Polski Sztab Partyzancki (PSzP) – został utworzony w kwietniu 1944 w Szpanowie z inicjatywy Centralnego Biura Komunistów Polskich (CBKP). Rozpoczął działalność 5 maja 1944.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.\nJózef (Szaja) Krakowski pseud. Częstochowski, Józio, Ferdek (ur. 29 czerwca 1914 w Rozprzy, zm. 25 kwietnia 1986 we Frankfurcie nad Menem) – działacz komunistyczny, oficer UB.\nPolski Samodzielny Batalion Specjalny (PSBS) – pododdział dywersyjno-rozpoznawczy ludowego Wojska Polskiego. Wzorowany na wojskach NKWD, w maju 1944 roku podporządkowany Polskiemu Sztabowi Partyzanckiemu, przemianowanemu na Bazę Oddziałów Desantowych, później na Bazę Materiałowo-Technicznego Zaopatrzenia, później w kompetencji Kierownika Resortu Bezpieczeństwa Publicznego PKWN.\nWojska powietrznodesantowe (wojska spadochronowe, spadochroniarze) – oddziały wojskowe przeznaczone do przeprowadzania desantu z powietrza.Lucyna Hertz właściwe imię Noemi, (ur. 12 marca 1917 w Warszawie, zm. 22 października 1944 w Otwocku) – podporucznik Wojska Polskiego.\nLeon Rubinsztein (również: Rubinsztajn; ur 28 lutego 1912, zm. 16 września 1961 w Warszawie) – polski działacz państwowy żydowskiego pochodzenia, wiceminister różnych resortów (1955–1961), funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej.Resort Bezpieczeństwa Publicznego (RBP) – resort przy Polskim Komitecie Wyzwolenia Narodowego, pierwszy zorganizowany organ bezpieczeństwa stworzony za pomocą i na wzór radziecki, w celu obrony organizowanego przez PPR systemu władzy na terenach Polski zajętych przez Armię Czerwoną.\nRyszard Iwon Terlecki (ur. 2 września 1949 w Krakowie) – polski historyk, nauczyciel akademicki, profesor nauk humanistycznych, dziennikarz i polityk, od 2007 poseł na Sejm VI i VII kadencjiStanisław Radkiewicz (ur. 19 stycznia 1903 w Rozmierkach, zm. 13 grudnia 1987) – generał dywizji bezpieczeństwa publicznego, funkcjonariusz publiczny, polski działacz komunistyczny, członek KPP, PZPR, Kierownik Resortu Bezpieczeństwa Publicznego 1944-45, od 1 stycznia 1945 do 7 grudnia 1954 Minister Bezpieczeństwa Publicznego , od marca 1946 członek Państwowej Komisji Bezpieczeństwa, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, organizator terroru stalinowskiego w Polsce, szara eminencja Polski Ludowej.\nŻołnierze PSBS zrzucani byli za linią frontu, gdzie zajmowali się m. in. rozpoznawaniem sił armii niemieckiej oraz akcjami dywersyjnymi na strategiczne cele, jak również rozpoznawaniem struktur polskiej partyzantki niekomunistycznej (gł. NSZ i AK). Od maja do września 1944 wysłano 12 grup wywiadowczych i dywersyjnych w łącznej sile 296 ludzi.\nDowództwo – zespół ludzi, wraz z dowódcą, zajmujących się kierowaniem formacją wojskową lub zespołem ludzi. Najczęściej stosowane w terminologii wojskowej, rzadziej w terminologii cywilnej.Zygmunt Henryk Berling (ur. 27 kwietnia 1896 w Limanowej, zm. 11 lipca 1980 w Konstancinie-Jeziornie) – polski dowódca wojskowy, uczestnik walk o niepodległość Polski, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, generał broni Wojska Polskiego, dowódca 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki i 1 Armii WP, zastępca Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego, komendant Akademii Sztabu Generalnego, prawnik, urzędnik państwowy i działacz partyjny, członek PZPR, wiceminister Leśnictwa (1957–1970), prezes Naczelnej Rady Łowieckiej Polskiego Związku Łowieckiego (1956-1959).\nPrzeciwnik (ang.enemy) – osoba, grupa osób (zorganizowana lub niezorganizowana), wojska lub siły paramilitarne, elementy narodowe lub sojusznicze, które prowadzą w sposób zamierzony wrogie działania wymierzone przeciwko stronie własnej i z którymi należy walczyć z użyciem, w razie konieczności, siły.Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – potoczna nazwa polskich sił zbrojnych sformowanych w latach 1943–1944 w ZSRR oraz wywodzącego się z nich Wojska Polskiego w Polsce Ludowej w latach 1944–1952 i Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1952–1989.\nTRADYCJE JEDNOSTKI WOJSKOWEJ KOMANDOSÓW\nBaza jednostek wojskowych RKKA w latach 1943-45\nPolski Samodzielny Batalion Specjalny, to oficjalna nazwa jednostki umieszczona między innymi na pieczęci urzędowej. Równocześnie stosowano inne nazwy pododdziału: Batalion Specjalny lub Batalion Szturmowy. Ryszard Terlecki utrzymuje, że pododdział powstał jako Samodzielny Batalion Szturmowy, a w marcu 1944 przemianowany został na Polski Samodzielny Batalion Specjalny.\nSławomir Cenckiewicz, Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943-1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011, s. 51.\nW latach 1957-1963, w stopniu generała brygady, był szefem Departamentu Służby Zdrowia MON.\nPoznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.Walka - to główna kategoria działań taktycznych, rozumiana jako skupione w czasie i przestrzeni starcie dwóch przeciwstawnych stron w skali taktycznej.\nJózef Kratko (ur. 16 września 1914 w Pińsku) – oficer Ludowego Wojska Polskiego, pułkownik Bezpieczeństwa Publicznego.


Moje Hand Made: Jesiennie:)\nAutor: Edyta Godzic o 13:16\nazurek drutuje 3 października 2016 13:23\nU nas też mokro, nie to, co wczoraj.\nZaciekawiłaś mnie tą mulinką, piękne kolorki. Serduszko bardzo mi się podoba, sama sobie kiedyś obiecałam podobne, ale jakoś nie mam czasu.\nDynia też fajna.\nEdyta Godzic 4 października 2016 10:01\nAnonimowy 3 października 2016 13:28\nAle fajna dynia:) Serduszko śliczne:) A muliny mają obłędne kolory. M S-P\nEdyta Godzic 4 października 2016 10:02\nIwona 3 października 2016 13:40\nSame śliczności u Ciebie!\nSuper dynia, serduszko urocze, a mulinek to Ci zazdroszczę ;)\nU mnie też ostatnio dyniowo...\nLilax 3 października 2016 13:56\nDynia wyszła rewelacyjna!\nHafciarka 3 października 2016 14:05\nCytrulina 3 października 2016 14:32\nPiękna dynia, ale i serduszko mnie zachwyciło, będzie cudną dekoracją! Pozdrawiam\nEdyta Godzic 4 października 2016 10:03\nUnknown 3 października 2016 14:40\nFantastyczna jest ta dynia, a serduszko piękne!!! Pozdrawiam i Tobie również życzę udanego tygodnia 🙂\nEdyta Godzic 4 października 2016 10:41\nIwona 3 października 2016 15:22\nDynia jest bardzo śliczna, taka zgrabniutka ! A nici przepiękne !!!\nEdyta Godzic 4 października 2016 11:48\nDziękuję! A nici są cudne!!! Zachwycam się nimi:)\nAnna Tamari 3 października 2016 16:38\nEch! U mnie też pogoda marna. Ale za to twoja dynia bardzo pogodnie nastraja! Ciekawi mnie, jak " zagospodarujesz" serduszko. Ładnie rozłożyło się cieniowanie. Z tych nowych niteczek pewno też coś ładnego wyszyjesz.\nNiby mam pomysły na nowe nitki tylko czasu na ich realizację to już nie:)\nMalgorzata Zoltek 3 października 2016 18:11\nRewelacyjna dyńka :) Cieniowane serduszko piękne.\nEdyta Godzic 4 października 2016 11:49\nAgulek 3 października 2016 20:19\nEdytko - dynia jest rewelacyjna:) no nie mogę się napatrzeć:)\nJa jutro będę robić.....ale ketchup z dyni:) bardzo smaczny swoją drogą:)\nA mulinki są śliczne - można je kupić u Ciebie?\nEdyta Godzic 4 października 2016 11:54\nKetchupu z dyni nie jadłam. Tylko dżem i zupę oraz kiedyś dynię w occie.\nMulinki kupiłam w Casa Cenina. Nie mam ich u siebie w sprzedaży:(\nWiola 3 października 2016 20:36\nDynia wygląda rewelacyjnie. Kolorki mulin cudowne. Uwielbiam takie nieco "zgaszone barwy". U mnie też zimno i mokro;)\nEdyta Godzic 4 października 2016 11:55\nAnonimowy 3 października 2016 20:45\nWitam.Inspiracja jest piekna ! Mozna znaleźć w niej wszystko! Według mnie to najlepsza pasmanteria w ktorej bylem.\nChciałbym otworzyc wlasna,choc wiem ze nie dorownam poziomem INSPIRACJI.Czytalem juz wpis jak to sie zaczelo,ale prosze o wiecej.Jak dlugo Pani myslala o otworzeniu pasmanterii,ile pieniedzy pozera rozpoczecie wlasnej dzialalnosci,skad czerpac najlepsze produkty,czy miala Pani chwile zwiatpienia.Pozdrawiam gorąco !\nEdyta Godzic 4 października 2016 12:03\nBardzo się cieszę, że się Panu u mnie podoba. Ale skoro Pan był osobiście to trzeba było mnie zapytać o sprawy związane z otwarciem pasmanterii. Przecież na blogu nie będę pisała o pieniądzach:)\nWiadomo, że pasmanteria to "studnia bez dna":)\nA jeśli chodzi o chwile zwątpienia, to muszę przyznać, że mam je regularnie, co parę dni:)\nAsa_6niebo 3 października 2016 20:47\nświetna dynia, wygląda na bardzo mięciutką i miłą w dotyku; szkoda, że nie potrafię robić na drutach!\nEdyta Godzic 4 października 2016 12:04\nTak, jest mięciutka! Taką dynię można wykonać na szydełku czy uszyć z materiału. To nie muszą być druty:) Chyba ze dwa lata temu zrobiłam podobną, właśnie, na szydełku:)\nbrodziszek 3 października 2016 22:16\ncudne! dynia, haftwane serce, no i te muliny w obłędnych jesiennych kolorach :)\nEwelina 3 października 2016 22:56\nPiękna dynia pewnie ozdobi wystawę. Muliny są świetne na pewno posłużą do zrobienia pięknego haftu, te rudości może haft jesienny?\nEdyta Godzic 4 października 2016 12:05\nWłaśnie do jesiennego haftu mają być te mulinki. Przynajmniej mam taki plan:)\nA dyńka już u mnie w sklepie i zachwyca klientki:)\nMuszę jeszcze jedną zrobioć, do domu:)\nPiegucha 3 października 2016 23:32\nU mnie tez zimno i mokro, ale wiosennie:P\nCudna dynia! Bardzo mi sie podoba, choc nie przepadam za pracami na drutach czy szydelku:P\nEdyta Godzic 4 października 2016 12:08\nTo bardzo mnie cieszy, że moja dynia Ci się podoba!\nWiosna to jakaś nadzieja:) Będzie zimno, ale potem ciepło.\nU nas lepiej nie będzie:( Chyba odwiedzę Cię tej zimy:))) Wpadnę, by się zagrzać w słonecznych promieniach:))) Rozmarzyłam się:))\nAnek73 4 października 2016 06:49\nŚwietna dynia i cudowne nici! Kocham jesienne kolory!\nBasia G. 4 października 2016 09:15\nPiękna ta dynia, a muliny też prezentują się rewelacyjnie:-) Pozdrawiam\nChenia 4 października 2016 14:17\nPiękne serce, a ja to jestem fanką jedwabiu od Niny... powoli kończą mi się zapasy :(\nEdyta Godzic 5 października 2016 16:37\nTylko, że w Casa Cenina nie mają tego jedwabiu. Muszę się za nim gdzieś indziej rozejrzeć:) Pewnie jest rewelacyjny.\nMulinowanie i inne wariactwa 4 października 2016 14:22\nU mnie też mokro i zimno. Ale Twoja dynia rozweseliła ten ponury dzień - ślicznie Ci wyszła :)\nMuliny bardzo ciekawe, faktycznie sporo ich jest. No a serce bardzo delikatne i ładne, takie eleganckie. Ciekawa jestem jego przeznaczenia, co z niego stworzysz :)\nEdyta Godzic 5 października 2016 16:38\nJak coś powstanie z tego z serca to nie omieszkam pokazać na blogu.\nDynia jest rewelacyjna,a nici tych niestety nie znam:)Pozdrawiam\nashki 5 października 2016 12:57\nDynia jest super:) A haft wyszedł prześliczny:) Jak zawsze.\ncornelka2 5 października 2016 18:44\nCudna dynia a serduszko mnie zauroczylo pozdrawiam\nyenulka 12 października 2016 15:23\nDynia rewelacja!! Cudnie wygląda:) Nici obu firm znam i kocham miłością wielką - w niciach od Niny przecudnie się układa cieniowanie.\nJagna 19 października 2016 12:25\npiekne kolorki... serduszko urocze, a dynia jak zywa :)\n44 yr old Desktop Support Technician Cami Brosh, hailing from Shediac enjoys watching movies like Major League and amateur radio. Took a trip to Tsingy de Bemaraha Strict Nature Reserve and drives a Alfa Romeo 8C 2300 Monza. moja firma


› bieżące miesiąc temu 25.05.2022\nArtykuł: Zielony tramwaj wyjdzie na tory w Elblągu\nPo raz kolejny na ulice Elbląga wyjedzie pełen roślinności Zielony Tramwaj. Prezydent Elbląga oraz spółki - Tramwaje Elbląskie i Zarząd Komunikacji Miejskiej zachęcają mieszkańców miasta do włączenia się w obchody Światowego Dnia Ochrony Środowiska, które w tym roku przypadają 7 czerwca br.\nAkcja przypomina nam, jak ważna jest troska o środowisko naturalne oraz promować będzie ekologiczne formy transportu. Przejazd tramwajem będzie bezpłatny.\nW otoczeniu żywej zieleni w tramwaju czekać będą na pasażerów ulotki, informacje oraz tablice edukacyjne dotyczące świata fauny i flory. Każdy kto wsiądzie do tramwaju otrzyma pamiątkowy bilet i sadzonkę roślin lub ziół.\nDla podróżnych przygotowane zostaną pytania na temat ochrony środowiska, a za poprawną odpowiedź będzie można otrzymać gadżety ekologiczne.\nty ciulu popraw komunikację a nie pierdołami się zajmujesz godzinami trzeba czekać na tramwaj czy autobus nie słuchasz mieszkańców zadne prosby ,monity nic nie daja masz nas w dupie


Tomasz Markiewicz 2020-07-23 09:15:50 liczba odsłon: 816\nNiektórzy korzystają z wypoczynku wakacyjnego, inni dopiero zbierają na to pieniądze. Już 49 osób wsparło zbiórkę dla dzieci i młodzieży ze Specjalnego Ośrodka Wychowawczego w Ignacowie, prowadzoną na portalu Siepomaga.pl.\nDzieci z Ignacowa, podobnie jak inne, marzą o pięknych, niezapomnianych wakacjach. O poznawaniu nowych nieznanych miejsc. Wypoczynek dzieci niepełnosprawnych wymaga jednak spełnienia dodatkowych warunków. A wiąże się to z dodatkowymi kosztami, na które, niestety, nie stać rodzin.\nBez wsparcia z zewnątrz wypoczynek dzieci będzie musiał zostać ograniczony do zasobów, jakimi dysponuje Ośrodek. - Zapewne i tu nie zabraknie dziecięcych śmiechów i zabaw, ale przecież można bardziej kolorowo, bardziej radośnie, bardziej odpowiedzialnie i z większym przytupem – napisali inicjatorzy zbiórki.\nObecnie w ośrodku w Ignacowie mieszka 50 wychowanków. To chłopcy i dziewczęta w wieku od 7 do 24 lat, którzy ze względu na niepełnosprawność intelektualną wymagają specjalnej organizacji nauki, specyficznych metod pracy i wychowania.\nUkrainiec podawał się za Łotysza\n51-letni mężczyzna ma do odbycia karę roku pozbawienia wolności za kilkukrotną jazdę samochodem pod wpływem alkoholu.


