Festiwal Szekspirowski – Wikipedja, wolna encyklopedia\nData i miejsce sierpień\nFestiwal Szekspirowski – jest międzynarodową imprezą teatralną poświęconą idei teatru elżbietańskiego.\nW pierwszyh latah istnienia festiwal nosił nazwę „Gdańskih Dni Szekspirowskih”. Impreza ta została zorganizowana po raz pierwszy w roku 1993 z inicjatywy Fundacji Theatrum Gedanense, utwożonej pżez prof. Jeżego Limona oraz pisaża Władysława Zawistowskiego. W roku 1997, z okazji obhoduw tysiąclecia Gdańska, „Gdańskie Dni Szekspirowskie” zostały pżekształcone w międzynarodowy Festiwal Szekspirowski.\nFestiwal organizowany jest co roku, na pżełomie lipca i sierpnia. Spektakle teatralne odbywają się w Gdańskim Teatże Szekspirowskim oraz na scenah innyh trujmiejskih teatruw. Spektakle toważyszące, nurtu SzekspirOFF odbywają się w Teatże w Oknie, a także w pżestżeni miejskiej oraz w pżestżeniah zewnętżnyh Teatru Szekspirowskiego (dziedziniec, taras, mury).\nCelem Festiwalu jest prezentacja i popularyzacja dorobku brytyjskiego dramaturga. Pżedstawieniom toważyszą spotkania z ih twurcami: reżyserami, aktorami, dramaturgami. W ramah festiwalu organizowany jest program edukacyjny, zwany Letnią Akademią Szekspirowską, ktury skierowany jest do uczniuw szkuł średnih oraz studentuw uczelni artystycznyh.\n1 Nagroda Złotego Yoricka\n1.1 Laureaci nagrody\n2 Imprezy i wydażenia toważyszące\nNagroda Złotego Yoricka[edytuj | edytuj kod]\nJest to nagroda na najlepszą polską inscenizację dramatu szekspirowskiego w danym sezonie teatralnym pżyznawana pżez Fundację Theatrum Gedanense corocznie od 1994 roku. Nagrodzone spektakle danego sezonu prezentowane są na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku.\n1994 – „Stracone zahody miłości” Teatr Polski w Warszawie, reż. Maciej Prus\n1995 – „Romeo i Julia” Teatr Polski we Wrocławiu, reż. Tadeusz Bradecki\n1996 – nie pżyznano nagrody głuwnej, wyrużnienie: „Jak wam się podoba” Teatr im. Heleny Modżejewskiej w Legnicy, reż. Robert Czehowski\n1997 – „Jak wam się podoba” Teatr Dramatyczny w Warszawie, reż. Piotr Cieślak\n1998 – „Miarka za miarkę” Stary Teatr w Krakowie, reż. Tadeusz Bradecki\n1999 – „Koriolan” Teatr im. Modżejewskiej w Legnicy, reż. Jacek Głomb, Kżysztof Kopka\n2000 – „Wesołe kumoszki z Windsoru” Teatr Powszehny w Warszawie, reż. Piotr Cieplak\n2001 – „Krul Lear” Teatr Nowa Łudź, reż. Mikołaj Grabowski\n2002 – „Sen nocy letniej” Teatr Narodowy w Warszawie, reż. Jeży Gżegożewski\n2003 – „Buża” Teatr Rozmaitości w Warszawie, reż. Kżysztof Warlikowski\n2004 – „Ryszard III” Teatr Nowy w Poznaniu, reż. Janusz Wiśniewski\n2005 – głuwna nagroda: „Komedia omyłek” Teatr Nowy w Łodzi, reż. Maciej Prus, wyrużnienie: „2007: Macbeth” TR Warszawa, reż. Gżegoż Jażyna, nagroda indywidualna: „H” Teatr Wybżeże w Gdańsku, reż. Jan Klata\n2006 – „Romeo i Julia” Scena Dramatyczna Teatru Jeleniogurskiego, reż. Kżysztof Rekowski\n2007 – „Miarka za miarkę” Teatr Powszehny w Warszawie, reż. Anna Augustynowicz\n2008 – „Buża” Teatr Nowy w Poznaniu, reż. Janusz Wiśniewski\n2009 – Nie pżyznano nagrody głuwnej, I wyrużnienie: „Poskromienie złośnicy” Teatr Wybżeże, reż. Szymon Kaczmarek; wyrużnienie honorowe: „Otello. Wariacje na temat” Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi, reż. Agata Duda-Gracz\n2010 - Nie pżyznano nagrody głuwnej, wyrużnienie otżymał spektakl „Co hcecie albo Wieczur Tżeh Kruli” w reżyserii Mihała Borczuha pżygotowany pżez Teatr im. J. Kohanowskiego w Opolu\n2011 - Nie pżyznano nagrody głuwnej, wyrużnienie otżymał spektakl „Hamlet” w reżyserii Radosława Ryhcika.z Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcah.\n2012 - „Ryszard III”, w reżyserii Gżegoża Wiśniewskiego, wystawiony pżez Teatr im. Jaracza w Łodzi\n2013 - „Każdy musi kiedyś umżeć Porcelanko, czyli żecz o Wojnie Trojańskiej. Spektakl Agaty Dudy-Gracz inspirowany „Troilusem i Kresydą” Williama Szekspira” Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie\n2014 - „Poskromienie złośnicy” w reżyserii Katażyny Deszcz z Teatru im. Żeromskiego w Kielcah\n2015 - „Krul Lear” w reżyserii Jana Klaty z Narodowego Starego Teatru w Krakowie\n2016 - „Juliusz Cezar" w reżyserii Barbary Wysockiej z Teatru Powszehnego w Warszawie\nImprezy i wydażenia toważyszące[edytuj | edytuj kod]\nLetnia Akademia Szekspirowska – warsztaty teatralne i artystyczne prowadzone zaruwno pżez polskih artystuw, jak ruwnież znane osobistości z zagranicy. Pod ih okiem uczestnicy warsztatuw rozwijają swoje pasje związane z teatrem, tańcem, fotografią czy malarstwem.\nGazeta Szekspirowska – toważyszy festiwalowi od kilku lat. Jest to dziennik wydawany pżez uczestnikuw warsztatuw dziennikarskih Letniej Akademii Szekspirowskiej. Zawiera informacje dotyczące odbywającyh się wydażeń, recenzje, artykuły na temat spektakli i artystuw.\nDolne Miasto Gurą – akcje twurcze, kture odbywały się w Gdańskih dzielnicah Dolnym Mieście i Oruni w latah 2007-2012. „Szekspiromania”, bo tak ruwnież nazywane było to wydażenie, składała się z bezpłatnyh warsztatuw dla dzieci i młodzieży prowadzonyh pżez młodyh artystuw pohodzącyh z Gdańska. Pomysłodawcą projektu była Joanna Śnieżko-Misterek oraz Fundacja Theatrum Gedanense i Gdański Teatr Szekspirowski. Uczestnicy warsztatuw starali się ponownie wprowadzić sztukę w życie publiczne popżez działania teatralne i parateatralne z młodymi mieszkańcami dzielnicy. Celem akcji było ruwnież uświadomienie młodzieży ih twurczyh możliwości oraz pomoc w rozwijaniu zainteresowań i poczucia własnej wartości.\nZwieńczeniem projektu była parada uliczna, ktura jednocześnie zamykała festiwal. Aktoży, wielkie kukły, szczudlaże oraz inni artyści pżehodzili wraz z mieszkańcami Gdańska barwnym korowodem pżez Długą i Długi Targ na Dolne Miasto.\n↑ Fundacja Theatrum Gedanense, Międzynarodowy Festiwal Szekspirowski (pol.).\n↑ Festiwal Szekspirowski. Letnia Akademia Szekspirowska (pol.).\n↑ a b c Złoty Yorick dla „Buży” Kżysztofa Warlikowskiego (pol.). 2003-11-25.\n↑ a b c d e Historia działalności Fundacji Theatrum Gedanense (pol.).\n↑ Stary Teatr w Krakowie. Tadeusz Bradecki (pol.).\n↑ Teatr im. Heleny Modżejewskiej. Nagrody (pol.).\n↑ Polityka. Piotr Cieplak (pol.). 2009-11-03.\n↑ V Międzynarodowy Festiwal Szekspirowski Trujmiasto (pol.).\n↑ Werdykt Konkursu na Najlepszą Polską Adaptację Szekspirowską sezonu 2004/2005 (pol.).\n↑ Werdykt w Konkursie na Najlepszą Inscenizację Szekspirowską w sezonie 2005/2006 (pol.).\n↑ Werdykt Konkursu na najlepszą adaptację Szekspirowską w sezonie artystycznym 2006/2007 (pol.).\n↑ „Buża” – Teatr Nowy, Poznań (Laureat Złotego Yoricka) (pol.).\n↑ Werdykt Jury Konkursu na najlepszą adaptację Szekspirowską w sezonie artystycznym 2008/2009 (pol.).\n↑ Culture.pl 13. Festiwal Szekspirowski (pol.).\n↑ Gazeta Szekspirowska (pol.).\n↑ Dolne Miasto Gurą!!! (pol.).\n↑ Szekspiromania czyli Dolne Miasto Gurą! (pol.).\nFESTIWAL SZEKSPIROWSKI w Gedanopedii\nTeatr w Trujmieście\nTę stronę ostatnio edytowano 9 paź 2020, 00:45.


Przecierak / Sito - KAB992PL Kenwood\nPrzecierak/sito - do robotów KMC, KVC - przystawka KAB992PL\nPuree i musy gładkie jak jedwab\nJeśli przygotowując swoje dania dbasz nie tylko o ich smak i wygląd, ale też idealną konsystencję, niezawodnym pomocnikiem w Twojej kuchni będzie przecierak do puree, sosów i dżemów. Gładka tekstura serwowanych przez Ciebie potraw zachwyci domowników i gości, a uzyskasz ją dzięki tej praktycznej przystawce, która ułatwi przetarcie wybranych składników.\nPrzecierak / Sito - KAB992PL\nO czym należy pamiętać używając sito\n1. Misę przystawki należy umieścić bezpośrednio na misie robota, następnie założyć\n2. Łopatkę należy zamocować w głowicy urządzenia, a następnie opuścić ją, aby delikatnie dotykała sitka.\n3. Składniki należy przecierać na minimalnej prędkości. Można też ustawić nieco większą prędkość – w pozycji 1 lub 2, ale prędkość pracy przystawki należy kontrolować, aby uniknąć zachlapania.\n1. Zamocowana łopatka powinna delikatnie dotykać sitka tak, aby jej krawędź lekko wyginała się na sitku, jednocześnie zachowując swoją elastyczność. Położenie łopatki względem sitka reguluje się przy pomocy śruby u góry modułu łopatki. Informacje szczegółowe na ten temat znajdują się w instrukcji obsługi.\n2. Można używać dwóch sit jednocześnie. Jest to przydatne przy przecieraniu składników zawierających bardzo małe pestki.\n3. Przed przetarciem gotowane składniki należy przestudzić.\n4. Jednorazowo można przecierać maksymalnie 450g. W razie potrzeby, składniki należy przecierać partiami, czyszcząc sitko po każdej partii.\nPrzystawka KAB992PL jest kompatybilna z seriami robotów o pojemności 4,6 l:\nChef Titanium (KMC)


Kołacz z ananasem w dwóch opcjach w wersji light i w wersji na zaparcia - Ekologia, dbajmy o planetę! | wicher-wilchwy.pl\nZachęcamy do zapoznania się z naszym przepisem na kołacz z ananasem w wersji light, który świetnie sprawdzi się jako lek na zaparcia!\nDo przygotowania kołacza z ananasem potrzebne nam będą:\n6 jajek, 2 starte marchewki, 100 g wiórków kokosowych, 2/3 szklanki cukru, 1/4 szklanki oleju, 2 plasterki ananasa z puszki, 1 i 1/3 szklanki mąki orkiszowej, 1 łyżeczka proszku do pieczenia, cukier puder.\nPrzygotowanie kołacza z ananasem\nnależy jajka rozbić, oddzielić żółtka od białek. Żółtka utrzyjmy z połową cukru, domieszajmy marchewkę. Ucierając, porcjami wlejmy olej, wsypmy mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia i wiórkami kokosowymi. Domieszajmy posiekane plasterki ananasa.\nNatomiast białka ubijmy, dosypując resztę cukru. Pianę z białek delikatnie domieszajmy do ciasta. Tortownicę (o średnicy 26 cm) wyłóżmy pergaminem. Na spodzie rozsmarujmy przygotowane ciasto. Całość wstawmy do piekarnika rozgrzanego do temperatury 170 stopni Celsjusza. Pieczmy przez 44-46 minut czasu. Po wystudzeniu oprószmy jeszcze cukrem pudrem.\nWersja light kołacza z ananasem\nW tej wersji zamiast cukru dodajmy 8 łyżek stewii w proszku. Nie ma ona prawie żadnych kalorii. Warto wiedzieć, że stewia nie powoduje też próchnicy, nie wpływa na poziom glukozy i działa korzystnie na nadciśnienie. Aby jeszcze zmniejszyć kaloryczność ciasta, dodajmy tylko połowę wiórków.\nWersja na zaparcia kołacza z ananasem\nWarto wiedzieć, że słodycze oraz słodkie przekąski, które zawierają dużo cukru, nasilają zaparcia. Najwłaściwiej walczyć z nimi, jedząc produkty bogate w błonnik. Dlatego też oprócz kokosa do ciasta dodajmy 100 g posiekanych niesolonych pistacji, które ułatwiają pracę układu pokarmowego. Pomagają też obniżać cholesterol i są bogate w luteinę oraz minerały, zwłaszcza potas. Posiadają go najwięcej ze wszystkich orzechów.\nWięcej artykułów z interesującymi pomysłami na zdrowe desery i potrawy, znajdziesz w serwisie argumenty.pl.\nPrevious Natura kontra ludzie- czy jesteśmy pasożytem na tej planecie?\nNext Jak nie marnować żywności? – podstawowe porady


Energetyczne Centrum Nauki > Oferta > ECN on-line > Naukowy kalendarz adwentowy ECN > 8 grudnia\nSkąd się wzięła świąteczna choinka?Ubieranie choinki w kolorowe ozdoby to jedna z nieodłącznych tradycji bożonarodzeniowych w Polsce i na świecie.\nNajstarsze wzmianki o świątecznej choince, pochodzą z XV-XVI wieku z Alzacji – pogranicza Niemiec i Francji. W domach ustawiano iglaste drzewko: jodłę, sosnę lub świerk przybrane jabłkami, orzechami i ozdobami z papieru. Mimo że początkowo zwyczaj ten był krytykowany jako pogański, to zyskiwał jednak na popularności. Stopniowo Kościół katolicki przejął tę tradycję i rozpowszechnił ją w krajach Europy Północnej i Środkowej. W XIX wieku choinka spopularyzowana została w Anglii i Francji, a potem w krajach Europy Południowej.\nDo Polski zwyczaj ten został sprowadzony przez niemieckich protestantów na przełomie XVIII i XIX wieku. Początkowo choinka spotykana była jedynie w miastach, a stamtąd zwyczaj ten przeniósł się na wieś i stopniowo wyparł tradycyjną polską ozdobę, jaką była podłaźniczka (czubek jodły, świerku lub sosnowa gałąź wieszane pod sufitem). Zastąpił też znacznie starszy, słowiański zwyczaj dekorowania snopu zboża, zwanego Diduchem.


