Sklep Harry Potter - oficjalny sklep Warner Bros w Londynie\nSklep Harry Potter w Londynie – oficjalny sklep Warner Bros\nJak pamiętacie lub nie, 3 miesiące temu wybrałam się do Muzeum Harrego Pottera w Londynie. Sklep Harry Potter to był też jeden z ważniejszych punktów zwiedzania. Planując wycieczkę do tego muzeum warto mieć na uwadze, co się znajduje w takim sklepie, bo zwyczajnie można być zaskoczonym (tak jak w moim przypadku). Wpis dedykowany fanom Harrego Pottera, którzy w przyszłości planują odwiedzić to cudowne miejsce w Londynie. <3\nSklep mieści się w budynku, w którym jest Muzeum Harrego Pottera, co jest oczywistą sprawą. Tak czy siak, warto być przygotowanym przede wszystkim ze względu na ceny. Jeśli jedziecie z dziećmi to dobrze by było finansowo przygotować się na tę wycieczkę. Ja, jako fanka, prawie oszalałam ze szczęścia chodząc między tymi półkami, a myśl, że to prawdopodobnie pierwszy i ostatni raz w życiu wcale nie pomagała. Kupicie tam prawie wszystko co jest związane z filmem – począwszy od peleryn każdego domu, po sweterki, rożne magiczne słodycze, po książki, pluszaki, różdżki, notesiki i magnesy.\nCeny są z kosmosu (no, dobra, przynajmniej dla Polaków). Za takie maleństwo na zdjęciu zapłacicie 9 funtów (ok. 45zł), a za sweterek czy pelerynę już 60 funtów (ok. 300zł). Mapa Huncwotów to koszt 30 funtów (ok. 150zł), podobnie jak różdżka. Na ceny możecie się przygotować przeglądając je na oficjalnej stronie TUTAJ.\nMnie osobiście urzekła pluszowa Hedwiga i do ostatniego momentu wahałam się czy jej nie kupić. Cena nie była zachęcająca (25 funtów), a mój budżet nieco ograniczony i niestety wewnętrzny Żyd wygrał. W sumie do tej pory żałuję, bo była naprawdę urocza!\nOgólnie polecam przyjść na długo (1,5h) przed samym zwiedzaniem – sporo czasu się spędza w tym sklepie, samo zwiedzanie dość długo zajmuje, więc lepiej sklep odhaczyć wcześniej niż martwić się później czy się zdąży na pociąg do centrum.\nDużo jest pierdółek w miarę rozsądnych cenach. Długopisy, magnesy czy zawieszki, za które zapłacicie między 4 a 9 funtów. Trochę boli, ale nie jest tak źle jak w przypadku pluszaków czy sweterków.\nOgólnie rzecz biorąc – polecam przygotować się na te cudowne rzeczy, za które brutalnie dużo trzeba zapłacić. Trudno jest wyjść bez jakiejkolwiek pierdołki, a mając ze sobą dzieciaki tym bardziej nie da się ominąć zakupów.\nW następnym poście postaram się dokładnie opisać całą wycieczkę wraz z dojazdem i kosztami, bo nadchodząca (mam nadzieję, że szybko) wiosna jest idealnym okresem na taki wyjazd <3\nJak Wam się podoba sklep Harry Potter? Co z chęcią byście kupili? 🙂\nWIĘCEJ O LONDYNIE:\nWINTER WONDERLAND – BRYTYJSKIE WESOŁE MIASTECZKO\n5 NAJBARDZIEJ INSTAGRAMOWYCH MIEJSC W LONDYNIE\nNOTTING HILL – EKSKLUZYWNA DZIELNICA LONDYNU\nTANI LONDYN PRZED ŚWIĘTAMI – CENY I ATRAKCJE\nharry potterlondynsklep harry potter\n6 marca 2018 at 19:53\nDla fanów HP to fajna przygoda 😉\n6 marca 2018 at 19:54\n6 marca 2018 at 23:09\nAle zazdroo !!\n7 marca 2018 at 07:16\nTo miejsce jest fantastyczne! Jak tam byłam, to moja głowa latała w każdą stronę. Chciałam mieć wszystko sfotografowane, zaś ze sklepiku wykupiłabym większość słodyczy 🙂\n19 grudnia 2018 at 13:48\nAle fajna sprawa 🙂 Muszę tam pojechać, następnym razem jak będę w UK.\n30 grudnia 2018 at 10:28\nMam pytanie czy w studio można robić zdjęcia lustrzanką czy kwalifikuje się to pod profesjonalny sprzęt. Wybieram się tam w lutym i wolałabym uniknąć konieczności zostawienia sprzętu lub nie wpuszczenia do środka 🙂\nChyba widziałam tam parę osób właśnie z lustrzankami, ale nie jestem pewna czy nie płaciły dodatkowo. Koniecznie zapytaj mailowo – zdjęcia stamtąd to mus i faktycznie szkoda by było, gdybyś musiała zostawić sprzęt 🙁


Red Bull Bieg Zbójników – Pierwszy Polski Przygodowy Bieg Narciarski Pod Górę – Białka Tatrzańska | SKI Magazyn\nBy SKI Magazyn Aktualności 26.12.2013\nMeta biegu znajdować się będzie na Jankulakowskim Wierchu. Zawodnicy będą mogli poczuć się jak bohaterowie zbójnickich legend. Droga na szczyt obfitować będzie w naturalne przeszkody, które będą mogły wybić biegaczy z rytmu. Jak głoszą góralskie historie, aby dołączyć do grona zbójników, należało podołać próbom i udowodnić swoje umiejętności oraz waleczny charakter. Te cechy również będą poszukiwane wśród zawodników.\n„Jeśli myślałeś, że narciarstwo biegowe jest nudne, ten bieg zmieni Twoje zdanie!” – powiedziała Anna Guzik, instruktorka narciarstwa zjazdowego i biegowego, zaangażowana w organizację zawodów. Drugi z ekspertów, Krzysztof Horecki, który prócz tego, że jest pasjonatem tej dyscypliny, zajmuje się także opracowywaniem tras biegowych oraz profili skoczni narciarskich.\n„Impreza odbędzie się na profesjonalnie przygotowanych trasach biegowych, zgodnych z parametrami Międzynarodowej Federacji Narciarskiej. Uczestnicy będą mogli biec techniką klasyczną i łyżwową. Dozwolone jest także „mieszanie” obydwu stylów w rywalizacji. Zróżnicowane ukształtowanie terenu, na pewno spodoba się fanom biegówek. Nie mogę się doczekać tego wydarzenia!” – mówił Krzysztof Horecki, Dyrektor Sportowy biegu.\nRed Bull Bieg Zbójników to zawody skierowane do wszystkich kobiet i mężczyzn (warunkiem regulaminowym jest ukończone 18 lat), którzy kochają biegówki. Zwycięzca rywalizacji w Białce Tatrzańskiej, będzie miał szansę startu w Red Bull NordiX w Sztokholmie (marzec, 2014)!\nJeśli choć raz w życiu marzyłeś, by poczuć się, jak zbójnik, weź udział i stwórz swoją własną legendę!\nWięcej informacji, zapisy oraz szczegółowy regulamin znajdą państwo na stronie Redbullbiegzbojnikow.pl\nPoprzedni artykułPoczątek akademickiego ścigania – Wintercup – Harenda – Zakopane – Grudzień 2013\nNastępny artykułTed Ligety zwycięża w Alpine Rockfest 2013!


O Sezonie Lublin - Miasto Inspiracji\nSezon Lublin to nie tylko spotkanie z historią, legendą, naturą i kulturą, ale również doświadczanie miasta poprzez dobrą i niebanalną zabawę. Oferta dedykowana mieszkańcom i turystom za sprawą swojej różnorodności pozwoli poznać Lublin od podszewki.\nSezon Lublin to wydarzenie, które na stałe wpisało się w kalendarz imprez miejskich. Pierwsza edycja odbyła się w 2012 roku. Od tamtej pory rokrocznie pozwala mieszkańcom Lublina i turystom w niecodzienny sposób odkrywać historię, piękno i tajemnice miasta.\nJeszcze do niedawna Sezon Lublin miał formułę kilkudniowej imprezy, której kalendarz wypełniony był spacerami z przewodnikiem, grami miejskimi, wypadami rowerowymi czy warsztatami.\nNowa rzeczywistość wymaga jednak nowego podejścia. Dziś Sezon Lublin przyjmuje formę akcji promocyjnej, w której eksponowana jest stała oferta Partnerów, przygotowana zarówno dla mieszkańców Lublina, jak i turystów.\nSpokojnie, nudy nie będzie! Wprowadzamy bowiem element grywalizacji! Na czym polega? Na korzystaniu z oferty i zdobywaniu nagród – unikatowych gadżetów miejskich.\nKażdy, kto zakupi produkty lub usługi zaproponowane w akcji Sezon Lublin przez Partnerów, dostanie naklejki. Zgromadzone na specjalnym karnecie pozwolą otrzymać tytuł Przyjaciela Lublina i gadżet miejski (10 pkt) albo tytuł Znawcy Lublina oraz gadżet miejski/voucher (30 pkt). Akcja trwa 5 miesięcy, więc każdy zdąży odkryć Lublin i sięgnąć po trofeum!


Sto lat samotności - Gabriel García Márquez - opinia o książce (4628118) - Lubimyczytać.pl\n7,77 (12943 ocen\ti\t798 opinii) Zobacz oceny\nZajawka | 2017-05-28\n"Sto lat samotności" to, najogólniej mówiąc, kronika rodzinna. To historia zaplątana sama w siebie, zamknięta w wysuszonym Macondo, gdzie kręci się w kółko albo zatrzymuje. W tym upale okazuje się, że imię może determinować ludzki charakter, że za bezsenność płaci się pamięcią, duchy wędrują po zamkniętych pokojach, a do niebios można się wznieść razem z obrusami i prześcieradłami. Rodzina Buendía ze stoickim spokojem przyjmuje tę rzeczywistość, żyjąc w swoim "domu wariatów", który obrastają kolejne pokolenia, żyjące z tytułowym piętnem samotności...\nTytuł, oczywiście, powinien odnosić się do zawartości książki - jednak jedno czy dwa bezpośrednie odniesienia zupełnie wystarczą. W "Stu latach..." Márquez zdaje się rozpaczliwie kreślić białą i ceglastą kredą słowo "samotność" albo wplatać je w analizę zachowań bohaterów, by pokazac palcem, że ona tu jest. Ale ja w ogóle jej nie czuję. W tej powieści autor zaskakująco mało pozwala wypowiedzieć się swoim bohaterom: woli referować nam wszystko swoimi słowami, snując długą gawędę, która ma pomóc zapomnieć o upale... Ale o jego lepkości nie zapomnimy - bo obojętne, ale dosadne opisy stosunków oblepionych potem ciał nam na to nie pozwolą.\nKluczem do zrozumienia powieści jest stwierdzenie Márqueza, że "plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi". Opisane Macondo, pomimo pokładanych w nim nadziei, rozsypie się w proch. Pytanie tylko brzmi, czy nie mogłoby rozsypać się nieco wcześniej, niż po czterystu stronach.\nZapraszam na pisanewzatchnieniu.wordpress.com


Microchip Technology oficjalnie przejmuje firmę Microsemi Corporation\nMicrochip Technology oficjalnie przejmuje firmę Microsemi Corporation Gamma\nDodano: czwartek, 07 czerwiec 2018r. Producent: Microchip\nMicrochip Technology Inc. wiodący producent podzespołów elektronicznych, ogłosił oficjalnie pozytywne zakończenie przejęcia 99,5% akcji firmy Microsemi Corporation, za niebagatelną kwotę szacowaną na ponad 8 miliardów dolarów. To kolejne tak spektakularne przejęcie w ostatnich latach (przypominamy o firmie Atmel), znacząco rozszerzy możliwości firmy Microchip na polu wysoce zaawansowanych rozwiązań półprzewodnikowych i systemowych dla takich sektorów jak m.in. aplikacji militarnych i kosmicznych, komunikacyjnych oraz przemysłowych.\nOferta Microsemi obejmuje m.in. wysokiej wydajności, wzmocnione na radiację, analogowe elementy półprzewodnikowe, mixed signal, rozwiązania FPGA, SoC, ACIS, wysokiej precyzji urządzenia obliczeniowe i synchronizacji, przetwarzania głosu oraz korporacyjnej klasy rozwiązania magazynowania i komunikacji.


Wspólny wypoczynek jako forma kształtowania relacji - O szafkach\nWojtek\tNapisano 25 lipca 2019\nWspólne spędzanie czasu na łonie rodziny czy przyjaciół zacieśnia więzi i wzmacnia relacje. Trzeba ze sobą być i przebywać, aby można się było poznać. Podtrzymywanie relacji społecznych jest czynnikiem warunkującym właściwą komunikację międzyludzką. Jest to szczególnie ważne dzisiaj, w dobie rozwoju technologii cyfrowej, która umożliwia zawieranie wirtualnych znajomości i komunikowanie się na odległość. Znajomość drugiego człowieka opiera się w głównej mierze na bezpośrednim dialogu, bo wówczas można zaobserwować jego emocje. Żeby ludzie się od siebie nie oddalali, co jest jednym z ważniejszych dysfunkcji życia rodzinnego, należy spędzać ze sobą czas, rozmawiać, dzielić pasje, świętować ważne chwile i wspierać w trudnościach. Dzieci cenią sobie czas spędzony ze swoimi rodzicami. Warto podtrzymywać zwyczaj wygospodarowania każdego dnia czasu dla rodziny. Można organizować wspólne formy wypoczynku.\nByć blisko siebie – relacje międzyludzkie i ich pielęgnowanie\nRodzice mogą z dziećmi spędzać czas aktywnie. Jest mnóstwo możliwości. Latem może być to basen, zimą lodowisko. W międzyczasie pozostają przejażdżki rowerowe, spacery, rolki czy inne formy rozrywki. Rodzice małych dzieci mogą także zabierać je ze sobą, ponieważ obiekty sportowe przewidują potrzebę wyodrębnienia sfery rodzinnej, czyli szatni, do której dziecko może wejść z opiekunem bez względu na jego płeć. Tak jest chociażby na basenach, gdzie szafki do szatni są wspólne dla dziecka i rodzica, aby nie musiało być ono obarczone odpowiedzialnością za opaskę lub kluczyk otwierające drzwiczki. Dzięki takim udogodnieniom można od najmłodszych lat spędzać czas z dzieckiem na określonych formach wypoczynku lub aktywności.\nOtagowano:relacje międzyludzkieszafki na basenach\nNastępny wpisRuch jako forma terapii


