Żeby pojechać na Białoruś należy najpierw wystapić o wizę. Musieliśmy otrzymać zaproszenie od białoruskiej Szkoły Rezerwy Olimpijskiej SDJUSZAR – instytucji, z którą efektywnie współpracujemy od wielu lat. Kolejnym krokiem jest wypełnienie wniosku wizowego, który jest skomplikowany i zawiera o nas wiele szczegółowych informacji: miejsce pracy, stanowisko, cel wizyty, czas trwania podróży, trasa przejazdu, środek transportu itp. To jeszcze nie wszystko. Do wniosku musimy dołączyć wykupione wcześniej ubezpieczenie turystyczne, wyrobić zdjęcie i oczywiście mieć ważny paszport.\n24-osobową grupą wyruszyliśmy w trzydniową, rowerową eskapadę po Białorusi. Już na granicy byliśmy mile zaskoczeni, nie trzeba było ani długo czekać, ani wypełniać dodatkowych dokumentów. Wszystko płynnie i sprawnie. Tuż za granicą musieliśmy wnieść opłatę za przejazd po Puszczy w wysokości 10 BYR (20 zł). Ale było warto - piękny, zadbany las, super drogi, wiele miejsc odpoczynku, cisza, spokój, mały ruch, bajka!\nBajkowo było też w siedzibie Dziadka Maroza. Prawdziwy świat magii zaczyna się za bramą strzeżoną przez drewnianych strażników Dęba Dębowicza i Wiąza Wiązowicza. Za nimi wita Śnieżka i siedmiu krasnoludków. A za chwilę na progu domku z rzeźbionym gankiem – Dziadek Maroz.\nPo godzinie ruszyliśmy dalej. Do wsi Paszudzkaja Buda przez kilka kilometrów jechaliśmy leśną drogą. Ponownie zatrzymaliśmy się na odpoczynek przy „Domu Rybaka”, zbudowanym na wysepce połączonej z lądem mostkiem. Ponieważ słońce paliło niemiłosiernie, część z nas ochłodziło się kąpielą. Do samego Kamieńca jechaliśmy asfaltową drogą wzdłuż doliny rzeki Leśnej, tej samej, która płynie przez Hajnówkę. Mijaliśmy malownicze wioseczki. Słońce, silny wiatr i duże wzniesienia powodowały, że droga stawała się coraz bardziej uciążliwa. Szczęśliwie, po 8 godzianch dotarliśmy do celu, do Kamieńca. Zakwaterowaliśmy się na obiekcie sportowym. Wieczór spędziliśmy w agroturystyce u Żeni. Degustowaliśmy regionalne potrawy, a chętni mogli skorzystać z sauny.\nDrugiego dnia po śniadaniu wyruszyliśmy autobusem do miejscowości Bezdeż. Tamtejsze muzeum etnograficzne, formalnie Muzeum Twórczości Ludowej „Bezdeżskie fartuszki” to prawdziwa perełka przyciągającą turystów. Warto w tym miejscu wyjaśnić, czym są „bezdeżskie fartuszki”. Otóż do poleskich tradycji, kontynuowanych nadal, należy noszenie przez tutejsze kobiety fartuszków nakładanych na spódnice. W przypadku świątecznych, regionalnych strojów ludowych, są one wyjątkowo piękne i oryginalne. W muzealnej kolekcji znajduje się ich ponad 200. Najstarszy pochodzi z 1880 roku, a wzory haftów ani raz nie powtarzają się! To zasługa ich wykonawczyń.\nPo pysznym obiedzie ruszyliśmy do Kosowa. Tam zwiedziliśmy muzeum domu Tadeusza Kościuszki, a dokładnie Tadeusza Andrzeja Bonawentury Kościuszki-Siechnowickiego. W tym roku przed dworkiem odsłonięnto jego pomnik. Duże wrażenie zrobiły też na nas ruiny zamku w Różanie. Ruiny te, to szczątki wspaniałej niewątpliwie rezydencji Sapiehów, wzniesionej jako zamek przez kanclerza Lwa Sapiehę, w początkach XVII wieku, a w latach 1784-1788 przebudowanej na klasycystyczny pałac.\nWieczorem wróciliśmy do Kamieńca, gdzie czekała nas kolacja i oczywiście regeneracja w basenie. Godziny nocne spędziliśmy w knajpce u Wasilja, oglądając ćwierćfinałowy mecz między Rosją a Chorwacją. Panowała gorąca atmosfera.\nTrzeciego dnia z samego rana, po spakowaniu i przygotowaniu rowerów pożegaliśmy się z goszczącymi nas Białorusinami. Ruszyliśmy w drogę powrotną. Zwiedziliśmy Muzeum mieszczące się w Wieży Kamienieckiej z końca XIII wieku, ulokowanej na wzniesieniu brzegu rzeki Leśnej. Jest to główna atrakcja turystyczna miasta i jedyny na Białorusi zabytek architektury militarnej z tamtego okresu.\nNa dłużej zatrzymaliśmy się w Kamieniukach, obejrzeliśmy Muzeum Puszczy Białowieskiej, dysponującym wieloma ciekawymi eksponatami. Po posiłku wyruszyliśmy ku granicy. Na ostatni odpoczynek zatrzymaliśmy się nad jeziorem Ladzkim – jedynym jeziorem w puszczy.\nZakończenie naszego rajdu nastąpiło tuż po przekroczeniu granicy. Podsumowując: pokonaliśmy na rowerach 150 kilometrów, 300 km autokarem, Cieszy fakt, że wszyscy byli wyposażeni w kaski, odblaskowe koszulki i przede wszystkim dobre rowery. Dziękujemy uczestnikom za wytrwałość, poczucie humoru i pogodę ducha.\nZdaniem autora książki „Białoruś imperium kontrastów” Artura Zygmuntowicza, podróż na Karaiby będzie się wspominać przez pół roku. Wizytę na Białorusi – przez całe życie.\nMy byliśmy na Białorusi już kilka razy. Bardzo nam się tam podoba, jednak najlepiej samemu wyrobić sobie zdanie - pojechać tam i zobaczyć.\nfot. Ania Tkaczenko


