Wittgenstein wiadomo, że... - Ladislav Ćumba - ebook - Legimi online\nWittgenstein wiadomo, że... ebook\nIlustracja na okładce: Andrzej Barecki\nISBN: 978-83-244-1060-6 (EPUB), 978-83-244-1060-6 (MOBI)\nCopyright © by Ladislav Čumba\nKiedy w 2017 roku w moje ręce wpadła książka Wittgensteinova kniha faktů Ladislava Čumby nie mogłam się od niej oderwać. Nigdy nie przepadałam za gatunkiem literackim, jakim jest biografia, poza tym podobnych książek o największym filozofie XX wieku trochę powstało. Tu jednak absolutnie urzekający jest styl, w jakim Čumba pisze o Wittgensteinie.\nAutor nie jest filozofem i w swojej książce nie skupia się na myśli filozoficznej Wittgensteina. Interesują go natomiast realia, w jakich żył Ludwig i jego rodzina. Ma w tym określony cel: próbuje odpowiedzieć na pytanie, co skłoniło syna jednego z najbogatszych wówczas Europejczyków do zajmowania się czymś tak nieopłacalnym jak filozofia. Książka, którą czytelnik trzyma w ręku, nie tylko opisuje życie Wittgensteina, jego pracę i służbę w wojsku, ale także bliższych i dalszych przyjaciół oraz niezwykle trudną osobowość.\nW dzisiejszych czasach rynek czytelniczy zalewają publikacje o tym, jak się wzbogacić, jak zostać liderem i tym podobne. Čumba swoją książkę kieruje do innej grupy, mianowicie do ludzi majętnych. Z typowym dla siebie czarnym humorem podpowiada, co powinni zrobić z nadmiarem gotówki i bynajmniej nie chodzi o lokowanie pieniędzy na giełdzie czy inne inwestycje. Wystarczy zrobić to samo, co Wittgenstein zrobił z odziedziczoną fortuną po ojcu fabrykancie. Otóż w razie przypadkowego odziedziczenia gigantycznego majątku najlepiej rozdać te pieniądze potrzebującym artystom i wybitnym umysłom epoki. Wittgenstein tak zrobił i nie tylko dał możliwość tworzenia artystom, którzy bez niego prawdopodobnie popadliby w nędzę, ale również uratował kilku z nich życie (za pieniądze od Wittgensteina udało się wyjechać z nazistowskich Niemiec m.in. Sigmundowi Freudowi).\nAutor pisał WKF przez 7 lat, na potrzeby zbierania informacji i materiałów powołał nawet stowarzyszenie o nazwie Rzeczywistość [Skutečnost]. W efekcie powstała książka, której forma przypomina kolaż pracy naukowej i powieści biograficznej, poprzetykany najróżniejszymi ciekawostkami, pełen absurdalnego humoru. Czytając ją nie można przewidzieć dalszego toku myślenia autora.\nPolski czytelnik z pewnością doceni również fakt, że poza opisywaniem czeskiego wątku życia rodziny Wittgensteinów (słynna huta Poldi, która przyniosła rodzinie gigantyczny majątek, znajdowała się na terenie Czech i dopiero w 2019 roku została sprzedana), pojawia się również wątek polski, a więc służba wojskowa na statku Goplana oraz pobyt w Krakowie, a także relacja Ludwiga z poetą Georgem Traklem.\nW polskim przekładzie konieczne było wprowadzenie dodatkowych przypisów – w tekście przypisy tłumacza oznaczone zostały nawiasem kwadratowym. Ponieważ materiał do książki był gromadzony na przestrzeni lat, w kilku przypadkach trudno było dojść, skąd dane cytaty pochodzą, dlatego w polskiej wersji jest więcej przypisów niż w oryginale. Część z nich została dodana w związku z tym, że autor posługuje się bardzo specyficznym dowcipem językowym, dlatego niekiedy trzeba było dodatkowo wyjaśnić te zabiegi.\nMam nadzieję, że czytelnicy również docenią humor Ladislava Čumby i być może dzięki tej książce zapoznają się bliżej z myślą i życiem Ludwiga Wittgensteina.\nMotto:„Świat jest wszystkim, co jest faktem”.\nOsoby i wydarzenia opisane w książce nie są zmyślone. Aczkolwiek ich podobieństwo do rzeczywistości jest wyłącznie przypadkowe; autor starał się uchwycić nagie fakty i czystą rzeczywistość. Jeśli chodziłoby o zwyczajne podobieństwo, nie ma ono w przedłożonym tekście czego szukać. Książka jest wynikiem działalności stowarzyszenia Skutečnost [Rzeczywistość], o czym każdy może się przekonać na stronie www.skutecnost.cz.\nAustriacki znaczek pocztowy z okazji setnej rocznicy urodzin filozofa Ludwiga Wittgensteina.\n„Ten, kto rozumie moje zdania,rozpozna je w końcu jako niedorzeczne”.\nFilozof udaje, że przez całe życie zgłębia prawdę, lecz po chwili przychodzi ktoś po nim i twierdzi, że ten czy ów wielki myśliciel w poszukiwaniach pobłądził; on sam zaś prawdę znalazł lub przynajmniej się do niej zbliżył najbardziej ze wszystkich.\nLudwig Wittgenstein w swojej książce zatytułowanej Traktat logiczno-filozoficzny napisał: „Granice mojego języka oznaczają granice mojego świata”. Dalej w tekście często przypomina, że „Filozofia to czynność całkowicie zbędna”. W końcu zaostrza to do ekstremalnego stwierdzenia: „Zdania moje wnoszą jasność przez to, że kto mnie rozumie, rozpozna je w końcu jako niedorzeczne”. Koniecznie trzeba tu dodać, że owa siedemdziesięciostronicowa publikacja jest jedyną jego książką, którą wydał za życia, nie licząc niezbyt poczytnego, ale swego czasu bardzo praktycznego podręcznika do gramatyki dla uczniów i nauczycieli południowoaustriackich szkół podstawowych, przypominającego nieco Zasady czeskiej pisowni.\nPod koniec życia przygotował jeszcze drugą publikację, której jednak nie zdążył wydać. Pracując nad nią napisał do wydawnictwa Uniwersytetu w Cambridge, że dobrze by było wydać w jednym tomie jego pierwszą książkę razem z drugą, która tę pierwszą obala.\nDlaczego sto lat po napisaniu tej książki, po wpisaniu nazwiska „Wittgenstein” w wyszukiwarce internetowej pojawia się ponad 7 120 000 różnych wyników? Dla porównania: po wpisaniu nazwiska „Václav Havel” wyświetli się około 1 950 000 wyników, a przy nazwisku czeskiego sportowca, który odniósł największy sukces komercyjny, Jaromíra Jágra – 4 960 000.\nL. Wittgenstein:Traktat logiczno-filozoficzny. Tractatus logico-philosophicus.\n„Pamięci mego przyjaciela Davida H. Pinsenta”.\n„...a wszystko, co się wie,\nnie tylko w szumie i zgiełku słyszało,\nda się powiedzieć w trzech słowach”.\nFerdinand Kürnberger (1821–1879) był austriackim dziennikarzem, poetą i dramaturgiem. Brał udział w rewolucji w 1848 roku. Już od lat 70. XIX wieku uważany za najlepszego wśród austriackich felietonistów.\nProfesor zwyczajny filozofii na Uniwersytecie Karola i pracownik naukowy Instytutu Filozofii Akademii Nauk Pavel Kouba twierdzi, że „historia filozofii posuwa się naprzód poprzez reinterpretacje poprzednich myślicieli”. Przypomina to słowa profesora z Cambridge A.N. Whiteheada: „Cała filozofia to jedynie przypisy do Platona”.\nAutor niniejszej książki jest zaledwie niegodnym zapisywaczem pięknej opowieści, dlatego kompetentnych informacji o filozofie, a zwłaszcza interpretacji filozoficznej jego filozofii, szukajcie gdzie indziej.\nPomimo tego pozwolę sobie zwrócić uwagę na pewną piękną cechę filozofii. Filozof, jeśli pracuje sumiennie, może się pomylić, w przeciwieństwie do na przykład konstruktora samolotów czy budowniczego mostu. Jego kontynuatorzy dostrzegą „błąd” i będą mogli nawiązać do działalności myśliciela.\nWyobraź sobie, że twój uczeń, wbrew temu, co mu mówisz na zajęciach, konstruuje pierwszy komputer. Wyobraź sobie, że ktoś jako pierwszy musiał powiedzieć, że na komputer składa się sprzęt i oprogramowanie. Wyobraź sobie, że ktoś jako pierwszy musiał powiedzieć, że oprogramowaniem będą zera i jedynki, włącz, wyłącz. Wyobraź sobie, że ten uczeń jest najlepszym deszyfratorem wszechczasów i w istotny sposób pomoże w zwycięstwie Brytyjczyków nad Niemcami.\nWyobraź sobie, że studenci z kręgu homoseksualistów/biseksualistów z twojej szkoły zostają najlepszymi szpiegami wszechczasów, zdobywają plany bomby atomowej i przekazują je Stalinowi. Wyobraź sobie, że tuż przed końcem zimnej wojny podobizna oficera prowadzącego ich komórkę zostanie wydrukowana na sowieckim znaczku pocztowym. Wyobraź sobie, że ci szpiedzy pracowali z autorem książek o Jamesie Bondzie.\nHokeista Jaromír Jágr z podobizną Poldi Wittgenstein na piersi.\nRodzinna ulica filozofa w 125. rocznicę jego urodzin jego urodzin.\nWyobraź sobie, że przez całe życie zdążyłeś wydać zaledwie małą, siedemdziesięciostronicową broszurkę, w której napisałeś, że rozwiązałeś w niej wszystkie problemy filozofii. Wyobraź sobie, że ta książeczka zostanie uznana za kluczową również przez innych.\nI wreszcie wyobraź sobie, że pierwsze słowa tej książki brzmią: „Świat jest wszystkim, co jest faktem”.\nJak wiadomo, na początku było słowo. Słowem tym zajmował się filozof o imieniu Ludwig. Jego rodzice, po których nosił nazwisko, nazywali się Wittgenstein. Ojcem był Karl, matką Leopoldine, zwana przez domowników Poldi.\nWiadomo również, że w pobliżu praskiego lotniska leży miasto o nazwie Kladno, w którym były – a może nadal są – wytwórnie stali szlachetnej, o nazwie Poldi.\nMniej natomiast wiadomo, że owa Poldi, której twarz znają co najmniej wszyscy fani hokeja, ponieważ znajduje się na koszulce boskiego Jaromíra Jágra, jest tą samą Poldi, której syn został najsłynniejszym profesorem Uniwersytetu w Cambridge w XX wieku. Jeszcze mniej znany jest fakt, że jej mąż i ojciec Ludwiga był największym kapitalistą Austro-Węgier, ponieważ jako pierwszy zrozumiał różnicę między monopolem a konkurencją, i na tej różnicy, w odpowiednim czasie i we właściwej branży, niewiarygodnie się wzbogacił.\nDo dziś jednak praktycznie nic nie wiadomo, co się z rzeczonym kapitałem stało, ani jaka była relacja pomiędzy tymi pieniędzmi, a historią filozofii XX wieku.\nRodzinna dzielnica Ludwiga Wittgensteina w Wiedniu (29.04.2014 r.).\nRodzinna dzielnica Ludwiga Wittgensteina w Wiedniu w 1905 r.\nNa początku zatem było słowo i nasza historia rozpoczyna się w taki sposób, że powiemy, iż syn Ludwig narodził się Karlowi i Poldi na przedmieściach Wiednia, w ich domu pod adresem Neuwaldegg, Hauptstrasse 40, dnia 26 kwietnia 1889, o godzinie 8.30 wieczorem[*1].\nPierwsza strona czeskiego wydania Traktatu logiczno-filozoficznego\n* „Świat jest wszystkim, co po prostu jest”. (Petr Gombíček) „Świat jest wszystkim, co jest faktem”. (Jiří Pechar) „The World is all what is the Case”. (Frank Ramsey)\n** Liczby dziesiętne jako numery na nich wskazują ich wagę logiczną, nacisk, jaki spoczywa na nich w ekspozycji.\nPierwsza strona niemieckiego wydania Traktatu logiczno-filozoficznego\n„Die Welt ist Alles, was der Fall ist”.\n„Die Dezimalzahlen als Nummern der einzelnen\nSatze deuten das logische Gewicht der Satze an,\nden Nachdruck, der auf ihnen in meiner Darstellung liegt...”.\nWiadomo, że w tramwaju można usłyszeć wszystko. Z reguły chodzi o sprawy, o których nigdy nie chciało się wiedzieć. Wyobraź sobie, że spotykasz w tramwaju dwoje młodych ludzi, którzy spierają się o jakość telewizyjnych wiadomości w różnych stacjach. Ona mówi: telewizja publiczna jest taka nudna! A on jej na to: ale za to dostajesz fakty! Ona odpowiada, że fakty wszędzie są takie same i z tą konstatacją oboje zgodnie opuszczają tramwaj. W takim świecie wszystko by było łatwiejsze.