Wpolscemamymocneseo - zlinkuj i zaindeksuj\nzlinkuj i zaindeksuj\nPrezenty ślubne Komentarze (0)\n15. lutego 2012 13:56:00\nW dzisiejszych czasach kupując prezent ślubny kierujemy się najczęściej zasobnością portfela. Kiedyś nie można było nawet pomyśleć o takim wyborze jak dziś. Kupowało się po prostu to było akurat dostępne, a młoda para była zadowolona z kilku tych samych kompletów szklanek albo robotów kuchennych. O ozdobach i bibelotach do mieszkania można było pomarzyć, a serwetki z regionalnego sklepu były luksusem i zbytkiem. Dziś wybór jest tak ogromny, że często mamy nie lada dylemat co kupić, aby być oryginalnym. Poza typowymi prezentami w postaci sprzętu domowego można obdarować nowożeńców oryginalnymi ozdobami do mieszkania. Ozdób jest sporo, w różnych stylach, z najlepszej jakości materiałów, trudno wybrać i zdecydować. Prezentem mogą być zarówno piękne haftowane obrusy i serwetki, jak i porcelanowe, ręcznie malowane donice, pojemniki na przyprawy. Równie dobrze można skorzystać z ludowej sztuki rzeźbiarskiej. Drewniane półeczki do kuchni albo różnych rozmiarów figurki. Każda taka figurka jest jedyna w swoim rodzaju i będzie na pewno fajną ozdobą. Mogą to być popularne świątki, ale dla młodej pary wspaniałym i wesołym prezentem będzie wystrugany z drewna bocian pomalowany na oryginalne kolory.\ntybetu : : prezent, prezenty ślubne, wesele, ślub\nNowoczesne figurki z porcelany Komentarze (0)\n02. czerwca 2009 13:14:00\nZastawy stołowe to nie wszystkie wyroby z porcelany. Szeroką gamę produktów oferuje rynek zdobniczy. Dekoracyjne figurki znane są od dobrych dwustu lat i najstarsze z nich osiągają zawrotne ceny. Na rynku dostępnym dla szerokiej rzeszy ludzi można wybrać coś odpowiedniego do preferowanego stylu. Tradycyjne lalki z porcelany przydają się jako podstawka na książki lub oryginalny wieszak na klucze. Same w sobie stanowią element dekoracyjny. Współczesne wyposażenie wnętrz nie toleruje tradycyjnych lalek i figurek. W ich miejsce stosowane są figurki z porcelany charakteryzujące się nowoczesnym stylem.\nMożna by rzec, awangardowym. Nowoczesna sztuka odchodzi od wiernego odzwierciedlenia rzeczywistości na rzecz harmonii kształtów, wzorów i kolorów. Forma jest ważniejsza od treści, a treść wynika z formy. Prezentowane powyżej figurki zwierząt są dość abstrakcyjne, jak na przykład, połączenie ptaka z księżycem lub z kulą. Figurka jest ozdobą, której najważniejszą cechą jest wkomponowanie się w przestrzeń. Dlatego kulisty lub półokrągły kształt stanowi kolejny element wyposażenia wnętrza, lecz przez animizację dostarcza nowych odczuć estetycznych. Figurki te są reprezentantem życia zaklętego w martwą materię. Lub też odwrotnie – pobudzenie do życia martwych elementów wnętrza. Porcelana znana od tysięcy lat nie przestaje interesować artystów i znawców sztuki. To wciąż materia bardzo podatna na realizację myśli człowieka.\ntybetu : : figurki z porcelany, porcelana\nCeramika grafitowa Komentarze (0)\n24. marca 2009 14:17:00\nCeramika grafitowa jest umowną nazwą ceramiki wytwarzanej w warsztatach, wyrabianej z gliny z domieszką grafitu, stosowaną w polskiej terminologii archeologicznej. Właśnie ta domieszka grafitu jest elementem odróżniającym ją od ceramiki siwej, która jej nie posiada.Ceramika grafitowa była bardzo charakterystycznym elementem kultury lateńskiej. W Polsce ten rodzaj ceramiki spotyka się w Nowej Hucie i jej okolicach w Małopolsce, w Roszowickim Lesie, niewielkiej wiosce na Górnym Śląsku oraz w Zagórzycach, w województwie świętokrzyskim. Ceramika siwa (podczas wypalania naczynia nabierają ciemnego srebrzystego zabarwienia) natomiast, wyrabiana w warsztatach ceramiki rzemieślniczej, pojawiła się na obszarach kultury przeworskiej. Rzemieślniczą ceramikę siwą wyrabiano na kołach garncarskich i wypalano w skomplikowanych, specjalnych piecach garncarskich. W technologii, formie naczyń oraz sposobie użytkowania można dopatrzyć się analogii do ówczesnego garncarstwa prowincji rzymskich. Centrum produkcji ceramiki siwej była głównie południowa Małopolska, a dokładniej okolice Krakowa. W osadach na tych terenach ceramika siwa znacznie licznej spotykana była od tej ceramiki lepionej ręcznie.\ntybetu : : ceramika\nCzas pracy i czas życia Komentarze (0)\n18. marca 2009 15:02:00\nCzas to pojęcie niezwykle względne. Na przyjemnościach upływają nam całe godziny, lecz gdy czekamy na coś – dzwonek na przerwę, koniec pracy, przywrócenie zasilania, paczkę ze sklepu internetowego – minuty potrafią się ciągnąć w nieskończoność. Ciekawa praca powoduje, że dni i godziny mijają bardzo szybko. W pierwszym odruchu można powiedzieć, że to bardzo dobrze, lecz z większej perspektywy patrząc, równie szybko mija nam życie. Głębokie myśli naszły mnie dziś rano, gdy stałem w korku czekając na odblokowanie drogi. Ktoś źle obliczył odległość, może nie wziął pod uwagę bocznego wiatru i oblodzenia, a może po prostu przecenił swoje umiejętności. Droga zablokowana była przez dobrą godzinę. W tym czasie odjechały dwie karetki, czyjaś reanimacja przywróciła kogoś do życia, a kierowcy wypalali dziesiątki papierosów. Niektóre zawody wymagają długofalowych zabiegów, po których można się spodziewać efektów dopiero w dłuższej perspektywie czasu.\nMiędzy innymi to pozycjonowanie stron internetowych jest właśnie takim zajęciem. Wymaga cierpliwości i rozwagi, gdyż popełnienie błędu, zbyt duży przyrost linków wychodzi po kilku, kilkunastu dniach, po których zazwyczaj jest za późno, aby skorygować działanie. Prawidłowo pozycjonowana strona wraz z każdym ruchem odnotowuje zwiększoną ilość odwiedzin. Siłą rzeczy, to naturalne, gdyż pozycjonowanie nie jest wpisane w żadną umowę, a nawet najlepszy pozycjoner może popełnić błąd, który przekreśli sukces. Każda czynność pozycjonera musi być rozważna i przemyślana. To gra w szachy o duże pieniądze, bo rynek jest wciąż nienasycony.\ntybetu : : pozycjonowanie stron, skuteczne pozycjonowanie\nPrezenty trafione mniej lub bardziej Komentarze (0)\n09. marca 2009 14:33:00\nRocznice czy urodziny mimo że należą do wydarzeń cyklicznych, każdego roku zaskakują nas w najmniej oczekiwanym momencie. Być może to dlatego prezenty w Sieci są tak popularne, a sklepy z prezentami cieszą się ogromną popularnością. Zamawiane na ostatnią chwilę atrakcyjne upominki nie zawsze przychodzą w porę. Trafione prezenty cieszą podwójnie, obie strony, ale taki prezent musi być przemyślany i odpowiednio dobrany. Najlepsze pomysły na prezenty pojawiają się spontanicznie, z potrzeby chwili i warto o nich pamiętać zawsze, nawet jeśli do urodzin czy innego święta pozostało jeszcze trochę czasu. Później, na szybko trudno znaleźć coś, co nie nosi znamion kupionego na szybko w hipermarkecie bubla. Szczególnie warto dbać o najbliższe osoby. Rodzina to nie tylko rodzice i dzieci, to także żona, która na pewno doceni starania męża, nawet jeśli nie jest to ten upragniony sportowy samochód czy futro z norek. Bo w prezentach siła tkwi tylko wtedy, gdy są darowane z czystych intencji i od serca. Dlatego też najgorzej wypadają prezenty firmowe, gdy współpracownicy składają się po kilka złotych na każdego kolegę, a później jedna osoba próbuje uzbieraną kwotę zamienić w coś sensownego. Jeśli współpracownik jest lubiany i ma hobby, to jeszcze pieniadze nie zawsze muszą być wrzucone w błoto. Choć i to bywa złudne. Pamiętam, jak kolega, który jest muzykiem i gitarzystą po pracy, miał dostać prezent związany z gitarami. Wiadomo, że wzmacniacze lampowe, na których gra, kosztują sporo, choć już nowe lampy do nich były w zasięgu kolegów z pracy. Niestety, prezent kupowała koleżanka, która ma blade pojęcie o sprzęcie muzycznym i kupiła bardzo ładny podnóżek dla gitarzysty klasycznego. Kolega – któremu blues płynie w żyłach – czuł się zaskoczony jak nigdy w życiu. Ktoś inny z kolei kupił nowe mieszkanie i dostał komplet ozdobnych wazonów, mimo że ceramika w jego opinii nadaje się do łazienki i nigdzie indziej. Takich przykładów można mnożyć, a człowiek uparcie nie chce się uczyć na błędach. W młodym gronie znajomych i przyjaciół świetnie zdają egzamin sklepy z gadżetami. Różne rzeczy można nabyć za rozsądne pieniądze, a potrafią rozbawić całe towarzystwo. Są neutralne i potrafią zainteresować każdego. Sam chciałbym dostać myszkę na palec do komputera, bo miałem to w rękach i w określonych warunkach świetnie się spisuje.\ntybetu : : ceramika, ceramika na prezent, lampy, myszka do laptopa, myszka na palec, pomysły na prezenty, porcelana, prezenty, wzmacniacze lampowe\npisanie o sobie samym w stopce na blogu to nietakt. Wszystko o mnie jest w notkach! |


Unisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Sandały › Sandały na koturnie › Unisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet\nUnisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet\nTe Unisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet były tanio do kupienia w www.zalando.pl. sandały na koturnie damskie marki Unisa genialnie dopasujesz do letniego stylu, zgodnie z obecnymi kierunkami w świecie mody. To dzięki Unisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet doświadczysz komfort podczas słonecznego lata, a dzięki interesującemu.. więcej »\nTe Unisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet były tanio do kupienia w www.zalando.pl. sandały na koturnie damskie marki Unisa genialnie dopasujesz do letniego stylu, zgodnie z obecnymi kierunkami w świecie mody. To dzięki Unisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet doświadczysz komfort podczas słonecznego lata, a dzięki interesującemu i zwracającego uwagę designowi tych sandałów bez problemu dostosujesz je do wielu stylizacji. Poniżej techniczny opis tych eleganckich sandałów. Pozwól swoim stopom na odrobinkę odpoczynku latem.\nUnisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet, materiał zewnętrzny: welur, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: koturn, materiał zewnętrzny: welur, nosek buta: otwarty, wyściółka: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, wysokość obcasa: 3 cm, zapięcie: sprzączka, materiał: welur.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Unisa ASUNTA Sandały na koturnie rose/ballet


