Wójcik: Spekulacja rządzi rynkiem emisji CO2 - BiznesAlert.pl\n10 stycznia 2019, 07:30 Energetyka\nPrzekształcenie uprawnień do emisji CO2 w derywaty może stać się poważnym problemem gospodarczym dla uczestników rynku unijnego. Problemem wykraczającym daleko poza sektor energii – pisze Teresa Wójcik, redaktor BiznesAlert.pl.\nOd 3 stycznia 2018 r. zaczęła obowiązywać dyrektywa unijna MiFID II (Markets in Financial Instruments Directive), która zrewolucjonizowała sposób dystrybucji produktów i instrumentów finansowych. Dzięki tej dyrektywie uprawnienia do emisji CO2 stały się oficjalnie instrumentem finansowym, pojawiły się z powodzeniem na giełdzie, a ich cena wzrosła o ponad 150 proc.\nUprawnienia są konkurencyjnym towarem?\nW skrócie argumentacja uzasadniająca szybowanie cen uprawnień do emisji CO2 w mediach jest następująca – to rosnące ceny tych uprawnień. Elektrownie węglowe muszą je nabywać ponieważ bez nich produkcja energii elektrycznej jest obecnie prawie niemożliwa. Według oficjalnych wyjaśnień powstał zwiększony popyt w efekcie zaostrzonych rygorów polityki ochrony klimatu, mających na celu przyspieszoną dekarbonizację w państwach Unii Europejskiej. Przy tym UE przyjęła zasadę, aby poziom redukcji emisji CO2 liczyć nie na podstawie danych z roku 1988 (wynikających z Protokołu z Kioto i stawiających Polskę w korzystnej sytuacji), ale na podstawie danych z roku 2005 (korzystnych dla państw „starej UE”).\nJednak obecnie inny jest decydujący powód gwałtownego wzrostu cen uprawnień do emisji CO2. Mianowicie od początku stycznia br. stały się one derywatem, instrumentem finansowym. Tak atrakcyjnym, że firmy inwestycyjne zaczęły skupować uprawnienia na rosnącą skalę licząc, że cena ich będzie wciąż rosła wymuszona zapotrzebowanim energetyki węglowej. A w istocie wyścigiem elektrowni i tychże instytucji inwestycyjnych do nabycia uprawnień.\nSpekulacja ma swoje prawa, generuje popyt nakręcający wszelkie ceny atrakcyjnego towaru według modelu bańki spekulacyjnej. Sztucznie zwiększony popyt przyczynia się do gwałtownego wzrostu ceny uprawnień. W okresie od 1 stycznia 2018 r. do 30 listopada tegoż r. odnotowano, wzrost aż o 150,6 proc.! Handel uprawnieniami do emisji CO2 odbywa się na dwóch giełdach, w Londynie i w Lipsku. Sesje cieszą się coraz wiekszym powodzeniem, panuje klimat identyczny jak np. na londyńskiej giełdzie ropy naftowej. Z momentami prawdziwej histerii boomu, choć obrót dotyczy wyłącznie „papieru”, bez realnych aktywów, praw majątkowych itp.\nBędą coraz droższe?\nEksperci są zgodni, że aktywność firm inwestycyjnych spekulujących cenami uprawnień do emisji CO2 w najbliższym czasie raczej się nie osłabi. Jeśli do tego doliczyć dalsze ograniczanie podaży uprawnień CO2 przez UE, to nie wykluczone, że koszt uprawnień z obecnych ponad 20,50 euro za 1 tonę może w ciągu nabliższego roku podrożeć do poziomu 30 – 35 euro za 1 tonę, a nawet więcej. Dla polskiej gospodarki opartej na energetyce węglowej będzie to oznaczało kompletną katastrofę i całkowite uzależnienie się od importu energii z zagranicy. Co zresztą z pewnym optymizmem zapowiadała kilkakrotnie minister przedsiębiorczości i rozwoju Jadwiga Emilewicz.\nJanusowe oblicze polityki Unii Europejskiej\nPolityka energetyczno-klimatyczna UE jest jak rzymski bożek Janus – ma dwa oblicza, nierozdzielne. Jedno to dekarbonizacja – eliminowanie energetyki węglowej. Drugie – masowe wprowadzanie energetyki odnawialnej. Pozornie bardzo taniej, bo wiatr i słońce nie kosztują, ale jak wiadomo można z nich korzystać przy sprzyjającej pogodzie. Nie ma wiatru – turbiny wiatrowe stoją. W Polsce np. przez około 2/3 roku.\nNa przykładzie Niemiec widać, że każda zainstalowana moc elektrowni OZE wymaga tyle samo zainstalowanej mocy konwencjonalnej, która do sieci da energię stabilną, „gdy nie ma wiatru i słońce nie świeci”. Takie dublowanie elektrowni to duży koszt dodatkowy. Aby nie obciążać nim budżetu (Niemcy „sponsorują” swoją energetykę odnawialną kwotą 26 mld euro rocznie), w UE wprowadzono taki system sprzedaży uprawnień do emisji CO2, który obciąża elektrownie węglowe. (\nNie wiadomo, co będzie z gazowymi, które po likwidacji w Niemczech elektrowni jądrowych będą musiały je zastąpić). Aby tymi kosztami nie obciążać budżetów publicznych, powstał mechanizm zdobywania środków finansowych dzięki obciążeniu elektrowni węglowych obowiązkiem zakupu uprawnień na emisję CO2. Dodatkową „zaletą” tego mechanizmu może być postęp w zmniejszaniu produkcji energii elektrycznej, przecież nie wolno zapominać, że jednym z celów UE jest też właśnie postępujący spadek zużycia energii, czyli efektywność energetyczna. Pewien znany w Polsce naukowiec-ekolog głosi, że cywilizacja nie może już opierać się na stałej podaży energii. Ludzie muszą dostosować się do niestabilnego rytmu OZE.\nSystemy handlu uprawnieniami do emisji\nUprawnienia do emisji to nie jest nowość zastosowana przez UE. Po raz pierwszy wprowadzono je w 2001 roku w USA, które wprawdzie nigdy nie ratyfikowały Protokołu z Kioto, ale to w Chicago zaprojektowano pierwszy dobrowolny system handlu uprawnieniami do emisji CO2. Były sprzedawane na giełdzie CCX (zlikwidowanej w styczniu 2011), jako dobrowolne certyfikaty uprawniające do emisji określonych ilości danej substancji. System ten nie objął całych Stanów Zjednoczonych, ale rozwiązanie było wzorem dla Komisji Europejskiej, która w 2003 roku wprowadziła dyrektywę (2003/87/WE) o handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Powstał Europejski System Handlu Emisjami, oparty na zapisach protokołu ONZ z 1997 roku. Obecnie jest to drugi na świecie system handlu gazami cieplarnianymi. Największy wprowadzony został w 2017 roku w Chinach. Europejski System pokrywa 45 proc. emisji krajów członkowskich Unii.\nOgraniczenie emisji jest prawie zerowe?\nWedług raportu UBS Investment Research z 2010 roku koszt całego systemu uprawnień dla europejskiej gospodarki wyniósł do 2018 roku 287 mld dol. Jednak okazał się zupełnie chybionym rozwiązaniem, bo wg wniosku raportu, „jego wpływ na ograniczenie emisji gazów cieplarnianych był bliski zeru”.\nKonieczność zakupu uprawnień do emisji CO2 obejmuje w UE nie tylko elektrownie węglowe, ale także prawie połowę zakładów przemysłowych. Skutkuje to systematycznie coraz wyższymi kosztami. W rezultacie produkcja jest przenoszona z Europy do krajów, w których nie ma obowiązkowych uprawnień do emisji lub ich ceny są dużo niższe. M.in. do Białorusi, która także po cichu liczy na eksport energii elektrycznej do UE.\nemisje CO2 energetyka Europa OZE polityka klimatyczna Polska strategia energetyczna węgiel


84 posiedzenie Zarządu Powiatu\nPrzyjęcie protokołu Nr 83/III/2008 z dnia 12 czerwca 2008 r.\nPodjęcie uchwały Zarządu Powiatu w Gryfinie w/s wyrażenia opinii do ,,Projektu Planu Gospodarki Odpadami w Województwie Zachodniopomorskim".\nWniosek Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa dot. wniosku Dyrektora DPS w Trzcińsku Zdroju o przyznanie dotacji ze środków PFOŚ i GW w 2008 r.\nWniosek Zastępcy Naczelnika Wydziału Remontów, Inwestycji i Zamówień Publicznych w/s rozpatrzenia protestu wniesionego przez Przedsiębiorstwo Budowlane INWEST - BUDOWA, do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na roboty budowlane polegające na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania części budynku internatu w ZSP Nr 2 w Gryfinie na pomieszczenia administracyjno - biurowe.\nPodjęcie uchwały Zarządu Powiatu w Gryfinie w/s powołania Komisji Inwentaryzacyjnej, w celu przeprowadzenia inwentaryzacji w Domu Dziecka w Chojnie oraz w Domu Dziecka w Trzcińsku Zdroju.\nPrzyjęcie projektu uchwały Rady Powiatu w Gryfinie w/s wyrażenia zgody na zamianę części nieruchomości stanowiącej własność Powiatu Gryfińskiego na nieruchomość stanowiącą własność Skarbu Państwa, dla potrzeb Pomorskiego Oddziału Straży Granicznej w Szczecinie.\nWniosek Naczelnika Wydziału Gospodarki Nieruchomościami i Nadzoru Właścicielskiego w/s wyrażenia zgody na przeprowadzenie przyłączy, kanalizacji sanitarnej i energii elektrycznej, celem obsługi budynku zlokalizowanego na nieruchomości oznaczonej nr działki 25/2, obręb Gryfino 4.\nWniosek Zastępcy Naczelnika Wydziału Gospodarki Nieruchomościami i Nadzoru Właścicielskiego dot. pisma Likwidatora SPZOZ Szpital Powiatowy w Gryfinie informującego o konieczności zabezpieczenia środków finansowych w budżecie powiatu na rok 2008 na spłatę zobowiązań po przekazaniu z dniem 1 lipca 2008 r. działalności medycznej Szpitala Powiatowego do NZOZ Szpital Powiatowy w Gryfinie.\nPrzyjęcie projektu uchwały Rady Powiatu w Gryfinie w/s zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego za rok 2007 Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zakład Pielęgnacyjno-Opiekuńczy i Opiekuńczo-Leczniczy w Gryfinie.\nPrzyjęcie projektu uchwały Rady Powiatu w Gryfinie w/s zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego za rok 2007 Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zakład Psychiatryczny Pielęgnacyjno-Opiekuńczy w Nowym Czarnowie.\nPrzyjęcie projektu uchwały Rady Powiatu w Gryfinie w/s zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego za rok 2007 Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpital Powiatowy w Gryfinie.\nPrzyjęcie projektu uchwały Rady Powiatu w Gryfinie w/s zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego za rok 2007 Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpital Powiatowy w Gryfinie w Likwidacji.\nWniosek Dyrektora PUP w Gryfinie w/s zmian w planie finansowym jednostki na 2008 r.\nWniosek Dyrektora PUP w Gryfinie w/s zwiększenia planu finansowego jednostki na 2008 r.\nWniosek Dyrektora PCPR w Gryfinie w/s zmian w planie finansowym jednostki na 2008 r.\nWniosek Dyrektora ZSP Nr 1 w Gryfinie w/s zmian w planie finansowym jednostki na 2008 r.\nWniosek Dyrektora ZSP w Mieszkowicach w/s zmian w planie finansowym jednostki na 2008 r.\nPodjęcie uchwały Zarządu Powiatu w Gryfinie w/s zmian budżetu powiatu na rok 2008 oraz zmian w układzie wykonawczym budżetu powiatu na 2008 rok.\nPrzyjęcie projektu uchwały Rady Powiatu w Gryfinie w/s zmiany budżetu powiatu na 2008 rok.\nOmówienie realizacji umów na wykaszanie poboczy na terenie Powiatu Gryfińskiego.\ndata opublikowania: 2008-06-17 11:52:17\ndata ostatniej aktualizacji: 2008-06-17 11:52:17\nStrona odwiedzona 661 razy


Arkusz maturalny z biologii rozszerzonej czerwiec 2011 – DWMED.PL - zbiór zadań z biologii i chemii\nArkusz maturalny z biologii rozszerzonej czerwiec 2011\nB. Wewnątrz komórek eukariotycznych znajdują się struktury otoczone jedną lub dwiema błonami.\nC. Mimo różnic funkcjonalnych wszystkie błony w komórce zbudowane są z dwuwarstwy lipidowej, w której znajdują się białka.\nD. Stosunek zawartości białek i lipidów jest taki sam dla każdego rodzaju błony komórkowej.\nE. Glikokaliks występuje na powierzchni błon komórkowych w komórkach prokariotycznych i eukariotycznych.\nPoniżej opisano procesy zachodzące w komórkach szparkowych.\nW wyniku aktywnego transportu w komórkach szparkowych gromadzi się dużo jonów potasowych (K+). Wskutek rozkładu skrobi i przekształcania się glukozy w komórkach tych gromadzą się również ujemnie naładowane jony jabłczanowe. Wzrost stężenia obu wymienionych jonów powoduje obniżenie potencjału osmotycznego wody w komórkach szparkowych w porównaniu z komórkami sąsiednimi.\nNa schemacie przedstawiono dwa główne kierunki metabolizmu: anabolizm i katabolizm. Poniżej numerami oznaczono związki chemiczne lub grupy związków chemicznych, które biorą udział w tych procesach.\nA. Bakterie są organizmami prokariotycznymi.\nB. Komórki bakteryjne dzielą się mejotycznie.\nC. Bakterie mogą oddychać tlenowo lub beztlenowo.\nD. W komórkach niektórych bakterii stwierdzono obecność jądra komórkowego.\nE. Wszystkie bakterie są heterotrofami.\nBudwa anatomiczna łodygi\nPzemiany pokoleń i zmiany faz jądrowych u roślin lądowych\n– mech płonnik\n– narecznica samcza\n– dąb bezszypułkowy\nWpływ wiatru na intensywność transpiracji\nReakcje geotropowe pędu i korzenia


