Giro 2013 Résumé: Polski maj (2) | Reflektor Bossa\nAtak zimy storpedował nadzieje na wielką rywalizację w Dolomitach, nie zdołał jednak zamrozić polskich serc. W naszych domach było ciepło jak przy kominku – to efekt znakomitej jazdy Polaków. Podczas Giro 2012 dumni byliśmy z liczby startujących rodaków, na Vuelcie obserwowaliśmy przechodzenie ilości w jakość, a tej wiosny (umówmy się, że mimo tego, co nasze oczy widziały, nadal będziemy tak nazywać tę porę roku) dzieją się rzeczy, które definitywnie każą nam zapomnieć o myśleniu kategoriami kolarskiego kopciuszka.\nDwóch Polaków w dziesiątce Wielkiego Touru – jeszcze niedawno marzyliśmy, by choć jeden… Na tegorocznym Giro jako nacja ustępowaliśmy jedynie Włochom i Kolumbijczykom. Nasi eksportowi górale, Przemysław Niemiec (6) i Rafał Majka (7), nie tylko zmieścili się „w dychu” klasyfikacji generalnej, ale i w 10 minutach straty do zwycięzcy wyścigu. Obaj otrzymali właśnie przepustki do światowej czołówki. I tak odtąd będą traktowani. Nie jak nadzieje, czy dobrze rokujący na przyszłość, co przez lata powtarzaliśmy sobie jak mantrę. Przyszłość jest teraz. Mamy kolarzy klasy światowej. Nie macie ochoty się uszczypnąć?\nDuńscy fani Saxo Tinkoff wydziwiali na decyzję Bjarne Riisa stawiającą Polaka w roli lidera ekipy, ale „Mr. 60%” to stary kolarski lis i nosa trudno mu odmówić. Wiedział, co robi. Walkę Rafała ze znakomicie wspinającym się Carlosem Betancurem o białą koszulkę najlepszego „młodzieżowca” obserwatorzy uznali jedyną interesującą rywalizacją Giro 2013. Były zawodnik Krakusa Swoszowice już jest świetnym „góralem”, a kiedy jeszcze poprawi umiejętność pokonywania zjazdów i jazdę na czas, podium Grand Tourów znajdzie się w jego zasięgu.\nOdniosłem wrażenie, że jeszcze większe od polsko – kolumbijskiego pojedynku emocje wywoływała nad Wisłą toczona wewnątrz Lampre rywalizacja Przemka z Michele Scarponim. Wielu polskich fanów zżymało się, że nasz znów musi pomagać obcemu, zamiast nie oglądać się na nikogo i jechać po swoje. Takie są jednak realia zawodowego kolarstwa i obrażanie się na nie jest, nazywając po imieniu, dziecinadą. Musimy pogodzić się z faktem, że Niemiec jest wiceliderem, a numerem 1 wciąż Scarponi, który może gorzej od Polaka znosił jazdę w arktycznych warunkach, ale na dwóch wymagających czasówkach nie pozostawił wątpliwości, dlaczego wciąż jest liderem zespołu.\nTym większe brawa dla Przemka, że mimo dodatkowych obowiązków zdołał uplasować się tak wysoko. Wychowanek Sokoła Kęty przeżywa swą najlepszą kolarską wiosnę. Występ na Giro poprzedził miejscami w pierwszej dziesiątce na dwóch worldtourowych imprezach: Tirreno – Adriatico i Volta a Catalunya. Wbrew nielicznym głosom wysuwającym przypuszczenie, że 33-latek z Oświęcimia właśnie osiągnął apogeum sportowych możliwości, pokrzepiam się nadzieją, że jeszcze nie powiedział ostatniego słowa.\nMichał Gołaś mógł, jak cała Omega, cieszyć się z pięciu zwycięskich finiszy Cavendisha. A kto jeszcze, oprócz bohaterów wymienionych w pierwszej części podsumowania oraz Polaków i ich ekip, może zaliczyć wyścig do udanych? W świetnych nastrojach wracają do domu szosowcy Movistaru. Cztery wygrane etapy, ósme miejsce w „generalce” i jednodniowe liderowanie Beñata Intxausti, to więcej niż planowali osiągnąć. Usatysfakcjonowani są też szefowie rosyjskiej Katushy. Zdobyczami zespołu są dwa etapowe skalpy oraz kilka dni w różowej koszulce Luki Paoliniego.\nEkipa BMC rozliczona jest z wyścigu dzięki trzeciemu stopniowi podium dla Cadela Evansa, który ponoć przyjechał tu tylko poćwiczyć przed Tour de France. Podzielam pogląd wielu komentatorów, że Australijczyk w drugiej części wyścigu dostał wyraźnej zadyszki i uratował miejsce na podium wyłącznie dzięki rezygnacji z wielu wymagających podjazdów. Tak czy owak, wniebowzięty Jim Ochowicz obiecał już publicznie Cadelowi numer lidera na Wielkiej Pętli. Van Garderen, który po wygraniu Tour of California już witał się z gąską, pewnie zgrzyta zębami. Chyba szykuje nam się kolejna wojenka o przywództwo w stadzie. Nie nasze to zmartwienie, a poza tym zawsze lepiej być szefem zespołu cierpiącego na nadmiar liderów niż na ich brak.\nW grę pod tytułem „piekło i niebo” zagrały ekipy AG2R i Vini Fantini. Francuska drużyna wywozi z Włoch piąte miejsce i białą koszulkę Betancura oraz dziesiątą lokatę Domenico Pozzovivo. Ten sielankowy obrazek psuje dopingowa wpadka Sylvaina Georgesa, która prawdopodobnie kosztować będzie team Vincenta Lavenu samowykluczenie (w myśl zasad przyjętych przez MPCC) z dwóch najbliższych imprez World Tour, czyli Criterium du Dauphiné i Tour de Suisse. Upsss… to musiało zaboleć.\nZ kolei włoska ekipa pożegnała na trasie dwóch zasłużonych kolarskich asów, jednakże każdy z nich odchodził w innej atmosferze. Stefano Garzellipozdrawiał na ostatnim etapie wiwatujących na jego cześć fanów, kończąc barwną karierę, okraszoną między innymi wygraniem Giro przed 13 laty. Inny z tuzów, także posiadacz maglia rosa Danilo di Luca, kończył przedwcześnie w aureoli komentarzy, z których cretino należał do grupy łagodniejszych. Zepsuło to wizerunek ofensywnie jadącej drużyny, której największym atutem był Mauro Santambrogio. 28-latek, w poprzednich teamach występujący w cieniu sławniejszych kolegów, dosłużył się upragnionych szlifów lidera i dotychczasowymi występami zasłużył na miano odkrycia tegorocznej wiosny. Wygrał górski etap do Jafferau i zdobywając 9. miejsce w klasyfikacji generalnej pokonał Pozzovivo w pojedynku włoskich mistrzów wagi piórkowej.\nKolarze w kanarkowych barwach zasłużyli na miano włoskiego teamu nr 2. Prezentowali się lepiej niż Bardiani – CSF (mający w swych szeregach tegorocznego „króla gór” Stefano Pirazziego), Androni Giocattoli (11. lokata Franco Pellizottiego, obiecujący debiut Diego Rosy i parę strzelb, które nie wypaliły), worldtourowy Cannondale (zastępujący Basso Damiano Caruso momentami usiłował nawiązać do chwalebnych tradycji występów uczestników z wykupioną miejscówką last minute). Gorzej od „kanarkowych” wypadli też tak oczekiwani tu Escarabajos z Colombia. Nie ten klimat i nie takie, jak sobie wyobrażano góry. Próbowali podreperować „góralską” reputację w ostatnim tygodniu, lecz zważywszy na fakt, że nie wszędzie ich zapraszają, z pewnością mogą rozmyślać nad zmarnowaną szansą.\nW podobnych kategoriach kwalifikowałbym także występ holenderskiego (być może po raz ostatni) Blanco. Z tym, że w przeciwieństwie do Kolumbijczyków, kolarze w biało – niebieskich trykotach zapomnieli o zasadzie, że prawdziwych mężczyzn poznaje się po tym, jak kończą. Nie można im zarzucić braku woli walki. Dopingowani dodatkowo chęcią oczarowania potencjalnych sponsorów, od początku jechali aktywnie i czujnie, ich koszulki należały do najczęściej rzucających się w oczy. Nie dali jednak rady, ani Robert Gesink w walce o top 10, ani Wilco Kelderman, który w górach stracił kontakt w rywalizacji z Majką i Betancurem.\nZ dwóch holenderskich teamów, przywykłych do grania roli uboższych krewnych ex-Rabobanku, wyższą notę postawiłbym Argosowi niż zupełnie bezbarwnemu tym razem Vacansoleil, przy czym u tych pierwszych bardziej „zapunktował” u mnie Luka Mezgec niż etapowy triumfator (ale i dezerter) John Degenkolb.\nLotto będące w podobnej do „Wakacyjnych” sytuacji (kim tu walczyć?) potrafiło jednak sobie szanse stworzyć i w stu procentach wykorzystać. Adam Hansen jako pierwszy w tym wyścigu udowodnił, że uparty, samotny jeździec może sięgnąć po etapowy sukces.\nFDJ przestaliśmy zauważać z chwilą wycofania się tyle szybkiego, co i bezczelnego Nacera Bouhanni. Mieli też w swych szeregach zawodnika nieznanego nawet znawcom kolarstwa, Francisa Mourey’a, który wsławił się, wyrzucając niczym „niewidzialna ręka rynku” z pierwszej dwudziestki swego imiennika Francisa De Greefa. Niewykluczone, że Belg niewiele się tym zmartwił, bowiem w trzeciej dziesiątce Wielkich Tourów czuje się zadomowiony nie gorzej niż we własnej sypialni.\nRobili co nieco, by zaistnieć w naszych telewizorach szosowcy Radioshack, ale w tym składzie nikt po nich cudów nie oczekiwał – pojechali zatem na miarę oczekiwań. Za to znacznie poniżej oczekiwań plasuję zespół Orica Greenedge, któremu nie pomogła wiele widowiskowa, ale zupełnie nieskuteczna jazda Pietera Weeninga. A jeśli góral był, mimo to, najjaśniejszym punktem sprinterskiej (z ambicjami) ekipy, mówi to samo za siebie.\nW kategoriach porażki postrzegam występ Euskaltelu. Międzynarodowy skład nie okazał się receptą na (jak mawiał Leo Beenhakker) international level. Samu Sanchez poza pierwszą dziesiątką i bez wygranego etapu. Duży zawód sprawił mi też Gorka Verdugo, tak dzielnie spisujący się na ostatniej Vuelcie. Nie był to jednak największy z doznanych w ostatnich tygodniach zawodów – pora przejechać się po największych przegranych.\nO Sky i jego problemach napisałem już sporo. Częściowo broni ich drugie miejsce Rigoberto Urana, który zanotował w ten sposób swój największy kolarski sukces, cenniejszy od olimpijskiego srebra. Jak na ironię, to nie Kolumbijczyk, otwarcie mówiący o swym rychłym rozstaniu z zespołem, miał tu być ich pierwszoplanową gwiazdą. Nad Wigginsem nie będę się już znęcał, ale przecież nie jest on jedynym, który zawiódł. Wielkim rozczarowaniem była kiepska dyspozycja znakomicie prezentującego się w kwietniu Sergio Henao. Gdzie się podział ten wspaniały góral, który tak nas zachwycał w baskijskiej tygodniówce? W nagły brak formy nie wierzę, więc co, u licha? Jeden z tych dziwnych atakujących peleton wirusów, czy może takie kolarskie fochy kolejnego w tym gronie kandydata na gwiazdę?\nZ wielkiego tridente, które miało w górach w pył roznieść przeciwników, został sam Uran. Sam dosłownie, bo częstokroć w czołówce nie miał nikogo do pomocy. Nie on jeden przecież, powiecie. To też racja, ale przecież nie z taktyki „na Evansa” zasłynęli Niebiańscy i nie taki scenariusz mieli tu realizować. Można było mieć wrażenie, że jadą do Włoch „silni, zwarci, gotowi”, by odzyskać nimb niepokonanych i zdobyć przewagę psychologiczną przed Wielką Pętlą. Cóż, posypało się jak domek z kart.\nNajwiększymi przegranymi imprezy zostali jednak kolarze Garmin, wśród których jedyny Ramunas Navardauskas starał się ratować honor oddziału, bardziej przypominającego odbywających karę skazańców niż ochotników wysłanych do obrony tytułu. A przecież nie byli to debiutanci, a grupa doświadczonych szosowców, mająca w składzie paru uchodzących za niezłych „górali”. Nawet po tak widowiskowej klęsce lidera, można było oczekiwać, że starczy im odporności psychicznej i umiejętności, by udowodnić sponsorom i sympatykom kolarstwa, że Garmin to nie tylko Hesjedal i Daniel Martin. Nic takiego jednak nie nastąpiło.\nDość o negatywach, chcielibyśmy z wyścigu zapamiętać bardziej krzepiące na duchu obrazki. Pamięć jednak najwyraźniej rządzi się swoimi prawami. Poza bezspornie najbardziej nas pasjonującymi chwilami, związanymi z jazdą Polaków, najmocniej utkwiły mi w pamięci momenty bynajmniej nie decydujące o losach wyścigu: szalony zjazd do Marina di Ascea, Scarponi na mecie Jafferau ogrzewający dłonie pod koszulą stewarda, finisz piątego etapu i dramat Marco Canoli, nie potrafiącego na oczach całych Włoch utrzymać przewagi na ostatniej, diabelnie długiej prostej. Z tego samego 5. etapu pozostanie ze mną na długo (tym bardziej, że już zapisany jest na dysku) zniewalający widok I Sassi di Matera. Mogę więc z czystym sumieniem zapewnić, że czegoś się na 96. Giro d’Italia nauczyłem.\nW przyszłym roku mam nadzieję podziwiać piękno Italii przy bardziej sprzyjającej kolarzom i kibicom pogodzie. Ze słów Mauro Vegni, dyrektora technicznego wyścigu, wynika, że w 2014 organizatorzy ponownie rzucą wyzwanie naturze – zapewnił, że wspinaczki powyżej 2 tysięcy metrów będą kontynuowane. Nie wyobrażam sobie, by mogło być inaczej.\nPierwsza część podsumowania Giro 2013


