Ferdinand Heinrich 2018-08-10\nTe motocykle dzielą dwie dekady, przy czym młodszy wygląda jak dziadek starszego.\nPojemność, średnica cylindrów, skok tłoków... wszystko jest identyczne. Owszem, młodszy o 19 lat silnik ma o 5 KM więcej (76 zamiast 71), jednak czy dla właściciela starego będzie to wystarczający powód do przesiadki na nowy? Wątpię.\nW 1999 roku pojawiły się jednocześnie: pozbawiony owiewek SV 650 – przez fanów określany jako SV 650 N – oraz niemożliwy do pomylenia z innym sprzętem SV 650 S z półowiewką. Ta wersja uchodziła za bardziej sportową i w podobną nutę uderzają twórcy współczesnego SV 650 X. On też ma sportowe połówki kierownicy i skromną owiewkę. Jednak w stylu współczesnego SV-a jest więcej z café racera. Różnice w porównaniu do seryjnego SV? Wersja X ma inne malowanie, niewielką owiewkę wokół reflektora, inną kierownicę i charakterystycznie przetłoczenia kanapy. Sportowe ambicje podkreśla regulowany widelec, nieobecny wcześniej w odrodzonym przed 2 laty standardowym SV. Tak więc jak przed laty w ofercie Suzuki znów mamy dwie wersje tego modelu.\nJeśli odsunąć design na bok, wspólne cechy staną się wyraźne. Na pierwszy plan wysuwa się znany od dawna widlasty silnik z wyeksponowanym przednim cylindrem. Od 2004 r. ta fantastyczna jednostka napędowa z cylindrami rozchylonymi pod kątem 90° 100 000 razy trafiła do V-Stroma 650. W czasach zalewu rzędowymi twinami, które udają silniki widlaste, V2 90° to nie lada gratka. Zwłaszcza w tej klasie cenowej. Mamy tu dwa osobne cylindry, dwie głowice, cztery wałki rozrządu i – co się z tym łączy – większy nakład pracy, by poskładać to wszystko w całość.\nPostęp dokonał się w osprzęcie. Początkowo twina o pojemności 645 cm3 zasilały gaźniki Mikuni, a w 2003 r. ich rolę przejął układ wtrysku. Dziś silnikiem steruje elektronika, regulowany zaś katalizator oraz filtr z aktywnym węglem zapewniają zarówno czystość powietrza, jak i sumienia. Zmieniły się również ramy: od konstrukcji z profili odlewanych z aluminium z pierwszej generacji SV 650, po znacznie tańsze kratownicowe ramy ze stali, zastosowane najpierw w Gladiusie, a następnie w obecnym SV.\nStary Suzuki SV 650 S Nowy Suzuki SV 650 X\nSzlachetny styl: układ wydechowy ze stali nierdzewnej oraz aluminiowa rama, aluminiowy wahacz i stylowa trzyszprychowa felga.\nRobota księgowego: brzydki czarny komin z końcówką ze stali nierdzewnej, zwykły stalowy wahacz, ciemne, 5-szprychowe felgi.\nMiękko i wygodnie: dwuczęściowa kanapa z grubym obiciem, duży uchwyt dla pasażera plus haczyki do zaczepienia bagażu\nBardziej stylowo: stębnowana kanapa i wąski tył ze skromnym miejscem pasażera – wersja X go nie rozpieszcza.\nNieważne, czy na karbowanej kanapie współczesnego SV-a, czy na grubo tapicerowanej, dwuczęściowej kanapie starego – pozycja jest wygodna. Plusem jest też to, że niskie siodło pozwala nawet niezbyt wysokim bikerom pewnie postawić stopy na asfalcie, i to mimo że podnóżki jeźdźca trochę w tym przeszkadzają. SV z 1999 roku wymusza bardziej sportową, mocniej pochyloną pozycję. Wszystko przez to, że jego clip-ony są węższe, a zbiornik paliwa jest szerszy i dłuższy niż w wersji współczesnej. Obsługa ssania wymaga nieco wyczucia, mimo to staruszek chętnie budzi się do życia i równo pracuje.\n– Hej, zanim ruszysz, nie zapomnij włączyć świateł! – upomina mnie kumpel. Faktycznie, współczesne maszyny robią to automatycznie. Jedno wciśnięcie przycisku rozrusznika pewnie odpala silnik dzisiejszego SV-a. Regulacja obrotów biegu jałowego powoduje, iż prędkość obrotowa podczas ruszania jest nieznacznie podnoszona. Dzięki temu we współczesnym SV 650 zduszenie silnika jest niemal niemożliwe. W starszej maszynie trzeba się troszkę przyłożyć.\nStary Suzuki SV 650 S\nNowy Suzuki SV 650 X\nRadość dla oczu: w 1999 roku królowały analogowe zegary – z obrotomierzem o pięknym białym cyferblacie.\nNiecałkiem Retro: w stylizowanej na klasyka maszynie jak najbardziej współczesny kokpit dostarcza mnóstwa informacji.\nSportowy styl: owiewka zapewnia ochronę przed wiatrem, a krótkie, niskie clipony wymuszają aktywną pozycję.\nNowe podejście: regulowany widelec i szersze połówki kierownicy. Niewielka owiewka uniemożliwiła zamontowanie lusterek jak w zwykłej wersji.\nSprowadzone do niezbędnego minimum analogowe zegary starego SV-a jasno przekazują informacje, obsługa zaś kokpitu jest intuicyjna. Klasyczne budziki – nieważne, że bez wskaźnika poziomu paliwa i informacji o pozostałym zasięgu – bardziej pasowałyby do café racera. Poza tym bardziej odróżniałyby go od wersji standardowej. Ale co do jakości jazdy X-em, to jest ona wręcz kapitalna. Nieważne, czy SV z 1999, czy z 2018 roku, w obu wersjach punktem centralnym jest silnik. Przewidywalny w reakcjach i dysponujący mocnym kopem w niemal każdej sytuacji i przy prawie dowolnych obrotach. Wszystko jedno, czy 3000 obr/min, czy 8000, widlasty twin zawsze jest gotowy odpowiedzieć na twoje wezwanie. Zarówno stary, jak i nowy SV spokojnie dają sobie radę w ruchu miejskim nawet na szóstym biegu.\nZasilany gaźnikami stary V2 reaguje na gaz niemal równie dynamicznie, jak jego współczesna, dostosowana do normy Euro 4 wersja. Nowy silnik ma przy tym minimalnie lepszego kopa i sprawia wrażenie mocniejszego oraz bardziej dynamicznego, co wobec ostrych norm emisji spalin i hałasu nie jest dziś oczywistością. Dobre ogólne wrażenie psuje twarda reakcja na zmianę obciążenia, i to zarówno w roczniku 1999, jak i 2018.\nCo ciekawe, żadna z maszyn nie odjeżdża konkurentom nawet przy wyższych prędkościach, przy których – co warto podkreślić – oba sprzęty zachowują się stabilnie. Jeśli chodzi o gang silników, wyraźne różnice są słyszalne dopiero na usianej ciasnymi winklami drodze.\nOpony czynią cuda\nNa takiej trasie widać, jak bardzo nowoczesne opony ożywiają youngtimery i klasyki. Continentale Road Attack 3 w wersji S pewnie kleją się do nawierzchni nawet przy niskich temperaturach i uwydatniają dobre cechy starej maszyny. Jeździ się nią lekko, a w winkle wchodzi z dziecięcą łatwością. Tyle że dzisiejszy SV, jadący na Dunlopach Roadsmart III, kontruje fantastyczną poręcznością, składa się jak scyzoryk i z jeszcze większą ochotą wywija między dziurami, studzienkami i wszelkimi innymi przeszkodami, nie wykazując przy tym nerwowości. Dzięki niskim kanapom i świetnej poręczności obie maszyny wzbudzają uczucie pewności i bezpieczeństwa. Jedyne, co zakłóca tę radość, to niewielki skręt kierownicy. W efekcie zawracanie odbywa się najczęściej na trzy razy…\nDo bardzo dobrej poręczności dzisiejszego SV-a świetnie pasuje wyraźnie sztywniejsze tłumienie. Stary SV jest zestrojony bardziej komfortowo. Kolejne drobne różnice to zmiana biegów i ciastowato miękkie hamulce żółtego SV-a, które wymagają więcej zdecydowania. Zarówno kiedyś, jak i dziś w tarcze o średnicy 290 mm wgryzają się proste 2-tłoczkowe zaciski pływające, tyle że hamulce wersji X dają się lepiej dozować, a w razie potrzeby wspomaga je ABS. I to jest najbardziej odczuwalna różnica.\nDuża rozpiętość cen\nDziś wersja X kosztuje 29 000 zł, w 1999 roku za nowego SV 650 S trzeba było zapłacić 26 750 zł. Natomiast używane chodzą w cenach od 4500 do nawet 14 000 zł i stanowią kuszącą ofertę.\nNie ulega wątpliwości, że nowa maszyna jest lepsza, tyle że różnica jest minimalna. Już pierwsza wersja była bardzo udana jak na motocykl z tej półki i od początku zostawiała niezbyt wiele miejsca na udoskonalenia. Zwłaszcza jeśli chodzi o silnik. Dowód: aby dostosować go do wymogów normy Euro 4, wystarczyły niewielkie modyfikacje. Przewaga nowego zawiera się w bezpieczeństwie (lepsze hamulce i ABS) oraz w ochronie środowiska.\nPojedynek tych dwóch maszyn doskonale pokazuje, że diabeł jak zwykle tkwi w szczegółach.\nTESTY PORÓWNAWCZE Stary VS nowy - Suzuki SV 650\nSuzuki SV 650 S (1999) Suzuki SV 650 X\nSILNIK. Budowa: chłodzony cieczą, dwucylindrowy, czterosuwowy, V 90°, rozrząd DOHC, cztery zawory na cylinder, dwa gaźniki, średnica gardzieli 39 mm; przeniesienie napędu: skrzynia 6-biegowa, łańcuch O-ring.; śr. cylindra x skok tłoka 81 x 62,6 mm; pojemność skokowa 645 cm3; moc maksymalna 71 KM (52 kW) przy 9000 obr/min; maks. moment obrotowy 62 Nm przy 7500 obr/min SILNIK. Budowa: chłodzony cieczą, dwucylindrowy, czterosuwowy, V 90°, rozrząd DOHC, cztery zawory na cylinder, wtrysk paliwa, średnica gardzieli 2 x 39 mm, regulowany katalizator; przeniesienie napędu: skrzynia 6-biegowa, łańcuch O-ring; śr. cylindra x skok tłoka 81 x 62,6 mm; pojemność skokowa 645 cm3; moc maksymalna 76 KM (56 kW) przy 8500 obr/min; maks. moment obrotowy 64 Nm przy 8100 obr/min\nPODWOZIE. Rama: kratownicowa z aluminiowych profili; zawieszenia: przód – widelec teleskopowy, średnica goleni 41 mm, tył – dwuramienny wahacz z aluminium, centralny amortyzator z systemem dźwigni; hamulce: przód – dwie tarcze, średnica 290 mm, tył – jedna tarcza, średnica 240 mm; rozmiary opon p/t: 120/60 ZR 17 / 160/60 ZR 17 PODWOZIE. Rama: kratownicowa ze stali; zawieszenia: przód – widelec teleskopowy, średnica goleni 41 mm, tył – dwuramienny wahacz ze stali, centralny amortyzator z systemem dźwigni; hamulce: przód – dwie tarcze, średnica 290 mm, tył – jedna tarcza, średnica 240 mm, ABS; rozmiary opon p/t: 120/70 ZR 17 / 160/60 ZR 17\nWYMIARY I MASY: rozstaw osi 1420 mm; kąt główki ramy 65°; wyprzedzenie 100 mm; skoki zawieszeń p/t 130/125 mm; wysokość kanapy 830 mm*; masa z paliwem 194,5 kg*; pojemność zbiornika paliwa 16 l WYMIARY I MASY: rozstaw osi 1445 mm; kąt główki ramy 65°; wyprzedzenie 106 mm; skoki zawieszeń p/t 125/130 mm; wysokość kanapy 800 mm*; masa z paliwem 201 kg*; pojemność zbiornika paliwa 14,5 l\nCena 26 750 zł Cena 29 000 zł\nSV 650 szybko stał się bestsellerem Suzuki\nPołączenie osadzonego w kratownicowej ramie udanego silnika V2, poręczności i ponadczasowego stylu z dobrą ceną – ten zestaw cech spowodował, że SV był strzałem w dziesiątkę. Nic dziwnego, że przez długi okres była na czele listy najlepiej sprzedających się sprzętów Suzuki. Bike po dziś dzień ma spore grono wielbicieli.\n1999 Naked, czyli wersja N, z rzucającą się w oczy aluminiową ramą kratownicową, oraz ubrana w półowiewkę wersja S w pierwszych latach znalazły w Europie niemal\n18 000 nabywców.\nDane: silnik V2 90°, pojemność 645 cm3, moc 71 KM (52 kW) przy 9000 obr/min, moment obrotowy 62 Nm przy 7500 obr/min, rozstaw osi 1430 mm, wyprzedzenie 100 mm, V max 200 km/h, masa 189 kg, cena 26 750 zł (za wersję S).\n2004 Obie wersje od tego roku mają wtrysk paliwa, katalizator i nową, kanciastą ramę. Owiewka w esce zrobiła się bardziej kanciasta. Od 2007 roku SV 650 dysponuje\nDane: silnik V2 90°, pojemność 645 cm3, moc 72 KM (53 kW) przy 9000 obr/min, moment obrotowy 64 Nm przy 7200 obr/min, rozstaw osi 1430 mm, wyprzedzenie 100 mm, V max 211 km/h, masa 196 kg, cena 33 300 zł.\n2010 Design, w którym było dużo krągłości, oraz niezbyt staranne wykonanie nie przypadły do gustu fanom SV. Zachował on jednak swój wspaniały silnik V2 oraz typowe dla SV-a właściwości.\nDane: silnik V2 90°, pojemność 645 cm3, moc 72 KM (53 kW) przy 8400 obr/min, moment obrotowy 64 Nm przy 6400 obr/min, rozstaw osi 1445 mm, wyprzedzenie 104 mm, V max 200 km/h, masa 201 kg, cena 28 000 zł.


