Ryzyko zawodowe Nauczyciel akademicki-nauki prawne - Ocena Ryzyka zawodowego metodą wg. Polskiej Normy PN-N-18002 | sklep alleBHP\nNauczyciel akademicki – ryzyko zawodowe\nNauczyciel akademicki - nauki prawne - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002 to wyjątkowa dokumentacja, która ściśle określa ryzyko zawodowe na podanym stanowisku. Jest to kompleksowo przygotowana przez wybitnych specjalistów ocena ryzyka zawodowego oraz opracowana, wzorcowa dokumentacja dla osoby zatrudnionej na stanowisku nauczyciela akademickiego.\nStanowisko to znajduje się w Polskiej Klasyfikacji Zawodów zgodnie z najnowszym rozporządzeniem oraz posiada odpowiednio przypisany kod zawodu 231012 sklasyfikowany w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. , poz. 1145).\nNauczyciel akademicki ocena ryzyka\nOcena ryzyka zawodowego na stanowisku Nauczyciel akademicki została przygotowana w oparciu o metodę wg. Polskiej Normy PN-N-18002. Metoda PN-N-18002 jest powszechnie znaną metodą szacowania ryzyka zawodowego. Została ona utworzona w Polsce i jest często stosowana w kraju. Jest uznawana oraz rekomendowana przez organy kontrolujące, między innymi Państwową Inspekcję Pracy, czy Państwową Inspekcję Sanitarną. Co więcej, metoda w polecanej publikacji pokazana jest w bardzo przystępny oraz obrazowy sposób. W dokumentacji zastosowano liczne kolorowe tabelki wartościowania określonych parametrów (skutki czy prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia), taka prezentacja niezbędnych dokumentów pozwoli na bezproblemowy przebieg kontroli przeprowadzony przez organy kontrolujące. Dokumentacja jest bardzo przejrzysta oraz przygotowana w sposób wyczerpujący tematykę zagrożeń dla nauczyciela akademickiego. Jest to kompleksowa ocena ryzyka zawodowego Nauczyciel akademicki. Publikacja Nauczyciel akademicki - ocena ryzyka zawodowego to gwarancja pozytywnego przejścia kontroli z Państwowej Inspekcji Pracy, czy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Metoda PN-N-18002 dla stanowiska Nauczyciel akademicki została wykorzystana w skali pięciostopniowej. Oznacza to, iż dokumentacja obejmuje rozszerzone wartościowanie ryzyka, co przekłada się na jej większą dokładność. Zakup produktu to pewność poprawnie przygotowanej dokumentacji.\nocena ryzyka zawodowego nauczyciela akademickiego\nNauczyciel akademicki ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 uzyskał wiele pozytywnych opinii w branży. Dokumentacja została przygotowana w sposób rzetelny, dokładny, a co najważniejsze, zgodnie z obecnymi przepisami oraz wytycznymi. Produkt spełnia swoje zadanie, żadna z osób, która zakupiła prezentowaną dokumentację nie została ukarana przez organ kontrolujący jakimkolwiek mandatem. Nauczyciel akademicki ryzyko zawodowe metodą PN-N-18002 to godny polecenia produkt przygotowany przez specjalistów, którzy bardzo dobrze znają branżę BHP i posiadają spore doświadczenie w przygotowaniu różnych dokumentacji oceny ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 i nie tylko. Co więcej, produkt dostępny jest w dwóch wariantach: elektronicznym oraz drukowanym. Tylko od Ciebie zależy, na który wariant się zdecydujesz. Wariant elektroniczny umożliwia edycję pliku oraz wielokrotny wydruk, co ważne, dokumentację można pobrać już w kilka minut po zakupie. Na życzenie klienta istnieje możliwość wysłania plików w formacie PDF lub OpenOffice. Wariant drukowany to natomiast wersja dokumentacji, która jest gotowa do przedstawienia w czasie kontroli. Wymaga jedynie podpisu.\nDokumentacja ryzyka zawodowego dla Nauczyciel akademicki to fachowo przygotowany produkt, który zawiera wszystkie najważniejsze i niezbędne elementy. Jest to bardzo dokładny zbiór dokumentów, każde zagrożenie znajduje się na osobnej karcie zagrożeń. Produkt dostępny jest w bardzo atrakcyjnej cenie oraz jest gwarancją pomyślnego przebiegu kontroli przez organy kontrolujące. Klient może być pewien, iż dokumentacja została przygotowana przez specjalistów, którzy posiadają ogromną wiedzą oraz doświadczenie w dziedzinie BHP. Z Nauczyciel akademicki - ocena ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 żadna kontrola nie będzie straszna!\nSzczegółowe karty zagrożeń dla Nauczyciel akademicki zawierające pełne szacowanie ryzyka metodą PN-N-18002\nUWAGA! - przedstawiony podgląd dokumentacji NIE JEST bezpośrednio cześcią dokumentacji Oceny Ryzyka Zawodowego dla stanowiska Nauczyciel akademicki metodą PN-N-18002.\nNazywam się Grzegorz Wrzeszcz i od 2014 roku zawodowo zajmuję się BHP. Od tego czasu udało mi się opracować blisko 1500 różnych dokumentacji oceny ryzyka zawodowego metodą PN-N-18002 w tym również ryzyko zawodowe dla stanowiska Nauczyciel akademicki, które możesz zakupić na tej stronie.\nTytuł publikacji Nauczyciel akademicki - nauki prawne - Ocena Ryzyka Zawodowego metodą PN-N-18002\nKod zawodu 231012 - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. , poz. 1145)\nNauczyciel akademicki - opis metody PN-N-18002\nOpisywna poniżej metoda PN-N-18002 dla stanowiska Nauczyciel akademicki jest metodą w skali pięciostopniowej i taki produkt można tutaj zakupić. Wskala pięciostopniowa odróżnieniu do skali trójstopniowej obejmuje rozszerzone wartościowanie ryzyka, a tym samym jest bardziej dokładna.\nOznacza to, że na stanowisku Nauczyciel akademicki według metody PN-N-18002 ryzyko jest ŚREDNIE i uznaje się je za dopuszczalne - Zaleca się podjęcie działań niezbędnych do dalszego zmniejszenia ryzyka zawodowego.\nOpisane powyżej tabele wartościowania oraz opis metody znajdziesz w zakupionej Ocenie Ryzyka Zawodowego dla zawodu Nauczyciel akademicki metodą PN-N-18002.\nTabliczka magazyn paliw - Zakaz używania otwartego ognia


Łączna wartość rynku napojów bezalkoholowych przekroczyła 12 mld zł, a najbardziej wartościową kategorią są napoje gazowane. Rynek charakteryzuje się silną sezonowością – w lecie sprzedaje się ich o 50 proc. więcej niż w chłodnych miesiącach. Popularnością cieszą się przede wszystkim napoje typu cola, które odpowiadają za 60 proc. całości sprzedaży napojów gazowanych. Polacy coraz chętniej sięgają też po mrożone herbaty w egzotycznych smakach, słodzone stewią.\n– Struktura rynku napojów gazowanych oraz jego wielkość są dość stabilne. Kluczowym segmentem tego rynku są napoje typu cola, stanowią około 60 proc. całości sprzedaży napojów gazowanych. Dobrze sprzedają się również w okresie okołoświątecznym. Poza tym największe segmenty to napoje o smakach cytrynowych i pomarańczowych – ten ostatni dynamicznie się rozwija dzięki wzrostowi marki Mirinda – przyznaje przedstawicielka PepsiCo.\nPopularność mrożonej herbaty wynika też z faktu, że Polacy zwracają coraz częściej uwagę na ilość cukru w napoju i wartość kaloryczną. Stąd popularność Pepsi Max i Pepsi Light, z obniżoną zawartością cukru.