Dziecko.fm - zaciekawi mamy: porady, ciekawostki, rozrywka - Strona 69\nWzrost i wielkość tych kobiet robi niesamowite wrażenie. Mierzą grubo ponad 2 metry, górują nawet nad dość wysokimi koleżankami, a w wysokich obcasach ich nogi się po prostu nie kończą! Jeśli wydaje ci...\nMinął już pierwszy miesiąc w przedszkolu, a Ty nadal nie jesteś pewna, czy Twoja pociecha dobrze się tam czuje? Podpowiadamy jakie zachowania dziecka pokażą Ci, że lubi ono swoje przedszkole. Od rana...\n14 lutego 2017 Czytaj dalej\nWybranie imienia dla dziecka nie jest proste. Zanim je nadasz swojej pociesze powinnaś bardzo dobrze się zastanowić. Imię, które malec będzie nosił może mu ułatwić życie lub wręcz przeciwnie. Zobacz jak...\n10 lutego 2017 Czytaj dalej\nUlewanie u noworodka – jak sobie z nim radzić?\nPraktycznie każdy rodzic spotyka się z ulewaniem u niemowlaka, czyli zwracaniem niedawno co przyjętego pokarmu. To zjawisko nierzadko budzi niepokój u świeżo upieczonych mam, jednak jak podają statystyki,...\n06 lutego 2017 Czytaj dalej\nCzy istnieje coś takiego jak bezpieczny seks, którzy rzeczywiście nie wiązałby się z żadnymi kłopotami, jak np. nieplanowana ciąża czy problemy zdrowotne związane z chorobami przenoszonymi drogą płciową?...\n03 lutego 2017 Czytaj dalej\nW naszym środowisku często pokutuje przekonanie, że wszawica to problem rodzin biednych i patologicznych, natomiast dzieci z „dobrych” domów problem ten nie dotyczy. Warto jednak wiedzieć, że to nieprawda....\n01 lutego 2017 Czytaj dalej\nPrzeziębienia, grypa i infekcje bakteryjne to nieodłączne elementy dzieciństwa. Czy możesz w jakiś sposób ochronić swoje dziecko przed zarazkami i wirusami oraz sprawić, żeby Twój maluch rzadziej chorował?...\n28 stycznia 2017 Czytaj dalej\nNietolerancja laktozy polega na niezdolności ludzkiego organizmu do trawienia białek mleka. Jakie są jej przyczyny? Nietolerancja laktozy bywa często mylona z alergią pokarmową na mleko, jednak ma zupełnie...\n25 stycznia 2017 Czytaj dalej\nKatar, kaszel i gorączka potrafią nieźle dokuczyć dorosłemu, a co dopiero niemowlęciu. My umiemy wydmuchnąć nos czy odkrztusić zalegającą w oskrzelach wydzielinę. Maluchy niestety jeszcze sobie z tym nie...\nCzym są rotawirusy? To mikroorganizmy, które w błyskawicznym tempie atakują nasz przewód pokarmowy. Pierwszymi objawami są przede wszystkim wymioty oraz uciążliwa biegunka. Kto jest na nie najbardziej...\n21 stycznia 2017 Czytaj dalej\nPrzygotowujesz ważne przyjęcie, będziecie obchodzić rocznicę ślubu, a może Twoja pociecha będzie świętuje kolejne urodziny? Czas zaplanować przyjęcie! Tort zamówiony, dekoracje zakupione, prezent też już...\n18 stycznia 2017 Czytaj dalej\nMukowiscydoza to dziedziczna choroba genetyczna znacząco wpływającą na jakość życia. Jest to szczególnie dotkliwe w przypadku niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie tylko uniemożliwia swobodne oddychanie,...\n15 stycznia 2017 Czytaj dalej


Bardzo lubię gdy firmy, w których przyszło mi pracować nawiedzane były gospodarskimi wizytami. Obojętnie czy to było za komuny czy teraz dyrekcje nieodmiennie dostawały i dostają nadal rozwolnienia ze strachu. Teraz nawet chyba bardziej bo zetknięcie ważniejszego cesarza i jego dworu bizantyjskiego z mniejszym firmowym dworem firmowym skazane jest na przegraną tego drugiego. Oczywiście niezapowiedziane wizyty znane są już co najmniej na tydzień przed co daje szansę na porobienie jako takich porządków w przaśnym firmowym podwórku. Malowanie ścian, mycie posadzek, wydawanie załodze nowych ubrań roboczych by plebs wyglądał czysto i schludnie to norma. Czasem lokalne warunki zmuszają do malowania trawy, koszenia trawników, strzyżenia klombów i sadzenia przecudnej urody kwiatów. Im ważniejszy gość tym służby porządkowe, wzmocnione załogą produkcyjną mają więcej roboty. Gdy nadejdzie godzina „W” chowa się załogę po biurach by nikt zwyczajowo nie pałętał się w pobliżu zakładowych barów, sklepików lub co gorsza nie okupował ozdobnych ławek na zewnątrz baru zażywając sjest po bigosie czy też innej fasolce po Bretońsku. Wszyscy czekają i najczęściej cesarz nie przyjeżdża i jest rozczarowanie, czasem przyjeżdża już na drugiej zmianie i cały lud pracujący wygląda przez okna łaknąc zobaczyć króla. Najczęściej to nie udaje.\nDlaczego lubię takie wizyty ? Po prostu to co ciężko wyegzekwować w zwykłym czasie i wlecze się tygodniami jest załatwiane natychmiast. Robi się czysto i schludnie. Gość najczęściej jak już wpada z wizytą ciągnąc za sobą ogon klakierów i innych potakiwaczy nie widzi tego porządku.


Zagłębiowska posłanka pyta ministra o „szeroki tor” - Portal miasta Sławków\nZagłębiowska posłanka pyta ministra o „szeroki tor”\nZ poselską interpelacją w sprawie przepisów dotyczących zwolnień z podatku części infrastruktury szerokiego toru wystąpiła do ministra finansów sekretarz stanu Beata Małecka – Libera.\nTo reakcja na apel skierowany do parlamentarzystów Zagłębia, z jakim w maju wystąpiły władze Sławkowa.\nSprawa dotyczy głównie bocznic szerokiego toru i z punktu widzenia kondycji finansowej miasta ma znaczenie kolosalne. O stosowanej od pewnego czasu (niekorzystnej dla samorządów) linii orzecznictwa, której źródłem są rozbieżne interpretacje przepisów, pisaliśmy szerzej m.in. w majowym wydaniu „Kuriera Sławkowskiego”.\n- W imieniu mieszkańców Sławkowa serdecznie dziękuję za podjęcie działań związanych z ważnym dla finansów miasta problemem. Informacja Ministerstwa Finansów, wyrażona w odpowiedzi na interpelację Pani Poseł, stanowi potwierdzenie i cenne uzupełnienie stanowiska wielokrotnie wyrażanego przez władze samorządowe Sławkowa - napisał w liście do Beaty Małeckiej – Libery burmistrz Sławkowa Rafał Adamczyk.\nTeraz więc pozostaje mieć nadzieję, że stanowisko takie zostanie uwzględnione i w toku prac na szczeblu parlamentarnym możliwe będzie wyeliminowanie z prawnego obiegu dwuznaczności interpretacyjnej tych przepisów. Pozytywne rozwiązanie tego problemu umożliwi samorządom takim jak Sławków, racjonalne planowanie dochodów i wydatków budżetowych.


📚 Nauka historii sztuki - Korepetycje z historii sztuki Wołomin - łatwo znaleźć korepetytora na stronie Buki 🎓\nNauka historii sztuki - Korepetycje z historii sztuki Wołomin\nNauka historii sztuki - Korepetycje Historia sztuki. Wołomin - wybieraj najlepszych nauczycieli na stronie Buki\nNauka historii sztuki - Korepetycje Historia sztuki Wołomin - informacja główna\nLiczba korepetytorów Historia sztuki w Wołomin według wyszukiwania:\nŚrednia ocena korepetytorów Historii sztuki w Wołomin:\nSredni doświadczenie korepetytorów Historia sztuki Wołomin:\nNauka historii sztuki - Korepetycje Historia sztuki Wołomin – najlepsi nauczyciele na stronie Buki. Opinie klientów, ranking korepetytorów, wszystkie dzielnice miasta.\nKorepetycje z historii sztuki. Nauka historii sztuki. Korepetytor w Wołomin. Znaleźć wykładowcę łatwo – wasz korepetytor na stronie Buki\nCzęsto zadawane pytania na temat Korepetycje Wołomin Historia sztuki\nAby wybrać najbardziej odpowiedniego Korepetycje Wołomin Historia sztuki, zalecamy zapoznać się z następującymi informacjami o korepetytorach: koszt za godzinę zajęć, liczba pozytywnych opinii, obszar dojazdu, doświadczenie zawodowe oraz posiadanie dyplomu.


Tradycyjna Wicca Inicjacyjna\n/ Tradycyjna Wicca Inicjacyjna\nTak się zastanawiam, czy są tu jeszcze jakieś osoby (poza mną) zainteresowane Inicjacyjną Wicca (zwaną też BTW ), albo innymi odmianami Wicca też, bo trochę mi samotnie na forum.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-25-2014 17:49 przez Neaxx.)\nRE: Tradycyjna Wicca Inicjacyjna\nByłem ale dorosłem. Jak przez dwa lata z górką czaiłem się na forach, tak nikogo nie było, a jak nie trzeba to się pojawia, ;p Los znów śmieje mi się w twarz.\nA dawno temu się czaiłeś? Bo wiesz, może się czaiłeś w złych miejscach.\nOj mały byłem i głupi. A to, że w złych miejscach... Cóż... Przemilczę, bo nie chce bana. ;p Z tego co wiem to rozminąłem się praktycznie z Agni na Witchu. To już nieważne.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 11-25-2014 17:50 przez Neaxx.)\nZastanawiam się w takim razie, jaki jest sens istnienia takiego działu, skoro są tu tylko kopie z innych stron (nawet, jak się pisze "źródło: Internet" to wcale nie utrudnia znalezienia oryginału), które nikogo nie interesują.\nCzasem się ktoś młodociany trafi, kto sobie przeczyta. Sens istnienia działu jest taki jak i innych - Ma być. ;p Nie jest powiedziane, że nikogo nie interesują, jak czasem się zerknie to ludki przeglądają, tylko nic nie piszą.\nTo nie lepiej sięgnąć do oryginalnych zamiast przekopiowanych bez podania źródła (żeby nie rzec kradzionych) tekstów? Gdyby pojawił się ktoś zainteresowany, zawsze może se sam o coś zapytać.\nA to już oceń sama... xd\nTo nie nasza wina, że ktoś może się podpisać pod czyjąś pracę. Zawsze może się tak zdarzyć.\nPoza tym, wolałabyś znaleźć wszystkie informacje które Cię interesują w jednej książce czy latać i szukać informacji w wielu książkach rozsianych nie wiadomo gdzie?\n"Źródło: nieznane" albo "Źródło: internet" to nie jest przywłaszczenie sobie czyjeś pracy, to znaczy dosłownie tyle, że źródło jest nieznane. A jak ktoś źródło zna to należy edytować na poprawne źródło.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 10-29-2014 11:13 przez Olimpia.)


OLEJE: Castrol CRB chroni przed zużyciem silniki wysokoprężne\nCastrol CRB Turbomax ze specjalnie opracowaną technologią DuraShield Boosters zapewnia nawet o 40% bardziej skuteczną ochronę silnika przed zużyciem. Castrol CRB Multi i Castrol CRB Monograde zapobiegają powstawaniu osadów na tłoku i zachowują lepkość, co sprzyja sprawnemu działaniu silnika przez długie lata.\nSilnik samochodu ciężarowego narażony jest na zużycie już od pierwszego dnia eksploatacji. Każdy przestój związany z awarią samochodu ciężarowego to problem dla firmy transportowej, dlatego tak ważna jest właściwa ochrona silnika, która pozwala zapobiegać takim sytuacjom. Z myślą o silnikach wysokoprężnych w samochodach ciężarowych powstała gama produktów Castrol CRB, zapewniająca wysoki poziom ochrony silnika przez cały okres między wymianami oleju.\nDrobne cząstki sadzy wielkości zaledwie 10-40 nm odkładają się na powierzchni silnika podczas jego pracy. Mimo że są 1000 razy mniejsze od główki szpilki, skupiają się w większe cząstki i są w stanie powodować zużycie ścierne oraz uszkadzać silnik.\nSpecjalna technologia DuraShield Boosters wykorzystana w linii produktów Castrol CRB Turbomax tworzy warstwę wokół mniejszych cząsteczek sadzy, co zapobiega formowaniu się większych cząstek powodujących ścieranie. To z kolei powstrzymuje wypieranie oleju spomiędzy współpracujących powierzchni i ogranicza kontakt metal-metal.\nPonadto Castrol CRB Turbomax tworzy warstwę ochronną na poruszających się częściach metalowych, odporną na rozkład nawet w trudnych warunkach. Olej zapewnia nawet o 40% lepszą ochronę przed zużyciem, co wydłuża żywotność silnika i poprawia jego kondycję (średnie parametry zużycia w badaniach zgodności ze standardami przemysłowymi w porównaniu z kryteriami pomyślnego przejścia testu przemysłowego).\nOleje do silników wysokoprężnych Castrol CRB Multi i Castrol CRB Monograde zawierają dodatki myjące rozpuszczające cząsteczki, które mogłyby w przeciwnym razie formować osady na powierzchniach silnika. Oprócz tego oleje te zawierają także przeciwutleniacze, które przerywają reakcje chemiczne prowadzące do gęstnienia oleju. Dzięki temu Castrol CRB Multi i Castrol CRB Monograde skutecznie zapobiegają powstawaniu osadów na tłoku i zachowują lepkość, co sprzyja sprawnemu działaniu silnika przez długie lata.\nTagi : Castrol, silniki wysokoprężne


Rozmarynowy Blog: Co nowego pojawi się na Rozmarynowym\nAutor: Rozmarynowy Blog o 08:30\nmajka 23 października 2013 21:38\nPodoba mi się pomysł. Czekam, kiedy weźmiesz na talerz kuchnię afrykańską :)\nKrysienka A. 23 października 2013 22:58\nNie można mówić o kuchni afrykańskiej. Afryka jest ogromna z całą mnogością kuchni regionalnych. Ale mogę obiecać, że jeden piękny kraj afrykański wezmę na talerz jako prawie pierwszy ;)\nMarta Fabin 25 października 2013 16:45\nJa poproszę o kuchnię arabską :)\nKrysienka A. 27 października 2013 12:14\nMarta, bardzo bym chciała. I znowu: mamy 20 krajów arabskich, dlatego mówienie o kuchni arabskiej jest dużym uogólnieniem. Muszę uruchomić swoje kontakty z Arabami ;-)\nPawel i Ola 30 października 2013 22:12\nW przypadku przepisów z kuchni regionu Zatoki Perskiej służę pomocą :)\nKrysienka A. 10 listopada 2013 12:39\nDziękuję bardzo. Pozdrawiam z wyjątkowo słonecznego dzisiaj Londynu :) Już bardzo niedługo pojawi się na moim blogu pierwszy artykuł z serii, ale jeszcze nie zdradzam, kuchnia którego kraju się pojawi :) Zapraszam do śledzenia!