\nNiniejsza książka próbuje pokazać, że już samo poukładanie owych niezaprzeczalnych faktów w określony sposób obok siebie umożliwi nam skonstruowanie różnych wizji świata. W książce tej nie będą nas interesować światy różnych ludzi, ani świat drogiego czytelnika, ani wszechwiedzącego autora. Autor jedynie na przykładzie faktów z życia pewnego filozofa spróbuje poskładać jedną z wersji świata Wittgensteina i wersją tą rozbawić siebie, i w razie ewentualnego powodzenia, również czytelnika.\nPrzegląd hutnictwa w Czechach i gdzie indziej\nAkt założycielski huty Poldi, maj 1889 r.\n„O czym nie można mówić, o tym trzeba milczeć”.\nSą na świecie rzeczy pomiędzy niebem a ziemią, które nie powinny pozostać ukryte. Z kolei inne rzeczy są dostępne dla każdego. Wiadomo, że na rynku w Kladnie miał w 2013 roku stanąć pomnik ku czci Karla Wittgensteina. Zaprojektował go architekt Jan Červeny. Pomnik miał mieć kształt litery „W”, wykonanej z czterometrowej trawersy, w której miały być wygrawerowane informacje, i oczywiście nazwisko zaczynające się na „W”.\nWiadomo również, że gwiazdozbiór Kasjopeja składa się z pięciu jasnych gwiazd. Na austriackim, niemieckim czy angielskim niebie widać je każdej nocy w roku. Tworzą literę „W”, dzięki której można znaleźć Gwiazdę Polarną i tym samym zorientować się w położeniu geograficznym.\nKladno, rynek, 2013 r. Foto Tomaš Voldrab.\nMapa nieba, gwiazdozbiór Kasjopei.\nCzeski Słownik Kultury Antycznej, hasło Kassiopeia.\nPierwszym biografem Wittgensteina był jego uczeń, amerykański profesor Norman Malcolm. Nie jest on nikim obcym dla czytelników czeskiego poety Eugena Brikciusa. Podobnie jak czeski bard, zajmował się Anzelmem z Canterbury i jego ontologicznym dowodem na istnienie Boga. Podczas spaceru Norman powiedział swojemu nauczycielowi z Cambridge, że jest to „M” jak Malcolm. Wittgenstein mu na to odpowiedział, że to jest „W”, ponieważ tak było już za czasów jego dziadka w Lipsku, w pierwszej połowie XIX wieku.\nOstatecznie pomnika nie wzniesiono. Przy dobrej pogodzie mieszkańcy Kladna mogą każdej nocy podziwiać ponad swoimi głowami wittgensteinowską pamiątkę po ojcu założycielu, w kształcie litery „W”, którą widać w całym regionie.\nMiasto Kladno położone jest nieopodal praskiego lotniska.\nZnana jest przypowieść biblijna o powrocie syna marnotrawnego. Jednak zanim powróci i ojciec przyjmie go z powrotem, niepokorny syn musi niestety czmychnąć przed rodzinną opresją w świat, narozrabiać i stać się rewolucjonistą. Również przyszły ojciec słynnego filozofa i megakapitalista w jednej osobie, Karl Wittgenstein, na koniec okresu zwanego dorastaniem wyraził sprzeciw wobec systemu, a ponieważ „nie umożliwiono mu kariery muzycznej”, wyskoczył z okna (to nie jest metafora) i uciekł z domu. Przez dwa tygodnie się ukrywał, następnie kupił od ubogiego studenta paszport, żeby wyjechać za granicę. Dla podobnych jednostek w drugiej połowie XIX wieku cel przeznaczenia był jasny: USA. Ucieczka nastąpiła dopiero w 1865 roku, kiedy amerykańska wojna secesyjna miała się ku końcowi...\nNie była to jego pierwsza ucieczka z domu. Kiedy miał jedenaście lat, po drodze z liceum wyruszył na piechotę z Wiednia do Klosterneuburga. Gdy szukał noclegu, miejscowy starosta natychmiast go przejrzał. Bracia Karla po jego powrocie powiedzieli mu: „W czasach telegrafów nie da się tak łatwo zniknąć”. W wieku siedemnastu lat został wykluczony (consilium abeundi) ze wszystkich gimnazjów w Austrii „za pracę pisemną, w której podważył nieśmiertelność duszy”.\nPlac ratuszowy w Klosterneuburgu.\nNiewiele wiadomo o tym, że ojciec Ludwiga, Karl Wittgenstein, nie ukończył gimnazjum i uciekł z domu, zdobył fałszywy paszport wydany na inne nazwisko, zaokrętował się w Hamburgu i odpłynął do Ameryki. W Nowym Jorku, a potem w Waszyngtonie, utrzymywał się ucząc języków, muzyki oraz grając w barach na skrzypcach i altówce. Jako skrzypek rozpoczął „działalność zarobkową” – swoje pierwsze pieniądze otrzymał za to, że jako jedyny w knajpie umiał rozróżnić twarze czarnoskórych i dzięki temu mógł powiedzieć szefowi lokalu, ile każdy z nich wypił.\nW połowie drugiego roku pobytu wrócił do Wiednia, gdzie, nie ukończywszy szkoły średniej, zaczął pracować w charakterze posłańca i pomocnika kreślarza technicznego. Porzucił tę posadę i zatrudnił się w hucie żelaza w Teplicach, gdzie został nie tylko dyrektorem tej fabryki, ale również jej właścicielem.\nDzięki amerykańskim doświadczeniom zrozumiał, jaka jest różnica między monopolem a szeregową firmą na rynku, po czym opanował cały przemysł w zakresie produkcji żelaza. Hutę żelaza w Kladnie dostał w zasadzie w prezencie, ponieważ kupił patent Thomasa na pozyskiwanie stali.\nJak wiadomo, piękna Poldi pochodziła z muzykalnej rodziny. Jej mama w czasach panieńskich nazywała się Marie Stallnerová i urodziła się w najniżej położonej części Styrii, w podgórskim miasteczku dziś nazywanym Sevnica, leżącym w połowie drogi między Zagrzebiem a Lubljaną, nad rzeką Sawią. Żaden z protagonistów naszej książki jednak nie znał go pod tą nazwą; wówczas zwano go z niemiecka Lichtenwald. Nawiasem mówiąc, Poldi i jej siostry przyjeżdżały tu (dość często, jak na ówczesne warunki) najpierw do babci, potem do jednej z kuzynek.\nKarl Wittgenstein w młodości.\n„Paměti Karla Wittgensteina” („Pamięci Karla Wittgensteina”).\nWydanie przygotowali: J. Kovařik i R. Schmelzová w pracy zbiorowej:\nOcelový král Karl Wittgenstein. Mecenáš a sběratel (Król stali Karl Wittgenstein.\nMecenas i kolekcjoner), Arteum, Kladno 2010 r.\nMarie Stallnerová – katolickie imię zdradza również wiarę – wżeniła się w mówiącą po niemiecku rodzinę przedsiębiorców, która wówczas rezydowała w Pradze. Wśród jej przodków ze strony rodziny Kalmusów znajdziemy nawet przewodniczącego praskiej Gminy Żydowskiej Ernsta Wehli. Kalmusowie przekonwertowali się na chrześcijaństwo. Dzieci Marii i Jakoba Kalmusów były katolikami. Swego majątku rodzina dopracowała się prowadząc działalność gospodarczą nieopodal uzdrowiska o nazwie Teplice. Region ten w pierwszej połowie XIX wieku – w czasach przed budową hut żelaza – przechodził głębokie przemiany. Powodem był węgiel. Węgiel brunatny. Stopniowo Kalmusowie przeprowadzali się do centrum monarchii, nad rzekę Dunaj. Poldi jednak urodziła się w Pradze, głównym mieście Królestwa Czech.\nPoldi Kalmus-Wittgenstein przed ślubem.\nMiasto Sevnice, rzeka Sawa.\nAby doszło do ślubu od młodych wymaga się, żeby powiedzieli sobie przed ołtarzem „tak”. Powodem ślubu nie zawsze musi być miłość, ale przykładowo proste połączenie majątków.\nJak się poznali? Poldi była szwagierką oficera, zakwaterowanego w majątku rodzinnym Wittgensteinów w Laxenburgu. Najpierw poznały się z matką Karla i siostrami. Ona grała na pianinie, on akompaniował jej na strunach. Miłość jest silniejsza niż cała broń świata. Ojcu Karla to małżeństwo niezbyt się uśmiechało. Męscy przodkowie Poldi przekonwertowali się na wiarę katolicką, a Hermann Wittgenstein wyraźnie dał do zrozumienia swoim synom i córkom, że żadne z jego dzieci nie będzie się wżeniać w rodzinę przekonwertowanych Żydów. Wszyscy szanowali jego życzenie – z wyjątkiem jednego syna. Karl przeciwstawił się poleceniu ojca. Jakie to miało skutki? Na początku swojej kariery musiał radzić sobie sam. Bracia Karla nazywali się Paul i Ludwig. Przyszły filozof otrzymał imię po wujku.\nZamek Laxenburg pod Wiedniem.\nŚlub Karla i Poldi odbył się pomimo sprzeciwu ojca pana młodego i autor niniejszej publikacji nie mówi, czy był to efekt wprowadzania nowych, amerykańskich tradycji na stary kontynent, czy ewentualnie ślub z czystej miłości, czy może po prostu chodziło o to, żeby Karl mógł się ustatkować. Tak czy owak, warto wspomnieć, że ślub odbył się 14 lutego 1874, czyli w dzień św. Walentego.\nKarl i Poldi po narodzinach syna Ludwiga.\nWidok ze stacji kolejowej Nemotice na Koryčany. Foto Petr Janík.\nO wujku Ludwigu Wittgensteinie, bracie Karla Wittgensteina:\nTrasa Nemotice–Koryčany, długość 4,8 kilometra, koncesja\nz dnia 21.04.1906, numer 88, uruchomienie połączenia 01.06.1908\n(wyłącznie transport towarowy). Właściciel Ludwig Wittgenstein.\nObsługa połączeń – spółka StEG, od roku 1909 koleje państwowe.\nStacja Nemotice znajduje się na trasie numer 340 Brno–Kyjov–Veselí\nnad Moravou–Vlárský průsmyk. W gminie znajdował się zakład\nmeblarski firmy Thonet, produkującej popularne\nKarlsplatz, Wiedeń. Z prawej strony Uniwersytet\nTechniczny, zaznaczona Alleegasse.\nWiadomo, że najwięcej dowcipów o muzykach w orkiestrze dotyczy altowiolistów. Jaka jest różnica między altowiolistą a altówką? Altówka ma duszę. Jaka jest różnica między altówką a trumną? Trumna ma trupa w środku.\nMniej wiadomo o tym, że w rodzinie Poldi dorastał pierwszy solowy altowiolista i skrzypek – Josef Joachim. Był kuzynem Poldi, rodzice dali go na wychowanie jej rodzicom, ponieważ jako bardziej majętni mogli mu zapewnić lepsze wykształcenie i warunki rozwoju dla jego muzycznego talentu. Joachim był ulubionym wirtuozem najwybitniejszego wówczas niemieckiego kompozytora – Johannesa Brahmsa. Został on później przyjacielem rodziny Poldi i Karla, a jeden jego koncert miał nawet premierę w wykonaniu rodzinnego zespołu.\nWirtuoz skrzypiec Josef Joachim. Znaczek Zachodnioniemieckiej Poczty Federalnej (1969) r.\nNajważniejszą ze sztuk w rodzinie Wittgensteinów była muzyka. Jak pisze największy spośród serbskich prozaików Milorad Pavić: „Wszyscy wielcy skrzypkowie ostatnich dwustu lat, z wyjątkiem Paganiniego, byli pochodzenia żydowskiego”. Josef Joachim był pierwszym wykonawcą Pierwszego koncertu na skrzypce i orkiestrę początkującego Brahmsa, a trzydzieści lat później odtwórcą jego najważniejszego koncertu skrzypcowego. Grał też na londyńskiej premierze koncertu skrzypcowego Antonína Dvořáka. Rodzina Karla wspierała finansowo również Mahlera, Schoenberga i Richarda Straussa.\nZanim jednak jedno z dzieci Karla i Poldi zapisze się w historii muzyki, opowiemy pewną historię.\nW książkach typu Historia gry na skrzypcach czy Historia gry na instrumentach strunowych regularnie, bez względu na autora, przewija się połączenie słów: „Największym skrzypkiem epoki modernizmu był Joseph Joachim”.\nO talencie niektórych muzyków z uszkodzonym wzrokiem, jak Ray Charles czy Stevie Wonder, wiadomo, że był tak wielki, iż muzycy ci przeniknęli nawet do świata globalnej muzyki pop. Niewidomy pianista i organista Josef Labor był najlepszym przyjacielem Josefa Joachima. Pracował jako organista w kaplicy zamkowej w Hofburgu. Często odwiedzał rodzinę swych przyjaciół, dzieci Poldi mówiły do niego „wujku”. Po obrażeniach których doznał Paul, brat Ludwiga, Labor skomponował pierwsze utwory wyłącznie na lewą rękę.