Dzikiego poznać należy z natury, czyli o zadaniu | Maciej Jonek\nMastermind dla studentów\nDzikiego poznać należy z natury, czyli o zadaniu\nOpublikowane przez Maciej Jonek w dniu 27 września, 2018 27 września, 2018\nPisałem ostatnio o spektaklu „Dziki„. Stawiam tam taką tezę, że poznawanie własnej dzikości jest nam zadane z natury. Zdawało mi się, że ten zwrot jest oczywisty. Do momentu, kiedy Tomasz Jękot (kierownik literacki w Wałbrzyskim Teatrze Dramatycznym) postawił mnie przed zadaniem rozwinięcia tego wątku. Dzikiego poznać należy z natury, więc zacznę od natury.\nDzikiego poznać – Natura\nPitagorejczycy uznali, że to co płynie z ciała jest zgubne. Dla zbawienia należy iść drogą rozumu. Pozbywać się cielesności, jej zachcianek. Przekraczać siebie używając czystego, racjonalnego patrzenia na świat. Dzięki matematyce, muzyce, milczeniu odrywali się od tego co zakłócało kontakt z ich człowieczeństwem.\nZoofrenicy, a wśród nich głównie Oleg Kulik stawiają tezę, że człowiek się zepsuł. Zdemoralizował i osłabł. Przez przekonanie o swojej wyższości nad zwierzętami i resztą świata. Karmiąc się resztkami antycznego przekonania, że świat powstał dla niego. Kulik stawia tezę, że „Duch-stworzyciel” podzielił świat mając na uwadze w tym samym stopniu „foki, nietoperza, mrówki i mrówkojada, człowieka i psa” (Tymieniecka-Suchanek w: Ładyga i Włodarczyk, 2015).\nZderzanie dwóch aspektów ludzkiej natury – dzikiej i rozumnej nabiera coraz większego znaczenia, zwłaszcza teraz, kiedy wyraźnie widać, że ta rozumna jest złudna i nieskuteczna w stawianiu tez o rzeczywistości. Racjonalne myślenie jest zakrzykiwane przez wyniki badań, eksperymenty, które są przełomowe, ale nie do końca wiadomo dlaczego.\nPłaszczyznę porozumienia proponuje Tarnas mówiąc:\n„śmiałe hipotezy i fikcje wytwarzane przez ludzki umysł w poszukiwaniu wiedzy w ostateczności pochodzą ze sfery znacznie głębszej niż sfera tylko ludzka. Pochodzą one ze źródeł samej natury, z uniwersalnej nieświadomości, która za pośrednictwem umysłu i wyobraźni człowieka stopniowo objawia własną rzeczywistość.”\nWspółczesne podejście do natury zakłada zatem coś zupełnie nowego. Zakłada, że nasze dotychczasowe dociekania filozoficzne, naukowe, osobiste pozbawione były elementu natury. Chcąc poważnie wypaść przed myślicielami, badaczami i samymi sobą bagatelizowaliśmy głosy pozaracjonalne. Zakłada, że ten głód i pustka, które wynikają z racjonalizmu zostaną wypełnione i nasycone tym co racjonalizm pomija.\nDzikiego poznać – Zadanie\nCzy człowiek jest zobowiązany? Czy stoi przed zadaniem? Niektórzy uważają, że to zadanie zostaje nam objawione, inni, że jest nadane społecznie, lub odkryte w drodze introspekcji. Poszukiwanie odpowiedzi na najważniejsze pytania jest dla ludzi wspólne. Stąd mówię o nim jako o elemencie ludzkiej natury. Za postawieniem pytania następuje kaskada działań, mechanizmów, które mają zbliżyć do odpowiedzi na pytanie. Doświadczenie z pytaniem o przyczynę, powód szybko podpowiada, że każde postawione pytanie rodzi kolejne. Otwiera otchłań, która wciąga i powiększa się wraz z zagłębianiem się w nią.\nPitagorejczycy i Zoofrenicy powiedzą, że będziemy zbawiani, oceniani na podstawie tego jakich narzędzi użyjemy do mierzenia się z otchłanią ciągłego pytania. Pitagorejczycy będą pochwalać racjonalizm, podczas kiedy Zoofrenicy będą go potępiać.\nLogicznie zgodzimy się ze zdaniem, że poznając należy korzystać ze wszystkich dostępnych źródeł. Już pewnie z mniejszą chęcią przyjdzie nam przyjąć również źródła nielogiczne.\nDzikiego poznać sobą\nW systemach filozoficznych i stanowiskach pojawia się teza mówiąca, że świat poznać można najlepiej przez poznanie siebie. Zgłębienie natury. W tej naturze, przed intelektem, było zwierzę. Dziki. To od niego dostaliśmy instynkty, trwanie (przez prokreację i walkę o bezpieczeństwo), siłę. Jego obecność towarzyszy przez pokolenia. Przekazywana w genach i kulturze (w opowieściach, rytuałach przejścia, ekspresji skrajnych uczuć). Obecność Dzikiego nie jest wiążąca. Nie nakazuje zachowywania się w jakiś sposób. Jednak nie da się tej obecności ukryć, zaprzeczyć i zbagatelizować. Kiedy świat nie mieści się w rozumie sięgamy po instynkty, trwanie, siłę – narzędzia, które były skuteczne (działały) długo przed intelektem.\nWszystkie drogi by Dzikiego poznać\nPatrząc na świat oraz zaglądając wgłąb siebie nie sposób nie natknąć się na naturę. To co naturalne dopełnia racjonalne, intelektualne poznanie. Oczywiście nie trzeba kierować się instynktem podczas badań w Zderzaczu Hadronów. Jednocześnie nie trzeba zakładać, że nauka ma wszystkie odpowiedzi.\nWarto widzieć w sobie czysty i jasny umysł. Poznawać nim świat i wyciągać logiczne wnioski z tego poznania. Jednak nie trzeba popadać w rozpacz gdy świat przestaje być jasny a wnioski logiczne.\nStawiam tezę, że poznanie dzikiego jest zadaniem z natury ponieważ uważam, że z natury ludzie poznają. Równocześnie uważam, że Dziki to uosobienie tego co w ludziach naturalne, tego co mieliśmy wspólne ze sobą zanim jeszcze mieliśmy język, fizykę i big data. Uważam, że patrzenie na Dzikiego, na ten aspekt siebie lub świata uruchamia umysł i wyobraźnie, pozwala zobaczyć świat taki jaki jest, a nie taki jaki wypadałoby, żeby był.\nŁadyga, Z., Włodarczyk, J., & Wydawnictwo Naukowe Katedra. (2015). Po humanizmie: od technokrytyki do animal studies. Gdańsk: Wydawnictwo Naukowe Katedra.\nTarnas, R. (2002). Dzieje umysłowości zachodniej: idee, które ukształtowały nasz światopogląd. (M. Filipczuk & J. Ruszkowski, Trans.). Poznań: Zysk i S-ka. Wydaw.\nPhoto credit: https://pixabay.com/pl/kobieta-hai-biały-rekin-podwodne-2435605/\nTreść tej strony dostępna jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.\nPodziemne Żółwie i rycerze statusu quo, czyli o Grecie na „Thorezie”\n7 października Greta i ostatni Wieloryb pojawiła się na terenie byłej kopalni Thorez w Wałbrzychu. To wznowienie jest pandemicznym kompromisem i pewnie nie należy za głęboko czytać tego połączenia. Jednak dla chętnych do abstrakcyjnego poszukiwania Więcej…\nJak panna Leere wymknęła się prostej miłości\nPanna Leere zdaje się być nie w sosie. Na pozór oddalona, czyli automatycznie wyniosła. Wśród ładnych panów prawie niewdzięczna. Nie kokietuje, nie kusi, nie emituje biustu, nie przeszywa spojrzeniem. Gdzieś za panną Leere nabrzmiewa fabuła. Więcej…\nGreta i ostatni Wieloryb – Wernisaż fotografii Kuby Burzyńskiego\nProjekt Greta i ostatni Wieloryb doszedł do pierwszego podsumowania. 16.01.2020 w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu odbyło się spotkanie podczas którego nauczyciele, dyrektorzy, zespół aktorski, koordynator projektu dzielili się swoimi refleksjami po spotkaniu z morską detektywką. Więcej…


Dom parterowy z garażem – ICM2015 – Budownictwo i zarządzanie\nDomy parterowe są wybierane głównie przez osoby, które nie planują zakładać dużych rodzin. Zwykle są wybierane przez osoby, które chcą żyć w modelu 2+1, albo w modelu 2+2. W takim przypadku wybór domu parterowego jest świetnym pomysłem. Jednocześnie często u takich osób pojawia się wątpliwość i pytanie z nią związane „czy możliwe jest połączenie takiego domu z garażem?”, a jeżeli tak to jak wiele samochodów się w nim zmieści? Coraz częściej dzisiaj w małżeństwach są dwa samochody, dlatego najlepiej gdyby garaż był w stanie pomieścić dwa samochody.\nWystarczy spojrzeć na projekty https://www.homekoncept.com.pl/product-category/dom/domy-parterowe lub innych firm i przekonasz się, że również domy parterowe posiadają duże garaże.\nCzy dom parterowy z garażem to dobry wybór?\nWiele osób obawia się, że stosunkowo mały dom z dużym garaże będzie wyglądał dziwnie. Oczywiście o gustach ciężko jest dyskutować – jednym osobom podobają się bardziej jedne domy, a drugim inne.\nJednak dobrze zaprojektowany mały dom parterowy z dużym garażem będzie wyglądał bardzo dobrze. Dlatego jeżeli planujesz mieć małą rodzinę, a chcesz mieć duży garaż to nie musisz od razu stawiać ogromnego domu z piętrem. Również mały dom będzie spełniał swoje funkcje i wyglądał dobrze.\nPrzeglądaj gotowe projekty i wybierz coś dla siebie\nOczywiście na ostateczny wygląd takiego domu wpływa wiele rzeczy, dlatego najlepiej jeżeli po prostu będziesz przeglądał gotowe projekty w kategorii „domy parterowe” i po prostu wybierzesz ten, który najbardziej Ci się podoba.\nZdaję sobie sprawę z tego, że wiele w tym artykule mówię o wyglądzie i o tym, że dom parterowy, który wybierzesz powinien Ci się podobać, jednak osobiście uważam, że tak właśnie powinno być. Spędzisz w tym domu wiele lat, prawdopodobnie będziesz w nim mieszkał do końca swojego życia. Dlatego warto, żebyś patrząc na niego czuł dumę i radość. Dzięki temu będziesz bardziej zadowolony z inwestycji i wydanych pieniędzy.\nPiec kondensacyjny – nowy wymiar ogrzewania


Jelenia Góra: Potrącił dwie kobiety na przejściu | Jelenia Góra Nasze Miasto\nRafał Święcki 25.10.2016 Zaktualizowano 25.10.2016\nRanne zostały przechodzące przez pasy dwie kobiety w wieku 67 i 78 lat. Obie zostały przewiezione do szpitala w Jeleniej Górze z podejrzeniem złamań. Sprawca wypadku był trzeźwy.\npotrącenie na różyck...\nwypadek na różyckieg...\ncasting jelenia góra\ncasting opowieść wig...\nTrwa liczenie głosów. Na stronie Państwowej Komisji Wyborczej pojawiły się częściowe wyniki. Według wyników pochodzących z 205 obwodowych komisji wyborczych to Krzysztof Mróz zostanie senatorem na kolejną kadencję. W powiecie jeleniogórskim i mieście Jelenia Góra najczęściej jedn...


Wróg może zranić, zniszczyć może przyjaciel - Artykuły - Lesser - Szkolna Gazeta Internetowa\nDodano 2018-06-24, w dziale felietony - archiwum\nSłuchając opowieści dziadków, często słyszymy historie o wyjątkowym „ktosiu”, jednak nie w sensie ich życiowego partnera, a raczej kompana niesamowitych przygód. Te ich niezwykłe wspólne wyczyny zapadają nam potem głęboko w pamięć, a oni sami stają się dla nas kimś w rodzaju super bohaterów ze znanych kreskówek. Zazdrościmy im nie tyle tych przygód, co tej jedynej w swoim rodzaju, niepowtarzalnej więzi z inną osobą. Tym samym i w nas budzi się natychmiast pragnienie posiadanie kogoś takiego, prawdziwego przyjaciela. Takiego, który o każdej porze dnia i nocy będzie naszym wsparciem, w trudnych momentach życia nigdy nie odmówi pomocy, gdy uroi nam się w głowie jakiś debilny plan, spróbuje nas powstrzymać, a gdy ktoś sprawi nam przykrość, natychmiast stanie w naszej obronie. Niesieni tym pragnieniem widzimy potem potencjalnego przyjaciela w każdej nowo poznanej osobie, zaliczając często związane z tym bolesne wpadki.\nMiano najlepszego przyjaciela można według mnie nadać komuś dopiero po wielu wspólnie spędzonych latach i różnorodnych wspólnych przeżyciach. Trzeba się bowiem dobrze poznać. W praktyce bywa z tym jednak różnie. Okazuje się, że można znać kogoś wiele lat i nie mieć za bardzo o czym z nim rozmawiać ani nie mieć ochoty z nim niczego razem przedsięwziąć, a można też poznać kogoś, z kim od pierwszej chwili mamy o czym pogadać, bardzo chętnie przebywamy w jego towarzystwie, a po miesiącu znajomości jesteśmy już prawie pewni, że to może być ktoś na miarę naszego przyjaciela. Każda rozmowa, czy wspólne wyjście to nowe doświadczenia. Czując zrozumienie u tej drugiej osoby, zaczynamy się przed nią otwierać, a nasze zaufanie do niej z czasem rośnie. Wyjawiamy jej swoje latami skrywane tajemnice, a ostrzegani przez bliskich reagujemy zazwyczaj opryskliwie, mówiąc, co ty gadasz, przecież to mój przyjaciel! Przyjaźń więc kwitnie, a my rośniemy z przekonaniem, że tak już będzie zawsze. Pięknie jest, gdy wspólnie stawia się czoła każdej życiowej niedogodności i wspólnie zwalcza wrogów. Może się dziać, co chce, nic nam nie jest straszne, bo przecież mamy kogoś, na kim możemy bezgranicznie polegać. A przynajmniej tak nam się wydaje. Niestety, życie nie znosi chyba stagnacji, a zmiany to w nim rzecz normalna. Zatem zdarza się i to wcale nierzadko, że osoba, która przez lata stała przy naszym boku, nagle, z jakiegoś powodu, zmienia opcję i staje naprzeciwko nas? Ja już coś takiego w swoim życiu przeżyłam i od tej pory mogę tylko potwierdzić słowa współczesnego niemieckiego pisarza, specjalizującego się w psychologicznych thrillerach i mrocznych kryminałach, Sebastiana Fitzka, który w książce "Pasjonat oczu" napisał: "Wróg może cię tylko zranić, zniszczyć potrafi tylko przyjaciel"..\nPrzez lata byłyśmy razem, aż nagle pojawiła się osoba, która wywróciła nasz świat do góry nogami, a my, przyjaciółki, papużki nierozłączki, stanęłyśmy po dwóch stronach barykady. Wspomniany powyżej autor w książce „Odprysk” podzielił się też z czytelnikami inną myślą, która w tamtym okresie stała mi się szczególnie bliska. Otóż napisał, że "to, z czego człowiek w życiu czerpie najwięcej siły, jest jednocześnie jego najbardziej wrażliwym punktem". Przez te wszystkie lata naszej przyjaźni nie zwróciłabym na tę myśl uwagi, ale doświadczyłam tego niestety w tamtym momencie na własnej skórze. Wrogowie faktycznie atakują nas często na ślepo i tym samym nie zawsze są w stanie od razu wyrządzić nam krzywdę. Za to ktoś taki, kogo przez lata uważaliśmy za przyjaciela, zna nas i nasze najczulsze punkty doskonale. Wie, gdzie i jak uderzyć, aby potwornie zabolało. Co więcej, po takiej konfrontacji nie mamy już komu się wyżalić. Nie ma nikogo, kto zechciałby nas wysłuchać i mógłby nas pocieszyć. Nie znajdziemy za sobą „ściany”, od której moglibyśmy się odbić, by uderzyć w przeciwnika ze zdwojoną siłą. Tak więc wali nam się cały nasz świat, a nasze poczucie bezpieczeństwa wisi na włosku. Dlaczego? Po pierwsze dlatego, że wszystkie nasze najskrytsze, latami ukrywane przed światem sekrety, wychodzą, oczywiście za sprawą naszego „przyjaciela”, na światło dzienne, a po drugie dlatego, że nasze największe lęki są teraz wykorzystywane przeciwko nam samym. Atak najlepszego przyjaciela nie jest jak burza, która trwa chwilę, i po której znów wychodzi słońce, a jest raczej jak nieobliczalne tsunami, które niszczy wszystko, co spotyka na swojej drodze. Możecie mi wierzyć, że to naprawdę okropne uczucie, gdy patrzy się w oczy, które przecież tak dobrze znamy, ale nie widzi się w nich już nic znajomego. Nic, co jeszcze nie tak dawno było nam bliskie. Po takiej konfrontacji czujemy się zeszmaceni, nic nie warci, bo skoro osoba, która nas tak dobrze znała i której tak mocno ufaliśmy, nie miała najmniejszych skrupułów, by potraktować nas tak perfidnie, to co dopiero inni? .\nJa przekonałam się, że nic na świecie nie jest dane nam raz na zawsze. Zawiodłam się tak bardzo, że teraz trudno mi jest obdarzyć podobnym zaufaniem kogoś innego. Z tej potyczki wyszłam mocno poobijana, pokaleczona psychicznie, ale z wiedzą, że ten, kto przestaje być przyjacielem, tak naprawdę nigdy nim nie był. Marna to wszak pociecha.\nBolesna prawda. Niezły tekst