Anna Sutowicz, Redaktor CrypS.\n[Top 6] Najdziwniejsze niewymienne tokeny (NFT)\nNiewymienne tokeny (NFT) zyskują na popularności. Chociaż wśród najbardziej sławnych znajdują się m.in. CryptoKitties, Bored Ape Yacht Club i CryptoPunks – dziś nie o\nKryptowaluty & blockchain, newsy z 24 czerwca 2022 Godzina 19:00 Jak uregulować 20 000 kryptowalut? Charles Hoskinson wyjaśnia Wraz z rozwojem branży kryptowalut władze\neBay kupuje brytyjski rynek NFT\nGlobalny gigant e-commerce eBay, nabył rynek niewymiennych tokenów (NFT). Chce stać się liderem w dziedzinie cyfrowych przedmiotów kolekcjonerskich. W środowym komunikacie prasowym poinformowano, że światowy\nBentley wydaje limitowaną kolekcję NFT\nBentley jeszcze we wrześniu tego roku zamierza wydać limitowaną kolekcję NFT. Właściciele otrzymają ekskluzywne nagrody. Bentley, czyli brytyjski producent samochodów luksusowych, sportowych i SUV-ów\nNajwiększy scam kryptograficzny w Indiach może być jeszcze większy niż wcześniej szacowano. Może obejmować nawet 600 tysięcy BTC. A w sprawę może być zamieszana\nUzależnienie od kryptowalut? Odwyki oferują terapie nawet za 9000 USD\nCoraz więcej osób uzależnionych od kryptowalut poszukuje pomocy. Widzą to ośrodki odwykowe. Tydzień pobytu kosztuje nawet 9 000 USD. Branża kryptowalut rozwija się. A waluty\nNowy prezydent Kolumbii fanem bitcoina\nGustavo Petro, który niedawno wygrał wybory prezydenckie w Kolumbii, wcześniej wygłaszał oświadczenia popierające kryptowaluty. Chce, by bitcoin zastąpił kokainę. W niedzielę Gustavo Petro wygrał\nTajlandia: policja aresztowała ofiarę krachu na rynku kryptowalut za napad z bronią w ręku\nOrgany ścigania w Bangkoku poinformowały o zatrzymaniu złodzieja, który chciał odzyskać swoje straty na rynku kryptowalut. Z bronią palną okradł sklep jubilerski. Montri, tj.\nRząd Wielkiej Brytanii wycofuje się z planów gromadzenia danych o prywatnych portfelach kryptowalut\nWielka Brytania, w przeciwieństwie do propozycji zatwierdzonej w marcu przez Unię Europejską, nie będzie wymagać od nadawców aktywów krypto zbierania informacji o odbiorcach. Wygląda na\nElon Musk deklaruje dalsze wsparcie DOGE, mimo pozwu na 258 mld USD\nElon Musk, czyli najbogatszy człowiek na świecie deklaruje swoje niezachwiane poparcie dla Dogecoin. Twierdzi, że nadal będzie je wspierał, pomimo pozwu na 258 mld


Przepis na ciasto marchewkowo-orzechowe do formy Torcik 3D - EkoForemki\n» Przepisy do form 3D\n» Przepis na ciasto marchewkowo-orzechowe do formy Torcik 3D\nPrzepisy na ciasto biszkoptowe(1)\nPrzepisy do form 3D(4)\nPrzepisy na ule(1)\nPrzepisy na orzeszki(1)\nPrzepisy na rogaliki(2)\nPrzepisy na pierniki(1)\nPrzepisy na lukier(1)\nPrzepisy na tartę(0)\nPrzepisy na kruche ciasteczka(2)\nPrzepisy na ciasteczka z dziurką(2)\nPrzepis na ciasto marchewkowo-orzechowe do formy na torcik 3D - 14 cm\nW naszym sklepie nabędziesz wspaniałe Formy 3D, które od razu formują ciasto w pożądany kształt np. tort, puchar, barana czy zająca wielkanocnego. Do sporządzenia ciasta w takiej formie musimy znać odpowiedni przepis, gdyż formy posiadają różne pojemności. Przedstawiony poniżej przepis dołączony jest wraz formą na torcik 3D.\n2 jajka – rozmiar M;\n150 g cukru, najlepiej brązowego;\nRozgrzej piekarnik do 160 st. C – ustaw tryb pieczenia z góry i z dołu. Za pomocą ręcznego miksera wymieszaj marchewkę, olej, śmietanę, jajka, cukier i sok z cytryny do uzyskania gładkiej masy.\nPołącz mąkę, proszek do pieczenia i mielony imbir, a następnie przesiej nad ciastem. Wymieszaj wszystkie składniki, żeby stworzyły jednolitą masę. Na końcu dodaj posiekane orzechy i wymieszaj.\nNatłuść obie połowy formy masłem lub olejem w sprayu. Przełóż szpilki przez trójkątne otwory, aby mocno połączyć ze sobą dwie części formy. Umieść formę na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i równomiernie wypełnij masą.\nPiecz ciasto na dolnej półce piekarnika przez około 60-70 minut. Każdy piekarnik charakteryzuje się innymi parametrami, więc zaleca się sprawdzenie ciasta za pomocą drewnianej wykałaczki przed końcem pieczenia. Jeśli wykałaczka po wbiciu w środek ciasta będzie czysta, bez pozostałości przyczepionych kawałków, to znaczy, że ciasto jest już gotowe.\nPo upieczeniu pozostaw ciasto przez około 10 minut w formie do przestygnięcia. Następnie delikatnie wyjmij ciasto z formy i pozostaw je do całkowitego ostygnięcia. Teraz przyszedł czas na kreatywną dekorację torcika i gotowe!\nW naszym menu znajdziesz również akcesoria cukiernicze potrzebne do wykonania cista takie jak łopatki do kremu czy profesjonalne noże do ciast. Do wykonania ciasta na pewno potrzebna będzie łopatki do zbierania ciasta lub kremu. Poniższy link otworzy nową zakładkę i przeniesie Cię do karty produktowej z łopatką:\n- Akcesoria cukiernicze - Łopatki do masy.\nPrzepis do pobrania


Doctor Life Capsaicin kapsaicyna 200mg suplement diety 90 kapsułek\nDoctor Life Capsaicin kapsaicyna 200mg suplement diety 90 kapsułek to unikalny ekstrakt z papryki zawierający kapsaicynę, która jest dostarczana opatentowanej powłoce opracowanej jako system mikro-enkapsulacji. Bez systemu specjalnych osłon niezabezpieczone kapsaicynoidy działają drażniąco na układ pokarmowy. Kapsaicyna zamknięta w mikro-kapsułce, zachowuje korzyści płynące z silnie skoncetrowanej, wysoce aktywnej naturalnej kapsaicyny i dostarcza skuteczną ilosć kapsaicynoidów bez pieczenia w ustach i zmniejszonym ryzykiem podrażnienia żołądka. Powłoka dojelitowa zastosowana w UltraCapsi chroni rdzeń mikro-kapsułki z kapsaicyną przed natychmiastowym rozpadem w żołądku i ułatwia jej przedłużone uwalnianie.\nZalecane spożycie: 1 kapsułka raz lub 3 razy dziennie z posiłkiem.\nSkładniki: substancja wypełniająca-celuloza mikrokrystaliczna, skrobia, stabilizator: etyloceluloza, ekstrakt z papryki (capsicum annum) zawierający kapsaicynę (2,3%), otoczka kapsułki (substancja wypełniająca: hydroksypropylometyloceluloza).\n1 kapsułka zawiera: UltraCapsi Mikrokapsułkowana Kapsaicyna 66,5mg, ekstrakt z papryki 5,3mg, kapsaicyna 1,5mg.\n3 kapsułki zawierają: UltraCapsi Mikrokapsułkowana Kapsaicyna 200mg, ekstrakt z papryki 15,9mg, kapsaicyna 4,5mg.\nWażne wskazówki: Nie należy przekraczać zalecanej dziennej porcji. Nie stosować w przypadku alergii lub nadwrażliwości (uczulenia) na którykolwiek ze składników produktu. Nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz osobom z chorobą żołądka i układu pokarmowego. Zrównoważony sposób żywienia i prawidłowy tryb życia jest ważny dla funkcjonowania organizmu człowieka. Suplement diety nie może być stosowany jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety.\nPrzechowywanie: Przechowywać w temperaturze pokojowej, w oryginalnym opakowaniu, w suchym i chłodnym miejscu. Przechowywać w sposób niedostępny dla małych dzieci.