Numen: Contest of Heroes - przed premierą | GRYOnline.pl\n14 kwietnia 2008, 12:30\nNumen: Contest of Heroes - przed premierą\nNumen jest grą RPG, w której zdecydowany nacisk położono na elementy akcji. Jak podkreślają twórcy, sama walka oprze się jednak na czymś więcej niż tylko typowym dla gatunku nieustannym klikaniu w jedno miejsce.\nWydany w połowie 2006 roku Titan Quest udowodnił, że warto czasem sięgać po pomysły mniej wyeksploatowane niż II Wojna Światowa, kolonizacja kosmosu czy zabijanie potwornych i bezlitosnych orków. Produkcja nieistniejącego już studia Iron Lore została bardzo ciepło przyjęta przez graczy i recenzentów na całym globie. Za jeden z jej głównych atutów uznano umiejscowienie akcji w czasach antycznych. Czy podobnie będzie w przypadku Numen: Contest of Heroes?Fanów starożytności z Grecją na czele, zapraszam do przyjrzenia się bliżej dziełu czeskiej ekipy Cinematix Studios.\nNumen: Contest of Heroes – tak jak wspomniany Titan Quest – jest grą RPG, w której zdecydowany nacisk położono na elementy akcji. Jak podkreślają twórcy, sama walka oprze się jednak na czymś więcej niż tylko typowym dla gatunku nieustannym klikaniu w jedno miejsce, co zasadniczo nie wpływa na przebieg starcia. Dojdą elementy taktyki przyjmowanej przez naszego herosa – zupełnie innej w przypadku pojedynków z całymi hordami przeciwników, a innej, gdy przyjdzie walczyć jeden na jednego. Producentowi, Cinematix Studios, zależy na tym, by gracze nauczyli się wykorzystywać i wybierać najodpowiedniejsze z umiejętności własnego bohatera w stosownym ku temu momencie.\nMiały być drinki na plaży, a tymczasem pełno śniegu!\nEtymologii tytułu gry, choć traktuje ona o starożytnej Grecji, należy poszukiwać w języku łacińskim. Numen znaczy tyle co potęga bóstwa i jest określeniem mistycznej, nadprzyrodzonej siły panującej we wszechświecie. Nasz bohater już od dziecka wiedział, że pisane jest mu coś wielkiego. Coś, czego w całej wiosce nikt nie potrafił zrozumieć i w co nie chciano uwierzyć. Po prostu czuł na sobie opiekuńcze spojrzenie bogów. I pewnego dnia wszystko stało się jasne – okazało się, że rzeczywiście jest wybrańcem! Jednym z dziewięciu herosów wskazanych przez potężnych bogów do odnalezienia potężnego artefaktu. Jak się szybko przekonamy, mieszkańcy Olimpu mają problemy z zaufaniem w stosunku do siebie i każdy „inwestuje” we własnego bohatera. Jego powodzenie będzie zarazem dowodem na wyższość któregoś z „wyżej postawionych”. Ciężki los niejednego człowieka – tradycyjnie już – okaże się efektem kolejnej wewnętrznej rozgrywki bezlitosnych bogów.\nA co, jeśli ktoś ma arachnofobię?!\nOczywiście to, któremu bogu zechcemy służyć, zależy już od samego gracza. Do wyboru są między innymi Zeus, Posejdon, Ares, Hefajstos czy przerażający Hades. Dokonanie tego wyboru wiąże się również z preferencjami co do klasy naszej postaci. Zabawę rozpoczynamy od określenia jedynie płci. Natomiast w zależności od początkowo obranej drogi rozwoju – powinien zgłosić się do nas odpowiedni boski posłaniec. Autorzy wyróżnili trzy podstawowe klasy bohaterów: wojownik, łucznik i mag, a więc konkretnie i bez rozdrabniania się. I teraz – dla przykładu – potencjalni magowie powinni zdecydować się na pomoc Zeusa lub Posejdona, bowiem to właśnie ci dwaj są w stanie uaktywnić w naszym herosie ponadprzeciętne możliwości. Pierwszy jest przecież władcą jakże przydatnych w walce gromów i piorunów. Również fani żywiołu wody nie powinni czuć się zawiedzeni.\nNumen: Contest of Heroes RPG\nPolecaneNews 2ZapowiedźWideo 2Dyskusja 37Galeria 57Oceń gręKolekcja gier


Czy CrossFit jest kontuzjogenny? – ReFormBody\nMaj 21, 2016 897 0 1\nKrzysztof „Stefan” Stefanek jest naczelnym fizjoterapeutą w TheraMocy – gabinecie fizjoterapeutycznym znajdującym się w CrossFit Elektromoc, tworzonym przez zespół fizjoterapeutów współpracujących głównie z Crossfiterami. Ponadto jest absolwentem dwóch wydziałów Warszawskiego AWF-u (Wychowanie Fizyczne i Rehabilitacja), fizjoterapeutą w Holmes Place, certyfikowanym ekspertem Functional Movement System oraz uczestnikiem pierwszego w Polsce cyklu Mentorship Athletes Performance (EXOS) phase 1 and 2. Jest również twórcą Advanced Movement Therapy System – systemu zaawansowanego leczenia ruchem.\nZ racji na doświadczenie Stefana w rehabilitowaniu różnego rodzaju urazów występujących w sporcie, postanowiłem z nim porozmawiać o kontuzjach w CrossFicie i obalić mit związany z tym, że CrossFit jako taki, to sport kontuzjogenny.\n– Stefan, skąd się wzięła powszechna opinia, że CrossFit jest kontuzjogenny?\nSzczerze mówiąc nie wiem, jaka jest powszechna opinia, bo nie oglądam telewizji itp. Koncentruje się wyłącznie na tym, co robię i z czym mam styczność, dlatego mogę odpowiedzieć, dlaczego ja uważam, że CrossFit może być kontuzjogenny.\nMoże być kontuzjogenny, bo jest to sport intensywny, w którym łatwo jest „zgubić” technikę. Jak intensywność jest duża, to szybko pojawia się zmęczenie. Duże zmęczenie to słabsza kontrolna ruchu, techniki. Jednym słowem sprzyjające warunki do powstania kontuzji. Rzekoma kontuzjogenność, moim zdaniem, będzie raczej wynikiem „nieprawidłowego ruchu” i braku myślącej głowy na karku, niż samego typu treningu. Po prostu ciężko jest przeciążyć się podczas WOD-a – jak nie masz siły, to nie robisz. Dużo „łatwiej” jest popełnić błąd techniczny. W CrossFicie warunki do tego są bardzo sprzyjające. Wysokie tempo, rywalizacja, intensywność, a przy tym niektóre ćwiczenia są po prostu trudne techniczne. Podsumowując – CrossFit jest kontuzjogenny wtedy, gdy nie ma dobrych instruktorów, którzy dobiorą odpowiednio zeskalowane ćwiczenia do możliwości trenującego. Dobrze wiemy, że skalowanie jest jednym z podstawowych elementów tego systemu treningowego. Zatem nie sam CrossFit jest kontuzjogenny, a nieprawidłowe wykonywanie ćwiczeń.\n– O czym w takim razie należy pamiętać podczas codziennych treningów?\nNajpierw jest technika, która określa nie tylko prawidłowe, techniczne wykonywanie ćwiczenia, ale również dobranie odpowiedniej wersji ćwiczenia do możliwości trenującego. Potem jest regularność, dzięki której tkanki „dopasowują” się do ruchów, które są wykonywane. Wynika to z tego, że człowiek jest taką „biomaszyną”, która ma zdolność do adaptacji – jeżeli występuje bodziec o odpowiedniej sile, to tkanki się adaptują. Na przykład: potrzeba dwóch tygodni regularnego bodźcowania, aby mięśnie zaczęły się przebudowywać morfologicznie. Jeśli chcemy osiągnąć jakiekolwiek rezultaty, to według klasycznych zasad biochemii powinniśmy dostarczać bodźców częściej niż raz na dwa tygodnie. Nasze ciało potrzebuje czasu, żeby się „zorientować” czego od niego wymagamy i jak ma się adaptować.