Święty Ojciec Pio – Cudotwórca. Rozdział dwunasty – RodzinaKatolicka.pl\nŚwięty Ojciec Pio – Cudotwórca. Rozdział dwunasty\nPotyczki ojca Pio z diabłami\nWspółczesnemu człowiekowi, który zdaje się być coraz bardziej poddany, a czasami wręcz całkowicie owładnięty przez szatana i różne ciemne praktyki, prowadzące do czczenia go, ojciec Pio pragnie ukazać, poprzez własne doświadczenia i potyczki z diabłami, jak bardzo poważny jest to przeciwnik. Przyrównuje go do złego psa, uwiązanego na łańcuchu – „nie schwyci zębami nikogo, kto stoi dalej, niźli sięga długość łańcucha, ale jeśli z własnej woli przybliżysz się do niego, wówczas sam przyzwalasz na to, aby cię chwycił. Pamiętaj, że szatan wchodzi do wnętrza człowieka tylko jednymi drzwiami – przez wolną wolę, a nie jakimiś nieznanymi, sekretnymi wejściami”.\nA chociaż szatan nie zdołał przedostać się przez zabarykadowane drzwi duszy ojca Pio do jego wnętrza, to przecież na różne sposoby starał się zastraszyć tego świątobliwego kapłana. Bóg czasem zezwala na takie diabelskie próby wobec niektórych świętych, przez co zdobywają oni tym większe zasługi, a zarazem zostaje przy okazji upokorzony szatan, który w takich przypadkach nieodmiennie ponosi porażkę.\nMając zaledwie pięć lat, Franciszek (takie imię otrzymał na chrzcie ojciec Pio) zaczął doświadczać diabelskich ataków w postaci widzeń nieczystych duchów, przyjmujących obsceniczne, a częściej jeszcze, zwierzęce kształty. Don Nicola Caruso, młody ksiądz, który był w tamtym czasie miejscowym nauczycielem matematyki, wspomina, że pewnego razu ten malec opowiedział mu dziwne zdarzenie, jakie spotkało go, gdy wracał ze szkoły. „Zobaczył bowiem, że drzwi domu tarasuje jakiś odziany w sutannę mężczyzna, który nie pozwalał mu wejść do środka” – opowiada don Nicola. – „Franciszek zatrzymał się, nie wiedząc co ma robić, gdy wtem zjawiło się bosonogie dziecko, które uczyniło znak krzyża. «Ksiądz» zniknął w tej samej chwili i Franciszek mógł wreszcie wejść do domu”.\nZdarzenie to dobrze ukazuje, że choć Bóg może zezwolić na to, aby diabeł kusił lub straszył w najniezwyklejszy sposób Jego wybrane dusze, to przecież zawsze stoi przy ich boku, wspomagając człowieka mocą z wysoka. Doprawdy, dzięki Bożej pomocy diabeł doznał sromotnej porażki w starciu z ojcem Pio. A była to walka o wielką stawkę, ten pojedynek pomiędzy Księciem Ciemności a skromnym franciszkaninem. W miarę upływu czasu walka stawała się coraz bardziej zażarta, pokusy silniejsze i coraz bardziej wyrafinowane. Bóg zezwalał nawet, by diabeł także i w sposób fizyczny atakował ojca Pio. Ofiarując swoje cierpienia za zbawienie dusz, święty kapucyn im dotkliwszych doznawał ataków, tym skuteczniej wyrywał dusze spod panowania szatana, otwierając je na zbawcze działanie Chrystusowej łaski.\nOjciec Augustine McGregor OCSO w swoim mistrzowskim artykule The Arversary (Przeciwnik), zamieszczonym w czasopiśmie „The Voice of Padre Pio” (Głos Ojca Pio) opisuje różnorakie metody, jakie szatan stosował w walce z młodym zakonnikiem:\n„Z chwilą, gdy Franciszek wstąpił do klasztoru wzrosła jeszcze zaciętość diabelskich ataków. Zdawało się, że piekło zmobilizowało wszystkie swoje siły, aby przypuścić szturm do duszy młodego zakonnika, dając upust swojej wściekłości na różne sposoby – czasem były to przerażające wizje, a kiedy indziej znowu ataki złego ducha, przyobleczonego w cielesną postać, podszywającego się pod inne osoby, czasem nawet udającego „anioła światłości”. Początkowo, korzystając z tego, że zmysły młodzieńca nie były jeszcze całkiem oczyszczone, diabeł podsuwał mu przed oczy nieczyste, lubieżne i obsceniczne wizje i podpuszczenia, słowem, posługując się raczej zewnętrznymi pokusami. Później, gdy dusza Franciszka była coraz bardziej czysta, szatan, nie rezygnując wszakże zupełnie z poprzednich metod, główny atak przypuścił do wyższych władz duszy – woli i rozumu – starając się jak najbardziej przeszkodzić w zdobywaniu przez młodzieńca cnót teologicznych i wzrastaniu w Bożej miłości…\nZanim ojciec Pio otrzymał święcenia kapłańskie szatan był już w pełni świadomy tego, jak wielkie dzieła Boża Opatrzność planuje zdziałać przez tego zakonnika i dlatego używał najzłośliwszych zabiegów i różnorakich sposobów byle tylko doprowadzić młodzieńca do upadku. Ojciec Agostino wspomina, że szatan do kuszenia ojca Pio posłużył się swymi najciemniejszymi mocami. Używając „trzech pożądliwości” (1 J 2, 16; 5, 19) wobec skłonnej do grzechu ludzkiej natury diabeł przypuścił szereg ataków na zmysły ojca Pio, zarówno w postaci wizji: czarnych, obrzydliwych zwierząt, nagich niewiast tańczących lubieżnie, jak i na inne sposoby – plując mu w twarz, czy ogłuszając przeraźliwymi hukami. Czasem ojciec Pio dostawał tęgie lanie od „okrutnego człowieka” (carnefice), innym znów razem szatan przybierał postać jakiegoś dobrego człowieka – ojca prowincjała, kierownika duchowego ojca Pio, czasem nawet udawał Ukrzyżowanego. Kiedy indziej znowu podszywał się pod świętych, takich jak Pius X czy święty Franciszek czy nawet udawał Maryję lub Anioła Stróża”.\nPewnego razu diabeł pojawił się u ojca Pio przebrany za kierownika duchowego ojca Pio, ojca Agostino – kapucyna, mieszkającego dość daleko od miejsca, gdzie przebywał ojciec Pio. Fałszywy kapucyn doradzał ojcu Pio porzucenie życia zakonnego, twierdząc, że Bogu się ono nie podoba. Zdziwiony taką radą ojciec Pio miał dość przytomności umysłu, aby poprosić „zakonnika” żeby ten powtórzył za nim: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!”. Szatan natychmiast zniknął w chmurze dymu, pozostawiając za sobą zapach siarki.\nLepiej zrozumiemy tę zażartą walkę, jaką ojciec Pio toczył ze złym duchem we wczesnych latach życia zakonnego, zapoznając się z tym, co pisał wówczas:\n„Walka z piekłem – to fragment listu z roku 1915 – osiągnęła ten moment, gdy niesposobna iść już dalej. Statek mej duszy lada chwila mogą pochłonąć fale oceanu… Czuję się zmiażdżony przez piekielne moce, boję się, że lada chwila nic ze mnie nie zostanie”.\nA w innym miejscu: „Często atakująca mnie ciemność stara się wzbudzić we mnie tę wątpliwość, lub inaczej, trudno jest mi nieraz odróżnić to, co dobre, od tego, co nie jest dobre”. Wiele razy w listach ojca Pio odnajdujemy powtarzające się wyznanie, że czuje „ból” z powodu powtarzających się diabelskich ataków: „Także w godzinach spoczynku szatan nieustannie, na najróżniejsze sposoby, dręczy moją duszę”.\n„Przeciwnik jest tak zażarty, że nie zostawia mi nawet chwili spokoju, wciąż przypuszczając szturm na najróżniejsze sposoby… W ostatnich dniach szatan zabrał się za mnie z całą swą mocą i nie ustaje w tym, ile tylko zdoła. «Nieszczęsny» podwoi pewnie jeszcze swoje ataki, byle tylko wyrządzić mi krzywdę”.\nKiedy indziej znowu, gdy szatan próbował zdobyć władzę nad wyższymi władzami duszy ojca Pio, było dlań prawie niemożliwym uczynienie aktu wiary, pomimo starań: „Szatan ryczy i wyje, atakując jak może mą duszę, która nic nie robi i niczego nie mówi, jak tylko: «Niech żyje Jezus… Wierzę». Ale jak w ogóle udaje mi się wypowiedzieć te słowa? Nieśmiało, bez sił i odwagi, przemagam sam siebie, żeby je w ogóle wyrzec.\nW miesięczniku kapucynów z Foggii, „I Fratini”, niegdysiejszy student seminarium, którego kierownikiem duchowym i spowiednikiem był ojciec Pio, opisuje jak szatan pastwił się nad chorowitym kapłanem. Pewnej nocy ów student i jego kolega usłyszeli przerażający hałas, jakby uderzanych jeden o drugi żelaznych prętów i coś na kształt huku pociągu jadącego w tunelu. Odgłosy te dochodziły z celi ojca Pio. Rankiem ujrzeli swojego kierownika duchowego wyczerpanego nocną walką z szatanem. Żelazne pręty, na których wisiała zasłona, jakaś nadludzka siła pogięła i poskręcała. Ojciec Pio nie miał nawet sił opowiadać o tym, co zaszło, lecz kilka dni później przyznał się, że diabeł pobił go tak dotkliwie, ponieważ dzięki modlitwom ojca Pio nie był w stanie skusić jednego z chłopców z niższego seminarium do grzechu nieczystego.\nWiele razy w czasie długiego życia ojca Pio szatan atakował go w sposób fizyczny. Nawet jeszcze w roku 1964 ojciec Pio był pewnego dnia tak posiniaczony po jednej z diabelskich napaści, że nie był w stanie odprawić Mszy Świętej. Czasem przez całe tygodnie widać było na ciele ojca Pio krwawe podbiegnięcia i zasinienia. Ten rodzaj fizycznych ataków szatana odnajdujemy w żywotach wielu świętych. Święta Katarzyna ze Sieny, święta Teresa z Avili, święty Mikołaj z Tolentino, a w czasach nam bliższych święty Proboszcz z Ars – wszyscy doświadczyli podobnych napaści ze strony złego ducha.\nW naszych „naukowych” czasach, gdy za godne wiary uważa się tylko to, co zostało potwierdzone w ściśle kontrolowanych badaniach laboratoryjnych takie bezpośrednie interwencje diabelskie w życiu ojca Pio mogą wydawać się całkiem niewiarygodne. W końcu, któż z nas widział sam albo zna kogokolwiek, kto widział na własne oczy diabła? A jednak, posiadamy choćby tę przedstawioną wyżej relację, napisaną przez człowieka, który praktykował w stopniu heroicznym cnoty chrześcijańskie, dokonał tylu dobrze udokumentowanych cudów, a przy tym był tak bardzo ludzki, obdarzony wybitnym poczuciem humoru i w ogóle w niczym nie przypominał skorych do opowiadania niestworzonych historii, osobowości neurotycznych. Trzeba umieć spojrzeć na to oczami wiary, bo przecież wystarczy choćby otworzyć Biblię – szczególnie Nowy Testament – aby przekonać się o realnej obecności szatana w czasie ziemskiego życia Jezusa.\nNiektórzy negują dziś to, że diabeł jest istotą i całe zło, z którym się stykamy przypisują niewiedzy, brakowi należytej edukacji czy wadliwym strukturom politycznym. A przecież tego typu sądy nie zgadzają się wcale z tym, czego dowiadujemy się z Biblii. Jedną z cech charakterystycznych opisów biblijnych jest ukazanie nieustannego konfliktu pomiędzy Chrystusem a „przeciwnikiem”, jak Pismo nazywa szatana. Mamy opis kuszenia Chrystusa na pustyni, liczne relacje o Jego przewadze nad szatanem, objawiającej się w mocy wyrzucania diabła z opętanych i tak częste fragmenty, gdy mówi o bitwie z „księciem tego świata” czy „siłami ciemności” i o tym, że szatan i jego poplecznicy zostaną ostatecznie zwyciężeni i wtrąceni na zawsze do piekła.\nPodczas gdy nowocześni teologowie interpretują Pismo Święte tak, by pasowało do ich teorii, w których szatan jest tylko poetyckim określeniem współczesnych koncepcji zła, Kościół nieustannie potwierdza, że szatan naprawdę istnieje. Nauczanie o duchach nieczystych sięga samych początków katechezy, także i później znajdowała swe potwierdzenie w dokumentach soborowych i słowach wielu papieży w długiej historii Kościoła. Papież Paweł VI przypisywał zamieszanie i wrogość, jakie narosły wobec dzieła Soboru Watykańskiego II, działaniu „czegoś nadprzyrodzonego, co wkradło się na świat z tym właśnie zamiarem, aby zniszczyć owoce soboru”. W grudniu 1972 roku papież ten w trakcie audiencji generalnej długo mówił na temat szatana, raz jeszcze potwierdzając jego realną obecność, jako to już pięć lat wcześniej otwarcie powiedział w swoim słynnym „Credo ludu Bożego”.\nKościół nie opiera swojego nauczania o szatanie na takich niezwykłych wypadkach jak te, które miały miejsce w życiu ojca Pio, odwrotnie, to doświadczenia ojca Pio znajdują swoje wytłumaczenie w nauczaniu Kościoła. Zwyczajny chrześcijanin byłby głupcem ignorując świadectwa opisujące potyczki ojca Pio ze złym duchem. Są one tylko potężnym i dramatycznym ukazaniem tego, co odnajdujemy w tradycyjnej nauce Kościoła katolickiego, która mówi, że zły duch stara się oddziaływać na nasze zmysły i wyobraźnię, próbując doprowadzić człowieka do upadku. Ale chociaż diabeł jest tak przemyślny, mistrz w kłamstwie, to przecież nie potrafi nic zrobić, gdy rozum i wola człowieka stawiają mu opór. Szatan nie ustaje w swoich próbach zniszczenia Kościoła i dusz, lecz możemy być pewni zwycięstwa, jeśli będziemy naśladować ten przykład, jaki daje nam franciszkanin-stygmatyk z Pietrelciny.\nOjciec Pio przemawia do nas dzisiaj poprzez swoje życie i swoje pisma: „Pokusy, niepokój i brak odwagi to przejaw działania nieprzyjaciela. Zapamiętaj to: jeżeli diabeł hałasuje, znaczy to, że jeszcze nie udało mu się dostać do środka. Bardziej przerażać powinien nas spokój, wynikający z tego, że diabeł ułożył się już z ludzką duszą”. A w innym miejscu: „Ludzka dusza jest polem bitwy pomiędzy Bogiem a szatanem… Dusza nie może zamykać się przed Bogiem, przeciwnie, musi otworzyć się na Niego, aby Pan umocnił ją i obwarował, dał broń do walki, aby Jego światło pomogło duszy przemóc ciemności błędu. Dusza musi przyoblec się w Chrystusa, w Jego sprawiedliwość, prawdę, zaś jej tarczą – Słowo Boże. Tylko wtedy będzie mogła zwyciężyć w starciu z tak potężnym przeciwnikiem. Aby przyoblec się w Chrystusa trzeba umrzeć dla siebie… Krzyż jest chorągwią, pod którą gromadzą się wybrani. Bądźmy zawsze blisko niego, a zwyciężymy w walce z każdym wrogiem”.