Strona główna1 » Książki2 » Literatura naukowa3 » Literaturoznawstwo4 » Mistrzowie i uczniowie\nCykl: FILOLOGIA ROMAŃSKA\nMonografia poświęcona jest przemyśleń nad tak ważnymi dla dawnej kultury zagadnieniami, jak: kształtowanie postaw moralnych, przekazywanie dorobku intelektualnego i nauka dobrych obyczajów. „Docere” to jedna z uświęconych tradycją funkcji literatury. Rola mistrza przypada w pierwszym rzędzie samemu autorowi. Dzieje literatur romańskich, od średniowiecznej poezji dydaktycznej po oświeceniową komedię, oraz wielowiekowa debata teoretyczna na temat celów i metod nauczania przez literaturę ukazują, jak różnie autorzy minionych epok rozumieli i wypełniali przypisaną im niegdyś misję. Dawni autorzy występowali często w roli uczniów, naśladując styl starożytnych mistrzów lub prowadząc dialog z autorytetami – nawet wtedy, gdy dialog ten przybierał formę polemiki, a uczeń buntował się przeciw ustalonym przez mistrza regułom. Rozmaite warianty relacji mistrz – uczeń napotykamy również w świecie literackiej fikcji. Odzwierciedlają one (choć czasem to krzywe zwierciadło) zjawiska społeczne, prądy myślowe, ideologie i konflikty wartości, jakie kształtowały kulturę romańskiej Europy w różnych okresach jej dziejów.\nZawarte w tomie artykuły dotyczące wierszy Pollakówny potwierdzają poczucie rangi tej poezji, jakie niektórzy przynajmniej krytycy i czytelnicy mieli od czasu publikacji pierwszych jej tomików. Dlatego też studia poświęcone wierszom stanowią najobszerniejszą…\nMonografia ukazująca rozwój gatunku literackiego zwanego genethliakonem (utworu uświetniającego narodziny lub rocznicę narodzin).Powyższy opis pochodzi od wydawcy\nMojry Początek-trwanie-koniec - AvalonMojry. Początek-trwanie-koniec to kolejny tom przywołujący antyczne postaci jako swego rodzaju hasła wywoławcze rozważań humanistów różnych specjalności na ważne tematy powiązane z ideami przez te postaci symbolizowanymi…\nInspiracje czytelnicze w życiu młodego pokoleniaKolejny tom z serii „Nauka - Dydaktyka - Praktyka” jest poświęcony przedsięwzięciom popularyzującym czytelnictwo wśród dzieci i młodzieży, które są podejmowane przez różne instytucje, przede wszystkim biblioteki,…\nMonografia dr Renaty Díaz-Szmidt to pierwsza krytyczna rozprawa o literaturze gwinejskiej, w Polsce słabo dotychczas zbadanej. Moim zdaniem, to niezwykle skrupulatne studium jest nie tylko prekursorskie w zakresie badań nad piśmiennictwem Gwinei Równikowej,…


Aleja Wojska Polskiego ponownie zacznie tętnić życiem. Słynne Marki po raz drugi wkraczają do akcji - Szczecin\nAleja Wojska Polskiego ponownie zacznie tętnić życiem. Słynne Marki po raz drugi wkraczają do akcji\n14.09.2021 18:22 / ostatnia modyfikacja: 16.09.2021 09:34\n„Spotkania filmowe w kinie Pionier”, warsztaty i animacje dla każdego, spacer śladami PRL, gra plenerowa i rabaty u Słynnych Marek - już 18 i 19 września mieszkańcy Szczecina będą mogli wziąć udział w drugiej edycji Festiwalu Marek, imprezy organizowanej w ramach projektu Słynna Aleja. W tym roku marką wiodącą jest jedno z najstarszych kin na świecie - Kino Pionier.\nPrzypomnijmy: Słynna Aleja to projekt, poprzez który mieszkańcy, przedsiębiorcy i miasto próbują znaleźć sposób na ożywienie śródmiejskiego odcinka alei Wojska Polskiego. Marki, które zaangażowały się w tę inicjatywę, to Kino Pionier, Bar Pasztecik, Galeria Ewy i Henryka Sawki, Atelier Mody Sylwia Majdan, pizzeria Piccolo, Bistro Seamor, Cukiernia Koch, biuro tłumaczeń mTłumaczenia oraz salon optyczny Optyk Sekret.\nW tym roku marką wiodącą jest jedno z najstarszych kin na świecie - Pionier. To właśnie wokół niego prowadzone są różne wydarzenia o charakterze filmowym, jak np. gra miejska „Animacja, Akcja”, Quiz Filmowy czy Warsztaty Animacji Poklatkowej.\n- Kino Pionier towarzyszyło również innym wydarzeniom, jak transgranicznym spacerom miejskim oraz pokazom plenerowym “Kino na Leżakach”. Wszystkie te inicjatywy zapowiadały tegoroczny Festiwal Marek - dodaje Tomasz Klek, rzecznik prasowy projektu „Słynna Aleja”.\nNajważniejszym punktem tegorocznego Festiwalu Marek będą „Spotkania filmowe w kinie Pionier”. Rozpoczną się już w piątek 17 września i potrwają do niedzieli 19 września. Repertuar przeglądu jest zróżnicowany - są w nim filmy nawiązujące do Szczecina, remaki znanych produkcji, a także adaptacje poruszające ważne i aktualne tematy. Nie zabraknie także spotkań z reżyserami i aktorami, pokazów multimedialnych i seansów z taperem.\n- Filmy, które są w repertuarze spotkań, nie pojawiają się zbyt często na dużym ekranie. A więc to wyjątkowa okazja, aby je u nas zobaczyć - mówi Jerzy Miśkiewicz z kina Pionier. - Dla mnie największa wartością są seanse z taperem. Nawet, gdy film jest nijaki, to, jeśli taper potrafi improwizować, wychodzi cudo! A na spotkaniach taper będzie naprawdę świetny! Kiedyś już robiliśmy takie seanse i mieliśmy widzów z całego województwa, nawet rodziny z dziećmi, a sala zawsze była pełna.\nStrefa zabaw na całej alei\nNa odwiedzających, poza „Spotkaniami filmowymi w kinie Pionier”, czekać będą również inne atrakcje. W pięciu strefach, w godz. 11-18, odbędą się wydarzenia z udziałem Słynnych Marek.\npokój wspomnień - miejsce, w którym przed kamerą można będzie podzielić się wspomnieniami związanymi ze Słynną Aleją, np. najważniejszym filmem w kinie Pionier lub pierwszą randką w Cukierni Koch;\nkiosk interaktywny - wirtualna wycieczka po Szczecinie;\npunkt Foto w klimatach PRL - można będzie się poczuć się przez chwilę jak za czasów PRL, rozsiąść się w wygodnym fotelu, przy meblościance i w świetle lampy z abażurem;\nzabawy podwórkowe (guma, klasy, kule, łowienie rybek).\nStrefa 2. plac przy Sekret Optyku:\nekologiczne warsztaty artystyczne - będzie można przynieść stare ubrania i nadać im nowe życie;\npunkt foto/kinematografia - miejsce, w którym będzie można się wystylizować i zapozować do zdjęć w błyskach fleszy.\nwarsztaty plastyczne - tworzenie własnej postaci filmowej z materiału;\nzabawy sensoryczne - zabawy podkreślające, jak ważny jest zmysł wzroku;\nzabawy językowe - test językowy;\nnauka języka migowego - poznawanie najważniejszych zwrotów języka migowego;\nzabawy matematyczne - sprawdzenie wiedzy w szybkim teście matematycznym.\nsłodkie warsztaty - zdobienie ciastek pod okiem animatorów;\nanimacje dla dzieci - malowanie buziek, zabawy z balonikami.\nzabawy rysunkowe - malowanie, kredą, własny podpis do obrazka autorstwa Henryka Sawki.\nGra plenerowa z nagrodami i spacer\nDodajmy, że w niedzielę (19 bm.) o godz. 11 z placu Szarych Szeregów wystartuje spacer śladami PRL. Trasa będzie prowadzić głównie przez aleję Wojska Polskiego. W ramach Festiwalu Marek zorganizowana zostanie również gra plenerowa “Znajdź je wszystkie”.\n- Jej uczestnicy będą szukali znaków, odgadując zagadki i robiąc zdjęcia. Wskazówkami będą rymowanki, które mają prowadzić graczy na ukryty znak. Na uczestników czekają atrakcyjne nagrody - zachęca Tomasz Klek.\nPromocje u Słynnych Marek\nSłynne Marki, wzorem ubiegłego roku, przygotowały rabaty i promocje dla wszystkich uczestników wydarzenia.\nCukiernia Koch – 30 proc. zniżki na wszystkie kawy\nPizzeria Piccolo – dwa klasyczne placki z pieczarkami w cenie jednego\nSklep rybny i bistro Seamor – 20 proc. zniżki na Danie Fish&Chips, filet z ryby mrożonej, rybę wędzoną (szczegóły w lokalu)\nBar Pasztecik – pasztecik w promocyjnej cenie 4zł/szt.\nGaleria Ewy i Henryka Sawki – do końca września z kodem ALEJA2021 zniżka 10 proc. na wszystkie rysunki na stronie www.sawka.pl + książeczka z wystawy gratis do każdego zamówienia.\nSekret Optyk – 25 proc. zniżki na cały asortyment\nmTłumaczenia - z ulotką firmy 5 rabat w wysokości 5 proc. na wszystkie usługi\nSzczegółowy program Festiwalu Marek dostępny jest na stronie slynnaleja.szczecin.eu\nSpotkania Filmowe w Kinie Pionier – repertuar:\n16.00 - Młode wilki, reż. J. Żamojda, 1995\n18.00 - Młode wilki 1/2, reż. J. Żamojda, 1997\n13.30 - Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie, P. Genovese, 2016\n15.40 - (Nie)znajomi, reż. Tadeusz Śliwa, 2019\n18.00 - Lekcja miłości, reż. Małgorzata Goliszewska i Kasia Mateja / produkcja: Anna Stylińska / Widok/ 2019\n19.15 - po projekcji filmu spotkanie z reżyserką Małgorzatą Goliszewską i bohaterami filmu. Prowadzenie: Tomasz Raczek\n20.30 - Pokaz filmu Upiór w Operze „Phantom Of The Opera" z 1925 roku - pierwszej adaptacji powieści Gastona Leroux. Projekcji towarzyszyła będzie współczesna muzyka performatywna wykonywana na żywo przez Krzysztofa Baranowskiego.W roli narratora, znakomity aktor teatralny i filmowy Mariusz Saniternik.\n22.00 - po wydarzeniu spotkanie z Mariuszem Saniternikiem oraz Krzysztofem Baranowskim. Prowadzenie: Tomasz Raczek\n15.00 - Ławeczka, reż. M. Żak, 2004\n17.00 - Cała naprzód, reż. S. Lenartowicz, 1966\n20.00 - Projekcja filmu niemego z taperem – Sherlock Jr., reż. Buster Keaton, 1924\n12.00 - Projekcja filmu niemego z taperem – The Kid, reż. Charlie Chaplin, 1921\nBilety w cenie 15 zł i 30 zł są dostępne przez serwis bilety.fm oraz w punkcie sprzedaży bilety.fm na Zamku Książąt Pomorskich (wejście "I" na małym dziedzińcu).\nZenek 11 godzin temu\nSłynne Marki. Dmuchajcie w ten balon aż pierdyknie\nJulo 12 godzin temu\nCiekawe ile to nas wszystkich podatników kosztuje? Nawet etat rzecznika prasowego ulicy się znalazł. Ktoś się zastanowił dlaczego na tej i innych ulicach tyle wywieszek typu zamknięte czy wynajmę a witryny zakurzone? A jak było na nagraniach o rozbudowie centrum handlowego by radni wyszli do kibla??\nQuistorp 12 godzin temu\nMalowanie kredą z pewnością zachwyciło swoją pomysłowoscią caly Szczecin.\nhaha 13 godzin temu\natrakcje nie z tej ziemi :) nie wróżę tłumów zwłaszcza, że od piątku ma być ta część nieprzejezdna. Wojska Polskiego ma tętnić życiem? Na to już za późno. Podnieśli czynsze lata temu i się dziwią że ludzie chodzą do CH\nKK 15 godzin temu\nRaz do roku.... po co nam taka ulica? Czynsze po kilka tysiecy lub i wieksze a ludzi malo.... to nie ma prawa sie udac.... niech Miasto przez dwa lata pobiera czynsz za 1zł i może sie rozkreci.....\nTW Balbina 15 godzin temu\nOch och, jakie atrakcje ;))))\nDudoslaw 1 dzień temu\nPROMOCJA, PASZTECIK 4 zł !!! PODŁOSC I PAZERNOSC LUDZKA NIE MA GRANIC. W DUPE SOBIE TE PASZTECIKI WŁÓŻCIE. BĘDĄ PASOWAŁY.\n*/* 1 dzień temu\nRajmund belgia 2 dni temu\nDAJCIE SPOKÓJ Z TĄ TANDETĄ. NIE BEDZIE MOZNA W OGRÓDKU PICOLLO SPOKOJNIE PIWA SIE NAPIĆ. TŁUMY KRZYCZĄCÓW 500 PLUSÓW. DO LASU IDŹCIE


We wtorek 27.09 byliśmy w Katowicach w MDK – Koszutka na spotkaniu z Michałem Rusinkiem autorem książki „Nic zwyczajnego” i pierwszym sekretarzem noblistki Wisławy Szymborskiej. Podczas spotkania zajrzeliśmy za kulisy tej niezwykłej przygody jaką było sekretarzowanie tak niezwykłej osobie. Spotkaliśmy Wisławę Szymborską, której do tej pory nie znaliśmy. To portret osoby nieprzeciętnej, damy o niezwykłym poczuciu humoru a zarazem ogromnej wrażliwości i umiejętności mówienia o sprawach najistotniejszych. Zobaczyliśmy portret poetki, który pozwala zbliżyć się do niej i istoty jej twórczości.