przez KaszeL » 29 sierpnia 2007, 22:24\nU mnie znajomi się już przyzwyczaili\nprzez cieszyn » 30 sierpnia 2007, 20:58\n- ja tu piję do kolegi OURW\nSpacerek w niedzielę na Ostrów Tumski to sama przyjemność, a i kolegom z Forum można by coś sfocić i pokazać\nMyślę o zdjęciach z bliska tych gazówek\nprzez CDM » 13 września 2007, 22:25\nTo fotki z Wrocławia. Niestety na tych fotkach zbyt wielu szczegółów nie widać\nprzez cieszyn » 14 września 2007, 09:53\nprzez CDM 13 września 2007, 23:25\nTo fotki z Wrocławia\nNO SUPER CDM!!! To się OURW zdziwi, a ja już powoli nie wierzę, że OURW kiedyś ruszy się na Ostrów Tumski , żeby zrobić z bardzo bliska te latarnie gazowe (wcale go do tego nie zmuszam )\nDostrzegłem na zdjęciu latarni (ale naprawdę nie jestem tego pewien ) ten mechanizm zał-wył, o którym tu już kiedyś pisałem, wrysowałem go obok na tym zdjęciu.\nim000482bl9.jpg (20.32 KiB) Przeglądane 1953 razy\nŻeby sie przekonać jak załącza się te latarnie (przekręcanie zaworu czy ta dźwignia Góra-Dół) potrzebne będą bardziej dokładne zdjęcia, z bliska, z kilku różnych kierunków. Czy Ty, CDM, możesz cyknąć to w taki sposób???\nWydaje mi się, że ta dźwignia Góra-Dół to właściwa odpowiedź, w końcu sam dokładnie pamiętam, jak za pomocą zamkniętego parasola trzymanego na odwrót udało mi się kiedyś zapalić i zgasić taką latarnie we Wrocławiu\nprzez CDM » 14 września 2007, 22:15\ncieszynMoże być kłopot, bo nie wiem kiedy będę znów we Wrocławiu..\nprzez KaszeL » 15 września 2007, 13:19\nCieszyn, czy ten mechanizm nie powinien znajdować się wewnątrz klosza latarni? Ja zawsze myślałem, że tak jest.\nprzez cieszyn » 17 września 2007, 07:59\nprzez KaszeL 15 września 2007, 14:19\nJasności mi brak\nTo zależy, co rozumiemy pod pojęciem Mechanizm. Może być tak, że zawór główny jest wewnątrz latarni, zaś uchwyt czy też dźwignia, o której piszę, jest umieszczony poza kloszem, żeby było łatwo nim manipulować - no i poprzez tą dźwignię odbywa się uruchamianie tegoż zaworu. Gdyby ta dźwignia była wewnątrz, to byłby problem z jej uruchomieniem, mogło by też się tak zdarzyć, że w trakcie manipulacji doszło by do uszkodzenia klosza.\nStrasznie mi żal, że nie mam okazji być we Wrocławiu. Już bym tam od razu poleciał na Ostrów Tumski i sfocił te mechanizmy gaszenia i zapalania latarni gazowych!\nCoś czuję, że przyszedł czas, żeby zmobilizować rodzinkę i ich aparaty foto we Wrocławiu. Nie wiem, jak na to zareagują, ale spróbować - nie grzech\nMiał rację NEON - kolegę OURW ciężko namówić na wykonanie ruchu po mieście w celu sfocenia czegoś dla nas - forumowiczów ,\nNie chcę "dobijać" naszego kolegi, ale gdyby się zaktywizował w tej kwestii, bylibyśmy mu wdzięczni - i już!\nprzez Paweł » 16 listopada 2007, 00:17\nNajstarsze latarnie znów świecą na Nowym Mieście\nIch słupy i przeszklone oprawy pamiętają czasy Bolesława Prusa, ale sterowany elektroniką mechanizm to już dzieło na miarę XXI wieku. Dwie gazowe latarnie sprzed kościoła Najświętszej Maryi Panny na Nowym Mieście zaświeciły w czwartek po renowacji.\nOd co najmniej 120 lat stoją przed neogotyckim posągiem Madonny z Dzieciątkiem. Widać je na ilustracji Józefa Pankiewicza z 1888 r. Wyglądają identycznie jak latarnie, które w 1856 r. stawiało na ulicach Warszawy Towarzystwo Kontynentalne z Dessau. Wczoraj ich odrestaurowane oprawy też montowali niemieccy fachowcy.\n- Ustaliłem, że to najstarsze działające tego typu latarnie w stolicy - mówi Jarosław Zieliński, varsavianista, autor wydanej właśnie książki "Latarnie warszawskie. Historia i technika". - Kiedyś często występowały parami: przed pałacem Kronenberga przy pl. Małachowskiego, kamienicą Granzowa przy Królewskiej, pałacem Rawicza przy Kredytowej czy katedrą św. Jana. Przed kościołem Najświętszej Maryi Panny zachowała się ostatnia taka para z XIX wieku.\nObie latarnie od dawna były zepsute. Jeszcze w latach 80. na pewien czas uruchomiła je w prezencie gazownia (do dziś gaz dopływa tu za darmo). Przestały świecić ok. 2000 r.\n- Mieliśmy zamiar je naprawić, ale opatrzność zesłała nam specjalistyczną firmę - mówi ks. Mirosław Nowak, archidiecezjalny konserwator zabytków.\nW zeszłym roku stare latarnie zauważył inż. Radosław Jaskólski z firmy Cofund. Reprezentuje ona w Polsce niemieckie przedsiębiorstwo BS+S obsługujące 45 tys. latarni gazowych w Berlinie. - Jesteśmy fanami tego typu oświetlenia. Zaproponowaliśmy księżom pomoc - mówi Radosław Jaskólski.\nFirma naprawiła latarnie na własny koszt (ok. 6-8 tys. zł). Wymieniła zniszczone elementy opraw i zainstalowała elektroniczne urządzenia, które po zmierzchu automatycznie dają iskrę zapalającą lampy. Każda z nich ma cztery palniki. By wzmocnić światło, przy palnikach umieszczono emaliowane odbłyśniki. Zgodnie z zaleceniem konserwatora obudowy pomalowano czarną matową farbą. (...)\nz4677202X.jpg (48.22 KiB) Przeglądane 1809 razy\nprzez KaszeL » 16 listopada 2007, 08:16\nŚwietna sprawa z tymi latarniami.\nprzez neon44 » 16 listopada 2007, 11:58\nLatarnie gazowe mają klimat


Soja czarna: wartości odżywcze i wykorzystanie - Blog kulinarny\n3 października 2018 17 grudnia 2018 helenapark.pl\nW sklepach ze zdrową żywnością możemy kupić produkty, które jeszcze kilkanaście lat temu w naszym regionie były całkowicie nieznane. Z pewnością do takich należy czarna soja! Nasiona o głębokiej, czarnej barwie, wykorzystywane są powszechnie w kuchni wegetariańskiej i wegańskiej: to produkt, który zawiera bardzo dużą ilość białka, dzięki czemu chętnie sięgają po nią również sportowcy i miłośnicy zdrowego stylu życia.\nOkoło 10% całej wagi produktu to błonnik, przez co soja czarna sprawdza się również wśród osób, które cierpią na zaparcia i inne problemy związane z układem pokarmowym. Zawiera ona również mikroelementy, takie jak wapń, fosfor, magnez i żelazo oraz dużą ilość witaminy A i E. Czarna soja wykorzystywana jest podobnie jak inne rośliny strączkowe, używana jest przede wszystkim jako dodatek do warzywnych gulaszów i zup. Świetnie komponuje się z sosami, dodatkiem papryki, grzybów i cebuli. Z czarnej soi możemy także przygotować sałatki, które będą bardziej pożywne i mogą być również podawane na ciepło. Soja przybiera smak potraw, przez co odpowiednie doprawienie ulubionymi ziołami i przyprawami sprawi, że każdy z nas polubi tę roślinę.\ncairo shoarma cedrela chińska czarna soja czarna sól cypryjska czarna sól z cypru habak przyprawa pieprz kubeba przyprawa 7 przypraw arabskich Sałatka z kiełkami soi sałatki z kiełkami soi sól swańska


Omnichannel w BOK\nDziękujemy za zainteresowanie naszymi rozwiązaniami komunikacji biznesowej! Wypełnij formularz obok, a nasi specjaliści skontaktują się z Tobą, aby opowiedzieć o nich więcej.\nWedług raportu PwC szacowana wartość polskiego rynku e-commerce w 2026 r. wyniesie 162 mld zł. Aż 85% Polaków deklaruje utrzymanie obecnej częstotliwości zakupów online po pandemii COVID-19. Faktem jest, że pandemia zmieniła zachowania konsumenta, a jedną z kluczowych zmian, jaką firmy powinny wprowadzić lub udoskonalić, to rozwój komunikacji omnichannel.* Jakie więc rozwiązania należy wykorzystać w biurze obsługi klienta?\nW e-booku Omnichannel w obsłudze klienta poznasz rozwiązania, które wspomagają komunikację z klientami. Nie ważne, czy prowadzisz mały biznes czy duży sklep stacjonarny i online, klient oczekuje takiego samego doświadczenia. To między innymi user experience decyduje, czy konsument dokona zakupu usług właśnie u Ciebie, i co ważniejsze – czy do Ciebie wróci i będzie Cię polecać.\nTide Software jest największym dostawcą w Polsce, który oferuje zarówno rozwiązania głosowe, jak i SMS i e-mail, dostępne z jednej Platformy online?\n83% Polaków deklaruje, że planuje wydać tyle samo lub więcej na zakupy online w 2021 r. niż w 2020 r.?\nwielkość miejscowości nie wpływa na częstotliwość e-zakupów?\nDzięki rozwiązaniom omnichannel od Tide Software będziesz prowadzić skuteczną komunikację ze swoimi klientami, niezależnie od tego, czy są to klienci stali czy tzw. nomadyczni. Każdy klient zasługuje na Twój kontakt, a Ty na jego efektywność!\nChcesz poznać, jakie rozwiązania omnichannel są dla Ciebie?\n* Raport PwC „Strategie, które wygrywają”


[quote="chinaski"]We Lwowie siadaj przy grzejnikach, po prawej stronie sali. Może choć trochę będzie cieplej. 8 stycznia na seansie "Chrztu" temperatura w sali wynosiła 8 stopni. Warto wziąć coś więcej na rozgrzanie;-). Generalnie jednak odradzam Lwów ze względu na słabą jakość projekcji (nieostry obraz to norma) i brudny ekran. Czy naprawdę trzeba coś więcej niż dobrych chęci żeby go umyć? Kocur mógłby pomóc obsłudze machając leniwie ogonem..[/quote]