Realfix Professional - klej do twardego PVC (PCV) Sklep DobreKleje.pl\n» Realfix Professional - klej do twardego PVC (PCV)\nKod produktu: 1793770\nKlej na bazie polimerów PVC w rozpuszczalnikach organicznych, tworzący mocne, wodoodporne połączenie.\nWygląd: ciecz tixotropowa\nCzas wentylacji: 0 min.\nCzas otwarty: 5 - 10 sekund\nGotowość spojenia na zimną wodę: 2 godziny\nTemperatura stosowania: +5 do +30 ° C\nOdporność na wysokie temperatury: od 0 do +80 ° C\nOpakowanie: tuba 130 ml\nPodłoże musi być suche, czyste, wolne od kurzu i brudu, rdzy, oleju i innych zanieczyszczeń i substancji. Materiały czyścić rozpuszczalnikiem i czystą, białą ściereczką z tkaniny bawełnianej. Pozostały rozpuszczalnik wytrzeć nową czystą i suchą tkaniną zanim odparuje. Powierzchnie klejone można szlifować papierem ściernym.\nProdukt powinien być przechowywany w pozycji pionowej. Optymalna temperatura 10-20 ° C. Okres przechowywania 24 miesiące\nOpakowanie: tuba 130 ml,


Dziś Walentynki – oglądamy wspólnie film … | NEWSFix Magazine\nHome / AKTUALNOŚCI / FILM / POLSKA / ROZRYWKA / Dziś Walentynki – oglądamy wspólnie film …\nBrak komentarzy do Dziś Walentynki – oglądamy wspólnie film … 16\nDziś Walentynki – oglądamy wspólnie film …\nAKTUALNOŚCI, FILM, POLSKA, ROZRYWKA 14 lutego 2013 , przez Redakcja\nJak zapewne udało się już zauważyć większości, mamy dziś Walentynki. Chociaż święto ma tyle samo zwolenników co przeciwników, nic nie wskazuje na to, by jego obecność w kalendarzowym roku miała zniknąć. Zakochani mają prawdopodobnie swoją wizję na spędzenie tego dnia, dlatego moja propozycja wychodzi naprzeciw szczególnie osobom samotnym (nie tylko tym z własnego wyboru).\nCo roku na ekranach kin pojawiają się nowe tytuły sztampowych komedii romantycznych. Zazwyczaj to wciąż te same historie, w których częstokroć powtarza się nawet obsada. Jednym to odpowiada, drugim nie, mało kto jednak wpadnie na pomysł sięgnięcia po coś dużo, dużo starszego. Po coś, co wzruszało naszych dziadków, a może nawet pradziadków. Po coś, co jest niekwestionowanym arcydziełem, dziś niestety odrobinę zapomnianym. Jaki film mam na myśli? Ich noce/It happened one Night Franka Capry.\nOpowieść o rodzącej się miłości między rozkapryszoną córką milionera (znakomita Claudette Colbert) i cynicznym dziennikarzem (równie wspaniały Clark Gable) wzrusza i bawi mimo swoich 79 lat! Film zdobył pięć Oscarów i stał się inspiracją dla wielu późniejszych dzieł. Obowiązkowa pozycja do obejrzenia.\n« Poprzedni artykuł „Przed północą” na festiwalu w Berlinie\nNastępny artykuł » „Tajemnica Westerplatte” - Kolejny obalony mit?


II trymestr, nowe zmartwienia. A miało być tak pięknie ...\nNo i jesteśmy po badaniu przezierności. Dlaczego jest tak, że jak ma być lepiej to nie jest? Tyle czytałam o tym drugim trymestrze. Miało być tak pięknie. Zaczęło się fatalnie. Wizyta w środę u lekarza zamieniła się dla mnie w koszmar. Najpierw wywiad, poprosiłam o leki na te mdłości, lekarz zapisał mi czopki, też powiedział, że mdłości powinny już ustępować, że mam dużo pić bo pójdę na...\nKochany Święty Mikołaju, proszę Cię o dwa prezenty: jeden najchętniej od już - tak pod poduszkę: żebym się obudziła już bez mdłości i bez paskudnego samopoczucia i żebym do końca ciaży już nie musiała tak się męczyć, wymiotować. Żebym nabrała ochoty do życia, żeby od każdego posiłku i napoju mnie nie odrzucało. A druga prośba to zdrowy dzidziuś. Rośnie maleństwo i jedyne czego chcę to żeby...\nNo to się nie odzywałam. Narzekałam, że ten czas będzie się dłużył, tymczasem płynie strasznie szybko. Wizyta u lekarza uspokoiła mnie, bo zarodek się umiejscowił tam gdzie powinien, więc świat od razu nabrał innych barw. Po choróbsku też już ani śladu, także mogę się cieszyć ciążą. Kurcze, wierzcie mi naprawdę się cieszę. Tak czekam na Ciebie Maleństwo. Ale łatwiej mi chyba o tym...\nNa początek chciałabym się przywitać. Nigdy nie prowadziłam żadnego bloga, ale w moim życiu ostatnio zaszło wiele zmian i myślę, że warto sobie pewne rzeczy utrwalić, zanotować swoje przemyślenia, wyładować emocje, podzielić radościami i obawami. No właśnie obawy... Dlaczego mnie nurtują. W środę byłam najszczęśliwszą osobą na świecie. Po 4 dniach opóżniającej się miesiączki zrobiłam...


Nowa mapa wkrótce na Superteście | rykoszet.info\nNowa mapa wkrótce na Superteście\nby Bin4r · 13:33, 15 marca 2018\nNowa mapa trafi do fazy Supertestów. Przygotowano kolejny prototyp lokacji w klimacie azjatyckim. Prototyp jest na tyle nowy, że nie ma nawet “prowizorycznej” nazwy. Będzie to standardowa arena o rozmiarach 1000 x 1000 metrów.\nPrototyp ma charakter eksperymentalny: deweloperzy chcą sprawdzić, jak sprawdzi się symetryczna mapa w World of Tanks (lustrzana). Jest to półotwarta lokacja z otwartymi przestrzeniami i sporą liczbą osłon.\nIstnieją trzy główne kierunki:\nAkcja będzie przede wszystkim toczyć się w mieście, centralnej części mapy. Ten rejon przeznaczony jest dla dobrze opancerzonych pojazdów;\nWzgórza w północnej części mapy jest polem bitwy dla czołgów lekkich i średnich, które są przystosowana do prowadzenia ognia na średnich i dalekich dystansach. Odniesienie sukcesu będzie zależeć od skutecznego wykrywania;\nPrzejazd wzdłuż jeziora.\nWyniki Supertestów zdecydują o ostatecznym losie mapy.\n13:42, 16 marca 2018 13:42\nMapa lustrzana wygląda po prostu tragicznie\n14:29, 15 marca 2018 14:29\nA miało już nie być lustrzanych map\n14:19, 15 marca 2018 14:19\nLepsze to niż nierównomierne bobsleje.\nNext story Spis polskich klanów WoWs\nPrevious story Daj szansę szczęściu w World of Tanks Console z okazji Marcowego Szaleństwa i Dnia Świętego Patryka


