"Łatwowierna i zakochana Adel została uwiedziona. Dziecko, które urodziło się z tego związku, porzuciła na pastwę losu... Wychodzi za mąż za rabina. Pewnego dnia spotyka prostytutkę uliczną i rozpoznaje w niej swoją córkę. Mąż ją wypędza. Córka, nie chcąc komplikować życia matce, popełnia samobójstwo, trując się gazem." ... czytaj więcej\n(20 lipca 1911 - 13 lipca 1996)\nLeokadia Halama urodziła się 20 lipca 1911 w Czerwińsku nad Wisłą. Matka, Marta Cegielska (ur. 1887), „panna z dobrego domu”, w młodym wieku uciekła z niego by zostać tancerką. „Zawstydzona” rodzina\nRodzina Halamów: Zizi,Loda,Punia,Ena oraz: Marta i Stanisław Cegielscy\nfot. wykonana po powrocie z Rosji do kraju\nzapłaciła jej by wyemigrowała do Rosji i tam, z dala od niej, oddawała się swojej pasji. Ojciec, urodzony w Sosnowcu Stanisław Halama, był artystą cyrkowym, akrobatą i muzykiem. Edukację zdobywał we wrocławskim Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”. Przyjaźnił się ze Zbigniewem „Zbyszkiem” Cyganiewiczem polskim zapaśnikiem o międzynarodowej sławie i wraz z nim występował na rosyjskich arenach. Żonę poznał w Baku, gdy los zetknął ich na wspólnych występach.\nMieli czworo dzieci i same dziewczynki: Zizi (Józefę) urodzoną w 1905 roku, Lodę (Leokadię) urodzoną w roku 1911, młodszą o dwa lata Punię (Alicję) i urodzoną w 1919 roku Enę (Helenę). Leokadia urodziła się „w trasie”, podczas artystycznego tournée rodziców. Ponoć matka tańczyła jeszcze na scenie na dzień przed porodem. Sama tańczyć zaczęła już w wieku sześciu lat występując na arenie cyrkowej, a w wieku siedmiu lat rozpoczęła naukę tańca pod okiem Bronisławy Niżyńskiej, siostry legendarnego tancerza Wacława Niżyńskiego.\nDo nauki nie trzeba było jej zachęcać. W tańcu mogła dać upust zadziwiającym pokładom energii. Sama z siebie tańczyła gdzie tylko mogła. W domu i na ulicy, na lekcjach i na występach. Talent odziedziczyła po matce, ale też w dużej mierze po ojcu - akrobacie. Często elementy akrobatyczne wplatała do swoich pokazów. Nie zawsze były przewidywalne... Ponoć dyrektor kabaretu, w którym wystąpiła jako nastolatka, Andrzej Włast zemdlał gdy zobaczył jej salto w tył wykonane z budki suflera.\nPo zakończeniu I wojny światowej Halamowie przyjechali do Warszawy i kariera szesnastoletniej Lody mogła się zacząć na dobre. Wkrótce trafiła wraz z siostrami Zizi i Alicją do, kierowanego przez Edwarda Koszutskiego, teatrzyku rewiowego Perskie Oko.\nLoda i Zizi Halama w tańcu Rio Rita\n„Świeżo zaangażowane przez baletmistrza Koszutskiego siostry Halama, tworzące wyborny kwartet taneczny w Teatrze Niewiarowskiej. Solistka, 17-letnia Loda Halama to fenomenalna wykonawczyni tańców rosyjskich(…) balecik 4 girls przewyższa swoimi produkcjami to, co się normalnie widzi na scenach kabaretowych”.\nRecenzja„Przeglądu Wieczornego” z 9 lipca 1926 roku zatytułowana „Balet Halama”.\nNastępnym krokiem był angaż do „polskiego Casino de Paris” - Morskiego Oka kierowanego przez dyrektora Andrzeja Własta. Współzałożycielami teatru była Zula Pogorzelska, z którą się Loda serdecznie zaprzyjaźniła i Eugeniusz Bodo. Teatr działał w latach 1925-1933, a współpracowały z nim takie osobistości jak Henryk Wars, Jan Brzechwa i Julian Tuwim. W repertuarze rewiowym Morskiego oka pojawiły się takie "numery" jak „Rio Rita”, „Hawajka”, „Bomba do góry”, „Blues węgierski”, „Bubliczki”, „Pierrot i Colombina”, „Mary Lou” i „Pragnę twoją być”. Występowała w nich razem z siostrami, przez pewien czas tworzyły nawet zespół "Siostry Halama" ale szybko to ona zaczęła zbierać owacje. Ale też pracowała bardzo ciężko.\n"Co by było, gdyby Halamek nie było. (...) One tylko bowiem (...) elektryzują widownię, promieniując ze sceny czarem młodości, wiośnianym urokiem, ognistym temperamentem,\noszałamiając szalonym tempem i zawrotną techniką taneczną" – napisał zachwycony recenzent na łamach pisma "Epoka" w 1927 r. Inni mu wtórowali, szczególnie wyróżniając wśród sióstr Lodę Halamę: "Tańczy jak anioł", "nie ustępuje amerykańskim gwiazdom", "Józefina Baker w polskim wydaniu", "wyjątkowy temperament". Szybko stała się gwiazdą najlepszych warszawskich kabaretów robiąc największą karierę spośród swoich sióstr.\n„(…)trzeba wreszcie spłacić daninę podziwu notorycznym już mistrzyniom tańca, siostrom Halama. Szczególnie Loda - pełnego rzadkiego u nas komizmu tanecznego- istna Józefina Baker w polskim wydaniu”.\n„Rzeczpospolita”z lipca 1928 roku o numerze Lody i Zizi „Hawajka”\nNie trzeba było czekać by upomniało się o sławne tancerki kino. W 1927 roku, wraz z siostrą Alicją zadebiutowała w "Uśmiechu losu" melodramacie wyprodukowanym przez wytwórnię Sfinks, w reżyserii Ryszarda Ordyńskiego . Film przedstawiał skomplikowany splot intryg miłosnych i niecnych intryg, i dramatów zapoczątkowywanych w alkowach a rozstrzyganych na salach sądowych. W równowadze wątków społecznych i kabaretowych z udziałem gwiazd kina: Jadwigi Smosarskiej, Kazimierza Junosza-Stępowskiego, Józefa Węgrzyna, Eugeniusz Bodo ... i innych oraz z "Siostrami Halama" we własnej roli. Film niestety nie zachował się do naszych czasów.\nSama zatańczyła jako Czarny Łabędź w zrealizowanej w tym samym roku "Ziemi obiecanej" wytwórni Sfinks wyreżyserowanej przez Aleksandra Hertza i Zbigniewa Gniazdowskiego (Film powstał dla uczczenia dwudziestolecia pracy tego pierwszego). Film również się nie zachował, ale z tego co wiemy to mocno przetworzono (w duchu melodramatycznym) treść powieściowego pierwowzoru. Akcję przeniesiono w lata dwudzieste. A widzów ukontentowano spełnioną miłością Karola Borowieckiego i Anki. Prócz Jadwigi Smosarskiej jako Anki Kurowskiej i Kazimierza Junosza-Stępowskiego (Karol Borowiecki) wystąpił Ludwik Solski jako ojciec tegoż.\nŚlub Lody Halamy i Andrzeja Dembińskiego\nNiewątpliwy talent i umiejętności sprawdziły się też w balecie klasycznym. Udany debiut baletowy omal nie został przekreślony a kariera w tym kierunku zagrożona, gdy, w 1929 roku, osiemnastoletnia Loda wyszła za mąż za 23-letniego hrabiego Andrzeja Dembińskiego. Wielbiciel kabaretów, tańca i oczywiście Lody deklarował się dość usilnie i uzyskał jej rękę po uprzednich zaręczynach w Paryżu.\nLoda Halama wspomina:\n(...) Pierwszy rząd w teatrze był regularnie zarezerwowany przez Klub Myśliwski.Panowie z Klubu licytowali się ile razy, który był na rewii. Rekord pobił Władysław Tyszkiewicz. Regularnym gościem był mój późniejszy mąż, hrabia Andrzej Dembiński, który zjawiał się specjalnie na mój taniec "Ramona". Po ostatnim przedstawieniu oświadczył mi się. Dostał kosza - nie wyobrażałam sobie życia bez tańca i teatru, a życie hrabiny wcale mnie jakoś nie pociągało. Ale był wytrwały, wreszcie w Paryżu, w Bois de Boulogne w romantycznym nastroju, przy księżycu po szampanie przy kolacji powiedziałam - Tak. I w niedługim czasie zostałam - Andrzejową Dembińską. Miałam lat osiemnaście, a za sobą rewiową karierę (...) Andrzej miał lat dwadzieścia trzy. To był piękny chłopiec i tworzyliśmy podobno zupełnie ładną parę (...).\nMałżeństwo okazało się złym pomysłem. Wprawdzie na początku Loda próbowała odnaleźć się w roli hrabiny, lecz miłość do tańca zwyciężyła. Nie potrafiła poświęcić pasji dla "pozycji". Wystarczyło trochę więcej niż rok by nastąpił kryzys małżeństwa i separacja, a hrabina wyjechała do Drezna na warsztaty taneczne prowadzone przez Mary Weigman, propagatorkę nowych technik tanecznych tzw. „tańca wyzwolonego”.\nSeparacja mogła być spowodowana dramatycznym epizodem miłosnym. Pokochała i to z wzajemnością Aleksandra Żabczyńskiego, jednego z najpopularniejszych aktorów filmu i kabaretu tego okresu. Może poznali się w „Morskim Oku”, gdzie też bywał. Razem występowali a zażyłość stała się niezwykle silna. Cóż z tego, gdy Żabczyński był żonaty i co więcej, żonę Martę kochał i nie potrafiłby jej skrzywdzić. Lodą też targała rozpacz, że ta miłość krzywdzi inne osoby. Wahała się czy nie wrócić do męża Andrzeja. Poszli za głosem, nie serca,\nlecz sumienia i zerwali ze sobą. Loda wpadła w depresję. Zerwała spektakl, wybiegła z garderoby, włóczyła się po Warszawie aż dotarła na dworzec. Wsiadła do pierwszego lepszego pociągu. W pociągu, zaopiekowała się nią para nieznanych starszych ludzi. Zamieszkała z nimi w Częstochowie na Jasnej Górze. W Warszawie nikt nie wiedział co się z nią stało. Gwałtownie jej poszukiwano. Po trzech dniach w prasie pojawiło się artykuł „Warszawa szuka Lody Halamy”. Przeczytała i oprzytomniała. Matka z mężem Andrzejem przyjechali po nią.\n(...) nasze rozstanie nastąpiło w okolicznościach bardzo, bardzo smutnych (...) przyszedł do mnie na decydującą rozmowę o naszej przyszłości. Jak zawsze te same słowa: tak dalej być nie może, jego żona także tej atmosfery wytrzymać nie może.(...) Ja miałam teraz zdecydować o jego rozwodzie. Czułam, że to nie jest w porządku, że ponad moje siły (...). Zdecydowałam więc - nie patrząc na niego powiedziałam krótko: chyba wrócę do Andrzeja. Al stał długą chwilę, a potem wydusił: Rozumiem, co chcesz powiedzieć - i wyszedł. Wiedziałam, że to już jest koniec. Prawdziwy(...).\nPóźniej tragiczni kochankowie dbali by los ich nie zetknął razem prywatnie. Loda zjawiła się na jego pogrzebie w roku 1958.\nZ Andrzejem Dembińskim rozwiedli się po dwóch latach małżeństwa w 1931 rok, pozostała jednak z byłym mężem w przyjaźni na tyle bliskiej by wystąpił on, jako świadek, na drugim ślubie Lody.\nPrzygotowała tańce z własną choreografią do muzyki Chopina, Beethovena, Gounoda, Rymskiego-Korsakowa i wielu innych kompozytorów. przedstawiła je w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Publiczność owacyjnie przyjęła "Symfonią rosyjską", "Zranionego ptaka", "Taniec hiszpański". Od 1929 była tancerką w balecie klasycznym. Dyrektor Teatru Wielkiego w Warszawie Janina Korolewicz- Waydowa zaproponowała jej angaż i na lata 1934–1936 i została primabaleriną tej sceny. Sama tworzyła choreografie swoich występów a publiczności pozostawał jedynie zachwyt. Były wymierne korzyści: zarabiała 3000 zł (dyrektor muzyczny, Adam Dołżycki zaledwie 750 zł). Ale na afiszu wystawienia "Carmen" Bizeta widniało: „LODA HALAMA w Carmen”.\nPo wykonaniu Arlezjany w "Carmen" w jednej z recenzji można było przeczytać: "Co ta nowo upieczona primabalerina Loda Halama w tej Carmen wyprawiała, trudno opisać, ale stuletnie mury Opery Warszawskiej dawno takich braw nie słyszały". I tak już było po każdym jej występie.\nOczywiście nie zaniedbywała kabaretów, wodewili i innych imprez, na których mogła wytańczyć swój kunszt. Miewała za partnerów znanych i utalentowanych tancerzy.W Wielkiej Rewii grała w „Szale” zainspirowanym obrazem Władysława Podkowińskiego z Witoldem Conti. Ze Zbigniewem Rakowieckim grała w numerze „Książę i Wiedenka” z operetki „Roxy i jej drużyna”. Partnerowała Jerzemu Czaplickiemu w gruzińskim tańcu „Demon i Tamara”.\nŚwiat czekał by poznać jej interpretację sztuki tańca, na jej zagraniczne tournée. W początkach światowej kariery pomógł jej znacznie nią zauroczony Ignacy Jan Paderewski. Dzięki jego protekcji odbył się występ w paryskiej Vieux Colombier. Wykorzystywał swa światową sławę i kontakty by rekomendować tancerkę gdzie tylko się dało. Zachwyciła publiczność w słynnej paryskiej sali Pleyel prezentacją "Symfonii patriotycznej". Pisano w paryskich gazetach: "Halama reprezentuje oryginalną koncepcję tańca, a jej taniec to prezent w postaci inteligentnej i wyjątkowo interesującej interpretacji".\n„zacznijmy od najszczerszych podziękowań pod adresem dyrekcji Salle Pleyel za tę rewelacyjną artystkę - jej sukces był absolutny, jutro o Halamie będzie mówił cały Paryż…”\n„LaComoedia” o występach Lody w Salle Pleyel.\nOczywiście były i, co nas szczególnie interesuje, występy filmowe. W 1933 zatańczył i zaśpiewała "Argentina" w obrazie Prokurator Alicja Horn reżyserii Michał Waszyński i Marta Flantz\nW następny roku wystąpiła w filmie wyreżyserowanym przez Michała Waszyńskiego: "Kocha, lubi, szanuje" (1934). Scenariusz był autorstwa Napoleona Sądka, a muzykę skomponował Henryk Wars. Udział między innymi wzięli: Eugeniusz Bodo i Zula Pogorzelska.\nTaki artykuł znalazłam w "Kino dla Wszystkich" : dwutygodnik poświęcony obronie interesów kinematografii polskiej R. 10, 1934 nr 6:\n7 lutego stał się dniem doskonałej propagandy dla Polskiego Radja. Cała Polska przy odbiornikach radjowych! W niemem skupieniu oczekiwano czegoś... Przed [wrap2]aobrazki/adante/2201403242125091.jpg[/wrap2]większemi sklepami materjałów radjowych skupiały się grupy ludzi ze zniecierpliwieniem oczekując zapowiedzi speakera...\nJaką to wiadomość miał zwiastować speaker radjostacji warszawskiej? Czy polityczną?... O końcu kryzysu?... Może coś o Konstytucji, o jakimś nowym pakcie?...\nOczekiwano przed Polskiem Radio ulubienicy publiczności bez wątpienia najbardziej popularnej obecnie artystki...\nLoda Halama miała wystąpić przed mikrofonem.\nPopularność Halamy tłumaczy się faktem zaangażowania jej do filmu „Universalu“, nakręcanego w Polsce, p.t. „Kocha, lubi, szanuje...“. Tyle dziś mówi się powszechnie o tym filmie, że sława Lody, jako osoby ściśle związanej z nim, jest w zupełności wytłumaczona. Jak wiadomo „Kocha, lubi, szanuje...“ przygotowywany jest z iście amerykańskim rozmachem. Kierownictwo produkcji w osobie dyr. Gojchracha, nie cofa się przed żadnemi kosztami, wprowadzając wszelkiego rodzaju innowacje i udoskonalenia.\nSkończyła się audycja poprzedzająca występ Halamy. Naprężenie i podniecenie wśród słuchaczy radjowych rosło z chwili na chwilę. Wreszcie dał się słyszeć głos speakera:\n— Za chwilę Loda Halama odśpiewa szereg swych przebojowych piosenek..."\nKto mógł, rozparł się wygodnie w siedzeniu... Poprawiono słuchawki na uszach... Wycyzelowano odbiorniki lampowe... Sprawdzono akumulatory...\nDźwięki orkiestry... Za niemi popłynął melodyjny, przemiły głosik Halamy, tętniący życiem i radością... Głos wybitnie fotoge-niczny... o czystem, metalicznem brzmieniu. Poprzez walce, tanga, foxtrotty... z równym wdziękiem i równą słodyczą.\nAudycją w Radjo dała Halama dowód swych zdolności głosowych, niemniejszych może, aniżeli w tańcu.\nRozporządzając takiemi atutami, nie trudno jest wróżyć Halamie wielkiego sukcesu w „Kocha, lubi, szanuje...“\nW następnym roku Loda Halama wystąpiła jako Leda Montelli, córka pułku w wyreżyserowanych przez Jan Nowina-Przybylskiego i Konrada Toma, Tom był też autorem scenariusza "Manewrach Miłosnych"( 1935). Wystąpili (między innymi) Tola Mankiewiczówna, Aleksander Żabczyński, Mira Zimińska, Ludwik Sempoliński. Rzecz była typową radosną komedia pomyłek z miłością, mundurami i "wyższą sferą":\nRok 1936 to dwa filmy: "Fredek uszczęśliwia świat" i w niemiecko-polski "August der starke".\nLoda Halama 1934 r.\nWystępy filmowe to jednak był tylko epizod, choć ważny, w prezentacjach swej sztuki tanecznej. A tu sława rosła. Tournée nie ograniczyły się tylko do Europy. Występowała w Stanach Zjednoczonych i Japonii. Gdy w Chicago przedstawiła „Halkę” we własnej choreografii i interpretacji jeden z recenzentów napisał „Od dziś „Halka" powinna nazywać się Halama".\n"(...) Jeżeli ktoś zdobył w Europie markę „wielkości“, Ameryka — w swym wciąż jeszcze pokornym i mimowolnym szacunku dla ocen artystycznych „Starego Świata“ — przyjmie go z uznaniem, zasugestionowana potęgą reklamy europejskiej. Jeżeli - jak w wypadku naszych artystów — przyjdzie ktoś, co dopiero chce sobie utorować drogę do uznania Amerykanów, ten musi im także zaimponować czymś, oszołomić ich i zmusić do aprobaty.\nNasi artyści to potrafili. Widać to z nadesłanych głosów prasy, których próbki już podawaliśmy. Nic dziwnego. Jeżeli Loda Halama wpadła na scenę jak ona to potrafi, zawirowała, zakręciła, pohasała, poskakała i odbija się nogą o kulisę - Amerykanie musieli być zachwyceni; bo gdy sie nie ma „wielkiego nazwiska“, trzeba ich sobą uderzyć, jak obuchem w łeb. To Loda Halama umie, jak mało kto. A gdy usłyszeli ogrom głosu Jerzego Czaplickiego, musieli także szeroko otworzyć oczy i uszy. To im wystarczyło. Nie będą się zagłębiali w detale, nie będą się doszukiwali subtelności artystycznych, bo nie są przyzwyczajeni do traktowania czegokolwiek po akademicku.\nLoda Halama i Jerzy Czaplicki są stworzeni dla Ameryki. Już osiągnęli poważne sukcesy. Już po triumfalnych występach w chicagowskiej ,.Civic Opera House“ ruszyli do Nowego Jorku, gdzie Czaplicki zaśpiewa w słynnym „Metropolitan Opera House“, a Loda Halama rozpocznie swe wielkie tournee taneczne. Jestem najgłębiej przekonany, że powodzenie ich będzie wzrastało z dnia na dzień i już wkrótce będą ulubieńcami Ameryki. Zostaną tam, zapewne, na długo, jeśli nie na stałe." Tak w numerze piątym tygodnika ilustrowanego Kino z 1938 oceniał występy polskich artystów Henryk Liński\nDo redakcji "Kina" nadszedł w tych dniach następujący list z Ameryki od p. Lody Halamy:\nOtóż jestem już prawie drugi miesiąc w Ameryce — i już porządnie jestem zmęczona tempem tutejszym. Ciągle gdzieś się śpieszyć trzeba i naturalnie, jak na Polkę przystało, wszędzie się spóźniam. Jak pewno Pan wie, tam, w Polsce miałam piękny sukces artystyczny (podwójny), bo jako baletmistrz i jako tancerka — w Halce — naprawdę było satysfakcją mieć przez piętnaście minut oklaski po mazurze. Przesyłam jedną krytykę dla potwierdzenia słów. Teraz szykuję się do własnego koncertu tanecznego w Civic -Theatre — no i trenować muszę porządnie, a przytem ciągle nie dosypiam z powodu przyjęć to przez Amerykan, to przez Polonię. 21-go stycznia jadę do Washingtonu na raut w ambasadzie, gdzie zatańczę kilka polskich tańców — i następnie do Californii na koncerty. Byłam w międzyczasie w Buffalo na premierze „Manewrów Miłosnych" — przyjmowana byłam po królewsku z majorem miasta na czele, z policją motocyklową, która zatrzymała dla naszego auta ruch — itd. Film bardzo się tu podobał — szczególnie śmieli się z Zimińskiej i Sielańskiego.\nPrzesyłam Redakcji i Czytelnikom „KINA" serdeczne pozdrowienia na nadchodzące Święta — i życzenia wszystkich „dóbr ziemskich\nLoda Halama w Japonii\nW amerykańskiej fabryce snów Loda zaprzyjaźniła się z Polą Negri, Glorią Swanson, Mary Pickford i poznała m.in. Charlesa Chaplina, Clarka Gable’a i Gary’ego Coopera. Szczególnie z tą pierwszą była w bliskich stosunkach. Studio MGM chciało zaproponowało artystce rolę w filmie, ale wiadomość otrzymała już gdy była na statku płynącym do Polski i nie zawróciła.\nPolecona przez ministra Michała Mościckiego (syna prezydenta) zdobyła kontrakt na półroczną trasę po Japonii, w której miała być solistką na tle żeńskiego baletu wiedeńskiego. W kraju Kwitnącej Wiśni nazywano ją Roda Harama, gdyż tamtejsi mieszkańcy mają problem z głoską "l".\nPrócz doskonałej techniki i finezji w recenzjach podkreślano intelektualny charakter występów Lody, zauważano wykorzystywanie odniesień psychologicznych. "Ilustrowany Kurier Codzienny" rok 1938: „ To artystka bardzo intelektualna, opierająca swój kunszt na wytrawnie przemyślanych założeniach psychicznych. Roztoczyła przed nami całą gamę doskonale rozwiązanych problemów w utworach bardzo rozmaitych, od motywów ludowych, poprzez dramatyczną symbolikę, poprzez czystą estetykę formy, aż do groteski(…)”.\nW 1937 powstał film Parada Warszawy. w reżyserii Konrada Toma. Wyprodukowała go wytwórnia Polish-American Film Corporation z Chicago a opracował na nowo Franciszek Ożga. Film był wspomnieniowy i miał zaprezentować kabaretową Warszawę. Niestety zaginął. Zachowało się ok. 20 minut. Na które składają się numery kabaretowe i rewiowe z udziałem najpopularniejszych gwiazd. W filmie Loda Halama wykonała taniec morskiego wilka.\nW 1937 zrealizowano Dyplomatyczną żonę. w której Loda wystąpiła jako tancerka ludowa. Oczywiście ze swym sławetnym mazurem. Akcja filmu rozgrywała się środowisku artystycznym przetykanym śmietanką towarzyską (nawet importowaną) wystąpiła też ekscentryczna Inez... Obraz wyreżyserował Mieczysław Krawicz. Współpasażerem był sławny Carl Boese, reżyser, prekursor niemieckiego ekspresjonizmu (Golem). Scenariusz napisał niezmordowany Konrad Tom. Słowa piosenek (w polskiej wersji) ułożył Jerzy Jurandot.\nOstatnim filmem w jakim wystąpiła Loda Halama było Kłamstwo Krystyny(1939). Zagrała oczywiści tancerkę, tym razem w "Eldorado". Film w reżyserii Henryka Szaro. Wśród wykonawców obowiązkowa Mieczysława Ćwiklińska, ale też Kazimierz Junosza-Stępowski, Michał Znicz, Stanisław Woliński, Bogusław Samborski i inni. Samo dzieło, to typowy dla tego okresu melodramat z mezaliansem w tle.\nW tym samym roku spotkała swą wielką miłość - Georga Golembowskiego. Urodziwy, przystojny, utalentowany (znał siedem języków), przedsiębiorczy, kochający taniec (był niezłym tancerzem). Niezależny finansowo, wrażliwy i łatwo kontaktujący się z ludźmi… Georg po prostu nie miał słabych punktów. Zwłaszcza, że fascynacja była wzajemna. Swą urodę zawdzięczał korzeniom turkiesko-polskim (jego matka była wielkiej piękności Turkmenką). Pobrali się w Warszawie, gdy wojska niemieckie wkraczały już do stolicy. Zdecydowali się wyjechać z Polski. Po wielkich perypetiach, przez Szwajcarię dotarli do Włoch, ale w 1940 roku wrócili z powrotem.\nLoda była w ciąży. Mąż prowadził hurtownię chemikaliów (miał paszport szwajcarski). Kontakty handlowe i możliwość względnie swobodnego przemieszczania się ułatwiały działalność konspiracyjną, w którą się zaangażował.\nLoda i Georg Golembiowski\nWarszawskie środowisko artystyczne bojkotujące władze okupacyjne spotykały się miedzy innymi w kawiarni "U aktorek", której patronowała Mieczysława Ćwiklińska. Tu Loda Halama znalazła kontakt i została wciągnięta do pracy w RGO (Rada Główna Obywatelska) przy PCK. Zdobywała fundusze i udzielała pomocy, w czym wykorzystywała swe sławne nazwisko i uzyskane po ślubie obywatelstwo szwajcarskie. Między innymi zdobywała sponsorów i zaopatrzenia dla głodnych dzieci z Czerniakowa oraz chorych w szpitalu ujazdowskim. Szczególną akcją było ratowanie żołnierzy z Westerplatte. Rannych Niemcy przywieźli do Warszawy by po wyleczeniu wywieźć do obozów, gdzie ich los byłby przesądzony. Loda wraz z przedstawicielem strażackiego ruchu oporu '''Skała'' i kilkoma polskimi lekarzami „wyprowadzali” ich ze szpitala z fałszywymi aktami zgonu lub jako groźnych dla otoczenia gruźlików. Tak uratowani trafiali później do schroniska, którego organizacją i aprowizacją przez trzy lata zajmowała się Loda Halama. Oficjalnie schronisko funkcjonowało pod szyldem PCK.\nW czasie wojny urodziła syna lecz niestety mąż zginął w niewyjaśnionych okolicznościach . 13 lipca 1943 roku został śmiertelnie postrzelony. Może był to zwykły bandycki napad na hurtownię, którą prowadził.\n„(…)Dwóch młodzików z rewolwerami wtargnęło do biura i zażądało otworzenia kasy; wybrali pieniądze i już byli przy drzwiach, kiedy mąż mój stracił nerwy i złapał jednego z nich za rękę. Wywiązała się szarpanina, w której mąż został postrzelony. Kula utkwiła w tyle głowy. Był na pól sparaliżowany(..)”\nWedług artykułu z „Polityki” z 1981 roku zabity został przez zdrajców w AK, gdyż posiadał informację, kto był odpowiedzialny za wydanie Niemcom generała Stefana Grota-Roweckiego.\nW 1945 roku wyjechała do Szwajcarii do teściowej, ale relacje z matką obwiniającą ją o śmierć syna nie układały się dobrze. Skutecznie wywalczyła prawa do wychowania wnuka i sprawiła odebranie praw rodzicielskich matce. Loda przez jakiś czas pracowała dla Czerwonego Krzyża jednocześnie starając się unieważnić niekorzystny dla niej wyrok. Nie udało się. Zyskała jednak dyskretne poparcie miejscowych władz. Zabrała dziecko i bez zgody teściowej wyjechała przez Paryż do Londynu.\nPrawie już nie tańczyła. Zajęła się businessem. W Londynie prowadziła restauracje: „Capriccio”, „La Vodka” i „Falstaff”. Wystąpiła też kiedyś w Ognisku Polskim za namową przyjaciół; Loda uznała, że „to był pierwszy i ostatni mój występ w salce klubowej Ogniska Polskiego; czułam się jak na popisie u babci na imieninach. Czysta parodia!”. Będąc w Wielkiej Brytanii Loda występowała w zespole Anglo-Polish Ballet.\nBy móc pracować w Anglii potrzebowała karty stałego pobytu. By ją uzyskać udała się do londyńskiego Klubu Lotników i przedstawiła swoją sytuację. Z pomocą pośpieszył posiadający obywatelstwo brytyjskie Kazimierz Dobrowolski. „Techniczne” małżeństwo przetrwało rok - Loda i Kazimierz po roku wzięli rozwód i pozostali przyjaciółmi. Postanowiła jechać do Stanów. Syn chorował i potrzebował cieplejszego klimatu\nW Stanach, dla uzyskania zgody na pobyt i pracę, powtórzyła przetestowany już manewr. Z Larrym Latta ślub wzięli w Meksyku i tam odbyli podróż poślubną. I wystarczy. Szybko nastąpił rozwód zwłaszcza, że wystąpiła ogromna niezgodność charakterów. Loda zadziwiła amerykański wymiar sądowy rezygnacją z roszczeń alimentacyjnych.\nOstatnim mężem Lody był Stanisław Ruszała. Ślub wzięli w 1957 roku i znowu dla potrzeb wizowych. Tym razem małżeństwo zdawało się dość udane. Stanisław był uzdolniony artystycznie. Posiadał piękny głos. Nawet razem wystąpili w „Żołnierzu królowej Madagaskaru”. Jednak związek rozpadł się po czterech latach trwania.\nW latach sześćdziesiątych gościnnie występowała w teatrze Syrena i Buffo w Warszawie. Na stałe do kraju powróciła w 1985 roku.\nW latach 80. napisała pełną humoru książkę pt.: „Moje nogi i ja”\nZmarła 13 lipca 1996 roku w Warszawie.\nWYSTĄPIŁA W FILMACH:\n1933: Prokurator Alicja Horn jako tancerka\n1934: Kocha, lubi, szanuje jako kasjerka Loda\n1935: Manewry miłosne jako córka pułku\n1936: August Mocny (August der Starke) jako Młoda narzeczona\n1936: Fredek uszczęśliwia świat jako Loda\n1937: Dyplomatyczna żona jako Tancerka\n1939: Kłamstwo Krystyny jako Tancerka\nWYWIADY i niusy:\nZ Lodą Halamą w Paryżu\nParyż, w grudniu.\nW hallu wielkiego hotelu w głębokim fotelu siedzi ktoś: widzę tylko smukłe nóżki — twarz zasłonięta kolorową okładką znajomego pisma. Podchodzę bliżej. Ten ktoś (właściwie "ta“) czyta „Kino“. Podnosi głowę — oto Loda Halama, uśmiechnięta, jak zawsze.\n—\tCzekając na Panią, czytam to najpiękniejsze kochane pismo. Nie widziałam tu, zagranicą, nic podobnego. Niech mi Pani zdradzi tajemnicę — prosi Loda — skad są w „Kinie“ takie piękne zdjęcia? i te kolory?\nAle nie czas rozmawiać o „Kinie".\nKrzyżują się pytania: co słychać w Polsce, jak wygląda tegoroczna produkcja filmowa, jaki ostatni krzyk mody i t. d.\n—\tCzy Pani wie, że w Paryżu ciagle chodzę do kina? — mówi Loda.\n—\tPrzepadam za kinem! — Muszę zobaczyć Gretę w „Upadku Zuzanny" i Harolda Lloyda i jeszcze nie byłam w „Gaumont - Palace" — podobno cudne kino, prawda? Takie tu mnóstwo dobrych filmów, że mi nie starczy czasu na obejrzenie choćby połowy...\nTyle mówi o kinie, jakby właściwie przyjechała do Paryża tylko dla zobaczenia mnóstwa filmów i jednej Josephine Baker. A przecież wczorajszy wieczór był dla niej nowym etapem w dalszej i jakże obcującej karjerze! Zaangażowana do Paryża na jeden występ taneczny, — ot by pokazać Francuzom, co potrafi — temi kilkoma tańcami, które Warszawa widziała i podziwiała — zdobyła szturmem publiczność, składającą się z wybitnych znawców sztuki tanecznej, dyrektorów teatralnych, krytyków i tancerzy. Oklaski, bisy i zdumione miny. Zdumione i zachwycone. A w rezultacie: trzy oferty na engagement do trzech wielkich music - hallów paryskich! A co na to Loda? Zdenerwowana, bo śpiewaczka, która miała występować w przerwach, zrobiła jej zawód, tak że trzeba było tańczyć bez sekundy odpoczynku. Zdenerwowana, bo — jakże się jej dziwić? — pierwszy występ zagranicą. I ucieszona, że tak mile przyjęta. A wiecie co robiła tego wieczoru, po występie? Poszła do kina!\n—\tMiałam kiedyś grać w filmie — mówi. — Ale byłam chora, więc rolę dano Malickiej. To była „Dzikuska“. Jakże żałuję! W Berlinie, gdy robiono zdjęcia próbne, powiedziano mi, że jestem doskonale fotogeniczna. I w Warszawle też. Grałam coś tam we filmie, ale to drobiazg, nie warto o tem mówić. Bardzo chciałabym być aktorką filmową, gdybym nie była tancerką.\n—\tPrzecież można połączyć jedno z drugiem.\n—\tTak, tak, właśnie wczoraj, po występie mówiono mi o tem. Zachwycano sie wyrazistością mimiki. Prawda. że film ma coś wspólnego z tańcem? Dawniej jeszcze więcej, gdy był niemy. A zresztą teraz i ja śpiewam...\nPiosenka Lody Halamy, odśpiewana po francusku, ogromnie podobała się publiczności, wołania o bisy nie ustawały. Kto wie, czy w lutym, gdy Loda Halama wróci do Paryża, by występować tutaj w rewji, nie porwie jej film?\nautorka: Thea Incognito\nźródło: Kino 1933 rok / nr 2\nLODA HALAMA ZNÓW TAŃCZY NA EKRANIE.\nDziwili się ludzie, że takie wcielenie żywiołu tańca jak Loda Halama — tak dawno nie tańczy na ekranie. Pamiętamy jeszcze jej debiut taneczno - filmowy w „Uśmiechu losu“, gdzie wraz z siostrą odtańczyła duet, doskonale wtedy zdjęty przez inż. Gniazdowskiego, a była to trudność nielada, bo wtedy przecież jeszcze film był niemy, trzeba więc było umiejętnie dostosować tempo aparatu do tempa tańca. Teraz tańczy się dla filmu już znacznie łatwiej. Niestety, nasi operatorowie nie umieją jeszcze zdejmować tańca z wielu ujęć, aby wydobywać takie efekty, jak ich amerykańscy koledzy np. w ostatnim filmie z Eddie Cantorem. Wartoby się tem zająć... Narazie wszakże porzućmy gderania i podziwiajmy porywający taniec Lody w „Prokuratorze Alicji lHorn“. Niewiadomo tylko, co najpierw podziwiać: czy jej wirowanie, czy impet i rozmach, czy pomysłowe „battements“ wtył, czy wreszcie zawrotny piruet z błyskawicznym spadkiem na „szpagat“ — wielce efektowne zakończenie tańca. Wogóle Loda pobiją rekordy wszechstronności. Już grywała role dramatyczne, teraz występuje w operetce „Bal w Savoy‘u“, a wkrótce ujrzymy ją w głównej roli filmu „Kocha, lubi, szanuje...“, w którym scenarjusz da jej podobno duże pole do popisu. Wiemy zgóry: tak doskonała tancerka musi być doskonałą artystką filmową...\nźródło: Kino 1934 rok, nr 4\nW garderobie Lody Halamy\nTrudno o większą przyjemność, jak wywiad z Lodą Halamą. Któż jest bowiem tak rozbrajająco szczery, tak mile gadatliwy i tak czarujący jak ta wspaniała tancerka?\nOdwiedziłam p. Lodę w jej garderobie teatru „Wielka Rewja“. W czasie przerwy odpoczywa, leżąc na kozetce. Wygląda prześlicznie.\n—\tPrzyszłam do Pani na krótko pogawędkę, chcę się dowiedzieć o planach Pani na najbliższą przyszłość?\n—\tJak Pani widzi wziąłam się ostro do pracy. Po przyjeździe z Japonji rozpoczęłam wy stępy w „Wielkiej Rewji". Podpisałam również kontrakt z Operą. Bardzo mnie to cieszy, gdyż będę miała nadal możność studjowania tańca.[wrap2]aobrazki/adante/2201404062034421.jpg[/wrap2]\nPragnę w jaknajszybszym czasie stworzyć sobie własny, obszerniejszy repertuar, by móc samodzielnie koncertować zagranicą.\n—\tCzy chciałaby Pani wrócić do Japonji?\n— O bardzo. Zresztą po przygotowaniu sobie odpowiedniego repertuaru, pojadę tam, tym razem na czas dłuższy.\n—\tCzy mogłaby mi Pani opowiedzieć o swej całej podróży?\n—\tSą to dla mnie najdroższe wspomnienia, które będę pamiętała cale życie.\nKiedy grałam w operetce „Bal w Savoy‘u" przyszedł do mnie impressarjo z propozycją zaangażowania mnie na występy taneczne do Japonji. Kraj ten nęcił mnie oddawna, to też z ochotą przyjęłam propozycję. 9 marca wyjechałam wraz z nim, muzykiem-akompanjatorem i znakomitym wiedeńskim tanecznym zespołem. Podróż była piękna. Przez Niegorełoje, Władywostok, Moskwę, dotarliśmy do Japonji. Zajechaliśmy w Tokio do hotelu „Imperjał“. — Przyjęcie było wspaniałe. Tłumy japonek i japończyków przybyły by nas powitać. Jak się okazało, słyszeli oni dużo o\tPolsce i żywili dla niej dużo sympatji, natomiast o Austrji pojęcie ich było niewielkie i mylili się stale z Australją.\n— Zapewne dostała Pani wiele kwiatów?\n— Całe masy. Jednakże panuje tam dziwny zwyczaj. Ofiarowywane są zazwyczaj sztuczne kwiaty, artystycznie wykonane, ozdobione pięknemi ręcznemi malowidłami.\n— Jak odbywa się premjera w Japonji?\n— Niezwykle uroczyście. Nie było ani jednego wolnego miejsca, przychodziły całe rodziny z dziećmi i z... aparatami fotograficznemi Byłam zdumiona, widząc ze wszystkich stron, jak podczas mego występu, publiczność siedząca w krzesłach fotografowała mnie.\n— Czy długo była Pani w Tokio?\n— Miesiąc. Później odbyłam tournee po rozmaitych miastach. Zwiedziłam:\tKiobe, Osaka, Kioto, Nagasaki.\n— Czy Japonja interesuje się również filmem?\n— Ogromnie. Nawet japońska produkcja jest bardzo liczna. Nakręcają tam przeważnie filmy o treści historycznej, a sprowadzają najczęściej filmy amerykańskie.\n— Czy istnieje tam odpowiednie atelier?\n— Owszem jest jedno, należące do wielkiego koncernu teatralno-filmowego „Soczike“.\n- Czy poznała Pani aktorów japońskich?\n- Bardzo wielu. Jest tam wiele b. zdolnych mężczyzn, a kobiety zupełnie nie biorą udziału w przedstawieniach.\n—\tNa dziś dosyć o Japonji. — Chcę się teraz dowiedzieć cośkolwiek o Pani w związku z filmem polskim. Czy chciałaby Pani u nas nakręcić jeszcze film?\n—\tBardzo bym pragnęła. Grałam do tej pory w dwóch filmach:\t„Prokuratorze Alicji Horn“ i w „Kocha, lubi, szanuje“. Praca nad tym filmem była przemiła, co zawdzięczam w głównej mierze dyr. Gojchrachowi — z którym współpraca należy do największych przyjemności.\n-\tChciałabym ogromnie wziąć udział w lekkim, rozśpiewanym i roztańczonym filmie.\n-\tWidzę, że Pani interesuje się filmem. Czy Pani często odwiedza kina?\n— Lubię filmy poważne, a z aktorów podobają mi się: Greta i Robert Montgomery.\n—\tJeszcze jedno pytanie z życia prywatnego: co Pani najchętniej robi w chwilach wolnych?\n—\tSiedzę w domu. Po pracy lubię odpoczywać. Nie chodzę do kawiarni, nie składam wizyt, po prostu staję się „domową pustelnicą“. Niedawno wróciła z Belgji moja 14-letnia siostrzyczka Hela. Mam teraz nowe zajęcie, opiekuję się nią.\n—\tPraca, praca i praca — tylko ona prowadzi do właściwego celu w życiu człowieka — mówi Loda. Takie jest zdanie 23-Ietniej artystki, która zdążyła już w swej karjerze odnieść wielkie sukcesy.\nwywiad prowadziła: Ziuta Heyman\nźródło: Kino i rewia dla wszystkich, 14 października 1934 rok, nr 9\nSzalona tancerka jedzie do Japonii\n— Dwie godziny przerwy! — oznajmił reżyser Waszyński.\nJupitery gasną. Artyści, operatorzy, personel techniczny, muzycy i maszyniści zwolna wychodzą z atelier. Są zmęczeni pracą i rozleniwieni przeczuciem zbliżającego się przedwiośnia...\nPrzez uchylone okna ciepłą falą płynie wonne powietrze. Tak wcześnie, a już czuje się niepokój wiosny...\nMałe, jakby zawstydzone światełko lampki elektrycznej oświetla kąt, w którym stoi wygodna kanapka.\n— Usiądźmy tu — zaprasza Loda Halama. A mówi cicho, uśmiechając się tęsknie.\n— Pan mi przypomniał o wyjeździe, o długiej podróży. W zgiełku pracy ostatnich dni nie pamiętałam o tem. Nie miałam czasu. Najpierw operetka, potem film i przygotowania repertuaru na wyjazd:\tdużo pracy, nie miałam czasu myśleć. A pan mi przypomniał.\n— Czyżby pani nie chciała tego wyjazdu?\n— O, bardzo. Taka daleka i ciekawa podróż! Tyle krajów, tyle wrażeń, ale... Boję się tęsknoty. Nie przesadzam, proszę mnie o to nie podejrzewać. Na obczyźnie męczy mnie taka straszna tęsknota, taka nostalgja, że chętniej wracam, niż wyjeżdżam.\n— Trzeba się przemóc, pani Lodo. Wiosna idzie, już pachnie. Radość wzbiera w sercu.\n— Tak, tak, jadę na spotkanie wiosny przez mrozy i śniegi Syberji. Gdy przybędę tam, do Tokjo — wiśnie będą kwitły... A mnie tęskno będzie za wami, za Polską, za Warszawą. Dwa tygodnie będzie trwała podróż w tamtą stronę, a w odwrotną jeszcze dłużej, bo przez morze. Mamy w planie kilka występów w Moskwie, potem Tokjo, Nagasaki i Szanghaj. Jedno mnie cieszy: cały zespół, artyści z Paryża.\nLondynu i Wiednia zbierają się w Warszawie i 10 marca wyruszamy stąd.\n— Jakto z Londynu, Paryża i Wiednia?\n— Tak, bo impresarjo zebrał 8 najlepszych w sensie artystycznym sił europejskich, między innemi znakomity balet Bodenwieser z Wjednia i z tym zespołem wyjeżdżamy na daleki Wschód. Rozumie pan moją dumę, że w takim ensemblu znalazłam się ja...\n— Jaki pani przygotowała repertuar?\n— Trzy piosenki, w językach polskim, francuskim i rosyjskim oraz szereg numerów tanecznych od krańcowo charakterystycznych do ekspresjonistycznych.\n— Opowiadają, że pani jedzie w towarzystwie męża?\n— Tak początkowo planowałam, ale to jest niemożliwe, aby mój mąż mógł się oderwać od swoich zajęć niemal na cztery miesiące. Jadę więc sama.\n— Aż na tak długo?\n— Niestety tak. Dwa i pół miesiąca występów, dwa tygodnie podróży w jedną i trzy do czterech tygodni w odwrotną stronę... Długo, długo... Boję się, boję tęsknoty...\nNa chwilę umilkła. Gdzieś obok czaił się smutek. Zawsze wesołe oczy Lody pokryły się mgiełką... i przygasły.\nOpodal w kącie młody, jasnowłosy monter w zasmolonej bluzie skończył właśnie śniadanie. Zamyślił się i zaczął cicho gwizdać „Kocha, lubi, szanuje... Nie chce, nie dba, żartuje...“\n— Szczęśliwej podróży, droga pani Lodo! proszę pisywać do nas..\n— Niech pan pożegna wszystkich Czytelników „Kina“. To kochany „naród“!\nW milczeniu uścisnęła mi rękę.\nźródło: Kino 1934, nr 10\nLODA HALAMA szaleje w Japonii\nTempo, tempo! Coraz prędzej! Aż do zawrotu głowy, aż do radosnego szaleństwa. I wszystko ze śmiechem, którym się można zachłysnąć !...\nTo jest demon tańca. Loda Halama! Prześcignąć samą siebie! prześcignąć czas! — oto jej dewiza.\nNie wystarczył jej zawrotny rytm tańca. Zbyt powoli ubiegało jej życie wśród nas. I wyfrunęła w szeroki świat.\nPolska, Rosja, Syberia, Tokio, Osaka, Kioto, Kobe... Coraz dalej, coraz więcej miast i ludzi! Tańczyć! Tańczyć! Tańczyć!\nI oto przysyła nam Loda pozdrowienie z... Kioto. Głowa eksploduje od wrażeń, w płucach zapach kwiatów nippońskich, dokoła małe, zgrabne kobietki, jak żywe kwiaty. Tańczą leniwie, rytmicznie, wdzięcznie. Ale powoli, powoli... Szeroko otwierają oczy ze zdumienia, i patrzą na Lodę, patrzą na jej szalony taniec, na wulkaniczny temperament, na ten gejzer rytmu. Patrzą i oczom nie wierzą! Czy to człowiek? czy to kobieta?\nI nie dziwimy się już, że publiczność nippońska szaleje za Lodą!\nMówi się o Polsce. Dużo i obszernie i ciepło... Czy wszystkie Polki są takie?\nMówi się o tem, że Halama ma wyjechać na kilka lat do najsłynniejszej rewji w Nowym Jorku. Czy to prawda? Tak, chcieli ją porwać Yankesi. Ale ona nie chciała. Zgodziła się tylko na Londyn, bo to „bliżej Polski".\n— Tak do was tęsknię — pisze do swojego mistrza, Eugeniusza Koszutskiego — że bez was umarłabym chyba z tęsknoty;\n— Dzieją się takie dziwy — pisze dalej — że inne może lepiej tańczą odemnie, a ja mam większe powodzenie. Czemu to przypisać? Chyba szczęściu...\nNie, to nietylko szczęście, Lodo! To magja talentu z Bożej łaski.\nJuż niedługo, bo w końcu czerwca, Loda wraca do Warszawy; podobno żeby grać do filmu. A narazie, w chwilach wolnych od pracy i zbierania hołdów, uczy się tańców wschodnich u jednej z najsławniejszych mistrzyń japońskich.\nA gdy przyjedzie — pokaże nam, czego się nauczyła w kraju Wschodzącego Słońca.\nźródło: Kino 1934, nr 22\nLoda Halama w krainie baśni i kwitnącej wiśni\nPo czterech miesiącach pobytu na Dalekim Wschodzie, wróciła do Warszawy najszaleńsza z tancerek i gwiazda filmowa, Loda Halama.\n— Hallo, pani Loda? „Kino" wita panią z dalekiej podróży! Jak się pani ma, jak pani wygląda? Napatrzyła się pani...\n— ...aż do zawrotu głowy. Wydaje mi się, że te cztery miesiące — to jeden szalony, piękny sen na jawie.\n— Proponuję pani rendez-vous.\nSpotkaliśmy się w zacisznej kawiarence. Przyszła wspaniale elegancka, roześmiana, promienna. Niewiele się zmieniła. Jest, jak dawniej: wesoła i skromna, choć przecież święciła tak wielkie triumfy.\nI zaczyna opowiadać:\n— Mam straszny chaos w głowie, ale postaram się zrobić tam porządek. A więc, wyjechaliśmy z Warszawy 9 marca.\n— Siedem tancerek światowej sławy zespołu tanecznego Bodenwieser, muzyk - akompanjator i ja. Droga prowadziła przez Niegorełoje do Władywostoku. Po drodze oczywiście mijaliśmy Moskwę. Tu zaopiekował się nami przedstawiciel poselstwa polskiego i w ciągu jednego dnia zwiedziliśmy, co się dało. Z Władywostoku pojechaliśmy okrętem do Japonji. — i tu przekonałam się, co znaczy dobra organizacja i popularność artystów w Moskwie. Oto okręt z Władywostoku do Czurugi — portu japońskiego — odchodzi raz na 10 dni. Tak się złożyło, że do Władywostoku mieliśmy przybyć w 11 godzin po odejściu okrętu. Dzięki telegraficznej interwencji, władze portowe zatrzymały okręt, który czekał na nas 11 godzin, w przeciwnym razie musielibyśby siedzieć we Władywostoku 10 dni.. Drogę morską mieliśmy niezbyt... zdrową, bowiem tuż przed nami przeszedł straszny tajfun i wskutek tego morze było bardzo niespokojne. Ale nawet przykrą chorobę morską traktowaliśmy na wesoło. Poprostu śmiech był najlepszem lekarstwem na dolegliwości. Każde z nas wstydziło się chorować, oby się nie narazić na pośmiewisko. W tym nastroju przyjechaliśmy do krainy bajki — do Japonji.\nTu Loda przerwała na chwilę i zaczęła się uśmiechać do swoich myśli. Po chwili ciqgnęła dalej półszeptem:\n— Wszystko tam jest małe: i ludzie, i domy, i góry, i drzewa. Noc spędziliśmy w wagonie po drodze z Czurugi do Tokjo. I oto, gdy obudzeni rano\nspojrzeliśmy przez okna wagonów na tę baśniowq krainę, mieliśmy wrażenie, że to sen. A na dworcu w Tokjo „strasznie cudna“ niespodzianka: cały peron zatłoczony uczenicami japońskich szkół baletowych, które przyszły na nasze powitanie. Gdybyż pan mógł zobaczyć tę piękną pstrokaciznę!... Kolorowe kimona, chorągiewki z napisami zygzakowatemi lub z naszemi nazwiskami, czarno-krucze włosy, blade, ach białe, bielusieńkie twarzyczki!...\n— Jakto, białe? Przecież japonki są żółtej rasy.\n— Wszystkie niemal mają biało uszminkowane twarzyczki. Jak później się przekonałam, bielą sobie twarze rozczynem, który przypomina nasze poczciwe wapno. Nie sposób było zabrać wszystkich kwiatów, które nam przyniosły nasze japońskie, młode koleżanki, bo trzebaby było wynająć kilka taksówek — to też każda z nas wzięła tylko po dwa bukiety i pojechałyśmy do hotelu „Imperial". Jest to najpiękniejszy hotel w Tokjo.\n— Czy panie odrazu przystąpiły do pracy?\n— Nie, spoczątku trzeba było spełnić tamtejszy zwyczaj składania wizyt we wszystkich tokijskich redakcjach. Tym wizytom, na których częstowano nas herbatą i tortem, musieliśmy w ciągu tygodnia poświęcać codziennie kilka godzin. Resztę czasu zajęły nam próby i ćwiczenia. Dotąd czuję wstręt do... tortu, bo redakcyi w Tokjo jest sporo.\n— A jak się odbyła premjera?\n— O! wielka gala! Wszystkie ambasady i poselstwa stawiły się in corpore. Fraki, białe gorsy, brylanty, złoto, wstęgi różnokolorowe, "czerń męskich ubrań, biel obnażonych ramion kobiet i orgja kolorów japońskich.\n— Co pani tańczyła?\n— „Lunatyczkę“. Pamięta pan ten numer? Mazurek Chopina i taniec młodej cyganki. Przyjęcia doznałam...\n— ...wiem, wiem: entuzjastycznego.\nI wcale się nie dziwię. Czy Japończycy adorowali panią?\n— O, tak! Ale w sposób tak subtelny, tak delikatny, o takim wprost trudno pomyśleć. Zresztą, w Japonji istnieje zwyczaj (u nas zupełnie nieznany) — odwiedzania artystów w garderobach. Przychodzili więc mali, smutni Japończycy do mnie z kwiatami w rękach, stawali przy drzwiach garderoby i... nic nie mówili, tylko patrzyli. Czasom przysyłali wiersze, hymny na cześć mojego tańca i nic więcej. Nie pragnęli nawet porozmawiać, choć przeważnie byłoby to trudno. Wogóle, o ile zdążyłam ich poznać, Japończycy są strasznie sentymentalni, uczuciowi i romantyczmi. Oglądałam wysepkę, odiegłą o kilka kilometrów od Tokjo, z której zakochane pary rzucajq się do morza...\n— Chyba tylko nieszczęśliwie zakochane pary?\n—\tWręcz przeciwnie:\tszczęśliwie\nzakochane. Bierze się to stąd, że Japończycy w krańcowym swoim sentymentalizmie i egzaltacji, wyznają zasadę, że prawdziwa i jedyne miłość winna się kończyć tylko śmercią...\n— Czy Japończycy rozumieją taniec?\n— O, bardzo! Reagują niezwykle żywo i... często bardzo dziwnie. Naprzykład, gdy jaki numer podoba się im szczególnie, zaczynają bełkotać z\nzachwytu. Najlepiej przypada im do gustu taniec charakterystyczny i dramatyczny. Przychodzą do teatru całemi rodzinami: matki niosą na plecach dzieci, ojcowie trzymaj maleństwa na kolanach. Strasznie są wrażliwi na dźwięk, na muzykę. I dziwnem wydawać się musi, że przy tym kulcie tańca, w Japonji niema wcale europejskich szkół baletowych. A przecież Nippon tak szybko się europeizuje we wszystkich dziedzinach cywilizacji! Wskutek tego młode Japoneczki, które chcą uczyć się tańca nowoczesnego, studjują go z... książek.\nNauczycieli wcale niema. Oglądałam w Tokjo rewję, w której produkują się właśnie takie zeuropeizowane tancerki japońskie. Ale niestety, wynik jest bardzo słaby.\n— Jak długo była Pani w Tokjo?\n— Miesiąc. Potem pojechałam do Kiobe, Nagasaki, Osaka i Kioto. — W każdem z tych miast przebyliśmy po dwa tygodnie. Kiobe jest bardzo zeuropeizowane. Natomiast w innych miastach prowincjonalnych, niema Europejczyka na lekarstwo. Tu Japończycy reagowali na nasze tańce bardzo dziwnie. Patrzyli w skupieniu i ciszy, jakby to było celebrowanie nabożeństwa.\n— Podobno impresarjo planował jakiś dalszy wyjazd?\n— Istotnie, mieliśmy jechać z Tokjo do Shanghaju, Hong-Kongu i Bombaju, a nawet na Jawę. Ale biuro podróży „Intourist", w którem wykupiliśmy bilety w obie strony, nie chciało nam zwrócić pieniędzy za podróż powrotną. I wskutek tego piękny plan upadł.\n— Zetknęła się pani ze światem filmowym w Japonji?\n— Oczywiście, zwiedziłam atelier wytwórni „Soczika", która należy do wielkiego koncernu teatralno-filmowego. Atelier jest wielkie, wyposażone we wszystkie najnowsze aparatury, sprowadzone, oczywiście z Ameryki. Tematy produkowanych filmów sq przeważnie charakteru obyczajowego i historyczne. Scenariusze są bardzo naiwne, sentymentalne i pełne łez. Łzy w japońskim filmie — to rzecz nieodzowna, jak u nas dancing. Zresztą, Japończycy nie lubią komedyj.\n— Jaki jest materiał aktorski?\n— Kobiet wcale nie mają. Mężczyźni grają role kobiece. I trzeba przy-\nznać, z dużem powodzeniem i wielkim talentem.\n— Dużo jest kin w Japonji?\n— O, dużo i bardzo ładnych. Przeważnie własność Amerykanów. To też wyświetlają tylko filmy amerykańskie. Najpopularniejszym aktorem w Japonji jest Clark Gable. Z kobiet — Mae West, którą właśnie spotkałam w Tokjo. Przyjechała tam z wycieczkq, i była oblegana przez wielbicieli, żądnych autografów. Bo Japończycy, jak wszędzie, mają manję zbierania autografów.\nJeszcze wiele innych ciekawych rzeczy opowiedziała mi czarujqca Loda. Ale tego nie spisałbym nawet na wołowej skórze.\nźródło: Kino 1934, nr 30