Świadectwa z Revolution of Love 27-29.10.2017 - Wojsko Gedeona\nSzczęść Boże, na wstępnie chciałabym również podziękować za wszystko co się wydarzyło podczas tych rekolekcji. Na rekolekcje jechałam pod przymusem rodziców i może trochę też księdza Mateusza , ponieważ trzeba było zaliczyć ten etap aby móc przyjąć bierzmowanie do którego przymuszali mnie rodzice. Pierwszy dzień był dla mnie najgorszy, zastanawiałam się co ja tam robię. Dzwoniłam do mamy i prosiłam, żeby po mnie przyjechała i zabrała do domu, ale ona powiedziała, że dam radę i że to w końcu tylko kilka dni. Rano w sobotę już sobie tylko myślałam, że przetrwam ten dzień i na następny już będę w domu i będzie wszystko po staremu. Najwspanialszy był wieczór i wszystko co się tam wydarzyło. Zawsze żyłam w przekonaniu że nie wierzę mocno w Boga i też z takim przekonaniem byłam na tych rekolekcjach aż do Adoracji. Podczas modlitwy wstawienniczej czułam się normalnie, nic mnie nie poruszyło, nie odczuwałam nic. Dziwiło mnie bardzo jak niektórzy wychodzili zapłakani. Podczas adoracji nagle zaczęłam płakać i poczułam takie ciepło w moim sercu i tak nagle zaczęłam wierzyć we wszystko i to był dla mnie wielki szok, jak ja taka Klaudia która zawsze mówiła, że w sumie nie wie czy wierzy w Boga nagle zaczęła wierzyć. Teraz zapyta przez kogokolwiek czy wierzę w Boga bez zastanowienia odpowiem TAK WIERZĘ . Następną rzeczą najcudowniejszą była spowiedź na którą udałam się od razu po adoracji. Nagle poczułam, że muszę się wyspowiadać. Poryczałam się jak głupia ale wszystko ze mnie zeszło i czuję w końcu spokój, ulgę i ciepło w sercu. Dziękuję jeszcze raz z całego serca za te rekolekcje\nChciałbym złożyć swoje świadectwo\nNa rekolekcje przyjechałem praktycznie po to by nie zdawać pytań do bierzmowania. Pojechałem tam z bardzo pesymistycznym nastawieniem, byle przeżyć te 2 dni. Miałem fajnego animatora Kubę , który sumiennie wywiązał się ze swoich obowiązków (za co jestem mu bardzo wdzięczny) i nie przymykał oka m.in na używanie komórek . Podobały mi się bardzo konferencje ks. Tomka, które dużo dały mi do myślenia Modlitwa wstawiennicza, podczas której prosiłem Boga przede wszystkim o nawrócenie była wspaniałym przeżyciem . To właśnie wtedy po raz pierwszy w 100 % uwierzyłem w to , że Bóg istnieje, spełnia nasze prośby. Od tego momentu zapragnąłem żyć bliżej Boga, spotykać się z nim w niedzielnych nabożeństwach. Pamiętam, że podczas spowiedzi, ksiądz zachęcił mnie to codziennej modlitwy, która miała być prostą rozmowa z Bogiem. Wziąłem sobie to do serca i wczoraj , podobnie jak dziś wieczorem pomodliłem się . Postanowiłem również zacząć czytać Pismo i zacząć chodzić na spotkania Wojska Gedeona . Chwała Panu!\nNo to może zacznę od początku. Byłam niewierzącą dziewczyną, ogólnie nikt nie umiał wmówić mi, że jest coś po śmierci. Żyłam z dnia na dzień, nie czerpiąc z tego żadnych pozytywnych emocji. Zawsze mówiłam sobie, że każdy mój dzień to dzień bliżej do śmierci. Nie cieszyłam się w żaden sposób z mojego życia, wszystko miałam gdzieś. Oczywiście zgrywałam super dziewczynę, zawsze uśmiechniętą, taką odważną i nie przejmującą się niczym. A tak nie było i nie jest. Wszystko bardzo przeżywam, tylko sama. Jestem bardzo wrażliwa i wole wszystko zatrzymywać w sobie. Kilka miesięcy temu miałam próbę samobójczą, długo nie chodziłam do szkoły, ogólnie masakra. Traciłam przyjaciół, chłopak w którym zakochałam się dobre pare lat temu nadal chce się ze mną tylko przyjaźnić (mniej ważne ale jednak trochę), miałam problemy w domu, mało prywatności. Jedyna myśl w głowie „po co jestem tu potrzebna?” Kilka ludzi, którzy znali mnie bardzo dobrze uważali mnie za taką depresyjną osobę. Ogólnie na te rekolekcje pojechałam sceptycznie nastawiona, nie liczyłam na nic szczególnego. „Pojadę pusta w środku i taka wrócę.” Pierwszego dnia już chciałam wracać, ten dzień to była masakra. Nie modliłam się, nigdy, bo nie umiałam. I też nie chciałam. Następnego dnia miała być spowiedź. Od razu powiedziałam, że nie idę, jednak po pewnym czasie coś jakby pchało mnie żeby tam pójść, do odpowiedniego księdza i w odpowiednim czasie. Kiedy tam byłam zaczęłam płakać. Poczułam coś. Coś szczególnego, czego nie jestem w stanie określić. Wyszłam zapłakana, czułam się taka lekka, pogodziłam się z osobami z którymi byłam pokłócona, zaczęłam się uśmiechać i to nie był już sztuczny uśmiech. Zaczęłam inaczej patrzeć na świat i zaczęłam się modlić. Później działy się również wspaniałe rzeczy, poczułam się ważna. Teraz nie jestem w stanie określić swojej wiary. Na pewno z czasem będę już tego pewna, ale jak to mówiło wiele osób – zaczyna się małymi krokami. Bardzo ciesze się, że mogłam tam być. Wspaniały czas i ludzie.\nUczestniczyłam w rekolekcjach po raz pierwszy, były one zarówno moim pierwszym bliższym spotkaniem z Panem Jezusem. W chwili gdy jechaliśmy do klasztoru w Czerwińsku byłam przekonana, że będzie to weekend stracony. Zwykle nie poświęcałam zbyt dużo swojego czasu na modlitwę, a największymi wydarzeniami w moim harcerskim życiu były spotkania z młodzieżą na Lednicy. Nadal uwielbiam tam jeździć. Co roku przystępowałam tam do Sakramentu Pokuty i stawiałam przed sobą zobowiązania wobec wiary. W efekcie zawsze jednak wychodziło, że zapominałam o Jezusie. Chodziłam do kościoła z przyzwyczajenia, bo tak nakazywali mi rodzice (są bardzo wierzący) , nie modliłam się codziennie. Moja wiara była pusta i potrzebowała pewnego rodzaju tchnienia do działania. W pierwszym dniu rekolekcji REVOLUTION OF LOVE nie towarzyszyły mi żadne emocje. Byłam sceptycznie nastawiona do całego tego wydarzenia, Dopiero w sobotę wieczorem przed modlitwą wstawienniczą zdałam sobie sprawę, że Pan Jezus powołał mnie na ten Świat z jakiegoś powodu, powołał mnie do życia zgodnego z głoszonymi przez siebie naukami, które powinnam wypełniać. Otworzył mi oczy na moje wewnętrzne zło, którego nie dostrzegałam, na swoją obojętność wobec mojej rodziny i jej problemów. Podczas modlitwy wstawienniczej zrozumiałam, że modlitwa zwycięży każde zło, które dokona się w moim życiu. Jestem przekonana, że teraz może być tylko lepiej! Dziękuję Ci Panie Jezu!\nRekolekcje to dla mnie wspaniały czas w którym mogłam jeszcze bardziej odkrywać Boga , czuć Go jeszcze bliżej, trwać z Nim .Jadąc na rekolekcje oczekiwałam dużo cudów i jak widać się nie zawiodłam, poczułam dotyk i ciepło które mnie wypełniało, zostały uzdrowione moje myśli, wszystko co mnie trzymało opadło w jednej chwili podczas modlitwy wstawienniczej , czułam się jak bym się narodziła jeszcze raz , od nowa , że mogę wszystko i mogę , ale nie sama , potrzebuje Go do tego a można zrobić rzeczy które nam się nie śniły , dlatego dziękuję, i czekam na resztę cudów, mogłabym tak pisać i pisać co mnie spotkało bo było tego dużo , ale myślę że już zakończę. Chwała Panu\nChciałam pojechać na rekolekcje, bo wiedziałam że dzieją się tam naprawdę wielkie rzeczy. Moi znajomi z którymi tam pojechałam, jechali po to żeby nie zdawać pytań, po prostu pojechać bo wycieczka, albo coś w tym stylu. Kiedy tam dojechaliśmy zaczęli mówić po co tu są?, mamo przyjedź po mnie, a ja siedziałam cicho, bo tak naprawdę nie widziałam w tym nic złego. Pierwszego dnia nie byłam zniechęcona, ale czekałam aż coś się wydarzy. Kolejny dzień wydawał się powtórzeniem wczorajszego, który widziałam tak: modlitwa, jedzenie, modlitwa. Tak naprawdę to wszystko zmieniło się podczas trwania adoracji, a w moim przypadku zaczęło się od modlitwy wstawienniczej. Chciałam bardzo odczuć miłość Boga, po tym jak ludzie odpowiadali mi co im się działo, ale na modlitwie nie mogłam się skupić. W każdym razie przedstawiłam swoją intencje tj. żeby Bóg kierował moim życiem a ksiądz i dwóch animatorów zaczęło się za mnie modlić. Podczas modlitwy ksiądz powiedział że widzi przede mną drzwi do Boga, i jak chcę to mogę przez nie wejść. Miałam wtedy zamknięte oczy, a widziałam białe światło i jakby za mgłą stały te drzwi. Byłam trochę zła na siebie że nie mogłam się wystarczająco skupić i poczuć właśnie coś bardziej fizycznego jak ciepło albo płacz. Po modlitwie wstawienniczej wróciłam na adoracje, kleknęłam i zaczęłam się modlić aby doświadczyć Ducha Świętego. Poczułam wtedy ciężar na barkach jakby ktoś położył na nich ręce. Zaczęłam płakać. Usiadłam i zaczęłam dziękować Bogu za to że jest ze mną i że pomógł mi się otworzyć. Czułam Jego obecność, jakby z Nim rozmawiałam. Kiedy tak siedziałam, poczułam że parzą mnie stopy, więc pomyślałam że może muszę podejść bliżej ołtarza. Po chwili animatorka powiedziała ,,jak chcecie możecie podejść bliżej”, poczułam że było to do mnie i nie mówiła tego ta dziewczyna tylko Jezus przez nią mi to przekazał. Podeszłam bliżej i zobaczyłam moją koleżankę która siedzi i za wiele się nie angażuje w tą adoracje. Wtedy jakby Bóg dał mi myśl żeby się o nią pomodlić. Chciałam żeby też mogła przeżyć zesłanie Ducha Świętego. Kiedy skończyłam, zobaczyłam jak zaczyna śpiewać i unosić ręce. Przez całą adoracje płakałam i dziękowałam Bogu za to co robi. Cała się trzęsłam, a kiedy powtarzałam słowo ,,Jezus” to poczułam powiew wiatru którego wcześniej nie zauważyłam. Przypomniała mi się piosenka która mówi że w lekkim powiewie przychodzi Pan. Uśmiechnęłam się i zaczęłam płakać ze szczęścia, a wcześniej na modlitwie animatorka powiedziała mi żebym dalej była taka szczęśliwa i uśmiechnięta, i znowu zaczęłam płakać ale tak mocno jak nigdy dotąd. W trakcie adoracji bardzo się otworzyłam i nie myślałam że ktoś ze znajomych może na mnie głupio patrzeć, czułam że jestem tam tylko ja i Jezus. Po adoracji duchem byłam już zupełnie inna. Teraz odczuwam działanie Boga w każdej czynności która robię.\nChciałabym podzielić się z wami moim świadectwem. Muszę wam się przyznać że wyjazd na rekolekcje nie był dla mnie super sprawą. Byłam do niego bardzo sceptycznie nastawiona, lecz musiałam pojechać. Tak jak spora liczba osób jadących na ten wyjazd chodziły do kościoła bo musieli, albo taka była ich rutyna-zawsze w niedzielę do kościoła. Tak samo było też i że mną. Bóg nie był dla mnie kimś, kto odgrywa w moim życiu bardzo dużą rolę. Nigdy jakoś w niego nie wierzyłam, była to dla mnie zwykła historyjka. Po przyjeździe do klasztoru byłam okrutnie przerażona lecz pomyślałam: jakoś może wytrzymam. Cały czas coś się tam działo. Ksiądz Dec opowiadając nam o Bogu próbował nas do niego zbliżyć. Niby go słuchałam ale nie były to dla mnie bardzo ważne słowa. Poraz pierwszy otworzyłam się w naszej grupce gdzie naszym animatorem był Wiktor. On także próbował nam wszystko wytłumaczyć, sprawdził się świetnie a dzięki temu nasza grupka była zgrana i potrafiliśmy się w niej otwierać. Dużym zaskoczeniem było dla mnie śpiewanie i tańczenia w kościele, gdyż pewnie nie tylko ja zawsze siedziałam cicho w ławce gdyż tak było trzeba. Mówię wam to wszystko po to gdyż to otwierało moje serce przed Bogiem. Na adoracji przed modlitwą wystawiennicza byłam bardzo ciekawa, wszyscy się wzruszali a ja nie wiedziałam czemu. Gdy animatorzy mówili swoje świadectwa naprawdę można było się wzruszyć te słowa dawały bardzo dużo do myślenia. Na modlitwie wystawienniczej czułam się bardzo dziwnie. Otworzyłam serce Bogu, gdy osoby będące tam zaczęły się nade mną modlić na początku poczułam pustkę ogarniająca wszystko wokół mnie a potem poczułam ogromne ciepło i niewiarygodna radość w sercu która nie wiem czym była spowodowana. Po wyjściu wiedziałam że to było ciepło od Boga chciał dać mi do zrozumienia że jest ze mną i mnie wspiera. Nigdy nie lubiłam spowiedzi ale odważyłam się na nią dopiero po modlitwie wystawienniczej, wtedy otworzyłam swoje serce przed Bogiem i wiedziałam że mogę powiedzieć mu wszystko. Dzięki temu poczułam ogromną ulgę. Reszta wyjazdu dała mi do zrozumienia że z Bogiem świat jest piękniejszy. Żałuję że wcześniej tego nie widziałam ale spróbowałam się otworzyć na jego dobro. Mam nadzieję że Wspólnota Wojska Gedeona pomoże mi lepiej poznawać Boga który dał mi siłę by żyć! Chwała Panu!\nJadąc na te rekolekcje miałem nadzieję, że coś przeżyje. Gdy dojechaliśmy do klasztoru byłem przerażony ale jak się okazało niepotrzebnie. Pierwszy dzień podobał mi się ale to był tylko przedsmak soboty i niedzieli. Następnego dnia była spowiedź. Idąc do spowiedzi troszkę się bałem, po raz pierwszy w życiu tak przeżyłem mocno spowiedź to było coś cudownego. Na adoracji co jakieś 5 minut płakałem do tej pory nie wiem dlaczego. Idąc na modlitwę wystawienniczą bardzo chciałem doświadczyć Jezusa i mi się to udało. Poczułem takie ciepło na barkach i zaczęły mi łzy same płynąć. Jestem teraz bardzo szczęśliwy i potrafię dostrzegać rzeczy których nigdy nie dostrzegłem. Gdy wróciłem do domu miałem duży zapał do nauki i nadal go mam. Chwała Panu!\nZ moim wyjazdem na rekolekcje było trochę inaczej raz nie chciałam jechać,a raz byłam bardzo optymistycznie nastawiona,lecz gdy już wsiadłam w autobus chciałam,aby to jak najszybciej się skończyło. Moje relacje z Bogiem były dosyć ,,dziwne’’? Niby byłam chrześcijanką ale ciągle myślałam o tym czy na pewno Bóg istnieje,a może to jakaś historyjka którą ktoś sobie wymyślił jak mity. Miałam dużo wątpliwości i pytań na które mój ksiądz od religii odpowiadał ale jednak te odpowiedzi mnie nie satysfakcjonowały. Miałam raczej podejście jak nie zobaczę to nie uwierzę. Trudno mi to przyznać ale do kościoła chodziłam wtedy kiedy było spotkanie do bierzmowanie… o codziennej modlitwie nawet nie wspomnę. Podczas rekolekcji dużo się u mnie zmieniło,a zaczeło się od spowiedzi która była czymś pięknym. Ta spowiedź była inna mogłam powiedzieć wszystkie swoje grzechy i nie tylko powiedziałam wszystko co mnie boli, o sytuacjach w moim życiu które ciężko mi zrozumieć itp. Oczywiście na spowiedzi płakałam jak małe dziecko ale po niej nie mogłam się doczekać modlitwy wstawienniczej. Wiedziałam,że ten momenty musi zmienić coś w moim życiu! Podczas modlitwy wstawienniczej zapomniałam słów każdej modlitwy której znałam,gdy zamykalam oczy miałam wrażenie,że się kołyszę,a gdy je otworzyłam byłam w pozycji takiej samej gdy je zamknełam. Potem poszłam do kaplicy pomodlić się,gdy skończyłam łzy same zaczeły mi płynąć nie wiedziałam co się dzieje przecież się nie wzruszyłam. Szczerze mówiąc te rekolekcje bardzo dużo we mnie zmieniły odkryłam nowy sposób na modlitwę w której nie muszę mówić regułek i bardzo mi się to podoba. Spowiedź nie musi wywoływac u mnie stresu i strachu,a moje relacje z Bogiem stopniowo się polepszają. Chciałabym jeszcze raz podziękować za organizacje tych rekolekcji i osobom które wierzyły w nas,że nasze nastawienie się zmieni. Chwała Panu!\nHejka, chciałam się dzisiaj podzielić z Wami moim doświadczeniem z rekolekcji. A więc może zacznę od początku. Na rekolekcje nie jechałam z jakąś wielka radością, a tak właściwie to pod przymusem. W sumie to chciałam mieć bierzmowanie i tu były 2 opcje; albo pytania, albo ten właśnie wyjazd. Szczerze mówiąc wahałam się czy nie wybrać może pytań, bo nie chciało mi się jechać na 3 dniowe rekolekcje, które jak sama uważałam nie za bardzo zmienią moje życie, a tak właściwie to będzie to tylko zmarnowany czas, który mogłam poświęcić na naukę czy inne bzdury. Kiedy nadszedł piątek nie cieszyłam się ani trochę, bo wiedziałam, że trzeba jechać. Cały tydzień mama zachęcała mnie do pakowania, i mówiła że będzie dobrze, ale oczywiście ja wiedziałam swoje. Przed wyjazdem tata powiedział, że będzie dobrze i żebym się uśmiechnęła, ale chyb to nie wiele mi pomogło. Kiedy dojechaliśmy do klasztoru i jak zobaczyłam warunki w których miałam mieszkać to się przeraziłam. Tak serio to przypadł mi chyba najgorszy z możliwych pokoi, ale jak już pierwszy najgorszy szok minął myślałam że nic mnie tu już gorszego nie spotka, ale myliłam się…. może być coś gorszego, a mianowicie pewien ksiądz. Już na wstępie za spóźnienie dostałam karne 15 przysiadów, ale skomentowałam to jedynie tak, że wyjdzie mi to na dobre, bo przynajmniej schudnę, jak będę robić po tyle za każdą zbiórkę . Tego samego dnia mieliśmy pogodne i konferencję, dlatego nic szczególnego się nie działo – myślałam, że tak będzie przez resztę rekolekcji, tylko je przesiedzę i sobie posłucham o Bogu. Jak to zwykle mawiają pierwszy dzień był najgorszy. Do rodziców pisałam tylko w wyznaczonym czasie, żeby nie zabrali mi telefonu. Ogólnie przed rekolekcjami myślałam że ta komórka serio mi się przyda, żeby zobaczyć co się dzieje na świecie, ale to był ogromny błąd. Przez całe rekolekcje wszystko skutecznie odciągało mnie od telefonu, i nie miałam okazji z niego za bardzo korzystać. Drugiego dnia też dostałam karne przysiady za spóźnienie , ale w sumie się już do nich przyzwyczaiłam i było mi obojętne czy zrobię 15 więcej czy mniej. Koło południa mieliśmy spowiedzi, na którą stwierdziłam, że się udam do księdza, którego poznałam na stołówce podczas nakrywania do stołu. Kolejka nie była najmniejsza, ale stwierdziłam, że poczekam. Po spowiedzi czułam się bardzo lekko, tak jakby ktoś zrzucił ze mnie worek 15- kilogramowy. To była pierwsza taka szczera i „na luzie” spowiedź w moim życiu. Ta spowiedź byłą dla mnie bardzo ważna, ale tego samego dnia kilka godzin później stały się cuda, a mianowicie modlitwa wstawiennicza. Moja grupa została wywołana jako pierwsza, ale ja nie wiedziałam nawet do czego i po co. Wszyscy pytali mnie czy pójdę jako pierwsza, a ja nie miałam nic przeciwko, bo nie wiedziałam że to już. Ksiądz kazał mi zapukać i wejść, więc tak zrobiłam. Później inny ksiądz poprosił mnie o przedstawienie intencji w której ma się modlić, a następnie kazał mi uklęknąć. Tak też zrobiłam. Następnie ksiądz nałożył mi swoje ręce na moją głowę, a animatorki na ramiona – poczułam niesamowite ciepło i nie ukrywam, że było mi tak gorąco, że aż się spociłam. Nagle zaczęłam płakać. I to nie tak sobie powoli szlochać, tylko wodospad łez wypłynął mi z oczu. Gdy ksiądz skończył się modlić wraz z animatorkami przytulili mnie . Gdy tylko wyszłam niektóre osoby z grupy pytały mnie jak tam było, a ja powiedziałam tylko że ok. Później odeszłam kilka kroków dalej i nie obchodziło mnie to, że reszta grupy patrzy, spojrzałam, czy coś się u mnie poprawiło. Gdy zobaczyłam, że jestem zaczęłam płakać jeszcze bardziej. Wiedziałam, że na 100% mi się nic nie przywidziało. Natychmiast poszłam do kaplicy, i pomimo tego, że wszyscy się patrzyli płakałam i tylko przecierałam nos. Zostałam do końca w kaplicy i dziękowałam Bogu za cud uzdrowienia. Następnego dnia bardzo rano przyszłam na adorację i jeszcze raz za wszystko Bogu podziękowałam. Gdy wróciłam do domu wypełniło się także kilka innych ważnych dla mnie próśb, o które prosiłam. Teraz, kiedy to piszę widzę ogromny postęp bliżej Boga i nie żałuję ani jednej minuty spędzonej w Czerwińsku. Nawet tych przysiadów za spóźnienia, których w podsumowaniu wyszło może ze 100. Ja na 100% wiem, że warto było pojechać pomimo moich sprzeciwów\nNa rekolekcje pojechałem po to, aby móc podejść do bierzmowania. Kiedy już dojechałem na miejsce, to czułem się taki zagubiony. Po pierwszych chwilach w klasztorze zrozumiałem, że to będę bardzo ciężkie 3 dni. Byłem człowiekiem wierzącym, ale nie wiązałem z Panem Bogiem aż tak silnej więzi jak po tych rekolekcjach. Gdy się zdecydowałem na spowiedź, byłem taki przerażony jak to będzie i muszę Wam powiedzieć że było mega, jeszcze nigdy nie było mi tak dobrze po spowiedzi. Mój animator był naprawdę super. Opowiadał nam, że też jest tu pierwszy raz jako animator i też się stresuje, ale powiedział nam żebyśmy się otworzyli i mówili w prost to co odczuwamy. Ja powiem szczerze, że na pierwszym spotkaniu z moja grupką wstydziłem się i nie byłem zbyt wylewny. Po modlitwie wstawienniczej na drugim spotkaniu byłem już bardziej otwarty i się mniej stresowałem. Jak szedłem na modlitwę wstawienniczą to czułem ogromne przerażenie, cały się trząsłem. Gdy tam wszedłem i ksiądz z animatorami się zaczęli nade mną modlić poczułem ciepło na plecach, ciężko to opisać, ale wiem że w 100% był to znak od Boga i doszło do mnie że Bóg naprawdę istnieje. Wzruszyłem się i zrozumiałem wtedy, że robiłem Panu Bogu wielką przykrość tym, że Go zaniedbałem. Od tamtej chwili postanowiłem sobie, że to zmienię. Po mimo moich złych uczynków, wiem że Pan Bóg mnie kocha w każdej chwili. Na zakończenie chcę wam powiedzieć, że nie żałuję żadnej minuty spędzonej podczas rekolekcji i zachęcam gorąco do przeżycia tego samego co przeżyłem w ubiegły weekend.\nChciałbym opisać swój wyjazd z rekolekcje. Myślałem, że ten wyjazd jest bez sensu i nic mi to nie da. W pierwszym dniu byłem lekko przerażony i chciałem wracać do domu, lecz przezwyciężyłem strach i następnego dnia już się niczego nie bałem. W drugim dniu czyli w sobotę podczas konferencji czułem jak bym był na zwykłej lekcji religii, gdy się dowiedziałem, że będzie spowiedź oko w oko z księdzem wydawało mi się to trochę dziwne, przecież zawsze spowiadałem się w konfesjonale. Nie wiedziałem jak to będzie wyglądać, lecz powiedziałem sobie: „a czemu nie spróbować?”. Po spowiedzi poczułem się taki czysty, jakbym zrzucił plecak z kamieniami na ziemię, od tamtego momentu czułem się zupełnie inaczej. Podczas adoracji gdy Pan Jezus został wystawiony na ołtarzu – nie wiedziałem że Jezus może być tak blisko każdego z nas. No i przyszedł czas na modlitwę wstawienniczą, przed wejściem na modlitwę myślałem sobie jak to może wyglądać? Po wejściu na modlitwę, gdy uklęknąłem i powiedziałem za co chciałbym się pomodlić. Po wyjściu poczułem ciepło i obecność Pana Boga. Po tych rekolekcjach zupełnie inaczej patrzę na Boga – nie chodzę do kościoła bo muszę, lecz chodzę z czystej przyjemności spotkania Boga. Zachęcam wszystkie osoby do wyjazdu na rekolekcje, ponieważ jest to świetne doświadczenie można poznać wielu różnych ludzi oraz poznać przeszłość animatorów. Chwała Panu.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Świadectwa z rekolekcji wakacyjnych „Ojcze nasz”


