Fahrenheit nr 62: Monika Sokół - Dom nad jeziorem\nFahrenheit nr 62 - styczeń-marzec 2oo8\nStudenci wśród gwaru opuszczali salę wykładową. Profesor Krzysztof Radoszny składał na stos prace odebrane od nich na zajęciach.\n– Pani Maju, proszę zaczekać – zawołał za piękną blondynką, która wychodziła jako jedna z ostatnich. Dziewczyna uśmiechnęła się i podeszła do biurka.\n– Muszę przyznać, że cykl pani opowiadań bardzo mi się spodobał. Zarówno warsztat, jak i tematyka. Doskonale udało się pani oddać charakter postaci, co w tym przypadku jest dosyć trudne. Sprawić, by sposób myślenia jakiegoś mitycznego stwora, żywcem wyjętego z podań ludowych, był zabawny, ciekawy, a jednocześnie zachował specyficzną oryginalność sądów, nie jest tak łatwo, jak mogłoby się niektórym wydawać. – Radoszny trochę przesadzał z tymi zachwytami, ale faktycznie dziewczyna pisała całkiem nieźle. Spodobało mu się, jak jej zielone oczy rozjaśniła duma. Nie co dzień zdarza się, że jeden z najpopularniejszych pisarzy w kraju wyraża się z takim uznaniem o tekstach debiutantki.\n– Och, panie profesorze, to nie było takie trudne – roześmiała się, próbując zbagatelizować sprawę. – Bohaterów opowiadań obdarzyłam cechami charakteru członków mojej rodziny i przyjaciół matki. Wystarczyło ich tylko opisać i historia gotowa.\n– Brzmi niezwykle... intrygująco – zająknął się Radoszny. – Ma pani teraz jakieś zajęcia? – niespodziewanie zmienił temat.\n– Nie, te były ostatnie. – Maja popatrzyła na niego nieco zdziwiona.\n– To świetnie – ucieszył się. – Pomoże mi pani z tą makulaturą, a ja w nagrodę zabiorę panią na kawę i z przyjemnością posłucham pani opowieści o rodzinnym domu i niezwykłych znajomych. Zgoda?\nW pobliskiej kawiarni wszystkie stoliki były zajęte. W powietrzu niósł się szmer głosów ludzi pogrążonych w mniej lub bardziej zajmujących rozmowach. Radoszny i Maja siedzieli przy filiżankach pełnych aromatycznej kawy. Dziewczyna z przejęciem o czymś opowiadała. Jej oczy błyszczały z podekscytowania, a jasne włosy falowały przy każdym ruchu kształtnej główki.\nRadoszny przyglądał się jej z przyjemnością. Do jego świadomości trafiał sens może co dziesiątego zdania. Był pogrążony w myślach dotyczących swojej towarzyszki. Nieco zaskoczony złapał się na tym, że zastanawia się, jakie to byłoby uczucie zanurzyć dłoń w tych miękkich puklach, smakować skórę na smukłym karku i odkrywać bardziej tajemnicze miejsca jej ciała. Był świadom spojrzeń, jakimi obdarzali ją mężczyźni znajdujący się w kawiarni, i nie mógł pozbyć się uczucia bycia dumnym posiadaczem przedmiotu powszechnego pożądania. Wiedział, że to prymitywne, ale za to jakie przyjemne! Zwłaszcza w jego wieku mile łechtało próżność.\nNagle zdał sobie sprawę, że dziewczyna o coś go zapytała.\n– Przepraszam, pani Maju, ale zamyśliłem się na chwilę – usprawiedliwił się z przepraszającym uśmiechem. – O co pani pytała?\n– Pytałam, czy pisze pan coś nowego – powtórzyła Maja.\nWestchnął ciężko. To był drażliwy temat, gdyż od kilku miesięcy nie mógł napisać ani słowa. Przekleństwo wszystkich pisarzy na świecie, blokada twórcza, dopadła i jego.\n– Niestety, pani Maju, cierpię na brak natchnienia – powiedział smutno. Ten problem mógł stać się atutem w rozmowie z dziewczyną, wzbudzić jej litość. Nie uważał jej za zbyt błyskotliwą, ale przecież to nie intelekt go interesował. Już jakiś czas temu w jego głowie zrodziła się myśl, że być może mały i niezobowiązujący romans z tą zapatrzoną w niego studentką zaradziłby nękającemu go problemowi.\n– Trudna sprawa – zmartwiła się. – To musi być dla pana duża presja, bo wszyscy czekają na pańską nową powieść.\n– Owszem – zgodził się, robiąc nieszczęśliwą minę. – Oddałbym wszystko, żeby tak łatwo, jak pani, znajdować w otoczeniu natchnienie do pisania.\n– Wszystko? – spytała dziewczyna, mrużąc oczy i badawczo przyglądając się rozmówcy.\n– Tak, wszystko – potwierdził Radoszny. – W tym momencie za wenę jestem w stanie zaprzedać się diabłu. W tym tylko kłopot, że zapewne podstarzały profesor nie stanowi dla niego łakomego kąska – uśmiechnął się rozbrajająco.\n– Może diabła w to nie mieszajmy, ale skoro decyduje się pan oddać duszę, to ja biorę od ręki – roześmiała się. – W zamian zobowiązuję się przywrócić panu pełną moc twórczą. Co pan na to?\n– Zgoda! – Radoszny, kontynuując tę zabawę, uścisnął dłoń Mai, przypieczętowując tym samym umowę.\nW oczach Mai błysnęła iskierka tryumfu.\n– Dzień dobry. Nazywam się Krzysztof Radoszny – przedstawił się, wchodząc na podwórko.\nBrzydka starsza kobieta w kwiecistej chustce na głowie i z papierosem w kąciku ust wyprostowała się znad pieńka, na którym właśnie rąbała drewno. Zlustrowała dokładnie mężczyznę i chyba oględziny wypadły pozytywnie, bo rzuciła niechętnie:\n– Chodź pan.\nPodziwiając w duchu wprawę, z jaką kobieta wbiła siekierę w pniak, wziął swoje bagaże i ruszył w stronę drzwi drewnianego domku.\nDomek ten w środku sprawiał wrażenie całkiem przytulnego. Radoszny rozejrzał się z zaciekawieniem.\n– Ładnie tu – stwierdził.\n– A co? Spodziewał się pan kurnej chaty? – Usłyszał zza pleców głos gospodyni.\n– Nie, skądże... – wyjąkał, zaskoczony tak niespodziewaną reakcją na komplement.\n– Pokażę panu pokój. – Kiwnęła na niego ręką i zaczęła się wspinać po schodach na piętro. Radoszny posłusznie ruszył za nią.\nSchludnie urządzony pokoik od razu mu się spodobał – skośny drewniany sufit, ściany z grubych bali, kilka drewnianych mebli, a na łóżku patchworkowa narzuta. Wyjrzał przez okno i uśmiechnął się z zadowoleniem. Widok na jezioro, otoczone z jednej strony lasem, a z drugiej łąkami, był zaiste piękny.\n– Dziękuję, bardzo mi się tu podoba. – Radoszny uśmiechnął się do gospodyni, której te słowa sprawiły wyraźną przyjemność, chociaż starała się to ukryć.\n– No, ja myślę... – mruknęła pod nosem i wyszła z pokoju.\nRadoszny od kilku dni włóczył się po okolicy. Pogoda była piękna, łąka i las pachniały oszałamiająco, a ptaki urządzały głośne koncerty. Idylla. A jednak profesor nie był zadowolony.\nPrzyjechał do tego miejsca za radą Mai, która zagwarantowała mu, że w domu nad jeziorem znajdzie zagubione natchnienie. Jego brak bardzo doskwierał Radosznemu, nie potrafiącemu od dłuższego czasu, pomimo całej technicznej wiedzy o pisaniu, sklecić kilku dobrze brzmiących zdań. Nie był na tyle naiwny, by oczekiwać, że samo piękno przyrody wzbudzi w nim iskrę bożą. Oczekiwał tego raczej po towarzystwie potencjalnej muzy, która jednak przed jego przybyciem wyjechała z przyjaciółmi nad morze.\nZaczął nawet rozważać wcześniejszy powrót do zadymionej i cuchnącej aglomeracji, chociaż zdawał sobie sprawę, że lato w wielkim mieście przypomina koszmar.\nSiedząc na pomoście, mocząc nogi w jeziorze i popijając sok porzeczkowy, przygotowany przez panią Hankę, zastanawiał się nad tym, jakie to rady daje swoim studentom, gdy cierpią na brak inwencji twórczej.\n– Radykalną zmianę otoczenia i obserwację nowej rzeczywistości mam już za sobą – rozważał na głos. Mówienie do siebie zazwyczaj pomagało mu w trudnych sytuacjach. – Co mi więc pozostaje?\n– Przyjrzyj się ludziom, baranie – usłyszał. Błyskawicznie odwrócił się i rozejrzał, ale w pobliżu nie było nikogo. Zajrzał pod pomost, ale i tam pusto. Tylko kręgi na wodzie świadczyły, że coś w tym jeziorze jednak żyło.\n– Musiało mi się zdawać – mruknął. – To pewnie przez ten upał.\nWstał, zabrał szklankę i ruszył w stronę domu.\nNie usłyszał już cichego śmiechu, który niósł się po tafli sennego jeziora.\nZgodnie z tym, co zasugerowała mu halucynacja, Radoszny zaczął obserwować jedynego człowieka w swoim otoczeniu, czyli panią Hankę.\nLudzi w okolicy było co prawda więcej, bo kilka kilometrów od gospodarstwa, w którym się zatrzymał, nad innym, większym jeziorem leżała wioska. Mógłby czasem przejść się tam do sklepu, ale odczuwał jakąś podświadomą i niewytłumaczalną niechęć do opuszczania okolic domu. Może to zwyczajne lenistwo, wywołane ponad trzydziestostopniowym upałem? Zdecydowanie przyjemniej było moczyć nogi w chłodnej wodzie jeziora, niż wybierać się na samotne wycieczki pylistą drogą. Zresztą wszystko, czego było potrzeba, dowozili pani Hance pracownicy owego wiejskiego sklepu. To bardzo wygodny układ, zwłaszcza że w gospodarstwie nie było samochodu ani motocykla. Za jedyne środki transportu służyły stary rower i dwa konie pasące się zazwyczaj w cieniu drzew wiśniowych.\nZ powodu braku innych obiektów obserwacji i wrodzonego lenistwa Krzysztof zmuszony był skupić uwagę na gospodyni. Bardzo szybko odkrył rzecz, która niezwykle go zdziwiła. Gdy tydzień temu przyjechał do tego domu, pani Hanka w kwiecistej chustce na głowie i z niedopałkiem tkwiącym w kąciku ust wydała mu się wulgarnym i paskudnym wiejskim babskiem. Teraz, gdy przyjrzał się jej bliżej, zauważył, że nie była aż tak brzydka, jak na początku sądził. Zniknęła gdzieś kwiaciasta chustka i chociaż niedopałek wciąż stanowił nieodłączny element jej twarzy, to sama twarz wyglądała dużo bardziej znośnie, niż ją zapamiętał z pierwszego spotkania. Ba! Była prawie ładna – skóra niemal nie nosiła śladów zmarszczek, a oczy iskrzyły się jak u młodej dziewczyny. Tylko specyficzna ostrość rysów zdradzała, że wiek pani Hanki oscyluje w okolicach czterdziestki.\nKu wielkiemu zmartwieniu pisarza obiekt jego obserwacji nie odznaczał się niczym nadzwyczajnym. Kobieta doglądała gospodarstwa, chociaż wbrew pozorom nie zabierało jej to zbyt wiele czasu. Bo i chyba nie musiało, skoro pomimo tego wszędzie było czysto, a zwierzęta sprawiały wrażenie zadbanych. Chodziła do lasu na jagody i poziomki, łowiła ryby, robiła przetwory, a często też drzemała na ganku. Jednym słowem – banał.\n– Będę musiał opuścić to miejsce z pustymi rękoma – martwił się Radoszny, popijając wieczorny napar, przyrządzony przez panią Hankę. Twierdziła, że pomagał na nerwy, i musiało być w tym coś z prawdy, bo spał po nim jak niemowlę.\nPopatrzył na pustą kartkę papieru i westchnął głęboko. Nic nie przychodziło mu do głowy. Za oknem widać było piękny zachód słońca. Ze złością zmiął arkusz i wyrzucił go przez okno. Przez nieuwagę potrącił kubek i wylał jego zawartość. Wściekły chwycił go, chcąc posłać w ślad za kulką papieru, ale powstrzymało go dobre wychowanie i szacunek dla cudzej własności. Energicznie odstawił naczynie, prawie rozbijając je o blat stolika. Wziął do ręki książkę i położył się do łóżka, chcąc ukoić nerwy dobrą lekturą.\nObudził się z twarzą wciśniętą pomiędzy strony. Nic niezwykłego, bardzo często zasypiał w ten sposób. Poczuł pragnienie, ale kubek był pusty. Spojrzał na zegarek. Pierwsza. Pani Hanka pewnie już śpi.\n– A niech to! – zaklął, bo zdawał sobie sprawę, że Sahara w ustach nie pozwoli mu ponownie zasnąć. Po cichutku, żeby nie obudzić gospodyni, zszedł po schodach i chociaż starał się stąpać lekko, miał wrażenie, że w ciszy nocy skrzypienie stopni słychać było aż w pobliskiej wiosce. Na szczęście od strony pokoju pani Hanki nie dochodził żaden dźwięk, co sugerowało, że pomimo jego wyczynów kobieta śpi jak kamień.\nGdy wreszcie dotarł do holu, usłyszał męskie głosy.\nZłodzieje! – pomyślał. Rozejrzał się dookoła, szukając potencjalnej broni. Zobaczył szczotkę do podłogi, stojącą w kącie. Cóż, lepsza taka broń niż żadna. Co dziwne, nawet przez chwilę nie zaświtała mu myśl, żeby uciec – musiał przecież bronić kobiety śpiącej na piętrze.\nUzbrojony, ostrożnie zbliżył się do kuchni. Zerknął do środka jednym okiem, żeby rozeznać się w sytuacji, i oniemiał, a bojowo uniesiona szczotka powoli opadła.\nPrzy kuchennym stole siedziały cztery osoby i grały w karty. I nie byłoby w tym nic niezwykłego, bo w końcu pani Hanka może grać w karty, kiedy chce i z kim chce, gdyby nie wygląd graczy...\nPo lewej stronie gospodyni, zwróconej plecami do drzwi, siedział osobnik całkiem nagi, a jego łysa czaszka lśniła w nikłym blasku lampki, stojącej na jednej z kuchennych szafek. Ledwie mógł utrzymać karty w dłoniach, bo przeszkadzały mu w tym bardzo długie i niewątpliwie ostre pazury. Z niedomkniętych ust wystawały mu nieprzyjemnie wyglądające kły. Obok niego na stole leżał talerzyk z kawałkami krwistego mięsa, którymi widocznie od czasu do czasu przekąszał setkę wódki.\nNaprzeciwko pani Hanki siedział mężczyzna postury niedźwiedzia. Długie, splątane włosy i broda pełne igliwia, gałązek i suchych liści osłaniały całe jego ciało. Przynajmniej tę część, którą widział Radoszny. Olbrzym co chwila pomrukiwał z zadowoleniem.\nPo prawej stronie gospodyni siedział człowiek o zielonej czuprynie, ubrany w błękitne szorty i krzykliwą hawajską koszulę. Radoszny mógłby przysiąc, że mężczyzna miał błonę pławną między palcami, w których trzymał karty. Profesor sam się dziwił swojej spostrzegawczości w takich okolicznościach i w tym krótkim ułamku sekundy, zanim uderzająca o podłogę szczotka zwróciła na niego uwagę monstrów..\n– Nasze mięsko przyszło – syknęła łysa istota, wyszczerzając kły w makabrycznym grymasie.\n– Co robimy? – spytał zaniepokojony zielonowłosy.\n– Jak to co? – Pani Hanka powoli odwróciła się w stronę intruza, ukazując nadspodziewanie atrakcyjną twarz. – Zabawimy się – powiedziała, obdarzając go paskudnym uśmiechem.\nW Krzysztofa jakby nagle wstąpiły nowe siły. Przerażony rzucił się do ucieczki. Wypadł z domu i pobiegł w kierunku wsi. Co chwilę oglądał się za siebie, lecz księżyc właśnie schował się za chmurami i niewiele mógł zobaczyć. Po kilkunastu krokach potknął się i upadł, uderzając głową o korzeń.\nPróbował się podnieść, ale świat za bardzo wirował. W oddali widział kilka par lśniących, czerwonych oczu, które zbliżały się do niego bez zbędnego pośpiechu. Po chwili jednak je także pochłonęła wszechogarniająca ciemność.\n– Panie profesorze! – Jakiś natarczywy głos usiłował dotrzeć do świadomości Radosznego. Zignorował go.\n– Panie profesorze! Niech się pan obudzi. – Głos nie dawał za wygraną. Poczuł, jak ktoś gładzi go po czole chłodną dłonią. Z wielkim wysiłkiem uchylił powieki. Zobaczył twarz pięknej dziewczyny. Promienie słońca tańczyły w jej jasnych lokach, otaczając głowę złotą aureolą.\n– Jakaś ty cudna – szepnął w uniesieniu. – Twoje szmaragdowe... – nie dokończył, bo jak żywy stanął mu przed oczyma obraz jarzących się ślepi, które zbliżały się i zbliżały...\nZerwał się gwałtownie. Jęknął, gdy ból przeszył jego czaszkę na wylot. Opadł z powrotem na poduszki. Zaczął jednak przytomniej spoglądać dookoła.\nZauważył, że leży w łóżku w pokoju na piętrze drewnianego domku, stojącego w miejscu zapomnianym przez Boga. Przy nim siedzi jego studentka Maja i patrzy na niego z troską. W drzwiach stoi pani Hanka z dziwnie skruszoną miną. Żadnych krwiożerczych istot w najbliższej okolicy nie ma. Odetchnął z ulgą.\n– Jak się pan czuje, profesorze? – spytała dziewczyna.\n– Łeb mi pęka. – Skrzywił się z bólu Radoszny.\n– Zaraz temu zaradzimy. – Uśmiechnęła się i odwróciła w stronę drzwi. – Mamo?\nPani Hanka podała jej kubek.\n– Nie będę niczego od niej pił! – zaprotestował stanowczo.\n– Spokojnie, profesorze. Mama na czym, jak na czym, ale na ziołach zna się doskonale – uspokajała go dziewczyna. – Gdy pan to wypije, ból przejdzie jak ręką odjął.\nPrzełknął nieufnie kilka łyków gorzkiego płynu.\n– A teraz niech pan odpoczywa. Nie będziemy już panu przeszkadzać. – Obie wyszły z pokoju.\nRadoszny był nieco skołowany. Wygląda na to, że zarówno potwory, jak i szalona ucieczka w nocy po prostu mu się śniły. Pewnie spadł z krzesła, gdy huśtał się na jego tylnich nogach – tak, jak to miał w zwyczaju – uderzając głową w podłogę. Tylko dlaczego pani Hanka miała taką dziwną minę?\nWiele kwestii nie dawało mu spokoju. Musiał o tym porozmawiać z obiema paniami.\nWstał powoli, nie chcąc spowodować kolejnego ataku bólu i ze zdziwieniem stwierdził, że nie pozostał po nim najmniejszy ślad. Cicho otworzył drzwi i wyszedł na korytarz. Z dołu dochodziły przytłumione odgłosy rozmowy. Wyglądało na to, że Maja robi matce wyrzuty.\nRadoszny wiedział, że to nieładnie podsłuchiwać, ale pokusa była nie do odparcia. Zwłaszcza że w tym domu działy się różne dziwne rzeczy.\n– Co ci do głowy strzeliło, żeby tak wystraszyć Krzyśka?! – Maja musiała być bardzo zła.\nZ radością zauważył, że ta piękna dziewczyna zdrobniła jego imię. Nie Radoszny, nie Krzysztof, nie profesor, a właśnie Krzysiek. Sprawiło mu to dużą przyjemność.\n– Musiał nie wypić ziółek nasennych, które robiłam mu co wieczór. A gdy już nas zobaczył, pomyślałam, że trochę mocnych przeżyć mu nie zaszkodzi. Ciągle tylko chodził i narzekał, że brak mu natchnienia. Teraz to będzie miał natchnienie, że ho, ho! – roześmiała się pani Hanka.\n– Ale miałaś zaczekać na mnie z tym wszystkim. To ja miałam powoli wszystko mu wyjaśnić. – Maja mówiła do matki z pretensją w głosie.\n– A czy to moja wina, że zlazł akurat wtedy, gdy cięliśmy z chłopakami w pokera? Mogłaś wrócić wcześniej, a nie teraz narzekać.\nZapadła ciężka cisza.\n– Poza tym to i tak od jakiegoś czasu dziwnie mi się przyglądał. Niedługo zacząłby zadawać kłopotliwe pytania dotyczące mojego wyglądu, więc, z tobą czy bez ciebie, to i tak był najwyższy czas, żeby się dowiedział – oświadczyła pani Hanka.\nDopiero teraz do niego dotarło, że faktycznie gospodyni wyglądała dzisiaj nie jak matka Mai, ale jak jej starsza siostra. Wcześniej, otumaniony bólem głowy, nie zwrócił na to uwagi.\n– Zresztą – kontynuowała pani Hanka – możesz już zacząć mu tłumaczyć, bo właśnie stoi na schodach i podsłuchuje.\nZłapanemu na gorącym uczynku Radosznemu nie pozostało nic innego, jak zejść do nich.\nRadoszny i Maja szli powoli w stronę wioski. Z daleka widać było dzwonnicę starego kościoła.\n– To co chciałby pan wiedzieć, profesorze? – przerwała milczenie dziewczyna.\n– Wszystko – powiedział szorstko Radoszny.\n– Niełatwe zadanie – westchnęła. – Ale postaram się to jak najlepiej wytłumaczyć.\nPrzez chwilę zastanawiała się, od czego zacząć.\n– Chcę pana ostrzec, że z powodu tego, co pan usłyszy, może mnie pan wziąć za wariatkę.\n– Proszę zaczynać – rzucił niecierpliwie.\n– Dobrze. – Maja odetchnęła głęboko. – Jak pan już zauważył, moja matka to trochę dziwna osoba.\n– Delikatnie mówiąc – wtrącił Radoszny z przekąsem.\n– Kiedy pan przybył, nie była najpiękniejsza, prawda? – spytała.\n– Nie chcę być niegrzeczny, ale prawdę mówiąc, zastanawiałem się, jak ktoś tak brzydki może mieć tak uroczą córkę jak pani.\n– Ale teraz zauważył pan zmiany?\n– Trudno byłoby nie zauważyć. – Pisarz wzruszył ramionami. – Teraz obie niewiele się różnicie.\n– Otóż to. Bo widzi pan... – Maja nie bardzo wiedziała, jak mu to powiedzieć. – Ona nie jest tak do końca człowiekiem.\n– Moja matka jest częściowo człowiekiem, a częściowo nimfą – wyjaśniła. – Jej natura ściśle powiązana jest z księżycem i razem z nim to przybywa jej urody, to ubywa. Jeszcze kilka dni, a sam nie będzie pan mógł oderwać od niej oczu. A potem znowu stanie się starą, złośliwą babą w kwiaciastej chustce.\n– Ma pani bujną wyobraźnię – roześmiał się nieco zakłopotany Radoszny, zastanawiając się jednocześnie, czy dziewczyna z niego żartuje, czy nie jest do końca zdrowa na umyśle. – Czuję się, jakbym czytał kolejne pani opowiadanie.\n– To jak pan wytłumaczy nagłe odmłodnienie mojej matki? – spytała nieco urażona.\n– Sam nie wiem – przyznał. – Może jakaś kuracja kosmetyczna, a może planowałyście od początku pożartować ze mnie i wcześniej pani matka miała charakteryzację na twarzy?\nPopatrzyła na niego z politowaniem.\n– Podobnie, jak ci osobnicy przy kuchennym stole? – spytała złośliwie.\n– Sama pani przyzna, że to brzmi sensowniej – obstawał przy swoim.\n– Dobrze. – Maja podniosła ręce w geście rezygnacji. – Niech panu będzie, że to charakteryzacja. Przyjmijmy jednak przez chwilę, że to, co mówię, jest prawdą. Jest pan pisarzem, więc nie powinno to panu sprawić większych trudności.\n– Zgoda. Jednak pani fabuła ma pewne luki – zauważył.\n– Jakie? – spytała zaciekawiona.\n– Ludzie w wiosce zauważyliby jej przemiany.\n– Niekoniecznie – uśmiechnęła się zagadkowo. – Moja matka oficjalnie występuje w dwóch osobach – w brzydkiej fazie jako matka, a w pięknej jako własna córka i moja siostra. Poza tym ona rzadko opuszcza okolice domu, a wszystko, czego jej potrzeba, zamawia telefonicznie. Jak pan widzi, cywilizacja zawitała i do nas. Zresztą – wzruszyła ramionami – nie zna pan ludzi na wsi. Matka jest tutaj swoja, chociaż mają ją za czarownicę. Chodzą do niej po radę, po zioła, a czasami, w skrajnych przypadkach, po zaklęcia urodzaju czy odegnania deszczu. Ludzie dużo jej zawdzięczają, a z drugiej strony się jej boją. Ta specyficzna mieszanka lęku i podziwu wystarcza, by nikt przeciwko niej złego słowa głośno nie powiedział.\n– A byli tacy, co próbowali? – spytał Radoszny, nie chcąc nawet przed sobą przyznać, że wciąga go ta historia.\n– Byli – potwierdziła dziewczyna z jakimś dziwnym błyskiem w oczach.\n– Co to za ludzie i co się z nimi stało?\n– Różni. Znikli. – Wyglądało na to, że Maja nie miała ochoty kontynuować tego tematu. Zatopiona we wspomnieniach, uśmiechała się z ponurą satysfakcją.\n– A tutejszy proboszcz? – spytał Krzysztof, wskazując kościół, powoli wyłaniający się spomiędzy drzew.\n– To człowiek mądry i rozsądny – stwierdziła z pełnym przekonaniem Maja. – Gdy objął tę parafię, matka odbyła z nim długą rozmowę, zakończoną obopólnym porozumieniem.\n– Wygodne – podsumował Radoszny.\n– Nawet pan nie wie, jak bardzo – zgodziła się dziewczyna.\n– A co to były za stwory, które zobaczyłem w nocy w kuchni?\n– O, tych to pan zna – mówiąc to, skręciła w stronę cmentarza leżącego opodal kościoła. Zeszli z drogi na ścieżkę, biegnącą pośród rozgrzanej upałem łąki. Jej oszałamiający zapach przeszkadzał Radosznemu w zebraniu myśli.\n– Znam ich? – spytał zdziwiony.