Rocznice nasze i wasze | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Rocznice nasze i wasze\nProf. Robert Traba: Ustalaniu, jaka rocznica powinna być obchodzona jako święto narodowe, zwykle towarzyszą intensywne dyskusje i emocje. Nie tylko w Polsce, także np. we Francji czy Niemczech. To nieuniknione, skoro rocznice wykuwają się w sporze politycznym. Rozmawiała Patrycja Bukalska\nPatrycja Bukalska: Od kiedy w historii pojawia się coś takiego jak rocznica, obchodzona przez społeczność czy naród?\nProf. Robert Traba: Rocznice są głęboko zakorzenione w tradycji judeochrześcijańskiej. Samo określenie "jubileusz", w sensie zbiorowego obchodzenia, ma swój etymologiczny źródłosłów w słowie jobel: po hebrajsku oznaczało to głos rogu baraniego, który po 50 latach dawał możliwość, jak byśmy to powiedzieli dzisiaj, "odpustu" wszystkich grzechów dla wyznawców judaizmu. W tradycji chrześcijańskiej pierwszy jubileusz tego typu to rok 1300 i deklaracja papieża Bonifacego VIII, który ogłasza wtedy rok jubileuszowy i zarazem rok święty. W ten sposób wprowadza się w tradycję obchodzenie okrągłych rocznic: 100 lat, 50 lat, 25 lat, ewentualnie 33 lata, czyli związane z wiekiem chrystusowym.\nNa obszar nowoczesnego państwa tradycja taka przenosi się dość późno. Były wprawdzie rocznice obchodzone na dworach królewskich, ale o ograniczonym zasięgu. W znaczeniu podobnym do dzisiejszego rocznice zaczyna się świętować dopiero pod koniec XVIII w.\nPierwszym takim państwem są Stany Zjednoczone, gdzie zaczyna się obchodzić dzień 4 lipca jako święto niepodległości, na pamiątkę jej ogłoszenia w 1776 r. W Europie prekursorem jest chyba Francja i obchody wybuchu rewolucji francuskiej. Ale dopiero po 100 latach, w roku 1889: był to stuletni jubileusz zdobycia Bastylii.\nJak powstają rocznice? Jako coś wspólnie odczuwanego czy raczej jako oficjalny "komunikat" władzy? Można je wymyślić czy też powstają same?\nJedno i drugie. Wspólnotę nowoczesnego narodu się konstruuje. Choć brzmi to bardzo technicznie, chodzi o to, że elita stwarza takie znaki, symbole czy rocznice, które stara się wprowadzić do powszechnego obiegu, aby wokół nich zbudować jedność wspólnoty. W tym sensie rocznicę się "wymyśla", ale jednocześnie musi istnieć emocjonalny związek z taką datą, który później utrwala się przez systematyczne obchody. Nie znam państwa, które nie próbowałoby mobilizować swego społeczeństwa wokół rocznic, czyli pozytywnego przekazu, systemu wartości, którego fragmentem jest rocznica. To naturalna forma komunikowania się ze społecznością. Ona potrzebuje znaku orientacyjnego, by umieć powiedzieć: jestem Polakiem, bo... - i tu można wymienić symboliczne daty, które pozwalają porozumieć się nam między sobą, ale i na zewnątrz. Rocznica jest częścią "mitu fundacyjnego" każdego społeczeństwa, które chce się czuć wspólnotą.\nSpójrzmy też np. na funkcjonowanie pomników: buduje się je, by upamiętnić kogoś lub coś, i aby coś wokół takiego pomnika zainicjować, jakąś uroczystość. Pomnik żyje, dopóki wokół niego rytualizuje się polityczną manifestację, przekaz idei. Zdarza się - w naszym otoczeniu widać to łatwo - że pomniki "umierają", stają się już tylko elementem krajobrazu. Nie wiążą się już z nimi zbiorowe emocje.\nJakiś przykład takiej rocznicy: zarazem i wykreowanej, i oddolnej?\nNasze święto niepodległości: 11 listopada. To być może mało znany fakt, ale to święto, które dziś obchodzimy - obok Konstytucji 3 Maja - jako główne święto narodowe, nie było nim wcale od początku Drugiej Rzeczypospolitej. Po raz pierwszy obchodzono je dopiero w 1937 r., a jego zaistnienie nie było łatwe. W budowaniu Polski po I wojnie światowej miało udział wiele orientacji politycznych: piłsudczycy, narodowi demokraci... "Swoje" święto miała radykalna lewica (powstawanie rad żołnierskich i robotniczych), a "swoje" lewica PPS-owska - 7 listopada, gdy w 1918 r. powstał rząd Ignacego Daszyńskiego w Lublinie. Każda formacja polityczna szukała "swojego" święta, a te poważne oczekiwały, że "ich" symboliczna data stanie się świętem powszechnym. Spory trwały aż do 1937 r.\nA kiedy umiera rocznica? Jakie rocznice kiedyś były celebrowane, a potem wygasły w świadomości zbiorowej i teraz są tylko niewiele znaczącą datą?\nTo widać na przykładzie rocznic, które zafundowała nam komunistyczna PRL. 22 lipca, główne wtedy święto, to dziś data absolutnie martwa. Niektórzy pamiętają, że coś takiego było, i to wszystko. Dalej: święto bolszewickiej rewolucji październikowej. Ono było od początku sztuczne, ale w PRL je obchodzono. Jedynym świętem, które przetrwało, to 1 Maja. Ale w wymiarze mniejszym i zmienionym.\nJednak dziś jest czymś naturalnym, że pewne rocznice kreuje się z punktu widzenia potrzeb dnia obecnego. Gdy się "pisze" pamięć zbiorową, to jest ona odzwierciedleniem pewnej koniunktury politycznej i społecznej, a nie zapisem wydarzeń sprzed lat. Z rezerwuaru wydarzeń, np. bitew, wybiera się to, co jest dziś najbardziej komunikatywne dla społeczeństwa. Inna sprawa, że dzisiejsze polskie rocznice też nie są rocznicami masowymi. Jako święta narodowe są to dni wolne od pracy - i tak odbiera je większość. Społeczny udział w ich obchodzeniu jest umiarkowany. Powodem może być forma ich obchodzenia: w jakim stopniu jest adekwatna do oczekiwań ludzi. Ale może być to też odzwierciedlenie stosunku do tych świąt.\nW II RP przez prawie 20 lat dyskutowano, co powinno być świętem niepodległości. Dziś od prawie 20 lat dyskutujemy, czy 4 czerwca powinien być obchodzony jako święto narodowe, czy też tylko jako rocznica wyborów, jeszcze na w pół wolnych. Czy taki spór jest nieunikniony? Jak kolejne pokolenia będą postrzegać 4 czerwca?\nTo pytanie otwarte, nikt nie potrafi przewidzieć, jak to się potoczy. Natomiast rzeczywiście spór jest nieunikniony, bo rocznice wykuwają się w sporze politycznym. Odbywa się to w różnych wymiarach. W przypadku rewolucji francuskiej przybrało formę zderzenia dwóch światopoglądów. W Niemczech także trwał intensywny spór o święto narodowe, zanim stanęło na 3 października, dacie przyłączenia byłej NRD do Republiki Federalnej. Wcześniej debatowano o różnych datach, aż wreszcie padło na tę - dziś święto zjednoczenia Niemiec. Ciekawe jest, że te spory zostały w pewnym momencie zakończone odgórną decyzją, która, choć krytykowana, uzyskała powszechną akceptację. Dziś nikt nie bojkotuje 3 października jako święta narodowego Niemiec, choć np. grupa polityków obchodzi 18 marca na berlińskim placu Paryskim. Ale nie jest to alternatywa. Jest konsens: 3 października.\nCzy w przypadku niemieckim był to spór o wybór najważniejszej daty, czy też o interpretację historii? Bo w naszym sporze wokół 4 czerwca chodzi przecież nie tylko o to, kiedy będziemy świętować, ale też o wybór pewnej interpretacji przeszłości.\nZawsze chodzi też o wybór pewnej interpretacji historii. Znów odwołam się do przypadku Niemiec. Do finału sporu doszły dwie daty: 3 października i 9 listopada, który jednak kumulował w sobie wiele rocznic i zawierał niezwykły potencjał dyskursywności o historii Niemiec. 9 listopada nie tylko padł, w 1989 r., mur berliński. Również 9 listopada wydarzył się pogrom Żydów w III Rzeszy (1938 r.), tzw. Noc Kryształowa. A także nieudany pucz Hitlera (w 1923 r.), wybuch lewicowej rewolucji w 1918 r. i ogłoszenie pierwszej republiki. Siła wymowy historycznej była tu więc ogromna. Uważałem, że byłoby ciekawie, gdyby właśnie taki dzień był w Niemczech tą najważniejszą datą. Ale ustalono 3 października, który niesie pozytywny przekaz: Niemcy są znów zjednoczonym narodem. Jest w tym pewna strategia budowania tożsamości niemieckiej.\nAle mimo to upadek muru 9 listopada jest świętowany.