Troska i poświęcenie to nie to samo co miłość. Dlaczego niektórzy rodzice nie potrafią wyrażać miłości? - niedoskonała mama\nNiedoskonała Mama\tNapisano 10/12/2018\n„Są kobiety, które wierzą, że kochają swoje dzieci, i mówią to, ale nie potrafią kochać, bo nigdy tego nie doświadczyły i nie mają najmniejszego pojęcia co to znaczy. Nie kochają własnych dzieci i nawet o tym nie wiedzą. Są przywiązane do dziecka, ale nigdy nie czuły wzbierającej fali miłości.” Isabelle Filliozat\nMiłość to emocja, aby ją odczuwać, trzeba mieć kontakt z własnymi uczuciami, być spontanicznym w ich wyrażaniu.\n„Miłość-uczucie karmi się miłością-emocją, która potrzebuje bliskości, intymności, aby rozkwitnąć. Wyrazem miłości jest czułość. Czuły kontakt fizyczny, czułe spojrzenie, czułe słowa.” Isabelle Filliozat\nRodzic skonfliktowany z członkami rodziny, który nie przepracował żalu do własnych rodziców, który odciął się od własnej uczuciowości, gdy był krzywdzony przez własnych rodziców, nie jest zdolny do okazania miłości. Jest zbyt skupiony na własnym cierpieniu i niedostępny emocjonalnie, by okazać czułość. Nie może zainteresować się sprawami dziecka i jego potrzebami, bo zbyt jest zaabsorbowany sobą. Często nie jest nawet tego świadomy, że nie potrafi kochać, bo troszczy się o dziecko- opiekuje nim, gdy jest chore, dba o jego fizyczne potrzeby.\n„niewyrażona krzywda i wyparte emocje wpływają na więź z dzieckiem. (…) U podstaw braku matczynej miłości do dziecka leżą niewyrażone, niewypowiedziane, nieprzepracowane emocje. W rzeczywistości matka nie kocha nie tyle dziecka, ile fragmentu siebie, i projektuje ten fragment na dziecko, aby chronić obraz siebie.” Isabelle Filliozat\nMatka, która krytykuje: do niczego nie dojdziesz, prawdopodobnie jest niespełniona i mówi o sobie. Może też chcieć związać dziecko z sobą: nigdy nie znajdziesz męża. Matka, która mówi: mogłam cię usunąć, być może podobne słowa słyszała od własnej matki. Aby wyrazić miłość, trzeba być zdolnym do empatii, rodzice, którzy odcięli się od własnej uczuciowości, nie są do niej zdolni. Za wyzwiskami matki w stronę dziecka stoi jej nieprzepracowany uraz (z dzieciństwa) i cierpienie. Rodzice, którzy nie potrafią okazywać miłości, często mają niskie poczucie własnej wartości, czują się zagrożeni sukcesami dziecka, bo podświadomie nie chcą, by miało lepsze życie od nich. Brak miłości wynika nie tylko z braku kontaktu z emocjami, ale też z niespełnienia i niskiego poczucia własnej wartości, zwłaszcza gdy towarzyszy temu nałóg lub depresja.\n„Bywają rodzice całkowicie znieczuleni i zupełnie nieświadomi tego, co może czuć ich dziecko. Znieczulili się oni w dzieciństwie, aby nie odczuwać bólu. Ignorowanie emocji syna lub córki pozwala im utrzymać zasłonę ukrywającą ich przeszłość. Mniej lub bardziej świadomie powtarzają zachowania, które im samym sprawiały ból, kiedy byli mali. Mogą karać, wyzywać, poniżać, bić i gwałcić bez świadomości, że wyrządzają dziecku krzywdę-to dlatego, że sami byli karani, wyzywani, poniżani, bici, gwałceni i odebrano im prawo do czucia krzywdy, poskarżenia się i samouzdrowienia.” Isabelle Filliozat\nTroska i poświęcenie to nie miłość. Nawet dzieci, którym rodzice pozornie poświęcili wszystko, mogą cierpieć z powodu deficytu miłości.\n„Wielu rodziców nie wie, że nie kocha własnych dzieci. Mylą oni miłość z z troską, z poświęceniem… Są do dzieci przywiązani, ale nigdy nie czuli miłości-emocji. (…) Ta świadomość może się okazać bolesna-świadomość zmarnowanej okazji, straconego czasu-ale to również okazja do odkrycia nowego poziomu relacji. Nigdy nie jest za późno, aby być szczęśliwym.” Isabelle Filliozat\nDlaczego rodzice tracą kontakt z uczuciowością i krzywdzą swoje dzieci?\nRodzic traci kontakt z emocjami, gdy jest krzywdzony przez rodzica: bity, wyzywany, upokarzany. Aby nie stracić poczucia bezpieczeństwa, w dzieciństwie bierze winę na siebie za krzywdzące zachowania rodzica (zależę od kogoś, kto jest nieprzewidywalny, kto mnie krzywdzi, czy przeżyję?-ta świadomość jest zbyt przerażająca, więc dziecko neguje to, co się stało, idealizuje rodzica).\nCzęsto słyszy, że samo się prosiło, że sprowokowało, było niegrzeczne, a przemoc to metoda wychowawcza i nie ma prawa być złe na rodzica, który je krzywdzi, wręcz przeciwnie, powinno być wdzięczne za wychowanie. Dziecko nie daje sobie prawa do złości i wymazuje z pamięci ból, ma o rodzicu jak najlepsze zdanie. Ceną jaką płaci za idealizowanie rodziców, by nie stracić poczucia bezpieczeństwa, jest odcięcie się od własnych uczuć, przez co w dorosłości będzie niezdolny do bliskości, empatii i miłości.\nPotem jako rodzic, chroni wizerunek własnych rodziców, robiąc swojemu dziecku to, co mu zrobiono. To nic takiego. Sam był bity i wyrósł na ludzi. Wyładowuje złość i ból, które kiedyś stłumił, na własnym dziecku. Reaguje nieadekwatnie do sytuacji, wybucha na własne dziecko z błahych powodów, a potem mówi, że samo się prosiło o klapsa, spoliczkowanie, że próbuje nauczyć je dyscypliny, wychować i powinno być mu wdzięczne. Tak działa błędne koło przemocy. Rodzic stosujący przemoc, tłumi emocje cierpiącego dziecka, bo boi się, że jego własne cierpienie wypłynie na powierzchnię. Na to nie może sobie pozwolić, musiałby przyznać, że był krzywdzony, a chce być lojalny wobec rodziców, dlatego nie daje krzywdzonemu dziecku prawa do rozpaczy.\n„Quentin wychowuje syna twardą ręką. Nie chce pamiętać własnych bolesnych przeżyć. Wysłuchanie emocji chłopca zmusiłoby go do wsłuchania się w siebie i przebudziłoby w nim z całą siłą wyparte emocje. Aby utrzymać przerażenie, wściekłość i rozpacz zamknięte na dnie nieświadomości, Quentin wypiera własną przeszłość. Znieczulił się na to, co przeżył; wykreślił ze świadomości cierpienie, jakiego doznał w dzieciństwie. Nie może słuchać rozpaczy syna, bo ta przypomniałaby mu o własnej. Quentin powiela zachowanie własnych rodziców z dwóch powodów: aby je usprawiedliwić i utrzymać emocjonalny dystans wobec emocji chłopca, którym był, i aby je zrozumieć od wewnątrz. Rodzic, który bije, budzi tak wielki strach, że przerażone dziecko w nim chce zapanować nad niepokojem i próbuje zrozumieć, co się dzieje w człowieku, który uderza. Quentin uwalnia trochę uwięzionej w nim od dzieciństwa przemocy i wyładowuje się na synu.” Isabelle Filliozat\nAby być zdolnym do bliskości i miłości, mieć kontakt z emocjami, trzeba dopuścić prawdę, słuszny gniew na tych, którzy są jego prawdziwymi adresatami, np. przepracować dawne urazy na terapii. Prawda wyzwala, a gniew może uleczyć i pozwolić nam odzyskać energię, rozluźnić się, być zdolnym do okazywania miłości, przestać ranić tych, którzy nie zawinili. Przerwać błędne koło przemocy.\n„Zdrowy gniew-w przeciwieństwie do tego, co się powszechnie sądzi-jest emocją wyzwalającą, naprawczą, a jego funkcją jest przywracanie zdrowia jednostce i odnawianie równowagi w relacjach.” Isabelle Filliozat\nRepresja emocji wiąże się z wstrzymywaniem oddechu i napinaniem mięśni, to pochłania mnóstwo energii, powoduje zmęczenie, może prowadzić do depresji.\n„Na poziomie fizycznym nierozładowane emocje przyjmują postać ciągłego napięcia. (…) Bez rozładowania ciało pozostaje na etapie napięcia. (…) Wyrażenie emocji wymaga tlenu. Aby zahamować rozładowywanie, wystarczy kontrolować oddychanie. Każdy wie, że wystarczy wstrzymać oddech, aby przestać płakać.” Isabelle Filliozat\nDlaczego rodzice nie pamiętają krzywd zadanych dzieciom?\nRodzice często nie pamiętają, jak krzywdzili dzieci (wcale cię nie biłem, byłam dobrą matką), bo nie byli świadomi ich bólu, nie wykształcili empatii, która jest domeną osób mających kontakt z uczuciami. Działali w amoku, a wtedy nie zawsze pamiętamy, co robimy. Złość odbiera nam świadomość. Poza tym każdy rodzic wstydzi się takich czynów i w mechanizmie obronnym, wypiera to, co zrobił dziecku. Minimalizuje zadane krzywdy, przekonuje siebie, że to forma dyscypliny i wyjdzie dziecku na dobre. Rodzic może pamiętać to, co zrobił, ale woli bronić swojego wizerunku we własnych oczach, niż dopuścić uczucie porażki, wstydu i poczucie winy. Woli iluzję. Dziecko może też pamiętać doznane krzywdy w sposób wyolbrzymiony, bo przez lata, gdy nie pozwoliło sobie na odczucie niemocy, bólu, przykrości, szoku, tym wspomnieniom dodawało mocy, obrastały coraz większą urazą.\nDlaczego dzieci pozwalają się krzywdzić?\nBronią idealnego wizerunku rodzica, nie mają kontaktu z własnym gniewem, który pozwoliłby im stanąć w swojej obronie. Tkwią w roli małego, zahukanego dziecka, które boi się sprzeciwić, dają rodzicom władzę nad sobą, mimo że są dorosłe.\nKonfrontacja z rodzicami-jestem na ciebie zły, ale cię kocham\nSłuszny gniew nie pozwala innym nas deptać. Trudno jednak okazać ją rodzicowi, ponieważ stanowi tabu w relacji rodzic-dziecko. Aby go okazać, trzeba wyjść z roli dziecka, które boi się zasmucić rodziców i rozmawiać z nimi jak dorosły z dorosłym. Możemy być źli na kogoś, ale nadal go kochać. Wyrażanie gniewu sprawia, że relacja staje się bliska. Tłumienie swoich potrzeb prowadzi do powierzchownych relacji, w których brakuje szczerych rozmów, bliskości i miłości. Punktem wyjścia do nawiązania głębokiej więzi z rodzicem jest szczera rozmowa o przeszłości, jednak bez oskarżania. Polega na przywołaniu faktów i swoich uczuć, niezaspokojonych potrzeb z okresu dzieciństwa (nie rób tego pochopnie, ale np. po lekturze poniższej książki, gdzie podane są przykłady konfrontacji, które nie stanowią zagrożenia dla rodzica, inaczej rozmowa może zaognić konflikt).