\n– Ależ tak. Z moich opowiadań. – Dziewczyna zrywała rosnące przy drodze polne kwiatki. – Ta trójka to strzygoń Ambroży, Dziad Borowy i wodnik Szuwarek. – Wybuchnęła śmiechem, widząc jego minę. – Nie, on tak naprawdę nie nazywa się Szuwarek. To ja go tak nazywałam w dzieciństwie po tym, gdy obejrzałam pewną starą bajkę. Wodnik nosi zawsze takie imię, jak nazywa się jego jezioro. W tym wypadku jest to Lel – wyjaśniła pisarzowi.\n– Żartujesz ze mnie? – spytał podejrzliwie.\n– Ależ skąd – Beztrosko wzruszyła ramionami i ruszyła w stronę cmentarza.\n– A dlaczego gonili mnie w nocy? – zrównał się z nią po chwili.\n– Och, trochę im się nudziło i chcieli się zabawić. – Machnęła lekceważąco ręką. – Ale nie powinni byli tego robić – mruknęła. – Dla własnego dobra.\n– To znaczy, że cały ten czas nic mi nie groziło? Że to byli przebrani ludzie? – spytał z ulgą w głosie Radoszny.\n– Nie. – Maja po raz pierwszy popatrzyła mu prosto w oczy. – To był prawdziwy strzygoń, dziad borowy i wodnik. Gdyby pana dopadli, rozerwaliby na strzępy, a nie zrobili tego, bo był pan pod moją ochroną.\nPisarz uśmiechnął się zakłopotany, nie wiedząc, jak zareagować na te słowa. To wszystko to przecież tylko opowieść, ale jednak w nocy coś za nim biegło. No chyba że gospodyni uraczyła go na kolację grzybkami halucynogennymi i po nich miał tak realistyczne sny.\n– Sam nie wiem... – zaczął, ale Maja szybko mu przerwała.\n– Wystarczy. Znudziła mnie twoja ciągła niewiara, pomimo dowodów i argumentów. – Jej głos był twardy i ostry jak nóż, a usta skrzywione w grymasie zniecierpliwienia. Wyglądała zupełnie inaczej niż przed chwilą. – Lepiej, żebyś zaczął wierzyć w to, co usłyszałeś, bo inaczej możesz sam sobie wyrządzić jakąś krzywdę. A potrzebny mi jesteś zdrowy.\nZniknęła gdzieś słodka blondynka, a na jej miejscu stała istota o spojrzeniu twardym jak stal. Pionowe źrenice wpatrywały się w niego z niesamowitą, chorobliwą intensywnością, która nie pozwoliła mu odwrócić wzroku. Owady umilkły, dookoła zapadła martwa cisza. Radoszny poczuł, jak całe jego ciało sztywnieje, a przenikliwy chłód pełznie powoli w kierunku serca. Miał wrażenie, że lodowe ostrza wbijają się w jego kości i mięśnie, rozrywając je na drobne kawałki. Krzyk przerażenia uwiązł mu w gardle.\nNagle wszystko minęło. Pszczoły i trzmiele znów brzęczały, latając dookoła, spomiędzy traw słychać było cykanie świerszczy, a przed nim stała śliczna i niewinna dziewczyna, zupełnie niepodobna do wężookiej zjawy sprzed kilku chwil. Maja, śmiejąc się wesoło, ruszyła wzdłuż starego muru cmentarnego.\nChyba mam jakieś przywidzenia z tego gorąca, pomyślał Radoszny. Albo to jeszcze pozostałość po urazie głowy.\nPoszedł za dziewczyną, ale nie mógł pozbyć się wrażenia, że przyjeżdżając tutaj, wpadł w jakąś przemyślną pułapkę.\n– Oto miejsce spoczynku Ambrożego. – Maja wskazała na niewielki, porośnięty trawą pagórek. Na pierwszy rzut oka Radoszny wziął go za nierówność terenu, ale teraz, po przyjrzeniu się, uznał go za bardzo starą mogiłę. Jak można się było spodziewać, leżała poza murami cmentarza.\nMaja położyła kwiaty na mogile.\n– Ambroży, pokaż się – rozkazała.\nPo dłuższej chwili z pobliskich krzaków usłyszeli niezadowolone pomrukiwanie. Spomiędzy gałęzi wyłoniła się przerażająca głowa strzygonia.\nRadoszny krzyknął i odskoczył.\n– Po cholerę mnie budzisz w taki żar? – warknął Ambroży do dziewczyny.\nNagle gwałtownie się oziębiło. Pisarzowi wydawało się nawet, że gałązki dookoła głowy potwora pobielały od szronu. Ale to było niemożliwe! Przecież jest środek lata! Zaraz jednak przypomniał sobie przenikliwe zimno, które sparaliżowało go zaledwie kilkanaście minut temu. Spojrzał na kryjącego się w cieniu potwora, którego istnienie również zaprzeczało zdrowemu rozsądkowi, i postanowił nie dziwić się niczemu.\n– Maja, słoneczko, nie denerwuj się. Przepraszam – szybko powiedział strzygoń. – To tylko taki żart. Przecież wiesz, że zawsze cieszę się, gdy mogę cię zobaczyć. – Usiłował się uśmiechnąć, ale było to trudne zadanie dla kogoś, kto ma usta pełne ostrych, długich zębów. – Tak więc, co cię do mnie sprowadza?\n– To jest Krzysztof Radoszny – odezwała się udobruchana dziewczyna, wskazując na stojącego obok niej mężczyznę. – Miałeś już okazję go poznać i to raczej w niemiłych dla niego okolicznościach – dodała groźnie.\n– Ech... Takie tam... – Strzygoń z zakłopotaniem podrapał się szponiastą dłonią po głowie. – Trochę pożartowaliśmy z chłopakami... – Rzucił okiem na Radosznego. – Mam nadzieję, że się pan nie gniewa, profesorze?\n– Nie, skądże znowu... – wyjąkał pisarz, który pogodził się już z faktem, że widocznie świat jest nieco inny, niż mu się wcześniej wydawało.\n– Wiedzieliśmy wszyscy, że ma pan problemy z weną twórczą, więc zafundowaliśmy panu noc pełną wrażeń. Nie przypuszczaliśmy, że tak to się nieprzyjemnie dla pana skończy – tłumaczył się Ambroży.\n– Nic nie szkodzi. To rzeczywiście była jedna z najciekawszych nocy w moim życiu – uśmiechnął się krzywo Radoszny. Trudno rozmawiać z kimś, kto niedawno mówił o nim „mięsko”.\n– Dobrze, że wyjaśniliście sobie tę kwestię – ucięła rozmowę Maja. – Mam nadzieję, że to był pierwszy i ostatni raz. – Mówiąc to, spojrzała na strzygonia wzrokiem, od którego znów się oszronił.\n– Jasne! Ja go przecież nawet lubię – zadeklarował od razu stwór. Jego uśmiech wyglądał przerażająco.\nMaja odwróciła się na pięcie i ruszyła w stronę domu. Radoszny i Ambroży pomachali do siebie na pożegnanie, a na pysku strzygonia profesor dostrzegł wyraźną ulgę.\nPodobnie sprawa wyglądała z wodnikiem, który z miejsca oświadczył, że do głupiego kawału namówili go strzygoń i dziad borowy. On nie chciał, ale go zmusili. Maja nie zwróciła uwagi na jego tłumaczenia.\n– Jeszcze raz, Lelu. Jeszcze raz... – Odeszła, nie kończąc zdania. Wodnik głośno przełknął ślinę i zniknął w głębinie jeziora. Radoszny ruszył za dziewczyną. Idąc, zastanawiał się nad tym, czy nie pomylił się w ocenie, sądząc, że jest tak naiwna, na jaką wygląda. Być może z jakichś bliżej nieznanych mu powodów za taką właśnie chce uchodzić w jego oczach. Tylko dlaczego? Czas pokaże. Zdawał sobie też niejasno sprawę z tego, że im dłużej przebywa w towarzystwie ślicznej studentki, tym mocniej działa na niego jej urok.\nDo dziada borowego nie poszli, bo, jak poinformowała Maja, był teraz w swojej dziennej postaci – w ciele wielkiego niedźwiedzia, co wykluczało jakąkolwiek sensowną rozmowę.\n– I co? Teraz mi pan wierzy? – spytała dziewczyna, patrząc na Radosznego tryumfalnie.\n– Umysł wciąż się opiera, ale oczy widziały swoje – westchnął w zamyśleniu profesor. – Wygląda na to, że mówiła pani najszczerszą prawdę. Proszę przyjąć moje przeprosiny za to, że nie potraktowałem pani poważnie.\n– Przyjmuję. – Maja sprawiała wrażenie bardzo zadowolonej, że podszedł do tego tak spokojnie.\nSłońce stało już nisko, gdy wrócili do domu po długim spacerze. Po kolacji Maja poradziła mu, aby poszedł spać – nie wolno było zbytnio nadwerężać rozbitej głowy. Profesor zasnął, nie mogąc przestać myśleć ani o dziewczynie, ani o nowych, dziwnych znajomych.\nObejmowały go smukłe ramiona. Jakieś gibkie ciało przytulało się do niego. Gładził dłońmi delikatną skórę, wdychał słodki zapach włosów i całował miękkie usta. Radoszny już dawno nie czuł się tak dobrze. Chciał odgarnąć długie pukle z twarzy i złapać głębszy oddech, gdy zorientował się, że nie może ruszyć rękami skrępowanymi silnym jak stal uściskiem. Zapach robił się coraz bardziej intensywny, aż Radoszny zaczął się dusić. Usiłował wyrwać się, walcząc o oddech, ale nie mógł nawet drgnąć. Czuł, jak spadając w głęboką czeluść, traci świadomość.\nProfesor obudził się zlany potem. Nie pamiętał, o czym śnił, ale na pewno nie było to nic przyjemnego. Za oknem świeciło poranne słońce.\nW samych majtkach zszedł do kuchni po szklankę wody. Był ciekaw, czy tej nocy potwory też przyszły na partyjkę pokera. Doszedł jednak do wniosku, że gdyby nawet w kuchni odbywała się dzika orgia, tym razem spał zbyt mocno, żeby cokolwiek go obudziło.\nW kuchni natknął się na jasnowłose zjawisko – i nie była to Maja. Ogarnęło go przerażenie, gdyż zdawał sobie sprawę, że nie ma już ciała młodzieniaszka.\nChciał umknąć chyłkiem, ale było już za późno.\n– Pan Krzysztof! – zawołało zjawisko. – Wcześnie pan dzisiaj wstał.\nRadoszny zdębiał. Ten lekko schrypnięty głos był mu doskonale znany i należał do pewnej starej, paskudnej baby, która wynajmowała mu pokój. Teraz stara baba wyglądała na młodą ślicznotkę, a w jej głosie wyraźnie pobrzmiewały erotyczne nutki.\nPisarz dłuższą chwilę otrząsał się z oszołomienia. To prawda, że wczoraj robiła wrażenie nieco starszej niż Maja, ale równie ponętnej istoty. Dzisiaj jednak, gdyby chciała, potrafiłaby uwieść każdego mężczyznę samym spojrzeniem. Przypomniało mu się określenie, którego użył kiedyś jeden z jego przyjaciół, opisując kobietę niezwykle pociągającą, lecz w specyficzny, pozbawiony wulgarności sposób. FF – fabryka feromonów. Pasowało jak ulał.\n– Dzień dobry, pani Hanko – wymamrotał.\n– Przez cały dzień może pan szukać natchnienia, ale proszę pamiętać, że wieczorem jest pan zajęty. – Rzuciła Radosznemu taki uśmiech, że ugięły się pod nim nogi. – Gdy się ściemni, urządzimy wielkie ognisko w sadzie. Proszę nie zapomnieć!\n– Nie zapomnę... – wyszeptał, patrząc, jak go mija w drodze do wyjścia.\n– Aha. Fajne gatki! – krzyknęła już z ganku i roześmiała się, a w jej śmiechu można było usłyszeć dobrze mu znaną nutkę złośliwości.\nRadoszny zawstydzony pomknął do pokoju.\nCały dzień spędził na szukaniu natchnienia, jak to eufemistycznie określiła pani Hanka, czyli na kręceniu się po okolicy i pogawędkach. Nigdzie nie spotkał ani matki, ani córki, jednak udało mu się znaleźć Lelka, gdy wygrzewał się na mieliźnie.\n– Musisz być naprawdę dobry, skoro Majka chce, żebyś poznał jej rodzinę – zaczął rozmowę Lelek.\n– Ależ skąd! Ja tutaj tylko wynajmuje pokój – zaoponował Radoszny.\n– Tak, tak... – wodnik uśmiechnął się złośliwie. – A nie dziwi cię to, że ty, osoba zupełnie obca, dowiadujesz się o najskrytszych sekretach tej okolicy?\nRzeczywiście, to było trochę dziwne. Pisarz już od jakiegoś czasu zdawał sobie sprawę, że coś tu nie gra.\n– Powiesz mi, o co chodzi?- spytał wodnika.\n– Człowieku! – oburzył się Lelek. – Gdybym ci coś więcej powiedział, to by mnie Majka ze skóry obdarła. I tak już powiedziałem za dużo. A na twoim miejscu zwracałbym większą uwagę na sny. Cześć! – zanurkował w zieloną toń jeziora.\nRadoszny zastanowił się nad słowami wodnika i powziąwszy pewną decyzję, poszedł do sklepu w wiosce. Ze zdziwieniem zauważył, że ludzie starają się go unikać. Dziadkowie z ławeczki pod sklepem dyskretnie się ulotnili, a stare plotkarki odeszły od swoich płotów i tylko ukradkiem wyglądały zza firanek.\nRadoszny nie wiedział, co o tym myśleć. Kupił butelkę wódki i dwa plastikowe kubki u zdenerwowanej ekspedientki i spacerkiem poszedł w stronę kościoła. Koło cmentarza skręcił i już niebawem stał przy mogile strzygonia.\n– Ambroży – powiedział Radoszny przyciszonym głosem. Odczekał chwilę, ale nic się nie stało.\n– Ambroży! – zawołał. Dalej nic. – Ambroży!!! – ryknął ile sił w płucach.\n– No i co się tak drzesz? Jeszcze mi grabarza na łeb ściągniesz – usłyszał rozzłoszczony głos z krzaków. Po chwili spomiędzy liści wyjrzała paskudna twarz strzygonia.\n– Pogadać chcę – usprawiedliwił się mężczyzna.\n– A kwiatki masz? – zapytał rozdrażniony Ambroży.\nRadoszny pomachał mu przed nosem butelką.\n– A, to co innego! – oblicze potwora rozpogodziło się. – Właź pan, panie pisarz, do moich chaszczy.\n– A nie możesz przyjść tu do mnie? Więcej miejsca – zasugerował profesor, bo wciąż nie do końca ufał tej paskudnej istocie.\n– Czy cię pogięło, Krzysiu? – obruszył się Ambroży. – Na słońcu zaraz by mnie szlag trafił.\n– No, skoro tak... – Radoszny wgramolił się między gałęzie. W gęstwinie stał pokaźny pagórek, w którego boku ziała spora jama. Strzygoń zaszył się w niej, chcąc uciec przed palącymi promieniami słońca.\n– A ty nie powinieneś być w dzień w grobie? – spytał trochę zdziwiony pisarz.\n– No, właśnie jestem – objaśnił Ambroży. – Tamta mogiła to tak dla zmyłki. – Machnął pogardliwie szponiastą łapą. – Na wypadek gdyby ktoś nadgorliwy chciał mnie przygwoździć do trumny – zarechotał ze swojego żartu, a Radosznemu przypomniało się przeczytane kiedyś zdanie, że przebicie gwoździem czaszki to jeden ze sposobów na uśmiercenie strzygonia.\n– To dlaczego mi zdradzasz prawdziwe miejsce swojego pochówku? – spytał.\n– Ty to co innego. Jesteś już prawie w rodzinie – wyjaśnił potwór.\n– W rodzinie? – Pisarz popatrzył na niego podejrzliwie.\n– A, zaraza na ten mój długi ozór! – zganił sam siebie strzygoń.\nRadoszny westchnął ciężko i odkręcił korek. Zdecydował się zagrać w otwarte karty. Wlał wódkę do kubeczków i patrząc na Ambrożego, powiedział spokojnie:\n– Nie wiem, co się tu, do jasnej cholery, dzieje, ale najwyraźniej dotyczy to mojej osoby. Mam dosyć błądzenia jak dziecko we mgle. Powiedz mi, jakie macie wobec mnie plany. Chcecie mnie złożyć w ofierze czy co? – Pisarz błagalnie patrzył w oczy strzygonia. Ten zachichotał.\n– W pewnym sensie można by to i tak nazwać. – Był wyraźnie rozbawiony, ale szybko spoważniał, gdy spojrzał na Radosznego.\n– Widzisz, Krzysiu, fizycznie to ci raczej nic nie grozi. No chyba że się urżniesz i spadniesz ze schodów. – Westchnął ciężko. – Nie mogę ci nic więcej powiedzieć, bo mi Majka łeb urwie. I tak mnie nie lubi – dodał z przekąsem i pociągnął łyk trunku. Sapnął i uśmiechnął się z zadowoleniem.\n– Czyli to Majka coś planuje?\n– Planuje? – Stwór uśmiechnął się szyderczo. – Ona już dawno zaplanowała, a teraz po prostu poczekała na odpowiedni moment.\nPisarz popatrzył na rozmówcę, nie bardzo rozumiejąc, co ma na myśli. Strzygoń wychylił kubek do dna.\n– A co mi tam – stwierdził po krótkim zastanowieniu. – Przecież i tak nie żyję, gorzej nie będzie.\nZwrócił się w stronę Radosznego.\n– Dobra. Co nieco ci powiem – zgodził się. – Ale nie wszystko.\n– Dobre i to. – Profesor nalał Ambrożemu wódki.\n– Zaczęło się od tego, że Majka przeczytała twoją książkę, Krzysiu. Tę, za którą dostałeś tyle nagród – wyjaśnił. – Wszystkim o tobie mówiła, jaki to jesteś inteligentny, wrażliwy i w ogóle. Wracając do tematu, właśnie wtedy postanowiła, że zostaniesz jej mężem. Pojechała do miasta i zaczęła chodzić na twoje wykłady. Gdy poznała cię bliżej, tylko utwierdziła się w przekonaniu. Żeby cię zainteresować, napisała te historyjki o nas. A tak na marginesie, to wszystkie są prawdziwe – zaznaczył. – Ona je tylko spisała.\n– Ta o wężu błotnym też?! – wykrzyknął z niedowierzaniem Radoszny.\n– Też – zgodził się z powagą strzygoń.\n– A ta o sabacie upiorzyc nad jeziorem? – pytał coraz bardziej podekscytowany pisarz.\n– Ta zwłaszcza – Ambroży uśmiechnął się lubieżnie na samo wspomnienie.\nPisarz z wrażenia opróżnił kubek i napełnił go ponownie. Teraz, upewniony co do natury zainteresowania, jakie okazuje mu Maja i jej rodzina, odprężył się nieco. Przez czterdzieści siedem lat skutecznie unikał małżeństwa, więc i tym razem nie pozwoli się usidlić, choćby potencjalna panna młoda była tak olśniewająca jak Maja. Pochlebiało mu jednak, że zainteresowała się właśnie nim, chociaż tylu młodych i przystojnych mężczyzn chodzi po ziemi.\nOczarowała ją moja inteligencja i urok osobisty, pomyślał, a jego ego urosło do rozmiarów dobrze nadmuchanego balonu.\nRadoszny spędził z Ambrożym miłe popołudnie, wypytując go o szczegóły przygód, w których stwór brał udział.\nJednak każda butelka ma dno, więc po dwóch godzinach pożegnał się ze strzygoniem i nieco chwiejnym krokiem ruszył do domu.\nObudziły go chóralne śpiewy za oknem. Leżał, wpatrując się w ciemność i zastanawiając się, kto, u licha, tak się wydziera. Musiał się zdrzemnąć po powrocie od Ambrożego, bo wciąż miał na sobie ubranie. A przecież położył się tylko na chwilę, bo było tak gorąco i szumiało w głowie.\nDo pokoju wpadła Maja.\n– Krzysiu! Obudź się, bo już prawie wszystko gotowe! – zawołała radośnie od progu.\n– Gotowe? Do czego? – spytał półprzytomnie Radoszny.\n– Sam zobaczysz. To niespodzianka! – roześmiała się i już chciała wybiec, ale Radoszny złapał ją za rękę.\n– Maju – zaczął – jest coś, o czym musimy porozmawiać.\nPopatrzyła na niego zdziwiona, ale usiadła na brzegu łóżka.\n– Dlaczego chciałaś, żebym tutaj przyjechał? Żebym poznał te wszystkie niesamowite tajemnice i dziwne istoty? – Wpatrywał się w kontur jej twarzy, oświetlony wpadającym przez okno blaskiem księżyca.\n– Przecież nie mogłeś pisać, a ja chciałam ci pomóc. Wiedziałam, jakie to dla ciebie ważne.\n– A czego chcesz w zamian? – spytał.\n– Proszę, proszę! – Dziewczyna roześmiała się szyderczo. Głos jej stwardniał, a po wcześniejszym cieple nie było śladu. – Szybko się uczysz – dodała z uznaniem.\n– W podaniach ludowych magiczne istoty nie robią niczego za darmo. A ty niewątpliwie do takich istot należysz – stwierdził.\n– Nie mylisz się w żadnej z obu tych spraw. Jesteś inteligentny, tak jak podejrzewałam. I właśnie dlatego cię wybrałam – uśmiechnęła się tajemniczo.\n– Więc czego chcesz w zamian? – Radoszny nie ustępował.\n– Ciebie – odparła szczerze. – Będziesz moim mężem. A w zamian za to natchnienie nie będzie cię opuszczać do końca życia.\n– Jesteś bardzo piękną kobietą i pochlebia mi twoje zainteresowanie, ale ja nie chcę się żenić. – Zdawał sobie sprawę, że to ją może zranić, ale wolał, aby nie było między nimi więcej niedomówień.\n– Już trochę za późno, profesorku. – Kpiąco patrzyła mu w oczy.\n– Przecież nie zgodziłem się na taki układ – przypomniał jej Radoszny.\n– Ależ owszem, zgodziłeś się. – Jej zęby błysnęły w drapieżnym uśmiechu. – Pozwól, że ci przypomnę, jak kiedyś, gdy zabrałeś mnie po zajęciach na kawę i słuchałeś moich opowieści o tym, jak znajduję natchnienie w rodzinie i przyjaciołach, odpowiedziałeś, że oddałbyś wszystko, żeby znów móc tak łatwo pisać.\nPisarza ogarnęło przerażenie. Nieświadomie, podczas niezobowiązującej rozmowy, sam zaproponował takie rozwiązanie.\n– Nie mówiłem poważnie! To była tylko gra słów! – bronił się.\n– Niemniej słowo wypowiedziane jest zobowiązujące. Nawet to rzucone przypadkiem, a ty, na dodatek, przypieczętowałeś układ uściskiem dłoni. – Wzrok Mai wwiercał się w jego oczy. Dałby sobie głowę uciąć, że widzi przed sobą hipnotyzujące źrenice gada, ale to przecież niemożliwe! Lecz czy po tym wszystkim, czego tu doświadczył, istnieje jeszcze w jego słowniku wyraz „niemożliwe”?\nZerwał się z łóżka, chcąc uciec jak najdalej.\n– Siadaj. – Głos dziewczyny smagnął go jak bat. Usiadł, choć wcale nie chciał. Jego ciało najwyraźniej przestało go słuchać.\n– Zaraz zejdziemy na dół, a ty będziesz zachowywał się grzecznie. Nie chcę, żebyś zepsuł nasz ślub – wycedziła zimno jego do niedawna ulubiona studentka.\nChciał zaprotestować, ale słowa nie mogły mu przejść przez gardło.\n– Transakcja to transakcja. – Uśmiechnęła się złośliwie. – Teraz należysz do mnie, moja zapłato, bo przecież ja swoją część umowy wypełniłam.\nZ przykrością musiał się z tym zgodzić. Jego głowa aż kipiała od nowych pomysłów, które tylko czekały na to, by przelać je na papier. Ale nie za taką cenę!\n– Chodź. Musimy już iść, bo nie chcę, żeby tato czekał – ponagliła go. I znów bez udziału woli jego ciało posłusznie podreptało za Mają.\nW sadzie płonęło wielkie ognisko, a dookoła niego pląsało mnóstwo niezwykłych istot. Dziewczyna wzięła Radosznego za rękę i poprowadziła w stronę największej grupy. Mijał po drodze Ambrożego, który ze współczuciem poklepał go po plecach, Lelka tańczącego ze stadem nimf i kilkanaście innych, nieznanych mu stworów.\nNagle zatrzymali się. Przed nimi stała postać, na widok której pisarz odczuł ukłucie zawiści. Wysoki mężczyzna, ubrany tylko w jeansy, podszedł do niego bliżej. Miał długie, opadające na ramiona brązowe włosy, smukłe, dobrze umięśnione ciało i twarz, która była kwintesencją męskiej urody. Przenikliwymi oczyma wpatrywał się w pisarza. Po chwili roześmiał się głośno i pocałował stojącą obok kobietę, w której Radoszny rozpoznał odmienioną panią Hankę.\n– Nasza córeczka wreszcie znalazła sobie męża! – ryknął radośnie mężczyzna, usiłując przekrzyczeć panujący dookoła gwar.\n– Tato jest królem okolicy i on da nam ślub – Maja mruknęła pisarzowi do ucha wyjaśnienie.\n– Kochanie, tylko dlaczego on jest taki brzydki? – spytał z niesmakiem król. – I stary – dodał po chwili. – Pewna jesteś, że to właśnie jego chcesz?\n– Ale jest za to inteligentny i bardzo wrażliwy – broniła wybranka.\n– Daj spokój – skarciła męża pani Hanka. – Dziewczyna sobie go upatrzyła i już. Ja przecież też jestem brzydka w trakcie nowiu.\n– No tak, ale ty w końcu piękniejesz przed spotkaniem ze mną – zaznaczył król.\n– Znudziłeś mnie już tym gadaniem, próżna istoto. Daj im ten ślub i idziemy się bawić – ucięła dyskusję pani Hanka.\n– Mama ma rację! Nie kombinuj! – rozzłościła się dziewczyna.\n– Już dobrze, dobrze... – zgodził się szybko król. Najwidoczniej chciał mieć ten wieczór wolny od babskiego narzekania. – W obliczu sił natury i w drodze uczciwej wymiany, daję ci, córko, tego mężczyznę za męża – powiedział uroczyście do Mai.\nRadoszny miał pewne wątpliwości co do uczciwości wymiany, ale i tak nie mógł nic powiedzieć.\nNa spotkanie autorskie Radosznego przybył tłum. Padały różne pytania na temat jego najnowszej książki, która bardzo szybko stała się bestsellerem i błyskawicznie znikała z półek księgarń. Ale tylko jedno z nich wywołało u pisarza pewną nerwowość.\n– Czy rzeczywiście w książce opisał pan rodzinę swojej żony? – spytał młody mężczyzna.\n– Ależ skąd! – zaprzeczył energicznie Radoszny. – To czysta fikcja literacka.\nZerknął w stronę siedzącej w kąciku sali ślicznej blondynki, która dyskretnie pogroziła mu palcem.