\nWirtuoz skrzypiec Josef Joachim. Kuzyn Poldi Wittgenstein wychowywał się z nią jako jej przyrodni brat. Był pierwszym wykonawcą koncertów skrzypcowych J. Brahmsa i A. Dvořáka.\nPortret wirtuoza skrzypiec Josefa Joachima na okładce płyty.\nZostawmy dowcipy o altowiolistach i pożegnajmy temat jedną z najbardziej profanujących anegdot:\nNa próbie orkiestry symfonicznej kłócą się oboista z altowiolistą, ciągle rzucają sobie wrogie spojrzenia i besztają się. W przerwie dyrektor zaprasza obu i mówi: „Panowie, powiedzcie, o co poszło”. Oboista oskarża: „Kiedy zaczęła się próba, przechodził obok mojego stojaka i podeptał mi wszystkie kartki!”. Altowiolista na to: „To drobiazg, on mi potem rozstroił jedną strunę i nie chce powiedzieć którą!”.\nNiewidomy pianista i organista Josef Labor.\nWiadomo, że Alleegasse w Wiedniu nosi dziś nazwę Argentinierstraße. W dole ulicy znajduje się wiedeński Uniwersytet Techniczny i kościół św. Karola Boromeusza, u góry jest dworzec kolejowy Wiedeń Południowy. Na tej ulicy, w drugim budynku z prawej strony, u dołu, znajdowała się siedziba wiedeńskich Rothschildów, krótko mówiąc – przystanek dla nowobogackich.\nDziś, na drugiej krzyżującej się ulicy, znajdziemy na przykład państwowe radio i telewizję, zaś w bocznej ulicy, w jej górnym końcu, Muzeum Pochówków.\nCzeski portal internetowy Ubytování ve Vídni [Noclegi w Wiedniu] tak informuje o wspomnianym muzeum: „Wiedeń nie boi się śmierci, uznaje ją za część życia, dlatego nigdzie jej nie ukrywa. Ponadto pochówek w Wiedniu ma wieloletnią tradycję i przeszedł ogromną drogę rozwoju. Wiedeńskie Muzeum Pochówku działa od 1967 roku i stanowi przełom w historii pochówków”.\nAlleegasse. Skrzyżowanie z Goldeggasse.\nKarawan pogrzebowy. Pocztówka. Muzeum Pogrzebowe.\nDokładnie tutaj, na ulicy Alleegasse, w rok po założeniu huty żelaza w Kladnie rodzina Wittgensteinów kupiła dom, do którego się przeprowadziła[*2].\nAutor tej książki zna się ze stroicielem pianin w Czeskiej Filharmonii. Ma w domu jedno skrzydło do ćwiczeń na koncerty, a na drugim piętrze małe pianino. Niektórzy nauczyciele muzyki lub kompozytorzy także mają w domach po dwa pianina; jedno konsekwentnie trzymają dla siebie, drugie zaś służy do nauki studentów i spraw związanych z eksploatacją i koniecznością nieustannego strojenia.\nSalon muzyczny domu rodziny Wittgensteinów na Alleegasse w Wiedniu.\nWyobraźmy sobie jednak, że w domu są cztery fortepiany...\nJeśli umiesz to sobie wyobrazić i na dodatek wiesz, co to jest gra na cztery ręce, otrzymasz szczegółowe wyobrażenie o wyglądzie muzycznego salonu Wittgensteinów na Alleegasse 19, ponieważ mieli oni w domu cztery fortepiany.\nTen, kto ma pieniądze, buduje. Ten, kto ma gust, buduje razem z solidnymi architektami. Wiadomo, że mnóstwo turystów przyjeżdża do Wiednia oglądać zabytki. Jednym z nich jest Pawilon Secesji projektu architekta z Opawy, Josefa Marii Olbricha.\nBudynek Secesji w Wiedniu. Zbudowany według projektu architekta J.M. Olbricha. Foto Radoslava Schmelzová, 2009 r.\nBudynek Secesji w Wiedniu, widok z targu Naschmarkt. Po 1900 r.\nTory, 2013 r. Foto David Kummerman.\nByło tak. Malarz Gustav Klimt był trochę rewolucjonistą. Miał wykonać dla Uniwersytetu Wiedeńskiego malowidło sufitowe. Konserwatywne kręgi malarskie zaprotestowały przeciwko efektowi pracy mistrza nowego stylu secesji. On jednak nie zaprzątał sobie tym głowy. Wiedeńscy przedsiębiorcy dzięki procesowi, który dziś nosi nazwę „burza mózgów”, znaleźli rozwiązanie. Przedsiębiorca Wittgenstein za tę alegorię filozofii i innych sztuk pięknych zapłacił dwa tysiące koron. Dodajmy, że przykładowo najmocniej wspierany poeta języka niemieckiego owych czasów, Rainer Maria Rilke, za taką kwotę był w stanie utrzymać rodzinę i żyć na wysokim poziomie w kręgach europejskiej elity przez okres jednego roku.\nZakup ten nie zakończył jednak wspierania przez Wittgensteina kręgu malarzy nowego stylu, skupionych wokół Gustava Klimta. Został on również przewodniczącym komitetu przygotowawczego wystawy Secesja, i to dzięki jego inicjatywie zamiast prowizorycznego pawilonu z drewna, postawiono do dziś podziwiany kamienny budynek secesyjny, dzielący z wystawą nazwę.\nLokomotywa parowa relacji Poczdam–Magdeburg.\nWiadomo także, że portrety panien z wyższych sfer były bardzo drogie. Skandali nie wywoływała jednak wysoka cena najdroższego portrecisty w Wiedniu. Raczej były one wynikiem plotek o stosunkach portrecisty z jedną czy drugą portretowaną damą. Drogi czytelnik z pewnością zrozumie, że o takich rzeczach autor tej publikacji woli milczeć.\nZwłaszcza wtedy, kiedy wie, że właśnie u Gustava Klimta rodzina zamówiła portret ślubny siostry Ludwiga, Margarety.\nO tym, że jest to portret bardziej niż udany, ba, jest to wręcz mistrzowska praca portretowa Klimta, może przekonać się każdy z odwiedzających monachijską Pinakotekę.\nWiadomo, że miłość ulatuje niczym para z garnka. Wiadomo również, że XIX wiek był stuleciem pary. Najczęściej wykorzystywanymi maszynami parowymi i tym, co najbardziej przyczyniło się do rewolucji przemysłowej, były lokomotywy. Od najdawniejszych czasów aż do XIX wieku ruchem po lądzie kierowało proste ograniczenie: można było iść pieszo albo jechać konno lub dyliżansem, zaś przyspieszenie transportu można było realizować tylko poprzez sztafetowe zaprzęganie koni, lub podobne metody.\nPrzekrój pionowy przez konwertor Thomasa.\nAngielski inżynier Thomas na luksemburskim znaczku z 1979 r. Wówczas upłynęło 100 lat od rozpoczęcia produkcji stali Thomasa.\nLokomotywy i pociągi potrzebują torów. Tory należało gdzieś wyprodukować. W hucie żelaza. A do kogo należała? Do Karla Wittgensteina.\nWiadomo, że już starożytni Grecy i Rzymianie znali zasadę maszyny parowej. Ponieważ jednak praca została powierzona niewolnikom, nie było żadnego powodu, żeby wykorzystywać do pracy maszyny. Maszynka parowa służyła wyłącznie do zabawy w gabinecie osobliwości. Przez całą pierwszą połowę XIX wieku nie doszło do jej żadnej wyraźnej ekspansji na cesarstwo austriackie, konie i ludzie byli przecież po prostu tańsi i dwadzieścia lub więcej lat by zajęło, zanim tego typu maszyna, z żywotnością dziesięciu, dwudziestu czy pięćdziesięciu lat by się zwróciła.\nJak wiadomo, żelazo otrzymuje się poprzez wytapianie rudy żelaza. To, że w rudzie żelaza jest również coś innego niż żelazo, jest również jasne. Na przykład w Anglii ruda żelaza miała wysoki poziom zawartości siarki. Niemiecka lub czeska ruda żelaza inaczej – zawierała domieszkę fosforu.\nPewien angielski inżynier Thomas opatentował w XIX wieku bezodpadową technologię produkcji stali z rudy żelaza, zawierającej fosfor. Pozostałość z wytopu, czyli żużel, został wykorzystany jako nawóz fosforowy i to, co wcześniej było odpadem, miało teraz nowe zastosowanie. Nawóz ten nazywany jest żużlem Thomasa. Jedynym problemem inżyniera Thomasa było to, że – jak napisano wyżej – w Anglii nie było rud z fosforem, musiał on więc wyruszyć do Niemiec w celu sprzedaży patentu. Do rozmów o tym zaprosił również producentów żelaza z sąsiednich Austro-Węgier.\nUproszczone modele wzorów chemicznych atomów żelaza, fosforu i szesnastu dodatnio naładowanych protonów oraz ujemnie naładowanych elektronów atomów siarki.\nPodsumujmy: ruda żelaza zawiera domieszkę fosforu lub siarki. W Anglii jest to siarka. Thomas był Anglikiem. W Czechach był fosfor. Korzyść: chodzi o technologię „bezodpadową” – żużel zostaje wykorzystany jako nawóz fosforowy.\nCena za monopol na czeskich ziemiach wynosiła dwukrotność ceny licencji dla poszczególnej firmy. Efekt: nieoczekiwanie wszyscy – włącznie z mniejszościowymi akcjonariuszami i klientami końcowymi – zarobili.\nWynalazca, inżynier Thomas, dożył trzydziestu pięciu lat i zmarł na gruźlicę.\nWiadomo, że do produkcji żelaza potrzebny jest węgiel. Już starożytni Celtowie wytapiali na terenie Czech żelazo i wykorzystywali w tym celu węgiel drzewny. W północnych Czechach w Podgórzu Rudawskim znajduje się węgiel brunatny. Przez większą część XIX wieku złoża należały do żydowskiej rodziny Gutmannów. Węgiel brunatny nadaje się na przykład do ogrzewania domów przez spalanie w piecach, lub można go używać w elektrowniach. Lepszą wydajność cieplną ma węgiel kamienny. Jeśli jednak chcemy z żelaza wyprodukować stal, niezbędny jest koks, który otrzymuje się z węgla kamiennego, w dodatku nie z byle jakiego.\nWysokie piece. Schemat.\nLejesz to sobie na nogę, gapo. Rzeźba odlewnika z tyglem. Brno. Foto Jan Fuksa, 2016 r.\nPoldi z dziećmi.\nWiadomo, jak wyglądała prywatyzacja w stylu czeskim: osoba zainteresowana wytypowanym przedsiębiorstwem umawiała się z dyrektorem, że po prywatyzacji dyrektor zostanie dyrektorem, i osoba zainteresowana z pustymi kieszeniami kupowała takie przedsiębiorstwo za pieniądze tego przedsiębiorstwa.\nWidać tu jednoznacznie zło kapitalizmu. Znamy to już od Karola Marksa. Zgniły feudalizm po wojnach napoleońskich połączył się ze zmaterializowanym złem w piekielnej postaci zadrukowanych papierków i okrągłych symboli niepewnej wartości, które Karol Marks nazywa kapitałem. Złych ludzi, wykorzystujących pozostałych przy pomocy fikcyjnych, zdematerializowanych transakcji bankowych, różnych papierów wartościowych, czy weksli giełdowych, zwanych akcjami, Marks i jego następcy nazywają kapitalistami. To przeciwko nim proletariusze wszystkich krajów mają się łączyć, ale to wykracza poza ramy naszej książki.\nCiemną stronę negatywnych podstron kladeńskiego kapitalizmu z pozycji marksistowskich pokazała Marie Majerová w soc-realistycznej powieści Siréna. Ów fabularny schemat został zastąpiony przez podpatrzoną realistyczną plastyczność poszczególnych bohaterów. Miłośnik ruchomych obrazów może w wersji filmowej tego dzieła obejrzeć huty żelaza w Kladnie, których logo również w czasach władzy ludu stanowiło wystylizowany portret mamy filozofa z Cambridge.\nWiadomo, że liczby większe niż zero nazywają się dodatnie [po czesku „kladné”], zaś mniejsze niż zero to liczby ujemne [„záporné”]. Nazwą własności tych drugich jest negatywność [„záporno”]. Nie jest również nieznanym fakt, że przeciwieństwem „záporna” jest „kladno”. Jeśli jednak Kladno napiszemy przez duże „K” na początku, będzie chodziło o nazwę stalowniczego miasta niedaleko lotniska stolicy Czech, Pragi. Drogi czytelnik już z pewnością przeczuwa, że właśnie tam znajdują się stalownie, nazwane po mamie przyszłego filozofa.\nKopalnie w Kladnie były własnością firmy Pražska železařska společnost. Ta sama firma zarządzała hutą Vojtěšská huť w środkowych Czechach, w Kladnie, czyli tym, co znamy pod nazwą Koněv z pierwszego kadru Skowronków na uwięzi. Z huty pozostały ruiny, które dziś stanowią skansen przemysłowy.