Polska 2016: co się dzieje? | Polska Ma Sens\nPolska 2016: co się dzieje?\nI podobnie nie oceniam też silnych, witalnych, zdrowych przynajmniej fizycznie "narodowców". Nie będę ich już więcej oceniał, bo uświadomiłem sobie niedawno, że nie znam w ogóle ich historii życia, ich historii wychowania, ich rodziny, różnych wpływów środowiska. I nie wiem, co w nich jest, że wolą nienawidzić, niż kochać.\n„Nie jest dobrze” – napisał do nas o dzisiejszej Polsce Rafał Sulikowski. Skąd takie wnioski? Zachęcamy do zapoznania się z jego punktem widzenia. A później - do dyskusji z autorem tekstu.\nKiedy rozumu brak – Ziemię ogarnia mrok.\nAby pominąć powtarzane zazwyczaj na początku tego typu analiz loci communes, że to temat rzeka, że autor nie jest w stanie sam tego ogarnąć, przejdziemy po krótkim wstępie ad rem. Obchody 1050. rocznicy cywilizowanej w ramach kultury zachodniochrześcijańskiej naszej Polski – skłaniają do jednego, głównego wniosku, który powtarzać należy wszędzie: nie jest dobrze. Jest niedobrze. Jest nie tylko tak, ale i coraz gorzej, choć jednostkowo subiektywnie może się nam wydawać, na poziomie prywatnych nastrojów, życia rodzinnego, udanej kariery, że jest dobrze i lepiej.\nTo bardzo istotne – pisząc te słowa, widzę, że moje osobiste kłopoty nikną jak kamfora w zestawieniu z tragedią Polski. I nie chodzi o dramat materialny, np. w Poznaniu, gdzie mieszkam i pracuję, mamy teraz około 2 500 bezdomnych, a dziś przeczytałem, że niedługo będzie ich ponad dwa razy tyle. Oczywiście, mamy obowiązek dążyć do jak najlepszego subiektywnego poczucia spełnienia, czy nawet osobistego szczęścia, bo szczęście ma naturę promienną, ale jednak zostawmy teraz nasze spełnienia na chwilę (i dramaty osobiste też) i popatrzmy na Polskę „nago”, czyli „prosto, jasno”, tak, jak chciałby patrzeć autor „Czasu odnalezionego”. Tyle, że mam wrażenie, obecnie spojrzałby „bez zachwycenia”.\nJednak kilka uwag pro domo mea będzie niezbędnych: kiedy w 2007 doszła do władzy PO, miałem nadzieję, wraz z młodymi, że będzie lepiej. Po tym, co wyprawiała prawica w 2007: pokazowe projektory śledcze i hotele z biznesmenami, Żakowski nazwał tamten czas okresem zbiorowych zaburzeń psychicznych polskiej sceny politycznej. Zaburzenia powracają, mają tendencje do zaostrzeń i nawrotów. Polska scena polityczna cierpi nie tylko na rozdwojenie świadomości, ale i jej zwielokrotnienie, wręcz rozszczepienie jaźni zbiorowej. To nie jest tylko proces pluralistycznego różnicowania, bo o ile w komunizmie wszyscy byliśmy tacy sami (pozornie), to potem całkowicie inni. Nikt zaś chyba nie widzi, że nie jesteśmy ani tacy sami, ani całkiem inni, tylko podobni, a to znaczy, że coś nas łączy (np. oddychamy tym samym powietrzem, świeci nam jedno słońce, bez skojarzeń), a coś różni. Nie dzieli! Różnić, a dzielić – to dwie inne sprawy. Różnorodność jest konieczna w przyrodzie – tak jak w kulturze i polityce. Natomiast dzielenie, podziały należą do mrocznej sfery symbolicznej „dia-bolein”, co się tłumaczy jako „dia-bolos” (stąd polski wyraz, będący skrótem: „bol”, dziś „ból”, stąd mówimy np. „rozrywający ból”, „przeszywający ból”, itd.) – „ten, który dzieli, rozrywa, rozdziela”. Przeciwieństwem jest „sym-bolein”: „to, co łączy, scala, spaja”. Symbol – jak wiemy z historii antropologii – był monetą, przełamywaną na pół. Gdy miało dojść do transakcji, obie strony interesu łączyły dwie połówki „symbolu” i wymiana towarowa mogła dojść do skutku.\nSkąd w ogóle powstał pomysł na partię, która obecnie rządzi? Otóż zasadniczo idea była w roku 2001, kiedy zakładano Prawo i Sprawiedliwość, dobra i pożyteczna społecznie: miała to być partia-następczyni „Porozumienia Centrum”, które nie chciało ani skręcać zbyt w lewo, ani tym bardziej w prawo, lecz „zagospodarować centrum”. Brakującym ogniwem układanki w szalenie szybko wtedy polaryzującym się narodzie miała być właśnie PiS: ani za liberalna, choć jak na owe czasy przedstawiająca się jako „nowoczesna”, zwłaszcza w sferze „nadbudowy”, obyczajów; ani zbyt konserwatywna, ani tym bardziej socjalistyczna (przynajmniej w sferze ideologii). Pomysłem na partię była początkowo niemiecka chadecja, ale szybko okazało się, że nie sposób pogodzić w kontekście polskim tego, co udało się im tam w kontekście protestanckim. Dlatego połączenie „socjalu” w gospodarce (już dziś ewidentnego, w 2001-2007 jeszcze nieśmiałego) musiało dokonać się z bagażem całej tradycji katolicyzmu polskiego, czyli inkulturowanego nad Wisłą chrześcijaństwa, przyjętego za pośrednictwem Czech, a nie wschodu, ani zachodu. Stąd pewnie teraz różne pomysły na „robienie młodego stolika” w ramach Europy środkowej i tak dalej.\nJednak jawne odwoływania do socjalizmu w sensie socjaldemokracji, albo inaczej: w sensie początków ruchów społecznych generalnie oddolnych, opisanych i zaaprobowanych częściowo zresztą pod pewnymi warunkami już w XIX wieku w encyklice Rerum novarum papieża Leona XIII, nie mogły przejść w Polsce, która dopiero co w okresie gdzieś przełomu 1989-1990, a na dobre w 1991 zaczęła mozolną, ale zarazem „szokową”, balcerowiczowską w istocie, transformację w kierunku wolnorynkowym. Budziłyby takie jawne odwołanie niedobre skojarzenia i co za tym idzie nieufność i podejrzliwość wyborców, dobrze pamiętających czasy, kiedy wszyscy do siebie wszędzie mówili „pan tu nie stał”. Nie dostrzeżono jednak żadnej innej trzeciej drogi poza tym, że bazę (ekonomię) budowano nadal w duchu socjalnym (ubezpieczenia społeczne, zasiłki, stabilne etaty, państwowy interwencjonizm zachowany w kluczowych sprawach – piszę o czasach po 2000 roku, etc.), ale – i to był pomysł – chciano socjalizm po prostu „schrystianizować”, ale nie w sensie chadeckim, tylko w wersji katolicyzmu, tradycji rzymskiej i to w dodatku polskiego, ale żeby było jeszcze konkretniej obejmującego tylko część podzielonego polskiego Kościoła – tę sporą i coraz liczniejszą z różnych powodów część, dla której „litera prawa” i „duch sprawiedliwości”, czy raczej „miecz i ogień”, ważniejsze są niż „banalność dobra” codziennego.\nZ dwojga „złego” niektórym osobom lepiej i łatwiej jakby walczyć i nienawidzić „wroga” (czasami realnego, fakt!) niż „męczyć się” normalną codzienną pracą, uczynkami miłosierdzia czy nikomu nie znanymi modlitwami w swoim pokoju, gdzie tylko „Ojciec widzi i odda Tobie”. Taki model jest trudny – jakoś łatwiej jest iść na wojnę, pobić się, wyżyć, pójść na zadymę, niż codziennie stawiać się na stanowisku pracy, punktualnie, być życzliwym, serdecznym i uprzejmym. Chodzi mi tylko o zwyczajną dawniej i oczywistą „kulturę osobistą” – dla wszystkich. Kim w ogóle jestem, żeby oceniać ludzi? Nie oceniam i walczę z tendencją do krytyki u siebie nie tylko wobec osób ogólnie mówiąc „mniejszościowych” (np. lgbt, czy „tęczowych”, bo są inne też mniejszości, jak ludzie upośledzeni umysłowo, neurologicznie, itd.). I podobnie nie oceniam też silnych, witalnych, zdrowych przynajmniej fizycznie „narodowców”. Nie będę ich już więcej oceniał, bo uświadomiłem sobie niedawno, że nie znam w ogóle ich historii życia, ich historii wychowania, ich rodziny, różnych wpływów środowiska (szkoła, poprawczaki, grupy odniesienia, grupy rówieśnicze, etc.) i nie wiem, co w nich jest, że wolą nienawidzić, niż kochać. Widocznie można tylko kochać lub nienawidzić – tertium non datur.\nRzeczywiście, prawdą jest, że trochę racji mieli/mają krytycy polskiej wersji drogi „aksamitnej rewolucji” i „okrągłego stołu”, jaką obrały kraje środkowej Europy. W Rumunii Ceausescu i jego żona dostali prawie bez sądu (tylko pośpieszny sąd polowy) kulę w łeb, co nadały wszystkie stacje na świecie. Na Węgrzech i chyba na Słowacji zrobiono zmasowany nalot dywanowy na byłych partyjnych i zwykłych członków partii. Ale w Czechach tradycja Karty’77 i Havla, słynnych spotkań w górach tatrzańskich w konspiracji, „mała konspiracja” (ulotki, druki, podziemne drukarnie, wydawnictwa, ale też zapomniany „trzeci obieg”, np. pomarańczowa alternatywa, hippisi, kapele rockowe, itp.), wreszcie – zasadniczo pokojowego ruchu społecznego „Solidarność” (liczba członków we wczesnych 80-tych sięgała 10 mln ludzi) i wcześniej, współtworzonej zresztą przez Jarosława Kaczyńskiego i Antoniego Macierewicza, tradycji KOR-u, wykluczyły u nas przemiany ustrojowo-gospodarcze „jednym, prostym cięciem”.\nNie rewolucja tedy, ale ustawiczny i wielostronny rozwój, stopniowa i systematyczna edukacja, nadrabianie po kolei zaległości na różnych polach wszystkich dziedzin, czyli model spokojny (hasło Tadeusza Mazowieckiego z 1990: „Siła Spokoju”), nastawiony tylko na przyszłość (hasło: „Wybierzmy Przyszłość” w 1995 Aleksandra Kwaśniewskiego), poprzez ścisłe skupienie uwagi i koncentrację na „tu i teraz”, a nie na nie zawsze sprawiedliwie prowadzone niekończące się lustrowanie i dekomunizację jako „oko za oko, ząb za ząb” przez ścinanie głów na szafocie pochodu zwycięskiej „siły moralnej”, stały się „duchem czasów” w chaotycznych latach 90. Ale z drugiej strony też nie jest sprawiedliwe, że ubecy i późniejsi esbecy mają nadal wysokie emerytury, że prawie cała po-komunistyczna geriatria nadal zasiaduje na państwowych grzędach, kradnąc,skąd popadnie, wszystkie złote jajka i zabiera miejsca młodym doktorom (na przykład), którzy pracować muszą na stacjach benzynowych (przykładowo). Nie jest prawdą, że należy przywrócić wyrok śmierci i prawdą jest, że gdy byłego ubeka boli głowa, to należy mu pomóc, tak jakby nie był nigdy ubekiem i zdrajcą. Natomiast tam, gdzie ktoś nakradł albo korzystał z chaosu, zamieszania, szedł świadomie i dobrowolnie, a nie pod jakimkolwiek przymusem, drogą na granicy prawa, korzystał z „luk prawnych” – powinna być przeprowadzona solidna rewindykacja. Sprawy prywatne to są sprawy prywatne, i prywatnie mogę pójść na piwo np. z byłym esbekiem, dajmy na to jakimś wujkiem Jankiem, bo kieruję się nadzieją na miłosierdzie, podczas jednocześnie służbowo powiedziałbym mu, co trzeba w sprawach mienia państwowego i metod wzbogacania się drogami krętymi, zwracając mu uwagę na sprawiedliwość. Ale z trzeciej strony nie byłaby to sprawiedliwość starotestamentowa, ani z Kodeksu Hammurabiego sprzed 4 tysięcy lat, tylko nowoczesne rozumienie tego skomplikowanego pojęcia z zakresu prawa, filozofii, teologii, polityki, antropologii, a nawet niektórych nauk ścisłych.\nJednak wymieszanie tych dwu sfer, prywatnej i publicznej, jest niedobre: nikomu do tego, co robię w swoim życiu prywatnym, o ile nie łamię prawa stanowionego, w sensie kodeksu karnego, ale znowu: nie żadnego prawa, które jakoby spadło nam z chmur. „Prawo we mnie”, prawo moralne dotyczy moich ewentualnych losów pośmiertnych i nie powinnienem być sądzony przez ludzkie sądy za to np., że palę papierosy, że zanim wszedłem w związek małżeński, miałem kochanki i że myślę swobodnie i w miarę niezależnie, jednocześnie przestrzegając prawa stanowionego dotąd, dokąd ono sięga i dokąd ma prawo sięgać. Prawo boskie dotyczy mojego miejsca na ziemi, pytania „skąd przychodzę, dokąd zmierzam, kim jestem, jakie jest moje zadanie życiowe, itd. Jeśli łamię dobre obyczaje czy jakieś prawo niepisane, ale nie łamię kodeksu karnego – jest to sprawą mojego sumienia, na które wpływa mnóstwo czynników i wielość doświadczenia życiowego; jest to sprawa między mną a hipotetyczną instancją transcendentnego „nieznanego trybunału”. Ponieważ istnienie jego pewne nie jest, należy odwoływać się tylko do sądów ludzkich w sprawach ludzkich.\nSądy ludzkie dotyczą spraw zewnętrznych i mojego zachowania w świecie zewnętrznym wobec innych, nie zaś mojego wnętrza, a także domowego miru, o ile nikomu nie narusza ono spokoju. Wtrącanie się więc państwa w moje życie prywatne traktuję jak zdradę obowiązków tegoż państwa wobec mnie: zamiast chronić moje podstawowe bezpieczeństwo w świecie zewnętrznym, państwo inwigiluje mnie dzień i noc, głównie w sieci, i przez to ja mogę dostać maczetą po głowie, ponieważ służby specjalne zamiast działać w przestrzeni publicznej (ulice, sklepy, place, tramwaje, etc.), siedzą na portalach z moimi tekstami po to, żeby przyłapać mnie, czy nie popełniam przestępstwa „nadużycia wolności słowa”. Państwo zatem zdradza swoją misję i obraca się przeciwko swojemu obywatelowi, zamiast go chronić. Czy taka jest natura każdej władzy? Czy to jest jej „arche”, istota, rdzeń? Czy to jest sedno? Chyba jeszcze nie.\nTymczasem to jeszcze pół biedy, bo gdyby państwo zapewniało mi choć minimum tego bezpieczeństwa (a przypadek profesora UW w tramwaju pełnym ludzi w biały dzień w środku jednego z największych miast europejskich, gdzie niedawno odbył się szczyt NATO, daje asumpt do przypuszczenia, że nie jest obywatel chroniony), to jeszcze może – ale też nie do końca i pod pewnymi warunkami, jak w umowie prawnej – zgodziłbym się, żeby moje niektóre, rzeczywiście może zbyt emocjonalne teksty z przeszłości, dość jednostronne (ale nie tendencyjne), były poddawane jakiejś formie cenzury, ale znowuż: nie powinna być to ani cenzura represyjna, ani nawet prewencyjna, tylko „cenzura specjalistyczna”. Oto np. piszę jakiś tekst z historii, więc oceniać go powinien historyk i to ten ze specjalności, z zakresu której wybrałem dany temat. Tymczasem dziś w Polsce każdy kontroluje każdego, na zasadzie teatralnej sceny i widowni: „w teatrze, jeśli pan mnie widzi, to znaczy, że ja widzę pana” – pouczył mnie kiedyś podczas próby w Teatrze im. Juliusza Słowackiego reżyser spektaklu, kiedy zza kulis gapiłem się na widownię.\nJeśli wszyscy chcą robić wszystko, to znaczy, że ostatecznie nikt nie robi nic; jeśli wszyscy chcą rządzić, to nie rządzi nikt; jeśli wszyscy chcą być tacy sami, to ujednolicilibyśmy się na zasadzie społeczeństw kolektywych dalekiej Azji. Popatrzcie państwo na tamte narody, nic im nie ujmując: czy ktoś z naszej perspektywy kulturowej (ja nie), potrafiłby rozróżnić dajmy na to Chińczyka od Koreańczyka? A w Polsce? Odwrotnie: obecnie jest tyle poglądów, ilu nas jest; tyle obyczajów, ilu Polaków. Jest to druga skrajność – nic się z niczym nie łączy, nikt się z nikim nie łączy, panuje tak zwana w socjologii anomia. Umacnianie się różnych grup i konsolidacja silnych tożsamościowo środowisk jest reakcją na anomię: żebym mógł do państwa pisać, muszę znać ten sam język, który znacie i państwo. Musimy znać podstawowe, z pierwszego miejsca w haśle słownikowym co najmniej, znaczenie danego pojęcia czy określenia.\nPodaję hasło: moralność. Co pierwsze przychodzi nam do głowy? W powszechnym, potocznym odbiorze moralność to, jak mówił proferor Hartmann w jednym z wykładów, „coś z etyką”, a jak dopowiadali indagowani dalej w tej kwestii studenci filozofii (!), „etyka to coś z seksem”. Hartmann powiedział potem, że na tym właśnie polega tragedia polska: pojęcia stały się tak zredukowane, tak na jednym poziomie, a ludzie tak jednowymiarowi na zasadzie „albo-albo”, że staliśmy sie daltonistami. Jest tylko „czerwone” i „zielone”. Tymczasem nawet moralność nie tylko nie daje się sprowadzić do delikatnych, jak zauważa nawet sam papież, spraw intymnych relacji auto- i altero-seksualnych, ale nawet nie da się jej sprowadzić do etyki, już samej w sobie bardzo szerokiej, obejmującej różność spraw, dziedziny filozofii (obok ontologii, epistemologii i estetyki – podział klasyczny). I na tym polega problem Polaków – słabe i stale słabnące kompetencje językowe, nawet w sprawach codziennych, zwłaszcza w mowie. „Granice mojego świata to granice mojego języka” – brzmi maksyma Ludwiga Wittgensteina, filozofa logiki z I poł. XX wieku. Czyli jeśli mój zasób słów się stale zwęża, kurczy, ścieśnia, pikuje w dół we wzorze wodnego lejka, to zwęża się całe, nawet zmysłowe, moje pole widzenia, słyszenia, doświadczania, bo o tyle widzimy, słyszymy, doświadczamy, o ile możemy to wszystko ująć w jedną klamrę w całość i skonceptualizować poznawczo. A co dopiero z wyższymi procesami poznawczymi.\nDlaczego Europa skręciła ostro w prawo? Rozumiem, że istnieją różne realne i coraz bliższe zagrożenia: że największe z nich to radykalny nurt islamskich wierzeń, że kolejne to nasi sąsiedzi, itd. Ale receptą na zagrożenia nie jest paniczny strach i zbudowanie Polski jako „oblężonej twierdzy”. Nie jest prawdą, że jeśli wzmocnimy np. polską tradycję, przypomnimy sny o potędze to od razu, niejako jak jabłko z drzewa Newtonowi na głowę, spadnie nam rozwiązanie problemów zewnętrznych wobec naszego kraju. Zanim zostaliśmy członkiem NATO, a potem Unii Europejskiej, to mogliśmy uprawiać taką politykę, ale paradoksalnie jej wtedy nie uprawialiśmy, choć już wiele lat minęło od jednego z pierwszych ataków w Lockerbie w 1988 roku, kiedy terroryści, chyba z Libii, zniszczyli samolot za pomocą przemyconego z Czech semtexu, czego by nie zrobili, gdyby Czechy należały do UE, ale nie mogły, bo były wtedy w związku z komunistyczną wtedy Słowacją. Ale teraz jest inna sytuacja geopolityczna w Europie i poza nią: budowanie granic, murów, zasieków i zapór wokół Polski to „wewnątrzeuropejska schizma”, podobna do każdego innego rodzaju rozłamu w większej całości. A ponieważ schizmy dokonywane były w historii idei w kontekście zawsze pojęcia „herezji”, więc wszyscy, kiedy chcemy odłączonej Polski, stajemy się – volens nolens – politycznymi heretykami. To znowu nie znaczy, żeby być w jakimś mitycznym main-streamie, bo czegoś takiego, jak wcześniej mówiliśmy po prostu nie ma: jesteśmy w stanie skrajnej inności.\nNie ma czegoś takiego, jak polityczna ortodoksja, skoro nie ma czegoś takiego nawet, jak religijna ortodoksja, ponieważ kategoria „political correctness” pochodzi z daleka właśnie od pojęcia „ortodoksyjności” i wiąże się semantycznie z polem znaczeniowym: „być poprawnym, być w normie, być ok, być normalnym”, czyli tłumacząc na dziś: być w normie to być „heteroseksualnym, wierzącym, ale tylko katolikiem, białym, Polakiem, z nastawieniem prawicowym”. Pojęcie normy jednak nawet w nauce nie jest pewne, a co dopiero w kulturze, sztuce czy polityce. Co to w ogóle by znaczyło, że „ktoś jest normalny”? Musiałaby tedy istnieć norma porównawcza czy lepiej norma wzorcowa: „normalny” jest np. egzemplarz auta, który ściśle powiela jego prototyp. Technicznie więc auto jest „normalne”, jeśli je zbudowano dokładnie wedle projektu i odpowiada wszelkim normom technologicznym danego produktu. Niestety, człowiek to nie auto (ani żaden inny przedmiot masowej produkcji), jak by chcieli np. superkolektywni rzeczeni Koreańczycy, kiedy nie wiesz już nawet, czy to mężczyzna, czy kobieta, a co dopiero, czy odpowiada ona/on jakiemuś idealnemu „wzorcowi”. W takim razie legendarni „Adam i Ewa” musieliby być biali, a raczej całkiem biali być nie mogli, choć nie ma też nic dziwnego ani złego w tym, że sobie ich tak wszyscy wyobrażamy.\nZ naukowego, ale przecież ludzkiego, bo ludzie tworzą naukę dla ludzi, punktu widzenia społeczeństwo jest homeostatem, tak jak każdy z nas. Jeśli jakaś ważna funkcja organizmu ulega dezintegracji, organizm umiera – porządek przechodzi w entropię. Nikt tak naprawdę nie odpowiada za to, jak działa homeostat – gdybyśmy musieli idąc ulicą, stale myśleć, jak stawiać kroki, jak skręcać nogami, nie moglibyśmy nigdzie dojść. Pewne procesy społeczne są nieświadome i zasadniczo normalnie nie do powstrzymania, chyba że z użyciem wojska czy policji. Homeostat społeczny ma tylko dwa kluczowe zadania do spełnienia: zachowanie siebie (danego narodu) i to za wszelką cenę (kosztem innych, najczęściej ościennych narodów, stąd fakt, że paradoksalnie nacjonalizmy się równoważą, czyli znoszą, zatem dążą do równowagi i/lub stanu bezruchu), a po drugie – zachowanie ciągłości pokoleń. To nie jednostka tak naprawdę wybiera poglądy, partnera życiowego, zawód, hobby – w dużej mierze społeczeństwo decyduje o tym, jakie mam poglądy, dokąd jestem dopuszczany, skąd wykluczany, choć pewna wolność wyboru człowieka, zwłaszcza w sprawach mniej istotnych oraz we wszystkich sprawach sumienia zapewne zachodzi. Ale to tylko nauka.\nWracając do tematu głównego: wpadliśmy w poślizg, i społeczeństwo próbuje pokonać ostry, historyczny zakręt, robiąc typowe błędy niedoświadczonego kierowcy. Rajdowiec tylko wie, że w momencie poślizgu, zależnie od mnóstwa czynników działających na obiekt, należy odpowiednio dobrać strategię: przeciwskręty, kontra, zdjęcie nogi z gazu, nieostre hamowanie, cały czas na biegu („bieg jałowy” pogarsza sytuację), ale bez przyspieszania na ostro, i to jeszcze zależnie od tego, czy auto jest nadsterowne czy nie, i tak dalej. Kierowcy nierajdowi tego nie wiedzą, i mają prawo, ale nieznajomość praw fizyki szkodzi. Podobnie z władzą: nie należy się dziwić, że po 1989, kiedy niedoświadczona opozycja doszła do władzy, szybko w 1992 rządzącą trzy lata centroprawicę, która miała zerowe niemal doświadczenie w rządzeniu 9-tym co do wielkości krajem w Europie, została skontrowana przez skompromitowaną co prawda, to fakt, ale zarazem „technicznie” przynajmniej zdolną do ogarniania rzeczywistości centrolewicę.\nTeraz po prawie dziesięciu latach przerwy mocna prawica powróciła do władzy w zmienionym zupełnie świecie, podczas gdy resentymenty bycia „przeciw komuś/czemuś”, a nie „za czymś/kimś” pozostały. Przejście na drugą stronę barykady bywa bolesne, bo można zostać ściętym przez wcześniejszych kompanów, a przede wszystkim trzeba przestać być wiecznie „przeciw” i zacząć zamiast odwiecznej krytyki coś konstruktywnego proponować społeczeństwu. Nie mam pomysłu na Polskę – przyznaję. I opisuję tylko to, co – o ile się nie mylę w ogólności, bądź raczej w szczegółach – zachodzi tu i teraz, na naszych oczach. Nie wiem dokładnie, kiedy zaczęły się problemy z ostrym przechyłem na prawą burtę, ale na pewno nie wcześniej, jak przed wielkim kryzysem światowym z roku 2008, kiedy padła cała struktura finansowa Ameryki. Partia „banksterów”, jak się ją niezbyt słusznie do końca określa, rządziła podczas niesamowitego huraganu merkantylnego – nie było pieniędzy, a dodrukowanie ich pogorszyłoby sytuację tak, że dziś program ministra Morawieckiego nie miałby szansy zaistnieć. Rządzenie jest sztuką, nie nauką, z którą nikt się nie rodzi i najpierw trzeba umieć rządzić dobrze swoim własnym życiem, dlatego wcale nie dziwię się żadnej ekipie, jaką mieliśmy po 1989, że się nie udało. Oczywiście, zakładam, że wszyscy z każdej ekipy mieli co najmniej dobrą wolę i dobre intencje, żeby po prostu naprawić kraj, a tak na pewno nie musiało być. Ale też nie jest tak, że wszystkie ekipy przed obecną były „wraże”, krnąbrne oraz złe i dopiero teraz nastał dzień pierwszy, oddzielono ciemność od światłości. To nie tak.\nZ jeszcze innej strony można założyć, że po prostu uczestniczymy w czymś większym, czymś, co nas przerasta, a nikt przecież w klasie jako nauczyciel nie powie dzieciom, że tak naprawdę to nic nie jest pewne w nauce, może poza fizyką i to klasyczną, żaden urzędnik nie powie petentowi, że niewiele może zrobić, żaden lekarz nie przyzna się, że czegoś nie wie, i żaden biskup nie powie nigdy publicznie, że są długie, samotne noce, kiedy czuje się, jakby go opuścił nagle Bóg. I to jest zrozumiałe, ale należy przynajmniej samemu sobie szczerze, przed lustrem takie rzeczy mówić, żeby nie trzeba było ich pisać. Bo problemem są też takie sprawy, że to, co dawniej było jakby oczywiste, w sferze „praw niepisanych”, przestało takie być. Czy znamy dziś choćby jakieś „niepisane” obyczaje, takie jak na przykład przedwojenne, np. żoliborskie, inaczej – czy gdybyśmy się znaleźli nagle powiedzmy w XIX wieku w jakimś salonie, umielibyśmy się tam jako tako zachować? Załóżmy, że zewnętrznie maskowalibyśmy ubiór, ale czy potrafilibyśmy z tamtymi ludźmi rozmawiać? Nie sztuka rozmawiać z podobnymi, ale całkiem innymi. Osobiście podziwiam pasję, siłę i wytrwałość prawicy, a nawet narodowców, uczę się od nich stałości, wytrwałości, ale nie podzielam kompletnie ich wizji kraju. To nie znaczy, że budowałbym od razu różne „berezy kartuskie”. Nie. To znaczy, że zapytałbym kogoś, kto krzyczy „śmierć wrogom ojczyzny”, czy mógłbym coś dla niego zrobić, gdyby on kiedy indziej i gdzie indziej potrzebował naprawdę pomocy. Bo nie sztuka jest krzyczeć (i pisać), jak się człowiek świetnie czuje, jest młody, silny. Dopiero, jak przychodzi kryzys, starość, zmniejszają się siły fizyczne, zmienia się też trochę światopogląd, perspektywa, horyzonty i cele oraz poszukiwania sensu. Czasem niestety dopiero na końcu tej drogi nagle widzimy, że się w czymś pomyliliśmy i, że na dobitkę każdy z nas mógł pomylić się w czymś podobnym lub zupełnie innym.