Okręgowy Inspektorat Pracy w Krakowie | Szkolenia prewencyjne na małopolskich budowach\nSzkolenia prewencyjne na małopolskich budowach\nInspektorzy pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w Krakowie rozpoczęli cykl szkoleń prewencyjnych na małopolskich budowach. Tylko w pierwszych dwóch tygodniach marca br. odbyły się cztery tego typu spotkania, zorganizowane w ramach realizacji zaplanowanej przez PIP na lata 2022-2024 strategii kontroli i prewencji w budownictwie, której celem jest radykalne zmniejszenie występujących zagrożeń wypadkowych przy wykonywaniu robót budowlanych. Pierwsze takie szkolenie przeprowadzili 01.03.2022 r.: nadinspektor pracy Robert Pasikowski oraz starszy inspektor pracy główny specjalista Rober Kaniecki na budowie Małopolskiego Centrum Nauki "Cogiteon" przy al. Generała Tadeusz Bora-Komorowskiego w Krakowie.\nSzkolenie na budowie Małopolskiego Centrum Nauki "Cogiteon"\nInspektorzy między innymi przypomnieli uczestnikom szkolenia zasady prawidłowej organizacji prac budowlano - montażowych, w tym w zakresie transportu pionowego z wykorzystaniem żurawi wieżowych oraz doboru właściwych zabezpieczeń, w oparciu o przykłady wypadków przy pracy oraz stwierdzone problemy w zakresie bezpieczeństwa pracy na aktualnym etapie robót.\nRobert Pasikowski i Robert Kaniecki przeprowadzili również podobne szkolenie 09.03.2022 r. na budowie: "Przebudowa na cele hotelowe budynku dawnej bursy studenckiej oraz budowa budynku domu studenckiego" przy ul. Grzegórzeckiej w Krakowie.\nSzkolenie na budowie przy ul. Grzegórzeckiej w Krakowie\nW dniu 02.03.2020 r. seminarium szkoleniowe dla kadry kierowniczej generalnego wykonawcy i podwykonawców inwestycji budowa nowego przebiegu drogi krajowej nr 47 Rabka Zdrój - Zakopane na odcinku Rdzawka - Nowy Targ, przeprowadzili: starszy inspektor pracy Daniel Niemiec z oddziału w Nowym Sączu OIP w Krakowie oraz inspektor pracy Bogdan Solawa z Sekcji Prewencji krakowskiego Inspektoratu.\nSzkolnie na budowie nowego przebiegu drogi krajowej nr 47 Rabka Zdrój - Zakopane odcinek Rdzawka - Nowy Targ.\nInspektor Bogdan Solawa 14.03.2022 r. przeprowadził również takie szkolenie na budowie "Brain Park" zlokalizowanej przy ul. Fabrycznej w Krakowie.\nSzkolenie na budowie "Brain Park" - Kraków ul. Fabryczna/Aleja Pokoju.