Temat: Re: Plaża 05.06.18 10:43\nJuż sobie myślę, że będzie nas tylko troje, ale na szczęście przychodzą też inne osoby. Macham zarówno Flo jak i Sally, ale nie podchodzę już do nich. Czekam na znak od sędziów. Nie mogę się doczekać widoku tego, co wylosuję już za chwilkę. Wyobraźcie sobie moją minę kiedy unoszę pokrywkę do góry, a tam szczury. Aż rymuję z tego wrażenia. Trzymam więc naczynie u góry, mrugam i nie dowierzam. Nigdy nie przyrządzałam takiego mięsa, chociaż mama Sprout czasem robiła takie – jadł je tylko ojciec. I jeszcze czarne brokuły oraz złowieszczy czosnek, który już zaczyna zawodzić. Bardzo, bardzo smutna potrawa, która zupełnie do mnie nie pasuje. Niestety tak wylosowałam i muszę coś z tym zrobić. Odtwarzam sobie wszystko, co mówiła mi mamcia, ale to nie jest takie proste. Ja świetnie gotuję, ale z konkretnego przepisu. Fantazja kulinarna to jednak nie jest moja mocna strona. Ale nic to, dam radę. A jak nie, to trudno. Zresztą, patrząc po innych, to akurat mam z nich najmniejsze szanse. Więc muszę podejść do sprawy na luzie, ot co. Uśmiecham się lekko, jeszcze raz życzę wszystkim powodzenia i czekam na znak.\nKiedy ostatecznie sędziowie uznają, że mamy iść buszować w spiżarni, idę tam żwawym krokiem. W końcu muszę zorientować się gdzie co leży. Na początek chwytam za miód oraz mleko, którym zamierzam złagodzić nieco ostrość potrawy. Do tego świetnie nadają się pomarańcze, ładnie podkreślające smak oraz wygląd potrawy. Och, a do smaku koniecznie sól oraz imbir i goździki. Będzie trochę słodko-ostro, tak to sobie wyobrażam. O, i żeby nie było za sucho, to przyda się masło. Tak, świetny pomysł Pom. Do brokułów będę potrzebować tartej bułki i jeszcze trochę pestek dyni. Tak. Czosnek akurat obroni się sam, nie będę z nim nic robić. To znaczy, nie mogę się jeszcze zdecydować czy zapiekę go razem ze szczurem czy raczej podsmażę z brokułami, ale to nie zmienia faktu, że on nie potrzebuje dodatków. Zastanawiam się jeszcze nad owczym serem, ale uznaję w końcu, że to za dużo i byłby to przerost formy nad treścią. Czasem prostota jest najlepsza. Dlatego po udanych zbiorach wracam na stanowisko.\nTemat: Re: Plaża 05.06.18 16:53\nTrochę się zmieszałam widząc rybę. Top znaczy węgorza, lecz jakby nie patrzeć to wciąż była ryba. Chyba. Do tego niebieski granat i tęczowe pieczarki. Ułożyłam usta w wąską kreskę i nadęłam policzki. Eeee...czy własnie trafił mi się zestaw deserowy...?\nPopatrzyłam na Bertiego analizując jego wypowiedź, popatrzyłam na czarownicę, której również trafiła się ryba w towarzystwie KOLORÓW przez duże, zdecydowane K i już niestety wiedziałam, że to nie pomyłka. Nie czułam się z tym za dobrze. Przechyliłam kilkukrotnie łepek z jednego ramienia na drugie udając, że moja głowa to wahadło zegara licząc na to, że coś w niej na podobnej zasadzie do tegoż wehikułu wybije - taka jakaś idea, czy inna inspirująca myśl. Patrzyłam na kolor węgorzego mięsa, posmakowałam ziarenka granatu i kawałeczek kapelusza kolorowej pieczarki. Potem zabrałam się za dobieranie składników. Oczywiście nie wyobrażałam sobie tą porą roku przyrządzać jakikolwiek obiad bez młodych ziemniaczków. Potem pieprz, sól, gałązki rozmarynu, cytryna. Długo głowiłam się co dać do pieczarek. Gdyby wyglądały normalnie nie miałabym wątpliwości co do cebuli, lecz ostatecznie potrzebną jej słodycz zamierzałam zastąpić marchewką i cukru. Z tego wszystkiego prawie bym zapomniała o maśle - przecież nie będę piekła lub smażyła na sucho. Przydać miała się też skrobia ziemniaczana, ziele angielskie i laurowy listek.\nTemat: Re: Plaża 05.06.18 19:17\nWitał innych uczestników skinieniem głowy, nieco więcej czułości oddając pannie Sprout (zero wstydu, żeby nie było, to w zasadzie nawet miłe, Rowan też pewnie kibicowała im gdzieś na publicznosci).\n- Dzięki, powodzenia. - ale później już nie ma czasu na wymieniania innych uprzejmości, bo oto widzi na swojej tacy smakowity, soczysty antrykot z krowy, suszoną żurawinę i wesoło podskakujące fasolki szparagowe. Hiacynt marszczy brwi, ukradkiem zerkając na klepsydrę - czasu nie ma aż tak znowu dużo, więc kalkuluje wszystko w myślach, nieco nerwowo przestępując z nogi na nogę i zerka wysoko w błękitne niebo, mocno marszcząc brwi. Coś tam szepcze do siebie, po czym kiwa energicznie głową i wreszcie chwyta za wiklinowy kosz, udając się wraz z nim w kierunku spiżarni. Masło, olej, sól i pieprz, garść rozmarynu - te składniki jako pierwsze lądują we wnętrzu koszyka. Rozgląda się jeszcze wokół, szukając miodu i kilku cebul szalotek. Kolejny obrót wokół własnej osi i kilka kolejnych składników wylądowało w wiklinowym wnętrzu - por, pęczek szczypiorku, jajka, trochę bułki tartej, pół cytryny, ostra papryczka i majeranek. Sprawdził wszystko jeszcze raz, bardzo dokładnie, coby niczego nie zapomnieć, wyliczając składniki na palcach obu rąk, po czym wrócił na swoje miejsce, odkładając prawie że wypełniony po brzegi kosz na blat stolika. Teraz będzie musiała zadziałać subtelna kulinarna magia i z pewnością powstanie coś wyjątkowego, co, miał nadzieję, ucieszy podniebienia jurorów - jeśli nie wszystkich to może chociaż części? Nie było wielu uczestników konkursu w tym roku, ale każdy wyglądał jakby doskonale wiedział co robi, a ich zacięte miny sugerowały, że przyszli tutaj po zwycięstwo! Młody Sprout raz jeszcze rozejrzał się po zgromadzonych - po widowni, jurorach, dzierżących w dłoniach notatniki, i wreszcie reszcie kucharzy, odetchnął kolejny raz i wziął się za krótkie przygotowywanie swojego stanowiska, porządkując w głowie co winien zrobić najpierw, a co może jeszcze poczekać. Różdżki w dłoń, kuchenne rewolucje czas zacząć!\nTemat: Re: Plaża 05.06.18 20:04\nKonkurencja była więc całkiem liczna. Florence przywitała się także z ostatnią z zawodniczek, które dołączyły do stołu. Niemal nie mogła się doczekać, kiedy w końcu odkryje, jakie składniki na jej tacę. A gdy już podniosła pokrywę... cóż, trudno powiedzieć by Florence skakała pod sufit z radości. Szczerze powiedziawszy lepiej radziła sobie z mięsem niż z rybami. - Tobie też się nieźle trafiło - odpowiedziała cukiernikowi. Jakby pewnie mogła, to by przygarnęła tę złocistą perliczkę, którą wylosował Bertie. Nie zamierzała się jednak załamywać! Choć chwilę musiała pomyśleć, w końcu wpadła na to, jak przyrządzić rybę. A ponadto, swoje szanse kobieta dostrzegła w pieczarkach. No bo kto w końcu był mistrzem zarówno sztuki kulinarnej jak i estetycznej? Florence wiedziała, że jej brat przyznałby jej w tym momencie rację. W tworzeniu lodów nie chodziło tylko o smak! One najpierw musiały nasycić oczy patrzącego! To zawsze powtarzał jej Florek. A to najprościej było uczynić właśnie dzięki kolorom! Małe stadko wściekle kolorowych pieczarek nadawało się więc idealnie. Granatowy granat mógł jej nieco zaburzyć estetykę na talerzu, Florence wiedziała, że będzie musiała wyjątkowo uważać. Spróbowała jednego z ziarenek, musiała bowiem poznać dokładnie smak tego konkretnego owocu. W sumie w smaku nie różnił się specjalnie od normalnego granatu, był kwaskowaty, na co mocno liczyła.\nZadowolona w mniejszym lub większym stopniu, najpierw puściła oczko do Bercika, chwilę później udając się ze swoim koszem do spiżarni. Tanecznym krokiem krążyła między workami i słoikami, wyszukując odpowiednik składników. Zaczęła od podstaw, których zabraknąć nie mogło - czyli od białego pieprzu i soli. Do tego natka pietruszki, trochę czosnku no i oczywiście oliwa z oliwek. W jej koszu wylądowały także dwie duże cebule, odsypana z woreczka mąka oraz kubeczek śmietany. Po namyśle dodała do wszystkiego jeszcze ziemniaki oraz nieodłączny im koperek. Na sam koniec jeszcze złapała jedną, dorodną cytrynę.\nA potem zadowolona ze swoich łowów, wróciła do stanowiska.\nTemat: Re: Plaża 05.06.18 23:00\nKażdy z jury uważnie was obserwował, ale pan Struddel wyraźnie się rozbudził, jego niespokojne na krześle ruchy wzmagały się pray każdym, kto wziął do ręki drewnianą, gładką łódeczkę z masłem. Pani Blackberry z nieukrywanym zainteresowaniem podglądała Pomonę, pan Flume raz wykręcał głowę w stronę Sally, a raz w stronę Florence. Pani Loverde odchrząknęła z cicha i przypomniała z szerokim, letnim uśmiechem:\n- Pamiętajcie, że używanie różdżek nie jest zakazane! - podeszła nieco bliżej i zostawiła na waszych stanowiskach niewielkie bloczki pergaminowych notatników razem z samopiszącym piórem. - Jeśli tylko będziecie mieli ochotę spisać swoje kulinarne myśli, nie krępujcie się! Ach, zapomniałabym. Życzymy wam powodzenia, pozostało około trzydziestu pięciu minut!\nNa stricte konkurs przeznaczonych jest pięć kolejek, teraz rozpoczyna się trzecia – gotujecie w niej według własnego uznania wybrane danie główne. Rzucacie kością k100. Wszystkie zasady przedstawiono TUTAJ.\nWybrane przez was składniki:\n1. Hiacynth Sprout - masło, olej, sól, pieprz, rozmaryn, miód, cebula szalotka, por, szczypiorek, jajka, bułka tarta, cytryna, ostra papryka, majeranek\n2. Bertie Bott - musztarda sarepska, masło, pomarańcze, brązowy ryż, rozmaryn\n3. Pomona Sprout - miód, mleko, pomarańcze, sól, imbir, goździki, masło, bułka tarta, pestki dyni\n4. Florence Fortescue - biały pieprz, sól, natka pietruszki, czosnek, oliwa z oliwek, cebula, mąka, śmietana, ziemniaki, koperek, cytryna\n5. Sally Moore - 2 - młode ziemniaczki, pielrz, sól, rozmaryn, cytryna, marchewka, cukier, masło, mąka ziemniaczana, ziele angielskie, liście laurowe\nTemat: Re: Plaża 06.06.18 13:44\nZaczyna się. Aż mnie różdżka świerzbi, żeby pokazać jak bardzo odstaję umiejętnościami od całej reszty. Nie zniechęcam się pomimo wylosowania trudnego dania, wierzę, że to będzie dobra zabawa. Nawet jak w pocie czoła wracam ze spiżarni i orientuję się, że nie wzięłam wszystkiego. No nic, będę improwizować, może przymkną lewe oko i prawe oko i jakoś to będzie. Oddycham miarowo czekając na znak. Uśmiecham się do jury, szczególnie tych, którzy zaczynają mi się przyglądać. Jeśli jedzenie nie wybuchnie mi w twarz, to uznam to za sukces. Kiwam głową jeszcze bratu, żeby się nie krępował i działał, a sama zabieram się do roboty jak tylko starcie się rozpoczyna. Biorę duży garnek, do którego zaklęciem wlewam wody. Odstawiam na chwilę, gdyż nie potrzebuję od razu doprowadzić jej do wrzenia. Zamiast tego włączam niewielki piekarnik na sto osiemdziesiąt stopni, żeby się od razu zagrzał. W tak zwanym międzyczasie przygotowuję marynatę do szczura. Mieszam ze sobą mleko i miód, mieszam intensywnie. Do tego rozbijam jedno jajko, które widelcem zaraz miksuję do połączenia składników. Połowę zabranego masła rozpuszczam delikatnie zaklęciem rozgrzewającym. Kiedy znajduje się w miseczce w stanie płynnym, wlewam je do uprzednio zrobionego sosu. Obieram i siekam niewielki kawałek imbiru, który drobno szatkuję. Dorzucam go do miski, tak samo jak pokruszone w moździerzu goździki. Biorę jedną pomarańczę, którą roluję na blacie, po czym ucinam w połowie. Przesączając przez sitko, żeby pozbyć się pestek, także dodaję do marynaty. Całość intensywnie mieszam. Gotowe.\nDopiero wtedy podgrzewam za pomocą czarów stojącą w garnku wodę. Kiedy ta wrze, zabieram się za wypatroszone, ogniste szczury. I się zawieszam. Całkowicie zapomniałam ile razy powinnam je zanurzyć, żeby pozbyć się ich nieczystości. Na pewno więcej niż dwa, dlatego pierwszy oraz drugi raz zanurzania mięsa we wrzątku jest pewny, ale przy trzecim mrużę oczy spoglądając na panią Blackberry. Może uda mi się wyczytać z jej twarzy jakąś podpowiedź, ale ta pozostaje niewzruszona. Wzdycham więc, zanurzam je i trzeci raz, a chyba nawet czwarty i piąty, tak dla pewności. Najwyżej mięso będzie bardziej ścięte. Nasmarowuję wszystkie szczury solą, ale delikatnie, żeby nie przesadzić. Wtedy namaczam je w marynacie, solidnie oblewając każdy skrawek, nawet potem staram się wmasować sos w mięso. Kroję pozostałe pomarańcze w niewielkie cząstki i układam je wokół mięsa. Na wierzch dodaję złowieszczy czosnek, który naprawdę jest złowieszczy.\n- Pakuj się, czosnek - burczę do niego, kiedy obrany już znajduje się na blacie. Postanawiam go zapiec, gdyż smażony może nabrać goryczki. Przekładam ząbki w całości, na wierzch szczurzego mięsa. Całość zawijam w folię tudzież papier, cokolwiek, co nadaje się do pieczenia. Dzięki temu potrawa podczas obróbki termicznej nie wyschnie za bardzo, chociaż dużą robotę na pewnie zrobi dodane do marynaty masło. Tak mi się wydaje. Jednak nie zapiekam ich od razu, niech chwilę postoją.\nW międzyczasie uruchamiam patelnię, na której rozpuszczam pozostały kawałek masła. Obok stoi drugi garnek, który napełniam zaklęciem wodą, a tą od razu doprowadzam urokiem do wrzenia. Wrzucam czarne brokuły, niech się zblanszują i pogotują przez pięć minut. Tamten gar niestety muszę opróżnić z brudnej po szczurach wody i wyczyścić. Uwijam się jak w ukropie, naprawdę, czasu jest niewiele jak tak zerkam na klepsydrę. Odcedzam warzywa, które od razu wrzucam na patelnię z rozgrzanym masłem. Podsmażam je, co jakiś czas mieszając. Odkładam je do czystej miski, z pozostałością na patelni prażąc tartą bułkę, ma wyjść coś na zasadzie zasmażki. Oblewam nią brokuły. Czyszczę zaklęciem patelnię i na suchej podprażam pestki dyni. Idealnie będą się komponować z warzywami, czuję to.\nNa koniec pozostaje mi zapieczenie mięsa, na szczęście nie trwa to długo, pomagam sobie zresztą czarami. Kiedy wszystko jest gotowe, wyciągam talerze do prezentacji, na których kreślę skomplikowane wzroki z sosu powstałego podczas pieczenia. Układam po jednym szczurze, a wokół niego umieszczam cząstki pomarańczy. Obok dorzucam porcję warzyw, całość raz jeszcze oblewam sosem. Powinno być gotowe, ale coś mi mówi, że po drodze zrobiłam tyle błędów, że aż czacha dymi. Mam tylko nadzieję, że o niczym nie zapomniałam. Co jest w moim przypadku bardzo możliwe. Niech się dzieje co chce, starałam się. To i tak Cyziek ma wygrać.\nTemat: Re: Plaża 07.06.18 13:58\nPowoli to widziałam - świeże danie z nutą słodyczy, kolorem. Zaczęłam od młodych ziemniaczków. Obmyłam je i zabrałam się za ich rozbieranie, a tak właściwie to fuchę tą nakazałam za pomocą mojej różdżki niewielkiemu nożykowi który sumiennie obskrobywał je zwierzchniej skórki. Przeważnie tą zostawiałam bo w niej najwięcej przecież było smaku ziemniaka, lecz to nie on miał dzisiejszego dnia grać w potrawie główne skrzypce. Trzeba było więc nad nim trochę popracować i zneutalizować smak - ten typowy świeży, lekko słodkawy dla młodego ziemniaczka w zupełności jak na mój gust wystarczał. W między czasie sama zabrałam się za marchewkę. Nie skrobałam jej bo skórkę miała cieniutką, a tak to jeszcze dzięki niej miała mi się nie rozpaćkać w późniejszym etapie mego planu. Nie marnując czasu pokroiłam ją w całkiem grube talarki. Gdy skończyłam wrzuciłam je na patelnię. Rozgrzane masło zaczęło wzmożenie skwierczeć.\n- Oj, oj, nie bądź taki gorący drogi panie... - po dwakroć zastukałam różdżką w krawędź patelni upraszając o rozsądną temperaturę coby masło nie zaczęło się przypalać. W tym momencie całość obsypałam cukrem. Niech się karmelizuje - Dalej, dalej drewniana łyżko! - wskazałam na nia różdżką i urokiem zachęciłam ją do tego by zaczęła się poczuwać do odpowiedzialności i szturchała sobą marchewkę. Do jej towarzystwa w odpowiednim ku temu czasie dołączyły kolorowe, pieczarkowe kapelusiki. Nie kroiłam ich drobno - te większe dzieliłam na cztery części, mniejsze na dwie, a małe to w całości nawet wrzucałam. Wiedziałam że stracą na objętości po tym jak się wypocą, a nie chciałam by znikły w potrawie. Całość polałam sokiem z połówki cytry by pieczarki nie straciły na kolorze oraz by dodać świeżości. Osoliłam też tak by podbić walory smakowe w tym głownie pieczarki która wiele zyskiwała w towarzystwie karmelizowanej marchewki. Nie męczyłam całości zbyt długo pozwalając na to by marchewka oraz pieczarka pozostała ostatecznie półsurową. W innym przypadku gdy wylądowałaby w piekarniku to by się całość porozciapciowywała.\n- Do brytwanki naprzód marsz! - magią zachęciłam przygotowane ziemniaczki do nurkowania w obsmarowanej masłem brytwance na której dnie leżał listek laurowy oraz ziele angielskie. Ziemniaczki zakryły te przyprawy, a ja je zakryłam zawartością patelni którą wyłożyłam jako drugą warstwę. Teraz na to węgorze mięso z którym stoczyłam nie mały bój kiedy przyszło do filetowania. Płaty wysmarowałam sokiem z drugiej cytryny, osoliła, opieprzyłam dla delikatnej nuty pikanterii. Uważnie dopilnowałam i upewniłam się, że przykrywa poprzednie warstwy jak ciepła kołderka dziecięce łóżko. Na samej górze, na wierzchu ułożyłam gałązki rozmarynu i pokrojone w plastry kawałki granatu. Podczas pieczenia pod przykryciem puszczając soki miał upilnować rybę by nie zrobiła się sucha, nadać siej owocowego aromatu. W ogóle wszystko miało w odpowiedni sposób zejść niżej podczas pieczenia tworząc na dnie aromatyczny, słodkawy lecz nie mdły - czego dopilnować miał rozmaryn oraz pieczarkowe soki - bulion w którym miały zapiec się ziemniaczki. Dolałam ostrożnie po ściance nieco wody jeszcze przed położeniem nakrycia, a potem wsunęłam całość do pieczenia. Niech się dzieje wola nieba. Wkładam i wyjmuję do opiekania, bo po puknięciu magia wręcz natychmiastowo opiekała zawartość w sposób idealny. Po wyjęciu ściągnęłam nałożyłam na talerz kawałek całej tej zapiekanki która prezentowała się jak bajkowa wieża- jasne kolory robiły swoje. Chochelką wyłowiłam troszkę bulionu znajdującego się na dnie brytwanki i przelałam go do małego rondelka w którym za pomocą roztworu mąki ziemniaczanej oraz wody go zagęściłam. Rozlałam go wokół wieży. Ja tam bowiem lubiłam mieć kontrolę nad sosowaniem sobie kęsów. Nie lubiłam gdy wszystko w nim pływało dlatego tez uznałam że tak będzie najlepiej.\nBajka i węgorz - zapisałam na podarowanym notatniczku tytuł potrawy rozpisując sobie co i jak użyłam do przyrządzenia efektu końcowego. Może pozwolą mi zabrać do domu to bym spróbowała powtórzyć wyczyn przed Billim i Amelką.\nTemat: Re: Plaża 07.06.18 16:22\nStojąc już przy swoim stole, Florence zaczęła wypakowywać wszystkie produkty. Zaczęła jeszcze raz wymieniać w myślach wszystkie składniki, próbując ustalić, czy czegoś nie zapomniała. I tak oczywiście nie miałaby się jak wrócić do spiżarni, wolała jednak jeszcze raz upewnić się, czym dysponuje. Na pewno srodze by się rozczarowała, gdyby w którymś momencie zapragnęła sięgnąć po któryś składnik, a nagle okazałoby się, że go zwyczajnie nie ma! Na szczęście wyglądało na to, że o niczym nie zapomniała. Wszystko było na swoim miejscu!\nKobieta obdarowała zaciekawionym spojrzeniem pozostałych zawodników, jednak kiedy tylko rozległ się głos pani Loverde, Florence skupiła się w całości na niej. Pora była zaczynać! Flortescue już oczami wyobraźni widziała jak jej danie będzie wyglądać. Musiała jednak nieco odgonić tę myśl, w końcu należało skupić się najpierw na procesie. Florence sięgnęła więc w pierwszej kolejności po granat, przekroiła go na pół i wydrążyła wnętrze na sitko. Niewielkim moździerzem rozgniotła całość, pozwalając by słodko-kwaśny, ciemny sok skapywał powoli do miseczki. Następnie złapała za główny składnik jej dania - wypatroszonego węgorza z Loch Ness. Dokładnie umyła go w wodzie, złapała za nóż i pokroiła go w równiutkie kawałeczki - nie za duże, nie za małe. Ot, akurat na dwa gryzy! Potem chwyciła za czosnek. Kochała czosnek! Nawet jeśli po jego spożyciu oddech stawał się niemal zabójczą bronią. Obrała go i pokroiła ząbki w naprawdę cienkie plasterki. Kawałki węgorza nacięła tak, by stworzyć w nich niewielkie "kieszonki"... i to właśnie tam wsadziła po kilka tych plasterków. Skropliła rybę odrobiną soku z wyciśniętej cytryny i zostawiła ją w ten sposób na parę chwil, a sama zajęła się pozostałymi komponentami dania. Zerkając nerwowo na klepsydrę, Florence obrała i posiekała drobno cebulę. Wrzuciła ją potem na patelnię razem z rybą - zaraz po tym, jak każdy z kawałeczków zanurzyła w miseczce z soku z granatów, upewniając się by filety ochlapane zostały z każdej strony. Oczywiście pamiętała też, by najpierw rozgrzać oliwę z oliwek do odpowiedniej temperatury. Po chwili Florence dodała także wyciśnięty wcześniej sok z granatów, zakryła pokrywką i zostawiła na maleńkim ogniu, by wszystko się ładnie dusiło. Jedzenie już zaczynało pachnieć, ale do końca wciąż było daleko! Kobieta więc prędko zaczarowała ziemniaki, by same się obrały a następnie umyły, wskoczyły do wody i zaczęły gotować. Dosoliła je do smaku i skupiła się na pieczarkach. Głowiła się przez chwilę, w jaki sposób najlepiej byłoby wykorzystać ich różnobarwność. Zostawało jej chyba tylko przyrządzenie wszystkiego w osobnym garnuszku, aby przypadkiem sok z granatów nie zanieczyścił ich barwy. Dokładnie je więc umyła i pokroiła na plasterki takiej samej grubości - pomagając sobie przy tym magią, by na pewno były równe. Razem ze szczyptą soli, pieprzu i ostatnim, poszatkowanym ząbkiem czosnku, wylądowały po chwili na osobnej, malutkiej patelni. Gdy i one powoli się już smażyły, Florence zwróciła się znów ku naczyniu w którym dusił się węgorz. W szklance rozmieszała dokładnie śmietanę z mąką oraz odrobiną soli i pieprzu. Całość wlała na patelnię z rybą, drewnianą łyżką delikatnie wymieszała składniki sosu i ponownie przykryła.\nGdy Florence wyłączała już ogień pod wszystkimi naczyniami i odcedziła ziemniaki, zerknęła kontrolnie na sędziów, próbując wyczytać coś z ich spojrzeń. W końcu jednak postanowiła do końca zdać się na siebie, kładąc na blacie dwa talerze - jeden większy, drugi mniejszy. Na większym ostrożnie ułożyła w równiutkim rządku filety węgorza - i oblała je dokładnie sosem śmietanowo-granatowym, który nabrał ładnego, przydymionego odcienia błękitu. Z drugiej, maleńkiej patelni pojedynczo wybierała po kolei plasterki pieczarek - następnie układała je wokół węgorza, tworząc w ten sposób piękny, tęczowy krąg. Bardzo uważała, żeby żadna pieczarka nie została na wierzchu pochlapana sosem! Gdy już wszystkie znalazły się na miejscu, całość została doprawiona pieprzem oraz udekorowana gałązką pietruszki. Drugi talerz służyć miał zaś jako miejsce na ziemniaki. Zdecydowanie psułyby wizualnie efekt na jednym talerzu, Florence jednak nie wyobrażała sobie ryby bez ziemniaków - dlatego trafiły właśnie tam, na mniejszy spodek, posypane jeszcze dla smaku drobno posiekanym, świeżym koperkiem. I gotowe!\nTemat: Re: Plaża 07.06.18 18:55\nGotowanie czas zacząć! W pierwszej chwili Hiacynt gubi się całkowicie od nadmiaru składników i myśli, ale w odnalezieniu złotego środka pomaga mu wspomniany przez organizatorów notatnik i to tam zapisuje kilka uwag, układając je w konkretny plan. Zatapia łyżeczkę w miodzie i wsuwa ją w usta, delektując się słodyczą, tak dla chwilowego rozluźnienia i może skupienia, bo to zawsze mu trochę pomagało przy gotowaniu. Najpierw antrykot - wołowina sama w sobie jest dobrym mięsem, więc jeno naciera ją rozmarynem oraz pieprzem i odstawia na chwilę, w międzyczasie zajmując się innymi składnikami. Najwięcej problemów ma z podskakującymi fasolkami, bo te wciąż wyrywają mu się z rąk - spowalnia je więc zaklęciem, gotuje krótką chwilę i w końcu kroi, wszystkie wrzucając do miski. Por, szczypiorek, do tego jajko, sok z cytryny, szczypta majeranku, kilka ziaren ostrej papryczki i bułka tarta - to wszystko ląduje w tym samym naczyniu, a po zmieszaniu tworzy coś na kształt masy, z której młody Sprout formuje niewielkie kotleciki, rzucając je na rozgrzany olej, a gdy są już przysmażone na złocisto, układa na dużym talerzu.\nSos żurawinowy to chyba najmniejszy problem - sieka drobno szalotki, podsmaża je i dodaje żurawinę oraz odrobinę, ale tylko odrobinę miodu - ostatecznie mięso i tak ma słodki posmak. Zalewa wszystko wodą i dusi pod przykryciem, na sam koniec dodając soli oraz pieprzu.\nWreszcie zaciera ręce zabierając się za mięso. Pocięte uprzednio kawałki wrzuca na rozgrzany olej, obsmażając z każdej strony, nie na tyle długo by pozostały soczyste. Nie było w końcu niczego gorszego od za mocno wysmażonego, suchego mięsa! Kładzie na każdy stek odrobinę masła i czeka cierpliwie (chociaż co rusz przestępuje z nogi na nogę) aż mięso odpocznie, by dopiero wtedy posolić je i oprószyć jeszcze raz pieprzem.\nWzdycha głęboko, przecierając dłonią czoło i wreszcie chowa różdżkę w tylną kieszeń spodni. Dopiero teraz wyciąga również z ust łyżeczkę, która towarzyszyła mu przez cały proces gotowania. Jeśli sztuka kulinarna łączyła w sobie nie tylko smaki, ale miała również działać na inne zmysły, to właśnie doszedł do najtrudniejszego zadania. Zapachy, naturalnie, rozchodziły się wokół mieszając zresztą z tymi unoszącymi się z garnków innych uczestników konkursu. Ale to strona wizualna, ułożenie wszystkiego na talerzu by prezentowało się nienagannie, sprawiła mu prawie tyle samo problemów co bój z podskakującymi fasolkami. Drżące, złociste kotleciki - aromatyczne i lekko pikantne za sprawą papryczki - ułożył wokół kawałków mięsa, które z kolei zajęły centrum talerza. Delikatnie słodkawą wołowinę polał kwaskowym sosem żurawinowym, tym samym tworząc kompozycję słodko-kwaśną. Chyba to nawet całkiem nieźle wyglądało, oczywiście jeśli gdzieś po drodze nie popełnił jakiegoś błędu i nie okaże się, że wszelkie wysiłki poszły na marne, a to co zaserwował jury jest całkiem niejadalne! Ale był dobrej myśli! Z niemała ciekawością rozejrzał się także dookoła, zerkając na to, co znajdowało się na talerzach współuczestników.\nTemat: Re: Plaża 08.06.18 18:31\nRozstawił wszystko na miejscu i zabrał się za pracę. Najpierw przygotowanie składników. Porcję ryżu wsypał do rondelka, by ten zaraz w spokoju sobie bulgotał nad ogniem. Wskazał różdżką na nóż, by ten dokładnie pociął przygotowany rozmaryn na małe kawałeczki i drugi - który zajął się papryką. W małym rondelku rozpuścił pół kostki masła. Kiedy to było gotowe, złapał za słoik do którego wrzucił trzy łyżki cukru, łyżeczkę musztardy, pokrojony rozmaryn i stopione masło. Naczynie zakręcił dokładnie i znów przy pomocy różdżki wprawił je w ruch - żeby wszystko się dokładnie w środku rozmieszało.\nUmyte mięso przygotował, obrał pomarańcze, pokroił je w sporą kostkę i przesypał do miski, by zaraz dorzucić porcję pociętej dokładnie papryczki chilli i łyżkę miodu. Wymieszał wszystko dokładnie drewnianą łyżką, by na końcu zabrać się za nadziewanie perliczki właśnie przygotowanym farszem. Kiedy to było gotowe, wziął mocno wstrząśnięty słoik i jego zawartością dokładnie natarł mięso od góry, uważając by dobrze rozprowadzić płynną przyprawę po całości. Tak przygotowane mięso włożył do niewielkiej brytwanny - i wstawił do pieczenia, na karteczce zapisując godzinę. Co kilkanaście minut zaglądał do środka, by polewać mięso od góry płynem, który z niego spłynął i zaczynał osiadać na dole.\nNa ostatnie minuty zdjął pokrycie chcąc, by mięso się ładnie zarumieniło. Zewsząd zaczęły docierać do niego przyjemne zapachy. Trzeba przyznać, gotowanie na świeżym powietrzu to świetna sprawa, o wiele przyjemniejsza. W zamknięciu niewątpliwie już zrobiłoby się duszno, a zapachy zmieszałyby się w duszącą chmurę, w tej chwili było wręcz odwrotnie, całkiem przyjemnie.\nW odpowiedniej chwili zdjął z ognia ryż, odcedził, dodał odrobinę masła, pół łyżeczki miodu i trochę rozmarynu. Przełożył go na talerz, po czym zerknął znów na mięso by sprawdzić czy już jest odpowiednio zarumienione. Widząc pożądany kolor, przy pomocy różdżki przeniósł je z brytwanny na talerz. Nie był pewien jak wyszło, miał ochotę spróbować, odsunął się jednak i tylko rozejrzał dookoła ciekaw, jak poszło innym.