Największa w Polsce Wigilia dla bezdomnych i ubogich - RMF 24\nNajwiększa w Polsce Wigilia dla bezdomnych i ubogich\nNiedziela, 21 grudnia 2014 (06:35)\nAktualizacja: Niedziela, 21 grudnia 2014 (15:30)\nKrakowski rynek zamienił się w wielki świąteczny stół dla wszystkich potrzebujących i bezdomnych. Mogli oni zjeść ciepły posiłek, otrzymali także prezenty na święta. Organizatorem największej tego typu Wigilii w całej Europie jest znany restaurator i filantrop Jan Kościuszko.\nWigilie na krakowskim rynku co roku gromadzą mnóstwo osób /PAP/Jacek Bednarczyk /PAP\nNajwiększa Wigilia dla Potrzebujących w Europie - już w niedzielę w Krakowie\nTo już 18. Wigilia dla Potrzebujących organizowana na krakowskim Rynku Głównym. Tym razem organizatorzy przygotowali ponad 50 tysięcy porcji wigilijnych potraw. Na stole znalazł się m.in. barszcz i pierogi. Nikt w potrzebie nie został odprawiony z pustymi rękami.\nNa wyjątkowe świąteczne spotkanie do Krakowa przyjechały tysiące ubogich z całego kraju. Ja nie wiem, jak oni to robią, że komunikują się między sobą, ale przyjeżdżają do nas z najdalszych zakątków. Dobrze jest zobaczyć te zmęczone życiem twarze, które chociaż na chwilę promienieją - mówi Michał Kościuszko, kierowca rajdowy i współorganizator akcji.\nWigilia na krakowskim rynku to największa tego typu akcja, nie tylko w Polsce, ale i w Europie.\nNajwiększa taka wigilia w Polsce! (33 zdjęcia)\nNajwiększa taka wigilia w Polsce Jacek Skóra / RMF FM\nDo pomocy ubogim, którzy spotkali się w Krakowie, mógł przyłączyć się każdy. Wystarczyło przynieść na Rynek żywność o długim terminie przydatności do spożycia. Najbardziej potrzebne rzeczy to konserwy - rybne, mięsne. Poza tym kawa, makarony i słodycze - wyliczał w rozmowie z naszym dziennikarzem Maciejem Grzybem Jan Kościuszko. Każdy, kto zdecydował się na taką pomoc, dostał w zamian jabłko, które organizatorom przekazali sadownicy z Nowosądecczyzny.


Książka online w formacie PDF 44/876\nSting i Shaggy stworzyli wspólnie album "44/876", który jest wyrazem zauroczenia Jamajką – jej muzyką, mieszkańcami i kulturą.Tytuł odnosi się do numerów kierunkowych krajów, z których pochodzą artyści (+44 – Wielka Brytania i +876 – Jamajka). Muzyków zapoznał Martin Kierszenbaum – obecny manager Stinga i były współpracownik Shaggy’ego.Początkowo miał powstać tylko jeden utwór, "Don’t Make Me Wait". Atmosfera w studiu oraz wspólne odczuwanie muzyki przeważyło o decyzji, by nagrać pełnowymiarowy album.Dla Stinga "44/876" to powrót do korzeni. To na Jamajce powstał wielki przebój "Every Breath You Take". W trakcie nagrań spontaniczność Shaggy’ego pozwoliła Stingowi otworzyć się artystycznie.Autor hitu "Boombastic" nauczył się natomiast od swojego brytyjskiego kolegi skrupulatności i eksperymentowania w zakresie pisania piosenek.\nWaiting For The Break Of Day 4. Gotta Get Back My Baby 5.\nTytuł odnosi się do numerów kierunkowych krajów, z których pochodzą artyści (+44 - Wielka Brytania i +876 - Jamajka). Muzyków Sting i Shaggy stworzyli wspólnie album "44/876", który jest wyrazem zauroczenia Jamajką - jej muzyką, mieszkańcami i kulturą.\nStory Cubes: Scooby DooThe memory of treesRycerze pożyczonego mroku. Tom 1 (e-book)Kodeks argumentacyjny dla prawnikówSiedem światów, jedna planeta (3 DVD)Edukacyjne Puzzle - seria FanKroniki Filmowe Polish Library Music 1963-1978Odyssey One 5: Król Wojowników (e-book)Życie sportowe w PRL (e-book)Bella i Sebastian 2 (booklet DVD)


Romans planetarny - Science-Fiction Wyjaśnione - IVITER portal\nStrona główna Science-Fiction Romans planetarny – Science-Fiction Wyjaśnione\nRomans planetarny – Science-Fiction Wyjaśnione\nFantasy i science-fiction są jakby dwiema stronami tej samej monety – opisują niesamowite historie, osadzone w naszym albo innym świecie, wprowadzają nowe istoty – kosmiczne albo magiczne – a także nowe społeczności i cywilizacje. Ponadto magia i zaawansowana technologia dają ciekawe możliwości fabularne. Czasami zdarza się, że te dwa nurty się ze sobą łączą, kiedy, na przykład, autor wprowadza technologię opartą o magię albo wstawia do kultury obcych jakieś mistyczne elementy.\nKryształowy zamek z animacji „She-Ra – księżniczka mocy”\nJednym z prekursorów fantastyki był romans rycerski – opowieści o przygodach rycerzy i ich władców, nieraz ocierające się o elementy nadnaturalne. Wiele z rzeczy, które kojarzymy z fantasy – zamki, królowie, królowe, księżniczki, rycerze w lśniących zbrojach, magowie czy smoki – wzięło się właśnie z romansów rycerskich, które przez wieki pobudzały ludzką wyobraźnię. Tak się jednak składa, że jest pewien podgatunek science-fiction, który czerpie trochę z romansu rycerskiego, ale dodaje również swoje własne elementy. Mowa zaś o tak zwanym romansie planetarnym.\nRomans planetarny opiera się na tym, że większa część jego akcji ma miejsce na jednej lub kilku obcych planetach, które wyglądają dość egzotycznie. W przeciwieństwie do opery kosmicznej, która opowiada o podróżach międzygwiezdnych, w romansie planetarnym nie jest ważne jak bohaterowie dostają się na inne planety, ale to, jak wygląda środowisko naturalne, fauna, flora oraz kultura zamieszkałych tam istot. Wielokrotnie cywilizacja przypomina tam feudalną Europę albo społeczeństwa antyczne, ale tuż obok królowych, rycerzy i magów będą istnieć zaawansowana technologia rodem z pulpowych opowieści. Czytelnik eksploruje te światy wraz z bohaterami i ma możliwość poznać ich egzotyczne krajobrazy – w tym względzie romans planetarny czerpie z opowieści przygodowych osadzonych w afrykańskiej, azjatyckiej bądź tropikalnej dżungli. Oczywiście w owej dżungli z innej planety rosną kolorowe i fantazyjne rośliny, a mieszkające w niej zwierzęta choć podobne do ziemskiej fauny, są daleko bardziej niesamowite za sprawą budowy swojego ciała, rozmiarów albo nietypowej maści. Co ciekawe, romans planetarny może dziać się również w obrębie Układu Słonecznego, chociaż utwory tego typu powstawały w związku z hipotezami o tym, że dawniej na Marsie istniało życie, a na Wenus panuje klimat lasów deszczowych (obie hipotezy powstały dawno temu i do tego czasu zostały obalone przez kolejne odkrycia naukowe).\nZa prekursora romansu planetarnego uważa się powieść Lieut. Gullivar Jones: His Vacation Edwina Lestera Arnolda z 1905 roku, która opowiada o tytułowym poruczniku Gullivarze Jonesie przybywającym na Marsa, i łączy ze sobą elementy fantastyki i science-fiction. Choć na początku nie przyjęta zbyt entuzjastycznie, z czasem stała się inspiracją dla Księżniczki Marsa – powieści Edgara Rice’a Burroughsa, która oficjalnie zapoczątkowała podgatunek romansu planetarnego. Księżniczka Marsa i jej kolejne części w zasadzie zdefiniowały podgatunek i do dzisiaj stanowią jego najbardziej znamienity przykład.\nDo romansu planetarnego należą również takie utwory jak: Jeźdźcy smoków z Pern, Trylogia Kosmiczna C. S. Lewisa, Avatar Davida Camerona, Gwiezdne Wrota, He-Man, czy komiks Planet Hulk.\nPoprzedni artykułMagnaci technologiczni w fikcji\nNastępny artykułDDR SDRAM\nPolska Gwiaździsta, czyli nasza przyszłość w sektorze kosmicznym\nKsiężycowe lodowce pomogą w eksploracji Srebrnego Globu\nSztuczne łono – nadzieje i obawy\nBohaterowie, imigranci, najeźdźcy, czyli opowieści o kosmicznych rozbitkach w fikcji


Legia Warszawa wyemituje tokeny - Puls Biznesu - pb.pl\nŚladem FC Barcelona, Paris Saint-Germain FC, Juventus FC czy AC Milan Legia dołącza do platformy Socios.com. Będzie aktywizować kibiców za pomocą technologii blockchain.\nTokenizacja na dobre wchodzi do świata piłki nożnej, także w Polsce. Legia Warszawa ogłosiła właśnie plan wyemitowania Tokenów Fana $LEG. Wypuści je we współpracy z fintechem Chiliz — za kilka miesięcy zostaną udostępnione na blockchainowej platformie Socios.com. Stołeczny klub będzie pierwszy w kraju, który do aktywizacji kibiców użyje technologii w takiej formie. Na razie nieznana jest data emisji tokenu. Podobnie jak jego cena ma niebawem zostać podana do wiadomości publicznej. Wiadomo, że wyemitowanych zostanie 5 mln tokenów.\nPosiadacze Tokenów Fana $LEG zyskają wpływ na niektóre decyzje podejmowane przez klub (poprzez głosowanie), będą mogli liczyć na nagrody, promocje, brać udział w konkursach itp.\nTokeny Fana na platformie Socios.com udostępnia obecnie 21 organizacji sportowych, w tym: FC Barcelona, Juventus, Paris Saint-Germain, AC Milan, AS Roma, Atlético Madryt, Galatasaray, Trabzonspor. Przez ponad rok aplikacja Socios.com została pobrana 500 tys. użytkowników na świecie.\nWedług komunikatu Chiliz Tokeny Fana wygenerowały dotychczas ponad 30 mln USD przychodu dla klubów sportowych i partnerów samej platformy.\nSport / Legia Warszawa wyemituje tokeny


Wyszukiwanie: "Krynica-Zdrój" - WebCamera.pl\nWyszukiwanie frazy: Krynica-Zdrój\nKrynica Zdrój - Góra Parkowa HENRYK - Ski Krynica HENRYK - Ski Krynica centrum SŁOTWINY Arena Krynica Krynica Morska - widok na plażę Nowoczesna kamera obrotowa z Krynicy Morskiej, miejscowości położonej pomiędzy Bałtykiem, a Zalewem Wiślanym, z rozbudowaną bazą noclegową i licznymi atrakcjami turystycznymi. Wybierz się z nami na wirtualny spacer brzegiem morza. Lądek Zdrój -ski 2 Lądek Zdrój -ski Ski&Sun - Świeradów Zdrój Świeradów Zdrój Świeradów Zdrój Warunki pogodowe w okolicy Świeradowa może zobaczyć na bieżąco dzięki kamerom live umieszczonym w kilku miejscach ośrodka Ski&Sun. Większość z nich umieszczona jest na kolei gondolowej, która jest czynna prawie przez cały rok. Zanim wyruszysz na stok sprawdź pogodę na Webcamera.pl.Zobacz online ceny karnetów i biletów na wyciąg. Jaworzyna Krynicka Jaworzyna Krynicka-ski\nSŁOTWINY-ski Słotwiny Arena Kompleks narciarski - SŁOTWINY Jaworzyna Krynicka-ski Słotwiny Arena - kolej krzesełkowa SŁOTWINKA Henryk SKI NOWOŚĆ Kamienica - Bolesławów Jaworzyna Krynicka Ski & Sun - Świeradów - Góry Izerskie Krynica Zdrój Obraz live z kamery zainstalowanej przy kultowym deptaku - sercu uzdrowiska.Ulubione miejsce spacerów kuracjuszy, pełne zieleni, kwiatów i ławeczek zachęcających do wypoczynku. Ciągnie się wzdłuż ulicy Nowotarskiego i Bulwarów Dietla. W pobliżu znajdują się pijalnie wód i najciekawsze zabytki w mieście.Sprawdź pogodę online. Krynica Zdrój - Góra Parkowa Krynica Zdrój - forum ekonomiczne Kokuszka-ski Piwniczna Zdrój KrynicaSKI - 1 skipass 4 ośrodki (playlista)\nsobota, 12 grudnia 2020 Od dziś od 8 rano Kompleks Beskid Spytkowice w Rabce-Zdroju, zaprasza narciarzy i snowboardzistów na stok. kamera LIVE » piątek, 17 stycznia 2020 NOWY WSPÓLNY KARNET - KRYNICA.SKI przeczytaj » poniedziałek, 30 grudnia 2019 29 grudnia 2019 r. otwarto KOMPLEKS NARCIARSKI - SŁOTWINY w Krynicy-Zdroju. Widok z nowej kamery obrotowej. kamera LIVE » piątek, 15 marca 2019 Kompleks Narciarski SŁOTWINY w Krynicy Zdroju - zaprasza narciarzy, na szusy sobota-niedziela - 20% taniej. Zobacz stok. kamera LIVE » wtorek, 18 grudnia 2018 Dziś 18 grudnia 2018 r. ruszył sezon narciarski w SKI&SUN - Świeradów Zdrój. Nartostrada otwarta od godz. 9 - 16. kamera LIVE » wtorek, 11 grudnia 2018 14 grudnia 2018r. Ogólnopolskie Otwarcie Sezonu Zimowego w Małopolsce.. Miłośników białego szaleństwa zapraszamy na Stok SŁOTWINY Arena w Krynicy Zdroju. kamera LIVE »\nStarachowice - panorama Turek - widok na rynek Zieleniec SKI Arena -Gryglówka NOWOŚĆ SOPOT - widok z molo