Korelacja miedzy objawami motorycznymi a objawami negatywnymi u osób uprzednio nieleczonych z zaburzeniami ze spektrum schizofrenii przed i po leczeniu przeciwpsychotycznym – Stomatolog Kraków\nCel: zbadać współzmienność między objawami negatywnymi a objawami motorycznymi u szerokiej grupy osób nieleczonych uprzednio lekami ze spektrum schizofrenii, psychozy przed i po rozpoczęciu leczenia przeciwpsychotycznego. Stu osiemdziesięciu dziewięciu nieleczonych przeciwpsychotycznie osób z psychozami ze schizofrenią DSM-IV oceniano pod kątem objawów negatywnych, w tym spłaszczania afektywnego, alogii, awolii / apatii i anhedonii / aspołeczności oraz objawów motorycznych, w tym katatonii, parkinsonizmu i dyskinezy. Przeanalizowaliśmy związek między cechami negatywnymi a motorycznymi na początku, 4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia przeciwpsychotycznego i ich średnią zmianą w okresie leczenia, takimi jak ich trajektorie i schemat reakcji na leczenie. W stanie nie nałogowym objawy ruchowe były silnie związane ze spłyceniem afektywnym i alogią (p <0,01); po 4 tygodniach większość cech negatywnych i ruchowych była istotnie wzajemnie powiązana (p <0, 01); średnia zmiana objawów ruchowych i negatywnych zwykle nie miała związku. Ten wzór asocjacji był niezależny od poziomów objawów pozytywnych. Oceny objawów negatywnych, z wyjątkiem spłaszczania afektywnego, poprawiły się po leczeniu (p <0,001), podczas gdy oceny motoryczne wykazały rozbieżne trajektorie z polepszeniem się katatonii (p <0,001), pogorszenie parkinsonizmu (p <0,001) i dyskinezą pozostały niezmienione (p> 0,01). Chociaż w różnym stopniu, cechy motoryczne i negatywne wykazywały reakcje lekowe, pogarszanie się lekarstwa, niezmienione w zakresie wzorców odpowiedzi na leki przeciwpsychotyczne. Głównymi czynnikami predykcyjnymi cech negatywnych i ruchowych u leczonych pacjentów były ich odpowiadające wartości wyjściowe (p <0,001). Negatywne i motoryczne cechy są zróżnicowane, ale w pewnym stopniu nakładające się domeny, na które znaczący wpływ mają leki przeciwpsychotyczne. W stanie naiwnym, objawy ruchowe i osłabiona domena negatywnych objawów mogą mieć wspólne mechanizmy neurobiologiczne. [patrz też: pędzle do makijażu allegro, oddech cheyne stokesa, alfabetyczny spis leków ]\nPowiązane tematy z artykułem: alfabetyczny spis leków oddech cheyne stokesa pędzle do makijażu allegro