Czy można się Wami opiekować? - Strona 3 - Enneagram\nRe: Czy można się Wami opiekować?\n#31 Post autor: zla8w7 » piątek, 1 kwietnia 2011, 15:39\nJestem kobietą, więc teoretycznie powinnam lubić jak ktoś się mną opiekuje. Ale jestem jednocześnie ósemką. Więc opiece jednoznacznie mówię NIE!! Po cholerę mi opieka? Sama sobą umiem się zaopiekować. Jeśli już coś w ten deseń, to wsparcie, ok, ale nie opieka. Byłam w jednym związku, w którym ktoś próbował na siłę się mną opiekować. Nie wytrzymałam tego i zerwałam. Ósemki kochają być samodzielne, więc opieka im uwłacza. To one raczej się opiekują. Dla mnie poczucie, że ktoś się mną opiekuje jest wręcz uwłaczające, czuję się wtedy jak dziecko specjalnej troski.\n#32 Post autor: Kapar » sobota, 2 kwietnia 2011, 08:20\nJa wczesniej mialem wokol siebie ludzi, ktorzy wymagali wiecej pomocy niz ja. Nie mowie tu tylko o zwiazkach. Mam wspollokatora, ktory jest ciecmalina i trzeba sie nim "opiekowac" tzn robic za niego rzeczy, bo koles zyje gdzies w chmurach i nie widzi pewnych spraw wokol siebie. Koles jest zyciowo niedorozwiniety.\nTeraz mam dziewczyne, ktora chce sie mna jakos opiekowac, pomaga mi i wspiera mnie, a ja dobrze sie z tym czuje. Ale chyba dlatego, ze wczesniej mialem ciagle poczucie, ze to ja mam wszystko na swoich barkach, odpowiedzialnosc spoczywa na mnie, i jak ja czegos sam nie zrobie to bedzie chxx. Teraz jest ktos, kto umie tez od siebie dac.\nCzasem jednak mam poczucie, ze pomaga mi za bardzo i nie jest w swojej pomocy asertywna, tzn chcialaby mi pomoc stawiajac moja potrzebe nad swoja. Jakos zle sie czuje z taka mozliwoscia...\n#33 Post autor: zla8w7 » sobota, 2 kwietnia 2011, 11:08\nbaby_kapar, myślę, że Twoja dziewczyna nie opiekuje się Tobą, tylko Cie wspiera. I mogę podpisać się pod tym, że nie dobre jest jak ktoś stawia mnie ponad siebie. Lubie egoistów. 8)\n#34 Post autor: Kapar » sobota, 2 kwietnia 2011, 11:35\nFakt moze bardziej mnie wspiera ale tez sie mna opiekuje. Opieka nie znaczy tylko wyreczania kogos, robienia czegos za kogos, traktowania z gory.\nJak o tym mysle, ze dochodze do wniosku, ze mam problem z ujeciem czym dla mnie jest opieka. Moze cos jest w Osemkach, ze maja dziwne pojecie czyjejs opieki. Pomysle czym jest opieka dokladnie i jak sie to przeklada na praktyke.\nCzym jest opieka a czym nadopiekunczosc? Ja mialem do czynienia glownie z naopiekunczoscia albo byciem totalnie olewanym. Stad pewnie mi trudno znalezc ten srodek.\n#35 Post autor: inv » sobota, 2 kwietnia 2011, 14:21\nbaby_kapar pisze: ze mam problem z ujeciem czym dla mnie jest opieka.\npomoc w wykonaniu czyichś intencji bez ingerencji w jego wewnętrzne sprawy.\nosoba opiekuńcza, to osoba, która zajmuje się nami, naszymi problemami, jest w pewnym sensie wyżej, widzi gdzie idziemy i daje nam pełną wolność wyboru dając nam ewentualne rady. nie usuwa zagrożeń z naszej drogi, dopóki o to nie poprosimy, itp. widzi, ale nie ingeruje bez naszych próśb i wołań.\nchyba takie 5, co się zamienia nagle w 2, jak je o coś prosimy ;p (a 8 jest pomiędzy dwoma tymi numerkami)\nwięc jak to wygląda, kiedy jakaś biedna 4 z potencjałem prosi takie 8 "zaopiekujesz się mną"?\nciekawe co sie wtedy budzi? xD\n#36 Post autor: lasuch » sobota, 2 kwietnia 2011, 15:11\ninv pisze: pomoc w wykonaniu czyichś intencji bez ingerencji w jego wewnętrzne sprawy.\nTaka opieka jest pozytywna i myślę, że nie przeszkadzałaby Ósemce, gorzej gdy to zmienia się w nadopiekuńczość, ingerencję...tak samo narzucanie swojej opieki. Opieka nade mną byłaby najlepsza, gdyby wynikała z mojej własnej prośby...tylko większość Ósemek, w tym ja, boi/nie lubi się prosić.\ninv pisze: więc jak to wygląda, kiedy jakaś biedna 4 z potencjałem prosi takie 8 "zaopiekujesz się mną"?\nTo zależy jak ważne to 4 dla nas jest bo jeżeli dobrze kminię Twoje "zaopiekuj się mną", to to musi być wyjątkowa relacja, żeby się tak dla niej poświęcać\n#37 Post autor: inv » sobota, 2 kwietnia 2011, 15:58\nryzykuję stwierdzenie, że często w wypadku żeńskie 4, męskie 8 to właśnie tak działa. i nagle relacja staje się wyjątkowa .\nopiekowanie się 8? to mi się wydaje baaardzo... przegięte w nazwie. chyba, że 8 naprawdę chce, to wtedy tak, tylko nie za darmo, żeby w przyszłości nie myślało, że wszystko inne też za darmo dostanie\nczy może za mocno tutaj demonizuję 8?\n#38 Post autor: lasuch » sobota, 2 kwietnia 2011, 17:15\ninv pisze: opiekowanie się 8? to mi się wydaje baaardzo... przegięte w nazwie. chyba, że 8 naprawdę chce, to wtedy tak, tylko nie za darmo, żeby w przyszłości nie myślało, że wszystko inne też za darmo dostanie\ndlatego lekko demonizujesz, jak wszyscy tak Ósemki potrzebują trochę ciepła 8) za które potrafią się odwdzięczyć dwakroć\n#39 Post autor: Pablo » niedziela, 3 kwietnia 2011, 10:18\nb_k pisze: Jak o tym mysle, ze dochodze do wniosku, ze mam problem z ujeciem czym dla mnie jest opieka. Moze cos jest w Osemkach, ze maja dziwne pojecie czyjejs opieki. Pomysle czym jest opieka dokladnie i jak sie to przeklada na praktyke.\nTeż musiałem rozkminić Mnie się zdaje że opieka to troska nie tyle o moje sprawy - które chce sam załatwiać żeby mieć od początku do końca tak jak tego chcę - co rodzaj troski o moje emocje, gesty świadczące o tym że jestem kimś ważnym dla tej osoby, nie wiem kurde, - przytulenia, słowa, drobne upominki. Albo chociaż postawa "jakby ci się coś złego stało nie zostałbyś sam, byłabym przy tobie"\nCoś z kolei czego wcześniej w życiu nie doceniałem - a to z kolei powodowało jak tak patrzę w przeszłość - szybsze nudzenie się kimś (mówię tu o związkach akurat bo z reguły nie oczekiwałem tego od rodziny, przyjaciół czy przyjaciółek).\nNatomiast wsparcie to popieranie mnie w tym co robię, albo pewien rodzaj podziału zadań z którego druga strona potrafi się wywiązać na tyle że jesteś w stanie jej dać wolną rękę w działaniu na przyszłość, a w razie konfliktu postawienie się po mojej stronie, albo danie dobrej rady jak coś spieprzę.\nJako 8 też można opiekuńczości nie doceniać, bo się zazwyczaj przywykło do wsparcia i ono zawsze było bardziej pewne, bardziej przemawiające że ktoś jest solidny, godny szacunku, przyjaźni.\nAle jak dostaniesz od kogoś tą opiekuńczość to potrafisz też poza wspólnym działaniem usiąść na dupie przy takim kimś nudzić się razem i... cieszyć się z tego że masz kogoś takiego przy sobie - po prostu - bo lubisz wtedy stan kiedy wszystko jest spokojne, z czasem uczysz się odwzajemniać to - uważam że to też jest wbrew pozorom bardzo ważne (mam kobitkę która mi daje i jedno i drugie - i jestem z nią rekordowo długo, bo zazwyczaj większość moich znajomości trwała do 7 miesięcy - sam się dziwiłem nie raz jak to jest że jeszcze nie mam dość). Ale trzeba czasu żeby jedno i drugie zadziałało u obu stron. A jak zadziała to zajebiście 8)\nWażne też w tym jest żeby umieć to przyjąć, bo inaczej to nie będzie działało - z przyjmowaniem ja miałem z tego co pamiętam zawsze większy problem niż druga strona.\nMówię w kontekście najbliższej osoby bo właściwie tylko od niej oczekiwałbym czegoś takiego.\nzla8w7 pisze: Byłam w jednym związku, w którym ktoś próbował na siłę się mną opiekować.\nA nie nazwałabyś tego "na siłę się wtrącał w moje życie i chciał załatwiać moje sprawy za mnie?" (wścibstwo z elementami osobowości symbiotyczno-wykonawczej) Czy robił z Ciebie skończoną pierdołę uważając "że sobie z tym i z tym i z tamtym nie poradzisz" (choćby z gotowaniem jak raz coś zwaliłaś) po czym chciał robić to sam na wszelki wypadek - to jeszcze bardziej odpada\n#40 Post autor: Mietła » niedziela, 3 kwietnia 2011, 22:08\nJak Mietła opiekować się kimś, to wszystko być super.\nJak ktoś chcieć opiekować się Mietłą, to już nie-super.\nNo bo tak: jestem samodzielną, dorosłą ósemką, poradzę sobie ze wszystkim sama i chociaż czasami potrzebuję pomocy/opieki (dla mnie te pojęcia są bardzo podobne), to:\n1. Ni cholery, nie potrafię o nią poprosić.\n2. Jak już się przemogę i zapytam o pomoc, to dostaję wścieku dupy, jeśli nie widzę entuzjastycznej reakcji w stylu "no jasne, pewnie że ci pomogę". Wszelakiego rodzaju: "eee, noo oookeejj", "zobaczę później", "a nie poradzisz sobie z tym sama?", powodują u mnie reakcję: (w myślach: pocałuj mnie w nos, patałachu!) "ok, widzę że problem, to nie, dzięki, poradzę sobie".\n3. Jak ktoś zaczyna się mną opiekować sam z siebie, to jest mi tak niesamowicie głupio, że nie wiem jak się zachować. No bo przecież jestem nauczona, że ze wszystkim muszę się uporać sama. Dziko się czuję, jak ktoś się o mnie troszczy, poza rodzicami czasem ofkoz. Ale to mija z czasem.\nMożna można, tylko na początku prawdopodobnie będzie ciężko, bo 8 może sobie pomyśleć, że uważasz je za niedorobieńca, który nie ogarnia własnego życia, taką typową ciamajdę, którą trzeba przez życie prowadzić. To prawdopodobnie brzmi dość dziwnie, ale ja się wkurzam nawet jak ktoś chce mi pomóc nieść jakąś ciężką siatę. No bo kurde, przecież mogę sama, daję sobie radę, po co ktoś inny ma się męczyć? "A może myśli, że jestem taka beznadziejna, że nawet w dźwiganiu siatki trzeba mi pomóc?"\nI teoretycznie wiem, że chce być miły, że dla niego 10 kg to pikuś, a mnie łapy będą bolały do końca dnia. I podejrzewam, jak się może czuć, jak kobieta idąca z nim dźwiga, a on sobie obok idzie z pustymi rękami. Ale co z tego? Moja odpowiedź zwykle brzmi "Nie, dziękuję. Ja sama"\nPrzykład tyczy się bardziej pomocy w codziennych sprawach, ale to się pięknie przekłada na opiekę. Z tym że gorzej mi zaprotestować, bo opieka jest bardziej "rozciągnięta w czasie i przestrzeni", więc mniej jest okazji do protestu.\nJeszcze chyba na tyle nie dojrzałam, by przyjąć pomoc i opiekę bez żadnych wątpliwości.\n#41 Post autor: Pablo » niedziela, 3 kwietnia 2011, 22:19\nMożna można, tylko na początku prawdopodobnie będzie ciężko, bo 8 może sobie pomyśleć, że uważasz je za niedorobieńca, który nie ogarnia własnego życia, taką typową ciamajdę, którą trzeba przez życie prowadzić.\nJa zawsze miałem wrażenie że ktoś kto mnie za dobrze nie zna i tak wyskakuje z takimi gestami ma w głowie plan jak by tu nie zorganizować sytuacji kiedy nagle czegoś ode mnie będzie chciał w zamian - i się zapieni jak okaże się jak wyskoczy z jakimś mało realnym żądaniem, albo żeby zrobić coś czego nie będę chciał, i mu wtedy powiem "sorry ale nie"\nAle w praktyce się z tym nie spotkałem jeszcze, chociaż świta mi we łbie coś takiego.\n#42 Post autor: Uzi » czwartek, 11 sierpnia 2011, 15:42\nU mnie temat pomocy/opieki dla mojej osoby to równorzędne tematy... W sumie nie umiem ich rozróżnić...\nJak przystało na rasową ósemkę nigdy się nie proszę o pomoc.\nWolę zrobić wszystko sama od początku do końca... bo w końcu kto daną rzecz zrobi lepiej ode mnie... Nauczyłam się być samowystarczalna... Staram się uczyć wszystkiego żeby móc sobie poradzić w każdej sytuacji: "bo nigdy nie wiadomo co się w życiu przyda".\nCo do opieki nienawidzę jak ktoś się nade mną żali i jest nadopiekuńczy. Dla mnie to hańba, w końcu ja przecież zawsze dobrze się czuje i sobie daje radę.\nNie zaprzeczę, że miłe gesty są wskazane ale dbanie o mnie jak o szarą myszkę, która boi się wszystkiego i wszystkich doprowadza mnie do szału\nOgółem nienawidzę jak (przede wszystkim facet) próbuje mnie zdominować/udomowić i jeszcze na dodatek dziwi się,że na to mu nie pozwalam gdy robi to nieudolnie...\nOwszem silna charakternie jestem ale jak przychodzi do tematu dbania/pomocy sobie w związku mięknę ale zdominowąć się nie dam.\nCo innego jeżeli widzę, że osoba jest lepsza w pewnych tematach ode mnie i tak potrafię jej zaufać, że sama przekazuje z własnej woli pewne obowiązki danej osobie bo wiem, że wykona je wystarczająco dobrze jak ja a może i nawet lepiej...\nJednak zawsze jest druga strona medalu.... jeżeli zawiodę się góra pare razy na takiej osobie już więcej jej nie zaufam i dominuje ją jeszcze mocniej...\nReasumując CHOLERNIE UPARTA ZE MNIE PANNA ÓSEMKOWA\n#43 Post autor: MaryJaneWatson » niedziela, 20 września 2015, 13:53\nThorn pisze: Witajcie, drogie Ósemki. Mam pytanko. W Waszym opisie stoi "umiej zadbać o siebie i o mnie". Czy to jest tak, że pomimo Waszej silnej (tak mi się wydaje) osobowości, chcecie mieć w partnerze oparcie i świadomość, że kiedy Wy już nie będziecie dawał rady, to on/ona się Wami zaopiekuje i pomoże w Waszych sprawach? Czy są jakieś konkretne typy sytuacji, kiedy przyjmujecie opiekę bez sprzeciwu? Czy też zawsze to Wy chcecie być tą silną, dominującą stroną?\nKiedyś myślałam, ze nie potrzebuje jako typ 8w7 osoby, która będzie się mną opiekować. Odkąd stopniałam, dziele władze i opiekę pomiedzy facetem 9, który też lubi opiekować się kobietą i jest super. Wcale nie jestem tyranem i dominatorem w tej relacji. Na początku była próba narzucenia swojego zdania ale zdecydowanie bardziej wole przemawiać argumentami typu: "Ja bym zrobiła tak i tak ale jak chcesz rób jak uważasz" i 9 czesto ale nie zawsze słucha mnie, bo go nie zmuszam i jest ok.\n"Kto wie, czego chce jest na tyle mądry, że zadowoli sie połową".\n#44 Post autor: vevea » piątek, 25 września 2015, 20:51\nAkurat pod tym względem chyba się różnię od innych 8, bo nie mam nic przeciwko gdy ktoś mnie wyręcza w niektórych sprawach\nJeśli ktoś chce coś zrobić za mnie, to się nie sprzeciwiam.\nPoza tym mój facet to 2 i na jego przykładzie wiem, że jest różnica pomiędzy opiekowaniem się, wyręczaniem w niektórych sprawach czy też nadgorliwością, która może mnie wyprowadzić z równowagi.\nNie mam nic przeciwko a nawet wolę kiedy to mój facet pojedzie np do jakiegoś urzędu zawieźć za mnie jakieś pismo.\nJednak w przypadku kiedy jakiś czas temu jeździliśmy rowerami i on nieustannie mnie upominał o uważnej jeździe, to doprowadził mnie tym do szału, co oczywiście skończyło się awanturą.\nMyślę, że zdanie "umiej zadbać o siebie i o mnie" idealnie do mnie pasuje.