Russell Crowe o krytykach filmu "Noe": ich opinie graniczą z głup\nRussell Crowe o krytykach filmu "Noe": ich opinie graniczą z głupotą\nDodano: 28 marca 2014, 18:23 / Zmieniono: 28 marca 2014, 18:23\nRussell Crowe: film prowokuje do dyskusji o naszej odpowiedzialności za Ziemię, stosunku do zwierząt, duchowości (mat. prasowe)\nRussell Crowe nie zostawił suchej nitki na krytykach filmu "Noe: Wybrany przez Boga", którzy ferowali wyroki, nie widząc filmu. - Założyli, że film jest beznadziejny i obraźliwy - mówi.\nW epickim dziele Darrena Aronofsky'ego o losach biblijnego Noego Crowe wcielił się w tytułowego bohatera. Jeszcze zanim film trafił do kin, zarówno na twórców, jak i aktorów, posypały się gromy ze strony, między innymi, "obrońców religii".\n- Już od ponad roku jesteśmy celem ostrych ataków ze strony ludzi podpisujących się pod opiniami, które nawet nie są oparte na filmie - tłumaczy Crowe. - Ci ludzie od razu założyli, że film będzie beznadziejny, zły, niestosowny i obraźliwy, co moim zdaniem graniczy z głupotą. Myślę, że kiedy ci najgłośniejsi krytycy w końcu zobaczą "Noego", uświadomią sobie, jak bardzo się mylili, bo to film pełen szacunku, ale i potężny. Po wyjściu z kina człowiek się zastanawia, chce dyskutować o naszej odpowiedzialności za Ziemię, stosunku do zwierząt, duchowości. Sztuka, która tak działa na odbiorcę, jest czymś bezcennym.\nZainspirowany biblijną historią o sile ducha, poświęceniu i nadziei, Darren Aronofsky („Czarny łabędź” /Black Swan/, „Zapaśnik” /The Wrestler/, „Źródło”) przekłada na język filmu swoją osobistą wizję opowieści o Noem. W postać Noego, człowieka, wybranego do podjęcia wielkiej misji uratowania rodzaju ludzkiego oraz zwierząt przed apokaliptycznym potopem, który ma zniszczyć zepsuty świat, wciela się laureat Oscara Russell Crowe. Zrobiony z wielkim rozmachem film podejmuje towarzyszące człowiekowi od zarania dziejów tematy dobra i zła, zniszczenia i miłosierdzia, nadziei oraz rodziny.\n- W filmowej opowieści o Noe widzowie mogą spodziewać się wszystkich jej wspaniałych atrybutów. - arki, zwierząt, pierwszej tęczy i gołębicy - mówi reżyser Darren Aronofsky. - Mam jednak nadzieję, że te symboliczne tropy zostały ujęte w nowy, mniej oczywisty sposób. Zamiast powtarzać to, co już wcześniej zostało powiedziane i pokazane, staraliśmy się dotrzeć do sedna przekazu Księgi Rodzaju, a naszym kolejnym krokiem było stworzenie przestrzeni filmowej, w której wszystkie zapisane w Księdze cuda mogły się wydarzyć.\nFilm "Noe: Wybrany przez Boga" wchodzi na ekrany polskich kin już dziś, 28 marca. [[mm_1]]\nem, megafon, mat. prasowe


Wystartował formularz do zapisu na bezpłatne szkolenia dotyczące e-recepty, e-skierowania oraz Internetowego Konta Pacjenta - Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia\nWystartował formularz do zapisu na bezpłatne szkol...\nInformujemy, iż szkolenia kierowane są do przedstawicieli środowiska medycznego i swoim zakresem obejmują:\nWdrożenie elektronicznej recepty (e-recepta).\nWdrożenie elektronicznego skierowania (e-skierowanie).\nCo daje Internetowe Konto Pacjenta (dostępne pod adresem pacjent.gov.pl)?\nWychodząc naprzeciw Państwa oczekiwaniom udostępniliśmy formularz zgłoszeniowy, który znajduje się pod adresem: https://szkolenia-ezdrowie.csioz.gov.pl\nJuż dziś możesz zapisać się na szkolenie. Wejdź i sprawdź zaplanowane terminy, w miarę potrzeb kolejne terminy będą udostępniane.


Znaleziono 94 ogłoszenia, średnia cena 846 307 zł (5201 zł/m²)\nPrzedmiotem sprzedaży jest dom dwukondygnacyjny o powierzchni 217 m2 , piętrowy z użytkowym poddaszem wybudowany w latach 80. Na paterze znajduję się salon z aneksem kuchennym , łazienka , hol, pomieszczenie gospodarcze oraz garaż.Piętro : 4 pokoje ,łazienka , na poddaszu jeden pokój . W pokojach na podłodze położony parkiet , w łazience glazura terakota wysokiej jakości z wanną z hydromasażem . Schody drewniane , , kuchnia wraz z zabudowa\nGood Life Estates oferuje Państwu świetną inwestycje o nazwie Leśny Zakątek tuż przy lesie a znajdują się w niej 2 narożne, bezczynszowe, bliźniacze domy wraz z garażem. Domy, które Państwu oferujemy posiadają 170 m2 Powierzchni całkowitej. Każdy z domów ma swój własny ogród około 230 m2. Leśny Zakątek ma pełną infrastrukturę znajdziemy go w zielonej części Kobyłki - Zalasku. Obok działek jest las mamy pewność, że nikt się nie wybuduję.\nZAKUP BEZPOŚREDNIO OD DEWELOPERA - BIURO SPRZEDAŻY. DZIAŁKA 200 M2. KUPUJĄCY NIE PŁACI PODATKU PCC 2% !!!!! Do sprzedania segment środkowy 2A/B (pow. całkowitej 177 m2 w AKCIE 127 m2 ) w Kobyłce okolice ul. Szerokiej (otoczenie zabudowy jednorodzinnej). W stanie developerskim - wszystkie stropy i schody (lany beton !!!)Segment składa się z trzech poziomów: Parter ( 65m2) : pokój dzienny z aneksem kuchennym ( 30,73m2 ) z wyjściem na\nNa sprzedaż dom w zabudowie szeregowej o pow. 178,46 m² znajdujący się w Kobyłce w pobliżu ul. Kępna. Prezentowana nieruchomość jest segmentem środkowym i składa się z trzech kondygnacji, a jej rozkład wygląda następująco: Parter – Pokój dzienny (24,23 m²), Aneks kuchenny (7,17 m²), Wiatrołap (4,77 m²), WC (2,04 m²), komunikacja (6,65 m²), schody (2,97 m²), Garaż (17,84 m²), Ogródek (64,65 m²) Piętro – 4 Pokoje (10,32 m², 12,87 m², 10,47 m²,\nZAKUP BEZPOŚREDNIO OD DEWELOPERA - BIURO SPRZEDAŻY. DZIAŁKA 300 M2. KUPUJĄCY NIE PŁACI PODATKU PCC 2% !!!!! Do sprzedania segment skrajny (pow. całkowitej 177 m2 w AKCIE 127 m2 ) w Kobyłce okolice ul. Szerokiej (otoczenie zabudowy jednorodzinnej). W stanie developerskim - wszystkie stropy i schody (lany beton !!!) Segment składa się z trzech poziomów: Parter ( 65 m2) : pokój dzienny z aneksem kuchennym ( 30,56 m2 ) z wyjściem na ogródek\nNa sprzedaż Dom w zabudowie szeregowej o pow. 178,46 m² znajdujący się w Kobyłce w pobliżu ul. Kępna. Prezentowana nieruchomość jest segmentem skrajnym i składa się z trzech kondygnacji, a jej rozkład wygląda następująco: Parter – Pokój dzienny (24,23 m²), Aneks kuchenny (7,17 m²), Wiatrołap (4,77 m²), WC (2,04 m²), komunikacja (6,65 m²), schody (2,97 m²), Garaż (17,84 m²), Ogródek (158,5 m²) Piętro – 4 Pokoje (10,32 m², 12,87 m², 10,47 m², 12,71