Encyklopedia zdrowia, Encyklopedia medycyny, Domowy poradnik medyczny - Bemowo - Gumtree Poland - 140745711 | Gumtree\nMazowieckieWarszawazabawaksiążkiencyklopedie i słowniki | Bemowoogłoszenie 140745711\nEncyklopedia zdrowia, Encyklopedia medycyny, Domowy poradnik medyczny\nCena promocyjna przy zakupie wszystkich pozycji.\nMożliwy odbiór osobisty (ok. 7 km od Warszawa Bemowo) - szczegóły mailem.\n***Koszty przesyłki na wskazany adres - do ustalenia.\n1. Witold S. Gumułka, Wojciech Rewerski - "Encyklopedia zdrowia", WN PWN, 1994, 2 tomy, 2314 stron, twarda okładka. Stan bardzo dobry.\n2. "Mała encyklopedia medycyny" - praca zbiorowa (Red. Naczelny - Tadeusz Rożniatowski), PWN, 1982, tom I - 871 stron, tom II - 1496 stron (+ tablice), twarda okładka. Stan dobry.\n3. Kazimierz Janicki - "Domowy poradnik medyczny", PZWL, 1992, 966 stron, twarda okładka. Stan bardzo dobry.\nPolecam moje pozostałe ogłoszenia i łączenie zakupów w 1 paczkę.\nSłownik języka polskiego PRL - 3 tomy\nPosiadam do sprzedania Słownik języka polskiego z 1978 roku w 3 tomach.Każdy tom liczy ponad 1000 stron.tom I - stron 1104tom II - stron 1088tom III - stron 1104Stan b.dobry.Do tej oferty dodany jest pamiątkowy-unikatowy talon subskrypcyjny, przy pomocy którego nabyto ten zestaw.\nWIELKA ENCYKLOPEDIA GEOGRAFII - Wydawnictwo OXFORD - 16 tomów!\nSprzedam lub zamienię kolekcję 16 tomów Wielkiej Encyklopedii Geografii. Stan idealny - absolutnie nowy. Zawiera dane geograficzne, mnóstwo informacji o wszystkich państwach świata, mapy geograficzne, wykresy, fakty, setki najwyższej jakości kolorowych zdjęć z różnych zakątków Ziemi. Kolekcja składa się z następujących tomów:- Europa, - Azja, - Ameryka PŁn. i Płd., - Afryka, Australia i Oceania, - ...


2 pokoje, mieszkanie na sprzedaż - Gronowo Elbląskie, elbląski, warmińsko-mazurskie - 55946936 • www.otodom.pl\nGronowo Elbląskie, ul. Przemysłowa\nMieszkanie na sprzedaż, warmińsko-mazurskie, elbląski, Gronowo Elbląskie, ul. Przemysłowa - Zobacz na mapie\nMieszkanie na sprzedaż, Gronowo Elbląskie, elbląski, warmińsko-mazurskie\nTo mieszkanie na sprzedaż (ID w Otodom 55946936) wydaje mi się interesujące. Chętnie poznam więcej szczegółów przed umówieniem wizyty. Pozdrawiam.\nMieszkanie na sprzedaż, warmińsko-mazurskie, elbląski, Gronowo Elbląskie, ul. Przemysłowa\nCena 130 000 zł 2 845 zł/m²\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie dwupokojowe o pow.45,70 m2 znajdujące się na drugim piętrze w dwupiętrowym bloku w Gronowie Elbląskim.\nMieszkanie składa się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki z wc oraz przedpokoju. Lokal po remoncie. Na podłodze pokojach panele drewniane. Wymieniona instalacja elektryczna i hydrauliczna oraz stolarka drzwiowa. Funkcjonalny układ pomieszczeń.\nOkna PCV z dwustronną wystawą okien. Z salonu wyjście na duży balkon. Ogrzewanie i ciepła woda z miasta. Opłaty administracyjne wynoszą ok.400 zł/3 os/ m-c. Do lokalu przynależy piwnica.\nGronowo Elbląskie znajduje się w odległości zaledwie 12 km od Elbląga z dogodnym dojazdem drogą krajową. W miejscowości szkoła podstawowa, przedszkole, gimnazjum, plac zabaw, Urząd Gminy, PKP, PKS, Policja. Dla osób ceniących ciszę, spokój oraz bliskość terenów zielonych. Zarządca Spółdzielnia Mieszkaniowa w Gronowie Elbląskim.\nNr oferty w Otodom: 55946936