Pełna zapachu i smaku wystawa pierników w lubańskiej Jedynce\nŚwięta zbliżają się już małymi krokami. Wszelkie przygotowania jeszcze przed nami, dekoracje, wspólne kolędowanie czy warsztaty rodzinne, ale o tradycyjnych piernikach nie mogliśmy zapomnieć w tym roku.\nW naszej szkole już od kilku dni zapachniało… właśnie korzennym, niepowtarzalnym\ni jednocześnie słodkim aromatem, którego nie można pomylić z niczym innym.\nWystrój naszej placówki zdobią piękne i niezwykle efektowne pierniki świąteczne. Przykuwają uwagę wielu\ni z pewnością działają na wszelkie zmysły. Dodają magii i bajkowej atmosfery.\nPrzekonali się o tym wszyscy ci, którzy już od kilku dni podziwiali „piernikowe wytwory” naszych uczniów.\nWystawa smaków polskiej tradycji została zorganizowana w drugiej połowie listopada z okazji konkursu\nna „Najpiękniejszy piernik” przez wychowawców świetlicy. Głównymi założeniami konkursu było upowszechnianie tradycji pieczenia świątecznych pierników, promocja kultury artystycznej oraz rozwijanie zainteresowań kulinarnych wśród naszych uczniów. Te słodkie smaki świątecznej tradycji zostały wykonane z ciasta piernikowego i ozdobione według własnej inwencji twórczej w nawiązaniu do świat Bożego Narodzenia.\nSpora grupa uczniów spróbowała swoich sił przy pieczeniu i dekorowaniu pierniczków. Piernikowe chatki, gwiazdki, dzwonki, bałwanki, aniołki, bombki i przeróżnych kształtów cudeńka prezentują się niezwykle okazale i efektownie. Ozdoby te jeszcze przez kilka dni będą cieszyły nie tylko nasze oczy, ale też będą przyciągały aromatycznym zapachem. W konkursie oceniany był przede wszystkim kształt wyrobów, estetyka i ogólny wraz artystyczny.\nNie było łatwo, bowiem wszystkie prace miłośników pierników i pieczenia były wyjątkowe.\nI miejsce ex aequo zdobyły następujące osoby:\nJulia Tomkiewicz III C\nHanna Ziółkowska I A wraz z Szymonem Ziółkowskim VI B\nKordian Bicki z klasy III D wraz z Beniaminem Bickim z klasy III BG\nII miejsce uzyskała Zuzanna Patron I B oraz Borys Tarasiewicz III D\nIII miejsce zajął Błażej Caban III D.\nWszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy, a wyróżnione prace zostały nagrodzone drobnymi upominkami ufundowanymi przez Radę Rodziców.\nMamy nadzieję, że pieczenie, wyczarowywanie magicznych kształtów i dekorowanie piernikowych ozdób sprawiło naszym uczniom wiele satysfakcji i dało mnóstwo radości. Właśnie one są przecież nieodłącznym elementem świątecznej atmosfery.\nNie może ich zabraknąć w bożonarodzeniowym menu, gdyż są symbolem szczęścia i dostatku.


Internetowe Muzeum Solidarności - ratujmy je!\nWątek: Internetowe Muzeum Solidarności - ratujmy je!\nAutor Wątek: Internetowe Muzeum Solidarności - ratujmy je! (Przeczytany 4508 razy)\n« dnia: Listopad 13, 2010, 15:19:03 pm »\nWarto zaglądnąć do muzeum, gdzie możesz dowiedzieć się o historii Solidarności od podszewki.\nWitaj w Internetowym Muzeum Solidarności. Znajdziesz tu pamiątki "Solidarności" z lat 1980 - 1990: znaczki pocztowe, podziemne gazetki, banknoty, plakaty oraz wiele innych ciekawych przedmiotów. Możesz się także zapoznać z treścią najważniejszych dokumentów "Solidarności". Dla tych, którzy nie są świadomi przypominam, że eksponaty wystawione w muzeum, do roku 1989 były nielegalne, a za ich posiadanie można było zostać surowo ukaranym. Jednak jeszcze trudniejsze zadanie mieli ludzie zajmujący się drukowaniem albo rozpowszechnianiem podobnych przedmiotów i za to należy Im się ogromny podziw i szacunek.\nJest też dość smutne oświadczenie, na które powinna społeczność Wiernych jakoś zareagować.\nOd pewnego czasu zastanawiam się czy prowadzić dalej Muzeum czy może czas już zrezygnować. Nie chcę oszukiwać siebie ani tym bardziej Was, drodzy odwiedzający. Moje zainteresowanie tematem słabnie, mam dziś inne sprawy i obowiązki. Od października będę studentem. Kierunek studiów, który wybrałem nie ma żadnego związku z tematem strony. Te czynniki sprawiają, że nie widzę już perspektyw dla Internetowego Muzeum Solidarności. Dlatego postanowiłem zakończyć działalność. Strona nie zniknie z sieci, ale nie będę już uzupełniał kolekcji. Dziękuję wszystkim tym, którzy odwiedzili stronę, dzielili się ze mną swoją opinią czy przysyłali mi swoje eksponaty. Jednocześnie chciałbym te wszystkie osoby przeprosić. Za to, że nie doczekały się zbyt wielu uaktualnień i za te wszystkie mejle, na które nie odpowiedziałem!\nMoże warto wysłać tam kogoś, pomóc przy poprawie graficznej?\nZobaczcie stronę, na prawdę warto popierać słuszne inicjatywy.\nZnaleźć tam można między innymi:\n« Ostatnia zmiana: Listopad 13, 2010, 15:19:19 pm wysłana przez p1tereQ »\nOdp: Internetowe Muzeum Solidarności - ratujmy je!\n« Odpowiedź #1 dnia: Listopad 13, 2010, 20:16:48 pm »\npo pierwsze strone trzeba przeniesc...sponsor moze byc na stronie glownej a nie jako nazwa strony...\n« Odpowiedź #2 dnia: Listopad 13, 2010, 23:21:14 pm »\nCytat: smiechu w Listopad 13, 2010, 20:16:48 pm\nMoje lata świetności się zakończyły, ale w ten sposób to chyba nie działa.\nFilozofować to dobra sprawa, mieć plan to jeszcze lepsza, ale chyba najlepiej byłoby zacząć coś w tym kierunku.\nNa mnie takie zapomniane i opuszczone inicjatywy działają pobudzająco, sprawiają że krew szybciej płynie i zanim jeszcze napiszę o tym na forum mam wizję tego co z taką inicjatywą zrobić. Czasami błędnie mierzę i Was taką samą miarą, po prostu zależy mi bardzo na takich sprawach. Myślałem, że odzew będzie duży, większa ilość komentarzy, ale na szczęście jestem na emeryturze i wszystko biorę już na spokojnie. Szkoda, bo nikt do tej pory nie stworzył internetowego muzeum solidarności.\n« Odpowiedź #3 dnia: Listopad 13, 2010, 23:51:30 pm »\nosobiscie wole miec plan zanim zaczne cos robic...zeby miec plan trzeba zrobic burze mozgow...powiedzialem co mi pierwsze przyszlo do glowy...\n« Odpowiedź #4 dnia: Listopad 18, 2010, 10:05:37 am »\nNa początek to trzeba skontaktować się z dotychczasowym adminem i porozmawiać o przekazaniu uprawnień\n« Odpowiedź #5 dnia: Listopad 18, 2010, 18:39:21 pm »\ni byloby dobrze znalezc jakis kontakt z Solidarnoscia...ktos kogos zna?\n« Odpowiedź #6 dnia: Listopad 20, 2010, 15:33:28 pm »\n1. Pogadać z adminem\n2. Przygotować nową grafikę\n3. Znaleźć ze dwie osoby, które będą się zajmować administracją, kontaktami z Solidarnością, uzupełnianiem kolekcji, etc.\n4. Nawiązać kontakt z Solidarnością\n5. Grafikę zaimplementować\n6. Przenieść stronę, pozostawiając na starym adresie tylko odnośnik do nowej strony\n7. Uzupełnić kolekcję\n8. Można dodatkowo podać linki (albo treść - do ustalenia z autorami) do artykułów o solidarności z netu\n9. Można przygotować "sylwetki" członków solidarności (np. z encyklopedii solidarności)\n10. ...i można jeszcze wiele więcej, ale najważniejszy jest pkt. 3, bez niego nie ma co ruszać tematu.\n« Odpowiedź #7 dnia: Grudzień 25, 2010, 10:51:48 am »\nStarałem się nawiązać kontakt, ale nie otrzymałem odpowiedzi. Myślę, że gdyby wielu nas napisało w tej sprawie to efekt byłby inny.\nSpróbujmy wysłać wszyscy, przecież niczego nie mamy do stracenia, a możemy wiele zyskać


Okno, które może być drzwiami do życia - blog Wojtek\nWojtek, 26 marca 2017 r.\nZ problemem pozbywania się ciąży niechcianej spotkałem się już w latach 60. XX w. - w miarę szybko - jeżeli patrzeć kryterium nauczenia się czytania i pisania. W tamtym czasie wielu znajomych rodziców otrzymywało nowe mieszkania - a te miały już centralne ogrzewanie. My mieszkaliśmy w zabudowie szeregowej, która nie była przewidziana dla takich luksusów - ale dla wielu naszych znajomych nasz piec był okazją pozbycia się zbędnych książek.\nW tamtym czasie trudno było pozbyć się niewygodnych śmieci - a takimi były również i stare książki gromadzone skrupulatnie w domowych zbiorach... a te przy przeprowadzce stanowiły znaczący problem...\nDla mnie było to niesamowite przeżycie, bowiem mogłem bez problemu poznawać treść ukrytą pod znakami graficznymi zadrukowanych stron. Łykałem wszystko, chociaż nie wszystko było dla mnie zrozumiałe. Najbardziej jednak lubiłem grube książki w twardej oprawie - a te z lat 50. XX w. były naprawdę interesujące. Mam tu na myśli ksiażki przeznaczone dla kobiet wiejskich typu "poradnik gospodyni wiejskiej" a także liczne publikacje poświęcone uprawie ogrodu - który był wtedy bardzo poszukiwanym uzupełnieniem strefy mieszkaniowej...\nW tych książkach było wiele ważnych i ciekawych tematów, a jednym z nich było powszechne korzystanie z opieki medycznej organizowanej w tworzonych przez państwo ośrodkach zdrowia. W tamtym czasie powszechnym zwyczajem było korzystanie z pomocy felczera albo "babki" - czyli osoby znającej się na przynoszeniu ulgi osobom cierpiącym. Korzystanie z pomocy lekarskiej nie należało wtedy do rutynowych czynności. Do lekarza szło się dopiero wtedy, kiedy taki wiejski znachor nie dawał rady w przywróceniu zdrowia.\nTam znalazłem bardzo ważne informacje przeznaczone dla kobiet usiłujących pozbyć się niechcianej ciąży. Autorzy tych poradników przestrzegali przed korzystaniem znanych, ludowych sposobów usuwania ciąży. Sposoby były proste - polegały na wielokrotnym skakaniu ze stołu na podłogę, aby doprowadzić do usunięcia zagnieżdżonego płodu. Autorzy przestrzegali przed stosowaniem różnych przedmiotów powodujących podrażnienie macicy poprzez drażnienie długim i cienkim przedmiotem, a szczególnie przestrzegano przed używaniem drutów dziewiarskich - któe groziły przebiciem ścianek macicy i zakażeniem - w tamtym czasie ze skutkiem śmiertelnym.\nPrzestrzegano też przed stosowaniem różnych wywarów ziołowych powodujących zatrucie organizmu i skuteczne poronienie - bowiem takie przedawkowania nieznanych środków także mogło skończyć się śmiercią kobiety usiłującej pozbyć się niechcianego dziecka...\nJak wspomniałem, wtedy byłem dzieckiem uczącym się czytać, stąd wiele terminów było dla mnie niejasnych. Dlatego z zimną krwią przyjmowałem przeczytane informacje. Minęło ponad pół wieku od tego czasu. Miałem go aż nadto na przemyślenia i świadomie - po raz pierwszy ujawniam treść przeczytanej informacji - bo widzę konieczność podniesienia tego problemu.\nKilka lat temu klasztory rozpoczęły akcję instalowania specjalnego pomieszczenia dostępnego z zewnątrz. Nazwano je "oknem życia". Jest to specjalnie przygotowane pomieszczenie z możliwością otwarcia od zewnątrz. Zgodnie z deklaracją założyciela - jest to specjalne pomieszczenie - gdzie można pozostawić dziecko, jeżeli rodzice mają jakiekolwiek problemy z dalszą opieką nad noworodkiem.\nDziecko uzyskuje status specjalny.\nZasada jest prosta. Jeżeli ktoś przekaże dziecko pod opiekę Kościoła - takie dziecko jest kierowane do adopcji. TO organizator "okna życia" zabezpiecza sprawy związane z nadaniem imienia, z rejestracją w urzędzie stanu cywilnego oraz zapewnia opiekę zdrowotną w pełnym zakresie niezbędnym dla zachowania życia dziecka.\nJednocześnie tworzy się specjalny rodzaj dokumentu, który uwalnia rodziców dziecka od jakiejkolwiek odpowiedzialności za tak trudną decyzję.\nCzas pokazał, że ta inwestycja jest bardzo potrzebna. Bardzo często dziecko po urodzeniu się zostaje przekazane pod opiekę, często w bardzo dramatycznych okolicznościach - wkrótce po porodzie, często w warunkach domowych. Tu warto zastanowić się - dlaczego dochodzi do tak dramatycznych decyzji. Często można uznać, że jest to świadomość braku środków na utrzymanie rodziny - ale znacznie częściej będzie to dramat kobiety - porzuconej przez ojca dziecka i bez wsparcia własnych rodziców. Tak widziałbym ten problem.\nCzy można go rozwiązać ?\nMyślę, że już najwyższy czas zwrócić uwagę na model rodziny - w którym ważny jest każdy człowiek. Media współczesne żerują na słabostkach. Kino szuka wzorców przysparzających kasy twórcom kultury, ale nie zawsze są to wzorce godne naśladowania. Przemoc, okrucieństwo - są to bardzo poszukiwane trendy w tworzeniu tzw. "kina akcji" - przecież dramat jako sztuka od samego początku bazuje na tragedii ludzkiej. Jednak ofiarą jest tutaj dziecko - bezbronne i bezsilne, niezdolne do samodzielnego funkcjonowania bez troskliwej opieki rodziców...\nDlatego szczególną pomoc należy skierować do tych osób, którym zawaliło się oparcie w najbliższych...\nOpublikowano: 26.03.2017 08:30. okno życia\tAutor: Wojtek