Autor Wątek: Lukas Geniusas (Przeczytany 9765 razy)\n« Odpowiedz #15 : Kwiecień 06, 2013, 12:46:13 »\nCytat: kati Kwiecień 06, 2013, 02:09:43\nDziękuję Dorotka Akustyka salki koszmarna i jakość nagrania jest jaka jest, ale mnie i tak dreszczyk przebiega po plecach, i to nie tylko na widok Lukasa\nMoże kiedyś na żywo uda się posłuchać, w co najmniej znośnych warunkach (ciągle pamiętam ten koszmarny koncert plenerowy w Pruszkowie).\n« Odpowiedz #16 : Kwiecień 06, 2013, 17:42:02 »\nŁukasz to mądry artysta i konsekwentnie rozwija sie poszerzając repertuar o kolejne "pakiety" żelaznego kanonu pianistycznej literatury. Marzy mi sie, ze kiedyś sięgnie po "Vingt regards sur l'enfant-Jésus" Oliviera Messiaen'a, -monumentalne, ponad dwugodzinne dzieło na fortepian solo. Czasem sobie myślę, gdyby urodził sie kilkadziesiat lat wcześniej, to kto wie? może Messiaen pisałby swoje "spojrzenia" z myślą o Łukaszu. Łukasz bowiem, w przeciwieństwie do wielu swoich rówiesnikow, oprocz znakomitej techniki, wrażliwosci artystycznej, świetnego wykształcenia, posiada coś jeszcze: ciagłosć kulturową i pianistyczne tradycje rodzinne, które w czasach Messiaen'a były wartością, ktorą bardzo wysoko się ceniło...\nZas nawiązując do preludium Rachmaninowa... Sprowokowałaś mnie Dorotko i sięgnąłem do mojej skrzynki YT. pomyślałem: kurcze! to chyba było całkiem sensowne wykonanie\n« Odpowiedz #17 : Kwiecień 07, 2013, 15:55:09 »\nPowiem szczerze, że akurat w tym preludium Geniusz jakoś szczególnie mnie nie porwał, czegoś mi tam brakuje, szczególnie na początku utworu, potem jest lepiej - jest odpowiedni dramatyzm..Może pianista jeszcze się odpowiednio nie "rozegrał" lub wczuł w atmosferę? Bo wg chronologii, to preludium jest drugie w kolejności.\nAlbo mógł po prostu się zdekoncentrować, no bo jak tu grać na wyżynach, gdy a to drzwi trzasną, a to telefon się odezwie, a to dziecko zapłacze( o zgrozo!)..Usprawiedliwiony!\n« Odpowiedz #18 : Czerwiec 25, 2013, 09:55:07 »\nLucas właśnie ukończył Moskiewskie Konserwatorium. Oto Preludium op.32 nr 12 Rachmaninowa, które zagrał na koncercie absolwentów:\n« Odpowiedz #19 : Czerwiec 25, 2013, 11:15:04 »\n...i jak to Lukas: dojrzale, madrze, pięknie. Z checią wysłucham go kiedyś w Dusznikach. Tam taka familijna atmosfera...\n« Odpowiedz #20 : Czerwiec 25, 2013, 13:11:15 »\nNie musisz Januszu czekać aż Lucas pojawi się w Dusznikach..Lada moment, bo 5 lipca - recital w Warszawie z kompletem rachmaninowskich preludiów, a dzień później powtórka w Busku..\n« Odpowiedz #21 : Czerwiec 25, 2013, 16:43:47 »\nJeśli nie będzie koncert zamknięty, trzeba sprawdzić. Jeśli się do to IDĘ!\n« Odpowiedz #22 : Czerwiec 25, 2013, 16:58:25 »\nCytat: kati Czerwiec 25, 2013, 13:11:15\nTylko, Katiuszko, tegoż dnia będę gdzieś hen, hen od Wawy a poza wszystkim... mi naprawdę najprzyjemniej słucha się recitali w ukochanych Dusznikach\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 25, 2013, 19:50:05 wysłane przez Janusz1228 » Zapisane\n« Odpowiedz #23 : Lipiec 13, 2013, 23:26:57 »\nDuszniki Dusznikami, ale jesienią Lukas zagra trzy razy u nas: w październiku w Lublinie, w listopadzie w Kielcach i w grudniu w Białymstoku. Oczywiście nic jeszcze na 100%, ale kiedy pytałam po koncercie w Warszawie, tak własnie powiedział.\nPoza tym w Genui był cudowny. Pomimo zabójczego rozłożenia koncertów (10:30, 17:00, 20.30 jesli dobrze pamiętam) zagrał pięknie. Szczyt możliwości pokazał w II części, ale żaden koncert nie padł, pomimo wielkiego zmęczenia, które było bardzo widoczne, zagrał ostatnie 2 koncerty świetnie. Szkoda, że tak późno pojawiła się wiadomość o streamingu koncertu, ale cóż... poza tym ja tam byłam, więc słuchałam na żywo:) ale polecam Facebooka Lucasa, tam się pojawiają czasem wcześniej informacje o koncertach czy różnych dodatkowych atrakcjach. Zapraszam także na youtube na kanał Maragerta Kowalska, https://www.youtube.com/channel/UCTpR7rBxQySHvVDQ1ta1MsA, zgromadziłam tam wszytskie filmiki, które znalazłam. Polecam nagranie z kursu mistrzowskiego czy czegoś innego, na którym Lukas gra utwór Desyatnikowa, wspaniałego kompozytora.\nblablablaxd galaxyace smallskill travianek fluffy-toys


Aktualnie jeste¶ tutaj: Pracujesz przy komputerze\n2016-05-18] Pracujesz przy komputerze\nPracujesz przy komputerze???\nSpêdzasz przy nim parê godzin dziennie???\nMasz problemy z krêgos³upem???\nSkorzystaj z naszej oferty rehabilitacyjnej.\nTrudno dzi¶ sobie wyobraziæ miejsce pracy bez komputera. Przed szklanym monitorem spêdzamy coraz wiêcej godzin, zarówno w pracy, jak i w domu. Na rezultaty nie trzeba d³ugo czekaæ. Pod koniec dnia bol± nas plecy, nadgarstki, w palcach d³oni odczuwamy nieprzyjemne drêtwienie. Nadesz³a wiêc pora by pomy¶leæ, z jakich zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych skorzystaæ, aby podreperowaæ swój stan zdrowia.\nZ my¶l± o osobach, którym doskwiera ból krêgos³upa, zw³aszcza w odcinku szyjnym i piersiowym przygotowali¶my ofertê rehabilitacyjn±. Zapraszamy na tygodniowe lub dwutygodniowe pobyty lecznicze, których program rehabilitacyjny zosta³ specjalnie dobrany dla osób odczuwaj±cych dyskomfort pracy przy komputerze.\n- konsultacjê lekarsk±\n- dwa zabiegi dziennie – zlecone przez lekarza (np. masa¿ klasyczny krêgos³upa w odcinku szyjnym, piersiowym, aquavibron, relaksacyjn± k±piel pere³kow±, hydromasa¿, masa¿ wirowy r±k, laser, ok³ady borowinowe)\n- ca³odzienne wy¿ywienie (wszystkie posi³ki - bufet szwedzki)\nIstniej tak¿e mo¿liwo¶æ korzystania codziennei z basenu i si³owni\nOsobom zainteresowanym nasz± ofert± podpowiadamy: dopytaj siê u swojego pracodawcy, byæ mo¿e to on dofinansuje równie¿ twój pobyt.\nKoszt pobytu dla jednej osoby :\n150 z³ (w sezonie)* / doba\n140 z³ (po sezonie) / doba\nOFERTA SPECJALNA w okresie: 01.11-20.12.2017\n105 z³ / doba / osoba\n* sezon trwa od 15.06 – 15.09 oraz 22.12 do 15.03 z wy³±czeniem okresu ¦wi±teczno-Noworocznego\nPOBYTY 14-dniowe (turnusy rehabilitacyjne) – patrz: oferta turnusów rehabilitacyjnych\nFESTIWAL BRYD¯OWY 2018\nPozwól sobie pomoc! Skorzystaj z oferty rehabilitacyjnej.\nKrynica Zdrój, zwana "Per³± Polskich Uzdrowisk" jest najstarszym\ni najpiêkniej po³o¿onym, le¿±cym na skraju Beskidu\nS±deckiego uzdrowiskiem w Polsce.\nturnusy rehabilitacyjne Krynica-Zdrój, Kiepura Krynica-Zdrój, zabiegi lecznicze Krynica-Zdrój, wypoczynek dla rodziny Krynica-Zdrój, oferta rehabilitacyjna Krynica-Zdrój, bo¿e cia³o w Krynica-Zdrój, pobyty rehabilitacyjne Krynica-Zdrój, pobyty lecznicze Krynica-Zdrój


Balladyna - Juliusz Słowacki - Książka | Gandalf.com.pl\nBalladyna (twarda) 14.60 zł\nBalladyna 11.46 zł\nBalladyna - opis produktu:\nDwie bohaterki: anioł i zbrodniarka; dwa uczucia: miłość i nienawiść; dwie postawy: oddanie i żądza władzy. W zaciszu wiejskiej chatki żyją dwie śliczne dziewczyny i ich matka. Nic nie zwiastuje mającej nadejść tragedii. Wróżka Goplana, która pragnie tylko spełnić swoją miłość do Grabca, nie ma jeszcze pojęcia, jak bardzo zaszkodzi mieszkańcom okolicy. Malinowy turniej rozpoczyna pasmo zbrodni, którymi tytułowa bohaterka dramatu unicestwi samą siebie.\nKategoria: dla dzieci i młodzieży, lektury szkolne, szkoła podstawowa\nWymiary: 154 x 213\n20,70 zł 29.99\nJuliusz Słowacki - przeczytaj też\n89,44 zł 129.62\n35,20 zł 48.88\nAkcja toczy się koło jeziora Gopło. Głównymi bohaterami dramatu są wdowa, jej córki Balladyna i Alina, królowa jeziora Goplana, Skierka, Chochlik, Filon, ukochany Balladyny chłop Grabiec, książe Kirkor, fon Kostryn\ni Popiel III - pustelnik.\nKrólowa jeziora, Goplana zakoc[...]e się w Grabcu, który jest z kolei ukochanym Balladyny, córki wdowy. Goplana jest załamana tym, że Grabiec nieodw[...]mnia jej uczuć. Postanawia zrobić wszystko żeby byli razem. Każe swoim sługom, Chochlikowi i Skierce śledzić Grabca i tak pokierować wozem księcia Kirkora aby dotarł do chaty wdowy i jej córek, Balladyny i Aliny. Gdy Kirkor trafia o ich domu od razu zakoc[...]e się w obu jej córkach. Wdowa wymyśla więc, że ta, która przyniesie więcej malin zostanie jego żoną. Obie córki idą rano do lasu po maliny. W czasie zbierania, Balladyna zabija swoją siostrę, zabiera maliny i zostawia ją martwą w lesie. Sama natomiast wraca do chaty i mówi, że Alina uciekła z jakimś przybłędą. Przez to kłamstwo ma na czole czerwoną plamę, która nie chce się zmyć.\nKsiąże Kirkor poślubia Balladyną i zabiera je, razem z matką do zamku. Jednak za kilka dni wyjeżdża i zostawia żonę w zamku. Okazuje się, że Balladyna jest niewdzięczną córką, ponieważ wyrzuca swoją matkę z zamku, a ta staje się bezdomną. Potem zabija pustelnika, Popiela III. Kiedy wraca jej mąż, książę Kirkor, Balladyna atakuje go, zabija i obejmuje tron. Następnie wprowadza własne rządy. Pewnego dnia jednak przychodzi do niej pewien człowiek, Filon. Balladyna nie wie kim on jest, opowiada mu historie o dwóch córkach i wielu zabójstwach, pokazuje mu nawet dowody tych zbrodni. Następnie zjawia się jej matka, teraz ślepa, również opowiada jej historię podobna do Filona. Pod naporem kanclerza królowa Balladyna wydaje wyrok „śmierć za śmierć”, i w tym momencie uderza w nią piorun.\nDramat kończy się sprawiedliwym wyrokiem. Zło zostało ukarane, ale szkoda, że tak późno. Przez okropną i fałszywą Balladynę zginało tylu niewinnych ludzi.\nHrabia Kirkor poszukuje wybranki swego serca. Radzi się Pustelnika, który tak naprawde jest wygnanym królem, Popielem III, przez swojego okrutnego brata Popiela IV. Według Pustelnika jego żona musi pochodzic z ubogiej rodziny. W otchłani lasu, królowa Goplana zamienia prostego chłopa,Grabca którego darzy uczuciem w wierzbę. Kirkor trafia do ubogiej chaty , gdzie spotyka Matkę i jej dwie córki- Balladynę i Alinę. Skierka, który jest służacym Goplany, na jej polecenie za pomoca magi sprawia, że Kirkor zakoc[...]e się w Balladynie. Myli się jednak, a to sprawia, że zakoc[...]e się w obu siostrach. Skierka podpowiada jednak wdowie, aby wysłała obie córki na maliny. Ta która pierwsza wróci do domu z uzbieranym garnkiem, zostanie żoną Hrabiego. W lesie Balladyna widząc, że Alina ma już pełny garnek malin , zabija ją. Wraca do domu i zostaje żoną Kirkora, jednak na jej czole znajduje się niezmywalna plama krwi, ktorą zakrywa czarną wstążką. Kirkor wyrusza na wyprawę, podczas której pragnie strącic z tronu obecnego króla , Popiela IV. Balladyna zostaje kochanką Kostryna i wspólnie zabijają posłańca od Kirkora. Udaje się też do pustelnika, który ma pozbyc się jej plamy na czole. Ten jednak odkrywa jej podłą tajemnicę. Przerażona ucieka. Kirkor dowiaduje się, że Pustelnika powieszono. Wyrusza wię cz odsieczą,ale ginie z rąk Kostryna i Balladyny. Ona natomiast dzieli się władzą z Kostrynem i daje mu swą rękę. Dzieląc się z nim zatrutym chlebem, uśmierca go. Balladyna zostaje królową i wykonuje sądy. Podczas nich uderza ją piorun i ginie.\nTragizm "Balladyny" ukazany jest w rządzy władzy jaką posiada główna bohaterka. Zdolna jest do zabicia własnej siostry, aby zdobyc serce Kirkora. Znajdujemyrównież kontrast między Aliną i Balladyną. Alinie obojętne jest to czy zostnie żoną Hrabiego, jednak go kocha, natomiast dla Balladyny liczy się tylko rządza władzy. "Balladyna" posiada również elementy baśniowe, jak Goplany czy jej maleńcy posłańcy, a także czary. Polecam Balladynę, ponieważ ukazuje ona nie tylko kontrasty, ale i baśniowy świat w który z łatwością smożemy się przenieśc.\nPrzy zakupie 4 egz. Cena hurtowa: 11,59 zł\nNa ostrzu noża Ruchomy Chaos, Tom 1\nZapowiedź - 26.3.2020\nZapowiedź - 2.4.2020\nDzieci czystej krwi Czteropalczaści, Tom 1\n24,03 zł 36.98\nZapowiedź - 6.4.2020\nLegion nieśmiertelnych Tom 1 Świat stali