e-Kobieta - blog kosmetyczny: Coslys, szampon naprawczy i intensywna maska z keratyną\nCóż Wam będę długo mówić. Moje włosy nie lubią keratyny. Są po niej suche, szorstkie, ciężko się rozczesują, ale podczas testowania jakiegokolwiek kosmetyku nigdy nie sugeruje się tym co teoretycznie powinno się stać. Podchodzę do tego na neutralnym gruncie, dzięki czemu wyciągam więcej wniosków. Tak samo było podczas duetu, o którym dziś Wam opowiem: szamponie naprawczym z keratyną do włosów osłabionych i zniszczonych oraz intensywnej masce do włosów osłabionych i zniszczonych z keratyną.\nSZAMPON NAPRAWCZY Z KERATYNĄ DO WŁOSÓW OSŁABIONYCH I ZNISZCZONYCH\nSKŁAD: Aqua (water), spiraea ulmaria flower extract*, sodium lauryl sulfoacetate, disodium lauryl sulfosuccinate, sodium chloride, decyl glucoside, cocamidopropyl betaine, coco-glucoside, glyceryl oleate, hydrolyzed corn protein, hydrolyzed wheat protein, hydrolyzed soy, protein, tramates versicolor extract, lilium candidum flower extract*, parfum (fragrance), benzyl alcohol, dehydroacetic acid, leucononstoc/radish root ferment filtrate, sodium benzoate, potassium sorbate, limonene, linalool.\nSzampon znajduje się w tubie z miłą dla oka szatą graficzną. Jego zapach jest intensywnie kwiatowy, dla niektórych z Was może być aż nadto duszący. Mi akurat nie przeszkadza, bo lubię takie aromaty. Dość ciężko jest go wydobyć, bo jest gęstszy niż typowy szampon. Nie ma problemów z pienieniem, chociaż ja zawsze włosy myje dwa razy. Łatwo jest go spłukać. Nie pozostawia zapachu na włosach.\nPo jego dokładnym przetestowaniu aż nasuwa mi się myśl a nie mówiłam? Tutaj bardzo dobrze widoczne jest to, że keratyna nie lubi się z moimi włosami. W trakcie i po spłukaniu trudno jest je rozczesać nawet palcami. Odsączeniu wody nawet moja ulubiona szczotka ma z tym ogromne trudności. Muszę więc albo poczekać aż same wyschną albo rozczesywać je na siłę. Gdy wybiorę opcję pierwszą mam totalny push-up na głowie i każdy włosek żyje swoim życiem. Natomiast jeśli już je porozczesuje, chociaż nie dość że trwa to sporo czasu, na szczotce mam mnóstwo włosów to głowa boli mnie nie miłosiernie, i wyschną są szorstkie i suche w dotyku. Nie jest to produkt, po który sięgnę ponownie.\nSKŁAD: Aqua (water), brassica alcohol, spiraea ulmaria flower extract*, cetyl alcohol, caprylic/capric triglyceride, glycerin, brassicyl isoleucinate esylat, butyrospermum parkii (shea) butter*, linoleic acid, hydrolyzed corn protein, hydrolyzed wheat protein, hydrolyzed soy protein, arginine, behenyl /stearyl aminopropanediol esters, trametes versicolor extract, aloe barbadensis leaf juice powder*, lilium candidum flower extract*, sclerotium gum, parfum (frafrance), benzyl alcohol, dehydroacetic acid, tocopherol, glycine soja oil, leuconostoc/radish root ferment filtrate, linolenic acid, sodium benzoate, potassium sorbate,limonene, linalool, geraniol.\nMaska również znajduje się w tubie, nieco mniejszej niż szampon. Zdecydowanie lepiej jest z niej wydobyć produkt, bo w konsystencji jest typowa dla kosmetyków swojej kategorii.\nNakładałam ją prawie zawsze zgodnie z zaleceniami producenta, jednak czasem zdarzało się, że mój czas był mocno ograniczony i musiałam spłukiwać ją dużo szybciej. O tyle, o ile szampon nie jest moim ulubieńcem, tak w przypadku maski jest lepiej. Może włosy nie są super nawilżone i lśniące, ale są dobrze dociążone, nie puszą się, nie wywijają i przede wszystkim można je rozczesać bez bólu. Myślę, że chroni także przed gorącym powietrzem. Może nie tyle suszarki, bo jeśli już muszę wysuszyć włosy to robię to zimnym powietrzem, ale nie raz wychodziłam z mokrą głową na totalne słońce w czasie wiosennych upałów i moje włosy nie zostały przez to ani przesuszone, ani zniszczone.\nCałość ze sobą świetnie współgra i się uzupełnia, chociaż ten efekt jest gorszy niż w przypadku nawilżenia włosów innymi kosmetykami. Jeżeli miałabym wybierać jeden z tych produktów, które będę używała solo, wzięłabym na pewno maskę.\nZnacie ten duet? Jak u Was sprawdzają się kosmetyki do włosów z keratyną?\nBy: Joanna Śliwińska | www.e-Kobieta.eu - lipca 13, 2018\nEtykiety: COSLYS, PIELĘGNACJA WŁOSÓW\neterycznyswiat 13 lipca 2018 08:56\nPierwszy raz mam przyjemność czytać o tej marce.\nkaasilka 13 lipca 2018 09:12\nNie znam,ale pewnie bliżej mu się przyjrzę\nJagodowa^^ 13 lipca 2018 10:21\nNie znam tych kosmetyków, w zasadzie to pierwszy raz o nich słyszę. Jeśli kreatyna źle działa na Twoje włosy to po prostu najlepiej ją ograniczyć lub wyeliminować - jest wiele innych składników, które mogą pomóc Twoim włosom :) Ostatnio zakochałam się w maskach do włosów firmy Kallos - maska aloesowa jest bardzo fajna i mocno nawilża włosy! Może warto spróbować i w Twoim przypadku?\nżaneta serocka 13 lipca 2018 11:36\nOstatnio bardzo chętnie poznaję nowe kosmetyki do włosów. Szampon ma dobry skład, szkoda, że jednak jego działanie w Twoim przypadku nie jest najlepsze. Mam suche włosy więc maska to coś dla mnie . ja zawsze staram się kosmetyki pielęgnacyjne trzymać na włosach jak najdłużej\nKosmetykoFanki 13 lipca 2018 13:58\nNie znam tego dueciku ale maska mnie zaciekawiła :)\nRenia. Renata 13 lipca 2018 16:31\nnie znam tych produktów, ale póki co, moje włosy wszystko lubią ;)\nDrzemiące Piękno 13 lipca 2018 18:24\nMarkę znam jedynie z blogów, choć maska prezentuje się fajnie :). Muszę w końcu coś od nich poznać :)\nIwona 13 lipca 2018 19:36\nFajna jest ta seria :)\nPatrycja. 15 lipca 2018 20:43\nNie kojarzę tych produktów, chętnie przetestowałabym maskę. :)\nBeauty Unearthly 15 lipca 2018 21:49\nKamilka 17 lipca 2018 09:23\nU mnie nie bardzo, kosmetyki z kreatyną czy nie, nie widzę różnicy :)\nNatliia 18 lipca 2018 10:54\nU nie efekt jest widoczny po 3-4 dniach :) chyba każde włosy są inne i inaczej reagują na kosmetyki\nMariaa 19 lipca 2018 13:38\nu mnie Podobnie, nie widać różnicy\nPaulina 20 lipca 2018 10:34\nja posiadam dużą ilość kosmetyków z kreatyną i widzę naprawdę bardzo dużą różnice w swoich włosach. Są o wiele mocniejsze.\nMagdalena Lesz 25 lipca 2018 16:52\nNie znam tego duetu, właściwie to go pierwszy raz widzę, ale chętnie bym wypróbowała, bo lubię produkty z keratyną :)\nMonia 1 sierpnia 2018 09:35\nciekawa jestem jak działają te wszystkie odżywki z keratyną\nMarysia 6 sierpnia 2018 14:33\nU mnie też tak jest :P\nada 6 sierpnia 2018 15:37\nSundiamore 9 sierpnia 2018 14:09\nTą maskę będę musiała wypróbować :)\nkalinowskig 19 sierpnia 2018 21:53\nSantanaB 20 sierpnia 2018 13:25\nOsobiście nie widzę jakiejś ogromnej przewagi dla kosmetyków z kreatyną - przynajmniej na moim przykładzie\nmoje włosy bardzo lubią keratynę, więc myślę, że polubiłyby ją moje włosy :)\n*Nataleczka* 23 sierpnia 2018 17:20\nMarki nie znam kompletnie. Zapraszam do mnie :)\nEmza 28 sierpnia 2018 22:08\nZ tej firmy miałam jednie próbki kremów...na szampon na pewno się nie zdecyduję:D\nCoslys, szampon naprawczy i intensywna maska z ker...\nNail Art Tutorial - Aquarelle Flower\nMollie - biżuteria ręcznie robiona\nRóż Indyjski od La Rosa w manicure