WANNA NOVECENTO / AGAPE - Rooms Design Łódź\nStrona główna/Łazienka/Wanny/WANNA NOVECENTO / AGAPE\nWanna Novecento swoim designem nawiązuje do dawnego stylu. Jej wyrafinowane, miękkie linie, to nowa interpretacja klasycznego stylu tradycyjnej wanny. Dostępna w wersji wolnostojącej oraz do zabudowy. Wersja wolnostojąca dostępna jest bez metalowych wieszaków na ręczniki, z jednym wieszakiem lub z dwoma. Wanna Novecento jest wykonana z białego lub dwukolorowego (na zewnątrz w kolorze ciemnoszarym RAL7021 lub jasnoszarym RAL7044) materiału Cristalplant®.\nKategorie: Wszystko, Łazienka, Wanny Tagi: agape, cristalplant, Benedini Associati, wanna, wanna do zabudowy, wanna wolnostojąca, wanna o zaokrąglonych kształtach, wanna z wieszakiem na ręcznik


Agencje idą na giełdę - Puls Biznesu - pb.pl\nAgencja reklamowa Martis\nFirmy reklamowe i PR w ofercie publicznej\nwybiera się na główny\na PR-owa Liberty Group już\njest na New Connect. Po co?\nPo pieniądze i prestiż.\nKoniec minionego i początek tego roku przejdą do historii Giełdy Papierów Wartościowych (GPW). Na New Connect zadebiutowała pierwsza agencja PR, a jeszcze w pierwszym półroczu 2008 na głównym parkiecie pojawi się agencja reklamowa.\n— O wejściu na giełdę myśleliśmy już w 1997 r., kiedy zakładaliśmy spółkę akcyjną. Potem nadszedł jednak kryzys i dla giełdy, i dla naszej branży, co przystopowało te plany na całą dekadę — opowiada Arkadiusz Artemjew, prezes agencji Martis.\nStrategia firmy zakłada budowę grupy kapitałowej, oferującej obsługę reklamową w zakresie budowy wizerunku i komunikacji marki. Na parkiet będzie ją wprowadzała jej spółka zależna, specjalizująca się w obsłu- dze PR.\n— Przygotowujemy agencję do kontaktów z mediami i inwestorami. Szkolimy jej pracowników z wiedzy o rynku kapitałowym — tłumaczy Dariusz Jarosz, prezes Martis Consulting.\nMartis, z obrotami wynoszącymi 11 mln zł w 2006 r., będzie pierwszą agencją reklamową full service z całkowicie polskim kapitałem, która pojawi się na GPW. Z rynku chce zgarnąć kilkanaście milionów złotych na rozwój i przejęcia innych podmiotów. Jak na to reaguje branża?\n— Z punktu widzenia agencji PR i reklamowych wejście na giełdę jest dobrym rozwiązaniem. Mogą na tym zarobić o wiele więcej, niż gdyby zostały przejęte przez zachodni koncern reklamowy. Im więcej agencji reklamowych jest mocniejszych finansowo, tym lepiej. Z drugiej strony, inwestycje w takie firmy mogą być ryzykowne. Po pierwsze dlatego że są to firmy o relatywnie niskiej rentowności. Po drugie — wystarczy, że odejdą z nich ich szefowie lub inni kluczowi pracownicy i wtedy wszystko może się zawalić — komentuje Paweł Kastory, prezes Stowarzyszenia Agencji Reklamowych.\nLiberty Group pojawiła się na New Connect pod koniec listopada 2007 r. Już na otwarciu jej akcje wzrosły o 100 proc., osiągając 2,40 zł za jedną, co należy uznać za sukces.\n— Zdecydowaliśmy się wejść na New Connect w wyniku obserwacji rynku. Przewidujemy, że lata 2008-09 będą okresem konsolidacji w polskiej branży PR, czyli stanie się to, co na Zachodzie zaszło 8-10 lat temu — mówi Robert Niczewski, prezes Liberty Group.\nJeszcze w tym roku firma, która dotąd specjalizowała się w komunikacji korporacyjnej, chce przejąć jedną z większych agencji PR.\n— Zamierzamy poszerzyć nasze portfolio o PR wewnętrzny, sponsoring, eventy itp. Planujemy też zatrudnienie nowych pracowników i rozbudowę działu relacji inwestorskich. W 1,5 roku chcielibyśmy zostać jedną z pięciu największych agencji PR w Polsce — zdradza Robert Niczewski.\nProblem w tym, że w rankingu branżowym Liberty Group, z rocznymi przychodami około 2,3 mln zł, plasuje się daleko. Prognozy na kolejne lata też nie rzucają na kolana. Biznesowe plany związane z rozwojem firmy, a nawet z wejściem na GPW w 2009 r., prezes Niczewski łączy z działaniem funduszu Capital Partners, do którego należy 35 proc. akcji spółki, i z przejęciami.\n— Dzięki obecności na New Connect uwiarygodniliśmy się jako firma i uzyskaliśmy wycenę rynkową naszej spółki, co stawia nas w zupełnie innej pozycji podczas negocjacji biznesowych — podkreśla Robert Niczewski.\nOptymizmu prezesa Niczewskiego nie podzielają niektórzy przedstawiciele branży PR.\n— W innych krajach na giełdy wchodzą zazwyczaj największe międzynarodowe agencje, jak kiedyś brytyjski Shandwick. Dlatego uważam, że w przypadku mniejszych agencji PR nie ma to większego sensu. Na świecie żadna agencja nie zadebiutowała na giełdzie tylko po to, by zebrać pieniądze na przejęcie konkurenta. Agencje PR to firmy, w których największą wartość stanowi kapitał ludzki, a nie urządzenia czy sieć sprzedaży — uważa Ryszard Solski, dyrektor generalny Sigma International.\nWtóruje mu Paweł Trochimiuk, prezes Związku Firm Public Relations.\n— Przyszli inwestorzy zagraniczni, patrząc na nas poprzez spółki notowane na rynku publicznym, mogą pomyśleć, że agencje PR w Polsce są takie jak ich reprezentacja na giełdzie. Takie debiuty giełdowe mogą zniekształcić obraz naszego rynku — uważa prezes.\nKto będzie miał rację? Czas pokaże.\nAkcjeEdukacja, nauka, oświataRynek pracyPrzejęcia\nEdukacja, nauka, oświata / Agencje idą na giełdę


Spuszczenie psa ze smyczy na Kępie Redłowskiej może kosztować nawet tysiąc złotych | Gdynia Nasze Miasto\nSpuszczenie psa ze smyczy na Kępie Redłowskiej może kosztować nawet tysiąc złotych\nAgata Grzegorczyk 23.02.2010 Zaktualizowano 24.02.2010\nPies w gdyńskich lasach nie ma prawa biegać bez smyczy A.Grzegorczyk\nStrażnicy miejscy z Ekopatrolu apelują do właścicieli psów by nie spuszczali ze smyczy swoich pupili w lesie. Szczególnie pod koniec zimy, w lutym i marcu taka wizyta biegającego luźno psiaka może się skończyć dla mieszkańców lasu, szczególnie saren, tragicznie. Nawet jeśli pies nie chce zrobić krzywdy sarnie, a gonitwę traktuje jako zabawę, sarna może to przypłacić życiem.\nW ostatnich dniach tylko na terenie rezerwatu Kępa Redłowska miały miejsce aż trzy takie przypadki. A to bardzo dużo, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, iż według szacunków strażników z Ekopatrolu mieszka tam tylko kilkanaście saren.\nSpokoju nie mają też sarny na Witominie.\n- Nie dalej jak tydzień temu mężczyzna poszczuł dużego, czarnego psa na sarnę. Pies oczywiście zaczął ją gonić. Interweniował na szczęście mój sąsiad, groził mu, że wezwie Straż Miejską itd. Argumenty słowne nie bardzo przekonywały tego pana z psem, mało brakowało a doszło by do rękoczynów. W końcu jednak mężczyzna odwołał psa, a sarna uciekła, ale była już mocno zmęczona. To jest po prostu skandal, jak ludzie mogą być tak nieczuli w stosunku do innych żywych stworzeń - denerwuje się Izabela Pietrzak z Witomina.\nZa puszczanie psa luzem w lesie można zresztą słono zapłacić. Za spacerek po lesie bez smyczy grozi mandat nawet do 500 złotych. Kto będzie się bronił, że był z pieskiem tylko na skraju lasu, a ten pobiegł za daleko, wiele nie zyska. Od dwóch lat bowiem w Gdyni, także na terenach miejskich obowiązuje całkowity zakaz puszczania psów luzem, niezależnie od ich wielkości i tego czy pysk mają zabezpieczony kagańcem. Tu mandat wynieść może do 200 zł. Najwięcej kosztować może niesubordynowanego właściciela wizyta ze spuszczonym ze smyczy czworonogiem w rezerwacie Kępa Redłowska. Tam strażnik może nałożyć mandat w wysokości nawet do tysiąca złotych.\nDlaczego psie zabawy w lesie są tak niebezpieczne dla saren opowie Henryk Bubicz, szef gdyńskiego Ekopatrolu w jutrzejszym (środowym) papierowym wydaniu "Polski - Dziennika Bałtyckiego"


Innowacyjna kierownica Jaguara ma uchronić kierowców przed rozkojarzeniem\nStrona główna > Newsy > Innowacyjna kierownica Jaguara ma uchronić kierowców przed rozkojarzeniem\nProducenci samochodów dwoją się i troją w staraniach nad poprawą bezpieczeństwa osób znajdujących się w pojeździe. Ostatecznym rozwiązaniem będzie pełna autonomizacja samochodów, jednak zanim to nastąpi, trzeba najpierw wziąć się za najbardziej zawodny czynnik — ludzki. Jedną z częstszych przyczyn wypadków drogowych jest rozkojarzenie kierowcy, nierzadko wywołane skupieniem uwagi na telefonie komórkowym. Brytyjska marka samochodów Jaguar znalazła nietypowe rozwiązanie mające temu zapobiec. Jest nim innowacyjna kierownica z funkcją szybkiego podgrzewania i schładzania.\nZdaniem Jaguara, rozproszenie uwagi kierowcy stanowi 10 procent wszystkich śmiertelnych wypadków w samych Stanach Zjednoczonych. Wobec tak katastrofalnych statystyk postanowiono przeprowadzić badania razem z Uniwersytetem w Glasgow. Ich rezultaty sugerują, że wskazówki przekazywane w formie termicznej mogą być sposobem na utrzymanie pełnej koncentracji kierowców. Efektem tego jest stworzenie „sensorycznej kierownicy”, której pewne obszary mogą być szybko ogrzewane i schładzane. Dzięki temu kierowca otrzymuje informacje o tym, gdzie skręcić lub kiedy zmienić pas ruchu. Ponadto możemy zostać ostrzeżeni przed zbliżającym się skrzyżowaniem. Różnica temperatur ma wynosić do 60 stopni Celsjusza.\nZobacz także: Google chce mieć bogatą bazę aplikacji na… samochody\nPomimo innowacyjności tego rozwiązania ciężko wyobrazić sobie jego skuteczność w praktyce. Rozkojarzeni kierowcy często nie reagują na znacznie bardziej podstawowe bodźce, więc trzymając w jednej z rąk telefon komórkowy mogą nie zauważyć, że druga dotyka cieplejszej lub zimniejszej kierownicy. Znacznie bardziej efektywną metodą zwrócenia uwagi kierowcy zdaje się obecne od lat rozwiązanie, które wprawia koło kierownicy w ruch.