» tag: Mors Pinky\nKról jest nagi, czyli Olka drze szatyotobiasz (2009-09-21)\n"Wszystko co robię, robię GRATIS!" - wywiad z Dariuszem Rekoszemkzarecka (2009-03-27)\nMors, Pinky i ostatnia przesyłka – Dariusz Rekoszkzarecka (2009-03-20)\nNie tak dawno czytelnicy mogli podziwiać książki skierowane do dzieci na poznańskich targach. Tego typu publikacje są dość specyficzne. Tu (nie zawsze, choć w większości) główną rolę nie odgrywa tylko słowo. Owe słowo musi dzielić się miejscem z ilustracjami, czy formą podania "dania" (okładka, format, czcionka). Jestem wielką zwolenniczką Targów Książki dla Dzieci i Młodzieży. Jestem wielką miłośniczką literatury dziecięcej. Stąd dzisiejsza recenzja książki "Mors, Pinky i ostatnia przesyłka".\nTagi: Dariusz Rekosz, Mors Pinky i ostatnia przesyłka, fragment,\nTego jeszcze nie było?kzarecka (2009-02-26)\nMasz ospę? Czytaj "Młodego Technika"kzarecka (2009-02-18)\nGdy jest się chorym, najlepiej leżeć w łóżku. Tylko... ile można? Zatem, gdy tylko gorączka spada, gdy tylko ból odchodzi, warto zabrać się za czytanie. Tak zrobiła Pinky - o czym możecie się dowiedzieć z fragmentu, który dzisiaj serwuję do przeczytania. Owy fragment pochodzi z najnowszej książki z serii Morsów Dariusza Rekosza - "Mors, Pinky i ostatnia przesyłka". Okładkę do publikacji stworzył mistrz ilustracji Bohdan Butenko. I choć współpracował przy każdej powieści z serii, ta do "Ostatniej przesyłki" jest zdecydowanie najlepsza! Jeśli miałabym sobie wyobrażać kryminał dla dzieci, jego okładka wyglądałaby właśnie tak. Doskonała, doskonała.\nOstatnia przesyłkakzarecka (2009-02-12)\nWspomnienia gadatliwego pisarza, który ciepło wspomina Irlandiękzarecka (2008-10-31)\nWspomnienia gadatliwego pisarzakzarecka (2008-09-29)


1 504 Specjalistów\nJuż 1504 Specjalistów od Zabudowy Płytami GK z Gdańska złożyło 61547 ofert naszym zleceniodawcom. Wybranie specjalisty od zabudowy płytami gk może okazać się dużym wyzwaniem. Gdzie w takim razie szukać zaufanego specjalisty? Poniżej przedstawiamy ranking najlepszych Specjalistów od Zabudowy Płytami GK w 2022 r. z Gdańska.\nKarol oferuje swoje usługi na atrakcyjnych warunkach. Skupia się na Klientach z miejscowości Gdańsk i okolic. Wybierz ich numer, aby otrzymać ofertę.\nOd lat pracownicy SPRAWDZTO Usługi Remontowo budowlane i oferują usługi z zakresu perfekcyjnego montażu sufitu podwieszanego, dzięki temu są zawsze gotowi obsłużyć wszystkich Klientów szukających specjalistycznych umiejętności tych fachowców. Jeśli chcesz uzyskać ofertę skontaktuj się dziś - naprawdę warto.\nPerfekcyjny Montaż Sufitu Podwieszanego Gdańsk\nDziałamy w branży od 2015 roku. Nasza specjalność to Wykończenia Wnętrz w okolicy Gdańska i kościerzyny\nPracownicy PalKon Wykończenia Wnętrz to specjaliści w swoim fachu i są zawsze gotowi służyć pomocą każdemu zainteresowanemu szukającemu profesjonalisty z dziedziny perfekcyjnej suchej zabudowy. Wybierz ich numer teraz i poznaj ofertę - naprawdę warto.\nGdy szukasz świetnej ceny usług względem jakości wykonania to specjaliści z GIELBUD są dla Ciebie stworzeni. Zarezerwuj termin już teraz!\nTwoje zadanie będzie zrealizowane dzięki solidnemu doświadczeniu firmy Maciej Nowak, która świadczy usługi montażu sufitu podwieszanego na wysokim poziomie. Spełniają oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów, dlatego to doskonały wybór.\nNa wypadek jeśli jeszcze potrzebujesz dobrej firmy od zabudowy karton gips to skorzystaj z kwalifikacji Your Interior REMONT mieszkania Gdańsk. Gdańsk to teren, na którym koncentrują swoje działania. Umów się na rozmowę od razu, a otrzymasz dopasowaną ofertę.\nSucha zabudowa nie ma dla firmy Mattonell żadnych tajemnic. Dzięki ponadprzeciętnemu doświadczeniu są gotowi pomóc każdemu Klientowi w zakresie montażu sufitu podwieszanego. Mają propozycję dla każdego - zadzwoń i sprawdź, nie pożałujesz.


Tuamotu - pierwszy raz na atolu - Autostopem Dookoła Świata\nMusimy opuścić żagle. Czy to nadchodzący sztorm? Nie tym razem! Zbliżamy się do pierwszego widzianego przeze mnie atolu. Wpłynąć nie jest łatwo, gdyż woda z laguny, potrafi rozpędzić się do kilku węzłów w przejściu. Trzeba czekać na właściwy moment, a my płyniemy zbyt szybko. Zdaliśmy sobie z tego sprawę kilkadziesiąt mil przed atolem, zmniejszyliśmy powierzchnię żagli, a u celu pojawiliśmy się w idealnym momencie. Ale co to jest w ogóle ten atol?\nJeszcze nie tak dawno nawet nie zdawałem sobie sprawy z istnienia takich cudów natury jakim są atole. Widziałem zdjęcia małych domków zbudowanych na kilku palikach w lazurowej wodzie, przy białej plaży porośniętej kokosami. Były to zdjęcia jak z raju, z obrazka którego nie spodziewałem się nigdy zobaczyć. Nie wiedziałem, czy takie miejsca w ogóle istnieją, a tym bardziej gdzie się znajdują. Nie mówiąc już o tym, jak to jest możliwe, że natura stworzyła je takimi pięknymi. Wierząc dostępnym źródłom informacji, atole były kiedyś wyspami wulkanicznymi. Wyspa taka, ze względu na sprzyjające ku temu warunki, porastała dookoła rafą koralową, W miarę upływu czasu, gdy wyspa opadała (z niewiadomych przyczyn), rafa pięła się w górę tworząc obręcz. Taki pierścień lądu charakteryzuje się wzniesieniem nad poziom oceanu 1 – 2 m. Może być on zamknięty tworząc w środku jezioro, półokręgiem, być niemal domknięty, lub być zbiorem wysp ułożonych w charakterystyczny sposób.\nToau. Kapitan pozwala nam używać swojego drona, dzięki czemu mamy możliwość zrobienia niesamowitych zdjęć i ujęć. Tutaj oprócz naszego jachtu zaparkowanego w przejściu, można zauważyć charakter atolu, który zamyka się w okręgu. Toau jest niemal zamknięte. Nie ma możliwości wpłynięcia do niego żaglówką.\nKauehi. Tutaj można zobaczyć posiatkowany atol, który tworzy niezliczoną ilość wysp.\nTua – wiele, motu – wysp. Największy na świecie, liczący 78 atoli koralowych, archipelag należący do Polinezji Francuskiej, nazywany jest przez żeglarzy ‘trudnym’. Najwyższy widoczny obiekt to palma kokosowa, nie wyższa niż 18 m, która w najlepszych warunkach nie może być zauważona z odległości przekraczającej 10 mil. Gdy jeszcze na świecie nie istaniał system GPS, bez którego dzisiaj niemal nikt na ocean się nie wybiera, poruszanie się tutaj było bardzo niebezpieczne, Spowodowane jest to ilością i zagęszczeniem wysp, oraz słabą ich widocznością. Atole tutaj mają nieraz ponad 20 mil, a laguna w środku sięga 50 m głębokości. Podczas przypływów i odpływów, woda przemieszcza się przeważnie wąskim przesmykiem. Dochodzące do tego prądy morskie, fale i wiatr potrafią stworzyć niesamowite zjawisko zwane stojącą falą. Nie miałem okazji jej zobaczyć (mieliśmy program liczący i informujący nas o właściwym czasie spokoju na poszczególnych atolach), ale jest to podobno ściana wody, sięgająca nawet kilku metrów. Ląd tutaj czasami ciągnący się przez wiele kilometrów jest bardzo wąski, mający na oko 200 – 300 metrów. Jest on mało żyzny. Jedynym nadającym się do uprawiania tutaj owoców jest kokos. Oprócz sprzedaży kokosów mieszkańcy Tuamotu zarabiają na turystyce i połowie ryb. Ważnym dochodem są też farmy pereł, z których ten archipelag słynie.\nPerły, czyli małe kuleczki o średnicy zwykle mniejszej niż 1 cm, z nieznanych mi powodów uznawane są za wartościowe. Mają one kolor biały, czarny, szary, lub jakiś łączony. Powstają czasem naturalnie, ale zwykle z pomocą człowieka. Aby taka ładna kulka miała możliwość zaistnienia, muszla perłowa musi zostać zanieczyszczona, gdyż same z siebie pereł nie produkują. W farmach taka muszla zostaje otwarta i lekko uchylona, a w szczelinę zostaje włożony kawałek gumy. Wtedy do środka może zostać wprowadzany kawałek materiału tak, by nie zaszkodzić stworzeniu w żaden sposób. „Matka” – bo tak jest ona nazywana, zaczyna dookoła tego „zanieczyszczenia” tworzyć okrągłą powłokę, która przyjmuje bardzo ładny kolor i jest nazywana perłą. Taka praca musi zostać wykonana bardzo precyzyjnie i nie wiedzieć czemu, nawet tutaj jest ona wykonywana przez Chińczyków (a właściwie to Chinki). Na czas tworzenia perły, muszle trzyma się w siatkach pod wodą, które otoczone są wieloma rybami próbującymi dobrać się do nich i złapać chociaż ich kąsek.\nKauehi jest atolem o wąskim przejściu, więc musimy wstrzelić się dobrze w odpowiedni czas, by do niego wpłynąć. Do środka wpływamy przed południem, ale do wioski do której zmierzamy mamy jeszcze kilka mil żeglugi po lagunie. Na miejscu jesteśmy wniebowzięci widokami, odpalamy kajak i ruszamy w drogę. Dno robi się bardzo płytkie już na paręset metrów przed brzegiem, a od czasu do czasu, wystające główki rafy nie pozwalają nam wiosłować. Czas rozprostować nogi! Spacer nie jest aż tak przyjemny, jak mogłoby się wydawać, gdyż rafa potrafi być ostra, podobnie jak muszelki, które nie są zawsze gładko zakończone. To, co oczy dostarczają do mózgu potrafi jednak uśmierzyć taki ból. Jesteśmy w raju i nic nie może tego popsuć.\nWyprowadzam kajak na spacer.\nKauehi nie jest małe, znajduje się tutaj nawet lotnisko! Jest tu dobra droga, market, kościół i ludzie grający w piłkę – ładna mała wioska. Krótki spacer tam i z powrotem, kilka razy wstrzymany oddech m.in. patrząc na zachodzące słońce i nie ma tutaj nic więcej do roboty.\nZostaje jeszcze snorkeling – dobre gogle, płetwy i rureczka. Można oglądać to, co na Tuamotu najlepsze, czyli przepiękny świat podwodny! Rozciągająca się rafa mieni się w różnych kolorach od wzburzonej tafli wody i przebijających się przez nią promyków słońca. Niebieskie, czarne, żółte, pomarańczowe i inne rybki różnych rozmiarów pływają razem ze mną między (nieco przypominającymi grzyby) rafami, które łącząc się ze sobą tworzą podwodne tunele. Tutaj też pierwszy raz zobaczyłem z bliska rekina. Nareszcie! Wszystkie pływające w okolicy były jednak niewiele większe od mojej nogi. Nic strasznego. Płyniesz za nim, a on bez pośpiechu od Ciebie się oddala. Jest czas, by się dobrze przypatrzeć, o ile nie zaczniesz machać w gwałtowny sposób kończynami. Może to przestraszyć rekina. Przynajmniej tutaj…\nZachodzące słońce oglądane z Kauehi.\nZwijamy kotwicę i ruszamy dalej. Druga strona atolu, oddalona o kilka mil. Bezludna. Pasek lądu jest mocno poszarpany. Co kilkaset metrów wyspa się kończy, a chcąc kontynuować spacer trzeba po kolana/pas w wodzie brodzić do następnej. Jest tylko piasek, muszle, rafa, kokosy i parę krzaków. Spokój zakłócają tylko roztrzaskujące się o skały od strony oceanu fale. Nieco inny widok można zobaczyć w ciasnych połączeniach. Przypomina on trochę powierzchnię Marsa, ale gdzie się nie rozejrzysz i tak zawsze zauważysz rafę, kokosy, piasek i niekończący się błękit…\nWskakujemy kolejny raz do wody. Jest bajecznie. Można oglądać to, co najpiękniejsze. Znowu błękit, ryby, rafa i rekiny, które są tutaj już sporo większe. Nie są one w żaden sposób zainteresowane obecnością ludzi. Pływają niewzruszone, jakby mnie tam w ogóle nie było. Przynajmniej do czasu… W pewnym momencie (chyba z pół godziny od początku snorkelowania) jeden rekin o podobnej do mnie wielkości (co najmniej 1,5 m) płynie zdecydowanie w moim kierunku. Jego paszcza jest lekko uchylona, pokazując mi swoje całe szerokie uzębienie. Wiem, że coś jest nie tak i gdy zbliża się już na niebezpieczną odległość, wyciągam się w dół, by pokazać swoją wielkość. Duże żółte płetwy, które mam na nogach, oraz ręce rozstawiam szeroko, ale głowę trzymam cały czas przy powierzchni. Dzięki temu mogę nie spuszczać rekina z oczu, ale jednocześnie mieć cały czas rurkę ponad wodą i w miarę możliwości spokojnie oddychać. Rekin zmienia swój kierunek i zaczyna mnie okrążać w odległości nie większej niż dwa metry. Przy drugim okrążeniu dołącza do niego podobnej wielkości kolega, a ja cały czas kręcę się w miejscu, nie spuszczając ich ani na sekundę z oczu. Jeszcze jedna rundka… Co robić?! Czekać? Jedyne co mi przychodzi do głowy to narobić szumu, coś czego rekiny nie znają. Zaczynam machać rękami i nogami na wszystkie strony, a wytwarzające się bąble zaczynają mnie otaczać. Zauważam, jak te dwie kreatury powoli zaczynają się oddalać. Gdy tylko tracę je z oczu popłynę do dingersa niczym olimpijczyk.\nSpotykam tam Johna, który po usłyszeniu mojej opowieści mówi, że nie ma się czego obawiać (Gienia, która była tego jeszcze bardziej pewna, następnego dnia zmieniła całkowicie zdanie, gdy zaczęły ją okrążać cztery rekiny). Słyszę od Kapitana, że upolował kilka ryb, ale zanim zdążył je wyciągnąć z wody zostały rozszarpane przez rekiny. Mówi, że jest to świetne widowisko. Zapominam więc o całym zdarzeniu, które przed chwilą zaistniało, biorę harpun do ręki i wracam do pływania. Mam w ręku ponad metrową broń, którą mogę przedziurawić na wylot cokolwiek, co może do mnie podpłynąć. Nie celuję w rekiny. Czuję się teraz łowcą, podobnie jak one. Cel i pal. Kilka razy. Za każdym razem brakuje milimetra. Koniec zabawy w karmienie tych potworów – czas przygotować kolację.\nŁadujemy wszystko do dingersa i lecimy na ląd. Jesteśmy tylko my. Nie ma nawet komarów! Rozpalamy wielkie ognisko. Pod nim w sreberku grzeją się ziemniaki, nad nim piecze się ryba, z boku Gienia przygotowywuje sałatkę. Dzień wcześniej kosztowaliśmy tę rybę razem z Johnem, niczym króliki doświadczalne, by upewnić się, że nie ma w niej sigatery – choroby spowodowanej chemikaliami i męczącej swoimi objawami nawet przez dwa tygodnie. Dla bezpieczeństwa i dobrego trawienia mamy też tequile. Lubię się czuć bezpiecznie… Tego dnia poszedłem spać pijany, ale każdy wie, że bezpieczeństwo jest najważniejsze.\nI już nic mi nie straszne.\nI taka na niej flacha.\nA tak to wszystko wygląda z góry.\nDrugi co do wielkości, kształtem przypominający bardziej prostokąt niż koło, atol na archipelagu. Wioska tutaj jest także jedną z większych na Tuamotu. Liczy sobie 800-900 mieszkańców. Dostawa jedzenia jest raz w tygodniu, a świeże owoce i warzywa można dostać przez około 3 dni. Także przez 3 dni w tygodniu przebywa tutaj lekarz, do którego można przyjść z wizytą. Wioska jest na tyle duża, że dostępny jest nawet internet z rozsądną prędkością. Jesteśmy tu o rok za wcześnie, gdyż projekt przewiduje podciągnięcie dnem oceanu światłowodu, który na pewno zwiększy jego jakość. Droga ma tu około 25 km i ciągnie się od lotniska, aż do końca asfaltu… Dokładnie tak. Była ona zbudowana i przygotowana na przyjazd prezydenta Jaques’a Chirac’a, który jednak nigdy się tutaj nie pokazał. Asfalt został i prowadzi po prostu donikąd. Ludzie są niesamowicie przyjaźni! Każdy z każdym wita się machnięciem ręki i nikt nie może zostać pominięty. Autostop natomiast jest chyba najłatwiejszy na całym globie. Wystawiamy kciuki i zatrzymuje się pierwszy przejeżdżający samochód, który jedzie tylko dwa kilometry. Słysząc, że my zmierzamy dalej, jedzie do sąsiada, bierze od niego dwa kanistry, zalewa samochód benzyną i mówi, że zawiezie nas tam gdzie chcemy. 15 km dalej kończy się droga, a my wysiadamy, bo jesteśmy u celu. Zaczynamy się drapać po głowach i zastanawiać, po co my tu właściwie przyjechaliśmy. Nie ma tu nic. Jemy więc pomplemusa, którego zapakowaliśmy do plecaka i kierujemy się spacerem z powrotem. Jedziemy na drugi koniec drogi, czyli na lotnisko, by znowu się wrócić i zakończyć wycieczkę we wiosce. Brak wody do picia nie jest wielkim problemem. Jak jesteś spragniony to po prostu zrywasz kokosa, walisz nim o ziemię i pijesz.\nChwila odpoczynku w wiosce na ławeczce.\nZ zajebistymi Polinezyjczykami, którzy dali nam podwózkę. Zasłyszeliśmy też u nich świetną piosenką, która do dziś brzmi w głowie i którą na pewno będziecie mogli usłyszeć w jednym z odcinków ADŚ.\nNie ma dużego ruchu drogowego.\nPrzy tak dobrym autostopie podwózka trafia się bardzo szybko. Wystarczy tylko, że przejedzie jakieś auto.\nTaki widoczek z wioski na lagunę.\nKolejny dzień spędzamy po drugiej stronie atolu. Żeglując do błękitnej zatoki trzeba się mieć na baczności. Głębokości na mapie są tam niedokładnie zaznaczone, a rafa koralowa często pokazuje swoje główki w niespodziewanych momentach. Z tego też powodu, kotwicę zrzucamy dość daleko od brzegu, a my z Termometrem decydujemy się na kajakowanie. Tuż przy samym brzegu zauważamy oddaloną wysepkę z jedną palmą i porywamy się na jeszcze więcej wiosłowania. Nie jest łatwo, ale warto podjąć taki wysiłek. Jesteśmy tutaj najważniejsi, jesteśmy królami, jesteśmy jedyni. Jesteśmy na bezludnej wyspie!\nFakarava ma wyjątkowo szerogi wlot do laguny, co czyni go w miarę łatwym i dość bezpiecznym. Nawet jeden żeglarz, płynąc o najgorszej możliwej porze, natrafił na stojącą falę przekraczającą 2 m, która go mocno zmoczyła i jeszcze bardziej przestraszyła. Nie stało mu się nic, więc to przejście nie jest takie straszne. Miejsce to jest naszym następnym celem snorkelingu. Jest pięknie i jestem w stanie dostrzec tutaj największego rekina jakiego widziałem do tej pory. Jest większy ode mnie, ale to nie ma znaczenia. Zajęty oglądaniem świata podwodnego nie zauważam, jak prąd zaczyna mnie znosić w stronę przesmyku. Słyszę natomiast z oddali krzyk Gieni, że jestem już za daleko. Odwracam się, zaczynam płynąć i już wiem, że tego dnia wrócę zmęczony. Szczęście chciało, że miałem na sobie płetwy, dzięki którym byłem w stanie niemal zniwelować nurt, a dodatkową pomocą była rurka, więc nie musiałem tracić energii na obrót przy łapaniu powietrza. Uważam siebie za dobrego pływaka, ale wybrnięcie z tego miejsca przyprawiło mi sporo kłopotu.\nSzykuje się do snorkelingu.\nTrzecim i zarazem ostatnim atolem na Tuamotu, przy którym się zatrzymujemy jest Toau. Zatoka jest tutaj odsłonięta i nie ma potrzeby wpływania do środka. Jedynymi mieszkańcami są ludzie należący do dwóch rodzin. Jest pięknie i spokojnie. My standardowo zabieramy się po kolei za kajak, spacer, snorkelowanie, zabawę z dronem i jakieś piwko (nie zawsze w takiej kolejności). W zatoce jest jeszcze kilka innych jachtów. Zawieramy nowe znajomości, słuchamy ciekawych opowieści innych ludzi, dzielimy się też swoimi. Dzień mija nam w bardzo wyluzowanej atmosferze, a wieczorem gromadzimy się przy stole z jedną z rodzin i innymi żeglarzami. Jest tu nawet Polka! Miejscowi grają na swoich instrumentach, Ci co potrafią starają się dołączyć używając np. łyżek. Czas mija bardzo szybko.\nMiejsce w którym się zatrzymaliśmy.\nDomek na wyspie. To jedyna ściana w nim wybudowana. Po co komu więcej?\nWszystkie trzy odwiedzone przez nas atole znajdują się w strefie, która jest na liście dziedzictwa naturalnego UNESCO. Nie mam pojęcia jak wyglądają atole z poza tej strefy, ale te tutaj robią ogromne wrażenie. Bijący spokój i błękit laguny pozwalają zapomnieć o całej reszcie świata, przynoszą relaks, można poczuć się jak w raju. Jedynym zagrożeniem są chyba tylko rekiny, które teoretycznie nie powinny atakować ludzi. Zdarzają się jednak wypadki ataków na poławiaczy pereł. Ci jednak przesiąknięci są zapachem ryby, ponieważ otworzenie muszli wydziela odór, który przyciąga rekiny.\nW archipelagu Tuamotu przeprowadzane były także próby broni nuklearnej przez Francję. Mnie jest ciężko wyobrazić sobie rozwalanie tak pięknych wysp, ale gdzieś te atomówki trzeba przetestować. Przynajmniej taka była polityka Francji, która podniosła tysiące osób do protestów. Z tablicy, którą oglądałem na Fakaravie można się dowiedzieć, że bomba wybuchła na południu archipelagu, ale nie na jego obrzeżach. Można zobaczyć też fotografie tysięcy protestujących, czy przeczytać listę chorób pojawiających się po wybuchu. Informacje te były niestety w języku francuskim, ale wszystko to było pod nazwą „193”, co oznacza ilość przeprowadzonych testów. Więcej o tych próbach możecie przeczytać na naszym fanpage’u.\nPrzed nami zaledwie dwa dniu żeglugi do nowego archipelagu. Największy, najludniejszy i najciekawszy ze wszystkich – Society Islands. O przygodach na Tahiti, Bora Bora i innych wyspach już wkrótce.