\nKladno 1921 r. Pocztówka. Wydana przez Alžbětę Šulcovą.\nPražska železařska společnost wprawdzie jako pierwsza firma w Czechach zakupiła konwertorowy proces otrzymywania stali Thomasa, jednak nie śpieszyła się z jego wprowadzeniem.\nRada nadzorcza wysłała swojego przedstawiciela, dyrektora generalnego huty, profesora praskiej politechniki – Duschanka, żeby prowadził negocjacje dotyczące zakupu patentu na stal Thomasa dla huty w Kladnie. Karl Wittgenstein również wyruszył do Niemiec na rozmowy o zakupie. Duschanek słynął z ostrożnego stanowiska, nie był wszak drapieżnym kapitalistą, ale profesorem praskiej politechniki. Cena za licencję dla huty w Kladnie wydawała mu się nazbyt wysoka.\nJednak drapieżny Wittgenstein obliczył sobie, że cena za monopol patentowy na całe terytorium Czech osiągnęła wysokość trzykrotnej ceny za poszczególną licencję dla któregokolwiek z konkurentów. Poczekał więc na wygaśnięcie terminu dla wahającego się Duschanka i ów monopol wykupił.\nPozostawał jeden drobiazg: jak zapłacić za patent? Po uzyskaniu monopolu przejąłby kierownictwo nad wcześniejszą konkurencją. Wiedząc, że ostrożny dyrektor Duschanek trzyma gotówkę w kasie, udał się do fabryki, do głównego księgowego, i pod zmyślonym pretekstem, że wszystko należy bezzwłocznie scentralizować, zażądał przekazania środków, którymi następnie zapłacił za patent na produkcję stali Thomasa.\nJak pisze w swoich wspomnieniach: „wartość akcji i gotówki z sejfu wystarczyły”. W ten oto sposób jego grupa biznesowa przejęła hutę na własność.\nPrzypomnijmy: kiedy urodziła się najstarsza córka małżeństwa Wittgensteinów, Karl był bezrobotny, po złożeniu wypowiedzenia z huty w Teplicach. Przyszły filozof Ludwig Wittgenstein urodził się w kwietniu 1889. W maju 1889 z urzędów ze Smíchova nadeszło potwierdzenie, że w Kladnie założono nową fabrykę, hutę żelaza do produkcji stali szlachetnej. Nazywała się dokładnie tak, jak małżonka potężnego kapitalisty.\nPierwotnie, czyli od około 1909 roku, logo Poldi było jej dokładną podobizną, następnie był to stylizowany na pięcioramienną gwiazdę symbol pięciu kontynentów, na które eksportowano stal marki Poldi.\nDla rodziny Wittgensteinów firma w Kladnie była ich życiowym biznesem. Karl niemal natychmiast „katapultował się” z pozycji lokalnego (choć niezwykle skutecznego) przedsiębiorcy do pozycji ekstraklasy i skończył jako człowiek kontrolujący sto procent produkcji żelaza w Austrii.\nHolding oznacza, że nie trzeba posiadać wszystkiego: zawsze wystarczy pakiet kontrolny.\nLogo fabryki Poldi, stare. (po lewej)\nLogo fabryki Poldi, nowe. (po prawej)


Ustawienia sposobu wyświetlania informacji o promocji\nData zgłoszenia: 08 02 2012\nObecnie w Gekosale nie ma możliwości ustawienia w jaki sposób w sklepie mają być prezentowane informacje o promocjach w sklepie.\nW edycji promocji sugeruję wprowadzenie możliwości konfiguracji prezentacji informacji o promocji. Możliwości takie dostępne są w wielu systemach e-commerce, a brak ich jest dosyć zauważalny w Gekosale.\nObecnie na karcie produktu informacja o promocji jest wyświetlana w dosyć zabawny sposób. Dla przykładu w jednym z produktów mam: “Promocja 9.9998881819503%”. Taka precyzja w tym miejscu jest jak najbardziej zbędna a przydadzą się za to inne rzeczy.\na) Wyświetl % rabatu: (opcje: Tak, Nie),\n- Wyświetl na: (opcje: Karta produktu, Listy produktów, Nie wyświetlaj),\nb) Wyświetl zaoszczędzoną kwotę: (opcje: Brutto, Netto, Netto i brutto),\nc) Czas promocji: (opcje: Promocja do, Promocja jeszcze przez),\n- Wyświetl na: (opcje: Karta produktu, Listy produktów, Nie wyświetlaj).\n- “Promocja do” - Wyświetla datę końcową promocji np. “Promocja do 14 lutego 2012r. 12:00”.\n- “Promocja jeszcze przez” - Wyświetla ilość dni i godzin pozostałych do końca promocji np. “Promocja jeszcze przez 7 dni, 4 godz. i 13 min.”.\nObecnie więcej informacji o promocji danego produktu wyświetla się na sztywno na liście produktów, gdzie ilość miejsca jest dosyć ograniczona niż na karcie produktu. Funkcjonalność wyżej opisana pozwoli w dosyć zadawalającym zakresie możliwość ustawienia sposobów prezentacji informacji o promocjach w sklepie.\nData: 10 02 2012\nWarto byłoby przemyśleć propozycję Patryka. Da to możliwość zwiększenia konwersji na produktach promowanych. Dobry pomysł.


1 Warszawa, 19 czerwca 2013 r. Dostępne e-podręczniki Szkolenie dla partnerów merytorycznych projektu e-podręczniki Mikołaj Rotnicki i Piotr Witek Forum Dostępnej Cyberprzestrzeni Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-na tych samych warunkach 3.0 Polska. Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. 1\n3 Dostępność e-podręczników Dostępny e-podręcznik umożliwia uniwersalne, wygodne i intuicyjne korzystanie z jego zasobów. 3\n4 Kogo dotyka brak dostępności? Osoby z dysfunkcją sensoryczną (wzroku, słuchu), Osoby niepełnosprawne manualnie, Osoby niepełnosprawne intelektualnie, Użytkowników starych oraz ultranowoczesnych technologii; 4\n5 Demonstracja Postrzeganie przy różnych wadach wzroku 5\n6 Standard dostępności Powszechnie uznanym standardem dostępności stron internetowych jest Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.0. Jest on przywoływany m.in. w rozporządzeniu Rady Ministrów o Krajowych Ramach Interoperacyjności z 12 kwietnia 2012 r. 6\n7 Co to jest WCAG 2.0? Web Content Accessibility Guidelines 2.0 ( jest specyfikacją opracowaną przez World Wide Web Consortium. W3C odpowiada za takie technologie jak HTML, CSS, XML, SVG i wiele innych. WCAG 2.0 jest dokumentem oderwanym od konkretnej technologii, a jego celem jest pokazanie co zrobić, a nie jak zrobić. 7\n8 Poziomy dostępności WCAG 2.0 przewiduje trzy poziomy dostępności oznaczane jedną, dwiema lub trzema literami A: Poziom A podstawowy: musi być zapewniony dla całego serwisu internetowego, Poziom AA rozszerzony: powinien być zapewniony dla całego serwisu, Poziom AAA pełny: może być zapewniony, chociaż jest to bardzo trudne. 8\n9 12 wytycznych Na dostępność opisaną w WCAG 2.0 składa się dwanaście wytycznych (ang. Guidelines (G)) pogrupowanych w czterech podstawowych zasadach: Postrzegalność, Funkcjonalność, Zrozumiałość, Solidność. W każdej wytycznej zawarte są kryteria sukcesu (ang. Success Criteria (SC)) przypisane do jednego z trzech poziomów dostępności. 9\n10 Alternatywny tekst Każda treść nie będąca tekstem powinna zostać uzupełniona tekstem alternatywnym. Dotyczy to elementów takich jak fotografie, grafiki, animacje, filmy, aplety i inne elementy. 10\n11 Zasady tworzenia 1. Wiedza o obiekcie. 2. Kontekst, w jakim znajduje się obiekt. 3. Zwięzłość przekazu. 11\n12 Typy tekstów alternatywnych 1. Krótkie teksty alternatywne, które dają ogólną informację o obiekcie opisywanym. Jest to pojedynczy ciąg tekstu, bez żadnego formatowania. 2. Rozszerzone teksty alternatywne, które przekazują informację rozbudowaną. Taki rozszerzony tekst może posiadać własne formatowanie, na przykład tabele, listy numerowane i punktowane, nagłówki, cytaty i linki. 12\n13 Typy obrazów 1. Elementy dekoracyjne. 2. Proste grafiki informacyjne. 3. Fotografie i reprodukcje. 4. Diagramy, wykresy, schematy. 5. Symboliczne zapisy przestrzenne. 13\n14 Demonstracja opis alternatywny 14\n15 Alternatywne multimedia Nagrania audio i wideo powinny być zaopatrzone w alternatywne formy prezentacji Tekst synchronizowany z nagraniem dźwięku (napisy) Audiodeskrypcja 15\n16 Demonstracja Alternatywne Multimedia Nagranie video synchronizowane z tekstem, Audiodeskrypcja; 16\n17 Adaptowalność treści Informacja i struktura muszą być zaprogramowane Konkretna kolejność Informacje istotne nie mogą być oparte tylko o zmysły (kształt, położenie, kolor, wielkość i dźwięk) 17\n18 Demonstracja - Text Only Informacja, z której usunięto elementy formatowania Text-Only 18\n19 Możliwość odbioru treści Kolor nie może być jedynym wyróżnikiem. 19\n20 Demonstracja - Kolor Nieprawidłowe wyróżnienie informacji. 20\n21 Dźwięk Nieprawidłowe wykorzystanie dźwięku na stronie 21\n22 Kontrast, kolor, kształt i wielkość czcionek Odpowiedni kontrast Powiększanie tekstu 22\n23 Demonstracja - Kontrast i formatowanie Tekst meteorologiczny 23\n24 Tekst, a nie obraz tekstu Należy stosować tekst, a nie obraz tekstu (pliki PDF, skany). Wyjątek stanowią obiekty graficzne, w których rozmieszczenie tekstu jest szczególnie istotne, na przykład mapy, starodruki. 24\n25 Dostępne dla klawiatury Wszystko jest dostępne za pomocą klawiatury, Nie zastawiaj pułapek na klawiaturę. 25\n26 Demonstracja - Klawiatura Kontakt z TVP 26\n27 Wystarczający czas Użytkownicy powinni mieć wystarczająco dużo czasu na przeczytanie i skorzystanie z treści, Nie należy stosować treści przesuwających się, migających i zmieniających się automatycznie; 27\n28 Ataki Nie należy stosować treści zawierającej błyski i migotanie. Takie elementy mogą powodować ataki epilepsji. 28\n29 Pomocna nawigacja Omijanie treści, Tytuły stron, Jednoznaczność linków, Fokus przemieszczany klawiaturą w sposób logiczny, Nagłówki i etykiety, Fokus jest zawsze widoczny; 29\n30 Język dokumentu Język dokumentu i jego części powinien być prawidłowo zadeklarowany. 30\n31 Zrozumiałość informacji Informacja musi być zredagowana w zrozumiały sposób, Należy rozwijać skróty i wyjaśniać trudne pojęcia, Należy stosować prosty język i unikać żargonu; 31\n32 Polska język trudny mowa... Logios 32\n33 Przewidywalność zachowania Zmiana fokusa lub wartości w formularzu nie może automatycznie wywoływać akcji, W obrębie podręcznika należy stosować konsekwentny system nawigacji i identyfikacji wizualnej; 33\n34 Kompatybilność E-podręcznik powinien być zgodny ze specyfikacjami technicznymi, a w szczególności powinien poddawać się parsowaniu, Każdy element interfejsu powinien mieć określoną rolę i nazwę, a ich wartość powinna być dostępna dla technologii asystujących; 34\n35 Demonstracja Niedostępnej Technologii Park wodny w Tarnowskich Górach Stadion Euro Poznań\n36 Dziękujemy za uwagę i zapraszamy do kontaktu Mikołaj Rotnicki i Piotr Witek Forum Dostępnej Cyberprzestrzeni Kontakt: Mikołaj Rotnicki: Piotr Witek: Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. 36


Wyświetlanie wyników dla tagów 'powerpoint' . - Forum Android.com.pl\nWyświetlanie wyników dla tagów 'powerpoint' .\nWspółpraca Androida z pakietem Office MS?\nWins dodał temat → w Software PC\nNa wstępie witam wszystkich Jestem początkującym użytkownikiem Androida 2.3 i poszukuję informacji jak wygląda możliwość współpracy tego oprogramowania z pakietem Oficce MS. Szczególnie chodzi mi o bazę danych Excela i Power Pointa. Możliwość dopisywania rekordów do bazy i synchronizacja z PC.