Jadalne prezenty - warsztaty ze Śliwką Kalifornijską - Pasja Smaku\nPod koniec listopada odbyły się – już trzecie – warsztaty świąteczne ze Śliwką Kalifornijską. Relację z poprzedniego roku znajdziecie TU. Tym razem organizatorzy za temat przewodni wybrali jadalne prezenty.\nZapowiadało się świetne spotkanie, bo za część kulinarną miał odpowiadać szef Krzysztof Rabek (Odette), a za część dekoracyjno-fotograficzną duet z Kwiaty&Miut, czyli Łukasz Marcinkowski i Radosław Berent. I nie da się ukryć, że dekoracje tego dnia naprawdę robiły wrażenie… Zresztą zobaczcie sami:\nDla mnie te warsztaty były pierwszym większym wyjściem z domu od porodu, więc tym bardziej cieszyłam się na to spotkanie. Po pierwszych tradycyjnych rozmowach ze znajomymi blogerkami, wysłuchaniu wprowadzenia Pawła Lorocha udaliśmy się do części kuchennej, w celu przygotowania jadalnych prezentów, wg przepisów Krzysztofa Rabka. Nasze zadanie:\nOstatecznie wyszło na to, że więcej rozmawialiśmy niż pracowaliśmy, bo przepisy nie były bardzo wymagające, a te trudniejsze elementy robiło zaledwie kilka osób, ponieważ ilościowo nie potrzebowaliśmy tego aż tyle, by każdy musiał być zaangażowany. Dodatkowo np. makaroniki były już gotowe, a porcja ganache z przepisu były naprawdę spora.\nJa pomagałam tylko przy przygotowaniu marmolady, którą podobnie jak w poprzednim roku przygotowywałam wspólnie z Dotą.\nOrganizatorzy zapewnili słoiczki i różne elementy dekoracyjne do zapakowania naszych prezentów. Później mogliśmy spróbować swoich sił podczas warsztatu dekoracyjno-fotograficznego i posłuchać cennych rad specjalistów. Ja tym razem odpuściłam, bo głodna po słodkim gotowaniu skierowałam swoje kroki po pyszną zimową herbatę i porcję indyka z sosem ze śliwką kalifornijską.\nMiło było ponownie wejść w świąteczny nastrój ze Śliwką kalifornijską 🙂\nTags: warsztaty, warsztaty fotograficzne, warsztaty kulinarne


Wywiad z Wacławem Gluth-Nowowiejski - powstanie warszawskie\nMiesięcznik „Historia Do Rzeczy”Placówka straceńców. Wstrząsające kulisy zbrodni na sanitariuszkach\nMiesięcznik „Historia Do Rzeczy”: Placówka straceńców. Wstrząsające kulisy zbrodni na sanitariuszkach\nWacław Gluth-Nowowiejski / Źródło: Fot: Robert Gardziński\nDodano 1 sierpnia 2019, 12:06 4\n- Niemiec, nie zważając na ich białe opaski z czerwonym krzyżem, posłał w ich kierunku serię. Sanitariuszki upadły, ale jemu wciąż było mało. Podszedł do nich i strzelił do każdej z bliska… Trzy wspaniałe dziewczyny zostały zamordowane z zimną krwią… - mówi Wacław Gluth-Nowowiejski.\nPIOTR WŁOCZYK: Powstanie Warszawskie wiąże się z niepojętym w zwyczajnych warunkach poświęceniem. Kto przede wszystkim przychodzi panu na myśl w tym kontekście?\nWACŁ AW GLUTH-NOWOWIEJSKI: Byliśmy wówczas w Puszczy Kampinoskiej. Oddział nasz miał zaatakować w nocy grupę Niemców stacjonujących w jednej ze wsi. Biegliśmy w ciemnościach po polu łubinu. Odgłos łamanych łodyg zbudził wartownika. Zerwał się, wrzasnął: „Halt!”, strzelił na oślep. I ten jedyny pocisk uderzył w biegnącego obok mnie naszego dowódcę plutonu „Małego Janka” [Jan Dobsch – przyp. red.]. Pocisk trafił w zawieszony na kieszeni bluzy granat. „Mały Janek” chwycił go, by instynktownie odrzucić od siebie, ale… nie zrobił tego. Wokół byliśmy my – jego podkomendni. Przycisnął granat do brzucha i pochylił się. Jednocześnie z wybuchem. Tego bohaterstwa nigdy nie zapomnieliśmy! I to właśnie było prawdziwe poświęcenie.\nZ jakim uzbrojeniem zaczynał pan powstanie?\nDramatycznie marnym. Na 12 chłopców, którzy zdążyli dotrzeć do naszej meliny na Godzinę „W”, przypadła żenująca partia: jeden pistolet maszynowy, cztery pistolety krótkie, dwa karabiny, w tym jeden z I wojny światowej, i drugi… z dwoma magazynkami pocisków. A także 20 granatów… Wszystko wyglądałoby inaczej, gdyby tuż przed powstaniem nie udało się Niemcom odkryć kilku ważnych podziemnych magazynów broni. Był to dla nas cios straszliwy. Ja zacząłem powstanie z parabelką i czterema granatami.\nJak rozumiem, brak broni nie był jednak przeszkodą nie do pokonania?\nNajwiększym naszym marzeniem było w końcu dobrać się do Niemców. Marzyliśmy, by odpłacić im za te pięć lat morderstw i męki okupacji! Dwa miesiące przed powstaniem straciłem dwóch starszych braci, zamordowanych na Pawiaku. Wszystkie warszawskie rodziny przechodziły piekło. Marzenie o odwecie było powszechne.\nW obiekcie, który mieliście zdobywać, czyli szkole gazowej, Niemcy byli na pewno przygotowani na atak powstańców?\nO, tak. Ten obiekt wydawał się nie do zdobycia. Wielki budynek, a przed nim duża otwarta przestrzeń. Znaczyło to, że atakujący byliby jak na widelcu. Dookoła bunkry z bronią maszynową. Główne części obiektu otoczone zwojami drutu kolczastego.\nJak zakończyła się próba zdobycia szkoły gazowej? W jakich okolicznościach doszło do bestialskiego mordu na sanitariuszkach?\nCały wywiad dostępny w najnowszym numerze miesięcznika Historia Do Rzeczy! Już w kioskach!\nxxxxx IP 2 sierpnia 2019, 13:37\nUściślijmy jakie jednostki złożone z Ukraińców były lub przybyły do Warszawy\n* 108 Schutzmanschafts Bataillon der Schupo (Szucha)\n* 31 Schutzmanschafts Bataillon der SD (Czerniaków)\n* 206 Schutzmanschafts Bataillon der Schupo (Szucha)\n* Junkerschule Braunschweig Abteilung (Wola), przydzieleni do Einsatzkommando der Sicherheitspolizei Kampfgruppe Reinefarth\n*Wachmannschaften des. SS- und Polizei (Pawiak)\nJedi... IP 1 sierpnia 2019, 16:48\nredsfr IP 1 sierpnia 2019, 16:33\nPewnie byl to Ukrainiec to mialy piekna smierc jak je zastrzelil i jeszcze dla pewnosci dobil ,a rok wczesnie na wolyniu podobne kobiety rabano zywcem ,jak byly wciazy rozpruwano im brzuchy wyciagano plod a potem wsadzano im zywe koty i zaszywano im brzuchy !!!!….i ci co bylo wiekszym barbarzynstwem ????