Dziura ozonowa... - Zaliczaj.pl\nAutor: karcia1871\tDodano: 11.5.2010 (19:33)\nJak powstaje dziura ozonowa? Najlepiej krok po kroku!\nmalaa_95 11.5.2010 (19:37)\nDziura ozonowa powstaje wskutek niszczenia warstwy ozonowej przez związki chemiczne zwane freonami. Pod wpływem ultrafioletu freony ulegają fotolizie dzięki to której z freonów uwalniają się atomy chloru. Atomy te reagują z ozonem w wyniku czego tworzą tlenek chloru i dwuatomową cząsteczkę tlenu. Następnie dochodzi do reakcji dwóch tlenków chloru w wyniku czego powstaje tlenek chloru II oraz atom chloru, który może ponownie służyć do rozbicia cząsteczki ozonu. W ten sposób reakcja może zachodzić samorzutnie aż do wyczerpania ozonu albo w przypadku kiedy chlor zostanie usunięty w wyniku innych reakcji chemicznych. I co więcej może również zajść taka sytuacja, że tlenek chloru II rozpadnie się na cząsteczkę dwuatomową tlenu i atom chloru, który podobnie może rozbijać cząsteczki ozonu tak samo jak inne atomy chloru. W ten sposób za sprawą atomu chloru powstaje błędne koło reakcji chemicznych, które rozbijają ciągle ozon.\nKonto usunięte, 11.5.2010 (19:36)\niwona__ 11.5.2010 (19:41)\nOzon stratosferyczny powstaje w wyniku oddziaływania promieniowania ultrafioletowego Słońca na cząsteczki atmosferycznego tlenu. Powstały ozon zanika w reakcji katalitycznego rozpadu z atomami chloru, uwolnionymi po rozpadzie freonów.\nW czasie nocy polarnej duże obszary podbiegunowe znajdują się w półmroku albo są całkowicie nieoświetlone przez Słońce, dlatego wytwarzanie ozonu w tym obszarze ulega redukcji. Naturalny oraz wywołany zanieczyszczeniami rozpad trójatomowej cząsteczki tlenu nie zatrzymuje się w tym okresie, co prowadzi do zmniejszenia "grubości" warstwy ozonowej.\nProblem pojawił się gdy zaczęto używać związku CCl2F2, zwanego freonem 12 oraz innych fluoropochodnych metanu i etanu (nazwanych wspólnie freonami lub CFC's - ang. chlorofluorocarbons) do produkcji aerozoli. Związki te wykorzystywane były:\n* w sprężarkach,\n* w urządzeniach chłodniczych i klimatyzacyjnych,\n* do produkcji lakierów,\n* w przemyśle kosmetycznym,\n* w medycynie.\nCząsteczki freonów nie wchodzą w reakcję z innymi substancjami i nie rozpadają się w troposferze, mogą więc pozostawać w atmosferze w stanie niezmienionym ponad 100 lat. Po przejściu do ozonosfery freony rozkładają się pod wpływem promieniowania ultrafioletowego na pierwiastki: węgiel, fluor i chlor. Wprawdzie węgiel spala się, atomy fluoru łączą się ze sobą, ale chlor jest katalizatorem rozkładu ozonu w zwykły tlen dwuatomowy.\nPo raz pierwszy dziurę ozonową zaobserwowano w 1985 roku nad Antarktydą. Doprowadziło to do uchwalenia Konwencji Wiedeńskiej w sprawie Ochrony Warstwy Ozonowej. Zakładała ona konieczność ograniczenia produkcji freonów, halonów i tlenków azotu, bezpośrednio odpowiedzialnych za zanikanie warstwy ozonowej.\nW 1982 roku doktor Farman w czasie badań na Antarktydzie Zachodniej odkrył, że znaczna część pokrywy ozonowej nad biegunem zanikła. Przez następne lata dziura ozonowa nad biegunem powiększała się tak, że w październiku 1987 roku ilość ozonu była tam o 50% mniejsza niż przed jej odkryciem, w 1989 roku w wyższych warstwach zniknęło nawet ponad 95% ozonu. Według różnych badań stwierdzono, że przyczyną zanikania ozonu jest rosnąca koncentracja freonów. W 1986 i 1987 przeprowadzono pomiary w Antarktydzie i wskazano mechanizm ubywania ozonu stratosferycznego, związany z reakcją heterogeniczną, w której rolę katalizującą odgrywają polarne chmury stratosferyczne. Za podstawowy wkład w zrozumienie chemii atmosfery i wyjaśnienie tajemnicy powstawania dziury ozonowej Susan Solomon otrzymała nagrodę Amerykańskiego Towarzystwa Meteorologicznego.\nBadania stężenia ozonu w skaatmosferze ziemskiej wykazały, że w ciągu ostatnich kilkunastu lat zmniejsza się ono (średnio 0,2% rocznie). Obniżanie się zawartości tego gazu opisuje się jako powiększanie dziury ozonowej. Zjawisko to obserwuje się nie tylko nad Antarktydą, ale również na mniejszych szerokościach geograficznych, także nad Polską. Regularne badania nad grubością warstwy ozonowej rozpoczęto w latach 80. XX wieku. Posłużyły do tego satelity. Z ich pomocą udało się stwierdzić, że ubytki ozonu mają charakter sezonowy. W grudniu 2000 roku prasa popularnonaukowa podała, że dziura ozonowa nad Antarktydą jest gigantyczna i nie wykazuje tendencji do zmniejszania. Uznano to za pośredni skutek niezwykle ostrej zimy. Sytuacja powtórzyła się niedawno nad Arktyką.\nKonwencja Wiedeńska przyniosła wymierne efekty, w związku z czym przyszłość rysuje się jednak w jasnych barwach. Emisja freonów powoli, ale systematycznie maleje, jednak okres potrzebny na odbudowanie warstwy ozonowej szacuje się na kilkadziesiąt lat.\nEddy_ 11.5.2010 (20:27)\nDziura ozonowa, czyli znaczący ubytek ozonu w górnych warstwach atmosfery, przez kolejne dziesięciolecia będzie się utrzymywać. Zawartość ozonu w atmosferze będzie niższa od tej, którą obserwowano w latach 70. XX w. To znaczy, że na Ziemię będzie docierać nadmierna ilość promieniowania UV - mówi zajmujący się fizyką atmosfery naukowiec z Instytutu Geofizyki PAN doc. dr hab. Janusz Krzyścin.\nW piątek obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Ochrony Warstwy Ozonowej. Został on ustanowiony przez ONZ w 1994 r. 16 września jest rocznicą podpisania w 1987 r. Protokołu Montrealskiego, zawierającego postanowienia dotyczące ograniczenia emisji do atmosfery substancji niszczących warstwę ozonową. Protokół został podpisany przez 184 państwa, w tym Polskę.\nChociaż stężenie ozonu w atmosferze jest stosunkowo niewielkie (w obszarze maksymalnej koncentracji tego gazu stwierdzono obecność kilku cząsteczek ozonu na milion cząsteczek powietrza), jest on niezastąpioną barierą, chroniącą Ziemię.\n"Ozon jest niezmiernie ważny dla życia na Ziemi, ma bowiem zdolność pochłaniania promieniowania UV Słońca. Promieniowanie słoneczne w zakresie UV cechuje duża energia, zdolna do niszczenia organizmów żywych. Osłabienie tego promieniowania przez ozon jest warunkiem życia na Ziemi. Ponadto pochłaniając promieniowanie UV, ozon jednocześnie zmienia warunki termiczne w atmosferze, wpływając pośrednio na cyrkulację powietrza w stratosferze, co w pewnym stopniu decyduje także o warunkach klimatycznych na powierzchni Ziemi" - wyjaśnia Krzyścin.\nTlen w atmosferze ziemskiej najczęściej występuje w postaci cząsteczki złożonej z dwóch atomów (O2). Ozon to szczególna postać tlenu - cząsteczka składająca się z trzech atomów tego pierwiastka (O3).\nGaz ten ma zdolność pochłaniania promieniowania UV, dzięki czemu mniej szkodliwych promieni słonecznych dociera do powierzchni Ziemi\nWarstwa ozonowa znajduje się głównie w stratosferze, na wysokościach między 10 a 50 kilometrami od powierzchni Ziemi. Maksymalne koncentracja ozonu nad Polską występuje na wysokości ok. 20-22 km.\nW okresie ostatnich kilkudziesięciu lat zaczęto obserwować, że zawartość ozonu w atmosferze zmienia się. Zwłaszcza w okolicach Bieguna Południowego daje się zauważyć jego znaczący ubytek. Stało się to poważnym problemem w skali globalnej.\n"Spowodowało to znaczne zaniepokojenie zarówno środowiska naukowego, jak i opinii publicznej. Zwiększone zainteresowanie ozonem atmosferycznym rozpoczęło się w latach 70. XX wieku, gdy stwierdzono możliwości niszczenia ozonu przez substancje wypuszczane do atmosfery przez ludzi, czyli zawierające chlor, freony i halony" - zaznacza Krzyścin.\nGazy te przy powierzchni Ziemi wydają się być obojętne i bardzo trwałe. Jednak kiedy dostają się w wysokie warstwy atmosfery, pod wpływem intensywnego promieniowania słonecznego rozpadają się, uwalniając chlor i brom - pierwiastki lawinowo niszczące ozon. Intensywny rozwój przemysłu chłodniczego, komputerowego i kosmetycznego od lat 50. spowodował ogromny wzrost emisji tych związków do atmosfery.\nDziurę ozonową zaobserwowano na początku lat 80. XX wieku na wybrzeżu Antarktydy. Późniejsze prace naukowe pozwoliły wyjaśnić, że na niszczenie ozonu ma wpływ obecność chmur w dolnej stratosferze (15-20 km), gdy w atmosferze znajdują się związki chloru. Prowadzi to nawet niekiedy do zaniku ozonu w tej warstwie.\n"Na skutek specyficznych reakcji na powierzchni tych chmur zwiększa się ilość aktywnego chloru, co prowadzi do lawinowego niszczenia molekuł ozonu. Szacuje się, że jeden atom chloru jest w stanie rozbić około miliona cząsteczek ozonu, zanim zostanie trwale związany w substancje niezagrażające warstwie ozonowej" - wyjaśnia fizyk.\nChmury w dolnej stratosferze pojawiają się w bardzo niskich temperaturach w czasie nocy polarnej. Występują one corocznie na półkuli południowej (Antarktyda) i sporadycznie na półkuli północnej (Arktyka). Zanikają w połowie wiosny. Dziura ozonowa istnieje więc tylko w tym okresie i nad tymi obszarami.\nNaciski środowiska naukowego doprowadziły do podjęcia przez Organizację Narodów Zjednoczonych działań na rzecz ochrony warstwy ozonowej. 16 września 1987 r. wprowadzono w życie Protokół Montrealski, dotyczący redukcji emisji do atmosfery związków chloru i bromu. Późniejsze poprawki do Protokołu wymusiły konieczność zastąpienia związków niszczących warstwę ozonową innymi mniej szkodliwymi substancjami.\n"Obecne pomiary zawartości substancji niszczących warstwę ozonowa pokazują, że osiągnięto znaczący sukces. Zawartość freonów i halonów przy powierzchni Ziemi uległa zmniejszeniu od połowy lat 90., a wysoko w atmosferze od początku naszego wieku nie stwierdzono wzrostu ich zawartości" - podkreśla Krzyścin.\nJak uważają naukowcy, niszczycielskie działanie freonów osiąga obecnie swoje apogeum. Nazbierały się one od początku lat 70. XX wieku. Chociaż obecnie państwa sygnatariusze międzynarodowych konwencji przestrzegają zakazu stosowania tych gazów, ich nagromadzenie w górnych warstwach atmosfery wciąż jest problemem.\n"Terminu regeneracji warstwy ozonowej nie można precyzyjnie określić, gdyż nie wszystkie mechanizmy atmosferyczne rządzące zmianami ozonu są poznane. Obecnie szacuje się ten czas na 10-100 lat" - wyjaśnia Krzyścin.\nZanim to jednak nastąpi, planeta będzie narażona na zwiększone oddziaływanie promieni UV.\nNa czym polega dziura ozonowa Przedmiot: Biologia / Gimnazjum 2 rozwiązania autor: landryna\t4.4.2011 (18:10)\nPrzydatność 100% Dziura ozonowa\nDziura ozonowa to znaczny spadek koncentracji ozonu w atmosferze ziemskiej (do 90% średniej koncentracji); jest obserwowana w okolicach bieguna pd., nad Antarktydą, gdzie pojawia się rokrocznie w okresie wiosennym (od września do listopada); jej główną przyczyną są prawdopodobnie przedostające się do atmosfery związki chloru, zwłaszcza freony i halony. Ozonosfera to warstwa w...\nPrzydatność 50% Dziura ozonowa\nCzym jest dziura ozonowa? W atmosferze ziemskiej na wysokości od 10 do 50 km występuje warstwa o podwyższonej koncentracji ozonu (O3) - ozonosfera. Maksymalne stężenie ozonu utrzymuje się na wysokości ok. 23 km. Od końca lat 70 - tych obserwuje się znaczny spadek zawartości ozonu, szczególnie nad Antarktydą, w rejonie bieguna południowego. Zmniejszenie koncentracji ozonu w...\nPrzydatność 60% Dziura ozonowa\nDziura ozonowa, spadek zawartości ozonu (O3) na wysokości 15-20 km głównie w obszarze bieguna południowego, obserwowany od końca lat 80. Tempo spadku wynosi ok. 3% na rok. Powstawanie dziury ozonowej Największe znaczenie mają w tym procesie związki chlorofluorowęglowe ( freony), z których uwolniony chlor (pod wpływem promieniowania ultrafioletowego) atakuje cząsteczki ozonu,...\nPrzydatność 80% Dziura ozonowa.\n1. Czym jest dziura ozonowa? W atmosferze ziemskiej na wysokości od 10 do 50 km występuje warstwa o podwyższonej koncentracji ozonu (O3) - ozonosfera. Maksymalne stężenie ozonu utrzymuje się na wysokości ok. 23 km. Od końca lat 70 - tych obserwuje się znaczny spadek zawartości ozonu, szczególnie nad Antarktydą, w rejonie bieguna południowego. Zmniejszenie koncentracji ozonu w...\nPrzydatność 70% Dziura ozonowa\nOzon jest formą tlenu z trzema atomami (zamiast dwóch jak w "normalnym" tlenie) jest wyraźnie toksyczny. Jedna cząstka tego gazu na milion części powietrza jest już dla ludzi trująca. Blisko powierzchni Ziemi ozon jest trucizną, która współuczestniczy w tworzeniu smogu fotochemicznego i kwaśnego deszczu. Na szczęście w niższej warstwie atmosfery-troposferze- znajduje się tylko...


Znak czasów - koniec fal średnich\nOgrzewanie bydynków radiostacji\nOperator windy Alimak opowiada\nPROJEKT RADIOSTACJI W 3D\nMinęła okrągła 30-ta rocznica powstania pewnego dokumentu który ujrzał światło dzienne. Czy w swej treści był zwiastującym pózniejsze wydarzenia czy tylko kolejnym, zwykłym dokumentem na biurku.\nWarto jeszcze raz się z nim zaznajomić.\ncytat z programu TVP - Zródło - INTERNET - "MERATRONIK"\nLatem br roku, po prawie 23 latach martwego okresu i beznadziejności, w nieczynnym obiekcie nadawczym na falach długich, miał miejsce kolejny nocny dyżur. Jak zwykle kolejna zmiana objęła swój posterunek i przystąpila do pracy więcej >>\nDziennik radiostacji - wpisy dyżurnego zmiany dotyczące fukcjonowania obiektu. Zebrane najważniejsze fakty oddają sytuację tamtych dni, kiedy radiostacja przechodziła początek końca, szczególnie dramatyczny moment wyłączenia radiolini. W tym roku przypadała okrągła 20 rocznica tamtych wydarzeń. Bez komentarza. więcej >>\nZdjęcia które nie wymagają komentarza, ukazują koniec istnienia nadajników, obraz demontażu radiostacji centralnej.\nJedyny maszt na radiostacji - jeszcze stoi więc oglądaj z lotu ptaka !!\nWieża linii radiowych na radiostacji stanowi element infrastruktury telekomunikacyjnej użytej do zestawienia łącza modulacyjnego z Warszawą oraz łączności telefonicznej z użyciem stacji PKiN. więcej >>\nBudowa nowego centrum nadawczego była szczególnym priorytetem dla władz decyzyjnych. Niewystarczająca moc nadajnika w Raszynie, wzrastające zakłócenia przemysłowe, interferencja stacji zagranicznych i konkurencja sieci UKF wymusiły radykalne posunięcia w doborze sprzętu. Wysokiej mocy stopnie nadawcze, rozbudowana automatyka, przeciwzanikowy maszt, całość z własną rozdzielnią 110kV dały unikalne rozwiązania.\nW fotoreportażu przybliżamy tamte lata z okresu prac budowlanych. więcej >>\nMinęła kolejna, już 21 rocznica katastrofy , tym razem bez echa , bez najmniejszej wzmianki w mediach. Nawet Polskie Radio w programie pierwszym nie poświęciło chwili czasu antenowego dla przypomnienia tej ważnej rocznicy .\nBył najwyższy , stał się najdłuższy , jak to skomentował pewien złośliwy dziennikarz ! Przeglądając ostatnio materiały znalazłem pewną perełkę, klimatyczne zdjęcie (pocztówka) z lat 70-tych ubiegłego wieku, przedstawiające Konstantynowskiego giganta , osnutego ciemnymi chmurami , na odwrocie emocjonalny komentarz , o treści jak że podobnej do tej, którą znamy z telewizji , wielokrotnie cytowanej w radiu , jak również na tej stronie ...\nSłowa te w nocy z 8 na 9 sierpnia napisał inż. Witold Czowgan , jak sam to określił był to emocjonalny komentarz - epitafium , które dziwnym zbiegiem okoliczności doczekało się błyskawicznie plagiatu.\n20-ta rocznica katastrofy masztu - relacja z wizyty. Rok 2011 dla nas pasjonatów był szczególny. Wielkimi krokami zbliżała się bowiem okrągła dwudziesta rocznica katastrofy masztu. Pierwsze działania organizacyjne rozpoczęły się z dużym zapasem już w styczniu . Niestety ostatecznie mój wniosek został rozpatrzony negatywnie. Kolejną próbę (bardziej dla uspokojenia własnego sumienia, niż nadziei na sukces) podjąłem pod koniec lipca 2011r. a więc tuż przed rocznicą . Tym razem otrzymałem błyskawicznie wiadomość z informacją , że prośba została rozpatrzona pozytywnie ! więcej >>\n" I znowu się trochę wzruszyłem przeglądając stronę Konstantynowa... czasami zadaję sobie pytanie: a gdyby udało się odbudować - jak dzisiaj wyglądałby rynek radiowy i Jedynka?" Ale wydaje się, że jednak ci wszyscy, którzy "popierali" mnie w dążeniach do odbudowy masztu, tak naprawdę grali ze mną i z opinią społeczną i dlatego musiałem po decyzji Sądu Administracyjnego w Łodzi zacząć starania o budowę własnego ośrodka nadawczego (tzn. nie obiektu TP) i wtedy udało się, ale ciągle szkoda, że nie udało się z Konstantynowem... W listopadzie 1990 roku został dyrektorem Programu Pierwszego Polskiego Radia, a w 1993 roku - pierwszym prezesem Zarządu Polskiego Radia S.A. (był nim do końca I kadencji  maj 1998). Zarząd, którym kierował przeprowadził gruntowną modernizację radia  nowe studia, org. transmisji radiowej, system cyfrowej satelitarnej dystrybucji wszystkich programów, przebudowa radia na Myśliwieckiej (Muzyczne Studio Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej), zorganizowanie kanału edukacyjnego Polskie Radio BIS, budowa nowej siedziby dla Informacyjnej Agencji Radiowej i Archiwum PR przy ul. Malczewskiego. Pod koniec kadencji doprowadził do powstania radiowego centrum nadawczego w Solcu Kujawskim(otrzymał za to Złoty Krzyż Zasługi i tytuł Honorowego Obywatela Solca Kujawskiego).\nKrzysztof Michalski (ur. 4 października 1954 r.), polski dziennikarz i komentator naukowy, z radiem związany od 1981 roku. Pracował we wszystkich programach Polskiego Radia, zajmując się przede wszystkim popularyzacją nauki i techniki. Przygotowywał takie programy jak: Człowiek i Nauka, Klub Trójki, Bliskie Spotkania, Wieczór Muzyki i Myśli, Widnokrąg, Eksperyment  Teoria  Praktyka, WIST  quiz popularnonaukowy, Cudowny Świat Nauki, Echo, Wieczór z Jedynką.\nModulacja nadajnika AM\nIstota modulacji amplitudy, systemu "wymierajacego w radiofonii" na korzysc nowszych formatów. Polega na kodowaniu sygnału informacyjnego (szerokopasmowego o małej częstotliwości) w chwilowych zmianach amplitudy sygnału nośnego (inaczej nazywanej falą nośną). Uzyskany w wyniku sygnał zmodulowany jest sygnałem wąskopasmowym, który nadaje się np. do transmisji drogą radiową. Rysunek po lewej stronie pokazuje wygląd sygnału zmodulowanego AM tonem sinusoidalnym.