\nDobrze jest być cierpliwym i dopiero po uzyskaniu prawidłowej techniki oraz utrzymaniu regularności nacisnąć na pedał intensywności.\n– Powiedz proszę jeszcze coś więcej o zmianach morfologicznych? Jakbyś mógł opisać to hasło nieco prościej, tak aby zwykły śmiertelnik rozumiał, co czyta. Zmiany morfologiczne, czyli?\nW dużym skrócie: proces przebudowywania tkanek. Hipertrofia mięśnia polega na przyrastaniu włókien mięśniowych „na grubość”, towarzyszą temu zmiany metabolizmu – zwiększenie gęstości występowania mitochondriów, dzięki czemu lepsze jest tak zwane oddychanie komórkowe. Mięsień sprawniej wytwarza paliwo, jakim jest ATP.\nW przypadku powięzi jest dużo szybciej. Powięź można w przeciągu pół godziny rozgrzać i ułożyć. W takiej formie w jakiej „zastygnie”, to tak się ułoży. Powięź zastyga szybko, nawet w ciągu 5 minut. Dlatego tak ważne jest zadbanie o przywrócenie pełnego zakresu ruchomości tkanki po treningu. Jeśli np. zrobię w treningu 100 powtórzeń na bicka, to powięź cały czas się układa do skrócenia w strefie tego mięśnia (lub łańcuchów mięśniowo-powięziowych). Jeśli tak to zostawię, to całe ciało zacznie się układać do tego skróconego, sztywniejszego miejsca; powięź zaadaptuje się do skrócenia. Co z kolei może być później przyczyną wystąpienia kontuzji z przeciążenia innych części ciała.\n– Ok. A da się jakoś uniknąć kontuzji w ramach działań zapobiegawczych? Co robić, aby zminimalizować potencjalne ryzyko? Poza – oczywiście – wykonywaniem prawidłowych i technicznych ruchów w pełnej lub skalowanej formie.\nDobry sposobem minimalizacji ryzyka wystąpienia kontuzji jest właśnie przygotowywanie tkankowe. Technika wykonywania ćwiczeń jest czymś zupełnie innym, powiedziałbym, że jest to takie przygotowywanie „mentalne” i za to odpowiadają trenerzy. Natomiast od strony fizjoterapeutycznej istotne jest zwrócenie uwagi np. na tkanki: wałkowanie przed treningiem wykonujemy po to, aby tkanki rozgrzać i uelastycznić. Rozgrzewamy te miejsca, które są sztywne (w odczuciu kłujące). Sztywne inaczej przenosi obciążenia niż to, co jest elastyczne. Sztywne tkanki mogą „kłamać” na temat pozycji, w jakiej znajdują się poszczególne części ciała względem siebie oraz w czasoprzestrzeni :) (ale to temat na kolejny, oddzielny wywiad). Niejednorodność, tak jak supeł na linie, zaburza przekazywanie sił – dyspersję sił mechanicznych.\nUkład mięśniowo-powięziowy powinien być elastyczny, dbanie o to pozwala nam minimalizować ryzyko wystąpienia kontuzji.\n– Czy można mieć genetyczne predyspozycje do kontuzji?\nTo pytanie jest bardzo rozległe, z pewnością nie uda mi się odpowiedzieć na nie kompletnie, w 100%. Mówiąc krótko: można. A mówiąc nieco dłużej, są na przykład ludzie z wiotkością stawów. Jeżeli wykonywaliby pewne ruchy i czynności, które się robi na treningach CrossFitu, to na pewno będzie im trudniej utrzymywać prawidłową technikę. Mają predyspozycję do kontuzji. Z drugiej strony, ja uważam, że człowiek jest wynikiem 50% genetyki, a 50% wpływu środowiska. Jest taka dziedzina nauki, która się nazywa epigenetyka. W skrócie mówi o tym, że nie tylko sekwencja ułożenia cząsteczek DNA wpływa na to, jaka jest ekspresja genów, ale także ich przestrzenne ułożenie. A przestrzenne ułożenie zmienia się w ciągu naszego życia non stop. Czyli nasze codzienne życie ma wpływ na to, jak układa się ta spirala. Od rodziców dostajemy sekwencję (mówiąc prościej: potencjał początkowy na to, aby „być jakimś”), ale ułożenie przestrzenne ma wpływ na to, jaką te geny mają ekspresję, czyli sposób, w jaki zostaną przełożone na to, co się wyprodukuje w ciele, albo jak się wyprodukuje. Epigenetyka to względnie młoda dziedzina wiedzy, dość dobrze opisana na angielskiej wikipedii.\nPamiętajmy o tym, że nie wszystkie (nawet nawracające) kontuzje oznaczają predyspozycje genetyczne. Kontuzja to często wynik tego, że wydaje nam się, że stać nas na więcej niż jest w rzeczywistości. Siłą woli i walki człowiek potrafi podnieść większe ciężary niż te, na których pokonanie w bezpieczny sposób pozwalają nam tkanki. Za każdy taki wyczyn trzeba zapłacić. Każdy z nas jest inny, ale często kontuzje wynikają ze złego podejścia do treningów i regeneracji, a nie z predyspozycji genetycznych czy wrodzonych ograniczeń. Można to sprawdzić, wydłużając proces rozwoju na przykład o miesiąc, dwa lub rok. Dopiero wtedy robić podejścia do tych obciążeń czy ćwiczeń, z którymi obecnie walczysz. W tym czasie trzeba by było się skupić na technice, wydolności, wytrzymałości siłowej itd., powtarzaniu takich cykli i wydłużenia czasu przygotowania ogólnego. Dopiero wtedy podchodzić do ciężarów, które teraz są nieosiągalne z prawidłową techniką. Charakterystyki podstawowe powinny stanowić bazę dla zdolności specjalistycznych. Jest takie zjawisko jak „overpowered athlete”. To opis sportowca, który nie ma zbudowanej dostatecznie „dobrej podstawy”, jednocześnie zdolności specjalistyczne ma na wysokim poziomie. W takim przypadku łatwo doprowadza do sytuacji, gdzie brakiem odpowiedniej kontroli generuje przeciążenia, warunki kontuzjogenne i sam siebie uszkadza. Nie jest w stanie kontrolować siły i mocy, którą jest w stanie wygenerować.\nZdarzają się ćwiczący z deficytem ruchomości. Siła i moc jest, ale braki swobodnego, kontrolowanego ruchu w jednym stawie są kompensowane przez nadruchomość w innych miejscach. Przykładem mogą być Thrustery – wszystkie mięśnie wypychające ciężar w górę działają super, jest siła! Natomiast ruch w kompleksie barkowym jest niepełny, wtedy aby utrzymać sztangę w górze ćwiczący robi np. nadwyprost w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Przy większej liczbie powtórzeń, progresji ciężaru, struktury okolic dolnego kręgosłupa będą przeciążane. Jest ciężar, jest siła, ale brakuje zakresu ruchu.\nDruga wersja wygląda tak: sztanga w górę a ćwiczący zamiast wejść biodrami pod nią, wypycha do przodu głowę. Wiadomo, próbuje złapać równowagę i utrzymać ciężar, ale może to prowadzić do przeciążenia stawów ramiennych a w najgorszym przypadku szyi. Prawdziwa siła to sztuka kontroli i zmuszenia ciała do wykonania ruchu w pewien określony sposób. Nazywamy to techniką. Ciało nie zawsze wybiera najlepsze schematy ruchowe, wybiera najłatwiejsze dla siebie, bo z natury jest „leniwe”. To jest też odniesienie do początkowego pytania – na zmęczeniu ciało wybierze najłatwiejszy schemat, taki który będzie kosztował najmniej energii, a niekoniecznie taki, który będzie najbardziej efektywny. Wtedy właśnie dużo łatwiej „złapać kontuzję”.