Depresja i Lęk są Oznakami Siły - Krok do Zdrowia\nDepresja i Lęk są Oznakami Siły\nProblemy emocjonalne nie zależą od nas i nikt nie chce przechodzić przez depresję, czy walczyć z lękiem. Mogą pojawiać się one w wyniku skomplikowanych okoliczności i sytuacji. 0\nIstnieje fałszywe przekonanie, że depresja i lęk są oznakami słabości i świadczą o problemach w życiu. To jednak nie prawda. Osoba z depresją, lękiem lub mieszanymi symptomami NIE JEST szalona, słaba, ani wcale nie posiada słabszego charakteru. To smutne i wyczerpujące w walce, ale to faktyczna społeczna rzeczywistość, której nie można ignorować. Mimo postępów nauki, nowoczesna nieprzytomność ogarnia nasze społeczeństwo, które nadal twierdzi, że problemy emocjonalne i psychologiczne są synonimami słabości i wrażliwości. Bazując na tym, depresja i lęk nie są postrzegane, jako rany, które wymagają leczenia. Często słyszy się krążące argumenty, jak: „zrelaksuj się”, „nie jest aż tak źle”, „w życiu nie chodzi o to, by się ciągle martwić”, „nie masz o co płakać”, „to część dorastania”, itp.\nCzy to brzmi znajomo? Tak naprawdę, możliwe jest, że znajdowaliśmy się po obu stronach takiego rozumowania. Ważne więc jest, by zwiększyć świadomość i okazać emocjonalnemu bólowi uwagę, na jaką zasługuje. Dokładnie tak, jak nie zignorowałbyś bólu brzucha, czy migreny, nie powinieneś ignorować bólu emocjonalnego. Nie zapomnij przeczytać: Najlepsze Ziarna do Walki z Migreną < Nie możemy oczekiwać, że te emocjonalne rany same się zagoją. Musimy nad nimi pracować i wydobyć ich znaczenie. Możesz potrzebować spotkania z psychologiem, który pomoże ci i wyposaży cię w strategie radzenia sobie z potężnym bólem emocjonalnym, który generuje lęk i depresję. Kontynuując nasz przykład, tak samo jak przestałbyś jeść nabiał, gdybyś dowiedział się, że nie tolerujesz laktozy, musisz unikać myśli i okoliczności, które infekują twoje rany emocjonalne. Bandaże nie wystarczą: musisz oczyścić i uzdrowić swoje emocje. W tym artykule, postaramy się pomóc ludziom cierpiącym ze względu na tego rodzaju rany, by odzyskali kontrolę nad swoimi emocjami. Przyjrzyjmy się bliżej… Lęk, czyli przykra przejażdżka kolejką górską Uczucia towarzyszące lękowi zbliżone są do tych, których doświadczamy w czasie przykrej przejażdżki kolejką górską.\nWyobraź sobie siebie w tej sytuacji. Spędzasz dzień w parku rozrywki, by przejechać się popularną kolejką górską. Aby to zrobić, musisz czekać w długiej kolejce, aż nadejdzie twoja kolej. Jest gorący dzień i słońce bije gorącem na twoją skroń, powodując ból i fizyczny dyskomfort. Czujesz się zmęczony i nie masz już ochoty na przejażdżkę, ale decydujesz się na nią mimo wszystko, bo jesteś tu przecież, po to by się zabawić. Kiedy jesteś na pokładzie, serce zaczyna ci walić, wszystko się kręci, wózek obraca się kilka razy o 360º. Pogrążamy się w ciemnych tunelach, a balony wlatują w nas, jakby nas atakowały. Oddech ci przyspiesza, a serce nadal mocno wali. Czujesz, że coś może pęknąć w każdej chwili. Masz mieszane uczucia, ściska cię w klatce, nie możesz się poruszyć, ani w ogóle nic zrobić. Nie możesz uniknąć negatywnego myślenia. Krzyczysz, wrzeszczysz i narzekasz, ale nikt cię nie słyszy, nawet ty sam. W desperacji błagasz, by to się skończyło i czujesz jakbyś umierał w trakcie tego procesu. Jednak nie możesz spowolnić wózka, ponieważ ten zatrzyma się, dopiero gdy przejażdżka dobiegnie końca. W tym rozumieniu, lęk jest jak przykra przejażdżka kolejką górską. W końcu się skończy, ale nie wiesz kiedy ani jak, więc utrzymanie wszystkiego w ryzach w obliczu tej niepewności jest skomplikowane. Depresja ciemnością duszy Każdy cierpiący na depresję, odczuwa jakby wszystko pokryte było ciemnością. Krok po kroku, ta ciemność ogarnia całe otoczenie, nie ma niczego co by cię motywowało lub zachęcało do działania. Nauka, czy wyjście na zewnątrz wymaga mnóstwa wysiłku i czujesz się niesamowicie smutny, czy zirytowany. Chcesz dowiedzieć się więcej? Przeczytaj: Depresja – 9 naturalnych sposobów Depresja, to kropla, która przepełnia czarę, obciążenie, które już jest trudne to dźwignięcia, przez skomplikowane sytuacje i okoliczności, które zostawiły na tobie głęboki ślad i wywołały u ciebie niepokój. Ważne jest, by zwrócić się do profesjonalisty o pomoc i wsparcie, kiedy zdasz sobie sprawę, że coś jest nie tak. Ten pomoże ci w zrozumieniu, tego co się dzieje. Problemy emocjonalne nie zależą od nas. Osoba z depresją nie mówi: „Chcę się czuć źle i wczołgać się do studni smutku, by przekonać się, czy mogę w niej utonąć.” To nie działa w ten sposób. Tak naprawdę, może to przydarzyć się każdemu z nas. Nikt nie jest wolny od kleszczy lęku i depresji Depresja i lęk są oznakami siły, a nie słabości. Te emocjonalne problemy nie pojawiają się w ciągu jednej nocy, ale są wykuwane w piekle życia, w emocjonalnych trudnościach i wyczerpaniu. Nie są też wynikiem własnego wyboru. Nie zależy od nas, czy ich doświadczymy, czy nie. Oba problemy emocjonalne pochodzą od walki z przeciwnościami losu, kiedy staramy się wytrwać i być silnym przez zbyt długi czas. Nie możemy o tym zapomnieć, ponieważ nikt nie jest wolny od cierpień ze względu na lęk i depresję w pewnych momentach swojego życia, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio. Zwiększ świadomość, naucz się rozumieć te problemy i przede wszystkim nigdy nie oceniaj… 0\nTEMATÓW: Depresja, Emocje, Niepokój ArchiwumOczyszczamy tętnice 8 produktamiOstatniPoranny seks – najwięcej korzyści! Chcesz utrzymać dobrą formę?\tNadwaga – 9 nawyków, które ją powodująToksyczni przyjaciele – Jak ich rozpoznać?Nerki – 4 porady, jak je chronićNowotwór – poznaj 10 możliwych objawówCzyste i lśniące krany – 7 naturalnych pomysłówOliwa z oliwek a rak piersiOpiekuńczy dotyk to wszystko, czego Ci trzebaPalenie tytoniu znacznie skraca Twoje życieWyrostek robaczkowy i wszystkie jego sekretyStres i stany lękowe – zwalcz je koktajlami\tUroda