\nTak, i kiedy np. patrzymy teraz, jak za chwilę w Niemczech obchodzone będzie 20-lecie upadku muru, to widzimy przykład i różnorodności świętowania, i wspólnoty świętowania tego dnia. Obchodzi się go w szkołach, przeprowadza spotkania ze świadkami, ale są też wielkie uroczystości i dyskusje polityków. Trwa to przez cały rok. W centrum Berlina, na Alexanderplatz, zbudowano całe miasteczko, w którym odbywają się cykliczne spotkania, również z akcentami polskimi. Wielki finał będzie w listopadzie: młodzież ze szkół ustawi wielkie klocki jakby domina, symbolizujące mur berliński, i jednego dnia o jednej godzinie wszystkie zostaną przewrócone.\nPrzez taką uroczystość stara się wprowadzić jej powszechność i emocjonalny stosunek do niej. Bo emocje to warunek, że rocznica jest żywa. Że nie jest sprowadzona tylko do odgórnie zarządzonej parady wojskowej, ale czymś, w czym społeczność chce uczestniczyć. 14 lipca we Francji nie kończy się na defiladzie na Polach Elizejskich. Tego dnia odbywają się festyny we wszystkich, najmniejszych nawet miejscowościach. Ludzie się bawią. Punktem wyjścia jest oczywiście parada, ale później jest to jakby święto ludowe. I identyfikacja z tym dniem jest powszechna.\nA wracając do Polski i naszego sporu?\nU nas nie istnieje spór, czy 4 czerwca 1989 r., czy może Porozumienia Sierpniowe z 31 sierpnia 1980 r., czy Okrągły Stół itd. - to jest spór wokół strategii budowania tej rocznicy. Czy chcemy świętować obalenie komunizmu i odrodzenie się suwerennej Polski? Alternatywą jest odrzucenie tych rocznic w ogóle, budowanie negatywnego przekazu. Smutne, że po upadku komunizmu w Polsce nie było woli politycznej - lub może raczej wyobraźni politycznej - że obok budowania nowego społeczeństwa wolnorynkowego należy budować również "mit fundacyjny", który funduje nową tożsamość społeczeństwa po tak wielkim przełomie, jakim był rok 1989. Wokół symbolu jednoczy się ogromna część społeczeństwa. Tymczasem takiego wysiłku nie podjęła się żadna - żadna! - siła polityczna. To ogromna strata, bo emocjonalny związek z tamtym przełomem już się rozluźnił i dziś w wymiarze powszechnym go nie ma. Dziś konstruowanie żywej daty rocznicy trzeba by zaczynać od początku.\nW II Rzeczypospolitej wprawdzie też długo debatowano, ale pod tym względem, emocji, chyba jednak było inaczej?\nPo I wojnie światowej takim "mitem założycielskim" nowej Polski była wygrana wojna z bolszewikami 1920 r. Ona zjednoczyła naród, rozbity wcześniej na trzy zabory przez ponad sto lat. Ale także po upadku komunizmu mieliśmy wielki kapitał i chyba dalej go mamy: jest 31 sierpnia 1980 r. i jest 4 czerwca 1989 r.: to moim zdaniem dwie kluczowe daty. Pozostaje kwestia wyboru jednej z nich. Stratą dla nas wszystkich jest, że nie dokonaliśmy go wcześniej, a teraz rzecz wpisuje się w spory już nawet nie polityczne, ale w konkurencję partyjną. Nikt nie ma wizji, jak zbudować to "coś" dla wspólnoty obywateli Polski, co byłoby pozytywnym przekazem na przyszłość. Również dla pokoleń, które nie doświadczyły przełomu.\nA jak wypadamy za granicą?\nNaszego potencjału nie wykorzystaliśmy również za granicą. Nie mamy jasnego przekazu na zewnątrz, więc trudno się dziwić, że symbolem upadku komunizmu jest zburzenie muru berlińskiego.\nCzy rzeczywiście można mówić tu o polsko-niemieckiej rywalizacji?\nW Berlinie w ciągu ostatnich kilku miesięcy "polskie" wątki rocznicy 1989 r. są widoczne. Zapraszani są świadkowie, np. Mazowiecki, Bujak, Rulewski; w ich obecności odbyła się uroczystość upamiętnienia Okrągłego Stołu: była debata, teksty w prasie. Także teraz, podczas uroczystości na Alexanderplatz, będą elementy polskie. Z tego punktu widzenia awantura w Polsce o miejsce obchodów 4 czerwca jest żenująca. W sercu Berlina był wielki baner "Zaczęło się w Gdańsku". Ale co z tego, skoro uroczystości będą rozbite na Kraków, Warszawę, jakoś też Gdańsk... Smutne, że nie umiemy się porozumieć, a potem mamy pretensje do całego świata, że się nas nie zauważa. A przecież Solidarność jest doświadczeniem epokowym w historii Polski. Gdzieś się to zatraciło w sporach partyjnych. Cóż, skoro potrzeba było stu lat na usankcjonowanie rocznicy rewolucji francuskiej, to może u nas nie będzie trzeba aż tyle... Może kolejne pokolenie, które przyjdzie po świadkach roku 1989, zbuduje konsens wokół Sierpnia ’80 i Czerwca ’89. Te daty zasługują na to.\nProf. ROBERT TRABA jest dyrektorem Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie (Centrum jest pierwszą polską placówką historyczno-edukacyjną w stolicy Niemiec), profesorem Freie Universität w Berlinie. Historyk, politolog i kulturoznawca, był współzałożycielem olsztyńskiego stowarzyszenia Wspólnota Kulturowa "Borussia" i redaktorem naczelnym pisma "Borussia". Przewodniczący Polsko-Niemieckiej Komisji Podręcznikowej, autor książek z dziejów polsko-niemieckich.


Od jak dawna planujesz przejść na jadłospis, by zrzucić kilka nadprogramowych kilogramów? Jeśli okazuje się ci trudno zrealizować swoje zamiary, przeczytaj nasze rady!\ndobrze zadbać o swoje ciało, ponieważ zrzucenie kilku nadprogramowych kilogramów ; dorzuca nam urody, ale przede wszystkim organizmu /©123RF/PICSEL\ndobrze zadbać o swoje ciało, ponieważ zrzucenie kilku nadprogramowych kilogramów ; dorzuca nam urody, ale przede wszystkim organizmu. mieć na uwadze mimo wszystko należy o zdrowym rozsądku, żeby nie popaść w zagrożenie wiecznego odchudzania i nie zrobić sobie krzywdy. Co mimo wszystko, gdy planowane spalenie tkanki tłuszczowej się nie udaje? Szybko rezygnujemy i zaczynamy podjadać? to sygnał, że spada nasza motywacja do odchudzaniai powinniśmy o nią zadbać.\nJeżeli posiadasz do czegoś słabość, to przed rozpoczęciem kuracji odchudzającejpozwól sobie na uroczyste zjedzenie ulubionej potrawy. Celebruj ten okres. okaże się to swoistym pożegnaniem z tym co kaloryczne i niezdrowe. Musisz posiadać wtedy świadomość, że to już ostatni raz i później rozpoczynasz jadłospis.\ndobrze, jeżeli ta pożegnalna uczta odbędzie się w towarzystwie kogoś bliskiego, kto powinno cię w trakcie dietywspierał. Takie pożegnanie nadaje znaczenia podjętej decyzji i na początek daje dużo energii do rozpoczęcia kuracji odchudzającej. dobrze też odwiedzić dietetyka, który przygotuje odpowiedni dla twoich potrzeb zestaw dań. kuracja dietetyczna sformułowana przez specjalistę daje większe prawdopodobieństwo sukcesu i na pewno nam nie zaszkodzi.\nPrzypomnij sobie cel\nGdy zaczynają objawiać myśli o tym, że może by zaniechać kuracji odchudzającej, spróbujmy przypomnieć sobie po co to robimy i ile zostało nam momentu. Świadomość, że nasze zaniedbanie powinno nieodwracalne spowoduje, że świetnie się zastanowimy, czy na pewno się poddać. Cel dla jakiego się odchudzamy powinien być nam bliski i ważny (może to ze względów natury zdrowotnej, a może dla lepszego wyglądu).\ndobrze przygotowane spalenie tkanki tłuszczowej (kuracja dietetyczna i ćwiczenia) dają zazwyczaj możliwość szacunkowego określenia ile kilogramów stracimy w którym czasie. W odniesieniu do tych szacunków (z uwzględnieniem jakiegoś marginesu) da się zaplanować sobie małe nagrody. Możemy je sobie wręczać, albo po jakimś czasie trwania przy pozbyciu się paru kilogramów (np. miesiąc dietyi ćwiczeń) albo po cząstkowym efekcie (po stracie 5 kg). Nieco większe efekty możemy świętować większymi nagrodami (np. po osiągnięciu mniejszego rozmiaru pójdę na znaczne zakupy). istotne, żeby na początku zdefiniować sobie, jak i kiedy będziemy się nagradzać. Druga ważna rzecz, żeby nagroda była powiązana z naszym zadaniem (kupno ubrań w mniejszym rozmiarze, okazuje się bardzo motywujący i jednocześnie stanowi nagrodę).\nCzasem dostrzeganie własnych postępów okazuje się niezwykle niełatwe. Dlatego należy prowadzić dziennik postępów. Za każdym razem zapisuj swoją sylwetkę, a co kilka tygodni rób sobie zdjęcie(oczywiście pierwsze powinno być przed rozpoczęciem kuracji odchudzającej). Gdy zaczniesz wątpić w efektywność własnej pracy zawodowej trzeba, że zerkniesz na rejestr i już wiesz, że to funkcjonuje, więc zaleca się kontynuować.