Rozważania tajemnic różańcowych | Siostry Służebnice Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji\nMaryja przyjmuje Słowo Boga zwiastowane jej przez Archanioła Gabriela. Świadomie i odpowiedzialnie zgadza się na obecność Bożego Słowa w jej myślach, w jej sercu, w jej ciele, w jej relacjach, w całym jej życiu. Nie zna do końca konsekwencji swej decyzji. Nie patrzy jednak w siebie i swoje możliwości. Swój wzrok kieruje ku Bogu. Na Jego wierności opiera swoje „Tak”. Angażując się w Boże dzieło odsłania pragnienie swego serca: być całkowicie dla Boga. Miłość rozprasza strach, wątpliwości, poczucie ludzkiej kruchości. Pozytywna odpowiedź Maryi jest radością wszystkich ludzi.\nZaangażowanie Maryi w Boży plan zbawienia wszystkich ludzi otwiera ją bardziej na obecność Boga w niej i w drugim człowieku. Maryja chce konkretnie służyć wszystkim potrzebującym i dzielić się radością zamieszkałego w niej Boga. Biegnie przez górzystą krainę do swej krewnej Elżbiety nie po to, aby zweryfikować usłyszaną od Anioła wiadomość i tym samym potwierdzić swój błogosławiony stan. Maryja biegnie, aby uwielbiać moc Boga objawioną w niej i w Elżbiecie. Spotkanie Maryi i Elżbiety to eksplozja radości na cześć obecnego Boga.\nW maleńkim Noworodku, złożonym w ubogim żłobie na obrzeżach miasteczka Betlejem, adorują Boga Maryja i Józef, pasterze i prości ludzie. Niebo i ziemia rozbrzmiewa radością wyśpiewaną przez zastępy anielskie. Oto narodził się wyczekiwany Zbawiciel wszystkich ludzi. Przybywają także Mędrcy z dalekiego Wschodu, by oddać cześć Największemu Królowi. Panujący w Judei król Herod wpada w trwogę, gdyż zostaje naruszona jego władcza pozycja. Wcielone Słowo Boże, będące Wiecznym Pokojem, są w stanie przyjąć jedynie ci, którzy uznają Boga za swego Ojca.\nPo czterdziestu dniach od narodzin Dziecka, Maryja i Józef zgodnie z judaistyczną tradycją, przynoszą Je do Świątyni i przedstawiają Bogu. Składają za Niego drobną, zgodnie z przyjętym zwyczajem, ofiarę – lecz nie wykupują Go, jak należało wykupić, pierworodnego syna. Jezus pozostaje własnością Boga. Maryja i Józef ofiarują Bogu swój największy skarb, swoją największą radość. Nie próbują przywłaszczyć sobie Dziecka, które zostało im dane w darze. Taka postawa ofiarowania wobec wszystkich darów, które się od Boga otrzymuje, daje prawdziwą życiową wolność i pewność, iż raz otrzymany dar nigdy nie będzie przez Boga cofnięty.\nCoroczne pielgrzymowanie Galilejczyków do Jerozolimy wpisuje się również w życie Jezusa, Maryi i Józefa. Dwunastoletni Jezus mógł brać już udział w otwartych dysputach uczonych w Prawie Mojżeszowym. Syn Boży nie może być gdzie indziej jak tylko w sprawach Bożych. Jezus dziwi się Józefowi i Maryi, którzy Go szukają. Pomija możliwość zagubienia. On jest tam, gdzie być powinien. Kościół, liturgia, sakramenty, duchowa rozmowa – są pojęciami określającymi sprawy Boże. Wszyscy zatem, którzy są razem z Chrystusem w sprawach Ojca, nie mają problemu z zagubieniem.\nChrystus wpisuje swoją misję w kulturę i tradycję narodu, w którym Bóg Ojciec zaplanował Jego egzystencję. Swoją działalność rozpoczyna od usłyszenia wybrzmiewającej z ust Bożych wiadomości o Jego tożsamości i posłaniu. W obecności świadków, przy towarzyszącym znaku Ducha uroczyście przyjmuje Słowo Ojca: „Ty jesteś mój Syn umiłowany”. Jezus nie czyni nic sam. Słucha Ojca i daje się prowadzić Jego Duchowi. Pozwala, aby napełniła Go Moc Ojca, aby w Jego Duchu świadczyć o Nim. Jest pełen prawości i czytelny w swej kulturze. W ten sposób kreśli drogę wszystkich misjonarzy, wszystkich umiłowanych dzieci Boga.\nObjawienie mocy Bożej na weselu w Kanie Galilejskiej\nPrzemiana wody w wino podczas przyjęcia weselnego w Kanie Galilejskiej to pierwszy cud – znak Jezusa dowodzący, iż jest On Mesjaszem. Odkąd Bóg stał się człowiekiem, żadna ze spraw ludzkich nie jest tylko sprawą ludzką. Bóg w Chrystusie przenika wszystko i czyni swoim. Maryja jest również tam, gdzie sytuacje zaskakują i wymagają interwencji Bożej. Jej wrażliwość pomaga nawiązać bezpośrednią rozmowę z Chrystusem, dodaje odwagi, przynagla do prostolinijnej szczerości. Maryja pozwala dostrzec interwencję Boga w codzienności.\nJezus głosi Królestwo niebieskie dzieląc się swym Duchem. Każdy, kto przyjmuje dar Chrystusa cieszy się już na ziemi chwałą nieba, kosztuje innej rzeczywistości, otwiera się na inne myślenie, przyjmuje inną skalę wartości, jest zdolny do ukazywania światła i prawej drogi wiodącej do Ojca niebieskiego. Błogosławieni są wszyscy, którzy słuchają Jego słów i wprowadzają je w życie.\nChrystus stopniowo ukazuje swoją chwałę wybranym Apostołom. Czyni to w obecności licznie zgromadzonych ludzi, ale i także w niecodziennej, kameralnej atmosferze na Górze Tabor. Bogactwo wydarzeń umacnia wiarę Apostołów, czyni ich dojrzałymi i pewnymi, iż Mistrz z Nazaretu nie jest tylko zwykłym człowiekiem. Apostołom imponuje przynależność do grona wybranych. Przemienienie Chrystusa, to wtajemniczenie Apostołów w relację Jezusa z Bogiem Ojcem, to przemienienie także apostołów, gdyż poznają oni swoją małość i zdobywają wiedzę, iż wszystko, czego się podejmują w Imię Boga, nie jest ich wysiłkiem lub ich zasługą, lecz po prostu Jego łaską.\nJezus wiedział o zbliżającej się godzinie męki. Nadchodzące Święto Paschy miało być Jego Paschą, podczas której On sam miał być zabitym i spożytym Barankiem. Wydarzenie to chciał uczynić Sakramentem. Tak ważna dla Niego była Ostatnia Wieczerza z uczniami i Sakrament Eucharystii upamiętniający Jego śmierć na Golgocie i chwalebne zmartwychwstanie. Każdy, kto przyjmuje Ciało i Krew Chrystusa łączy się z Nim i staje się jedno z Nim, pozostając ciągle sobą. Chrystus przemienia powoli w siebie każdego człowieka przyjmującego Jego sakramentalne Ciało i Krew i ukazuje go Ojcu jako człowieka czystego, obmytego Jego Krwią i bez grzechu. Eucharystia to dziękczynienie, gdyż nie ma większego cudu i piękniejszej modlitwy jednoczącej Boga i człowieka.\nMiłość i lęk wykluczają się wzajemnie, toczą walkę o człowieka i w człowieku. W Ogrójcu Jezus – osobowa Miłość – zmierzył się z Duchem ciemności – osobą raniącą ludzi lękiem. W obliczu pokornej Miłości, bezgranicznie ufającej Bogu Ojcu, lęk utracił swą moc. Jezus odważnie przyjął mękę i śmierć na krzyżu. Zwycięstwo lęku nad Wieczną Miłością było w Ogrójcu i w następnych godzinach Męki Chrystusa tylko pozorne. Lęk jednak nie przestał uzurpować sobie władzy. Po dzień dzisiejszy nie akceptuje zwycięstwa Obecnej Miłości, próbuje nadać Jej inny sens, inne imię i inną wartość.\nPrzedstawiciele judaistycznego Prawa nie byli w stanie otworzyć się na inną prawdę, niż na tą, do której przywykli. Natrętnie domagali się śmierci Jezusa, który próbował zachwiać tylko ludzką tradycję. Piłat zgodził się wydać „podburzacza narodu”, jak określono Jezusa, na torturę ubiczowania. Okrutne biczowanie Chrystusa nie zachwiało w Nim Prawdy, którą w swej istocie jest On sam, i o której miał złożyć świadectwo wobec świata. Prawda pozostanie Prawdą. Odwiecznej Prawdy nikt nie jest w stanie zmienić. Bóg jest ciągle ten sam.\nUkoronowanie Pana Jezusa cierniem\nJezus po strasznym biczowaniu przyjął także od swych oprawców okrutne drwiny. Pozwolił włożyć sobie na głowę koronę z krzaka cierniowego, powodującą ogromne bóle głowy; przyjął także trzcinę do ręki mającą zastąpić królewskie berło i wykpić Go jako Króla. Kpiny, oplucie i bicie nie zmąciły wewnętrznego pokoju w Synu Bożym. Jezus jest Królem. Można wyszydzić Boga, ale pozostanie On Bogiem. Można wydrwić Najwyższe Piękno, ale będzie to czyn godny pożałowania, dowodzący o totalnym prymitywizmie i ludzkiej ignorancji. Najwyższe Piękno pozostanie zawsze Najwyższym Pięknem. Miłość pozostanie Miłością. Bóg – Bogiem.\nPo nieprzespanej nocy, licznych przesłuchaniach, niesprawiedliwym wyroku sądowym, torturach i skazaniu na śmierć krzyżową, Jezus uniósł krzyż i dźwigał go na miejsce, gdzie miał umrzeć. Boży Baranek, Wieczna Miłość nie patrzył na ohydę i przewrotność Zła. Był pogrążony w nadziei przyszłej chwały wszystkich ludzi w Królestwie Ojca. Wściekłość i okrucieństwo Ducha ciemności, wykorzystało wszystko i wszystkich, którzy oddali się mu do dyspozycji, aby zniweczyć Boży plan Zbawienia. Okazana słabość i milczenie Boga była szansą dla zła, aby przysłużyło się dobru.\nMiłość i wolność zaprowadziła Chrystusa na Golgotę. Jezus umierając na krzyżu, oddaje swego Ducha Bogu Ojcu, idzie w śmierć, przekracza ją i przechodzi w wieczne życie. Z Nim idzie całe stworzenie, które wyznaje Go jako swego Pana. Bóg jest Miłością, która daje ostateczną z możliwości Zbawienia. Miłość Boga względem człowieka nie cofnie się przed niczym. Boże pragnienie wiecznego szczęścia dla wszystkich ludzi jest nieograniczone.\nW trzecim dniu, umęczone i złożone w grobie Ciało Chrystusa, powróciło do życia. Jezus pokonał śmierć i zmartwychwstał. Zmartwychwstanie Chrystusa to ewidentne ukazanie Bożej chwały w całym wszechświecie. Chrystus to Pan, to Bóg-Człowiek ogarniający wszystko i panujący nad wszystkim. Chrystus to wieczne Życie. Nie ma zatem wiecznej śmierci dla tych, którzy żyją w Nim i wybierają Go jako swego Pana.\nChrystus przechodzi przez życie na ziemi i wraca do Ojca. Tym samym toruje drogę nam, którzy w Nim istniejemy. Nasze życie to krótki czas na ziemi i wieczność w niebie. Chrystus wstępując do nieba zostawił nam Eucharystię, jako duchowy i materialny znak swej obecności. Eucharystia łączy nas z Nim w jedno Ciało i jednego Ducha i umacnia w nas pragnienie życia z Nim w niebie.\nPo pięćdziesięciu dniach od zmartwychwstania Chrystusa, wyczekujący i modlący się wraz z Maryją Apostołowie, otrzymali wreszcie zapowiedziany przez Mistrza Dar Ojca. Od tamtej chwili Duch Święty umacnia jedność i prowadzi cały Chrystusowy Kościół. Dar Ducha Świętego to moc uzdalniająca, w świecie zapominającym o Bogu, do dawania świadectwa o Bożym istnieniu oraz o powołaniu człowieka do wiecznego życia w jedności z Bogiem.\nMaryja, Ikona prawdziwej kontemplacji Boga, osiągnęła to, czego całą duszą oczekiwała, w co nieustannie się wpatrywała, i co ciągle w swym sercu rozważała. Wniebowzięcie Matki Jezusa świadczy o tym, iż nie należymy do samych siebie, ale do Boga, który stał się jednym z nas, aby nas odkupić i swą miłością pozyskać dla wiecznej chwały.\nMaryja towarzyszyła Chrystusowi w całej Jego ziemskiej drodze, od momentu poczęcia aż po śmierć na krzyżu. Podobnie towarzyszy Mu w teraz w Jego królowaniu w niebieskiej chwale. Ogłoszenie Maryi Królową dowodzi nam, iż służba Bogu jest królowaniem razem z Nim.\nPoprzedni wpisRóżaniec misyjnyNastępny wpisJesteś kimś wyjątkowym


Pogoda. W czwartek czeka nas lekki i krótki powiew wiosny. Nocą nadejdzie pogorszenie pogody\nPrzez bardzo długi czas mieliśmy do czynienia z wietrzną, deszczową aurą. W najbliższych godzinach za sprawą wyżu, który będzie nacierał do nas z Europy Zachodniej pogoda się uspokoi, na niebie będzie mniej chmur, a temperatura nieco wzrośnie. Taki stan rzeczy z pewnością przypomni nam o nadchodzącej wiośnie.\nW czwartek (24.02.2022) od samego rana w przeważającej części Polski będzie bezchmurnie. Jedynie na zachodzie i wschodzie zachmurzenie może być umiarkowane bądź duże.\nZachmurzenie w czwartek w godzinach porannych\nSytuacja w ciągu dnia w zasadzie niewiele się zmieni. Jedynie na wschodzie na niebie ubędzie chmur, z kolei na zachodzie zachmurzenie może delikatnie wzrosnąć i objąć nieco większy obszar. Ponadto tylko na Pomorzu Zachodnim może punktowo i symbolicznie spać deszcz.\nPoza tym wiatr będzie wiał w ciągu dnia w porywach do 30-50 km/h, a pod wieczór wzmoże się na moment do 40-65 km/h.\nTermometry wskażą bardzo przyjemną temperaturę. W ten dzień prognozujemy maksymalnie 5-7oC na wschodzie i częściowo na północy oraz 7-10oC w pozostałej części naszego kraju.\nNoc z czwartku na piątek (24/25.02.2022) niestety przyniesie pogorszenie pogody. Przez Polskę przejdą z zachodu na wschód przelotne opady deszczu przez co zwiększy się znacznie zachmurzenie. Jedyne na południowym wschodzie opady pojawią się dopiero w dzień.\nZachmurzenie o opady w nocy\nWiatr względem wieczora zacznie słabnąć i do rana już nie będzie tak odczuwalny, bowiem jego prędkość w podmuchach obniży się do 20-40 km/h.\nSpadki temperatury okażą się dość znaczne. Na północy oraz zachodzie spodziewamy się minimalnie 0-2oC, za to na wschodzie i południu 1-4oC.\nW piątek (25.02.2022) czeka nas poprawiająca się z biegiem czasu pogoda. Nad ranem pogodnie będzie na północy, na zachodzie oraz częściowo w centrum. Zachmurzenie okaże się tam na ogół małe i umiarkowane.\nZa to na południu oraz na wschodzie będą miały miejsce przelotne opady deszczu wraz z zachmurzeniem umiarkowanym bądź dużym. Lokalnie na południowym zachodzie będą mogły wystąpić opady mieszane.\nZachmurzenie i opady w piątek w godzinach porannych\nPopołudniu opadu na wschodzie niemal w całości opuszczą Polskę, choć popadać może dodatkowo na Pomorzu Gdańskim. Chmur znów prawie wszędzie będzie mało, więc piątek okaże się kolejnym dość słonecznym dniem.\nWiatr dalej będzie słabnąć, jednak temperatura okaże się już dość niska. Będzie też ona zależna od rozmieszczenia zachmurzenia i opadów.\nTermometry wskażą w całym kraju 3-6oC, choć na południowym zachodzie może być nieznacznie cieplej.