Dekarz - Blacharz (Dekarz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub z...\nGrupa Dekarzy - Blacharzy (Dekarz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub z...\nMonter izolacji termicznych (EPL/05/17) (Monter)\t- Belgia / Belgia - Dam pracę\tPoszukiwana ekipa budowlana (docieplenia) Miejsce pracy: Liege Firma Weegree poszukuje ekipę monterów izolacji termicznych.Praca polega na montażu izolacji zewnętrznej na budyn...\nBlacharz warsztatowy - Cynkarz (Blacharz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub z...\nPraca Belgia - Docieplenia Budynkow - Ekipa 3osoby (praca belgia - docieplenia - ekipa, Budowlaniec)\t- Belgia / Belgia - Dam pracę\tFirma „Isostone" jest firmą ogólnobudowlaną działającą na terenie Belgii.Jesteśmy stabilną firmą świadcząca wysokiej jakości usługiw sektorze budowlanym na terenie całej Be...\nPoszukiwana ekipa budowlana (docieplenia) (Monter)\t- Belgia / Belgia - Dam pracę\tPoszukiwana ekipa budowlana (docieplenia) Miejsce pracy: Liege Firma Weegree poszukuje ekipę monterów izolacji termicznych. Praca polega na montażu izolacji zewnętrzne...\nMonter izolacji termicznych (EPL/05/17) (Monter)\t- Belgia / Belgia - Dam pracę\tWEEGREE jest firmą działającą w obszarach outsourcingu zatrudnienia, technologii informatycznych oraz consultingu HR. Od 10 lat współpracujemy z klientami z Belgii, Holandii, Nie...\nMonter elewacji / dociepleniowiec (Monter)\t- Niemcy / Niemcy - Dam pracę\tFirma Reske Personalservice GmbH z siedzibą w Rostocku poszukuje pracowników na stanowisko: MONTER ELEWACJI / DOCIEPLENIOWIEC Miejsce pracy: Grömitz, Niemcy WYMAGANIA: - ...\nGrupa Dekarzy - Blacharzy (Dekarz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub za gra...\nPILNE (POSZUKUJE 2 LUB 4 LUDZI, Budowlaniec)\t- Belgia / Belgia - Dam pracę\tWitam , Poszukuje pilnie 2 lub 4 osób do pracy jako ocieplacz z własną działalnością i dokumentem A1 na terenie Belgi. Opis Stanowiska - klejenia styropianu -klejenie cegieł klin...\nDekarz (Dekarz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub za gra...\nBlacharz warsztatowy - Cynkarz (Blacharz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub za gra...\nBlacharz warstwowy - Cynkarz (Blacharz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub z...\nSzukamy pracy przy ociepleniach!!! (ocieplenia budynków, Budowlaniec)\t- Niemcy / Niemcy - Szukam pracy\tWitam Poszukujemy pracy przy ociepleniach, Posiadamy doświadczenie w braży ociepleń, Klejenie styropianu, zaciąganie siatki, tynki. pracowaliśmy na swoja rękę. Poszukujemy we 3 na...\nDekarz - Blacharz (Dekarz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub za gra...\nEkipa Dekarzy - Blacharzy (Blacharz)\t- Francja / Francja - Dam pracę\tINTERIMAX jest nowoczesną agencją rekrutacyjną, realizującą projekty dla polskich i zagranicznych przedsiębiorstw. Jeżeli poszukujesz nowych wyzwań i możliwości pracy w kraju lub za gra...


