Ścięgna kości strzałkowej - Stopa końsko-szpotawa: wrodzona deformacja stopy - 2021\nŚcięgna kości strzałkowej\nUszkodzenie ścięgien mięśni strzałkowych jest dość rzadką diagnozą. Ustalenie rzeczywistej częstotliwości występowania jest problematyczne, biorąc pod uwagę niską świadomość pacjentów i samych traumatologów, trudności diagnostyczne oraz brak protokołu diagnostycznego i leczenia. Zwichnięcie ścięgien mięśni podbrzusza z powodu przedniego stawu skokowego najczęściej występuje u młodych, wysportowanych pacjentów, ale nie jest wykluczone w starszej grupie wiekowej w obecności niestabilności stawu skokowego.\nMechanizm uszkodzenia ścięgien mięśni strzałkowych.\n-szybki zgięcie grzbietowe schowanej stopy.\n-ostry skurcz krótkich i długich mięśni strzałkowych\nZwichnięcie ścięgna prowadzi do jego traumatyzmu wokół grzebienia podłużnie umieszczonego na tylnej powierzchni kości strzałkowej, co ostatecznie prowadzi do jego podłużnego podziału wzdłuż włókien i rozprzestrzeniania się. Zdarzają się przypadki pęknięcia poprzecznego, ale są one znacznie rzadsze. Ścięgna mięśni piszczelowych i strzałkowych znajdują się w jednej wspólnej pochwie maziowej, która jest podzielona tylko na poziomie zewnętrznej kostki.\nŚcięgno długiego mięśnia włóknistego znajduje się w tylnej części krótkiego ścięgna. Przechodzą przez jeden kanał włóknisto-chrzęstny o głębokości zaledwie około 5 mm, ograniczony wzdłuż tylnej powierzchni przez górny element ustalający mięśnie brzuszne.\nKlasyfikacja uszkodzeń górnego uchwytu ścięgien mięśni strzałkowych Ogden.\n1 stopień - element ustalający jest częściowo odłączony od kości strzałkowej, co prowadzi do podwichnięcia ścięgien kości strzałkowej\n2 stopnie - element ustalający jest oddzielony od grzebienia włóknisto-chrzęstnego, co prowadzi do ściśnięcia ścięgien między grzebieniem a elementem ustalającym\nStopień 3 - oderwanie grzebienia włóknisto-chrzęstnego wraz z okostną lub płytką korową, co prowadzi do podwichnięcia ścięgien między kością a rozdartym fragmentem\nStopień 4 - element ustalający jest odrywany od kości piętowej, ścięgna przemieszczają się pod skórą.\nObjawy uszkodzenia ścięgien kości piszczelowej.\nPacjenci często opisują uraz jako nagłe ostre zgięcie pleców stopy, często odczuwają pęknięcie lub kliknięcie w okolicy zewnętrznej kostki.\nPacjenci skarżą się na kliknięcia, pękanie, uczucie niestabilności i ból na zewnętrznej powierzchni stawu skokowego.\nPodczas badania, w przypadku ostrego urazu, stwierdza się obrzęk wzdłuż tylnej powierzchni zewnętrznej kostki, ból podczas palpacji ścięgien mięśni brzusznych, z napięciem mięśni, podwichnięciem ścięgien. Przy pasywnym zgięciu pleców pacjent ma wrażenie podwichnięcia i niestabilności, czasami można wyczuć dotknięte zwichnięte ścięgno.\nWażną rolę w diagnozie odgrywają ultrasonografia i rezonans magnetyczny, często podczas badania takich nieprawidłowości, jak 4. mięsień włóknisty, ujawnia się nisko położony brzuch krótkiego mięśnia włóknistego.\nLeczenie uszkodzenia ścięgien mięśni strzałkowych.\nWśród sportowców nieprofesjonalnych możliwe jest leczenie zachowawcze. Okrągły odlew gipsowy dolnej części nogi nakłada się w pozycji neutralnej, chodząc z dodatkowym wsparciem o kulach przez okres 6 tygodni. Wynik leczenia zachowawczego jest dobry w 50% przypadków. Ale dla przeciętnego człowieka, a nie sportowca, wynik ten może być wystarczający.\nLeczenie chirurgiczne zalecane wśród profesjonalnych sportowców.\nW przypadku ostrego uszkodzenia przywracana jest integralność elementu podtrzymującego ścięgno. W przewlekłych przewlekłych urazach - pogłębienie bruzdy na tylnej powierzchni kości strzałkowej. Można również wykonać zastępując element podtrzymujący ścięgno przeszczepem ze ścięgna podeszwowego, pogłębiając rowek z powodu przeszczepu bloku kostnego / osteotomii.\nW niektórych przypadkach dochodzi do tak zwanego uszkodzenia rozszczepionego, podłużnego wycięcia ścięgna krótkiego mięśnia włóknistego. W takim przypadku nie występuje zatrzymanie elementu ustalającego, a także zwichnięcie ścięgien od bruzdy. Spłaszczanie i spłaszczanie ścięgna można wykryć za pomocą MRI, klinika tej patologii jest podobna do kliniki z przemieszczeniem ścięgien strzałkowych. Leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. Zaleca się leczenie chirurgiczne: w przypadku ostrych urazów, zwężenie ścięgna ścięgien, w przypadku urazów przewlekłych - oczyszczenie rany i ścięgien części bliższej i dystalnej ścięgnem długiego mięśnia strzałkowego. Możliwy jest również automatyczny lub alloprzeszczep..\nOprócz zwichnięć / pęknięć poprzecznych i podłużnych, uszkodzenie ścięgien mięśni strzałkowych może objawiać się w postaci zapalenia ścięgien i ścięgien. Czynnikiem wywołującym jest zwykle przeciążenie funkcjonalne. Obrzęk, ból w projekcji ścięgien mięśni brzusznych, zaburzenia chodu, ból nasila się podczas chodzenia.\nUszkodzenie może być na różnych poziomach, zarówno proksymalnym - powyżej poziomu zewnętrznej kostki, jak i na poziomie guzka włóknistego kości piętowej, dolnego elementu przytrzymującego mięśnie włókniste oraz miejsca przywiązania.\nLeczenie zależy zarówno od lokalizacji, jak i charakteru szkody. Na wczesnych etapach możliwe jest stosowanie metod zachowawczych. Przewlekłe zapalenie pochewki ścięgna prowadzi do obrzęku, pogrubienia ścięgna, jest naruszony w kanale, co powoduje dalsze pogorszenie. W zależności od poziomu naruszenia ścięgna konieczne może być zwolnienie go na poziomie górnych / dolnych elementów ustalających, osteotomia strzępki kości piętowej, usunięcie zwyrodnieniowo zmienionych odcinków ścięgna z możliwą auto lub alloplastyką.\nBól w nogach myszy\nBól mięśni łydek jest wynikiem stanu zapalnego, skręceń, urazu lub choroby. Bolesne odczucia mogą być również wariantem normy, jeśli występują po wysiłku fizycznym. Ten objaw nie wymaga specjalnego leczenia, wystarczy zapewnić stopie dobry odpoczynek i nie obciążać go, dopóki nie zostanie całkowicie wyleczony. Jednak siniakom i urazom może towarzyszyć poważne uszkodzenie, a długotrwały przewlekły ból powinien być podstawą do bardziej szczegółowego badania.\nLudzką kość piszczelową reprezentują dwie długie rurkowate kości - piszczel i kość strzałkowa. Z góry są połączone ruchomym stawem (staw kolanowy) z kośćmi uda, od dołu tworzą staw skokowy. Wszystkie mięśnie dolnej części nogi są połączone w 3 grupach: z tyłu, z przodu i z boku (z boku). Oto mięśnie:\npiszczel przedni - znajduje się z przodu, bierze udział w przedłużaniu i obracaniu stopy;\ndługi prostownik palców - przechodzi wzdłuż przedniej powierzchni nogi, w obszarze stopy jest podzielony na 5 ścięgien, które rozciągają się do palców (z wyjątkiem dużych) i kości śródstopia;\ndługi prostownik kciuka - leży równolegle do prostownika pozostałych palców;\nmięsień trójgłowy piszczeli - największy, utworzony przez soleus i łydki, położony z tyłu;\ndługie zginacze palców i kciuka;\ntylne mięśnie piszczelowe i podkolanowe;\ndługie i krótkie mięśnie strzałkowe.\nW obszarze przywiązania do kości każdy mięsień przechodzi do ścięgna - silnego i nieelastycznego tworzenia tkanki łącznej. Ponadto więzadła są obecne w obszarze każdego stawu - utrzymują stawy we właściwej pozycji i zapobiegają ich przemieszczeniu.\nPrzyczyny bólu mięśni dolnej części nogi i ich objawy\nObjawem bólu mięśni nóg jest bóle mięśni. Jego objawy będą podobne, ale przyczyny będą różne. Lokalizacja bólu i jego natura jest ważna - może być ostra lub przewlekła, boląca, skalecząca. Warto również wziąć pod uwagę siniaki i urazy w tym obszarze, w tym długotrwałe.\nGłównym powodem bólu mięśni jest ich stan zapalny lub uszkodzenie włókien. Ból występuje w pewnym obszarze lub rozciąga się na całą podudzie. W większości przypadków ich przyczyna jest oczywista (upadki lub siniaki poprzedzające wystąpienie pierwszych objawów), ale niektóre choroby wymagają bardziej szczegółowej diagnozy..\nZapalenie mięśni jest zapaleniem tkanki mięśniowej. Proces ten może być związany z nieostrożnymi ruchami, pęknięciami poszczególnych włókien mięśniowych lub innymi uszkodzeniami mechanicznymi. Najbardziej niebezpiecznym stanem jest ropne zapalenie wywołane przez bakterie. Może rozpocząć się od zakażenia otwartych ran lub zakażenia krwią z odległych ognisk.\nAseptyczne (nie ropne) zapalenie mięśni objawia się charakterystycznymi objawami:\nból ma wyraźną lokalizację, zwiększa się w ruchu i z palpacją;\nzaczerwienienie skóry na uszkodzonym obszarze;\nmoże wystąpić obrzęk.\nJeśli nie zaczniesz leczenia na czas i nadal będziesz obciążać stan zapalny nogi, rozwija się osłabienie mięśni. Ponadto proces zaczyna rozprzestrzeniać się na zdrową kończynę z powodu zwiększonego obciążenia podczas chodzenia.\nĆwicz ból mięśni i zmęczenie\nNajczęstszą przyczyną bólu mięśni jest zmęczenie po intensywnych ćwiczeniach. Jeśli długo ładujesz kończynę bez możliwości odpoczynku, poszczególne włókna mięśniowe tracą elastyczność i ulegają obrażeniom. Ten objaw często objawia się po uruchomieniu na twardej nawierzchni asfaltowej, zwłaszcza jeśli nie wybierzesz odpowiednich butów..\nW każdej części podudzia mogą wystąpić bolesne odczucia. Dzięki ich lokalizacji można ustalić, która grupa mięśni boli i jakie obciążenia to spowodowały. Dyskomfort z przodu wskazuje na uszkodzenie prostowników i objawia się, gdy przeniesiesz ciężar na piętę. Ból w tylnej części nogi jest oznaką zapalenia mięśni prostownika. Objaw ten często objawia się po biegu na nierównej powierzchni lub przy nieprawidłowym ustawieniu stóp w ruchu..\nSkurcze mięśni - przyczyny i objawy\nSkurcz jest mimowolnym skurczem jednego mięśnia lub grupy mięśni. Objaw objawia się nagłym napięciem w dolnej części nogi i ostrym bólem. Zjawisko to może być spowodowane kilkoma czynnikami:\nniedostateczne krążenie krwi;\nNapady często występują w nocy. Jeśli są trwałe, należy przejść dokładniejsze badanie. Skurcz może być również spowodowany zwężeniem naczyń krwionośnych podczas gwałtownej zmiany temperatury powietrza..\nSkręcenia mięśni i łzy\nRozciąganie mięśni jest jednym z najczęstszych urazów. Można go uzyskać nie tylko podczas uprawiania sportu, ale także w życiu codziennym. Mięśnie dolnej części nogi są uszkodzone, w tym gdy kostka jest schowana, spada lub przy zwiększonym obciążeniu. Ryzyko zranienia wzrasta w przypadku noszenia niewłaściwie dobranych butów lub szpilek..\nRozciąganie mięśni nóg można określić za pomocą charakterystycznych znaków:\nzapalenie i zaczerwienienie skóry w pewnym obszarze;\nobrzęki, które mogą spaść, w tym na stopy;\nnapięcie mięśni i wzrost lokalnej temperatury;\nból nasilony przez dotykanie lub chodzenie.\nZerwanie mięśni jest niebezpiecznym urazem. Włókna tracą swoją integralność, a uszkodzony mięsień nie może wykonywać swoich funkcji. W momencie upadku lub urazu odczuwa się ostry ból, ofiara nie może spoczywać na kończynie. W krótkim czasie pojawia się rozległy krwiak. Jeśli nastąpiło częściowe zerwanie mięśnia, może ono zregenerować się pod warunkiem całkowitego odpoczynku. Całkowite zerwanie wymaga operacji.\nZespół Crash to uszkodzenie tkanek miękkich w wyniku silnego lub długotrwałego ucisku. Pod wpływem czynników zewnętrznych lub wewnętrznych dochodzi do zniszczenia ścian naczyń krwionośnych, co objawia się głębokimi krwiakami. Włókna mięśniowe stopniowo zanikają, jeśli ciśnienie będzie się utrzymywać, może rozwinąć się martwica komórek. Ból w tym przypadku jest ciągłą, bolącą, zaburzoną funkcją motoryczną kończyny.\nKrwiak spontaniczny mięśni w dolnej części nogi\nNazywa się spontaniczne krwiaki, które występują w wyniku uszkodzenia naczyń krwionośnych bez obrażeń. Przyczynami tego zespołu mogą być różne choroby układu sercowo-naczyniowego i zaburzenia krwawienia, w tym te spowodowane przyjmowaniem leków. Goleń powiększa się, pod skórą pojawiają się krwotoki o różnych średnicach, występuje ciągły ból.\nChoroby więzadeł i ścięgien, które objawiają się bólami mięśni\nMięśnie dolnej części nogi są związane ze stanem aparatu ścięgno-więzadłowego. Ścięgna są końcowymi odcinkami mięśni i wpływają na ich stan funkcjonalny. Procesy zapalne rozpoczynające się w którejkolwiek z tych struktur często rozciągają się również na tkankę mięśniową. Główny bolesny punkt skupienia znajduje się w pobliżu stawów, a następnie może przenieść się na całą powierzchnię nogi.\nZapalenie ścięgna nazywa się zapaleniem ścięgien, a jeśli proces wpływa na jego błonę - zapalenie ścięgien. Choroba ta często wiąże się z urazami, upadkami lub schowaniem nogi w kostce lub kolanie..\nUszkodzeniu towarzyszą charakterystyczne objawy:\nostry ból, który nasila się wraz z obciążeniem kończyny;\nból jest mniej wyraźny przy pasywnych ruchach (podczas zginania nóg rękami);\npodczas badania palpacyjnego ból nasila się;\nskóra nad zapalonym ścięgnem zmienia kolor na czerwony, lokalna temperatura wzrasta;\npodczas zginania i rozpinania nogi słychać dźwięk marszczenia (chrzęst).\nW zapaleniu ścięgien i zapaleniu ścięgien i ścięgien ścięgna tracą siłę i nie mogą w pełni spełniać swojej funkcji. Do czasu wyzdrowienia ćwiczenia należy znormalizować i założyć opatrunek podtrzymujący. W przeciwnym razie zwiększa się ryzyko zerwania ścięgna i całkowitej utraty ruchomości kończyn..\nUszkodzenie więzadeł rzepki\nWłasne więzadło rzepki znajduje się w dolnej części kolana i łączy rzepkę z kościami dolnej części nogi. Jego przewlekłe zapalenie nazywane jest „kolanem skoczka” i często objawia się u profesjonalnych sportowców. Ból z takimi uszkodzeniami występuje, gdy ciężar nagle przenosi się na kończynę lub podczas skoku. Zagrożone są także osoby starsze - z wiekiem ścięgna tracą elastyczność, a mikrourazy dochodzą do siebie dłużej.\nChoroba objawia się kompleksem charakterystycznych objawów:\nból w górnej części nogi, pod kolanem;\nból nasila się podczas chodzenia i naciskania rzepki;\nobrzęk w okolicy więzadła.\nBardziej niebezpiecznym urazem jest zerwanie więzadła rzepki. Może wystąpić z ostrym skurczem mięśnia czworogłowego uda w pozycji, w której zgięte jest kolano. Zerwanie tego więzadła jest najczęściej związane z nieudanym lądowaniem po skoku lub upadkiem na nierówną powierzchnię. W momencie urazu słychać chrupnięcie, po którym osoba poszkodowana nie może oprzeć się na nodze. Przedłużenie nogi w kolanie staje się niemożliwe. Kiedy więzadło jest całkowicie rozdarte, rzepka przesuwa się w górę.\nUrazy ścięgien Achillesa i choroby\nŚcięgno Achillesa znajduje się na tylnej powierzchni dolnej części nogi, w miejscu przyczepienia tricepsa do kości piętowej. Pomimo faktu, że ta struktura jest najbardziej trwała w ludzkim ciele, przenosi duże obciążenie i często jest uszkadzana. Istnieje kilka możliwych obrażeń tego ścięgna, którym towarzyszy ból mięśni dolnej części nogi:\nzapalenie (zapalenie ścięgien, zapalenie pochewki ścięgna);\nŚcięgno jest silnym sznurkiem tkanki łącznej, a jego włókna nie rozciągają się. Uraz zwany rozciąganiem jest zerwaniem małej wiązki włókien. Procesowi towarzyszy stan zapalny tkanek miękkich i mięśniowych, a ból pojawia się bezpośrednio nad stawem skokowym i rozciąga się na tylną powierzchnię dolnej części nogi. Całkowite zerwanie ścięgna jest niebezpiecznym urazem, który prowadzi do utraty funkcji kończyny..\nWięzadła utrzymują staw skokowy w anatomicznie poprawnej pozycji i kontrolują jego amplitudę podczas chodzenia. Jeśli zostaną uszkodzone, proces zapalny rozprzestrzenia się na mięśnie nogi i stopy, czemu towarzyszy ból.\nIstnieje kilka opcji urazów więzadeł stawu skokowego:\nzapalenie - pacjent wygodnie trzyma stopę w lekko podniesionej pozycji z powodu bólu i napięcia mięśni nóg;\nrozciąganie - występuje, gdy stopa jest wsunięta lub upuszczona na boczną powierzchnię;\npęknięcie - niebezpieczny stan, w którym więzadła całkowicie tracą swoją integralność anatomiczną.\nStaw skokowy puchnie po urazie, mogą pojawić się krwiaki i obrzęk. Proces zapalny stopniowo rozprzestrzenia się na mięśnie i miękkie tkanki podskórne. Ponadto objawia się ból mięśni z powodu stałego wymuszonego napięcia nogi.\nPrzeprowadzane jest kompleksowe badanie w celu zdiagnozowania bólu w dolnej części nogi. Konieczne jest ustalenie, które struktury są uszkodzone i jak niebezpieczne jest obrażenie. Pacjent może potrzebować następujących testów:\nRentgen - określa integralność kości i otaczających tkanek;\nUSG - wykonywane w celu zdiagnozowania stanu mięśni;\nMRI, CT - dodatkowe badanie trójwymiarowej wizualizacji stanu tkanek;\nelektromiografia - metoda oceny wrażliwości i przewodnictwa mięśni.\nPrzed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że ból w dolnej części nogi jest spowodowany właśnie uszkodzeniem mięśni. Bolesne odczucia mogą być wywoływane przez patologie stawów (zapalenie stawów, artroza), naczyń krwionośnych (zakrzepowe zapalenie żył, żylaki) i inne stany. Istnieje również ryzyko pęknięcia kości w wyniku urazów..