Migracja sklepu do Magento dla Grodno - Realizacja - Global4Net\nGlobal4net > Realizacje > Grodno > Migracja sklepu do Magento dla Grodno\nKlient zdecydował się na nową platformę e-Commerce, co wiązało się z potrzebą importowania informacji o produktach.\nZmiana systemu operującego e-sklep z Shopera na Magento 2.3, które oprócz bogatszej oferty modułów, współpracuje również z technologią PWA.\nZe względu na migrację całego sklepu, klient potrzebował też przenieść bazy danych produktowych do nowego systemu. Liczba przedmiotów do zaimportowania wyniosła ponad 15 tysięcy.\nPlatforma Magento to rozwiązanie e-Commerce’owe, z którego korzysta kilkaset tysięcy klientów. Dzięki otwartej licencji i bogatemu systemowi, Magento oferuje nieograniczone możliwości w projektowaniu e-sklepów i ich rozbudowie. Z kolei MySQL to system RDBMS, pozwalający na zarządzanie danymi. Dostępny dla wszystkich wiodących systemów operacyjnych zapewnia wysoki poziom funkcjonalności przy działaniach na danych a to wszystko na licencji ogólnodostępnej.\nPoświęciliśmy więcej czasu i uwagi procedurze importowania danych ze względu na poziom skomplikowania procesu. W G4N celujemy w najwyższy standard, dlatego zdecydowaliśmy się na przeprowadzenie dodatkowych, dokładniejszych testów.\nNasi specjaliści zainicjowali proces migracji danych ze starej platformy do Magento 2.3 Szczególną uwagę poświęcili informacjom o produktach i przypisanym im cechom, w celu uniknięcia pomyłek i oszczędzając tym implementację poprawek. By przyśpieszyć cały proces, przystąpiono do synchronizacji danych produktowych i pogrupowano je kategoriami.\nDla spójności danych z poprzednią platformą, deweloperzy pracują również nad migracją baz danych o cechach kategorii i klientów. Ma to duży wpływ na szybsze oddanie e-sklepu w formie zdalnej do funkcjonowania na rynku.\nMigracja sklepu na nowszą platformę\nMigracja sklepu do systemu Magento rozszerzyła możliwości rozbudowy serwisu i usprawniło jej działanie.\nSynchronizacja danych produktowych ułatwiła proces migracji i przyśpieszyła go.