Inspiracje | ChceszKuchnie.pl\nKuchnia jest pomieszczeniem wyjątkowym. To właśnie w niej spotykamy się zarówno w rodzinnym gronie jak i z przyjaciółmi, przygotowujemy posiłki dla najbliższych, dyskutujemy przy ciepłej herbacie bądź wypłakujemy się koleżance. Wszystko to sprawia, że kuchnia powinna być nie tylko stylowa, ale również funkcjonalna. Jak dobrać baterie i blat, zaaranżować ściany oraz podłogę, a całość przyozdobić odpowiednimi dodatkami? Przygotowaliśmy dla Ciebie zbiór inspiracji, które sprawią, że Twoje pomieszczenie stanie się niepowtarzalne. Komu z nas nie marzy się kuchnia w stylu orientalnym zachwycająca wyszukanymi dodatkami, bądź prosta, minimalistyczna – idealnie pasująca do małych pomieszczeń? Jeżeli nie masz pomysłu, przejrzyj oferowane przez nas inspiracje i wybierz coś dla siebie.\nWyspa kuchenna jest niezwykle praktycznym i funkcjonalnym meblem, który zazwyczaj stanowi serce kuchni. Miejsce te skupia wokół siebie wszystkich domowników i wręcz nie jest ona małym przedsięwzięciem, Jeśli jednak nasza kuchnia posiada na tyle duży metraż, nie warto się zastanawiać tylko najszybciej zainwestować w wyspę. Jako, że wyspa stanowi de facto centralne miejsce kuchni, często...\nZbliża się wiosna i to wielkimi krokami. Być może dlatego ta jasna, przestronna kuchnia, w której dominuje błyszcząca i czysta biel, stała się inspiracją. Ta kuchnia to dużo naturalnego oświetlenia dzięki sporym oknom. Błyszczące i gładkie powierzchnie. Czysta biel, która staje się luksusową w tym wydaniu. Jest bardzo elegancko i gustownie, a aranżacja kuchenna czyni tę przestrzeń...\nJasna, biała kuchnia w szwedzkim domu\nKto powiedział, że kuchnia musi być nudna? A czy ktoś określił, że wszystko w typowej aranżacji kuchennej musi być równe, proste i odpowiadać kątom 90ciu stopni? Wyobraźmy sobie kuchnię, w której panuje równowaga, ale została ona osiągnięta między innymi dzięki asymetrycznym wykonaniom. Asymetryczne ściany w kuchni to chyba najbardziej oryginalny pomysł, jaki mógł komukolwiek...\nAsymetryczne wnętrze i wewnętrzna harmonia\nOdwiedzając Florydę można pokusić się o zaglądnięcie do włoskiej firmy mebli, która tworzy naprawdę niesamowite kuchnie. Tutaj stawia się na przestronność i innowacyjne rozwiązania. Dzięki specyficznym rozwiązaniom, niezbędny dla większej liczby gości stół pozwoli ich swobodnie pomieścić, a gdy w kuchni i w domu zostają już tylko domownicy, stół nagle niknie schowany gdzieś...\nWłoska kuchnia i jej meble\nWykonanie, których możemy podjąć się we własnym zakresie są dla nas najlepsze. Nie tylko dlatego, że mamy większe pole do popisu, ale i dlatego, że możliwość zrobienia czegoś na własną rękę daje nam mnóstwo satysfakcji. Mnóstwo elementów, z którymi mamy do czynienia na co dzień, może posłużyć za wyjątkową ozdobę bądź funkcjonalne rozwiązanie w kuchennej przestrzeni....\nPomysł na poszerzoną wyspę kuchenną na własną rękę\nKuchnie wykonane wedle tego typu projektów, idealnie wpasowują się w miejski klimat. Są bardzo nowoczesne i oryginalne, ale wciąż funkcjonalne i zapewniające naprawdę wiele frajdy podczas ich użytkowania. Ten sam projekt wykonany w różnych barwach, a do tego odmienne detale pozwalają na uzyskanie indywidualnego charakteru. Wieka wygoda na jaką wpływa zastosowanie innowacyjnych rozwiązań...\nMiejski styl kuchni od EUROMOBIL\nKuchnia jest pomieszczeniem, które stanowi dla nas swego rodzaju królestwo. Jest miejscem, w którym odnajdują się szefowie kuchni, mistrzowie eksperymentów kulinarnych, ale i amatorzy stawiający pierwsze kroki na drodze kuchennej przygody, jak i ci, którzy wpadają do niej tylko przygotować swój posiłek. Niezależnie od tego, do której grupy osób należymy, kuchnia wciąż pozostaje pomieszczeniem,...\nOtwarta kuchenna przestrzeń, ze swobodnym dostępem do jadalni, czy też salonu, to chyba marzenie każdego z nas. Tak zaaranżowana przestrzeń jest wygodna, a do tego wygląda naprawdę wyjątkowo. Jest przestronnie, komfortowo, a efekt wizualny gwarantuje niezapomniane wrażenia i radość z tak urządzonej kuchni każdego dnia. W tym wydaniu kuchnia nie tylko pozostawia otwartą przestrzeń, jednocześnie...\nPodzielona przestrzeń kuchenna\nPrzestrzeń tego niewielkiego domu została zaprojektowana w taki sposób, aby wszędzie było naprawdę blisko. Tutaj jednak największą uwagę przyciągają specjalne okna. To ogromna szklana ściana, która jest przesuwana. Można więc spędzić czas z bliskimi, przyjaciółmi bądź zwyczajnie spożywając samemu posiłek przy stole i delektować się widokiem lub też zyskać na miejscu, które...\nNiewielki, nowoczesny dom z najfajniejszymi oknami\nTen projekt kuchni pokazuje, że przestrzeń przeznaczona do gotowania może być z jednej strony uniwersalną, ale i niebanalną oraz urządzoną w sposób bardzo funkcjonalny. W kilku punktach udało się podsumować sposoby, jak zwiększyć funkcjonalność swojej kuchni. Przede wszystkim dużą rolę odgrywają tutaj kształty. Opływowe, owalne, okrągłe. Delikatne linie, które nie będą kanciaste,...\n7 sposobów na funkcjonalną kuchnię\nTa kuchnia jest wprost wyjątkowa w każdym calu. Naprawdę wiele zawdzięczać można wielowarstwowemu drewnu, które czyni ją przestrzenną, ciekawą i charakterystyczną. Przestrzeń oświetlona w dużej mierze naturalnie dzięki sporym oknom, które wpuszczają promienie słoneczne od podłogi aż po sam sufit. Panele z sosnowych listew zostały zamontowane na ścianie i na suficie, co daje niezwykłe...\nWielowarstwowe drewno w kuchennej aranżacji\nCzy to zwykła kuchnia, czy może salon, w którym ma się ochotę wygodnie zasiąść i coś ugotować? To wydanie kuchni jest wyjątkowym, bowiem naturalne drewno zagościło na wszystkich ścianach, a także na suficie. Imponujący efekt wizualny. Całość jest niemal artystycznym majstersztykiem, ponieważ połączenie ciepłego drewna, które daje wrażenie przytulności i bezpieczeństwa, z...\nDrewno na ścianach i suficie\nKuchnia od ALNO to projekt, który jest wyjątkowy w każdym calu. Efekt wizualny zachwyca. Uwagę przyciągają zastosowane materiały, kolorystyka i zdobienia. W tym wydaniu nie brak jednak niezbędnej funkcjonalności. Wszystko zostało urządzone w bardzo praktyczny sposób. Odnajdzie się tutaj każdy szef kuchni. Najbardziej w tej kuchni fascynuje to, jak wiele daje możliwości. Dwie lodówki...\nFantastyczna kuchnia, w wyjątkowym stylu\nTa kuchnia zdecydowani wychodzi poza standardowe ramy. Można o niej powiedzieć, że jest idealnym połączeniem tradycyjnego stylu z czymś całkiem nowoczesnym, współczesnym. Jednakże to i tak zbyt mało, by opisać, jak wiele oferuje to wnętrze. Świetnie dowodzi nie tylko tego, że tradycyjne wykonania cieszą się wciąż wielkim uznaniem, ale przede wszystkim tego, że nawet te elementy,...\nTradycyjna kuchnia w wyjątkowym stylu\nTa kuchnia mogłaby być spełnieniem marzeń każdego domownika i przyszłego szefa kuchni. Wewnątrz postawiono na naprawdę sporą liczbę kontrastów, ale tutaj za cały niesamowity efekt odpowiada ogromne przeszklenie. Do środka wpada masa naturalnego światła, dzięki czemu z powodzeniem zagościły tu ciemne, głębokie barwy. Głębia podłogi, do tego ciemne meble, a dalej kontrast bieli....\nKuchnia wewnątrz, czy na zewnątrz\nTe pięć wnętrz kuchennych, które widnieją na zdjęciach zostały wybrane pośród wielu, jakie można znaleźć w Internecie. Choć każda z tych kuchni jest totalnie inną, urządzoną w odmiennym stylu, to jednak wszystkie łączy ten sam przekaz i ta sama funkcjonalność. Różnią się kolorami, wykorzystanymi materiałami, niebanalnymi połączeniami i ogólnym efektem wizualnym, ale przecież...\nPięć inspirujących wnętrz kuchennych\nTen wyjątkowy dom w Dublinie, który przeszedł remont pozwala swoim domownikom cieszyć się posiłkiem spożywanym w kuchni, ale niejako na zewnątrz. Natura wchodzi tu do kuchennego wnętrza, a może to właśnie kuchnia wychodzi nieco naprzód i stawia krok bliżej do zielonej przyrody zza okna? Kuchnia i jadalnia w tym wydaniu są bardzo stylowe. Jednak największą uwagę skupiają duże rozsuwane...\nNowoczesna kuchnia z widokiem\nTa cudowna, nowoczesna kuchnia w stylu edwardiańskim została stworzona na indywidualne zamówienie klienta. To najlepsze wydanie kuchni i efekt końcowy, który wprost zachwyca i to w każdym, nawet najdrobniejszym detalu. Kontrastujące materiały. Połączenie stali nierdzewnej, która jest zimna z ciepłem miedzi. Do tego błyszcząca biel oraz naturalne dębowe szafki. Uzyskano idealną harmonię...\nPrzepiękna kuchnia w edwardiańskim stylu od Artichoke\nTa kuchnia zdecydowanie przyciąga uwagę, choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że nie ma w niej nic ciekawego. Po oczach niemal bije minimalizm i prostota. Jednak w tym wydaniu i połączeniu otwartej przestrzeni z czystą bielą pomieszczeń naokoło, całość zyskuje na bardzo wyrafinowanym wydaniu. Ma się wrażenie przestrzeni, która jednak była dość skrzętnie projektowana i komponuje...\nIdealna drewniana kuchnia\nHenrybuilt znany jest z ręcznych wykonań, wysokiej jakości kuchni. Obecnie pojawiał się nowa kolekcja, która obejmuje szuflady. Bardzo praktyczne, estetyczne i eleganckie. Idealne do nowoczesnych kuchni, aby wygodnie przechowywać wszystkie niezbędne akcesoria. Połączone funkcjonalności, wysokiej estetyki i trwałość wykonanych elementów, aby służyły przez długi czas i zachwycały...\nEleganckie i funkcjonalne szuflady na akcesoria, do nowoczesnej kuchni


Dawny Gdańsk :: Zobacz temat - Zamykamy to forum?\nDawny Gdańsk Strona Główna » O forum » Powitania... i pożegnania » Zamykamy to forum?\nZamykamy to forum?\nWysłany: Pon Kwi 27, 2020 12:39 pm Zamykamy to forum?\nTytuł oczywiście prowokacyjny. Forum niech sobie będzie. Martwi mnie i irytuje, że niewiele tu się dzieje. Użytkownicy najwyraźniej udzielają się na Facebooku, a tu nie piszą. Jedynie Krzysztofowi jeszcze chce się coś stamtąd przekleić. Ja FB demonstracyjnie ignoruję (chociaż ostatnio z powodów praktycznych mam w telefonie Messengera), więc pewnie mnóstwo mnie omija. Wczoraj mało się nie wściekłem, gdy po zajrzeniu na jakąś stronę (sam z siebie bym tam nie trafił) dostrzegłem super fotkę z Łostowic, do której link od razu tu wkleiłem. Wiem, że to wołanie na pustyni, ale do cholery jak możecie to PROSZĘ przerzucajcie co ciekawsze fotki i wieści na Dawny Gdańsk.\nWysłany: Czw Maj 07, 2020 9:21 am\nZ tym udzielaniem się na gęboksięgu jako powodem do nieudzielania się na FDG to przesada, przynajmniej w moim przypadku. Nawet tam nie zaglądam, bo agresywne próby wymuszania rejestracji mnie [tu niecenzuralny czasownik]. Niełatwo jest teraz znaleźć temat, którego jeszcze nie było. Nie znaczy to jednak, że nie można już nic zrobić. Można, tylko nie należy liczyć na stały duży ruch i trzeba się z tym pogodzić.\nWysłany: Nie Maj 10, 2020 9:40 am\nTak na marginesie: FDG ma zasadniczą przewagę nad FB - publikowane treści da się odnaleźć (wyszukiwarka), indeksuje je także Google. A jak coś wrzucisz na FB, to tydzień później nikt tego nie znajdzie.\nAle ludzie chyba tego nie ogarniają - ze stratą dla wszystkich zainteresowanych historią\nWysłany: Pon Maj 11, 2020 7:39 am\nTo też jest jeden z powodów mojej irytacji i braku zrozumienia dla użytkowania FB w takim celu. Ale podobno jestem bumerem i się nie znam.\nWysłany: Pon Maj 11, 2020 8:50 pm\nWTF is FB?\nWysłany: Wto Maj 12, 2020 10:14 am\nJako 42-letni starzec kompletnie nie czuję ani nie lubię komunikacji przez FB (i ja podchodzę do tego nieomal tak samo "WTF is FB?")\nPozostałem na etapie forów - przejrzystych, usystematyzowanych, jak Kolega wcześniej zauważył - trwałych i dających się przeszukiwać.\nDla mnie FB jest męczarnią, bo nie umożliwia odnalezienia raz czytanych informacji czy widzianych zdjęć w szybki sposób - praktycznie trzeba przewijać i przewijać, czekać i ślepić się - mnie doprowadza to do irytacji i zniechęca.\nNa obronę FB trzeba przyznać jego masową akceptację, nie tylko wśród młodych, i duży wpływ mobilizujący uczestników do dzielenia się informacjami - zwłaszcza fotograficznymi. Gdyby nie FB, to wiele informacji by nie wypłynęło. To duży pozytyw. Tylko ten brak hierarchii i funkcji przeszukiwania morduje ideę fanpage'ów stworzonych do dzielenia się informacjami. FB został wymyślony, by dzielić się pierdołami i raz-dwa o nich zapominać.\nWysłany: Sro Maj 13, 2020 6:48 pm\n...i właśnie dlatego przede wszystkim mam blog o Wrzeszczu i normalną stronę o Żabiance, a FB używam jako wabika (prawie wszystko, co tam pokazuje, linkuje do strony) ;)\nWysłany: Sro Maj 13, 2020 10:15 pm\nStrony społecznościowe mają inną funkcję niż forum, nie da się np. tak dogłębnie analizować tematu jak tu.\nWysłany: Wto Maj 19, 2020 2:55 am\nCóż, wymieranie for kosztem grup twarzoksiążkowych to "trynd" powszechny i trwający od iluś lat. Fora, w porównaniu do fb mają wszelkie możliwe zalety, ale jedną - niestety decydującą - wadę. Otóż na na fb konto ma "każdy", a co więcej - każdy, kto ma tam konto ma dzięki grupom wszystko "w jednym miejscu". Też mnie wk.. że tak jest, ale nic się na to nie poradzi. A poza tym - w tematyce gdańskiej zachodzi imho dodatkowy czynnik - w czasie, gdy forum to było zakładane, tematyka gdańskiej przeszłości była dopiero odkrywana. Był swoisty "hype" na tę tematykę, bo mało kto wiedział na temat gdańskiej historii tyle, ile dziś można (m. in. dzięki temu forum) dowiedzieć się w ciągu godziny. Teraz temat jest już w dużej mierze przegadany i niewielu ma potrzebę tak się mocno tu udzielać jak kiedyś.\nWysłany: Wto Maj 19, 2020 2:14 pm\nDo tego stopnia, że jeden użytkownik od tygodnia próbuje odblokować swoje konto i mimo pomocy, której staram się mu udzielić, trwa to i trwa. Podziwiać chęć, przecież może sobie zostać przy FB.\nWysłany: Wto Maj 19, 2020 3:03 pm\nmało kto wiedział na temat gdańskiej historii tyle, ile dziś można (m. in. dzięki temu forum) dowiedzieć się w ciągu godziny. Teraz temat jest już w dużej mierze przegadany i niewielu ma potrzebę tak się mocno tu udzielać jak kiedyś.\nBardzo ryzykowna teza. To, że temat jest przegadany, wcale nie znaczy, że wszystko już wiadomo.\nWysłany: Wto Maj 19, 2020 11:02 pm\nNie pisałem, że wszystko wiadomo.\nBa, nie twierdzę nawet, że temat gdańskiej małej (i dużej) historii został wyczerpany, bo on oczywiście wyczerpany nigdy nie będzie (zwłaszcza że historia wciąż trwa )\nWskazuję jedynie, że pewien stopień wyczerpania tematu mógł mieć wpływ na spadek zainteresowania tą tematyką i w konsekwencji - odpływ użytkowników.\nChoć oczywiście główną z przyczyn odpływu aktywnych użytkowników jest "naturalny" trend odpływu ludzi na fb, który "zabija" fora o wszelkich możliwych tematykach.\nO kogo chodzi? Może będę umiał pomóc?\nWysłany: Czw Maj 21, 2020 4:25 pm\nO mnie chodziło jak już wiadomo. Zblokowałem się po profilowych zmianach, ale już admin odblokował, dzięki.\nOkiem starego fejsbukowicza : w temacie historycznym fb ma swoje plusy i minusy. Tak jak napisał beaviso, dzięki fb sporo osób udostępnia swoje rodzinne zdjęcia (głównie powojenne, ale starsze też). Wiele osób hurtowo lajkuje różne strony - w tym również z sentymentu historyczne. Przeglądając stare zdjęcia innych użytkowników, zostają zachęceni do podzielenia się swoimi. I tak to się kręci. Czasami ktoś pod zdjęciem dopisze jakiś wartościowy komentarz.\nPrywatnie poprzez fb dotarłem też do paru ciekawych osób, bo teraz łatwiej kogoś namierzyć.\nZe znajdywaniem jest ciężko, ale połowicznie rozwiązuje to widoczna w głównym poście godzina (w późniejszym czasie data i godzina), która jest jednocześnie linkiem do danego postu. Można go skopiować i zapisać.\nDużym minusem na fb, który mnie drażni, jest udostępnianie starych zdjęć z sieci bez podawania źródła i autora, również podbieranych z tego forum. Często poszukiwane z trudem zdjęcia (na przykład ja z grzecheem z forum swego czasu takie zdobywaliśmy), są na fb udostępniane jako czyjeś, no bo nie mają żadnej informacji. To jest częsta polityka. Na swoje własne też już trafiałem. Przed erą fb takie sytuacje raczej się nie zdarzały.\nWysłany: Pią Maj 22, 2020 11:09 pm\nAle nie zapominaj o komentarzach, które często prostują błędy, no i ciepłomiłe uwagi wynikające z sentymentu. No, i gdyby nie FB, gdzie mógłbyś wabić?\nWysłany: Pią Maj 29, 2020 11:38 am\nFakt, komentarze są bardzo cenne, podobnie możliwość "wabienia". Ale kiedy widzę kolejną stronę na FB, na którą po prostu ktoś wrzuca (świetne!) zdjęcia, to mi ręce opadają. Zobaczysz to raz, najczęściej przypadkiem, i jeśli sobie nie zapiszesz lokalnie na dysku, to zniknie Ci to z radaru na zawsze - i nigdy tego nie wyszukasz (vide strona Dawne Przymorze).\nAle może ludziom to nie przeszkadza, bo traktują te strony jako takie obrazkownie do karmienia sentymentu i tylko ja podchodzę do tematu systematycznie, badawczo i chcę, by było z tego coś więcej, niż lajki?