Autem wjechali w groby w Strzelcach Opolskich | Nowa Trybuna Opolska\nAutem wjechali w…\nAutem wjechali w groby w Strzelcach Opolskich\nfot. Radosław Dimitrow 23 lipca 2008, 11:03\n- I kto teraz zapłaci za te wszystkie straty? - żali się Halina Dobiesz. fot. Radosław Dimitrow\nZniszczone ogrodzenie, uszkodzona linia energetyczna i połamane nagrobki. To efekt szarży dwóch pijanych mieszkańców ze Strzelec Opolskich.\nMężczyźni swój nocny rajd na podwójnym gazie zakończyli na... cmentarzu. Było po godz. 1.00 (w nocy z 22 na 23 lipca) kiedy podchmieleni 19 i 20-latek postanowili wybrać się autem na stację benzynową po butelkę wódki. Na miejsce jednak nie dotarli, bo pędzący po ul. Gogolińskiej w Strzelcach Opolskich fiat albea zjechał z drogi, przejechał przez chodnik i uderzył w ogrodzenie cmentarza.\n- O zdarzeniu zawiadomił nas pracownik znajdującego się obok zakładu karnego. Miał wtedy służbę i widział zdarzenie. Policjanci na miejscu ustalili, że dwaj mężczyźni byli pod wpływem alkoholu - mówi Marcin Jastrzębski, oficer prasowy strzeleckiej policji.\nObaj mężczyźni wyszli z wypadku bez szwanku. Żaden z nich nie przyznał się jednak do prowadzenia pojazdu. Jak tłumaczyli policjantom, jechał z nim inny mężczyzna, którego poprosili wcześniej o kierowanie. Ten po spowodowaniu wypadku uciekł z miejsca zdarzenia.\n- I kto teraz zapłaci za te wszystkie straty? - żali się Halina Dobiesz. - Moi rodzice jeszcze za życia zarezerwowali sobie miejsce na cmentarzu i zrobili nagrobek. Byłam temu przeciwna, ale oni chcieli, żeby po śmierci nie było problemów z ich pochowaniem. Teraz pusty grób jest kompletnie zniszczony i wszystko trzeba robić od nowa. Wygląda jakby nie osobówka, a TIR po nim przejechał... - mówi Dobiesz.\nObu "pasażerów" fiata policjanci zatrzymali na komendzie do wyjaśnienia sprawy.\n~gosc~ 31.07.2008 01:16:35\nMila adelo,Ty tez tam kiedys wyladujesz, jak kazdy,moze Ty predzej niz Rewerski???nie zycz nikomu zlego co tobie niemilo\nkrystynkar 30.07.2008 19:29:08\nzyczliwa < czy kazdy tu z osadzajacych ma porzadek w szafie,albo czysto na swoim podworku,mysle ze na pewno nie.Nie wie tez co jemu los szykuje? polamany slup czy uszkodzone pomniki,to rzeczy martwe,i dla oka,ZYCIE LUDZKIE,jest najwieksza Wartoscia,i pogratulowal im szczescia wyjscia z tego wypadku.\nZyczac innemu zle,sam na siebie sprowadzasz nieszczescie,niewiedzac o tym,pozdrawiam tu wszystkich i zycze samych sukcesow..>\nadela 25.07.2008 02:49:38\nOch rewerski ja wiedzialem ze ty kiedys tam wylondujesz\nmama 24.07.2008 11:02:50\nW dniu 23.07.2008 o 17:35, dzwonnik napisał:\nSUPER WYDARZENIE.WYKUPIONE ZA ŻYCIA MIEJSCE , POSTAWIONY POMNIK , TYLKO DATY ZGONU DOPISAĆ.ALE WAS POWALIŁO.A MOŻE TAM I JAKIEŚ NIELEGALNE NOCLEGOWNIE I ORGIE SIĘ ODBYWAJĄ.Kiedyś , wracając około 1.oo do domu słyszałem jęki damsko męskie , czyżby w tym pustym grobowcu ???Pijaków do paki , straty niech pokryja z własnej kieszeni i to najszybciej jak mogą , ale przy okazji poznalismy nowe formy inwestowania przez biednych emerytów.PEWNO WE WCZEŚNIEJ POSTAWIONYM GROBOWCY BEDĄ SIĘ CZULI JAK NOWO NARODZENI.Ilu jeszcze palantów w taki sposób blokuje miejsca na starym cmentarzu - oficjalniem miejsc brak , SPRAWDZAJMY PUSTOSTANY , JAK PORZĄDKI TO TAM TEŻ.\nJeżeli Ty dowolnie inwestujesz swoje pieniądze , daj to prawo innym , także emerytom.\nStarsi ludzie , póki mogą , takie sprawy załatwiają za życia , aby ze spokojem kiedyś umierac .\nNigdy nie wiedzą , czy ich starośc będzie chora i samotna .\nTeż się kiedyś zestarzejesz i oby do końca Twojego życia był obok Ciebie ktoś , kto się będzie zajmował Twoimi sprawami.\ndzwonnik 23.07.2008 20:35:42\nWYKUPIONE ZA ŻYCIA MIEJSCE , POSTAWIONY POMNIK , TYLKO DATY ZGONU DOPISAĆ.\nALE WAS POWALIŁO.\nA MOŻE TAM I JAKIEŚ NIELEGALNE NOCLEGOWNIE I ORGIE SIĘ ODBYWAJĄ.\nKiedyś , wracając około 1.oo do domu słyszałem jęki damsko męskie , czyżby w tym pustym grobowcu ???\nPijaków do paki , straty niech pokryja z własnej kieszeni i to najszybciej jak mogą , ale przy okazji poznalismy nowe formy inwestowania przez biednych emerytów.\nPEWNO WE WCZEŚNIEJ POSTAWIONYM GROBOWCY BEDĄ SIĘ CZULI JAK NOWO NARODZENI.\nIlu jeszcze palantów w taki sposób blokuje miejsca na starym cmentarzu - oficjalniem miejsc brak , SPRAWDZAJMY PUSTOSTANY , JAK PORZĄDKI TO TAM TEŻ.\nGość 23.07.2008 17:29:35\ni co to az tak wazne bylo ze postanowiles sie z nami podzielic ?? zalosne\n...widz... 23.07.2008 16:33:37\nja to widziałem...wracałem w tedy do domu...\n14.05.2021 na profilu EpiskopatNews pojawił się tweet: "RT @ordynariat: Msza św. w katedrze polowej WP zainaugurowała obchody święta Straży Granicznej. Eucharystii przewodniczył biskup polowy Józ…. ".\nNOWE Rafał Trzaskowski w Opolu. Opowiadał o projekcie dla młodzieży i przejęciu władzy\nW czasie gdy Koalicja Obywatelska i Lewica próbują załagodzić wewnętrzny spór związany z głosowaniem nad funduszem odbudowy, Rafał Trzaskowski rusza w trasę po Polsce, by promować swój najnowszy projekt skierowany do młodzieży.\ncampus polska przyszłość


1. Przeżywamy dziś już trzecią niedzielę Adwentu zwaną „Gaudete”, co oznacza: „radujcie się”. Jesteśmy zaproszeni do szczególnej radości z powodu zbliżającego się spotkania z Tym, który przychodzi nas wyzwolić z niewoli grzechu. Niech nasza radość wypływa przede wszystkim z duchowego przygotowania na to spotkanie, które dopiero potem wyraża się również zewnętrznie w pragnieniu obdarowywania innych. Niech nasze podarunki będą wyrazem wewnętrznej radości, a nie tylko tradycją, której trzeba za wszelką cenę uczynić zadość.\nBy lepiej przygotować się do przeżywania tej wielkie tajemnicy naszego odkupienia, jaką jest narodzenie Bożego Syna w ludzkim ciele, zapraszamy do udziału w codziennych Mszach Roratnich, które są celebrowane w naszym kościele codziennie o godzinie 7.oo.\nOd jutra będziemy odprawiać specjalną nowennę do Dzieciątka Jezus, która zakończy się 24 grudnia. W ten sposób chcemy wyprosić sobie czyste serce, głęboką wiarę i radość spotkania z Bogiem Wcielonym.\nOd wtorku, 17 grudnia, rozpoczniemy bardziej bezpośrednie przygotowanie do świętowania uroczystości Narodzenia Pańskiego. W tej drugiej części Adwentu liturgia kieruje nasz wzrok na wydarzenia zapowiadające Narodzenie Chrystusa, by w ten sposób skupić naszą uwagę nie tylko na tym, co się już wydarzyło, ale też na tym, co ma się wydarzyć w naszym życiu. Boże Narodzenie to nie tylko świętowanie historycznego przyjścia Chrystusa, lecz przede wszystkim nasze osobiste spotkanie z Tym, który dla nas stał się człowiekiem.\nAdoracja Najświętszego Sakramentu codziennie od poniedziałku do soboty od godziny 17.oo;\nPrzypominamy i zachęcamy do skorzystaniu z sakramentu pojednania. Nie odkładajmy spowiedzi na ostatnią chwilę. Zwłaszcza jeśli ciążą nam jakieś trudne, od lat nie załatwione sprawy, jeśli wydaje się nam, że nasze grzechy nie mogą być przebaczone; tym bardziej przyjdźmy w tym czasie Adwentowym do konfesjonału, by spotkać się z miłosiernym Bogiem, który na nas czeka. Pamiętajmy - gdy nie ma kolejek, łatwiej jest poświęcić więcej czasu pojedynczemu penitentowi i kapłan ma więcej możliwości spokojnego wysłuchania i podania właściwych wskazówek.\nSpowiedź święta w naszym kościele codziennie przed Mszą św. rano i po południu od godz. 17.oo do Mszy św. W tym tygodniu będzie można skorzystać ze spowiedzi także po Mszy św. wieczornej do godz. 20.oo\n5. Bóg zapłać składam za ofiary złożone na pomoc Kościołowi na Wschodzie. Zebrano do puszek 926,15 zł. ; za ofiary złożone na potrzeby parafii parafianom z ul. Cechowej (200 zł), parafianom z ul. Niewodni- czańskiego (100 zł) jak i za te złożone na tacę w dniu dzisiejszym.\nIntencje Mszalne na Tydzień po 3 Niedzieli Adwentu\nPoniedziałek – 16.12 ( )\n7.oo - + Władysławę Szymską ( od rodziny Proficz)\n7.oo - + Władysławę Tatarczuch ( od sąsiadów z ul. Krzyżańskiego)\n18.oo - o zdrowie i błogosławieństwo dla Jakuba Korzeniowskiego i jego rodziców w 1 rocznicę urodzin\nWtorek – 17.12 ( )\n7.oo - + Henryka Bruzdę ( od Grażyny z rodziną)\n7.oo - + Janinę Brożek ( od koła Emerytów z Wróblowic)\n18.oo - ++ Erikę i Zygmunta Nikodem\nŚroda – 18.12 ()\n7.oo - + Władysławę Tatarczuch ( od Marii i Jana Mosio z rodziną)\n7.oo - dziękczynna za otrzymane łaski z prośbą o zdrowie i błogosławieństwo dla rodziny Senderowskich\n18.oo - ++ z rodzin: Pletiak i Pagacz\nCzwartek – 19.12 ( )\n7.oo - + Henryka Bruzdę (od brata Julka)i)\n7.oo - ++ Wojciecha, Rozalię, Jakuba i Elżbietę Pałka oraz Władysława i Weronikę Senderowskich\n18.oo - ++ Zenona Staśko i jego matkę Czesławę Staśko\nPiątek – 20.12 ( )\n7.oo - + Janinę Brożek ( od Heleny Brożek)\n7.oo - + Władysławę Tatarczuch (od Genowefy i Leona Szarek z rodziną)\n18.oo - ++ Aleksandra Gronia, jego rodziców i rodzeństwo\nSobota – 21.12 ( )\n7.oo - + Honoratę Bruzdę ( od brata Julka)\n7.oo - + Janinę Brożek ( od Edwarda Brożka)\n18.oo - ++ Edwarda i Stanisławę Frasik


Skóra anilinowa - czyszczenie i pielęgnacja - Colourlock\nStrona główna - Colourlock - Czyszczenie skór anilinowych\nNadszedł czas aby zająć się segmentem premium w naszej branży. Skóry anilinowe to synonim luksusu. Są bardzo rzadkie, drogie, ekskluzywne i ciężkie w utrzymaniu. Dlaczego więc je kochamy?\nDają niespotykalny komfort siedzenia. Potrafią przyjąć 70% wilgotności i oddać ja gdy z nich wstaniemy. Są bardzo miękkie i bardzo miłe w dotyku, a ich niepowtarzalny charakter sprawia, że każdy błam jest unikatowy. W trakcie użytkowania skóry anilinowe nabierają połysku, często powstają na nich plamy i tracą kolor. Dlatego w wypadku skór anilinowych bardzo ważna jest też ich impregnacja.\nDowiedz się więcej: Skóry anilinowe\nPodstawową cechą wyróżniającą skóry anilinowe jest to, że chłoną wodę. Determinuje to wybór metody czyszczenia. Niestety skór anilinowych nie można czyścić standardowymi metodami. Więc jak?\nCzyszczenie skór anilinowych:\nPodstawową sprawą jest sprawdzenie czy rzeczywiście posiadamy skórę anilinową. Polecamy test kropli wody. Jeśli nałożona na powierzchnię kropla wody wsiąka mamy do czynienia ze skórą anilinową.\nW takim wypadku czyszczenie skóry nie jest proste. Użycie większości środków spowoduje stwardnienie skóry i powstanie plam. Na bezpieczne czyszczenie mocno chłonnych skór anilinowych nie ma metody.\nDlatego zalecamy zawsze każdorazowo kontakt z nami w celu ustalenia właściwej metody postępowania. (nr kontaktowy 536 535 860)\nMożna spróbować wyczyścić skórę przy użyciu środka Soft Clean po przeprowadzeniu wcześniej testu w niewidocznym miejscu. Należy piankę z nanieść na szmatkę. Szmatka musi być tylko wilgotna. Jeśli zacznie przesiąkać na skórze anilinowej mogą powstać plamy. Nie wolno trzeć mocno skóry anilinowej. Delikatnie przecieramy powierzchnię z brudu i śladów codziennego użytkowania.\nKonserwacja skór anilinowych:\nW wypadku skóry anilinowej najważniejsze jest jak najszybsze jej zakonserwowanie. (zaraz po zakupie). Uchroni to skórę przed wnikaniem plam w powierzchnię i szybkim brudzeniem. Z naszej praktyki wynika, że bez przeprowadzonej konserwacji bardzo szybko użytkowanie skór anilinowych stanie się problematyczne.\nPolecamy użycie środka Anilime Cream. Mamy też jego odmianę o wzmocnionym połysku: Glanz Milch. Anilin Protector to mocny impregnat chroniący delikatne skóry anilinowe przed zaplamieniem i wnikaniem brudu.\nUżycie standardowych środków konserwujących do skór. Może na skórach anilinowych powodować powstanie zaplamień. Użyte w nich środki natłuszczające sprawią, że skóra ściemnieje.\nSkóry anilinowe są otwarte. Powoduje to, że wszelkie tłuszcze, i inne substancje wnikają w głąb skóry powodując trudno usuwalne plamy. Bardzo ciężko jest je usunąć we własnym zakresie. Polecamy kontakt z zakładem profesjonalnym i wcześniejsza konsultację z nami <nr telefonu>\nJeśli zdecydują się Państwo na naprawę we własnym zakresie przedstawiamy instrukcję postępowania:\nCiemne plamy na skórach anilinowych w miejscach gdzie nasze ciało ma kontakt z powierzchnią to najczęściej tłuszcz i pot, który wniknął z naszego ciała. Bardzo często są one widoczne na podłokietnikach i w miejscach gdzie trzymamy głowę.\nTłuste plamy można usunąć przy pomocy benzyny do skóry. Ważne jest aby skóry nie przemaczać skóry. W tym celu należy tylko zwilżyć benzyną bawełnianą białą szmatkę. Następnie przecierać skórę wahadłowymi ruchami tylko lekko uderzając o powierzchnię. Trzeba pamiętać, ze tłuszcz trzeba ściągnąć z powierzchni. Zwykłe tarcie tylko rozmaże go po powierzchni. Jeśli to nie przyniesie zadowalających efektów należy spróbować odtłuszczacza do skóry.\nŚrodek ten naniesiony na powierzchnię wiąże się tłuszczem, a zamieniając się w proszek absorbuje go. Proszek zostawiamy do wyschnięcia. Nadmiar proszku należy usunąć przy pomocy benzyny do skór i odkurzacza. Proszek, który zaobsorbował tłuszcz po wyschnięciu ma kolor żółty. Proszek można tez zebrać odkurzaczem. Jeśli widzimy, że ze skóry nadal wychodzi tłuszcz zabieg należy powtórzyć.\nPo czyszczeniu obszary na których występowały plamy często stają się jaśniejsze. Miejsca te należy dofarbować przy użyciu farb tonujących. Farbowanie skór anilinowych omówimy sobie w innym artykule. Nadmienię tylko, że nie zalecamy przeprowadzać go we własnym zakresie. Jest to zabieg trudny, a skutki złego farbowania mogą być nieodwracalne.\nPo wszelkich zabiegach polecamy skórę zaimpregnować środkiem Aniline cream.