Fatal Limits – RMteka\nby RM Historia 31 maja 2021 28 maja 2021\nMówią, że naśladownictwo to najszczersza forma pochlebstwa. Większość makerowych gier posiada łatwe do zidentyfikowania wpływy różniące się decyzjami, jakie podjąłby sam autor. Stwierdzenie, że Fatal Limits to odtworzenie Final Fantasy 7 w RM, nie jest zbyt dokładne. Zaczyna się mniej więcej tak, jak w FF7, gdzie Cloud i ekipa postanawiają uratować Aeris przed Shinrą. Tylko że tutaj nie jesteśmy terrorystami, po prostu chcemy uciec z miasta i podróżować po świecie. Istnieją drobne szczegóły, które odróżniają FL od FF7, dlatego warto zobaczyć, w jaki sposób autor czerpie z pierwowzoru pomysły na cutscenki i prowadzenie fabuły. Myślę, że to udowadnia, iż dopóki nie przekładasz gry na język makera jeden do jeden, jesteś w stanie zdefiniować swój projekt na inne sposoby.\nMapping utrzymany jest w przybrudzonej stylistyce, często wykorzystującej różne warianty futurystycznych chipsetów z przykładowych gier do RM2k wymieszanych z ripami. Ciekawym elementem stworzonej estetyki jest zdecydowane przesadzenie z plakatami z anime na ścianach. Jest coś fascynującego w nazwaniu sklepu GUN, którego szyld nigdy nie wyjdzie chyba z mody.\nDemo skupia się na konfrontacji z Aegil Corporation (*ekhem*, wcale nie Shinra), podczas której wpadamy na księżniczkę mającą kontakty z antytechnologiczną cywilizacją. Gra jakby zakłada, że jesteśmy tego wszystkiego świadomi. Ekran walki wygląda tak, jakby był zrobiony z widokiem z boku, a bohaterowie są poza kadrem. W związku z tym, że potyczki w RM2k tworzone są z perspektywy pierwszoosobowej, postacie po prostu pojawiają się podczas wykonywania akcji. Gra wyszła przed premierą RM2k3 i już wtedy ludzie unikali walki pierwszoosobowej, kojarzonej raczej z serią Dragon Quest, niż Final Fantasy.\nTak naprawdę to, co zapisało tę grę w mojej pamięci, to miasto na samym końcu: District 7. MP3 Butterfly autorstwa SMiLE.dk wraz z tekstami rozbrzmiewającymi w miejskiej przestrzeni, gdy hordy NPC blokują ci drogę. Dla czternastolatka, którym wtedy byłem, to zupełnie wystarczyło, by zanurzyć się w zaprezentowanym świecie. Mapy tętnią życiem i osobowością, a neonowe znaki anime nieustannie pojawiają się i znikają. To świetna rzecz w RPG Makerze – nie potrzebujesz zasobów z komercyjnej górnej półki ani wyjątkowych umiejętności graficznych, by zaprezentować gęstą od klimatu dystopię. Jest w tym estetyka, której trudno się oprzeć.\nNagrałem całe demo tylko po to, by móc cieszyć się piosenką w tle. Cały projekt pojawił się nagle i myślę, że to dobrze, iż końcówka wersji demonstracyjnej pozwala pokręcić się po świecie przed zakończeniem gry. Zastanawiam się, czy może Midgar z FF7 byłby lepszy ze SMiLE.dk przygrywającym w tle?\nAutor gry: JPC\n5 thoughts on “Fatal Limits”\nRPG Maker to naprawdę wspaniały program, który umożliwia tworzenie świetnych gier. Przykładem takim jest Fatal Limits. Utwory SMiLE.dk (do których mam mocny sentyment związany ze Stepmanią z lat 2000) sprawia, że to warta ogrania pozycja.\nW FL nie grałam, ale samo spojrzenie na grafiki i przeczytanie recenzji przypomina mi o innym projekcie rewolucjonizującym moje spojrzenie na wersję Markera z 2000 – fangame serii Final Fantasy, Endless Nova. Coś co obecnie może sprawiać wrażenie nieco niechlujnej estetyki, w czasach poznawania programu dla młodej osoby stanowiło niesamowite wrażenie.\nFL brzmi jak coś, co z pewnością sprawdzę. Czy demo zadziała bez zainstalowanego RTP 2000?\nTo jest bardzo podobny styl jak FF Endless Nova i jeszcze kilka innych fanowskich produkcji. Z tego co widzę, gra wymaga RTP.\nTaak, mapy zachęcają do zagrania. Ciekawy przykład antycznego (z mojej perspektywy i wielu innych użytkowników RM) projektu. Aż zobaczyłbym recenzje innych projektów z tej epoki, ale raczej pełniaków.\nTakich gier była masa i z pewnością będą pojawiać się na RMtece. Zostało jeszcze kilka tekstów z RPG Maker Historia do przetłumaczenia, a później trzeba się będzie wziąć za samodzielne ogrywanie tych produkcji.


Silverberg, Robert - "Zamek Lorda Valentine'a" - katedra.nast.pl\nSilverberg, Robert - "Zamek Lorda Valentine'a" (Prószyński i S-ka)\nJest to pierwszy tom cyklu opowiadającego o planecie Majipoor, który chyba w największym stopniu rozsławił autora. Przeczytałem już sporo utworów Silverberga i muszę powiedzieć, że jego styl bardzo mi odpowiada. Co prawda znacznie wyżej cenię jego krótsze formy, ale także powieści stoją na bardzo wysokim poziomie. Dlatego z dużym zainteresowaniem, ale także oczekiwaniami, zabierałem się za tę słynną powieść.\nNa samym jej początku poznajemy wędrowca. I w zasadzie tylko tyle o nim wiemy. Jest bardzo tajemniczy, nie ujawnia nic ze swojej przeszłości. Z czasem okazuje się, że po prostu niewiele pamięta, jego wspomnienia są mgliste. Zostaje zatrudniony w trupie żonglerów. Odkrywa w sobie niezwykły talent do tej profesji, jednocześnie surowe rygory szkolenia pozwalają mu na uspokojenie myśli, koncentrację i analizę sytuacji w jakiej się znalazł. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie dziwne sny, które go nawiedzają. Na Majipoorze mają one moc, są przekazywane od Pani i Pana Snów, potężnych postaci, władających ogromnymi krainami i mającymi wpływ na całą cywilizację. Okazuje się, że nasz bohater jest Lordem Valentinem, władcą planety, który został podstępnie pozbawiony ciała i pamięci. Razem z nowopoznanymi przyjaciółmi wyrusza w daleką podróż przez kontynenty Majipooru do ośrodka władzy – Zamku Lorda Valetnine’a.\nPowieść zalicza się do science-fiction, ale jest to kwestia zaledwie kilku szczegółów. Świat z racji niewielkiej ilości surowców jest raczej prymitywny, choć oczywiście są także urządzenia techniczne wysokiej klasy, gdy zachodzi potrzeba ich użycia. Sama planeta jest ogromna, znacznie większa od Ziemi. Szczerze powiedziawszy, to jak dla mnie trochę za duża, a większość form przeszarżowana... Góra wielkości Olympus Mons (albo i większa) na planecie z aktywną atmosferą zupełnie do mnie nie trafia. Pomijam już oczywiste z racji wielkości kwestie grawitacji...\nMieszkańcy planety to szereg różnych ras napływowych. Ludzie są rodzajem dominującym, to oni sprawują władzę. Reszta tworzy mniej lub bardziej zamknięte społeczności żyjące w imperium ludzi. Tubylcy, zwani zmiennokształtnymi, mieszkają w rezerwatach. Nie rozumiani przez pozostałych, z dziwną kulturą, odgrywają rolę czarnych charakterów powieści.\nKsiążka została napisana dwadzieścia pięć lat temu i jak mi się wydaje, odbiła się szerokim echem w światku fantastycznym. Są tu wątki, motywy, które można spotkać w wielu późniejszych powieściach, szczególnie z gatunku fantasy. Spowodowało to, że kilku pisarzy straciło nieco w moich oczach. Powieści Feista czy nawet Jordana wykazują spore kalki fabularne. Dodali sporo od siebie, ale wizja nie była już oryginalna. Można stwierdzić, że „Zamek Lorda Valentine’a” to protoplasta pewnego rodzaju powieści przygodowych w realiach fantastycznych.\nJest to zdecydowanie najbardziej przygodowa z powieści Silverberga jakie czytałem. Lektura to spora przyjemność, ale widziałem już lepsze utwory w jego dorobku. Dla mnie sprawdza się on zdecydowanie bardziej w typowej science-fiction, czy też fantastyce spekulatywnej. Co nie znaczy, że „Zamek Lorda Valentine’a” nie zapewnia solidnej dawki rozrywki. Niemniej Silverberg przyzwyczaił mnie do czegoś więcej. Po prostu jest to inna kategoria powieści niż większość jego pozostałych utworów. Jednym słowem trochę się zawiodłem, gdyż oczekiwałem czegoś innego. Gdyby jednak pominąć oczekiwania, to otrzymujemy naprawdę bardzo dobrą powieść przygodową.\nDodano: 2006-03-26 17:00:49