Dom Dom – Południowe powiaty – Nieruchomości | Gumtree\n"dom dom" | Nieruchomości | Południowe powiaty\nmieszkania i domy - sprzedam 1169\nPołudniowe powiaty 1420\nGóra Kalwaria 98\nSTEFANOWO / LESZNOWOLA / DOM 270M2\nDuży, przestronny dom z poddaszem użytkowym. Zabudowa bliźniacza z działką o powierzchni 1057m2. Dom o powierzchni 270m2: 2 poziomy, 7 pokoi + kuchnia i 2 łazienki + pomieszczenia gospodarcze oraz poddasze użytkowe. Wszystkie pomieszczenia są jasne i przestronne :)Lokalizacja:Dom zlokalizowany jest w Stefanowie, w gminie Lesznowola. Zaledwie 15 min od Warszawy.Bezpiecznie, spokojne i ciche sąsiedz ...\nDom Złotokłos Złotokłos 200m2 (nr: 19127)\nDom wolnostojący położony w centrum Złotokłosu o powierzchni całkowitej ok 200 m2, powierzchni użytkowej ok 150 m2 z lat 75 na działce 2300 m2. Na działce znajduje się budynek gospodarczy o powierzchni ok 50 m2.Dom budowany metodą tradycyjną do remontu. Okna drewniane, dach pokryty blachą, budynek ocieplony styropianem.Rozkład pomieszczeń:Przyziemie (stan surowy) trzy pokoje, łazienka, pomieszcz ...\nGotowy do wprowadzania dom 10 km od Konstancina!\nDom o powierzchni 250 m2 znajduje się Wólce Załęskiej 10 km od Kostaniciana-Jeziorny i 4 km od Góry Kalwarii. Na parterze znajduje się przestronny salon o powierzchni około 33 m2 z wyjściem na taras, jadalnia, duża kuchnia przestronny przedpokój oraz łazienka z WC.Na piętrze znajdują się trzy sypialnie oraz duża łazienka z wanną i prysznicem. Istnie możliwość zaadaptowania poddasza na dodatkowe po ...\nKonstancin - ul.Borowa lokal na biuro 6 pok, 270 m , działka - 820 m\nLEX NIERUCHOMOŚCI MARTA KOMOWSKA TEL.601264167 Dom wolnostojący w Konstancinie w ok. ul. Borowej 270 m działka 820 m , dwukondygnacyjny składający się z 6 pokoi , 2 łazienek z wc . Na parterze są 3 pokoje , osobno kuchnia ,garderoba łazienka z wc . Na piętrze 3 pokoje , garderoba , łazienka z wc . W podpiwniczeniu 2 pomieszczenia , kotłownia . Obok domu garaż. Dom bez mebli urządzona ...\nKonstancin - ul.Borowa lokal 6 pok, 270 m , działka - 820 m\nLEX NIERUCHOMOŚCI MARTA KOMOWSKA TEL.601264167 Dom wolnostojący w Konstancinie w ok. ul. Borowej 270 m działka 820 m , dwukondygnacyjny składający się z 6 pokoi , 2 łazienek z wc . Na parterze są 3 pokoje , osobno kuchnia ,garderoba łazienka z wc . Na piętrze 3 pokoje , garderoba , łazienka z wc . W podpiwniczeniu 2 pomieszczenia , kotłownia . Obok domu garaż. Dom ...\nDom Zalesie Górne Zalesie Górne 100m2 (nr: 19273S)\nDo sprzedania dom o powierzchni ok.100m.kw.Parter- sypialnia , łazienkaz kabiną (po remoncie) , kuchnia , wcPoddasze - duży pokój około 50m z kominkiem.Ogrzewanie gazowe , pozostałe media miejskie.Dodatkowo na działce znajduje się drugi domek drewniany całoroczny , mieszkalny o powierzchni 60m.kw 2 pokoje , kuchnia , łazienka , werandaogrzewanie gazowe , pozostałe media miejskieTreść niniejszego o ...\n4-pok. 220 m2 Piaseczno\nParterowy dom wolnostojący 120m2 z lat 80., z garażem na dwa samochody na działce 649m2 w Piasecznie Jastrzębiu, w pobliżu lasu i Rezerwatu Przyrody. Salon, jadalnia, kuchnia, trzy sypialnie, łazienka, toaleta, garaż na dwa samochody stawiane jeden za drugim. Nowe, 5-komorowe okna PCV ze szkłem wzmocnionym, nowe drewniane drzwi wewnętrzne barwione na mahoń. Do przystanku autobusowej linii lokalne ...\nUROCZY DOM NA PRZEPIĘKNYM OSIEDLU\nDom wolnostojący 189 m2 na działce 907 m2. Standard: wykończony; Zabezpieczenia: os. zamknięte i strzeżone; umeblowane częściowo; Dodatkowe dane: elektryczność gaz kanalizacja (jest) woda ogrodzony ogrzewany (gazowe) telefon ; Dom wolno stojący 189m2 na działce 907m2. Materiały: cegła, dachówka ceramiczna, okna drewniane, szyby antywłamaniowe P4. Woda miejska, ogrzewanie gazowe, TVsat, internet, t ...\nPiękny dom do wynajęcia w Konstancinie\nPięciopokojowy dom o powierzchni 280 m do wynajęcia na eleganckim osiedlu w Konstancinie Jeziorna . Dwukondygnacyjny dom położony na działce 320 m . Strzeżone osiedle , wysoki standard wykończenia .Doskonała ekspozycja na strony świata .Na nieruchomość składa się : na parterze :salon,widna kuchnia z oknem ,wc I piętro : 3 sypialnie, 2 łazienki, , toaleta, poddasze z oknami 60m do własnej aranżac ...\nDom w Konstancinie 220 m\nEkskluzywna nieruchomość , wykończona w wysokim standardzie położona w zielonej , cichej części Konstancina Jeziorna w pobliżu szkoły Amerykańskiej .Prezentowaną nieruchomość stanowi dom mieszkalny o powierzchni całkowitej 220 m. Urządzony w przytulnym i neutralnym stylu.Nieruchomość usytuowana jest na ogrodzonym osiedlu ,całodobowa ochrona , portiernia , system monitoringu , wideofon, plac zab ...\nWyniki 1 do 20 z 1,420 ogłoszeń


Brodziki 80x100 - Brodziki prysznicowe - 123Łazienka\nJeśli jesteś właśnie na etapie urządzania swojej nowej łazienki lub jej remontu, nasz sklep będzie najlepszym możliwym miejscem, aby nabyć niezbędne wyposażenie. Znajdziesz tu między innymi najwyższej klasy brodziki w rozmiarze 80x100 cm. Zapraszamy do ich przeglądania!\nKOŁO PACYFIK - BRODZIK PROSTOKĄTNY 100X80 CM - XBP0718000\nCena: 453,64 zł\nROCA AERON STONEX - BRODZIK KONGLOMERATOWY BIAŁY 100x80 CM - A276285100\nROCA HELIOS - BRODZIK KOMPOZYTOWY CZARNY 100X80 CM + SYFON - AP2013E83200140P\nROCA HELIOS - BRODZIK KOMPOZYTOWY BIAŁY 100X80 CM + SYFON - AP2013E83200110P\nROCA TERRAN STONEX - BRODZIK KONGLOMERATOWY CZARNY 100x80 CM - AP013E832001400\nMEXEN SLIM BRODZIK PROSTOKĄTNY CZARNY 100 x 80 cm + SYFON - 40708010\nDEANTE MINIMAL- BRODZIK PROSTOKĄTNY 100 X 80 CM - KTN 046B\nSANPLAST PRESTIGE MINERAL - BRODZIK PROSTOKĄTNY MINERALNY B-M/PR 100x80 CM - 645-350-0330-01-000\nOMNIRES RIVERSIDE - BRODZIK PÓŁOKRĄGŁY 80 X 100 X 3 CM - RIVERSIDE 80/100/P\nWymiary: 80 x 100 x 3/14 cm, prawy\nOMNIRES RIVERSIDE - BRODZIK PÓŁOKRĄGŁY 80 X 100 X 3 CM - RIVERSIDE 80/100/L\nWięcej informacji o Brodzik 80x100\nChcąc mieć w swojej łazience prysznic, mamy do wyboru kilka opcji. Jedną z nich jest kupno gotowej kabiny, jednak możliwe, że nie uda nam się znaleźć modelu, który spełni wszystkie nasze oczekiwania. Inną opcją będzie więc oddzielne nabycie poszczególnych elementów i samodzielne złożenie całego systemu. Jeżeli zdecydowałeś się na to drugie rozwiązanie, brodziki w rozmiarze 80x100 cm z pewnością są produktami, na które powinieneś zwrócić uwagę. W naszym sklepie znajdziesz bardzo szeroki ich wybór! Brodzik w tym rozmiarze to doskonała propozycja do Twojej łazienki! Dlaczego? Przede wszystkim modele o takich wymiarach są dość duże, dzięki czemu zapewniają swoim użytkownikom ogromny komfort i swobodę ruchów podczas codziennej kąpieli. Będą więc świetne dla osób, które nade wszystko cenią sobie wygodę, ponadto doskonale sprawdzą się również w przypadku seniorów (ze względu na ich ograniczoną sprawność kąpiel w mniejszych kabinach może być dla nich problematyczna).\nBrodzik w rozmiarze 80x100 cm – doskonały wybór do Twojej łazienki!\nW naszym sklepie zgromadziliśmy najlepsze i najwyższej jakości brodziki 80x100 cm. Proponujemy zarówno warianty prostokątne, jak i półokrągłe, zarówno wykonane z akrylu, jak i ceramiczne. Wszystkie są bardzo solidne i trwałe, dzięki czemu z pewnością posłużą swoim właścicielom przez długie lata. Ponadto każdy z tych artykułów charakteryzuje się wysokim poziomem estetyki – zamówiony u nas brodzik bez wątpienia doskonale wpisze się w wystrój Twojej łazienki i podkreśli stylistykę, w jakiej została urządzona. Jeśli marzy Ci się elegancka i gustowna łazienka, koniecznie zajrzyj również do innych działów w naszym sklepie. Znajdziesz w nich m.in. drzwi prysznicowe, ścianki, słuchawki, panele, a także umywalki oraz baterie – a i to nadal tylko niektóre z produktów, jakie oferujemy. Z nami z pewnością uda Ci się zrealizować własną wizję wymarzonej łazienki! Nasz sklep gwarantuje profesjonalną obsługę oraz szybką realizację zamówienia.


Co zrobić, aby posiadać bardzo bezpieczny dom? | Portal\nBezpieczny dom to skomplikowane zagadnienie – w końcu niby bardzo chcemy dbać o własne bezpieczeństwo, lecz na pewno nie można powiedzieć, że w istocie choćby wybierając projekt domu jednorodzinnego, zawsze zwracamy bardo dużą uwagę wszystkim kwestiom związanym z budową domu zgodzie z najważniejszymi zasadami dotyczącymi bezpieczeństwa. A przecież budowa domu musi być naprawdę zawsze poprzedzona szczegółowym researchem. Weźmy choćby w rachubę fora internetowe, na których dowiemy się wiele o budowaniu domów. Bo niby kto powiedział, że budowa domu jest bardzo skomplikowana?\nNaturalnie nikt nie może powiedzieć, że budowa domu jest łatwa, ale jeśli w umiejętny sposób podejdziemy do tematu, zapewne będziemy mieli okazję dużo lepiej radzić sobie ze zmaganiami z pracownikami budowlanymi, etc. Trzeba wiedzieć, że czymś ze wszech miar istotnym jest to, aby w naprawdę żadnym razie nie oszczędzać zbytnio na jakości drzwi i okien. A do tego okna powinny być zabezpieczone roletami. Zresztą kliknij tutaj, a będziesz miał możliwość bez żadnego kłopotu natrafić na oferty firm, które świadczą takowe usługi. Jak widzimy, posiadanie bezpiecznego domostwa to coś istotnego.\nźródło: schopa.biz.pl, http://accumulate.pl, http://acsklep.pl, http://rehabdom.pl\n20 września 2016Zakup kominka jest sprawą