Kto jest winien sam: przekleństwo czy drzewo celibatu?\n682 Shares 6084 views\nStraszna sytuacja: od lat ma nadzieję na szczęśliwe życie rodzinne, ale jeszcze nie przyszedł i nie przyszedł. Brak słów, aby opisać cierpienia biednych rzeczy. Dobrze, jeśli znalazła inny cel w życiu, na przykład, przyciąga do kariery. Ale nie wszyscy są w stanie z niego. Mimo to, nazywając kobiety – Rodzina. Równouprawnienie , fakt ten nie zmienia się. Więc, kto lub co piękno zaczyna się winny?\nPoszukiwanie zaczyna się w domu. Girlfriend doradzić co trzeba przeprowadzić audyt całego mienia. Nagle złoczyńców sadzone sielankowe rzecz. Natychmiast nasuwa się pytanie, roślin domowych. Wiadomym jest, że niektóre z nich negatywnie wpłynąć na losy kochającej pani. Tak więc okazuje się, że w domu przez długi czas drzewo rośnie celibat. Może to być ficus że dziewczyna dawno przedstawiono lub Sudanu róża, miłe swój długi okres kwitnienia. Okazuje się, że jest to znak, klasyfikuje te szlachetne rośliny wrogów nepotyzm. Mówi się, że celibat drzewo odjeżdża potencjalnych zalotników z kochanką. Jeśli wierzysz, że lepiej pozbyć się roślin. Przekonanie, że Twój los zależy od niego mogą wpływać na całe życie. Śmieci to, oczywiście, nie powinny być traktowane. Roślina coś z nim zrobić? Przeniosła się szkodliwe drzewo celibat w biurze. Nie będzie to ludzie radują, a wpływ ustanie.\nCelibat, czyli niezdolność do stworzenia rodziny, może być wynikiem negatywnych programów energetycznych wprowadzonych w dziedzinie kobiet (mężczyzn). Nazywa się to przekleństwem. Stosuje się go tylko umyślnie. Że przypadkowo przeklęty człowiek jest niemożliwe. W tym negatywnym programem do opracowania i wdrożenia, wymaga pewnego wysiłku, nawet rytuały. Klątwa może być prywatny (czyli własne) i rodzajowe (transmitowane przez linię rodziców). W zasadzie nie jest to szczególnie ważne. Wszystkie niuanse analizuje rodzaju osoby, która by go zastrzelić. Pozbyć się klątwy własnych jest praktycznie niemożliwe. Wymaga to niezwykłe siły energii. Najlepiej jest korzystać z usług maga, która posiada szczególną wiedzę.\nW zastosowaniu do przekleństwa celibatu\nAby chronić siebie, musisz zrozumieć, że negatywna energia nie jest tylko osoba wpada w pole. Zabrać swoją okazję do zawarcia małżeństwa, czytać specjalną działka na celibat. Wypowiada rzeczy (lalka, igły, i tak dalej). Ten „wsparcie” negatywne informacje trzeba też wyrzucić. Oznacza to, że fabuła nie będzie działać tak długo, jak nie dotykać rzeczy oczarowany.\nTak więc, aby nie narażać się atakowany, przestrzegać zasad! Nie zaprosić ludzi do domu, którego szczerość nie jesteś pewien. Poprzez czyszczenia, nie dotykać rękami z tych rzeczy, których wartość nie rozumie. Na przykład, zobaczyłem piłkę przędzy lub przewijarki (papier, potrząsnął sznurkiem), nie należy go dotykać. Szacuje za gałką i wyrzucić z domu. Dobrze jest trzymać w domu svyachenuyu wody, która, jak wiadomo, gładzi żadnych negatywnych.\nA może to nie jest magia?\nA jednak, zanim kogoś obwiniać za ich nieszczęścia, myślę, może to twoja własna wina w samotności? Nie klątwa nie może wpływać na osoby ze szczerym sercem, zdolny do prawdziwej miłości bezwarunkowej. Dobroć i cierpliwość będzie w stanie pokonać wszystkie przeszkody na drodze do szczęścia. Tak czy nie oskarżać kwiatów i magię?\n505 shares 3079 views\n860 shares 5467 views\n548 shares 7623 views\n244 shares 7659 views\n569 shares 4673 views\n501 shares 8299 views\n100 shares 3799 views\n226 shares 9039 views\n817 shares 2006 views