\nPierwsza pomoc w przypadku urazów mięśni nóg obejmie unieruchomienie kończyny i zimny kompres (można użyć lodu owiniętego kilkoma warstwami tkanki). Dodatkowo możesz przyjmować leki przeciwbólowe. Pacjent będzie musiał odpocząć przez cały okres leczenia, a obciążenie nogi określa się w zależności od ciężkości urazu.\nLeczenie zachowawcze obejmuje kilka metod:\nniesteroidowe leki przeciwzapalne do użytku zewnętrznego (maści, kremy, żele);\nmasaż (przeprowadzany przez specjalistę);\nćwiczenia fizjoterapeutyczne mające na celu przywrócenie siły i elastyczności mięśni.\nInterwencja chirurgiczna jest wskazana tylko w przypadku złożonych obrażeń związanych z całkowitym pęknięciem mięśni, więzadeł lub ścięgien. Ich integralność zostaje przywrócona, a gojenie odbywa się pod gipsowym odlewem. Bolesne odczucia mogą nadal przeszkadzać pacjentowi przez cały okres leczenia, a następnie powracać po nadmiernym wysiłku fizycznym.\nBól mięśni nóg jest objawem różnych urazów i chorób. Może być ostry i przewlekły, przejawiać się w napadach lub przeszkadzać pacjentowi w ciągu dnia. W większości przypadków objaw ten wiąże się z przedłużonym wysiłkiem i zmęczeniem mięśni, więc znika po dobrym odpoczynku. Jeśli przejawia się regularnie - warto zbadać go przez lekarza.\nBól w przednim mięśniu piszczelowym podczas chodzenia\nDyskomfort w przednim mięśniu piszczelowym (BM) jest rodzajem urazu, przed którym nikt nie jest bezpieczny. Możesz aktywnie uprawiać sport, rano chodzić do metra i z powrotem, a jeszcze pewnego dnia poczujesz ból w okolicy goleni. Co to za uszkodzenie i jak temu zapobiec?\nJak rozpoznać przedni uraz BM\nOsobie nie znającej anatomii nie jest łatwo wyobrazić sobie strukturę własnego szkieletu. Jeśli ból występuje poniżej kolana, ale powyżej kostki na zewnątrz dolnej części nogi - problemu należy szukać w przednim mięśniu.\nJest odpowiedzialna za podnoszenie stopy w ciele, jej pochylenie, utrzymuje równowagę, gdy stoimy, i jest najbardziej aktywna w tańcu i sporcie. Jednym z symptomów urazu jest bolesna ruchliwość i osłabienie stawów kostki, uniemożliwiające spokojne chodzenie.\nWiele osób ma problemy z nogami, ale większość stara się odłożyć wizytę u lekarza do momentu krytycznego, nie dając dyskomfortu znaczenia.\nNadmierny wysiłek podczas uprawiania sportu, a także nieoczekiwany skurcz, zwykle stają się czynnikiem prowokującym, a ludzie o płaskich stopach są zagrożeni.\nSame w sobie pojawiają się nieprzyjemne odczucia z powodu skurczu i występują z jednego z powodów:\nPo zranieniu ciało próbuje się bronić, powodując mimowolne skurcze mięśnia przedniego, co powoduje dyskomfort.\nNiewłaściwa postawa może również powodować dyskomfort..\nSytuacje stresowe: ciało reaguje na stres emocjonalny.\nPrzy dużej ilości aktywności fizycznej, zwłaszcza jeśli jest to stała praca.\nBolesność po treningu\nJeśli odczuwasz ból po uprawianiu sportu, jest to prawie naturalne, ponieważ występuje najczęściej z następujących powodów:\nOsoba zaczęła angażować się po długim czasie od ostatniego treningu lub po raz pierwszy, przekraczając swoją początkową normę.\nDo programu ćwiczeń dodano nowy element, do którego ciało jeszcze nie miało czasu się przyzwyczaić; w takim przypadku konsekwencji można uniknąć, rozpoczynając nowe działanie delikatnie i krok po kroku.\nNadmierne zajęcia sportowe powodują również dyskomfort..\nNiewłaściwe wykonanie ćwiczeń lub słaba rozgrzewka przed rozpoczęciem zajęć. Nawet jeśli nie ma pragnienia, konieczne jest rozciągnięcie; potrafi robić elementy jogi.\nNiewygodne buty, nawet jeśli na początku tak się nie wydają. Nie trać pieniędzy na specjalny sprzęt sportowy.\nBól podczas chodzenia lub biegania\nJeśli przedni mięsień piszczelowy boli podczas biegania lub chodzenia, bez znacznych obciążeń sportowych, problem polega na tym, że:\nZła technika - ćwicząc bez trenera warto wcześniej obejrzeć kilka lekcji wideo, przeczytać dostępne materiały.\nNiewłaściwe odżywianie przed lub w trakcie ćwiczeń - monitoruj równowagę składników odżywczych w ciele.\nNiewygodne buty, zwłaszcza z płaskimi stopami - najlepiej przynajmniej wkładki ortopedyczne.\nBieganie po twardej nawierzchni (asfalt) - zaleca się, aby biegać po brudnej nawierzchni.\nMożliwe, że problem leży w patologii ortopedycznej (deformacja stopy).\nNie ma szczególnych trudności w samodzielnym leczeniu przedniej BM, ale jeśli nie nastąpi poprawa lub pogorszenie stanu, koniecznie skonsultuj się z lekarzem, aby ból nie stał się przewlekły.\nPrzede wszystkim daj odpocząć kontuzjowanej nodze i staraj się unikać wysiłku fizycznego. Nie chodź po twardych i sztucznych nawierzchniach - nie bez powodu piłka nożna jest niebezpieczna dla syntetycznej murawy. Pożądane jest bandażowanie kończyny materiałem lub elastycznym bandażem, aby znaleźć najbardziej wygodne buty.\nNie jest konieczne całkowite zaprzestanie treningu, ale musisz poświęcić więcej czasu na przygotowanie i rozciąganie, ponieważ pomaga to rozwijać mięśnie, czyniąc je elastycznymi. Różnorodne opatrunki są oferowane sportowcom, które są sprzedawane w wyspecjalizowanych sklepach..\nAby złagodzić stany zapalne, użyj przeciwzapalnych maści i żeli: Voltaren, Fastum, Nimid. Ale w przypadku ostrego bólu, zasinienia, zasinienia i obrzęku mięśni badanie (ultradźwięki, radiografia) powinno zostać natychmiast przeprowadzone przez ortopedę.\nAby uniknąć uszkodzenia mięśnia piszczelowego, monitoruj jednolitość i stopniowy wzrost stresu, zdobądź odpowiednie buty ortopedyczne, staraj się jeść wysokiej jakości i zrównoważone.\nZapalenie otrzewnej ścięgien mięśni strzałkowych\nZapalenie ścięgna to zapalna zmiana ścięgien, której często towarzyszą zmiany zwyrodnieniowe i dystroficzne. Choroba często dotyka mężczyzn, co wiąże się z charakterem ich działalności zawodowej..\nUszkodzenia małych więzadeł zlokalizowanych w okolicy stopy prowadzą do upośledzenia funkcji palców stóp.\nŚcięgna mięśni zaangażowane w ruch stawu skokowego i stopy są ściśle powiązane. Zmiany zapalne ścięgien tych mięśni są połączone w nazwie „zapalenie ścięgien stóp”.\nW przypadku zapalenia ścięgien grupy mięśni brzusznych zlokalizowanych po bocznej (zewnętrznej) stronie podudzia następuje zapalenie ścięgien.\nNajczęstsze przyczyny występowania:\nNadmierny lub przedłużony monotonny wysiłek fizyczny, prowadzący do mikrourazów i nadmiernego rozciągania (najczęściej),\nZakaźne i zapalne procesy tkanek miękkich w ścięgna,\nPatologia układu odpornościowego,\nAnatomiczne cechy konkretnej osoby.\nWedług Burmana zapalenie otrzewnej mięśni podbrzusza jest zwykle zlokalizowane w trzech miejscach:\nW obszarze strzałki wzdłuż tylnej powierzchni zewnętrznej kostki,\nW tunelu utworzonym przez przywiązanie więzadła piętowo-włóknistego do guzka włóknistego kości piętowej,\nNa powierzchni podeszwy kości prostopadłościennej.\nZapalenie otrzewnej prawie zawsze ma przewlekły zwężający charakter i występuje u osób z dobrze rozwiniętym guzkiem. Tak widoczne guzki występują u 40% ludzi, a Burman, operujący 25 pacjentów z przewlekłym zapaleniem otrzewnej mięśni brzusznych, stwierdził ostre pogrubienie włóknistej pochwy w miejscu przyczepienia do guzka włóknistego w 6. We wszystkich przypadkach samo ścięgno było nietknięte, a po resekcji zwężonego przypadku we wszystkich przypadkach ból ustał.\nZapaleniu ścięgna towarzyszy szereg objawów, które obejmują:\nUczucia bólu zwykle rozwijają się stopniowo, pojawiając się początkowo tylko przy znacznym wysiłku fizycznym. Po pojawieniu się bólu ze stosunkowo niewyrażonymi obciążeniami. W przewlekłym przebiegu choroby ból może mieć stały napadowy charakter.\nZaczerwienienie skóry w rzucie dotkniętych ścięgien,\nLokalny wzrost temperatury skóry,\nNaruszenie funkcji (zmniejszenie głośności ruchów stóp),\nJednym z powszechnych objawów jest pękanie ścięgien podczas ruchów stóp - co wskazuje na zwężenie ścięgna.\nBadanie ujawnia ból podczas dotykania dotkniętego ścięgna, ujawnia umiarkowany obrzęk. Czasami można wyczuć foki („guzki”), które powstają w wyniku proliferacji tkanki włóknistej lub zwapnień.\nW nowoczesnych warunkach do diagnozy stosuje się ultrasonografię i MRI. Czułość i dokładność ultradźwięków jest wyższa w porównaniu z MRI. Miller opisał dwa przypadki zapalenia otrzewnej z częściowym zerwaniem ścięgna, nie wykryte przez MRI, ale wykryte za pomocą ultrasonografii.\nLeczenie zapalenia otrzewnej ścięgien mięśni brzusznych\nW przewlekłym zapaleniu otrzewnej bez zerwania ścięgna najpierw stosuje się konserwatywne metody leczenia:\nPrzepisywanie leków przeciwzapalnych,\nNiektórzy ortopedzi nie znajdują wskazań do chirurgicznego leczenia przewlekłego zapalenia otrzewnej. Ale większość uważa, że przy przedłużającym się bólu i częstych zaostrzeniach wskazane jest operacyjne uwolnienie pochwy i ścięgna. W przypadku wykrycia pęknięcia śródmiąższowego konieczne jest leczenie strefy pęknięcia z przywróceniem ścięgna lub tenodesis..\nW przewlekłym zwężającym zapaleniu więzadła, gdy ból i trzask powstają w wyniku tarcia ścięgna o ścięgno, można wykonać wycięcie krótkiego mięśnia włóknistego..\nKrause, Brodsky decydują o wyborze metody leczenia w zależności od stopnia uszkodzenia tkanki ścięgna. Tak więc, jeśli po wycięciu podartych i nieżywotnych włókien centralnych pozostanie więcej niż 50% żywej tkanki ścięgien, wówczas należy ją przywrócić, jeśli mniej niż 50%, to bliższą i dystalną tenodezę do nienaruszonego ścięgna.\nOstatnio pojawiły się doniesienia o zastosowaniu leczniczych celów tendoskopii. Van Dijk, Kort zastosował go u 9 pacjentów. Wskazaniami były:\nPękanie i klikanie w procesie zwężenia,\nW trzech wycięto zrosty, w jednym wycięto przerośnięty guz guzowy kości piętowej. Wszystko miało dobry wynik..\nManifestacje i leczenie przedniego zespołu mięśni piszczelowych\nPrzedni mięsień piszczelowy leży powierzchownie, zajmując centralną pozycję w grupie elementów składowych dolnej części nogi. Jest długi i wąski, z wewnętrzną krawędzią graniczącą z przednią krawędzią kości i zewnętrzną krawędzią z długim prostownikiem palców. Zaczyna się od bocznego kłykcia, powierzchni bocznej piszczeli i błony międzykostnej. W dolnej jednej trzeciej nogi przechodzi w ścięgno.\nPrzedni piszczel działa na podniesienie stopy.\nZespół przedniego mięśnia piszczelowego objawia się bólem na zewnętrznej powierzchni dolnej części nogi. Zjawisko to nazywane jest również zespołem piszczelowym lub „rozszczepieniem goleni”. Czuliśmy to pod dużym stresem, na przykład wspinanie się pod górę przez długi czas lub bieganie za długo. Jest to wspólna koncepcja identyfikacji bólów, które mogą powodować kilka różnych przyczyn: choroba przedniego łóżka powięziowego, zapalenie ścięgien, złamanie zmęczeniowe, pogrubienie łuku stopy itp..\nGłównym czynnikiem występującym w tej chorobie jest ostry i zbyt duży nacisk na nogę..\nMoże również prowokować:\nguz lub inne obrażenia;\nniewłaściwe bieganie lub chodzenie;\ndługie treningi na twardych podłogach;\npłaskie stopy i inne zaburzenia stóp.\nDzięki aktywnym ćwiczeniom, szczególnie na twardej powierzchni, mięsień przyjmuje czterokrotnie masę ciała. Jeśli nie jest wystarczająco rozwinięty lub zraniony, dochodzi do skurczu i przeciążenia, co powoduje ból.\nZespół przedniego mięśnia piszczelowego objawia się następującymi objawami:\nprzednia krawędź dolnej części nogi jest bardzo obolała. Pojawiają się nieprzyjemne odczucia i stają się silniejsze rano. W trudnym przypadku ból występuje na każdym kroku.\nzwiększony ból podczas ruchu (bieganie, skakanie itp.)\nobrzęk kończyn w tym miejscu.\nJak tylko poczujesz objawy, powinieneś natychmiast zmniejszyć obciążenie lub całkowicie je wyeliminować. Zimny kompres pomaga dobrze.\nPo badaniu lekarz wyśle cię na zdjęcie rentgenowskie i USG, aby wykluczyć możliwość pęknięcia lub innych obrażeń..\nLeczenie odbywa się metodami zachowawczymi..\nPrzede wszystkim pacjent jest chroniony przed wszelkim wysiłkiem fizycznym i daje stopie odpoczynek. Podczas chodzenia należy unikać twardych powierzchni i syntetycznych śladów. Wybrano najcichsze i najwygodniejsze buty. Stopę należy zabandażować zwykłym lub elastycznym bandażem. W zależności od przyczyny zespołu stosuje się różne opatrunki. Jest to najlepszy sposób, jeśli dana osoba chce się poruszać i uprawiać sport..\nAby usunąć stany zapalne, stosuje się specjalne maści, opatrunki i płyny. Pomaga terapia falą uderzeniową..\nMasaż pomaga się zrelaksować i ujędrnić..\nNie trzeba całkowicie przerywać treningu, musi być starannie zaprojektowany i rozciągnięty. Rozciąganie jest bardzo ważne, ponieważ pomaga rozluźnić mięśnie i uelastycznić je..\nAby uniknąć tego nieprzyjemnego zespołu, należy zachować ostrożność, aby obciążenia były równomierne i zwiększały się stopniowo. Wybierz odpowiednie buty i spróbuj zaprojektować całą nogę z tej samej jakości, ponieważ najsłabsza część cierpi pierwszą rzecz pod wpływem stresu.\nJeśli pojawią się te odczucia, skonsultuj się z lekarzem, aby ból nie stał się przewlekły.\nShin boli. Przyczyny, rodzaje bólu, patologie, które powodują ból, pomagają w bólu dolnej części nogi\nBól w dolnej części nogi może wystąpić w normalnych warunkach (na przykład podczas wysiłku fizycznego), a także w wyniku różnych uszkodzeń tkanek dolnej nogi z chorobami pleców, chorobami kręgosłupa, nerwów lub naczyń krwionośnych. W większości przypadków zespół bólu i jego przyczyny ustępują same w krótkim czasie, nie powodując poważnej szkody dla organizmu. Jednocześnie pojawienie się bólu może być związane z uszkodzeniem tkanek podudzia lub postępem groźnej choroby, która stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.\nW wątpliwych przypadkach tylko lekarz może ustalić konkretną przyczynę bólu i w odpowiednim czasie zalecić odpowiednie leczenie po dokładnym i kompleksowym badaniu. Dlatego jeśli ból nie ustępuje przez długi czas lub nasila się, nie należy go znosić ani „tłumić” środków przeciwbólowych, ale należy umówić się na wizytę u lekarza rodzinnego lub udać się na pogotowie.\nDolną nogę definiuje się jako dolną nogę, ograniczoną stawem kolanowym powyżej i stawem skokowym poniżej. W związku z wyprostowaną postawą na goleniu osoby pojawia się dość duży ładunek, który powoduje wyraźny rozwój układu mięśniowo-szkieletowego. Jednocześnie uszkodzenie kości, mięśni i wiązadeł podudzia podczas ruchu jest najczęstszą przyczyną bólu w tym obszarze..\nLudzka podudzia obejmuje:\nnerwy dolnej części nogi;\nnaczynia dolnej części nogi;\nLudzka piszczel składa się z dwóch rurkowatych kości. W każdym z nich rozróżnia się korpus kości (odcinek środkowy, długi i prosty) i szyszynki (odcinki o wydłużonym końcu zaangażowane w tworzenie stawów z innymi kościami).\nWiększa kość znajduje się po wewnętrznej stronie nogi. Ciało kości ma kształt trójkąta, którego przednia powierzchnia znajduje się bezpośrednio pod skórą i jest łatwo wyczuwalna. W obszarze górnej szyszynki piszczel rozszerza się i przechodzi w dwa kłykcie - środkowy (środkowy) i boczny (boczny), które biorą udział w tworzeniu stawu kolanowego. Również tutaj kość piszczelowa łączy się ze strzałką przez staw piszczelowy. Staw kolanowy jest ruchomy (możliwe jest wykonywanie ruchów zginających i prostujących), podczas gdy w stawie piszczelowym kości są ściśle przymocowane przez aparat więzadłowy, dlatego ruchy w nim są ograniczone.\nW obszarze dolnej nasady kości piszczelowej znajduje się niewielki występ kości - kostka wewnętrzna, która łączy się z kością skokową stopy i bierze udział w tworzeniu stawu skokowego. W górnej szyszynce (na przedniej powierzchni) znajduje się miejsce o nierównej powierzchni - guzowatość piszczeli, czyli miejsce przyczepienia ścięgien mięśni.\nDotyczy to także długich kości cylindrycznych, ale znacznie cieńszych niż piszczel. Jego górna nasadka jest połączona przegubowo z piszczelem, a dolne końce z boczną kostką, również biorącą udział w tworzeniu stawu skokowego. Między ciałami kości piszczelowej na całej ich długości znajduje się międzykostna błona dolnej nogi, składająca się z gęstej tkanki łącznej i utrzymująca kości w prawidłowej pozycji. Ta błona ma kilka otworów, przez które przechodzą naczynia krwionośne i nerwy.\nGrupa mięśni Nazwy mięśni Wykonywane funkcje\nPierwsza grupa Przedni mięsień piszczelowy Rozciąga stopę w stawie skokowym i obraca ją na zewnątrz.\nDługi prostownik palców Wydłuża stopę i palce u stóp (od 2 do 5).\nDługi prostownik kciuka Rozciąga duży palec u nogi i stopę w stawie skokowym.\nPowrót grupy Mięsień trójgłowy Masywny mięsień zapewniający zgięcie dolnej części nogi i stopy. Wiązki tego mięśnia w dolnej części dolnej części nogi łączą się i tworzą potężne ścięgna kości piętowej (Achillesa).\nMięsień podeszwowy Zagina dolną nogę i stopę.\nMięśnie podkolanowe Pochyla się i obraca goleń do wewnątrz.\nZginacz długiego palca Zgina stopę i palce u stóp (od 2 do 5).\nDługi zginacz dużego palca Zgina stopę i duży palec u nogi.\nMięsień piszczelowy tylny Zgina stopę.\nGrupa boczna Długi mięsień włóknisty Zegnij stopę i podnieś boczną krawędź do góry, odwracając stopę.