Udany sezon w Monachium | FASHIONBUSINESS.pl\nUdany sezon w Monachium\nInnowacje tekstylne, nowatorskie mieszanki włókien i zaawansowane technologicznie materiały – to niektóre z atrakcji, które można było zobaczyć na wrześniowej edycji targów tkanin Munich Fabric Start.\nProjektanci i kupcy przybyli do Monachium, aby przejrzeć targową ofertę, na którą składało 1600 kolekcji. Organizatorzy zanotowali kolejny wzrost liczby wystawców, jak również wysoką frekwencję odwiedzających (19 700 osób).\n– Jesteśmy bardzo zadowoleni z dalszego pozytywnego rozwoju Munich Fabric Start. Obecnie istnieje duże zapotrzebowanie na informacje o rynku. W połączeniu z VIEW Premium Selection, Munich Fabric Start oferuje spójny format, któremu obok kontraktacji towarzyszy platforma inspiracji i informacji. To także przyciąga coraz większą międzynarodową publiczność do Monachium – powiedział Wolfgang Klinder, prezes Munich Fabric Start. Po raz kolejny, odsetek gości zagranicznych nieco wzrósł, osiągając 38%. Odnotowano więcej odwiedzających z Azji, Ameryki, Francji, Argentyny i Europy Wschodniej.\nProjektanci i kupujący szukają więcej innowacji niż kiedykolwiek. Oznacza to otwartość na wszystkie nowości. Świadczy o tym popularność dzianin z dodatkowymi funkcjami high-tech, takimi jak kontrola temperatury i hydrofobowość, a także szybkoschnące. Tworzone są zabawne kontrasty kolorystyczne i materiałowe. Ponadto stosowane są oddychające laminaty, które zatrzymują wilgoć i odprowadzają ją na zewnątrz.\nW sekcj denimowej i sportowej Bluezone znalazło się 80 marek. Również tutaj kluczowym tematem były nowe kompozycje materiałowe. Wersje super rozciągliwe oraz szczególnie miękkie w dotyku powierzchnie nadal znajdują się w czołówce osiągnięć, które koncentrują się głównie wokół komfortu i polepszenia wydajności.\nNastępna edycja Munich Fabrci Start odbędzie się w dniach 2-4 lutego 2016.


Kochamy jedzenie i wiemy, jakie jest ważne. Tym samym stworzyliśmy Piastów30 jako fuzję smaków i przestrzeni, która inspiruje, zbliża ludzi i pobudza apetyt. Jesteśmy estetami wszystkich zmysłów i nie lubimy stagnacji. Pozostajemy otwarci na trendy i wsłuchujemy się w potrzeby naszych gości. Zapraszamy na pyszne śniadania, sałatki, kanapki, desery i obiady każdego dnia w innej odsłonie, serwowane z najwyższej jakości składników. Codziennie w naszym menu znajdziesz wegetariańskie specjały. Napijesz się u nas wyśmienitej kawy, zdrowego koktajlu. Smakowite posiłki przygotowane są przez uzdolnionych kucharzy, dla których gotowanie to pasja. Spróbuj, wierzymy, że do nas wrócisz.\nPiastów30 to miejsce, które lubi długie rozmowy i spotkania. Restauracja ma ponad 420 m2. Niezależnie czy przyjdziesz do nas w przerwie na lunch, na spotkanie biznesowe, konferencję czy randkę– ugościmy Cię, jak członka rodziny. Co więcej, pomożemy Ci w zorganizowaniu czegoś specjalnego, wydarzenia szytego na miarę! Bowiem do dyspozycji naszych gości mamy też dwa ogródki (w tym jeden z widokiem na miasto) oraz salę konferencyjną na ok. 100 osób (na specjalne Państwa życzenie). Jeśli więc chcesz zorganizować u nas spotkanie biznesowe, konferencję, przyjęcie firmowe lub prywatne (wesele, chrzciny, komunię, stypę czy przyjęcie z okazji urodzin, imienin, rocznicy ślubu itp.) to nie wahaj się do nas napisać. Zapraszamy!\nNasz lokal położony jest zaledwie\n2 kilometry od ścisłego Centrum Szczecina. W nowoczesnym biurowcu stworzyliśmy niepowtarzalne miejsce łączące ciepło domowego zacisza z energią biznesu. Jesteśmy dumni z tego, co osiągnęliśmy do tej pory, jednak nie lubimy spoczywać na laurach. Piastów30 ewoluuje w synergii z klientami, co jest bardzo efektywne ze względu właśnie na lokalizację. To ona zapewnia tak inspirujące urozmaicenie w postaci bliskości centrum miasta, biur, parku czy też siłowni.\nDodatkowo oferujemy Państwu miejsca parkingowe na terenie podziemnego parkingu Piastów Office Center.\nSpotkania z klientami czy networking z szerszym gronem innych przedsiębiorców są częścią każdego sukcesu.\nPrzygotowane razem z nami zyska wyjątkowy charakter dzięki wnętrzom restauracji oraz mistrzowskiej kuchni, również w wersji fit.\nWESELA / WESELA FIT\nNiezależnie od tego czy myślisz o zabawie w kameralnym gronie, czy wśród roześmianego tłumu.\nMówi się, że harmonia między ciałem a duchem jest kluczowa dla rozwoju człowieka. Komunie i chrzciny to znakomite okazje do tego, by ją odnaleźć wspólnie z nami.\nNiebanalne wnętrza Piastów30, pyszne jedzenie i profesjonalna obsługa sprawiają, że organizowane u nas wydarzenia wypełnione są niezapomnianymi chwilami. Elastyczność przestrzeni umożliwia przygotowanie uroczystości różnej skali - od kameralnych spotkań, przez inspirujące konferencje po roztańczone wesela. Znakomite menu oraz wsparcie logistyczne to wisienki na torcie oferowanych możliwości. Oferujemy Państwu miejsca parkingowe na terenie podziemnego parkingu Piastów Office Center.\nODKRYWAJ NAS NA NOWO\nPomysł na połączenie restauracji i kawiarni wprowadził Piastów30 na tory prawdziwej (r)ewolucji. Serce pozostało to samo, choć skrywa się pod nowym szyldem. Sprawdź, zapraszamy Cię do odkrycia nas na nowo.\nJedzenie jest niezbędne do życia. Jest źródłem energii, wyznacznikiem dziennego rytmu, częścią kulturowego dziedzictwa... Jego przygotowanie może być stricte utylitarne, może być wyrazem miłości, ale też rodzajem sztuki. Paleta smaków jest równie szeroka jak i ta barw. Ich łączenie to jednak nie wszystko, gdy chcemy dbać o zdrowie.\nNieważne czy próbujesz wypracować figurę na lato, czy poszukujesz czegoś, co uzupełni Twoje wysiłki sportowe. Bycie fit nie powinno oznaczać poświęceń smakowych. Na Piastów30 zdrowie jest pyszne!\nZ nami możesz być fit zawsze, niezależnie od okazji. Menu kładące dodatkowy akcent na zdrowie jest bowiem do Twojej dyspozycji również przy okazji organizowania wydarzeń. Przygotowane z nami przyjęcia, spotkania, konferencje zyskują dzięki temu dodatkowy wymiar, a Twoi goście na pewno docenią dbanie nie tylko o ich kubki smakowe.\nZnakomite, urozmaicone posiłki na wagę są naszą chlubą. Szeroki wybór i codziennie nowa oferta sprawiają, że trudno o kulinarną nudę. Dbamy o podniebienia wszystkich smakoszy. Zwracamy szczególną uwagę na zdrowe i smaczne posiłki, w tym także dania wegetariańskie. Całość uzupełniliśmy o ofertę śniadaniową. Planujemy rozszerzyć ofertę naszej restauracji o dania a la carte. Dzięki temu będziesz mógł skosztować naszych specjałów aż do wieczora.\nKawa to energia i pasja. Na bazie tych dwóch elementów zbudowaliśmy naszą markę. Kawiarnia szczyci się wykorzystaniem tylko najwyższej jakości ziaren, które zapewniają ten ulubiony smak i aromat czarnego napoju. W parze z kawą idą domowe wypieki przygotowywane tylko i wyłącznie z naturalnych produktów. Menu kawiarni jest refleksją naszej filozofii, łączy tradycję z nowoczesnością, a jego różnorodność trafia do szerokiego grona odbiorców. Znajdziesz u nas zdrowe, naturalne, nieprzetworzone, świeże produkty najwyższej jakości.\nP30 / Piastow30\nPiastów Office Center,\nAleja Piastów 30,\nKatarzyna 503 334 675\nMaciej 694 402 383\nRestauracja 538 472 227\nPowered by V17.Vision


[TYLKO U NAS] B. Kownacki o zwolnieniu pracownika IKEI: W mojej ocenie mamy do czynienia z naruszeniem praw pracowniczych i Kodeksu pracy - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / [TYLKO U NAS] B. Kownacki o zwolnieniu pracownika IKEI: W mojej ocenie...\n21 lipca 2019 21:08 /w Informacje, Polska\nZgodnie z Kodeksem pracy pracownik jest zobowiązany do świadczenia określonej pracy. Jeżeli np. pracuje w firmie, która produkuje meble, to on jest zobowiązany do tego, żeby rzetelnie te meble produkować, żeby one się nie rozpadały. (…) Jeżeli on się zatrudnia w stosunku pracy bardzo określonym – on ze swojej istoty ma świadczyć pracę, a nie zajmować się czymś innym. Jeżeli on zostaje z tego tytułu zwolniony, to w mojej ocenie –mamy naruszenie praw pracowniczych, Kodeksu pracy – mówił w sobotnich „Rozmowach niedokończonych” na antenie TV Trwam poseł PiS Bartosz Kownacki.\nPod koniec czerwca polskiego pracownika szwedzkiej firmy IKEA zwolniono z pracy z powodu sprzeciwu wobec zmuszania pracowników sklepu do propagowania ruchu LGBT i ideologii gender. Pan Tomasz na wewnętrznym forum sklepu umieścił wpis, w którym zacytował fragmenty Starego i Nowego Testamentu potępiające czyny homoseksualne oraz sianie zgorszenia [więcej]\nBartosz Kownacki w kontekście tej sprawy zwrócił uwagę na postępowanie Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara.\n– Jeżeli chodzi o sprawę IKEI, (…) RPO powiedział, że on przyjrzy się tej sprawie, bo takie jest zadanie rzecznika, on musi zbadać, jakie są przepisy. Powiedziałbym, że prawnie zachował się prawidłowo – on musi zobaczyć, jak był zawiązany stosunek pracy, jakie były obowiązki pracownika, o co tam tak naprawdę chodziło, co on zamieścił, czego nie zamieścił i on się tej sprawie przyjrzy. Powiedziałbym, że zachował się bardzo powściągliwie, rzetelnie pracujący prawnik, który wie, że najpierw trzeba ocenić materiał dowodowy (…) i później wyciąga wnioski. Ale już w sprawie, która dotyczyła Torunia – rozmieszczenia plakatów Matki Boskiej – to bez oceny, jakie instytucje zareagowały, dlaczego zareagowały, jakie są podstawy (…) od razu wydał osąd, że to jest zagrożenie praw i wolności. Od razu wiedział. Tak nie może funkcjonować bezstronny, obiektywny RPO, instytucja, która ma bronić wszystkich obywateli – akcentował poseł PiS.\nW ocenie adwokata zwolnienie z pracy pracownika IKEI za sprzeciw wobec popierania ideologii LGBT narusza prawa pracownicze oraz Prawo pracy, ponieważ – jak tłumaczył – pracownik z tytułu umowy o pracę ma zajmować się wykonywaniem swoich obowiązków, a nie innymi rzeczami.\n– Zgodnie z Kodeksem pracy (oczywiście, mogą być różnego rodzaju uregulowania) pracownik jest zobowiązany do świadczenia określonej pracy. Jeżeli np. pracuje w firmie, która produkuje meble, to on jest zobowiązany do tego, żeby rzetelnie te meble produkować, żeby one się nie rozpadały. (…) Gdyby był zatrudniony np. w organizacji, która zajmuje się pomocą osobom LGBT i zawarł umowę o pracę, że będzie np. prowadził prelekcje z tego tytułu, to on musiałby to wykonywać. Ale jeżeli on się zatrudnia w stosunku pracy bardzo określonym – on ze swojej istoty ma świadczyć pracę, a nie zajmować się czymś innym. Jeżeli on zostaje z tego tytułu zwolniony, to w mojej ocenie – mam nadzieję, że PRO się temu przyjrzy; przygląda się temu również prokuratura z tego, co wiemy – po pierwsze mamy naruszenie praw pracowniczych, Kodeksu pracy. (…) W mojej ocenie sytuacja, w której byłby zapis, że pracownik ma w sposób aktywny promować taką czy inną ideologię, byłoby nie tylko naruszeniem przepisów prawa pracy, ale także przepisów Prawa karnego – wyjaśnił gość „Rozmów niedokończonych”.\nBartosz Kownacki zaznaczył, że w Europie dochodzi do zjawiska, które polega na tym, że firmy, które nie popierają pewnych standardów tzw. postępowych, będą sprowadzane margines. W Polsce przykładem takich działań są zapisy zawarte w karcie LGBT+, którą podpisał prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski.\n– Słynna karta LGBT, (…) która bardzo często jest omawiana w kontekście szkół (…) W tym dokumencie, w punkcie 4, jest napisane: „współpraca z pracodawcami przyjaznymi dla osób LBGT, w tym w szczególności z tzw. tęczowymi sieciami pracowniczymi”. Co to oznacza? To może oznaczać, że np. jak jest firma budowlana albo firma meblarska, która mówi: ja mam bardzo jasne przekonania religijne, jestem osoba wierzącą – co kto robi w domu, to jest jego prywatna sprawa – nie chcę, żeby u mnie tego kwestie były poruszane, bo ludzie u mnie zajmują się pracą (…) może zostać w przyszłości wykluczona dlatego, że nie promuje tych tęczowych związków, dlatego że nie jest w tej sieci tęczowej. Do tego te duże zachodnie korporacje zmierzają i – jak widać – też samorządy w Polsce zaczynają do tego zmierzać – podkreślił polityk.\nTagi: Bartosz Kownacki, LGBT\n[TYLKO U NAS] B. Kownacki: Prawo nie zajmuje się czyjąś miłością. Jeżeli ktoś kogoś kocha, to nie jest w żaden sposób sankcjonowane prawnie - karane ani pochwalane\nRzeszów: Trwa Festiwal Polonijnych Zespołów Folklorystycznych Premier M. Morawiecki: Harcerstwo tworzy wartościową tkankę społeczną


72. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego – Akcja „Burza” – Bitwa o Polskę. Obchody w Oddziale IPN w Gdańsku i Delegaturze w Bydgoszczy - Aktualności - Instytut Pamięci Narodowej - Gdańsk\nInstytut Pamięci Narodowej 72. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego – Akcja „Burza” – Bitwa o Polskę. Obchody w Oddziale IPN w Gdańsku i Delegaturze w Bydgoszczy - Aktualności -\nW regionie w akcji udział biorą:\n„Gazeta Pomorska”, ul. Zamoyskiego 2, w godzinach od 10 do 15\nWypożyczalnia Główna, ul. Stary Rynek 24\nFilia nr 21 dla dorosłych, Bartodzieje, ul. M. Skłodowskiej - Curie 33a\nFilia nr 32 dla dorosłych, Wyżyny, ul. Przyjazna 13\nRedakcja „Gazety Pomorskiej”, Chojnice, ul. Cechowa 3, od 29 lipca do 1 sierpnia\nRedakcja „Gazety Pomorskiej”, Grudziądz, ul. Wybickiego 38, od 29 lipca do 1 sierpnia\nRedakcja „Gazety Pomorskiej”, Inowrocław, ul. Roosevelta 15, od 29 lipca do 1 sierpnia\nFundacja im. gen. Elżbiety Zawackiej z Torunia, ul. Podmurna 93, w godzinach pracy Fundacji\nRedakcja „Gazety Pomorskiej” i „Nowości”, Toruń, ul. Podmurna 31\nMuzeum Solca im. Księcia Przemysła w Solcu Kujawskim, ul. Toruńska 8, od 29 lipca do 1 sierpnia, w godzinach otwarcia Muzeum)\nRedakcja „Gazety Pomorskiej”, Włocławek, ul. Żabia 29, od 29 lipca do 1 sierpnia


Urządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank Wireless 419 - Hanzo.com.pl\n» Urządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank Wireless 419\nUrządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank Wireless 419 do domu i biura\nUrządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank 419 umożliwia drukowanie nawet dużych nakładów przy zachowaniu niskiego kosztu w przeliczeniu na stronę. Zapewnia także wygodne i łatwe drukowanie z urządzeń mobilnych a jego zaletą jest niezawodny system z pojemnymi zbiornikami na atrament.\nPrędkość druku (str./min): 8 w czerni (ISO), 5 w kolorze (ISO)\nTusze w zestawie*: HP GT53XL Black, HP GT52 Cyan, HP GT52 Magenta, HP GT52 Yellow\nUrządzenie wielofunkcyjne do domu i małego biura HP Ink Tank Wireless 419\nAtramentowe urządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank Wireless 419 sprawdzi się idealnie zawsze wtedy, gdy wydruki bądź skany będą potrzebne natychmiast. To idealne rozwiązanie zarówno dla klientów indywidualnych jak i dla tych, którzy prowadzą małą firmę. Urządzenie oferuje pojemny podajnik papieru, dużą szczegółowość druku oraz oszczędność tuszu. Wszystkie te elementy świetnie sprawdzą się w domu i małym biurze. Ponadto wysoka ekonomia pracy i łatwa wymiana elementów eksploatacyjnych znacznie zredukują koszty obsługi.\nUrządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank 419 umożliwia drukowanie, skanowanie i udostępnianie niemal z każdego miejsca za pomocą smartfona. Za pomocą wygodnej aplikacji HP Smart można wygodnie i szybko zamawiać atrament. Ten model to także łatwe drukowanie z urządzeń mobilnych. Wystarczy podłączyć smartfon lub tablet do drukarki, by z łatwością drukować bez konieczności nawiązywania połączenia z siecią. Urządzenie wielofunkcyjne HP 419 oferuje wydruki z ciemnym, ostrzejszym tekstem za każdym razem. Użytkownik może tworzyć broszury, ulotki i inne dokumenty bez marginesów, co jest bardzo przydatne w każdym biurze.\nHP Ink Tank 419 z butelkami na atrament\nUrządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank 419 zapewnia niezwykle łatwy system napełniania zbiorników na atrament przy użyciu zamykanych butelek, które zapobiegają rozlewaniu. Takie rozwiązanie przede wszystkim umożliwia kontrolowanie poziomu atramentów. Oryginalne wkłady atramentowe HP można uzupełniać w dowolnej chwili, ponieważ przezroczyste zbiorniki pokazują stan atramentu co daje użytkownikowi poczucie pewności, że tusz nie skończy się w nieodpowiednim momencie. System stałego zasilania tuszem jest niezwykle wygodnym rozwiązaniem.\nUrządzenie wielofunkcyjne HP 419 do drukowania dokumentów\nAtramentowe urządzenie wielofunkcyjne HP Ink Tank 419 daje możliwość drukowania w naprawdę dużych ilościach, zachowując przy tym niezwykle niski koszt w przeliczeniu na stronę. Ten model oferuje niezawodną technologię z systemem pojemników na atrament. Butelki do napełniania firmy HP skonstruowane są w taki sposób, by w najwyższym stopniu zapobiegały rozlaniu atramentu. Dzięki sporej pojemności butelek można wydrukować przy użyciu zestawu kolorowych do 8000 stron w kolorze lub przy użyciu dwóch z czarnym atramentem nawet do 15 000 stron monochromatycznych. Ponadto należy pamiętać, że oryginalne tusze HP zapewniają wyjątkową jakość każdego wydruku.\nDrukowanie bezpośrednio ze smartfonów i tabletów • Drukowanie bez marginesów • System stałego zasilania tuszem (CISS)\nZestaw pełnych tuszów • Dodatkowy czarny tusz - 1 szt.\nKod produktu: FF46-5314A


Kąpiele siarczkowe i ich właściwości - Zabiegi Spa\nKąpiele siarczkowe i ich właściwości\nPoniedziałek, 3 czerwca 2013 (12:01)\nSolanka „Malina” w okolicach Solca-Zdroju to źródło wody siarczkowej o bardzo dużej mocy – w jednym litrze znajduje się ponad 900 mg związków siarki oraz jony bromkowe, jodkowe i borowe. Kąpiele w medycznych SPA wykorzystujących zdrój malinowy aktywnie wpływają na organizm i należą do najsilniej działających zabiegów balneologicznych. Kąpiele całkowite albo częściowe są jak panaceum na wiele schorzeń.\nCo się dzieje, gdy zanurzamy się w siarczkowej wodzie? Na początku zaczyna łagodnie złuszczać naskórek i pobudzać jego regenerację. Lepsze krążenie krwi sprawia, że staje się miękki, sprężysty i zaróżowiony.\nŹródlana siarka łagodzi przewlekłe choroby skóry: trądzik, łuszczycę, łojotokowe postaci egzemy i dermatozy. Jest bakteriobójcza i grzybobójcza, dlatego likwiduje wypryski i skóra staje się gładka.\nSiarka przenika w głąb organizmu jako siarkowodór, tiosiarczan i w postaci koloidalnej. Wchłanianie siarkowodoru jest sto razy większe niż tlenu! W skórze przekształca się on w wielosiarczek, przenika z krwią do tkanek i rozpada się na siarkowodór i siarkę elementarną. W jednej kąpieli absorbujemy aż 50-60 mg minerału.\nGłówne wskazanie do zabiegów stanowią choroby chrząstki stawowej (siarka służy do budowy kwasu chondroitynosiarkowego regenerującego chrząstkę). Kąpiele łagodzą stan zapalny, ból i obrzęk w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, dyskopatii i reumatoidalnym zapaleniu stawów.\nPomagają w neuralgii, neuropatii, zespołach korzeniowych, niedowładach, zaburzeniach hormonalnych, niepłodności (pobudzają jajeczkowanie), obniżają poziom cholesterolu i glukozy.\nSiarka wpływa na nastrój i urodę, jest potrzebna w procesach fizjologicznych, takich jak synteza kojącej nerwy witaminy B1 i biotyny. Wchodzi w skład aminokwasów: cystyny, cysteiny i metioniny niezbędnych do budowy keratyny – białka wpływającego na włosy i paznokcie.\nTo kluczowy pierwiastek glutationu (eliksiru młodości). Ten ważny przeciwutleniacz chroni nas przed truciznami z zanieczyszczeń wolnymi rodnikami i przeprowadza detoksykację. Najsilniejsze siarczkowe zabiegi wykonuje się między innymi w Świeradowie–Zdroju.\nPicie 100 ml wody siarczkowej przed posiłkiem trzy razy dziennie obniża stężenie cholesterolu i trójglicerydów, wspomaga regenerację chrząstki stawowej, działa antyzakrzepowo.\nWskazania: niedokwaśny nieżyt żołądka, zmniejszone wydzielanie żółci, zaparcia, za wysoki poziom cholesterolu i trójglicerydów, miażdżyca zarostowa tętnic kończyn dolnych, profilaktyka miażdżycy, choroby zwyrodnieniowe narządu ruchu.\nDobroczynna kąpiel w basenie\nDla chorych i dla zdrowych, dorosłych i dzieci powyżej 13. roku życia wskazane jest pływanie w mineralnym basenie wypełnionym solanką siarczkową (basen ma głębokość 90 cm). Konsultacja lekarska nie jest wymagana. Przebywamy w wodzie o temperaturze 24-26 st. C przez 20-30 minut.\nU osób z chorymi stawami kąpiele siarczkowe działają przeciwzapalnie i uczestniczą w procesach obrony antyoksydacyjnej organizmu. Efektem jest zmniejszenie bólu, zanik obrzęków i poprawa ruchomości stawów.\nKąpiel siarczkowa jest wskazana w chorobach przemiany materii, obniża poziom cholesterolu i trójglicerydów, kwasu moczowego i glukozy.\nIrygacje na problemy intymne\nTo zabieg ginekologiczny polegający na przepłukiwaniu zewnętrznych dróg płciowych wodą siarczkową o temp. 38-40 st. C. Irygacja siarczkowa oczyszcza pochwę i powoduje lepsze ukrwienie tkanek, wchłanianie wysięków zapalnych, zwalcza grzybice oraz zakażenia bakteryjne, zwiększa zdolność wydzielniczą gruczołów.\nIrygacje siarczkowe pobudzają również tkankę łączną, dzięki czemu wykazują działanie lecznicze w przypadkach wysiłkowej postaci NTM (nietrzymania moczu).\nPomocna kąpiel w wannie\nOdpoczywamy w wannie wypełnionej solanką siarczkową 10-15 minut. Temperatura kąpieli całkowitej (woda sięga ponad stawami barkowymi aż do brody) wynosi 35-37 st. C. Kuracja obejmuje 8–12 kąpieli co drugi, trzeci lub czwarty dzień.\n● Po każdym zabiegu trzeba godzinę odpoczywać, leżąc. Dwie godziny po kąpieli ciało może być zaczerwienione.\n● Efekt kosmetyczny: woda siarczkowa to naturalny peeling, poprawia ukrwienie, zmiękcza i złuszcza naskórek, czyni skórę miękką i sprężystą.\n● Wskazania lecznicze: trądzik, łuszczyca, dermatozy, łojotokowa postać egzemy, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, pooperacyjne leczenie stawów (zwłaszcza biodrowych), stany po złamaniach i zwichnięciach, rwa ramienna i kulszowa, zaburzenia krążenia o charakterze miażdżycowym, nadciśnienie.\n● Kąpiele nasiadowe, wykonywane w wannach o specjalnych kształtach z oparciami dla rąk i pleców, obejmują dolną część ciała do pępka i górną część ud (górna część ciała, stopy i łydki nie są zanurzone).\nCiepłe kąpiele nasiadowe o temp. 36-37 st. C trwają 20 minut. Poprawiają ukrwienie narządów brzucha i miednicy, działają przeciwzapalnie, zmniejszają napięcie mięśni gładkich.\nMałe i duże fasony siarczkowe\nFason siarczkowy to tzw. kąpiel częściowa, która trwa kwadrans. Fasony małe polegają na zanurzeniu tylko dłoni i stóp, a fasony duże – nóg do kolan i rąk do łokci. Temperatura wody wynosi 36-37 st. C.\nDziałanie wody siarczkowej na organizm jest podobne jak przy kąpieli całkowitej, ale mniej obciążające dla pacjenta. Zabieg poleca się osobom, dla których zanurzenie całego ciała w wannie stanowi zbyt silny bodziec leczniczy.\nJeśli weźmiemy serię zabiegów, efekty lecznicze utrzymają się około roku od zakończenia terapii\nWięcej na temat:kąpiele | siarka | wskazania | solanka | spa | fason | kuracja | picie | NTM | kąpiel