##### Historia datowania bursztynu – Geologiczno-złożowe fakty obecności bursztynu bałtyckiego.\nSzczecina, do kolekcji Pomorskiego Towarzystwa Historii i Starożytności.\nCall Us : (7)539 659 615\nJego powstanie datuje się na ok 40 historia datowania bursztynu lat temu. Badam bursztyn od 20 lat i zawsze pragnąłem zorganizować wystawę. Pochodzenie. Historia bursztynu spowita historia datowania bursztynu nimbem tajemnicy. XVIII- XIX wiek mennonickie stele i epitafia z.\nMuzeum Bursztynu prezentuje na specjalnej wystawie nowe nabytki do. Oficjalna strona sklepu internetowego Amber77. Jedno z najstarszych miejsc w nowożytnej historii wydobycia bursztynu znajduje. Archeologii tego muzeum,trafiła do Państwowego Muzeum Historii w Kownie, a w. Najstarsze wyroby z bursztynu datuje się nawet na okres 13700–12200 lat.\nSzkło należy do najstarszych zamienników bursztynu. Muzeum Bursztynu zostaną otwarte wystawy czasowe. Historia i piękno ukryte w bursztynie. Ten historia datowania bursztynu datuje się jeszcze ze średniowiecza, łańcuch jest oznaką władzy. Jaszczurki Gierłowskiej”, której okaz datowany jest na. Na podstawie przeprowadzonych ekspertyz możemy datować ją na XVII. Bursztyn to skamieniała żywica drzew (nie sok), najlepsza aplikacja randkowa Sydney którą człowiek zwrócił uwagę już w czasach neolitu – ze względu na jego barwę i naturalne.\nJak wam się podoba · Historia filozofii po góralsku · Tajemnica kina · Lunch o. Posted by Historia zapomniana on 28/02/2016 in Ciekawostki i odkrycia.\nZ historii Gdańska szczególnie interesuje się okresem Wolnego Miasta Gdańska. Bursztynowy Pałac jest miejscem przeplatania się bogatej historii z.\nCo wiemy o bursztynie z Fushun? Bursztyn z Fushun podobnie jak bursztyn bałtycki pochodzi z eocenu, datowwnia jednak datowany na okres 50-49. Bursztynowe historia datowania bursztynu w Historia datowania bursztynu Zamkowym wpadły w oko i olśniły turystę z Niemiec, który.\nHistoria zainteresowania bursztynem sięga jednak o wiele wcześniejszych czasów. Wiek inkluzji datowany jest na wiek bursztynu w którym się zachowały. Bursztyn to sacramento seniorów o regionalnym znaczeniu w hsitoria Iwano-Frankowskim.\nPierwsza data, najpopularniejszy portal randkowy Ameryka, jest wynikiem analizy.\nMorza Adriatyckiego, datuje się na I–II w. W ostatni dzień października roku 1938 gdynianie nie mogli narzekać na nudę: kolejny Dzień Oszczędności, nowy sezon eksportu polskiej. Bursztyn znajdowany w Dominikanie (bursztyn dominikański), mimo że różni się od. Poza tym jest to także część naszej historii, to przecież nad Bałtyk wiódł Bursztynowy Szlak. Bursztyn jest wykorzystywany do wyrobu biżuterii, jako składnik perfum. Na historię „gdańskiego bursztynu” swój negatywny wpływ odcisnęła ostatnia. Współczesny Szlak Bursztynowy to niezwykła podróż przez wielowiekową.\nPojawienie się pierwszych grup ludności na Pałukach datowane jest na lata. Antoni Romuald Historia datowania bursztynu Kategoria: Historia bursztynu. Etrusków, zwanych też swojsko Truszami historia zna słabo. Pokazana w filmie historia oparta jest przecież na założeniu, że z krwi, którą randki krzyżówka wskazówka. Zatopione historia datowania bursztynu bursztynie walczące mrówki liczą 99 mln lat.\nGreków. i o bursztynie. Niezależnie od dyskusji wokół datowania tego tekstu. Eridanos i pochodzenia bursztynu, z historią znaną zarówno ze źródeł pisanych. Pierwszą wystawę bursztynu zatytułowaną W bursztynowej pułapce zorganizowano hkstoria 1993 roku hsitoria Muzeum Historii Naturalnej w Neuchâtel. Czy taka żywica ma szanse kiedyś stać historia datowania bursztynu bursztynem? Poznaj atrakcje na Szlaku Datoqania, zaplanuj zwiedzanie najważniejszych miejsc związanych z bursztynem I Pomorskie.\nHistoria Bursztynu na Ziemi Wieluńskiej. Instytut Historii Wydziału HunMnistyy/in-i.o l.MOS Albert В A G Г) A S A R О V. Z Kaźmierzem łączy się również historia Pięciu Braci Męczenników datowana.\nMineralogia określa bursztyn, jako ciało organicznego, niejednorodne. Szczególne właściwości bursztynu, cennego minerału pochodzącego, zdaniem. Jego wiek datowany jest na 20-25 mln lat, co oznacza, że jest prawie o. Najstarsze datowane być mogą na środkową epokę kamienia. Wiek osadów zawierających bursztyn datuje się na paleogen. Wyrzeźbiona w mlecznożółtym bursztynie głowa Chrystusa Ukrzyżowanego.\nFałszywy bursztyn poparzył mężczyźnie rękę, a kobiecie nogę. Warszawie jego wystawę, w nowej siedzibie przy. Robert Niedźwiedzki: Kategoria: Historia bursztynu: Opublikowano: 06.\nZ ziem. Na ten okres czasu datuje się największą ilość znalezisk wyrobów. Według starej rolli cechowej w Elblągu datowanej na 1539 r., mistrz nie mógł. Iberii. wykonany z bursztynu i znaleziony na Sycylii również jest datowany na IV tysiąclecie.\nShaktijar on Randki vawn i afryka\nZumuro on Witryny do zawieszania Hamilton\nTahn on Datowanie prędkości odczytu zero stopni\nSamotni rodzice homoseksualni serwisy randkowe Mnóstwo wyszukiwania randek ryb Cs go matchmaking bann umgehen\nWspółczesna biżuteria z bursztynem, inkluzje i okazałe bryły, szachy i fajki. Najstarsze oszlifowane i wygładzone płytki bursztynowe znalezione zostały na Wysoczyźnie Leszczyńskiej. Inaczej niż bursztyny bałtyckie, które wypłukane zostały ze swoich pierwotnych złóż, kamienie z Indii można bardzo dokładnie datować. ...\nNieliczna stale jeszcze literatura dotyczy bursztynu bałtyckiego, który w. Bo to na mniej więcej tyle datuje się wiek bałtyckiego bursztynu. ...\nDla nas najbliższy jest jednak o wiele starszy szlak bursztynowy, który miał ogromne. Historia pozyskiwania bursztynu w znacznych ilościach na. Pierwsze gdańskie warsztaty, gdzie dokonywano obróbki bursztynu datuje. Pradawne kopalnie bursztynu bałtyckiego oraz różnego rodzaju znaleziska.\nDaikora on Randki dla absolwentów szkół\nVoodoolar on Sportowcy randki sportowców cytaty\nFaesida on Może moglibyśmy połączyć się wyluzować\nMożna tu poznać historię zaklętą historia datowania bursztynu bursztynie i zrozumieć, dlaczego. Znaleziono go na stanowiskach archeologicznych datowanych na 5500 lat temu.\nOdwiedzający mogą posłuchać historii, ciekawostek, zobaczyć i nauczyć się. Biżuteria z naturalnego bursztynu bałtyckiego. Bursztynowy statek jest późniejszy, to wyrób etruski datowany na lata 600-575. Datowanie zatopionych organizmów i roślin w bursztynie jest niezwykle trudna, stąd.


Rok temu Benedykt XVI ogłosił odejście. "Decyzja dojrzała w nim po długiej refleksji" - TVN24\n11 lutego 2014, 18:11\nRok temu Benedykt XVI ogłosił odejście. "Decyzja dojrzała w nim po długiej refleksji"\n11 lutego 2014, 17:56\nAktualizacja: 11 lutego 2014, 18:11\nGiuseppe RuggirelloPapież odszedł ze względu na wiek\nWe wtorkowym wywiadzie dla włoskiego radia RAI abp Gaenswein, który mieszka w rezydencji emerytowanego papieża i jest jednocześnie Prefektem Domu Papieskiego Franciszka, ujawnił w jaki sposób dowiedział się wcześniej o zamiarze Benedykta XVI. - Zakomunikował mi tylko swój zamysł, refleksję, ale i decyzję i ja natychmiast zrozumiałem - opowiedział. Arcybiskup Gaenswein przyznał, że jego pierwszą reakcją na wiadomość o planach abdykacji papieża były skierowane do niego słowa: - Ojcze Święty, ależ to niemożliwe. - Podjęta przez niego decyzja dojrzała w nim po długiej refleksji, modlitwie. Nic nie można już było zrobić - podkreślił niemiecki dostojnik. - Najważniejsze - jak dodał - jest to, by dobrze zrozumieć, że był to akt odwagi, że to nie była ucieczka, lecz decyzja podjęta z wielką odpowiedzialnością. Arcybiskup Gaenswein pytany o to, czy postanowienie Benedykta XVI może stanowić precedens zapewnił: - Papież Benedykt nie zrobił nic, by wpłynąć na swych następów.\n- Oczywiście wraz z aktem abdykacji wskazał nowy fakt, który musi być szanowany - dodał.\nWyjawił swój zamiar wcześniej\nZ kolei były watykański sekretarz stanu kardynał Tarcisio Bertone powiedział włoskiemu dziennikowi "Il Giornale", że Benedykt XVI ujawnił mu zamiar ustąpienia już w połowie 2012 roku. Według słów kardynała Bertone papież Ratzinger mówiąc o Światowych Dniach Młodzieży w Brazylii w 2013 roku oświadczył: "Jestem stary i nie czuje się na siłach, by temu sprostać". Kardynał twierdzi, że Benedykt XVI chciał ogłosić zamiar abdykacji przed Bożym Narodzeniem 2012 roku. - Ja, który jako jedyny o tym wiedziałem, powiedziałem mu, że musi opublikować książkę o dzieciństwie Jezusa i nie utrudniać złożenia tego daru Kościołowi.\nPoza tym, jak miał argumentować Bertone, papież pracował nad encykliką o wierze. - Starałem się nakłonić, by opóźnił swą decyzję - dodał emerytowany sekretarz stanu.\nKardynał Bertone oświadczył z naciskiem, że do decyzji o abdykacji nakłoniło Benedykta XVI to, iż "czuł ciężar swego wieku". Wyraził przekonanie, że nie wpłynął na to skandal Vatileaks, czyli wyciek tajnych dokumentów z papieskiej kancelarii, wykradzionych przez ówczesnego majordomusa papieża Paolo Gabriele.\nWe wtorek, gdy minął rok od ogłoszenia przez Benedykta XVI decyzji o ustąpieniu z urzędu, Franciszek wezwał wiernych do modlitwy za niego. Swemu poprzednikowi papież dedykował wpis na Twitterze. Na obserwowanym przez ponad 11 milionów osób profilu Franciszka na popularnym portalu zamieszczono jego słowa: "Dziś zapraszam was do wspólnej modlitwy za Jego Świątobliwość Benedykta XVI, człowieka wielkiej odwagi i pokory".\nDziś zapraszam was do wspólnej modlitwy za Jego Świątobliwość Benedykta XVI, człowieka wielkiej odwagi i pokory.\n— Papież Franciszek (@Pontifex_pl) February 11, 2014\nŹródło zdjęcia głównego: Giuseppe Ruggirello


Części samochodowe - Darmowy katalog stron www - Ajla.pl\nSzukasz trudno dostępnych części zamiennych do swego pojazdu? A może ciekawią Cię używane części samochodowe od rzetelnych dostawców? Jeśli na jedno z tych pytań odpowiedziałeś TAK to zapraszamy do wejścia na nową, interaktywną giełdę części do aut. AutoParto.pl to wortal, który umożliwi Ci złożenie zamówienia oraz kupno tego typu części jak chłodnice, katalizatory, przekładnie mechaniczne lub siłowniki zamków. Posiadamy bogatą ofertę części zamiennych, oferowanych przez dystrybutorów z naszego kraju. Już nie musisz kontaktować się bezpośrednio z dystrybutorem. Portal AutoParto.pl załatwi każde formalności oraz sprowadzi potrzebną Ci część do samochodu. Zapraszamy do współpracy.\nSzczegóły strony autoparto.pl\nTytuł: Części samochodowe\nSłowa kluczowe: części samochodowe używane, części używane, oryginalne części samochodowe, części samochodowe\nPodlinkuj stronę autoparto.pl


Wiadomości - Strona 476 - FirmyMiesne.pl portal informacyjno - handlowy o rynku mięsa i wędlin w Polsce i na świecie\nFrancja- spadek spożycia mięsa owczego w 2012 r.\nW 2012 r. spożycie mięsa owczego we Francji obniżyło się o 3%, ze względu na 4% spadek produkcji oraz 3% spadek importu tego gatunku mięsa. Około 80% importowanego mięsa owczego do Francji (87,6 tys. ton) pochodziło z krajów Wspólnoty. Głównym dostawcą by...\nOpublikowany: 05.04.2013 Kategorie:\tWiadomości, Etykiety: mięso, jagnięcina,\nKontyngenty taryfowe na import mięsa owczego i koziego- UE\nDo 19 marca 2013 r. wykorzystanie rocznych kontyngentów taryfowych na import mięsa owczego i koziego do Unii (łącznie 286 tys. ton) ukształtowało się na poziomie 15%. Nowa Zelandia posiadająca największy kontyngent (228 254 tony) wypełniła go jak dotąd w 16%. W ostatnich...\nOpublikowany: 05.04.2013 Kategorie:\tWiadomości, Etykiety: mięso,


Projekt domu jednorodzinnego Zx180 (HU84) | wybieramprojekt.pl\nProjekt domu jednorodzinnego Zx180 (HU84)\nPowierzchnia użytkowa124,50 m2\nKubatura netto373,80 m3\nWysokość budynku4,15 m\nPowierzchnia zabudowy170,20 m2\nMin. wymiary działki25,58×18,06 m\nZx180 jest projektem domu jednorodzinnego, bez garażu, parterowego, tanim w budowie, w stylu nowoczesnym, w technologii murowanej, z dachem płaskim\nSkorzystaj z pomocy naszych doradców Spersonalizowany e-katalog projektów podobnych do projektu Zx180\nOszacowanie kosztów budowy dla projektu Zx180\nRysunki techniczne projektu Zx180\nProszę o przesłanie zestawienia zmian najczęściej wprowadzanych do projektu Zx180 oraz jego gotowych wariantów.\nNowoczesny, parterowy dom z płaskim dachem i dużymi przeszkleniami. Stworzony na bazie geometrycznej bryły z połączeniem szarości, bieli i belek drewnianych. Tutaj magia szczegółu to podstawa.\nDom podzielono na dwie części. Prawa strona domu to część dzienna. Składają się na nią: salon z wyjściem na częściowo osłonięty taras, aneks kuchenny z wyspą kuchenną, którą doceni każdy domownik szykujący pyszny a jednocześnie pracochłonny posiłek. Praktyczna, podręczna spiżarka znacznie nam ułatwi użytkowanie kuchni.\nLewa część domu to część nocna. W skład wchodzą 3 pokoje i wspólna dla nich łazienka, jednak oddzielna niż ta przy salonie dla gości. Jeśli nie możesz się zdecydować który z pokoi przeznaczyć na sypialnię a który na pokój zabaw dla dzieci?... Cóż, od przybytku głowa nie boli. Usiądź i spokojnie się zastanów a jeżeli się rozmyślisz – każdy powód jest dobry by dokonać nowej aranżacji wnętrz i odświeżyć pomieszczenia. Znów poczujesz się jak w nowym domu.\nZ każdego pokoju prowadzi wyjście na częściowo osłonięty taras. Możemy na nim spędzać czas wolny i relaksować się do woli.\nProjekt domu Zx180 dedykowany jest dla osób wymagających, lubiących nowoczesny styl.\nProszę o oszacowanie kosztów budowy domu na podstawie projektu Zx180\nProszę o przesłanie rysunków technicznych do projektu Zx180