\nKrótki mięsień włóknisty\nInnerwacja piszczeli odbywa się za pomocą włókien nerwowych piszczeli i wspólnych nerwów strzałkowych, które powstają w dole podkolanowym nerwu kulszowego. Nerw kulszowy zaczyna się w obszarze splotu nerwu krzyżowego, gdzie powstaje z włókien nerwów rdzeniowych krzyżowego rdzenia kręgowego.\nkości dolnej nogi;\nboczna grupa mięśni;\nprzednia grupa mięśni;\nskóra zewnętrznej i tylnej powierzchni dolnej części nogi.\nUszkodzenie nerwów na dowolnym poziomie (w tym uszkodzenie tkanek dolnej nogi, nerwu kulszowego, splotu krzyżowego lub nerwów rdzeniowych) może objawiać się bólem.\nKrew płynie do tkanek piszczelowych przez przednią tętnicę piszczelową (zaopatrując przednią grupę mięśni) i tylną tętnicę piszczelową (zaopatrując boczne i tylne grupy mięśniowe). Odpływ krwi żylnej z tkanek podudzia odbywa się poprzez żyły powierzchowne i głębokie, które komunikują się ze sobą za pośrednictwem tak zwanych żył komunikacyjnych. Naruszenie drożności któregokolwiek z tych odcinków układu żylnego może prowadzić do przelewania innych żył nóg krwią i ich rozszerzania.\nRównież w tkankach podudzia (podobnie jak w innych tkankach ciała) układ limfatyczny, który jest siecią naczyń włosowatych i naczyń krwionośnych, jest dobrze rozwinięty. Chłonka utworzona w tkankach (utworzona w wyniku pocenia się części płynu z naczyń krwionośnych do tkanek) gromadzi się w naczyniach włosowatych limfatycznych, które następnie łączą się w większe naczynia. Cała limfa z kończyn dolnych jest gromadzona w tzw. Przewodzie limfatycznym klatki piersiowej, po czym wchodzi do dużych żył i wraca do krążenia ogólnoustrojowego. Prawidłowe krążenie limfy reguluje metabolizm i jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego (ochronnego) organizmu.\nJak wspomniano wcześniej, staw ten tworzy piszczel, strzałka i kość skokowa. Kościste wypustki piszczeli (tj. Wewnętrzne i zewnętrzne kostki) zakrywają kości skokowe po bokach. Główne ruchy w tym stawie wykonywane są w osi przedniej (zgięcie i wyprost stopy). Możliwe jest również niewielkie uprowadzenie i zmniejszenie stopy..\nWięzadłowy aparat stawu skokowego jest reprezentowany przez silne więzadła, które mocują kości stawowe i zapobiegają ich nadmiernemu przemieszczeniu względem siebie. W obszarze stawu skokowego rozróżnia się więzadła zewnętrzne (kości piętowo-strzałkowe, przednie włókniste kości skokowej i tylne kości skokowe), które przechodzą wzdłuż bocznej powierzchni stawu i mocują go na zewnątrz, a także więzadło naramienne, które mocuje wewnętrzną powierzchnię stawu.\nJakie struktury mogą ulec zapaleniu w dolnej części nogi??\nWszystkie tkanki nogi zawierają bolesne zakończenia nerwowe, których podrażnienie prowadzi do bólu. Mechanizm bólu i jego wygląd mogą się różnić w zależności od uszkodzonej tkanki i charakteru uszkodzenia..\nW dolnej części nogi może ulec uszkodzeniu:\nBól w dolnej części nogi może być spowodowany:\nBezpośrednie uszkodzenie tkanki. Zwykle obserwuje się to podczas urazu, kiedy czynnik urazowy uszkadza zakończenia nerwowe tkanek podudzi, co prowadzi do ostrego krótkotrwałego bólu w miejscu urazu. Ważne jest to, że kiedy ustaje ekspozycja na czynnik traumatyczny, intensywność bólu ustępuje.\nRozwój procesu zapalnego. Każdemu uszkodzeniu tkanki towarzyszy rozwój procesu zapalnego. Ochronne komórki krwi (leukocyty) migrują do miejsca zapalenia, które są niszczone i uwalniają wiele substancji biologicznych do otaczających tkanek, co powoduje ból. Prowadzi to również do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zwiększenia przepuszczalności ściany naczyń, wyjścia płynnej części krwi z łożyska naczyniowego i rozwoju obrzęku tkanek (któremu towarzyszy ściskanie zakończeń nerwowych i pojawienie się „tłoczenia”, „pękania” bólu).\nUpośledzone krążenie krwi. W normalnych warunkach wszystkie komórki w ciele stale uwalniają metaboliczne produkty uboczne, które wraz z przepływem krwi są przenoszone do miejsc ich przetwarzania i wydalania (w wątrobie, nerkach). Jeśli zaburzone jest prawidłowe krążenie krwi lub limfy, te produkty uboczne gromadzą się w tkankach, co wraz z niedotlenieniem tkanek (brak tlenu) prowadzi do jednego z najpoważniejszych rodzajów bólu.\nUszkodzenie nerwów. Uszkodzenie włókien nerwowych na dowolnym poziomie (od rdzenia kręgowego do piszczeli i wspólnych nerwów strzałkowych) prowadzi do patologicznych impulsów bólowych, które są przekazywane do mózgu i mogą powodować uczucie bólu w okolicy tkanek podudzi.\nPrzyczyny bólu goleni\nBól w dolnej części nogi lub stawie skokowym może wystąpić, jeśli układ mięśniowo-szkieletowy obszaru jest uszkodzony (na przykład w wyniku urazu). Przyczyną zespołu bólowego może być także rozwój i postęp infekcji lub innej choroby zapalnej, której towarzyszy uszkodzenie tkanki..\nPrzyczyną bólu w dolnej części nogi może być:\nurazy dolnej części nogi;\nchoroby kości nóg;\nUrazy dolnej części nogi\nchoroby Mechanizm bólu\nStruktura kości Złamanie kości następuje w wyniku siły przekraczającej stopień elastyczności danej kości. Przyczyną złamania może być uderzenie (w tym przypadku siła działa na kość z zewnątrz) lub upadek na nogi z dużej wysokości (w tym przypadku powstaje tzw. Złamanie „młotkowane”).\nBez względu na przyczynę i mechanizm występowania złamaniu kości zawsze towarzyszy silny ostry ból z powodu kilku czynników.\nUszkodzenie kości. W przypadku złamania, podrażnienia śródkostnych receptorów bólu dochodzi do zakończeń nerwowych odpowiedzialnych za powstawanie impulsów nerwowych bólu. Receptory te znajdują się również w okostnej (zewnętrznej skorupie kości), która jest również uszkodzona przez złamanie i zwiększa ból.\nUszkodzenie tkanek miękkich. Wystawienie na czynnik urazowy może mieć wpływ na skórę, mięśnie i inne tkanki dolnej części nogi. Wszystkie są bogate w zakończenia nerwowe, więc ich uszkodzeniom będzie towarzyszył silny ból. Tkanki miękkie mogą być również uszkadzane przez fragmenty kości, które mogą przemieszczać i ściskać naczynia krwionośne, przecinać lub rozrywać mięśnie, skórę.\nUszkodzenie pni nerwowych. W złamaniu fragmenty kości mogą ściskać lub przecinać nerwy dolnej części nogi, czemu towarzyszy pojawienie się bólu w unernieniu uszkodzonego nerwu.\nRozwój procesu zapalnego. Jak wynika z powyższego, złamaniu kości towarzyszy uszkodzenie wielu tkanek i zniszczenie dużej liczby komórek. Uwalniane z nich enzymy i inne substancje biologiczne wywołują rozwój procesu zapalnego, któremu towarzyszy tworzenie i uwalnianie mediatorów zapalenia, obrzęk tkanek i zaburzenie mikrokrążenia. Wszystko to zwiększa nasilenie bólu i prowadzi do pojawienia się przeczulicy bólowej, to znaczy tkanki w obszarze zapalnym stają się niezwykle wrażliwe i osoba może odczuwać ból pod każdym dotknięciem.\nWyjątek od wyżej opisanych zasad można uznać za tzw. „Złamanie patologiczne”, w którym pęka kość uszkodzona w wyniku procesu nowotworowego. W wyniku wzrostu guza dochodzi do zniszczenia struktur kostnych, w wyniku których kość może pękać nawet przy niewielkim obciążeniu (na przykład podczas chodzenia). Jednak guz niszczy nie tylko tkankę kostną, ale także zakończenia nerwowe dotkniętego obszaru, więc jeśli złamaniu nie towarzyszy przemieszczenie fragmentów kości i uszkodzenie otaczających tkanek miękkich, zespół bólu może być lekko wyrażony lub całkowicie nieobecny.\nShin Siniak Termin ten jest stosowany, gdy tkanka dolnej części nogi jest uszkodzona przez tępy przedmiot. W wyniku takiego urazu nie dochodzi do naruszenia integralności anatomicznej tkanek miękkich (skóry, mięśni, ścięgien), jednak następuje ich wyraźny ucisk, który jest główną przyczyną bólu. Pacjent odczuwa maksymalny ból w momencie urazu, a następnie w pierwszych sekundach. Po kilku minutach intensywność bólu może się zmniejszyć, jednak z powodu postępu procesu zapalnego w uszkodzonych tkankach może rozwinąć się zjawisko przeczulicy bólowej.\nSzczególnie niebezpieczny jest posiniaczony goleń na powierzchni przednio-bocznej, gdzie skóra przylega bezpośrednio do piszczeli. W wyniku uderzenia twardym tępym przedmiotem skóra zostanie roztrzaskana między nim a kością, co może prowadzić do martwicy (tj. Martwicy). Może również rozwinąć się zapalenie okostnej kości piszczelowej, które następnie może trafić do samej kości i doprowadzić do uszkodzenia.\nWarto również zauważyć, że w przypadku siniaka naczynia krwionośne są uszkodzone, co może prowadzić do krwotoku. Najniebezpieczniejszym powikłaniem siniaka jest krwiak - jama w tkankach miękkich (zwykle w mięśniach) wypełniona rozlaną krwią. Krwiak ściska otaczające tkanki, naczynia krwionośne i nerwy, co zwiększa nasilenie bólu.\n(zerwanie) mięśni łydek Rozciąganie lub zerwanie mięśnia występuje, jeśli obciążenie wywierane na określony mięsień przekracza jego siłę. W rezultacie pojedyncze włókna mięśniowe nie są w stanie wytrzymać i są rozdarte..\nRozciąganie mięśnia najczęściej występuje w obszarze ścięgna (czyli miejsca przyczepienia do kości), jednak można zaobserwować pęknięcia samych włókien mięśniowych. W ciężkich przypadkach (na przykład w wypadkach) może wystąpić całkowite oddzielenie mięśnia od kości. W tym momencie osoba odczuwa silny ból związany z uszkodzeniem domięśniowych receptorów nerwowych. Ból jest ostry, zszywany, nasila się przy każdej próbie zmniejszenia uszkodzonego mięśnia (z zgięciem lub wyprostem dolnej części nogi, stopy, palców stóp).\nW pierwszych godzinach po urazie rozwija się proces zapalny w uszkodzonych tkankach, co zwiększa nasilenie bólu. Ponadto pęknięciu włókien mięśniowych zawsze towarzyszy krwawienie, co może prowadzić do powstania krwiaka.\nSkręcenie kostki Więzadła stawu skokowego są dość silne (ze względu na duże obciążenia nałożone na ten obszar), jednak mogą zostać uszkodzone. Skręcenie lub zerwanie więzadeł zwykle występuje podczas uprawiania sportu lub podczas normalnego chodzenia (jeśli osoba „schowała nogę”), gdy ciężar całego ciała przenoszony jest nie na stopę i piętę, ale na aparat więzadłowy.\nW momencie zerwania więzadła osoba odczuwa silny ostry ból w stawie skokowym. Każdym próbom poruszania stopą lub dotykania uszkodzonego obszaru towarzyszy zwiększony ból. Dość szybko (czasami w ciągu 10 do 20 minut) obszar stawu puchnie, staje się obrzęknięty i bolesny z powodu rozwoju stanu zapalnego.\nZwichnięcie stawu skokowego Zwichnięcie jest stanem patologicznym, w którym z powodu zerwania więzadeł utrwala się utrata kości stawu skokowego i są one przemieszczane względem siebie. Przyczyną zwichnięcia jest zwykle upadek lub nieudane lądowanie na stopie. W momencie zwichnięcia pacjent odczuwa silny ból, który z czasem wzrasta. Jednocześnie stopa może znajdować się w nienaturalnie zgiętej pozycji wewnętrznej (rzadziej zakrzywionej na zewnątrz). Wszelkie próby stania na uszkodzonej nodze, poruszania stopą lub dotykania (odczuwania) obszaru uszkodzenia prowadzą do zwiększonego bólu.\nChoroba kości piszczelowej\nNazwa choroby Mechanizm bólu\n(Choroba Osgooda-Schlattera) Choroba ta występuje głównie u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 20 lat, które aktywnie uprawiają sport (bieganie, piłka nożna, koszykówka).\nBulwiastość piszczeli znajduje się na przedniej powierzchni górnej szyszynki. W tym momencie przymocowane jest do niego ścięgno mięśnia czworogłowego uda, które rozciąga dolną nogę w stawie kolanowym. W wyniku szybkiego wzrostu kości (co jest typowe dla tego wieku) i zwiększonego obciążenia mięśni nóg dochodzi do mikrourazenia tego obszaru, co ostatecznie prowadzi do upośledzenia dopływu krwi lub nawet do martwicy (śmierci) tkanki kostnej.\nBól w chorobie Osgooda-Schlattera występuje stopniowo, ale pierwszy epizod zwykle wiąże się z ciężkim treningiem fizycznym. Intensywność bólu jest początkowo słaba, ale z czasem wzrasta. Ból, nasilony przez wyprost nogi i prawie całkowicie ustępuje w spoczynku.\nOsteitis deformans W normalnych warunkach substancja kostna jest stale aktualizowana. Niektóre komórki (zwane osteoklastami) niszczą tkankę kostną, podczas gdy inne (zwane osteoblastami) ją przywracają. W przypadku deformującego zapalenia kości zwiększa się aktywność obu komórek, w wyniku czego niektóre części kości są najpierw niszczone przez osteoklasty, a następnie ponownie formowane z osteoblastami. Jednak struktura nowo powstałej tkanki kostnej jest zaburzona, w wyniku czego staje się ona mniej trwała i często zrywa się z wysiłkiem fizycznym. W takim przypadku dotknięta kość jest zdeformowana, a tępy ból zaczyna dręczyć pacjenta, który praktycznie nie ustępuje i może nasilić się w spoczynku.\nChoroba mięśni goleni\nKrepatura Krepatura (zniewolenie mięśni) jest przyczyną bólów, które pojawiają się w pierwszych dniach po uprawianiu sportu i trwają przez kilka dni, po których przechodzą niezależnie.\nPrzyczyną krepatury jest uszkodzenie składników włókien mięśniowych, obserwowane w przypadku, gdy nieprzygotowana osoba podczas pierwszego treningu bardzo obciążyła mięśnie. W tym przypadku dochodzi do mikrozłamań włókien mięśniowych, któremu towarzyszy rozwój procesu zapalnego w uszkodzonych obszarach kilka godzin po treningu. W rezultacie osoba poczuje osłabienie mięśni, a gdy spróbuje zmniejszyć zniewolony mięsień, odczuje silny ból. Jednak po kilku dniach uszkodzone obszary odzyskają się, stan zapalny ustąpi, ból zniknie, a siła mięśni zostanie przywrócona..\n(skurcz) Skurcze (bolesne mimowolne skurcze mięśni) mięśni łydek występują głównie z powodu długiej pracy fizycznej związanej z przepracowaniem tej grupy mięśni (po biegu, pływaniu, jeździe na rowerze). Podczas tej aktywności zapasy energii w mięśniach są wyczerpane, co zwiększa pobudliwość komórek nerwowych i mięśniowych, a także zakłóca proces rozluźnienia mięśni.\nW wyniku opisanych procesów, z innym wysiłkiem lub bez niego (spontanicznie), występuje wyraźny skurcz jednego lub więcej mięśni, który trwa przez kilka sekund lub minut. Dopływ krwi do skurczonego mięśnia jest zakłócany, a tempo powstawania i uwalniania przez komórki mięśniowe produktów ubocznych metabolizmu wzrasta, co z kolei prowadzi do rozdzierającego bólu.\nZespół szyny Shina Zespół ten występuje głównie u nieprzeszkolonych sportowców (biegaczy, ciężarowców), którzy zaczynają od ciężkiego i osłabiającego wysiłku fizycznego. W tym przypadku podczas treningu przepływ krwi w mięśniach znacznie wzrasta i pęcznieją, co prowadzi do kompresji tkanek i może powodować ból. Inną przyczyną bólu może być zapalenie okostnej kości w miejscu przyczepienia mięśni łydek, które występuje w wyniku mikrourazów lub silnego wysiłku fizycznego.\nBól w tym zespole jest bolesny, zwykle o słabej lub umiarkowanej intensywności, zlokalizowany na przedniej lub wewnętrznej powierzchni podudzia. Ból może wystąpić podczas ćwiczeń i ustępować w spoczynku (do następnego ćwiczenia).\nZespół tunelowy Jak wspomniano wcześniej, niektóre grupy mięśni są zamknięte w tak zwanych przypadkach powięzi, które są niezbędne do normalnego skurczu mięśni. Przypadki te składają się z tkanki łącznej i są prawie nierozciągliwe, w wyniku czego mięśnie są ściśle ściśnięte w nich.\nW różnych stanach patologicznych (w przypadku złamań kości, uszkodzenia naczyń krwionośnych i naruszenia dopływu krwi, stłuczenia lub po prostu po intensywnym treningu) może wystąpić obrzęk mięśni, co doprowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrz obudowy. W wyniku tego nastąpi jeszcze większy ucisk mięśni, co z kolei zakłóci dostarczanie tlenu do tkanek i spowoduje silny ból.\nZespoły goleni w tunelu obejmują:\nZespół tunelowy przedniego przypadku. W przednim przypadku dolnej części nogi znajduje się przednia grupa mięśni (mięsień piszczelowy i długie prostowniki palców stóp). Kiedy puchną i ściskają, pacjent skarży się na intensywny ból na przedniej powierzchni nogi, który nasila się, gdy próbujesz zgiąć palce lub stopę (podczas gdy uszkodzone mięśnie prostownika są rozciągnięte, co jest przyczyną nasilenia bólu), a także dotykanie uszkodzonych mięśni.\nZespół tunelowy tylnej głębokiej skrzynki. W głębokim przypadku tylnym jest mięsień piszczelowy tylny i długie zginacze palców, a także tętnice i nerwy dolnej części nogi, które można uciskać podczas obrzęku. Ból z uszkodzeniem tej grupy mięśni występuje i nasila się wraz z wyprostowaniem stopy lub palców po dotkniętej stronie, a także z dotykaniem wewnętrznych części dolnej części nogi.\nChoroby naczyń nogi\nMiażdżyca Miażdżyca to uszkodzenie tętnic, które występuje, gdy dochodzi do naruszenia metabolizmu tłuszczów i cholesterolu w organizmie. Siedzący tryb życia, niezdrowa dieta (spożywanie dużych ilości tłuszczów zwierzęcych) i palenie mogą przyczynić się do rozwoju choroby..\nGłównym powodem rozwoju miażdżycy jest odkładanie się cholesterolu w ścianach naczyń krwionośnych (duże i średnie tętnice). Ta choroba zaczyna się rozwijać w młodym wieku (w ciągu 20-25 lat), ale przez długi czas się nie objawia. Przez wiele lat cząsteczki cholesterolu odkładają się w ścianach tętnic, co z czasem (zwykle po 45-50 latach) prowadzi do powstawania blaszek tłuszczowych, które stopniowo blokują światło naczynia i zakłócają dostarczanie krwi do tkanek dotkniętej kończyny.