\n„Jeśli twoi rodzice nie są świadomi tego, że cię skrzywdzili (…), zareagują osłupieniem i natychmiastowym pragnieniem zadośćuczynienia albo poczują się (…) winni. (…) Jeśli mają w sobie dość wewnętrznego poczucia bezpieczeństwa, będą się starali ciebie wysłuchać, w przeciwnym razie zaprzeczą faktom, wyprą je albo odegrają ofiarę: -Jestem złą matką, w całym swoim życiu nie zrobiłam nic dobrego. Niektórzy zapomnieli, inni nie są świadomi, bo w rzeczywistości nigdy nie chcieli uderzyć dziecka, zniszczyć go ani skrzywdzić. Zrobili to w nieświadomości, bo to nie dzieci były adresatami ich wściekłości, ale rodzice.” Isabelle Filliozat\nNawet gdy dorosłe dziecko słyszy od rodzica słowa wypowiedziane w gniewie: już nie mam córki, wynoś się stąd, nie będę się grzebać w przeszłości, jesteś niewdzięczna, po tym wszystkim, co dla ciebie zrobiliśmy, ty nam to robisz, wstąpiłaś do sekty (o terapii), nic nie stoi na przeszkodzie, by wrócić do nich jak gdyby nigdy nic i próbować nawiązać szczerą relację. Rodzic może też chcieć utrzymać relację władzy nad dzieckiem, w tym celu stosuje szantaż emocjonalny i wzbudza poczucie winy w dziecku, by nie doszło do szczerej rozmowy. Może się rozpłakać i pokazać, jak cierpi z powodu tego, co słyszy, jednocześnie nie wysłuchując do końca i nie uznając cierpienia dziecka. Konfrontacja nie jest po to, by usprawiedliwiać rodzica, czy się zemścić za doznane krzywdy, ale by nawiązać szczerą relację, pełną miłości i bliskości, by uwolnić się od napięć i powierzchownej grzeczności. Często wystarczy uznanie cierpienia dziecka przez rodzica, by skruszyć mur. Dorosłe dziecko może dokonać uzdrowienia urazów, które przeszkadzają mu kochać własne dzieci i tworzyć bliskie relacje, bez udziału rodzica, a także wtedy, gdy rodzic nie żyje. Przebaczenie jest aktem jednostronnym i następuje po tym, jak dziecko dopuści prawdę o przeszłości i pozwoli sobie na gniew, który kiedyś w akcie desperacji stłumiło.\nDlaczego ranisz swoje dziecko, choć tak bardzo je kochasz?\nŻyć, jak tego oczekują inni? Nie poszłam tą drogą\nPoprzedni wpisNauka poprzez zabawę – czy to w ogóle możliwe?\nNastępny wpisCo robić, gdy rodzic nastawia dziecko przeciwko drugiemu rodzicowi?\nNiedoskonała Mama 22/08/2016\nNiedoskonała Mama 18/07/2017


deizzy98 - profil w Wykop.pl\ndeizzy98 od 6 lat 7 mies. na Wykopie\n1 951 mikroblog\ndeizzy98 2 mies. temu\nInżynier Norrisa gdy ten nie chce zjechać ma zmianę\n+: rassvet, alteron +35 innych\nJak to się ślizga\nMattia zdejmuj Sainza\nW interesie starego Mazepina jest wzięcie do Haasa na kolejny sezon Kubicy. Chłop wsiądzie w taczke, zdobędzie jakiś punkcik może, przekaże wiedzę i za 2 sezony będą mogli w miarę regularnie zdobyć punkty jak aktualnie Williams.\n@JanTadeusz: tu nie chodzi o to żeby on jeździł całe wyścigi. Tu chodzi o złoty dotyk jego ręki, która sprawia, że za jakiś czas bolid robi się konkurencyjny\n@deizzy98: chyba jest wrecz odwrotnie\nKubicy podmienili puchy z energolem na browara xd\nAle wariat, ależ go wyprzedził. Nadal to ma\ndeizzy98 3 mies. temu\nEh, muszę to zrobić. Ten vasseurex mnie dobija. Obiecują miejsce od 2 lat i nic. Przychodzę dzisiaj z wypowiedzeniem umowy. Zobaczymy co szef na to powie. Jestem aktualnie jedyną osobą na dziale która bez pomocnej renki da sobie radę, bo reszta to nowe osoby albo emeryci nie mający chęci do pracy. Miałem je uczyć, ale wali mnie to. Obieram od razu cały mój urlop i wypadam z tego gówna zwanym zespołem. Po 16 opiszę wam co i jak.\n#pracbaza #korposwiat #januszex #f1 #f1memy #kubica pokaż całość\n+: BIALYBUREK, Panorqmico +76 innych\nTen vasseurex mnie dobija\nR..........s 3 mies. temu via Wykop Mobilny (Android)\n@deizzy98: fajne plusik\nZapowiada się nam potężny kolejny niesamowity silnik od Mercedesa\nźródło: Toto Naimann.jpg\n+: BerloRozkoszy, obuniem +39 innych\n@deizzy98: deal przyklepany?\ndeizzy98 4 mies. temu\nPrawda jest taka, że Obajtek przegląda wykop, a jedynym powodem sponsorowania Kubicy jest ożywienie tagu #f1 w trakcie treningów z jego udziałem\n+: TiDiEj, Damixi\nTsunoda uciekający przed wściekłym Helmutem Marko\n+: Marc838, TiDiEj +13 innych\nPo prostu silnik u Leklerka będzie pełnił rolę opon u Lewisa. Ponarzeka ponarzeka i cyk, fastest lap\nFerrari już rozpoczyna opracowywanie Grande Strategii\n+: DrLufa, asivek +1 inny\nPragnę zwrócić uwagę na kolejny świetny start Gekona\n+: goodness702, Wrobelek_Elemelek +1 inny\n@deizzy98 fakt 14 już xd\nJeśli Anglia dzisiaj wygra, to znak że można stawiać domy na punkty Żorża na Silverstone\nDobra, klątwa jednorękiego jest jednak międzydyscyplinarna\n+: Kot-Pin, TiDiEj +8 innych\ndeizzy98 5 mies. temu\nEleven na Player peel śmiga elegancko\nNie ma co przepłacać za części, skoro można taśmą naprawić\n+: DawidiXXX, tekserew +21 innych\nJestemStudentemPrawa 5 mies. temu\n@deizzy98: na poważnie to widziałem wielokrotnie, że nawet red bull z taśmą kombinował przy brake duct zwyczajnie zaklejali niektóre dziurki nawet na wyścig i czasami ściągali w pitstopie\n+: Tylko_noc, czacza90\n@JestemStudentemPrawa o ile sie nie mylę to taka taśma nawet w lotnictwie stosują\ndeizzy98 6 mies. temu\nWspółczuję Sainzowi, teraz cała Grande Strategia skupi się na nim\n+: Scoopty-whoop, kapitanspock +2 innych\nKubica fanem teorii spiskowych\nPoratuje ktoś linkiem <3\nGroße Strategie od RB zwycięża nagrodę Ferrari of the Day\n+: Baakedr, Natrent +8 innych\ndeizzy98 7 mies. temu\nWykopki potrzebuje pomocy\nPosiadam Macbooka Pro (A1502) i przestała działać klawiatura oraz gładzik. Gdzieś wyczytałem, że może być tego powodem poluzowanie taśmy łączącej (miesiąc temu sam wymieniałem baterie, więc no mogłem coś zpartolić, jednak do tej pory wszystko działało bez zarzutu). Jednak zastanawiam się czy nie jest to jakiś systemowy błąd: 3 dni podłączyłem do Maca zewnętrzną klawiaturę, ale początkowo wszystko działało normalnie i mogłem z wbudowanej korzystać. Dlatego zastanawiam się czy mogło się coś przestawić w ustawieniach, czy obstawiać tę taśmę)\n#apple #macbook #laptopy pokaż całość\nchleb_z_baltony 7 mies. temu\n@deizzy98: no mogło się coś popsuć\nNie ma przypadkiem ktoś nagrania z tego jednego razu co pokazali on board Bottasa?\nOby tylko Ferrari nie zawalili Eklerkowi podium Grande Strategią\ndeizzy98 11 mies. temu\nCzuję że ostatnie awarie to wina Cyberpunka. Najpierw messenger, bo ludzie pisali między sobą jakie słabe. Teraz padły usługi Google, bo Redsi szukają na necie jak naprawić grę, oglądają na YT filmiki hindusów wyjaśniające czemu nie działa i mamy efekty.\ndeizzy98 1 rok temu\nCzy w związku z aferą z Dominiciem możemy się spodziewać w najbliższym czasie materiału w Wiadomościach, że TVN który wspiera Strajk Kobiet, promuje również osoby oskarżone o przestępstwa seksualne?\n+: Loginsrogim, kjbfd1976 +8 innych\n+: deizzy98, galileon +5 innych\ngalileon 1 rok temu\n+: deizzy98, LeCoulte\nSprawa z Dominiciem nabiera tempa, więc podsyłam parę screenów, które wypłynęły do tej pory.\n+: Impuls94, JaSieTuTylkoIndycze +26 innych\n@deizzy98: no tylko zabawne, że do tej pory zdążyli być w amerykańskim tv show w 2017. I anonimowi też nie są. Kilkanaście tysięcy obserwujących na IG było już przed top model na każdym z ich kont.\n+: Praemislia, deizzy98 +2 innych\nlol3pdg 1 rok temu via Android\n@izaya0 tylko dla mnie wyglądają te zdjęcia na przerobione?\nKtóra gazeta pisała o ALiMENcIaRzU?\n+: C......k, niemamnasmsy\ndeizzy98 1 rok 7 mies. temu\nZepsuli, powinni powiedzieć: Grodzki który dziś mówi o zabójczych kopertach, jeszcze kilka lat temu nie widział problemu w przyjmowaniu kopert od swoich pacjentów\n+: lenovo99, Dodi_al_Fayed +3 innych\ndeizzy98 2 lata 8 mies. temu\nCzy można jakoś zgłosić reklamację jeśli na głównej transmisji, nie miałem dźwięku?\n@deizzy98: Ja nie miałem nic\ndeizzy98 2 lata 10 mies. temu\nKto z was grał w najlepszą serie gier? Bethesda czy EA mogły by się od Bakusia wiele nauczyć, jak robić dobre gry.\n#bakus #gry #pcmasterrace\n+: Wiggum89, E......l +8 innych\n@deizzy98: wrzucaj na torrenty ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nArandillPL 2 lata 10 mies. temu via Android\nPamiętam kiedy jedna z nich mi komputer zawirusowała... (・へ・)\n#sesja #humorobrazkowy #heheszki\n+: GameSpecU, Elementary +4 innych\ndeizzy98 2 lata 11 mies. temu\nMam jakieś dziwne przeczucie, że w następnej edycji będzie jakaś zagorzała wegetarianka i dojdzie minimum do finału\nEmill 2 lata 11 mies. temu\n@massbombing: feministka nie może umieć dobrze gotować, bo to by oznaczało, że spędza dużo czasu w kuchni ( ͡° ͜ʖ ͡°)\npartisan 2 lata 11 mies. temu via Android\n@Emill chyba, że robi to z pogardą i wykrzykując jakieś feministyczne hasła ;-)\nOstatnio był tu wątek o aplikacji Kraków pod ręką i tym że została w niej uruchomiona możliwość śledzenia gdzie aktualnie jest autobus. Jak się okazuje, po dniu funkcjonowania skończyło się dobre, bo jacyś urzędnicy stwierdzili że dane nie będą już publiczne.\nWidać że MPK nie na rękę że ludzie mogli by zobaczyć ile faktycznie kursów jest wykonywane i po ile jeżdżą kierowcy\n#krakow #mpkkrakow pokaż całość\n+: katarzynkaN, Djkudlaty +15 innych\nbugg 2 lata 11 mies. temu\n@deizzy98: A co to jest Razem w ruchu?\n+: bugg, gumiorek +2 innych\ndeizzy98 3 lata temu\nMireczki, możecie polecić jakiś piecyk na butle gazową? Taki w miarę nie za drogi, gdzieś w granicach 200-300 zł\ncacum3 3 lata temu\n@deizzy98: na naftę nie chcesz?\nnophp 3 lata temu\n@deizzy98: Może ognisko rozpal.\nKrzysio czemu nie dałeś sosu\n+: l.........2, KedzioRRz +4 innych\n+: reyrey, KedzioRRz +4 innych\nSkoro #kubica wruci, to może to też dobry czas na powrut Króla Holmenkollen #malysz\neSports24 3 lata temu via iOS\n@deizzy98: jane ahonen\nTo cyk szpageta na słodko\n+: Infrass, lwonly +1 inny\nPolecani: #17 Telewizja przyszłości - kilka kanałów na YouTube!\n@deizzy98 polecani.blogspot.com #rozrywka #blog #youtube #polecani #blogosfera +3 inne\nKilka kanałów na YouTubie, które warto obejrzeć i zostać z nimi na dłużej.\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika deizzy98\nPopularne tagi deizzy98\n#blog (1) #blogosfera (1) #polecani (1) #rozrywka (1) #youtube (1)