\nZatem jeśli chodzi o predyspozycje genetyczne do kontuzji, to powiedziałbym, że nawet jeśli uznamy, że są istotne, to zawsze pozostają wpływy środowiska, głowa na karku i ludzie dookoła. Możliwości adaptacyjne ciała są ogromne. Dużo możemy zniwelować, a dobry trener, fizjoterapeuta z TheraMocy czy bardziej doświadczony kolega może pomóc w ustrzeżeniu się przed popełnianiem błędów, które zwiększają ryzyko kontuzji. Myślę, że możliwych czynników wzmacniających jest więcej niż tych, które można by podciągnąć pod genetyczne predyspozycje do kontuzji.\n– Ok, wszystko jasne. Powiedz w takim razie, z jakimi najczęstszymi kontuzjami stykasz się wśród Crossfiterów?\nNie wiem, jakie najczęściej kontuzje występują u ludzi trenujących CrossFit (jest w sieci kilka artykułów na ten temat), ale mogę powiedzieć, jakie najczęściej kontuzje występują lub występowały u ludzi trenujących w klubach, z którymi współpracowaliśmy. Kiedyś nagminnie występowało boczne przyparcie rzepki. Objawem jest ból kolana, spowodowany tym, że rzepka jest nierównomiernie dociskana do powierzchni stawowej a jej troczki asymetrycznie rozciągane. Po wielokrotnie źle wykonywanych przysiadach chrząstka może nawet „wytrzeć się” odsłaniając unerwione elementy. Ich drażnienie powoduje jeszcze więcej bólu.\nCzęsto występuje również zapalenie ścięgna Achillesa i zapalenie okostnej piszczeli. Kilkukrotnie natrafiłem na taki problem, kiedy ktoś po rozciąganiu postanowił podjąć próbę doskonalenia Double Unders. Jest to bardzo dynamiczny ruch wymagający dużego zaangażowania układu mięśniowo-powięziowego i odpowiedniej reaktywności. Po rozluźnieniu tkanki dostają ponownego kopa i może to prowadzić do ich przeciążenia.\nKolejną powtarzającą się kontuzją jest przeciążenie nadgarstków. Często związane ze słabą stabilizacją łopatki na tułowiu lub po prostu brakami w ruchomości stawów powyżej. Rzadko spotykam takie klasyczne kontuzje jak skręcenia stawu skokowego, złamania, zwichnięcia. To nie znaczy, że ich w ogóle nie ma, ale zdecydowanie częściej mamy do czynienia z przeciążeniami niż bezpośrednimi urazami. Muszę przyznać, że bardzo mnie to cieszy. Po pierwsze łatwiej jest pracować z przeciążeniem niż kontuzją po urazie, choć powstrzymać ludzi od treningu nawet na kilka dni to dość trudna sztuka w tym środowisku. Po drugie CrossFit jest bezlitosny i pokazuje od razu, kto i gdzie ma jakie braki. Wtedy możemy szybko okiełznać temat i nauczyć kogoś więcej świadomości własnego ciała. Na pewno zaprocentuje to lepszym zdrowiem w późniejszych etapach życia.\n– Ok, bardzo dziękuję za rozmowę i obszerne odpowiedzi na pytania.\nJa również dziękuję i cieszę się, że mogłem pomóc.\nPomimo upływu czasu nadal zgadzam się ze Stefanem i uważam, że kwestia występowania kontuzji w CrossFicie wynika przede wszystkim z braków technicznych, ograniczonej mobilności i ruchomości oraz przerośniętego ego i ambicji. Sam przez ponad 2,5 roku trenowania CrossFitu miałem jedynie dwie kontuzje, z czego jedna wynikała z ignorowania sygnałów wysyłanych przez ciało, a druga była pokłosiem złamania stawu skokowego pod koniec 2014 roku (pisałem o tym w tym tekście).\nJuż niedługo opublikuję drugą część wywiadu, w której rozmawialiśmy na temat profilaktyki w zapobieganiu występowania kontuzji oraz przygotowania tkanek do wytężonej pracy.\nTo, co jest kwintesencją i myślą wartą zapamiętania, to zasada, którą mocno promuje CrossFit i trenerzy dbający o jakość i bezpieczeństwo:\na dopiero na końcu INTENSYWNOŚĆ.\nCrossFitfizjoterapiakontuzjekontuzje w CrossFicieprofilaktykarehabilitacjaTheraMoc\nW kwestii stosowania suplementów diety istnieje wiele opinii. W zależności od tego z kim i odnośnie jakiego...\nPingback: Zakwasy, DOMS, rabdomioliza – ReFormBody()


Jak zdobyć doświadczenie w pracy w opiece nad osobą starszą? - PrivateCare\nJak zdobyć doświadczenie w pracy w opiece nad osobą starszą?\nZainteresowała Cię nasza propozycja pracy jako opiekunka dla osoby starszej w Niemczech, ale zastanawiasz się czy masz odpowiednie doświadczenie? Jednym z naszych wymogów jest posiadanie doświadczenia w opiece nad osobą starszą. Praktyka w opiece nad seniorem jest nie tylko dobrze postrzegana przez nas, ale także przez rodzinę seniora, która ma wpływ na wybór opiekunki.\nJeśli nie pracowałaś nigdy zarobkowo jako opiekunka, to być może opiekowałaś się kimś bliskim? Doświadczeniem jest także każda forma opieki nad osobą starszą i niepełnosprawną. Może to być pomoc niesamodzielnej sąsiadce lub własnej rodzinie, na przykład babci lub dziadkowi.\nPowiedz nam o wszystkich tego typu formach swojej praktyki jako opiekunka - prywatne doświadczenia również są przez nas cenione.\nIstnieje także wiele opcji, dzięki którym zdobędziesz udokumentowaną praktykę. Pozytywnie oceniana jest praca w wolontariacie w domu spokojnej starości.\nFormalne wykształcenie i udokumentowana praktyka\nIstnieje także możliwości zdobycia formalnego doświadczenia, które będzie potwierdzone stosownym dokumentem. Jedną z takich możliwości jest praca w wolontariacie w domu spokojnej starości. Dzięki temu zweryfikujesz również, czy podołasz niełatwej, ale bardzo satysfakcjonującej pracy opiekunki seniora. Być może pomoc osobom w potrzebie jeszcze bardziej utwierdzi cię w przekonaniu o słuszności wybranej przez ciebie drogi rozwoju zawodowego, a uzyskane doświadczenie przyśpieszy Twój wyjazd do Niemiec.\nMożesz także zdecydować się na kurs na opiekuna osoby starszej. Takie kursy, organizowane najczęściej w szkołach policealnych, dają możliwość zdobycia wiedzy teoretycznej oraz praktycznej na temat pracy w opiece. Po odbyciu kursu otrzymasz zaświadczenie poświadczające jego ukończenie, co również potraktujemy jako zdobyte przez Ciebie doświadczenie.\nNawet jeżeli w tym momencie nie posiadasz jeszcze stosownego formalnego doświadczenia, ale czujesz, że praca jako opiekunka osoby starszej w Niemczech jest dla Ciebie odpowiednia, nic nie stoi na przeszkodzie aby je zdobyć.\nA jeżeli doświadczenie lub wykształcenie już masz, a do tego znasz język niemiecki w stopniu pozwalającym na podstawową komunikację, to skontaktuj się z nami, a my przedstawimy indywidualnie dopasowaną ofertę pracy.