Reflektory samochodu mozolnie wyłuskiwały drogę z ciemności. Piotr prawie odruchowo prowadził samochód. Droga przemierzana wiele razy wryła się w pamięć do tego stopnia, że mięśnie same pociągały za kierownicę i naciskały pedały auta niejako bez udziału mózgu. Piotr był pogrążony myślami w niedawnej awanturze. Poszło o jakiś drobiazg, nawet nie pamiętał od czego rozpoczęła się ta bezsensowna wymiana zdań. Jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, różne drobiazgi zbierały się od dłuższego czasu. A to uszczypliwa uwaga, a to konieczność ustąpienia w podbramkowej sytuacji, a to urażone ego. Zwykle ustępował ojcu, lecz dziś przepełniła się czara goryczy. Ojciec powiedział słowo, Piotr nie ustąpił, ojciec znowuż coś dodał i tak zaczęli sobie nawzajem w gniewie wyrzucać dawne urazy i żale. W niepamięć poszła zasada, że przywoływanie i pamiętanie zdarzeń starszych niż 24 godziny nie ma sensu, że trzeba skupiać się na faktach, nie na pomówieniach, że ważne jest tu i teraz.\nMatka próbowała interweniować, jednak trudno jej było opowiedzieć się po którejś ze stron. To oczywiste, że z jednej strony wspierała syna i jego racje, a z drugiej przecież jakoś musiała żyć z ojcem. Dlatego też wycofała się w jakieś zacisze mieszkania kręcąc z niedowierzaniem głową i z fotela w ciemnym pokoju obserwując kłócących się mężczyzn.\nPiotr opuścił mieszkanie rodziców trzaskając mocno drzwiami. Po korytarzu ciemnej, czynszowej kamienicy poniosło się echo odbijając się od zamkniętych, obojętnych drzwi sąsiednich mieszkań. Samochód stał zaparkowany na ulicy, jednak Piotr postanowił troszkę ochłonąć, zanim usiądzie za kierownicą. Minął stojące auto i udał się na krótki spacer. Chłodny, jesienny wieczór studził emocje, a z każdym krokiem Piotr nabierał dystansu do całego zajścia. Już po kilkunastu krokach wzdłuż ulicy, przy której stała kamienica rodziców, poczuł wyrzuty sumienia i powziął zamiar, aby wrócić i przeprosić ojca. Kierowany tym postanowieniem zawrócił i układając w myślach słowa skierował się w stronę, z której przyszedł. Jakiś zabłąkany kot przebiegł mu drogę, co przywołało na myśl stare przesądy. „W ciemnościach wszystkie koty są czarne” – pomyślał Piotr odganiając od siebie czarne myśli. Nagle spostrzegł coś, co zatrzymało go w pół kroku – w mieszkaniu rodziców zgasło światło. „Cholera!” – zaklął – „Jakoś będę musiał przeżyć do jutra. Przyjadę do nich jutro tuż po pracy i załatwię sprawę”. Podszedł do samochodu, nacisnął przycisk na kluczyku wywołując powolne, dostojne mrugnięcie kierunkowskazów oraz stuk mechanizmu zamka i wsiadł do auta. Zajął miejsce za kierownicą i uruchomił silnik. Nagle przypomniał sobie, jak wspólnie z ojcem naprawiali w wynajętym na chwilę garażu jego pierwszy samochód. Wspomnienie spowodowało, że poczuł się jeszcze gorzej. „Cholera!” – zaklął ponownie w myślach – „Jaki ja jestem głupi! Dlaczego dałem się tak ponieść?!”.\nSamochód z wolna toczył się po drodze. Piotr nie mieszkał daleko od rodziców, zaledwie kilkanaście kilometrów. W dobrych warunkach droga zajmowała jakieś piętnaście minut. Wynajmowali wspólnie z Marysią spore mieszkanie na niewielkim, aczkolwiek komfortowym osiedlu. Pozwalała na to dobrze płatna praca, tak jego, jak i Marysi. Zaparkował auto na ogrodzonym parkingu przed domem i spojrzał w górę na ciemne, ciche okna. Poczuł żal, że wraca do pustego mieszkania i że ich dobre zarobki, i praca dla tak zwanych dobrych firm okupione są samotnością. Jakże niewiele czasu mieli dla siebie. Ludzie mówią, że związki są po to, aby radości mnożyć przez dwa, a smutki dzielić, ale jak to zrobić, skoro praktycznie spotykali się późnym wieczorem i weekendy, a i to nie zawsze? Tym boleśniej odczuwał to teraz, gdy dręczyły go wyrzuty sumienia spowodowane awanturą i najnormalniej w świecie potrzebował wsparcia życzliwej mu osoby. Ciekawe jak oceniłaby to całe zajście Marysia? Pewnie zrobiłaby palcem znaczące kółko na czole, ale mimo wszystko doradziła jakieś rozwiązanie. Krótka do mieszkania prowadziła przez skwer, a następnie schodami na górę. Klucz zgrzytnął w zamku, pisnęła naciskana klamka, drzwi otwarły się ukazując ciche, przepastne, puste wnętrze. „Co za cholerny dzień!” – pomyślał naciskając przycisk włącznika światła.\nRano, w drodze do pracy Piotr jeszcze myślał o wczorajszym dniu i analizował całe zajście, lecz w biurze bez reszty pochłonęły obowiązki. Nerwowa krzątanina udzieliła się wszystkim, bez wyjątku. Trudno było skupić mu się na dokumentach, które musiał przejrzeć przed spotkaniem z klientem. Wreszcie wyłączył telefon komórkowy, zabronił łączyć do siebie rozmowy i zamknął drzwi do swojego gabinetu, które otworzył dopiero tuż przed spotkaniem. Wysiłek opłacił się, ponieważ jego rozmówca okazał się konkretnym i wymagającym rzetelnej znajomości faktów potencjalnym klientem, który dobrze ocenił profesjonalizm Piotra i natychmiast po rozmowie był gotów podpisać kontrakt. Oczywiście wymagało to uzgodnienia pewnych dodatkowych warunków – umowy nie można było podpisać ot tak sobie, bez dalszych negocjacji. Ustalili więc wspólnie termin następnego spotkania, po czym klient pożegnał się i odszedł, a Piotr zadowolony opadł w fotelu. „Tak, tak” – pomyślał – „Czas wrócić do rzeczywistości”. Pomyślał o czekającej go po południu rozmowie z ojcem i o tym, jak przeprosi go za swój wczorajszy wybuch. Uczucie niesmaku znowuż powróciło na moment wywołują na jego twarzy krótki skurcz. „Ech głupio wyszło” – skarcił siebie w myślach, a wyrzuty sumienia wróciły. Wyjął z kieszeni telefon i nacisnął przycisk włącznika. Niewielki ekran rozświetlił się oznajmiając powrót właściciela telefonu w zasięg wszelkich informacji dobrych i złych. Piotr podniósł słuchawkę telefonu stojącego na biurku i wykręcił numer asystentki.\n- „Czy były do mnie jakieś telefony?” – zapytał.\n- „Nie, nic ważnego się nie działo.” – odpowiedziała Teresa – „Ach! Byłabym zapomniała. Dzwoniła pańska matka i koniecznie chciała z panem rozmawiać. Był pan jednak na spotkaniu i zabronił sobie przeszkadzać. Pomyślałam, że sprawa może poczekać jeszcze z godzinkę, więc obiecałam, że pan do niej zadzwoni”.\n- „Tak, tak. Dobrze, że mi nie przeszkadzałaś, bo to pewnie nic ważnego, a rozmowa z kontrahentem była dla nas niezmiernie ważna. Dziękuję.” – potwierdził.\nPiotr nacisnął widełki staromodnego telefonu. Wiele wysiłku kosztowało go jego zdobycie, a następnie doprowadzenie do stanu używalności. Nie był nowoczesny, nie miał pamięci i wyświetlacza, ale konstrukcja z drewna, porcelany i mosiądzu doskonale prezentowała się na biurku. Wykręcił numer do rodziców. Telefon odebrała matka. Jej rozedrgany głos wibrował po drugiej stronie.\n- „Halo, kto tam?”.\n- „To ja mamo, tu Piotr”.\n- „Ach od godziny usiłuję cię złapać” – w jej głosie zabrzmiała pretensja. Piotr miał wrażenie, że słowo „złapać” wypowiedziała płacząc – „Nie wiem co robić, kompletnie nie wiem. Ojca zabrało pogotowie. Nie mam pojęcia co mu jest, nie wiem do którego szpitala go zawieźli, czarna rozpacz!”. Teraz matka płakała już na dobre.\n- „Mamo, uspokój się.” – powiedział najspokojniej jak mógł – „Powiedz mi co się wydarzyło?”.\n- „Nie wiem, nie mam pojęcia.” – głos przebijał się przez płacz – „Tato jak zwykle rano wyszedł po gazetę, a później Marian, ten nasz sąsiad z dołu mówił, że widział jak tato poślizgnął się i spadł z drugiego czy trzeciego schodka na plecy. To właśnie Marian wezwał pogotowie, bo tato leżał i jęczał nic nie mówiąc. Mnie nie było w domu, wyszłam na chwilę do spożywczego. Wracam, a tu od progu taka wiadomość!” – słuchawkę znowuż wypełniło szlochanie.\n- „Mamo, poczekaj. Przecież to bardzo nisko. To pewnie tylko zwykłe stłuczenie, no może jakieś delikatne wstrząśnienie mózgu, a jedno i drugie to przecież nie tragedia. Mamo, uspokój się, wszystko na pewno będzie dobrze. Przecież wiesz, jak silny organizm ma tato”.\nPo drugiej stronie słuchawki matka nadal płakała.\n- „Mamo, już do ciebie jadę. Poczekaj na mnie, razem na pewno damy sobie radę”.\nMatka nadal płacząc bez słowa odłożyła słuchawkę. W głośniku rozległ się ciągły pisk, brzmiący jak alarm aparatu mierzącego rytm serca. Piotr rzucił słuchawkę na widełki i chwycił swoją kurtkę. Prawie biegnąc przez korytarz rzucił się do wyjścia. Odprowadziło go zdziwione spojrzenie Teresy.\nDroga do domu rodziców zajęła mu więcej czasu niż się spodziewał. Po drodze była jakaś stłuczka i utworzył się koszmarny korek. Niestety, dojazd wymagał przeprawy przez rzekę, a to można było zrobić używając drogi przez jedyny most. Gdy zapukał do drzwi mieszkania w kamienicy upłynęła już więcej niż godzina. Otwarła mu matka patrząc na niego zaczerwienionymi, załzawionymi oczami. Poszukiwania nie zajęły dużo czasu. Rodzice mieszkali w niewielkim miasteczku, więc ojciec mógł trafić tylko do jednego z dwóch szpitali. Drugi telefon okazał się trafiony i już po chwili Piotr jechał z matką na ulicę Słoneczną, przy której wybudowano ten nowy szpital. Informacji udzieliła im młoda kobieta za okienkiem przy wejściu. Wskazała salę, w której prawdopodobnie położono tatę, to znaczy kogoś odpowiadającego opisowi. Na widok ich obojga wchodzących na oddział ucieszyła się pielęgniarka „Ponieważ, wiedzą państwo – on tu przyjechał jak stał, bez żadnych dokumentów i nie wiedzieliśmy z kim mamy do czynienia”. Za chwilę zapytała:\n- „Ale państwo chcą go teraz widzieć?”\n- „No tak, oczywiście.” – odparł bez zastanowienia Piotr – „A dlaczego pani pyta?”.\n- „No bo wiedzą państwo, zabrano go na badania”.\n- „Och! Ale co z tatą? Czy może mi pani powiedzieć jak on się czuje? Czy to coś poważnego?”.\n- „Trudno powiedzieć.” – odparła pielęgniarka – „Wyglądał tylko na przestraszonego i potłuczonego, ale za wcześnie aby o tym mówić. Wszystkiego dowiemy się po badaniach”.\nNerwowe oczekiwanie trwało chyba ze dwie godziny. Wtem rozległ się dzwonek windy i na korytarzu pojawiła się inna pielęgniarka pchająca wózek z siedzącym na nim ojcem. Matka pobiegła w jego stronę. Tato nie wyglądał źle, chociaż jego twarzy udzieliła się pewna bladość a oczy sprawiały wrażenie zamglonych i takich jakby nieobecnych. Niemniej poznał mamę, a na jego twarzy pojawił się cień uśmiechu. Matka wzięła go za rękę i znowuż rozpłakała się. Piotr – pamiętny wczorajszej kłótni i pełen obaw – powolnym krokiem, skierował się w stronę wózka. Gdy był już całkiem blisko tato spojrzał na niego tym swoim dziwnym wzrokiem.\n- „Marysiu.” – zbieżność imion była zupełnie przypadkowa – „Kto to jest ten pan?”.\nMatka nagle przestała płakać i spojrzała na niego zdumiona.\n- „Jak to kto? Przecież to twój syn, Piotr”.\n- „Piotr? Syn?” – zdziwił się ojciec – „To ja w ogóle mam dzieci? A właściwie... Jak ja się nazywam?”\nMatka znowuż zaczęła płakać, a Piotr bezradnie spojrzał na pielęgniarkę.\n- „Tato miał nieduży wylew wewnątrzczaszkowy, w efekcie którego mógł stracić pamięć. Być może to minie, ale na tym etapie nie możemy mieć pewności” – powiedziała cicho pielęgniarka. Za chwilę jednak zasłoniła się:\n-„Ja jednak nie mogę udzielać żadnych informacji. To może tylko lekarz, proszę poszukać doktora Wolskiego”.\nPiotra zaczęło ogarniać stopniowo narastające przerażenie. „A przeprosiny?” – myślał – „A wszystkie te niedokończone sprawy? A wspólne przeżycia, wspomnienia? O Boże! Dlaczego?”. Przed oczami Piotra pojawił się mężczyzna, którego imienia już dziś nie pamiętał, a który prowadził szkolenie motywacyjne. W uszach zabrzmiały rzucone przez niego w przestrzeń słowa: „Co? Zaskoczyłem was? To jeszcze nic – życie nie raz i jeszcze bardziej was zaskoczy. Żyjcie więc tak, aby każdy dzień mógł być tym ostatnim”.\nKiedyś po okolicy rozniosła się wieść, że Król Lew sporządził listę zwierząt do zjedzenia. Usłyszały o tym zwierzęta i blady strach padł na puszczę i sawannę. Cóż było jednak zrobić? Wola króla...\nJako pierwszy do króla wybrał się jeleń:\n- Królu, z tą listą to prawda? - zapytał.\n- Tak, prawda - odparł lew.\n- A czy ja na niej jestem?\n- Królu, a czy dasz mi chociaż kwadrans, abym pożegnał się z rodziną?\nTu lew zamyślił się na chwilę.\n- Tak, biegnij...\nJeleń pobiegł do swojej rodziny, pożegnał się, wrócił i został zjedzony. No cóż - królewska wola, mimo iż okrutna, musiała być wykonana.\nJako następny przyszedł do lwa dzik. Drżącym głosem zapytał:\n- Królu... Z tą listą... To prawda?\n- Królu... A czy ja na niej jestem?\nDzik zadrżał, ale cóż było robić. Wola króla.\n- Królu, a czy dasz mi chociaż godzinkę, abym pożegnał się z rodziną?\n- No dobrze, biegnij. Ale tylko godzinkę!\nDzik pobiegł do lasu, pożegnał się ze swoją liczną rodziną, wrócił i został zjedzony.\nNastępnego dnia przyszedł do lwa zajączek.\n- Królu, czy z tą listą to prawda? - zapytał.\n- Królu, a czy ja na niej jestem?\n- Hm, sprawdźmy... Tak, jesteś.\nTu zapadła chwila milczenia. Zajączek zamarł na chwilę z przerażenia. Przecież wszyscy wiemy, jakim jest tchórzem. Jednak w pewnym momencie zajączek zdobył się na odwagę i zapytał:\n- Królu, a czy mógłbyś mnie skreślić?\n- Nie ma sprawy! - odparł lew.\nPodobno wszyscy otrzymujemy od życia to, czego oczekujemy. A czego Ty oczekujesz?\nNie drażnić czarowników! (1)\nBył piękny, pogodny dzień. Wymarzony piękny weekend po długim, pracowitym, nudnym tygodniu spędzonym w biurze. Kuba samolubnie zostawił w domu żonę, dzieci, problemy i wyjechał na ryby. Teraz spokojnie zapadł w stan błogiego spokoju, leniwie śledząc spojrzeniem podnoszące się na niewielkich falach spławiki. Dzień był udany ze wszech miar. Nie dosyć, że tak łatwo zostawił nad ranem śpiącą rodzinę i wymknął się z domu, że była piękna pogoda, to jeszcze na dodatek połów wyjątkowo udał się. W siatce szarpało się kilka sporych, srebrzystych leszczy, na drugą wędkę udało się też złowić ładnego szczupaka. Oczami wyobraźni już widział swój tryumfalny powrót do domu w glorii myśliwego zadowolonego z wyników polowania. Wobec takich wyników połowów nawet pretensje żony zbledną, a sąsiad Waldek pozielenieje z zazdrości.\nKanapki zabrane z domu skończyły się jeszcze przed południem i Kuba zaczął odczuwać głód. Nagle zaczęło mu burczeć w brzuchu i zatęsknił do ciepłego, domowego obiadku. Miał co prawda pełną siatkę ryb, ale najmniejszej ochoty ich przyrządzać. Najlepiej zrobi to Teresa, kiedy już miną jej dąsy. Jej okonie pieczone w ziołach z ziemniaczkami są takie pyszne! Do tego pójdzie się do sklepu, kupi jakieś piwko. O tak, nie ma to jak miłe zakończenie jakże miłego dnia.\nTu Kuba wstał, rozprostował zesztywniałe od wylegiwania się na leżaku kości, poprawił czapkę na głowie, przeciągnął i pomału zaczął składać wędki. Powoli, metodycznie zwinął żyłkę, złożył długie kije, zaczepił haczyki o specjalnie przygotowane o tego celu oczka i schował wędki do długich, czarnych pokrowców. Teraz wyjął siatkę z wody, włożył ją do plastykowego wiaderka, którym wcześniej zaczerpnął trochę wody i powoli zaczął zmierzać ścieżką przez las w stronę miejsca, gdzie zaparkował samochód. Słońce grzało niemiłosiernie. Leniwie ziewając i przestawiając z wolna nogę za nogą, dźwigając sprzęt i złowione ryby Kuba wędrował ścieżką przez las.\nNagle zawirował podmuch wiatru. Kuba zaskoczony podniósł wzrok, ale nie dostrzegł niczego niepokojącego. Ot takie sobie figle niepokornego Zefirynka. Wtem przyłączyło się do niego odstręczające indywiduum. Osobnik ten, niewątpliwie płci żeńskiej, chociaż trudno to powiedzieć z całą pewnością, pojawił się nagle znikąd i dopadł się prawej strony maszerującego Kuby. Ten rzucił zezem i przyśpieszył kroku.\n- O ho ho! Widzę, że są rybki! I to piękne rybki!\nKuba jeszcze raz, możliwie niezauważenie, przyjrzał się postaci. Ta zaniepokoiła go, ale udał obojętność. Bez wątpienia była to kobieta, na której czas już niejednokrotnie zostawił ślady swoich zębów. Brudno brązowe ubranie, przy opisie którego stwierdzenie „ubiór na cebulkę” nabierało głębszego sensu. Swoją drogą, to był on chyba reliktem z czasów kolektywizacji wsi. Do tego fartuch i peleryna, na głowie chusta. Spod niej wyzierały włosy niemyte chyba od wielu lat, pełne listków, patyczków, igiełek, i ... żywych stworzonek. Jakby owo tajemnicze zjawisko całe swoje życie spędziło w lesie tarzając się w błocie z dzikami i jedząc żołędzie.\n- No udało się - niechętnie odburknął Kuba. Jednocześnie przyśpieszył kroku chcąc pozbyć się zjawiskowej osoby. Ta jednak nie dała się pozbyć w tak prosty sposób. „Do cholery!” – pomyślał Kuba – „Skąd w tej paskudzie tyle siły?”.\n- Daj mi kilka! - zażądało indywiduum - Acha, i koniecznie szczupaka!\nW Kubie aż zawrzało. „Nie dosyć, że menel to jeszcze będzie mi tu stawiać żądania???”. Jeszcze bardziej przyśpieszył kroku i spuścił głowę udając, że nie dosłyszał bezczelnego żądania. Burknął pod nosem:\n- Dobre sobie... Sama se złap!\nIndywiduum nie ustępowało.\n- Podziel się, bo pożałujesz!.\nKuba prawie zaczął biec rozchlapując na boki wodę z wiaderka.\n- A won mi ty stara wiedźmo! Sama se złap, a nie będziesz mi tu czyhać na darmowy garnuszek!.\nWówczas kobieta przystanęła. Wyjęła z kieszeni zapalniczkę i jakieś stare, wyschnięte liście. Zapaliła ogień i zaczęła mruczeć coś pod nosem. Później paliła jeden listek po drugim i rzucała na ziemię.\n- Czekaj, czekaj, jeszcze do mnie wrócisz. Jeszcze pożałujesz, że nie chciałeś dać mi rybki.\nJakub przebierał szybko nogami zbliżając się do samochodu. Obejrzał się przez ramię i spostrzegł, że natręt jak się pojawił, tak i nagle przepadł. Szczęśliwy, że pozbył się persona non grata zwolnił i powoli zaczął pakować przedmioty do samochodu.\nW domu wszystko odbyło się zgodnie z przewidywaniami. Tuż przed wejściem do budynku spotkał Waldka, który zaczął robić jakieś uwagi o ręczniku i mydle, ale po tym jak dostrzegł połów - dosłownie zbladł z zazdrości. Kuba wypiął pierś jak kogut i powędrował do mieszkania. Spotkał jeszcze emeryta Józefa, i sąsiadki z parteru – wszyscy podziwiali wspaniały połów. Teresa niemal wybuchła na widok Kuby, ale entuzjazm dzieciaków związany ze wspaniałym połowem, wznoszone okrzyki „Mamo! Patrz, patrz! Ryyyyyby! Jaaaakie mają ooooooczy!” jakoś zażegnały wiszącą w powietrzu awanturę. Teresa gderając wzięła od Kuby wiaderko i powędrowała do kuchni. Stamtąd za moment zaczęły dobiegać odgłosy dalszego gderania, że „tak, tylko łowić i łowić, a brudna robota to już ona, że nie mam już siły do tych ryb, tego skrobania, do tych dzieci...”. Ot takie sobie babskie gadanie. Kuba usiadł przy stole, Teresa przyniosła obiad, później trochę telewizji, rybki i piwko z kolegami, ktoś przyniósł coś mocniejszego... I tak minął dzień.\nBajka o jaskółce\nJakie to ptaszki odlatują na zimę do ciepłych krajów? Jaskółki? Niech więc będzie to bajka o jaskółce. Była piękna, słoneczna i ciepła jesień. Prawdziwa Złota Polska Jesień. Jaskółki zbierały się już na drutach telegraficznych i na drzewach na sejmiki, przygotowywały się do odlotu do ciepłych krajów. Ale jedna z nich nie chciała wraz z wszystkimi zbierać się do odlotu.\n- Popatrzcie – wołała – jaka piękna pogoda, jakie słońce! Przecież owadów też jest jeszcze w bród! Nie chce mi się lecieć, same lećcie. Ja później do was dołączę.\nInne jaskółki kręciły główkami i mówiły:\n- To już zima za pasem! Chodź z nami, bo nawet nie wiesz kiedy zrobi się zimno i nie dasz sobie rady!\n- Nieprawda – odpowiadał krnąbrny ptaszek – lećcie same, ja tu jeszcze zostanę.\nNamowy, prośby i przestrogi nie pomogły. Cóż było robić? Popiskując z oburzenia inne jaskółki odleciały. Krnąbrny ptaszek został sam. Miał teraz cały świat dla siebie! Pogoda faktycznie była prześliczna, pożywienia w bród. Istny raj. Samotna jaskółka zapomniała, że nie przeżyje samotnie zimy, która zbliżała się ogromnymi krokami. Codziennie przekładała decyzję o odlocie na następny dzień, na jeszcze następny, i jeszcze następny. A dni stawały się coraz krótsze, noce coraz zimniejsze. Coraz częściej zacinał zimny deszcz. Owady gdzieś się pochowały i coraz trudniej było znaleźć pożywienie. Wreszcie warunki zmusiły ptaszka do odlotu. Wzbił się wysoko w niebo i leci. A tu coraz zimniej i zimniej, i zimniej. Wiatr coraz mocniejszy, deszcz zacina, nie sposób lecieć tak zbyt długo. A w brzuszku pusto, burczy. Głód i zimno pozbawiają ptaszka sił. Usiadł gdzieś na polnej drodze, pomiędzy koleinami wyżłobionymi przez wozy i myśli:\n- Przyjdzie mi już tu umrzeć! Och dlaczego nie posłuchałem moich sióstr i braci?! Och dlaczego?! Już na pewno tu umrę z zimna.\nWidzisz ptaszku. Czasami warto jednak posłuchać starszych jaskółek, bardziej doświadczonych. Może one dobrze wiedzą, co może cię spotkać i jakie są konsekwencje?\nNiezbadane są jednak wyroki losu. Czasami przypadek zrządza o być albo nie być, pomaga przetrwać w dziwny sposób nawet najtrudniejsze chwile. Tak było i tym razem. Drogą przechodził koń i jak to koń zwykle nie przejmujący się gdzie i na kogo robi, tym razem narobił na naszą jaskółeczkę. Ta w pierwszej chwili omal się nie udusiła, ale nagle czuje ciepło... Coraz cieplej… Coraz lepiej. Już nowe siły wstępują w wątłe ciałko, już zaczyna myśleć, że jednak przeżyje tę noc. Czyżby nie całe gówno, które na nas leci było złe?\nJaskółeczka odżyła, jednak jak tu się ruszyć, gdy ciężar przygniata? Zaczęła rozpaczliwie szamotać się pod warstwą „kompostu”. Nie sposób jednak było uwolnić się od ciężaru i ptaszek znowuż zaczął obawiać się śmierci:\n- Cóż za ironia losu! Zginę to uduszony łajnem, podczas gdy już myślałem, że zaczyna mi przybywać sił i że los się do mnie uśmiechnął!\nJednak traf chciał, że drogą przechodził kot. Szamotanina nie uszła jego uwadze, bo przecież był czujny tak, jak potrafią tylko koty.\n- Któż to może szamotać się pod tą stertą łajna? – zastanowił się.\nDelikatnie, jak to potrafią tylko koty, łapką odgarnął łajno na bok i dostrzegł jaskółkę.\n- Ach to ty się tak szamoczesz! – powiedział – poczekaj, poczekaj momencik. Pomogę ci i wyciągnę z tego gówna.\n- Och będę ci dozgonnie wdzięczna – odparła jaskółka – nawet nie wiesz, że życie mi ratujesz!\nKot pomalutku, delikatnie wyciągnął ptaszka spod sterty łajna na świeże powietrze. Łapką oczyścił mu piórka, uśmiechnął się pod wąsem, zamiauczał z zadowolenia i pożarł ptaszka. Tak, tak drogi ptaszku. Odebrałeś kolejną wartościową lekcję. Ach jaka szkoda, że już z niej nie skorzystasz! Niestety drogi ptaszku, nie każdy, kto wyciąga cię z gówna to twój przyjaciel…