Mateusz Natali (12661)\ndodano: 2019-05-14 14:30 przez: Łukasz Rawski (komentarze: 2)\nSzef SLU zdaje się nie zwalniać tempa. Dopiero co otrzymaliśmy jego wspólny album z Magierą - "25_godzin", a Poznaniak już teraz przekazuje nam dobre wieści odnośnie jego nadchodzących ruchów.\nBez zbędnych ceregieli, dostaliśmy informacje na temat tytułu płyty, daty premiery, jak i imprezy promującej owe wydawnictwo.\ndodano: 2019-04-08 15:00 przez: Łukasz Rawski (komentarze: 2)\nW kolejnym singlu Małolata i Auera, zapowiadającym nadchodzące coraz większymi krokami wydawnictwo “Transfer”, twórcy zdecydowali się na kolaborację ze… Szpakiem i Młodym SMF.\nMałolat, Małolat/Auer, Auer, Szpaku, Młody SMF, Polska, Transfer\ndodano: 2018-10-05 13:00 przez: Łukasz Rawski (komentarze: 1)\nKevin Pouya to dobry chłopaczyna. Pół Irańczyk (od strony ojca), pół Kubańczyk (od strony matki), reprezentuje południową Florydę. Na scenie obecny od mniej więcej 2012 roku, kiedy jako osiemnastolatek przywitał się ze światem w bardzo osobliwy sposób - wydając debiutancki mixtape, który nazwał po prostu... "Fuck it".\nTuż przed jego pierwszym polskim koncertem postanowiliśmy przybliżyć wam nieco jego sylwetkę (równocześnie na Instagramie @popkillerpl odpaliliśmy konkurs, w którym wygrać możecie pakiet bilet+płyta+t-shirt!). Mimo ponad czterystu tysięcy subskrypcji na SounCloud, Baby Bone nadal pozostaje nieco w cieniu swoich sławniejszych kolegów, których również wypromował ten słynny serwis z pomarańczową logówką.\nZero, Popkiller Młode Wilki, Popkiller Młode Wilki 6


przez microg 22 lut 2011, o 08:11\nwierzba napisał(a): Z zaślepką jest dużo lepiej - akurat trafiła się pogoda na testy\nDołączył(a): 14 paź 2010, o 09:02\nprzez lolek30 28 lut 2011, o 10:47\nZ osłoną różnica jest ale powiedział bym minimalna jeżeli chodzi o tempo nagrzewania TDI . Natomiast zauważyłem znacznie częstrze działanie wentylatora po wyłączeniu silnika i zamknieciu samochodu. Wcześniej tylko raz mi się to zdażyło , po zamocowaniu osłony w przeciągu tygodnia już 3 razy i to po delikatnej jeździe\nprzez wierzba 28 lut 2011, o 12:30\nU mnie z osłoną różnica jest kolosalna w stosunku do tego co było poprzednio. Teraz silnik przestaje pracować "na ssaniu" po około 5 kilometrach, wcześniej całą 15 kilometrową trasę do pracy robił na podwyższonych obrotach biegu jałowego. Ale podkreślam, w warunkach korka miejskiego i powolnego toczenia się na 1,2 i czasem 3 biegu. Przy normalnej jeździe efekty są na pewno dużo mniej spektakularne bo samochód łatwiej się nagrzewa.\nprzez RomanS 7 gru 2017, o 12:55\nSory za odgrzanie kotleta, ale jakie są Wasze doświadczenia po latach? Ja dopiero zaczynam przygodę z Yeti i potrzeba 8-9 km jazdy miejskiej (50-60 km/h) + 10-15 stania na swiatłach/w korku aby temp. doszła do 90 stopni. Poprzednio jezdziłem Passatem benzyną gdzie wystarczało 2-3 km lub A6C5 2,5 TDI gdzie w największe morzy też po 4-5 km wskazówka stała na 90. Widać 4 cylindry słabiej grzeją Termostat sprawdzałem, wydaje się sprawny. Pomyślałem o osłonach, są 2 rodzaje: na atrapę (górna) i w zderzak (dolna).\nZacząłbym od dolnej bo jednocześnie ochronię chłodnice przed kamykami. Czy to wystarczy? A jak założę obie to się układ nie będzie przegrzewał?\nNie chciałbym sytuacji, że kilka razy zimą będę zakładał/zdejmował którąś z nich w zależności czy jadę na miasto czy w trasę\nRe: Zaślepki wlotów powietrza na zimę\nprzez RomanS 23 gru 2017, o 19:49\nWidzę, że nikt nie ma doświadczeń, więc ja napiszę o swoich. Założyłem dolna osłonę ok. tygodnia temu. Żadnych radykalnych zmian nie zauważyłem. Temperatury od minus 2 stopnie do plus 4-5. Dziś przy tych 4-5 stopniach przejechałem 500 km z małą przerwą w połowie podróży. Prędkość w połowie delikatna autostradowa (120-130 km/h), reszta 70-90 km/h. Nie zauważyłem niczego niepokojącego. Będę zasłaniał dalej ale jakimiś wynalazkami bo osłona na całą górę wydaje się że może być za dużo. Pewnie na początek jakaś częściowa przesłona góry.\nJak tak sobie pooglądałem to pod maską są niezłe przeciągi, poza normalnymi wlotami powietrza są jeszcze otwory od dołu, pod zderzakiem oraz brak (konstrukcyjnie) uszczelki pod maską. Tam szczeliną nie dość że napływa powietrze to jeszcze brudna woda-stąd ten syf pod maską\nprzez K-J 26 gru 2017, o 10:28\nTaka osłona wlotów powietrza czy chłodnicy powoduje, że silnik nagrzewa się szybciej szczególnie podczas wolnej jazdy np. po mieście, przy większych prędkościach jakoś to nie ma większego znaczenia.\nPosty: 3444\tWiek: 40\nprzez RomanS 26 gru 2017, o 12:41\nNo właśnie chciałbym znalezć jakiś "złoty środek" czyli przyspieszyć nagrzewanie oraz opóznić ochłodzenie rozgrzanego silnika ale jednocześnie nie zagotować go podczas jazdy w trasie. Teoretycznie powinien to załatwić termostat ale widzę, że w tych silnikach to trochę wymaga "pomocy"\nprzez mor215 10 lut 2018, o 21:09\nWitam, chcial bym sie podzielic wlasnymi doswiadczeniami otoz jakis czas temu zamowilem sobie w/w oslone gornego grila do s2 niestety dopiero przy montazu zaowazylem ze to mi i tak nic nie da poniewaz gril przynajmiej u mnie jest calkowicie zasloniety poza dwoma malymi otworami wlasnie w miejscach montazowych srub oslony no nic mysle pojezdze i zobacze...po jakis dwoch tygodniach obserwacji stwierdzilem ze nic to nie daje ale spojzalem nizej i coz sie okazalo ze pod zdezakiem sa otwory i wystajaca duza czesc dolu chlodnicy hym pomyslalem tu cie mam nie zastanawiajac sie zamowilem sobie dolna oslone...dzis zamontowalem z samego rana, jezdzilem zalatwiac pare spraw na miescie bo czekala mnie podroz okolo 200km. bylem bardzo ucieszony poniewaz temperatura silnika szybko doszla do 90C i nie bylo problemu na swiatlach (normalnie na swiatlach to temperatura odrazu spadala) mysle sobie nareszcie...lecz jakims cudem przelaczylem na komputrerze temperature oleju po miescie dochodzila do 106C o to mysle cos nie tak chyba.Trasa do 120km/h temperatura wody 90C oleju 115C lecz juz 140Km/h woda dochodzila gdzies do okolo 97C po czym zalaczal sie wentylator ale olej juz dochodzil nawet do 129C i szedl by chyba wyzej ale juz se darowalem i sciagnalem oslone dolna.To tyle co chcial bym dodac jezeli chodzi o oslony na zime.\nSilnik: 2.0TDI BMN 170KM MY10\nDołączył(a): 26 kwi 2017, o 09:41\nprzez niedziela67 10 lut 2018, o 23:48\nWedług mnie osłona sprawdza się tylko na krótkich odcinkach.Mam cały przód zasłonięty ale jak wiem że czeka mnie trasa a temperatura na zewnątrz oscyluje do -5*C to ściągam dół. Nie ma złotej zasady aby była na stałe.\nPrzejeżdżając w ruchu miejskim ok 7-9 km temperatura bez osłony ledwo dochodzi do 80*C\nPrzy zasłonięciu dołu u octavi II fl a pozostawieniu otwartego grilla nie ma problemu z temp.\nW berlingo służbowym mam tak samo.\nmor215\tu ciebie dolna nie ma racji bytu ze względu na całkowite zasłonięcie górnego grilla.\nprzez RomanS 11 lut 2018, o 17:58\nZasłoniłem w Yeti dól, nic się nie zmieniło jeśli chodzi o czas rozgrzewania silnika, potem zasłoniłem jeszcze górę, i też to w czasie nagrzewania nic nie zmieniło. Dalej potrzebuję 8-9 km jazdy miejskiej aby wskazówka osiągnęła 90 stopni. Oczywiście poprawiło się pod względem szybkości wystudzenia silnika. Oczywiście, silnik dłużej pozostaje w miarę ciepły.\nW trasę jeszcze tak obudowany nie jechałem, jeżeli będę to zdejmę górę (po prostu łatwiej się demontuje).\nOdkryłem też potrzebę modyfikacji osłony dolnej. Zasłania ona czujnik temperatury zewnętrznej. Jeżdżąc godzinę po mieście w obecnych temperaturach (ok. -3stC) to po jakimś czasie na wskazniku mam wyświetlone +25 stopni. Trochę irytuje. Trzeba będzie osłonę trochę "uszkodzić " w okolicy czujnika\nprzez włóczykij 11 lut 2018, o 20:45\nPrzecież zimny silnik działa na małym obiegu, dopóki termostat się nie otworzy chłodnica jest wyłączona, więc po co ją zasłaniać?\nprzez RomanS 11 lut 2018, o 21:55\nJa akurat na początku podejrzewałem, że coś z termostatem jest nie halo. Poprzednie doświadczenia z dieslem (2,5 TDI V6) mam takie, że 90 st osiągał po 4-5 km miejskiej jazdy przy 20 st mrozu. Widać duży silnik nagrzewa się szybciej. Drugie auto to benzyna 1,8T więc te 90 st jest po 2 km.\nW Yeti potrzeba 8-9 km. Nagrzewa się do 90 st. gdy go postawię bez osłon to po powrocie do auta za ok. pół godziny wskazówka temp. leży na dole wskaznika i nagrzewam go od nowa. Z osłonami po 2-3 godzinach wskazówka jeszcze coś tam pokazuje. Silnik szybciej ma ciepło a ja mam szybciej ciepło w kabinie.\nPoza tym dolna osłona chyba zostanie na stałe. Yeti przed liftem ma takie kratki w zderzaku, że przeleci przez nie kamień wielkości pięści. Widzę, że mam ślady na chłodnicy klimy, nie chciałbym jej za często wymieniać. Alternatywa taka, że dorobię jakąś siatkę, kratkę czy sito\nZastanawiam się jeszcze czy by nie dało się zamontować w układzie grzałek, tak jak były w silnikach 1,9 TDI


Info GPS - sprawdzone systemy GPS dla firm - Gostynin Team\nHome » Serwis » Inne Usługi » Info GPS - sprawdzone systemy GPS dla firm\nDodane: 2017-03-13 :: Kategoria: Serwis / Inne Usługi\nCzy wiesz, iż istnieją niezawodne systemy GPS, które mogą uchronić cię przed przykrymi niespodziankami związanymi z niepilnowaną flotą pojazdów? Info GPS to firma z wieloletnim doświadczeniem na rynku, której specjalizacją są profesjonalne systemy GPS dla przedsiębiorstw transportowych. Prosty interfejs, wysoki poziom obsługo oraz korzystne stawki abonamentu to główne czynniki, które przyciągają do nas nowych klientów. Przekonaj się, iż Info GPS to ekonomiczne systemy GPS dostępne niemal od zaraz. Zachęcamy do zapoznania się z naszym regulaminem oraz aktualnie współpracującymi firmami przewozowymi.\nTarcica dębowa, bukowa czy sosnowa to jedne z najbardziej popularnych materiałów stolarskich. Nasza firma prowadzi profesjonalny skład, który specjalizuje się w dostarczaniu tego rodzaju materiału drzewnego. W naszej ofercie znajduje się jednak nie tylko tarcica dębowa bądź sosnowa, ale także bardziej ekskl...\nPędzący tryb życia odbija się niekorzystnie na naszym zdrowiu - jeżeli nie znajdujemy czasu na sport i przygotowywanie zdrowych posiłków - nasz organizm prędzej czy później zapłaci za to zdrowiem. O ile nie ma uniwersalnych rozwiązań w postaci robotów ćwiczących nasze mięśnie bez naszego udziału - o ...