\nZ powodu braku tlenu proces dostarczania energii do komórek tkanek podudzi zostaje zakłócony, w wyniku czego niektóre z nich zaczynają umierać. Procesowi temu towarzyszy uwalnianie wielu biologicznie aktywnych substancji (takich jak bradykininy) do tkanki, co powoduje silny ból bolesny.\nW początkowych stadiach choroby (gdy światło tętnicy jest tylko częściowo zablokowane) ból może wystąpić tylko przy wysiłku fizycznym (przy długotrwałym chodzeniu, podczas biegania). Wyjaśnia to fakt, że podczas ćwiczeń rośnie zapotrzebowanie na tlen w mięśniach, ale uszkodzona tętnica nie może zapewnić odpowiedniego dostarczenia. Po krótkim odpoczynku mikrokrążenie w tkankach zostaje przywrócone, a ból ustępuje.\nW miarę postępu choroby światło tętnicy zwęża się coraz bardziej, w wyniku czego bóle stają się bardziej intensywne i długotrwałe, mogą występować przy mniejszym obciążeniu lub nawet w spoczynku.\nObliterating Endarteritis Termin ten odnosi się do stanu patologicznego, który występuje u osób w młodym i średnim wieku i charakteryzuje się zablokowaniem małych tętnic (najczęściej stóp i podudzi), któremu towarzyszy wyraźne naruszenie dopływu krwi do tkanek i ich martwica (śmierć).\nIstnieje kilka przyczyn choroby (palenie tytoniu, hipotermia, infekcje ogólnoustrojowe, zatrucie ołowiem, dystonia wegetatywna-naczyniowa itd.), Jednak wszystkie prowadzą do przedłużonego i uporczywego skurczu (zwężenia) tętnic uszkodzonej kończyny. Skurcz tętniczy charakteryzuje się naruszeniem dopływu krwi do ściany naczyń krwionośnych (ponieważ najmniejsze naczynia, które dostarczają do niej krew, są ściśnięte). W wyniku tego śródbłonek (wewnętrzna warstwa naczyń krwionośnych, normalnie zapobiegając wewnątrznaczyniowemu tworzeniu się skrzepów krwi) zostaje zniszczony, płytki krwi (komórki krwi odpowiedzialne za zakrzepicę) są przyczepione do uszkodzonych obszarów i tworzą zakrzepy ciemieniowe, które następnie szybko się zwiększają i mogą całkowicie blokować światło dotkniętego naczynia. Powstałe niedokrwienie tkanek prowadzi do bólu, którego natura jest podobna do bólu z miażdżycą.\nKrwiak Jak wspomniano wcześniej, w okolicy kończyny dolnej osoba ma głębokie i powierzchowne żyły. Ich unikalną cechą jest obecność zastawek wewnątrznaczyniowych, które umożliwiają przepływ krwi tylko w jednym kierunku (od obrzeża do centrum, czyli od dołu do góry). Mechanizm ten pomaga zapobiegać przepływowi wstecznemu krwi podczas stania w pozycji pionowej i przelewaniu się żył leżących poniżej.\nW wyniku różnych czynników sprawczych (predyspozycje genetyczne, praca związana z przedłużonym pobytem na nogach itp.) Aparat zastawkowy żył nóg może zostać uszkodzony, powodując pęknięcia między klapami zastawki. Podczas gdy osoba znajduje się w pozycji pionowej, ciśnienie krwi w układzie żylnym nóg wzrasta, w wyniku czego zaczyna on przenikać z powrotem do leżących poniżej żył, co prowadzi do ich przelewania się i rozszerzania, dodatkowo pogarszając uszkodzenie zastawki.\nBól z żylakami dolnej części nogi powstaje w wyniku naruszenia mikrokrążenia w tkankach nogi i pociąga, naciska lub pęka. Początek bólu poprzedza zwykle przedłużająca się aktywność fizyczna związana z utrzymaniem pozycji wyprostowanej. Po krótkim odpoczynku z podniesionymi nogami ból zwykle ustępuje.\nZakrzepowe zapalenie żył Termin ten odnosi się do zapalenia ściany żyły, któremu towarzyszy tworzenie zakrzepu ciemieniowego i upośledzony przepływ krwi przez uszkodzone naczynie.\nPrzyczyną zakrzepowego zapalenia żył może być predyspozycja genetyczna, zakażenie ogólnoustrojowe, uszkodzenie naczyń, żylaki i tak dalej. W wyniku wpływu czynników predysponujących dochodzi do naruszenia integralności wewnętrznej ściany żyły w pewnym obszarze, w wyniku czego płytki krwi zaczynają się do niej „przyklejać”, tworząc zakrzep. W miarę rozwoju procesu patologicznego zwiększa się wielkość skrzepliny, która coraz bardziej blokuje światło żyły, co ostatecznie prowadzi do stagnacji krwi w żyłach podudzi. Ból w tym przypadku może być spowodowany zarówno naruszeniem mikrokrążenia w tkankach stopy i podudzia, a także postępem procesu zapalnego i uwalnianiem substancji biologicznie czynnych.\nOsteochondroza lędźwiowo-krzyżowa Osteochondroza jest chorobą, w której dopływ krwi i metabolizm w krążkach międzykręgowych są zaburzone, w wyniku czego stają się one cieńsze i zdeformowane. Prowadzi to do zmniejszenia odległości między dwoma sąsiadującymi kręgami i naruszenia przechodzących między nimi nerwów rdzeniowych, co jest przyczyną bólu.\nWystęp krążka międzykręgowego Występ jest patologicznym procesem, w którym siła krążka międzykręgowego jest zaburzona, w wyniku czego pęcznieje w kanale kręgowym i ściska rdzeń kręgowy. Występ dysku w odcinku lędźwiowym może objawiać się bólem w plecach i kończynie dolnej, w tym w dolnej części nogi. Bóle są ostre, bolące lub ciągnące, mogą być stałe lub okresowe.\nPrzepuklina dysku Jeśli wysunie się postęp, może dojść do pęknięcia włóknistego pierścienia (błony, która utrzymuje substancję krążka międzykręgowego), co doprowadzi do jeszcze większego ucisku rdzenia kręgowego i pogorszy objawy kliniczne choroby (ból nasila się, staje się trwały, bolesny).\nCzyrak Zakaźne zapalenie mieszków włosowych, któremu towarzyszy ropienie i śmierć (martwica) dotkniętych tkanek. Chorobę wywołują pyogenne mikroorganizmy (najczęściej Staphylococcus aureus), które wnikają do tkanki mieszków włosowych przez mikropęknięcia w skórze (szczególnie jeśli nie przestrzega się higieny osobistej).\nW początkowym okresie gotowanie charakteryzuje się bolesnym zaczerwienieniem dotkniętego obszaru, który również nieznacznie puchnie. Z czasem ognisko zapalne wzrasta i unosi się nad skórą w postaci czerwonego, ostro bolesnego guzka, w centrum którego znajduje się czarna strefa martwych komórek. Kilka dni później ropień wybucha i ropne masy są odrzucane, po czym zespół bólowy ustępuje.\n(róża) Zakaźna choroba skóry wywołana przez paciorkowce. Zakażenie różycy ułatwia mikrouraz w dolnej części nogi, hipotermia (któremu towarzyszy spadek właściwości ochronnych) i naruszenie dopływu krwi do tkanek tego regionu.\nKilka dni po infekcji dotknięty obszar skóry nabiera jasnoczerwonego koloru i puchnie. W tym samym czasie pacjent zaczyna odczuwać silny ból pieczenia i pękania w dotkniętym obszarze, który trwa przez kilka dni lub tygodni.\nPiszczelowa ropowica Flegmon - rozproszone ropne zapalenie tłuszczu podskórnego i tkanek miękkich podudzia, rozwijające się w wyniku infekcji bakteriami ropnymi (paciorkowcami, gronkowcami). Flegmon zwykle rozwija się u osób o osłabionej odporności, na przykład u osób starszych, u pacjentów z AIDS (zespół nabytego niedoboru odporności).\nW wyniku przenikania bakterii pyogennych do tłuszczu podskórnego rozpoczyna się proces zapalny, który prowadzi do pojawienia się ostrych bólów o charakterze zapalnym, nasilonych przez dotknięcie dotkniętych tkanek. Jednak osłabiony układ odpornościowy nie może całkowicie pokonać infekcji. W wyniku tego proces zapalny szybko rozprzestrzenia się po włóknie i może przejść do skóry, mięśni i innych tkanek podudzia, czemu towarzyszy zwiększony ból i pogorszenie ogólnego stanu pacjenta.\nGangrena gazowa Choroba jest wywoływana przez clostridia - mikroorganizmy, które mogą rosnąć i rozwijać się tylko przy braku tlenu. Możesz zarazić się, zanieczyszczając rany ziemią lub pyłem, który zawiera zarodniki Clostridia. Po przeniknięciu do ludzkiego ciała zarodniki są aktywowane i zaczynają intensywnie się namnażać, niszcząc wszystkie pobliskie tkanki.\nJednym z pierwszych objawów choroby jest niezwykle silny ból w ranie lub otarcie, który pojawia się 4 do 6 godzin po urazie (nasilenie bólu zwykle nie odpowiada wielkości uszkodzenia). Krawędzie rany są spuchnięte, napięte, gdy ich dotkniesz, ból nasila się. W miarę postępu choroby toksyny Clostridium rozprzestrzeniają się na pobliskie tkanki i niszczą je, a zatem obszar bólu może rozprzestrzeniać się na całą podudzie, a nawet poza nim.\nWrzód troficzny nogi Jest to powikłanie chorób, które występują przy upośledzonym dopływie krwi i mikrokrążeniu tkanek podudzi (żylaki, cukrzyca, zatarcie zapalenia wsierdzia i tak dalej). W wyniku niedostatecznego zaopatrzenia w tlen obserwuje się masową śmierć komórek w zaangażowanych tkankach. Przerzedzeniu skóry towarzyszy zmniejszenie lokalnych reakcji ochronnych (w normalnych warunkach skóra stanowi niezawodną barierę dla przenikania czynników zakaźnych do tkanek). W wyniku tego każdemu, nawet najmniejszemu uszkodzeniu może towarzyszyć zakażenie i powstanie niewielkiej wady wrzodowej, która z czasem będzie narastać.\nGłówną skargą pacjentów z owrzodzeniem troficznym dolnej części nogi jest ostry palący ból w okolicy wady skórnej. Ponadto pacjenci mogą narzekać na ucisk, pękający ból w całej kończynie dolnej. Ich występowanie jest zwykle związane z chorobą podstawową, która spowodowała naruszenie dopływu krwi i owrzodzeń..\nZapalenie szpiku Zapalenie kości i szpiku jest ropną zakaźną zmianą tkanki kostnej, której towarzyszy jej zniszczenie. Kiedy pyogenne mikroorganizmy przenikają do kości, rozpoczyna się proces zapalny, w wyniku którego duża liczba leukocytów migruje do substancji kostnej. Wydzielają biologicznie aktywne substancje i inne enzymy, które zaczynają aktywnie zwalczać infekcję, ale jednocześnie niszczą samą tkankę kostną..\nBól w zapaleniu kości i szpiku jest ostry, naglący, pękający, stały i bolesny. Występuje z powodu postępu procesu ropnego-zapalnego w kości i okostnej, a także z powodu obrzęku pobliskich tkanek miękkich. Pacjent stara się nie poruszać dotkniętej nogi i nie dotykać jej, ponieważ każdemu ruchowi (szczególnie stukaniu dotkniętej kości) towarzyszy silny ból.\nKażda komórka ludzkiego ciała może dzielić się określoną liczbę razy, po czym umiera. Komórki nowotworowe (wynikające z różnych mutacji) tracą ten mechanizm regulacyjny, w wyniku czego mogą się dzielić nieskończenie wiele razy.\nSetki i tysiące komórek nowotworowych powstają co minutę w ludzkim ciele, jednak ze względu na normalną aktywność odporności są natychmiast wykrywane i niszczone przez komórki immunokompetentne. W przypadku upośledzenia funkcji układu odpornościowego (obserwowanego u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z AIDS lub innymi chorobami niedoboru odporności) lub z powodu jednoczesnej mutacji dużej liczby komórek (na przykład po napromieniowaniu promieniowaniem) pojedynczej komórce nowotworowej udaje się przeżyć i zaczyna się dzielić w sposób ciągły i niekontrolowany, tworząc wiele takich te same komórki.\nW miarę postępu choroby rośnie liczba klonów nowotworowych, w wyniku czego sam guz powiększa się i może ściskać otaczające tkanki. Ponadto komórki nowotworowe mogą oderwać się od guza głównego, przenikać do naczyń krwionośnych i wraz ze strumieniem krwi przenosić do innych tkanek (tj. Przerzutów), osiadając w nich i prowadząc do naruszenia ich funkcji, co ostatecznie prowadzi do niewydolności i śmierci wielu narządów człowieka.\nNa początkowych etapach rozwoju guz jest zbyt mały i nie objawia się w żaden sposób (sama tkanka guza nie zawiera zakończeń nerwowych, dlatego nie boli). Objawy kliniczne (w tym ból) występują w późniejszych stadiach choroby, gdy dochodzi do uszkodzenia otaczającej tkanki..\nBól z guzami dolnej części nogi może być spowodowany:\nŚciśnięcie miękkich tkanek dolnej części nogi rosnącym guzem - pojawia się uciskający, pękający ból.\nUszkodzenie (zaciskanie) naczyń krwionośnych - pojawia się silny bolesny ból typu niedokrwiennego (ostry, zszywanie), który może być nasilony przez wysiłek fizyczny (gdy z powodu upośledzonego przepływu krwi nie można zaspokoić zwiększonego zapotrzebowania mięśni na tlen).\nZablokowanie naczyń krwionośnych przez komórki nowotworowe - objawia się także bólem typu niedokrwiennego.\nKompresja nerwu piszczelowego lub nerwu strzałkowego - ból może być ostry, zszywający, bolący lub ciągnący, rozprzestrzeniający się z górnych części dolnej części nogi do stopy i czubków palców stóp.\nBól w dolnej części nogi może wystąpić zarówno w łagodnych guzach (które nie dają przerzutów i nie niszczą otaczających tkanek), jak i złośliwych (skłonnych do wczesnych przerzutów).\nŁagodne guzy dolnej części nogi obejmują:\nFibroma - guz tkanki łącznej (z powięzi, przegrody domięśniowej).\nTłuszczak - guz z tkanki tłuszczowej.\nMięśniak gładki - guz z mięśni gładkich (znajdowany w ścianach naczyń krwionośnych).\nRabdomomyoma - guz mięśni dolnej części nogi.\nChondroma - guz chrząstki.\nOsteoma - guz kości.\nNerwiak - guz z tkanki nerwowej.\nNaczyniak - guz złożony z małych naczyń krwionośnych lub limfatycznych.\nNowotwory złośliwe dolnej części nogi obejmują:\nMięsak - złośliwy guz kości, chrząstki lub tkanki mięśniowej.\nCzerniak jest guzem skóry charakteryzującym się odkładaniem dużej ilości melaniny brązowego pigmentu w komórkach nowotworowych..\nDiagnoza przyczyn bólu w dolnej części nogi\nZ którym lekarzem mam się skontaktować w przypadku bólu w nodze?\nPacjentowi często trudno jest ustalić, która choroba powoduje ból i do którego lekarza się udać. Jeśli ból jest wyraźny, szybko się pogarsza lub jest związany ze stanem zagrażającym życiu (na przykład z ciągłym krwawieniem), należy jak najszybciej wezwać pogotowie ratunkowe, którego lekarze będą w stanie wyeliminować zagrożenie dla życia pacjenta na czas, zapewnić odpowiednią ulgę w bólu i dostarczyć pacjenta do szpitala w celu dalszego leczenia. Jeśli ból ma nasilenie łagodne lub umiarkowane, a jego wystąpienie nie jest związane ze stanem zagrażającym życiu, zaleca się najpierw skontaktować się z lekarzem rodzinnym, który może prawidłowo ocenić wszystkie objawy i skierować go do właściwego specjalisty.\nW przypadku bólu w dolnej części nogi w proces diagnozy mogą być zaangażowane:\nLekarz rodzinny - może samodzielnie zaangażować się w diagnozowanie i leczenie chorób i dolegliwości, które nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia pacjenta (na przykład ból ze skurczami mięśni, z lekkim siniakiem lub zwichnięciem nogi).\nTraumatolog - jest włączony w proces diagnostyczny i leczenia ciężkich urazów nóg związanych z zaburzeniami integralności kości, mięśni i więzadeł, z przemieszczeniem stawu skokowego.\nNeurolog - na choroby nerwów.\nNeurochirurg - w przypadku zmian rdzenia kręgowego, nerwów rdzeniowych i obwodowych wymagających leczenia chirurgicznego (na przykład z przepukliną dysku międzykręgowego).\nAngiosurgeon - w przypadku chorób związanych z upośledzoną integralnością lub niedrożnością naczyń krwionośnych i limfatycznych.\nInfekcjonista - jeśli podejrzewa się chorobę zakaźną.\nOnkolog - w obecności nowotworu złośliwego lub łagodnego.\nEndokrynolog - w obecności cukrzycy i innych chorób gruczołów dokrewnych.\nDiagnoza urazów podudzi\nNazwa choroby Główne objawy Dodatkowe badania\nOstry ostry ból i chrupnięcie (odgłos łamania kości) w momencie urazu.\nUpośledzona ruchliwość nóg.\nPatologiczna (nienaturalna) pozycja podudzia.\nPatologiczna ruchliwość dolnej części nogi w miejscu złamania.\nWybrzuszenie fragmentu kości (z otwartym złamaniem można go zobaczyć gołym okiem w ranie).\nBadanie rentgenowskie. Pozwala potwierdzić diagnozę dużych złamań z przemieszczeniem fragmentów lub bez niego.\nSkan tomografii komputerowej (CT). Umożliwia identyfikację mniejszych złamań i pęknięć, a także dokładne określenie liczby, lokalizacji i wielkości fragmentów kości.\nObrzęk i obrzęk tkanek podudzi.\nPowstawanie krwiaka podskórnego (siniak). Początkowo obszar krwiaka jest purpurowo-czerwony, z powodu obecności krwi w przestrzeni podskórnej.\nPo kilku godzinach hemoglobina (pigment oddechowy komórek krwi) w miejscu krwotoku zmienia swoje właściwości fizyczne, a zatem zmienia kolor na niebiesko-fioletowy.\nPo kolejnych 3 - 5 dniach hemoglobina rozkłada się wraz z tworzeniem się verdoglobiny, która nadaje skórze zielonkawy odcień.\nKilka dni później verdoglobina zamienia się w bilirubinę (żółty pigment), która nadaje skórze żółtawy odcień.\nW przypadku uszkodzenia głęboko położonego naczynia krwionośnego i powstania krwiaka w tkankach miękkich dolnej części nogi bolesne zagęszczenie miękkiej konsystencji będzie wyczuwalne (dotykowe).\nBadanie ultrasonograficzne (ultradźwięki) może wykryć gromadzenie się krwi w tkankach miękkich nogi.\nPromieniowanie rentgenowskie i tomografia komputerowa mogą być przepisywane w celu wykluczenia złamania kości nóg.\nRozciąganie (łzawienie) mięśni nogi\nObrzęk i obrzęk tkanek w obszarze uszkodzonego mięśnia (rozwija się w ciągu pierwszych minut po rozciągnięciu).\nNiemożność wykonania określonych ruchów stopą lub podudziem (w zależności od tego, który mięsień lub grupa mięśni uległa uszkodzeniu).\nPrzy wyraźnym pęknięciu włókien mięśniowych może wystąpić krwotok podskórny.