Integracja systemu HRappka z praca.gov.pl • HRappka.pl\nHRappka.pl > Blog > Integracja systemu HRappka z praca.gov.pl\nW związku z tym, że na portalu praca.gov.pl od 15 października 2020 r. zostanie zablokowana możliwość logowania się za pomocą loginu i hasła, nasi użytkownicy będą mogli logować się za pomocą login.gov.pl.\nAby ustawić integrację z login.gov.pl należy w sekcji Ustawienia własne > Integracje wprowadzić dane dotyczące profilu zaufanego. Gdy chcemy zapisać wniosek utworzony w systemie do katalogu roboczego na praca.gov, system poprosi o weryfikację kodem sms wysłanym na podany w profilu zaufanym numer telefonu. Po pomyślnej weryfikacji kodu oświadczenie zostanie dodane.\nW Ustawienia własne > integracje wpisujemy login i hasło do logowania na portalu login.gov.pl:\nLogowanie na tym portalu jest możliwe na dwa sposoby:\n– za pomocą nazwy użytkownika i hasła\n– za pomocą zewnętrznego dostawcy tożsamości – np. banku.\nJeżeli nie pamiętasz danych do logowania możesz skorzystać z opcji przypominania tych danych.\nKonfiguracja logowania hasłem do profil.gov.pl\nAby skonfigurować opcję logowania hasłem na profil.gov.pl należy wejść w Ustawienia > Zarządzanie kontem, wejść w Szczegóły konta > Edycja i w sekcji „Dopuszczalne metody logowania" zaznaczyć checkbox „Logowanie za pomocą hasła" i zapisać.\nAby wysyłać oświadczenia i zezwolenia do praca.gov.pl należy najpierw zintegrować swoje konto z portalem. Jest to możliwe z poziomu ustawień własnych, z zakładki integracja.\nNastępnie, po zapisaniu oświadczenia, należy skorzystać z przycisku “Zapisz na praca.gov.pl”. Znajduje się on pod zapisanym dokumentem (oświadczeniem / zezwoleniem).\nPo wybraniu organizacji/osoby, która wystawia oświadczenie, zostanie ono zapisane w folderze “Dokumenty Robocze” na stronie praca.gov.pl.\nPo wejściu w wybrany dokument można go zatwierdzić i wysłać.\nHRappka 20 maja 2020 legalizacja cudzoziemców , praca.gov.pl Blog\nPoprzedni post Poprzedni post Rekrutacja w IT: kluczowe informacje w formularzu\nNastępny post Następny post XRAY SEARCH – TOP 4 zastosowania w rekrutacji


Opłaty od powielania zaskarżone - Biznes, Finanse i Prawo\nMarcin Maj 20-12-2007, 12:24\nSprawa likwidacji opłat Copyright Levies (CL), które są doliczane m.in. do cen nagrywarek i czystych nośników, ponownie zostanie rozważona przez Komisję Europejską. Skarga dotycząca tego problemu trafiła już do Guntera Verheugena, komisarza ds. przemysłu i przedsiębiorczości - podaje Reuters.\nOpłaty CL funkcjonują w 20 krajach Europy. Mają one charakter "podatku" doliczanego do cen różnych urządzeń, począwszy od nagrywarek CD/DVD, poprzez odtwarzacze mp3, skończywszy na skanerach. W założeniach opłaty te mają stanowić rekompensatę dla twórców, których utwory są kopiowane (fakt pobierania tej rekompensaty oczywiście nie zmienia faktu, że powielanie jest zabronione i można być za nie ukaranym).\nW zeszłym roku o opracowanie unijnej dyrektywy dotyczącej opłat CL walczył komisarz Charlie McCreevy. Wskazywał on na to, że opłaty CL różnią się w różnych krajach i przez to nie sprzyjają jednolitości rynku europejskiego.\nZastrzeżeń do opłat CL jest jednak więcej. Sposób ich naliczania nie jest przejrzysty i opłaty te wnoszą wszyscy użytkownicy, niezależnie od tego czy wykorzystują wspomniane urządzenia do kopiowania, czy też nie. Ponadto producenci sprzętu wnoszący o uchwalenie dyrektywy dotyczącej opłat CL wskazywali na to, że opłata ta naliczana jest podwójnie lub nawet potrójnie - w niektórych krajach opłaty CL są nawet częścią ceny legalnie pobranych plików mp3.\nJak podaje Reuters, kolejna skarga przeciwko opłatom CL została przekazana komisarzowi Gunterowi Verheugenowi, o czym poinformował Charlie McCreevy. Chciałby on, aby sprawa była znów dyskutowana w roku 2008. Ten pomysł wspiera brytyjski polityk Sharon Bowles, który twierdzi, że jeśli "podatek" nie może zostać zniesiony, to przynajmniej warunki jego naliczania powinny stać się przejrzyste.\nMcCreevy ponadto zapewnił, że wylizał rany po porażce z zeszłego roku i nie ma zamiaru odpuszczać sprawy opłat CL.\nW ubiegłym roku, kiedy Komisja uznała sprawę likwidacji opłat CL za wymagającą "głębszej refleksji" komentatorzy mówili, że na decyzję wpłynął list francuskiego premiera Dominique'a de Villepina. Napisał on, że rezygnacja z opłat CL pozbawiłaby artystów znaczącego źródła dochodu i mogłaby zagrozić różnorodności kulturowej Europy.\nRządy państw europejskich raczej nie będą mocno sprzyjać ograniczeniom w zakresie opłat CL. Część tych opłat wpływa do skarbów państw stanowiąc dodatkowy zastrzyk pieniędzy dla instytucji kulturalnych.\nprawa autorskie Komisja Europejska DVD Copyright Levies CL