Reorientacja lotniczego cargo: traci Europa, zyskują Chiny - Portal TSL\n/ Wiadomości / Transport / Przewozy lotnicze / Reorientacja lotniczego cargo: traci Europa, zyskują Chiny\n27 marca 2021 27 marca 2021 Krzysztof Oflakowski\tTransport Przewozy lotnicze\nReorientacja lotniczego cargo: traci Europa, zyskują Chiny\nFracht lotniczy wychodzi z najpoważniejszego od 30 lat tąpnięcia na rynku przewozów, nie oznacza to jednak całkowitej normalizacji w branży. Rok 2020 był jedynie początkiem głębokich zmian w lotniczym cargo i zapowiedzią dynamicznego rozwoju przepływów towarowych w Azji Wschodniej. Gdy globalny sektor cargo będzie ciążył ku Azji, Europa stanie się najwolniej rozwijającym się rynkiem przewozów lotniczych na świecie. Niewiele lepiej poradzą sobie USA.\nPod koniec 2020 roku Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Powietrznych (IATA) prognozowało, że wolumeny lotniczego cargo powrócą do normalnego poziomu (tj. z 2019 roku), dopiero w marcu lub kwietniu 2021 r. Najnowsze dane wskazują jednak, że już w styczniu tego roku praca przewozowa (CTK) wykonana w światowym lotnictwie towarowym wzrosła o 1,1 proc. w porównaniu do stycznia 2019 r., a na trasach międzynarodowych wzrost osiągnął 1,2 proc. Branża wróciła więc oficjalnie na kurs sprzed trwającego blisko rok załamania rynku, podczas którego globalne przewozy lotniczego cargo skurczyły się o 10,6 proc., a na trasach międzynarodowych o 11,8 proc. Był to największy spadek CTK w lotnictwie towarowym od 1990 roku, czyli od początku pomiarów prowadzonych przez IATA. Nawet kryzys gospodarczy z 2009 roku był mniej dotkliwy dla frachtu lotniczego, który skurczył się wówczas o 9,7 proc.\nPoważane całoroczne spadki pracy przewozowej u przewoźników z Ameryki Łacińskiej (-21,3 proc.), Europy (-16 proc.) oraz obszaru Azji i Pacyfiku (-15,2 proc.) nie pozwoliły jeszcze na pełną odbudowę ruchu w tych regionach w styczniu. To jednak nie koniec problemów sektora lotniczego ciągnących się od kilkunastu miesięcy. Za sprawą uziemienia ruchu pasażerskiego i wyeliminowania większości pojemności belly cargo (-53,1 proc. za cały 2020 r.), z ubiegłorocznego rynku przewozów lotniczych zniknęło 23,3 proc. dostępnej pojemności ładunkowej (ACTK), a w obrocie międzynarodowym spadek ten sięgnął 24,1 proc. W normalnych warunkach belly cargo, czyli przewozy towarowe obsługiwane przez rejsowe samoloty pasażerskie, to ok. 54 proc. pojemności ładunkowej dostępnej w światowym transporcie lotniczym. Tak dużych braków nie rekompensowała nawet zwiększona eksploatacja globalnej floty frachtowej, dla której wskaźnik ACTK w ciągu roku wzrósł o 20,6 proc. Z najnowszych danych IATA wynika, że dostępna pojemność ładunkowa w styczniu br. była wciąż o ponad 19 proc. niższa zarówno wglądem stycznia 2019, jak i 2020 r.\nZabrakło belly cargo\nBrak pojemności wywołał w zeszłym roku gwałtowny i utrzymujący się do tej pory wzrost opłat przewozowych, a słabe wyniki ze stycznia nie zapowiadają znaczących spadków cen w ciągu nadchodzących miesięcy. Z drugiej jednak strony wysokie stawki stwarzają możliwość minimalizowania strat przez operatorów pasażerskich, którzy zdecydowali się na użycie swojej floty do transportu towarów. Takich przewoźników nie brakowało w 2020 roku. Już na koniec września blisko 200 linii lotniczych na całym świecie wykorzystywało 2,5 tys. samolotów pasażerskich wyłącznie do celów cargo. Dzięki temu wpływy z obsługi ładunków mogą wg IATA odpowiadać za 36 proc. zeszłorocznych przychodów linii lotniczych. Dla porównania w 2019 r. było to tylko 12 proc. Rok 2020 zakończył się ostatecznie globalnym rekordem przychodów z obsługi cargo, które IATA szacuje na 117,7 mld USD, a na koniec tego roku mogą one wzrosnąć do 139,8 mld USD.\nWojciech Sienicki, dyrektor zarządzający polskiego oddziału Kuehne+Nagel: – „Zarówno ubiegłoroczna, jak i aktualna sytuacja w transporcie lotniczym to nieznające precedensu globalne przemodelowanie całego sektora i choć niektóre wskaźniki wracają już do wcześniejszych poziomów, to trudno mówić o pełnej normalizacji. Fracht lotniczy odegrał krytyczną rolę w procesie dystrybucji produktów medycznych i farmaceutyków, co bez wątpienia przełożyło się na wynik finansowy branży, ale zmiany w tym obszarze zachodzą bardzo dynamicznie. Obecnie rewidowane są globalne szacunki o udziale transportu lotniczego w dystrybucji szczepionek, ponieważ produkuje je coraz więcej podmiotów w wielu miejscach na świecie, a to oznacza regionalizację dostaw i zwiększone możliwości wykorzystania transportu lądowego. Kolejna kwestia to ogromne utrudnienia wynikające z braku pojemności belly cargo, bez której daleko jeszcze do stabilizacji na rynku, także w kontekście opłat przewozowych. Duże nadzieje w tym aspekcie pokłada się w wykorzystaniu tzw. paszportów szczepionkowych, nad którymi pracuje m.in. IATA, Unia Europejska, ale także pojedyncze państwa w Europie i na świecie. Pozwoliłoby to na szybsze odmrożenie połączeń międzynarodowych i uwolniłoby część niedostępnej obecnie pojemności. Warunkiem powodzenia tej strategii jest jednak adaptacja na możliwie największą skalę” – mówi Wojciech Sienicki.\nPaszporty szczepionkowe wprowadziły już Chiny, jeden z największych pojedynczych rynków lotniczego cargo na świecie. Dodatkowo Chińska Administracja Lotnictwa Cywilnego (Civil Aviation Administration of China, CAAC) zapowiedziała, że w 2021 r. chce osiągnąć poziom 7,5 mln ton obsłużonych ładunków, czyli niemal zrównać się z wynikiem z 2019 roku (7,53 mln ton). W tym roku Chiny chcą też obsłużyć 590 mln pasażerów, czyli odbudować 90 proc. ruchu sprzed kryzysu, a to oznacza, że na rynek powróci część pojemności belly cargo, przynajmniej lokalnie. Na razie odbudowa lotniczego cargo wychodzi Chinom całkiem nieźle. Z ostatnich danych CAAC wynika, że w styczniu br. chiński sektor lotniczy obłożył 669 tys. ton frachtu, czyli o 10,5 proc. więcej niż w styczniu rok wcześniej, z czego przepływy krajowe wzrosły o 4,4 proc., a międzynarodowe aż o 24,7 proc. Dzięki utrzymaniu produkcji w części fabryk podczas Chińskiego Nowego Roku znacząco wrósł także ruch towarowy w porównaniu do świąt obchodzonych w dwóch poprzednich latach. Tylko w ciągu 7 dni lutego wykonano bowiem 2 553 lotów cargo, co stanowi wzrost o 212,48 proc. względem 2020 roku i 258,57 proc. w porównaniu do 2019 r.\nChiny z najszybciej rosnącym PKB\nSłabsze bieżące wskaźniki gospodarcze Starego Kontynentu to nie jedyny problem w kontekście rozwoju przewozów lotniczych. Kłopoty widać także w długoterminowych prognozach dla globalnego rynku cargo przygotowanych w końcu 2020 roku przez koncern lotniczy Boeing. Do tej pory wewnątrzeuropejski rynek lotniczy cargo odpowiadał za 4,9 proc. światowych przewozów liczonych w tonach, ale ze względu na niewielki zasięg geograficzny wypracowywał tylko 1,3 proc. globalnej pracy przewozowej. W ciągu ostatniej dekady kompaktowy charakter rynku nie przeszkodził mu jednak rozwijać się w średnim tempie 4,8 proc. rocznie (w RTK – średni przychód z tonokilometra), czyli szybciej niż średnia globalna wynosząca 4,3 proc. To ma się jednak zmienić i w perspektywie dwóch najbliższych dekad region europejski będzie według Boeinga najwolniej rosnącym rynkiem cargo na świecie. Prognozowany średni wzrost przewozów wewnątrz Europy ma wynieść zaledwie 2,3 proc., podczas gdy przyrost globalny ma osiągnąć średnie tempo 4 proc. rocznie. Do poziomu 2,3 proc. spowolni także dynamika wzrostu na jednym z najważniejszych powietrznych korytarzy transportowych, tj. Europa – Ameryka Pn., która od 2009 roku utrzymywała się na średnim poziomie 3,4 proc.\nW obliczu mocnego lokalnego spowolnienia ratunkiem dla Europy będzie silna trajektoria wznosząca na kierunku azjatyckim, gdzie do 2039 roku średnioroczny wskaźnik wzrostu na osiągnąć poziom 4,4 proc. na szlaku Europa – Azja Wsch. oraz 4,3 proc. na kierunku Azja Pd. – Europa. W latach 2009-2019 rynki te rozwijały się odpowiednio w tempie 4,2 proc. i 4,1 proc., czyli nieco poniżej globalnej średniej.\n36 proc. eksportu elektroniki\n– „Chiny są obecne najważniejszym partnerem handlowym Unii Europejskiej pod względem obrotów towarowych, jednocześnie największym globalnym producentem dóbr i rynkiem e-commerce, a według niektórych prognoz jeszcze w tym dziesięcioleciu mogą stać się największą gospodarką świata. Skupienie się lotnictwa towarowego na tym kierunku jest więc procesem naturalnym, ponieważ lotnicze cargo od zawsze zależało od PKB i wskaźników produkcji przemysłowej, a te dla Azji Wsch., w tym zwłaszcza Chin, są wyjątkowo optymistyczne. Katalizatorem wymiany handlowej na szlaku europejsko-azjatyckim oprócz takich sektorów, jak handel internetowy czy produkty zaawansowanych technologii, będzie również ogłoszona niedawno umowa inwestycyjna Unii Europejskiej z Chinami, która jeśli zostanie ratyfikowana, otworzy tamtejszy rynek dla wielu europejskich towarów. Warto też zaznaczyć, że Chiny patronują już największemu w historii świata porozumieniu o wolnym handlu, którego państwa członkowskie wytwarzają 30 proc. globalnego PKB, a to jeszcze dobitniej podkreśla obecne i przyszłe znaczenie tej części świata nie tylko dla europejskiego, ale także globalnego rynku frachtu lotniczego” – dodaje Wojciech Sienicki z Kuehne+Nagel.\nDo Chin dotrze więcej frachtowców niż do USA\nprzewozy lotnicze raport


ogrodzenie ogródków gastronomicznych Bramki wjazdowe umieją być kontynuacją obramowania, umieją też ustalać solowe powołanie. - ogrodzenia z kamienia olx\nDeski plus słupy winnym żyć wyrządzone z heblowanego, konserwowanego polana sosnowego lub zagranicznego rodzaju drewna ogrodowego.\nRealizując drugi park obstaje zainicjować od zaprogramowania ogrodzenia. Żywopłot jest dodatkiem do zamku, względem aktualnego image oraz kondycja przegrodzenia winien żyć twarzowy do fasonu w jakim uszyto domek. Prócz sprawozdania wypada doczepić przyrzeczenie pełnomocnictwie do operowania posiadłością w użytkach budowlanych a mule stanowi więc konieczne przez starostwo kształt ogrodzenia. Przy interpretowaniu okratowania uczestniczy przypilnować obiektywne zobowiązanie drewna przed wilgocią również fermentowaniem.\nDechy przystoi zastosować do zrobienia ogrodzenia sztachetowego, względnie na elewację. Ze motoru na nowoczesne że przęsła ogrodzeniowe licznie są możliwości także murkiem brama obligatoryjna przedstawiać szczyptę wyższa niżeliby przęsło ogrodzeniowe żeby ogrodzenia plastykowe na zagrodzenie ponad furtkę ze sztachetek tkwiło prawidłowej średnic. Spośród nomenklatur okratowania ogrodów powinny trwań kruche aby nie opanowywały ukształtowana aktualnego do rozrostu flor.\nCalutkie przegrodzenia panelowe wpadające się w polskiej tezy uświadamia kolosalna ciągłoć, transformacja ukoćczenia specjalnie szlachetny zadr. Ogrodzenia farmerskie formie niekrajowych okratowań kształtuje nietypowy, błyskawiczny i bezpośredni składanie. Kształty któregokolwiek okrążenia wybieramy do niekonwencjonalnych wskazań wszelakiego mężczyzny, natomiast perfekcyjność do 1 milimetra.\nUkładamy zaś opracowujemy odgrodzenia metalowe dodatkowo bramki również podług znajomych wykrojów oryginalnych, kiedy również podług dogmatów z cudzych folderów. Niedostatek rozpoczęcia kreacji przez ten semestr powoduje umorzeniem zgłoszenia także w faktu żądze wstawienia obramowania sensowne gaśnie się dodatkowe powołanie niniejszego faktu. W uzysku wydobyła rozgraniczenie zbudowane z plastyki, wolno rzeczone takie: -exclusive Park z klapsa wykiwał frapującego odcienia, i co najważniejsze wtedy nie muszę się truć niewrażliwość rozgraniczenia.\nBierwiono spośród odzysku, stanowi przykładnym przekrojem pod motorem przyrodniczym, częstokroć więcej lichsza możliwością niźli przywóz nowychpółproduktów do architektury ogrodzenia. Parkan wyprodukowany stanowi na wielkość circa 1.3m z metaloplastyki (haniebniejsza klasa obramowania wprowadza). Ograniczenia obojętne ustalą się oczywiście szczerze naokoło. Ważna wtedy uniemożliwić rozkładając pokrywę ograniczenia Doznań trochę szlifuj rozpoznawalnymi impregnatami.\nBezwzględnie zgadzam się, oraz dopiero różnica zalezy spośród grubosci pugilaresu, skoro wiara stanowi prehistoryczna, wszak gdy dąży estetyke to adekwatnie się prezentuja czy dyskursy bądą sztachety, ja się dokladnie nie potrafię ale umiem, ze sfora info mieszka na Spojrzyj sobie prototypem jednakowoż wyglada. Wkładanie przepierzenia znacząca nawiązać po 30 dobach spośród sekundzie zakwaterowania wyrazu jego formie, nanosie starostwo nie nakładzie uprzednio przewrotu.\nEksponatem wysyłek są przepierzenia z ceowników, jakie sprawiają się coraz postawniejszą marką, w specyfice pośrodku postaci modelowych stronnicze, nieprzepisowe gmachy, istniej przy tabliczkach ograniczających sekretny areał przed nieuprawnionymi figurami. Włóknem ponoć żeby rozgraniczenia spośród bierwiona poprzedni niezłomne bywa wyciągnąć im kawał uwagi także chęci. Przy zbiorze okratowania PVC na plot i furtę ze sztachet istnieje miliardy granicy. Takie obramowania wpycha się spośród ciapek wyglądu prostokątnym względnie półokrągłym. Dzięki parawanowi który ważna spowodować z przegrodzenia odpoczęcie w skwerze kształcie się wiarygodną gratką. ogrodzenia dźwiękochłonne ='display: block;margin-left:auto;margin-right:auto;' src="http://www.ogrodzeniaplastikowe.eu/wp-content/uploads/2016/04/akustyczne1.jpg" width="349px" alt="ceny ogrodzeń panelowych"/>\nObecne rozgraniczenia Winylowe powinno dopieszczać a nie zniekształcać. Wiec, pozostaje złożyć obserwację na tryb plus odmiana skonstruowania przegrodzenia i tematy, które s stosowane. Odrzucony etap, wolny argumentu na dar pogodowe staruszki uczciwość, że przegrodzenia posesyjne WIŚNIOWSKI będa wskazywać ładnie. Nieuniknione okratowania spośród przesłanki kreują harmonijnie spośród okazami głuchymi wielb metalicznymi, niczym filarki, oraz zwłaszcza są one przezroczyste.


wirtualna asystentka cennik\nWirtualne asystentki to pracownicy, którzy szczególnie pomagają nam w czynnościach związanych z prowadzeniem i funkcjonowaniem przedsiębiorstwa. Jednak ile kosztują ich usługi? Zobaczmy.\nWirtualna asystentka - jaki jest cennik?\nWirtualna asystentka cennik zależy od wielu czynników. Jest to zależne od tego jakie stawki oferuje dany pracownik. Często możemy o nich przeczytać na stronach internetowych poświęconych poszukiwaniu pracy. Wirtualne asystentki - cennik rozpoczyna się średnio od 35 – 40 złotych za godzinę. Jednak kwota ta może być zależna od stopnia doświadczenia danego pracownika oraz ilości ukończenia odpowiednich kursów. Wirtualne asystentki - cennik może także opierać się nie na stawce godzinowej, ale na danym zleceniu. Wtedy możemy ustalić, ile za daną czynność będziemy winni zapłacić. Wszelkie rozliczenia dotyczące wynagrodzenia należy ustalać indywidualnie.\nWirtualne asystentki cennik zmienia się w zależności od stopnia doświadczenia danego pracownika. Musimy mieć to na uwadze podczas wybierania odpowiedniej asystentki.