Andrografis 500 kapsułek Garden of Food\n» Andrografis 500 kapsułek\nKod produktu: 8CCF-30657\nAndrographis paniculata to zioło o bardzo cennych właściwościach prozdrowotnych. Wspomaga pracę systemu odpornościowego oraz posiada właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne i antybakteryjne. Wspiera funkcje wątroby i wpływa korzystnie na poziom glukozy we krwi. Wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum organizmów pasożytniczych oraz krętków boreliozy.\nUWAGA: Andrografis u 1% osób wywołuje reakcje alergiczne w postaci wysypki skórnej, głównie pokrzywki. Reakcja alergiczna ustępuje po odstawieniu zioła, ale może się utrzymywać przez tydzień lub dłużej. W takim przypadku kurację prowadzić przy użyciu pozostałych ziół z protokołu podstawowego Buhnera.\nI tydzień: 1 kapsułka 2 razy dziennie\nod II tygodnia: 2 kapsułki 3 razy dziennie\nJeżeli nie pojawi się reakcja alergiczna na zioło można zwiększyć dawki:\nUtrzymywać najwyższe dawki przynajmniej przez 60 dni. Jeśli objawy zostaną istotnie zredukowane, dawkę można stopniowo obniżyć do dawki podtrzymującej (2-3 kapsułki 3 razy dziennie).\nKoci pazur (Cat's claw) zwany również Vilcacorą wzmacnia i stymuluje system immunologiczny, wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwnowotworowe. Wspiera zdrowie stawów i działa jako ogólny środek wzmacniający organizm. Stosowany w boreliozie.


Blog Cyber Niekulturalny: 2010\nAutor: PKP o 17:43 2 komentarze:\nBez zbędnego przeciągania zapraszam do relacji z tegorocznego MFKiG. Ostrzegam jednak, że jest to "prywata" w czystej postaci.\nPoprzedni festiwal wywarł na mnie na tyle duże wrażenie, że bardzo chciałem przyjechać również na jego tegoroczną edycję. To pragnienie jakoś się rozmyło w czasie i jeszcze tydzień temu nie byłem pewien czy się w Łodzi pojawię. Zebrałem się jednak w sobie, pomęczyłem kilku znajomych propozycjami wyjazdu i ruszyłem na największe w Polsce święto komiksu. Z owych znajomych zaproszenie przyjął tylko Wojtek, za co jestem mu niezmiernie wdzięczny, gdyż nie ma nic gorszego niż samotne wędrowanie po wielkim i obcym mieście.\nPKS z Opola do Łodzi trochę jedzie, więc na miejscu zjawiliśmy się nieco po 11. Pierwszy punkt programu to oczywiście ŁDK. Kupno wejściówek na dwa dni, otrzymanie gustownych opasek (w tym roku żółtych) i pozbieranie kilku ulotek i broszurek (w tym tej najważniejszej, czyli programu). Chwilę później zjawiła się Louise, z którą zamieniłem kilka słów i wybrałem się na spotkanie z Mawilem i Sascha Hommerem. Właśnie wizyta tych dwóch autorów była dla mnie największą atrakcją tegorocznego MFKiG. Sama rozmowa przebiegała standardowo: goście mówili o swoich inspiracjach, innych niemieckich twórcach komiksowych oraz swoich dziełach wydanych właśnie przez KG. Wojtek w tym czasie udał się do sali 221, gdzie uczestniczył w kilku kolejnych spotkaniach. Po spotkaniu z Mawilem i Hommerem zrobiłem szybki rekonesans giełdy i dołączyłem do niego, akurat w trakcie dyskusji o Jokerze. Jakoś specjalnie się na nią nie napalałem, ale skoro już wszedłem, to postanowiłem zostać. Chłopaki całkiem ciekawie gadali i każdy, kto chciał wzbogacić swą wiedzę o największym przeciwniku Batmana, miał ku temu okazję. Na koniec przeprowadzony został konkurs. Każdemu z obecnych na sali rozdano karty, wśród których znajdowały się dwa jokery. Kiedy prowadzący powiedział: "No, to już wszyscy wiedzą czy wygrali", przypomniałem sobie, że na mojej nodze leży karta. Bez entuzjazmu odwróciłem ją i ku swemu zdumieniu stwierdziłem, że to czerwony joker. I w ten sposób, całkiem nieoczekiwanie, wygrałem oryginalne wydanie "Jokera" Briana Azzarello i Lee Bermejo. Później dowiedziałem się, że drugiego Jokera (nagrodzonego plakatem) wylosował mój redakcyjny kolega, Kuba. Jeśli dodać do tego fakt, że jednym z prowadzących dyskusję był Damex (o czym zresztą dowiedziałem się też później, bo chłopaka z wyglądu w ogóle nie kojarzyłem, a na samo spotkanie przybyłem z dziesięciominutowym spóźnieniem), który czasami też się na Alei Komiksu udziela, to całe wydarzenie może znaleźć się pod lupą wszelkich łowców teorii spiskowych w polskim komiksie (inna sprawa, że pewnie z połowa osób na sali miała kiedyś coś wspólnego z AK). Równie zaskakujący jest fakt, że gdybym po kilkudziesięciu minutach podpierania ściany nie przysiadł się do Wojtka, to on wylosowałby tę kartę. Później zresztą powiedział mi, że poszedł na ten panel m.in. ze względu na konkurs. Cóż, "life is brutal". Normalnie we wszelkich konkursach czy loteriach nie mam za wiele szczęścia, ale jeśli chodzi o komiksy, to los wyraźnie mi sprzyja (w ciągu ostatnich pięciu lat ze cztery razy wygrywałem w różnych konkursach okołokomiksowych).\nWróciłem do Textilimpexu, aby ze stanowiska Multiversum odebrać "Jokera", następnie zaopatrzyłem się w "Safari na plaży" i "W cztery oczy", i ustawiłem się w kolejce po autografy Mawila i Hommera. Prawie dwie godziny w kolejce to naprawdę kawał czasu, a ja, jako osobnik urodzony w schyłkowym okresie Polski Ludowej, nie przywykłem do wężyków pełnych ludzi (nie liczę kolejek w urzędach, na egzaminy, czy w supermarketach). Przynajmniej była to doskonała okazja, aby posłuchać osobników, którzy zdobywaniem autografów zajmują się niemal wyczynowo. Obaj goście z Niemiec wrysowali mi bardzo ładne graficzki. Mało tego, mogę pochwalić się, że byłem ostatnim szczęśliwcem, któremu Mawil zgodził się narysować roznegliżowaną niewiastę... Potem jeszcze jedna kolejka, do Tadeusza Baranowskiego, dzięki czemu Orient Men pojawił się w komiksie "To doprawdy kiepska sprawa kiedy bestia się pojawia". Jakoś wcześniej nie miałem okazji spotkać tego autora na żywo i muszę przyznać, że przy tym pierwszym spotkaniu wywarł na mnie naprawdę bardzo pozytywne wrażenie.\nOstatni posiłek jadłem przed wyjazdem (ok. 6 rano), a zbliżała się już 17, zatem kolejne kroki skierowałem wraz z Wojtkiem na Piotrkowską. Trochę mięsiwa i dwa piwa od razu zregenerowały me nadwątlone siły. Zbliżała się już 19, w związku z czym warto było zatroszczyć się o nocleg. Sala gimnastyczna na ostatnim piętrze ŁDK nadawała się do tego celu idealnie. Nauczony zeszłorocznym doświadczeniem, tym razem zaopatrzyłem się w śpiwór (a raczej, zaopatrzył mnie Wojtek, któremu w tym miejscu jeszcze raz dziękuję). Ba, w tym roku nie tylko zabrałem śpiwór, ale i wybrałem się na galę. Mój towarzysz podróży postanowił sobie tę atrakcję odpuścić.\nDwa szczelnie zapakowane autobusy wzbudzały zainteresowanie łódzkich przechodniów. Odjazd nastąpił z pewnym opóźnieniem, ale obu pojazdom szczęśliwie udało się dotrzeć na miejsce. Jako, że byłem sam jak palec, gdzieś w tłumie wypatrzyłem wspominanego już Kubę (sugerowałem się facebookowym zdjęciem, więc trochę zgadywałem, że to on) i postanowiłem perfidnie przyczepić się do jego ekipy. O samym przebiegu gali nie ma co pisać, bo listę odznaczonych, wyróżnionych, nagrodzonych itd. można sobie znaleźć w sieci. Na pewno bardzo charakterystycznym elementem był beatboxer. Co do najważniejszych nagród, czyli dla wydawnictwa i komiksu roku, to o ile wybór Ongrysa może być sporym zaskoczeniem (w żadnym razie jednak nie negatywnym), o tyle uznanie "Łaumy" najlepszym polskim tytułem ostatnich dwunastu miesięcy jest jak najbardziej zasłużone (aczkolwiek jestem fanem "Osiedla Swoboda"...). O tej porze i wśród takiego tłumu mój organizm domagał się już jakiegoś piwa, niestety ogromna kolejka do baru skutecznie blokowała możliwość zaspokojenia tegoż pragnienia. Naprawdę miałem już dość kolejkowych doświadczeń jak na jeden dzień... Chwilę pogapiłem się na wybory miss festiwalu, jednak spasowałem już przy drugiej rundzie i wspólnie z Kubą i jego radosną ekipą poszedłem na miasto.\nCzas spędzony w piwiarni za stracony uznać być nie może. Dyskusje m.in. o tym, która "Szklana Pułapka" jest najlepsza lub poczynaniach Straczynskiego w DC sprawiły, że wpadłem w błogi, geekowy nastrój. Naprawdę nie jestem w stanie zrozumieć ludzi, którzy przy piwie rozmawiają o polityce, lub, w jeszcze gorszym przypadku, o piłce nożnej... Niestety, próba przeszmuglowania Kuby i jego znajomych do ŁDK skończyła się niepowodzeniem. Wcześniej Wojtek oznajmił, że chciałby w niedzielę wcześniej wracać. Przejrzałem szybko program i w gruncie rzeczy nie znalazłem nic, czego nie mógłbym sobie odpuścić, zatem cała tegoroczna przygoda na MFKiG zakończyła się na jednym, jakże intensywnym jednak, dniu. Po przebudzeniu ruszyliśmy na dworzec i wpakowaliśmy się do PKS-u. Pierwszy raz zdarzyło mi się, że kierowca w autobusie postanowił sprawdzić mój rok urodzenia, w związku z czym studencka zniżka za przejazd przeszła mi koło nosa.\nTegoroczne MFKiG uważam za imprezę udaną. Pewnie, że byłem tylko na jednym spotkaniu i jednej dyskusji, nie obejrzałem żadnej wystawy, a ponadto nie kupiłem wielu tytułów, które planowałem nabyć właśnie w Łodzi (torba jednak została szczelnie wypełniona, a jej waga skutecznie obciążała lewe ramię). Udało mi się za to pojawić na gali finałowej, a nade wszystko dłużej pogadać z Louise i Kubą. Szkoda, że nie udało się zebrać większej ilość alejowych redaktorów, niemniej naprawdę się cieszę z tych dwóch spotkań. Już teraz wiem, że jeśli w przeciągu roku nie wyleczę się z komiksowego nałogu, to pojawię się również na 22. MFKiG.\nAutor: PKP o 17:10 1 komentarz:\nSześciokącik StarCrafta #16\nTen post powinien się tutaj pojawić już niemal trzy tygodnie temu. Co się odwlecze to nie uciecze. Za dwie godzinki wyjeżdżam na wakacje, zatem szybko do rzeczy. Aha, będzie dużo prywaty...\n"StarCraft 2" w końcu ujrzał światło dzienne - to wiedzą już wszyscy. Nocka z 26 na 27 lipca stała dla miłośników Gwiezdnego Rzemiosła, tym czym dla trzynastolatków były premiery kolejnych "Harrych Potterów". I ja czekałem na tę chwilę z niecierpliwością, niemniej splot kilku czynników, nie do końca zależnych ode mnie, przesunął mą radość nieco w czasie.\nPierwszym krokiem ku upragnionej grze było kupno nowego kompa. Przeszukałem sieć, wybrałem sklep, model i złożyłem zamówienie. Był 21 lipca. Pieniążki przelałem tego samego dzionka. Nazajutrz dostałem maila z informacją, iż zamówienie zostanie zrealizowane w ciągu 2-3 dni roboczych od wpłynięcia kwoty na konto. No, czyli na 27, względnie 28, powinno być. Nic z tego... Kiedy nastał dzień premiery, a laptop nadal nie gościł na mym stoliku, postanowiłem napisać do sklepu. O, a tu się okazało, że dostawa się opóźniła i komputery dotrą do nich dopiero w pierwszym tygodniu sierpnia. Miło, że mnie raczyli poinformować sami z siebie... Mogłem zrezygnować, ale skoro już sobie upatrzyłem sprzęt, to nie będę szukał na nowo. Postanowiłem poczekać. W takim wypadku z kupnem gry się nie śpieszyłem. Ostatecznie zaopatrzyłem się w nią 30 lipca, komp dotarł 4 sierpnia, kampanię skończyłem wczoraj. Tyle kalendarium.\nPółtora tygodnia na przejście "Wings of Liberty" to spory kawał czasu, zwłaszcza jeśli weźmie się poprawkę na to, że jednym z osiągnięć w grze jest przejście jej w mniej niż 7 godzin. W międzyczasie chodziłem jednak do pracy, miałem trzydniowy wyjazd i ogólnie zajmowałem się wieloma rzeczami, które skutecznie odciągały mnie od gry. Rzecz jasna, w czasie, w którym przy kompie nie siedziałem, cały czas myślałem o nowym "StarCrafcie", a Pikielniki i Wypalacze przewinęły się nawet przez moje chore sny. Maniactwo zobowiązuje... O samej rozgrywce pewnie jeszcze nie raz napiszę, teraz zaś kilka luźnych uwag, tak na świeżo.\nKampania jest skonstruowana doskonale. Z każdą kolejną misją gracz poznaje kolejne jednostki, a same zadania zdecydowanie odbiegają od prostego schematu: zbuduj bazę i zniszcz przeciwnika. Wielkie brawa należą się za mini kampanię Protossów. Jej ostatnia misja była nawet bardziej wymagająca niż finał głównej kampanii. Zresztą cały podział na mini kampanie to strzał w dziesiątkę. Fabuła wciąga na całego i skutecznie wzmacnia syndrom "jeszcze jednej misji". Pomysł z osiągnięciami sprawdza się doskonale, podobnie jak badanie w laboratorium, wynajmowanie najemników i opracowywanie ulepszeń w zbrojowni. Chodzenie po Hyperionie, rozmawianie z postaciami i klikanie wszystkiego co się da, skutecznie wydłuża rozgrywkę. Ba, można nawet pobawić się szafą grającą czy pograć w "Zagubionego Wikinga" (trochę szkoda, że nie jest to odświeżone "The Lost Vikings" - wiekowa, acz doskonała produkcja Blizzarda). Misji ogółem jest 26 (łącznie z jedną ukrytą). Ponad połowę z nich przechodzi się, bez większego wysiłku, w mniej niż pół godziny, a pierwsze schody zaczynają się dopiero w misji, w której gracz kieruje Gabrielem Toshem. To wszystko jednak na poziomie normalnym. Mając za sobą całą kampanię czuję lekki niedosyt - chcę dalszą część opowieści, ale też więcej misji. Mam nadzieję, że ten drugi rodzaj apetytu zaspokoją czekające jeszcze osiągnięcia. Niestety, głód na dalszą część fabuły zaspokoję prawdopodobnie dopiero z 1,5 roku (wieść niesie, że tyle przyjdzie czekać na "Heart of the Swarm").\nFilmiki, jak to u Blizzarda, stanowią klasę samą w sobie. Te tworzone na silniku gry pozostawiają co nieco do życzenia (zwłaszcza jeśli ma się w pamięci doskonałe animacje w trzecim "WarCrafcie" i wrażenie, jakie swego czasu, wywierały przerywniki we wszystkich kolejnych produkcjach Blizzarda). Z czasem się do nich przyzwyczaiłem i stały się dla mnie naturalną częścią gry, bardziej rozbudowanym wariantem pogadanek przed misjami. Pełnoprawne, "blizzardowskie" animacje są tylko cztery (łącznie z intrem i outrem), ale każda z nich zrzuca z fotela. Największe dreszcze miałem w trzeciej, gdzie pojawia się retrospekcja z dziewiątej misji oryginalnego "StarCrafta" (The New Gettysburg).\nI na dzisiaj to już będzie wszystko. Czas mnie goni, trza się zbierać na wakacje. Jedno jest pewne: kiedy wrócę, znowu zasiądę do "StarCrafta 2" i spędzę przy tej grze niejedną godzinę. Będę się również starał na bieżąco dzielić wrażeniami (tego jednak nie mogę obiecać, wszak "SC 2" wciąga na całego).\nAutor: PKP o 10:31 1 komentarz:\nEtykiety: Nowe teksty, prywata, Sześciokącik StarCrafta