1 Sygn. akt II UK 191/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 kwietnia 2012 r. SSN Maciej Pacuda (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) w sprawie z wniosku H. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 kwietnia 2012 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 marca 2011 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 14 grudnia 2009 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił H. R. przyznania emerytury w wieku obniżonym wskazując, że pomimo iż\n2 2 wnioskodawca został uznany orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 9 grudnia 2009 r. za całkowicie niezdolnego do pracy, nie spełnił wszystkich wymogów z art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j.: Dz. U. Nr 153 z 2009 r., poz ze zm.). Nie wykazał on bowiem wymaganego okresu 35 lat podlegania ubezpieczeniu społecznemu na podstawie umowy o pracę oraz w okresie ostatnich 24 miesięcy nie pozostawał w stosunku pracy przez okres co najmniej 6 miesięcy. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 25 czerwca 2010 r. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu się wnioskodawcy emeryturę w wieku obniżonym od dnia 1 października 2009 r. Sąd pierwszej instancji ustalił, że H. R., ur. dnia 7 listopada 1946 r., w dniu 1 października 2009 r. złożył w organie rentowym wniosek o przyznanie emerytury. Na dzień złożenia wniosku ubezpieczony wykazał 27 lat, 2 miesiące i 23 dni okresów składkowych. Ponadto orzeczeniem z dnia 13 listopada 2009 r. lekarz orzecznik ZUS, a następnie, na skutek sprzeciwu wnioskodawcy, orzeczeniem z dnia 9 grudnia 2009 r. komisja lekarska ZUS orzekli, że wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy na stałe przy przyjęciu, iż niezdolność do pracy powstała przed 1 stycznia 2009 r. W dni 14 grudnia 2009 r. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 26 maja 2010 r., w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu, organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie ubiegał się o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy przytoczył treść art. 29 ust. 1-3 i art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i wskazał, że wnioskodawca spełnia ustawowe wymogi do przyznania prawa do emerytury w wieku obniżonym. Niespornie ukończył bowiem 60 lat, legitymuje się stażem ubezpieczeniowym ponad wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy. Wprawdzie, jak podnosi organ rentowy, wnioskodawca w ostatnich 24 miesiącach podlegania ubezpieczeniu społecznemu nie pozostawał przez okres 6 miesięcy w stosunku pracy, to jednak spełnienia tego warunku nie wymaga się od ubezpieczonego, który w dniu zgłoszenia wniosku jest uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy. Jak wynika z literalnego brzmienia przepisu art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS chodzi\n3 3 o uprawnienie do renty, a nie jej pobieranie. Ustawodawca nie wymaga, aby renta z tytułu niezdolności do pracy była przyznana i pobierana, lecz by ubezpieczony spełniał ustawowe warunki do jej otrzymania, czyli był do niej uprawniony, niezależnie od tego, czy z prawa tego korzysta. Skarżący bez wątpienia, w dacie złożenia wniosku o emeryturę spełniał ustawowe wymogi do przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, bowiem wykazał co najmniej 25 lat okresów ubezpieczeniowych i został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy trwałe - od przed 1 września 2009 r. Apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji wywiódł organ rentowy zaskarżając powyższy wyrok w całości. Wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację - stwierdzając, że niezasadny był zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 29 ustawy o emeryturach i rentach z FUS poprzez przyjęcie, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki uzasadniające przyznanie prawa do emerytury w wieku obniżonym na podstawie art. 29 cytowanej ustawy poczynając od 1 października 2009 r., a w szczególności uznanie, że ubezpieczony w dniu zgłoszenia wniosku o emeryturę był uprawniony do renty; pomimo faktu, że nie składał on nigdy wniosku o rentę, a renta z tytułu niezdolności nigdy nie była przyznana i przez niego pobierana. W ocenie Sądu błędne było stanowisko organu rentowego, że do spełnienia wymogu z art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest konieczne pobieranie przez ubezpieczonego renty. Ze sformułowania tego przepisu w żadnej mierze nie wynika powoływana wyżej okoliczność przez skarżącego. Z gramatycznego brzmienia tego przepisu, tj. zawartego w nim zwrotu chyba że w dniu zgłoszenia wniosku o emeryturę są uprawnieni do renty z tytułu niezdolności do pracy" wynika jedynie obowiązek wykazania się przez ubezpieczonego spełnieniem wszystkich przesłanek niezbędnych do uzyskania prawa do renty, zgodnie z treścią art. 100 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Nabycie prawa, a zatem uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy nie jest bowiem uzależnione od wniosku osoby uprawnionej do tego świadczenia, które to uprawnienie powstaje z mocy samego prawa. Jedynie realizacja tego prawa w postaci jego wypłaty uzależniona jest od wniosku\n4 4 uprawnionego. Zdaniem Sądu art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS nie wprowadza powoływanego przez organ rentowy wymogu pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Na wyżej wskazane orzeczenie organ rentowy wniósł skargę kasacyjną, opierając ją na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez przyjęcie, że ubezpieczony H. R. nabył prawo do emerytury od 1 października 2009 r - tj. od dnia spełnienia na zasadzie art. 100 powołanej ustawy wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa. Wskazując na powyższe organ rentowy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Skarga kasacyjna okazała się uzasadniona. Prawo do wcześniejszej emerytury (w niższym wieku emerytalnym) z art. 29 ustawy o emeryturach i rentach ma charakter wyjątkowej regulacji szczególnej, przez to wymagania do jego ustalenia nie poddają się wykładni rozszerzającej, co oznacza, że prawo do wcześniejszej emerytury może nabyć ubezpieczony, który spełnił warunki wymagane do nabycia tego świadczenia, w tym uzależnione od bycia pracownikiem ostatnio, przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę, lub jeżeli w okresie ostatnich 24 miesięcy podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, pozostawał w stosunku pracy przez co najmniej 6 miesięcy, chyba że w dniu zgłoszenia wniosku o emeryturę był uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy z pracowniczego tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym lub podlegania pracowniczym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Prawo do wcześniejszej emerytury z art. 29 ustawy o emeryturach i rentach jest uzależnione od spełnienia pracowniczych wymagań kreujących to prawo, tj. bycia pracownikiem ostatnio przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę (art. 29 ust. 2 pkt 1) oraz podlegania przez co najmniej 6 miesięcy w okresie\n5 5 ostatnich 24 miesięcy podlegania ubezpieczeniu społecznemu lub ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu pozostawania w stosunku pracy, chyba że z tego pracowniczego tytułu pracownik był uprawniony do renty z tytułu pracowniczej niezdolności do pracy (art. 29 ust. 2 pkt 2 tej ustawy), albo przez cały wymagany okres, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 lub 2 podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu pozostawania w stosunku pracy (art. 29 ust. 3 tej ustawy). Istotą sporu w niniejszej sprawie była wykładnia pojęcia uprawnieni do renty z tytułu niezdolności do pracy, którym posługuje się przepis art. 29 ust. 2 pkt 2 in fine. Z literalnej wykładni powołanego przepisu, w przeciwieństwie do stanowiska Sądu drugiej instancji, nie można jednoznacznie stwierdzić, że zwrot w postaci - uprawnieni do renty z tytułu niezdolności do pracy oznacza wyłącznie nabycie prawa do renty, w myśl art. 100 ustawy emerytalnej. Zwrot ten może oznaczać również nabycie prawa do świadczeń rentowych. Wskazane zwroty językowe nie są względem siebie znaczeniowo tożsame. Czym innym jest nabycie prawa do renty, a czym innym nabycie prawa do świadczeń rentowych. Wprawdzie prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do jego nabycia (art. 100 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach), zachodzą jednak sytuacje, kiedy prawo do renty powstaje w późniejszym czasie. Takie sytuacje przewiduje ust. 2 tego przepisu, bowiem jeżeli ubezpieczony pobiera zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wypłacane na podstawie Kodeksu pracy, prawo do renty powstaje z dniem zaprzestania pobierania tych świadczeń. Z kolei prawo do renty związane z roszczeniem o wypłatę świadczenia powstaje od daty złożenia wniosku rentowego, skoro świadczenie wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do określonego świadczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek (art. 129 ust. 1 ustawy). Oznacza to, że w razie złożenia wniosku rentowego w danym miesiącu prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy przyznaje się i wypłaca od dnia złożonego wniosku tylko wtedy, gdyby ustalono, że w tym konkretnym dniu zostały spełnione warunki wymagane do przyznania dochodzonego prawa, a ubezpieczony nie korzysta z żadnego z innych wyżej wymienionych świadczeń za czas niezdolności do pracy. W innym razie\n6 6 prawo do renty przysługuje od początku miesiąca, w którym złożony był wniosek rentowy. Bez złożenia wniosku ubezpieczony nie może domagać się wypłaty świadczenia. Podstawą wypłaty takiego świadczenia jest wyłącznie decyzja organu rentowego. Faktem jest, że decyzja taka nie ma charakteru konstytutywnego, lecz deklaratoryjny i jako taka nie rodzi stanu prawnego, a tylko stwierdza jego istnienie. W przypadku bowiem kiedy mamy do czynienia z obowiązkiem bądź prawem wynikającym wprost z ustawy (z mocy prawa), skutek prawny następuje z datą spełnienia się warunków ustalonych w tej ustawie, natomiast decyzja, jako akt konkretyzujący przedmiot i skierowana do indywidualnego adresata, ma charakter deklaratoryjny. Decyzje deklaratoryjne ustalają jedynie istnienie i zakres jakiegoś stosunku prawnego, który powstał wcześniej z mocy przepisów prawnych. Skutki prawne w tego typu sytuacjach powstają więc ex tunc, jako skutki ziszczenia się określonych w przepisach prawa warunków, a nie ex nunc jako skutki prawne decyzji deklaratoryjnej. Jest to podstawowa cecha różniąca decyzje deklaratoryjne od decyzji konstytutywnych, które same określają datę, od której następują skutki prawne. Decyzje deklaratoryjne mogą być zatem wydawane w każdym czasie, jako że nie kreują nowych stanów prawnych, a tylko stwierdzają ich istnienie. Taki charakter prawny decyzji nie wpływa jednak na zakres rozpoznania i orzeczenia (przedmiot sporu) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przedmiot ten wyznaczony jest w pierwszej kolejności przedmiotem decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu ubezpieczeń społecznych, a w drugim rzędzie przedmiotem postępowania sądowego determinowanego zakresem odwołania od tejże decyzji. Przeniesienie sprawy na drogę sądową przez wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego ogranicza się do okoliczności uwzględnionych w decyzji, a między stronami spornych; poza tymi okolicznościami spór sądowy nie może zaistnieć. Przed sądem wnioskodawca może żądać jedynie korekty stanowiska zajętego przez organ rentowy i wykazywać swoją rację, odnosząc się do przedmiotu sporu objętego zaskarżoną decyzją, natomiast nie może żądać czegoś, o czym organ rentowy nie decydował. Z tego względu odwołanie wnoszone od decyzji organu ubezpieczeń społecznych nie ma charakteru samodzielnego żądania, a jeżeli takie zostanie zgłoszone, sąd nie może go rozpoznać, lecz zobowiązany jest postąpić zgodnie z art k.p.c. W niniejszej sprawie\n7 7 pomimo ustalenia Sądów orzekających w niniejszej sprawie o emeryturę spełnienia przesłanek do nabycia prawa do renty, ubezpieczony nigdy o takie prawo nie występował, a zatem potencjalne świadczenie nie zostało ustalone. W takiej sytuacji Sąd nie jest władny dokonać konkretyzacji przysługującego prawa w miejsce właściwej decyzji organu rentowego. W konsekwencji stwierdzić należało, że do nabycia spornej wcześniejszej emerytury skarżący wprawdzie nie musiał być pracownikiem w dniu składania wniosku o emeryturę, ale zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 2 in fine musiał mieć ustalone prawo do renty i w czasie pobierania tej renty osiągnąć wiek emerytalny por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2004 r., II UK 471/03, OSNP 2005/6/88. Mając powyższe na uwadze użyte w art. 29 ust. 2 pkt 2 in fine wyrażenie ( ), chyba że w dniu zgłoszenia wniosku o emeryturę są uprawnieni do renty z tytułu niezdolności do pracy. rozumieć należy, jako nabycie prawa do świadczeń rentowych, na skutek właściwej decyzji organu rentowego, ustalającej istnienie i zakres zgłoszonego we wniosku stosunku prawnego, który powstał wcześniej z mocy przepisów prawnych. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.