Forum Dialogu | W serwisie Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów\nMapa projektów Forum Dialogu, która kieruje do szczegółowych opisów działań realizowanych w ramach programów Szkoła Dialogu oraz Liderzy Dialogu.\nFundacja działa na rzecz dialogu polsko-żydowskiego od 1998 r. Od początku istnienia Forum tworzy przestrzenie, w których Polacy i Żydzi poznają się wzajemnie i spotykają ponad historycznymi podziałami. Forum to największa i najstarsza polska organizacja pozarządowa zajmująca się dialogiem polsko-żydowskim. Skupiamy się na pracy z młodzieżą i liderami opinii publicznej.\nProgram Liderzy Dialogu skierowany jest do lokalnych aktywistów zaangażowanych w dialog polsko-żydowski, walkę z antysemityzmem, edukację w dziedzinie historii i kultury żydowskiej oraz zajmujących się ochroną dziedzictwa żydowskiego w swoich miejscowościach. Forum Dialogu tworzy dla nich przestrzeń wymiany doświadczeń oraz poszerzania wiedzy i umiejętności.\nUczniowie i uczennice uczestniczący w programie Szkoła Dialogu oraz Liderki i Liderzy Dialogu niestrudzenie pracują, by odkrywać i upamiętniać dziedzictwo żydowskich społeczności, przed wojną zamieszkujących ich małe ojczyzny. Rzadko jednak mają szansę na spotkanie z przedstawicielkami i przedstawicielami współczesnej społeczności żydowskiej. Żydowskie wycieczki odwiedzające Polskę najczęściej nie mają okazji do głębszego kontaktu z polskimi mieszkańcami odwiedzanych miejsc – a przez to ich uformowany podczas takiej podróży obraz Polski jest niepełny. Aby zmienić tę sytuację, od 2010 roku organizujemy Spotkania między uczestnikami i uczestniczkami naszych programów w Polsce, czyli tymi, którzy dokumentują i upamiętniają żydowską pamięć – a żydowskimi gośćmi z zagranicy, dla których Polska pozostaje ważna jako kraj przodków. Dzięki tym spotkaniom uczniowie i uczennice, oraz Liderzy i Liderki mogą przekonać się, że ich imponujący wysiłek jest doceniany przez osoby o często bardzo emocjonalnym i osobistym stosunku do żydowskiej historii Polski. Żydowscy goście z kolei zyskują fachowych i życzliwych przewodników po – często jakże odmiennej od ich dotychczasowych doświadczeń – rzeczywistości współczesnej Polski.\nProgram „Wspólne dziedzictwo” to nowa inicjatywa fundacji Forum Dialogu, która startuje w tym roku we współpracy z instytutem Jad Waszem. Program jest adresowany do liderów z różnych kręgów kościołów chrześcijańskich działających w Polsce: świeckich aktywistów, duchownych, dziennikarzy. Wynika wprost z naszego głębokiego przekonania, że prawdziwa zmiana relacji polsko-żydowskich musi w naszym kraju włączać również liderów społeczności chrześcijańskich i mieć także wymiar religijnego namysłu nad wspólnym dziedzictwem historii i religii, które nas łączy.


Skarpety do golfa X-SOCKS GOLF SILVER 769 - Sklep turystyczny Sewel.pl\nZaawansowane technologicznie skarpety dedykowane wszystkim fanom golfa, którzy spędzają godziny na przemierzaniu pól golfowych w skórzanym obuwiu.\nKod produktu: X20272-X32\nZaawansowane technicznie skarpety zapewniające ochronę przed nieprzyjemnymi pęcherzami i otarciami skóry podczas wielogodzinnego przemierzania pól golfowych w skórzanym obuwiu. Dają ochronę również przed przykrym zapachem i mokrymi stopami. Zapewnią dodatkową ochronę w najbardziej newralgicznych miejscach na stopie. W najbardziej narażonych na uszkodzenia miejscach posiadają ochraniacze zapewniające im długą żywotność.\n- 2% Metallised Nylon (silver)\n- 38% SkinNodor\n- 14% SilverNodor\n- 10% Robur


Co nowego - Avon Solutions ~ piękność dnia\nAvon, Co nowego, Solutions\nCo nowego - Avon Solutions\nPosted by: Pieknoscdniablog - 16:09\nAvon podążając za światowymi trendami, sięga po moc natury i potęge nauki i udoskonala swoją linię pielęgnacyjną Solutions. Naukowcy Avon połączyli głęboką wiedzę o potrzebach skóry, najnowszych technologiach i od stuleci stosowanych na całym świecie roślinach.\nW formułach Solutions zamknęli naturalne składniki dobroczynnie działające na skórę w taki sposób, by wydobyć ich rzeczywisty potencjał. Nowe receptury zastosowane\nw produktach zaspokajają indywidualne potrzeby skóry, uwodzą jedwabistą konsystencją, delikatnym zapachem i eleganckimi opakowaniami. Każdy produkt został poddany rygorystycznym badaniom pod względem bezpieczeństwa i efektywności.Oto odmienione oblicze linii Solutions, która powstała dzięki połączeniu natury z nauką.\nCztery grupy produktów zajmują się różnymi rodzajami skóry i różnymi jej potrzebami.\nOdpowiednią pielęgnację skórze wymagającej ujędrnienia, poprawy sprężystości i lepszego napięcia zapewnią kosmetyki z linii „Moc Ujędrniania”. Kosmetyki adresowane są do kobiet powyżej 40 roku życia. Szybko i skutecznie przywrócą skórze jędrność i elastyczność. Dobrą kondycję skóry, zagwarantuje pochodzący z Indii hibiskus.\nEkstrakt z hibiskusa działa niczym eliksir młodości na dojrzałą skórę. To właśnie bogactwo substancji zawarte w tym ekstrakcie zapewni poprawę struktury skóry, dogłębne ją nawilży oraz da efekt wygładzenia zmarszczek. Dodatkowo, działanie linii „Moc Ujędrnienia” wspomagają witaminy A i E.\nW skład linii wchodzą hipoalergiczne produkty: Krem ujędrniający na dzień SPF 15, Krem modelujący owal twarzy na noc oraz Ujędrniający krem pod oczy.\nDla skóry wrażliwej, skłonnej do podrażnień. Bogata w składniki naturalne, nie zawiera syntetycznych substancji barwiących, zapachowych i konserwantów. Delikatną pielęgnację zapewni jej pełna dobroczynnych właściwości roślina – portulaka wielkokwiatowa, rosnąca na bogatych w minerały glebach nad rzeką Jangcy w Chinach. Portulaka przywróci cerze zdrowie, piękno i poczucie komfortu. Jest bogata w wapń - pierwiastek, którego niedobór w skórze prowadzi do podrażnień.\nLinia „Naturalna Ochrona” wykorzystuje dobroczynne działanie wielu roślin m.in. zielonej herbaty, która wspomaga portulakę w działaniu łagodzącym i przeciwzapalnym, kopru włoskiego stymulującego produkcję kolagenu, a także ekstraktów z siemienia lnianego, ogórka, jabłka, słonecznika i soi.\nW skład linii wchodzą: Delikatny krem nawilżający na dzień do skóry wrażliwej SPF 20, Delikatny krem nawilżający na noc do skóry wrażliwej, Delikatny krem pod oczy SPF 15 oraz Delikatny żel oczyszczająco-tonizujący\nKosmetyki z linii „Minerały Młodości” z kompleksem mineralnym z ametystem to najprostszy sposób na zachowanie młodego wyglądu, zapewniają one idealną pielęgnację skórze wchodzącej w procesy starzenia. Linia „Minerały Młodości” to tajna broń w walce z pierwszymi oznakami starzenia: drobnymi zmarszczkami oraz niewielkimi przebarwieniami. Pochodzący z brazylijskich gór ametyst jest bogaty w mangan. To właśnie ten pierwiastek wykazuje silne działanie przeciwzmarszczkowe, biorąc udział w powstawaniu kolagenu w skórze.\nW skład linii „Minerały Młodości” wchodzą hipoalergiczne produkty: Energizujący krem na dzień SPF 20, Regenerujący krem na noc, Naprawczy krem pod oczy w roll-onie SPF 20, Kremowy żel do mycia twarzy oraz Tonik energizujący\nTo idealna propozycja dla suchej, zmęczonej i pozbawionej blasku skóry. Dzięki nim cera będzie dogłębnie nawilżona i właściwie odżywiona. Sekret tej linii tkwi w bogatych formułach, zawierających roślinne ekstrakty m. in. z aframonu madagaskarskiego.\nAframon zagwarantuje zmęczonej skórze prawdziwy zastrzyk energii. Nie tylko uzupełni jej siły witalne, ale także ożywi ją, rozpromieni naturalnym blaskiem i wyrówna koloryt.\nTen unikalny ekstrakt stymuluje odnowę komórkową oraz poprawia poziom nawilżenia skóry.\nW skład linii „Blask Nawilżenia” wchodzą kosmetyki hipoalergiczne: Koloryzująco -nawilżający krem na dzień, Regenerujący krem na noc, Ożywczy żel pod oczy, Odświeżający żel do oczyszczania twarzy, Tonik rewitalizujący oraz Odżywczo-nawilżający krem na dzień SPF 15.\nZarówno skóra mieszana, jak i tłusta, wymagają specjalnej pielęgnacji. Kosmetyki z linii „Doskonała Równowaga” szybko i skutecznie przywrócają harmonię cerze mieszanej i zapewniają profesjonalną pielęgnację skórze tłustej. Świeżość skórze ze skłonnościami do przetłuszczania się zapewnią kosmetyki oparte na bazie ekstraktu z liści Camellia Sinesis, który swoje dobroczynne działanie zawdzięcza przeciwutleniaczom i cynkowi. Kompleks cynku kontroluje produkcję sebum i jednocześnie działa nawilżająco na skórę, natomiast przeciwutleniacze poprawiają jej kondycję.\nO właściwą równowagę i wygląd skóry perfekcyjnie zadbają: Nietłusty krem matujący na dzień SPF 15, Nietłusty żel na noc, Nietłusta pianka do mycia twarzy, Głęboko oczyszczająca maseczka z glinką oraz Tonik matujący.\nNajbardziej spodobał mi się Delikatny krem pod oczy Naturalna Ochrona SPF 15 Delikatny krem pod oczy nadaje zdrowy wygląd i elastyczność. Dobroczynne działanie ekstraktów z portulaki i zielonej herbaty wspomagają ekstrakty ze słonecznika, soi i siemienia lnianego, które zapewniają komfortowe nawilżanie. Nietłusta konsystencja pozwala nakładać krem pod makijaż.\nKrem jest delikatny, szybko nawilża i koi skórę. Ładnie się wchłania, nie szczypie. Skóra pod oczami robi się gładsza i wypoczęta. Zawsze uważałam,że herbata i siemie lniane dobrze wpływają na wrażliwą skórę wokół oka.\nburn-it-up 20 maja 2011 18:28\nJestem bardzo ciekawa tej odnowionej serii Solutions.\nZastanawiałam się nawet,czy nie zamówić z oferty demo,ale liczę że może dadzą mi w paczce z zamówieniem z poprzedniego katalogu jakieś próbki tej serii :D\nMnie też najbardziej podoba się delikatny krem.\nooliskaa 20 maja 2011 19:31\nmoja kolezanka chwali sobie krem koloryzujacy , ten pomaranczowy ;-)\nGreatdee 20 maja 2011 19:58\nJaaa nie wiem, od dawna mam styczność a Avonem i co "nowość" to przekonuję się, że to jest dokładnie to samo co było, a całą nowością jest opakowanie...