Raport: Problemy polskiego e-commerce / pobierz / Agencja e-marketingowa i e-commerce Ideo Force\nProblemy polskiego e-commerce\nJesteś o krok od pobrania naszego e-booka "Raport: Problemy polskiego e-commerce". Wypełnij poniższy formularz, a my wyślemy Ci link z plikiem do pobrania na podany adres e-mail. Życzymy miłej lektury!\nRaport: Problemy polskiego e-commerce powstał na podstawie badań przeprowadzonych przez Ideo Force we współpracy z firmą analityczną onData.\nAnaliza rynku oparta została na doświadczeniach i głosach internautów, w głównej mierze pracowników małych oraz dużych e-commerce w Polsce. Pod lupę wzięliśmy wypowiedzi na forach, blogach, artykułach eksperckich i wielu innych mediach w ostatnim kwartale zeszłego roku. Jest to próba opisania obecnej sytuacji polskich e-commerce. To idealna lektura dla osób zainteresowanych sklepami internetowymi, pod względem ich codziennych problemów, a przede wszystkim sposobami radzenia sobie z nimi.\nDokument został podzielony na 3 tematyczne części: Technologia, Narzędzia i podejście do promocji oraz Współpraca z agencjami marketingowymi. Każdy dział został zbogacony o opinie ekspertów, którzy na podstawie własnego zdobytego doświadczenia ustosunkowali się do wyciągniętych wniosków z wypowiedzi internautów.\nW pierwszej części raportu zostały przytoczone główne upodobania technologiczne dotyczące funkcjonowania sklepów internetowych. Czyli postawione tu zostały pytania m.in.: na jakich platformach powstają e-sklepy, z jakich udogodnień korzystają, czy RODO wprowadziło wśród nich chaos, czy marketplace’y mają poparcie wśród przedsiębiorców?\nNarzędzie i podejście do promocji.\nW drugiej części skupiono szczególną uwagę na reklamę i rozpowszechnienie firmy w Internecie. Zbadano tu w jaki sposób sklepy internetowe pozyskują klientów, z czym się borykają, jaki wg nich jest największy trend, jakie zabiegi pozwoliły im zwiększyć zyski itp.\nWspółpraca z agencjami marketingowymi.\nTrzecia część poświęcona została na analizę podejścia internautów do agencji interaktywnych. Czy e-commerce korzysta z pomocy firm marketingowych, czy usiłują we własnym zakresie wypromować swoją markę? Jeśli działają z agencjami to w jakim zakresie?