\nNie są wymagane dodatkowe badania.\nSkręcenie (pęknięcie) więzadeł stawu skokowego\nObrzęk tkanek stawu skokowego.\nNiemożność zgięcia, wyprostowania lub obrotu dolnej części nogi (co wiąże się z silnym bólem).\nKrwotok podskórny na zewnętrznej lub wewnętrznej powierzchni stawu skokowego (w kostkach).\nBadanie rentgenowskie jest nieinformacyjne, ponieważ nie pozwala na badanie tkanek miękkich podudzia. W wątpliwych przypadkach można przepisać obrazowanie rezonansem magnetycznym (MRI) w celu wykrycia obecności, lokalizacji i charakteru uszkodzenia aparatu więzadłowego stawu skokowego.\nZwichnięcie stawu skokowego W przypadku zwichnięcia zostaną zaobserwowane wszystkie objawy charakterystyczne dla rozerwania więzadeł dolnej części nogi. Ponadto przy zwichnięciu stopy pacjenta zostanie ona ustalona w zgiętej i wewnętrznej pozycji. Badanie rentgenowskie w dwóch projekcjach (bezpośredniej i bocznej) pozwala potwierdzić obecność zwichnięcia i opracować plan leczenia.\nOsteochondropatia guzowatości piszczeli (choroba Osgooda-Schlattera) Bolesność i obrzęk tkanek miękkich w obszarze guzowatości piszczeli (poniżej stawu kolanowego), których występowanie wiąże się z realizacją ćwiczeń fizycznych.\nBadanie rentgenowskie. W późniejszych etapach ujawnia deformację kości w guzowatości kości piszczelowej.\nCT Pozwala zidentyfikować zmiany w tkance kostnej na różnych etapach choroby. Można zauważyć zmniejszoną gęstość kości, tworzenie nowych naczyń krwionośnych w dotkniętym obszarze, niszczenie tkanki kostnej i tworzenie fragmentów kości..\nPogrubienie i deformacja (skrzywienie) dotkniętych kości nogi.\nWraz z przejściem procesu patologicznego do stawu kolanowego lub kostkowego może rozwinąć się choroba zwyrodnieniowa stawów (uszkodzenie chrząstki dostawowej i powierzchni stawowych kości), co przejawi się sztywnością i ograniczoną ruchomością w dotkniętym stawie.\nZwiększona kruchość kości może powodować częste złamania (nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym).\nBadanie rentgenowskie. Pozwala zidentyfikować deformację i krzywiznę tkanki kostnej. Rentgen identyfikuje także obszary zniszczenia kości (charakteryzujące się zmniejszoną gęstością), które występują naprzemiennie z obszarami nowo powstałej tkanki kostnej.\nChemia krwi. Stwierdzono, że wzrost poziomu fosfatazy alkalicznej (ALP) we krwi wynosi ponad 240 jednostek działania (ED) u kobiet lub ponad 270 jednostek u mężczyzn. Fosfataza alkaliczna jest enzymem występującym w dużych ilościach w tkance kostnej i odpowiada za wymianę fosforu w organizmie. Kiedy dochodzi do zniszczenia kości, fosfataza alkaliczna uwalnia się do krwi, w wyniku czego wzrasta jej stężenie.\nScyntygrafia Istotą tej metody jest wprowadzenie do organizmu specjalnego leku, który gromadzi się w tkankach o zwiększonej aktywności procesów metabolicznych. Cząstki tego leku emitują określone promieniowanie, co pozwala na stosowanie specjalnych czujników do określania miejsc ich zwiększonej akumulacji w obszarach, w których proces tworzenia kości jest intensywny.\nSkurcz mięśni Głównymi objawami napadu jest ból, który został wcześniej opisany. Aby zidentyfikować przyczynę napadu, można przepisać:\nOgólne badanie krwi - w celu oceny ogólnego stanu organizmu.\nJonogram - do oznaczania stężenia różnych pierwiastków śladowych we krwi.\nElektromiografia - w celu określenia czułości i pobudliwości włókien mięśniowych.\nBadania genetyczne - w celu wykrycia chorób dziedzicznych (na przykład zespołu Tourette'a), którym może towarzyszyć zespół konwulsyjny.\nZespół szyny Shina Oprócz bólu po aktywności fizycznej można zaobserwować obrzęk tkanek miękkich i zaczerwienienie skóry w kostkach. Dodatkowe badania (radiografia, CT, MRI) są zalecane głównie w celu wykluczenia innych patologii (złamania lub mikropęknięcia kości dolnej części nogi, pęknięcie więzadeł itp.).\nZespół tunelowy W miarę postępu obrzęku mięśni dochodzi do większego ucisku tkanek miękkich, naczyń krwionośnych i nerwów, co wkrótce prowadzi do naruszenia wrażliwości i aktywności ruchowej w dolnych partiach nogi i stopy. Pacjenci mogą skarżyć się na parestezje (mrowienie lub gęsią skórkę), drętwienie i osłabienie mięśni.\nPojawienie się opisanych objawów wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, ponieważ wraz z dalszym postępem choroby z powodu zaburzeń krążenia i unerwienia może rozwinąć się martwica (śmierć) mięśni i tkanek miękkich nogi. Aby wyjaśnić diagnozę i wykluczyć inne patologie, można zastosować:\nBadanie rentgenowskie - przeprowadza się w celu wykrycia złamań kości dolnej części nogi, które mogą powodować ucisk mięśni.\nUSG - wykonuje się w celu wykrycia krwiaka w głębokich tkankach podudzia (po siniaku lub złamaniu).\nMRI - służy do oceny stanu mięśni, ścięgien i więzadeł nogi.\nElektromiografia - eliminuje choroby związane z zaburzeniami pobudliwości włókien mięśniowych, a także ocenia stan funkcjonalny mięśni w okresie regeneracji.\nDiagnoza chorób naczyń nogi\nMiażdżyca Oprócz bólu może wystąpić miażdżyca naczyń podudzi:\nDrętwienie nóg i stóp podczas ćwiczeń.\nObniżenie temperatury skóry w dolnych podudziach i stopach.\nBrak pulsu na tylnej tętnicy piszczelowej (zwykle odczuwa się ją za kostki wewnętrzne).\nRozwój powikłań zakaźnych (czyraki, ropowica itp.).\nChemia krwi. Pozwala zidentyfikować zaburzenia metaboliczne w ciele. W szczególności określa się wzrost całkowitego poziomu cholesterolu o ponad 5,2 mmol / L, trójglicerydów o ponad 1,7 mmol / L i lipoprotein o niskiej gęstości („zły” cholesterol przyczyniający się do rozwoju miażdżycy tętnic) o ponad 3,4 mmol / L, a także spadek wysokich lipoprotein gęstość („dobry” cholesterol, który zapobiega rozwojowi miażdżycy) poniżej 1 mmol / l.\nDopplerografia. Ultradźwiękowa metoda badawcza do oceny stopnia zwężenia naczynia krwionośnego i stopnia upośledzenia przepływu krwi.\nAngiografia. Istotą tej metody jest wprowadzenie do krążenia ogólnoustrojowego substancji nieprzepuszczającej promieniowania, która rozprzestrzenia się w naczyniach krwionośnych. Dystrybucja leku w łóżku naczyniowym jest monitorowana za pomocą CT, co pozwala zidentyfikować ogniska zwężenia i ocenić stopień upośledzenia przepływu krwi w określonym naczyniu.\nElektrokardiografia Wykrywa objawy przerostu serca (wzrost). Wyjaśnia to fakt, że przedłużony postęp procesu miażdżycowego zmniejsza światło naczyń krwionośnych i zwiększa obciążenie mięśnia sercowego, co z czasem prowadzi do jego kompensacyjnego wzrostu.\nobniżenie temperatury kończyn dolnych;\nparestezje (mrowienie lub pełzanie) w nogach lub stopach;\nsinica skóry nogi;\nzanik (zmniejszenie wielkości) mięśni nogi;\nReovasography - pozwala badać stan naczyń krwionośnych i stopień upośledzonego przepływu krwi za pomocą prądu elektrycznego.\nKapilarografia - pozwala ocenić stopień zaburzeń mikrokrążenia w tkankach dotkniętej kończyny.\nDopplerografia - pozwala ocenić stopień i nasilenie zatarcia (zablokowania) naczyń krwionośnych.\nTermografia - pozwala ocenić stopień dopływu krwi i mikrokrążenia w tkankach nogi na podstawie badania promieniowania cieplnego w różnych częściach ciała pacjenta.\nwidoczne rozszerzanie i deformowanie żył nóg;\npowstawanie owrzodzeń troficznych (charakterystyczne dla późnych stadiów choroby).\nUSG i dopplerografia. Pozwala zbadać ściany naczyń krwionośnych, ocenić stopień upośledzonego przepływu krwi przez rozszerzone żyły i stopień deformacji aparatu zastawkowego.\nCT i MRI. Pozwala uzyskać pełny obraz sieci żylnej kończyn dolnych, ocenić stopień rozszerzania się żył powierzchownych i stan głębokich żył dolnej części nogi.\nOcena układu krzepnięcia krwi. Przeprowadza się to z ryzykiem zakrzepicy w rozszerzonych żyłach dolnej części nogi, na co wskazuje wzrost poziomu fibrynogenu o ponad 4 g / l, zmniejszenie czasu częściowej tromboplastyny aktywowanej o mniej niż 20 sekund oraz zmniejszenie czasu trombiny o mniej niż 15 sekund.\nZapalenie, napięcie i zaczerwienienie skóry na obszarze zakrzepicy.\nWzrost temperatury skóry w obszarze zapalenia.\nObrzęk dolnej części nogi i stopy.\nJeśli przyczyną zakrzepowego zapalenia żył jest infekcja, mogą wystąpić objawy zatrucia ogólnoustrojowego (gorączka do 38 ° C i powyżej, wzrost częstotliwości oddychania i bicia serca, ból mięśni, ogólne osłabienie, osłabienie itp.).\nOgólna analiza krwi. Pozwala zidentyfikować oznaki infekcji i stanu zapalnego w ciele (objawiające się wzrostem liczby białych krwinek o ponad 9,0 x 10 9 / l oraz wzrostem szybkości sedymentacji erytrocytów o ponad 15 mm na godzinę).\nChemia krwi. Wzrost poziomu D-dimerów (produktów rozpadu fibryny uwalnianych do krwi podczas niszczenia skrzepów krwi) powyżej 250 ng / ml może wskazywać na zakrzepicę.\nOcena układu krzepnięcia krwi.\nDopplerografia. Pozwala zlokalizować uszkodzone naczynie i ocenić stopień zaburzeń przepływu krwi w żyłach.\nCT i MRI. Przypisany w celu wyjaśnienia diagnozy i oceny stanu układu żylnego kończyn dolnych.\nBól w okolicy lędźwiowej sięgający do uda, dolnej nogi i stopy (do czubków palców stóp).\nOgraniczenie ruchliwości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.\nNaruszenie wrażliwości kończyn dolnych (pacjenci zwykle skarżą się na drętwienie, mrowienie, pełzanie).\nOsłabienie mięśni (w zaawansowanych przypadkach można zaobserwować zanik mięśni).\nDysfunkcja narządów miednicy (zatrzymanie lub nietrzymanie moczu, zaburzenia funkcji seksualnych u mężczyzn i tak dalej).\nBadanie rentgenowskie. Ujawnia skrzywienie kręgosłupa, duże deformacje kręgów, przerzedzenie krążków międzykręgowych i zwężenie odległości między kręgami.\nCT Pozwala na bardziej szczegółowe badanie natury deformacji kręgów, stopnia ściskania nerwów rdzeniowych i uszkodzenia rdzenia kręgowego, aby zlokalizować występ lub przepuklinę, a także, w razie potrzeby, zaplanować taktykę leczenia chirurgicznego.\nCzyrak Początkowo choroba objawia się tylko lokalnymi zmianami na skórze i bólem. Później może wystąpić wzrost temperatury ciała (do 38 ° C), gorączka, szybkie oddychanie i kołatanie serca (to znaczy objawy zakaźnego procesu zapalnego w ciele).\nJeśli czyrak zostanie otwarty na zewnątrz, mogą się na nim skończyć objawy kliniczne (w strefie martwicy powstają blizny tkanki łącznej). Jeśli autopsja nastąpi w tkankach miękkich (co może być ułatwione przez próbę samodzielnego wyciśnięcia wrzenia), infekcja dostanie się do krwioobiegu i rozprzestrzeni się po całym ciele, co doprowadzi do pogorszenia ogólnego stanu pacjenta (gorączka do 40 ° C i powyżej, ogólne osłabienie, bóle głowy i bóle mięśni i inne objawy zatrucia).\nDermatoskopia Badanie stanu skóry pacjenta przy dużym powiększeniu.\nBadanie bakterioskopowe. Gromadzenie materiału (rozmaz, ropne masy itp.) Z powierzchni skóry, jego kolor i badanie pod mikroskopem w celu wizualnej identyfikacji bakterii chorobotwórczych.\nBadania bakteriologiczne. Biomateriał uzyskany od pacjenta (ropa, krew) jest przenoszony na pożywki, gdzie stymulują wzrost niektórych bakterii. Jeśli w badanym materiale znajduje się jakaś substancja, na powierzchni pożywki powstaje kolonia bakteryjna w ciągu kilku dni lub tygodni, co określi rodzaj patogenu i dokona dokładnej diagnozy..\nAntybiotykogram. Każdy mikroorganizm ma większą lub mniejszą wrażliwość na różne leki przeciwbakteryjne. Korzystając z tego badania, możesz ustalić, który antybiotyk będzie najbardziej skuteczny w zwalczaniu tego konkretnego patogenu..\nOgólna analiza krwi. Zaleca się ocenę ogólnego stanu organizmu i kontrolowanie liczby białych krwinek we krwi (ich wyraźny wzrost wskaże rozprzestrzenianie się infekcji).\nObjawy ogólnego zatrucia wyraża się wraz ze wzrostem temperatury ciała do 39 - 40ºС.\nZaczerwienienie, obrzęk, swędzenie (podrażnienie) i pieczenie skóry w dotkniętym obszarze, którego obszar szybko rośnie.\nDotknięte obszary skóry są jaskrawoczerwone, mają nierówne krawędzie i są wyraźnie oddzielone od zdrowych tkanek (wydają się unosić nad powierzchnią skóry).\nZnaczący wzrost temperatury w centrum stanu zapalnego.\nPo pewnym czasie na skórze mogą pojawić się małe pęcherzyki wypełnione ropą lub zakrwawioną zawartością..\nZauważono wzrost podkolanowych węzłów chłonnych, co wiąże się z przenikaniem do nich patogennych mikroorganizmów lub ich toksyn..\nCałkowita morfologia - wzrost całkowitej liczby leukocytów (leukocytoza) i szybkość sedymentacji erytrocytów.\nBadanie bakterioskopowe i bakteriologiczne - identyfikacja patogenu infekcji (paciorkowca) z ropy i wymazów z powierzchni dotkniętej tkanki.\nBadania serologiczne - pozwalają wykryć przeciwciała anty-paciorkowcowe we krwi pacjenta - kompleksy ochronne wytwarzane przez układ odpornościowy w celu zwalczania tego specyficznego patogenu.\nPiszczelowa ropowica Odnotowuje się wyraźny obrzęk i błękit skóry na rozległej powierzchni podudzia. Piszczel zwiększa objętość, jest nieruchomy, po dotykaniu (palpacja) jest gorąca i niezwykle bolesna.\nObjawy zatrucia ogólnoustrojowego są wyraźne (temperatura ciała może wzrosnąć do 40 ° C lub więcej). Jednak pomimo rozległego skupienia zmian i zatrucia organizmu, u osób starszych i pacjentów z niedoborem odporności, ogólnoustrojowe objawy choroby mogą być słabo wyrażone, co tłumaczy się osłabionym układem odpornościowym.\nOgólne badanie krwi ujawnia ciężką leukocytozę i wzrost ESR (objawy te mogą być również nieobecne u osób o osłabionej odporności).\nBadanie bakteriologiczne ujawnia przyczynę zakażenia.\nCiężki obrzęk tkanek, a następnie martwica (martwica), której towarzyszy tworzenie się pęcherzyków gazu.\nJeśli rana jest głęboka, może pokazywać mięśnie, które również stają się nekrotyczne przez kilka godzin i stają się szare lub zielonkawe (procesowi temu towarzyszy pojawienie się cuchnącego zapachu).\nSkóra jest zwykle blada, zimna..\nPodczas badania palpacyjnego obszaru rany słychać charakterystyczny trzask pękających pęcherzyków gazu..\nW niektórych przypadkach można zauważyć wydzielanie ropy z rany (w przypadku ropnej postaci temperatura skóry nie zmniejsza się, ale wzrasta).\nOgólna analiza krwi. Odnotowano zaznaczoną leukocytozę i wzrost ESR. Po 1-2 dniach może wystąpić niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i hemoglobiny we krwi) w wyniku zniszczenia czerwonych krwinek przez toksyny Clostridia.\nBadanie czynności nerek. Uszkodzenie nerek objawia się zmniejszeniem ilości wydalanego moczu na dzień lub jego całkowitym brakiem. Powodem tego jest uszkodzenie komórek nerkowych przez toksyny bakteryjne, a także zablokowanie kanalików nerkowych przez produkty rozpadu komórek krwi i innych tkanek ciała.\nBadania bakteriologiczne. Umożliwia izolację Clostridia od zawartości rany..\nBadanie rentgenowskie. Pozwala zidentyfikować „porowatość” mięśni, która wynika z powstawania i gromadzenia się w nich pęcherzyków gazu.\nWrzód troficzny nogi\nPowstawanie niebieskiej plamki w dolnej części nogi, w miejscu której następnie tworzy się wrzodziejąca wada.\nW przypadku zakażenia bakteriami pyogennymi z wrzodu mogą uwolnić się ropne treści o gnijącym zapachu.\nDiagnoza jest zwykle ustalana na podstawie szczegółowej ankiety i badania klinicznego pacjenta. Dodatkowe badania są zalecane w celu oceny ogólnego stanu organizmu i określenia stopnia zaburzeń krążenia w kończynie dolnej.\nW przypadku owrzodzenia troficznego można przepisać:\nOznaczanie cukru we krwi - cukier można zwiększyć w cukrzycy.\nBadanie bakteriologiczne rozmazu z powierzchni wrzodu - pozwala zidentyfikować przyczynę zakażenia.\nBadanie histologiczne - w celu wykluczenia złośliwej transformacji wrzodów w raka.\nDopplerografia i angiografia - w celu określenia stanu naczyń krwionośnych w kończynach dolnych (i, jeśli to konieczne, w innych częściach ciała).\nZaczerwienienie i gorączka powyżej miejsca zapalenia.\nPrzełom ropy do tkanek miękkich i jej uwalnianie na zewnątrz przez przetoki (patologiczne pasaże układane przez ropę przez tkanki miękkie i integralnie przez nią stopioną skórę).\nNasilenie objawów ogólnego zatrucia (gorączka do 39 - 40ºС i więcej, ogólne osłabienie, ból głowy, ból w całym ciele, przyspieszenie akcji serca i oddychania, upośledzona świadomość, aż do utraty).\nOgólna analiza krwi. Leukocytoza i wzrost ESR.\nBadanie rentgenowskie. Wykrywa deformację kości (pogrubienie), pojawienie się fragmentów kości (sekwestry) w grubości stopionej kości.\nUltradźwięk Pozwala zidentyfikować ropnie (ograniczone ropne ogniska w tkankach miękkich), zapalenie lub złuszczanie okostnej, gromadzenie się pod nią ropy.\nCT i MRI. Pozwala na bardziej szczegółowe badanie charakteru uszkodzenia kości dolnej części nogi, w celu zidentyfikowania sekwestrów, przetok, ropni i nagromadzenia ropy.\nBadania bakteriologiczne. Do badania można pobrać krew pacjenta (pozwala to na identyfikację patogenu w ponad połowie przypadków). W razie potrzeby kość i ropę można nakłuć bezpośrednio z miejsca zakażenia..