"Owoc Sandomierski" wydzierżawiony? - Fresh-market\nŹródło: www.fresh-market.pl za wyborcza.pl (KZ)\nZakład produkcyjny upadłego "Owocu Sandomierskiego" został wydzierżawiony. - To dobra wiadomość. Oznacza zapewne wznowienie produkcji - komentuje mecenas Grzegorz Rogusz, pełnomocnik sadowników.\nZ naszych informacji wynika, że zakład w Bilczy pod Obrazowem wydzierżawił Łukasz Gębka, współwłaściciel Eko Farmy Świętokrzyskiej z Ćmielowa (to producent ekologicznej żywności). – Słyszeliśmy o dzierżawie, ale nie poznaliśmy póki co jej warunków – mówi Tomasz Olszewski, jeden z udziałowców upadłego „Owocu”. Grzegorz Rogusz, pełnomocnik kilkudziesięciu sadowników: – To świeżutka sprawa. Jako członkowie rady wierzycieli nie mieliśmy jeszcze wglądu do umowy. Zaraz jednak dodaje: – To dobra wiadomość. Oznacza zapewne wznowienie produkcji w zakładzie.\nSadownicy dalej jednak czekają przede wszystkim na spisanie listy wierzytelności, sprzedaż „Owocu” i odzyskanie pieniędzy. Walczą też, aby dług wobec nich nie został policzony wedle ich zdaniem nieuczciwie skorygowanych faktur (po 1 grosz za kilogram). To, czy poprzedni zarząd mógł je wystawiać, sprawdza prokuratura.\n– Średnia cena rynkowa w tamtym czasie przekraczała złotówkę – zauważa Olszewski.\nA co ze sprzedażą zakładu w Bilczy? Jak pisaliśmy, rada wierzycieli nie zgodziła się, aby „Owoc” sprzedać za ok. 42 mln zł polonijnemu biznesmenowi Wiesławowi Żółtowskiemu. Uznano, że cena jest zbyt niska. I że zostanie ogłoszony przetarg w tej sprawie. Jeszcze przed ogłoszeniem upadłości spółki majątek „Owocu Sandomierskiego” szacowano na 112 mln zł. Jej dług na ok. 62 mln. Możliwe, że „Owoc Sandomierski” zostanie przejęty przez skarb państwa. O tym, że tak się może stać, mówili politycy PiS.\nSłowa kluczowe: owoc sandomierski


Mieszkanie Gdańsk Gdańsk, Zaspa, al. Jana Pawła II - Gratka.pl\n519 000,00 zł 8 046,51 zł/m2\nBUDYNEK: Budynek w bardzo dobrym stanie technicznym. Teren ogrodzony, pod budynkiem miejsca parkingowe dla mieszańców, wjazd przez szlaban. Wejście do budynku zabezpieczone domofonem. Wokół budynku zadbana zieleń.\nMIESZKANIE: Mieszkanie na drugim piętrze o powierzchni 64.5 m2, składające się z trzech niezależnych pokoi, osobnej kuchni, łazienki i wc. Mieszkanie rozkładowe z potencjałem. Z salonu wyjście na duży, zabudowany balkon. Do mieszkania przynależy piwnica, komórka oraz dostęp do suszarni.\nCzynsz zmienny w zależności od pory roku, przy 4 osobach 650 zł. latem, natomiast zimą 750 zł.\nZadzwoń już dziś i umów się naprezentację!\nNumer referencyjny gratka-73951/2681/OMS