Nowy rok z nowymi cenami - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nNowy rok z nowymi cenami\nNowy rok mieszkańcy Łomży zaczynają z zafundowanymi przez władze wyższymi podatkami lokalnymi. Uchwalając je argumentowano, że to „tylko groszowe” podwyżki, i że dla naszego dobra – bo lepiej co roku podnosić po troszku u niż co kilka lat znacząco. I tak od 1 stycznia stawka najpopularniejszego podatku od nieruchomości – płaconego przez wszystkich mieszkańców - od budynków lub ich części mieszkalnych wynosi - 0,69 zł od 1 m² powierzchni użytkowej czyli o 1 grosz więcej niż dotychczas. Podatek od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest o 20 groszy wyższy (21,87 zł/m2).\nWyższe są wzrosty stawek podatku od środków transportu. I tak na przykład za samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowite powyżej 3,5 tony do 5,5 tony włącznie – trzeba już zapłacić 696 zł podatku czyli o 6 zł więcej niż w 2013 roku.\nBez zmian pozostają opłaty za psy. Za każdego takiego czworonoga psa w bloku trzeba zapłacić do kasy miasta 90 zł, a w budownictwie jednorodzinnym 80 zł.\nWielkie zmiany dotyczą za to numerów kont na które mieszkańcy wpłacają m.in. podatki lokalne i opłaty za śmieci. Od 1 stycznia miasto zmieniło bank obsługujący samorząd. Bank BPH zastąpił Getin Noble Bank i zmianie uległy wszystkie numery kont, a termin płatności opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc styczeń 2014 r przesunięto już do 28 lutego.\nWraz z nowym rokiem droższe są także opłaty za wodę dostarczaną przez MPWiK do domów i odbiór ścieków. W sumie łomżanie płacą już za metr sześcienny 8 złotych i 16 groszy, czyli o 2,26% więcej niż dotychczas.\n„Taryfy zostały opracowane zgodnie z zasadami”, a „koszty świadczonych usług zostały pozytywnie zweryfikowane pod względem celowości ich podnoszenia” - napisał we wniosku o zatwierdzenie podwyżki wiceprezydent Beniamin Dobosz. I po tych słowach nieważne było, że radni wniosek odrzucili.\nJednocześnie wraz z podwyżką w Łomży od nowego roku ceny wody i ścieków w Piątnicy, która także obsługiwana jest przez łomżyńską miejską spółkę, spadły o 7-8%. Za dostarczaną do domów wodę mieszkańcy gminy Piątnicy płacą 2,48 zł/m3, a za odprowadzane ścieki od 7,55 do 7,74 zł/m3.\nśr, 01 stycznia 2014 13:32