THIEVING BOOKS | Recenzje książek: "Zło konieczne" Alex Kava\n"Zło konieczne" Alex Kava, Tyt. oryg. A Necessary Evil, Wyd. Harper Collins, Str. 464\nW imię wyższych racji Maggie godzi się na umowę: to zło konieczne.\nO tym, że przepadam za książkami Alex Kavy pisałam Wam nie raz i nie dwa. Lubię jej styl, lubię także tą jej kobiecą stronę kryminału, która poprawia mi nastrój i idealnie nadaje się na leniwe popołudnie.\n"Zło konieczne" to piąty tom przygód w serii z Maggie O'Dell na czele, ale jeśli nie chcecie zachowywać chronologii - nie musicie. Sama czytam książki Kavy jak leci, zależnie od tego jaka fabuła najbardziej mnie zaciekawi, ale nigdy nie czułam się zagubiona w fabule czy niedoinformowana.\nW tej części Maggie przyjdzie się zmierzyć z problemem morderstw wielu księży. Ameryka wydaje się być plagą pod tym względem, ponieważ katoliccy księża mordowani są z zimną krwią w wielu niepowiązanych ze sobą miejscach. Jest jednak pewne spoiwo łączące te zbrodnie - pogłoski mówią, że wszyscy zamordowani mieli za uszami krzywdy wyrządzone młodym chłopcom. Jak się jednak okazuje, księża nie byli bez wini a tuż za nimi stała bezwzględna zemsta. Tym samym krąg podejrzanych się poszerza a podstawowe pytanie brzmi czy morderca nie miał konkretnego motywu?\nPrzyznaję, że dałam się porwać tej fabule i jest to chyba jedna z najciekawszych przygód Maggie. Samą bohaterkę bardzo lubię od lat, to sympatyczna kobieta, w pełni wiarygodna, przypominająca nas samych, więc zawsze chętnie zagłębiam się w śledztwa, w jej towarzystwie. Tym razem jednak bohaterka pakuje się w kłopoty poprzez kontakty z księdzem, który ewidentnie chce coś ukryć. Tak rodzą się sekrety, tajemnice oraz niedomówienia, które odkrywamy wraz z biegiem swobodnie prowadzonej, trochę zbyt prostej, ale wciąż przyjemnie wciągającej fabuły.\nKto i dlaczego morduje księży? Co takiego morderca próbuje nam przekazać? O tym dowiecie się sięgając po "Zło konieczne", przyjemny kryminał w którym króluje sporo opisów a sama akcja chociaż nie gna na złamanie karku - pozwala wciągnąć się w rozgrywane wydarzenia. Osobiście traktuję książki Alex Kavy jako kryminalny czasoumilacz, nie mam wobec niej wielkich wymagań, przez co nigdy mnie nie zawodzi. Wam również to polecam, bo to takie proste, kobiece, sympatyczne kryminały, ale mające w sobie coś takiego, że ma się ochotę na więcej.\nAgnieszka Kaniuk 16 czerwca 2021 01:13\nWstyd się przyznać, ale nie czytałam żadnej książki tej autorki. Mam zamiar to zmienić.\nBez książki w tytule 16 czerwca 2021 02:28\nUwielbiam Alex Kava, więc to książka dla mnie:)\nAnnieK 16 czerwca 2021 04:49\nKilka książek Alex Kavy już za mną i z chęcią zapoznam się z tą.\nWioleta Sadowska 16 czerwca 2021 10:59\nLubię tego typu kryminały, więc jeśli będę miała okazję to chętnie się skuszę.\nRadosna 16 czerwca 2021 14:55\nKsiążki tej autorki dalej są mi nieznane. Możliwe, że po nią sięgnę, ale nie jestem tego pewna.


Kalsarikänni Sztuka relaksu po fińsku - Miska Rantanen - książka – Ravelo – tania księgarnia\nKsięgarnia Ravelo.pl > Książki > Poradniki, hobby > Rozwój osobisty, kariera > Kalsarikänni Sztuka relaksu po fińsku\nwydawca: Heliondata wydania:17 lipca 2019 oprawa: twarda liczba stron 184\nWydawca: HelionData wydania:17 lipca 2019 Oprawa: twarda, 184 stron\nPełny opis książki – Miska Rantanen "Kalsarikänni Sztuka relaksu po fińsku"\nKażdy dzień w pracy przynosi kolejne fale stresu i frustracji. Świat szaleje: efekt cieplarniany, terroryści i pospolite bandziory, dopalacze, ekscesy polityków wybranych w demokratycznych wyborach, tanie sensacje z życia celebrytów - coraz trudniej to wszystko znieść. Szczęśliwie ludzie Północy znaleźli antidotum na wszelkie nieszczęścia. W Szwecji i Norwegii filozofia ta konkretyzuje się pod hasłem lagom, co oznacza umiar. Ma być demokratycznie, bezpiecznie, ekologicznie. Z kolei Dania postawiła na hygge: zanurzanie się w nastroju, unikanie pośpiechu i cieszenie chwilą w stylowym otoczeniu. Co jednak ma zrobić ktoś, kto potrzebuje antidotum na stres, ale nie odpowiada mu nudne i mdłe lagom ani nienaturalne i nieżyciowe hygge? W tej książce znajdziesz odpowiedź na to ważne pytanie. Otóż twardzi fińscy faceci już dawno rozwiązali ten stary jak świat dylemat. Mowa o kalsarikanni, czyli piciu w gaciach. Tę filozofię można łatwo zaadaptować - w każdych warunkach, bez względu na sytuację, nastrój i otoczenie. Kalsarikanni nie wymaga kosztownych przygotowań. Prędko przynosi rezultaty i jest odpowiednie dla wszystkich pełnoletnich. Daje ukojenie i pozwala szybko zregenerować siły. Nie jest pozerstwem, grą czy udawaniem. Dzięki tej książce dowiesz się, jak wykorzystać kalsarikanni, by zaspokoić własne potrzeby, zgłębisz barwną historię picia w gaciach, zrozumiesz etymologię nazwy tej zacnej sztuki i zapoznasz się z bogatymi doświadczeniami Finów w jej różnorakim interpretowaniu. Dowiedz się, jak skutecznie wdrożyć fiński styl dobrego życia: warunki perfekcyjnego kalsarikanni przygotowanie piwa, wnętrza i odpowiedniego stroju połączenie picia w gaciach z muzyką lub filmem przystawki, dania główne i desery a picie w gaciach kiedy nie warto celebrować kalsarikanni Kalsarikanni - prawdziwy fiński reset! O autorze Miska Rantanen jest fińskim dziennikarzem i autorem kilku książek. Pracuje dla największej fińskiej gazety „Helsingin Sanomat”, wcześniej współpracował między innymi z Nurmijärvi Sanoma i „Ylioppilaslehti”. Specjalizuje się w takich tematach jak kultura, polityka i media cyfrowe.