Utopia regulaminów - David Graeber - eBook - Księgarnia Medyczna PZWL\nUtopia regulaminów (eBook)\nCzy ktoś lubi biurokrację? Chyba nawet biurokraci jej nie lubią, skoro Ministerstwo Rozwoju prowadzi akcję “STOP biurokracji”. Ale nie wystarczy nie lubić regulaminów i zasad, żeby się ich pozbyć. David Graeber, brytyjski antropolog, zauważa, że im więcej inicjatyw, których celem jest ograniczenie biurokracji i uwolnienie mechanizmów rynkowych, tym więcej regulacji prawnych i aparatu administracyjnego. W fascynującym eseju o “Utopii regulaminów”, tłumaczy w jaki sposób działa ten paradoks, a także to, dlaczego przez rozwój biurokracji państwowej ludzkość nie doczekała się jeszcze kolonii na Marsie.\nISBN druku: 978-83-65369-44-4


Czy można dotknąć wiatr? Język polski klasa IV uczę się z serwisem www.cousowy.pl\nCzy można dotknąć wiatr? Język polski klasa IV\nzapamiętywanie: uczeń zna pory roku, nazwy miesięcy, zna pojęcie ZWROTKA i WERS, zna znaki interpunkcyjne i ich rolę w tekście;\nrozumienie: potrafi znaleźć czasownik w tekście, rozumie różnice między utworem wierszowym a tekstem ciągłym;\nMETODY: pogadanka, metoda przewodniego tekstu, pantomima, scenka improwizowana.\nWARTOŚCIOWANIE: uczeń uczy się współpracy w grupie, wdraża się do samodzielnej pracy, uczy się obiektywnej oceny kolegów.\nUMIEJĘTNOŚCI: uczeń umie wyszukiwać w tekście czasowniki,wie, co nazywają, wyczuwa tempo utworu, umie je nazwać (szybkie, wolne), umie uzasadnić, dlaczego autor użył wielu czasowników, potrafi pracować w grupie, odpowiada wtedy, gdy jest o to pytany, czeka na swoją kolej.\nCZĘŚĆ POCZĄTKOWA LEKCJI\nSprawdzenie zadania domowego. Uczniowie wymieniają się zeszytami. Mają sprawdzić, czy zostały wymienione elementy przyrody charakterystyczne dla jesieni.\nNauczyciel nawiązując do zadania domowego, pyta, czy wiatr również kojarzy się z jesienią.Po czym zaleca słuchanie utworu (czyta sam, podręczniki są zamknięte). Uczniowie po wysłuchaniu swobodnie wypowiadają się na temat usłyszanego utworu. Nauczyciel zadaje pytania:\njaki to wiatr? skąd o tym wiemy?\njakich wyrazów użył poeta, by ukazać czynności wiatru?\nczy można wyobrazić sobie zachowanie wiatru? dzięki czemu?\nNauczyciel prosi o wypisanie czasowników z wiersza. Uczniowie liczą, ile ich jest.\nNa prośbę nauczyciela uczniowie próbują zagrać wiatr. Nauczyciel czyta tekst, uczniowie starają się naśladować "zachowanie" wiatru. Zwracają uwagę na tempo. Klasa ocenia grę kolegów. Chętny uczeń czyta wiersz. Można również go ocenić.\nNauczyciel zadaje pytanie zawarte w temacie: "czy można dotknąć wiatr?". Podaje zadanie domowe: Narysuj wiatr używając różnych technik plastycznych. Chętni uczniowie mogą nauczyć się wiersza na pamięć (całości lub jego części).\nNasza prezentacja w informatorze - Czy można dotknąć wiatr? Język polski klasa IV.


Nagrody fotograficzne iPhone'a powracają, ponieważ smartfon Apple'a potwierdza, dlaczego jest tak popularny - Nowości\nNagrody fotograficzne iPhone'a powracają, ponieważ smartfon Apple'a potwierdza, dlaczego jest tak popularny\nIPhone firmy Apple nadal jest jednym z najpopularniejszych sposobów na robienie zdjęć.\nZ milionami tych urządzeń schowanych w kieszeniach na całym świecie, co nie jest zaskakujące, ale jakość obrazu z tego aparatu jest również powodem, dla którego tak wiele osób robi zdjęcia na iPhonie.\nAby udowodnić, jak kompetentny jest ten aparat, w 2007 r. Uruchomiono iPhone Photography Awards, świętując od tego czasu kreatywność fotografów iPhone.\nOd momentu powstania, to kultowe wydarzenie stworzyło naprawdę inspirujące obrazy iw tym roku nie jest inaczej.\nZwycięzcy 12. dorocznych nagród zostali właśnie ogłoszeni, a zgłoszenia wyglądają tak, jakby zostały nakręcone na profesjonalnej lustrzance cyfrowej.\nLaureatka nagrody głównej i fotograf roku otrzymuje nagrodę Gabrielli Cigliano z Włoch za wejście do konkursu Big Sister.\nPierwsze, drugie i trzecie miejsce fotografów nagród roku trafia do Diogo Lageof Portugal za jego obraz Sea Stripes, Yuliya Ibraevaof Russia za wpis „Sorry, no movie today” i Pend Hao z Chin za jego wizerunek Come Across\nZdobywców pierwszego, drugiego i trzeciego miejsca w 18 kategoriach przyznano fotografom, którzy reprezentowali wiele krajów na całym świecie, w tym Australię, Bahrajn, Białoruś, Brazylię, Kanadę, Chiny, Francję, Niemcy, Indie, Włochy, Japonię, Peru, Portugalię, Rosję , RPA, Tajwan, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone.\nMówiąc o tym wydarzeniu, Cary Hazelgrove, jeden z członków tegorocznego jury, mówi: „W 2019 roku wpisy były świetne. Zdumiewająca praca, która przyciąga planetę przez fotografie. ”\nMożesz zobaczyć wszystkich zwycięzców na stronie oficjalna strona ale oto wybór najlepszych zdjęć.\nPrevious Klienci O2 w końcu otrzymują wiadomości, na które czekali, ponieważ sieć ma na celu rywali\nNext Aktualizacja WhatsApp: Kiedy aktualizuje się KaiOS? Które telefony będą obsługiwały aktualizację WhatsApp?


Profil użytkownika dwutygodnik.com\nPROFIL UŻYTKOWNIKA - dwutygodnik.com - Prasa, Internet\nStatystyki wejść: 1088\nPo co wiersze, quasi-dzienniki, rysunki i elektryczne? Po co alfabety, hasła, cytaty? Po co recenzje, eseje, rozmowy („tak, musi być dużo rozmów, dużo” – powiedział jeden z redaktorów podczas wirtualnego zebrania), opisy, relacje? Po co figle, fikcje, produkty uboczne… Po co całe to pisanie?\nStrona WWW: http://www.dwutygodnik.com/\nInternetowy Magazyn Kulturalny
\nOnline Culture Magazine
\nPo co to wszystko?
\nPo co wiersze, quasi-dzienniki, rysunki i elektryczne? Po co alfabety, hasła, cytaty? Po co recenzje, eseje, rozmowy („tak, musi być dużo rozmów, dużo” – powiedział jeden z redaktorów podczas wirtualnego zebrania), opisy, relacje? Po co figle, fikcje, produkty uboczne… Po co całe to pisanie?
\nNatrafiliśmy niedawno na takie zdanie: „kultura nie jest żadnym obowiązkiem, można się bez niej doskonale obyć” (Kot Jeleński). I nikomu nie chcemy wmawiać, że jest inaczej.
\nA jednak są tacy, którzy z jakichś powodów obywać się bez niej nie chcą. Może pamiętają Gombrowicza i – jak on – chcą kultury wolnej od całej dziecinności i starczego uwiądu, od kolorowych szlaczków, kurzu i patosu, od patriotycznych i pseudo-intelektualnych wymagań. Przeczytaliśmy kiedyś w jego „Dzienniku” takie słowa: „literaturze [...] grozi to niebezpieczeństwo, iż stanie się jajkiem na miękko, zamiast być – co jest jej powołaniem – jajkiem na twardo”.
\nNie tylko literaturze. Staramy się więc stawiać sprawy twardo, jasno i bez ograniczeń. Ale też ironicznie (choć nie prześmiewczo), lekko (choć nie bezboleśnie) i przede wszystkim – bez przymusu „bycia kulturalnym”. Na naszej stronie spotkają się ludzie, którzy dotąd nie przypuszczali, że może ich cokolwiek ze sobą łączyć, których dzieliła nieprzekraczalna granica gustu, światopoglądu i interpretacyjnej metody. Nie chcemy zacierać różnic, chcemy rozszerzać różnorodność.
\nPo co więc to wszystko?
\nStatystyki portalu: 11601943 odsłon


Zakup nieruchomości, co należy wiedzieć i na co zwrócić uwagę. - Firmy deweloperskie w Polsce - ranking\nZakup nieruchomości to jedna z poważniejszych i trudniejszych decyzji naszego życia. Towarzyszący tej chwili stres jest czymś zupełnie naturalnym. Wynika on często z braku odpowiedniej wiedzy, nie każdy przecież zna się na tym, z czym nigdy wcześniej nie miał kontaktu. Istotne jest jednak, by przed zakupem dowiedzieć się, na jakie kategorie dzielą się nieruchomości i co należy mieć na uwadze przed dokonaniem zakupu jednej z nich.\nPierwszym rodzajem nieruchomości są nieruchomości gruntowe, czyli tzw. grunty. Znajdujące na nich budynki, rośliny oraz urządzenia są częścią składową danych gruntów. Podobnie jest w kwestii praw z nimi związanych. Ta kategoria dzieli się na nieruchomości rolne i leśne. Nie wszystkie budynki są stale związane z gruntem przy pomocy praw. Niektóre z nich lub ich części mogą zostać wyodrębnione.\nTutaj pojawia się drugi rodzaj, czyli nieruchomości budynkowe. Określa się nimi budynki trwale związane z gruntem, jednak z powodów przepisów szczególnych posiadające odrębny przedmiot własności.\nTrzeci i ostatni rodzaj stanowią nieruchomości lokalowe, które powstają na mocy ustawy o własności lokali. Nieruchomości tego typu to najczęściej mieszkania w blokach lub kamienicach, ale również lokale o innym przeznaczeniu. Wyodrębnienie własności lokalowej wiąże się z koniecznością założenia księgi wieczystej.\nPrzede wszystkim na przeglądane oferty i ogłoszenia należy patrzeć z pewnym dystansem. Często faktyczny stan nieruchomości, w mniejszym lub w znacznym stopniu, odbiega od opisu zamieszczonego przez pośrednika lub właściciela. Zjawisko to występuje najczęściej w przypadku mieszkań lub domów "z drugiej ręki". Warto więc sprawdzić każdą informację, zadawać wszystkie przychodzące do głowy pytania. Należy sprawdzić, czy liczba pomieszczeń i powierzchnia określona w ogłoszeniu, a później w umowie zgadza się ze stanem faktycznym. Ważne jest, by upewnić się, czy nieruchomość nie jest zadłużona, czy mieszkanie nie ma hipoteki. Warto porównać kilka ofert pod względem cen oraz stanu nieruchomości. Dobrze jest dowiedzieć się czegoś o okolicy, w której znajduje się budynek. Bardzo ważne jest także sprawdzenie, w jakim roku został wybudowany oraz przebadanie go pod względem wszelkich możliwych usterek. Podjęcie pochopnej decyzji może się wiązać z nieplanowanymi kosztami i wieloma poważnymi konsekwencjami.\nFormalności i ewentualna pomoc prawna\nNastępnym krokiem po podjęciu decyzji jest podpisanie umowy przedwstępnej. W dokumencie tym muszą znaleźć się między innymi parametry mieszkania, jego adres, ilość pomieszczeń, powierzchnia, forma płatności, termin zamknięcia transakcji i podpisania aktu notarialnego oraz istotne dodatkowe opisy, takie jak istnienie przynależnej piwnicy czy miejsca parkingowego.\nOstatecznym dokumentem jest akt notarialny, za którego pośrednictwem następuje przeniesienie praw własności. Dokument sporządza notariusz, a jego zachowanie jest niezwykle istotne.\nW razie jakichkolwiek wątpliwości lub złamania praw przez którąś ze stron należy udać się do kancelarii, specjalizującej się w prawie nieruchomości. Jest wiele miejsc, w których możesz w takiej sytuacji, zaczerpnąć opinii prawnej. Jednym z nich jest M. Wojciechowska i Wspólnicy Kancelaria Prawnicza Sp. k. Firma ta działa na rynku prawniczym od 1994 roku, a swoją siedzibę ma przy ulicy Mochnackiego w Rzeszowie.\nZakup nieruchomości to jedna z poważniejszych i trudniejszych decyzji naszego życia, ale dzięki rzeszowskiej kancelarii prawniczej M. Wojciechowska i Wspólnicy zakup staje się mniejszym wyzwaniem. To kadra świetnie wykwalifikowanych i doświadczonych adwokatów oraz radców prawnych. Bardzo profesjonalnie znają się na prawie nieruchomości. Dzięki pomocy wykwalifikowanych prawników i adwokatów uniknąłem podjęcia pochopnej decyzji, która mogła się wiązać z nieplanowanymi kosztami i wieloma poważnymi konsekwencjami. Serdecznie polecam\nSalon z klasycznymi meblami jest bardzo funkcjonal...\nHandel nieruchomości nie w każdej chwili jest ta...\nMeble drewniane wymagają jednakże przede wszystk...