Liszkor 2022, Bukowno, 2 kwietnia 2022r.\nBukowno, 2 kwietnia 2022r.\nLiszkor, Bukowno 2.04.2022r. Słoneczna, bezchmurna pogoda. Kilkanaście stopni powyżej zera. Tak było w tygodniu poprzedzającym zawody. Żyć nie umierać. Rozpoczęła się prawdziwa wiosna. Może to nie jest regułą ale na sportowy weekend nadchodzi załamanie pogody - ochłodzenie, opady śniegu i śniegu z deszczem. Kiedy ostatnio startowałem na śniegu? Pomijając dawne edycje Nocnej Masakry ostatnimi takimi zawodami było Wiosenne Czarne Korno sprzed 4 lat.\nPomimo, że w międzyczasie prognozy zmieniły się, nie zmieniam przedstartowych planów dojazdu do bazy rajdu. Pogoda zapowiada się źle ale nie tragicznie - przelotne, umiarkowane opady mokrego śniegu, śniegu z deszczem ale w większości sprzyjający wiatr i asfaltowa nawierzchnia. Z Miechowa gdzie wysiadam z pociągu będę miał do pokonania ok.70 km. Powód, dla którego upieram się z takim dojazdem jest trywialny. Na Jurze mam nieuregulowane gminne rachunki czyli dwie ostatnie niezaliczone gminy. Mam dostatecznie dużo czasu by bez pośpiechu zaliczyć; gminę nr 1893 (Skała) i gminę nr 1894 (Sołuszowa). Dodatkowo odwiedzam kilkanaście remiz OSP (kolejny cel, który ma mi głównie urozmaicić jazdę "wokół komina" czyli w okolicy Łodzi.\nDojazd - Pieskowa Skała\nDużo ważniejsza i wzbudzająca obawy jest aura czekająca w sobotę czyli w dniu zawodów. Na dzień dobry nie jest źle, przestało padać a temperatura ma oscylować w okolicach zera stopni. Czy będzie to sprzyjać jeździe czy ją utrudniać okaże się już na trasie. Mapy z dominującą zielenią oznaczającą obszary leśne rozdane. Do wyboru mamy ponad 40 punktów kontrolnych o różnej wartości wagowej (od 20 do 90 pkt). Do bazy powinniśmy wrócić po 15 (maksymalnie 16) godzinach. Teoretycznie nikt nie powinien mieć szansy na "zrobienie" kompletu punktów.\nPrzytłaczająca zieleń, skomplikowana drożnia o nie dającej się przewidzieć jakości sprawia, że mam trudności chociażby z pobieżnym naszkicowaniem trasy. Do ostatniej chwili nie jestem zdecydowany od której części mapy rozpocząć zmagania. Przez chwilę rozważam by przyłączyć się do jakiegokolwiek zawodnika, który będzie opuszczał bazę. Wreszcie stawiam na samotną jazdę i całkowitą improwizację przy wyborze punktów i kolejności ich zaliczania.\nOpuszczam Bukowo - miasteczko w którym znajduje się baza - w kierunku zachodnim. Ostrożnie mijam kolejne miejskie uliczki. Początki zawsze są dla mnie ciężkie.Tuż po wyjeździe z miasta mylę kierunki. Wbrew pozorom ma to swoją dobrą stronę. Kiedy spostrzegam błąd nie muszę samodzielnie szukać pierwszego punktu. Na poboczu drogi leży już kilka rowerów, a poprzednicy wydeptali w śniegu wymieszanym z piachem wyraźne ślady. PK31 - Początek cieku wodnego [godz. 8:28]\nPo obsypującej się skarpie wracam do roweru. Asfaltowa droga pozwala nadrobić straty. Dołączam do zmierzającego w tym samym kierunku Rafała. Razem zaliczymy kolejne punkty w dolince rzeki Sztoły (a raczej tym co po niej zostało). Przeskakujemy przez suche koryto pokryte piachem, by na skarpie po przeciwnej jego stronie zaliczyć PK46 - Zakole rzeki (na skarpie) [8:42]. Zaledwie 2-3 kilometry dalej ponownie zjeżdżamy nad "rzekę". Kiedy nie można jechać, przedzieranie się z rowerami wzdłuż zarośniętych brzegów nie ma sensu. Widoczne z oddali betonowe mury wskazują, że docieramy do celu PK42 - Pozostałość młyna [9:00].\nPo zaliczeniu punktu rozstajemy się. Rafał ma zamiar odwiedzić wszystkie punkty znajdujące się na wschodniej część mapy, ja traktuję zaliczanie punktów bardziej selektywnie. Rafał jedzie w kierunku położonego na północy PK67. Samotnie ruszam na zachód. Do takiego wyboru zachęca "porządna" bo zaznaczoną podwójną linią, prosta droga. Już wkrótce żałuję swojej decyzji. "Piaskownica" to słowo które najkrócej i najtrafniej określa co mnie czeka przez najbliższe kilkaset metrów. Tędy nie da się jechać. W kopnym piasku wypełniającym drogę i szeroko rozumiane pobocze z trudnością pcha się rower. Na myśl przychodzi mi punkt, który na którymś rajdzie znajdował się w okolicy Pustyni Błędowskiej. Wtedy niektóre odcinki udało się omijać jadąc lasem.\nPrzez dłuższy czas rozpaczliwie rozglądam się w otaczającym drogę lesie. Bezskutecznie. Wreszcie skręcam w dochodzącą do drogi przecinkę. Ta wyprowadza mnie na skraj wznoszącego się po lewej stronie podłużnego wzniesienia - wału. Usłane igliwiem, porośnięte kępkami trawy podłoże i niewyraźna ścieżka, pozwala na w miarę sprawne poruszanie. Nie jestem sam. Wkrótce minie mnie Zbyszek Mossoczy, który nie omieszka pochwalić mnie za odnalezienie alternatywnego, dającego się pokonać rowerem wariantu. Obawy, że przeoczę skręt w kierunku punktu są zupełnie nieuzasadnione. Punkt znajduje się nad rzeką Sztołą i nawet pozbawiona wody rzeka tworzy w okolicy ujścia wyraźne koryto. Razem ze Zbyszkiem przez dłuższą chwilę poszukujemy, zapuszczając się nawet nad dużo większą Przemszę, ukrytego gdzieś w korzeniach drzewa lampionu. Więcej szczęścia albo umiejętności ma kolejny dobry orientalista Stefan Wesołowski, który przed nami odnajduje lampion punktu kontrolnego. Przez krótki czas znalazłem się w naprawdę dobrym towarzystwie. Zbyszek wygra dzisiejszą rywalizację. Stefan ukończy zawody na 4 pozycji. PK74 - Pień [9:41].\n"Mostek" przy PK84\nNagromadzenie wartościowych punktów w tej części mapy jest znaczne. Na szczęście mięsiste, nieprzejezdne piachy na dzisiaj chyba się skończyły. Warstwa śniegu też nie utrudnia jazdy. Kilka kilometrów dalej na wysokiej skarpie nad tą samą rzeką, Stefan odnajduje kolejny punkt. PK83 - Zakole rzeki (na skarpie) [9:57]\nNa krótką chwilę opuszczamy las i wracamy do cywilizacji. Kanał.Tory kolejowe. Asfaltowa droga. W konsternację wprawia mnie widok znikającego w bocznej uliczce Zbyszka. Według moich planów powinniśmy pojechać w zupełnie innym kierunku. Uważnie pochylam się nad mapą. Po dłuższej chwili odnajduję miejsce na mapie w którym się znajduję. Rzeczywiście wariant (kolejność zaliczania punktów) jaki wybrał mistrz jest dużo bardziej logiczny (i krótszy). Nie śpiesząc się dokładnie kontroluję mapę. Kiedy docieram w okolice punktu Zbyszek w dalszym ciągu go poszukuje niekoniecznie w miejscu w którym powinien się znajdować. Mam wrażenie, że na początku ma problemy z orientacją. Ale podobno nie ważne jak się zaczyna tylko jak się kończy. PK91 - Kikut suchego drzewa [10:17]\nWłasnym (chyba najkrótszym wariantem) jadę w kierunku punktu, który planowałem zaliczyć wcześniej. To co zyskuję na dobrym wariancie, tracę na jego realizacji. Jeden błąd powoduje że w okolice punktu docieram już po Zbyszku i Stefanie. Nie ma tego złego, Zbyszek bezskutecznie szuka lampionu po przeciwnej stronie kanału dostając się tam po dziwnej kratownicy. Stefan odnajduje punkt po właściwej stronie i przy właściwej podporze wiaduktu. No cóż ten punkt nie był wale oczywisty. Słabo czytelna mapa powodowała, że wiele osób miało tu problem. Mam szczęście, że nie trafiłem tu sam. PK84 - Cokół nieistniejącego wiaduktu [10:33]\nPo małym zamieszaniu ruszam za chwilowymi partnerami w kierunku kolejnego punktu. Nie do końca orientuję się w swoim położeniu. Po wydeptanych w śniegu śladach docieram do położonego nad kanałem lampionu. Dopiero na miejscu zauważam, że położenie punktu zupełnie nie zgadza się z opisem. Przez cały czas byłem pewny, że jadę zaliczyć inny punkt PK66. PK44 - Przepust (prawdopodobnie jaz kominowy) [10:42]. Jaz kominowy - to nieistniejący termin utworzony przez Wigora specjalnie do opisu punktu podczas którejś z edycji Grassora.\nChwilę trwa zanim odzyskam utracony zmysł orientacji. Trochę bezradnie kręcę się. Schodzę w kierunku znajdującego się na północy kanału. Wracam do punktu wyjściowego i teraz już bez problemu wybieram właściwą drogę. Lekko przedeptana ścieżka w grubszej w tym miejscu warstwie śniegu utrudnia jazdę. Kolejny zakręt i widoczny w odległości kilkunastu metrów niewielki wał wzdłuż drogi. To musi być tu. Dalej podmokła, bagnista, pokryta kałużami leśna droga jest nieprzejezdna. PK66 - Koniec nasypu [11:02]\nNawet nie myślę o próbie przedostania się najkrótszą drogą na wprost. Bezpieczniej będzie wycofać się do pokrytej śniegiem przecinki. Z niepokojem patrzę na mapę i na kręte leśne drogi i przecinki. Uważna jazda sprawia, że punkt zaliczam szybko i bez problemu PK55 - Skrzyżowanie rowu ze ścieżką [11:20].\nWracam do głównej leśnej drogi. Kilkaset metrów dalej mam punkt położony nad rzeczką w środku lasu (tzn.bez prowadzącej w jego kierunku drogi). Nigdy nie ma pewności w jaki sposób odnaleźć taki punkt. Nie mam czasu by się zastanawiać. Skrzyżowanie drogi z rzeczką nasuwa najlepsze rozwiązanie. Jadąc lub idąc jej brzegiem muszę trafić na właściwe miejsce. Kiedy nie da się dalej jechać ruszam na pieszo. Zaskakuje widok kilku leżących w nurcie rzeczki kamieni łatwych do przeoczenia gdybym nadchodził do rzeki z przeciwnej strony. Ślady poprzedników i lampion potwierdzają, że jestem we właściwym miejscu. PK76 - Kamienna tama [11:35]\nJadąc, intensywnie główkuję które najbliżej położone punkty i w jakiej kolejności powinienem teraz zaliczyć. Opuścić położony nieco z tyłu PK65 i jechać na wartościowy PK82 i dalsze punkty na wschodzie, czy zaliczyć oba te punkty? Kusi długa, prosta nawigacyjnie droga w kierunku PK65. Już raz dzisiaj dałem się nabrać na tak zaznaczoną drogę. Tym razem wybór sprawdza się, leśna droga jest przejezdna. Przejeżdżam na drugą stronę rzeki. Gdzieś dalej na jej brzegu znajduje się mój cel który muszę odnaleźć. Po chwili okazuje się, że jestem tu pierwszym zawodnikiem i muszę to zrobić zupełnie samodzielnie. Jedyne przysypane śniegiem ślady pozostawił organizator rozstawiający punkty. Kiedy idę wzdłuż rzeki zupełnie zaskakuje mnie widok zwisającej z gałęzi drewnianej budki. Jak to tak, bez szukania? PK65 - Drzewo z karmnikiem [12:04].\nWpychanie roweru po zboczu dolinki powoduje, że błotnik zapycha się wilgotnym śniegiem. Wyjmuję imbusa i przez dłuższy czas walczę próbując usunąć blokującą koło przeszkodę. Nie trudno się domyślić, że tą walkę będę powtarzał wielokrotnie aż do powrotu do bazy. Błotnik to nie jedyna wada "okołozerowej" temperatury. Po najkrótszym nawet spacerku który powtarzam niemal notorycznie przy zaliczaniu punktów, śnieg z butów wbija się w spd-owskie pedały tworząc lodową skorupę uniemożliwiającą wpięcie się. Cykliczne skuwanie twardego lodu jest dużo bardziej upierdliwym zadaniem. Dopiero po powrocie poznaję łatwy patent na pozbycie się lodu. Wystarczy "polać" pedały żółtym, ciepłym płynem. Zmiękczony w ten sposób lód odpada prawie samoistnie.\nPrzede mną położony na zakropkowanym obszarze punkt 82. To co widzę na mapie nie wzbudza zaufania. Nie wiem czego mam się spodziewać. Nie będę wiedział dopóki nie dojadę. Uff!! To nie wielka pustynna piaskownica ale pozostałość po wielkim, teraz zalesionym skalnym wyrobisku. Niby wiem co może kryć się pod hasłem "schody do nieba", tylko czy aby na pewno to samo opisał budowniczy trasy? Widok piechurów upewnia mnie, że skręcam we właściwą boczną drogę. Wjeżdżam na zbocze kamieniołomu. Gdzie są schody? 100 metrów dalej widzę ślady prowadzące w kierunku kolejnego (być może sztucznego) wzniesienia. Jest drzewo z lampionem. Obok przysypane śniegiem nie rzucające się w oczy schodki. Nie tak to sobie wyobrażałem. PK82 - Schody "do nieba" [12:29].\nRuszam w kierunku ostatniego na tej części mapy punktu. Od celu dzieli mnie nie więcej niż kilometr, a mimo to czeka mnie znacznie dłuższy kilku kilometrowy objazd. Porastający dno wyrobiska młodnik, kilka odprowadzających wodę kanałów, być może stroma skarpa. Nawet piechurzy nie decydują się na pokonanie trasy takim skrótem. Wydostaję się na górę i jadę skrajem wyrobiska. Gdzieś dalej w głębi lasu znajduje się mój punkt. Zostawiam rower i ruszam pieszo. Kiedy okazuje się, że przeceniłem odległość, wracam do pozostawionego sprzętu. Po śladach trafiam na dziwny pień w środku lasu. PK71 - Rozdwojony wygięty pień [13:05]\nRozdwojony wygięty pień\nOstatni "zachodni" punkt zaliczony. Czas by przedostać się na wschodnią część mapy. Ścieżka prowadzi do znajdującej się na skraju mapy asfaltowej drogi. Pofałdowany teren, rzadko używana dróżka, korzenie, piaszczyste fragmenty. Niby nie jest daleko ale pokonanie tego odcinka mocno daje się we znaki. Z utęsknieniem czekam aż mordęga skończy się. Kończy się ale nie na długo. Przede mną konieczność zdobycia jednego z najwyższych wzniesień o nazwie Cisowa. Ponieważ przegapiłem wcześniejszy zjazd z asfaltu, podejście będę pokonywał od południowego zachodu. Próbuję rozszyfrować zaznaczone na mapie dróżki. Przedzieram się przez sięgający kolan sypki śnieg w przecince pod linią WN. Ciągnę za sobą rower z ponownie zablokowanym kołem. Cel jest jasny, muszę dostać się na wzniesienie. Później będę myślał o odnalezieniu punktu. Liczę, że ktoś przede mną przetarł w śniegu dojście. Nie mylę się, idąc przekopaną w śniegu ścieżką z oddali widzę jedno, jeszcze jedno i kolejne wielkie drzewo. Samodzielnie nie miałbym szans by je odnaleźć. PK94 - Duży buk między skałami [13:49]\nDuży buk między skałami\nWzniesienie opuszczam w najprostszy możliwy sposób czyli zjeżdżając a raczej sprowadzając rower po południowym jego zboczu. Na dole spotykam bandę prowadzoną przez Patryka. Wskazuję kierunek i sposób dotarcia do punktu. Dzięki mojej pomocy (a może pomimo mojej pomocy) na mecie zameldują się na 5 miejscu.\nImprowizacji ciąg dalszy. Najbliższy wartościowy punkt znajduje się daleko na południu mapy w okolicy Trzebini. Zaletą punktu, poza 90 punktami przeliczeniowymi, jest niewątpliwie dobry asfaltowy dojazd. Skręcam w teren, mijam cmentarz. Docieram do położonego między polami niewielkiego wyrobiska. Odnalezienie punktu w takim miejscu powinno być tylko formalnością. Tylko gdzie znajdują się odciśnięte w śniegu ślady moich poprzedników? Przez dłuższy czas szukam ich krążąc wokół rozkopanego wzniesienia. A może? To chyba niemożliwe? Jestem pierwszy, przede mną żaden z zawodników jeszcze tu nie trafił. Ślady na szlaku turystycznym obok kamieniołomu musieli zostawić turyści i spacerowicze z pobliskiej Trzebini. Teraz odnalezienie lampionu to zwykła formalność, nawet nie zauważam i nie muszę korzystać z załączonego rozświetlenia. Punkt jest tam gdzie powinien być. PK92 - Stary kamieniołom [14:38]\nSkoro jestem już w tym miejscu to w drodze do kolejnych punktów warto zaliczyć również "bezwartościowy" - tylko 30 punktowy PK35. Upierdliwy podjazd po prowadzącej w górę polnej drodze to jedyna trudność. W połowie podjazdu poddaję się i prowadzę rower. Zeskrobuję śnieg z oszronionego lampionu. W tym miejscu rownież melduję się jako pierwszy zawodnik. W połowie zjazdu ponownie spotykam Zbyszka. PK35 - Upadła ambona [15:05]\nJadę asfaltową drogą na północ. Usilnie próbuję połapać się w dziesiątkach dróg wychodzących z doliny. Cześć prowadzi do pobliskich zabudowań, kilka dalej na zbocze, na którym znajduje się kolejny cel. Która jest tą właściwą. Chyba dopada mnie kryzys. Po pierwszych niepowodzeniach nie znajduję sposobu na namierzenie drogi i (chyba) zbyt łatwo poddaję się. PK63 - Potrójna sosna - niezaliczony.\nKontynuuję jazdę na północ gdzie czeka na mnie kolejny nieciekawie wyglądający punkt. Precyzyjnie skręcam we właściwą drogę obok kościoła. Wspinam się po śladach jadąc pokrytą śniegiem polną drogą. Pomimo że mam wrażenie kontroli nad przebytą odległością po chwili przestaję się już w tym wszystkim orientować. Jedynym (nie zawsze niezawodnym) przewodnikiem pozostają ślady w głębokim śniegu. Ciągnę rower to w jednym to w drugim kierunku. Jak znaleźć na śniegowym polu pozostałość ogrodzenia? Dalsza zabawa w ciuciubakę nie ma sensu. Rezygnuję z dalszych poszukiwań. Mam farta. Kiedy chcę opuścić to miejsce, ponownie spotykam Patryka, Wojtka i Mariusza. Samotny drewniany słup obok zasypanej śniegiem drogi z resztkami siatki jest moim (wcale nie oczywistym) celem. PK61 - Pozostałość narożnika ogrodzenia [15:55].\nStary kamieniołom porośnięty wiekowym lasem nie jest moim ulubionym miejscem orientacyjnym. Do dzisiaj nie wiem co miał na myśli organizator pisząc o "buczynowej bramie". Jeżeli nie ma się zmysłu orientacji trzeba liczyć na łut szczęścia. Śnieżna pokrywa sprzyja wykorzystaniu orientacji tych, którzy punkt już zaliczyli. Mam nadzieję, że tym razem nie popełnili błędu i ślady prowadzą prosto do celu. Widoczną na mapie drogą dojeżdżam do wznoszącego się na wschód od kamieniołomu wzniesienia. Ślady skręcają w słabiej przejezdną drogę na zachód. Jadę. Prowadzę rower. Zsuwam się po zboczu kamieniołomu. Mijam jakieś skały. Zejście robi się coraz bardziej nieprzyjemne. Znany z widzenia piechur. Powraca nadzieja. Gdzie jest punkt? Ruszam w jego ślady, by ponownie trafić na miejsce w którym byłem kilka minut wcześniej. Od północnej strony ukryty w korzeniach powalonego drzewa lampion jest doskonale widoczny. PK86 - Kamieniołom, na N od "buczynowej bramy" [16:33]. To był zdecydowanie mało rowerowy punkt.\nUpierdliwe zsuwanie się do dna doliny. Uff!!! Gorzej niż w tym miejscu już chyba dzisiaj nie będzie. Nie wypada pominąć faktu że mimo wielokrotnego "brodzenia" w nieraz głębokim śniegu, zakończę zmagania z suchymi stopami. Nieoceniona w tym miejscu jak i na całej trasie okazuje się pomoc ze strony Grzesia - sędziego zawodów i budowniczego trasy rowerowej który przed startem poratował mnie zimowymi kolarskimi butami. Przy z reguły ostatnio bezśnieżnych zimach trudno zdobyć się na poważny wydatek i zakup takich butów. Ciekawe czy i kiedy trafi się kolejna śnieżna impreza.\nZjeżdżam prowadzącą doliną drogą w kierunku miejscowości Płoki. Chociaż wstępne plany były nieco inne, daję się poprowadzić dobrą asfaltową drogą w kierunku kolejnej miejscowości Lgoty. Tak oczywiste "lenistwo" poskutkuje pod koniec zawodów ograniczeniem możliwych do zaliczenia punktów i koniecznością przedwczesnego powrotu do bazy.\nPodobnie jak w przypadku niezaliczonego PK63 powracają obawy o odnalezienie odchodzącej od asfaltu właściwej drogi. Pierwsza próba nieudana. Na opadającej w dół drodze jadę zbyt szybko i nieuważnie. Zawracam. Charakterystyczny zakręt głównej drogi. Rozpoznawalne boczne uliczki. Plac zabaw dla dzieci. Ślady rowerowych kół potwierdzają że skręciłem we właściwym miejscu. Na końcu leśnej drogi odnajduję słupek oznaczający dawną granicę. Nie pytajcie co rozgraniczała - geografia historyczna nie jest moją mocną stroną. PK75 - Słupek graniczny [17:38]\nOdnalezienie innej odchodzącej po drugiej stronie asfaltu drogi nie nastręcza trudności. Nawet bez śladów poprzedników dotarcie do punktu wydaje się bezproblemowe. Duży żółty słupek widoczny jest w bezlistnym lesie z odległości kilkunastu metrów. Słupek jest ale gdzie jest lampion i punkt. Budowniczy próbuje sobie z nas zakpić. Właściwy mniejszy też żółty słupek znajduje się kilkanaście metrów dalej. PK81 - Żółty słupek [18:07].\nNadszedł czas by zawrócić i ogarnąć punkty znajdujące się w pobliżu bazy. W południowo-wschodnim narożniku mapy pozostawiam 7 niezaliczonych punktów kontrolnych. Wkrótce okaże się, że wrócę do bazy grubo przed upływem czasu nie mając możliwości ich zaliczenia. Powoli ściemnia się i coraz intensywniej zaczyna prószyć śnieg. Po raz kolejny nie muszę się wysilać. Skręcam w polną drogę i po śladach przez pole dochodzę do właściwego drzewa. PK78 - Narożnik pola [18:29]\nW lesie robi się już zupełnie ciemno. Coraz intensywniej sypie śnieg. W głowie powstaje plan kolejności zaliczania ostatnich dzisiejszego dnia punktów. Czytelna droga prowadzi do położonego na wschodzie punktu. Kogo mogę dzisiaj jeszcze raz spotkać? Wiadomo razem ze mną do punktu zmierza Zbyszek. Ślady poprzedników. Szukam punktu przy pierwszym napotkanym pniu. Wcale nie jestem zdziwiony, że lampionu tu nie ma. Powtórka z rozrywki. Lampion jest na pniu kilkanaście merów dalej. Zbyszek po awarii telefonu zaznacza obecność na punkcie perforując krawędź mapy. PK52 - Pień [18:55]\nRozstajemy się rozjeżdżając w przeciwnym kierunku. Ja zbieram najbardziej wartościowe punkty. Zbyszek walczy o wszystko. Kiedy nie ma dużego wyboru nie ma co wybrzydzać. Jadę zaliczyć kolejną bezwartościową 30-tkę. Obok niewielkiego zbiornika po raz kolejny spotykam nazwijmy to bandą Czarnego czyli Anię, Andrzeja i oczywiście Grzegorza. Pomimo, że nie spieszą się tak bardzo jak ja, zdobędą niewiele mniej punktów. PK37 - Oczko wodne S [ok.19:07].\nWycofuję się szutrówkami. Niezbyt fortunnie wybieram dojazd w kierunku celu. Pokryta śniegiem droga na skraju pól i lasu jest kiepsko przejezdna. Prowadzę rower. Walczę z blokującym koło śniegiem. Wreszcie ślady rowerowych kół. Starannie kontroluję swoje położenie skręcając we właściwą przecinkę. PK64 - Górka [19:44].\nCzujnie odnajduję ścieżkę, która doprowadza mnie na początek wąwozu. Pojawiają się powalone drzewa. To właściwe, zgodnie z opisem leży w poprzek, uniemożliwiając dalszą jazdę. Po raz pierwszy zapominam o wysłaniu SMS-a ale perforacja karty potwierdza moją obecność na punkcie i punkt został uwzględniony w ostatecznych wynikach. PK73 - Drzewo w poprzek wąwozu [20:12].\nNie muszę korzystać z rozświetlenia punktu by wydostać się do prowadzącej nad wąwozem drogi. Walka z osypującym się na stromym zboczu śniegu. Ponownie zablokowane tylne koło. Sypiący się na twarz śnieg. Panujące ciemności. Wszystko to stopniowo pozbawia mnie woli walki. Jeszcze bezskutecznie próbuję trafić po śladach na PK51. Wreszcie odpuszczam i jadę na metę. Kończę zmapania ponad 2 godziny przed limitem czasu. Zdobyte w tym czasie 26 punkty kontrolne (1640 punkty przeliczeniowe) pozwalają na zajęcie pozycji pośrodku stawki (20 na 40 uczestników).\nSTATYSTYKA dystans: 107 km\nczas trasy 12:50\nczas jazdy 8:07\nśrednia 13,1 km/godz.