Czapski na czele rankingu. Kto bliżej Mastersa? - Sport - Moja Ostrołęka - lepsza strona miasta\nNa trzeciej pozycji sklasyfikowany jest obecnie Konrad Czapski - 36 pkt, a kolejne miejsca zajmują Rafał Wyrębek i Mateusz Matyczak - po 30 pkt, Piotr Mrozek - 24 pkt, Jakub Nosek - 22 pkt, Bartosz Murach, Kamil Woźniak i Adam Otłowski - po 20 pkt. Walka o czołową dziesiątkę jest niezwykle zacięta i emocjonująca, ale awans do finałowego Mastersa uzyska tylko ósemka najlepszych zawodników. Aktualny ranking open dostępny w załączniku.\nW letniej części sezonu ze względu na remont kortów tenisowych turnieje rozgrywane będą głównie na obiektach w powiecie ostrołęckim.\n- Mamy w planach przeprowadzenie Mistrzostw Kurpi i Mistrzostw Powiatu Ostrołęckiego na jednym z obiektów w naszym powiecie - podkreśla prezes OST Dariusz Terlikowski. - W tym momencie jesteśmy na etapie dogrywania szczegółów. Do końca kwietnia powinniśmy podać terminarz imprez.\nWiadomo już teraz, że w drugiej części sezonu mają zostać rozegrane turnieje tenisa ziemnego na kortach ziemnych przy ulicy Hallera. Na nowym obiekcie planowane są Deblowe Mistrzostwa Ostrołęki, Mistrzostwa Ostrołęki Open i Turniej Masters dla najlepszych zawodników sezonu.\n- Wszystko będzie zależało od terminu oddania kortów do użytku, ale mam nadzieję, że turnieje wrześniowe przeprowadzimy bez przeszkód - podkreśla prezes Ostrołęckiego Stowarzyszenia Tenisowego.\nW sezonie letnim po raz kolejny zostanie przeprowadzona również Ostrołęcka Liga Tenisa. Mecze nie będą mogły być rozgrywane na kortach przy ulicy Hallera. Do dyspozycji mają być m.in. korty asfaltowe i orliki w mieście i powiecie ostrołęckim.\nJordan @ 20:30, 16.04.2016r. IP: *.*.55.238


Pamiętnik Christophera. Duchy Dollangagerów.\nStrona główna / Literatura światowa / Pamiętnik Christophera. Duchy Dollangangerów.\nPamiętnik Christophera. Duchy Dollangangerów.\nTytuł oryginału: Christopher's Diary: Echoes of Dollanganger


Jak funkcjonować w Radzie? - Forum Dyskusyjne Królestwa Elderlandu\nJak funkcjonować w Radzie?\nPost autor: Daniel von Witt » 24 sty 2016, 10:16\nJak funkcjonować w Radzie Koronnej? Rada Koronna jest organem władzy ustawodawczej ustanowionym 21 marca 2013 roku przez Króla Marcina III Mikołaja. Podstawowe informacje o Radzie znajdują się na tej stronie, natomiast akt normatywny regulujący jej działanie znajduje się w Monitorze Elderlandzkim.\nCelem istnienia Rady Koronnej jest wykonanie postanowień Stanów Generalnych obradujących w 2012 roku bezpośrednio po Akcie Komendacji. Przypomnieć trzeba, czym zajmowały się Stany Generalne:\n2. Organy centralne\n3. Ustrój terytorialny\n4. Heroldia, ordery i odznaczenia\n5. Służby publiczne\n6. Stany nadzwyczajne\nBieżący stan wykonania tych postanowień jest podsumowywany w tym wątku Rady Koronnej: [Plan] Wznowienie prac Rady Koronnej. W chwili, gdy Rada Koronna wywiąże się z tego planu Król rozwiąże ją zgodnie z postanowieniem art. 1 ust. 4 Edyktu Królewskiego o Radzie Koronnej.\nCzłonkiem Rady Koronnej jest z mocy prawa każdy obywatel Królestwa, który posiada je od co najmniej 30 dni oraz wypowiadał się na forum Królestwa w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Każdy obywatel niezależnie od ww. wymogów ma prawo brać udział w debatach Rady Koronnej. Radzie Koronnej przewodniczy Lord Strażnik Koronny. Prawo udziału w debatach Rady posiada również Król.\nKażdemu uprawnionemu do wypowiadania się w Radzie Koronnej przysługuje prawo składania wniosków o przeprowadzenie debat bądź wniosków z projektami ustaw. W Radzie Koronnej nie warto składać projektów ustaw, które nie wynikają z celu, dla którego Rada Koronna została powołana, gdyż to opóźni jej rozwiązanie i ustanowienie Senatu Królewskiego. Wnioski o rozpoczęcie debat lub rozpatrzenie projektu ustawy przyjmuje Lord Strażnik Koronny. Po przyjęciu wniosku odbywa się debata, której długość trwania dowolnie ustala Lord Strażnik Koronny. Może być ona skracana jak też wydłużana. Mogą o to wnosić wszyscy uprawnieni do wypowiadania się w Radzie Koronnej. Po zakończeniu debaty, jeżeli dotyczyła ona projektu ustawy, odbywa się głosowanie nad projektem ustawy. W głosowaniu mogą brać udział tylko członkowie uprawnieni do głosowania (30 dni obywatelstwa). Głosowania prowadzi i zamyka Lord Strażnik Koronny. Ustawy uchwala się zwykłą większością głosów. Kworum nie jest wymagane. Po zakończeniu głosowania, jeśli ustawa zostanie przyjęta prawo do jej zatwierdzenia przysługuje Koronie. Król lub Wicekról (Lord Strażnik Koronny) ogłasza ustawę w Monitorze Elderlandzkim.


Kolczyki tarcze z czarnymi brylantami\nCzarne brylanty - kolczyki tarcze\nMaleńkie czarne brylanty dające razem efekt tarczy. Ślicznie połyskują, delikatnie kryjąc się za włosami właścicielki.\nŁączna masa brylantów to 0,22 ct, sztuk 74, black diamonds. Złoto próby 0,585.\nWaga wyrobu to ok. 1,3 g.\nW tym wzorze posiadamy również przywieszkę (kliknij). Istnieje również możliwość złożenia indywidualnego zamówienia na pierścionek.


Interwencje NBP na rynku walutowym na tle polityki innych banków centralnych : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Komentarze ekspertów Interwencje NBP na rynku walutowym na tle polityki innych banków centralnych\n19.01.2021 18:18| Autor: Bartosz Sawicki, Cinkciarz.pl\nCoś, co wczoraj byłoby początkiem otwartej wojny walutowej, dziś ‒ w dobie pandemii ‒ zyskuje wymiar akceptowalnej interwencji. Największą w swojej historii przeprowadził właśnie Narodowy Bank Polski i nie wyklucza kolejnych. Na czym polega interwencja walutowa, jak wpływa na kurs waluty oraz jak wygląda w innych krajach pisze Bartosz Sawicki, analityk Cinkciarz.pl.\nNBP dopuszcza możliwość wprowadzenia ujemnych stóp procentowych,\nZ opublikowanych w piątek, 15 stycznia 2021 r. wypowiedzi prezesa NBP wynika, że polski bank centralny jest gotowy, by ponownie interweniować na rynku walutowym „dla dobra sytuacji gospodarczej”. Jednocześnie padło zastrzeżenie, że nie ma konkretnej wartości kursu złotego, który wywoła interwencję.\nNBP dopuszcza również możliwość wprowadzenia ujemnych stóp procentowych, gdyby doszło do radykalnego pogorszenia się perspektyw wzrostu gospodarczego. Taki krok jednak miałby jednak charakter ostateczny.\nPolski bank centralny jest gotowy, by ponownie interweniować na rynku walutowym „dla dobra sytuacji gospodarczej”\nInstrumentami preferowanymi przez NBP byłyby zapewne kolejne interwencje i rozszerzenie skali prowadzonego od wiosny 2020 roku skupu aktywów.\nStanowisko Rady Polityki Pieniężnej będzie ciążyć złotemu i w najbliższych tygodniach kurs EUR/PLN powinien pozostawać lekko powyżej 4,50, a CHF/PLN pozostawać w okolicy 4,20.\nCzytaj także: Adam Glapiński: ostatnie interwencje walutowe nieporównywalne z żadnymi wcześniejszymi, NBP gotowy na kolejne\nNie tylko NBP: Szwecja, Izrael, Chile...\nTo jednak nie umocnienie szwedzkiej waluty jest powodem, dla którego bank będzie w kolejnych trzech latach sprzedawał na rynku 5 mld koron miesięcznie, co przekładać się będzie na codzienne zakupy rzędu 25‒30 milionów dolarów. W tym wypadku chodzi o zastąpienie przez bezpośrednie zakupy pożyczek w walutach obcych jako sposobu zarządzania rezerwami, który ma przynieść oszczędności budżetowe.\nEfekt takich zabiegów dla kursu korony będzie znikomy. Skala zakupów walut odpowiada ułamkowi dziennego obrotu na rynku szwedzkiej waluty.\nCecilia Skingsley z Sveriges Riksbank cały czas podkreśla, że poziomy EUR/SEK bliskie 10,00 nie martwią banku centralnego. Dla inwestorów jest to jednak „zaproszenie” do kupowania szwedzkiej waluty, postrzeganą jako jeden z głównych beneficjentów perspektywy globalnego powrotu inflacji i odbicia wzrostu.\nWyjątkowe, pandemiczne warunki będą zwiększać tolerancję dla zabiegów osłabiających walutę\nChile z kolei zwiększy swoje rezerwy walutowe o ponad 30 proc. w ramach polityki makroostrożnościowej, i aby poprawić ocenę wiarygodności kredytowej przed kolejnymi trudnymi dla finansów publicznych latami.\nW gronie walut szczególnie bacznie monitorowanych przez władze monetarne od lat na pierwszy plan wysuwa się frank szwajcarski. W 2020 r. dołączył do niego jen japoński\nCzytaj także: Komentarze po wystąpieniu prezesa NBP: niewielkie szanse obniżki stóp procentowych\nCzy interwencje walutowe to dobry kierunek? Wiele wskazuje na to, że gdy szczepionki pozwolą przezwyciężyć pandemię, na globalnym odbiciu wzrostu skorzystają przede wszystkim te waluty, z których siłą nie będą walczyć władze pieniężne.\nObecnie, wśród głównych walut można tak postrzegać przede wszystkim funta szterlinga, koronę norweską, koronę szwedzką, czy dolara kanadyjskiego.\nObecnie nic nie wskazuje, by umocnienie którejkolwiek z czterech wymienionych walut miało się spotkać z kontrą banku centralnego Anglii, Norwegii, Szwecji czy Kanady (ostatniej interwencji Sveriges Riksbank nie wywołała troska o nadmierną siłę korony szwedzkiej).\nGdy szczepionki pozwolą przezwyciężyć pandemię, na globalnym odbiciu wzrostu skorzystają przede wszystkim te waluty, z których siłą nie będą walczyć władze pieniężne\nJednocześnie każda z tych walut jest mocno związana z apetytem na ryzyko i globalną koniunkturą.\nWaluty te zwyczajowo dobrze radzą sobie w czasie gospodarczej prosperity i hossy na rynkach akcji, a tracą, gdy przez światową gospodarkę i międzynarodowe rynki finansowe przechodzą turbulencje.\nNa dodatek losy korony norweskiej i dolara kanadyjskiego nierozerwalnie złączone są z rynkami surowców energetycznych, a ropa naftowa ‒ dzięki ograniczeniom wydobycia, odbiciu wzrostu gospodarczego i majaczącego na horyzoncie poluzowaniu pandemicznych restrykcji ‒ powinna utrzymywać wzrostową trajektorię.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Adam GlapińskiBank IzraelaBartosz SawickiCecilia SkingsleyCinkciarz.plDolar amerykański / USDEmerging markets / rynki wschodząceEuro / EUREuropejski Bank Centralny / EBC / ECBFrank szwajcarski / CHFFunt brytyjski / GBPJen / JPYKorona szwedzka / SEKKoronawirus Covid-19Kursy walutNarodowy Bank Polski / NBPNowy izraelski szekel / ILSPolski Złoty / PLNStopy procentoweSveriges RiksbankUjemne stopy procentowe