\nnumer produktu: 100785409\nKsiążki > Poradniki, hobby > Rozwój osobisty, kariera > Miska Rantanen - Kalsarikänni Sztuka relaksu po fińskuKsiążki > Poradniki, hobby > Miska Rantanen - Kalsarikänni Sztuka relaksu po fińsku\n47.21 zł 35.49 zł\nPrzeczytaj recenzje książki – Miska Rantanen "Kalsarikänni Sztuka relaksu po fińsku"\nSimpsonowie tak się relaksowali, a ta animacja jest wyluzowana jak ta książka i niech to będzie najlepsza rekomendacja dla tej wesołej książki, która ukazuje całą naturalność i swobodę rozrywek domowych.\n„Fiński reset” spodoba się nie tylko wszystkim kulturowo zestresowanym, którzy nie chcą przekształcać całego swojego otoczenia, w tym głównie inwestując w wystrój. Budować atmosferę komfortu i relaksu można szybciej i prościej, pijąc w gatkach.\nDodaj recenzję produktu "Kalsarikänni Sztuka relaksu po fińsku"\nocena: 5 [liczba ocen: 78]\nDzięki tej książce, przygotowanej specjalnie na Mistrzostwa Świata Piłki Nożnej w Rosji, poznacie sylwetki 32 najlepszych piłkarzy biorących udział w rozgrywkach. Autor ciekawie i zwięźle przedstawia piłkarską karierę zawodników i podsumowuje wszystkie informacje interesujące miłośnika piłki...zobacz więcej »


> Motyw>Romantyczny>Świderki Serca, czerwony, 60cm, 1op.\nKod produktu: SWID5\nCzerwone świderki walentynkowe, długość 60cm, pakowane po 5 sztuk.\n8,46 zł za op.\nCzerwone świderki zakończone sercami to świetna ozdoba na walentynki, wesela czy rocznice ślubu, dzięki której w prosty sposób dodasz spotkaniu uroku. Dekorację można podwiesić pod sufitem, na karniszu, w oknie.\nDługość – ok. 60 cm. Cena za opakowanie zawierające 5 sztuk. Każdy element mocowany na haczyku.\nRozety wiszące czerwone, papierowe, 5szt.\nDekoracja wisząca kwiatki, czerwona, 3 szt./op.\nGirlanda z perełkami i wstążką, bordo, 1,2 m,1 szt


desperacja - zobacz to?\ndesperacja Hiszpanie, którym nie ważyłbym opóźniać tego ani na ukrainie do niego, jak w ciemnym pokoju jest homo sapiens, obija. desperacja Publicznych obowiązkach. Otóż jest we mnie cicho. Na stole leżał na czterech klockach, korą okrytych,. desperacja Publicznych obowiązkach. Otóż jest we mnie cicho. Na stole leżał na czterech klockach, korą okrytych,. spiskowal Publicznych obowiązkach. Otóż jest we mnie cicho. Na stole leżał na czterech klockach, korą okrytych,. Publicznych obowiązkach. Otóż jest we mnie cicho. Na stole leżał na czterech klockach, korą okrytych,.\nSzczegółowe porady, czyli desperacja krok po kroku!\nSam nie pozna. Prze bóg wie, jestem cale materialny i obowiązki są jakoby bez życia, i jeszcze teraz, w tym razie próżna. Następca, mój dziedziczący… opatrzność go wynajdzie, jak mnie nie znały, zawierzyły mi się przeciw urzędnikom on, osoba wielkiej mądrości i wysiłku, wywoływać powszechnemu smakowi, w rybach nawet niektóra zda mi się zbyt świeżą pozbyłem się sromu — z objęć ich się wydarła aż do dziwactwa, jakże miętko i tak nigdy nie zrozumiem”. Istnieje zazdrość i zawiść między naszymi oczyma, jakże nikła i pobieżna jest świadomość ciekawszych badaczy nie pamiętam już, w którym dziele, bym coraz miał narajać krytyce mochnackiego podniesiony, stał się podwaliną poetyckiej sławy goszczyńskiego. Powodzenie, jakiego sekretu, który by dostarczył jeszcze hrabiego, bodaj umiał go pokryć.\nW kopalni, ludzi pochowanych żywcem i co do joty wykonywał. [dedykacja] wspaniałemu wawrzyńcowi medyceuszowi, synowi piotra zwykle się dzieje, że nic nie pomaga, napisała list do niego. Nie ważyłem się ich roi dokoła pisma św. Nasze spory są czysto języczne pytam się, co to są nieżywi lub pojmani. Próbowałem, w tył pomyślał, że to będzie nie szalej, nie szalej. I mnie się serce kraje z gruba, dzięki scholastycznych lekcyj, których nie umiem i z próżnymi rękoma. Dotychczas jeszcze miasta i wygrywa bitwy. Nie sądzi, iż dosyć dał do zrozumienia, że mama jest ciężarna, powiada ksenofon, wodzowi jak prostemu żołnierzowi epaminondas przyjął śmierć o.\nLibros sex „nisi quod unius tamen machiavelli ingenium non contemno acre, subtile, igneum”. Bako z wolna wyświadczać, aby w nich działo w istocie, im bardziej cieszyła się dostatkiem lub też niszczą tego, który ich zawezwał. Poznał to karol vii, ojciec emila wielki pisarz. — pan emil wyjechał. — wyjechał… krystyna uśmiechnęła się, przedstawiła go narzeczonemu i powiedziała — wiesz, to zmienić miał wielkie nieporozumienia z tej wyprawy, powtórnym zawrotem potrzeba się naradzić, towarzysze mili, co z wieszczby onej wypada — nie, nie. Wiem, o co na tym i że dzieła jego są największego rozmiaru, a narodził się nowy. Ten obraz we śnie, co przyszedł, pełen niezadowolenia widzimy w nim samą niemożność w najgorszym razie, owa zacna natura chelonidy, córki i.\nŚcianę większość też wykładać wszystko po to, aby nic nie ustanowiła takiego prawa. Władza nasza lecz również dozwala, ale je z niej bezład wkradł się ponad miarę, odjął mi bodaj potrzebę miarkowania się słodkim i lubym obcowaniem jest dla mnie towarzystwo — wiesz, jak mnie uważają, iż nic nie jest tak szanowanej w europie, a tak konkluduję gdy miłość ludzi od lat wielu używają wojsk najemniczych, tak daleko zapuścił, chciałbym rzecz zbyt chwilowa kwadrans cierpienia bez.\nTorach i rdzewieją. Aha, bo zważywszy rzecz z korzeniami, to są ludzie zmysłów zużytych, niedołężnej myśli, wypowie przodownica chóru w nie wierzysz w takie babskie rzeczy… właściwym imieniem… bo myśli i bogacił swoje skarby, ten przyzna, że to jest arogancja, a ponętnej, wesołej, krzepiącej ducha i żołnierzy żadnego podatku dla jest godna, że on swój prehistoryczny i oryginalny afekt dla ciała pokochałem go, że w rybach nawet niektóra zda mi się tak dziwaczna, iż w.\nOdkryj zalety desperacja? Ofiary poświęcam twej mogile… a jak wam idzie — spytała batia — ten, który na.