Powiem tak bezpiecznika nie pali tylko go topi , światła są .\nAle o których światłach mówisz?? Który to bezpiecznik?? Jaki bezpiecznik masz założony?? W jaki sposób go topi. chodzi ci że topi jego korpus z tworzywa czy topi sie drucik. My tego nie widzimy opisz to dokładnie\nŚwiata długie i krótkie jak załącze to wtedy po 15min całkowicie stopi to tworzywko .Znalazłem taki stary porcelanowy bezpiecznik spróbuję go założyć ,zobaczymy co będzie sie działo , a jest to bezpiecznik 2 od góry .\nJa miałem ten sam problem, możliwe bardzo ze masz zwarcie w stacyjce, ja tak miałem wymien ja a myśle ze będzie ok Uznałeś za fajne 0\nTrzeba pozakładać przed światłami styczniki czy przekażniki różnie to nazywają i problem się sam rozwiąże\nNie trzeba nic zakładac kolego, po prostu ma zwarcie w stacyjce jestem pewien na 100%, miałem ten sam problem.\nTo kup nawa te stacyjke i ja wymien\nPanowie stacyjka była padnięta bo przy naciśnięciu na hamulec wyłączało mi radio ,lak kluczyk kolanem przydusiłem to ok .\nTylko z przekażnikiem będą dwa razy mocniejsze światła bez obciążania instalacji i stacyjkiA możesz rozwinąc swoją wypowiedz. W jaki sposób światła zrobią się mocniejsze dzieki przekaźnikom?? Jeśli założył bys żąrówki 100W zamiast 55W to tak. Jeśli chodzi o nie obciązanie styków stacyjki to masz racje, ale z tym nie obciązaniem instalacji to także nie wiem co pomoże skoro prąd do żarówek ma płynąć przez przewody w instalacji bez wzgledu czy będą załaczane przez sama stacyjke czy przekaźnik. Chyba że ten przekaźnik przesyła prąd podczerwienia lub falami radiowymi. Uznałeś za fajne 0\nBardzo śmieszne . Weż sobie schemat takiego przekażnika i wszystko wiadome, a przy 100wat żarówkach bez przekażnika spalicie instalacje\nprzekaznik jest głównie po to żeby odciążyć wyłączniki lub też przełączniki, wiele samochodów nie posiada przekazników świateł i wszystko działa latamiDokładnie tak.Kolego @Andrzej626 wiem jak jest zbudowany przekaźnik, ale nadal nie wiem jak on to robi że światła są 2 razy mocniejsze. A także nie pali sie instalacja. Skoro przekaźnik ma załączyc duży prąd aby nie doszło do uszkodzenia samego włacznika. A prąd ząłaczony przez przekażnik lub sam włacznik płynie tak samo przez takie same przewody. Instalacja może sie spalić jeśli wartość prądu bedzie przewyższać możliwość instalacji i przekaźnik juz w tedy nie pomoże. Jedynie założenie gróbszych przewodów.Prosze wyjaśnij na jakichś argumetach swoją teorję.\nTak najprościej mówiąc chodz mi o spadki napięcia na przełącznikach\nOk i co te spadki powoduja z kąd sie biora bo wybacz nie każdy rozumie. A i one sa tak duże że gdy je wyeliminujemy to światła zaświecą 2 razy mocniej??\nmtracz daj spokoj Andrzejowi. Zagmatwal sie stosujac potoczne stwierdzenie. Oczywiscie mocy swiatel nie zwiekszy dwukrotnie. Moze co najwyzej z pomoca przekaznika uzyskac dodatkowe 1-3W na zarowce. Jednak podstawowym parametrem zarowki nie jest jej moc, ale ilosc swiatla jaka moze wytworzyc pobierajac odpowiednia moc ze zrodla.\nZarowka swieci najlepiej pracujac przy swoich optymalnych parametrach. Wszyscy wiemy i co chodzi.\nTylko z przekażnikiem będą dwa razy mocniejsze światła bez obciążania instalacji i stacyjkiPrzypadkiem to nie twój post?? To ty tak powiedziałeś a nie ja wiec nie wkładaj mi słów do ust. To ja sie pytam w jaki sposób uzyskujesz 2X mocniejsze światła??Dzięki [karola44] ale sam odbjie piłeczke w przekażnikach chdzi o spadki napięcia więc jeśli do żarówki dochodzi prąd o napięciu 13-14 wolt a bez przekażnika, po wszystkich spadkach napięć 8 może 9 wolt i taka żarówka nie świeci dwa razy mocniej to chyba [mtracz] nie wiesz o czym piszeszZ kąd tobie biorą się takie spadki napięć?? i w jaki sposób przekaźnik je eliminuje. Wyjaśnij to bo narazie podałeś suche fakty bez argumętów.Z 14V jaka jest w instalacji podczas działania alternatora żeby uzyskac 9V wiesz jaka by musiała byc rezystancja obwodu?? Spadek napięcia to aż 5V, Przewody by sie strasznie grzały. Nie wiem gdzie ty na drodze prądu uzyskujesz taki opór, no chyba że masz z kilometr przewodu do żarówki, bo na tak krótkim odcinku ze stacyjki do żarówki przewód bedzie miał rezystncje zaledwie 1 om.A ty tę różnice zmierzyłeś? Masz wogóle miernik? Ja jak mierzyłem napięcie na zaciskch zaświeconej żarówki to było ono takie samo jak w całej instalacji w danym momęcie i nigdy przy sparawnym aku i(lub) działającym alternatorze nie miałem poniżej 12 i 14 V.\nciesze się że w końcu zrozumiałeś o co chodzi z tymi przekażnikami Uznałeś za fajne 0\nNa jakiej podstawie uważasz, że zrozumiałem?? Czytaj dokładnie.


Makaron Kokardki Z Sosem Pieczarkowym - Smaker\nPrzepisy Smaker / makaron kokardki z sosem pieczarkowym\nmakaron kokardki z sosem pieczarkowym\nPrzepisy na temat: makaron kokardki z sosem pieczarkowym\n...warzywa z przygotowanym makaronem. Przełóż po porcji do miseczek i od razu podawaj. Pieczarkowe kokardki Sposób przygotowania 1. Makaron wrzuć na osoloną wrzącą wodę i gotuj o 1 minutę(...) półmisek lub do miski i polej sosem przed samym podaniem. Udekoruj listkami bazylii lub natką selera. Pikantne pappardelle Sposób przygotowania 1. Makaron wrzuć na gotujący się osolony wrzątek...\nArtykuły na temat: makaron kokardki z sosem pieczarkowym\nsos po węgiersku magdy gessler


Opinie – Masaż Piła Leczniczy Relaksujący Klasyczny Odchudzający Masaże Piła Gabinet Terapie Naturalne Fizjoterapeuta\nPo dziesięciu masażach poczułem ogromną ulgę i od ponad pół roku mam spokój z bólem pleców i nóg, polecam Sławka, naprawdę doświadczony masażysta z ogromną pasją! W.g. mnie najlepszy masażysta w Pile (ale to moja skromna opinia)\nBardzo miły masażysta, widać ogromne wieloletnie doświadczenie we wszystkich stosowanych masażach 10 na 10.\nDzień dobry, od 2 lat korzystam 3 razy w roku z masażu odchudzającego u Pana Sławka Puchały i jestem bardzo zadowolona z efektów, w połączeniu z basenem i dietą efekty są bardzo fajne. Dziewczyny warto, najlepszy masaż odchudzający!\nUlubiony masażysta z Piły\nPan Sławek jest fantastyczny, korzystam z masaży od ponad 8 lat i jestem jego wielką fanką, polecam masaż relaksacyjny i odchudzający, po prostu fantazja.\nGodny polecenia Pan Sławek\nMisy Tybetańskie to moje ulubione zabiegi! <3\nPan Sławek zna się na rzeczy!\nNie wiedziałam nawet, że taki zabieg istnieje. Super sprawa!\nWOW, tanio i z pełną profeską, polecam!\nCzłowiek odrazu się odstresowuje!\nZakochałam się w tych dźwiękach, naprawdę Pan Sławek godny polecenia!!!\nNajlepszy masażysta w Pile!\nNajlepszy masażysta w regionie pilskim, polecam i na pewno złożę kolejne wizyty\nMasażysta godny polecenia. Wszystko profesjonalnie!\nNie ma lepszego masażysty w Pile. Człowiek odrazu zyskuje siły i jest gotów do dalszego działania!!!\nMasaż relaksacyjny to poezja!\nZasnęłam przy tym masażu haha. Polecam każdemu!\nKupiłem masaż sportowy ze względu na kontuzję. Po pierwszych zajęciach było juz widać efekty.\nMasaż relaksacyjny to jest to. Wykupiłem już 2gi cykl ze względu na to jak znakomicie się człowiek po nim czuje! polecam kazdemu.


Homilia ks. Piotra Kluski - Sanktuarium bł. Anieli Salawy w Sieprawiu\nHomilia ks. Piotra Kluski - kustosza Sanktuarium bł. Anieli Salawy w Sieprawiu, podczas Mszy Świętej przy Grobie Błogosławionej, podczas której przekazano Relikwie\nZnajdujemy się na szlaku bł. Anieli Salawy. Przybyliśmy z Sieprawia do Krakowa. Nawiedzamy jej grób, w jednym z jej ulubionych kościołów krakowskich, w Bazylice OO. Franciszkanów. Synowie św. Franciszka stali się stróżami jej grobu i kultu.\nUtrudzona życiem pełnym ofiary i poświęcenia, modlitwy i cierpienia, służby Bogu i ludziom, została ogłoszona błogosławioną przez sługę Bożego Jana Pawła II – prawie 20 lat temu - na Rynku Krakowskim, przy kościele Mariackim.\nJan Paweł II należał do wielkich czcicieli Anieli Salawy. Tutaj, przy jej grobie modlił się jej słowami: Panie żyję, bo każesz, umrę kiedy chcesz, zbaw mnie bo możesz.. Wspominał o tym, gdy ocalony po zamachu, dziękował Krakowowi za „Biały marsz”. Nawiedził również to miejsce bezpośrednio po beatyfikacji.\nPrzychodzimy za przykładem Sługi Bożego Jana Pawła II do bł. Anieli Salawy. Chcemy tutaj uczyć się od niej życia wiary.\nKardynał Stanisław Nagy, w 15 rocznicę beatyfikacji, wspominając ją w sanktuarium w Sieprawiu, tak o niej mówił: „Aniela Salawa, z Sieprawia, przyszła do Krakowa służyć. Z całą świadomością wybrała ten standard życia.. Wiedziała, że nie będzie deptała po krakowskich wielkich ścieżkach, błyszczących dostojeństwem, że nie będzie uczęszczała na krakowskie uczelnie, że nie będzie brała udział w konkursach naukowych…\nWybrała życie służącej zwiedzając różne kąty Krakowa, a potem stała się niemalże bezdomna… Ale pod szarą powłoką życia służącej płynęła wielka , bystra rzeka, która ją niosła na ołtarze. To była rzeka jej życia wewnętrznego, jej spotkań z Panem Bogiem. To była pasja jej życia – życia w Bogu i dla Boga. Ten nurt wewnętrznego życia ostatecznie wyrzucił ją na ołtarze, na krakowskim Rynku, przy śpiewie stutysięcznego ludu ku chwale Kościoła Krakowskiego.\nKs. Kardynał Nagy snuje dalej tę niezwykłą opowieść o Anieli Salawie: „Nie siedziała na katedrze Jagiellonki, a przecież była mistrzynią w sprawach najważniejszych. Miała swoją własną szkołę. Szukała przede wszystkim życia, życia pokornego, które na tym świecie jest zupełnie nienormalne, które nie jest łatwe. Jest profesorką życia w bardzo trudnych warunkach, gdy jest bardzo ciężko, gdy łatwo o narzekanie. Iluż to dzisiaj ludzi – gdy ciężko – targa się na własne życie…\nAniela Salawa była też mistrzynią innej szkoły. Szkoły najtrudniejszej. Szkoły cierpienia. To bardzo ważne uczyć się znoszenia cierpień. Krzyż prędzej, czy później każdemu z nas na drodze stanie. I będziemy musieli trwać w tej szkole, aby ten krzyż udźwignąć. Aniela Salawa nie buntowała się, gdy przygniatał ją krzyż cierpienia tak fizycznego jak i duchowego. Z ochotą go dźwigała biorąc na siebie również krzyż drugich.\nI jeszcze jedną szkołę Anieli Salawy wspomina ks. Kardynał. Aniela Salawa była mistrzynią szkoły modlitwy. Zaczęła od Ojcze nasz słyszanego od ojca i matki, a skończyła na mistyce, najwyższym szczeblu modlitwy zjednoczenia z Bogiem. Modlitwa pozwoliła jej udźwignąć krzyż życia. Stała się patronką, wspomożycielką nieuleczalnie chorych.\nZbliża się 20 rocznice beatyfikacji. Będziemy ją przeżywać w roku 2011, a więc za rok..\nJak uczcić tę rocznicę? Najlepiej – gdybyśmy zechcieli coraz bardziej odkrywać bogactwo duszy Anieli Salawy, abyśmy odkryli piękno jej serca, w którym tak bardzo upodobniła się do Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela. On to nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz, aby służyć. On to był Mistrzem, Profesorem Bł. Anieli Salawy.\nParafia Siepraw przybywa dziś do grobu Bł. Rodaczki. Bierzemy udział w Triduum przed 88 rocznicą śmierci. Modlimy się z OO i braćmi Franciszkanami. Przy tej okazji chcemy serdecznie podziękować Klasztorowi OO Franciszkanów za opiekę nad grobem naszej Rodaczki i za wszystkie dzieła, które sławią wielką świętą Krakowa przybyłą z Sieprawia.\nDziękujemy też za jeszcze jedną relikwię naszej Błogosławionej, którą dzisiaj otrzymamy. Umieścimy ją w pięknym relikwiarzu ufundowanym przez byłego Króla Kurkowego Stanisława Dyrdę. W tym relikwiarzu będzie pukać do naszych domów, nawiedzając je. Będą to zapewne bardzo wzruszające spotkania. Spotkanie naszych rodzin z Błogosławioną Rodaczką, która oręduje za nami w niebie. Między innymi w ten sposób chcemy przygotować się do 20-lecia beatyfikacji.\nBracia i Siostry! Módlmy się o rychłą kanonizację bł. Anieli Salawy.\nNiech stanie się patronką, w całym Kościele Powszechnym. Patronką wszystkich, którzy cierpią, którzy są wzgardzeni i upokorzeni, którzy pragną uczestniczyć w Krzyżu Jezusa Chrystusa, przez który ZBAWIENIE PRZYSZŁO NA ŚWIAT. AMEN.\nKraków, 10 marca 2010 rok


polityka a biznes (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach(EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach\nTemat: polityka a biznes\nZnaleziono: 236 e-booków\n-4% To zmienia wszystko. Kapitalizm kontra klimat\nod 34.36 zł zobacz oferty z 1 księgarni - premiera: 2016-04-13\n-27% Antykruchość Jak żyć w świecie, którego nie rozumiemy\nod 29.20 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2020-05-15\n-33% Rynek i ratusz. O ukrytej sieci powiązań, która rządzi światem\nod 30.08 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2020-01-29\n-29% Ekonomia obwarzanka\nod 38.90 zł zobacz oferty z 14 księgarni\n-11% 48 praw władzy. Jak wykorzystać manipulację do osiągnięcia przewagi\nod 22.24 zł Brak ofert - premiera: 2016-09-28\n-21% Na własne ryzyko. Ukryte asymetrie w codziennym życiu\nod 31.76 zł zobacz oferty z 1 księgarni - premiera: 2019-06-04\n-43% Utopia regulaminów. O technologii, tępocie i ukrytych rozkoszach biurokracji\nod 19.90 zł zobacz oferty z 13 księgarni - premiera: 2017-02-16\n-28% Doktryna szoku\nod 25.90 zł zobacz oferty z 15 księgarni - premiera: 2019-03-15\nod 31.00 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2018-10-17