z wizytą u rodziców Mikołaja S. „Dzień Hiszpański w CHELSEA”\nDziękujemy serdecznie rodzicom Mikołaja S. za organizację Dnia Hiszpańskiego w ramach naszej akcji „poznajemy ciekawe zawody naszych rodziców”. Przedszkolaki bawiły się wspaniale przy okazji nabywając wiele umiejętności językowych i wiedzy na temat historii i kultury Hiszpanii!\npoznajemy Opoczyńską Orkiestrę Miejską\nTo niezwykłe spotkanie przedszkolaków z tak niespotykanymi osobowościami i zawodami odbyło się dzięki zaangażowaniu i uprzejmości mamy Liliany- p. Izabeli K.\nwizyta Górnika z okazji Barbórki\nPrzedszkolaki dowiedziały się na czym polega ciężka praca górnika oraz jak wyglądają obchody Barbórki – tradycyjnego święta górników. Dzieci miały okazję przymierzyć czako- górniczą czapkę z pióropuszem. Nasz gość opowiedział przedszkolakom ciekawe historie dotyczące niebezpiecznej pracy górnika.\nwycieczka przedszkolaków do Poczty Głównej w Opocznie\nPrzedszkolaki zapoznały się z pracą pocztowców i listonoszów oraz z wyglądem poczty, wyposażeniem i pomieszczeniami. Dzieci miały okazję odpowiedzieć na miłą przesyłkę jaką dostały od Melani z Londynu. Wspólnie wykonaną niespodziankę dla Meli Przedszkolaki wysłały z pomocą pracowników poczty, listem do Londynu. Dzieci przygotowały również niespodziankę dla swoich najbliższych…w związku z tym ciocie zalecają Rodzicom częstsze zaglądanie do skrzynki na listy\nDziękujemy serdecznie za ciepłe przywitanie wszystkim pracownikom Poczty Głównej w Opocznie.\nwizyta funkcjonariusza Policji w Opocznie\nAkademię Przedszkolaka odwiedził funkcjonariusz Powiatowej Policji w Opocznie młodszy aspirant Mirosław Antos, który opowiedział nam o swojej pracy, o tym jak pomaga ludziom, kieruje ruchem ulicznym, przyjeżdża do wypadku. Zaprezentował nam swój mundur, zwracając uwagę na jego kolor oraz podstawowe elementy: czapka, pas, odznaki, lizak inne narzędzia potrzebne mu do pracy. Na pamiątkę policjant wręczył nam odblaskową kamizelkę, tłumacząc do czego ona służy. Na koniec spotkania wyszliśmy na pobliskie skrzyżowanie, na którym mogliśmy zaprezentować zdobyte umiejętności. Pan Policjant pokazał Nam również radiowóz, który mogliśmy dokładnie obejrzeć a także którego mogliśmy usłyszeć.\n” Za tak miłą wizytę Panu Policjantowi\npodziękowaliśmy i mały prezent podarowaliśmy.\nNiech o Nas pamięta i niech Jego buzia będzie zawsze uśmiechnięta” 🙂\nwycieczka „Jeżyków” do supermarketu\nZgodnie z poruszaną niedawno tematyką zajęć „Robimy zakupy” oraz „Poznajemy ciekawe zawody” grupa „Jeżyki” wybrała się na wycieczkę do supermarketu „Lewiatan”. Na początku dzieci przygotowane zostały do wycieczki poprzez omówienie zasad bezpiecznego poruszania się poza terenem przedszkola oraz kulturalnego sposobu zachowania się w miejscu publicznym. Dzieci zostały zapoznane z budynkiem sklepu, oglądały wyeksponowany asortyment. Dodatkowo miały możliwość zaobserwowania, na czym polega praca sprzedawcy i innych pracowników, obserwować klientów robiących zakupy. Na zakończenie dokonaliśmy drobnych zakupów pamiętając przy tym o zastosowaniu form grzecznościowych. Wycieczka ta dostarczyła przedszkolakom wiele pozytywnych wrażeń. Dziękujemy tacie Nikoli oraz wszystkim pracownikom za miłe przyjęcie i słodką niespodziankę 🙂\nwizyta w Akademii pana Leśniczego- taty Antosia\nZ wizytą u mamy Tymoteusza w gabinecie stomatologicznym


Unijna pomoc dla Ukrainy | Ukraina, KE, pomoc, kryzys\nW ramach programu pomocy makrofinansowej Komisja Europejska przekazała Ukrainie 250 mln euro czyli ostatnią transzę pierwszego pakietu pomocowego dla tego kraju.\nOd 2014 roku KE w ramach dwóch programów pomocy makrofinansowej (MFA) przekazała Ukrainie łącznie 1,61 mld euro.\nJak głosi wtorkowy komunikat KE, celem programu pomocy makrofinansowej jest zaspokojenie pilnych potrzeb finansowych Ukrainy oraz "wsparcie stabilizacji gospodarki i programu reform".\nŚrodki na kwietniową transzę pomocy dla Ukrainy KE pozyskała emitując 15-letnie obligacje, z 10-letnim okresem bezodsetkowym, o rentowności 0,519 proc. Środki zostały pożyczone Ukrainie na tych samych warunkach.\n15 kwietnia Parlament Europejski i Rada UE zatwierdziły trzeci pakiet pomocy dla Ukrainy o wartości 1,8 mld euro. Celem KE jest by pierwsza transza trzeciego programu została wypłacona około połowy 2015 roku.\nKE we wtorek wypłaciła także 10 mln euro pomocy dla Gruzji. To pierwsza transza pakietu pomocy makrofinansowej, opiewającego łącznie na 46 mln euro.


Teraz jest środa, 24 października 2018, 07:57\nTytuł: Karty domowe (narodowe, ojczyste)\nNapisane: niedziela, 5 lutego 2012, 21:28\nPozwolę sobie założyć osobny wątek do dyskusji o kartach domowych (zwanych też "narodowymi" albo "ojczystymi" - która opcja nazewnicza ostatecznie zwycięży, to się jeszcze okaże).\nTutaj będziemy omawiać rozwiązania dot. kart i ich treść. Dodam, że po pierwszej rozgrywce testowej w Agresorze autor zdecydował się na poważne zmiany, zwiększając dla każdego mocarstwa liczbę kart z 2 do 3 (2 z tego będzie się wybierać).\nNapisane: poniedziałek, 6 lutego 2012, 00:06\nkilka ogólnych informacji dotyczących kart:\n- w obecnym układzie jest 25 kart domowych i 85 do rozdania\n- karty do rozdania dzielą się na: bojowe, wydarzeń i odpowiedzi (czyli podział raczej standartowy), mają wartości 2-7 PA\n- karty domowe to 18 kart graczy (po 3, z tego wybierają po 2), każda po 5 PA, i 7 kart, które otrzymuje się kontrolując Anglię (1 z 2 kart), Turcję (1 z 2 kart), Moskwę, Powstanie Kozackie lub Wrogów Kardynała (wartość 3-4 PA)\n- filozofią kart domowych jest reprezentowanie pewnych typowych posunięć dla danego państwa, w szczególności właściwych dla niego rozwiązań w dyplomacji oraz stworzenie oryginalnej ścieżki zwycięstwa\n- zwykle każda karta domowa zawiera 2-3 możliwe sposoby wykorzystania (w tym także jako kart bojowych lub odpowiedzi)\nOczywiście, ten ogólny opis jest bardzo powierzchowny, postaram sie udzielić obszerniejszych informacji w odpowiedzi na pytania\nDrugie podniesione przez Administratora zagadnienie to kwestia nazewnictwa. Jest prawdą, że nazwa "karta domowa" jest kalką z angielskiego. Z drugiej strony jednak jest najszerszym z trzech proponowanych terminów (trudno chyba mówić o "karcie narodowej" Papiestwa w HiSie, obawiam się, że byłby to oksymoron )\nWzdragałem się przed nazwą "narodowa" także dlatego, że między XVII-wiecznym a bliższym nam XIX-wiecznym pojęciem "narodu" jest jednak przepaść. Dlatego myślałem o słowie "ojczyste", ale to znowu chyba źle brzmi. Byłbym bardzo wdzieczny Forumowiczom za uwagi w tym względzie, które mogą pomóc znaleźć rozwiązanie. Zwłaszcza, że wszyscy jesteście pasjonatami historii, a większość z Was bardziej ode mnie doświadczona w grach planszowych.\nNapisane: poniedziałek, 6 lutego 2012, 00:29\nMyślę, że nie ma co wyważać otwartych drzwi. Pojęcie "karta domowa" funkcjonuje już w gronie strategów\nNapisane: poniedziałek, 6 lutego 2012, 02:07\nChciałbym też rozwinąć swój przykład dotyczący Papiestwa - w grach historycznych nie zawsze stroną będzie naród czy nawet państwo, dlatego wydaje mi się, że "karta domowa" jako pojęcie bardziej neutralne jest po prostu trafniejsze. Mimo mojej niechęci do anglicyzmów\nNapisane: poniedziałek, 6 lutego 2012, 10:12\nW kwestii nazewniczej mogę jeszcze zaproponować nazywanie tych kart "rezerwami" jak to jest w Napoleonic Wars, ale rozumiem, że jesteście już zdecydowani, więc nie zamierzam forsować.\nNapisane: czwartek, 9 lutego 2012, 17:28\nKrótki przegląd ważniejszych możliwości kart domowych w mojej grze:\n- PZ za kontrolę kluczy w Rzeszy\n- tańsze wystawianie weteranów na terenach Rzeszy i reszty Austrii\n- pozyskiwanie Papiestwa\n- wypowiadanie wojny Protestantom, Brandenburgii, Wenecji\n- podejmowanie zrzuconej karty (łagodniejsza wersja karty Lutra w HISie)\n- możliwość rozpuszczania armii przy sojuszu z Hiszpanią\n- ryzyko karty "Absolutyzm": PZ lub wybuch Frondy\n- pozyskanie Szwecji, Wenecji, Portugalii\n- pozyskanie Brandenburgii, Protestantów, Siedmiogrodu, Danii dla innego gracza\n- możliwość anulowania posunięcia dyplomatycznego innego gracza lub wejścia po nim do kolejki\n- 2 PZ za kontrolę całych Niderlandów\n- PZ za kontrolę centrów tworzenia sztuki (poza kluczami Hiszpańskimi to Rzym, Paryż i Amsterdam)\n- wypowiadanie wojny Niderlandom, Turcji lub Portugalii\n- możliwość rozpuszczania armii przy sojuszu z Cesarstwem\n- przerzucanie armii morzem na większe odległości\n- tańsze wystawianie flot\n- PZ za kontrolę kluczy w Koloniach\n- 2 PZ za kontrolę Niderlandów Hiszpańskich\n- możliwość oddania karty innemu graczowi wzamian za większy dociąg kart\n- tańsze wystawianie lub promocja flot\n- wypowiadanie wojny Portugalii\n- pozyskiwanie Rzeczpospolitej lub Danii\n- PZ za kontrolę kluczy nad Bałtykiem\n- jednorazowa karta bojowa + PZ za zwycięstwo w bitwie\n- tańsze wystawianie weteranów w Szwecji i protestanckiej części Rzeszy\n- przeprawa wojsk przez Bałtyk\n- wypowiadanie wojny Cesarstwu, Moskwie, Rzeczpospolitej, Danii, Brandenburgii\n- pozyskanie Protestantów lub Siedmiogrodu\n- przenoszenie dzieł sztuki\n- ryzyko: PZ za kontrolę własnych kluczy lub Powstanie Kozackie\n- tańsze wystawianie weteranów, jeśli na jej terenie są obce wojska\n- wypowiadanie wojny Moskwie lub Siedmiogrodowi\n- dezaktywacja Brandenburgii\n- pozyskanie Danii\nNapisane: piątek, 10 lutego 2012, 12:10\nNazwa "karta domowa" śmieszy mnie.\nStaje mi wtedy przed oczami chatka z dymiącym kominem.\nJeśli nie narodowa lub krajowa to może nazwać takie karty macierzystymi (choć tez może komuś innemu co innego stanąć przed oczami) lub po prostu zostawić Home.\nNapisane: piątek, 10 lutego 2012, 16:34\nMyślę, że ostateczna decyzja będzie należała do Wydawcy (o ile wydanie gry dojdzie do skutku).\nPrzedstawię mu oczywiście Wasze argumenty za i przeciw konkretnym nazwom.