Pascha jest już gotowa - Marko Ivan Rupnik - Portal OPOKA\nW ten sposób Chrystus wchodzi w Paschę przede wszystkim po to, by objawić prawdę o Bogu, to jest, by objawić Jego szaleńczą miłość. Pan wydaje się w nasze ręce, aby człowiek mógł zrozumieć, jak bardzo Bóg go kocha, skoro z miłości do człowieka nie oszczędził swego Syna (Rz 8,32). Chrystus wchodzi w Paschę, mówiąc: Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał (J 14,31). Kochając Ojca, pragnąc tego, czego pragnie On, Chrystus poddaje się Jego woli polegającej na tym, by świat odkrył, że jest przez Niego kochany. Jeśli jednak Syn chce okazać miłość do świata, czego pragnie Ojciec, oznacza to dla Niego oddanie się w ręce ludzi. Miłość, jaką Ojciec ma wobec Syna, i miłość, jaką Syn ma wobec Ojca, spełniają się w posłuszeństwie miłości, rozlewając się całkowicie na ludzi. Wszystko to, czym jest Ojciec, Syn przekazuje, wydając się w ręce pokolenia Adama.\nChrystus wchodzi w Paschę, by odkupić grzech Adama, by dopełnić Bożej sprawiedliwości. Staje się ofiarą grzechu, aby mógł się obarczyć całym grzechem. Jest prawdziwym Barankiem Bożym, który bierze na siebie grzech świata. Każdy grzech, będąc egoistyczną autoafirmacją, potrzebuje kogoś niemego, kogoś, kto nie odpowiada, w przeciwnym bowiem razie zło dodaje się do zła. Dlatego jedynie On cierpi, nie odpowiada i pozwala w swym świętym milczeniu, by grzesznicy wyryli w Jego ranach ślady całej swej złośliwości, całej potrzeby przemocy, całą chęć zemsty. W Starym Testamencie zostało powiedziane, że zemsta należy do Pana: abym obwieszczał rok łaski Pańskiej i dzień pomsty naszego Boga (Iz 61,2). Bóg zastrzega sobie prawo zemsty, ponieważ jeśli zemsty dokonują ludzie, życie jest stale zagrożone. Bóg przygotowuje dzień pomsty, w którym wszelkie zło może być pomszczone i wszyscy ludzie mogą mścić się, ale na samym Bogu. Zemsta zostaje „wchłonięta” przez Syna Bożego.\nDlatego Chrystus wchodzi w Paschę: aby przynieść ludziom pokój, by w ten sposób dać im życie w obfitości.\nChrystus wchodzi w Paschę, ponieważ tego chce Ojciec, ponieważ w miłości łączy się On z wolą Ojca, ponieważ ludzie grzesznicy już przygotowują godzinę Jego śmierci i ku niej Go popychają. Chrystus, oddając się w ręce Ojca, faktycznie okazuje się w rękach ludzi. Niebo i ziemia stykają się podczas Jego Paschy, w Jego śmierci.\nChrystus nie przyszedł na świat po to, by cierpieć. Przyszedł na świat jako obraz miłości Ojca (por. J 3,16). Kto kocha, znajduje siebie w tym, którego kocha. Kto kocha, nie szuka swojego dobra, ale dobra wszystkich. Kto kocha, nie próbuje ratować siebie; tak postąpił Chrystus w godzinie śmierci, gdy ludzie potrząsali głowami, mówiąc: [...] zejdź z krzyża i wybaw samego siebie! (Mk 15,29-30). Te słowa przechodniów faktycznie były największą obrazą, prawdziwym bluźnierstwem przeciw miłości. Miłość nie stara się ratować siebie, dlatego ten, kto kocha, cierpi. Jednak odwrotność nie musi być prawdą: można cierpieć, nie kochając, kiedy nasze cierpienie jest związane z nihilizmem, jest destrukcyjne, jest cierpieniem stanowiącym wymiar grzechu i wynaturzenia prawdy o człowieku. Podczas gdy cierpienie Chrystusa, oddającego się w ręce ludzi i dlatego cierpiącego, objawia miłość Ojca. Cierpienie, ten naturalny wymiar człowieka, nie staje się obiektem pocieszenia że strony Chrystusa, raczej przenika je całkiem nowe światło. Chrystus nie przychodzi na świat, by nas wybawiać od cierpienia i śmierci, ale przychodzi, by pośród cierpienia i śmierci być z nami i w ten sposób nas ratować. On, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem (Iz 53,3). W Chrystusie, miłości absolutnej, ludzkie cierpienie ulega prawdziwej przemianie. Z przekleństwa staje się uprzywilejowanym miejscem objawienia miłującego Boga. Chrystus nie unika cierpienia, ani go nie wywyższa; wchodzi w nie jak w coś nieuniknionego dla tego, kto kocha. Kto kocha, bierze na siebie wszystko to, co złe, co jest grzechem i powoduje cierpienie. Chrystus oddaje się w ręce ludzi całkowicie, aż do ostatniej cząstki swej Osoby, pozwalając przybić się do drzewa grzechu, aby człowiek mógł dokonać zemsty także na drzewie grzechu. Adam wpatrywał się w to drzewo, od którego oczekiwał boskości, a tymczasem otrzymał od niego jedynie cierpienia, oszustwo i rozczarowanie. Teraz może dokonać pomsty, zrzucając całą swą udrękę na Tego, którego przybili.\nPonieważ Chrystus pełni wolę Ojca i żyje z Nim w całkowitej miłości, spełnia się słowo: nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu i nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał grobu (Ps 16,10). Dlatego jest rzeczą logiczną, by ten, kto oddał się miłości, więcej — jest miłością, nie pozostał w śmierci. Miłość spersonalizowana w obliczu Syna nie może umrzeć i zgnić w ziemi, ale rozrywa także ziemię, tak że widać z niej oblicze Syna, który musi przebywać przed obliczem Ojca. Chrystus powrócił bowiem do uczniów i pokazał im ręce i bok (J 20,20). Uczniowie poznają Go właśnie po tym, co zło pozostawiło na Jego ciele jako ślad. Miejsce cierpienia z powodu miłości teraz staje się znakiem rozpoznawczym; ciało pochłonięte przez miłość powraca do życia, jako że miłość trwa na wieki (1 Kor 13,8).


Fot. iStock / freemixer – Cytaty o szczęściu, dzięki którym, przestaniesz je sobie wreszcie odbierać...\nZastanawiasz się czasem, jak to u licha jest z tym szczęściem i nie możesz zrozumieć? Dlaczego jedni zdają się je mieć zawsze przy sobie, blisko, jakby pojawiało się od niechcenia, podczas gdy inni walczą o nie do utraty sił, z mizernym skutkiem. Są takie cytaty o szczęściu, które pomagają wreszcie dostrzec to, co najważniejsze. Że szczęście nie pochodzi ani od losu ani od ludzi. Nie może być nagrodą ani celem. Szczęście jest podróżą i tylko my sami, możemy je sobie „zrobić”… codziennie od nowa.\n„Ludzie nigdy nie wiedzą, że są szczęśliwi. Wiedzą tylko kiedy, byli szczęśliwi…”, nauczmy się widzieć teraz, nie tęsknić za wczoraj.\nCytaty o szczęściu, dzięki którym, przestaniesz je sobie wreszcie odbierać…\n8 powodów, by codziennie zjadać banana\nJesteś głodna, masz ochotę na sycącą przekąskę, nudzisz się na bloku reklamowym ulubionego serialu? Zjedz banana i pozbądź się stresu. Jest przynajmniej osiem powodów, by banany jeść codziennie!\nPewnie każdy z nas to poczuł. Kiedy nadchodzi miłosne rozczarowanie, naturalną tendencją jest ucieczka, rezygnacja z miłości. Ale jeśli nie pozwolimy sobie ponownie otworzyć się na miłość, możemy przegapić coś wyjątkowego – szansę zbudowania relacji, do której naprawdę dążymy. Oto dziesięć sposobów, aby pomóc Ci ponownie otworzyć się na miłość.\nPomyśl o złamanym sercu jako o przeszłości. Nie możesz zabrać ze sobą złamanego serca, gdziekolwiek jesteś. Może być ciężko o nim zapomnieć, ale nie musi to być pierwsza myśl, która przychodzi ci do głowy, gdy spotykasz kogoś interesującego, nowego. Osoba, która złamała ci serce w przeszłości, nie ma nic do zaoferowania w teraźniejszości, więc po co pozwalać jej kształtować twoją przyszłość?\nZaufaj wszechświatowi. Co, jeśli życie ma lepsze plany dla ciebie? Plany, które nie wymagają łez i nie powodują bólu serca. Dlatego jedynym sposobem, w jaki możemy zaufać wszechświatowi, jest odpuścić to, czego nie możemy zmienić, lub przestać próbować zmienić kogoś, kto tego nie chce.\nNaucz się czegoś dzięki tej smutnej historii. Prawda jest taka, że czasami musisz dostać w kość, aby nauczyć się, jak sobie radzić. Aby ponownie otworzyć się na miłość, musisz przyjrzeć się lekcjom, które dało ci złamane serce – może nauczyło cię ufać swojej intuicji lub kochać siebie bardziej, a może nauczyło cię, jak odejść lub gdzie postawić granice? Uczenie się na błędach z przeszłości jest jedynym sposobem, w jaki możesz znaleźć miłość, na którą zasługujesz, a nie jedynie tak zwane „okruchy miłości”.\nNie zanurzaj się w swojej goryczy i niechęci. Łatwo jest pomyśleć, że wszyscy cię zranią, kiedy już raz zostałeś zraniony, ale zamiast trzymać się bólu i wszystkiego, co poszło nie tak, pozwól zadziałać mocy przebaczenia i przypomnij sobie, że ktokolwiek cię skrzywdzi nie był wcielonym złem, po prostu nie były najlepszą osobą dla ciebie.\nZrozum, że zamknięcie twojego serca na miłość nie sprawi, że będziesz szczęśliwszy. To normalne – nawet zdrowe – być bardziej ostrożnym, ale całkowite zamknięcie się i negatywne nastawienie do miłości doprowadzi cię tylko do żalu i nieszczęścia.\nBądź uczciwy wobec siebie. Czasami zawinił „nieodpowiedni moment”, a czasem twoje własne obawy i niepewność. Jeśli możesz być uczciwy wobec siebie, jeśli chodzi o to, co dokładnie poszło nie tak w z twoim związku i określić, w jaki sposób się do tego przyczyniłeś, z większym prawdopodobieństwem unikniesz tych błędów w przyszłości.\nZaakceptuj, że miłość zawsze będzie ryzykowna. Otwarcie się na kogoś lub zakochanie się w kimś zawsze będzie ryzykowne, a rezultat nigdy nie będzie zagwarantowany. Ale tak jak to w życiu bywa, niektóre rzeczy są warte ryzyka.\nNie spiesz się. Nie spiesz się, aby poznać kogoś nowego. Nie spiesz się, słuchaj twojego serca i uważaj na swoje uczucia.\nPorzuć porównania. Porównywanie się z innymi lub porównywanie innych z twoim byłym przeszkadza ci czerpać przyjemność z danej chwili. Nie oceniaj książki po okładce i nie bądź tak niesprawiedliwy dla siebie. Powinniśmy wierzyć, że nasza historia zakończy się szczęśliwym zakończeniem.\nPamiętaj, że jesteś kochany. Pomyśl o wszystkich ludziach, którzy cię kochają i o ludziach, którzy cię cenią. Pomyśl o dobrych rzeczach, które robisz dla ludzi i o tym, jak wspierasz swoich przyjaciół i rodzinę. Pomyśl o tym, jak starasz się być lepszym człowiekiem; nie zapominaj, że jesteś osobą godną miłości.\nKtóre produkty faktycznie wspomagają proces termogenezy?