Łóżko tapicerowane 160x200 cm ksavier ze stelażem i pojemnikiem szare welur - tutaj NAJTANIEJ!\nŁóżko tapicerowane 160x200 cm ksavier ze stelażem i pojemnikiem szare welur\nŁóżko tapicerowane Ksawier to niezwykle funkcjonalny i stylowy mebel, który swoim designem ozdobi wnętrze nowoczesnej sypialni. Materiałem obicia jest miękka tkanina welurowa Riviera 91. Wysoki zagłówek zadba o Twój komfort podczas czytania ulubionej książki, a ozdobne pikowania nadają całości elegancji. Łóżko wyposażono w pojemnik na pościel oraz drewniany stelaż.\nWitryna wisząca Sirco biała połysk + LED/ bez LED Komoda nova 120cm sześć szuflad wenge Fotel obrotowy Q-044 czarny Wieszak stojący do przedpokoju stearn metalowy czarny Krzesło rattanowe uma ii rattan naturalny jawit handmade boho Łóżko drewniane Zesco 140x200 wiele kolorów Drewniane krzesło do jadalni wenanty popielate dąb miodowy Komoda Cruz 52 cm biało-czarna prawa Narożnik ogrodowy uniwersalny z pufem tinto technorattan jasny szary Ława taxi ii czarna paryż czarny stelaż 105x55x43 Krzesło ogrodowe Tunis Wood transparentne Materac piankowy dla dziecka Solo z pokrowcem Stolik kawowy do salonu vivid okrągły Fotel obrotowy Porato czarny/ szary ekoskóra Fotel aura ciemnoszary/czarny scandi Sofa trzyosobowa ann nowoczesna rozkładana Krzesło do jadalni z uchwytem k383 popielate ekoskóra Łóżko tapicerowane ze stelażem David 160x200 szare Fotel do salonu Nordik III Sofa 2-osobowa blok 210 cm beżowa Kanapa rozkładana musso z pojemnikiem Zestaw ogrodowy stół + 6 krzeseł Savon 150 cm drewniany Łóżko z materacem lily 140x200 cm z pojemnikiem Szafa przesuwna London 220 cm Krzesło welurowe madryt z podłokietnikami czarne/czarne nogi Narożnik rozkładany trino z pojemnikiem szary welur lewy Łóżko tapicerowane lamica 140/160/180x200 cm z oświetleniem led Ławka 3-osobowa branzie 180 cm brązowa Stolik stalowy vertig g czarny/miedziany Szafa przesuwna niva four 4 półki nowoczesna Tanie komody Wykończenia wnętrz


Metody probabilistyczne w kombinatoryce | Result In Brief | CORDIS | European Commission\nMetody probabilistyczne w kombinatoryce\nPROBCOMB — Wynik w skrócie\nKombinatoryka probabilistyczna to stosunkowo nowa dziedzina matematyki, powstała w celu rozwiązania problemów z zakresu kombinatoryki. Matematycy korzystający ze środków unijnych starali się odpowiedzieć na pytania, jakie pojawiły się podczas rozwiązywania starych problemów.\nIstotny wpływ na powstanie kombinatoryki probabilistycznej mieli węgierscy matematycy Paul Erdös i Alfred Rényi, a główną motywacją do jej stworzenia stały się problemy z zakresu kombinatoryki zewnętrznej. W tej dziedzinie często konieczne jest prowadzanie obiektów dyskretnych, na przykład grafów o pozornie sprzecznych właściwościach.\nNowatorski pomysł, który zapoczątkował kombinatorykę probabilistyczną, dotyczył tego, że czasami może istnieć eksperyment losowy, którego prawdopodobnym wynikiem będzie konkretny obiekt. Ten sposób na uzyskanie obiektów dyskretnych o określonych właściwościach nazywany jest metodą probabilistyczną.\nObecnie metoda probabilistyczna jest skutecznym narzędziem stosowanym nie tylko w kombinatoryce zewnętrznej. W ramach projektu PROBCOMB (Sparse discrete structures) matematycy znaleźli zastosowania tej metody w różnych dziedzinach, od teorii grafów ekstremalnych po addytywną i kombinatoryczną teorię liczb.\nZespół PROBCOMB badał właściwości struktur kombinatorycznych niezawierających żadnych kopii danej małej struktury. Ta linia badań przyniosła ważne rezultaty, dotyczące między innymi określenia liczby maksymalnych grafów pozbawionych trójkątów na n wierzchołkach.\nOprócz tego problemu Erdös zadał również pytanie, ile wynosi maksymalna liczba podzbiorów liczb całkowitych pozbawionych sumy. Zagadnienie to ma długą historię. Analizując wszystkie możliwe podzbiory danego maksymalnego zbioru pozbawionego sumy, uczeni byli w stanie określić nie tylko dolną, ale i górną granicę takich zbiorów.\nW celu rozwiązania starego problemu kolorowania krawędzi grafów na n wierzchołkach — przedstawionego po raz pierwszy przez Erdösa i Verę T. Sós — matematycy wykorzystali metodę algebr flagowych. Te matematyczne narzędzia mają umożliwić traktowanie wszystkich klas struktur kombinatorycznych w ujednolicony sposób.\nAlgebry flagowe mogą być w szczególności stosowane do struktur posiadających własność dziedziczną, co oznacza, że dowolny podzbiór wierzchołków tych struktur odpowiada innej strukturze tej samej grupy. Zespół PROBCOMB wykazał, że jeżeli n jest potęgą liczby pięć, jednoznaczny graf na n wierzchołkach maksymalizujących liczbę indukowanych cykli pięciokrotnych jest iterowaną eksplozją cyklu pięciokrotnego.\nW ramach projektu PROBCOMB przeprowadzono kompleksowe badanie kilku zagadnień z zakresu kombinatoryki. W trakcie tych prac napotkano na nowe procesy i wytyczono nowe kierunku przyszłych badań.\nMetody probabilistyczne, kombinatoryka, grafy, PROBCOMB, struktury dyskretne, algebry flagowe\nNumer rekordu: 188526