USA: wykolejony w Filadelfii pociąg Amtrak przekroczył limit prędkości - TVN24\n13 maja 2015, 21:47\nKatastrofa i zabici. Pociąg jechał dwa razy za szybko\nPociąg relacji Waszyngton-Nowy Jork, który w nocy z wtorku na środę wykoleił się w Filadelfii, jechał w momencie katastrofy z prędkością ponad 160 km/h - dwa razy większą niż dopuszczalna na tym odcinku - podała NTSB, amerykańska komisja badająca przyczyny wypadków w transporcie. W wypadku zginęło 7 osób.\nFederalni inspektorzy są w trakcie badania danych z tzw. czarnej skrzynki składu. Nadmierna prędkość pociągu jest jedną z możliwych przyczyn katastrofy, które śledczy biorą pod uwagę.\n- Jesteśmy na etapie spekulacji co do przyczyn katastrofy - powiedział członek NTSB Robert Sumwalt. Podkreślił, że poza kwestią prędkości pociągu śledczy skupią się na zbadaniu kondycji torów i sprzętu, zachowaniu załogi oraz szkoleniach, jakie odbyła.\nAmtrak podał, że w wagonach było 238 pasażerów i 5 członków załogi. Zgodnie z najnowszym bilansem ponad dwieście osób przebywa w filadelfijskich szpitalach w związku z wypadkiem. Ranny został także konduktor składu. Burmistrz Filadelfii Michael Nutter potwierdził śmierć siedmiu osób.\nAmtrak "jak druga rodzina"\nKatastrofa w Filadelfii jest kolejnym w ciągu ostatniego roku wypadkiem kolejowym w USA. Koleje pasażerskie w Stanach Zjednoczonych są dofinansowywane z budżetu państwa i stan infrastruktury kolejowej stał się w związku z tym przedmiotem ożywionej debaty w ostatnim czasie.\nBiały Dom skrytykował w środę republikanów, którzy chcą ograniczyć finansowanie Amtraku.\n- Dla mnie Amtrak jest jak druga rodzina, podobnie jak dla wielu pasażerów - oświadczył wiceprezydent USA Joe Biden.\nAutor: fil//gak / Źródło: Reuters\nWykoleił się pociąg. Zabici, ranni, "chaos na miejscu katastrofy"\nOsunął się grunt. 19 wagonów ze sprzętem elektronicznym wypadło z torów\nPożar w Rio. Dwie osoby nie przeżyły ewakuacji szpitala\n"Kulminacja krucjaty konserwatystów", "przełom dla sądownictwa". Media komentują zaprzysiężenie Barrett


Gigabyte GeForce GTX 1080 Xtreme Gaming Premium Pack 8GB GDDR5X 256bit, Karta graficzna - cena i opinie - OleOle!\nGigabyte GeForce GTX 1080 Xtreme Gaming Premium Pack 8GB GDDR5X 256bit\nDzięki wyskokiej wydajności karta graficzna Gigabyte GeForce GTX 1080 Xtreme Gaming Premium Pack 8GB GDDR5X 256bit pozwoli ci zagrać w ulubione gry oraz usprawni efekty wizualne na twoim ekranie. Karta graficzna nVidia zapewnia także większą oszczędność energii dzięki wysokiej jakości komponentów z jakich została wykonana.\nGrafika Gigabyte typu GDDR5X daje możliwość osiągnięcia bardzo dobrej jakości i płynności obrazu, dzięki czemu nigdy nie będziesz w tyle za innymi graczami.\nKarta graficzna Gigabyte GeForce GTX 1080 Xtreme Gaming Premium Pack 8GB GDDR5X 256bit umożliwia korzystanie z 4 monitorów jednocześnie. Dzięki temu zdecydowanie ułatwisz sobie pracę lub granie w wymagające gry.\nkarta graficzna Gigabyte GeForce GTX 1080 Xtreme Gaming Premium Pack 8GB GDDR5X 256bit\nKod producenta GV-N1080XTREME-8GD-PP\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Gigabyte GeForce GTX 1080 Xtreme Gaming Premium Pack 8GB GDDR5X 256bit, wpisz 1093487 w wyszukiwarce oleole.pl.


Córka Adama Małysza wydoroślała i jest piękną kobietą. Młoda Karolina wygląda wprost zjawiskowo (FOTO) | ZeStadionu\nAdam Małysz: córka znanego sportowca sprzed lat jest piękną kobietą. Wiele osób pamięta Karolinę, która pojawiała się na zawodach swojego taty w czasach jego świetności i dopingowała go. Teraz jednak młoda kobieta wygląda zupełnie inaczej i wzbudza powszechny zachwyt.\nAdam Małysz: córka polskiej legendy sportu pojawiała się wraz z nim w telewizji w trakcie różnych wywiadów. Wówczas była ona jedynie małą dziewczynką, którą kojarzyło wiele tysięcy Polaków. Gdy jej ojciec zakończył karierę sportową, Karolina Małysz przestała pojawiać się na ekranach telewizorów przy okazji konkursów Pucharu Świata, w związku z czym Polacy nie mieli okazji jej oglądać.\nPo latach trzeba przyznać, że Karolina Małysz wyrosła na piękną kobietę. Nie da się ukryć, że teraz możemy obserwować ją głównie w mediach społecznościowych, dzięki czemu wszyscy mogą zobaczyć, jak zmieniła się córka jednego z najbardziej utytułowanych polskich sportowców w historii.\nAdam Małysz: córka zmieniła się nie do poznania\nKarolina Małysz stroni od blasku fleszy, nie udziela wywiadów i nie pojawia się w mediach, w związku z czym nie wiemy o niej zbyt wiele. Z pojedynczych informacji wiadomo, że studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wiemy także, że w kwietniu ubiegłego roku 22-letnia Karolina zaręczyła się.\nInternauci patrząc na zdjęcia Karoliny Małysz na Instagramie zgodnie twierdzą, że zmieniła się ona nie do poznania. Wielu fanów doskonale pamięta ją sprzed lat, dlatego nietrudno zrozumieć ich zaskoczenie. Córka znanego skoczka wygląda na bardzo szczęśliwą z powodu zaręczyn, co zdecydowanie jej służy.\nAdam Małysz: córka wygląda olśniewająco\nZOBACZ ZDJĘCIA KAROLINY MAŁYSZ:


Rower dziecięcy polskiej produkcji EasyGo – model Biker – rowerek biegowy - obecnie BABYSPEC (dawny Markowymix) Częstochowa\nStrona główna>Rower dziecięcy polskiej produkcji EasyGo – model Biker – rowerek biegowy\nRower dziecięcy polskiej produkcji EasyGo – model Biker – rowerek biegowy\nPolski rowerek dziecięcy przeznaczony dla dzieci do lat 6\nEASY GO ROWEREK BIEGOWY - model BIKER 2014 - dla dzieci od 3 lat:\nEASY GO ROWEREK BIEGOWY - model BIKER 2014 - dla dzieci od 3 lat\nWszystkie oferowane przez nas rowery dziecięce są produkowane w Polsce, zgodnie z normami europejskimi. Gwarantujemy wysoką jakość produktu oraz sprawność i bezpieczeństwo użytkowania.\nZ tego względu nie oferujemy tanich rowerków importowanych z Chin, gdzie niejednokrotnie produkt po otwarciu z kartonu był niekompletny oraz posiada niespasowane elementy.\nPolskie rowery są wolne od tego typu wad, posiadają fachowy serwis producenta przez okres 24 miesięcy.\nRower po wyjęciu z kartonu jest praktycznie gotowy do użycia – wystarczy wyprostować kierownicę i można używać. (rowerek chiński to całą masa elementów do składania co jest problematyczne i czasochłonne).\nRowerek biegowy Biker w nowej wersji 2014 jest wspaniałym rozwiązaniem do nauki utrzymywania równowagi. Rowerek jest bardzo komfortowy, a do tego sprawia, że dziecko szybciej nauczy się jeździć i chętnie przeniesie się na normalny rower. Posiada on ciekawy wygląd, przyjemny dla dziecka. Rowerek ten dopasowany jest dla dzieci od 3 roku życia.\nDopasowany dla dzieci powyżej 3 roku życia\nRama o ciekawym projekcie wykonana z solidnego drewna i pokryta odpornym lakierem\nWygodne, wyprofilowane siodełko z możliwością regulacji: 39cm-44cm\nSkrętna kierownica posiadająca antypoślizgowe rączki\nCałkowite wymiary rowerka: długość - 81cm, wysokość - 59cm\nMocne, pomopowane opony o średnicy 29cm\nNowe, lepsze łożyska kół\nLekki - całkowita waga wynosi 3,4 kg\nOficjalne zdjęcia pochodzą od producentów. Kolory produktów w rzeczywistości mogą się nieznacznie różnić względem pokazanych w ofercie.


„Zdrowie ciała” czyli Rzeżucha - DoradcaSmaku.pl\n„Zdrowie ciała” czyli Rzeżucha\nWielkanoc zbliża się wielkimi krokami a w raz z nią kroczy mała, niepozorna i bardzo zdrowa rzeżucha. Poza oczywistym skojarzeniem ze świętami wielkanocnymi niewiele o niej wiemy. Zapraszam poznać ją nieco lepiej.\nLubicie rzeżuchę? Ja uwielbiam! Większości kojarzy się z Wielkanocą, ale ja wysiewam ją od jesieni niemal przez całą zimę, dla pysznej i zdrowej zieleniny do dan i kanapek.\nAby poznać ją nieco bliżej warto poznać jej historii. Rzeżucha pochodzi z Afryki i Azji. Uprawiano ją w starożytnej Grecji, Rzymie i Egipcie. Do Polski dotarła ok. XV wieku jako lekarstwo regulujące zaburzenia tarczycy, a w późniejszym okresie również jako lekarstwo na rwę kulszową, bóle głowy i gruźlicę a także stosowano ją w leczeniu chorób pasożytniczych jelit i owrzodzenia skóry, jamy ustnej i przewodu pokarmowego. W medycynie ludowej ze względu na prozdrowotne działanie nazywana jest "zdrowiem ciała".\nRzeżucha dzięki właściwością dekoracyjnym i szybkiemu wzrostowi jest bezsprzecznym symbolem świąt Wielkanocnych. Niewielu wie jednak, że jest również ważnym składnikiem naszej diety. Dostarcza witamin A, B1, B2, C, E, K, PP, kwas foliowy, żelazo, wapń, sole mineralne, magnez, chrom, fosfor, łatwo przyswajalny jod i siarkę.\nA co nam to daje w praktyce? Rzeżucha dzięki zawartości wspomnianych składników wspomaga pracę trzustki, łagodzi dolegliwości reumatyczne, dobrze wpływa na stan skóry (zwalcza trądzik i łojotok), dezynfekuje drogi moczowe, buduje odporność organizmu, pomaga usunąć toksyny i przyspiesza trawienie.\nWspomniane profity powinny skutecznie mas zachęcić do jej spożywania. A jeśli nas to nie przekonuje to może przekona Was jej lekko ostry, wyrazisty smak, który świetnie komponuje się z kanapkami, sałatkami, zupami, pastami jajecznymi czy twarożkiem\nJeśli to wszystko Was nie przekonuje to warto zauważyć że rzeżucha jest roślina bardzo mało wymagającą. Wystarczy na talerzyk/miseczkę/skorupkę jajka/słoiczek* (*niewłaściwe skreślić) wyłożyć ligninę lub watę kosmetyczną na która wysypujemy niezbyt gęstą warstwę nasionek i podlanie jej od czasu do czasu. W ten sposób już po około 7 dniach od wysiania nasze oczy cieszy równa „trawka”. Im cieplej i słoneczniej tym szybciej nasionka wykiełkują. Wystarczy pamiętać aby podlać je co kilka dni. Nie tylko pięknie wyglądają rosnąc na kuchennym parapecie ale też świetnie smakują.\n2 ubite szklanki rzeżuchy\nsól, biały pieprz, papryczka chilii\nposiekane migdały lub płatki migdałów\nZiemniaki, cebule oraz seler naciowy kroimy w kostkę. Podsmażamy na rozgrzanym maśle klarowanym, a następnie podlewamy bulionem, dodajemy papryczkę chilii w całości i gotujemy do miękkości ziemniaków. Na około 3-4 minuty przed końcem gotowania dodajemy umytą rzeżuchę (zostawiamy nieco do dekoracji). Wyciągamy papryczkę chilii i miksujemy na gładką masę. Doprawiamy do smaku solą i świeżo mielonym pieprzem. Jajko gotujemy na twardo z dodatkiem łyżki soli. Studzimy i dzielimy na cztery części. Zupę dekorujemy jajkiem, świeżą rzeżucha oraz posiekanymi migdałami.


Ranking Klubów IPSC w Polsce 2018 « IPSC Region Polska\n« Egzamin Kompetencyjny IPSC – Pawłów w okolicach Opola\nRanking 2018 »\nRanking Klubów IPSC w Polsce 2018\npo raz pierwszy w historii został w 2018 roku zorganizowany Ranking Klubów IPSC w Polsce. Pomysł opierał się na chęci uhonorowania Klubów Strzeleckich których reprezentanci w danym roku odznaczyli się w polskim IPSC osiągnięciami oraz brali czynny udział w sportowej rywalizacji w naszej dynamicznej konkurencji. Ranking za 2018 rok, uaktualniony według regulaminu jest już dostępny TU.\nZwycięzcami tegorocznej edycji zostały kluby:\nTARCZA 96 Poznań,\nNajwiększe gratulację należą się warszawskiej Legii za wspaniałe zwycięstwo!!!\nWkrótce do wszystkich klubów z pierwszej piątki rankingu, przekazane zostaną specjalnie przygotowane puchary celem upamiętnienia tego osiągnięcia. Mam nadzieję, że te skromne pamiątki wesprą w macierzystych klubach starania zawodników IPSC walczących na krajowej arenie.\n3 listopada 2018 | Kategoria: Ogłoszenia


DEERMA VC40 Odkurzacz - ceny i opinie w Media Expert\nŁatwość przechowywania - wieszak ścienny\nDostępny także w outlecie od 353,00 zł\n441 , 49 zł\nNowy Outlet - 353,00 zł\nWysokoobrotowy silnik bezszczotkowy odkurzacza DEERMA VC40 zapewnia bardzo wysoką moc ssania, sprawiając, że odkurzanie jest niezwykle skuteczne i dokładne. Dodatkowo dzięki swojej konstrukcji zapewnia jest znacznie trwalszy w porównaniu ze standardowymi silnikami szczotkowymi.\nMożliwość ładowania produktu zawieszonego na ścianieOdłączana rączka umożliwiająca czyszczenie mebli i samochodu\nZadowolona Pani domu\nSprzęt otrzymuje ode mnie dużego PLUSA. Jako osoba lubiąca porządek i odkurzająca mieszkanie nawet 5 razy w tygodniu śmiało mogę stwierdzić, że odkurzacz spełnia moje wymagania. Głośność pracy jest zadowalająca w porównaniu do wcześniejszych odkurzaczy. Ma dwa stopnie mocy, które można dostosować do swoich potrzeb i jest naprawdę lekki. W zestawie otrzymujemy wszystkie potrzebne końcówki oraz co miało dla mnie także znaczenie - uchwyt na odkurzacz, dzięki któremu sprzęt nie opiera się o ścianę i całkiem ładnie wygląda. Cały odkurzacz jest estetycznie wykonany. Wyrzucanie zebranego kurzu zajmuje zaledwie kilka sekund. Decydując się na zakup miałam świadomość, że wydajność sprzętu może nie być zadowalająca i tu pojawiło się moje zdziwienie - spokojnie mogę poodkurzać 3-4 razy mieszkanie 50m2 na pełnej mocy. Ładowanie trwa niewiele w porównaniu do odkurzaczy nawet z wyższych półek. Moim zdaniem, sprzęt wart sporej uwagi. Zachęca jakością, tym bardziej jeśli ktoś nie chce wydawać dużych pieniędzy.\nGrzegorz 12 kwietnia 2021\nWitam Ogólna ocena bardzo dobra, natomiast jest minus: brak dostępnych na rynku szczotek wymiennych i ciężko dostępne filtry. Ani Media Expert ani dystrybutor na Polskę Deerma, nie mają dostępnych szczotek wymiennych. W związku z czym odkurzacz staje się jednorazowy.\nJanekdg 10 stycznia 2021\nW podobnym przedziale cenowym to dobry wybór, urządzenie odkurza poprawnie, mamy wystarczający wybór końcówek, 2 różne turboszczotki. Jeden minus to krótki czas pracy na pełnej mocy, ale wystarczy na posprzątanie mieszkania, i czas ładowania jest akceptowalny.\nPaweł 20 listopada 2020\nDobry sprzęt z elektroszczotką za rozsądne pieniądze. Nie ma sensu przepłacać.\nŁącznie 441,49 zł