Radom: Lotnicy zapraszają na jubileusz! | Radomskie.info | Portal Informacyjny\nFot. 42. Baza Lotnictwa Szkolnego / FB\nMini Air Show, wycieczka po lotnisku, wystawa sprzętu i koncerty – to wszystko w ramach obchodów 10-lecia istnienia 42. Bazy Lotnictwa Szkolnego.\nImpreza plenerowa – Jubileusz 10-lecia 42. Bazy Lotnictwa Szkolnego w Radomiu odbędzie się już w sobotę, 31 lipca. Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny, a na wszystkich fanów lotnictwa czekać będzie mnóstwo atrakcji.\nPatronat nad wydarzeniem objął Minister Obrony Narodowej. Całość rozpocznie się zbiórką o godzinie 11 na terenie lotniska wojskowego. Na początek odbędą się pokazy lotnicze, w tym pokaz dynamiczny F-16, pokaz Zespołu Akrobacyjnego „Orlik” czy zrzut desantu w wykonaniu samolotu M-28 Bryza.\nNa terenie lotniska będzie można obejrzeć wystawę sprzętu wojsk lądowych i pokazy walk grup rekonstrukcyjnych. W trakcie pikniku wszyscy chętni będą mogli oddać krew. Na scenie wystąpi kilka zespołów, m.in. Law, Wolanianki czy No Control, a gwiazdą muzyczną pikniku będzie grupa Red Lips.\nWszystkich fanów lotnictwa organizatorzy zapraszają do symulatora jazdy po płycie lotniska oraz na wycieczkę autobusową po terenie powstającego portu Radom-Sadków. Będzie można wziąć w niej udział zapisując się na stanowisku Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze”. Pierwsza tura zaplanowana jest na godz. 15:00.\nOprócz tego będzie czekać sporo atrakcji dla dzieci i stoiska promocyjne. Wstęp na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny.\nŹródło: 42 Baza Lotnictwa Szkolnego / FB, Lotnisko Chopina / FB\nTags: 31 lipca 202142. Baza Lotnictwa Szkolnegoatrakcjeimpreza plenerowajubileusz 42. Bazy Lotnictwa SzkolnegokoncertylotnictwoMini air show 2021piknik lotniczypokazy lotniczeRadomradomskieRed Lipsregion radomskisymulatorwycieczka po lotniskuwydarzeniewystawa sprzętu wojskowego\nRadom: Ponad 20 tysięcy głosów na projekty Budżetu Obywatelskiego\nRadom: Czerwiec’76 – wyprawa po historię


Dlaczego oni sie ukrywaja? Przeciez dzisiaj to nie jest karalne...\nDlaczego oni sie ukrywaja? Przeciez dzisiaj to nie jest karalne...\n2018-04-04 02:12:59 UTC\nUkrywali Zydów, dzis sami sie ukrywaja\nSprawiedliwi wsród narodu\nW Polsce zyje 501 Sprawiedliwych, którzy w czasie wojny ratowali\nZydów. Wielu z nich ukrywa sie do dzis we wlasnych domach przed\nNa stronach internetowych nowojorskiej Zydowskiej Fundacji dla\nSprawiedliwych mozna znalezc biogramy 43 Polaków, którzy w czasie\nwojny z narazeniem wlasnego zycia ukrywali Zydów. To jedynie niewielka\nczesc sposród zyjacych w Polsce, którym Fundacja pomaga finansowo.\nWiekszosc nie godzi sie na upublicznianie swoich danych, zdjec i\nhistorii, dlatego jedynym do niedawna miejscem, gdzie mozna znalezc\nich nazwiska, byla Sciana Sprawiedliwych w Instytucie Yad Vashem. Do\nniedawna, poniewaz od sierpnia 2009 r. nazwiska polskich\nSprawiedliwych figuruja na pomniku odslonietym w lódzkim Parku\nYad Vashem daje tylko honorowe dyplomy i medale. Wsparciem zajmuje sie\nFundacja powolana w 1986 r. przez rabina Harolda Schulweisa. Jedna z\npierwszych osmiu podopiecznych Schulweisa byla Irena Sendler, która\nuratowala w Warszawie setki zydowskich dzieci. Dzis Fundacja wspiera\ntysiac osób z 23 krajów. W Polsce kazdy z 501 Sprawiedliwych otrzymuje\nmiesiecznie równowartosc ok. 100 dol.\nJezeli Sprawiedliwy potrzebuje pomocy, musi napisac do Fundacji w\nNowym Jorku. W zasadzie wystarczy dolaczyc dwa dokumenty: wyciag\nemerytury i zaswiadczenie o chorobach.\n? W Polsce leki sa tak drogie, ze Sprawiedliwi, chociaz sa\nubezpieczeni, nie moga sie leczyc, bo maja bardzo male emerytury ?\nmówi Agnieszka Perzan z Fundacji. ? Dlatego kazda taka aplikacja jest\nzakwalifikowana do pomocy.\nZ Nowego Jorku przecietny polski Sprawiedliwy wyglada tak: jest stary\n(dobiega dziewiecdziesiatki), ubogi, schorowany i nie otrzymuje\ninstytucjonalnej pomocy. Ma szczescie, jesli mieszka w duzej\naglomeracji takiej jak Warszawa lub Kraków. Ale jezeli jest ze wsi, to\nzyje mu sie znacznie gorzej.\n? Czesto sa w tragicznym stanie, klepia biede i nie maja pieniedzy,\nzeby sobie wegiel na zime kupic, wiec siedza w nieogrzewanych domach ?\nmówi Agnieszka Perzan. ? Jest mi przykro, ze Polska o nich zapomniala\ni dostaja pieniadze tylko od nas.\nSprawiedliwym mogloby pomóc Polskie Towarzystwo Sprawiedliwych Wsród\nNarodów Swiata, gdyby samo nie stalo na granicy bankructwa. Do PTSWNS\nnalezy okolo 400 osób, które otrzymaly dyplomy i medale z Yad Vashem,\nale wiekszosc z nich nie stac nawet na zaplacenie 5 zl skladki. Ciezar\nutrzymania Towarzystwa Sprawiedliwych spadl wiec na barki\nStowarzyszenia Dzieci Holocaustu.\nW ubieglym roku Towarzystwo zdobylo pewna popularnosc na swiecie, gdy\nz okazji dnia Holocaustu goscili na Kapitolu u prezydenta USA Baracka\nObamy. ? Jezdzilismy wtedy po Stanach Zjednoczonych i opowiadalismy\nstudentom na uniwersytetach, ile dobrego Polacy dla Zydów w czasie\nwojny zrobili ? mówi prezes Towarzystwa Anna Bando, której rodzina\nprzechowywala Zydów w dwupokojowym mieszkaniu na Zoliborzu.\nNiestety Towarzystwo nie moze sie pochwalic podobnymi medialnymi\nsukcesami w Polsce. Trudno jest nawet odnalezc warszawska siedzibe\nSprawiedliwych, gdyz nie ma zadnego szyldu. ? Wspólnota mieszkanców\nnie chce takiej tablicy na budynku ? mówi Anna Bando i wspomina, ze\nproblemy zaczely sie juz trzy lata temu, gdy wyszlo na jaw, co to za\nbiuro miescic sie bedzie w kamienicy. Wtedy prezes Bando po raz\npierwszy uslyszala, ze sasiedzi nie zycza sobie, by im sie Zydówki\nkrecily po korytarzach (co wskazywalo, ze nie rozrózniaja zbytnio\nSprawiedliwych od Ocalonych).\n79-letni Antoni Bochenski mówi, ze z pewna niechecia do Sprawiedliwych\nzetknal sie juz zaraz po wojnie (wtedy jednak nikt ich tak nie\nnazywal). Jego rodzice ukrywali w stodole w Michowicach czwórke\ndzieci. ? Tuz po wojnie nikt z tego nie robil zadnego bohaterstwa ?\nGdy po wejsciu do wsi Rosjan 15 stycznia 1945 r. Salcia, Janek, Lubka\ni Moniek Granatowie wyszli z kryjówki, która w sianie przygotowal im\nojciec Antoniego, poszli do Dzierzoniowa i na wiele lat sluch o nich\n? Nie bylo sie czym chwalic ? mówi Bochenski. ? Ukrywanie Zydów\nprzynosilo raczej ujme niz chwale. Jeden z sasiadów ze wsi mówil nam,\nze bardzo zle zrobilismy, ratujac tych Zydów, bo nie zasluguja na\nnasza pomoc z powodu swojej religii.\nGranatowie odnalezli Bochenskiego w latach 80. ubieglego wieku.\nNajpierw przez znajomych posylali drobne upominki, a potem zlozyli\nprzed izraelskim notariuszem swiadectwo ocalonego. Antoni Bochenski\ntytul Sprawiedliwego otrzymal 20 lat temu. Dyplom schowal do szafy. ?\nNie chwalilem sie nim ? mówi. ? Ale bylem dumny z moich rodziców, ze\nich bylo stac na taka odwage.\nAntonina Wyrzykowska z Janczewka kolo Jedwabnego przez ponad dwa lata\nprzechowywala w chlewie siedmioro ludzi. ?Zaznaczam, ze byli bez centa\n? pisala we wspomnieniach ? nie chodzilo mnie o pieniadz, ale o\nratowanie zycia ludzkiego?.