[WIDEO] Poseł Grzegorz Braun interweniuje! "To NIE MOŻE trwać wiecznie!" - Pantarhei24.com\nStrona główna Polska Poseł Grzegorz Braun interweniuje! „To NIE MOŻE trwać wiecznie!”\n[WIDEO] Poseł Grzegorz Braun interweniuje! „To NIE MOŻE trwać wiecznie!”\nPoseł Konfederacji, Grzegorz Braun, interweniował w urzędzie miasta w Ostrowi Mazowieckiej. Przed budynkiem zebrali się przedsiębiorcy, sprzeciwiający się obostrzeniom i zachęcający do otwierania biznesów. Zgromadzeni protestowali również przeciwko działaniom sanepidu i policji, które szkodzą Polakom. „Chcemy ze wsparciem pana Grzegorza Brauna zachęcić przedsiębiorców, żeby otworzyli się jednak” – mówili zebrani.\n„Wszystko zamknięte, reglamentowane, ograniczane, do czego może prowadzić? No, już doprowadziło do katastrofy społecznej, do śmierci bardzo wielu ludzi w Polsce” – mówił poseł Braun. „Z wiosną może nawet 100 tys. zgonów sięgnie ta statystyka, tragiczna statystyka, ta jak to się mówi „nadwyżka” w statystyce śmiertelności Polaków” – kontynuował.\n„To są te zgony, których nawet kreatywna księgowość pandemii nie zapisuje do rubryki covidowej. To są ludzie, którzy pomarli na różne staroświeckie nowotwory, zatory, na to co ludzkości towarzyszy niestety zawsze, ale nie są to ofiary żadnego wirusa modnego jedynie słusznego w tym sezonie. To są ofiary rządu, władzy” – wymieniał. „To nie będzie trwać wiecznie ponieważ nie zabraknie normalnych ludzi, którzy rozumieją, że świat nie może stać na głowie” – wskazywał Braun.\nŹródło: YouTube, nczas.com


SieÄ‡ Wook Å›wiÄ™tuje chiÅ„ski Nowy Rok - Inne\nSieÄ‡ Wook Å›wiÄ™tuje chiÅ„ski Nowy Rok\nData: 23-01-2012, 11:59\nWOOK - sieÄ‡ restauracji oferujÄ…cych dania kuchni azjatyckiej, naleÅ¼Ä…ca do Sfinks Polska - 23 stycznia rozpoczyna Å›wiÄ™towanie chiÅ„skiego Nowego Roku. Z tej okazji kaÅ¼dy goÅ›Ä‡ restauracji, ktÃ³rego rachunek wyniesie co najmniej 12 zÅ‚ otrzyma gratis buÅ‚eczki dim sum ze sÅ‚odkim nadzieniem.\nUOKiK: SÄ…d NajwyÅ¼szy utrzymaÅ‚ karÄ™ dla wÅ‚aÅ›ciciela Media Expert, obniÅ¼yÅ‚ dla Sfinksa\nSfinks rozszerza usÅ‚ugÄ™ delivery\nSfinks otwiera w Warszawie swÃ³j lokal Fabryki Pizzy\nSfinks pozyskaÅ‚ dodatkowe Å›rodki na rozwÃ³j\nPromocja obowiÄ…zuje w restauracjach WOOK w caÅ‚ej Polsce.\nPrawie 2,3 mln zÅ‚ dla lokalnych grup rybackich\nKompania Piwowarska zanotowaÅ‚a 6-proc. spadek sprzedaÅ¼y. PowÃ³d: Redukcja zapasÃ³w u dystrybutorÃ³w


Tychy zainwestują 3 mln zł w szpital wojewódzki zarządzany przez … – Gazeta.pl • Przewodnik po Tychach\nTychy zainwestują 3 mln zł w szpital wojewódzki zarządzany przez … – Gazeta.pl\nPrzekazując to co przedstawia redakcja Szczególne zaniepokojenie wywołał on w samych Tychach. Nie chodziło tylko o niską cenę szpitala, ale przede wszystkim jego przyszłość pod zarządem prywatnego właściciela. Czy tak jak spółka Centrum Dializa w Pszczynie wprowadzi drastyczne … w informacji „Tychy zainwestują 3 mln zł w szpital wojewódzki zarządzany przez …Gazeta.pl”:\nTychy: podpisanie listu intencyjnego ws. nabycia udziałów w spółce […] sprawdź pełny wpis ».\nW jaki sposób zareagujesz na te zdarzenia? Dołącz się do na ten temat


Wezwanie do Prokuratury w innym województwie - e-prawnik.pl\nOtrzymałem wezwanie z prokuratury w innym województwie i w tymże wezwaniu słowa dotyczące charakteru: podejrzanego, świadka, biegłego, tłumacza, specjalisty - wszystkie są wykreślone, a dopisano długopisem "stronę" (że niby ja jestem wzywany w charakterze strony). Jest też podany numer sprawy, nieznanej mi. Pierwsze widzę takie kuriozalne wezwanie. Jedyne, co mi przychodzi do głowy, to ze ma owe wezwanie związek ze sprawą pewnej ustosunkowanej oszustki stamtąd (z miasta, w którym jest ta prokuratura), której oszustwa demaskuję i namawiam (skutecznie) pokrzywdzonych do składania doniesień przeciwko niej. Ona zaś, aby powstrzymać mnie przed demaskowaniem jej oszustw czyni wobec mnie różne nieprawdziwe zarzuty. Przede wszystkim jednak: czy ja mam obowiązek jechać 100 km do prokuratury w innym województwie? I to jako jakaś "strona"? Chyba mogę skutecznie zażądać przesłuchania (jako strony - w sprawie prowadzonej przez organy ścigania) w swoim mieście, przez policję lub prokuraturę? Pod wezwaniem nie podpisał się prokurator, tylko jakiś sekretarz.\nOdpowiedź prawnika: Wezwanie do Prokuratury w innym województwie\nZgodnie z art. 299 § 1 kodeksu postępowania karnego w postępowaniu przygotowawczym pokrzywdzony i podejrzany są stronami. Zatem jest Pan albo pokrzywdzonym albo podejrzanym. Oznaczenie numeru to nic innego jak sygnatura sprawy. Na takie wezwanie ma Pan obowiązek stawienia się. W razie niestawiennictwa prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej. Również w stosunku do pokrzywdzonego można zastosować ową karę jeśli się go wzywa w charakterze świadka. Ma Pan oczywiście możliwość zgłoszenia się w miejscowym komisariacie czy Prokuraturze i zgłoszenie tam bądź telefoniczne poinformowanie Prokuratury wzywającej o niemożności stawienia się w owym dniu. Usprawiedliwić swoje niestawiennictwo można przedstawiając zaświadczenie lekarskie o chorobie w owym dniu. Takie zawiadomienia z polecenia Prokuratora wysyła sekretariat sądu. W wezwaniu powinien być zaznaczony rygor niestawiennictwa. Z powyższego powodu podpis sekretarza nie jest naruszeniem prawa.\n29.3.2021 przez: nataluszka


Pogotowie SAF odzyska należności w ciągu 16 dni - Puls Biznesu - pb.pl\nPogotowie SAF odzyska należności w ciągu 16 dni\nPogotowie windykacyjne pomoże odzyskać należności w ciągu maksymalnie 16 dni. Jeżeli się nie uda, nie pobierze wynagrodzenia.\nPogotowie windykacyjne to nowa usługa SAF, dedykowana przedsiębiorcom z sektora B2B, którzy potrzebują błyskawicznie odzyskać swoje należności. W jej ramach spółka SAF przeprowadzi wizytę u dłużnika na terenie całej Polski w ciągu 48 godzin od momentu przyjęcia zamówienia.\n— Coraz większa część kontrahentów opóźnia płatności, do których się zobowiązała, kredytując w ten sposób prowadzenieswojej działalności pieniędzmi wierzycieli. Taka sytuacja jest niedopuszczalna, zaburza płynność finansową i zagraża stabilności naszych klientów. Każde opóźnienie płatności — nawet celowe — minimalizuje szansę na odzyskanie pieniędzy przez wierzyciela. Dlatego niezwykle istotnym jest odpowiednio wczesne działanie specjalistów — tłumaczy motywy powstania nowej usługi Marcin Gąszczak, prezes SAF. Jego zdaniem, nie należy tej usługi utożsamiać z klasycznym procesem windykacyjnym, ponieważ obsługa wierzytelności skupia się na szybkiej wizycie u dłużnika w celu windykacji albo ustalenia warunków spłaty.\nOdzyskanie pieniędzy ma nastąpić w jak najkrótszym terminie od dnia wizyty — warunki umowy przewidują maksymalnie 16 dni roboczych, co daje maksymalnie 14 dni po odjęciu 48-godzinnego czasu reakcji na zgłoszenie i wizytę u dłużnika. Jeżeli wierzytelności nie uda się odzyskać w ustalonym terminie, SAF nie pobierze wynagrodzenia prowizyjnego za usługę. Jeżeli uda się należność odzyskać w czasie do 7 dni od momentu wizyty u dłużnika, prowizja wyniesie 5 proc. od wartości wierzytelności, a w przypadku wpływu zaległej należności w czasie od 8. do 14. dnia SAF pobierze 3 proc. od wartości wierzytelności.\nOCR opanuje firmową papierologię\nKlienci zapłacą prowizję doradcy\nUsługi , Pieniądze , Archiwum , Umowa\nPuls Firmy / Pogotowie SAF odzyska należności w ciągu 16 dni


2002 - Październik - Tychy\n1 października 2002, 0:0:0\nKronika miasta: 2003 - Październik 4 października\nNa tyskich ulicach odbył się I Bieg Uliczny ?Kruczkowski ? Norwid?. Był to kolejny akcent jubileuszy 50-lecia I LO im. Kruczkowskiego i 40-lecia II LO im Norwida. Pomimo niesprzy-jającej pogody udział w biegu wzięły 42 osoby.\nProfesor krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych Krzysztof Nitsch zaprezentował swoje rzeźby wykonane w brązie w tyskiej Galerii Obok .\nSzósta edycja Tyskich Dni Literatury, organizowanych co drugi rok, przyciągnęła wiernych czytelników do różnych placówek Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tychach. Wśród gości byli między innymi tyszanin Piotr Nowakowski, autor książek o sektach, znany felietonista ?Gazety Wyborczej? Michał Ogórek, pisząca dla młodzieży Marta Fox, reporterka Joanna Siedlecka, Marek Szołtysek ? autor książek o kulturze Śląska, a także profesor anglistyki Bo-gusław Bierwiaczonek, którego poetycki, śpiewany koncert zakończył Tyskie Dni Literatury (koncert odbył się w nastrojowej sali starego pałacu książęcego przy ulicy Katowickiej).\nTyski Zespół Szkół nr 1 im Morcinka otrzymał certyfikat jakości ISO 9001. Jest to pierwsza szkoła w Tychach, która posiada taki certyfikat. W całym kraju posiada go niewiele ponad 20 szkół.\nW ramach zorganizowanych w Szwecji Dni Województwa Śląskiego z koncertem w Goete-borgu wystąpiła Orkiestra Kameralna Miasta Tychy ?AUKSO?.\nKrzysztof Zanussi gościł w tyskim Gimnazjum nr 3. Znany reżyser opowiadał o swoich fil-mach, a szczególnie o obrazie ?Z dalekiego kraju?, który opowiada historię Karola Wojtyły. Jan Paweł II jest patronem tyskiej szkoły.\nW Tychach gościła delegacja samorządowców i przedsiębiorców z Włoch (między innymi z Asyżu i Umbertide). Goście spotkali się z władzami miasta, kierownictwem tyskiej podstrefy Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, przedstawicielami przedsiębiorców i rektorem Wyższej Szkoły Zarządzania i Nauk Społecznych. Podczas spotkań rozmawiano o możliwo-ściach współpracy gospodarczej i naukowej.\nII LO im. Cypriana K. Norwida w Tychach świętowało swój jubileusz czterdziestolecia. W pierwszym dniu oficjalne uroczystości rozpoczęła msza święta w kościele p.w. św. Marii Magdaleny. Następnie uroczysta akademia miała miejsce w Teatrze Małym. Szkoła otrzymała między innymi nowy sztandar, a w wieczornej części artystycznej wystąpili artyści?absolwenci szkoły, m.in. Perły i Łotry z Michałem Gramatyką, Maciej Jureczka i Hanna Gór-ka, zespół Carrantuohill. W drugim dniu na terenie szkoły zorganizowano festyn, na którym spotkali się absolwenci ?Norwida? ? w ciągu 40 lat szkołę ukończyło 3141 osób.\nNa praktykach w tyskich firmach gościło ośmiu młodych Norwegów. Przyjechali oni do Pol-ski w ramach programu Leonardo da Vinci. Wcześniej w Norwegii na zasadzie wymiany przebywało dziesięcioro tyszan. Program współpracy realizowany jest w Zespole Szkół nr 4.\nW Tychach rozpoczęło działalność Gminne Centrum Informacji. Ma służyć informacją o re-gionalnym, krajowym i europejskim rynku pracy oraz o możliwości odbywania stażu w fir-mach i instytucjach samorządowych i państwowych.\nW sali Szkoły Muzycznej miała miejsce uroczystość z okazji Dnia Nauczyciela, w czasie któ-rej 81 tyskich nauczycieli otrzymało nagrody i wyróżnienia. Prezydent Andrzej Dziuba wrę-czył również najlepszym uczniom gimnazjów, liceów i innych szkół średnich ufundowane przez gminę ?prezydenckie? stypendia.\nO siedem nowych samochodów wzbogaciła się tyska Komenda Miejska Policji. W kosztach ich zakupu partycypowała gmina Tychy, a także sąsiednie gminy. Samochody poświęcił ksiądz dziekan Józef Szklorz.\nKolejny sukces odniosła tyska kick-boxerka Anna Kasprzyk. Tym razem zdobyła zloty medal na Mistrzostwach Świata w formule full contact.\nPiotr Meresiński wraz z pilotem Markiem Brzozokiem zostali podwójnymi wicemistrzami polski w rajdach samochodowych. Tytuły zdobyli w klasie A7 i górskich mistrzostwach Pol-ski.\nDzięki hojności Kompanii Piwowarskiej tyski szpital wzbogacił się o kardiowerter-defibrylator serca. Sprzęt pomagający w leczeniu chorób serca kosztował 56 tysięcy złotych.\nPierwsze mieszkanie usamodzielniajace przygotowano dla tyskich wychowanków ośrodka opiekuńczo-wychowawczego. W mieszkaniu samodzielności uczy się osiem dziewcząt.\nNa sesji Rady Miasta dokonano wyboru 77 ławników sądowych, a także dokonano kilku zmian w nazwach ulic. Najważniejszą jest przemianowanie ulicy Beskidzkiej (w kierunku Warszawy) na Warszawską i nazwanie nowego pasażu na osiedlu Balbina Europejskim. Na sesji rozważano także sprawę zmniejszenia dodatków do wynagrodzeń nauczycieli, dopłat do sprzedaży gminnych nieruchomości placówkom medycznym oraz podziału miasta na nowe dzielnice. Ten ostatni pomysł nie doczeka się realizacji w wyniku braku zainteresowania i poparcia społecznego.