Dobski i Kołodziejczyk nominowani do Nagrody Radia ZET - Media - rp.pl\nAktualizacja: 18.10.2017, 16:19\nDobski i Kołodziejczyk nominowani do Nagrody Radia ZET\nMarcin Dobski za artykuł „Wysoka pensja Kijowskiego w KOD” i Michał Kołodziejczyk za cykl wywiadów z polskimi sportowcami publikowanych w „Plusie Minusie” znaleźli się wśród nominowanych w tegorocznej edycji Nagrody Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego.\nOgłoszono dziś dziennikarzy, którzy nominowani są Nagrody Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego 2017.\nWśród nominowanych jest dziennikarz "Rzeczpospolitej" Marcin Dobski. Nominację otrzymał za a artykuł „Wysoka pensja Kijowskiego w KOD” opublikowany 4 stycznia. Artykuł dostępny tutaj\nO zwycięstwo walczy również Michał Kołodziejczyk. Nominacja to docenienie cyklu wywiadów z polskimi sportowcami publikowanych w „Plusie Minusie”. Szczególnie uwzględniono tekst „Karol Bielecki: Nie mam oka, nie stało się nic wielkiego” z 16 marca. Wywiady Michała Kołodziejczyka dostępne są pod tym adresem.\nNagrodzonych i wyróżnionych dziennikarzy poznamy 15 listopada podczas uroczystej gali w warszawskiej Zachęcie. Oprócz statuetki zwycięzca otrzyma nagrodę w wysokości 50 tys. złotych.\nKapitułę Nagrody Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego 2017 tworzą: Sławomir Assendi, Jerzy Baczyński, Bogusław Chrabota, Paweł Fąfara, Robert Feluś, Krzysztof Jedlak, Aleksandra Karasińska, Jarosław Kurski, Paweł Lisicki, Tomasz Machała, Edward Miszczak, Małgorzata Moszczeńska, Piotr Mucharski, Konrad Piasecki, Adam Pieczyński, Jacek Pochłopień, Andrzej Skworz, Henryk Sobierajski, Nina Terentiew, Marek Twaróg, Bartosz Węglarczyk, ks. Adam Boniecki, Katarzyna Radziwiłł i mecenas Karol Kuch (sekretarz kapituły).\nW ubiegłym roku nagrodę otrzymały Iwona Szpala i Małgorzata Zubik.\nWojciech Bojanowski - za reportaż „Śmierć na komisariacie” wyemitowany 20 maja br. w „Superwizjerze” w TVN24\nMarcin Dobski - za artykuł „Wysoka pensja Kijowskiego w KOD” opublikowany 4 stycznia br. w serwisie internetowym „Rzeczpospolitej”\nMichał Kołodziejczyk - za cykl wywiadów z polskimi sportowcami publikowanych w „Plusie Minusie”, ze szczególnym uwzględnieniem tekstu „Karol Bielecki: Nie mam oka, nie stało się nic wielkiego” z 16 marca br.\nJustyna Kopińska - za reportaż „Ile mamy trupów w szafie?” opublikowany 27 marca br. w „Dużym Formacie” „Gazety Wyborczej”\nTomasz Piątek - za książkę „Macierewicz i jego tajemnice”\nJan Pospieszalski - za cykl programów publicystycznych „Warto rozmawiać” w TVP1, a w szczególności za odcinek z dnia 2 marca br. poświęcony spektaklowi „Klątwa”\nMagdalena Rigamonti - za wywiad z Wacławem Berczyńskim „Nie wiem, czy pani wie, ale to ja wykończyłem caracale” opublikowany 14 kwietnia br. w „Dzienniku Gazecie Prawnej”\nAdam Wajrak - za cykl artykułów na temat ochrony Puszczy Białowieskiej opublikowanych w „Gazecie Wyborczej” między marcem a sierpniem br.\nKatarzyna Włodkowska - za reportaż „Dom zły” zamieszczony 19 czerwca br. na łamach “Dużego Formatu” “Gazety Wyborczej”\nPiotr Zaremba - za artykuł „Sądownictwo wymaga naprawy. Ale dopiero co wniesiona ustawa o Sądzie Najwyższym to ‘o jeden most za daleko’” opublikowany 13 lipca br. w portalu wPolityce.pl\nNagroda im. Woyciechowskiego dla Wojciecha Bojanowsk...\nPłociński: Rynek potrzebuje telewizji Kurskiego


Grupa OEX opublikowała wyniki za 2020 rok | OEX S.A. Press\nGrupa OEX opublikowała wyniki za 2020 rok\nGrupa OEX, specjalizująca się w dostarczaniu usług i technologii w obszarze sprzedaży, w 2020 roku wypracowała 22,9 mln zł zysku operacyjnego, co oznacza podwojenie wyniku z roku poprzedniego. Grupa zrealizowała również ważne przejęcia oraz wypłaciła rekordową w swojej historii dywidendę.\nZ satysfakcją mogę dzisiaj, po roku działania w warunkach epidemicznych powiedzieć, że Grupa OEX sprostała wyzwaniom w tym trudnym okresie. Zachowaliśmy ciągłość biznesową, utrzymując przy tym miejsca pracy, ale wykorzystaliśmy również szanse związane z dynamicznym rozwojem sektora eCommerce. – powiedział Jerzy Motz, prezes Zarządu OEX S.A.\nNajbardziej dynamiczny wzrost rok do roku odnotował segment eCommerce services, który wypracował 8,8 mln zł zysku operacyjnego. Obsługa związanego z tym wzrostu operacji była w warunkach epidemii bardzo dużym wyzwaniem. Niezbędne stało się wdrożenie pracy zdalnej oraz wielu procesów, które zwiększają bezpieczeństwo pracowników i partnerów biznesowych, co udało się zrealizować bez istotnego wpływu na efektywność realizowanych zadań.\nDobre wyniki 2020 roku to efekt konsekwentnej realizacji strategii, w której stawiamy na usługi dla sektora eCommerce i cyfryzację handlu. Trendy rynkowe, które wspierają rozwój naszego biznesu, w ostatnim roku zyskały na znaczeniu i sądzimy, że większość z tych zmian ma charakter trwały. W minionym roku obserwowaliśmy nie tylko dynamiczny wzrost samego handlu realizowanego w Internecie, ale również rosnące zapotrzebowanie na rozwiązania, technologie i usługi dla biznesu w obszarze sprzedaży internetowej, logistyki i obsługi klienta. – dodał Jerzy Motz\nSegment Zarządzania sieciami punktów sprzedaży detalicznej wypracował zysk operacyjny na poziomie porównywalnym z rokiem poprzednim pomimo czasowego zamknięcia na przełomie I i II kwartału salonów prowadzonych dla operatorów telekomunikacyjnych. Przyczyniło się do tego m.in. zwiększone zainteresowanie konsumentów ofertą usług internetowych.\nSegment wsparcia sprzedaży wygenerował znaczący wzrost zysku operacyjnego w porównaniu do 2019 roku pomimo negatywnego wpływu obostrzeń epidemicznych na niektóre obszary biznesowe (zwłaszcza działania promocyjne i część projektów terenowych). Na poprawę wyników wpłynęła m.in. przeprowadzona z sukcesem w roku ubiegłym restrukturyzacja w kilku obszarach, co zaprocentowało poprawą rentowności. W roku 2020 spółki podjęły także szereg działań ograniczających koszty.\nZadłużenie Grupy na koniec 2020 było o ponad 34% niższe niż w roku ubiegłym. Na koniec 2020 roku Grupa dysponowała środkami pieniężnymi w kwocie 52,4 mln zł, a wskaźnik długu netto do EBITDA wyniósł 1,3 licząc wg standardu MSSF16 i poniżej zera licząc wg standardu MSR17.\nIstotnym wydarzeniem w 2020 roku była wypłata najwyższej w historii spółki dywidendy w kwocie ok. 17,6 mln zł (2,32 zł na każdą akcję uczestniczącą w dywidendzie). Tym samym spółka podzieliła się ze swoimi akcjonariuszami znaczną częścią zysku wypracowanego w 2019 roku, w tym zyskiem ze sprzedaży spółki ArchiDoc S.A.\nZ dużą satysfakcją mogę również podsumować obszar inwestycji w Grupie OEX, ponieważ w 2020 roku udało się nam zrealizować ważne transakcje. W sierpniu 2020 roku za ok. 6 mln zł objęliśmy pakiet kontrolny akcji spółki iPOS S.A., dostawcy kasoterminali online i systemów do zarządzania sprzedażą. Oferta Grupy OEX została poszerzona o rozwiązania technologiczne umożliwiające klientom obsługę sprzedaży w punktach detalicznych i jej analizy w czasie rzeczywistym, jak również obsługę płatności, których znaczenie rośnie w związku z przechodzeniem konsumentów na rozliczenia bezgotówkowe. W grudniu 2020 roku iPOS stworzył pierwszą na rynku kasę wirtualną na terminal płatniczy, która wejdzie do sprzedaży w 2021 roku. – powiedział prezes Zarządu OEX S.A. Jerzy Motz\nW listopadzie 2020r. spółka Europhone Sp. zo.o. z Grupy OEX powiększyła swoją sieć o kolejnych 27 punktów w wyniku sfinalizowania transakcji za kwotę 4,5 mln zł. Europhone Sp. z o.o. zarządza obecnie 119 salonami i jest to największa sieć wśród partnerów T-Mobile.\nGrupa kapitałowa OEX specjalizuje się w dostarczaniu usług i technologii dla firm w obszarze sprzedaży. Do grona klientów OEX należą wiodące polskie i zagraniczne marki z branży eCommerce, FMCG i telekomunikacyjnej. Grupę OEX tworzy kilkanaście spółek, które zatrudniają łącznie ponad 1 400 osób. Więcej informacji na www.oex.pl


Robótki Mgiełki: Poszewki w roli głównej\nPoszewki w roli głównej\nZa oknem leje, temperatura 14 stopni... Dla mnie wybawienie. W moim odmiennym stanie upały dały mi już nieźle popalić, stopy wyglądają jak u słonicy a palce jak małe paróweczki. Dłonie nie lepsze i niestety ciężko utrzymać w nich igłę czy szydełko. Jednak zanim lato rozhulało się na dobre zdążyłam zrobić kilka rzeczy.\nWyszyłam Spidermana, który jest ulubionym bohaterem mojego siostrzeńca. Człowiek pająk powędrował na poszewkę na podusię.\nPoszewka prezentuje się niestety bez wypełnienia i wygląda na strasznie wymiętoloną, chociaż taka nie jest :)\nWzór jak zwykle zaczerpnięty z netu.\nObszyłam również w końcu mój haft salowy z sylwestrowym kotem. Jest to także poszewka na "jasia". Ponieważ jest uszyta z resztek materiału zasłonowego, razem z owymi zasłonami będzie stanowiła świąteczno - sylwestrowy zestaw.\nJestem w trakcie szydełkowania kocyka dla naszego synka. Mam nadzieję, że przez te kilka chłodniejszych dni nadrobię trochę pracy, bo już niewiele czasu zostało do jego narodzin :)\nA na koniec pochwalę się pięknym bukietem, który dostałam od mojego Męża z okazji minionych urodzinek.\nAutor: Mgiełka o 10:42\nEtykiety: dla dzieci, haft krzyżykowy, poszewki na poduszkę, szydełko