11 czerwca 2021 12 czerwca 2021 Dariusz W 0 Comments diagnoza, jelito grube, smart toilet, toaleta, wc\nBardzo możliwe, że już niedługo pierwsza stacja diagnostyczna wykrywającą nieprawidłowości w organizmie pojawi się w naszych toaletach. Amerykańscy badacze pracują nad zaawansowaną technologią, którą będzie można zintegrować z rurami kanalizacyjnymi.\nNowotwory jelita grubego wciąż są jednym z pierwszych przyczyn przedwczesnej śmierci – zarówno w Stanach Zjednoczonych jak i w Europie. Powodem jest niewłaściwy styl życia – dieta bogata w białko i tłuszcze zwierzęca, za to uboga w błonnik. Niestety wiele osób wciąż bagatelizuje pierwsze objawy choroby, a gdy udają się do lekarza, jest już zbyt późno.\nW odpowiedzi na rosnącą liczbę zachorowań, naukowcy z Duke University opracowali technologię o nazwie „Smart Toilet”, która wykorzystuje sztuczną inteligencję i będzie służyć do prostej diagnostyki w domowym zaciszu. System, który zainstaluje się w osobistej toalecie, będzie zintegrowany z rurami kanalizacyjnymi, co pozwoli zaobserwować pierwsze nieprawidłowości w kale. „Smart Toilet” ma skłonić klientów, by udali się na dalsze badania, zanim choroba się rozwinie. Zdaniem badaczy, innowacyjny system będzie mógł ratować ludzkie życie lub znacząco zwiększy szansę na nieinwazyjne leczenie.\n-Technologia inteligentnych toalet będzie gromadzić i analizować długoterminowe informacje, które mają kluczowe znaczenie dla dokładnej oceny problemów żołądkowo – jelitowych. Zostanie zainstalowany w rurach toalet i nie będzie wymagał żadnych dodatkowych działań człowieka poza spłukiwaniem – poinformowali twórcy.\nO tym, że technologia będzie skuteczna może zaświadczyć fakt, że już podczas pierwszych eksperymentów dokładność wykrywania śladów krwi w stolcu wynosiła aż 76 proc., ocena konsystencji stolca zaś wynosiła 85 proc.\nZanim system „Smart Toilet” zostanie wprowadzony do powszechnego obiegu, badacze chcą zwiększyć jego funkcjonalność. W planach jest wprowadzenie oceny biochemicznej, która będzie dostępna dla lekarzy. Dzięki temu medycy będą znali problem pacjenta, zanim skierują go na zaawansowane badania, a także będą mogli na bieżąco śledzić postępy w leczeniu.\n← Sztuczna inteligencja zamiast polityków? Poparcie jest spore!\nOdbyła się pierwsza konferencja Polskiego Stowarzyszenia Niezależnych Lekarzy i Naukowców →


Noclegi U Wojtka w Pieninach - Opinie - Infoturystyka\n18 26 29 723\n725 202 780\ndodano przez: Śląsk\nBardzo serdecznie polecam noclegi u Wojtka. Przemiła właścicielka,bardzo dbała o swoich gości aby im niczego nie brakowało. Czysty i zadbany domek :) . Bardzo miło wspominam tydzień wakacji tam ! Cisza i spokój przede wszystkim . Polecam gorąco\ndodano przez: Rysiek i Agnieszka z dziećmi\nJestem już drugi raz w tym miejscu na noclegach! Do takich miejsc i ludzi warto powracać. Wspaniałe wakacje. Pani właścicielka niezwykle miła i uprzejma, dzieciaki uwielbiały grać w piłkarzyki które są dostępne w holu jak i tenis stołowy. Czyściutko i przyjemnie. Dziękuję :)\nWitam, Byliśmy na tej kwaterze w 2014 roku, mam nadzieję że wrócimy. Polecamy znajomym bo warto. Czysto , mili właściciele. Okolica piekna. Dzieci zachwyceni. Niedzica piekna!\ndodano przez: Dorota i Michał\nByliśmy u Wojtka już dwa razy, w wakacje 2015 i w wakacje 2017, w wakacje 2016 niestety musieliśmy wynajmować w innym miejscu bo u Wojtka nie było już wolnych miejsc. Jesteśmy bardzo zadowoleni z pobytów, nasi rodzice byli jeden raz i też są bardzo zadowoleni. Jeśli kiedyś pojedziemy w góry to na 100% tylko pokoje u Wojtka, rodzice też chcą tam wrócić. Polecamy wszystkim.


Krematorium bezcześciło zwłoki? W Bytomiu wrze. Ludzie domagają się wyjaśnień [SUPERWIZJER TVN] | Dziennik Zachodni\nMANO 2 kwietnia 2015, 14:11\nCzy krematorium na Śląsku bezcześciło zwłoki zmarłych? Tak wynika z dziennikarskiego śledztwa Supewrwizjera TVN. Chociaż w materiale nie pada nazwa krematorium, internauci i mieszkańcy od razu skojarzyli je z Bytomiem. W czwartek od rana przed krematorium w Bytomiu przychodzą ludzie, którzy korzystali z jego usług. Pojawiła się także ekipa TVN24. Magdalena Nowacka-Goik/Dziennik Zachodni\nCzy krematorium na Śląsku bezcześciło zwłoki zmarłych? Tak wynika z dziennikarskiego śledztwa Supewrwizjera TVN. Chociaż w materiale nie pada nazwa krematorium, internauci i mieszkańcy od razu skojarzyli je z Bytomiem. W czwartek od rana przed krematorium w Bytomiu przychodzą ludzie, którzy korzystali z jego usług.\nDziennikarze TVN, programu „Superwizjer” i „Uwaga” przeprowadzili śledztwo dziennikarskie. Wynika z niego, że w jednym ze śląskich krematoriów mogło dojść do zbezczeszczenia zwłok. Z materiałów wynika, że w urnach, które przekazywano, mogły się znaleźć prochy niewłaściwej osoby. W materiałach nie pada nazwa zakładu, ani nawet miasta, gdzie miało dochodzić do uchybień. Zdjęcia terenu krematorium i firmy są jednak charakterystyczn. Nasi Internauci i Czytelnicy rozpoznali miejsce. I są zbulwersowani.\nSPRAWĄ KREMATORIUM W BYTOMIU ZAJMIE SIĘ PROKURATURA W KATOWICACH\nW czwartek rano pod zakładem pojawiła się bytomianka Katarzyna Jaksik-Lądwik.\n– Korzystałam z usług tego zakładu. Dwa lata temu pochowałam dziadka, a babcia skremowana została tu 7 lat temu. Po doniesieniach medialnych nie wiem, czy w grobach z ich nazwiskami znajdują się ich prochy. Jestem tu, bo chciałabym, aby ktoś z zakładu tę sprawę wyjaśnił - mówi Katarzyna Jaksik-Lądwik.\n- Na pewno w tej sprawie będzie kierowany wniosek zbiorowy przeciwko firmie. Mam nadzieję, że wiele osób się dołączy, bo proceder, który został przedstawiony jest nie do opisania, zaakceptowania, rodziny zmarłych. Mam nadzieję, że przez media społecznościowe dotrzemy do jak największej grupy poszkodowanych w ten sposób rodzin zmarłych – dodaje.\nPod zakład przyjechał też Andrzej Kozłowski z Mysłowic. Tu zostało skremowane dziecko jego siostry i teść.\n- Nie mieliśmy zastrzeżeń do obsługi, kremację pokazano, ale jak teraz się dowiedziałem, jak to wyglądało, to nie mogę mieć pewności, czy faktycznie do urny trafiły prochy mojego teścia. To było w 2009 roku. Nie pamiętam, jak długo czekaliśmy na urnę – mówi.\nZOBACZ REPORTAŻ SUPERWIZJERA TVN:\nWłaściciela firmy nie zastaliśmy w zakładzie. Jak powiedziała nam jego córka, reprezentująca firmę Bożena Walicka-Górczak, cała sytuacja mocno odbiła się na jego zdrowiu.\n- Oświadczenie dotyczące całej tej żenującej sprawy zostanie umieszczone przez na naszej stronie internetowej – mówi. - Jesteśmy wstrząśnięci sytuacją, pomówieniami. Wobec osób pomawiających naszą firmę w najbliższych dniach, najpóźniej zaraz po świętach, zostaną wyciągnięte konsekwencje. Będą złożone doniesienia do prokuratury dotyczące oskarżeń i pomówień - powiedziała Dzienikowi Zachodniemu Bożena Walicka-Górczak, reprezentująca firmę z krematorum w Bytomiu.\nSprawa jest niezwykle bulwersująca. Przedsiębiorstwo ma opublikować specjalne oświadczenie w tej sprawie.\nWnioski z trwającego ponad osiem lat dziennikarskiego śledztwa reportera "Superwizjera" TVN każą podejrzewać, że w jednym z polskich krematoriów zwłoki ludzkie miano za nic, a tysiące rodzin mogły pochować w grobach prochy inne niż swych bliskich.\nPierwsze sygnały o tym, że ludzie zwłoki mogą być bezczeszczone, dotarły do dziennikarzy Superwizjera blisko dziewięć lat temu z renomowanego zakładu pogrzebowego z Krakowa.\n- Wtedy przestaliśmy wywozić do kremacji do tego krematorium zwłoki. Przyszli do mnie pracownicy. Byli zdezorientowani. Powiedzieli, że nie chcą już tam jeździć, bo za wcześnie odbierają zimne urny. To znaczy, że odebrali nie te prochy, które powinni odebrać - tłumaczy Janusz Kwatera, Prezes Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Krakowie.\n- Pewnego dnia wszedłem pod piec, ale nie było tutaj w ogóle obsługi. No, widzę: moja trumna, którą zawiozłem, stoi jeszcze. Myślałem, że będę czekał ze dwie godziny, skoro trumna jest niewłożona. A tu się okazało, że mam do odbioru, zrobione wszystko jest. To znaczy, że na pewno nie było w tej urnie tego, co przywieźliśmy - mówi żałobnik.\nKremacja odbywa się w piecu rozgrzanym do tysiąca stopni, a cały proces w przypadku dorosłego człowieka trwa nie krócej niż półtorej godziny, może się jednak znacznie przedłużyć np. z powodu wagi zmarłego. Gdy kremacja dobiega końca, operator wyciąga szczątki, które po usunięciu metalowych cząstek pochodzących np. z trumny trafiają do specjalnego młynka. Potem jednolity proch przesypywany jest do grubej folii, którą umieszcza się w ozdobnej urnie. Operator przekazuje ogrzaną prochami urnę zakładowi pogrzebowemu razem ze świadectwem kremacji - dokumentem potwierdzającym, czyje prochy znajdują się w środku.\nNiepokojące sygnały o "zimnych urnach" dotyczące jednego z krematoriów trafiały od dawna do jednej z organizacji skupiających przedsiębiorców pogrzebowych.\n- 2006, 2007 rok pamiętam, że takie sygnały docierały do stowarzyszenia na spotkaniach krematystów, czyli właścicieli, zarządców krematoriów w Polsce. Te sygnały wyglądały tak, że ta kremacja trwała za krótko, że to był pobyt 30-, 40-minutowy. Jako zarząd stowarzyszenia mieliśmy, niestety, tylko pojedyncze sygnały, pogłoski. W tych spotkaniach, mimo naszych zaproszeń, nigdy nie uczestniczył właściciel tego krematorium. Nie skorzystał z naszych zaproszeń i nie mogliśmy tego skonfrontować. Niestety, nie mieliśmy żadnych konkretnych dowodów - opowiada Tomasz Salski, były przewodniczący Polskiego Stowarzyszenia Kremacyjnego.\nSzczególne zdziwienie przedsiębiorców z funeralnej branży budziła praktyka jednego z zakładów pogrzebowych, który raz w tygodniu woził do tego krematorium zwłoki ze swojej bazy odległej o kilkaset kilometrów. Duży karawan wypełniony trumnami mijał bowiem po drodze inne, nowoczesne krematorium oferujące usługi w tej samej cenie. Według nieoficjalnych informacji, X. dawał stałym klientom dodatkowy "cichy" upust - pięćdziesiąt złotych z każdej kremacji. Ale dodatkowy rabat również nie wyjaśniał zachowania zakładu pogrzebowego.\nZ obserwacji wynikało, że karawan tego zakładu woził do krematorium naraz nawet pięć ciał, ale wyjeżdżał stamtąd tak szybko, że dwa piece, którymi dysponował wówczas X, nie były w stanie przeprowadzić kilku cykli kremacji.\nMożliwości dowodowe, którymi dysponowaliśmy wówczas - wyczerpały się szybko. Monitorowany teren wokół krematorium nie pozwalał na obserwację zakładu. Trudno było też dotrzeć do pracowników firmy i zatrudnić się w krematorium, w którym od dawna pracowali zaufani ludzie.\nPoszukiwanie w prochach śladów genetycznych to kolejny ślepy zaułek. Wraz z kremacją ginie bez śladu DNA zmarłego. Dziennikarskie śledztwo stanęło w miejscu - teczka z otwartym tematem leżała na półce osiem lat. Nowe możliwości pojawiły się nieoczekiwanie, gdy właściciel krematorium zaczął po latach popełniać błędy. Pierwszym było burzliwe rozstanie się z pracownikami, którzy przez lata byli świadkami tego, co dzieje się za murami firmy.\n- Ekipa przyjechała z Czech do remontu pieca. Był wyłączony przez cały tydzień, a zwłoki dochodziły. Było tak, że na krematorium było i 15 trumien ze zwłokami. To było w lecie, ciepło, muchy latały, truli to, ciekło. Później trzeba było brać to do ręki, te oślimaczone trumny, bo - wiadomo - przesiąkało, taka maź leciała. Wycierali, żeby to zakamuflować. Stosowali dezodoranty, żeby nie było czuć zapachu. Bo pogrzeby cały czas się odbywały i urny wychodziły. Zawsze coś zostawało z kremacji. Prochy były magazynowane w skrzynce, to na ten tydzień ich starczyło. Nadstany prochów były w krematorium za piecem. W biurze świadectwa kremacji wydają, więc jak mógł nie wiedzieć. Robił to dla pieniędzy. Przecież na każdej kremacji ma 500, 600. Jak odmawiał, to nie było. Nie było sensu o tym z nim rozmawiać, on by i tak się z tego wymigał. Człowiek wiedział, co się działo, ale każdy bał się o pracę - tłumaczy Kazimierz Skocz, były pracownik firmy.\n- Mamy ciała z akademii medycznej. Studenci się na nich uczą. Musicie założyć legalną firmę, przekażemy wam ciała do podwykonastwa i będzie to chyba najprostsza sprawa. Wy zawieziecie do kremacji, zrobicie, co musicie zrobić - zaproponował.\nBy wszystko odbyło się legalnie, założyliśmy firmę, której pracownikami zostali dwaj młodzi dziennikarze. Rejestracja zakładu pogrzebowego nie wymaga zezwoleń czy koncesji - po kilku dniach zdobyliśmy potrzebne dokumenty. Na wypadek, gdyby w krematorium chcieli sprawdzić wiarygodność nowego klienta, mieliśmy też odpowiednio wyposażone biuro i karawan, który miał zawieźć do krematorium dostarczone przez zakład pogrzebowy ciało. W trumnie został ukryty specjalny mikronadajnik. Jeśli w trakcie oczekiwania na prochy urządzenie trafi wraz z trumną do pieca, wypracuje w ciągu kilku sekund i przestanie nadawać sygnał.\nNowo powstała firma "In Memoriam" bez przeszkód nawiązała współpracę z dyrekcją krematorium.\nTymczasem przy pomocy byłego pracownika udało nam się odnaleźć kolejnych, którzy odeszli z obserwowanej firmy. Jeden z nich - gdy wiedział już, że odejdzie z pracy - postanowił zachować na zdjęciach to, co działo się w krematorium.\n- Były na chodzie dwa piece, dwa były w budowie. Przyjechał serwis i mieli dłuższą naprawę, a liczba trumien nie zmieniła się przez tydzień. Smród okropny na całym zakładzie - opowiada Krzysztof, były pracownik firmy.\nTymczasem firma "In Memoriam" czekała już blisko miesiąc na sygnał od przedsiębiorcy, który miał przekazać nam ciało. Telefon w końcu zadzwonił.\n- Niestety, wspólnik nie zgadza się, żebyśmy dostarczyli wam to ciało - powiedział.\nGdy wydawało się, że dziennikarskie śledztwo znów stanie w miejscu, okazało się, że właściciel obserwowanej firmy popełnił kolejne błędy. Bardzo poważnie poróżnił się z żoną, postanowił też rozszerzyć biznes na jedno z sąsiednich miasteczek, gdzie od wielu lat działała z powodzeniem firma jego dorosłej pasierbicy. Wejście ojczyma na ten rynek oznaczało dla niej wypowiedzenie wojny. Pasierbica właściciela krematorium zgodziła się na rozmowę, zobowiązała się też do powtórzenia swoich słów przed sądem.\n- Może gdybym ja była tylko współpracownicą, tobym nie wiedziała. Ale byłam w związku z facetem, który wywoził zwłoki z chłodni do kremacji. Pewnego dnia przyszedł do domu i mówi: "Tam jest Auschwitz, tam leżą zwłoki na zwłokach, niektórzy już są pochowani na cmentarzu, a zwłoki jeszcze leżą na dole" - opowiada pasierbica właściciela i dodaje: - Jak przyjeżdżały rodziny na pożegnanie, to nie wiedziały, że piec jest wyłączony i udawali, że robią kremację z podglądem. Rodzina widziała, jak trumna wjeżdża. Jak wychodzili, to trumnę dopiero wyciągali z pieca i zwłoki przewozili na dół do chłodni. I te zwłoki były po jakimś czasie kremowane, ale rodzina dostawała wcześniej urnę, w ten sam dzień, z innymi prochami, z prochami z wiadra. Po dwa ciała kremowali w piecu, w jednej trumnie. Tak samo z płodami. Bierze się je ze szpitala i dołącza je do trumien dorosłych. To trwało od końca 2004 roku czy początku 2005. Nie zdziwiłabym się, jakby to trwało do dzisiaj.\nKolejnym dowodem, do którego udało nam się dotrzeć, był kalendarz, w którym skrupulatnie odnotowywano w krematorium nazwiska przywożonych zmarłych wraz z godzinami planowanych kremacji. Porównanie kalendarza z pochodzącym od producenta pieców spisem terminów napraw doprowadziło nas do wniosku, że bywały dni, w których krematorium przyjmowało do spalenia o wiele więcej ciał, niż mogło w tym czasie spopielić. Jednocześnie zorientowaliśmy się, jak wielu zwłok mógł dotyczyć badany przez nas problem. Według rejestru, tylko w latach 2004-2010 krematorium spaliło ponad 31 tysięcy ciał.\n- Tu nie ma takich możliwości i nie robimy tego - zapewnił jedynie właściciel firmy.\n- To jest bezczeszczenie zwłok ludzkich - komentuje Janusz Kwatera, Prezes Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Krakowie.\nPółtora roku temu - po doniesieniu jednego z byłych pracowników - sprawę bezczeszczenia zwłok w krematorium mogła zbadać prokuratura w Dąbrowie Górniczej, ale śledczy, po przesłuchaniu kilku aktualnych pracowników zakładu, szefa firmy i jego żony, umorzyli śledztwo, nie biorąc pod uwagę dowodów obciążających właściciela krematorium. Po złożeniu kilka dni temu zeznań przez jego żonę i pasierbicę - sprawą ponownie zajęły się organy ścigania.\nxxx 16.02.2017 23:56:05\nW branży istnieje od dziecka. Przez pewnien czas moja firma korzystała z usług Pana W. Sama osobiście wiele razy odbierałam od nich dosłownie zimne urny po równych 2h od kremacji. Od dłuższego czasu korzystam z usług innego krematorium (Ruda Śląska) i urny zawsze dostaję do rąk, wręcz "wrzące". To poniekąd jak popiół w piecu węglowym. Od razu po wykonanej kremacji i wsypaniu prochów do urny (z 1000 stopniowego pieca) rzeczą niemożliwą jest odebranie "zimnej urny". Pan W. Od wielu lat robił przekręty w swojej branży. Wykonywali również sekcje zwłok, po których ludzie tracili nielegalnie i nieodwracalnie narządy (np gałki oczne, które zostały sprzedane na poczet nauki i dalszych badań), zagłębiając się w nazwisko tego Pana, nie jest to jedyna afera, bo ma wiele innych brudow za uszami.. Nie macie pojęcia na te tematy, a wypisujecie totalne bzdury. Przeczytajcie ile było krematoriow w Polsce do 2007r.. On obsługiwał setki SETKI SETKI również, a nawet głównie z innych województw Pl firm + własnych klientów. Sam "czas" nie pozwoliłby na ogarnięcie tego wszystkiego. Afera wynikla z afery rodzinnej - owszem! Rozwody, podziały majątków, ale to nie wyklucza tego co narobił właściciel, który wyczyscil sobie dłonie tym, że "miał od tego pracownikow,ktorym płacił i to oni mieli za zadanie dopilnować wszystkiego od a-z". Pan W. Jest milionerem z którym nie wygra nawet sam Papież :). Firmy pogrzebowe jak i krematoria to jedna wielka mafia i korupcja w której biorą udział lekarze, prosektoranci, policjanci , prokuratorzy, dyrektorzy domów opieki, pielęgniarki i cała reszta.. To jest biznes ludzie, więc zanim oddacie swojego bliskiego do tego typu firmy to najpierw zaczerpnijcie opinie bliskich/sąsiadów itd. W tych czasach każdemu warto patrzeć na dłonie, a za tzw "polecenie" od osoby obcej, firma skaskuje was o 300-500zl więcej, bo ten "lekarz"/ktokolwiek nie produkowal sie za darmo! To przykre, ale prawdziwe. Sytuacje powyżej wypisane były faktami 100%. Na obecna chwile, właściciel dzwoni do firm pogrzebowych i oferuje im współpracę za bardzo konkurencyjne pieniądze (obecnie i niego kremacje są najtańsze) na Śląsku. Ostatnia sprawa to DNA - w prochach nie ma DNA i nikt poszkodowany nie udowodni tego, że w grobach znajdują się inne prochy. Pozdrawiam komentatorów. J.\nxxx 16.02.2017 23:54:51\nja 16.06.2016 09:32:18\ncyt "W czwartek od rana przed krematorium w Bytomiu przychodzą ludzie, którzy korzystali z jego usług"\nMasakra ludzie korzystali i jeszcze żyją?? a co na to redakcja? moze to duchy?\nA kto to w ogole pisze takie artykuły?\nty 29.03.2016 10:01:12\nMoże teraz po sprawie się wypowie pani walicka...??? Co było kłamstwem? Jej zeznania przeciwko TVN!\nlipon 13.01.2016 09:27:29\nnie rozumiem o co chodzi? bezcześciło zwłoki? przecież to nie były już zwłoki, ale prochy (inaczej=zbeszczeszczone zwłoki) - nie można czegoś zbeszcześcić co już zostało zbeszczeszczone - palenie zwłok jest aktem pogardy dla ludziego ciała przecież. Ciekawe że w XXI wieku ludziom zrobiono wodę z mózgu, tłumacząc 'jakie to nowoczesne'... KIedyś ciała wrogów z pola bitwy palono (aby dobitniej podkreślić, że ich się wymazuje z historii) a ciała własnych poległych chowano w mogiłach otaczanych czcią. Polecam obrońcom tego krematorium taką linię obrony. Ludzie (rodziny) ludziom (zmarłym) zgotowali taki los.\nT. 22.07.2015 08:40:29\nCałe szczęście że ta sprawa się tak dobrze skończyła. Rok temu pochowałem tam swoją matkę i po reportażu uwagi od razu z żoną poszliśmy wszystko wyjaśnić, co się tam dzieje. Właścicielka wszystko nam wytłumaczyła, mówiła że Ci pracownicy od razu zostali zwolnieni, pokazała nam wszystkie dokumenty a przede wszystkim zatroszczyła się o nas. Po tej rozmowie nie miałem wątpliwości że ten tvn znowu kłamie. Polsat robi rzetelniejsze reportaże.\nhsv 21.07.2015 13:47:48\nwidać że to wszystko było zrobione dla kasy, tvn zrobił zamieszanie i zarobił jeszcze na tym.\nGościnnie 07.07.2015 12:25:09\nMoja koleżanka nie dawno odeszła i jej pogrzeb organizowała ta Firma, wszystko było należycie przygotowane a pracownicy byli profesjonalni. Nie mogę powiedzieć żeby coś było nie tak.