Założeniem kalendarza jest wybranie najpiękniejszych zdjęć nadesłanych przez Was, według prostej zasady: słuchacze, czytelnicy Świata Słów i Radia Istebna zamieszczają swoje propozycje poprzez stronę\n, następnie poprzez głosowanie na poszczególne zdjęcia wybierzecie najbardziej popularne w danym miesiącu, a my zamieścimy je w kalendarzu na 2021 rok.\nZdjęcia należy nadsyłać do 06! grudnia Zdjęcia zamieścimy na FB i wtedy będziecie mogli wybierać najpiękniejsze zdjęcie na dany miesiąc – głosowanie potrwa do 17 grudnia.\nTak stworzony kalendarz idzie do druku - ilość zależna od zainteresowania.\nJeszcze raz zapraszamy Wszystkich do wzięcia udziału w naszej zabawie!\nWięcej w tej kategorii: « Diament w 30 minut!\tKalejdoskop Radia Istebna - 17.01.2021 »\n/Kalendarz Radia Istebna 2021


Kary stosowane wobec adwokatów | Wykonywanie funkcji adwokata\nKary stosowane wobec adwokatów\nOpublikowany 23 czerwca 2016 przez class\nPoza niewątpliwymi profitami jakie wiążą się z byciem adwokatem, za łamanie norm obowiązujących tę grupę zawodową mogą spotkać kary o różnym stopniu dotkliwości oraz rozmaitym wymiarze. Wśród kar dyscyplinarnych jakimi mogą być objęci adwokaci znajdziemy: upomnienia, nagany, kary pieniężne, zawieszenie w czynnościach od minimum trzech miesięcy aż do pięciu lat, a nawet wydalenie z adwokatury.\nNagana i kara pieniężna nie są jedynymi karami, bowiem obok nich można orzec zakaz wykonywania przez ukaranego adwokata patronatu przez okres od roku aż do pięciu lat. Samodzielny zakaz wykonywania patronatu można orzec na czas od dwóch do dziesięciu lat.\nNagana i kara pieniężna wiążą się z jednoczesną utratą biernego prawa wyborczego do organu samorządu adwokackiego na okres minimum trzech lat od momentu uprawomocnienia się orzeczenia. Kara zawieszenia w czynnościach zawodowych wiąże się jednocześnie z utratą biernego prawa wyborczego do organu samorządu adwokackiego na okres sześciu lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.\nKto może orzekać w sprawach dyscyplinarnych – przede wszystkim są to sąd dyscyplinarny izby adwokackiej, a także Wyższy Sąd Dyscyplinarny.\nKategorie: Aspekty prawne, Etyka. Autor: class. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


MACHO MAN w Radomiu kupić od zł190\nMacho Man w Radomiu\nSpray Macho Man dla poprawy potencji sprzedam w Radomiu\nDo zakupu Macho Man w Radomiu, należy:\nGdzie kupić w Radomiu Macho Man\nWprowadź swoje dane osobowe w formularzu zamówienia aby zamówić spray do poprawy potencji Macho Man w Radomiu po obniżonej cenie. Chwila rozmowy konsultanta na zamówienie na spray Macho Mankierownik zadzwoni w najbliższym czasie. Płacisz za zamówienie dopiero po otrzymaniu przesyłki w Radomiu.\nMacho Man jest jednym z najbardziej skutecznych środków na potencję, które można kupić na dzisiejszy dzień. Prosty w użyciu i całkowicie bezpieczny, on pomoże każdemu mężczyźnie w Radomiu osiągnąć doskonały rezultat. Twoja kobieta będzie zachwycona z wyczynów, na które będziesz w stanie po użyciu sprayu.\nJak kupić spray Macho Man w Radomiu\nDo zamówienia za połowę ceny Macho Man w Radomiu (Polska), należy wpisać imię i nazwisko oraz telefon, w najbliższą godzinę zadzwoni kierownik i daje pełne konsultacje na zamówienie Macho Man i dostawy. Aby odebrać przesyłkę będzie można na mail lub ją zabierze do domu kurier. Płatność po otrzymaniu na ręce. Dokładna cena przesyłki Macho Man listonosza do określonego adresu może być inny w różnych miastach w Polsce, sprawdzić cenę u konsultanta po złożeniu zamówienia na spray Macho Man dla poprawy potencji na oficjalnej stronie internetowej.\nZamówić w Radomiu Macho Man