Muzyka na sesji. Ciężkie początki - Gry fabularne - RPG - POLTERGEIST\n» Almanach » Mistrz Gry » Muzyka na sesji\nW czasopismach branżowych wiele już napisano o używaniu muzyki na sesji, ale było to tak dawno, że najstarsi górale zdążyli już o tym zapomnieć. Były to czasy, kiedy podejście do gier fabularnych było ociupinkę inne, nie mówiąc już o tym, że młodsze pokolenie graczy ma jednak ograniczony dostęp do tych tytułów. Nie twierdzę, że to, co zostanie napisane poniżej (czy w kolejnych artykułach, jeżeli takie się pojawią), jest prawdą jedyną i ostateczną. Jedni Mistrzowie przygotowują muzykę do sesji godzinami, przeglądając swoje przepastne kolekcje, inni puszczają jedną płytę wybraną na chybił-trafił, a jeszcze inni w ogóle nie używają podkładu dźwiękowego. Nie twierdzę, że sesja bez podkładu muzycznego to zła sesja, ale z pewnością jest to sesja uboższa. Poniższy tekst wprowadza w problematykę doboru muzyki do sesji oraz jej odpowiednie przygotowanie.\nPo co używać muzyki?\nNależy wyróżnić dwa główne zastosowania muzyki na sesji. Pierwszy z nich polega na użyciu jako "wspomagacza" przy immersji graczy w świecie gry i przygodzie, drugi zaś na puszczeniu muzyki, by leciała sobie w tle, gdzie nikt nie będzie zwracać na nią uwagi.\nW przypadku muzyki w tle, kluczowa jest kwestia doboru dla sesji odpowiedniej ścieżki dźwiękowej. Nawet jeżeli Ty, jako Mistrz Gry, nie zwracasz uwagi na muzykę płynącą sobie cichutko z głośników, to nie znaczy, że gracze też ją ignorują. Źle dobrana muzyka może wybić z gry, bo np. w poważnej scenie leci niestosownie wesoły kawałek. Innym przykładem niech będzie scena rozmowy postaci z Bohaterem Niezależnym, której podkładem jest muzyka wprowadzająca nastrój tajemnicy i niebezpieczeństwa. Choć ten BN nie ma takiej roli w scenariuszu, gracz może się zasugerować i męczyć Mistrza pytaniami o Bogu ducha winną postać. Należy chociaż pobieżnie pomyśleć o tym, jaką płytę wsadza się do wieży.\nDobrym pomysłem jest przed sesją zapytać graczy, jak reagują na muzykę - czy jest dla nich ważna i czy zwracają na nią uwagę. Być może któryś ma jakąś rewelacyjna płytę, doskonale wpasowującą się w klimat waszych sesji. Jeżeli zaś drużyna zgodnie odpowie, że muzyka nie ma dla nich większego znaczenia, to równie dobrze można sobie tło muzyczne podarować czy puścić coś, co nie jest może konkretnie w klimacie sesji, ale też nie kojarzy się jednoznacznie (np. "Marsz Imperialny"). Lepiej nie mieć muzyki wcale, niż ryzykować, że któryś z graczy będzie niezadowolony.\nMuzykę używaną podczas sesji można podzielić na dwa typy: muzykę tła i muzykę sceny. Muzyka tła została już opisana i dodać można tylko, że jeżeli nie ma się ochoty na kombinowanie z dźwiękowymi rekwizytami to zazwyczaj zbytnio nie wybudzające z klimatu rzępolenie sprawdza się na tyle dobrze, by wszyscy byli zadowoleni. Mogę się tutaj podzielić swoim przepisem na tło podczas gry w konwencji horroru - ścieżka dźwiękowa Danny'ego Elfmana do Jeźdźca bez głowy puszczona cichutko w tle sprawdza się rewelacyjnie.\nWyzwanie pojawia się, gdy chcemy znaleźć odpowiednią muzykę do danej sceny sesji. Oczywiste jest, że do sceny walki należy poszukać czegoś żwawego, z przytupem, a do spotkania w knajpie muzykę, która z danym miejscem dobrze się kojarzy. Oczywiście, w powyższych przykładach należy zwrócić także uwagę na konwencję, czy świat gry fabularnej - podczas walki w 7th Sea muzyka będzie jednak inna, niż podczas wymiany ognia w Cyberpunku 2020.\nNależy unikać bardzo znanych motywów muzycznych, chyba że stosujemy je z premedytacją. Na przykład, w momencie opisywania wielkiej armii chaosu można puścić "Marsz Imperialny", czyli utwór znany, z bardzo mocnym kontekstem. Taki chwyt ułatwia Mistrzowi opis - w naszym przykładzie "Marsz Imperialny" ma na celu wywołanie uczucia zagrożenia, mroku, a jednocześnie jest odwołaniem do wojny, oddziałów i walki.\nWypada przygotować sobie zawczasu kilka motywów muzycznych po to, by nie szukać ich w pośpiechu w środku sesji. Nic tak nie niszczy klimatu, jak Mistrz przerywający nagle prowadzenie i przełączający jak szalony ścieżki z kilku płytek CD w poszukiwaniu tego jednego utworu, który bardzo dobrze pasowałby do właśnie rozgrywanej sceny. W takich sytuacjach lepiej darować sobie poszukiwania, bo ich wynik nie wyrównuje wynurzenia się graczy ze świata gry, które jest niemal automatyczną konsekwencją nerwowego odsłuchiwania kolejnych utworów przez Mistrza.\nSensownym rozwiązaniem tego problemu wydaje się tutaj stworzenie własnej, dobrze opisanej składanki, której można użyć zawsze, gdy pojawi się do tego okazja. Idealnie zaś byłoby mieć dwie płyty - jedną z muzyką tła, która gdzieś tam leci w momentach pomiędzy konkretnymi scenami i drugą, z własnym miksem utworów, który puszczamy w odpowiednich scenach.\nW poszukiwaniach dobrej muzyki na sesję nie należy się ograniczać; jej źródła powinny być jak najszersze. Oczywistym przykładem są tu filmy i ich ścieżki dźwiękowe. Inną dobrą drogą pozyskania biblioteki dźwiękowej są znajomi. Pożyczenie kilku płyt owocuje czasem odnalezieniem perełki, która perfekcyjnie odda klimat sceny właśnie przygotowywanej sesji. Nie należy też bać się muzyki, która zazwyczaj nam "nie podchodzi" - zdarza się, że męka wysłuchania kilku godzin obcego nam gatunku muzycznego wynagradzana jest utworem, który gracze będą pamiętać jeszcze długo po sesji, ponieważ nie będą mieli natychmiastowych skojarzeń z filmem, grą czy jakaś sytuacją, lecz będą budować nowe konotacje.\nNa to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Niektórzy uważają, że wokal w utworach puszczanych na sesji może dekoncentrować graczy. Słuchają oni przecież wtedy dwóch głosów - prowadzącego i wokalisty. Inni MG są zdania, że wystarczy w piosence jedno słowo, które pasuje do danej sytuacji. Efekt gotowy - "poziom zadowolenia" graczy wzrasta. Przykładem niech będzie opisanie wampirom, jak zbliża się świt, z jednoczesnym puszczeniem z głośników "Sunrise, sunrise" Norah Jones. Wszystko zależy od sytuacji.\nPozwól też graczom na odrobinę zabawy muzyką. Niech zaproponują przewodnie motywy muzyczne dla swoich postaci albo poszukajcie czegoś razem. Dzięki temu można za pomocą jednego utworu wskazać, dla której konkretnie postaci przeznaczona jest rozgrywająca się właśnie scena. A wszystko to za pomocą jednego kiwnięcia palcem.\nKilka chwytów na sam koniec\nKiedy idziesz do kina, wsłuchaj się w muzykę ze zwiastunów puszczanych przed filmem. Jest to kopalnia motywów muzycznych, które jak nic nadają się na dramatyczną scenę czy muzykę pod walkę.\nMotyw muzyczny BNa\nDla śmiertelnego wroga Bohaterów Graczy dobierz muzykę, która kompletnie do niego nie pasuje. Niech będzie wesoła, kpiąca, rozweselająca. Kiedy po raz kolejny zły i potężny BN złoi bohaterom skórę, motyw ten nie będzie ich już rozbawiał, lecz wywoływał gniew lub przerażenie postaci (i uśmiech na twarzach graczy).\nNie tylko muzyka może być tłem dźwiękowym. Niezłym tłem sceny są wszelkie inne odgłosy - szum ulicy, gdy gracze wychodzą z budynku, bicie serca w scenie przerażającej dla postaci czy przemówienia jakiejś postaci historycznej, gdy gracze są na wiecu.\nJeżeli używasz muzyki na sesji to jej nagłe wyłączenie może przynieść ciekawe efekty. Jeżeli nagle zatrzymasz muzykę (najlepiej w połowie kawałka) i nie puścisz nowej, to masz prawie jak w banku, że gracze uciszą się i spojrzą na ciebie z zainteresowaniem. Prosta sztuczka na zwrócenie na siebie uwagi.\nMuzyka w czasie sesji nie jest niezbędna. Niemniej pomaga, niekiedy nawet bardzo. Zastępuje słowa lub uzupełnia opisy Mistrza Gry i graczy. Nade wszystko jednak pozwala na zapamiętanie wyjątkowych momentów z sesji, które zawsze już będą kojarzyły się z danym kawałkiem. Polecam spróbować.\nTagi: muzyka na sesji | almanach MG\nBardzo fajnie ze psotanowiles cos takeigo napisac i mam nadzieje,z e tych tesktow pojawi sie wiecej- bo rzecywsicei rpzeczytac o muzyce na sesji juz dawo nie mialem okazji. A przy okazji warto wspomniec ze Craven i Wojtek Rzadek dosc czesto prowadza na ten temat prelekcje na konwentach i z tego co pamietam Modilus tez jakos nie dawno to robil.\nI mam jeszcze pytanko- motyw mojej postaci z Wampira u ciebie(dla niezorientowanych Petey Pablo "Show Me the Money") to przyklad że "męka wysłuchania kilku godzin obcego nam gatunku muzycznego wynagradzana jest utworem, który gracze będą pamiętać jeszcze długo po sesji", czy moze raczej "Niech zaproponują przewodnie motywy muzyczne dla swoich postaci albo poszukajcie czegoś razem"? :D\nMusze przyznać, że mam mieszane uczucia\nU mnie sesja trwa około 6 - 12 godzin.\nNie wyobrażam sobie non stop przez tyle czasu zonglować mp3-kami, by akurat leciał motyw ilustrujący scenę.\nOgólnie już próbowałem wile motywów - muzyki symulacyjnej (odgłosy natury) i muzyki ilustracyjnej, jednak najlepiej nam wychodzi puszczenie po prostu płyty w tle i pełna koncentracja na sesję, a nie na przyrządy (świeczki, muzyka, itp.).\nTaki podkład jest możliwy wtedy, kiedy cała sesja mniej więcej jest w tej samej barwie i konwencji. Bo jeśli istotnie, ktoś często zmienia konwencję scen - komedia szybko przechodzi na patetyczną poważną scenę, a ta zaraz na mordobicie to muzyka mu w tym może wiele pomóc.\nJa prowadzę sesje około 6 godzinne. Najlepiej sprawdza się 1 płyta, która leci sobie w tle i druga, która ma na sobie z 5 kawałków do konkretnych scen, które muszą się pojawić, żeby scenariusz poszedł dalej. Dyskoteka? Raczej nie, zwłaszcza jak się ma dwa playery:P\nKiedys wymyslilem (ale nie mialem jeszcze okazji dobrze przetestowac) pewien pomysl na muzyke na sesji, ktory mozna nazwac "hybrydowym". Podzielilem podklad muzyczny na kilka kategorii w zaleznosci od charakteru wydarzen w swiecie gry, np: "tlo", "sceny akcji", "pompatyczne", "niepewnosc", "wesole", "smutne" itp. i podobieralem odpowiednie utwory. W odpowiednim momencie trzeba po prostu zlecic zmiane kategorii i juz.\nPodstawowa wada tego pomyslu jest to, ze raczej nie da sie tego zrobic na zwyklym odtwarzaczu CD (chyba, ze ktos ma zmieniarke do plyt).\nsię nie dowiedziałem, ale fajnie, że komuś się chce pisać po raz setny na ten sam temat :) .\nA tak po za tym, to dodam od siebie (specjalnie dla Furiatha :) ), że dobrze dobrana muzyka na sesji (tzn. każda scena ma przyporządkowany swój kawałek), sprawia, że przygody robią się filmowe.\nJa robię tak, że nad samym podkładem muzycznym siedzę przez cały dzień, aby wybrać z całego stosu MP3 to co mi najbardziej podchodzi. Oczywiście, mam parę soundtracków, które są dla mnie kanonami (mówię o sesjach w klimatach fantasy) np. Braveheart, Dracula, 13 wojownik, Warhammer: Dawn of War czy wspomniany już Jeździec bez Głowy. Ale dla mnie priorytetem jest sesja dopracowana do najmniejszego szczegółu. W końcu gracze przychodzą po to, żeby się dobrze bawić, a MG ma im zapewnić rozrywkę.\nZresztą, ja się bardzo dobrze bawię, jak widzę, że moim graczom podoba się to co dla nich stworzyłem.\nA muzyce tła mówię stanowczo:... być może. Czasami lenistwo MG nie pozwala zrobić konkretnego soundtracku do sesji.\nuważam, że w tym artykule zawarte jest to co większość grających wypracowała sobie na samym początku bawienia się w rpg.\nartykuł zasługuje na uwagę, jedynie z punktu widzenia laika.\nPamiętajcie, że nie wszyscy grają pewnie tak długo jak wy. Pomyślcie też czasem o tych, co zaczynają dopiero swoją przygodę z RPGami.\ndlatego napisale ze artykuł jest dobry jezeli chodzi o punkt widzenia początkujących\nJeszcze szbsza odpowiedź :)\nI dlatego napisałem "fajnie, że komuś się chce pisać po raz setny na ten sam temat :) ." myśląc właśnie o początkujących w RPG.\nA propo "siedzę cały dzień"... i "lenistwo MG"\nJa pracuję. W piątek w domu jestem o 19:00. W sobotę gramy. Sesję nalezy wymysleć. Nie mam czasu siedzieć całego dnia, tylko by przygotować muzykę. Ciebie też to dopadnie gdy przyjdzie etat i 8h/ dziennie. I zmienisz zdanie odnośnie lenistwa. Albo po prostu przestaniesz grać, skoro nie będziesz potrafił się przestawić.\nOK, ja nic do tego nie mam...\nWystarczy przeczytać całość wypowiedzi\n"A muzyce tła mówię stanowczo:... być może. Czasami lenistwo MG nie pozwala zrobić konkretnego soundtracku do sesji." Czyli czasem się jednak zdarzy, że nie mam czasu i też przygotuję tylko tło.\nNiczego nie potępiałem.\nJa osobiście nie rozumiem spędzania godzin na układaniu soundtracku do sesji. W moim wypadku zajmuje mi to około pół godziny + raz na jakiś czas przeszperanie zasobów w poszukiwaniu czegoś nowszego i ciekawego. Czasem to wogóle nie zastanawiam się nad sprawą tylko korzystam z przygotowanych przed poprzednimi rozgrywkami rozwiązań. Resztę czasu warto zainwestować w szlifowanie scenariusza.\nCały dzień to ja mogę siedzieć nad muzyką do sesji, kiedy miałbym ją komponować.\nMoże nie masz tyle muzyki co ja :)\nNa całe szczęście muzyki miejscami mam aż za dużo, ja po prostu znam każdą moją płytę i wiem, czego chce ;)\nWszystko pięknie ładnie. Ja, prowadząc sesje, nigdy nie zajmuje się czyms takim jak manipulacja utworami, bo nie mam na to czasu. Przygody sa dynamiczne, opisy krótkie i zwięzłe, a mój umysł non-stop zaaferowany poczynaniami graczy. Wole zwykłą "muzykę w tle". Ale jeśli juz mi się zdaża używac konkretnych utworów to, przyznam szczerzem efekt jest piorunujący. Polecam wszystkim tym, którzy mają podzielna uwagę.\nZnacie moze jakąś sęsowną muzyke na sesje neuroshimy?


Gęś tybetańska - opis, występowanie i zdjęcia. Ptak gęś tybetańska ciekawostki | ekologia.pl\nGęś tybetańska - opis, występowanie i zdjęcia. Ptak gęś tybetańska ciekawostki\nFot.: Gęsi tybetańskie w locie (Wikipedia, GNU)\nNaukowcom udało się ustalić dlaczego gęsi tybetańskie w czasie wędrówek bez problemu przelatują nad Himalajami. Ptaki lecą wtedy na wysokości ponad 9 000 metrów, czyli na tej samej jaka normalnie latają samoloty pasażerskie.\nGęś tybetańska (Anser indicus) jest dużym ptakiem zamieszkującym Azję środkowa. Gniazduje na Wyżynie tybetańskiej a zimuje w Indiach – co oznacza że dwa razy w ciągu roku przelatuje nad Himalajami. Jednak by latać na wysokości zarezerwowanej normalnie dla samolotów, ewolucja musiała wyposażyć gęsi w różne mechanizmy fizjologiczne. Na wysokości ponad 9 000 m jest mało tlenu i panują ujemne temperatury. Wysiłek ptaków można wtedy porównać do wysiłku maratończyka, który biegłby na wysokości jaka jest typowa dla samolotów pasażerskich.\nNaukowcy z University of Birmingham postanowili wyjaśnić dlaczego gęsi tybetańskie mogą latać na wysokościach niedostępnych dla innych ptaków. W tym celu porównali fizjologie gęsi tybetańskich z gatunkami łatającymi na znacznie niższych wysokościach takimi jak bernikle i gęsi zbożowe. Okazało się, że gęsi latające tak wysoko mają o 6-10% więcej włókien mięśniowych oraz znacznie więcej krwionośnych naczyń włosowatych niż ich niżej łatające krewniaczki. Ponadto mitochondria (organella komórkowe dostarczające energii) w komórkach tych ptaków usytuowane są znacznie bliżej błony komórkowej a więc i naczyń krwionośnych. Pozwala to na sprawne dostarczanie tlenu do komórek, który jest niezbędny m in. w procesach dostarczających energii zachodzących w mitochondriach. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie "Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”.\nFragment programu BBC poświęconemu niezwykłym ptakom: gęś tybetańska\nekologia.pl Wiadomości Rośliny i zwierzęta Gęś tybetańska - opis, występowanie i zdjęcia. Ptak gęś tybetańska ciekawostki