\nJuz po wyzwoleniu zostala za to pobita przez sasiadów. W marcu 1945\nr., opowiada, zazadali wydania ostatniego ukrywajacego sie w jej\ngospodarstwie Zyda. Gdy Wyrzykowska odmówila, zostala dotkliwie pobita\nprzez szesciu mezczyzn. ?Po wyzwoleniu bylam wielokrotnie bita, wiec\nmusialam opuscic rodzinne strony? ? pisala. Osiedlila sie w Bielsku\nPodlaskim, gdzie przy wsparciu jednego z ocalonych kupila gospodarstwo\nrolne. Po smierci meza wyjechala do USA. Jeszcze w ostatnich latach\nWyrzykowska bala sie ujawnic prawde o okolicznosciach zbrodni w\nJedwabnem, a listy, które dostawala od ocalonych, palila zaraz po\nprzeczytaniu. Dziewiec lat temu burmistrz Jedwabnego, by zmyc\nantysemicka hanbe z miasteczka, wpadl na pomysl, by miejscowej szkole\nnadac imie Antoniny Wyrzykowskiej. Pomysl byl dobry, ale radni sie na\nto nie zgodzili.\nPodobne klopoty spotkaly rodzine 83-letniego Kazimierza Adameczka ze\nwsi Charlejów kolo Kocka, która ukrywala dwie dziewczynki: Blime\nKurchant i Dorke Ajzenberg. Sasiad wytropil, ze Adameczkowie ukrywaja\nZydów i doniósl o tym partyzantom. Nastepnego dnia w gospodarstwie\npojawili sie ludzie, którzy grozac Stanislawowi Adameczkowi smiercia,\nzazadali wydania dziewczynek. Nawet juz po wyzwoleniu partyzanci\nwielokrotnie nachodzili Adameczka. Blima pozostala w Charlejowie pod\nzmienionym nazwiskiem. Zyje tam do dzis. Adameczek zmarl na zawal\nserca po kolejnej wizycie w 1946 r. ? Ocaleni i ocalajacy przyrzekli\nsobie wtedy, ze nie beda o tym, co dzialo sie w czasie wojny,\nwspominac, by nikogo nie narazac ? opowiada prawnuk Stanislawa Hubert\nAdameczek. Tajemnice te utrzymywano ponad 40 lat. Dopiero w polowie\nlat 90. Blima Kurchant poinformowala Instytut Yad Vashem, ze Feliks i\nStanislawa Adameczkowie uratowali jej zycie. Teraz walczy o\nuhonorowanie tytulem Sprawiedliwy Wsród Narodów Swiata równiez ich\nsyna Kazimierza. W liscie do Yad Vashem napisala, ze gdy przyszedl\nsasiad konfident, ona i Dorka ukrywaly sie pod stolem, a Kazik robil\nwszystko, by odwrócic uwage wscibskiego sasiada.\nHubert Adameczek mówi, ze we wsi podejrzewaja, ze dziadek Kazik moze\nbyc w kazdej chwili uznany za Sprawiedliwego, ale nikt z tego powodu\nnie okazuje radosci. ? Uwazaja, ze nie jest to powód do chwalenia sie\n? mówi wnuczek Hubert i dodaje, ze takie informacje moga wywolac\nniesnaski. ? Taka jest mentalnosc na wsi ? mówi. ? Oni mysla, ze jak\nktos zostal Sprawiedliwym, to zaczela do niego plynac rzeka pieniedzy.\n25-letni Hubert Adameczek, absolwent politologii, twierdzi, ze\ncokolwiek ludzie beda mówili, dla niego dziadek pozostanie chluba i\nAnna Bando opowiada, ze najgorzej bylo na wsiach i w malych\n? Dla zwyklych ludzi Sprawiedliwy to ktos, kto wzbogacil sie dzieki\nZydom i teraz lezy na pieniadzach. Bo we wspólczesnych legendach Zydzi\nsa bankierami z workami pelnymi zlota ? mówi. ? To powoduje zawisc i\ndlatego wielu do dzis patrzy na nas krzywo.\nRelacje Sprawiedliwych próbuje utrwalic powstajace Muzeum Zydów\nPolskich. Nawet w Warszawie trafia czasem na opory.\nAnna Bando: ? Jedna z moich kolezanek, bardzo zaangazowana w\nratowanie, za zadne skarby nie chce opowiedziec im swojej historii, bo\nwie, ze wszyscy beda mogli ja przeczytac w Internecie. Przy kazdej\nkolejnej próbie powtarza tylko: wykluczone.\nPrzewodniczaca Stowarzyszenia Dzieci Holocaustu Anna Drabik tlumaczy,\nze Sprawiedliwi najbardziej sie boja swoich sasiadów. Nie sa pewni ich\nreakcji i nie chca ich wystawiac na próbe, gdy dowiedza sie, co w\nczasie okupacji robil czlowiek, którego spotykaja na co dzien.\nStowarzyszenie przed laty otoczylo pomoca syna jednego ze\nSprawiedliwych. Na swieta dostawal paczki, wspomagano go niewielkimi\ndotacjami, az w koncu przewodniczaca zaproponowala, ze Stowarzyszenie\nDzieci Holocaustu wystapi oficjalnie do burmistrza i opieki spolecznej\nz prosba o udzielenie pomocy.\n? Przestraszyl sie i powiedzial, ze nigdy sie na to nie zgodzi ?\nDlatego niesienie pomocy potrzebujacym wymaga wiele taktu i\nprzebieglosci. Stowarzyszenie Dzieci Holocaustu robi to od 13 lat.\nKazdy z jego czlonków oddaje na Sprawiedliwych 20 z 70-zlotowej\nskladki. Z tych pieniedzy kupowane sa paczki swiateczne na Boze\nNarodzenie i Wielkanoc, fundowane zapomogi, wózki inwalidzkie i\nturnusy wczasowe w Sródborowie kolo Otwocka.\nZaczelo sie od akcji paczkowej. Marian Kalwary ze Stowarzyszenia\nDzieci Holocaustu pamieta, ze pierwsza liste Sprawiedliwych otrzymali\nz ambasady Izraela. Sami przygotowali wówczas okolo 40 paczek i\nrozwiezli po okolicy (teraz zamiast paczek wysylane sa przekazy\npieniezne na 75 zl).\n? To jedna z ostatnich mozliwosci wyrazenia naszej wdziecznosci i\nuznania dla tych odwaznych i dobrych ludzi ? mówi Kalwary. Najmlodsi z\nnich dobiegaja osiemdziesiatki, najstarsi ? przekroczyli setke.\nPotrzebuja wózków inwalidzkich, protez, aparatów sluchowych, chodzików\nBezposredni kontakt ze Sprawiedliwym utrzymuje lacznik, który\nsystematycznie raportuje o jego potrzebach. Stad wiadomo, ze\nSprawiedliwa Romana K. nie wstaje z lózka i zeby nie zamarzla, trzeba\njej kupic wegiel. 84-letni Michal Z., który po udarze mózgu porusza\nsie tylko na wózku inwalidzkim, potrzebuje pieniedzy, by oplacic\nopiekunke. To samo 82-letni Ireneusz R. cierpiacy na niewydolnosc\nserca. O 80-letniej Aleksandrze S., której odcieto ogrzewanie, wiemy\nod lacznika, ze siedzi w zimnym mieszkaniu ubrana w niezliczona ilosc\nciuchów. Lacznik pisze, ze S. jest osoba bardzo skromna i nie lubi\nnarzekac na trudna sytuacje. Wnioskuje jednak o udzielenie wsparcia:\n?pani S. bardzo sie ucieszyla ze 150 zl, które ostatnio od nas\ndostala, i bardzo za nie dziekowala?.\nNie jest latwo spotkac dzis Sprawiedliwych. Marian Kalwary przyslal mi\nnazwiska pieciu warszawiaków. Przy kazdym byla informacja, na kogo\npowinienem sie powolac, by zechcieli ze mna rozmawiac.\n?Niestety kontaktów prowincjonalnych panu nie podaje, bo obawiam sie,\nze bylby to trud daremny, gdyz podobnie jak Zydzi, równiez\nSprawiedliwi wola sie zbytnio nie afiszowac, a nawet nie ujawniac? ?\nnapisal Marian Kalwary.\nW Czestochowie odnalazlem 85-letniego Bogdana Jastrzebskiego. Pomagal\nukrywac sedziego Arnolda Geislera i jego córke Krystyne, z która sie\npotem ozenil. Mieszka w wielkim, pustym domu z zakratowanymi oknami.\nNigdy swojej roli nie ukrywal. Sprawiedliwym jest od 1993 r. Historie\nocalenia zony opowiadal niedawno uczniom miejscowej szkoly. Swoje\nprzezycia opisal nawet w ksiazce. ? Dlugo czekalem, by móc o tym\nopowiadac, i zdazylem, bo gwiazda moja gasnie ? mówi Jastrzebski.\nKilka ulic dalej w przyfabrycznym bloku mieszka 82-letnia Aleksandra\nSikora. 67 lat temu pomogla dziewczynce ? Brurii Erlich ? która\npodobnie jak ona zostala przymuszona do pracy w niemieckich zakladach\nzbrojeniowych Hasag. Zostawiala dla Brurii w umówionym miejscu polowe\nswojego sniadania. Potem w piwnicy mieszkania, w którym obecnie\nmieszka Sikora, ukrywali sie Karol Checinski i Zofia Brajwajs.