Archiwum: Samsung - Blog galaktyczny.pl\nSamsung chce być bardziej premium, więc pokazał premium budżetowce – Galaxy A6 i Galaxy A6+\nJak tak patrzę na te dwa nowe smartfony Samsunga to przez dłuższą chwilę nie wiedziałem co o nich napisać. Z jednej strony, wyglądają trochę jak ubiegłoroczne, ale trochę podrasowane modele z serii Galaxy J, z drugiej z kolei mają sporo...\n2 maja 2018 14:48\nLubisz chodzić do SPA i masz Samsunga? To teraz możecie chodzić razem!\nMamy 2018 rok. Wiele rzeczy, które dawniej uważaliśmy za dziwne czy niemożliwe obecnie stały się codziennością. Przy dzisiejszym trybie życia, głównie kobiety po ciężkim dniu pracy marzą o tym, żeby udać się do zakładu...\n28 kwietnia 2018 12:44\nWszyscy wiemy jak ważne jest to, by nasze urządzenie było aktualne. Nie chodzi tutaj o to, by kupować każdego flagowca i zmieniać smartfon częściej niż filtr w dzbanku na wodę. Mam tutaj na myśli aktualizacje oprogramowania, począwszy od...\n1 kwietnia 2018 13:00\nGalaxy Note 9 jednak z czytnikiem linii papilarnych w ekranie i szybszą premierą?\nAtmosfera po premierze Samsunga Galaxy S9 i Galaxy S9+ już ostygła i Zdążyliśmy się przyzwyczaić do wszystkich zalet i wad najnowszych flagowców. Naturalne jest więc, że plotki związane z najnowszym modelem z serii Galaxy Note nabierają...\n23 marca 2018 17:21\nSamsung pokazał dysk SSD o pojemności 30 TB w cenie kawalerki w Bydgoszczy\nPrzyznam szczerze, że kiedy pierwszy raz zobaczyłem informację o tym nowym dysku Samsunga to pomyślałem, że ktoś po prostu się pomylił i do trójki dopisał jeszcze obok zero – zamiast 30 TB powinno być 3 TB. W końcu nie tak dawno...\n21 lutego 2018 8:00\nSamsung Galaxy Note 8 z Androidem Oreo? Tak, gdzieś tam jest\nGdy udostępniono oficjalną aktualizację z Androidem Oreo dla Samsunga Galaxy S8 (a potem, momentalnie ją wstrzymano) to pojawiło się mnóstwo pytań ze strony użytkowników, kiedy aktualizację dostanie Samsung Galaxy Note 8. Przecież...\n20 lutego 2018 14:13\nA miało być tak pięknie. Szampan, niepowstrzymane okrzyki, owacje na stojąco, ale jak się okazało, kurtyna zbyt szybko opadła i zakończyła „przedstawienie”. Okazuje się, że Android Oreo dla Samsunga Galaxy S8 i Galaxy S8+...\nJako jeden z ostatnich flagowych smartfonów z ubiegłego roku, Samsung Galaxy S8, wraz ze swoją powiększoną wersją Galaxy S8+, dołączają do grona smartfonów, które już pracują pod kontrolą systemu Android Oreo. Trzeba przyznać, że...\n13 lutego 2018 11:05\nSamsung DeX Pad, czyli kolejne podejście Samsunga, by flagowca zamienić w komputer\nKojarzycie stację Samsung DeX z ubiegłego roku? Zapewne tak, a już na pewno muszą ją kojarzyć Ci, którzy kupili Samsunga Galaxy S8 lub Glaaxy S8+ w pierwszej kolejności, bo taką stację otrzymali w ramach przedsprzedażowych gratisów. DeX...\n9 lutego 2018 17:01\nSamsung zlecił PR hydraulikom z programu Usterka, bo tyle przecieków jeszcze nigdy nie widziałem\nDzień bez informacji o Samsungu Galaxy S9 dniem straconym? Najwyraźniej tak jest i co gorsza, wcale nie zanosi się na to, by sytuacja miała się zmienić. Ba, będzie jeszcze gorzej, bo premiera nowych flagowców szykuje się pod koniec tego...\n6 lutego 2018 15:03\nDzień dobry, nazywam się Samsung Galaxy S9 i tak wyglądam\nTo ja, najnowszy smartfon Samsunga. Mają mnie oficjalnie pokazać dopiero pod koniec lutego w Barcelonie. W sumie to już niedługo i wiecie, sam nie mogę się już doczekać, bo będę naprawdę wyjątkowym smartfonem. Tak przynajmniej mówią....\n26 stycznia 2018 22:26\nGdybym miał wybrać jedną z ważniejszych funkcji, które pojawiły się w smartfonach w 2017 roku to z pewnością na liście znalazłoby się nagrywanie super slow-motion z ostatnich flagowców od Sony. Nagrywanie filmów w 960 klatkach na...


°HOTEL NH COLLECTION FRANKFURT CITY FRANKFURT NAD MENEM 4* (Niemcy) - od 182 € | BOOKED\nNh Collection Frankfurt City Hotel - Frankfurt nad Menem\nVilbeler Strasse 2, Frankfurt nad Menem, Niemcy, 60313 Pokaż na mapie\nDysponujący pokojami dla alergików i fryzjerem męskim, 4-gwiazdkowy Nh Collection Frankfurt City Hotel oferuje 256 eleganckie pokoje. Fasadę Nh Collection Frankfurt City Hotel charakteryzuje współczesna architektura, zaś pozostałą część zdobi nowoczesny styl.\nHotel ma wspaniałą lokalizację w samym centrum Frankfurtu nad Menem, zaledwie 30 minut spacerem od Congress Frankfurt. Obiekt znajduje się w 1 km od centrum miasta.\nOprócz sąsiedztwa z targami i centrami wystawowymi hotel oferuje kącik biznesowy, salę konferencyjną i udogodnienia bankietowe.\nW bezpośrednim sąsiedztwie jest przystanek tramwajowy Hessendenkmal. Hotel jest dogodnie położony w niedalekiej odległości od lotniska Frankfurt International (rhein-main).\nNh Collection Frankfurt City Hotel zapewnia w swoich pokojach dostęp do sejfu prywatnego, telewizji z kanałami satelitarnymi, miejsca do siedzenia, darmowego wi-fi i foteli. Prawie każdy z pokoi hotelowych zachwyca zapierającym dech w piersiach widokiem na centrum miasta. We wszystkich pokojach wykładzina na podłodze oraz wysokiej jakości.\nWyżywienie obejmuje treściwe śniadanie w formie zróżnicowanego bufetu, które serwują codziennie w porannych godzinach. Na terenie obiektu znajduje się restauracja w lobby, która serwuje kuchnię śródziemnomorską. Goście zostaną mile zaskoczeni różnorodnością win, koktajli i kaw w sportowym barze, który znajduje się na terenie hotelu. Restauracje Entenhaus i Eiscafe Alberto, serwujące szeroki wybór dań, usytuowane 50 metrów od obiektu.\nNh Collection Frankfurt City Hotel oferuje usługi concierge, wieczorny serwis pokoju i usługę dostarczania gazet.\nŁaźnia parowa, sauna turecka i masaż stóp zapewnią pełny relaks pragnącym odpoczynku. Do wyboru są sala gimnastyczna i centrum fitness.\nw wieku 4 - 12 lat Dodatkowe łóżko BEZ DODATKOWYCH OPŁAT\nw wieku 13 - 18 lat Dodatkowe łóżko EUR 50\nVilbeler Strasse 2, Frankfurt nad Menem, Niemcy, 60313\nRama V (kuchnia: Tajska)\nIwase (kuchnia: Japońska)\nGermanHOTEL AWARDSRecommendedFrankfurt nad MenemNh Collection Frankfurt City\nLokalizacja Nh Collection Frankfurt City\nPlac Hauptwache600 m\nCentrum handlowe Zeil300 m\nWieża Eschenheim500 m\nFrankfurcki Las Miejski500 m\nAdres: Vilbeler Strasse 32\nTel.: 069 / 21 99 64 88\nNa podstawie 203 opinii, 72% lubi to\nAdres: Vilbeler Strasse 27\nTel.: 069 / 29 34 42\nEiscafe Alberto40 m\nAdres: Vilbeler Strasse\nAdres: Vilbeler Straße 31\nTel.: 069 / 28 39 92\nNa podstawie 115 opinii, 85% lubi to\nAdres: Rosenbergerstrasse 1\nTel.: +49 69 288668\nNa podstawie 72 opinii, 58% lubi to\nOpinie Nh Collection Frankfurt City\nOpinie Gości są przekazywane przez naszych klientów po ich pobycie w Nh Collection Frankfurt City\nSuper lokalizacja , duży wygodny, cichy pokój\nSłaba wydolność klimatyzacji, gorący pokój\nśNiadanie w cenie 24 Euro bardzo drogie. W sobotę o godz. 10 wszystko było zimne, pieczywo nie świeże I samemu trzebabylo prosić o uzupełnienie wody, soków,.... Sala sniadaniowa, przedpokoju I pokoje brudne, wykładziny pełne plam, nie estetyczne. Pokoje sprzątane bardzo niedokładnie.\nobfite śniadania , blisko centrum, cisza\nEnglish - Hotel Nh Collection Frankfurt City - Frankfurt am Main\nDeutsch - Hotel NH Frankfurt City - Frankfurt am Main\nFrançais - Hôtel Nh Collection Frankfurt City - Francfort-sur-le-Main\nEspañol - Hotel en Nh Collection Frankfurt City - Fráncfort del Meno\nNederlands - Hotel Nh Collection Frankfurt City - Frankfurt am Main


wtorek, 18.6.2019 14:35\t, odsłony: 239\nPrzeglądając strony internetowe pożyczkodawców lub oglądając ich reklamy, można zauważyć stwierdzenie “minimum formalności”. Jednak co tak naprawdę kryją te słowa? Taką wiedzę powinien posiadać każdy, kto myśli o skorzystaniu z oferty pozabankowej. Dlatego postanowiliśmy odpowiedzieć na to pytanie i wyjaśnić, jak wygląda wnioskowanie o chwilówki online.\nCoraz częściej można usłyszeć, że chwilówki czy też pożyczki ratalne są alternatywą dla kredytów. Jak to możliwe? Osoby ubiegające się o wsparcie finansowe w bankach spotykają się z surowymi warunkami, które odbierają im szansę na otrzymanie pieniędzy już na samym początku. Wśród nich znajdziemy: zatrudnienie z tytułu umowy o pracę, zaświadczenie o zarobkach czy ograniczenia wiekowe. Po rezygnacji z wnioskowania lub decyzji odmownej szukają innych rozwiązań. W tym momencie na horyzoncie pojawiają się firmy pożyczkowe, które ograniczają wszelkie wymagania do minimum. Natomiast swoją ofertę prezentują na stronach internetowych. Jednak kiedy zależy nam na szybkim znalezieniu oferty, zamiast przeglądać kolejne platformy, warto skorzystać z porównywarek, typu pozyczkowy-portal.pl.\nPrzeniesienie działalności z oddziałów stacjonarnych do internetu było pierwszym krokiem do ograniczenia formalności do minimum. Przechodząc na stronę danej firmy, należy wybrać za pomocą wirtualnego kalkulatora kwotę oraz okres kredytowania. W odpowiedzi otrzymamy koszty, z jakimi wiąże się dane zobowiązanie. Następnie wystarczy potwierdzić chęć złożenia wniosku i przejść do wypełniania krótkiego formularza. Jakich informacji wymagają pożyczkodawcy?\nInformacje niezbędne do wypełnienia formularza\nNa początku klient musi być przygotowany do podania swoich danych osobowych, czyli imienia, nazwiska, numeru PESEL oraz dowodu osobistego. Następnie należy wprowadzić informacje na temat miejsca zamieszkania, numeru telefonu oraz adresu e-mail. Dzięki temu pożyczkodawca będzie mógł się skontaktować z wnioskodawcą w celu rozmowy weryfikacyjnej lub przekazania decyzji w sprawie udzielenia pożyczki. Jednak aby pieniądze trafiły we właściwe ręce, niezbędne jest również posiadanie osobistego rachunku bankowego oraz wskazanie go we wniosku.\nNie można również zapominać o danych finansowych. Są one podstawą do określenia zdolności kredytowej. Pożyczkodawca ma prawo poprosić o podanie wysokości zarobków, formy zatrudnienia, miejsca pracy oraz numeru telefonu pracodawcy. Dodatkowo wnioskodawca zostanie zapytany o wydatki i aktywne zobowiązania wobec innych instytucji.\nJednym z ostatnich etapów jest weryfikacja tożsamości z wykorzystaniem konta bankowego. Dzięki temu pożyczkodawca może potwierdzić nie tylko dane osobowe, ale również wysokość dochodów. Aplikacje weryfikacyjne pobierają z konta wnioskodawcy podstawową historię przelewów, dzięki której zostaje on zwolniony z obowiązku dostarczenia zaświadczeń z miejsca pracy. Jeżeli klient zdecyduje się na inną metodę weryfikacji, wówczas w większości przypadków wystarczy dostarczyć wyciąg z konta bankowego za ostatnich kilka miesięcy.\nStwierdzenie chwilówki na raty szansą na własny biznes bez formalności znajdują swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Na rynku pozabankowym można znaleźć firmy, które udzielają pożyczek już od pierwszego dnia działalności. Natomiast aby mieć szansę na akceptację wniosku, zazwyczaj wystarczy brak negatywnych wpisów w bazach dłużników, rejestracja w CEIDG oraz siedziba na terenie Polski.\nJak widać, firmy pożyczkowe wymagają od swoich klientów tylko niezbędnych informacji. Wielu pożyczkodawców nie oczekuje również żadnych innych dokumentów poza dowodem osobistym i wypełnionym wnioskiem.