Polka, Żydówka i Ukrainka. Trzy kobiety, ale o jednej 'nie należy miastu przypominać'\nLila Kalinowska przy pracy nad zniszczoną tablicą (fot. Jadwiga Sawicka)\nPolka, Żydówka i Ukrainka. Trzy kobiety, ale o jednej "nie należy miastu przypominać"\nDorota Borodaj 04.03.2022 09:00\nJest noc z 1 na 2 lutego 2021 roku. Były żołnierz, który służył w Afganistanie, niszczy tablicę na ścianie kamienicy w Przemyślu.\nNaciąga kaptur, rękę zaciska na trzonku młotka.\nZamach musi być mocny, miejsce, gdzie wyląduje cios - dobrze dobrane.\nIle razy uderza? Za mało, by zniszczyć całą - na ścianie zostają dwa duże fragmenty.\nWystarczająco, by jedna trzecia tablicy, cała jej środkowa część, spadła na bruk.\nOdwraca się i biegnie do samochodu.\nLato 2020 roku. Jadwiga Sawicka i Lila Kalinowska dopinają szczegóły zaplanowanego na wrzesień festiwalu "Centrum światów jest tutaj". Ważnym punktem programu ma być odsłonięcie tablicy na budynku przy ulicy Rynek 26. Tablica będzie duża: 120 na 70 cm, skromna, bez zbędnych złoceń i ornamentów. Upamiętni trzy pochodzące z Przemyśla kobiety, które na przełomie XIX i XX wieku mieszkały w tej kamienicy. Projekt jest już gotowy, treść opracowana, pieniądze na jej przygotowanie – zebrane w zbiórce społecznościowej.\nTablica na kamienicy Rynek 26, w czasie montażu; Jadwiga Sawicka z kompletem pozwoleń na jej instalację (Katarzyna Komar-Macyńska) , Tablica na kamienicy Rynek 26 (Agata Mikrut)\n- Chciałyśmy przywołać nazwiska trzech ważnych dla miasta kobiet, bo ich historii, pomników i śladów jest w mieście w naszym odczuciu za mało – mówi mi Lila Kalinowska, działaczka Towarzystwa Ulepszania Miasta, które organizuje festiwal. W jego ramach odbywają się wystawy, dyskusje, performance i wykłady. Ich punktem wyjścia zawsze jest Przemyśl – zakorzeniony w wielokulturowej przeszłości, zamieszkany przez liczną mniejszość ukraińską, mierzący się z wyzwaniami teraźniejszości – miasto pustoszeje, czuć w nim napięcia między polskimi i ukraińskimi sąsiadami.\nW końcu treść i projekt tablicy są gotowe.\nNa szarym piaskowcu wykuto w trzech językach: polskim, ukraińskim i hebrajskim:\n"W tej kamienicy – mikrokosmosie wielokulturowej Galicji – na przełomie XIX i XX w. mieszkały wybitne przemyślanki\nWincenta Tarnawska (1854–1943), działaczka niepodległościowa,\nOłena Kulczycka (1877–1967), ukraińska malarka i graficzka,\nHelena Deutsch (1884–1982), amerykańska psychoanalityczka, Polka żydowskiego pochodzenia".\nOglądam ich portrety. Profil, półprofil, plecy proste lub lekko pochylona sylwetka, kołnierzyk ciasno zapięty pod szyją albo sznur pereł. Żadna nie wdzięczy się do aparatu. Młoda Wincenta na zdjęciu twarz ma jeszcze po dziewczęcemu zaokrągloną, patrzy łagodnie, z całą swoją dwudziestokilkuletnią powagą. Fotografii Heleny Deutsch jest najwięcej – na tym z młodości zerka spod szerokiego ronda kapelusza, gdy jest starsza, lubi pozować z podbródkiem wspartym na dłoni. Portretów Ołeny znajduję w sieci kilka. Na jednym siedzi wyprostowana jak struna, na innym patrzy pewnie w obiektyw, nie wypuszcza łatwo z tego spojrzenia. I jeszcze jedno zdjęcie – na zamarzniętym Sanie Ołena i jej siostra Olga pędzą na łyżwach: splecione ręce, na głowach eleganckie kapelusze, prawie słychać rytmiczne uderzenia płóz o taflę i śmiech rozpędzonych na lodzie kobiet.\nHelena Deutsch (1884-1982), amerykańska psychoanalityczka, Polka żydowskiego pochodzenia (Jewish Women's Archive) , Ołena Kulczycka (1877-1967), ukraińska malarka i graficzka (Domena Publiczna)\nPonad swoją rolę\nByły jednocześnie bardzo podobne i bardzo od siebie różne.\nWincenta jako mała dziewczynka oświadczyła: "Wyjdę tylko za powstańca!". Słowa dotrzymała, choć niezamożny kawaler Leonard Tarnawski budził początkowo opór rodziców dziewczyny, był – podobnie jak jej ojciec – weteranem powstania styczniowego. I tak jak jej ojciec został wybitnym adwokatem, politykiem i działaczem społecznym Galicji. Ona sama do czterdziestki zajmowała się głównie rodziną. Gdy zaczęła działać, energią i życiorysem mogłaby obdzielić kilka osób.\nWspółtworzyła Związek Polek, wspierała kobiety z niższych warstw społecznych, organizowała dla nich kursy zawodowe. Podczas I wojny światowej przemycała pod ubraniem broń i dokumenty. Uwielbiała Piłsudskiego (mając za ojca i męża zagorzałych endeków!), podczas walk o Przemyśl organizowała kuchnię polową i opiekę dla rannych żołnierzy. Po 1918 roku była już uważana za pierwszą damę Przemyśla. Zapraszana na rauty i uroczystości, odbierała zaszczyty – jako pierwsza kobieta została honorową obywatelką miasta. Doczekała II wojny, choć nie wiadomo, ile rozumiała z tego, co się działo. Przed śmiercią bowiem cierpiała na demencję. Umarła we Lwowie.\nHelena Deutsch, z domu Rosenbach, pochodziła z zasymilowanej żydowskiej rodziny. Miała 16 lat, gdy zdecydowała, że będzie się dalej uczyć. Chciała studiować prawo, tak jak ojciec, ale ten wydział był jeszcze dla kobiet zakazany. Wybrała medycynę w Wiedniu, na studiach trafiła na teorie Freuda, po ich ukończeniu blisko z twórcą psychoanalizy współpracowała. Kierowała Wiedeńskim Instytutem Szkoleniowym, zajmowała się seksualnością kobiet, poznała męża. Felix Deutsch, wybitny lekarz, szczególnie zainteresowany psychoanalizą i medycyną psychosomatyczną, jako internista przez wiele lat leczył Freuda.\nW autobiografii Helena dużo pisała o młodości w Przemyślu i o domu przy Rynku: "Kamienica tworzyła mikrokosmos polsko-żydowskiego Przemyśla z tamtych lat". Jej książka to głęboka autoanaliza – Deutsch opisała w niej dzieciństwo, więzi z ojcem (uwielbiała go) i matką (nie było im ze sobą po drodze), dorastanie, edukację, relację z Freudem, fascynacje polityczne. Umarła w Cambridge. Podobno w ostatnim tygodniu życia mówiła tylko po polsku.\nOłena Kulczycka urodziła się we Lwowie, ale prawie trzy dekady spędziła w Przemyślu. Uczyła rysunku w przemyskich szkołach średnich i tworzyła akwarele, grafiki, ilustracje do książek, przedmioty sztuki użytkowej. Mieszkanie dzieliła z matką i ukochaną siostrą Olgą, również artystką, z której przedwczesną śmiercią nigdy się nie pogodziła. Kulczyckie były kolorowymi ptakami – same projektowały i szyły swoje suknie, ich dom był salonem artystycznym i intelektualnym Ukraińców. Nigdy nie wyszły za mąż, nie miały dzieci.\nOłena była patriotką – tę cechę dzieliła z Wincentą Tarnawską, choć stały po przeciwnych stronach barykady. Kiedy w 1918 roku przez Przemyśl przetaczały się polsko-ukraińskie walki o to, po której stronie granicy znajdzie się miasto, Kulczycka wierzyła w prawo Ukrainy do tych ziem. Dzięki jej staraniom w mieście powstało Ukraińskie Regionalne Muzeum "Strywihor".\nOglądam reprodukcje jej prac: wyraźna kreska, mocne sylwetki, postaci w tradycyjnych ukraińskich strojach, elementy architektury, portrety. Ilustrowała bajki dziecięce, projektowała przedmioty codziennego użytku, malowała akwarele, tworzyła grafiki, obrazy o tematyce religijnej. Jej twórczość – czy to malarstwo, czy sztuka użytkowa – była silnym elementem ukraińskiej tożsamości narodowej.\nNa emeryturze wróciła do Lwowa. Z komunistami nie chciała mieć nic wspólnego, nie wstąpiła do partii, mimo to, będąc już po siedemdziesiątce, kandydowała na prośbę ukraińskiej inteligencji do Rady Najwyższej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Spotykały ją zaszczyty, o które, zdaje się, nie dbała. Stawała w obronie ukraińskich więźniów politycznych, co w czasach stalinowskich niewątpliwie było aktem wielkiej odwagi. Nigdy nie poszła ze swoją sztuką na ugodę z komunistycznymi władzami, co było solą w oku sowieckich władz.\n- Kulczycka i Tarnawska miały bardzo wiele wspólnego - mówi mi Tomasz Pudłocki, historyk z Uniwersytetu Jagiellońskiego, który współtworzył treść tablicy. - Obie były wielkimi patriotkami, każda z nich dawała temu wyraz w inny sposób. Trudno przecież wymagać od Ukrainki Kulczyckiej, by swojej miłości do narodu nie wyrażała w twórczości, która była przecież sensem jej życia - dodaje.\nTomasz Pudłocki (Agata Mikrut)\nW kamienicy przy Rynku nie mieszkały nigdy wszystkie trzy naraz. Helena, jako młoda panna, i Wincenta – wtedy jeszcze bardziej żona swojego męża niż aktywistka - dzieliły sąsiadujące ze sobą mieszkania na pierwszym piętrze. Helena minęła się z Ołeną - pierwsza wyjechała z Przemyśla do Wiednia studiować medycynę, druga skończyła wiedeńską Akademię Sztuk Pięknych i przeniosła się do Przemyśla. Czy się znały osobiście? Na pewno wiedziały o swoim istnieniu.\n- Te trzy kobiety niosły w swoim życiorysie fragment biografii całego miasta: trudnej, złożonej, naznaczonej zarówno sąsiedzkim, wielokulturowym współistnieniem, jak i konfliktami – mówi Lila Kalinowska. – Kamienica, pod której dachem osobiście lub symbolicznie się spotkały, była idealna, by o nich przypominać mieszkańcom miasta.\nTaniec wokół tablicy\nTablica była już prawie gotowa, kiedy miejscowe środowiska kresowe podniosły larum – jak to, nazwisko komunistki obok pierwszej damy Przemyśla? Wtedy prezydent miasta zwrócił się do Instytutu Pamięci Narodowej z prośbą o wydanie opinii na temat Ołeny Kulczyckiej. Wcześniej objął festiwal patronatem, organizatorom życzył powodzenia. Teraz wolałby, żeby tablica w takiej formie nie zawisła. Festiwal się rozpoczął, tablica była gotowa, sprawa nierozwiązana.\nJadwiga Sawicka: - Jeszcze się wahałyśmy: montować czy nie? Uznałyśmy w końcu, że cała dotychczasowa praca nie może się zmarnować. Postanowiłyśmy, że tablica zawiśnie, ale do czasu rozwiązania wątpliwości zasłonimy ją czarnym workiem.\nLila Kalinowska: - Jednocześnie program festiwalu był już opublikowany, odsłonięcie było jednym z jego punktów. 13 września przyszłyśmy więc pod tę zafoliowaną tablicę, a zgromadzonym na miejscu ludziom rozdaliśmy pocztówki z wydrukowaną treścią. Zrobił się z tego performance.\nJadwiga: - Zaczynałyśmy wtedy patrzeć na cały ten proces jak na działanie artystyczne, rzeźbę społeczną. I czekałyśmy na opinię z IPN-u, same również się o nią zwróciłyśmy. Tylko że tablica, jako działanie artystyczne, nie powinna podpadać pod ustawę o dekomunizacji. Ale tego nikt z naszych oponentów już nie przywołał. Nikt też – a wiemy to od pracowników muzeum Kulczyckiej we Lwowie - nie pofatygował się, by przeprowadzić tam rzetelną kwerendę.\nZasłonięta tablica (Jadwiga Sawicka) , Tablica (Jadwiga Sawicka)\nOd 13 września 2020 roku aż do nocy z 1 na 2 lutego 2021 wokół zakrytej tablicy dużo się działo. Ktoś zrywał folię, ale za każdym razem czyjeś ręce szczelnie zakrywały ją z powrotem, oklejały taśmą wzdłuż i w poprzek, jakby chciały ten kawałek kamienia schować za kratami.\nW przemyskich środowiskach kresowo-patriotycznych buzowało. Nazwisko Kulczyckiej odmieniane było przez wszystkie przypadki. Opinię o niej wydało Przemyskie Towarzystwo Historyczne: "Umieszczenie nazwiska Kulczyckiej na tablicy nie przyczyni się do wzbogacenia wizerunku Przemyśla". Dokument był niepodpisany. – Nie miał żadnej mocy formalnej – podkreśla Lila Kalinowska.\nW styczniu 2021 roku przyszła odpowiedź z Instytutu Pamięci Narodowej – sztuka sztuką, ale Kulczyckiej nie należy miastu przypominać.\n- Zastanawiam się, jakich wyborów po tej artystce spodziewaliby się jej przeciwnicy – mówi Tomasz Pudłocki. - To oczywiste, że jako Ukrainka chciała, by Przemyśl był ukraińskim miastem. To prawda, że była za to internowana na przełomie 1918 i 1919 roku, ale potem wróciła do Przemyśla i pracowała tu jeszcze przez blisko 20 lat, zatrudniona i akceptowana przez polskie władze. W tym czasie nie prowadziła żadnej antypolskiej działalności. Uczyła w przemyskich szkołach średnich i tworzyła własną sztukę - mówi.\nPudłocki dodaje, że gdyby polski Instytut Pamięci Narodowej dobrze poszukał, to wiedziałby, że Kulczycka swoją działalność skupiała na pomocy więźniom politycznym i prawdopodobnie dlatego została namówiona przez przyjaciół, również ukraińskich artystów, do wejścia w politykę. Była już wtedy w zaawansowanym wieku, miała pozycję i szacunek, Rosjanie nie odważyli się jej ruszyć.\nLwów przed 1924 r. (Domena publiczna) , Lwów ok. 1930 roku (Domena publiczna)\n- Lwów w tym czasie został "odarty" z inteligencji polskiej i ukraińskiej, ktoś musiał reprezentować interesy miejscowych wobec ogromnego napływu Rosjan do miasta. Kulczycka mogła pomóc rodakom prześladowanym przez rosyjski reżim i skorzystała z tego – dodaje Pudłocki.\nDo lutego 2021 roku nic się nie zmieniło. Aż w nocy z 1 na 2 pod żółtą kamienicę podjechał samochód. Wysiadła z niego zakapturzona postać. W ręce ściskała młotek.\nMiesiąc później na prywatny numer Lili Kalinowskiej przychodzi wiadomość: "Proszę o kontakt w sprawie tablicy. Chciałbym zrekompensować szkodę. Czy możemy się umówić na kawę lub obiad i zwyczajnie o tym porozmawiać?". Kalinowska odpowiada: "Jesteśmy gotowe na szukanie porozumienia drogą mediacji sądowych" – tylko w takiej formie zgodzi się z nim spotkać. Mężczyzna odpisuje: "To ja zniszczyłem tablicę (...). Nigdy nie byłem karany, dlatego zależy mi, by wynagrodzić to w sposób rzetelny i uczciwy. Nie mam nic na swoją obronę. Po prostu się pomyliłem".\nPolicja znajduje go dzięki nagraniom z miejskiego monitoringu. W jego domu jest ubranie, w którym dokonał zniszczenia tablicy. Policjanci sprawdzają samochód, w samochodzie – młotek i łom.\nMa trzydzieści kilka lat, jest wojskowym, służył w Afganistanie. Zniszczył tablicę, bo ktoś – "kolega" – powiedział mu, że jest na niej nazwisko osoby, którego nie powinno tam być. Kto to był? Nie zdradzi. Ani policji, ani prokuraturze. Miejscowemu dziennikarzowi powie tylko, że nie chce mieć kłopotów.\nTydzień po wymianie SMS-ów z Lilą Kalinowską przysyła wiadomość mailem. - Widać, że pisał ją z prawnikiem – mówi Lila. "Nie jestem złym człowiekiem", "czynu bardzo żałuję", "mam szacunek do wszelkich inicjatyw popierających poszanowanie wartości ogólnoludzkich, takich jak przyjaźń, tolerancja czy prawo do posiadania odmiennych poglądów". Chce pokryć koszt naprawy tablicy. Bardzo nie chce zostać skazany prawomocnym wyrokiem.\nJadwiga Sawicka: - To wszystko kosztowało nas po prostu bardzo dużo stresu. Traktowałyśmy już tę sytuację jak działanie artystyczne, rzeźbę społeczną. Wiedziałyśmy, że nie chcemy już, by tablica wróciła na elewację.\n- Zniszczenie tej tablicy to jasny komunikat: w przestrzeni publicznej nie ma dla was miejsca - mówi Katarzyna Komar-Macyńska, działaczka Domu Ukraińskiego w Przemyślu i Związku Ukraińców w Polsce, redaktorka tygodnika mniejszości ukraińskiej "Nasze Słowo". - Chodziło o pokazanie polskim Ukraińcom, że swoją tożsamość i historię mają trzymać za zamkniętymi drzwiami własnych domów i instytucji. Że wielokulturowy Przemyśl to przeszłość - dodaje.\nPrzed wojną ta wielokulturowość była niezaprzeczalna: oprócz Polaków mieszkali tu Żydzi, stanowiący prawie jedną trzecią ludności miasta, i Ukraińcy. II wojna światowa zabrała przemyskich Żydów, lata powojenne zmusiły do wyjazdu tutejszych Ukraińców, wśród nich – artystów, naukowców, przedstawicieli ukraińskiej inteligencji. W Przemyślu, jednym z ważniejszych ośrodków Galicji, było ich wielu. Nieliczni Ukraińcy, którzy zdecydowali się zostać, nie wychylali się ze swoją tożsamością.\nPo śmierci Stalina zaczęły się powroty – do Przemyśla zaczęli zjeżdżać ci, którzy nie umościli się w poniemieckich domach i nie przestali z tęsknotą spoglądać na wschód. Nie zawsze byli to dawni mieszkańcy miasta, przyjeżdżali tu po prostu polscy Ukraińcy, których domy zostały gdzieś we wschodnich wsiach. W Przemyślu czuli się najbardziej u siebie, bo wciąż znajdowali tu ślady ukraińskiej kultury, do których dokładali własne w nadziei na odbudowę społeczności. – Ja sama jestem z takiej rodziny. Tylko że ja przyjechałam tu cztery lata temu, z miasta na zachodzie Polski, w którym moja rodzina przez te kilkadziesiąt lat po wojnie mieszkała – mówi Katarzyna.\nPytam ją, co czuła, kiedy trwała walka o nazwisko Kulczyckiej na tablicy. - Uważam, że w całym tym wydarzeniu wokół tablicy wcale nie chodziło o Kulczycką. Chodziło o pokazanie, że w Przemyślu nie ma miejsca na upamiętnianie osób, które nie wpisują się w tę martyrologiczno-wojenno-niepodległościową opowieść – mówi. - Czy wszyscy Polacy w Przemyślu byli jej przeciwni? Na pewno nie, przecież Lila Kalinowska i Jadwiga Sawicka to Polki, które ze środowiskiem ukraińskim łączą tylko relacje towarzyskie czy zawodowe, nie tożsamościowe. Ludzi niechętnych polskim Ukraińcom w Przemyślu nie jest dużo. Ale to bardzo wpływowa mniejszość, ma w mieście swoich radnych. I bardzo głośna.\nPrzemyśl (Waldek Sosnowski/ Agencja Gazeta)\nDzień po naszej rozmowie Rosjanie bombardują Ukrainę. Wojciech Bakun, prezydent Przemyśla, zapowiada, że miasto jest gotowe na przyjęcie obywateli Ukrainy uciekających przed wojną. Na swoim profilu w mediach społecznościowych na bieżąco relacjonuje działania pomocowe, w których bierze też bezpośredni udział. W samym centrum działań są też Lila Kalinowska i Kasia Komar-Macyńska. Do Domu Ukraińskiego w krótkim czasie zgłasza się ponad 200 wolontariuszy chcących pomagać na przejściu granicznym i dworcu w Przemyślu.\nJadwiga Sawicka: - Powodem ataku Putina jest ukraińska tożsamość, niezależność, pragnienie niepodległości. To są również wartości, które w swojej sztuce podkreślała Ołena Kulczycka, które za pomocą tej sztuki umacniała. Patrzymy, jak walczą Ukraińcy, i widzimy, że patriotyzm to nie jest tylko domena Polaków. Może patrzymy też właśnie na moment zwrotny w polsko-ukraińskich relacjach w Przemyślu?\n27 sierpnia 2021 roku Sąd Rejonowy w Przemyślu uznał oskarżonego Antoniego J. za winnego zniszczenia tablicy poprzez rozbicie jej młotem i łomem. Zasądził grzywnę, nakazał zapłacić Towarzystwu Ulepszania Miasta 3000 zł rekompensaty.\nNiedługo potem Przemyśl zyskał nową tablicę, odsłoniętą na ścianie kamienicy przy Grodzkiej 19 – pod tym adresem mieszkali Tarnawscy po wyprowadzce z Rynku. Na ciemnym tle mocno odbijają się złote litery. Wincenta Tarnawska jest na niej upamiętniona w towarzystwie swojego męża Leonarda, syna Władysława i szwagra Apolinarego. Tablicę ufundowało przemyskie Centrum Kulturalne i Towarzystwo Przyjaciół Nauk, jej odsłonięcie współorganizował Instytut Pamięci Narodowej.\nNa elewacji kamienicy przy ulicy Rynek 26 wciąż widać ślad po tablicy z jasnego piaskowca – to blizna po miejscu, w którym Wincenta, Ołena i Helena nie musiały występować wsparte autorytetem mężczyzn. Tak jak wtedy, gdy żyły i działały.\nMiejsce po tablicy (Jadwiga Sawicka)\nKorzystałam m.in. z książek: "Będziemy działać. Wincenta Tarnawska w służbie niepodległości Polski" Tomasza Pudłockiego, autobiografii Heleny Deutsch pt. "Konfrontacja z samą sobą" oraz artykułu "Rynek 26 – kulturowy mikrokosmos niegdysiejszego Przemyśla" Olgi Heleny Solarz ("Przemyski Przegląd Kulturalny", nr 1 (20) 2011).\nDorota Borodaj. Absolwentka kulturoznawstwa oraz Polskiej Szkoły Reportażu, laureatka Grand Prix na Festiwalu Twórczości Wrażliwej Społecznie, członkini zarządu Towarzystwa Krajoznawczego Krajobraz.\nRosja dokonała inwazji na Ukrainę. Sytuacja jest bardzo trudna do przewidzenia i zmienia się szybko. Jedno jest jasne - mieszkańcy Ukrainy jak nigdy potrzebują pomocy w różnych formach. Dlatego Gazeta.pl wspólnie z Polskim Centrum Pomocy Międzynarodowej pracuje nad zapewnieniem pomocy humanitarnej.