Orientarium w Łodzi. Przejdź podwodnym tunelem i stań oko w oko z rekinem [ZDJĘCIA, WIDEO] - Urząd Miasta Łodzi\nOrientarium w Łodzi. Przejdź podwodnym tunelem i stań oko w oko z rekinem [ZDJĘCIA, WIDEO]\n27.04.2022 14:28 red / ŁÓDŹ.PL\nJedną z największych atrakcji w Orientarium w Łodzi jest podwodny tunel o długości 26 metrów. Prowadzi on przez jeden z siedmiu zbiorników oceanicznych, w których wpływa w sumie 1300 zwierząt, prawie 200 gatunków.\nRekiny żarłacze i brodate, ryby gitarowe i płaszczki , fot. ŁÓDŹ.PL\nAkwaria w części oceanicznej Orientarium w Łodzi w Łodzi mają objętość 3 milionów litrów wody. Dla porównania, przyjmując, że dorosły człowiek powinien wypijać dziennie półtora litra wody, to ta ilość wystarczyłaby mu do 7501 roku. Oczywiście, gdyby ludzie tak długo żyli.\nW siedmiu zbiornikach pływa ponad 1300 osobników, które są przedstawicielami 180 różnych gatunków. Wśród nich są jedyne w Polsce ryby gitarowe, unikatowe rekiny brodate oraz majestatyczne płaszczki z ogonami o długości ponad półtora metra.\nZobacz wideo z podwodnego tunelu\nRekiny żarłacze i brodate, ryby gitarowe i płaszczki\nW strefie oceanicznej Orientarium mieszkają m.in. rekiny żarłacze oraz żarłacze brunatne, które w przyszłości osiągną długość do 3 metrów. Podobnych rozmiarów będą orlenie plamiste, obecnie ich rozpiętość to 70 centymetrów. To bardzo ciekawy gatunek, budowa ciała tej ryby i powolny, majestatyczny ruch w wodzie przypomina lot ptaka.\nKażdy poziom akwariów jest zapełniony innymi rybami. Część z nich pływa w toni wodnej, niektóre przebywają na dnie. Daje to niezwykły efekt i pozwala na wnikliwą obserwację.\nWarta uwagi jest duża kolekcja pokolców – w skład której wchodzi oczywiście najsłynniejszy – pokolec królewski – znany wszystkim dzieciom jako rybka Dory. W zbiorniku rafy koralowej są także ogończe niebieskoplame – płaszczki wyposażone w kolce z bardzo silnym jadem, czy cała gama wargaczy, fizylierów i innych mieniących się wszystkimi kolorami ryb rafowych.\nZanurz się w podwodnym świecie\nNa dnie największego basenu Orientarium w Łodzi umieszczono replikę samolotu Mitsubishi J2M - myśliwca marynarki japońskiej z okresu II wojny światowej.\nRestauracje w Orientarium w Łodzi. Strefa gastronomiczna dla gości głodnych wrażeń [LISTA]


Finalistki etapu centralnego XXVI Olimpiady Wiedzy o Żywieniu i Żywności\nOpublikowano: 08 maj 2022 | Drukuj\nRacjonalne żywienie jest jednym z ważniejszych czynników determinujących stan zdrowia społeczeństwa, jego pomyślność i aktywność. Doskonale to wiedzą uczennice naszej szkoły Anna Janiszewska z klasy 2c oraz Julia Sulkowska z klasy 1c. Dziewczęta świetnie wypadły w teście wiedzy, którego tematem przewodnim było „Żywienie w profilaktyce chorób układu krążenia”.\nNagroda Prezydenta Elbląga z okazji Dnia Ziemi\nMirella Kłosińska (kl. 3a) jest liderką projektu ekologicznego „Earth Day Everyday”.\nW ramach działań projektowych stworzyła czteroosobowy zespół, który zajmuje się popularyzacją działań proekologicznych i szerzeniem świadomości ekologicznej w naszej szkole oraz w środowisku lokalnym. Poprzez edukację zespół demonstruje jak niewiele potrzeba, aby przyczynić się do poprawy stanu środowiska. Próbuje też uświadamiać, że szkody ekologiczne to rzeczywistość, za którą wszyscy jesteśmy odpowiedzialni.\nZespół pod przewodnictwem Mirelli prowadzi edukację ekologiczną poprzez:\nLaury w XX Olimpiadzie Lingwistyki Matematycznej\nJan Karpiński uczeń klasy 3f uzyskał tytuł Laureata XX Olimpiady Lingwistyki Matematycznej.\nJan zajął IV miejsce w Polsce i będzie reprezentował Polskę na Olimpiadzie Międzynarodowej, która odbędzie się w lipcu na Wyspie Man na Morzu Irlandzkim.\nPodczas finału Jan musiał rozszyfrować język boko, język staromalajalamski oraz przeanalizować drzewo genealogiczne rodziny z ekwadorskiego Puerto Bolivar należącej do ludności rdzennej Siona.\nOprócz nagród rzeczowych Jan wygrał indeks na kierunki matematyczno – informatyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Warszawskim.\nGratulujemy, tak ogromnego sukcesu i trzymamy kciuki za powodzenie na Olimpiadzie Międzynarodowej !!!\nOprac. Magdalena Adryjanek\nWyniki szkolnego konkursu "Kazimierz Jagiellończyk i jego czasy"\nOpublikowano: 25 marzec 2022 | Drukuj\n22.03.2022 roku po dwuletniej przerwie spowodowanej pandemią odbył się turniej szkolny Kazimierz Jagiellończyk i jego czasy.\nW turnieju uczestniczyły cztery drużyny reprezentujące klasy pierwsze i drugie.


Barbara Kasprzyk- Goc\nW środę zorganizowaliśmy Dzień Dobroci dla Ucha - adresowany głównie dla uczniów klas 1-3. Dzieci miały okazję uczestniczyć w naszym krótkim pokazie doświadczeń, które wyjaśniały czym jest dźwięk. We wszystkich klasach dokonaliśmy pomiaru hałasu w momencie kiedy uczniowie wychodzili z sali. Okazało się, że najcichsze są klasy 7B oraz 2B. Zaprosiliśmy do szkoły przedstawiciela Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, który zmierzył poziom hałasu w różnych pomieszczeniach szkoły. Okazało się, że na pierwszym holu w czasie przerwy jest głośniej niż w fabryce! Mamy nadzieję, że nasza akcja choć trochę uświadomiła dzieciom problem hałasu. Zamierzamy powtórzyć naszą akcję w przyszłym roku szkolnym\nObchody Dnia Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej - złożenie kwiatów przez delegację uczniów SU SP2 źródło: www.gazeta.pomorska.pl\n21.03.2018 Z okazji Dnia Szczęścia oraz pierwszego Dnia Wiosny Samorząd Uczniowski zorganizował dla uczniów wszystkich klas konkursy i zabawy. We wtorek 20 marca uczniowie losowali papierowe koniczynki. Przygotowano około 400 sztuk - trójlistnych i czterolistnych ale tylko jedna była pięciolistna. Wylosowała ją uczennica klasy 3, która otrzymała słodką niespodziankę’ W kolejnej loterii brały udział dziewczynki, które chciały zostać szkolną Panią Wiosną. Szczęście dopisało Marii Sygneckiej z klasy 6B, która dzisiaj w zielonym stroju z wiankiem na głowie jak prawdziwa Pani Wiosna zawitała do grup przedszkolnych i rozdawała kwiatki. Przeprowadzono konkurs na Marzannę wykonaną z surowców wtórnych. Nagrodę - słodkie, pyszne muffinki - zdobyła klasa 3A.Organizatorem był Samorząd Uczniowski pod opieką Pań: M. Zakrzewskiej i B. Kasprzyk - Goc\nW szkole trwał Tydzień Karnawałowy. Każdego dnia uczniowie ubierali się inaczej: - w piżamy, kolorowe skarpety, w koszule w kratę lub przynosili kapelusze i długie szaliki. Samorząd Uczniowski przygotował loterię fantową ze specjalnie przygotowanymi na ten tydzień notesami. 2 lutego finałem zabawy była dyskoteka karnawałowa\n17.12.2017 Kiermasz świąteczny zorganizowany wspólnie z gośćmi z Warsztatów Terapii Zajęciowej "Promyk". Organizatorem był Samorząd Uczniowski wraz z opiekunkami Paniami: Moniką Zakrzewska i Barbarą Kasprzyk - Goc. Dziękujemy\n06.12.2017 Mikołaj w szkole. Wiele miłych niespodzianek sprawił dziś Mikołaj wszystkim uczniom. Organizację tego dnia przygotował Samorząd Uczniowski pod opieka Pani Moniki zakrzewskiej i Barbary Kasprzyk- Goc. Dziękujemy :)\n01.06.2017 Działo się w Dniu Dziecka w SP 2. Uczniowie z Samorządu Uczniowskiego pod opieką Pani Moniki Zakrzewskiej i Barbary Goc- Kasprzyk przygotowali konkursy i zabawy dla wszystkich klas. Zabawy z balonami, piłeczkami do tenisa stołowego, kapslami, kredą i inne. Wszystkie konkurencje z nagrodami dla najlepszego ucznia z klas 1-3 i osobno z klas 4-6.Wszystkie zabawy odbywały się na boisku, pogoda dopisała i było bardzo gwarno i emocjonująco. Nauczyciele wychowania fizycznego zorganizowali na 3 i 4 lekcji konkurencje sportowe dla klas 4- 6.\nPonadto na boisku zorganizowano Biuro Rzeczy Znalezionych. Wszystkie rzeczy, które nie mogą znaleźć swojego właściciela zostały posegregowane i wyłożone, tak aby dać uczniom możliwość ich znalezienia . Uczennice Nina Sikora i Karolina Kapuścińska opowiadały o Dniu Dziecka w Radio Żnin.\nKlasy "0" uczestniczyły w pikniku PTTK, gdzie odebrały brązowe odznaki ,, Tropiciela Przyrody". Serdecznie dziękujemy wszystkim za udział i zaangażowanie w organizację tego dnia.\n3. maja 2017 roku uroczystości Święta Narodowego Trzeciego Maja rozpoczęły się mszą św. za Ojczyznę w kościele pw. NMP Królowej Polski z udziałem Stowarzyszenia Śpiewaczego Chóru Męskiego im. Stanisława Moniuszki w Żninie. Po nabożeństwie świąteczny pochód przemaszerował pod Pomnik Walki i Męczeństwa przy ul. Kościuszki, gdzie odśpiewano hymn państwowy oraz w krótkim wystąpieniu przywołano pamięć uchwalenia pierwszej ustawy rządowej w Europie. W kolejnej części obchodów delegacje władz samorządowych, powiatowych oraz instytucji z terenu gminy Żnin złożyły kwiaty pod pomnikiem. Obchody uświetnili żnińscy harcerze, którzy rozdali uczestnikom okolicznościowe chorągiewki oraz teksty preambuły Konstytucji 3 Maja. Mieszkańcy Żnina wraz z zaproszonymi gośćmi licznie zgromadzili się, by uczcić pamięć tego przełomowego momentu w dziejach naszego państwa. Nie zabrakło przedstawicieli lokalnej administracji, szkół, stowarzyszeń i partii politycznych. Wszystkich połączył wspólny cel – oddanie hołdu tym, którzy o nas walczyli, którzy w ciężkim okresie ustalili ponadczasowe normy i zasady.\n05.04.2017 6 kwietnia (czwartek) na II holu SP 2 o godz. 10.35 odbędzie się Kiermasz Wielkanocny. Do nabycia ozdoby wielkanocne. Zaprasza Samorząd Uczniowski.\n26.03.2017 Jeszcze o wiośnie w SP 2\nW środę z okazji Światowego Dnia Wody dominował w szkole kolor niebieski. Dla uczniów klas piątych zorganizowano konkurs z wiedzy o środowisku wodnym.\nW dniach od 20 do 22 marca w szkole trwało Trzydniowe Trójkolorowe Święto Wiosny, Wody i Szczęścia.\nW poniedziałek wszyscy ubrani na zielono obchodziliśmy Dzień Szczęścia. Uczniowie z Samorządu rozdawali dzieciom naklejki - czterolistne koniczynki. We wtorek - w pierwszy Dzień Wiosny obowiązywał kolor żółty.\nDo klas zawitała pani Wiosna roznosząc papierowe, kwiatowe dekoracje. Zaś po południu odbyły się Warsztaty Plastyczne. W środę z okazji Światowego Dnia Wody dominował w szkole kolor niebieski. Dla uczniów klas piątych zorganizowano konkurs z wiedzy o środowisku wodnym. Celem trzydniowego święta była zbiórka funduszy na budowę zbiorników wody w szkołach w Somalii. Opiekunowie Samorządu Uczniowskiego zgłosili chęć współpracy z Polską Akcją Humanitarną. Wychowawcy zostali poproszeni o podanie podstawowych informacji na temat akcji " Studnia dla Południa". Zorganizowano także wystawę zdjęć z Somalii wykorzystując materiały udostępnione przez PAH. W rezultacie Samorząd Uczniowski zebrał okrągła kwotę 600 złoty. Dziękujemy uczniom SU i naucz. Pani. M. Zakrzewskiej i B. Kasprzyk- Goc\n02.03.2017 Pod pomnikiem Polskiego Państwa Podziemnego przy ul. 700-lecia w Żninie odbyły się obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. W uroczystościach brała udział delegacja Samorządu Uczniowskiego i harcerze z naszej szkoły.\n15.02.2017 Walentynki 2017. Samorząd Szkolny przygotował kartki okolicznościowe. Uczniowie wykonali je własnoręcznie. Za symboliczną kwotę 50 groszy można było taką kartkę zakupić i zaadresować do swoich kolegów i koleżanek. Pocztę walentynkową roznosiły uczennice. Każda kartka brała udział w konkursie na najładniejszą laurkę walentynkową. Konkurs zainicjowany był przez uczniów z Samorządu Uczniowskiego. Wsparcie i opiekę nad organizacją ,,Walentynek" zapewniły opiekunki samorządu: p. Monika Zakrzewska i Barbara Kasprzyk- Goc. Dziękujemy za ten miły i sympatyczny dzień.\n16.12.2016 14 grudnia odbył się w szkole Kiermasz Świąteczny zorganizowany przez Samorząd Uczniowski. Do udziału zostały zaproszone osoby z Warsztatów Terapii Zajęciowej "Promyk", które wystawiły swoje prace. Kiermasz wzbudził duże zainteresowanie wśród uczniów. Wszystkie zaoferowane prace zostały błyskawicznie wyprzedane.