Słowenia - Wiadomosci.gazeta.pl\nW Słowenii potwierdzono pierwszy przypadek zachorowania na małpią ospę. Informację przekazał Mario Fafangel, szef Centrum Chorób Zakaźnych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego (NIJZ) w Słowenii.\nWybory parlamentarne w Słowenii. Porażka "małego Orbana". Triumf opozycji\nOpozycyjna partia Ruch Wolności zwyciężyła w niedzielnych wyborach w Słowenii - tak wynika z sondażu exit poll. Liberalne ugrupowanie Roberta Goloba uzyskało lepszy wynik, niż wskazywały sondaże. Największym przegranym okazał się dotychczasowy...\nNiemcy przygotowują przekazanie wschodnim partnerom NATO pojazdów pancernych, które mają uzupełnić braki w wyposażeniu armii tych krajów, gdy oddadzą one Ukrainie część swoich czołgów. Ukraińska armia ma dostać sprzęt, który już zna. "Wszystko...\nWojna w Ukrainie. Słoweńscy dyplomaci wrócą do Kijowa. "Pracujemy, by Unia Europejska zrobiła to samo"\nPremier Słowenii Janez Jansa poinformował, że słoweńscy dyplomaci wrócą w najbliższym tygodniu do ambasady w Kijowie, stolicy Ukrainy. "Pracujemy nad tym, aby Unia Europejska zrobiła to samo" - napisał szef słoweńskiego rządu.\nPremier Słowenii popiera Polskę w sporze z UE. "W tej kwestii jestem całkowicie po waszej stronie"\nWe wtorek Komisja Europejska zapowiedziała wystąpienie do TSUE o nałożenie na Polskę kar w związku z decyzjami ws. Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego. Premier Słowenii Janez Jansza w czasie Forum Ekonomicznego w Karpaczu zadeklarował, że w sporz...\nSłowenia: odcięła sobie dłoń, by dostać wysokie odszkodowanie. Sąd skazał kobietę na więzienie\n22-letnia Słowenka Julija Adlešic została skazana przez sąd w Lublanie na dwa lata więzienia za oszustwo ubezpieczeniowe. Kobieta specjalnie odcięła sobie dłoń, licząc na uzyskanie ok. 1,2 mln euro odszkodowania. Na rok przed zdarzeniem Słowenka...\nSłowenia jest pierwszym krajem Europy, który ogłosił koniec epidemii. Ma to związek z ostatnimi wynikami testów na obecność koronawirusa wśród obywateli - żadnego dnia w ciągu ostatnich dwóch tygodni nie potwierdzono więcej niż siedem nowych...\nSłowenia. Nie żyje zaginiony Polak. 23-latek zginął w tragicznych okolicznościach\nZakończyły się poszukiwania polskiego studenta, które prowadzone były od soboty. Ciało 23-latka wyłowiono z rzeki sto metrów dalej od miejsca wypadku.\nSłowenia. 23-latek z Polski wpadł do rzeki Socza. Wstrzymana akcja poszukiwawcza\nKoronawirus. Na Węgrzech i w Słowenii potwierdzono pierwsze przypadki zakażenia\nKoronawirus dotarł do Węgier. Premier Viktor Orban poinformował, że test na wirus SARS-CoV-2 dał pozytywny wynik w przypadku dwóch osób. Jest także jeden przypadek zakażenia w Słowenii.\nDrewniany Donald Trump podpalony. Figura prezydenta USA spłonęła doszczętnie\nNieznani sprawcy podpalili w Słowenii drewnianą figurę przedstawiającą Donalda Trumpa. Figura spłonęła, trwa poszukiwanie podpalaczy. Burmistrz miasta, w którym statua pełniła rolę atrakcji turystycznej, nazwał zdarzenie "symbolem nietolerancji".\nDo tragicznego wypadku doszło na obwodnicy Lublany w Słowenii. Według wstępnych ustaleń policji winnym spowodowania tragedii jest 41-letni kierowca samochodu osobowego, który doprowadził do zderzenia z cysterną.\nWybory w Słowenii wygrywa prawicowy populista. Poprzednią kampanię spędził w więzieniu\nWybory parlamentarne w Słowenii dobiegły końca. Sondaż exit poll wskazuje na wygraną Słoweńskiej Partii Demokratycznej (SDS). Jej lider, Janez Jansza, to przyjaciel Victora Orbana. Ma za sobą długą polityczną drogę, pełną zwrotów akcji.\nPorwał i pogryzł dziecko w Krakowie. We krwi miał ślady pigułki gwałtu i płynu borygo\nTo Słoweniec zaatakował w zeszłym tygodniu czteroletniego chłopca w Krakowie. 24-latek pogryzł dziecko i wrzucił do kontenera na śmieci. W swoim kraju od stycznia był uważany za zaginionego.\nImigranci wkraczają do Słowenii. Tamtejszy rząd zwiększa uprawnienia wojska\nPo tym, jak w sobotę Węgry zamknęły granicę dla uchodźców, na teren Słowenii dotarło już ponad 19 tys. osób. Kryzys imigracyjny ?wymyka się spod kontroli? - oceniają tamtejsze media. I podają, że słoweńska armia wesprze Straż Graniczną, która nie...\nSłowenia zakazuje lotów balonem po wypadku\nSłoweńskie władze tymczasowo zakazały lotów balonem. Zakaz został wprowadzony po wypadku, w którym zginęły cztery osoby, a 28 zostało rannych.\nGazprom pójdzie przez Słowenię do Włoch\nWedług władz Słowenii budowa gazociągu zależy od Włoch, które byłyby głównym odbiorcą surowca z nowej rury. Vizjak dodał, że Słowenia poprze budowę gazociągu jako alternatywy do gazoportu, który Włosi zamierzają zbudować w Trieście, w pobliżu granicy ze Słowenią. W maju premier Słowenii w czasie\nDziennikarz ze Słowenii: Z każdym możemy powalczyć\nCzesi. Polska powinna zająć drugie miejsce i awansować do baraży. Ale wydaje mi się, że nie zdobędziecie w meczach ze Słowenią sześciu punktów. Polscy piłkarze? Nie potrafię wymienić żadnego. Ale pewnie podobnie jest z waszymi kibicami, gdy zapytać ich o Słoweńców.