Niepijemy: Alkoholizm? (1/5) Scroll\nAlkoholizm?\t2019/08/19 21:40\t#1\nMam na imię Justyna, mam 37 lat. Piję praktycznie codziennie od początku 2017 roku. Niby jesteśmy normalną rodziną, ja pracuję jako pielęgniarka, mąż jako pedagog, mamy 2 dzieci. Mąż piję rzadko, zwykle w weekendy i niewiele. Mieszkamy w Danii.\nNie upijam się do nieprzytomności, nie mam absencji chorobowych z powodu alkoholu, w pracy nie piję.\nPrzed 2017 też piłam, jednak zdecydowanie rzadziej. Na początku 2017 zamknięto szpital w moim mieście i oddział na którym pracowałam przeniesiono do innego. Na początku dojeżdżałam samochodem, jednak było to męczące, zwłaszcza zimą, więc przesiadłam się na pociąg. Podróż trwa 15-20 minut, w sam raz żeby wypić piwo czy drinka. Wkrótce potem wpadłam na fajny pomysł- przelewałam wino do 0.5 litrowej butelki po wodzie mineralnej, potem też drinki, zwykle whisky z colą w butelce po coli, wygląda zupełnie niewinnie.\nZ taką butelką chodziłam z dziećmi na plac zabaw. W pracy ani w drodze do pracy nie piłam, na kacu oczywiście przychodziłam. Samochodem nigdy po spożyciu nie jeździłam.\nW drodze do pracy w pociągu szybki makeup, w drodze powrotnej picie. W szafce w szatni robiłam przelewy ze szkła do plastiku.\nW domu też sobie popijałam, ale w ukryciu. Tak sobie pomalutku sączyłam wino albo drinki.\nPo nocnych dyżurach kilka drinków albo lampek wina na sen. Chowalam butelki w komodzie w ubraniach, w bieliźnie, żeby mąż nie widział. W ukrywaniu alkoholu doszłam do perfekcji. Mąż mi uwagi nigdy nie zwracał, nawet jak często go wyprzedzalam w piciu, zwłaszcza w weekend, gdy można było pospać do bólu. Pewnie myślał, że dopóki się nie przewracam to jest OK.\nNa zakupy najchętniej jeździłam sama,\nTak to trwało aż do dzisiaj. Wracając z pracy, popijając drinka dostałam od męża smsa\n"Musimy poważnie porozmawiać".\nOddzwaniam do niego zaniepokojona o co chodzi, on mi na to, że porozmawiamy jak wrócę.\nWchodzę do domu, mąż trzymając w ręce butelkę oliwy pyta co to jest. Odpowiadam co się głupio pytasz? Oliwa przecież!\nWlewa do szklanki oliwę, czerwony płyn i on ironicznie mówi - tak? z pierwszego tłoczenia?\nZupełnie zapomniałam że przelała wino z kartonu do butelki po oliwie. No i wpadka na całego.\nMoje złudzenia że on niczego się nie domyślał prysnęły jak bańka mydlana.\nByłam świadoma, że nadużywam alkoholu, ale dopóki nic złego się nie stało to wydawało mi się że wszystko jest pod kontrolą.\nPokłóciłam się z mężem, cały wieczór przeryczałam.\nOstatnio zmieniany: 2019/08/19 21:53 przez Fredericia.\nZa tę wiadomość podziękował(a): kris66, Angora, jerzak, Adalbert, Katarzynka77, Krysztal, Iwanka\nAlkoholizm?\t2019/08/19 21:53\t#2\nOtrzymane podziękowania: 2912\nCześć Federica - Aneta alkoholiczka.\nPytasz czy stwierdzasz fakt? Z jakiegoś powodu tu się zarejestrowałaś.\nPolecam Ci test Baltimorski Te 19 pytań znajdziesz bez trudu w internecie.\nNie wiem jak w Danii działa terapia. Właściwej odpowiedzi udzieli Ci terapeuta od uzależnień.\nMożesz skorzystać też z mitingów AA, które w Danii też zapewne są.\nForum jest kopalnią wiedzy o uzależnieniu.\nKobiety bardzo szybko uzależniają się od alkoholu.Ja też piłam w ukryciu.Czy Twoje życie nie kręci się wciąż od planowania picia, picia, myślenia o piciu, ukrywaniu picia,wymyślaniu skrytek na alkohol,organizacji czasu i odpoczynku wyłącznie z alkoholem, usypiania się alkoholem, kłótni z powodu alkoholu?Co zamierzasz z tym zrobić i czy chcesz?\nWitam Cię ciepło, rozgość się.\nWypuść wszystko z rąk. Niczego nie ściskaj, nie trzymaj kurczowo w dłoniach.\nPuść, niech się całkiem rozsypie.\nPotem pozbierasz to, co jest warte pozbierania.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Mi, Fredericia\nAlkoholizm?\t2019/08/19 21:55\t#3\nOtrzymane podziękowania: 3225\nAlkoholizm?\t2019/08/19 22:00\t#4\nOtrzymane podziękowania: 3319\nWarto pamiętać że ta choroba nie stoi w miejscu, postępuje. Dzisiaj nie pijesz w pracy ani nie prowadzisz auta pod wpływem alkoholu ale z czasem może się to zmienić. Dobrze że zauważasz problem. Warto udać się po pomoc.\nAlex, DDD, współuzależniona\nZa tę wiadomość podziękował(a): Fredericia\nAlkoholizm?\t2019/08/19 22:17\t#5\nCześć Aneta, Darek i Alex.\nZrobiłam ten test i niestety, mimo że odpowiedzi twierdzących było dużo mniej niż połowa.\nNajgorsze jest to, że nie miałam jakichś powodów do picia, większych stresów. Po prostu fajnie być na cyku.\nJezu, w co ja wdepnęłam\nAlkoholizm?\t2019/08/19 22:33\t#6\nPrzepraszam, muszę się napić.\nRegulamin czytałam, napiszę jutro jak wytrzeźwieję\nAlkoholizm?\t2019/08/19 22:46\t#7\nFajnie, że jesteś. Od samego czytania Twojego pierwszego posta się zmęczyłam, ile Ty musiałaś się namęczyć, żeby ukryć przed światem, hmm, to że pijesz, popijasz, smakujesz? Jak zwał tak zwał, no ale skoro to ukrywałaś tzn że już wcześniej czułaś, że coś z tym Twoim piciem jest nie tak. Wymieniasz rzeczy, których nie robiłaś, ale jeśli się nie zatrzymasz to wszystko jeszcze przed Tobą, alkoholizm to choroba postępująca. Ja też zaczynałam od niewinnych drinków wieczorem przy telewizorze, a skończyłam na zalewaniu się w trupa co drugi, trzeci dzień. W końcu przyszedł mój czas, kiedy przyznałam się przed samą sobą, że potrzebuję pomocy, znalazłam to forum i już zostałam. Minęło 2,5 roku od tamtej pory i to był mój najlepszy wybór jaki dokonałam, bo nie tylko przestałam pić, ale również zmieniam siebie, zmieniam swoje życie, zmieniam postrzeganie tego co mnie otacza. Życzę Ci powodzenia abyś i Ty dokonała wyboru najlepszego dla siebie\nZa tę wiadomość podziękował(a): Antea, Mi, olka, Alex75, Iwanka\nAlkoholizm?\t2019/08/19 22:52\t#8\nTwój pierwszy post był zupelnie o mnie ...\nNo tak ... normalnie pijący ludzie nie przelewają raczej alkoholu do butelek plastikowych ... . W tym miałam wybitną wprawę. Byłam lepsza niż lejek !\nGdy mój partner odkrył moją walizkę pełną pustych butelek, musiałam zacząć moje próby abstynencji...\nPoczątki były trudne, ale jaka teraz jestem szczęśliwa, że to moje beznadziejne życie się skończyło\nToteż nie załamuj się, tylko próbuj czego się da, aby stać się WOLNYM człowiekiem .\nJa byłam na terapii i jestem członkiem AA i moje życie nabrało wartości i kolorów.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Antea, Alex75, Fredericia\nAlkoholizm?\t2019/08/20 03:39\t#9\nOtrzymane podziękowania: 6832\nAlkoholizm to też proces... destrukcyjny\nPomogło w czymś?\nOstatnio zmieniany: 2019/08/20 03:45 przez jerzak.\tPowód: Dodanie tekstu\nAlkoholizm?\t2019/08/20 04:27\t#10\nTen mus napicia się o czymś świadczy, więc myślę sobie, że warto porozmawiać o tym ze specjalistą od uzależnień.\nAlkohol jak przeczytałam u Ciebie towarzyszy Ci prawie wszędzie, na placu zabawa, w drodze do pracy....\nUkrywasz swoje picie w domu. Po co to robisz? Alkoholizm jest też chorobą zakłamania, przede wszystkim siebie, bo zanim oszukasz kogoś, najpierw oszukasz siebie.\nCzłowiek niemający problemu z piciem tak się nie zachowuję.\nŚmiało mogę powiedzieć, że jestem specjalistką w tej dziedzinie, gdyż znam to z autopsji. Diagnozę musisz postawić sobie sama i jeszcze raz, uczciwie podejść do tego co się dzieje z Tobą.\nZa tę wiadomość podziękował(a): kris66, Mi, Alex75, Iwanka, Fredericia\nAlkoholizm?\t2019/08/20 04:44\t#11\nOtrzymane podziękowania: 3697\nWitaj Justyno na forum\nJestem alkoholikiem i dzisiaj nie pije alkoholu.Dołączysz ?\nAlkoholizm?\t2019/08/20 04:52\t#12\nOtrzymane podziękowania: 8445\nChoroba alkoholowa udaje przyjaciółkę tak długo, jak długo jest żywiona i pielęgnowana. Przy próbie ograniczenia czy odstawienia wpienia się, grozi, straszy, niszczy nasze dobre samopoczucie itp. Wmawia, że jeżeli ją znowu przygarniemy i nakarmimy to będzie dobrze a jeżeli zechcemy ją odrzucić i wybrać abstynencję to będziemy nieszczęśliwi do końca życia. Taka z niej kłamliwa suka ( w wersji męskiej pies).\nAle nie martw się. Choroba alkoholowa nie jest taka silna jak udaje. Tylko nie trzeba się jej bać. Albo inaczej, bojąc się nie wolno się cofnąć - trzeba ją zniszczyć.\nOstatnio zmieniany: 2019/08/20 04:53 przez Tsubasano.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Antea, jeryho 1, Wojtek, hofi, Alex75, kameljot, Iwanka, Fredericia\nAlkoholizm?\t2019/08/20 05:53\t#13\nSiemka Justyno Marcin jestem alkoholikiem witaj wśród swoich\nAlkoholizm?\t2019/08/20 06:08\t#14\nOtrzymane podziękowania: 1499\nCzesć Justynko, witam na forum\nZauważyłaś problem, ale jeszcze nie jesteś pewna?\nAlkoholizm postępuje, wczesniej czy później choroba dotyka czułych punktów życia. Ja przelewalam alkohol do puszek po energetykach albo do puszek z 2% alkoholem. A w ich wnętrzu mocarz!!!\nNadal pijesz, zatem jeszcze nie widzisz dna. Jak nie dziś czy jutro to i tak ten dzień nadejdzie, albo się ockniesz wcześniej albo i nie i możesz zbyt młodo umrzeć. Ja się obudziłam. Udałam się do poradni uzależnień, tam mnie upewniono, ze jestem chora. Korzystam z mitingow AA, teraz zacznę terapię. Chcę żyć dla siebie w swoim trzeźwym życiu. Odkąd nie pije dostrzegał to czego nie widziałam. Zyłam w iluzji. Sama siebie okłamywałam.\nCzytaj nas, obserwuj siebie. Masz wspaniałą rodzinę, chcesz ją zastąpić "butelką"? Alkohol jest sprzymierzeńcem na chwilę. Będzie tylko gorzej, tak było u mnie.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 06:11\t#15\nOtrzymane podziękowania: 456\nOglądałaś film dziewczyna z pociągu?\nTak od razu mi się skojarzyło.\nOna też tam jeździ pociągiem, przelewa alkohol do innej butelki by nie podpaść...\nTeż kiedyś mieszałam whisky z colą w toalecie na lotnisku, niby przez strach przed lataniem...zanim samolot wystartował, zdążyłam się ululac, cel osiągnięty...nie bałam się bo się upiłam. Tak mi się tylko przypomniało.\nDzisiaj też się boję trzezwego życia ale nie piję bo to droga donikąd...a raczej prowadzi tylko w dół. Alkohol w niczym nie pomaga, wszystko utrudnia tylko.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Tomoe, Mi, Alex75, Carla746\nAlkoholizm?\t2019/08/20 06:14\t#16\nHej Fajnie że jesteś z nami .Pragniesz już leczyć swój alkoholizm?\nAlkoholizm?\t2019/08/20 06:53\t#17\nwitaj na forumFredericia napisał:\nprzed prawdą nie uciekniesz.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 08:18\t#18\nSpiłam się jak chyba nigdy w życiu. Poszła butelka wina i z pół flaszki ginu, może coś jeszcze, nie pamiętam.\nObudziłam się w szpitalu na izbie przyjęć (na szczęście nie w tym w którym pracuję).\nMąż wezwał karetkę po tym jak nie mógł mnie dobudzić. Mam straszliwego kaca. Jestem głodna, mam straszne mdłości, suszy mnie strasznie. Czuje się podle.\nJuż figuruję w systemie\nKolejne pytanie z testu Baltimore na tak.\nOdpowiedź na tytuł mojego wątku twierdząca.