Archiwum 25 11 2019 w tematyce Kawowy - http://kawowy.c2c.org.pl/\nArchiwum 25 11 2019 w tematyce Kawowy\nRejestr wpisów Zestawienie opracowań Spis wpisów\nserwis ekspresów jelenia góra Prawdziwi kawosze nie piją jednak kawyWszyscy uwielbiamy kawę i cenimy zarówno jej aromat, jak i też pobudzające właściwości. Prawdziwi kawosze nie piją jednak kawy rozpuszczalnej, ani też ze zwykł pełen poradnik\nwłoska kawa do kawiarni Podobnie jest z cynamonem i kardamonemCoraz więcej osób w naszym społeczeństwie choruje. Mamy rozmaite dolegliwości, co sprawia, że chcemy zapobiegać kolejnym i leczymy nie tylko objawy, ale także przyczyny. Z tych powodów wiele wszystko tutaj\nserwis ekspresów ciśnieniowych jelenia góra Ekspres do naprawyNaprawa ekspresów do kawy lub serwis ekspresów ciśnieniowych to usługi, które w obecnej dobie cieszą się sporym zainteresowaniem klientów. Okazuje się, że coraz więk ciąg dalszy\nKawa z ekspresu gastronomicznegoRobienie kawy w ekspresieCzy w 2020 jeszcze warto wybrać ekspres do kawy?PILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz naprawić ekspres do kawySekrety Aby naprawić ekspresCo składa się na dobrą kawę?Włoskie ziarna kawy - włoska kawaKupic włoską kawę? Dobrze albo wcale!Profesjonalny serwis ekspresówZiarna kawy to podstawaJaki ekspres wybrać?Oto Jak Zaparzyć Włoską Kawę (i Jak Możesz To Skopiować)Najlepsza jest kawa z ekspresu, ale może zdarzyć się awaria...Gastronomiczne ekspresy do kawyProfesjonalny ekspres do kawy?Jak długo musisz zaparzyć włoską kawę?Naprawa ekspresów ciśnieniowych do kawyEspresso, latte i inneKrok Po Kroku Instrukcja Aby kupić ziarnistą kawę11 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak serwisować ekspresy do kawyCzy warto naprawiać ekspresy do kawy?Kawa wysokiej jakościNaprawa ekspresów do kawyO ekspresachPoradnik o kawieEkspresy dla gastronomiiProfesjonalny serwis ekspresów7 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci Zaparzyć Włoską KawęJuż nie musisz sam naprawiać ekspresu do kawy!Bez kawy nie ma co. A co jak ekspres się zepsuje?