\nSytuacja w Słowenii przypomina doświadczenia krajów, które wcześniej zamieniły narodowe waluty na tę wspólną - euro. Również tym razem odnotowano podwyżki cen. Rzeczniczka Komisji Europejskiej Amelia Torres przyznaje, że przy przeliczaniu cen na euro, część słoweńskich firm i sprzedawców\nNowe Renault Twingo może być produkowane na Słowenii\nzmianie modelu Renault Clio, wycofywanego z produkcji w zakładach Renault w hiszpańskim mieście Valladolid. Po zwiększeniu zatrudnia w drugiej połowie roku słoweńskie zakłady Renault mają wyprodukować 132 tys. samochodów, o 14 tys. więcej niż w 2003 r. Około 95 proc. produkowanych na Słowenii aut Renault\nW całej Europie powracają na wakacje obostrzenia. To wina szerzącego się wariantu Delta koronawirusa, który mocno uderza w Europę. Kolejnym krajem, który wzmacnia kontrole graniczne, jest Słowenia. Słowenia. Obostrzenia przy wjeździe do kraju Zasady w Słowenii zmieniły się 15 lipca. Żeby wjechać\nSłowenia przyjmie euro w 2007 roku\nTakiej decyzji spodziewali się wszyscy. Zielone światło dla maleńkiej Słowenii, czerwone dla Litwy. Słoweńcy będą mogli wprowadzić euro do obiegu w swoim kraju już 1 stycznia 2007 r., bo spełnili wszystkie warunki, znane jako kryteria z Maastricht. Komisja Europejska nie szczędziła we wtorek\n- Zauważamy w Polsce procesy, które zagrażają rządom prawa - mówił w rozmowie z portalem "Bloomberg" premier Słowenii Miro Cerar. Polityk odniósł się w ten sposób do stanowiska Komisji Europejskiej, która zakwestionowała ustawy o sądach powszechnych oraz o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury\nDzięki nowej inwestycji, sfinansowanej w jednej dziesiątej przez władze Słowenii, w tamtejszej fabryce w miejscowości Novo Mesto będzie można produkować 210 tys. aut rocznie. To prawie dwa razy więcej niż obecnie. Zakłady w Novo Mesto kooperują z Renault od początku lat 70. W 1991 r. francuski\nMario Fafangel przekazał tę informację podczas konferencji prasowej, która odbyła się we wtorek 24 maja. Stan chorego nie zagraża jego życiu i jest stabilny, obecnie przebywa w Lublanie. Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej Gazeta.pl. Słowenia. Potwierdzono pierwszy przypadek\nSłowenia ma szanse na euro od 1 stycznia\nEuropejska i Europejski Bank Centralny rozpatrzą przestrzeganie tych kryteriów przez Słowenię.


Artelis - Jak się poprawnie przywitać i podać rękę? - Artur Olędzki - Publikacje Wydawnicze, Rozwój Osobisty\n17891 razy czytane\nCodziennie po kilkanaście razy witamy się, podajmy sobie rękę na przywitanie. Jednak mimo, że czynność ta wydawałaby się taka prosta, nie każdy sobie z tym radzi. W artykule znajdziecie jak się witać lub jak tego nie robić, jak podawać rękę i jakie pułapki mogą na Was czekać.\nCoraz częściej pojawiające się pytania na skrzynce e-mail PRAKTYCZNEGO UNIWERSYTETU ŻYCIA skłoniły mnie do zajęcia się tematem dotyczącym witania, czyli kto pierwszy się kłania (wita), kto pierwszy i jak podaje rękę i czy w ogóle podaje. Wydawałoby się, że tematu w ogóle nie powinno być, jednak mnie też zdarza się, że podając komuś rękę czuję jakbym dosłownie złapał za "śniętą rybę" brr.\nTaka prosta rzecz jakim jest przywitanie się nie każdemu się udaje. Często przechodząc obok kogoś, na moje powitanie, ów jegomość coś burknie pod nosem lub udaje, że mnie nie widzi. Jego sprawa, coś takiego dowodzi tylko braku kultury. Mówienie „dzień dobry” nic nas nie kosztuje, nie dawkujmy go zatem jakby jego limit miał się nazajutrz wyczerpać.Zawsze lepiej jest, kilka razy powiedzieć "dzień dobry" za dużo niż raz za mało.\nOsobiście nie lubię ludzi, którzy są zbyt wylewni, poklepują, ściskają itp. Powinniśmy się witać serdecznie, z uśmiechem. Niech zwyczajne "dzień dobry" lub "witaj" będzie słychać głośno,wyraźnie. Pewne i energetyczne powitanie często jest początkiem nie tylko zwykłej rozmowy, ale też różnych znajomości. Jednak, kiedy wiemy, że rozmowy nie będzie, na przykład mijając się z kimś w przejściu też ładnie go pozdrówmy. Uśmiech każdemu może poprawić humor. Oprócz uśmiechu powinien pojawić się lekki ukłon lub skinienie głowy. Fajnie by było ( a nawet koniecznie) jeszcze spojrzeć w oczy osobie, z którą się witamy (w oczy, nie w dekolt :)).\nMoże się zdarzyć, że ta druga osoba zwyczajnie nas oleje, no cóż to jej problem dowodzący braku kultury i dobrego wychowania, nie nasz. Jednak trzeba też pamiętać o osobnikach wiecznie zamyślonych i roztargnionych. Więc nie ma co się co na nich obrażać kiedy nam "zapomną" odpowiedzieć albo "nie zauważą" nas. Po prostu, ten typ tak ma. To są osoby często bardzo kulturalne, za często bujają w obłokach, więc jak chcemy się z nimi przywitać podejdźmy do niego i w jakiś żartobliwy sposób zacznijmy rozmowę. Od razu też zorientujemy się czy ta osoba faktycznie bujała w obłokach czy też specjalnie omija nas z daleka.\nNie czekajmy, aż ktoś nas pozdrowi, bo na przykład wydaje nam się, że jesteśmy starszy itd. Mówimy "dzień dobry" bez zastanowienia, gdy tylko widzimy kogoś znajomego. Chyba, że kilka razy ktoś nas zwyczajnie zlekceważył wtedy faktycznie nie ma sensu tej osoby pozdrawiać.\nTeraz trochę teorii kto pierwszy. Żelazne zasady to:\nNie powinno być żadnych wątpliwości co do tego, kto powinien pierwszy ukłonić się i przywitać. Dla pewności przypomnę- młodszy kłania się starszemu, mężczyzna kobiecie, podwładny przełożonemu itd. Proste?.\nTeraz podawanie ręki. Wszystko jest dokładnie odwrotnie niż przy mówieniu "dzień dobry". Tutaj kobieta pierwsza wyciąga rękę do mężczyzny, przełożony do podwładnego itd. (Radzę uważać z całowaniem kobiet w rękę – zwyczaj ten odchodzi w niepamięć ze względów higienicznych) W komplecie wygląda to tak: mężczyzna, który widzi kobietę pierwszy kłania się, w odpowiedzi kobieta po słownym przywitaniu się jeżeli chce podaje rękę. Jednak....co zrobić jeżeli to ja jestem przełożonym kobiety? Tak samo jak wyżej, pozdrawiam mówiąc „dzień dobry”, a kobieta jeżeli chce to podaje mi rękę. Płeć jest ważniejsza od stanowiska. Żeby tak prosto nie było. Co zrobić jeżeli mija się 25 kobieta z na przykład. 50 letnim mężczyzną? Hmm wiek jest jeszcze ważniejszy od płci, szczególnie taka różnica ja w przykładzie. Wtedy to kobieta powinna się pierwsza ukłonić i przywitać podając rękę. W praktyce raczej nie spotyka się starszych panów nawet na stanowiskach, którzy by pierwsi nie witali się z piękną młodą kobietą, no chyba, że jest to jakiś profesor, ale to już inna historia.\nTeraz samo podanie ręki. Są sytuacje gdzie ze zwykłych "przyczyn technicznych" nie da się tego zrobić, wtedy wystarczy skinienie głową. Niektórzy podnoszą rękę w geście pozdrowienia tak jak mijający się kierowcy autobusów.