\nBruria mieszka w Giwatajim w Izraelu. Jest schorowana i nie moze\nwlasnorecznie nawet napisac listu, wiec kartki swiateczne od niedawna\nwysyla do Aleksandry jej syn ? Benzi. Niestety, nie zna polskiego,\nwiec pisze po angielsku, ze w Izraelu zrobilo sie bardzo cieplo i ze\nmama czuje sie troche lepiej. Aleksandra Sikora siedzi przy piecu w\nwyziebionym mieszkaniu, grzejac rece nad paleniskiem. Doklada wegla,\nstawia czajnik na fajerce i pokazuje kolorowe kartki z Izraela. Mówi,\nze nigdy nie narzekala. Robila to, co zrobilby wówczas kazdy na jej\nmiejscu. Dlatego nie prosila nikogo o zadna pomoc. Gdy dostaje\npieniadze lub paczki, zastanawia sie czasem, skad ci ludzie o niej\n2018-04-04 06:22:09 UTC\nA kiedy karalne bylo? Za Niemca.\nMysle, ze jest to czesto spotykany syndrom wsrod tych, ktorzy bezinteresownie udzielaja pomocy, zwlaszcza w sytuacji wlasnego ryzyka. Tak dzisiaj, jak i wowczas. Nie lubia byc wspominani, nie mowiac o byciu celebrowanymi. Chyba sprowadza sie do specyficznych polaczen neuronowych.\n2018-04-04 06:27:34 UTC\n2018-04-04 12:10:34 UTC\nZa Stalina też było karalne: ukrywanie Żydów w czasie wojny, udział w Powstaniach Śląskich, w Armii Krajowej... Dlaczego? Podskakiwałeś Niemcom, to i nam będziesz brykał. Dlatego w takim na przykład Lamsdorfie folksdojcz miał lepsze życie niż akowiec.\n2018-04-04 14:51:08 UTC\nNie slyszalem, aby za Stalina bylo karalne. Ponadto, wiekszosc ludzi nie rozumie altruizmu. W zwiazku z tym podejrzewaja korzysc materialna, co dla altruisty jest przykre. Sam altruista czesto zdaje sobie sprawe z nielogicznosci swego postepowania wynikajacego z rachunku potencjalnych strat i zyskow. Tym niemniej czyni, to co jego stan uczuciowy kaze mu czynic.\n2018-04-04 16:21:05 UTC\nPrawnie nie było karalne, ale i tak było bezprawie - do aresztu wydobywczego można było trafić za samo posiadanie wiedzy na jakikolwiek temat, więc kto mądry ten udawał głupiego i "o niczym nie wiedział". Poza tym dochodzą jeszcze wewnętrzne rozterki altruisty o których piszesz.\nJa dodam, że za darmo to było raczej niemożliwe ukrywanie Żydów i jeśli Żydzi dawali pieniądze, to prawie każdy brał. A potem przyjdzie ubek podający się za jakiegoś krewnego i oddaj mu... Po prostu jedną okupację zastąpiła druga, więc nie był to czas, aby wypinać pierś po ordery. Nawet dzisiaj wpływy tamtej ubecji są bardzo silne w biznesie, a do niedawna w służbach specjalnych. Ich dzieci są znanymi dziennikarzami, a tacy też potrafią krzywdę zrobić.\n2018-04-05 01:18:06 UTC\nOn Tue, 3 Apr 2018 23:22:09 -0700 (PDT), Andrew Karts\nMysle, ze jest to czesto spotykany syndrom wsrod tych, ktorzy bezinteresownie udzielaja pomocy, zwlaszcza w sytuacji wlasnego ryzyka.\nTak dzisiaj, jak i wowczas. Nie lubia byc wspominani, nie mowiac o byciu celebrowanymi. Chyba sprowadza sie do specyficznych polaczen neuronowych.\nOczywiscie ze jest to czesto spotykany syndrom wsrod tych, ktorzy\nbezinteresownie udzielaja pomocy, zwlaszcza w sytuacji wlasnego\nryzyka, a nie dlatego jak klamie Bochenski:\n"Ukrywanie Zydów przynosilo raczej ujme niz chwale. Jeden z sasiadów\nze wsi mówil nam, ze bardzo zle zrobilismy, ratujac tych Zydów, bo nie\nzasluguja na nasza pomoc z powodu swojej religii".\nAntonina Wyrzykowska tez klamie ze z powodu ukrywania Zydow zostala za\nto pobita przez sasiadów. W marcu 1945 r., opowiada, zazadali wydania\nostatniego ukrywajacego sie w jej gospodarstwie Zyda. Gdy Wyrzykowska\nodmówila, zostala dotkliwie pobita przez szesciu mezczyzn. ?Po\nwyzwoleniu bylam wielokrotnie bita, wiec musialam opuscic rodzinne\nHubert Adameczek tez klamie, ze we wsi podejrzewaja, ze dziadek Kazik\nmoze byc w kazdej chwili uznany za Sprawiedliwego, ale nikt z tego\npowodu nie okazuje radosci. ? Uwazaja, ze nie jest to powód do\nchwalenia sie ? mówi wnuczek Hubert i dodaje, ze takie informacje moga\nwywolac niesnaski. ? Taka jest mentalnosc na wsi ? mówi. ? Oni mysla,\nze jak ktos zostal Sprawiedliwym, to zaczela do niego plynac rzeka\nA wiec podkreslmy jeszcze raz: Sprawiedliwi nie mowia o tym ze\nukrywali Zydow tylko i wylacznie dlatego ze jest to czesto spotykany\nsyndrom wsrod tych, ktorzy bezinteresownie udzielaja pomocy, zwlaszcza\nw sytuacji wlasnego ryzyka.\n2018-04-05 01:27:06 UTC\nWidze, ze niewielu znalazl pan tych Sprawiedliwych. Podobno oficjalnie jest ponad 6 tys. Rozumiem, iz w rzeczywistosci moglo byc kilka razy wiecej, tylko ze sie skryli.\n2018-04-05 09:41:34 UTC\nAle kombatanctwa wojennego i stanuwojennego to niewielu sie wstydzilo.\nPamietam przed laty pisali, ze gosc w pieluchach przezyl KZ i robil za\nkombatanta. A ci od pomagania Zydom to pewnie taki specjalny sort? Z\nduzym ladunkiem skromnosci. ;-)\n2018-04-05 15:29:48 UTC\nSpecjalny. Z wewnetrznej motywacji potrzeba blizniego. W tamtych warunkach nie mogli oczekiwac zadnej spolecznej glorii a co jedynie smierc lub oboz. Trzeba zrozumiec iz dzialali wbrew okolicznosciom, kiedy Rzesza wydawala sie wieczna. Widac, ze pan Sylvio nigdy nie mial szczescia spotkac sie z uratowanym lub ratujacym. Bo tez i rzadkosc na tamtym terenie.\n2018-04-05 23:15:10 UTC\nMysle, ze jest to czesto spotykany syndrom wsrod tych, ktorzy\nbezinteresownie udzielaja pomocy, zwlaszcza w sytuacji wlasnego ryzyka.\nTak dzisiaj, jak i wowczas. Nie lubia byc wspominani, nie mowiac o\nbyciu celebrowanymi. Chyba sprowadza sie do specyficznych polaczen\nps: zdajesz sobie sprawe, ze wlasnie naszczales na groby, tych, ktorych\nrozjebano pod murem...?\n2018-04-06 00:05:33 UTC\nczego sie spodziewac po folksdojczu?\n2018-04-04 06:55:32 UTC\nŁajza i szuja! Kretyn drze szaty że najlepsza grupa polska o zydach!\nSmierdzaca szmata. Napisz kim jesteś draniu?\n2018-04-05 06:27:03 UTC\nfuj wulgarnyś i prymitywny jak każden srałek:))))))))))\n2018-04-05 13:30:58 UTC\n--- fuj wulgarnyś i prymitywny jak każden srałek:)))) --- skrzywiła się panna "u2", gdy wytrzeźwiała.\n2018-04-04 12:27:42 UTC\nJa myślę, że antysemityzm w Polsce dopiero teraz się pojawi (po tym izraelskim ataku), co będzie miało swoje złe i dobre strony. Dobra stroną polskiego antysemityzmu może być na przykład bankructwo dwóch brukowych mózgojebów założonych przez znanych żydowskich dziennikarzy, jak Jerzy Urban i Adam Michnik. W końcu i Żydom wyjdzie to na dobre.\n2018-04-04 16:25:17 UTC\n---- Ukrywali Zydów, dzis sami sie ukrywaja\nA nie wpadło panu do głowy panie Zalek, że oni nie ukrywają się przed sąsiadami, lecz przed żydowską 'wdzięcznością', która potrafi nie tylko skrzywdzić, ale i przed sąsiadami ośmieszyć.\n2018-04-05 06:26:20 UTC\ni tutaj wiadomo o co chodzi, chodzi o kaskę, której żydki z fundacji nie\nchcą płacić swoim wybawcom:))))))))))))))\n2018-04-06 03:31:56 UTC\nSpecjalność żydów to judzenie i strzelanie w plecy dzieciom Palestyńskim.\n2018-04-06 05:22:27 UTC\noraz finansowanie wojen\nZ***@hotmail.com\t2018-04-04 02:12:59 UTC\nAndrew Karts\t2018-04-04 06:22:09 UTC\nAndrew Karts\t2018-04-04 06:27:34 UTC\nj***@gmail.com\t2018-04-04 12:10:34 UTC\nAndrew Karts\t2018-04-04 14:51:08 UTC\nj***@gmail.com\t2018-04-04 16:21:05 UTC\nZ***@hotmail.com\t2018-04-05 01:18:06 UTC\nAndrew Karts\t2018-04-05 01:27:06 UTC\nSilvio Balconetti\t2018-04-05 09:41:34 UTC\nAndrew Karts\t2018-04-05 15:29:48 UTC\nJohn_Smith\t2018-04-05 23:15:10 UTC\nandal\t2018-04-06 00:05:33 UTC\nb***@gmail.com\t2018-04-04 06:55:32 UTC\nu2\t2018-04-05 06:27:03 UTC\nj***@gmail.com\t2018-04-05 13:30:58 UTC\nj***@gmail.com\t2018-04-04 12:27:42 UTC\nj***@gmail.com\t2018-04-04 16:25:17 UTC\nu2\t2018-04-05 06:26:20 UTC\nZexon\t2018-04-06 03:31:56 UTC\nandal\t2018-04-06 05:22:27 UTC