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 08:21\t#19\nOtrzymane podziękowania: 3590\nI co dalej z tym zrobisz? Dolegliwości fizyczne miną, ale prawdziwy problem jest w Twojej psychice, która bez konkretnych działań raczej "sama" się nie naprawi.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 08:39\t#20\ni to Cię boli najbardziej?\ntu gra idzie o Twoje życie\nAlkoholizm?\t2019/08/20 08:42\t#21\nMoże dzisiejsze zdarzenie jest Twoim dnem i od niego zaczniesz się odbijać lub dalej głębiej i więcej i możesz tam osiąść i już nigdy się nie podnieść. To Twoje życie i Twoja decyzja. Nie wiem jak tam u Ciebie z terapią jest, ale na pewno są mityngi AA. Czy skorzystasz, czy zaczniesz siebie ratować...Co jeszcze musi się wydarzyć...Dobrych decyzji życzę.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 09:05\t#22\nTak, to chyba moje dno, punkt krytyczny.\nOczywiście, że można spaść niżej, przykładów choćby z mego miasta jest na pęczki.\nNigdy nie sądziłam że cokolwiek mnie może łączyć z panami z okolic dworca albo portu.\nLekarzowi na izbie nakłamałam, że piję sporadycznie. Nie wiem czy uwierzył ale mają mnie wypisać po nawodnieniu i jak lepiej się poczuję. Zalecił zgłosić się do rodzinnego odnośnie ewentualnego dalszego leczenia. Dobrze że się zbytnio Nie zgłębiał.\nCo jest lepsze - terapia czy AA? Przepraszam, że głupio pytam ale nie mam o tym zielonego pojęcia.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 09:14\t#23\nJeśli mówię prawdę, nie muszę pamiętać co mówiłam wcześniej.\nNo i oczywiście chęć zdrowienia zaczynam od szczerości.\nOkłamując innych w pierwszej kolejności okłamuję siebie.\nPracujesz w szpitalu, więc wiesz, że dużo leków opartych jest na alkoholu.\nTy też możesz mieć taki lek przepisany, który zamiast Ci pomóc może zaszkodzić\nOstatnio zmieniany: 2019/08/20 09:15 przez szekla.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 09:15\t#24\nOtrzymane podziękowania: 8452\nJa mam na imię Alicja i jestem trzeźwą alkoholiczką.\nTa choroba polega nie tylko na piciu, ale także na zakłamaniu. Więc ukrywanie picia przed otoczeniem i okłamywanie lekarza bardziej świadczą o uzależnieniu od alkoholu niż to ile pijesz i jak pijesz. My, alkoholicy, nawet lekarzom nie mówimy prawdy o sobie, więc odbieramy im szansę na leczenie nas. Ty tak właśnie postąpiłaś. Mogłaś przecież spytać lekarza, czy są w Danii profesjonalne terapie, ale wybrałaś ukrycie przed nim prawdy o swoim piciu.\nO terapiach w Danii nie mam pojęcia. Mityngi AA na pewno są w tym kraju dostępne. W ostatni weekend w Katowicach miałam okazję poznać dwie Polki z polskojęzycznej grupy AA w Kopenhadze. Możesz się tam wybrać i popytać trzeźwiejących w Danii Polaków jak sobie radzą. Powodzenia i odwagi.\nOstatnio zmieniany: 2019/08/20 09:17 przez Tomoe.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Alex75, kameljot\nAlkoholizm?\t2019/08/20 09:22\t#25\nU mnie na oddziale takich leków nie ma. A co za lek mogłabym mieć przepisany, nie bardzo rozumiem?\nAlkoholizm?\t2019/08/20 09:28\t#26\nNie mówię o teraz, kiedyś, w przyszłości, np. syrop na kaszel, płyn rozgrzewający do nacierania, kropelko na ból żołądka, brzucha.....\nMyślę, że znalazłyby się jednak takie leki\nAlkoholizm?\t2019/08/20 09:57\t#27\nRozumiem teraz, co masz na myśli Szekla. Teraz jednak to najmniejszy problem.\nOkłamałam lekarza nie po to, że ukrywam mój problem, głównie dlatego że to jest romantyczna izba A nie poradnia leczenia uzależnień. Nawet gdybym powiedziała mu prawdę ile piję, to i tak by mi nie pomógł tylko leżał pójść do rodzinnego.\nNa izbie wszystkich problemów się nie rozwiąże, główne zadania to ocena czy jest stan zagrażający życiu lub zdrowiu, wszystko co można załatwić ambulatoryjnie robi się u rodzinnego lub w poradni.\nDo Kopenhagi niestety mam daleko\nCo do AA to się boję, nie wiem czy to dobre miejsce dla mnie.\nAle coś muszę z tym zrobić.\nNajpierw muszę porozmawiać z mężem.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 10:04\t#28\nKłamstwo jest kłamstwem, niezależnie od tego ilu użyjesz zdań na jego usprawiedliwienie.\nDlaczego uważasz że Wspólnota Anonimowych Alkoholików nie jest dla ciebie? Byłaś tam, widziałaś tych ludzi, rozmawiałaś z nimi, wiesz cokolwiek o wspólnocie, czy tylko sobie budujesz jakieś wizje w wyobraźni?\nCo się jeszcze musi stać w twoim życiu, żeby AA było odpowiednie dla ciebie?\nKiedy przyszłaś na forum pisałaś że nie upijasz się do nie przytomności, że fajnie być na cyku. Wystarczyła jedna doba, abyś się przekonała, że jednak się upijasz i że nie zawsze jest ci fajnie po wypiciu...\nOstatnio zmieniany: 2019/08/20 10:08 przez Tomoe.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Jurek, szekla, Zakapior, Alex75\nAlkoholizm?\t2019/08/20 10:15\t#29\nTutaj jest strona AA w Twoim kraju dkaa.dk/find-aa-moder/\nOprócz Kopenhagi jest jeszcze jeden polskojęzyczny mityng, w czwartki, w Aarhus. Zresztą znasz język tego kraju, więc żaden problem, polski być nie musi\nAlkoholizm?\t2019/08/20 10:20\t#30\nNiestety AA kojarzy mi się z wcześniej wspomnianymi typami. Zapewne się mylę.\nNie wystarczyła nawet jedna doba tylko kilka godzin. Upiłam się, bo okazało się, że problem jest dużo poważniejszy niż mi się wydawało.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 10:26\t#31\nJa latami piłem w taki partzancki sposób, żeby w końcu uderzyć kilka razy w dno.\nJeżeli dziś jesteś w stanie uznać swoją bezsilność wobec alkoholu I nie odwrócić się od żadnej pomocy (a ona jest na wyciągnięcie ręki), to dostałaś dziś cudowną szansę od życia na trzeźwość.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 10:26\t#32\nNo to źle Ci się kojarzy. Idź, sama się przekonaj, jak jest, zamiast się karmić wytworami swojej wyobraźni.\nA co do "wyżej wspomnianych typów", z którymi nie chcesz mieć nic wspólnego, spójrz na nich jak na ludzi chorych na tę samą chorobę, tylko na bardziej zaawansowanym etapie jej rozwoju. To może być twoja przyszłość.\nUzależnienie to choroba postępująca, rozwijająca się. Możesz ten rozwój przerwać i zatrzymać teraz, albo pić dalej i spadać coraz niżej.\nOstatnio zmieniany: 2019/08/20 10:27 przez Tomoe.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Moni74, Mi, Alex75, Iwanka\nAlkoholizm?\t2019/08/20 10:32\t#33\nWyobrażenia, rysowanie scenariuszy...a rzeczywistość inna, to też objaw uzależnienia... mózg wymyśla, broni się. Obyś nie wymyśliła, że gdzie Tobie do ludzi z AA, lub gdzie do terapii, nie wpaść w tą pułapkę. Pójść, posłuchać, samemu osobiście się przekonać i nie szukać różnic, podobieństw jest wiele, dać im wyjść na wierzch. Schematy tej choroby są takie same.\nAlkoholizm?\t2019/08/20 10:54\t#34\nJustyno, a nie ciekawi Cię co te "typy" z AA robią, że nie piją? Myślę, że warto pójść i zobaczyć jaki sposób na trzeźwość oferuje Wspólnota.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Mi, Iwanka\nAlkoholizm?\t2019/08/20 11:00\t#35\nWiem, że macie rację.\nPo prostu jeszcze tego nie mogę przetrawić w głowie. Masa informacji, do tego kac


Zabytki » , Kategoria: Dwory, w tym: zabytkowe dwory, majątki ziemskie, folwarki, podstrona: 5\nZabytki w kategorii - Dwory\nZabytkowy dwór został wybudowany w 2. poł. XIX. Obiekt murowany, tynkowany, podpiwniczony, dach dwuspadowy kryty blachą. Ponad dach wyrasta trzykondygnacyjna wieża, na planie kwadratu, dominująca nad bryłą budowli.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: lubuskie » miejscowosc: Grabik\nZabytkowy dwór barokowy z XVIII wieku\nBarokowy zabytkowy dwór o konstrukcji szkieletowej powstał w XVIII wieku. Obiekt zbudowano na planie prostokąta, na fundamencie murowanym z cegły, parterowy z użytkowym poddaszem nakryty dachem mansardowym.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: lubuskie » miejscowosc: Grabin\nDwór z XXw.\nDwór powstał w latach 20-tych XX wieku. Zmieniał swoich właścicieli kilkukrotnie między innymi właścicielami rodzina Różańskich, Aurelia z Szacsznajdrów Reymontowa, Feliks Tymieniecki. Obecnie dwór jest opuszczony i popada w ruinę.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: mazowieckie » miejscowosc: Gręzów\nZespół dworski z poł. XIX w.\nDwór z poł. XI Xw.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: wielkopolskie » miejscowosc: Gronówko\nZabytkowy dwór powstał na przełomie XIX/XX wieku na miejscu starej murowanej rezydencji. Właścicielem majątku była rodzina Łastowickich herbu Laryssa.\nHenrykowo - Majątek\nInne zabytkowe obiekty » województwo: wielkopolskie » miejscowosc: Henrykowo\nZaniedbany zabytkowy dwór\nDwór znajduje się przy drodze Elbląg - Frombork.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: warmińsko-mazurskie » miejscowosc: Huta Żuławska\nBudowla z końca XIX w., pobudowana dla Józefa hrabiego Lipskiego dziedzica Jaktorowa. Architektura bryły budowli jest późnoklasycystyczna, na planie prostokąta.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: wielkopolskie » miejscowosc: Jaktorówko\nJaniszewo - Dworek z końca XIX w. ( 1870 r. )\nInne zabytkowe obiekty » województwo: wielkopolskie » miejscowosc: Janiszewo\nDwór powstał w 2 połowie XIX wieku. Właścicielami majątku od XVIII do II wojny światowej była rodzina Podoskich.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: lubelskie » miejscowosc: Jarczew\nPałac został zbudowany ok. 1770 roku. Pałac ten położony był w obficie zadrzewionym, pięknym parku, przetrwał on w mało naruszonym stanie do roku 1975.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: warmińsko-mazurskie » miejscowosc: Jarnołtowo » (niem. Gross Arnsdorf)\nZabytkowy dwór - Jelenin (Dolny)\nZabytkowy dwór powstał w latach 1781-1797 zbudowany przez ówczesnego właściciela von Franckenberg.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: dolnośląskie » miejscowosc: Jelenin » (niem. Hirschfeldau)\nDrewniany dwór z 1901r.\nDrewniany dwór powstał w 1901 roku. Właścicielami majątku była rodzina Wołyńcewiczów. Park pochodzi z przełomu XIX i XX wieku.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: podlaskie » miejscowosc: Jodłówka\nZabytkowy dwór z XX w.\nZabytkowy dwór murowany, powstał na miejscu poprzedniego XIX - wiecznego dworu drewnianego należącego do rodziny Słoneckich.\nKlasycystyczny dwór z przełomu XVIII i XIXw.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: warmińsko-mazurskie » miejscowosc: Kałki » (niem. Sechserben)\nPałacyk z XIX w.\nPałac neoklasycystyczny z II połowy XIX wieku.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: pomorskie » miejscowosc: Karznica\nKąkolewo - Dwór z XIX w.\nzespół dworski, XIX : dwór, park\nDwór wybudowany w stylu późnoklasycystycznym z 2. Połowy XIX wieku\nInne zabytkowe obiekty » województwo: warmińsko-mazurskie » miejscowosc: Klonowy Dwór\nZespół dworski z 1850 roku\nZespół dworski z przełomu XIX / XX w.\nRezydencja Von Grass\nDwór szlachecki z XVII w.\nInne zabytkowe obiekty » województwo: pomorskie » miejscowosc: Kłanino » (kaszb. Kłanino, niem. Klanin,)\nwpisow: 201, strona 5 z 11