\nKobiety kiedy są w rękawiczkach nie ściągają ich, natomiast mężczyźni jak najbardziej. Czasami jest robiony wyjątek kiedy dwóch panów jest w rękawiczkach, wtedy żaden ich nie ściąga. Jeżeli już jeden to zrobi to ten drugi robi to samo.\nCo zrobić jak się spotykamy w parach? Najpierw podają sobie ręce kobiety potem panie witają się z panami, a na koniec między sobą panowie. Podajemy rękę na powitanie i na pożegnanie. Również wtedy, gdy ktoś jest nam przedstawiany, gdy chcemy komuś pogratulować, wyrazić współczucie itd.\nZdarzyło Wam się, że ktoś Waszą dłoń ścisną jak w imadle? Mnie niestety tak. Zdarza się, że ktoś złapie za końcówki Twoich palców, albo w tak dziwny sposób podaje swoją dłoń, że to Ty złapałeś go za palce brr, lub podają tak zwaną śniętą rybę. Do przyjemności to nie należy. Inni jak już się zorientują, że źle podali dłoń zaczynają się poprawiać, robią dziwne miny, nerwowo się śmieją. Recepta jest prosta. wystarczy patrzeć uważnie na swoją i cudzą dłoń. Jeżeli nie jesteś pewien swojego uścisku poćwicz wśród najbliższych.\nOk! więc jak się witać? Przede wszystkim uścisk musi być taki w sam raz, nie może to być przysłowiowa ryba ani imadło. Podanie i uściśnięcie ręki powinni być zdecydowane, pewne siebie, nie miażdzymy nikomu ręki ani nie podajemy ryby ( jest to odbierane jako lekceważenie drugiej osoby) Jak jeszcze nie podawać ręki?\n- Nie podajemy spoconej dłoni (skuteczne jest wytarcie ręki chustką lub serwetką).\nMi zdarzyła się kiedyś troszeczkę inna sytuacja. Na jakimś spotkaniu ktoś mi przedstawiał człowieka, który w tym samym momencie kichnął siarczyście, zasłaniając usta ręką, którą zaraz po tym mi podał. Przykro mi, ale udałem, że nie widzę jego ręki, skinąłem głową i szybko zacząłem jakąś rozmowę. Bez przesady.\n- Nie wyciągamy ręki zbyt daleko przed siebie.\n- Nie przyciągamy do siebie ręki osoby, z którą się witamy (natychmiast wyczuje, że chcemy nad nią zapanować).\n- Nie potrząsamy dłonią przy powitaniu.\n- Nie przytrzymujemy niczyjej dłoni zbyt długo.\n- Ściskając komuś dłoń, nie przykrywamy jej dodatkowo drugą ręką.\n- Staramy się panować nad mimiką twarzy i nadajemy jej przyjazny wyraz.\n- Nie kłaniamy się głęboko przy podawaniu ręki.\n- Gdy podajemy komuś rękę, nie rozglądamy się na boki. Nie przerzucamy też przedwcześnie wzroku na osobę, z którą przywitamy się za chwilę. Patrzymy w oczy osobie, z którą się witamy!\n- Podczas przyjęcia staramy się, żeby nasza prawa dłoń nie była wilgotna ani zimna - napoje trzymamy raczej w lewej ręce.\nKiedy już to wszystko wiemy, nauczmy się tolerancji wobec ludzi, którzy popełniają błędy przy podawaniu ręki. Jakkolwiek robią to oni, my postępujmy zgodnie z zasadami. Gdy na przykład ktoś za mocno ściska naszą dłoń, nie odwzajemniamy się tym samym. Możemy nawet rozluźnić nieco własny uścisk. Gdy ktoś podaje nam rękę zbyt miękko, musimy ją ująć pewnie, by się nam nie wyśliznęła. No i nie czekamy zbyt długo z dłonią zawieszoną w powietrzu. Obojętne, czy dana osoba wyciągniętej ku sobie ręki nie widzi, czy udaje, że nie widzi - tym razem uścisku nie będzie.\nNa dzisiaj wystarczy...Następnym razem w jaki sposób się przedstawiać. W razie pytań czy wątpliwości piszcie maile.\nOpracowałem na podstawie ksiązki Błyskawiczny kurs Savoir-vivre’u Katarzyny i Aleksandra Kropiwnickich.\n» Świetny sposób na to by zaimponować rozmówcy.\n» 4 małe zmiany w życiu dające DUŻE REZULTATY!\n» Recenzja audiobooka „Czas na zmiany”\n» Maleńkie sam na sam\n» Sukces dajemy w prezencie\nartelis.pl › Publikacje Wydawnicze › Rozwój Osobisty › Jak się poprawnie przywitać i podać rękę?\nDawid Barczak Samoterapia angielski biznes cel cele coaching czas doskonalenie działanie emocje finanse jak się wzbogacić? jak stać się bogatym? krzysztof lenistwo ludzi marzenia miłość motywacja motywacja blog nauka nawyki nlp osiagnac osobisty paulo pewność siebie pieniądze podróże pozytywnie praca przyjaźń psychologia realizacja celów relacje rozwój rozwój osobisty samodoskonalenie siebie się sukces szczęście tracy work and travel www.swiatjestnasz.pl wystąpienia publiczne wyznaczanie celów zmiany życie\nŚwietny sposób na to by zaim... >>\nSukces dajemy w prezencie >>\nStatek jest bezpieczny, kied... >>


Forum STOWARZYSZENIA ELEKTRYKÓW POLSKICH :: Zobacz temat - Propozycja nowego działu\nWysłany: 08-03-08, 21:19 Propozycja nowego działu\nDla uporządkowania działu "Akty prawne, normy i wiedza techniczna" proponuję utworzenie nowego działu w forum tematycznym pt. "Aktualny stan prawny". Zawierał on będzie linki do pewnego zbioru ustaw dotyczących elektroenergetyki i budownictwa. Będzie to dział czysto informacyjny.\nWysłany: 09-03-08, 06:39\nWysłany: 09-03-08, 10:10\nWysłany: 09-03-08, 13:23\nCytat kolegi jarecki56:\nproponuję utworzenie nowego działu w forum tematycznym pt. "Aktualny stan prawny".\nAktualny stan prawny - czyli stale uzupełniany i nadzorowany przez autora tego pomysłu kolegę jarecki56 - to też jestem za, jak najbardziej.\nNieraz spotkałem się z sytuacją, że w nowym wydaniu książki technicznej podawane były stare, nieaktualne już przepisy prawne czy zalecenia norm. A ten cały bałagan z nowelizacjami, uaktualnieniami i zmianami w przepisach prawnych i normach będzie jeszcze trwał pewnikiem - ze dwa albo i trzy lata.\nCzy autor pomysłu znajdzie tyle czasu i chęci aby sprostać zadaniu ?\nWysłany: 09-03-08, 13:58\nZ nowelizacjami norm nie mam styczności za to z prawem jestem na bieżąco. Czas też się znajdzie.\nWysłany: 09-03-08, 14:29\nDo kolegi Jack – małe sprostowanie: to nie ja, lecz kolega Jarek79 jest autorem pomysłu.\nJa jedynie podniosłem rękę na TAK, ponieważ uważam, że pomysł jest bardzo trafny i zasługuje na poparcie.