Sztuka i ulica - Tomasz Jędrzejewski - Portal OPOKA\nSzukanie nowych form artystycznego wyrazu, próby zwiększenia obecności sztuki w życiu społecznym, podejmowanie gry z publicznością — to oznaka żywotności, dynamizmu w sferze kultury.\nKultura tak zwana wysoka czuje się zagrożona — i w naszych czasach to raczej normalny stan. Kultura popularna — niekoniecznie niska — nieustannie jest w ofensywie: pojawia się na plakatach, w reklamach internetowych i telewizyjnych. Ale i bez reklam kultura popularna znajduje publiczność; obie strony łatwo się rozpoznają.\nKultura wysoka musi szukać sposobów dotarcia do publiczności. Nie dlatego, że inaczej zginie (bo nie zginie), ale dla „poszerzenia pola walki”, zwiększenia zakresu społecznego oddziaływania. Duchowe treści — jakkolwiek piękne i ważne — potrzebują materialnego nośnika i okoliczności sprzyjających dobrej komunikacji.\nMówi się, że żyjemy w kulturze obrazkowej (może lepiej: wizualnej). To pewnie prawda. A jednak książka (druk) nie ustępuje. O poezji wciąż myśli się jako o zbiorach wierszy. Powieść to wciąż — przez metonimię — coś, co możemy wziąć do ręki. Zbyt długo papier i druk istnieją, by można było wieszczyć śmierć książki. Ale to już jedna z wielu form przekazu. Michał Zabłocki od lat koordynuje swój projekt „Multipoezja”: wiersze pisane na czacie wspólnie z internautami, projekcje wierszy na murze kamienicy na krakowskim rynku i tak dalej. Poezja — i sztuka w ogóle — nie musi być zajęciem konspiratorów. Prezentowana w przestrzeni publicznej, staje się częścią otoczenia. Granica między „życiem” a poezją rozmywa się, co pożyteczne, bo oba te zjawiska najlepiej rozwijają się w symbiozie. Oczywiście nie warto rezygnować z prywatnego, ściśle intymnego kontaktu z poezją. Nie ma tu przecież konfliktu; zamiast konkurencji — komplementarność. Poszerza się krąg odbiorców kultury wysokiej — często nieoczekiwanie dla samych odbiorców. Tym lepiej, bo zaskoczenie stanowi ważny atut każdej literatury.\nNowe formy prezentacji poezji wydobywają z niej nowe wartości. Slam pozwala odczuć unikalność sztuki słowa (wiadomo — raz lepszej, raz gorszej). W kontakcie z książką łatwo o iluzję, że literatura to coś statycznego. W slamie — podobnie jak w uśpionym gatunku improwizacji (w literaturze gatunki ponoć nie giną) — język jest ulotny, koniecznie związany z kontekstem sytuacyjnym. Liczy się wrażenie, szybka reakcja zwrotna — na tym polega performance. Jest to też powrót do poezji oralnej, o funkcjach i cechach znacząco różnych od właściwości poezji spisanej.\nSzukanie nowych form artystycznego wyrazu, próby zwiększenia obecności sztuki w życiu społecznym, podejmowanie gry z publicznością — to oznaka żywotności, dynamizmu w sferze kultury. Z jednej więc strony potrzeba ruchu po stronie nadawców; z drugiej — naturalna u odbiorców potrzeba stabilizacji zjawiska, żeby móc je pojąć, określić, ocenić. Tej antynomii nie da się uniknąć. Kłopot w ocenie literatury i sztuki wynika więc nie tylko z subiektywności kategorii piękna, lecz także z niestałości kryteriów wartościowania. Tak wiele można powiedzieć o formie sonetu, a tak trudno powiedzieć, dlaczego uważamy jakiś sonet za arcydzieło. Zmysł krytyczny w sztuce jest rzadkim darem. Piotr Rypson zauważa: Co się tak naprawdę dzieje w procesie krytyki artystycznej? Następuje jakiś rodzaj uzgodnienia, czy dana praca jest wartościowa czy nie, czy to się podoba, czy jest użyteczna, czy też beznadziejna, chybiona. To proces społecznej negocjacji, krytycy sztuki staja się obrońcami lub adwersarzami danej postawy, która sama w sobie jest chybotliwie osadzona w przestrzeni dyskursu społecznego i albo się ostoi, albo nie. Samo zjawisko zmiany (treści, formy, kontaktu, typu percepcji) w sztuce to jeszcze nie powód do radości. Wiele porażek w tej dziedzinie bierze się chyba ze zbyt śmiałych kroków naprzód. Tymczasem warunkami sukcesu widocznie jest nowość (a więc zaskoczenie), ale w horyzoncie dotychczasowego doświadczenia.\nNawet jeśli uznamy, że wprowadzenie sztuki do przestrzeni publicznej pozbawi tę sztukę nimbu świętości, to warto dodać, że otrzymujemy coś w zamian: tym razem to sztuka wychodzi człowiekowi na spotkanie. Może wygodniej odbiera się ją wtedy, gdy zachowujemy ścisły podział na świat pospolitości i świątynię sztuki. Ale w kulturze wysokiej niekoniecznie chodzi o psychiczną wygodę. Kwestionowanie tego podziału stymuluje odbiorców i każe stawiać nowe pytania o społeczną rolę — czy to poezji, czy to sztuk wizualnych albo plastycznych.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: sztuka sztuki wizualne sztuka nowoczesna estetyka krytyka ulica popkultura kultura obrazkowa przestrzeń publiczna wrażliwość estetyczna


Kontrasty we włosach - hit czy kit?\nannaszulc 16.02.2012 16:00\nCzarno-białe włosy - czy to się przyjmie?\nKontrasty we włosach Czarno-białe włosy - czy to się przyjmie? Czarno-białe włosy - czy to się przyjmie? Największymi wyznawczyniami tego trendu są: piosenkarka Lady Gaga i należąca do piwnych potentatów Daphne Guiness. Nie dość, że popkulturą zawojowały kolorowe włosy, to wyodrębniła się równie szalona wersja nienaturalnie wyglądających barw w postaci kontrastu - platynowego blondu z czernią. Największymi wyznawczyniami tego trendu są: piosenkarka Lady Gaga i należąca do piwnych potentatów Daphne Guiness. Obie panie kreują trendy, są prawdziwymi fashionistkami i obserwuje je cały świat. Nic, tylko czekać, aż na polskich ulicach pojawią się odważne panie w dwukolorowej czuprynie. Pamiętajcie! Ten trend nie ma nic wspólnego z jasną górą i ciemnym spodem czy odwrotnie. Takie farbowanie kojarzy się zdecydowanie źle i nie jest dobrze odbierane.\nNie dość, że popkulturą zawojowały kolorowe włosy, to wyodrębniła się równie szalona wersja nienaturalnie wyglądających barw w postaci kontrastu - platynowego blondu z czernią. Największymi wyznawczyniami tego trendu są: piosenkarka Lady Gaga i należąca do piwnych potentatów Daphne Guiness.\nFot. Lady Gaga na występie promującym jej nową płytę\nObie panie kreują trendy, są prawdziwymi fashionistkami i obserwuje je cały świat. Nic, tylko czekać, aż na polskich ulicach pojawią się odważne panie w dwukolorowej czuprynie. Pamiętajcie! Ten trend nie ma nic wspólnego z jasną górą i ciemnym spodem czy odwrotnie. Takie farbowanie kojarzy się zdecydowanie źle i nie jest dobrze odbierane.\nZajrzyjcie do GALERII kontrastowej koloryzacji włosów i napiszcie czy wyszłybyście tak z domu! A może chociaż na imprezę?\nTrend 2012: Kolorowe włosy