Dobowa zmienność wartości ciśnienia tętniczego a ryzyko niewydolności serca | Vademecum\nDoniesienia naukowe, Nadciśnienie 7 sierpnia 2006 <23 czerwca 2015\nErik Ingelsson i wsp – Diurnal blood pressure pattern and risk of congestive heart failure JAMA 2006;295:2859\nPrzeprowadzone dotąd badania wykazały, że 24-godzinny pomiar ciśnienia tętniczego (BP) jest silnym predyktorem chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezależnym od pomiarów jednorazowych i innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Dotąd nie przeprowadzono jednak badań nad wpływem dobowej zmienności ciśnienia tętniczego na wystąpienie niewydolności serca (CHF).\nCelem badania, opublikowanego w Journal of American Medical Association, była ocena predykcyjnej wartości 24-godzinnego zapisu BP dla rozwoju CHF w populacji starszych mężczyzn. W prospektywnej obserwacji (1990-1995 do 2002 roku) uczestniczyło 951 starszych mężczyzn (Uppsala w Szwecji) początkowo bez rozpoznania CHF, choroby zastawkowej i przerostu lewej komory. U każdego z uczestników na wstępie wykonano 24-godzinną rejestrację BP.\nSiedemdziesięciu mężczyzn rozwinęło w trakcie obserwacji CHF (8.6 na 1000 osobo/lat). Autorzy przeprowadzili analizę wieloczynnikową, standaryzowaną względem leczenia hipotensyjnego i uznanych czynników ryzyka CHF (zawału serca, cukrzycy, palenia, wskaźnika masy ciała i poziomu cholesterolu).\nRyzyko rozwoju CHF podnosił wzrost wartości ciśnienia skurczowego w nocy (dla wzrostu o 1-SD czyli 9 mm Hg, HR 1.26; 95% CI 1.02-1.55) oraz brak spadku wartości ciśnienia w porze nocnej (wskaźnik wartości noc/dzień ≥1, HR 2.29; 95% CI 1.16-4.52). Brak spadku wartości ciśnienia w porze nocnej pozostał istotnym predyktorem rozwoju CHF, po skorygowaniu względem pojedynczych pomiarów zarówno ciśnienia skurczowego jak i rozkurczowego (HR, 2.21; 95% CI 1.12-4.36). Wartość kliniczną obserwowanych zależności należy ocenić w kolejnych badaniach.\nOpracowane na podstawie: JAMA / 2006-06-28\nNadciśnienie tętnicze - leczenie i rokowanie, Niewydolność serca - epidemiologia - rokowanie\nProblem nadmiernej rozpoznawalności chorób na przykładzie zatorowości płucnej\nMigotanie przedsionków- czy to już światowa epidemia?\nNowe leki przeciwkrzepliwe – czy stosować u chorych leczonych przeciwpłytkowo po ACS?\n0 replies on “Dobowa zmienność wartości ciśnienia tętniczego a ryzyko niewydolności serca”


Długi seniorów przekroczyły 10 mld złotych\nOsoby w wieku 65 lat i starsze najczęściej w porównaniu z innymi grupami wiekowymi (57 proc.) doświadczały złych stron pandemii. Przede wszystkim skarżyły się na ograniczony dostęp do usług medycznych (55 proc.), nieznacznie mniej badanych wskazało na wymuszone ograniczenie możliwości bezpośredniego kontaktu z bliskimi (47 proc.), a 38 proc. wymieniało konieczność zdalnego przeprowadzania konsultacji lekarskich. Jednocześnie 3 na 10 respondentów w wieku 65 lat i więcej wskazało zwiększenie w czasie pandemii wydatków na usługi medyczne. Co piąty badany z tej grupy wiekowej deklaruje też, że w związku z doświadczeniami wyniesionymi z ostatniego półtora roku będzie w przyszłości osobą bardziej oszczędną.\n← Konsumenci-multidłużnicy według Krajowego Rejestru Długów\nSądy skazane na dłużników →


Jak zapisywać strumienie na Twitchu w 2021 roku - Galaxy Marketing\nTwitch to jedna z szybko rozwijających się platform streamingowych. Różni użytkownicy streamują intrygujące treści na twitchu dla swoich followersów aby je oglądali i cieszyli się nimi. Czy zdarzyło Ci się kiedyś, że jakiś przekaz spodobał Ci się tak bardzo, że chciałeś go zapisać, by oglądać go jeszcze raz i jeszcze raz? Oto spojrzenie na jak zapisywać strumienie na twitchu na różne sposoby.\nZapisywanie streamów na Twitchu:\n1. Zapisywanie własnych strumieni:\n2. Zapisywanie cudzych streamów:\nNa ogół strumień znika po zakończeniu transmisji.\nJednakże możemy zachować strumienie poprzez VOD (Video on Demand). Istnieją dwa sposoby na zapisanie strumienia wideo.\nAlbo chcesz zapisać swój własny strumień, albo wideo od innego streamera. Jak zapisywać strumienie na twitchu? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej na ten temat.\nNa początek zobaczmy jak możemy zapisywać strumienie nadawane z naszych kanałów na twitchu. Tutaj mamy dwa sposoby, aby to zrobić. Możemy wybrać zapisywanie streamów jako wideo lub jako highlights. W przypadku pierwszego podejścia, kroki są następujące:\nNie jest możliwe wykonanie tych czynności na wersji aplikacji.\nWięc przejdź do przeglądarki internetowej twitcha i zaloguj się na swój kanał.\nW górnym rogu po prawej stronie zobaczysz ikonę swojego profilu. Kliknij na nią, aby otworzyć rozwijane menu.\nNa ekranie pojawią się różne opcje. Wybierz z nich ‘Pulpit nawigacyjny twórcy’. Pojawi się okno pulpitu nawigacyjnego.\nRóżne opcje są widoczne w menu po lewej stronie. Przejdź do opcji ‘Kanał’ w sekcji ‘Preferencje’.\n‘Przechowuj poprzednie transmisje’ to jedna z opcji, którą znajdziesz w oknie. Możesz zmienić jej położenie i włączyć ją. Ustawienia będą obowiązywać od następnego strumienia.\nJeśli jesteś zwykłym użytkownikiem twitcha, Twoje strumienie są zapisywane przez 14 dni.\nW przypadku użytkowników turbo, partnerów lub afiliantów, strumienie będą obecne przez 60 dni.\nTo jest jeden ze sposobów na zapisanie własnych strumieni.\nMożesz też zapisać to samo jako podkreślenia.\nJeśli nie chcesz, by Twoje filmy zostały usunięte po określonym czasie, możesz zapisać je na stałe jako podkreślenia. Oto jak zapisywać strumienie na twitchu jako podkreślenia.\nZanim zaczniesz stosować tę metodę, upewnij się, że opcja “Przechowuj poprzednie transmisje” jest włączona.\nTen proces nie jest możliwy, gdy ta opcja jest wyłączona.\nWejdź do przeglądarki twitcha i zaloguj się na swój kanał za pomocą swoich danych uwierzytelniających.\nPrzejdź do ikony profilu w prawym górnym rogu okna i przejdź do sekcji ‘Kanał’.\nGdy Twój kanał twitcha się otworzy, kliknij na opcję ‘Filmy’.\nMożesz znaleźć ten wybór w górnej części okna.\nPojawi się rozwijane menu. Z niego wybierz opcję ‘Poprzednie transmisje’.\nW oknie zobaczysz wszystkie swoje poprzednie transmisje. Wybierz film, który chcesz wyróżnić.\nWybierz opcję ‘Wyróżnij’, a Twój film zostanie załadowany do okna wyróżnień.\nPostępuj zgodnie z podpowiedziami, a następnie kliknij na ‘Utwórz wyróżnienie’. Tutaj możesz zmienić nazwę i opis filmu.\nZapisz zmiany po dokonaniu wszystkich wyborów.\nTwoje filmy będą teraz na zawsze na Twoim kanale. Zobaczmy, jak możemy zapisać strumienie innych streamerów na twitchu.\nBędziemy potrzebować narzędzia takiego jak Twitch Leecher, aby pobierać i zapisywać filmy od innych streamerów.\nJest też kilka innych narzędzi, a wybór należy do Ciebie. Oto ogólne podejście do zapisywania filmów innych streamerów.\nOtwórz film, który chcesz zapisać w dowolnej przeglądarce internetowej.\nSkopiuj jego adres URL i przejdź do aplikacji, przez którą chcesz pobrać film.\nWejdź do zakładki Szukaj – adresy URL i wklej link, który wcześniej skopiowałeś.\nJak pojawi się żądany film, kliknij na opcję “Pobierz” i określ miejsce zapisu.\nMożemy również pobierać filmy na naszych kanałach tą metodą.