Regeneracja i naprawa wtryskiwaczy w mieście Turek\nRegeneracja i naprawa wtryskiwaczy w mieście Turek\nJuż pierwsze objawy świadczące o problemach z wtryskiwaczami powinny skłonić Cię do działania i zażegnania problemu, który może tylko się powiększać. Nasza firma specjalizuje się w profesjonalnej regeneracji wtryskiwaczy common rail, piezoelektrycznych i pompowtryskiwaczy, którą wykonasz w atrakcyjnej cenie, a jej skuteczność jest porównywalna z wymianą wtryskiwaczy na nowe. Przeczytaj, jak skorzystać z usługi naprawy wtrysków w naszej firmie i szybko odzyskaj sprawność silnika.\nJak skorzystać z regeneracji wtryskiwaczy w Turku?\nPodjedź do lokalnego warsztatu, by zdemontowano z pojazdu wtryski.\nSkontaktuj się z nami, byśmy zarezerwowali dla Ciebie termin regeneracji wtryskiwaczy i wysłali kuriera.\nGdy przyjadą do nas, po wstępnej ocenie ich stanu stworzymy dla Ciebie wycenę.\nWyślemy ją do Ciebie i po akceptacji – zregenerujemy Twoje wtryskiwacze. Pojadą one kurierem z powrotem do warsztatu, na montaż.\nJak naprawimy Twoje wtryskiwacze?\nU nas w naprawdę atrakcyjnej cenie możesz cieszyć się znów fabrycznymi parametrami wtryskiwaczy. Jak przeprowadzamy regenerację?\nRozkładamy je na części i czyścimy\nSprawdzamy uszkodzone elementy i wymieniamy je, jeśli jest to konieczne\nWykonujemy testy po regeneracji, i wtryski przesyłamy kurierem na montaż, do wskazanego przez Ciebie warsztatu\nProfesjonalna naprawa sprawia, że wtryskiwacze sprawdzą się doskonale przez kolejne co najmniej 200 tys. km. Świadczymy usługi regeneracji wtryskiwaczy dla kierowców z miasta Turek oraz gmin ościennych.\nJakie rozpoznać, kiedy konieczna jest naprawa wtryskiwaczy?\nNieprawidłowa praca wtryskiwaczy wpływa na efektywność pracy silnika, a co za tym idzie, na funkcjonowanie samochodu, również podczas jazdy:\nwystępują czasem problemy z odpaleniem silnika gdy jest zimny\nmoc silnika jest słabsza\nsilnik może gasnąć, gdy jest rozgrzany\nz wydechu wydobywa się dym\nTurek - co warto wiedzieć?\nWtryski w Twoim aucie nie pracują prawidłowo? Skorzystaj z regeneracji wtryskiwaczy Turek


Jak działa magazyn energii do fotowoltaiki? - Hymon\nOdnawialne źródła energii zapewniają możliwość wytwarzania energii elektrycznej w sposób niepowodujący zanieczyszczenia środowiska naturalnego. Technologie takie jak fotowoltaika pozwalają na redukcję emisji dwutlenku węgla do atmosfery, a jednocześnie są korzystne pod względem ekonomicznym dla inwestorów. Jednocześnie, rozwiązania bazujące na odnawialnych źródłach energii są uzależnione od warunków pogodowych, w tym poziomu nasłonecznienia, oraz poru roku i pory dnia, co powoduje, że niekiedy wytwarzana jest nadwyżka energii, zaś w innych momentach produkcja jest niewystarczająca do zapotrzebowania energetycznego. Rozwiązaniem jest magazynowanie wyprodukowanej energii elektrycznej i umożliwienie jej wykorzystania w momencie przerw w pracy instalacji fotowoltaicznej.\nSposobem na maksymalne wykorzystanie wyprodukowanej energii jest korzystanie z magazynów energii. Domowe magazyny energii dają możliwość gromadzenia energii elektrycznej i jej efektywnego wykorzystania bez przesyłania do sieci energetycznej. Z naszego artykułu dowiedz się, co to jest oraz jak działa magazyn energii?\nMagazyn energii – co to takiego?\nFotowoltaika jest technologią, która umożliwia produkcję energii elektrycznej bez jednoczesnego zanieczyszczania środowiska naturalnego. Wykorzystuje ona naturalne i odnawialne zasoby – promieniowanie słoneczne do produkcji prądu zasilającego urządzenia elektryczne w domach, firmach czy gospodarstwach rolnych. Jest to rozwiązanie ekologiczne, a także ekonomiczne, bowiem przyczynia się do powstania oszczędności na rachunkach za prąd.\nDziałanie instalacji fotowoltaicznych zależne jest jednak od warunków pogodowych – nasłonecznienia, a także od rytmu dnia i nocy. W zależności od pory dnia, pory roku czy czynników atmosferycznych możliwa jest produkcja energii elektrycznej w ilości wyższej lub niższej w stosunku do zapotrzebowania. Nadmiar energii elektrycznej może zostać skumulowany właśnie w systemach magazynowania energii, które umożliwią efektywne wykorzystywanie energii w momencie, gdy produkcja prądu nie jest w stanie pokryć jego zużycia.\nDefinicję magazynów energii znaleźć można w ustawie o odnawialnych źródłach energii: „wyodrębnione urządzenie lub zespół urządzeń służących do przechowywania energii w dowolnej postaci, niepowodujących emisji będących obciążeniem dla środowiska, w sposób pozwalający co najmniej na jej częściowe odzyskanie.” Wynika z niej, że magazyny energii są urządzeniami dającymi możliwość przechowywania nadwyżki energii elektrycznej wytworzonej przez instalację fotowoltaiczną oraz skorzystania z niej, gdy bieżące zużycie prądu przewyższa ilość produkowanej przez instalację energii elektrycznej.\nDziałanie magazynu energii w dużym uproszczeniu polega na przekształcaniu i przechowywaniu energii elektrycznej wytwarzanej przez instalację fotowoltaiczną w inną formę energii oraz w razie wystąpienia potrzeby przekształcaniu jej z powrotem na energię elektryczną.\nNa rynku dostępne są magazyny energii, które bazują na różnych technologiach, a ich sposób działania może się nieco różnić. Najczęściej stosowanym rodzajem są magazyny energii elektrochemiczne wyposażone akumulatory, których zasada działania jest podobna do baterii znajdujących się w telefonach komórkowych lub laptopach. Akumulatory są ładowane przez energię elektryczną wytwarzaną przez panele fotowoltaiczne. Energia elektryczna jest w nich przechowywana w postaci substancji chemicznej. W momencie, gdy zapotrzebowanie na energię elektryczną przekracza bieżącą produkcję przez instalację fotowoltaiczną (czyli np. w okresie zimowym lub nocą), energia zostaje przekształcona i przesłana w celu zasilania urządzeń elektrycznych.\nMagazyn energii – rodzaje\nSystemy magazynowania energii wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii różnią się pomiędzy sobą zastosowaną technologią, a także sposobem działania, co ma również wpływ na ich skuteczność. Obecnie najbardziej rozpowszechnione są magazyny energii wykorzystujące akumulatory lub ładowalne baterie. Klasyfikacja rodzajów magazynów energii wygląda następująco:\nmagazyny energii mechaniczne (elektrownie szczytowo-pompowe, magazyny sprężonego powietrza, koło zamachowe);\nmagazyny energii elektrochemiczne (akumulatory i ładowalne baterie);\nmagazyny energii chemiczne (ogniwa paliwowe, tworzenie wodoru lub metanu);\nmagazyny energii termiczne (akumulacja ciepła jawnego lub utajonego);\nmagazyny energii elektryczne (superkondensatory).\nKorzyści z montażu magazynu energii do fotowoltaiki\nMagazyny energii do fotowoltaiki to urządzenia, które pozwalają na maksymalne wykorzystanie wyprodukowanej energii. Zapewniają one możliwość spożytkowania wygenerowanej nadwyżki w całości (w odróżnieniu od instalacji fotowoltaicznych podłączonych do sieci, z których można odzyskać jedynie 80% odprowadzonej energii).\nMagazyn energii zapewnia również całkowitą niezależność energetyczną. Posiadając magazyn energii nie doświadcza się przerw w dostawie prądu, ani zakłóceń wynikających z przeciążenia sieci. Dodatkowo, możliwe jest zminimalizowanie opłat od zewnętrznych dystrybutorów do zera. Montaż magazynu energii wszędzie tam, gdzie nie ma dostępu do sieci energetycznej.\nWady magazynu energii do fotowoltaiki\nNajwiększą wadą magazynu energii wciąż pozostaje jego koszt. Inwestycja w magazyn energii wiąże się bowiem ze sporym wydatkiem. Z tego artykułu dowiesz się, ile kosztuje magazyn energii?


Premiera „Zarazy” Kazika - Kino Polska Muzyka\n“Zaraza” Kazika, pierwsza solowa płyta Kazika Staszewskiego od kilkunastu lat ma premierę 5 czerwca 2020 roku, a już uzyskała status Złotej Płyty! Wkrótce osiągnie także status Platynowej Płyty. Wyróżnienie to zagwarantowane zostało wynikami przedsprzedaży albumu “Zaraza”.\nAlbum “Zaraza” ukaże się 5 czerwca i będzie pierwszym solowym albumem Kazika od 2008 roku. Współtwórcą płyty jest Wojtek Jabłoński, multiinstrumentalista i kompozytor – odpowiada za warstwę muzyczną oraz aranżacje, gra m. in. na perkusji, gitarach, basie. Prócz tego gościnnie występuje Konrad Wantrych, klawiszowiec i kompozytor, odpowiedzialny za brzmienie instrumentów klawiszowych. Na album złoży się piętnaście premierowych kompozycji, w tym utwór “Twój ból jest lepszy niż mój”, który w ciągu kilku dni od premiery w serwisie YouTube zebrał ponad 10 milionów odsłon, a także zyskał gigantyczny odzew mediów i słuchaczy.


Nasza aplikacja mobilna strzałem w dziesiątkę! - Kapsula Czasu\nNasza aplikacja mobilna strzałem w dziesiątkę!\nAplikacja na smartfony „Kapsuła Czasu” działa dopiero od piątku 29. maja, a już przysyłacie za jej pośrednictwem mnóstwo prac. Przez weekend spłynęło do nas przeszło 200 Waszych wizji przyszłości.\nProsimy o wyrozumiałość, jeśli aplikacja sprawia Wam jakieś psikusy. Piszcie na o tym na facebooku TworzyMY Kraków lub e-mail sercekapsuly@tworzymykrakow.org. Wszystkie Wasze uwagi są na miarę złota. Będziemy usprawniać aplikację.\nAutorką pracy ze zdjęcia jest 18-letnia Oliwia Drabik.


Forum Centralne • Zobacz wątek - Znamiona spamu\nprzez Zombiakov 7 mar 2018, o 10:49\nChciałbym poruszyć temat serco-spamu z jakim drugi dzień z rzędu spotkać się można ze strony Emila Potockiego.\nFajnie super, że się sercuje ale przy takiej ilości nie wygląda to na faktyczne sercowanie w sensie "wyrażenia aprobaty dla czyjejś wypowiedzi".\nMoże jakieś limity ? :)\nMichał Pséftis · Robert Fryderyk\nRe: Znamiona spamu\nprzez Michał 7 mar 2018, o 11:11\n> spam «niepożądana informacja wysyłana za pośrednictwem poczty elektronicznej» (sł. PWN)\n> spam, inform. reklamy i niechciane wiadomości w poczcie elektronicznej lub artykuły wieloadresowe wysyłane na wiele grup dyskusyjnych; (wyk.)\nAbsolutnie żadnego spamu tutaj nie widzę. Ale lubię Diuka wypowiedź, to dam serduszko.\nProkrust Zombiakov · Incisive · Ludwik Tomović · Thimoteus ik Hohentsolern\nprzez Zombiakov 7 mar 2018, o 11:33\nEkaton napisał(a): > spam, [i]inform. reklamy i niechciane wiadomości w poczcie elektronicznej lub artykuły wieloadresowe wysyłane na wiele grup dyskusyjnych; (wyk.)\nSerce generuje powiadomienie. Czyli mając kilkadziesiąt powiadomień... i chcąc wyłapać te istotne... osobiście odczuwam to jako spam. W dobrej lub złej wierze.\nprzez piwniczak 7 mar 2018, o 11:58\nSpam to chyba do Prefektury? My ze swojej strony postaramy się uzgodnić z Radą Ministrów, jako sponsorem sercowania, czy i w jaki sposób to rozwiązać.\nMichał Pséftis · Prokrust Zombiakov · Thimoteus ik Hohentsolern\nprzez Michał 7 mar 2018, o 12:07\nNawet w prywatnej korespondencji sugerowałem jednemu z Sarmatów, który zwrócił uwagę na kwestię sercowania, że generuje ono w skrajnych przypadkach problem, którym należałoby się zająć. Przede wszystkim, w ciągu godziny klikania można rozdać niczym Zorro 100.000 lt z budżetu Rady Ministrów. Nie generuje to oczywiście kolosalnego problemu, bo przychody z Urzędu Skarbowego, w lwiej części wszelkie podatki, zerkują rozdane tantiemy, ale przezorny zawsze ubezpieczony. Wypadałoby zwrócić uwagę posłów na Sejm, żeby zasugerowali na tym polu pewną ochronę przed nadużyciami takimi jak moje.\nNatomiast nie zgadzam się co do tego, żeby generacja systemowych powiadomień mogła na jakimkolwiek polu uchodzić za spam. Nie jest w żadnym razie moją intencją — a przez to, jak wierzę, winą — wytwarzanie tychże i gdyby była taka możliwość, to naturalnie osoby które czują się tym pokrzywdzone udobruchałbym wyciszeniem powiadomień. Nie przyczyniam się w inny sposób do ich utworzenia aniżeli poprzez kliknięcie serduszka, który jest akurat wyrazem docenienia aktywności. Dwie godziny w ciągu ostatnich dwóch dni poświęciłem (— z braku zajęcia i po piwie/dwóch —) rzeczywiście na takie serduszkowanie, ale nie istnieją żadne ustawowe zasady dawania serc i ograniczenia w nich, nie czuję się więc winny pogwałcenia jakichś norm. Wskazuję tylko na problem.\nIncisive · Prokrust Zombiakov · Thimoteus ik Hohentsolern · Susanne Delfina Kierkeller\nprzez Michał 7 mar 2018, o 12:12\nNatomiast — tutaj już przepraszam za wypowiedź pod wypowiedzią, ale nie jestem w stanie jej edytować — zaznaczam, że nie mam absolutnie na celu zwracania uwagi twórcom systemowym, którzy moim zdaniem stworzyli porządną architekturę, której nadużycie, jak pokazuje powyższa sytuacja, zwraca uwagę i wywołuje emocje. To świadczy zdecydowanie na jej korzyść. Problem tkwi w prawno-finansowych zabezpieczeniach.\nIncisive · Prokrust Zombiakov · Thimoteus ik Hohentsolern