\nDiagnoza guzów nogi\nJak wspomniano wcześniej, objawy kliniczne nowotworów (zarówno łagodnych, jak i złośliwych) we wczesnych stadiach ich rozwoju są praktycznie nieobecne. Pierwsze objawy nowotworów złośliwych pojawiają się, gdy guz zaczyna uwalniać pewne toksyczne substancje do krążenia ogólnego. Jednak te objawy są niespecyficzne i można je przypisać innym chorobom..\nPoczątkowe objawy złośliwego guza mogą być:\nstały stan podgorączkowy (gorączka do 37–37,5ºС, odnotowana w ciągu kilku tygodni lub miesięcy przy braku objawów infekcji lub ogólnoustrojowych chorób zapalnych).\nGuz można wykryć za pomocą:\nBadanie rentgenowskie - skuteczne tylko w guzach kości.\nCT, MRI - pozwalają dokładniej zbadać tkanki dolnej części nogi i wykryć guzy we wczesnych stadiach rozwoju (gdy ich rozmiary nie przekraczają kilku milimetrów).\nTermografia - pozwala zidentyfikować cieplejsze obszary skóry, co może wskazywać na obecność nowotworu złośliwego (procesy metaboliczne w nim przebiegają znacznie szybciej, w wyniku czego uwalnia więcej ciepła niż łagodny guz lub normalna tkanka).\nBadanie histologiczne - badanie struktury komórkowej tkanki nowotworowej w celu ustalenia jej rodzaju i stopnia złośliwości. W przypadku podejrzenia nowotworu złośliwego pobieranie materiału do badania przeprowadza się dopiero po usunięciu samego guza, ponieważ jego uszkodzenie może prowadzić do wnikania komórek nowotworowych do krwi i rozwoju przerzutów.\nDefinicje markerów nowotworowych - specyficzne substancje, które pojawiają się we krwi osoby tylko w obecności konkretnego guza.\nLeczenie bólu w dolnej części nogi z różnymi chorobami\nJak wyeliminować ból goleni?\nBól jest reakcją fizjologiczną, której celem jest ostrzeżenie osoby przed niebezpieczeństwem uszkodzenia tkanki lub jej uszkodzenia w tej chwili. Jednak w niektórych okolicznościach zespół bólowy staje się bardzo wyraźny, trwa przez długi czas i powoduje silny ból pacjenta. W tym przypadku ból przestaje być „użytecznym” systemem sygnalizacyjnym i zamienia się w ognisko patologiczne, które samo w sobie może powodować pogorszenie ogólnego stanu, a nawet prowadzić do rozwoju nowych chorób. Dlatego lekarz dowolnej specjalizacji powinien przepisać pacjentowi środki przeciwbólowe natychmiast po ustaleniu diagnozy, a czasem nawet wcześniej (w niektórych przypadkach przyjmowanie środków przeciwbólowych może zmniejszyć nasilenie bólu i skomplikować proces diagnozy, ale przy silnych i bolesnych bólach pourazowych nie należy wahać się znieczulić).\nNa obecnym etapie rozwoju medycyna może oferować wiele leków wpływających na różne mechanizmy bólu. Ważne jest, aby pamiętać, że niezależne stosowanie środków przeciwbólowych jest dozwolone nie dłużej niż 1–2 dni. Jeśli po tym objawy choroby nie znikną, a ból nie ustąpi, należy skonsultować się z lekarzem.\nGrupa narkotykowa Przedstawiciele Jakie bóle są przepisywane i jak działają? Dawkowanie i sposób podawania\n(NLPZ) Nimesil Przypisany do bólu o charakterze zapalnym o słabym lub umiarkowanym nasileniu. Blokują enzym cyklooksygenazy w ognisku zapalnym i ośrodkowym układzie nerwowym, co zapobiega postępowi procesu zapalnego i zmniejsza nasilenie impulsu bólowego na poziomie rdzenia kręgowego i mózgu. Wewnątrz 100 mg 1-2 razy dziennie. Ból zwykle ustępuje w ciągu 20 do 30 minut po zażyciu leku. Działanie przeciwbólowe trwa od 6 do 8 godzin.\nDiklofenak Wewnątrz lub domięśniowo w dawce 50 mg 3 razy dziennie. Działanie przeciwbólowe trwa od 5 do 7 godzin.\nParacetamol Wewnątrz 25-50 mg co 8 godzin.\nNarkotyczne środki przeciwbólowe Morfina Leki te są analogami endogennych opiatów (enkefalin i endorfin) - substancji wytwarzanych w ludzkim ciele i zmniejszających nasilenie bólu podczas różnych stresów fizycznych i emocjonalnych oraz urazów. To działanie endogennych opiatów wyjaśnia przypadki, gdy pacjenci ze złamanymi kośćmi lub podartymi mięśniami nie odczuwają bólu przez kilka minut lub godzin.\nLeki mają podobną budowę, gdy są wprowadzane do organizmu, blokują przewodzenie impulsów nerwowych z peryferii do centralnych części mózgu, eliminując w ten sposób ból o dowolnej intensywności. Jest przepisywany na umiarkowany lub silny ból wewnątrz, domięśniowo lub podskórnie, 10-20 mg 4-6 razy dziennie (tylko w szpitalu, ponieważ stosowanie tego leku wiąże się z ryzykiem zatrzymania oddechu i śmierci).\nKodeina Wewnątrz 60 mg co 12 godzin (w przypadku bólu o umiarkowanej intensywności).\nOmnopon Jest przepisywany tylko w szpitalu z umiarkowanym i silnym bólem. Dawka i częstotliwość podawania zależy od nasilenia zespołu bólowego i ogólnego stanu pacjenta.\nLeczenie obrażeń goleni\nJak wspomniano wcześniej, każdemu urazowi towarzyszy uszkodzenie naczyń krwionośnych, rozwój procesu zapalnego i silny ból. Negatywny wpływ wszystkich tych składników można zmniejszyć nawet na etapie przedszpitalnym, co znacznie zmniejszy ryzyko powikłań i przyspieszy okres rekonwalescencji.\nZapewnić unieruchomienie zranionej nodze. W przypadku złamania, rozciągnięcia mięśni lub więzadeł nadmierne ruchy mogą prowadzić do uszkodzenia większej liczby tkanek, co znacznie skomplikuje proces leczenia..\nPrzymocuj worek na lód do dotkniętego obszaru. Narażenie na zimno ma kilka pozytywnych skutków. Po pierwsze, przeziębienie zmniejsza wrażliwość tkanek, co znacznie zmniejsza nasilenie bólu. Po drugie, powoduje skurcz (skurcz, zwężenie) naczyń krwionośnych, co pomaga zatrzymać krwawienie i zapobiega tworzeniu się krwiaków.\nPoproś o pomoc lekarza. Jeśli po urazie nasilenie bólu przez długi czas wzrasta, należy wezwać karetkę pogotowia, ponieważ uszkodzenie tkanki może być bardzo poważne.\nPołóż się. Nawet po niewielkim urazie (niewielkim zwichnięciu, zwichnięciu mięśni lub więzadła) zaleca się odpoczynek uszkodzonej kończyny przez kilka dni, ponieważ w przypadku wznowienia ciężkiej aktywności fizycznej możliwe jest uszkodzenie niecałkowicie połączonych włókien mięśni i ścięgien, co doprowadzi do rozwoju powikłań.\nNazwa choroby Zasady leczenia\nOdpowiednia ulga w bólu. Pierwsza pomoc, transport pacjenta oraz wszystkie procedury medyczne i diagnostyczne są wykonywane tylko po podaniu NLPZ i, w razie potrzeby, narkotycznych środków przeciwbólowych.\nUnieruchomienie (unieruchomienie) kończyny dolnej. Na etapie przedszpitalnym tymczasowe unieruchomienie (transport) stosuje się za pomocą sztywnej opony, która jest przymocowana do nogi pacjenta od biodra do stopy. W warunkach szpitalnych po porównaniu fragmentów nakłada się plaster gipsowy na okres do 3-6 tygodni.\nOperacja. Jest wskazany w przypadku wielu złamań, którym towarzyszy przemieszczenie fragmentów i uszkodzenie tkanek miękkich, których nie można naprawić zachowawczo. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Porównanie fragmentów kości, zszycie uszkodzonych naczyń, nerwów i mięśni.\nOdpoczynek w łóżku. W ciągu pierwszych 1-2 tygodni pacjentowi pokazuje się leżenie w łóżku, ponieważ jakikolwiek ruch może zakłócić proces fuzji fragmentów kości. W przyszłości zaleca się pacjentom poruszanie się o kulach przez co najmniej 3 do 4 tygodni.\nDziałania rehabilitacyjne. Po fuzji kości można przepisać masaż, fizjoterapię (elektroforezę, magnetoterapię, terapię UHF i inne). Przyczynia się to do normalizacji przepływu krwi w uszkodzonych tkankach i ich szybkiego gojenia..\nZnieczulenie. Stosuje się NLPZ, nakładając worek na lód na posiniaczony obszar przez 3-5 minut. Skuteczne jest również nałożenie ciasnego elastycznego bandaża na uszkodzony goleń. Opatrunek ściska naczynia krwionośne, zapobiegając obrzękom tkanek i powstawaniu krwiaków. Jeśli te środki są nieskuteczne, można przepisać narkotyczne środki przeciwbólowe..\nOdpoczynek w łóżku. Zaleca się wykluczenie jakiegokolwiek ruchu przez co najmniej 1–2 dni. Po utworzeniu się krwiaka odpoczynek w łóżku można przedłużyć do 1 tygodnia.\nFizjoterapia (elektroforeza, obróbka cieplna, terapia ultrawysokimi częstotliwościami). Mianowany po ustąpieniu stanu zapalnego (od 3 do 4 dni po urazie). Przyczyniają się do poprawy krążenia krwi, resorpcji krwiaka i szybkiego gojenia uszkodzonych tkanek.\nGimnastyka rozwojowa. Jest przepisywany od 7 do 8 dni po urazie. Pomaga poprawić mikrokrążenie w tkankach, co przyspiesza procesy metaboliczne i prowadzi do szybkiego powrotu do zdrowia..\nRozciąganie mięśni i więzadeł nogi\nNakładanie worka z lodem lub zimnego kompresu na dotknięty obszar.\nOdpoczynek w łóżku. Pierwszego dnia po urazie pacjentowi zaleca się wstać z łóżka i jak najmniej poruszać zranioną nogą. W przyszłości (z niewielkim nieskomplikowanym rozciąganiem) dozwolony jest niezależny ruch, jednak należy unikać intensywnej aktywności fizycznej przez co najmniej 7-10 dni.\nZastosowanie elastycznego bandaża lub pończochy. Pomaga naprawić uszkodzony mięsień i zapobiega jego nadmiernemu rozciąganiu, co jest szczególnie ważne w pierwszych dniach po urazie, kiedy podarte włókna mięśniowe nie w pełni się zregenerowały..\nBandaż gipsowy. Jego nałożenie jest pokazane z całkowitym zerwaniem jednego lub więcej więzadeł stawu skokowego. Gips nakłada się na okres od 1 do 3 tygodni, podczas gdy w ciągu pierwszych 5 do 7 dni pacjent powinien ściśle przestrzegać leżenia w łóżku.\nZnieczulenie (z NLPZ i narkotycznymi środkami przeciwbólowymi) i stosowanie przeziębienia może zapobiec obrzękowi i uszkodzeniu powiązanych tkanek na etapie przedszpitalnym.\nPrzed skorygowaniem zwichnięcia pacjent zostaje uśpiony za pomocą specjalnych leków, ponieważ ta procedura jest bardzo bolesna.\nPo zmianie położenia zwichnięcia na staw skokowy nakłada się odlew gipsowy na okres od 1 do 3 do 4 tygodni.\nW ciągu 1 tygodnia po zmniejszeniu wskazany jest również odpoczynek w łóżku..\nLeczenie chorób kości nogi\nOdpoczynek zranionej kończyny. Zaleca się zaprzestanie uprawiania sportów ciężkich, bieganie mniej, przysiady i jakoś przeciążenie mięśni uda i podudzia. Dobry efekt obserwuje się podczas noszenia elastycznego bandaża lub pończochy. W razie potrzeby (w ciężkich przypadkach choroby) można zastosować tymczasowy gips gipsowy na kilka tygodni.\nZnieczulenie. Dobry efekt osiąga się stosując NLPZ (nimesil, diklofenak).\nFizjoterapia. W ostrym okresie zalecana jest elektroforeza z nowokainą, która pomaga złagodzić stany zapalne i zmniejszyć ból. W przyszłości można zastosować obróbkę cieplną, magnetoterapię, terapię ultradźwiękową (UHF), która pomaga poprawić krążenie krwi w tkankach.\nOperacja. Jest przepisywany w przypadku ciężkiej deformacji guzowatości piszczeli i polega na utrwalaniu fragmentów kości za pomocą przeszczepów.\nOdpoczynek w łóżku. Zaleca się zminimalizować obciążenie dotkniętego goleni, aby uniknąć złamań. W wyjątkowo ciężkich przypadkach można zastosować blokujący pręt metalowy..\nFarmakoterapia. Przepisywanie leków hamujących niszczenie substancji kostnych i stymulujących gromadzenie się wapnia w tkance kostnej (kalcytonina, kwas pamidronowy, kwas alendronowy). W przypadku hipokalcemii (brak wapnia we krwi) można przepisać preparaty wapniowe. W razie potrzeby znieczulenie za pomocą NLPZ.\nFizjoterapia. Dla takich pacjentów opracowywane są indywidualne przebiegi ćwiczeń fizycznych, które oszczędzają kości dolnej części nogi przez cały okres leczenia i jednocześnie stymulują prawidłowy rozwój mięśni dolnej części nogi.\nOperacja. Polega na przywróceniu integralności kości po jej złamaniach..\nCałkowity spokój. W przypadku napadu zaleca się usiąść lub położyć się. Jeśli dana osoba znajduje się w basenie lub w innym zbiorniku wodnym podczas wystąpienia konwulsji, powinna natychmiast wezwać pomoc i wyjść na ląd.\nOcieplenie mięśni spazmatycznych. Można to zrobić za pomocą ciepłej wody (jeśli to możliwe) lub po prostu intensywnie masując strefę skurczu.\nAkupunktura. Ogólnie rzecz biorąc, zabieg akupunktury powinien przeprowadzić specjalista, który używa jałowych igieł i zna specjalne strefy refleksologiczne, których działanie może wyeliminować skurcz mięśni i poprawić mikrokrążenie w mięśniu. Jednak metoda ludowa, która polega na przekłuciu mięśnia spazmatycznego zwykłą igłą, czasami daje również pozytywny efekt.\nOdpowiednie odżywianie. Po ustąpieniu napadu zaleca się pacjentowi zbadanie poziomu pierwiastków śladowych (głównie potasu, wapnia i magnezu) we krwi. Na podstawie wyników analiz konieczne jest dostosowanie diety (dodawanie lub wykluczanie niektórych potraw).\nMasaż. Regularny masaż stóp poprawia mikrokrążenie i pomaga normalizować procesy metaboliczne w tkance mięśniowej, co znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu.\nRegularna aktywność fizyczna. Umiarkowane ćwiczenia (chodzenie, bieganie lekko, ćwiczenia terapeutyczne) również poprawiają krążenie krwi i metabolizm w całym ciele, w tym w mięśniach nóg.\nZespół szyny Shina Istnieje wiele metod leczenia tej choroby (stosowanie NLPZ, leków poprawiających metabolizm w kościach i całym ciele, poprawiających krążenie krwi w tkankach itp.). Jednak badania z ostatnich lat wykazały, że żadna ze znanych metod leczenia nie da pozytywnego wyniku, jeśli pacjent nie przestanie wykonywać ćwiczeń fizycznych, które spowodowały ból. Innymi słowy, główną zasadą leczenia zespołu rozerwanej nogi jest wyeliminowanie czynnika sprawczego. Inne środki terapeutyczne nie są konieczne i są stosowane w celu poprawy ogólnego stanu organizmu i zwalczania bólu.\nNie zakładaj jednak, że w przypadku tej choroby powinieneś całkowicie zrezygnować z aktywności fizycznej. Pacjenci mogą uprawiać sport, który nie wiąże się z dużymi obciążeniami mięśni nóg (na przykład pływanie), gimnastyką, jogą i tak dalej..\nTerapia przeciwzapalna NLPZ są przepisywane natychmiast, gdy tylko lekarz podejrzewa obecność tej choroby. Ponadto worek dotkniętych mięśni nakłada się worek na lód lub zimny kompres (kompres należy wymieniać co 2–3 minuty). Celem tych środków jest szybkie wyeliminowanie obrzęku i zapobieganie dalszemu uciskowi mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych. Stosowanie opatrunków uciskowych lub kompresyjnych jest bezwzględnie przeciwwskazane.\nOperacja. Jest przepisywany, jeśli metody zachowawcze nie dają wyniku pozytywnego przez kilka godzin (obrzęk nie ustępuje, ból nasila się). Wykonuje się sekcję powięzi uszkodzonej grupy mięśni, po czym kontynuuje się terapię przeciwzapalną, poszukiwanie i eliminację przyczyny choroby.\nLeczenie chorób naczyniowych nogi\nZmiana stylu życia. Miażdżyca rozwija się wraz z niedożywieniem i siedzącym trybem życia. Rozwój choroby przyczynia się również do palenia. Zmniejszenie ilości tłuszczów zwierzęcych w żywności, codzienna (umiarkowana) aktywność fizyczna i rzucenie palenia pomogą zapobiec rozwojowi procesu patologicznego.\nFarmakoterapia. Leki na receptę, które poprawiają mikrokrążenie w tkankach (trójdzielne), zwiększają dostarczanie tlenu do komórek (Actovegin), a także leki obniżające poziom cholesterolu we krwi (symwastatyna, prawastatyna).\nOperacja. Przeprowadza się to z nieskutecznością terapii lekowej, gdy światło naczynia krwionośnego jest tak zwężone, że rozwija się ciężka niedotlenienie (brak tlenu) i śmierć tkanki w okolicy dolnej części nogi i stopy. Istnieje wiele rodzajów operacji, których głównym celem jest usunięcie dotkniętego obszaru tętnicy lub mechaniczne zniszczenie płytki nazębnej i przywrócenie drożności naczynia krwionośnego. Jednak leczenie chirurgiczne bez leczenia farmakologicznego i eliminacja czynników ryzyka rozwoju miażdżycy nie może zapewnić całkowitego wyleczenia (nawrót jest możliwy za kilka lat).\nFarmakoterapia. Leki rozszerzające naczynia krwionośne (bez spa, kwas nikotynowy), leki poprawiające właściwości reologiczne krwi (czyli zmniejszające jej lepkość), antybiotyki (do leczenia powikłań zakaźnych) są przepisywane. Aby wyeliminować zespół bólowy, można stosować zarówno NLPZ (w przypadku łagodnego do umiarkowanego bólu), jak i narkotyczne środki przeciwbólowe (w przypadku silnego bólu niedokrwiennego).\nFizjoterapia. Zalecana jest elektroforeza, procedury termiczne, UHF i magnetoterapia. Wszystko to pomaga wyeliminować skurcz naczyń, poprawić mikrokrążenie i normalizować krążenie krwi w kończynach dolnych..\nMasaż. Poprawia również mikrokrążenie i poprawia procesy metaboliczne w tkankach miękkich dolnej części nogi..\nOperacja. Odbywa się to z ciężkim niedokrwieniem tkanek nogi, niepodlegającym leczeniu zachowawczemu. Podczas operacji światło uszkodzonych naczyń krwionośnych jest przywracane lub tworzone są ścieżki boczne (omijające), aby krew przedostała się do obszarów niedokrwiennych (w tym celu stosuje się powierzchowne żyły lub protezy pacjenta). Ważne jest, aby pamiętać, że operacja nie eliminuje choroby, ale tylko tymczasowo łagodzi stan pacjenta.\nEliminacja przyczyny choroby. Jeśli praca pacjenta wiąże się z przedłużonym pobytem na nogach lub częstymi wędrówkami, musi to zmienić. Jeśli masz nadwagę, powinieneś przejrzeć dietę i stosować różne diety w celu zmniejszenia masy ciała..