\nNapisane: wtorek, 14 lutego 2012, 13:14\nw dyskusji pojawił się postulat schodzenia niektórych kart po zajściu wydarzenia. Część osób bardzo mocno opowiadała się za, część przeciw. Mi się wydaje, że można by w ten sposób uzyskać ciekawy efekt - otóż schodziłyby karty najsilniejsze, tak więc pod koniec gry talia byłaby znacznie słabsza niż na początku, co oddawałoby zmęczenie państw europejskich wojną.\nSchodziłyby wszystkie karty 7-kowe:\n- atak zimy (przerwanie fazy akcji)\n- zdrada Wallensteina (karta schodziłaby po ewentualnym ponownym przeciągnięciu Wallensteina na stronę cesarską, a więc po drugim zagraniu)\n- spisek przeciw kardynałowi (wymuszenie na Francji pokoju)\n- poselstwo (wymuszenie pokoju na dowolnym graczu bądź przeciągnięcie jego sprzymierzeńca)\n- wojna z hugenotami (+ wciągnięcie Anglii)\n- Kozacy i Moskwa zawiązują przymierze przeciw Rzeczpospolitej\nSchodziłoby 7 kart 6-kowych z 12-tu:\ndo tych jestem przekonany:\n- elekcja w Rzeczpospolitej (wymuszenie na niej pokoju)\n- neutralizacja Anglii (przymierze z nią byłoby powtarzalne)\n- powstanie kozackie (jedna z 3 możliwości wybuchu) lub atak Turecki na Rzeczpospolitą\n- atak na Turcję dowolnego państwa\ndo tych niekoniecznie:\n- neutralizacja Portugalii\n- wciągnięcie Danii do wojny ze Szwecją lub Cesarstwem lub aktywacja neutralnej Szwecji\n- przymierze z Turkami bądź Moskwą\nSchodziłyby 3 karty 5-kowe:\n- Wenecja sprzymierzeńcem Hiszpanii lub Francji (to ostatnie możliwe cały czas z domówki francuskiej) lub atak turecki na Wenecję\n- wojna o sukcesję mantuańską (francusko-habsburska) + Wenecja sprzymierzeńcem cesarstwa\nSchodziłyby 2 karty 4-kowe (co do nich nie jestem przekonany)\n- powstanie w Katalonii\n- powstanie w Neapolu\nByłbym wdzięczny za opinie co do mojego pomysłu\nNapisane: wtorek, 14 lutego 2012, 14:24\nNie widzę uzasadnienia, żeby spora część z wymienionych przez Ciebie kart "schodziła". Np. Atak zimy, Poselstwo, Powstanie Koazakie, Atak na Turcję itp... To wydarzenia jak najbardziej powtarzalne.\nGdzieś czytałem, że narzekałeś na kwestię zbytniego zapisania kart domowych (zdecydowanie ta nazwa) poprzez informacje dotyczące tego kto jest czyim naturalnym sojusznikiem. Być może zamiast zapisywać to na kartach domowych można do gry dołączyć kartę "Państw neutralnych" (albo coś w tym stylu), gdzie zapiszesz wszelkie informację dotyczące państwa (jako tabelę, albo wyliczenie punktowe).\nNapisane: wtorek, 14 lutego 2012, 15:46\nJeśli chodzi o informacje poza kartami, to oczywiście bez tego się nie obędzie. Gram obecnie w "Pusuit of Glory", gdzie jedna karta (np. atak floty brytyjskiej na Dardanele) odsyła do całego rozdziału w instrukcji. U mnie np. musi być jednak osobny paragraf poświęcony np. procedurze wybuchu powstania kozackiego czy wypowiadania wojny państwom neutralnym.\nJeśli chodzi o wydarzenia "schodzące", to problemem, który mnie nurtuje, jest przede wszystkim wpływ tego czy innego rozwiązania na grę. Oczywiście, że powstania kozackie to wydarzenia powtarzalne, ale u mnie mogą być wywoływane aż w 3 wypadkach - przez niefartowny rzut Rzeczpospolitej na punkty z własnej karty domowej, przez kartę Bunt Kozacki i kartę Ugoda z Kozakami (wariant, w którym tą ugodę zawiera Moskwa). Myślę, że nic się nie stanie, jeśli te 2 ostatnie karty będą odpadać jako wydarzenia. Myślę tez, że nic się nie stanie, jeśli tak drastyczne wydarzenie jak atak zimy czy przejęcie cudzego sprzymierzeńca zachodzić będzie tylko raz w grze. Tak, że moje pytanie nie dotyczy tego np., czy powstania kozackie mogły zachodzić parokrotnie, ale raczej tego, czy warto w ogóle wypróbowywać wariant zachodzących jednokrotnie wydarzeń.\nNapisane: wtorek, 14 lutego 2012, 20:04\nZamieszam trochę w kociołku dyskusyjnym. Znaczy, zamącę.\nW innych grach "karcianych" wydarzenia odchodzące z gry przedstawiają wydarzenia, które z natury swojej są jednorazowe. Wódz X tylko raz może umrzeć, miasto tylko raz zostanie zniszczone, JFK można zabić tylko raz itd.\nW przypadku "Orła..." pytanie o powtarzalność pewnych zdarzeń najlepiej zadać znawcom epoki. Ile razy wybuchło powstanie w Katalonii (ile razy mogło wybuchać)? Ile było wojen o sukcesję mantuańską (być może karty "dyplomatyczne", tworzące sojusze i powodujące wojny powinny być jednorazowe)?\nMoim zaś zdaniem warto zostawiać graczom tyle wyborów, ile się tylko da. Do takich należy posiadanie karty 7-kowej i zastanawianie się, czy warto zagrać ją jako wydarzenie, aby nikt inny w ciągu rozgrywki nie dostał już 7 punktów na rękę... albo czy warto zagrać ją jako wydarzenie i osłabiać talię na przyszłe etapy.\nInna sprawa, że uważam karty wymuszające przetasowanie talii w ciągu etapu za niezłe rozwiązanie - jeśli rzeczywiście talia tak wolno się wyczerpuje.\nNapisane: wtorek, 14 lutego 2012, 20:50\nTrafiają do mnie argumenty RyTo. Tzn. z jednej strony nie ma w mojej grze wydarzeń ściśle jednorazowych (nawet Wallenstein mógł teoretycznie zdradzać kilka razy, a wojna we Włoszech skłaniająca Wenecję do paradoksalnego sojuszu z Habsburgami mogła wybuchnąć też parę razy, choć niekoniecznie o sukcesję mantuańską).\nZ drugiej strony zarzut, który prowadzi do poszukiwania rozwiązań w tej kwestii nie jest taki, że owe karty pojawiają się zbyt często, ale że wszystkie inne pojawiają się i powtarzają zbyt rzadko. Np. jeden z graczy użył argumentu: dlaczego w OLL jest tylko jedna karta "ufortyfikowany obóz", skoro w istocie była to typowa taktyka obronna. Argument słuszny, tyle, że dotyczy 3/4 występujących w talii kart. I właśnie dlatego myślałem o 1/4 pozostałych, które powinny występować rzadziej, żeby po prostu oznaczały wydarzenia jednorazowe. Może wprowadzić jednorazowość losową, tzn. po Elekcji w Rzeczpospolitej rzuca się kostką, czy udało się wprowadzić elekcję vivente rege i następnego zamieszania przy elekcji już nie będzie?\nI w jednej kwestii Ryszard trafia w sedno - jeśli najsilniej punktowane wydarzenia są jednorazowe, to graczom de facto daje się dodatkową możliwość do ręki - kształtowania talii - a to jest raczej korzystne niż niekorzystne.\nTo w kwestii schodzenia kart. W kwestii reshufflingu toczę obecnie dyskusję na dwie ręce, tj. na moim prywatnym adresie. Wydaje mi się, że nie będzie nieprzyzwoitością, jeśli przytoczę niżej argumenty z tej dyskusji wyjaśniające moje negatywne podejście do rozwiązania: przepuszczanie całej talii i tasowanie jej jak przejdzie + karty wymuszające to tasowanie wcześniej\n1) jeśli chodzi o matematykę, to tutaj jest kwestia tzw. liczb całkowitych. Tzn. jeśli po dwu etapach zejdzie np. 60 kart i zostanie 25 to w porządku, ale jeśli 65 i zostanie 20 to już stoimy przed kwestią: a jak do rozdania 21, to co? Rozdajemy 20, przetasowujemy talię, i ostatniemu graczowi rozdajemy tą jeszcze jedną kartę, czy też najpierw liczymy, ile kart jeszcze zostało, a potem rozstrzygamy, czy przed rozdaniem przetasować?\n2) W naszej rozmowie padło hasło, że są w talii karty wymuszające przetasowanie wcześniejsze. Jeśli przetasowanie nastapi najpóźniej po 3 etapach, to karta przyśpieszająca je po prostu przywraca obecny stan rzeczy, tyle, że w bardziej skomplikowanej formie. Przepraszam, to właśnie na myśli miałem rozważając, czy opłaca się wprowadzać skomplikowane rozwiązanie po to, żeby w praktyce niewiele zmienić.\n3) Nie jestem przekonany co do zasadniczego argumentu za przetasowaniem. Tzn., że pewne wydarzenia z talii MOGĄ się powtarzać z etapu na etap, a inne w ogóle nie zachodzą. Tak jest w HISie i moim zdaniem jest to plus tej gry - może pojedyncza rozgrywka jest w związku z tym mniej ciekawa, bo to czy inne wydarzenie nie zaszło, ale seria rozgrywek staje się znacznie bardziej urozmaicona - w jednej takie treachery pada co etap, w drugiej w ogóle nie pojawi się u żadnego z graczy.\nNapisane: wtorek, 14 lutego 2012, 21:45\nJeszcze trzy grosze.\nNie martwiłbym się aż tak kazusem "ufortyfikowanego obozu". Jako argument mam racjonalizację - więc ktoś może powie, że żaden argument - że to nie jest tak, że tylko zagrywający kartę sobie ufortyfikował obóz a wszystkie Gustawy Adolfy, Koniecpolskie i inne Wallensteiny mogą popłakiwać tylko cicho w kąciku. Zagranie tej karty przyjmuję za stwierdzenie, że w danym starciu fakt ufortyfikowanego obozu miał wielkie znaczenie dla przebiegu starcia (czyt. modyfikator dla jednej strony).\nDruga sprawa - przebóg, gra się toczy o odrzucanie z gry więcej niż połowy talii pod tytułem "jednorazowych zdarzeń"? Do ćwierci talii ok, a przynajmniej powinno być tyle tych kart, żeby wyraźnie zmniejszyć szansę pojawienia się "7-ki" w ręku gracza w przyszłym etapie. Dlatego głównymi kandydatami na jednorazówki byłyby dla mnie "niepowtarzalne/historyczne" wydarzenia i karty o największej wartości.\nNa marginesie - karta domowa = karta Potęgi? karta Mocarstw(a)?\nNapisane: wtorek, 14 lutego 2012, 23:37\nPonieważ już się pogubiłem i nie pamiętam, jak jest w obecnej wersji gry, dlatego skieruję po prostu wzrok Autora na grę-wzorzec (pierwszy egzemplarz przechowywany w Sevres ), czyli Here I Stand - reshuffle całej talii po każdym etapie oraz nieliczne karty "jednorazowe" (raczej wyjątek niż reguła - z podanych przez Samuela propozycji przekonują mnie, choć nie bez wątpliwości, zdrada Wallensteina oraz spisek przeciwko kardynałowi). To jest, moim zdaniem, rozwiązanie najprostsze i najlepsze. A dzięki temu, że w jednej rozgrywce pewne wydarzenia mogą pojawiać się częściej niż w innej, gra tylko zyskuje na atrakcyjności, bo rozgrywki są mniej powtarzalne, czy, jak mówił znajomy klasyk - "linijne"\nPowtórzę jeszcze, że gra toczy się przez kilkadziesiąt lat na kilku kontynentach. To nie jest symulacja bitwy, zatem poziom szczegółowości jest już wystarczający. Ewentualne zmiany/ulepszenia powinny koncentrować się na grywalności, a nie na dążeniu do mitycznej wierności realiom historycznym. A z punktu widzenia grywalności HIS-owe rozwiązanie kwestii kart i przetasowania wydaje mi się najlepsze.


