trupy, wampiry, zombiaki.\nAle tak czy inaczej podobało mi się.\nBardzo interesujący pomysł: pogratulować wyobraźni. Tylko co wynika z tej historii poza samym pomysłem? O czym ona jest? O czym opowiada? O wysadzaniu pijaka z autobusu? Sam pomysł na ciekawą scenę i postaci to za mało. Kim jest bohaterka, dlaczego jest truposzem i co sądzio swoim stanie? Dlaczego jedzie tym upiornym autobusem? A sam autobus - co tu robi i dlaczego? Chciałbym wiedzieć więcej. W obecnym kształcie tekst wygląda bowiem tak, jakby był zaledwie połową historii (zabrakło części pierwszej). Moment, w którym zorientowałem się, że jest to historia o istotach nadprzyrodzonych, nastąpił zbyt gwałtownie, mniej więcej w połowie historii. Gdybyś dała mi wcześniej więcej poszlak, dzięki którym mógłbym zacząć podejrzewać, że z pozoru zwyczajna historią wcale taka zwyczajna nie jest - podświadomie sam zbudowałbym sobie napięcie próbując dociec, o co chodzi. A zamiast tego, nagle: BAM! I wysypują się jak z worka te wszystkie trupy, wampiry, zombiaki. Ale tak czy inaczej podobało mi się.