• etui ręcznie wykonane - filcowe na telefon flaming\nart-Madam.plakcesoriaetuifilcowe etui na telefon - flaming, smartfon pokrowiec, koraliki\nHappyart - Flaming etui\nsmartfon pokrowiec koraliki prezent etui flaming różowe etui szare etui niebieskie etui\nPrzedmiotem sprzedaży jest widoczne na zdjęciu etui na telefon, wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze szarym, wewnątrz bawełniana błękitna podszewka w różowe flamingi. Zamykane na różowy zamek błyskawiczny.\nBŁYSKAWICZNIEFilcowe etui na telefon - doggie. Wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze ciemno - czerwonym, 9 cm39,00 zł\nBŁYSKAWICZNIEFilcowe etui na telefon - kotek. Wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze granatowym, granatowe i szare groszki39,00 zł\nBŁYSKAWICZNIEFilcowe etui na telefon - polne kwiaty. Wykonane ze stabilizowanego i impregnowanego filcu w kolorze beżowym, wysokość, 16 cm45,00 zł ⚡ WYSYŁAMY\nBŁYSKAWICZNIEFilcowe etui na telefon - lawenda. Przedmiotem sprzedaży jest widoczne na zdjęciu etui na telefon, 14,5 cm, szerokość45,00 zł


Muno.pl Podcast 35 - San Proper - muno.pl\nW kolejnej odsłonie Muno Podcastów sprawdzamy co się dzieje w Amsterdamie i prezentujemy Wam twórczość jednej z barwniejszych postaci tamtejszej sceny klubowej.\nJuż od ponad 15 lat San Proper grasuje po amsterdamskim klubowym undergroundzie. Jest twórcą wielu cykli imprezowych, które doczekały się statusu kultowych. Z jego inicjatywy powstała seria imprez „The Black Disco Bust”, promująca klasyczne brzmienia Disco, oraz „Choque” – skierowana do fanów muzyki House. Jest członkiem kolektywu „Italo Elite”, który w swoich setach pielęgnuje pamięć o Italo-disco, współtworzy projekt „Afro Brode”, który jest nowym afrobeatowym projektem z Amsterdamu oraz przybiera pseudonim Stepmother tworząc „dubstep przyjazny kobietom”.\nJako nastolatek marzył o tym, aby być sławnym gitarzystą. Wygrał największe w Holandii show muzyczne dla młodych talentów, po czym zdecydował całkowicie poświęcić się muzyce elektronicznej. Dziś gitara towarzyszy mu podczas autorskich live’ów oraz występów z Tomem Trago w ramach projektu „The Dirt Machine”.\nFot. Anne Claire de Breij (www.anneclairedebreij.com)\nSan Properowi nie można również odmówić talentu producenckiego. Udowodnił to po raz pierwszy przy okazji „Proper A’dam Family Series”, wydawnictw prezentujących kolaboracje artysty z innymi twórcami holenderskiej sceny klubowej. Projekt został zauważony przez Ricardo Villalobosa, który poprosił San Propera o zremiksowanie kawałka „Electonic Water – It ate my quarter”. W ten sposób rozpoczęła się współpraca artysty z wytwórnią Perlon, dzięki czemu zdobył rangę artysty międzynarodowego. Dziś San Proper może pochwalić się wydawnictwami dla takich wytwórni jak Rush Hours, Ratio?music, Perlon, Dekmantel czy Studio Soulrock.\nArtysta przygotował miks, który nazwał San Proper’s Midnight Work-out Wax Collection. Ponadto, udzielił odpowiedzi na kilka naszych pytań. A wszystko to z myślą o czytelnikach Muno.pl.\nMuno.pl Podcast mixed by San Proper\nŚCIĄGNIJ TU >>\nWYWIAD: SAN PROPER (Amsterdam)\nW dzieciństwie chciałeś być sławnym gitarzystą. Masz nawet na swoim koncie pewien „komercyjny sukces”. Co dokładnie sprawiło, że zacząłeś interesować się muzyką elektroniczną? Czy byli konkretni artyści lub płyty, które zwróciły twoją uwagę?\nGdy byłem mały skreczowałem kawałki funk & ska na czterościeżkowym Teacu mojego brata, używałem też Atari i keyboard żeby symulować bas i perkusję. Odkąd pamiętam zawsze uwielbiałem Funk& Disco, ale prawdziwa fascynacja elektroniką przyszła, gdy byłem nastolatkiem. Oczywiście, było wielu artystów, którzy mnie wówczas inspirowali i inspirują do dziś: Lee Perry, George Clinton, The Stranglers, les Rita Mitsouko, Frank Zappa, Brian Eno, Bowie, Iggy, Mad Professor i wielu innych…\nOd dłuższego czasu zbierasz instrumenty z różnych części świata. Czy możesz powiedzieć nam coś o tych ulubionych? Jak często używasz ich w swoich produkcjach?\nTo zależy. Wiele z nich kupiłem tutaj w Amsterdamie, ale uważam również, że czasem fajnie przywieźć coś sobie z inspirującej podróży. Kupiłem bonga w Lizbonie i używam ich podczas każdego występu na żywo z Timem Trago w ramach projektu The Dirt Machine. Z kolei uspokajające brzmienie przywiezionej z Berlina sansuli, wykorzystałem w utworze „Berlin Afterlife”, który ukazał się właśnie nakładem Soulrock Records.\nPowiedziałbym hardware, jednak ostatecznie nie będę zgrywać purysty i stwierdzę: „każdy mężczyzna ma swoją własną broń”. Powiem więc, że to i to.\nW swoich produkcjach udzielasz się również wokalnie. Jakie jest twoje podejście do tekstów i czy poważnie myślisz o „ścięciu swoich włosów”;)?\n„Cut You Hair” jest o ludziach, którzy mi ciągle powtarzają: „idź zetnij włosy, zdobądź prawdziwą pracę, dorośnij, wstąp do wojska, pij colę, idź na zakupy, załóż rodzinę i weź ją do parku rozrywki”. Ja natomiast zamieniłem to wszystko w melancholijną mantrę kompulsywnej radości z imprezowania. Często chodzę do fryzjera, który jest zresztą moim bliskim kolegą. Wie on najlepiej kiedy może poćwiczyć swoje „nożyczkowe kung-fu”. Zazwyczaj jednak ciężko jest dostrzec różnicę osobom, które nie są mną lub nim.\nPrzyznaj, że jesteś urodzonym “zwierzęciem scenicznym”…;)\nOczywiście, przyznaję. Jak również i to, że zwierz ten uwielbia hibernować. W studiu, klubach lub w damskim towarzystwie na ogromnym łóżku wodnym.\nTwoje projekty związane z różnymi gatunkami muzycznymi postrzegałam zawsze, jako szczery wysiłek na rzecz zachowania przed zapomnieniem legendarnych brzmień disco i house. Myślę, że jest to istotne w czasach gdy muzyczne trendy i fale zmieniają się bardzo szybko i właściwie nie dbamy o naszą muzyczną przeszłość…\nHistoria się powtarza, inspiruje i uczy nas więcej o tym co mamy dziś…\nZ pewnością od czasu ukazania się „A’dam Family Series” pojawiło się nowe pokolenie holenderskich dj’ów i producentów… Co dzieję się obecnie na amsterdamskiej scenie? Czy możesz wskazać djów i producentów, na których warto zwrócić uwagę?\nTak, pojawiło się tu wielu dobrych producentów. Rush Hour wydał siódmego listopada kompilację Amsterdam Allstars. Pojawiły się tam utwory Awanto 3, Melona, Toma Trago, Borisa Werner, Steve’a Rachmada, Simon Weisas and Dextera, a pierwszy kawałek “Cought on You” jest mojego autorstwa.\nCały czas gram i pracuję z wieloma artystami z projektu „A’dam Family Series”, ale i również z takimi wielkimi producentami jak Meikbar, C.E.T, Juju & Jordash, Cinnaman i Steven de Peven.\nWłaśnie nakładem Soulrock ukazało się wydawnictwo „Groundfloor Afterlife” zawierające dwa utwory zatytułowane „Berlin Afterlife” i „(Upfromdawall&on) Groundfloor”. Obecnie pracuję nad swoim albumem dla Rush Hours Records. Tego lata pracowałem również nad remiksami dla Mossa (Complot), The Clover (Bosconi), Woman of Fragil i Dave Aju (Circus Company).\nOprócz tego, że pierwszy kawałek pochodzi z kasety z aerobikiem z lat 80-tych wyprodukowanej przez firmę o nazwie „Hema”, która jest tutaj w Holandii siecią marketów, mogę również powiedzieć, że jeden z ostatnich kawałków jest jednym z remiksów, o których wspomniałem wcześniej. Resztę zostawię wam do samodzielnego odkrywania. Bawcie się dobrze…\namsterdam munopodcast perlon rush hour san proper