Zabawna odpowiedź w Familiadzie. Uczestnik mówił o... majtkach. "Chciałeś zrobić karierę, ludzie będą powtarzać" [WIDEO] | wMeritum.pl\nZabawna odpowiedź w Familiadzie. Uczestnik mówił o… majtkach. „Chciałeś zrobić karierę, ludzie będą powtarzać” [WIDEO]\nPopularny teleturniej „Familiada” niejednokrotnie dostarczał rozrywki użytkownikom mediów społecznościowych, którzy wycinali najlepsze fragmenty i rozpowszechniali je w sieci. Tak było i tym razem. Jeden z uczestników programu rozbawił wszystkich odpowiedzią na proste z pozoru pytanie.\nW jednym z ostatnich odcinków teleturnieju gracze musi odpowiedzieć na pytanie: Czym (niekoniecznie dosłownie) można świecić?\nPierwsza „grzybek” nacisnęła Natalia i udzieliła poprawnej odpowiedzi „Oczami”. Dzięki temu to jej drużyna dostała prawo głosu.\nCzytaj także: Po tej odpowiedzi w \_"Familiadzie\_" zatkało nawet prowadzącego [WIDEO]\nKolejny gracz, Konrad, również długo się nie zastanawiał. A ja powiem – majtkami – odpowiedział pewnym głosem. Jego odpowiedź rozbawiła pozostałych uczestników i Karola Strasburgera.\nProwadzący ze śmiechem zapytał: Konrad. Gdzie ty tam zaglądasz? I dodał: Chciałeś zrobić karierę jak sądzę, bo będą ludzie powtarzać „Konrad świeci majtkami”. Daj majtki to przyświecę. Eee, to jest ciekawe, to można bardzo rozwinąć! Ciemno, spotkanie… daj mi majtki to przyświecę – żartował dalej Strasburger.\nTa odpowiedź na tyle spodobała się internautom, że podobnie jak wiele innych, została wycięta i szybko rozchodzi się w mediach społecznościowych wywołując ogólne rozbawienie.\nTagi FamiliadaFamiliada majtkiKarol Strasburgerśmieszna odpowiedźteleturniejwpadka w Familiadzie


Alfred Milner – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData i miejsce urodzenia 23 marca 1854\nData i miejsce śmierci 13 maja 1925\nAlfred Milner, 1. wicehrabia Milner KG, GCB, GCMG (ur. 23 marca 1854 w Gießen w Hesji, zm. 13 maja 1925 w Sturry Court niedaleko Canterbury), brytyjski arystokrata, polityk i administrator kolonialny pochodzenia niemieckiego, jedyny syn Charlesa Milnera i córki generała-majora Johna Readyego. Prominentny polityk Imperium brytyjskiego, wywarł wielki wpływ na Południową Afrykę.\n2 W Południowej Afryce\n3 II wojna burska\n4 Czas pokoju\n5 Pobyt w Wielkiej Brytanii\nDziadek Alfreda był Anglikiem, który osiadł w Niemczech i poślubił Niemkę. Ojciec Alfreda studiował fizykę w Londynie, później był lektorem języka angielskiego na uniwersytecie w Tybindze. W Tybindze wykształcenie odebrał również Alfred, który kontynuował naukę w King's College w Londynie oraz w latach 1872-1876 w Balliol College na Uniwersytecie w Oksfordzie. Uczelnię ukończył w 1877 r. ze stopniem naukowym pierwszej klasy. Został również wybrany do Stowarzyszenia New College. Na studiach zaprzyjaźnił się z Arnoldem Toynbee, z którym współpracował później przy jego pracach z zakresu historii ekonomicznej.\nMówił po angielsku z wyraźnym niemieckim akcentem, ale sam uważał siebie za "wielkiego brytyjskiego patriotę". Był gorącym zwolennikiem Imperium Brytyjskiego, a jego największym marzeniem był światowy Parlament w Londynie, w którym oprócz przedstawicieli Wielkiej Brytanii zasiadaliby również delegaci z Kanady, Australii, Nowej Zelandii i Południowej Afryki.\nW 1881 r. Milner rozpoczął praktykę adwokacką w Inner Temple. Wkrótce rozpoczął również pracę dziennikarską w Pall Mall Gazette, gdzie został asystentem redaktora Steada. W 1885 r. porzucił dziennikarstwo i postanowił spróbować swych sił w polityce startując w wyborach do Izby Gmin z okręgu Harrow jako reprezentant Partii Liberalnej. W wyborach poniósł porażkę, został jednak zauważony przez wpływowego polityka liberałów, George'a Goschena, który mianował Milnera swoim prywatnym sekretarzem, a po uzyskaniu w 1887 r. stanowiska Kanclerza Skarbu uczynił głównym prywatnym sekretarzem.\nDzięki protekcji Goschena Milner został w 1889 r. mianowany podsekretarzem stanu w egipskim Ministerstwie Finansów. W Egipcie przebywał przez 3 lata, podczas których przeprowadzono pierwszą wielką reformę finansową po tym, jak kraj stanął na krawędzi bankructwa. Milner powrócił do Anglii w 1892 r. i wydał książkę England and Egypt. Jeszcze w tym samym roku został przewodniczącym Inland Revenue. W 1894 r. został odznaczony Krzyżem Towarzyskim Orderu Łaźni, a w 1895 r. Krzyżem Komandorskim tegoż Orderu.\nW Południowej Afryce[edytuj | edytuj kod]\nNa stanowisku przewodniczącego Inland Revenue Milner pozostawał do 1897 r. Nawiązał tam wiele znajomości, m.in. z Goschenem, lordem Cromerem (konsulem generalnym w Egipcie), Michaelem Hicksem-Beachem i sir Williamem Vernonem Harcourtem. Uczyniło go to jedną z najbardziej wpływowych postaci wśród liberałów.\nTymczasem w kwietniu 1897 r. Hercules Robinson zrezygnował ze stanowiska gubernatora Kolonii Przylądkowej i Wysokiego Komisarza Południowej Afryki. Zrezygnował w związku z kryzysem politycznym między brytyjską Kolonią Przylądkową a burską Republiką Transwalu po "rajdzie Jamesona" w 1896 r. Brytyjski minister kolonii Joseph Chamberlain zaproponował Milnera na stanowisko nowego gubernatora i Wysokiego Komisarza. Nominacja została ciepło przyjęta przez liderów Partii Liberalnej i późniejszego premiera Asquitha. Milner otrzymał zadanie unormowania relacji z burskimi państwami, Transwalem i Oranią.\nMilner przybył do Kolonii Przylądkowej w maju 1897 r. Po unormowaniu stosunków z prezydentem Transwalu Paulem Krugerem Milner rozpoczął podróż brytyjskich posiadłości na południu Afryki. Przybył do Protektoratu Beczuany, Rodezji i Lesotho. Aby lepiej zrozumieć punkt widzenia Burów z Transwalu i Oranii oraz mieszkańców Przylądka Holenderskiego (części Prowincji Przylądkowej Zachodniej, zamieszkanej w większości przez ludność pochodzenia holenderskiego) uczył się podczas swojej podróży języka niderlandzkiego i języka afrikaans. Milner doszedł również do wniosku, że nie będzie nadziei na pokój i postęp w Afryce Południowej, jeśli zachowana zostanie "całkowita uległość Brytyjczyków wobec Holendrów w jednej z Republik". Milner miał na myśli sytuację w republice Transwalu, gdzie po okryciu złota przybyło wielu poszukiwaczy złota, głównie z Wielkiej Brytanii, a rząd burski obawiając się wpływu tych Uitlanders ("Cudzoziemców") nie przyznał im praw wyborczych.\nNiepodległe republiki Transwalu i Oranii stały ponadto na przeszkodzie brytyjskim marzeniom o poddaniu pod kontrolę Korony całej Afryki, od Kairu do Kolonii Przylądkowej. Milner obawiał się również, że odkrycie złota naruszy równowagę sił w południowej Afryce na korzyść Burów, który szybko wzbogaceni mogliby przy poparciu Afrykanerów z Kolonii Przylądkowej wyrzucić Brytyjczyków z tej części Afryki. Tryumfalna reelekcja Krugera w lutym 1898 r. oznaczała, że sytuacja Uitlanders w Transwalu nie poprawi się. Milner uznał to za dobrą okazję aby Pretoria wystąpiła w obronie cudzoziemców.\n3 marca 1898 r. w przemówieniu dostarczonym na zebranie Unii Afrykanerskiej w Graaff-Reinet Milner ogłosił, że jest zdeterminowany bronić wolności i równości brytyjskich obywateli w burskich republikach. Plany Milnera zbiegały się z planami wpływowego południowoafrykańskiego polityka Cecila Rhodesa. Zarówno Milner jak i Rhodes uważali Brytyjczyków za najwyższą ludzką rasę, której przeznaczeniem jest władza nad światem. Obaj byli zdeterminowani, aby usunąć burskie republiki z drogi imperialnym planom Brytyjczyków. Milner odrzucał możliwość pokojowego rozwiązania kwestii Uitlanders. Uważał, że Brytyjską hegemonię na południu Afryki można utwierdzić tylko siłą oręża.\nMilner próbował skłócić burskie republiki z Afrykanerami z Kolonii Przylądkowej. Tu napotkał jednak na przeszkody. Mimo iż nie wszyscy w Unii Afrykanerskiej lubili Krugera, w tej sytuacji murem stanęli za prezydentem Transwalu. Trudności wzrosły gdy w wyborach do południowoafrykańskiego Parlamentu Unia uzyskała większość mandatów. Milner popadł również w konflikt z ministrem Schreinerem, który sprzeciwiał się brytyjskiej interwencji w Transwalu. Skończyło się na tym, że w październiku 1898 r. minister został odwołany ze stanowiska. Milner udał się następnie do Anglii, skąd powrócił w lutym 1899 r. z pełnym poparciem ministra Chamberlaina.\nSytuacja w międzyczasie pogorszyła się. W Johannesburgu trwały zamieszki a p.o. Wysokiego Komisarza, generał William Francis Butler, nie palił się do popierania żądań Uitlanders. 4 maja 1899 r. w piśmie wysłanym do Ministerstwa Kolonii Milner pisał, że wojna jest koniecznością. Tymczasem południowoafrykańscy politycy wciąż usiłowali rozwiązać konflikt metodami pokojowymi. Jan Hendrik Hofmeyr zorganizował w dniach 31 maja - 4 czerwca konferencję pokojową między Milnerem a Krugerem. Gubernator przedstawił trzy żądania:\nprzyznania praw wyborczych cudzoziemcom\nprowadzenia obrad transwalskiego parlamentu w języku angielskim\nprzedstawiania wszystkich ustaw transwalskiego parlamentu do zatwierdzania władzom brytyjskim\nZgodnie z oczekiwaniami Milnera Kruger odrzucił żądania i wyjechał z konferencji ze łzami w oczach. Wszystkie negocjacje zostały zerwane. 11 października 1899 r. Wielka Brytania wypowiedziała wojnę burskim republikom.\nII wojna burska[edytuj | edytuj kod]\nPo wybuchu wojny Milner nie przejął osobiście dowodzenia, ale starał się wywierać wpływ na decyzje dowódców. W 1901 r., kiedy większość terytoriów republik burskich znajdowała się pod kontrolą Brytyjczyków, Milnerowi powierzono zorganizowanie brytyjskiej administracji cywilnej na podbitych terytoriach. W związku z tym zrezygnował on w lutym 1901 r. z funkcji gubernatora Kolonii Przylądkowej, ale pozostał na stanowisku Wysokiego Komisarza. Na podległych sobie ziemiach utrzymywał sieć obozów koncentracyjnych dla cywilnej ludności burskiej i ludności tubylczej. Szacuje się, że zmarło w nich ok. 40 000 ludzi.\nW maju 1901 r. Milner udał się na "ciężko zapracowane wakacje" do Wielkiej Brytanii, podczas których większość czasu spędził w Ministerstwie Kolonii. 24 maja został przyjęty na audiencji u króla Edwarda VII. Tego samego dnia został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Łaźni i mianowany członkiem Tajnej Rady. Otrzymał również tytuł para Zjednoczonego Królestwa jako 1. baron Milner of St James's and Cape Town. Rok później jego tytuł został podniesiony do godności wicehrabiego.\nPodczas pobytu Milnera w Afryce Południowej doszło do zmiany w kierownictwie Partii Liberalnej. Ludzie z którymi związał się Milner przez wyjazdem do kolonii, tacy jako Goschen czy Hicks-Beach, stracili wpływy w Partii. Jej liderem był obecnie Henry Campbell-Bannerman, który nie przepadał za Milnerem. Inny liberał, Leonard Henry Courtney określał nawet Milnera mianem człowieka "pozbawionego rozumu". Campbell-Bannerman agitował na rzecz pozbawienia Milner wszelkich stanowisk. Te starania nie przyniosły rezultatów i w sierpniu 1901 r. lord Milner powrócił do Afryki Południowej. Ponieważ operacje wojenne dobiegały końca Milner rozpoczął organizację cywilnej administracji. Praca nabrała rozpędu, kiedy 31 maja 1902 r. podpisano w Pretorii traktat kończący II wojnę burską.\nCzas pokoju[edytuj | edytuj kod]\nNatychmiast po zawarciu pokoju Milner opublikował 21 czerwca Listy Patentowe ustanawiające zarząd kolonii koronnych w dawnych republikach Transwalu i Oranii. Automatycznie otrzymał stanowisko gubernatora kolonii Oranje i Transwalu. Milner ustanowił nowy podatek w wysokości 10% rocznych zysków z kopalni złota. Nadzorował również przesiedlenia ludności burskiej, podział ziemi między brytyjskich osadników, edukację, wymiar sprawiedliwości i budowę linii kolejowych. Tymczasem ponownie skomplikowały się sprawy wewnętrzne Wielkiej Brytanii. Na skutek sporu o kształt polityki gospodarczej państwa Chamberlain stracił stanowisko ministra kolonii. Milner przebywający wówczas w Europie spotkał się z nowym premierem, Arthurem Balfourem, który zaproponował Milnerowi tekę ministra kolonii, jednak lord odrzucił tę propozycję, uznając za ważniejsze wypełnienie swojej misji w południowej Afryce. W grudniu 1903 r. powrócił do Johannesburga, gdzie dowiedział się o kryzysie przemysłu kopalnianego spowodowanego brakiem chętnych do pracy w kopalniach złota. Milner wpadł więc na pomysł sprowadzenia robotników z Chin na 3-letnie roboty. Pierwszy transport robotników przybył w czerwcu 1904 r.