\nUmiarkowana aktywność fizyczna. Najlepszą opcją dla pacjentów z żylakami nóg jest pływanie. Podczas zabiegów wodnych zwiększa się częstość akcji serca i przepływ krwi, co zapobiega zastojowi krwi w rozszerzonych żyłach i tworzeniu się skrzepów krwi. Jednocześnie przebywanie w wodzie zapobiega wzrostowi ciśnienia w układzie żył powierzchownych żył i postępowi choroby.\nFarmakoterapia. NLPZ są przepisywane (głównie aspiryna, która oprócz działania przeciwzapalnego ma również pewne działanie przeciwpłytkowe, to znaczy zapobiega przywieraniu płytek do ściany żylnej i tworzeniu się skrzepów krwi). Stosowane są również antykoagulanty (zmniejszają krzepliwość krwi), angioprotektory (wzmacniają ścianę naczyń krwionośnych i zmniejszają jej przepuszczalność), witaminy..\nBandaże elastyczne lub pończochy. Ściskają powierzchowne żyły dolnej części nogi z zewnątrz, zapobiegając przelewaniu się krwi podczas codziennej aktywności. Spowalnia to postęp choroby i zapobiega rozwojowi powikłań zakrzepowych..\nOperacja. Wykonuje się usunięcie lub skleroterapię (zamknięcie światła przez kauteryzację) uszkodzonych żył.\nSurowy odpoczynek w łóżku w szpitalu. Jest to wskazane we wczesnych dniach choroby, ponieważ w tym okresie istnieje duże prawdopodobieństwo oderwania skrzepu krwi i przeniesienia go strumieniem krwi do naczyń krwionośnych płuc z ich późniejszym zablokowaniem, co może doprowadzić do szybkiej śmierci pacjenta.\nFarmakoterapia. Leki przeciwzapalne, przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe są przepisywane.\nFizjoterapia. Elektroforeza, UHF i magnetoterapia są przepisywane w okresie ustępowania procesu zapalnego, gdy wyeliminowane jest ryzyko zakrzepicy płucnej.\nAlternatywne metody leczenia. Pozytywny efekt obserwuje się w przypadku hirudoterapii (leczenie pijawkami). Faktem jest, że podczas ugryzienia pijawki do krwiobiegu wprowadza się pewne substancje, które poprawiają właściwości reologiczne krwi i mikrokrążenie w tkankach. Mikrokrążenie można również poprawić za pomocą akupunktury (akupunktury).\nOperacja. Polega na usunięciu lub stwardnieniu uszkodzonych żył..\nFarmakoterapia. Stosowane są środki przeciwbólowe (NLPZ), leki poprawiające dostarczanie tlenu do tkanek nerwowych (actovegin), chondroprotektory (leki pomagające przywrócić tkankę chrzęstną), przeciwskurczowe (leki eliminujące skurcz mięśni w okolicy lędźwiowo-krzyżowej).\nGimnastyka. Przypisane ćwiczenia, które przyczyniają się do rozwoju kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego i nie prowadzą do wyraźnego wzrostu obciążenia kręgosłupa (pływanie, terapia ruchowa, trakcja na poziomym pasku).\nMasaż pleców. Pomaga poprawić mikrokrążenie i normalizować procesy metaboliczne w tkankach kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.\nFizjoterapia (elektroforeza z nowokainą, magnetoterapia, ogrzewanie). Przyspiesz procesy metaboliczne, pomagając przywrócić uszkodzone tkanki i zmniejszyć nasilenie bólu.\nOperacja. Celem operacji jest dekompresja (eliminacja kompresji) nerwów międzykręgowych poprzez usunięcie niektórych odcinków kręgów.\nZmiana stylu życia. Zaleca się prowadzenie aktywnego trybu życia, pływanie, codzienne wykonywanie porannych ćwiczeń. Ponadto nie zaleca się uprawiania ciężkich sportów (na przykład podnoszenie ciężarów), ponieważ zwiększa to obciążenie kręgosłupa i przyczynia się do jeszcze większego wybrzuszenia dysku międzykręgowego.\nFarmakoterapia. Chondroprotektory, leki poprawiające dostarczanie tlenu do komórek nerwowych, leki przeciwbólowe są przepisywane.\nMasaż i terapia manualna. Wyeliminuj skurcz mięśni w obszarze wysunięcia, przyczynij się do jego repozycji i popraw mikrokrążenie w obszarze ściskanych nerwów.\nAkupunktura. Wprowadzenie igieł do specjalnych stref refleksologicznych zwiększa przepływ krwi i poprawia mikrokrążenie w tkankach okolicy lędźwiowo-krzyżowej, a także pomaga normalizować procesy metaboliczne w kręgosłupie i rdzeniu kręgowym.\nOperacja. Pokazany jest tylko z przepukliną dysku międzykręgowego, który ściska tworzenie nerwów i powoduje pojawienie się bolesnego zespołu bólowego, którego nie można zatrzymać innymi metodami leczenia. Podczas operacji uszkodzony dysk jest usuwany i zastępowany protezą..\nLeczenie chorób zakaźnych dolnej części nogi\nGłównym krokiem w leczeniu zakażeń goleni jest stosowanie leków przeciwbakteryjnych. Jednak w początkowym okresie choroby, gdy występują objawy zakażenia, nie ustalono konkretnego rodzaju patogenu (zwykle proces identyfikacji i identyfikacji trwa kilka dni), antybiotyki są przepisywane empirycznie, to znaczy losowo. W tym przypadku wybiera się leki o szerokim spektrum działania, które są skuteczne przeciwko dużej liczbie różnych mikroorganizmów.\nPo otrzymaniu wyników antybiotyku przepisywane są te leki, które są najbardziej skuteczne przeciwko konkretnemu rodzajowi patogenu. Leczenie antybiotykami należy przeprowadzać regularnie przez co najmniej 7–10 dni (czasem dłużej). W przeciwnym razie część bakterii chorobotwórczych przeżyje i uzyska oporność (oporność) na antybiotyki stosowane w procesie leczenia (tj. Następnym razem będą one nieskuteczne w stosunku do tego patogenu).\nWarto zauważyć, że antybiotykoterapia (nawet z jej właściwym przeznaczeniem) nie zawsze daje pozytywny wynik. W niektórych przypadkach (po zakażeniu szczególnie niebezpiecznymi bakteriami lub przy wyraźnym naruszeniu odporności pacjenta) infekcja postępuje i wpływa na nowe obszary dolnej części nogi, co wymaga natychmiastowego leczenia chirurgicznego. Podczas operacji wykonuje się nacięcie skóry i tkanek miękkich, usuwa się ropne masy i martwą tkankę, a powstałą ranę dokładnie myje się roztworami środków antyseptycznych (leki niszczące patogenne mikroorganizmy). Po operacji antybiotykoterapia jest kontynuowana przez 1–2 tygodnie (aby zapobiec nawrotom zakażenia).\nSzczególną uwagę należy zwrócić na gangrenę gazową dolnej części nogi. Jak wspomniano wcześniej, tę patologię wywołują mikroorganizmy beztlenowe (clostridia, rozwijające się tylko przy braku tlenu). Metoda chirurgiczna jest jedynym skutecznym leczeniem. Podczas operacji wykonuje się szerokie (paski) nacięcia skóry i tkanek miękkich na całej powierzchni dotkniętego obszaru, po czym martwą skórę, mięśnie i inne tkanki wycina się i usuwa. Jama rany jest przemywana nadtlenkiem wodoru i pozostawiona otwarta, co zapewnia dostęp tlenu (toksycznego dla Clostridia) do tkanek. W tym samym czasie prowadzona jest antybiotykoterapia tetracyklinami, penicylinami i innymi rodzajami antybiotyków..\nPrzy nieskuteczności opisanych środków i szybkim rozprzestrzenianiu się procesu martwiczego w górę, jedynym sposobem na uratowanie życia pacjenta jest amputacja gilotyny (całkowite odcięcie) kończyny w obrębie nienaruszonych tkanek (kilka centymetrów powyżej górnej granicy widocznego uszkodzenia).\nLeczenie guzów nowotworowych\nLeczenie nowotworów (szczególnie złośliwych) należy rozpocząć jak najwcześniej, ponieważ po pojawieniu się przerzutów w odległych narządach szanse na wyleczenie pacjenta są bardzo małe.\nW leczeniu nowotworów nogi stosuje się:\nStosowany w leczeniu nowotworów złośliwych. Celem chemioterapii jest zniszczenie wszystkich komórek nowotworowych. W tym celu przepisywane są cytostatyki - leki, które blokują procesy podziału komórek, w wyniku czego komórki nowotworowe przestają się namnażać i umierają z czasem. Głównym problemem chemioterapii jest fakt, że cytostatyki zaburzają również podział normalnych komórek (komórek krwi, błon śluzowych itp.). Prowadzi to do rozwoju poważnych powikłań (niedokrwistość i brak innych elementów komórkowych krwi, powstawania wrzodów przewodu żołądkowo-jelitowego, wypadania włosów itp.), Które bez terminowej i prawidłowej korekty mogą prowadzić do śmierci pacjenta.\nJest stosowany tylko w leczeniu nowotworów złośliwych. Jego istotą jest to, że tkanka guza jest narażona na promieniowanie radioaktywne, które powoduje śmierć komórek nowotworowych (a także normalnych).\nMetodę chirurgiczną można stosować w leczeniu łagodnych i złośliwych guzów. W pierwszym przypadku wskazaniem do operacji będzie postępujący wzrost guza i ucisk (lub ryzyko ucisku) sąsiednich tkanek, naczyń krwionośnych lub nerwów. Usunięcie guza powinno być wykonane tylko przez chirurga onkologa (i żadnego innego lekarza), podczas gdy guz jest wycinany wraz z kilkoma milimetrami zdrowej tkanki. Po usunięciu materiał jest wysyłany do laboratorium, w którym przeprowadza się badanie histologiczne i ustala dokładny rodzaj guza..\nW miarę możliwości usuwanie nowotworów złośliwych odbywa się zawsze. W tym przypadku guz jest usuwany wraz z kilkoma centymetrami (lub milimetrami, w zależności od lokalizacji i rodzaju) zdrowych tkanek. Ponadto w przypadku złośliwych nowotworów dolnej części nogi usuwa się regionalne (zwykle podkolanowe) węzły chłonne, ponieważ komórki nowotworowe mogą w nich przerzutować (nawet jeśli nie zostało to jeszcze klinicznie wykazane).\nJeśli guz jest zbyt duży, wyrasta do naczyń krwionośnych lub sąsiednich tkanek, przed zabiegiem można przeprowadzić kilka chemioterapii i radioterapii, co może pomóc zmniejszyć rozmiar guza.\nChirurgiczne usunięcie przerzutów z odległych narządów jest nieskuteczne, dlatego nie jest wykonywane. Leczenie objawowe i podtrzymujące jest zalecane u pacjentów z przerzutami (leki przeciwbólowe, powtarzane kursy chemioterapii i radioterapii)..\nDlaczego bolą mięśnie nóg??\nPrzyczyną bólu mięśni w dolnej części nogi może być uraz lub skurcz, a także inne choroby zapalne, które występują z obrzękiem i silną kompresją różnych grup mięśni.\nMięśnie piszczelowe są dość dobrze rozwinięte, ponieważ mają duży ładunek. Z anatomicznego punktu widzenia są one podzielone na kilka grup, z których każda jest otoczona i oddzielona od siebie specjalnymi łączącymi przegrodami (skrzynie powięziowe).\nW okolicy dolnej części nogi znajdują się:\nPrzednia grupa mięśni - rozciągnij stopę i palce.\nGrupa mięśni pleców - zegnij i obróć dolną nogę do wewnątrz, a także zgnij stopę i palce.\nBoczna grupa mięśni - zegnij stopę i wyciągnij ją.\nUszkodzeniu dowolnej innej grupy mięśni towarzyszą charakterystyczne objawy kliniczne..\nBól mięśni nóg może być spowodowany:\nzespoły goleni w tunelu.\nPo uderzeniu twardym tępym przedmiotem powstają stłuczone tkanki dolnej części nogi. W tym przypadku nie dochodzi do naruszenia integralności skóry, jednak w wyniku silnego nacisku na tkanki miękkie (w tym mięśnie) zostają one zmiażdżone, co powoduje wystąpienie silnego ostrego bólu.\nPo uszkodzeniu mięśnia pękają domięśniowe naczynia krwionośne, w wyniku czego krew wlewa się do tkanki mięśniowej (powstaje krwiak). W przypadku silnego krwotoku krew może przenikać do tkanki podskórnej i skóry, powodując krwiak podskórny, tj. Siniak.\nKomórki układu odpornościowego (leukocyty, makrofagi) natychmiast zaczynają migrować do rozlanej krwi, której celem jest wchłonięcie krwi i przywrócenie integralności uszkodzonego obszaru. Aktywność komórek układu odpornościowego determinuje rozwój procesu zapalnego w mięśniu. Towarzyszy temu rozszerzenie naczyń krwionośnych, obrzęk i zaczerwienienie skóry powyżej ogniska zapalnego oraz silna bolesność otaczających tkanek, nasilająca się przy każdym ruchu lub dotyku.\nLeczenie siniaka polega na spoczynku posiniaczonego mięśnia i zwalczeniu stanu zapalnego. Aby to zrobić, stosuje się leki przeciwzapalne (nimesulid, diklofenak) i zimny kompres w obszarze zapalenia (który oprócz działania przeciwbólowego zwęża naczynia krwionośne i zmniejsza nasilenie krwotoku w tkance).\nKiedy mięsień jest rozciągany, obserwuje się mikropęknięcia włókien mięśniowych, czemu towarzyszy również uszkodzenie domięśniowych naczyń krwionośnych. W momencie rozciągania pacjent odczuwa ostry ból w jednym z mięśni (lub w grupie mięśni). Próba skurczu dotkniętego mięśnia (zgięcia lub wyprostowania stopy) prowadzi do zwiększonego bólu. Po kilku minutach obserwuje się obrzęk, obrzęk i zaczerwienienie skóry i tkanek miękkich w obszarze rozciągania, to znaczy rozwija się proces zapalny, któremu towarzyszy również zwiększony ból.\nZasady leczenia zmęczenia mięśni są takie same jak w przypadku siniaków. Mięsień zapewnia odpoczynek przez 1-2 dni, przeziębienie i leki przeciwzapalne są stosowane w celu zmniejszenia nasilenia bólu. Zaleca się również skontaktować się z izbą przyjęć i skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć rozwój powikłań.\nKurcze (skurcz mięśni nóg)\nSkurcz jest przedłużonym tonicznym skurczem mięśnia, który występuje w wyniku naruszenia jego regulacji nerwowej lub w wyniku naruszenia metabolizmu pierwiastków śladowych i energii w samym mięśniu. Przyczyną napadów może być przepracowanie mięśni, hipotermia, organiczne uszkodzenie włókien mięśniowych, brak magnezu we krwi i tak dalej. W okolicy goleni kurcze zwykle zmniejszają mięsień łydki znajdujący się na jego tylnej powierzchni.\nW normalnych warunkach skurcz mięśni występuje w wyniku tego, że impuls nerwowy z mózgu dociera do włókna mięśniowego i pobudza błonę komórek mięśniowych. Po ustaniu impulsów następuje rozluźnienie mięśni. W przypadku skurczu proces ten jest zakłócany, co prowadzi do mimowolnego skurczu mięśni.\nKrążenie krwi w skurczonym mięśniu jest zaburzone (naczynia krwionośne są ściskane przez włókna mięśniowe). W wyniku zaprzestania dostarczania tlenu komórki mięśniowe zaczynają odczuwać głód tlenu w ciągu kilku sekund, czemu towarzyszy pojawienie się bólu. Ponadto w trakcie swojego życia komórki mięśniowe tworzą i wydzielają różne produkty uboczne do krwioobiegu, które są przenoszone do wątroby i tam neutralizowane. Ze skurczem produkty te gromadzą się w tkankach, co również zwiększa nasilenie bólu.\nPierwszą rzeczą związaną ze skurczem mięśni jest ich rozgrzanie i zapewnienie wystarczającej ilości energii. W tym celu możesz zacząć intensywnie pocierać tył dolnej części nogi, co zwiększy przepływ krwi i poprawi mikrokrążenie w mięśniu łydki. Jeśli to nie pomoże, możesz spróbować dostać się na palce obolałych stóp i spróbować na nie wskoczyć. W tym samym czasie duży strumień impulsów nerwowych dociera przez włókna nerwowe do mięśni, co może znormalizować stan błony komórkowej komórek mięśniowych i przywrócić je do normalnego stanu. Ten sam mechanizm działania ma nakłucie igły w obszarze mięśnia spazmatycznego.\nJeśli drgawki powtarzają się bardzo często, zaleca się konsultację z lekarzem, ponieważ przyczyną mogą być różne choroby mózgu..\nTermin ten odnosi się do stanu patologicznego, w którym dochodzi do ucisku mięśni w otaczającym je przypadku powięzi. Przyczyną tego mogą być różne choroby (urazy, złamania kości podudzi, infekcje itp.), Prowadzące do zapalenia mięśni. W wyniku postępu procesu zapalnego mięśnie puchną i zwiększają objętość, jednak otaczające je powięzi są praktycznie nierozciągliwe, co prowadzi do ucisku mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych.\nChoroba objawia się silnym bólem i obrzękiem tkanek w obszarze jednej z grup mięśni (na przedniej, tylnej lub bocznej powierzchni dolnej części nogi). Później pojawiają się zaburzenia czucia w stopie (drętwienie lub mrowienie), postępujące osłabienie dotkniętych mięśni i ograniczenie ruchów stopy.\nLeczenie polega na stosowaniu leków przeciwzapalnych i przeziębieniu (okład lodowy) na ból mięśni. Jeśli te środki są nieskuteczne, chirurgiczne rozwarstwienie mięśni jest wskazane na 10 do 12 godzin, ponieważ w przeciwnym razie nastąpi martwica (martwica) ściskanych mięśni.\nDlaczego dolna noga boli??\nBól w przedniej części nogi może być spowodowany chorobami zapalnymi mięśni, ścięgien i kości tego obszaru.\nzespół tunelu dolnej części nogi;\nZespół przedniego tunelu\nMięśnie łydek są podzielone na trzy grupy (przednią, tylną i boczną). Każda grupa jest otoczona specjalną gęstą skrzynką (powięź). Ważną cechą tych przypadków jest to, że składają się one z gęstej tkanki łącznej i są praktycznie nierozciągliwe.\nZespół przedniego odcinka nogi tunelu charakteryzuje się stanem zapalnym mięśni przedniej grupy (uszkodzonym przez fragmenty kości, zakażonym bakteriami pyogennymi i innymi bakteriami itp.), Co prowadzi do ich obrzęku i ucisku w nierozciągliwym przypadku powięzi. Choroba objawia się silnym bólem na przedniej powierzchni i stopie, który nasila się, gdy noga jest zgięta w stawie skokowym. Skóra powyżej ogniska zapalnego jest również przekrwiona (czerwona), spuchnięta i bolesna.\nW przypadku braku leczenia (wyznaczenie leków przeciwzapalnych, a jeśli są nieskuteczne - chirurgiczne otwarcie powięzi), ściśnięcie tkanki mięśniowej prowadzi do martwicy (śmierci).\nTermin ten odnosi się do stanu patologicznego występującego u sportowców i charakteryzuje się zapaleniem ścięgna mięśnia czworogłowego uda i guzowatością kości piszczelowej, która jest miejscem przyczepienia tego ścięgna.\nPrzyczyną rozwoju choroby jest częsta i długotrwała mikrotraumatyzacja tkanki kostnej, która występuje przy wyraźnym wysiłku fizycznym na mięsień udowy (podczas podnoszenia brzana, przysiadów z ciężarkami itp.). W wyniku czynnika sprawczego okostna ulega zapaleniu w strefie guzowatości, zaburza się w niej mikrokrążenie, co z czasem może prowadzić do śmierci tkanki kostnej i rozerwania ścięgna.