Poczwarka czy motyl? | Instytut Rozwoju DIDASKALOS\nLekcja na temat życiowej przemiany\nMyślę, że metamorfoza motyla jest dla nas ciekawą lekcją na temat życiowej przemiany. Każdy z nas doświadcza różnego rodzaju zmagań i trudności. Często, kiedy przechodzimy przez taki sezon intensywnych próblemów i wyzwań, ciężko nam zobaczyć znaczenie tego, co się dzieje. Jesteśmy zmęczeni. Zwykle pojawia się poczucie bezsilności, ciasnoty i pytania o sens.\nChcielibyśmy, żeby ktoś po prostu przyszedł, zmienił rzeczywistość i uczynił rzeczy prostymi. Bywa, że oczekujemy tego również od Pana Boga. Mamy nadzieję, że przyjdzie i nagle wszystko uczyni łatwym, wszystko rozwiąże za nas. Myślę, że w niektórych przepadkach tak się dzieje. Działa wtedy po prostu łaska. Jednak są sytuacje, w których tak się nie dzieje.\nCo wtedy? Czy Bóg nas zostawił, czy coś poszło nie tak?\nWyzwania , problemy i opozycja, których doświadczamy w naszym życiu, są zaproszeniem oraz okazją do wzrostu i rozwoju. Wydobywają z nas ukryty potencjał, zaś opór, którego doświadczamy buduje w nas siłę i charakter.\nPamiętam pewną sytuację, która była dla mnie niezwykle trudna. Modliłam się i prosiłam Pana Boga, żeby usunął problem i pomógł mi. Oczywiście miałam na myśli szybką i bezbolesną zmianę.\nGdy taka interwencja nie przychodziła, na początku myślałam, że może nie usłyszał, więc wołałam więcej. Potem przyszedł okres zniechęcenia i myśli, że coś ze mną było nie tak lub że coś na pewno robię źle. Obawiałam się, że zostanę sama z moim problemem.\nTeraz, z perspektywy czasu wiem, że Bóg nie zostawił mnie samej. Był ze mną cały czas, a konieczność odnalezienia się w tych okolicznościach wykształciła we mnie wiele cennych cech. Przyswoiłam też ważne lekcje o sobie samej, o Bogu i o życiu. To doświadczenie życiowe dało mi więcej niż przeczytanie wielu tomów książek, czy wysłuchanie godzin wykładów.\nDzięki tej, a także innym sytuacjom jestem dzisiaj tym kim jestem i w niektórych dziedzinach życia umiem już „latać” , a w innych – no cóż, jestem nadal w „fazie kokonu”.\nWierzę, że celem naszego życia nie jest wygoda i minimalizm, ale zamanifestowanie naszej prawdziwej natury dzieci Bożych – rozwijając potencjał tego, kim jesteśmy, wykorzystując powierzone nam dary i talenty.\nCzęsto przeszkody i opór, które napotykamy stwarzają odpowiednie warunki ku takiej przemianie. W takiej perspektywie życie nabiera nowych barw.\nŚwiat czeka na objawienie się Synów Bożych – świat czeka na objawienie się Ciebie.\nPokusa pogodzenia się z życiem „w kokonie”\nCzęsto w fazie ukrycia – „w kokonie” – przychodzi zniechęcenie. Przychodzą myśli, że może to już tak zawsze będzie, może lepiej porzucić marzenia „o lataniu” i zająć się ułożeniem sobie życia w tym kokonie. Przynajmniej tu jest „bezpiecznie”, a może tak naprawdę to w ogóle nie jesteśmy motylem, a tylko i wyłącznie „przeciętną gąsienicą”, która na dobre utknęła w swoim „kokonie”? Myśląc w ten sposób, godzimy się na życie „poczwarki”.\nPrzede wszystkim nie możemy się poddać ani porzucić nadziei.\nPamiętajmy, że Bóg jest z nami, pomimo tego jak się czujemy. On jest blisko i nie pozwoli, aby trudności, przez które przechodzimy przemogły nas i pokonały. On obdarzy nas siłą, potrzebną do zwycięstwa. On nas nigdy nie opuści. Trudne sytuacje nie są w stanie zmienić prawdy odnośnie tego, kim On jest.\nPamiętajmy o szerszej perspektywie. Spróbuj spojrzeć na przeciwności nie jak na góry nie do przebycia, a raczej jak na okazje ku transformacji.\nZamiast myśleć, co jest nie tak, poproś Boga, aby objawił Ci prawdę o Nim samym. W Jego świetle widzimy prawdę o nas i o życiu. W Jego cieniu odnajdujemy siłę i moc ku przemianie.\nUmiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale się jeszcze nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy Go takim, jakim jest.\nJeśli się nie poddamy – wygraliśmy.\nPhoto 1: Wikipedia Commons\nPhoto 2: beasley7\nJedna odpowiedź na „Poczwarka czy motyl?”\n13 października 2011 o 09:47\n” On posyła nawet smoki i insekty, aby nas wyzwolić do życia w naszej prawdziwej tożsamości: synów i córek Boga.” John Eldredge\npozdrawiam z kokonu


Przeniesienie buddyzmu na Zachód - Fundacja Rogaty Budda - buddyzm\n» Przeniesienie buddyzmu na Zachód\nTo, co mówiłem dotychczas dotyczyło dyscypliny. W Tantrze jednak podkreśla się szczególnie to, jak doskonały jest nauczyciel. Również praktykujący widziani są na tym poziomie jako Jidamy, jako aspekty Buddy. Na cały wszechświat patrzy się jak na Czystą Krainę Jidama, a nie jak na zwykły świat ludzi. Chodzi tu o przekształcenie zwyczajnego sposobu myślenia. Owo podejście jest metodą, która to umożliwia i utrzymuje się je w ramach wykonywanej akurat praktyki. Ponieważ nie jest się nigdy od niej oddzielonym bardzo dobrze jest mieć oczywiście szacunek i oddanie dla nauczyciela. Nie oznacza to jednak, że widzi się guru jako pewnego rodzaju silnego przywódcę, a siebie samego jako niewolnika lub służącego, który zawsze musi robić to, co guru powie. Nie musimy mieć tego skrajnego nastawienia, że wszystko, co nauczyciel mówi jest właściwe, a my mamy tylko za tym ślepo podążać. Tego ekstremalnego nastawienia nie potrzebujemy ani na Zachodzie, ani na Wschodzie.\nŹródło: Magazyn Diamentowa Droga