Nowoczesne meble i lampy - dobre-kinkiety.pl\nJednakże mające frapujący design (materace kielce) zbierają coraz większą popularność, wbrew zwyczajom z poprzedniej epoki. Niedawno w stolicy województwa łódzkiego zakończył się światowy Łódź Design Festiwal 2012. Te dziesięciodniowe genialne święto kreatywności ściągnęło do Łodzi tysiące gości ze wszystkich stron świata. Podczas festiwalu Łódź Design 2012 odbyły się pokazy, na których projektanci oraz firmy pokazywały swoje świeże projekty. Zwiedzający mogli także posłuchać interesujących lekcji na temat innowacyjnego wzornictwa i zabrać głos w debatach na temat trendów designerskich.\nTa nowa treść (https://projektoskop.com.pl/jak-obliczyc-moc-grzejnika/) jest niezwykle atrakcyjna i jeżeli poszukujesz większą ilość wiadomości na opisywaną tu kwestię, to znajdziesz je tu.\nPojawiła się ogromna szansa, że tego rodzaju święto ciekawych konstrukcji prędko namówi Polaków do zakupu nowoczesnych mebli.\nMeble designerskie ciągle jednak nie są regularnie spotykane w wielkich dyskontach meblowych. Dlatego namierzanie niebanalnych rozwiązań powinno się rozpocząć od WWW, bo dużo pracowni, które składają takie meble reklamuje się tylko za pomocą tej technologii. Jeśli zatem zachęcają cię awangardowe lampy, zrobione przez innowacyjnych artystów, do wyszukiwarki internetowej wpisz hasło materace kieszonkowe. Na stronach sieciowych wytwórców ekstrawaganckich mebli dostaniesz do dyspozycji interaktywne indeksy i na pewno będzie tam materac, który cię urzeknie i uczyni, że twój dom będzie wyglądać awangardowo.\nThis entry was tagged design, festiwal, materac, święto, temat. Bookmark the permalink.\n← Wybierz wygodne wyposażenie do Twojego mieszkania\nBaterie wannowe oraz baterie prysznicowe od rekomendowanych producentów oraz marek →


Egzystują urzędy, które należy koniecznie | erg\nTrwają tytuły, jakiego wypada koniecznie przeczytać. Owa kondycja z pewnością aż do nich powinno się. Owo pozycja bibliograficzna ciepła, mądra, fascynująca. Naprawdę se myślę Jerzego Stuhra owo imponująca lektura na długie jesienne wieczory. Zalecam. Nie ma rozpusty większej niż intencjonalność. Całkiem rezygnują aż do tych roztrząsań. Nie ma widać zero ciekawszego aniżeli wczytywanie się w inicjatywie drugiego gościa. Rozumienie go poprzez biblia. Zwłaszcza dzień dzisiejszy, jak postępujemy ekspresowo tudzież lada podczas gdy. Lektura rzeczywiście se rozmyślam przypadkiem być pod adresem temu doskonałą przygodą. Napawa się ona sporą glorią między czytelników. Być przypuszczalnie dzieje się no przy użyciu zjawisko, że jederman znajdzie po tej stronie coś w celu se. Ano siebie sądzę rozbudza podobnie jak uśmiech, kiedy tudzież łzy. Bowiem lamentować się chce, kiedy patrzy się na obecną rzeczywistość. Jakież przykrego zaś niszczącego dla wychowania dzieci są dzieje aktualnych trzydziestolatków. Sztukmistrze z scenie wyszukają w niej opinie starszego wspólnika, profesora, histriona. Pany zdołają wręczyć uwagę na badawcze refleksje na rzecz dzisiejszej młodzieży. Postronny homo sapiens dojrzy przyciągające opinii na materia ziemio tudzież Język ojczysty. ORAZ towarzysze czasu infekcji wykopią wrażenie ogi, nadziei zaś ludności w przyszłość. Zarządziłabym niebieżącą pozycję szczególnie młodym człecze, skoro skryba, istota ludzka fachowy, zapisuje o tym, o czym bieżąca ansambl sędziwa zaniedbuje ewentualnie nie pragnie mieć pojęcie. Pomiędzy wypowiedzeniami pojawiają się te, jakie chwyciły wyparte ze rzeczywistego słownika. Owo: niespodzianka, odległość, pokora, uczciwość, ciekawość, na nieszczęście, podobnie zgroza zaś bezradność.\nNajpiękniejszy artystyczny bieg przez płotki zaczyna się, podczas gdy na początku, nico nie znam. Okazuje się, iż młodzi całokształt oczytanie przyzwoiciej, nie pragną pomocy, nie wiedzą wrażenia wstydu, wygrywają za całkowita pańszczyznę. Niestety, niniejsi zwycięzcy świata oraz olbrzymiej treściwości nie zaradzą się śmiać ani spośród otoczenia, ani spośród sobie. Są pewni na pozornie, nie pokazują tumulcie, oraz w środku luka zaś rozgoryczenie. Denuncjuje się, snuje deliberowania, że nie żądają formatów. Dziś, ażeby wytworzyć się, koniec kliknąć Ubóstwiam owo na ewentualnie wywiać udział w pierwszej zdrowszej wytwórczości. Istotnie se uważam, jakie niepokojące życie nieprofesjonalnego mają dzisiaj młódź. Przepełnione uporczywym terrorem. Publikacji, pokojowych obowiązków, stresu. Rozleniwieni po terminie zrzuconym na plaży, stajemy się wolniejsi, zdystansowani do niniejszego, co zarzucilibyśmy przedtem wyjazdem, rozmarzeni. ORAZ więc popłochem przed sukcesem tudzież strachem przed brakiem sukcesu. Publikacja stopniowi spadek przemyśleń, notki powstałych w trakcie tłumaczeń znakomitego a szanowanego aktora. Nie ma tu acz gwiazdorzenia, nie ma plotek ani rewelacji. Jest przygoda gościa cwanego, niedziwnego świata, tymczasem niecherlawego. Nie bacząc na zmordowania, zgubie władzy dziarskich, nie przyklaskuje jego osoba siebie na bylejakość natomiast wygląd. Czytając, wyszukujemy dzisiejszy sylwetka inteligenta. W istocie bohaterstwo obciachu, iż się czegoś nie zna, że się jest niedouczonym, nieerudycyjnym, nie na aktualnie, nie cool natomiast zdolność przeznaczania się aż do nierzeczonego, to plus w złączu spośród dyskrecją zaprzątanego nastawienia niepotrzebne cechy intelektualisty.


PZL 50 Jastrząb - Ardpol 1/72 - [L]Galerie - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nBy mig, December 8, 2018 in [L]Galerie\nPZL 50 Jastrząb - Ardpol 1/72, model złożony w zeszłym roku. Składał się dobrze, malowany humbrolami i pactrami, pędzlem.\nZa bardzo nie widać na zdjęciach modelu . Gdyby nie żywica sam bym pewnie zakupił. Kalkomanie były przewidziane w zestawie ?\nW zestawie nie ma kalek. W tym przypadku tej żywicy nie musisz się bać, składa się na prawdę dobrze. Najwięcej uwagi trzeba poświęcić przy oddzielaniu goleni podwozia od kostek wlewowych.\nW życiu nie kleiłem żywicy , chociaż mam w niektórych zestawach . Nawet nie wiem czy jest jakiś specjalny , modelarski klej . Z naciskiem specjalny . Do tej pory jak miałem stycznosc z "kropelką" lub czymś podobnym prawie mdlałem od zapachu (smrodu). No i to piłowanie . Mam wrażenie , że żywica jest niewdzięcznym materiałem dla mnie .\nChociaż wkrótce będę musiał się przełamać , zbieram wszystko do polskich samolotów i bez żywicy nie da rady .\nJastrząb nie miał kalek (brak) czy taki ma być bez oznaczeń ?\nW dniu 9.12.2018 o 21:27, Hello napisał:\nTaki ma być, bez oznaczeń. Nie ma specjalnego kleju do żywic, ja kleiłem Poxipolem większe elementy. Cyjanoakryle też będą potrzebne.\nPerfekcyjnie złożony i pomalowany, piękny model.\n8 godzin temu, Seb napisał:\n!!!111 one one\nNa pewno dasz radę zrobić lepsze zdjęcia. To nie jest takie trudne, wiem po sobie - też się musiałem nauczyć.\nJednak mimo to... Jastrząb z Ardpolu to zestaw zbyt ciekawy, żeby nic o nim nie napisać. Mam go w składziku, a że w sieci można obejrzeć ledwie kilka ukończonych sztuk, to zapytam: z tych zdjęć można się domyślić, że jest problem z ruchomą osłoną kabiny, siedzi zbyt nisko. To wina zestawu, czy za dużo odciąłeś? Wiatrochron wygląda - chyba - OK (pod względem montażowym, nie malowania).\nEdited December 11, 2018 by Hubert Kendziorek\nDziękuję za pozytywne oceny. Nie spodziewałem się. Perfekcyjnie to on nie jest ani złożony, ani pomalowany zwłaszcza oszklenie.\nCo do oszklenia, w zestawie są dwie osłony vacu. Tłoczone w całości. Oszklenie na 99% to ja spartoliłem. Dla mnie oszklenia vacu to zło konieczne, wolę wtryskowe. Wyszedł brak doświadczenia z vacu, ale w PWS--33 Wyżeł, którego też kleiłem szklarnia wygląda jeszcze gorzej.\nCo do zdjęć to postaram się nad nimi popracować, żeby były lepsze. Chociaż będzie ciężko bo nie mam aparatu i zdjęcia robię starym telefonem Sony Ericsson J105i.\n37 minut temu, mig napisał:\nChociaż będzie ciężko bo nie mam aparatu i zdjęcia robię starym telefonem Sony Ericsson J105i.\nLekko zatem być nie może, sam telefon jest zupełnie OK, ale aparaty fotograficzne wtedy nie były jeszcze główną opcją telefonu (2009).\nChociaż z drugiej strony, 2 Mpx - mogło być gorzej. Gdyby tak pokombinować z ostrością, więcej światła. Kto wie.\n22 godziny temu, Hubert Kendziorek napisał:\nZdjęcia robione przy świetle dziennym, a z tym ostatnio jest spory problem. Pokombinuje trochę z ustawieniami może będą zdjęcia lepsze.


Barcelona straci największą gwiazdę? Lionel Messi poinformował władze klubu, że chce odejść jeszcze w letnim okienku | Gol24\nBarcelona straci największą gwiazdę? Lionel Messi poinformował władze klubu, że chce odejść jeszcze w letnim okienku\nPress Focus/x-news 17.08.2020\nLiga hiszpańska. FC Barcelona straci największą gwiazdę? Lionel Messi miał przekazać władzom klubu, że chce odejść jeszcze w tym okienku transferowym! Informację podał na Twitterze dziennikarz Marcelo Bechler, który pierwszy poinformował m.in. o transferze Neymara do PSG.\nSam Lionel Messi już kilka razy przebąkiwał o możliwości odejścia z Barcelony, ale zawsze przedłużał kontrakt z klubem. Nie brakuje głosów, że i tym razem Argentyńczyk chce jedynie wymóc na władzach lepszą umowę. Obecny kontrakt asa "Dumy Katalonii" obowiązuje do końca czerwca 2021 roku.\nCzęść hiszpańskich mediów uważa jednak, że słowa Messiego należy teraz traktować bardzo poważnie. Kroplą, która przelała czarę goryczy, miała być klęska Barcelony z Bayernem Monachium (2:8) w ćwierćfinale Ligi Mistrzów. Mało tego, Barca nie zdobędzie w tym sezonie ani jednego trofeum. To pierwsza taka sytuacja od rozgrywek 2007/2008.\nGdzie mógłby odejść Lionel Messi? Bajeczną ofertę mogą złożyć Argentyńczykowi działacze Interu Mediolan. Angielskie media donoszą również o zainteresowaniu asem Barcelony ze strony Manchesteru United. Nie można jednak wykluczyć, że Messi zdecydowałby się na powrót do ojczyzny, do Rosario, w którym spędził pierwsze lata życia.\n1 Granada CF Live 2 6 2 0 0 4-1\n2 Real Betis Sewilla Live 2 6 2 0 0 3-0\n3 Villarreal CF Live 2 4 1 1 0 3-2\n4 Celta Vigo Live 2 4 1 1 0 2-1\n5 Valencia CF Live 2 3 1 0 1 5-4\n6 Osasuna Pampeluna Live 2 3 1 0 1 2-1\n7 Getafe CF Live 1 3 1 0 0 1-0\n8 Cadiz CF Live 2 3 1 0 1 2-2\n9 Real Sociedad Live 2 2 0 2 0 1-1\n10 Real Madryt Live 1 1 0 1 0 0-0\n11 SD Eibar Live 2 1 0 1 1 1-2\n12 SD Huesca Live 2 1 0 1 1 1-3\n13 Real Valladolid Live 2 1 0 1 1 1-3\n14 Atletico Madryt Live 0 0 0 0 0 0-0\n15 Elche CF Live 0 0 0 0 0 0-0\n16 FC Barcelona Live 0 0 0 0 0 0-0\n17 Sevilla FC Live 0 0 0 0 0 0-0\n18 Levante UD Live 1 0 0 0 1 2-4\n19 Deportivo Alaves Live 2 0 0 0 2 1-3\n20 Athletic Bilbao Live 1 0 0 0 1 0-2\nPKO Ekstraklasa. Niedzielny mecz Lech - Pogoń przełożony. Kolejorz chce odpocząć przed meczem Ligi Europy\nPKO Ekstraklasa. W środę w meczu 3. rundy eliminacji Ligi Europy Lech Poznań rozbił na wyjeździe Apollon Limassol (5:0). W niedzielę Kolejorz miał zagrać u siebie z Pogonią Szczecin w meczu ligowym, ale na jego prośbę spotkanie zostało przełożone.\nLiga Europy. Koncert gry Lecha Poznań na Cyprze! Apollon Limassol ośmieszony u siebie\nLiga Europy. Kolejny fantastyczny mecz Lecha Poznań w eliminacjach Ligi Europy. Tym razem zawodnicy Dariusza Żurawia pokonali na Cyprze lidera tamtejszej ligi, Apollon Limassol, aż 5:0. Teraz przed Kolejorzem ostatnia, 4. runda, o awans do fazy grupowej.


Lechia w Gdańsku zagra z kibicami - Sponsoring Sport\nAutor: Redakcja • Źródło: Lechia Gdańsk\t• Data dodania: 24 maja 2020\n– “Od wielu kibiców otrzymujemy sygnały, że chcą wesprzeć klub. Z drugiej strony zawodnicy potwierdzają w wywiadach, że gra bez kibiców różni się od normalnej rywalizacji. Postanowiliśmy połączyć potrzeby kibiców i piłkarzy. Jeszcze przed meczem derbowym każdy może przesłać nam swoje zdjęcie, a my zadbamy o to, aby wygodnie zasiadł na stadionie i mógł oglądać wszystkie mecze do końca obecnego sezonu. Dla naszych kibiców przewidzieliśmy miejsca na trybunie żółtej. Podobnie jak w przypadku wirtualnych biletów liczymy, że kibice dopiszą i pojawią się licznie na stadionie – jak na derby Trójmiasta przystało” – mówi Arkadiusz Bruliński, dyrektor Działu Komunikacji i Marketingu Lechii Gdańsk.\nTagi: Lechia Gdańsk, Piłka nożna