\nNa przełomie 1904 i 1905 r. lord Milner był pochłonięty wdrażaniem w Transwalu systemu rządów reprezentacyjnych, stanowiących pośrednią formę między królewską administracją kolonii a samorządem. 31 marca 1905 r. zostały wydane odpowiednie zarządzenia odnośnie rządów reprezentacyjnych. Tymczasem pogorszył się stan zdrowia lorda Milnera i wicehrabia zdecydował się odejść na emeryturę. Natychmiast po wydaniu wspomnianych zarządzeń zrezygnował ze wszystkich pełnionych funkcji i 2 kwietnia opuścił Pretorię i następnego dnia odpłynął do Europy. Pozostawiał Afrykę Południową w stanie ekonomicznego kryzysu, z licznie podnoszonymi głosami sprzeciwu wobec jego bezwzględnej polityki. Minister kolonii Alfred Lyttelton stwierdził jednak, że działalność Milnera w Afryce stworzyła podstawy do zjednoczenia brytyjskich kolonii w Unię Południowoafrykańską. Po powrocie do kraju Uniwersytet w Oksfordzie nadał mu tytuł honorowego doktora prawa cywilnego.\nDoświadczenia w Afryce Południowej skłoniły Milnera do wysunięcia postulatów ściślejszego związania kolonii z Koroną brytyjską. Na konferencji w Londynie w 1907 r. poświęconej sprawom kolonialnym, Milner wysunął postulat utworzenia stałej Rady Imperium, w skład której wchodzić mieli delegaci ze wszystkich posiadłości brytyjskiego imperium, oraz ściślejsze związanie kolonii z macierzą poprzez protekcjonizm handlowy i zacieśnienie współpracy handlowej. W 1910 r. założył Towarzystwo Okrągłego Stołu, które miało promować jego idee.\nPobyt w Wielkiej Brytanii[edytuj | edytuj kod]\nLord Milner około 1906\nNiedługo po powrocie z Południowej Afryki Milner musiał stawić czoło oskarżeniom radykalnych deputowanych Izby Gmin o nieludzkie traktowanie chińskich robotników, ale wyszedł z tej sytuacji obronną ręką. W 1906 r. został przewodniczącym firmy górniczej Rio Tinto Zinc. W latach 1909-1911 sprzeciwiał się propozycjom budżetowym wysuwanym przez Kanclerza Skarbu Lloyda George’a. Oddalił się również od liberałów i przeszedł w szeregi zwolenników Partii Konserwatywnej.\nW 1916 r. Milner wszedł w skład koalicyjnego gabinetu Lloyda George’a jako minister bez teki. Jako najbardziej doświadczony po premierze członek gabinetu, lord Milner rychło stał się prawą ręką Lloyda George’a podczas licznych kryzysów w liberalno-konserwatywnej koalicji. Był zwolennikiem ścisłej współpracy krajów Ententy. W lutym 1917 r. brał udział w konferencji sprzymierzonych w Piotrogrodzie. W marcu 1918 r. był reprezentantem brytyjskiego gabinetu we Francji, gdy Niemcy zaczynały swoją wiosenną ofensywę. Aktywnie działał na rzecz nadania marszałkowi Fochowi tytułu generalissimusa wojsk sprzymierzonych, co ostatecznie nastąpiło w 26 marca.\n19 kwietnia 1918 r. Milner otrzymał tekę ministra wojny i przewodniczył radzie wojennej do końca I wojny światowej. Po wyborach 1918 r., które przyniosły wielkie zwycięstwo gabinetowi Lloyda George’a, Milner otrzymał w 1919 r. tekę ministra kolonii. Reprezentował Zjednoczone Królestwo na konferencji pokojowej w Paryżu i złożył swój podpis pod Traktatem Wersalskim. W latach 1919-1921 przebywał w Egipcie, gdzie badał możliwość przyznania Egiptowi autonomii. W lutym 1921 r. zrezygnował ze stanowiska ministra i odszedł na emeryturę.\n26 lutego 1921 r. poślubił Violet Georginę Gascoyne-Cecil, z domu Maxse (1872 - 10 października 1958), wdowę po lordzie Edwardzie Gascoyne-Cecilu, córkę admirała Fredericka Augustusa Maxse'a i Cecilii Steel. Małżeństwo to nie doczekało się potomstwa.\nLord Milner pozostał nadal aktywnym członek Rhodes Trust. Stanley Baldwin powierzył mu nawet stanowisko przewodniczącego komisji ds. imperialnego protekcjonizmu, ale Milner nigdy nie objął tego stanowiska, gdyż Baldwin przegrał wybory parlamentarne. W 1925 r. udał się do Południowej Afryki. Zmarł po powrocie, 15 maja, z powodu śpiączki afrykańskiej, która została prawdopodobnie wywołana przez ukąszenie przez komara.\nWraz z jego śmiercią wygasł tytuł wicehrabiego Milner.\nPodczas swojej pracy jako gubernator Kolonii Przylądkowej, kolonii Oranje i Transwalu Milner współpracował z grupą młodych urzędników, którzy potem obejmowali niejednokrotnie wysokie godności w Imperium Brytyjskim. Ta grupa urzędników zyskała nazwę "Przedszkola Milnera" (Milner's Kindergarten). Wśród "przedszkolaków" byli m.in. Patrick Duncan, w latach 1937-1943 gubernator generalny Związku Południowej Afryki; Philip Kerr, 11. markiz Lothian, ambasador w Stanach Zjednoczonych w latach 1939-1940; John Buchan, 1. baron Tweedsmuir, w latach 1935-1940 gubernator generalny Kanady; czy Lionel Curtis, założyciel Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.\nE.B. Iwan-Müller, Lord Milner and South Africa, Londyn, 1902\nW.B. Worsfold, Lord Milner's Work in South Africa, Londyn, 1906\nnowa kreacja Wicehrabia Milner\nGubernatorzy Kolonii Przylądkowej\nJan van Riebeek\nWilliem Adriaen van der Stel\nJacob Abraham Uitenhage de Mist\nGalbraith Lowry Core\nGubernatorzy Kolonii Rzeki Oranje\nISNI: 0000 0001 1055 1955\nOpen Library: OL2119829A\nTę stronę ostatnio edytowano 27 lip 2018, 08:48.


Kolejny zasłużony w Księdze „Pamięć i Zobowiązanie” – Urząd Miasta Lubartów\nKolejny zasłużony w Księdze „Pamięć i Zobowiązanie”\nPodczas uroczystości 11 listopada w Lubartowskim Ośrodku Kultury do Księgi „Pamięć i Zobowiązanie” wpisano kolejną zasłużoną osobę dla Lubartowa – Hipolita Czaplickiego. Jego sylwetkę przybliżyła historyk Ewa Sędzimierz, członek Kapituły Księgi „Pamięć i Zobowiązanie”. Hipolit Czaplicki był nauczycielem i kierownikiem Szkoły Powszechnej przy ul. Kamionkowskiej, dzisiejsza Legionów. Jego rodzina z uwagi na problemy zdrowotne nie mogła przybyć do Lubartowa. Dlatego odsłonięcia księgi dokonała dyrektor SP 1 Danuta Sienkiewicz.\nPrzypominamy, że Księgę „Pamięć i Zobowiązanie” zainaugurowano 11 listopada 2011 roku, aby wpisywać mieszkańców Lubartowa, których czyny i działalność miasto chce wyróżnić i uwiecznić. Do tej pory wpisano takie osoby jak: Kazimierz Kućmiński, ks. parałat Andrzej Tokarzewski, Adam Moździński, ks. kan. Aleksander Szulc, Wanda Śliwina, Antoni Gojdan, Józef Lulek, ks. infułat Walenty Ligaj, Bolesław Mucharski, Antoni Mucharski, Jan Paweł Mucharski, Józef Jurałomski, Stanisław Wysocki, Jan Stanisław Jastrzębski, Jan Mangold, Julian Stępiński, Helena Morozewiczowa, Roman Morozewicz, Józef Rafalski, Władysław Śliwa.\nUrodził się dnia 4/16 kwietnia 1878 r. w wsi Brzozowo Maje, gmina Dzierzgowo, powiat Przasnysz w rodzinie drobnej szlachty. Był najmłodszym z czworga dzieci w rodzinie Aleksandra i Zuzanny z Majewskich.\nUkończył trzyletnie seminarium nauczycielskie w Wymyślinie. Była to szkoła powołana przez władze carskie, początkowo jako kursy pedagogiczne, a od 1872 r. seminarium. Zorganizowano ją w budynkach zlikwidowanego klasztoru w Skępem. Według planów rosyjskich wyedukowani w placówce (jednej z sześciu podobnych w Królestwie), odizolowani od wpływu większych środowisk kulturalnych młodzi ludzie mieli stanowić kadrę dla szkół ludowych, realizującą rusyfikacyjną politykę zaborcy. Działania te nie do końca się powiodły. Uczniowie nawiązywali bowiem potajemne kontakty z postępowymi organizacjami Królestwa, m.in. Towarzystwem Oświaty Ludowej, skąd otrzymywali polskie książki, dokształcając się w zakresie polskiej literatury i historii. Potajemne czytanie odbywało się m.in. na pobliskiej wieży kościelnej. Było to utrudnione, ponieważ, by jeszcze bardziej odgrodzić młodzież od wpływów nie tylko domu, rodziny, ale i Kościoła zamurowano furtę wiodącą z dziedzińca seminarium do świątyni. Do tego uczniom nie pozwalano mówić po polsku, otaczano szpiegami, donoszącymi na kolegów łamiących zakazy. W takiej atmosferze wychowywały się kolejne roczniki seminarium. Absolwenci otrzymywali attestat upoważniający do nauczania w szkołach elementarnych Królestwa.\nHipolit Czaplicki po ukończeniu tej szkoły na własną prośbę w lipcu 1899 został skierowany do pracy nauczycielskiej w guberni lubelskiej. Początkowo uczył w jednoklasowej szkole elementarnej we Wrotkowie koło Zemborzyc, od r. 1904 natomiast w podobnej jednoklasówce w Chodlu. W trakcie swego pobytu na tych placówkach uzyskiwał pozytywne oceny i nagrody ze strony władz, uznawano go za pracowitego, spokojnego, właściwie odnoszącego się do mieszkańców, dobrego nauczyciela.\nW 1914 r. decyzją naczelnika lubelskiej Dyrekcji Szkolnej został przeniesiony do szkoły w Lubartowie w miejsce pracującego tu od kilkudziesięciu lat Litwina Józefa Powiłajtysa. Zamieszkał wówczas wraz z rodziną w budynku szkolnym przy ul. Kamionkowskiej obok kościoła Kapucynów. Pracował jako nauczyciel i kierownik szkoły elementarnej. Już jesienią 1914 r. odbyła się wizytacja placówki, dobrze oceniająca zarówno organizację jak i wyniki osiągane przez uczniów. W 1915 r. wraz z innymi nauczycielami został wywieziony na wschód początkowo do guberni czernihowskiej (Klimów w powiecie nowozybkowskim) a od listopada 1916 r. do Baku. Nie znamy bliżej jego wojennych losów, wiemy jedynie, że już latem 1918 r. powrócił do Lubartowa, obejmując we wrześniu 1918 r. etat nauczyciela (nr dekretu mianowania inspektora szkolnego w Lubartowie 1202/18 z 31.08 1918).\nKolejne rozporządzenia władz oświatowych porządkują jego działalność zawodową. I tak Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (skryptem z 29.04 1921 nr 10939/I na mocy $ 11 art. 22 Ustawy z 27.05 1919) zwolniło go od wszelkich przypisanych egzaminów, zaliczając do kategorii nauczycieli wykwalifikowanych jako nauczyciela nauczania początkowego. Komisja weryfikacyjna uznała mu też lata służby z okresu zaborów do ogólnego stażu pracy. Rozporządzenie kuratora okręgu szkolnego warszawskiego z 24 stycznia 1925 r. mianuje go oficjalnie kierownikiem siedmioklasowej szkoły w Lubartowie. Z innych dokumentów m.in. inspektoratu szkolnego i władz miejskich Lubartowa wynika, że obowiązki te pełnił już dużo wcześniej prawdopodobnie od 1919 r.\nSzkoła lubartowska funkcjonowała już wówczas jako 4 klasowa mieszana, od listopada 1918 r. szkoła dla dziatwy starszej (z oddziałami trzecim, czwartym i piątym) a następnie od stycznia 1919 r. została rozdzielona na dwie placówki żeńską i męską. Czaplicki objął kierownictwo szkoły męskiej. Przyszło mu pracować w ogromnie trudnych warunkach.\nSzkoła mieściła się w głównym budynku przy ul. Kamionkowskiej – tu mogło się uczyć najwyżej 60 dzieci, dla pozostałych trzeba było wynajmować lokale w innych częściach miasta, m.in. w domu Marianny i Albina Dereckich przy ul. Lubelskiej 108, oraz przy Lubelskiej 53 w domu Rafała i Jojny Szuchandlerów.\nBudynki były nieprzystosowane do potrzeb szkolnych. Wielokrotnie kierownictwo zgłaszało braki podstawowego sprzętu i pomocy, monitując Magistrat o pomoc w zakresie opału, oświetlenia, a nawet ławek i krzeseł dla nauczycieli. Trudno było zadbać o bezpieczeństwo uczniów w sytuacji, gdy na placu „szkolnym” znajdowała się składnica materiałów budowlanych czy postój furmanek. Szkoły nie posiadały pomieszczeń do nauki zajęć praktycznych czy wychowania fizycznego, nie było boiska czy choćby ogródka przyszkolnego. Naukę prowadzono na kilka zmian, maksymalnie wykorzystując każde pomieszczenie.