Antoni Słonimski w Paryżu\nWypowiedź Antoniego Słonimskiego podczas jego pobytu w Paryżu. Słonimski relacjonuje reakcje po wizycie generała de Gaulle’a w Polsce (która miała miejsce we wrześniu 1967 roku), a także opowiada o swojej twórczości i poezji Baudelaire’a w związku obchodami 100. rocznicy urodzin poety, na które Słonimski był zaproszony. Wiersz "Do Madonny" deklamow Dodaj do playlisty\nWypowiedź Antoniego Słonimskiego podczas jego pobytu w Paryżu. Słonimski relacjonuje reakcje po wizycie generała de Gaulle’a w Polsce (która miała miejsce we wrześniu 1967 roku), a także opowiada o swojej twórczości i poezji Baudelaire’a w związku obchodami 100. rocznicy urodzin poety, na które Słonimski był zaproszony. Wiersz "Do Madonny" deklamowany przez poetę. Autor: Jan Winczakiewicz.\nTagi: RFI , Antoni Słonimski , literatura , 1967 , Charles de Gaulle , polityka , Paryż , Charles Baudelaire , Francja , Jan Winczakiewicz


▷ Ksylitol Biedronka z gazetki Opinie Online 2022 | Marketowe.pl\nart. spożywcze Ksylitol Biedronka\nPlanujesz kupić ksylitol w Biedronce i szukasz opinii, czy warto? A może chcesz sprawdzić, czy ksylitol Biedronka to opłacalny zakup? Poniżej sprawdzisz, jakie opinie o ksylitolu z Biedronki dodali nasi użytkownicy, jakie są wady i zalety i przede wszystkim, czy ksylitol Biedronka to dobry zakup w 2022.\nJeżeli masz produkt ksylitol Biedronka 2022, dodaj opinie poniżej. Tym samym pomożesz innym, którzy chcą kupić ksylitol w Biedronce. Napisz jakie widzisz wady i zalety, czy warto kupić i czy polecasz ksylitol z Biedronki w 2022 roku. Przy okazji sprawdź, jakie opinie o ksylitolu Biedronka dodali inni użytkownicy. Wpisz model, nazwę, rodzaj, podaj specyfikację i dodaj opinie ksylitol Biedronka 2022.\nMaszynka do golenia Biedronka\nMata dla psa do samochodu Biedronka\nSteper do ćwiczeń Biedronka\nSzafka na buty z siedziskiem Biedronka\nKijki trekkingowe Biedronka\n✅ Ksylitol Biedronka Opinie użytkowników\nJak użytkownicy oceniają ksylitol z Biedronki? Jakie są najnowsze opinie na temat produktu ksylitol Biedronka? Sprawdź w naszej bazie aktualne recenzje i opinie o ksylitolu z Biedronki. Sprawdź czy warto kupić i ile kosztuje ksylitol z Biedronki.\n✅ Czy ksylitol z Biedronki to dobry zakup?\nProdukty ze sklepu Biedronka są chętnie kupowane i często polecane. Jednak, czy ksylitol Biedronka to dobry zakup? Jak ocenili to użytkownicy? Sprawdź czy ksylitol Biedronka opinie mają pozytywne, czy negatywne. Jakie są ich wady i zalety.\n✅ Ksylitol Biedronka z gazetki, czy warto?\nCzy warto kupić produkt ksylitol Biedronka z gazetki? Jak użytkownicy oceniają ksylitol z Biedronki z gazetki? Sprawdź najnowsze opinie, testy i recenzje dodane przez użytkowników, którzy już kupili ksylitol w Biedronce.\n✅ Ksylitol Biedronka ze sklepu online czy stacjonarnie?\nProdukt ksylitol Biedronka można kupić zarówno w sklepie online jak i w sklepie stacjonarnym. Porównaj ceny, sprawdź ksylitol z Biedronki pod kątem opinii, ceny i recenzji użytkowników. Zobacz czy warto kupić ksylitol w Biedronce.\n✅ Ksylitol Biedronka Recenzja i test\nSprawdź nie tylko opinie o ksylitolu z Biedronki, ale także test i recenzje. Zobacz, jak użytkownicy testowali ksylitol Biedronka i jakie dodali opinie na ten temat. Zobacz, czy warto kupić ksylitol w Biedronce? Sprawdź wady i zalety.\nBramka na schody Kaufland\nMigomat parkside Auchan\nFontanna pokojowa Auchan\nKawa rozpuszczalna Auchan


Brits 2018 podkreśla i aktów gwiazdy, które były podekscytowane | PL.rickylefilm.com\nBrytyjczycy: Sześć powodów, jesteśmy podekscytowani\nBrit Awards odbywają się dziś - słynne uncool, ale zawsze zabawny pokaz, który obchodzi brytyjski pop we wszystkich jej wielu formach.\nBędziemy tam na wystawie, tweet na żywo aktualizacje z samej imprezy. Kliknij później wieczorem, aby zobaczyć wszystkie czerwone przybyłych dywan, wiadomości i działania.\nPokaz tego wieczoru, transmitowana na żywo na ITV od 8 wieczorem, znajdą się eklektyczny zestaw występy - oto co jesteśmy najbardziej podekscytowani.\nKanye West. Mesjasz nadchodzi...\nŻeby było jasne, nie sądzę Kanye jest Mesjaszem - to porównanie daje samego siebie. Czy lubisz Kanye czy nie, on ustawiony pakować dobry zestaw i mamy nadzieję, modląc się, że to będzie wyposażone występ niespodzianka od Rihanna i Paul McCartney, którego współpracował z na FourFiveSeconds.\nTake That, trzy kawałek\nTak, tym bardziej cyniczny wśród was powie, że Take That powinien wziąć wskazówkę i nazywają to odchodzi, nawet cichy Jason chce być częścią zespołu dłużej (fool), ale zagorzali fani są zgodni, że manband coraz bardziej przystojny z każdym rokiem, ich muzyka jest jak nowy uplifting, jak się spodziewano, a oczy Gary Barlow są tak delikatnie, jak zawsze. On również się znacznie lepiej w tańcu (jest łagodny możliwość róży przyciemniane tunelu wizji tutaj).\nTaylor Swift. Ona nie może być wystarczająco szybko na scenie\nDrogi Taylor, proszę, można śpiewać Shake It Off - utwór, który został poruszanie się z łóżka każdego ranka od 2 stycznia? Proszę cam ubrać jak cheerleaderka w najjaśniejszych kolorów i proszę, proszę zauważyć nas na widowni i pytają nas przyjść do Pidżama party później. Mogliśmy jeść Minstrels i oglądać filmy Audrey Hepburn w piżamie jedwabiu, które znamy zachować bok dla gości. Obiecujemy, że nie będziemy rowu za Rihanną i zdeprawowany wieczór jak niektórzy ludzie tak po Met Ball (Ok, być może będzie, ale byłoby miło mieć opcję).\nTe ładne chłopaki Ant i grudzień są hostingowych\nJames Corden zniknął i Ant i grudzień są - ich pierwszy raz organizującego imprezę od 2001. Nie wiemy, jak się czujesz, ponieważ są one teraz głównie domena Saturday Night TV, ale jesteśmy zainteresowani widząc, co mają wnieść do stołu Brits.\nMadonna ustawić pogrubienie poprzeczkę mody bardzo wysoki (lub bardzo niski w zależności jak na to spojrzeć) w Grammy ze swoim dziwnym zespole bum-łożyska. To zajmie dużo do góry, ale możemy liczyć Królowa Popu ma inny odważny strój w rękawie. Przynieś go, Madge, doprowadzić go.\nTylko gdzie Sam Smith umieścić kolejną nagrodę?\nOn już wygrał Brit za pasem, z 2014 Critics Choice, ale on się na kolejne pięć w tym roku - w tym Najlepszy Pies artysta solowy. Otrzymał cztery nagrody Grammy na początku tego miesiąca, a my wyobrażamy on będzie dodanie kilku więcej do swojego kominka po dzisiejszej nocy. Post-event, on będzie gospodarzem jednego z najbardziej ekskluzywnych po-stronom na łodzi, oczywiście.\nPrzemówienie pożegnalne Baracka Obamy - 5 rzeczy, które się wydarzyły\nTeorie spiskowe Kim Kardashian - sześć teorii o tym, co naprawdę się wydarzyło\nLista nominacji Razzie Nominacje 2018 - Twilight and sex i the City lead nominacje sławna nowina i plotki\nSofia Vergara została uznana za najlepiej zarabiającą aktorkę w telewizji - wiadomości na temat celebrytów\nDonald Trump Transgender Military Ban - najlepsze reakcje celebrytów\nChoroba Mel B w finale X Factor: mama i siostra błagają o aktualizacje na Twitterze\nSam Taylor Johnson Wood pięćdziesiąt odcieni szarości\nJane Austen 10 data wydania notatki i zdjęcie\nNajpopularniejsze wiadomości świąteczne 2018