Kopiec Wyzwolenia - PRO FORTALICIUM - Stowarzyszenie na rzecz zabytków fortyfikacji\nTo był piękny dzień. Piękny i pełen wrażeń. Co prawda zaczęło się ze sporym poślizgiem czasowym, ale później jakoś się wyrównało. Zaczęliśmy od inscenizacji przedstawiającej wydarzenia z 1922 roku, gdy do Piekar wkroczyło Wojsko Polskie dowodzone przez gen. Stanisława Szeptyckiego. Grupa teatralna z piekarskiego Uniwersytetu III Wieku (zorganizowana przez panią Krystynę Golis) odegrała rolę mieszkańców Piekar, dwaj młodzi aktorzy odegrali role Wawrzyńca Hajdy i gen. Szeptyckiego, a rekonstruktorzy postarali się o wojskową oprawę w postaci kawalerii i piechoty. W tym miejscu podziękowania dla Krystyny Golis i piekarskich aktorów, dla młodych adeptów tej sztuki, a także dla wspaniałych rekonstruktorów (szczególnie dla Arkadiusza Dominiec i Szymona Kocota).\nPóźniej nastąpiła oficjalna część uroczystości, którą prowadził Maciej Wąsowicz. Tak więc przywitanie gości, przemówienia (podziękowania dla Pani Prezydent Sławy Umińskiej-Duraj za piękne słowa z uznaniem dla nas), a później msza polowa (podziękowania dla kapłana odprawiającego mszę za słowa podziękowania wobec stowarzyszenia). Następnie wiele delegacji złożyło kwiaty pod Kopcem, wyrażając w ten sposób uznanie wobec powstańców śląskich. Później wojsko pokazało musztrę paradną, gdzie królowała orkiestra wojskowa. Na koniec wystąpiła orkiestra policyjna, zbierając burzę oklasków. Nie zabrakło również salwy honorowej, a także pokazowej salwy z działka przeciwlotniczego. Tu podziękowania dla Wojska Polskiego, a szczególnie dla dowódcy 34 DROP z Bytomia ppłk-a Gduli. Za wszystko, a szczególnie za życzliwość.\nPóźniej nastapiłą krótka przerwa, podczas której goście udali się na poczęstunek. W tym czasie na spokojnie można było podziwiać. zgromadzony sprzęt wojskowy, który żółnierze chętnie pokazywali. Wielką atrakcją był czołg "Twardy" z Bumaru w Łabędach, sprzęt dostarczony przez 34 DROP z Bytomia (wyrzutnia, stacja namierzania i inne), sprzęt 5 Pułku Chemicznego z Tarnowskich Gór, a także stoiska Straży Granicznej, Straży Pożarnej i wiele innych (w tym profesjonalna strzelnica z zakładów w Tarnowie). W tym czasie obsługiwaliśmy również budki strażnicze, gdzie rozdawaliśmy uczestnikom imprezy pamiątkowe legitymacje, wbijaliśmy do nich pieczątki, by później każdy z nich mógł odebrać pamiątkowy medal. Tu podziękowania dla naszych kolegów, którzy nieźle się napracowali...\nNastępnie przyszedł czas na wspaniały pokaz kawaleryjski, któy wzbudził wiele pozytywnych emocji. Następnie inscenizacja - czyli scenka z III powstania śląskiego, Niezwykle dramatyczna, bo z powstańczą przysięgą, kapłańskim błogosławieństwem, sceną walki, udzielania ostatniej posługi i walką wręcz. Wyszło wspaniale. A później przyszedł czas na piknik militarny, gdyż uczestników wcale nie ubywało, a wręcz przybywało. Chyba nikt ich nie policzył, ale pewnie było to ok. 2 tysięcy osób. Skończyło się pod wieczór, a słońce ciągle świeciło ogarniajac swoim blaskiem 80-letniego jubilata, czyli piekarski Kopiec Wyzwolenia...\nChciałbym jeszcze raz podziękować Pani Prezydent Sławie Umińskiej-Duraj za nieugiętą wiarę w nasze siły, Pawłowi Słocie i Darkowi Borkowi (Urząd Miasta Piekary Śląskie) za "wspólną walkę", przyjaciołom z 34 DROP z Bytomia, Arkowi Dominiec, Jarkowi Wrońskiemu i Szymkowi Kocotowi za zorganizowanie rekonstruktorów i wielkie poświęcenie, Krystynie Golis za wielki entuzjazm, "księdzu" za spontaniczność, wszystkim za uśmiech i doskonałą współpracę, piekarskiej Policji i Straży Miejskiej za wsparcie, nagłośnieniowcom z piekarskiego Domu Kultury za profesjonalizm, mieszkańcom Piekar Śląskich za przybycie, a Justysi za to, że jest. Czasami mam wrażenie, że wszyscy tworzymy doskonale rozumiejący się zespół ludzi, który potrafi bardzo wiele...\nSzczególne podziękowania kieruję do swoich koleżanek i kolegów ze stowarzyszenia, którzy postarali się, aby wszyscy poszło zgodnie z planem i bez zakłóceń. Dziękuję i wiem, że zawsze mogę na Was liczyć. Pomagali ofiarnie, co zresztą widać na zdjęciach.\nMateriał Radia Piekary zobaczysz tutaj.


DUŻY - - Pingwiny z Madagaskaru (2014) - Forum - Filmweb\n2014 1 godz. 32 min.\n6,8 83 322\n6,8 10 83322\nPełna obsada (81) Opisy (3)\nRecenzje (3) Nagrody (3) Forum\nWideo (6) Galeria (14) Plakaty (65)\nCiekawostki (3) Powiązane (14) Newsy (34) Wydania DVD (3)\npowrót do forum filmu Pingwiny z Madagaskaru\nvrubson ocenił(a) ten film na: 5\nOj słabiutko, słabiutko. Brak tego klimatu co w serialu/albo chociaż w filmie madagaskar 1/2. Fabuła poza brakiem spójności, ogólnie sprawia wrażenie wymyślonej trochę na siłe. Parę momentów (może 3, 4) w których lekko się uśmiechnąłem i to wszystko 5/10 nic więcej - fani pingwinów zdecydowanie się rozczarują kappa.\nChantoria ocenił(a) ten film na: 9\nvrubson Jestem fanką pingwinów a się nie rozczarowałam, ten film spełnił moje oczekiwania, chociaż był dość...szalony. Uśmiałam się jak należy. Więcej nie chce mi się pisać, więc jak jesteś zainteresowany moją opinią to zapraszam tutaj: http://www.filmweb.pl/film/Pingwiny+z+Madagaskaru-2014-66460...\nWtedy możemy sobie podyskutować :)\nChantoria po co dyskutować tam jak dyskusja jest tutaj\nmarkin Nie chodziło mi o to, że mamy dyskutować tam, możemy dyskutować tutaj. Zresztą to nie była wiadomość do Ciebie, więc nie wiem, po co się wypowiadasz.\nChantoria chyba nie zauważyłaś, że nie jest to e-mail lecz forum. Niestety do internetu mają dostęp i ci głupi i ci mądrzy tych pierwszych jest niestety więcej.\nJeśli wypowiadasz się publicznie to to każdy może komentować, a jeśli nie chcesz nieporozumień to naucz się netykiety internetowy nobie.\nTo, że masz dostęp do internetu nie znaczy, że możesz się w nim publicznie wypowiadać bez nauczenia się zasad.\njeykey1543 ocenił(a) ten film na: 8\nmarkin Jedynym nobem to jesteś ty. Wpierniczasz się między wódkę, a zakąskę i jeszcze obrażasz użytkowników forum, bo chcą dyskutować może pod innym tematem.\ndominica_k ocenił(a) ten film na: 6\nCałkowicie podpisuję się pod Twoją opinią. Zawiodłam się strasznie.\nAvatar97 ocenił(a) ten film na: 7\ndominica_k Ja tak samo, miało być dobrze lecz nie wyszło a szkoda :/\nsemako ocenił(a) ten film na: 4\nvrubson Zupełna zgoda - autorzy mieli istną kopalnię złota - nawiązań do serialu, a nie wykorzystali żadnego z nich, ani razu nie puścili do fanów oka. Kilka śmiesznych momentów (na niższym niż serial poziomie), nowy arcy wróg (który nie wiedzieć czemu ukrywał się gdzieś przez wszystkie sezony serialu), nowi sprzymierzeńcy (jakby tych starych nie udało się gdzieś zmieścić). Poza tym pingwiny nie te same - Kowalski chyba stracił połowę IQ, Ricco połowę swej chaotyczności, a Skipper pewności siebie. Poza Szeregowym nikt tam nie był sobą (a i on był jakiś niemrawy).\nsemako jakiś niepotrzebny splot Madagaskaru z Pingwinami jak widzimy akcja zaczyna się jak pingwiny uciekają z Europy to był Madagaskar w Europie.\nDla mnie słabo, niepotrzebne mieszanie Madagaskaru. Tak jak wspomniałeś twórcy mieli potencjał ogromny a jakoś klasycznie podeszli do tego po Amerykańsku. Statystyki co się sprzeda i tak wyszło zasadniczo to w moim odczuciu nie wyszło.\nDokładnie na dodatek pingwiny odczepione od własnej bajki Kowalski jakiś tłuk a gdzie ten jego genialny mózg bejbe hahaha\nRicco mało w nim rzygo-rzuta\nSkipper hmmmm też niemrawo i bez polotu jedynie w samolocie pokazał jak się przeszkadza chrupiąc\nSzeregowy co to było w ogóle w ogóle nie przydatna maskotka\nmarkin Twórcy nie mieli potencjału. Serial był autorstwa Nickelodeona, a Film zrobił samodzielnie DreamWorks. Obie firmy mają inne intencje. Oznacza to usprawiedliwienie braków nawiązań do serialu. Gdyby Nickelodeon uczestniczył w produkcji filmu, a film nadal byłby pozbawiony nawiązań, to byłaby utrata potencjału. Gdyby Nickelodeon i DreamWorks współpracowałyby przy tym filmie, to mógłby mieć nawiązania do serialu i wtedy byłoby super...\nMistrzSeller ocenił(a) ten film na: 3\nI co z tego? To ich problem! Skoro brali się za robienie film o postaciach o których ktoś inny zrobił serial to świadomie wchodzili na minę, bo było wiadomo, że ludzie będą patrzeć na film przez pryzmat serialu.\nMistrzSeller Ogólnie patrząc na świat, serial jest mniej popularny niż w Polsce. W związku z tym patrzenie na ten film przez pryzmat serialu to polski wynalazek, na świecie raczej porównuje się pingwiny do "Madagaskarów".\nsemako ale ten film przedstawia historie z przed wydarzeń serialowych i madagaskarowych, więc nie wiem po co to porównanie do serialu i filmów pt. Madagaskar.\nslepy777 Więc błąd leży już w założeniu. Jeśli kręci się film na podstawie (poniekąd) kultowego serialu, naturalną rzeczą jest jakieś do niego nawiązanie - w końcu do jego fanów jest głównie kierowany. Poza tym - jak to sprzed wydarzeń serialowych - przecież antagonista wyraźnie mści się za pojawienie się w zoo pingwinów, które miało miejsce już lata wcześniej, zatem całe trzy sezony serialu mogły się w między czasie zmieścić (i zapewne zmieściły się, biorąc pod uwagę pojawienie się pewnych postaci w ostatnich scenach serialu).\nsemako Ten film to spin-off Madagaskarów, a nie serialu. Nie jest nawet oparty o nim.\nvrubson ujmę to w jednym słowie "pierdołowaty". Wyszedł mdły, mało śmieszny nawet mało wesoły, zbyt techniczny jakiś taki no pierdołowaty, połowa filmu i zasadniczo początek najlepszy reszta filmy tak samo niestety początek zapowiada fajną przygodę z wygadanymi wesołymi i zaradnymi pingwinami a dostaliśmy jakiś teraz na topie realny film z gadżetami\nSzczerze nie w smak mi ten film tak samo jak Madagaskar w europie też słaby.\nSłabo z tekstami, słabo z wizerunkiem a budżet no naprawdę kurka 132 milionasy dolarasów chyba największe wrażenie na mnie to zrobiło.\nPołowa filmu i wieje nudą kolejna część niestety też. Jakoś nie wiem jak zakwalifikować ten film dla kogo, dzieci, młodzieży, starszej młodzieży, dorosłych hmmmmm\nmarkin Pomysł z zombiakami dobił mnie całkowicie.\nNo, ale nic dodać nic ująć.\nZwykły skok na kasę.\nzombiaki fajne były w odcinku jak Skeeper złamał skrzydło ahahahaha i posmarowali go maścią :)\nmarkin Oj tak. ;)\nSkopiowanie motywu od Nickelodeon doskonale pokazuje lenistwo twórców.\nTo raczej nie była kopia.\nJankesie, masz jakieś dowody na kopię?\nJeśli nie, to zamiast osądzać ich o lenistwo spytaj ich na twitterze.\nmarkin Dla analfabetów takich jak ty :)*\nMr. President1 ocenił(a) ten film na: 5\nvrubson Problem długometrażowych Pingwinów dla mnie leży w jednej kwestii - historia jest zbyt poważna, a ich działania mają zbyt duże znaczenie. Uroczy oddział musi tym razem uratować całą populację pingwinów przed obrzydliwą mutacją. Tymczasem w serialu zdecydowana większość ich przygód utrzymuje konwencję, w której nie straszy się widzów czystym złem, takim jak Dave, a serwuje historyjki z przymrużeniem oka. Nie zapomnę np. odcinka, w którym pingwiny wyruszają po ryby, a zdobywają jedynie sojowe ciastka albo grają w hokeja ze szczurami. Naprawdę zabawne, przyjemne, a i tak absurdalnych scen akrobacji powietrznych, wybuchów jest dużo mniej, nie trzeba przełykać takiej ilości slow motion czy niemożliwych wyczynów. Twórcy powinni pójść w kierunku lekkiej komedii i jakiejś skromniejszej misji, a nie łączyć humoru z poważnym zagrożeniem, którego, o zgrozo, nie udaje się początkowo pokonać. Wtedy właśnie animacja przestaje być śmieszna, nastąpił strzał w stopę, kiedy Dave'owi udało się dokonać mutacji. Silenie się twórców na moralizowanie to całkowite zaprzeczenie serialu, gdzie padają świetne puenty, np. "- czy to nie jest tak, że przemoc rodzi większą przemoc? - i o to chodzi!". Naprawdę martwi, że wypuszczono bubel z pełną świadomością, że jakość nie zaważy o wynikach sprzedaży i dlatego nie warto się starać.\nkarson_z ocenił(a) ten film na: 3\nvrubson Racja, całkowicie zmarnowany potencjał, który mógł zrobić z tej produkcji prawdziwy hit, w końcu Pingwiny podbiły serca fanów dużo wcześniej, więc wystarczyło tego tylko nie zmarnować. Tutaj zabrakło jednak jakiegokolwiek pomysłu, zaś film zrobiony był chyba tylko dla kasy, którą twórcy chcieli zarobić płynąc na fali popularności serialu.\nfilmor3000 ocenił(a) ten film na: 7\nvrubson Nieprawda. Oglądam ten serial bardzo często a jednak stwierdzam, że film był super. Dokładnie tego oczekiwałem. Moja opinia 9/10.\nvrubson Bez króla Juliana i jego zaąbistych tekstów ni ma dobrych pingwinów.\nrafik54321 ocenił(a) ten film na: 6\nvrubson Czy tylko ja miałem wrażenie że Wiatr Północy był robiony na wzór ekipy z GI Joe z dodatkiem muzyki z Avengers?


Skarpetki kolarskie I'M IN HEAVEN CRAZYBIKER\n» Skarpetki kolarskie I'M IN HEAVEN\nwybierz L 42-44\nKażdy z nas ma swoje prywatne kolarskie niebo.\nDla jednych to mazowieckie Gassy, dla innych coroczny wjazd na Śnieżkę, czy pokonanie przełęczy Okraj. Jeszcze inni dostąpią kolarskiego wniebowstąpienia na przełęczy Stelvio, czy na zgrupce w Calpe.\nBłękitne, jak letnie niebo skarpetki I'm in Heaven, będą Ci przypominać te najlepsze kolarskie momenty.\nZaprojektowane przez Anię z 25/7 łączą w sobie odrobinę szaleństwa i dobrego smaku.\nNiezwykle fioletowe skarpetki kolarskie projektu Ani Tkocz.