\nJedną z pierwszych decyzji oświatowych w niepodległym kraju było wprowadzenie powszechnej, obowiązkowej i bezpłatnej szkoły dla dzieci w wieku 7 – 14 lat. Realizację obowiązku szkolnego rozpoczęto od rocznika 1916. Poprzedzono to w maju 1923 r. powszechnym spisem oświatowym. W Lubartowie organizował ten spis właśnie Hipolit Czaplicki jako powiatowy instruktor spisowy. Wyniki jednoznacznie wskazały na znaczący wzrost liczby uczniów i potrzebę budowy nowej siedziby dla lubartowskiej oświaty. Dlatego też już roku 1922 na dwóch kolejnych posiedzeniach Rada Miejska (25 i 31 marca) podjęła uchwałę w sprawie budowy gmachu szkolnego.\nHipolit Czaplicki jako kierownik szkoły aktywnie włączał się w te działania. Wszedł m.in. w skład powołanej w maju 1922 r. komisji, która m.in. dokonywała oględzin placu przy ul. Kamionkowskiej a następnie do komitetu budowy szkoły, powołanego w ramach realizacji uchwał z marca 1922 r.\nBrak potrzebnych środków odsuwał jednak w czasie realizację tej tak potrzebnej miastu inwestycji. Z tego powodu 3 maja 1927 r. z inicjatywy zdesperowanych mieszkańców odbył się w szkole męskiej przy ul. Kamionkowskiej wiec oświatowy zakończony petycją skierowaną do władz żądającą poprawy warunków funkcjonowania szkolnictwa w mieście.\nW lipcu 1928 r. Zarząd Miasta przyjął projekt budowy szkoły powszechnej, 11 listopada 1928 r. (90 lat temu) wmurowano kamień węgielny. Szkołę usytuowano na placu przy ul. Kamionkowskiej/Legionów 3 – placu w pobliżu klasztoru Kapucynów, który sto lat wcześniej ks. Klementyna z Sanguszków Małachowska przekazała miastu na cele oświatowe. W budynku tym postanowiono pomieścić obie lubartowskie – już wówczas (zgodnie z orzeczeniem KOSL z 1928 r. ) siedmioklasowe szkoły powszechne z klasami równoległymi. Budowa szkoły, prowadzona własnymi siłami, początkowo bardzo sprawna ,z czasem z powodu wielkiego kryzysu ekonomicznego, zaczęła się odwlekać. I choć lekcje w części gmachu odbywały się już od września 1930 r., tak naprawdę budowa trwała jeszcze kilka lat dłużej.\nHipolit Czaplicki do pewnego momentu uczestniczył w tych wszystkich działaniach. W imieniu nauczycieli deklarował nawet dobrowolne wpłaty na potrzeby prowadzonej inwestycji. Zebrano wówczas kwotę 460 zł. co, jak na ówczesne czasu kryzysu, było znaczącą sumą. Aktywnie działał też w komisjach i społecznych radach ds. szkolnictwa, tj. Dozorze szkolnym (1922 – 1928) na poziomie miasta i Powiatowej Radzie Szkolnej (do 1931). Był działaczem Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych, przewodząc strukturom powiatowym (do 1928) i działając w zarządzie (do 1939). Przy ulicy Kamionkowskiej naprzeciwko Magistratu związek otworzył w początkach lat dwudziestych świetlicę dla miejscowych i przyjeżdżających z powiatu nauczycieli, dla których organizowano kursy dokształcające. W początkach 1925 roku zaczęto wydawać miesięcznik poświęcony sprawom wychowania i życiu samorządowemu w powiecie „Echo Świetlicy” ( od 1 marca tego roku „Echo Ziemi Lubartowskiej”).Redaktorem naczelnym został Ferdynand Tracz a redaktorem odpowiedzialnym Hipolit Czaplicki.\nW listopadzie 1932 roku zaczął się ukazywać „Lubartowiak”, miesięcznik poświęcony wychowaniu młodzieży starszej, organ Państwowej Komisji Oświaty Pozaszkolnej. W końcu lat trzydziestych pismo stało się dwutygodnikiem wydawanym przez Towarzystwo Popierania Pracy Społeczno – Oświatowej w Lubartowie. Publikowano teksty dotyczące m.in. kwestii nauczycielskich i pedagogicznych, artykuły o historii lokalnej, próbki literackie, informacje o najważniejszych wydarzeniach w mieście i powiecie. Obok wielu autorów teksty swe zamieszczał tu również H. Czaplicki.\nPrzez szereg lat udzielał się w różnych formach społecznej aktywności. Kierował m.in. stowarzyszeniem spożywców i sklepem nauczycielskim oddział Lubartów zarejestrowanym w dn. 10.06 1920 r. Był także m.in. wraz z córką Marylą członkiem komitetu obchodów tygodnia lotniczego w Lubartowie (4-11. IX 1927) a w 1930 r. pracował w komitecie organizującym pobyt prezydenta Mościckiego na ziemi lubartowskiej (wobec trudnej sytuacji politycznej nie doszła do skutku). Tuż przed wybuchem wojny na polecenie starosty Rada Miejska mianowała go (24 lipca 1938 r.) komendantem rejonu XVIII obrony przeciwlotniczej miasta.\nOkresowo jako nauczyciel języka polskiego i historii prowadził zajęcia na kursach dokształcających dla cieśli i murarzy. Przez pewien czas pracował również w powstałej w 1927 r. szkole dokształcającej zawodowej a nawet na krótko był jej kierownikiem (1930 – 32).\nZasłynął także jako właściciel jednego z pierwszych w mieście rowerów i odbiorników radiowych. Zapalony myśliwy, był założycielem (1928 r.) koła łowieckiego Lewart, organizującego polowania w okolicach Lubartowa, w dolinie Wieprza, w pobliżu Szczekarkowa, Pałecznicy i Nowodworu.\nŻonaty z Pelagią Reginą Kobylińską z Dzierzgowa (ur. 14/26.08 1876) był ojcem czterech córek: Janiny (r.1904) Marii Matyldy (1905), Zofii (1906) i Ireny (1908).\nWraz z rodziną mieszkał początkowo w drewnianym budynku szkolnym powstałym w latach 60. XIX wieku przy ul. Kamionkowskiej. W roku 1928 przeniósł się do własnego domu zbudowanego na Zagrodach przy ul. Chopina. Z czterech jego córek Janina zmarła w wieku 16 lat w 1920 r., Zofia – miss Lublina – w wieku 24 lat w 1930.\nPrzeszedł w stan spoczynku po 35 latach pracy pedagogicznej (rozporządzeniem KOSL z 2 lipca 1930 r. ) z początkiem roku szkolnego 1930/31. Pozostał aktywny angażując się w szereg działań o charakterze społecznym, realizując własne pasje i poświęcając czas rodzinie.\nHipolit Czaplicki zmarł w dn. 19 lutego 1942 r. i został pochowany w grobie rodzinnym na lubartowskim cmentarzu. W 1948 r. spoczęła tu również jego żona Pelagia.\nDnia 11 listopada 2018 r. Hipolit Czaplicki został uroczyście wpisany do Księgi Pamięć i Zobowiązanie.\nopr. Ewa Sędzimierz\nData opublikowania: 11:56, 14 listopada 2018


W niedzielę 13.01.2019 r. uczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej im. M. Kownackiej w Płoskach aktywnie włączyli się, jako wolontariusze, w przebieg 27. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i kwestowali z puszkami.\nO godzinie 14.00 chętni uczniowie uczestniczyli w II Biegu dla WOŚP. Po biegu drużyna naszej szkoły (12 uczniów z kl. I-IV) brała udział w Międzyszkolnym Turnieju Sprawnościowym. Zajęliśmy II miejsce.\nTego dnia, pomimo deszczu i wiatru, wszyscy byli uśmiechnięci i świetnie się bawili.\nW Punkcie Przedszkolnym obchodziliśmy Dzień Postaci z Bajek. Było wiele atrakcji, zagadek gier i konkurencji sprawnościowych i wiele śmiechu, a pani Basia przebrała się za smoka.\nZ "Książką na start"\nW związku z ogólnopolską akcją z „Książką na start”, skierowaną do trzylatków w Punkcie Przedszkolnym, gościliśmy panie z Biblioteki Publicznej w Wąsoszu. W ramach wizyty czytane były bajeczki, zostały rozdane pięknie wydane książeczki oraz założone zostały karty wypożyczeń do Miejskiej Biblioteki w Wąsoszu.\nInnowacja pradgogiczna "Magia Bajek"\nW Punkcie Przedszkolnym realizowana jest innowacja pedagogiczna „Magia bajek”, w ramach której rodzice, goście specjalni, starsi koledzy, nauczyciele zostają zaproszeni do czytania książeczek.\nSpotkanie ze sportowcem – panią Joanną Lorenc.\n29 listopada w Publicznej Szkole Podstawowej im. Marii Kownackiej w Płoskach odbyło się spotkanie z panią Joanną Lorenc – sportowcem. Pani Joanna biega w maratonach, jest w reprezentacji Polski. W listopadzie pani Lorenc zajęła w Warszawie III miejsce w Polsce w biegu na 100 km – Supermaratonie z okazji setnej rocznicy odzyskania niepodległości.\nNasza medalistka jest absolwentką PSP w Płoskach. Zaprosiliśmy panią, aby opowiedziała nam o sobie oraz o swoich sukcesach sportowych. Pani Joanna przygotowała wspaniałą prezentację ze zdjęciami pokazującymi ją w czasie biegu oraz miejsca, w których biegała, ze zdjęciami na podium, z medalami i pucharami oraz w różnych sytuacjach sportowych.\nUczniowie byli bardzo zainteresowani licznymi pucharami i medalami, które przywiózł nasz gość. Po prezentacji dzieci zadawały pytania dotyczące kariery sportowej, treningów oraz zainteresowań z czasów szkolnych. Na koniec spotkania uczeń kl. III i uczennica kl. IV zaśpiewali własną piosenkę o p. Joannie.\nPrzesłanie pani Joanny Lorenc pokazuje nam, że każdy może spełnić swoje marzenia, jeśli bardzo tego pragnie i do tego dąży.\nDziękujemy za przybycie do naszej szkoły i życzymy jeszcze wielu sukcesów sportowych.


DELL Precision 3420 SFF Intel Core i7-6700 3.4GHz 16GB 512GB SSD + 500GB Windows 10 Professional PL - MDM Komputery\nMDM Komputery › Komputery PC poleasingowe › DELL Precision 3420 SFF Intel Core i7-6700 3.4GHz 16GB 512GB SSD + 500GB Windows 10 Professional PL\nDELL Precision 3420 SFF Intel Core i7-6700 3.4GHz 16GB 512GB SSD + 500GB Windows 10 Professional PL\nDell Precision 3420 to wydajna i ekonomiczna stacja robocza w obudowie SFF (Small Form Factor). Stabilną pracę i odpowiednie osiągi zapewniają procesory Intel Core i7. Najnowsze rozwiązania technologiczne sprawiają, że ta niewielka stacja robocza bardzo dobrze sprawdza się w pracy z zaawansowanymi aplikacjami. Stacja robocza w obudowie tower typu SFF to najmniejsza dostępna konstrukcja tego rodzaju. Opcjonalny zasilacz o sprawności Platinum ma mniejsze wymiary i w ograniczonym stopniu wpływa na środowisko.\nKomputer DELL Precision 3240 SFF


Zwezenie Ulic Most Osobowicki - NaszeMiasto.pl\nZwężenie ulic most osobowicki\nNie chcemy zwężenia mostu Osobowickiego! [PROTEST]\nMieszkańcy i radni z północnych osiedli Wrocławia nie zgadzają się na planowane przez wrocławski ratusz zwężenie jezdni na moście Osobowickim, które ma zostać wykonane podczas remontu przeprawy. Miasto chce tam zrobić dwukierunkową trasę rowerową kosztem ruchu samochodowego.\nWięcej na temat: remont mostu osobowickiego\nNa Ołbinie stanie więcej zielonych skrzynek [ZDJĘCIA]\nDo końca roku zazielenione mają zostać kolejne przestrzenie na wrocławskim Ołbinie. Ruszył przetarg na zaprojektowanie drugiego etapu Grow Green. Pierwsza faza inwestycji budziła sporo kontrowersji wśród okolicznych mieszkańców. Urzędnicy przekonują, że jest to projekt innowacyjny na skalę Europy. O część roślin, po ich posadzeniu, zadbają sami mieszkańcy.\nWięcej na temat: grow green ołbin grow green daszyńskiego kolejny etap zazieleniania ołbina\nWrocław. - To, co dzieje się na Żeromskiego i Daszyńskiego, to istny armagedon - alarmuje nasza Czytelniczka\nWięcej na temat: żeromskiego wrocław żeromskiego daszyńskiego nasadzenia na żeromskiego grow green grow green żeromskiego grow green daszyńskiego projekt grow green wrocław\nTarnów. Krakowska znowu stanie w korku? Miasto szykuje remont strategicznej ulicy\nKierowców czekają kolejne, spore utrudnienia przy jednym z głównych wjazdów do Tarnowa. Wszystko przez planowany remont blisko półkilometrowego odcinka ulicy Krakowskiej pomiędzy skrzyżowaniami z Przemysłową oraz z Fabryczną.\nWięcej na temat: tarnów krakowska remont tarnów krakowska prace jezdnia tarnów krakowska przemysłowa utrudnienia\nTrwa remont mostu Tumskiego. Ciekawym postępów wrocławianom ZDiUM odpowiada: "Poruszeni wieścią, jakoby Geralt z Rivii poszukiwał na Tumskim Moście panienki Rosy var Attre (panienki o psotliwym usposobieniu, dodajmy), udaliśmy się tam dzisiaj, by naocznie sprawdzić, jak poszło wiedźminowi"...\nWięcej na temat: most tumski remont mostu tumskiego remonty mostów\nNa wiadukcie DK 81 w Żorach przejezdne są dwa pasy. Jeden jest zwężony\nKierowcy, nie ma już zwężenia do jednego pasa na wiadukcie na drodze krajowej nr 81 w Żorach. To jednak nie koniec utrudnień. Bo choć są dwa pasy, to jeden jest węższy. Zobaczcie zdjęcia.\nWięcej na temat: dk 81 żory ulica katowicka żory zwężenie dk 81 żory zwężenie katowicka żory\nmost milenijny ocmentarz osobowicki\nkorki most osobowicki\nstłuczka most osobowicki\ntramwaj most osobowicki\nkolizja most osobowicki\nmost osobowicki wypadek