Firma Votum S.A.\nFirma Votum S.A. dotychczas pomogła ponad 180 tysiącom osób. Działania społeczne firmy są powiązane z jej działalnością biznesową i ukierunkowane są na pomoc osobom poszkodowanym w wypadkach oraz działania prewencyjne, zwiększające bezpieczeństwo na drogach. Dzięki firmie powstała kampania „Lubię w pasach” i zorganizowano wsparcie dla akcji „Bezpieczny kierowca”. Firma powołała fundację, która zapewnia...\nWspółpraca FM Logistic z Fundacja Samodzielni Robinsonowie zainicjowała Ashoka – Międzynarodowa Organizacja Innowatorów Społecznych. Pracownicy firmy razem z przedstawicielami fundacji wypracowali ramy współpracy oraz ustalili zakres zaangażowania pracowników FM Logistic we wspólne działania.\nNagroda została przyznana za działania na rzecz promocji postaw proekologicznych, wspierania ochrony środowiska i edukacji proekologicznej. „Kręć kilometry, zaparkuj klimatycznie” to kampania organizowana od 2012 roku, łącząca konkurs indywidualny z rywalizacją województw. Uczestnicy, wykorzystując specjalnie przygotowaną aplikację mobilną, „zbierali” kilometry pokonywane na rowerze i realizowali zadania...\nFundacja Bankowa im. Leopolda Kronenberga przy Citi Handlowy\nFundacja otrzymała nagrodę za wsparcie finansowe programu edukacji ekonomicznej dla młodzieży ponadgimnazjalnej "Moje finanse", udział pracowników Citibank Handlowy w prowadzeniu szkoleń dla nauczycieli i lekcji dla uczniów oraz spotkań z młodzieżą w oddziałach Banku, budowanie partnerskich relacji z organizacjami społecznymi.\nFundacja Dobroczynności Atlas z Gdańska\nFirma Atlas w odpowiedzi na tysiące listów z prośbą o wsparcie powołała Fundację Dobroczynności Atlas, która angażuje się w imieniu firmy w programy społeczne. Unikalność zaangażowania społecznego firmy przejawia się w dążeniu do pozostawienia trwałego śladu w społeczności lokalnej – Hospicjum dla osób dotkniętych chorobami nowotworowymi. Tego typu postawa jest przejawem bezinteresownej pomocy – rozumianej...\nFundacja Kronenberga przy Citi Handlowy powstała w1996 roku i zajmuje się edukacją finansową i przedsiębiorczości, ochroną dziedzictwa kulturowego oraz rozwojem wolontariatu pracowniczego. W 2014 roku Fundacja merytorycznie i finansowo wsparła Fundację Przedsiębiorczości Kobiet w zaprojektowaniu innowacyjnego programu „Biznes w kobiecych rękach”. Ma on na celu aktywizowanie kobiet, chcących założyć własną...\nSpółka LPP od ponad 20 lat angażuje się w działalność charytatywną, w ramach której dotąd przekazała na rzecz potrzebujących blisko 23 miliony złotych, wspierając przeszło tysiąc organizacji społecznych na terenie całej Polski. Podmioty otrzymały pomoc w formie darowizn pieniężnych i rzeczowych oraz działań wolontariackich pracowników spółki. Od grudnia 2017 roku działalność dobroczynna firmy kontynuowana...\nNagroda została przyznana za wsparcie organizacyjne i finansowe w prowadzeniu rehabilitacji domowej dla dzieci z wadą słuchu. Na terenie województwa podkarpackiego w 2012 roku wzięło w niej udział 36 dzieci i 24 specjalistów. W całej Polsce Fundacja obejmuje terapią ponad 300 dzieci rocznie; nieodpłatne przekazanie 10 aparatów słuchowych do bezpłatnych wypożyczeń dzieciom niesłyszącym w banku aparatów w Krośnie w...\nNagrodę przyznano za udzielenie wsparcia finansowego przy uruchamianiu przedszkola dla dzieci z autyzmem, poprawę funkcjonowania dzieci i osób dorosłych z autyzmem w środowisku społecznym oraz popularyzację problemu autyzmu w społeczeństwie.


usuń filtry alkohol Warka\nLiczba wyszukanych artykułów: 113\nWarka Radler 3,5% wchodzi na rynek\nGrupa Żywiec wprowadziła zmianę w ofercie piw smakowych. Warka Radler 2% zmieniła swoje oblicze i od teraz zawiera 3,5% alkoholu. Produkt pojawi się na rynku w odświeżonym opakowaniu. - Nowa ...\nTWIN digital collective kontynuuje współpracę z Warką Radler\nGrupa Żywiec rozstrzygnęła przetarg na obsługę Warki Radler w digitalu. Wybrana została agencja TWIN .digital collective, która pracowała w tym zakresie w poprzednim roku. TWIN będzie odpowiedzialny między innymi za ...


Los Angeles Employment Lawyer | Noncompete Agreement | Sukabumi\nWhat Is A California Noncompete Agreement?\nadmin - 6 listopada, 2021\nA no-competition Agreements is part of an employment contract. Podpisując dokument, zgadzasz się nie używać tego, czego się nauczyłeś lub nauczyłaś się w pracy, aby dołączyć lub rozpocząć nową firmę, która konkuruje na tym samym rynku, co oryginalni pracodawcy.\nW wielu stanach, umowy o zakazie konkurencji są całkowicie legalne. Oznacza to, że firmy mogą wnieść sprawę sądową przeciwko każdemu pracownikowi, który łamie jeden. Jednakże, Kalifornia jest godnym uwagi wyjątkiem od tej reguły. Istnieje tylko kilka szczególnych okoliczności, w których Kalifornia noncompete umowy jest legalne.\nNasza firma prawnicza zyskała uznanie w kraju i reputację sukcesu w sprawach z zakresu prawa pracy. Jeśli masz pytania dotyczące umowy California noncompete, adwokat zatrudnienia z Kesluk, Silverstein, Jacob & Morrison, P.C. może pomóc z bezpłatnej wstępnej konsultacji.\nKiedy jest California Noncompete Agreement Legal?\nW Kalifornii, prawnych umów noncompete zazwyczaj mają zastosowanie tylko do właścicieli firm, którzy chcą sprzedać swoje firmy.\nDla pracowników chcących przenieść się z jednej firmy do drugiej, umowy noncompete nie może powstrzymać Cię od opuszczenia starej firmy. Nie może również zapobiec zatrudnieniu w nowym. Jednakże, istnieją California prawa pracy w miejscu, aby zapobiec użyciu informacji poufnych lub tajemnic handlowych po opuszczeniu pracy. Jeśli podpiszesz umowę, aby nie używać tajemnic handlowych swojego pracodawcy, to ta umowa jest prawdopodobnie egzekwowalna przez prawo.\nCo powinienem zrobić, jeśli podpisałem umowę noncompete?\nUmowy noncompete są zazwyczaj niewykonalne w Kalifornii, ale wiele firm próbuje znaleźć sposoby na obejście tych praw stanowych. Jeśli firma ma lokalizacje w całym kraju, na przykład, mogą one próbować egzekwować umowy o zakazie konkurencji z zupełnie innego stanu. Niektóre firmy będą również próbować zawierać konkretne lokalizacje w swoich umowach o zakazie konkurencji.\nJeśli podpisałeś lub zostałeś poproszony o podpisanie umowy o zakazie konkurencji w Kalifornii, adwokat Los Angeles z Kesluk, Silverstein, Jacob & Morrison, P.C. może pomóc. Możemy spojrzeć na każdej umowy i powiedzieć, czy jest to legalne w ramach prawa stanu Kalifornia. Skontaktuj się z nami online lub zadzwoń pod numer (310) 273-3180, aby uzyskać bezpłatny przegląd roszczeń.