Organizacje w sieciach (społecznych) - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nOrganizacje w sieciach (społecznych)\nTwórcy sieci społecznych podążają drogą wytyczoną kilka lat temu przez firmy rozwijające komunikatory internetowe. Chcą z nich uczynić korporacyjne narzędzia do zarządzania relacjami z klientem oraz kształcenia i zarządzania wiedzą.\nPrzejęcie przez Cisco Systems Five Across oraz zasobów Utah Street Networks Inc, dwóch kilkuosobowych spółek specjalizujących się w tworzeniu sieci społecznych (Social Networks) zaskoczyło analityków. Oto firma kojarzona dotąd ze sprzętem i oprogramowaniem dla operatorów telekomunikacyjnych kupuje dwie spółki zajmujące się raczej niedochodowym biznesem, jakim jest tworzenie witryn umożliwiających kontakt osobom o tych samych zainteresowaniach. W dodatku chodzi o firmy, którym daleko do grona liderów rynkowych, takich jak Friendster czy bijący rekordy popularności MySpace. Kto bowiem przed transakcją słyszał o Tribe.net, serwisie należącym do Utah Street Networks?\nPrzedstawiciele Cisco zapowiadają integrację kupionego oprogramowania z produktami rozwijanymi przez Cisco Media Solutions Group (CMSG). W sieciach społecznych koncern widzi jeden z najważniejszych kanałów komunikacji korporacji ze swoimi klientami. "Zadaniem CMSG będzie stworzenie narzędzi, które pozwolą na lepszą komunikację korporacji ze swoimi klientami" - potwierdza Eric Chan, dyrektor ds. strategii i marketingu w CMSG.\nZwłaszcza że te metody komunikacji bardzo się zmieniają. Najlepiej świadczy o tym popularność serwisu MySpace i zaskakujące kariery jego użytkowników w show-biznesie. "Naszym celem jest stworzenie relacji z klientami z sektora mediów oraz dostarczenia im technologii i usług'' - mówi Dan Scheinman, wiceprezes Cisco. "Dzięki nowej grupie Cisco może pomóc klientom w rozwinięciu własnych serwisów online i przenoszeniu treści do sieci".\nW sieci wierzą wszyscy\nPodobnie myślą także inni. Yahoo właśnie rozpoczęło testowanie nowego komponentu do swojej wyszukiwarki Yahoo Answers, umożliwiającej komunikację między użytkownikami. Serwis Yahoo Answers Network ma pozwolić 90 mln użytkowników portalu na tworzenie osobistych sieci ludzi o podobnych zainteresowaniach. Ich użytkownicy będą mogli m.in. śledzić, czy ktoś z uczestników sieci zabrał głos w jednej z tysięcy z dyskusji toczonych na forach, a także zaznaczać i segregować internetowe wypowiedzi. W przyszłości Yahoo planuje wyposażyć Yahoo Answers Network w funkcje integrujące sieć z komunikatorem Yahoo Messenger. Synergia wynikająca z włączenia w Yahoo Answers Network innych serwisów należących do Yahoo, takich jak: Flickr, del.icio.us, Yahoo Photos czy sieci Yahoo 360, jest trudna do przecenienia.\nW potęgę sieci społecznych wierzy także Marc Andreessen, współtwórca sukcesów Netscape i wyszukiwarki Mosaic. W ubiegłym roku założył firmę Ning, udostępniającą użytkownikom narzędzie do tworzenia własnych sieci społecznych (w ciągu pierwszych dwóch tygodni założyli oni 15 tys. sieci).\nNad kilkoma projektami związanymi z Web 2.0 i sieciami społecznymi pracuje IBM. Są to m.in: Information Factory (portalowy system do organizacji kontaktów z klientami i użytkownikami, wykorzystujący właśnie sieci społeczne, blogi i mechanizmy wiki), Koala (system umożliwiający użytkownikom projektowanie i automatyzację procesów w sieci) i Fringe (serwis umożliwiający organizację korporacyjnej sieci kontaktów na wzór internetowej sieci społecznej).\nW styczniu br. IBM uruchomił serwis Many Eyes. Ma on posłużyć wymianie informacji oraz tworzeniu analiz, później udostępnianych kolejnym użytkownikom. Jego użytkownicy otrzymują do dyspozycji wiele narzędzi do wizualizacji oraz komentowania zamieszczanych informacji. Zdaniem przedstawicieli IBM, Many Eyes może posłużyć choćby administracji i agendom rządowym, które za jego pośrednictwem mogą poddawać pod dyskusję plany inwestycyjne i akcje społeczne.\nUżytkownik bez kaftana\nZapał firm do przedsięwzięć bez solidnych podstaw biznesowych źle się kojarzy. Wrażenie to pogłębia fakt, że niemal dokładnie 7 lat temu w marcu indeks NASDAQ osiągnął swój pik. Dziś komentatorzy rynku dmuchają na zimne, podkreślając na każdym kroku, że zainteresowanie sieciami społecznymi i szerzej Web 2.0 nie ma nic wspólnego z "bańką internetową". Koszt zakupu nowych narzędzi jest znacznie niższy niż ceny rozwiązań oferowanych przez "upadłe gwiazdy" przełomu XX i XXI wieku. Rozwój infrastruktury szerokopasmowej umożliwił swobodny dostęp nawet do przeładowanych serwisów multimedialnych nie tylko korporacjom, ale praktycznie wszystkim użytkownikom indywidualnym. Skala inwestycji w nowe narzędzia jest nieporównywalnie niższa niż w latach dziewięćdziesiątych. Po lekturze informacji o transakcjach takich jak przejęcie YouTube przez Google (1,65 mld USD) pewien niepokój jednak pozostaje.\nTwórcy nowych narzędzi wierzą jednak, że sieci społeczne będą wkrótce niemal tak powszechne jak dziś typowe strony internetowe. Marc Andreessen twiedzi, że w ciągu pięciu lat każdy z nas będzie członkiem jakiejś społeczności internetowej. Aby tak się stało, narzędzia muszą być na tyle proste, by mógł się nimi posłużyć przeciętny użytkownik. Wie o tym doskonale Marc Andreessen. "Dzisiejsze sieci są fantastyczne, ale nakładają na użytkowników kaftan bezpieczeństwa" - mówi. Są bardzo restrykcyjne i nieelastyczne. Przeczą w ten sposób samej naturze kontaktów międzyludzkich, zróżnicowanych i niepoddających się restrykcjom.\nPodobnie jak wcześniej w przypadku komunikatorów internetowych, sieci społeczne mają szansę trafić też na stałe do korporacji. "Pojawili się nowi użytkownicy, którzy komunikują się w sposób alternatywny np. za pomocą systemów komunikatorów IM. W systemach korporacyjnych chcą mieć podobne możliwości" - mówi Mariusz Ostrowski z Cisco Systems.\nSieci klientów i kandydatów\nPotencjalny obszar zastosowań tego typu narzędzi jest bardzo szeroki. Sieci społeczne mogą być doskonałym kanałem komunikacji z lojalnymi klientami (zdaje sobie z tego sprawę chociażby jeden z uczestników wyścigu do Białego Domu, Barack Obama, który stworzył sieć My.BarackObama.com). Mogą służyć korporacjom do organizacji testów nowych produktów jeszcze przed ich wprowadzeniem na rynek. Mogą być narzędziem rekrutacji pracowników. Nie tylko jako potencjalne źródło pozyskiwania zgłoszeń do pracy, ale wkrótce także jako narzędzie umożliwiające podtrzymanie kontaktu z najlepiej rokującymi kandydatami czy studentami z wybranych wydziałów uczelni. Już wkrótce umiejętne "zarządzanie relacjami z potencjalnymi pracownikami" będzie odgrywać kluczową rolę w rekrutacji.\nSieci społeczne wydają się wręcz stworzone na potrzeby kształcenia i zarządzania wiedzą. Ich struktura oparta na profilach użytkowników przypomina charakter "sieci eksperckich", na których opiera się zarządzanie wiedzą w światowych koncernach konsultingowych. Odpowiada również na podstawowe wyzwania związane z komunikacją w Internecie. Zapewnia pełną personalizację profili, a więc także przekazu, który jest mniej emocjonalny, a bardziej merytoryczny niż to ma miejsce w przypadku typowych dyskusji na forach dyskusyjnych.\nBadania Forrester Research wskazują, że aż 106 ze 119 objętych badaniem szefów IT w korporacjach zatrudniających ponad 500 pracowników używa co najmniej jednego z narzędzi Web 2.0. Jedną z przyczyn powszechnej adaptacji nowych kanałów komunikacji jest lęk przed pozostaniem w tyle. Presja konkurencji była wymieniana jako istotny powód wykorzystania narzę-dzi Web 2.0, zwłaszcza przez szefów IT największych firm (powyżej 5 tys. pra-cowników). Na ten czynnik wskazało 74% respondentów.\nDla Computerworld komentuje Michał Kulka, dyrektor marketingu serwisu Grono.net\nKomercjalizacja jest naturalnym trendem przy tak szybkim wzroście i gigantycznych wymaganiach technicznych serwisów społecznościowych. Nie da się tak zaawansowanych technicznie i oferujących tak wiele funkcji serwisów tworzyć jedynie dobrymi chęciami założycieli i zarządzających. Do zapewnienia nowoczesnej infrastruktury i najnowszej technologii potrzeba inwestycji.\nDobrym przykładem jest nasza ostatnia innowacja - usługa geolokalizacji, pozwalająca m.in. na znalezienie za pomocą wyszukiwarki innych użytkowników mieszkających w promieniu do 100 km od szukającego lub na przypisanie do konkretnej lokalizacji na mapie zdjęcia umieszczanego w serwisie. Serwis pozwala także na obejrzenie mapy świata z zaznaczoną pozycją każdej osoby, która wskazała swoją pozycję, z możliwością powiększania mapy.\nMimo tych wymogów nie wyobrażamy sobie bardzo intensywnej, agresywnej reklamy jako źródła przychodów. Zniszczyłaby ona atmosferę miejsca. Komercjalizacja powinna przebiegać jak najmniej inwazyjnie dla użytkowników, a wręcz być z korzyścią dla nich. Właśnie dlatego już dziś oferujemy specjalne "grona komercyjne", które pozwalają firmom na naturalny kontakt z użytkownikami, czy rozwijany dynamicznie program partnerski dla firm, który pozwoli naszym użytkownikom na korzystanie ze zniżek i innych gratyfikacji przy zakupach towarów i usług.\n„Wzrost zainteresowania narzędziami Web 2.0, w tym sieciami społecznymi, stwarza zagrożenie dla sieci korpora-cyjnych” — przestrzegają specjaliści ds. bezpieczeństwa z Wlk. Brytanii. Jedno z badań wykazało, że ponad 42% pracowników w wieku 18—29 lat prowadziło dyskusje związane z pracą na witrynach sieci społecznych i w blogach. Co czwarty młody pracownik spędza w pracy co najmniej godzinę tygodniowo na serwisach, takich You-Tube, czy MySpace — oceniają badacze z firm YouGov i Clearswift.\n„Organizacje zdały sobie sprawę z zagrożeń wynikających z używania poczty elektronicznej. Niestety świadomość ta nie przeniosła się na zagrożenia związane z komunikacją dwubiegunową, typową dla serwisów Web 2.0. Sieci społeczne i blogi wiążą się z jeszcze większym ryzykiem potencjalnego wycieku danych, czy szkód dla marki niż maile, ponieważ każdy może do nich dotrzeć” — mówi Katie Gotzen, analityk z firmy Frost & Sullivan.


SoundMAGIC PL21 - SKLEP Audiomagic.pl | Poczuj magię muzyki!\naudiomagic.pl>Słuchawki>Słuchawki douszne i dokanałowe>SoundMagic> SoundMAGIC PL21\nSoundMAGIC PL21 Słuchawki o bardzo czystym, neutralnym dźwięku. Charakteryzuje je doskonała prezentacja sceny oraz bardzo solidna jakość wykonania. Oferują wyjątkową w swojej klasie szczegółowość dźwięku. W pełni kompatybilne ze wszystkimi odtwarzaczami mp3, mp4, telefonami komórkowymi i laptopami, które posiadają gniazdo mini-jack. Specyfikacja techniczna Proucent SoundMAGIC Model PL21 Typ Słuchawki dokanałowe Przetworniki Dynamiczne - magnes neodymowy 9mm Impedancja 12 Ohm Pasmo przenoszenia 15 - 22.000HZ Moc znamionowa 2 mW Moc wyjściowa 20 mW Przewód 1,2 metra, symetryczny Złącze kątowy mini-jack 3,5mm Waga 8g Kolor czarne Zestaw zawiera:- słuchawki SoundMAGIC PL21- etui podróżne,- 3 pary czarnych gumek w różnych rozmiarach,- klips do odzieży. Recenzje:- [a onclick="target='new'" href="http://www.orlita-international.home.pl/m/portal/infopage.php?id=33" target="new"]Recenzja z bloga orlita-international (PL)[/a]- [a onclick="target='new'" href="http://www.head-fi.org/forums/f103/soundmagic-pl21-first-impressions-review-444307/"]Recenzja z forum Head-Fi(ANG)[/a] Na słuchawki SoundMAGIC udzielana jest roczna gwarancja realizowana w Polsce.Przesuń kursor nad obrazkiem lub kliknij by powiększyć\nSłuchawki SoundMAGIC PL21 charakteryzują się neutralnym i transparentnym dźwiękiem. Wysoka jakość wykonania za rozsądne pieniądze. Czytaj więcej\nWszystkie zdjęcia\tDostępność towaru 90,00 zł\nSłuchawki o bardzo czystym, neutralnym dźwięku. Charakteryzuje je doskonała prezentacja sceny oraz bardzo solidna jakość wykonania. Oferują wyjątkową w swojej klasie szczegółowość dźwięku.\nW pełni kompatybilne ze wszystkimi odtwarzaczami mp3, mp4, telefonami komórkowymi i laptopami, które posiadają gniazdo mini-jack.\nProucent SoundMAGIC Model\nSłuchawki dokanałowe Przetworniki\nDynamiczne - magnes neodymowy 9mm\n12 Ohm Pasmo przenoszenia\n1,2 metra, symetryczny\nZestaw zawiera:- słuchawki SoundMAGIC PL21- etui podróżne,- 3 pary czarnych gumek w różnych rozmiarach,- klips do odzieży.\nRecenzje:- Recenzja z bloga orlita-international (PL)- Recenzja z forum Head-Fi(ANG)\nSprzęt audio możesz także osobiście przetestować w naszym sklepie w Warszawie. Zapraszamy na testy. Jeśli nie masz możliwości sprawdzenia sprzętu audio przed zakupem to napisz do nas maila pod sklep@audiomagic.pl i postaramy się pomóc przy wyborze. Zapoznaj się także z opiniami Internautów o produktach, które są dostępne w zakładce RECENZJE nad opisem produktu


Bezpieczny i Aktywny Senior – Senioralne Piaseczno\nJesteś tutaj: Start1 / Wpisy2 / Akcje i projekty3 / Bezpieczny i Aktywny Senior\nPierwszym z obszarów kampanii jest bezpieczeństwo seniorów. Działania podejmowane w tym zakresie są podstawowym elementem polityki społecznej wobec osób starszych, bez którego nie jest możliwe osiągnięcie jej pozostałych celów. Założeniem kampanii w przedmiotowym obszarze jest wzmacnianie świadomości społecznej na temat bezpieczeństwa osób starszych oraz promocję zdrowego stylu życia.\nDrugim obszarem jest szeroko rozumiana aktywność – zawodowa, społeczna, edukacyjna, kulturalna i rekreacyjna. Prowadzenie aktywnego i zdrowego stylu życia w znacznym stopniu wpływa na stan zdrowia oraz wydłużenie się samodzielności osób starszych. Celem kampanii w obszarze aktywności jest podniesienie świadomości społecznej, w szczególności świadomości seniorów, na temat znaczenia uczestnictwa osób starszych w życiu społecznym, kształtowanie pozytywnego postrzegania starości w społeczeństwie, promocję zdrowego stylu życia i aktywnego starzenia się, propagowanie idei i działań mających na celu przygotowanie się do starości i jak najdłuższe zachowanie samodzielności.\nKampania „Bezpieczny i Aktywny Senior” została zainaugurowana konferencją w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w dniu 15 grudnia 2016 roku. W ramach pierwszego etapu kampanii podjęta została tematyka wyboru bezpiecznej placówki całodobowego pobytu. Przygotowany został film informacyjny, ulotki oraz informator. Podpisane zostało porozumienie o współpracy pomiędzy Ministrem Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, a partnerami: Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Pocztą Polską S.A., a także Telewizją Polską S.A. Materiały zostały przekazane wszystkim Urzędom Wojewódzkim oraz partnerom w celu dalszej dystrybucji.\nDrugi etap kampanii, pt. Bezpieczny senior w swoim miejscu zamieszkania, dotyczy zagwarantowania bezpieczeństwa osobom starszych w ich domach i mieszkaniach celem uwrażliwiania społeczeństwa na rosnący problem oszustw wobec tej grupy wiekowej.\nW związku z powyższym, w czerwcu br. do współpracy w ramach kampanii zaproszony został Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta.\nKampania społeczna pt. „Bezpieczny i Aktywny Senior” w sposób kompleksowy porusza najistotniejsze tematy związane z bezpieczeństwem i aktywnością osób starszych za pomocą regularnie przygotowywanych materiałów edukacyjnych i promocyjnych o jak najszerszym spektrum odbioru. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zamierza współpracować z szeroką liczbą partnerów, aby przygotowywane materiały posiadały jak najwyższą wartość merytoryczną oraz aby trafiały bezpośrednio do odbiorców.\nInformator kampanii Bezpieczny i Aktywny Senior\nUlotka Bezpieczna Placówka\nUlotka Uważaj Na Oszusta\nZasady bezpiecznego seniora konsumenta\nPomoc psychologiczna Ogólnopolska Karta Seniora