Pielęgnacja tatuażu - VeAn Poland\nDziś sfera tatuażu cieszy się ogromną popularnością na całym świecie.\nWiele osób stara się ozdobić swoje ciało różnymi rysunkami, niektóre nie mogą się już zatrzymać i są wypełnione wizerunkami od stóp do głów. Ta usługa to wspaniała okazja, aby wyróżnić się z otaczającego społeczeństwa, pokazać wszystkim swoje wartości życiowe, swoją indywidualność. Dekorowanie ciała w ten sposób jest szczególnie popularne wśród młodego pokolenia, ponieważ jest to najskuteczniejsza metoda wyrażania siebie. Ponadto wielu znanych aktorów, muzyków, piłkarzy i innych znanych osobistości ozdabia swoje ciała. Fani starają się być jak ich idole, a także Gwiazdy ozdabiają swoje ciała tatuażami. Warto również zauważyć, oprócz ozdób, za pomocą rysunku ciała można ukryć różne wady w postaci blizn, szwów pooperacyjnych, blizn, oparzeń i tak dalej. Biorąc pod uwagę wszystko powyższe, nie jest zaskakujące, że dziś ta usługa jest bardzo poszukiwana.\nWłaściwa pielęgnacja tatuażu to pytanie, które interesuje każdego klienta. Trudno jest podać dokładną odpowiedź, ponieważ ilu mistrzów — tyle zaleceń. Obecnie istnieje znaczna liczba tatuażystów, każdy z mistrzów używa własnego narzędzia, indywidualnych preparatów i materiałów do pracy. Aby zastosować rysunek, mistrzowie używają różnych maszyn, pigmentów i innych materiałów do tatuażu. W związku z tym wielu mistrzów ma różne zalecenia dotyczące pielęgnacji. Nie martw się, po zakończeniu pracy nad tatuażem mistrz z pewnością udzieli Ci szczegółowych porad dotyczących pielęgnacji świeżego tatuażu.\nI tak marzenie się spełniło, długo oczekiwany tatuaż jest wykonany.\nTeraz ważną kwestią jest właściwe zabezpieczenie tatuażu w ciągu pierwszych 4-5 godzin po wykonaniu. Istnieją dwie skuteczne opcje zabezpieczenia nowego tatuażu: specjalna folia i bandaż z maścią leczniczą.\nSpecjalna folia. Mówimy o folii leczniczej, która została stworzona specjalnie do pielęgnacji tatuaży. Z pomocą tej folii tatuaż goi się tak szybko, jak to możliwe, możesz wygodnie wziąć prysznic i nie martwić się o wizerunek na ciele, bez problemu możesz nosić swoje ulubione ubrania, a folia uchroni Cię również przed regularnymi opatrunkami. Ponadto nadzwyczajna folia ma wiele zalet:\nNie zakrywa dostępu tlenu do skóry, co pozwala skórze szybciej się zregenerować;\nFolia jest przezroczysta, co pozytywnie wpływa na obserwację tatuażu;\nFolię należy przykleić tylko raz na sześć dni, w tym czasie tatuaż jest całkowicie się zagoi;\nStuprocentowa ochrona przed wodą;\nFolia jest elastyczna, łatwa do zamocowania na zginanych częściach ciała;\nWykorzystanie folii. Przede wszystkim musisz wyciąć żądaną długość folii. Następnie oddziel folię od czerwonych krawędzi i rozciągnij ją na żądany obszar ciała. Musisz delikatnie nacisnąć folię na całej powierzchni tatuażu i ostrożnie przykleić, nie raniąc powierzchni skóry gwałtownymi ruchami. Folia powinna być absolutnie gładka na całej powierzchni, bez najmniejszych zagnieceń, krawędzie folii powinny wystawać o 1-2 cm poza granicę tatuażu.\nz maścią leczniczą.\nPo wykonaniu tatuażu zawsze istnieje pragnienie, aby pochwalić się nowym obrazem z rodziną i przyjaciółmi.\nWażne jest, aby zrozumieć, że Twoim głównym zadaniem jest ochrona tatuażu przed wszelkiego rodzaju bakteriami. Przez pierwsze dwa tygodnie będziesz musiała bardzo starannie dbać o wizerunek, aby w efekcie codziennie podziwiać wysokiej jakości tatuaż. Ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących pielęgnacji, które zapewni Ci mistrz tatuażu. Rzeczywiście, z powodu zaniedbania w pielęgnacji tatuażu ryzykujesz zepsuć pracę mistrza. W takim przypadku będziesz potrzebować korekty tatuażu lub całkowitego usunięcia.\nPo zakończeniu pracy nad tatuażem mistrz pokrywa obraz folią ochronną. Jest to konieczne, aby chronić leczoną część ciała przed jakimkolwiek kontaktem ze światem zewnętrznym. W końcu bakterie złapane na świeżym tatuażu mogą powodować poważne konsekwencje. Gdy tylko mistrz przyklei folię ochronną, pielęgnacja tatuażu przechodzi w twoje ręce. Ważne jest, aby zrozumieć, że nie tylko jakość obrazu, ale także Twoje zdrowie zależy od Twojej pielęgnacji.\nPo tym, jak mistrz owinie folią niezbędną część ciała, zostaniesz poinformowany, za ile godzin możesz usunąć folię i rozpocząć smarowanie tatuażu.\nZ reguły folię nie należy usuwać w ciągu pierwszych czterech do pięciu godzin po nałożeniu tatuażu, wszystko zależy od wielkości wizerunku. A więc, jak prawidłowo usunąć film i przetworzyć tatuaż.\nWstępnie dokładnie umyj ręce mydłem.\nCzystymi rękami ostrożnie usuń film z tatuażu. Na folii może zostać ślad tatuażu, jest to całkowicie normalne zjawisko, nie panikuj.\nMyjemy tatuaż zmywając chłonkę.\nTatuaż można umyć czystą wodą, można dodać mydło w płynie. Nie używaj środków zawierających alkohol w swoim składzie. Nie można używać myjek, nawet najłagodniejszych. Tatuaż należy umyć wyłącznie dłonią, delikatnie spłukując chłonkę ze skóry. Warto również zauważyć, że wraz z chłonką może się wydawać, że farba się zmywa. Nie martw się, farba pozostaje na swoim miejscu, wszystko dzieje się tak, jak powinno.\nPo umyciu nie należy wycierać leczonego obszaru.\nMożesz delikatnie osuszyć tatuaż bawełnianą gąbką do makijażu (makeup sponges), wycierając od środka tatuażu do krawędzi. Pozostaw tatuaż, aż całkowicie wyschnie.\nPo wyschnięciu nałóż maść na obszar z obrazem delikatnymi ruchami.\nJaką maść warto kupić, mistrz tatuażu na pewno ci powie. Zwykle tatuaż jest leczony Bepantenem lub Pantenolem.\nLeczony obszar musi być pokryty folią ochronną.\nMożesz użyć specjalnej folii, którą poleci mistrz tatuażu lub zwykłego filmu spożywczego. Aby zapobiec przesuwaniu się folii, przyklej krawędzie plastrem medycznym.\nTa procedura musi być przeprowadzana trzy razy dziennie (rano, dzień, wieczór), przez kilka dni, za każdym razem wymień folię na nową.\ntatuażu w pierwszych\ndniach po wykonaniu\nPierwszy, drugi i trzeci dzień to najważniejszy okres leczenia tatuażu.\nW tych dniach pielęgnacji tatuażu warto zwrócić szczególną uwagę na sterylność. Ponieważ skóra goi się i regeneruje, możesz odczuwać swędzenie, jest to normalne zjawisko. Jednak w żadnym wypadku nie można drapać tatuażu, nawet lekko.\nPodczas rekonwalescencji tatuaż pokryje się cienką warstwą, której samodzielne zdzieranie jest surowo zabronione.\nPo trzech dniach folię możesz nie używać.\nWażne jest, aby smarować tatuaż tak często, jak to możliwe i nie dopuścić do wyschnięcia skóry, w przeciwnym razie utworzy się skorupa.\nBardzo ważne jest przestrzeganie prostych zaleceń pielęgnacyjnych, w przeciwnym razie zaniedbanie w leczeniu tatuażu doprowadzi do jego dalszego usunięcia.\njeśli oderwałeś skórkę?\nCzęsto zdarza się zakłopotanie, gdy przypadkowo zaczepia się i odrywa kawałek skórki.\nW takiej sytuacji nie panikuj, ważne jest, aby na czas namaścić uszkodzony obszar tatuażu. Aby to zrobić, musisz ostrożnie usunąć limfę lub krew, która się pojawiła i namaścić obszar maścią leczniczą do tatuaży. Leczony obszar najlepiej przykryć folią lub bandażem. Smaruj uszkodzony obszar i zmieniaj folię, aż rana zostanie całkowicie zagojona. Jeśli wizerunek zostanie naruszony, powinieneś skontaktować się z mistrzem tatuażu. Najprawdopodobniej konieczna będzie korekta.\nZwykle tatuaż potrzebuje dwóch tygodni, czasem trochę dłużej, aby w pełni się zagoić.\nCzas gojenia tatuażu zależy od skali obrazu i gęstości malowania. Podczas gojenia tatuażu należy przestrzegać kilku zaleceń, aby nie zaszkodzić świeżemu tatuażowi:\nPrzez dwadzieścia dni nie warto odwiedzać łaźni, sauny ani solarium;\nPowstrzymaj się od odwiedzania siłowni przez co najmniej dziesięć dni;\nChroń tatuaż przed jakimkolwiek kontaktem ze środowiskiem zewnętrznym;\nW ciągu miesiąca powstrzymaj się od opalania;\nPodczas wychodzenia na zewnątrz używaj silnych filtrów przeciwsłonecznych;\nPrzez jakiś czas będziesz musiał zrezygnować z kąpieli, możesz tylko wziąć prysznic;\nPrzed wzięciem prysznica tatuaż należy nasmarować kremem ochronnym;\nPowstrzymaj się od napojów alkoholowych;\nJeśli to możliwe, zrezygnuj z leków rozrzedzających krew (aspiryna);\nZrezygnuj z aktywności fizycznej;\nWarto również zrezygnować z basenu w pomieszczeniach.\nJeśli zalecenia nie będą przestrzegane, tatuaż może się zaskorupić i mogą pojawić się niechciane zgrubienia w tatuażu. Doprowadzi to do złej jakości gojenia i najprawdopodobniej tatuaż zostanie uszkodzony, co spowoduje korektę obrazu lub jego usunięcie. Ważne jest, aby zrozumieć, że przestrzeganie zaleceń jest gwarancją wysokiej jakości tatuażu, który będzie Cię zachwycał przez całe życie. W procesie gojenia nie wahaj się odwiedzić tatuażysty, który kontroluje proces gojenia. Po właściwej pielęgnacji obrazu i przestrzeganiu wszystkich zaleceń tatuaż całkowicie się zagoi. Możesz bezpiecznie zademonstrować swój nowy tatuaż całej rodzinie i przyjaciołom. Przestrzegając całkowicie prostych zasad, w ostatecznym wyniku będziesz posiadaczem wyrazistego, pięknego, wysokiej jakości tatuażu.