\nGłówną manifestacją choroby jest tępy ból, który pojawia się i nasila się podczas ćwiczeń. Ból ustępuje w spoczynku i może być nieobecny przez długi czas, jednak po wznowieniu treningu pojawia się ponownie.\nJedynym skutecznym sposobem leczenia tej choroby jest całkowite odrzucenie sportów ciężkich. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (nimesil, voltaren) mogą być stosowane do tymczasowego wyeliminowania zespołu bólowego..\nPrzednia powierzchnia kości piszczelowej jest pokryta tylko przez skórę, więc gdy uderza, okostna kości jest prawie zawsze uszkodzona, czemu towarzyszy jej zapalenie (zapalenie okostnej). Zapalenie okostnej objawia się obrzękiem, obrzękiem i wyjątkowo wyraźną tkliwością tkanek w obszarze siniaka. W obszarze uderzenia może rozwinąć się krwotok podskórny, który rozwija się, gdy naczynia krwionośne są uszkodzone. Podczas próby dotykania przedniej powierzchni dolnej części nogi ból nasila się, jednak nadal można określić uniesioną i zagęszczoną tkankę okostnej.\nPrzy normalnym funkcjonowaniu układu odpornościowego i przy odpowiednich środkach terapeutycznych proces zapalny może ustąpić w ciągu kilku dni lub tygodni. W innych przypadkach choroba może być skomplikowana przez przejście stanu zapalnego do kości, patologiczną proliferację tkanki kostnej wokół ogniska zapalnego lub ropienie rany. W tym ostatnim przypadku rozwija się ropne zapalenie okostnej, któremu towarzyszy wzrost temperatury ciała i pogorszenie ogólnego stanu pacjenta.\nLeczenie polega na zapewnieniu odpoczynku uszkodzonej kończynie, zastosowaniu zimnych okładów i leków przeciwzapalnych w pierwszych godzinach choroby. Wraz z rozwojem powikłań zakaźnych przepisywane są leki przeciwbakteryjne. Wraz z przejściem procesu zakaźnego do kości może rozwinąć się zapalenie kości i szpiku, wymagające leczenia chirurgicznego.\nPrzyczyną bólu w tylnej części nogi może być uszkodzenie tkanek miękkich (mięśni i więzadeł) tego obszaru w różnych chorobach zapalnych i stanach patologicznych.\nBól w tylnej części nogi może być spowodowany:\nTermin ten odnosi się do kompleksu objawów, które powstają w wyniku ucisku tylnej grupy mięśni, które są zamknięte w gęstym przypadku powięzi. Przyczyną choroby może być infekcja mięśni, zaburzenia krążenia, skręcenie, a następnie krwotok i tak dalej. Wpływ czynnika sprawczego prowadzi do obrzęku mięśni, któremu towarzyszy wzrost ciśnienia w nierozciągliwym przypadku powięziowym i ściskanie samych mięśni, a także przepływających tu naczyń krwionośnych i nerwów, kierujących się do tkanek stopy.\nPierwszym objawem choroby jest ostry, pękający ból w tylnej części podudzia, który nasila się przy dotykaniu (dotykaniu) i przy próbie wyprostowania stopy lub palców stóp. Skóra w dotkniętym obszarze jest spuchnięta, czerwona lub niebieskawa, jej temperatura jest podwyższona. W miarę postępu choroby dochodzi do naruszenia wrażliwości dolnej części nogi. Wynika to z upośledzenia krążenia krwi i unerwienia spowodowanego uciskiem naczyń krwionośnych i nerwów. Występuje również osłabienie mięśni zginaczy stopy i palców stóp.\nLeczenie polega na stosowaniu leków przeciwzapalnych. Możesz również złagodzić stan zapalny za pomocą zimnego kompresu, który należy zastosować w obszarze zapalenia. Jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, wskazana jest operacja, podczas której wykonuje się nacięcie skrzyni mięśniowej, co pozwala zmniejszyć nacisk i zapobiec śmierci tkanki mięśniowej.\nMięsień łydki jest dość duży i zajmuje prawie całą tylną powierzchnię dolnej części nogi. Jej rozciąganie może wystąpić podczas biegania, skakania lub innej aktywności fizycznej. W momencie rozciągania osoba odczuwa ostry ból w tylnej części nogi, którego występowanie wiąże się z pęknięciem włókien mięśniowych. Wkrótce po rozciągnięciu rozwija się stan zapalny w obszarze uszkodzonego mięśnia, co prowadzi do obrzęku tkanek i zwiększonego bólu..\nLeczenie obejmuje zapewnienie całkowitego odpoczynku uszkodzonego mięśnia przez 1–2 dni, zastosowanie zimnego kompresu na tylnej powierzchni dolnej części nogi i stosowanie leków przeciwzapalnych.\nPotężny ścięgno Achillesa (piętowe) jest kontynuacją mięśnia piszczelowego triceps, który zgina stopę i dolną część nogi. Jego uszkodzenia można zaobserwować przy dużym wysiłku fizycznym i często można je znaleźć u sportowców. W wyniku rozwoju procesu zapalnego pojawia się ból w dolnej części tylnej części dolnej części nogi. Ból nasila się, gdy stopa jest zgięta podczas chodzenia lub biegania. Skóra na ścięgna pięty może być również stanem zapalnym, opuchniętym i bolesnym..\nJeśli zapaleniu nie towarzyszy pęknięcie ścięgna, reszta mięśnia trójgłowego dolnej części nogi doprowadzi do wyzdrowienia w ciągu 3 do 5 dni. W przypadku częściowego zerwania ścięgna kości piętowej może być wymagany opatrunek gipsowy, natomiast całkowite zerwanie ścięgna kości piętowej jest jedyną skuteczną metodą leczenia chirurgicznego (zszycie końców ścięgna).\nBól w dolnej części nogi podczas chodzenia może być oznaką uszkodzenia mięśni lub kości dolnej części nogi. Może również wystąpić ból z zaburzeniami krążenia z powodu uszkodzenia tętnic lub żył w tym obszarze.\nPrzyczyną bólu w dolnej części nogi podczas chodzenia może być:\nzłamanie kości nogi;\nmikropęknięcie kości nogi;\nObciążenie mięśni może wystąpić podczas urazu, niewygodnego ruchu, w wypadku. Podczas rozciągania włókna mięśniowe pękają, co prowadzi do rozwoju procesu zapalnego w mięśniach. Jeśli zwichnięcie jest niewielkie, w spoczynku może nie być bólu. Jednak podczas ruchu, gdy wystąpi skurcz mięśni, uszkodzone wiązki mięśni mogą ponownie pęknąć, co spowoduje ból.\nZłamanie lub mikropęknięcie kości dolnej części nogi\nUszkodzenie kości zawsze poprzedza uraz (upadek z wysokości, uderzenie tępym przedmiotem itp.) Nawet jeśli po raz pierwszy po zranieniu pacjenta nic nie boli, a lekarz nie widzi żadnych zmian na zdjęciu rentgenowskim, nie oznacza to, że kość jest nienaruszona. Faktem jest, że badanie rentgenowskie może wykryć tylko rażące wady kości, którym towarzyszy przemieszczenie fragmentów kości lub tworzenie się dużych (więcej niż 5–10 mm) fragmentów. Mikropęknięcie nie przejawia się w żaden sposób na zdjęciu rentgenowskim, jednak kilka dni po urazie zaczyna się rozwijać proces zapalny w obszarze uszkodzenia, co prowadzi do obrzęku i zwiększonej wrażliwości tkanek. Podczas chodzenia, gdy zwiększa się obciążenie kości, ciśnienie wzrasta jeszcze bardziej, co powoduje ból.\nMiażdżyca tętnic podudzi\nMiażdżyca jest przewlekłą chorobą, która rozwija się w wyniku zaburzeń metabolicznych (cholesterolu) w organizmie. Przejawia się w tworzeniu osobliwych blaszek miażdżycowych w dużych i średnich tętnicach, które blokują światło naczynia i zakłócają proces dostarczania krwi do tkanek.\nW początkowych stadiach choroby (kiedy światło tętnic podudzi jest zablokowane nie więcej niż 50 - 70%) ból w spoczynku może być nieobecny, ponieważ krew wchodząca do tkanek jest wystarczająca do zaspokojenia zapotrzebowania na tlen i energię. Podczas chodzenia zwiększa się obciążenie mięśni, w wyniku czego wzrasta również ich zapotrzebowanie na tlen. A ponieważ częściowo zablokowane naczynie krwionośne nie może zaspokoić tych potrzeb, w tkankach zaczyna brakować energii, co prowadzi do silnego ostrego bólu.\nBól nogi zwykle powoduje, że osoba zatrzymuje się i odpoczywa. Podczas odpoczynku niedobór tlenu w mięśniach jest eliminowany, ból ustępuje, a osoba może kontynuować ruch, aż pojawi się kolejny atak bólu. Objaw ten nazywa się chromaniem przestankowym i jest charakterystycznym objawem choroby naczyń kończyn dolnych..\nTermin ten odnosi się do patologicznego rozszerzenia i przelewu krwi powierzchownych żył nogi i stopy. Dzieje się tak w wyniku niewydolności zastawek żylnych, które w normalnych warunkach zapobiegają gromadzeniu się krwi w żyłach nóg podczas wyprostowania.\nJeśli zastawki żylne są uszkodzone, między ich zastawkami powstają szczeliny, przez które krew może spływać z powrotem do żył leżących pod nimi. Prowadzi to do wzrostu ciśnienia w nich, a ponieważ ściana żylna nie zawiera rozwiniętej warstwy mięśniowej, wzrost ciśnienia krwi prowadzi do jeszcze większego rozszerzenia żył, co dodatkowo pogarsza niewydolność zastawkową (tzw. Błędne koło).\nNa pewnym etapie ciśnienie w żyłach wzrasta tak bardzo, że przekracza ciśnienie w naczyniach włosowatych (najmniejszych naczyniach krwionośnych, na poziomie których dochodzi do wymiany substancji i gazów oddechowych między krwią a tkankami), w wyniku czego rozwija się stagnacja krwi. Tkanki nie otrzymują nowej porcji tlenu, a także gromadzą produkty uboczne metabolizmu, co prowadzi do bólu.\nNa początkowych etapach choroby (kiedy aparat zastawkowy żył nadal w jakiś sposób działa), ból w spoczynku może być nieobecny. Jednak gdy dana osoba przyjmuje pozycję pionową (podczas chodzenia), ciśnienie krwi w żyłach wzrasta, co zgodnie z opisanymi mechanizmami prowadzi do bólu.\nDlaczego dolna noga i stopa bolą??\nJednoczesne występowanie bólu w dolnej części nogi i stopy jest zwykle związane z uszkodzeniem formacji nerwowych, które unerwiają tkanki tego obszaru. Przyczyną takiego bólu może być również uszkodzenie nerwów rdzeniowych lub rdzenia kręgowego na poziomie kręgosłupa krzyżowego.\nUnerwienie dolnej części nogi i stopy odbywa się za pomocą włókien nerwu kulszowego, który w dole podkolanowym dzieli się na nerw piszczelowy i wspólny nerw strzałkowy.\nNerw piszczelowy unerwia kości dolnej nogi, grupę mięśni pleców i skórę w obszarze wewnętrznej powierzchni dolnej nogi, po czym przechodzi do łuku stopy i unerwia znajdujące się tam tkanki, w tym zginacze palców. Dlatego uszkodzenie nerwu piszczelowego (jego ucisk przez rosnący guz lub fragment kości) doprowadzi do pojawienia się bólu, ciągnięcia bólów na wewnętrznej powierzchni dolnej części nogi, które rozciągają się do łuku stopy i nasilają się, gdy stopa i palce są zgięte. Podczas przecięcia nerwu piszczelowego pacjent traci wszystkie rodzaje wrażliwości w tych obszarach, a także nie będzie w stanie zgiąć stopy i palców.\nWspólny nerw strzałkowy unerwia przednie i boczne grupy mięśni, a także skórę tylno-bocznej powierzchni dolnej nogi, po czym przechodzi do tylnej części stopy i unerwia znajdujące się tam tkanki, w tym prostowniki palców. Uszkodzenie wspólnego nerwu strzałkowego objawi się bólem wzdłuż tylnej i bocznej powierzchni dolnej części nogi, która rozciąga się do tylnej części stopy. Podczas przecięcia nerwu strzałkowego pacjent traci również wrażliwość w tych obszarach i nie będzie w stanie rozprostować palców i stopy, a także odwrócić stopę.\nW przypadku uszkodzenia nerwu kulszowego powyżej dołu podkolanowego ból można zlokalizować na całej powierzchni dolnej nogi i stopy, a po przecięciu pacjent traci wrażliwość w dolnej części nogi i stopy i nie będzie w stanie poruszać stopą. Jednocześnie zachowane są ruchy w stawie kolanowym, ponieważ są one wykonywane kosztem mięśni uda.\nDlaczego golą boli po treningu?\nBól w dolnej części nogi po intensywnym treningu może być spowodowany zbyt dużym wysiłkiem fizycznym lub uszkodzeniem mięśni, ścięgien lub więzadeł.\nJedyną „fizjologiczną” przyczyną bólu mięśni jest krepatura mięśniowa, charakteryzująca się pojawieniem się bólu bólowego mięśni, który pojawia się w ciągu 8 do 12 godzin po treningu i trwa od 3 do 4 dni. Takie bóle nie zawsze pojawiają się, ale tylko wtedy, gdy obciążenie mięśni przekracza ich możliwości fizjologiczne (na przykład, jeśli biegniesz kilka kilometrów jednocześnie po długiej przerwie). W tym przypadku w osłabionych mięśniach nogi powstają mikropęknięcia włókien mięśniowych. W obszarze tych luk komórki układu odpornościowego gromadzą się i aktywują, które uwalniają substancje biologicznie czynne (takie jak histamina), co prowadzi do rozwoju stanu zapalnego i pojawienia się bólu. Po kilku dniach treningu mięsień dostosowuje się do zwiększonych obciążeń (poprzez zwiększenie liczby włókien mięśniowych, tj. Wzrost mięśni) i ból znika.\nZapobieganie rozwojowi krepatury jest dość proste - wystarczy po prostu stopniowo obciążać mięśnie, aby miały czas na dostosowanie się do zmieniających się warunków.\nInną przyczyną bólu po wysiłku może być uraz tkanek miękkich podudzia (zerwanie mięśni lub ścięgien, zwichnięcie). W takim przypadku ból pojawia się natychmiast w momencie urazu, któremu towarzyszy obrzęk tkanek i nasila się po dotknięciu uszkodzonego obszaru (co nie jest typowe dla krepature).\nMożliwe jest zmniejszenie nasilenia bólu, jeśli natychmiast (w pierwszych minutach po urazie) do uszkodzonego mięśnia lub więzadła zostanie nałożona worek lodu, zimny kompres lub butelka zimnej wody owinięta ręcznikiem. Spowoduje to skurcz naczyń krwionośnych, zapobiegnie rozwojowi procesu zapalnego i przyspieszy okres regeneracji. Jeśli ból nasili się kilka godzin po urazie, do jego zatrzymania można zastosować niesteroidowe leki przeciwzapalne (diklofenak, indometacyna, ketorolak). Jeśli po 1-2 dniach ból nie ustąpi, należy skontaktować się z traumatologiem.\nDlaczego ból w nodze?\nBól w dolnej części nogi zwykle występuje przy zmianach zapalnych ścięgien mięśni lub kości w tym obszarze, ale może to być również przejaw uszkodzenia nerwu kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.\ndeformujące zapalenie kości;\nProces zapalny ścięgien nogi można zaobserwować po urazie, a także podczas częstego i intensywnego wysiłku fizycznego (w tym przypadku mięsień rośnie zbyt szybko, a ścięgno nie ma czasu na dostosowanie się do zwiększenia siły mięśni). Bezpośrednią przyczyną bólu jest rozdarcie włókien ścięgien w miejscu przyczepienia do tkanki kostnej (zwykle w okolicy dolnych części stawu kolanowego, do którego przyczepione są mięśnie czworogłowe uda, która rozciąga dolną nogę, a także w tylnych częściach dolnej części dolnej części nogi, gdzie znajduje się pięta). Przewlekłe uszkodzenie prowadzi również do uszkodzenia i zapalenia okostnej kości dolnej części nogi, czemu mogą towarzyszyć bóle bólowe, nasilone przez zgięcie i wyprost nogi.\nOprócz zespołu bólowego zapalenie ścięgien może objawiać się zaczerwienieniem i obrzękiem skóry w obszarze bólu, obrzękiem tkanek i ich przeczulicą bólową (zwiększona wrażliwość, w wyniku której każdemu dotknięciu towarzyszy ostry ból).\nLeczenie polega na wyeliminowaniu czynnika sprawczego i zastosowaniu leków przeciwzapalnych w celu złagodzenia bólu.\nStan patologiczny, w którym zaburzony jest proces metaboliczny w kości. Z nieznanych przyczyn aktywowane są specjalne komórki w kościach dolnej części nogi - osteoklasty, które niszczą substancję kostną. W odpowiedzi na to dochodzi do nowotworu i kompensacyjnej proliferacji tkanki kostnej, ale jej struktura jest zepsuta, w wyniku czego kość staje się krucha i wygięta. Ból w tym przypadku występuje z powodu uszkodzenia kości i samego okostnej, nasila się z obciążeniem goleni.\nLeczenie polega na ograniczeniu obciążenia uszkodzonych kości i zastosowaniu leków, które spowalniają niszczenie tkanki kostnej. W przypadku złamań kości dolnej części nogi ich integralność jest przywracana chirurgicznie za pomocą protetyki uszkodzonych obszarów..\nTermin ten oznacza stan patologiczny, w którym dysk międzykręgowy (elastyczna formacja tkanki łącznej znajduje się między kręgami i pełniąc funkcje podtrzymujące i tłumiące) zostaje zniszczony i pęcznieje w kanale kręgowym, ściskając rdzeń kręgowy. W innych przypadkach dysk może wybrzuszać się na zewnątrz i ściskać nerwy rdzeniowe, które są procesami neuronów (komórek nerwowych) rdzenia kręgowego.\nKompresja włókien nerwowych prowadzi do naruszenia ich dopływu krwi. Przejawia się to występowaniem patologicznych impulsów nerwowych, które powodują pojawienie się ciągnącego, bolącego bólu pleców. Ból jest również rzutowany na narządy i tkanki unerwione przez dotknięty nerw (innymi słowy, pacjent odczuwa ból w dolnej części nogi, chociaż włókna nerwowe są faktycznie uszkodzone, które przewodzą wrażliwość tkanek dolnej części nogi na mózg).\nLeczenie polega na chirurgicznym usunięciu uszkodzonego krążka międzykręgowego. Środki zachowawcze (ćwiczenia terapeutyczne, środki przeciwbólowe itp.) Stosuje się tymczasowo w ramach przygotowań do operacji.\nĆwiczenia z płaskimi stopami u dorosłych to prawdziwa okazja do zatrzymania rozwoju choroby. Poprawiają ogólny ton tkanki mięśniowej i więzadeł, krążenie krwi.\nDysplazja tkanki łącznej to grupa klinicznie polimorficznych stanów patologicznych spowodowanych dziedzicznymi lub wrodzonymi wadami syntezy kolagenu, której towarzyszy zaburzone funkcjonowanie narządów wewnętrznych i układu mięśniowo-szkieletowego.\nStrona dla kobiet o urodzie i pozytywie, zdrowiu i młodości dla uroczych pań i nie tylkoPęknięcia i łuszczenie na piętach. Sucha skóraPrawie każda kobieta dąży do ideału, a nogi nie są wyjątkiem.