Unijne fundusze zasypią polski węgiel? - wGospodarce.pl\ncoal / autor: pixabay\nTagi: biznes COP24 energetyka fundusze fundusze unijne projekt UE węgiel\nWoj. śląskie ma otrzymać wsparcie w ramach uruchomionej pod koniec ub. roku unijnej inicjatywy dot. transformacji regionów górniczych Coal Regions in Transition (CriT). Jak wynika z informacji samorządowców z woj. śląskiego, pod tym kątem zapewniono już specjalne fundusze\nNie bez znaczenia dla tej kadencji zarządu jest również włączenie woj. śląskiego do grupy czterech regionów górniczych, przeżywających okres transformacji powęglowej - powiedział b. wicemarszałek. - Z mediów wiem, że ostatnio odbyło się spotkanie z Komisją Europejską, gdzie pewne ustalenia prowadzone przez ostatnie cztery lata zostały potwierdzone i że dzisiaj już wiadomo, że będzie osobny fundusz na Coal Regions in Transition i że woj. śląskie jest jednym z czterech europejskich regionów, które w tej pilotażowej dla Unii Europejskiej akcji na pewno będzie brało udział - dodał.\nGramatyka nawiązał w ten sposób do spotkania platformy wsparcia regionów górniczych zorganizowanego - według relacji urzędu marszałkowskiego woj. śląskiego - przez Komisję Europejską wraz z samorządem regionu w Katowicach w ostatni piątek.\nO najważniejszych wyzwaniach klimatycznych przypominał tam odpowiedzialny za CRiT wiceszef Komisji Europejskiej, komisarz ds. unii energetycznej Maros Szefczovicz. Już dzisiaj jesteśmy świadkami coraz częstszych, niepokojących zjawisk klimatycznych. Pamiętamy o tragicznych pożarach w Kalifornii czy w Szwecji. Nie zapominamy o tornadach, które zaczęły też pojawiać się w Europie Środkowej, w tym w Polsce - mówił, cytowany przez biuro prasowe urzędu marszałkowskiego, Szefczovicz.\nNikt nie ma wątpliwości, że koszty usuwania skutków katastrof klimatycznych są z roku na rok coraz wyższe. Nie możemy dalej czekać. Musimy działać. Możemy zmaksymalizować udział odnawialnych źródeł energii - to będzie podstawa naszego systemu energetycznego. Ponad 80 proc. energii elektrycznej będzie pochodziło ze źródeł odnawialnych do 2050 r. - akcentował komisarz.\nWiceminister energii Grzegorz Tobiszowski nawiązał w piątek do przedstawionych w ub. tygodniu głównych założeń polskiej polityki energetycznej do 2040 r. Już rozmawiamy na ten temat między resortami. Czeka nas dyskusja w parlamencie. Bardzo ważne będzie dla nas zdanie samych mieszkańców. Dlatego do stycznia 2020 r. będziemy prowadzić konsultacje społeczne - zasygnalizował.\nChcemy rozwijać małe, rozproszone małe elektrownie, chcemy odzyskiwać sieci ciepłownicze oraz promować program gazyfikacji. Teraz już nie planujemy. Wchodzimy w etap realizacji - zapewnił Tobiszowski, wśród przyszłościowych planów pod kątem CRiT wymieniając innowacyjny pomysł redukcji metanu w kopalniach, wpływający m.in. na ograniczenia w następnych latach emisji tego gazu do atmosfery.\nMówiący o finansowaniu CRiT europarlamentarzysta Jerzy Buzek wskazał, że w Parlamencie Europejskim udało się przegłosować dodatkowe środki na sprawniejsze przekształcenie regionów węglowych. Oponenci tych dodatkowych pieniędzy uważali, że będą one wydane na wzmacnianie węgla. Tymczasem zamysł ich wydatkowania jest zupełnie inny. Chodzi o sprawiedliwe odchodzenie od węgla - akcentował Buzek.\nMarszałek woj. śląskiego Jakub Chełstowski uznał ideę platformy regionów górniczych za cenną i wartościową. Forum współpracy i wymiany doświadczeń pomiędzy regionami górniczymi, wsparte doradztwem eksperckim to istotny „katalizator”, który przyśpiesza i wzmacnia proces transformacji przemysłowej regionu. Jako region szeroko współpracujący z Ministerstwem Energii chcemy być przede wszystkim skuteczni - deklarował Chełstowski.\nPremier: PiS będzie walczył o polski węgiel\nChcemy zdobyć jak najwięcej mandatów do PE w woj. śląskim; od tego będzie zależała przyszłość polskiego węgla\nEKG: Polska potrafi tworzyć koalicje\nPolska potrafi tworzyć koalicje, są przykłady zawierania koalicji i sukcesów, jeśli chodzi o instrumenty finansowe


Agloni - Agloni\nCOOKIES (CIASTECZKA) W SERWISIE agloni.pl\n1. W związku z udostępnianiem zawartości serwisów internetowych http://agloni.pl (w dalszej części zwanego „Serwisem”) stosuje tzw. cookies, tj. informacje zapisywane przez serwery na urządzeniu końcowym użytkownika, które serwery mogą odczytać przy każdorazowym połączeniu się z tego urządzenia końcowego, może także używać innych technologii o funkcjach podobnych lub tożsamych z cookies. W niniejszym dokumencie, informacje dotyczące cookies mają zastosowanie również do innych podobnych technologii stosowanych w ramach naszych serwisów internetowych. Pliki cookies (tzw. „ciasteczka”) stanowią dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym użytkownika serwisu internetowego. Cookies zazwyczaj zawierają nazwę domeny serwisu internetowego, z którego pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.


darlowo.info - 3 grudnia: Darłowska Laponia Świętego Mikołaja\n3 grudnia: Darłowska Laponia Świętego Mikołaja\nDatę: 3 grudnia 2017 – zaznaczcie w swoich kalendarzach na czerwono. Nie tylko dlatego, że to niedziela – ale głównie dlatego, byście mogli całymi rodzinami wziąć udział w imprezie organizowanej przez Darłowskie Centrum Wolontariatu i ich przyjaciół.\nMowa oczywiście o najlepszych – bo naszych, Mikołajkach miejskich które od dziewięciu lat organizowane są na Rynku Miejskim w Darłowie pod nazwą Darłowska Laponia Świętego Mikołaja. W tym roku, odbędzie się ona 3 grudnia (tj. niedziela), tradycyjnie w godzinach 13:00 – 16:00, na placu przed Ratuszem. Jak co roku nie zabraknie występów na scenie lokalnych małych artystów, zapachu świerku, iście bożonarodzeniowego kiermaszu, tańców, konkursów, loterii latających reniferów, listów do M – które będziecie mogli nadać specjalną pocztą czerwonych serc. Będzie troszkę nowości, nie zabraknie Mega Pak od Mikołaja no i oczywiście – tego co najważniejsze – jego osobistej obecności w tym dniu, na naszej imprezie.\nTo jest pewne i gwarantowane – jak obiad u babci! Mikołaj do Darłowa dotrze… 3 grudnia, punktualnie o godz. 14:00. Wśród nowości – odpalenie choinki… tak, tak – wiemy, to jest co roku. Ale w tym roku choinka będzie inna, wyższa… wspólnie odpalimy ją na zakończenie dnia około godziny 16:00.


Sakmar: LNG z USA już teraz obniża cenę gazu w Europie (ROZMOWA) - BiznesAlert.pl\n5 kwietnia 2018, 07:30 Energetyka\nNawet jeśli LNG nie jest jeszcze konkurencyjny cenowo, wydaje się mieć już pozytywny wpływ na Europę, bo zwiększa konkurencję – mówi w rozmowie z portalem BiznesAlert.pl Susan Sakmar, Profesor Uniwersytetu w Houston, prawnik i autorka książki o rynku LNG: „Energy for the 21st Century: Opportunities and Challenges for LNG”.\nBiznesAlert.pl: W marcu sekretarz ds. energii Rick Perry powiedział, że energia będzie głównym towarem eksportowym w nadchodzących latach. Ostatnio Stany Zjednoczone stały się eksporterem netto skroplonego gazu ziemnego (LNG), ale według Perry’ego pełne wykorzystanie profitów płynących z amerykańskiej nadwyżki energii wymagać będzie inwestycji w nowe rurociągi, linie kolejowe i porty. Czy uważa Pani, że rewolucja łupkowa pozwoli USA na dłuższą metę stać się prawdziwym zagrożeniem dla imperium naftowego Arabii Saudyjskiej i gazu z Rosji?\nSusan Sakmar: Należy pamiętać, że eksport LNG z USA dopiero się rozpoczął. Cheniere Energy rozpoczęło eksport LNG w lutym 2016 roku i właśnie rozpoczyna eksport do indyjskiej firmy, dzięki czwartej instalacji do eksportu. Cheniere nadal buduje piątą instalację do skraplania. Cove Point LNG to drugi amerykański projekt, który będzie komercyjnie użytkowany. Trzy kolejne pojawią się w ciągu najbliższych kilku lat. W miarę rozwoju amerykańskiego eksportu LNG okazuje się, że potrzebna jest większa przepustowość rurociągów przesyłających gaz z łupków, a zwłaszcza z basenu permskiego. Głównym celem administracji Perry’ego i Trumpa wydaje się być zbudowanie większej liczby rurociągów, aby zapewnić dostawy ropy i gazu do obszarów, na których budowane są projekty eksportowe.\nProdukcja ropy i gazu łupkowego w Ameryce nadal mnie zaskakuje, chociaż istnieją pewne przeszkody, ponieważ producenci muszą walczyć, by rzeczywiście zarabiać w czasie niskich cen ropy. W dłuższej perspektywie może to wpłynąć na amerykańską produkcję, a to z kolei na eksport. W Ameryce panuje zgoda co do tego, że na rynku jest tak dużo ropy i gazu, że dopóki jest odpowiedni impuls cenowy, produkcja będzie nadążać za tempem sprzedaży, a nawet przekroczy popyt, co utoruje drogę większemu eksportowi. Wydaje mi się, że amerykański eksport ropy i gazu da wybór i pomoże amerykańskim sojusznikom urozmaicić dostawy z Arabii Saudyjskiej i Rosji, ale nie stanowi realnego zagrożenia dla udziału tych państw w rynku. Eksport amerykańskiego LNG do Europy miał już wpływ na ceny gazu oferowane przez Rosję, co z kolei pozwoliło niektórym państwom negocjować lepsze warunki. Bez względu na to, czy amerykańskie LNG może rzeczywiście przejąć znaczną część rynku zależnego od Rosji, z pewnością także geopolityka w postaci nowych sankcji amerykańskich wobec Rosji może wpłynąć na dynamikę sytuacji.\nPolska spółka PGNiG podpisała w zeszłym roku średnioterminowy kontrakt na dostawę LNG z USA z brytyjską firmą Centrica, która miała już zarezerwowaną pojemność obiektu. Polski rząd twierdzi, że cena tych dostaw jest konkurencyjna w stosunku do giełd w Europie. Czy Pani zdaniem jest to możliwe?\nCena LNG z USA, pochodzącego z pierwszej fali amerykańskich projektów (Sabine Pass, Cove Point, Freeport, itp.) generalnie opiera się na cenach Henry Hub + 15 proc. + opłata za skroplenie + przesył (według PGNiG w kontrakcie z Centricą nie zastosowano tej formuły cenowej – przyp. red.). Wysyłanie LNG na cały świat jest nadal stosunkowo drogim sposobem pozyskiwania gazu i sądzę, że amerykański LNG prawdopodobnie nie byłby konkurencyjny cenowo w stosunku do rosyjskich gazociągów, ale by tak powiedzieć z całą pewnością, musiałabym wiedzieć, jakie ceny oferuje Rosja. Nawet jeśli LNG nie jest jeszcze konkurencyjny cenowo, wydaje się mieć już pozytywny wpływ na Europę, bo zwiększa konkurencję.\nPrezydent USA Donald Trump chce eksportować surowce i liberalizować eksport, podczas gdy liberalizacja eksportu została wprowadzona przez Baracka Obamę. Jakie decyzje i plany ma administracja Trumpa?\nAmerykańskie projekty eksportowe LNG, które właśnie pojawiły się na rynku, zostały zatwierdzone przez prezydenta Obamę. Wydaje się, że prezydent Trump kontynuuje politykę USA na rzecz eksportu i czasami jest krytykowany za to, że te zasługi przypisuje sobie. Niezależnie od tego administracja Trumpa wyraźnie zasygnalizowała, że popiera eksport, a także opowiada się za rozbudową infrastruktury ułatwiającej eksport. Główny nacisk położony jest na infrastrukturę i dotyczy gazociągów. USA mają już 5-6 dużych projektów eksportowych LNG działających lub budowanych. Według mojej wiedzy nie podjęto żadnych działań w celu zliberalizowania eksportu przez administrację Trumpa. Jeden z senatorów zaproponował projekt ustawy, aby wyeliminować rozróżnienie między krajami z i spoza strefy wolnego handlu, co może przyspieszyć proces zatwierdzania projektów przez Departament Energii, ale obecnie nie wydaje się to zbytnio istotne.\nAmeryka Północna Azja Centrica Cheniere Energy Cove Point energetyka Europa gaz LNG PGNiG Polska USA