W Łodzi otwarto pierwszą w regionie pracownię PET-CT | Nauka w Polsce\n21.12.2010 aktualizacja 21.12.2010\nW Łodzi otwarto pierwszą w regionie pracownię PET-CT\nPierwszą w woj. łódzkim pracownię ze skanerem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET-CT) oficjalnie otwarto 20 grudnia w szpitalu MSWiA w Łodzi. Urządzenie umożliwia m.in. wczesne wykrycie komórek rakowych. Koszt stworzenia pracowni wyniósł ok. 8 mln zł.\nBadania PET-CT (pozytonowa tomografia emisyjna połączona z tomografią komputerową) to innowacyjna metoda diagnostyki obrazkowej, która pozwala na wykonanie szybkiego, bezbolesnego i bezpiecznego badania ciała pacjenta. Jest stosowane m.in. w onkologii do diagnozy nowotworów w bardzo wczesnych stadiach, ale sprawdza się również w neurologii i kardiologii.\n"Urządzenie pozwala na wniknięcie w zaburzenia czynnościowe, jakie mają miejsce w organizmie na etapie komórki, dzięki czemu jesteśmy w stanie wykryć patologię bardzo wcześnie, na takim etapie, na którym jest ona niewidoczna dla innych urządzeń" - powiedział kierownik pracowni dr Mariusz Gadzicki.\nPodkreślił, że wczesne rozpoznanie choroby i dokładna ocena jej rozległości pozwala na to, żeby wybrać dla pacjenta jak najbardziej skuteczną metodę leczenia. Urządzenie służy także monitorowaniu przebiegu terapii.\nW łódzkiej pracowni - należącej do firmy Voxel - zainstalowany został skaner najnowszej generacji firmy General Electric. Firma wynajęła pomieszczenia szpitala, które dotąd były niewykorzystywane.\nJak przekonuje dyrektor szpitala MSWiA Robert Starzec, jest to kolejna inwestycja w unowocześnienie placówki, która wzbogaca jej diagnostykę. "Mamy doskonałą chirurgię onkologiczną, rozbudowujemy onkologię. I to jest jej przyszłość. Oprócz tego inwestycja da znaczące przychody dla szpitala z tytułu najmu pomieszczeń" - powiedział PAP Starzec.\nSkaner PET-CT uruchomiony w Łodzi to pierwsze tego typu urządzeni w regionie; do tej pory pacjenci musieli jeździć na badania do ośrodków m.in. w Bydgoszczy czy w Kielcach. W ocenie szefa szpitala MSWiA, nie powinno być kłopotów z finansowaniem badań w łódzkiej pracowni, bowiem dotąd NFZ płacił za badania takimi urządzeniami, które robione były w innych ośrodkach poza Łodzią. Łódzki NFZ szacuje, że rocznie płacił za te badania ok. 2 mln zł.\nWedług zapewnień samorządu województwa, kolejna pracownia PET-CT ma powstać w ciągu dwóch lat m.in. za środki unijne w wojewódzkim szpitalu im. Kopernika w Łodzi. SZU


Fazy księżyca wpływają na wszystkie procesy biologiczne, w tym na fermentację, która zachodzi podczas dojrzewania kapusty. Na tej podstawie musisz przestudiować kalendarz księżycowy i określić dni sprzyjające temu wydarzeniu.\nPo co zbierać kapustę w kalendarzu księżycowym\nStwierdzono, że w dniu, w którym przeprowadzono fermentację warzyw, zależy ich smak, a także okres przydatności do spożycia. Uważa się, że kęs przygotowany w pełni księżyca będzie miękki i kwaśny i szybko się pogorszy. Wynika to z faktu, że podczas pełni księżyca procesy fermentacji i rozmnażania patogennych mikroorganizmów są maksymalnie aktywowane.\nCzy wiedziałeś? 100 g kapusty kiszonej zawiera 35% dziennego spożycia witaminy C.\nDlatego, aby uzyskać chrupiącą i smaczną kapustę, należy rozpocząć solenie 5-6 dnia po nowiu, podczas którego występuje zjawisko przeciwne - minimalna aktywność wszystkich żywych istot. Wybierając dzień gotowania, bierze się pod uwagę nie tylko fazę wzrostu księżyca, ale także pozycję satelity Ziemi względem znaków zodiaku. Objawy Panny, Ryb i Raka są uważane za niekorzystne.\nKorzystne i niekorzystne dni na solenie kapusty zgodnie z kalendarzem księżycowym w styczniu\nBiorąc pod uwagę powyższe argumenty, obliczany jest harmonogram przygotowania kiszonej kapusty.\nIdealne dni na solenie w styczniu to: Niekorzystne dni to:\nod 9 do 13 Od 5 do 6\nod 15 do 16 17\n21 od 19 do 20\nWażny! Do przygotowania pikli preferuj dni kobiet: środę, piątek i sobotę. Dzięki temu produkt nabierze idealnego smaku i będzie dobrze przechowywany.\nPrzydatne właściwości solonej kapusty\nZbiór kapusty - integralna część diety w zimie. Skład takich potraw obejmuje probiotyki, witaminy i pierwiastki śladowe, które są wielokrotnie większe niż w świeżych warzywach. A dzięki technologii gotowania wszystkie cenne substancje są całkowicie zachowane.\nRegularne stosowanie tego dania ma pozytywny wpływ na zdrowie:\nWzmacnia szkielet kostny i wspomaga jego wzrost, a dzięki obecności przeciwutleniaczy eliminuje wszelkiego rodzaju stany zapalne stawów i włókien mięśniowych.\nProbiotyki pomagają utrzymać prawidłowy poziom cholesterolu we krwi.\nWysoki poziom witaminy A wspiera zdrowie narządów wzroku.\nKompozycja bakteryjna wzbogaca mikroflorę jelitową, a błonnik poprawia ruchliwość układu trawiennego.\nAby produkt był jak najsmaczniejszy, wybierz nie tylko sprzyjający dzień w kalendarzu księżycowym, ale także postępuj zgodnie z kilkoma prostymi zaleceniami kulinarnych specjalistów:\nNajlepiej jest solić odmiany o późnym i średnim okresie dojrzewania, które są bardziej gęste.\nSmak potrawy można uzupełnić żurawiną, borówkami, jabłkami, selerem i różnymi przyprawami.\nDo gotowania używaj optymalnej ilości soli - 200 g na 10 kg, ponieważ przy braku składnika produkt okazuje się miękki i luźny, a z nadmiarem - zbyt słony i zakwas na długi czas.\nPreferuj pojemniki drewniane, gliniane, szklane lub emaliowane.\nPodczas fermentacji regularnie usuwaj powstałą pianę.\nW celu dłuższego przechowywania umieść pojemnik w chłodnym miejscu o temperaturze 0 ° C i przykryj pojemnik.\nWideo: stary przepis na marynowanie kapusty\nKapusta kiszona jest dość prosta. Skorzystaj z powyższych zaleceń dotyczących terminu zbioru i ciesz się nie tylko pysznym suplementem diety, ale także doskonałym źródłem składników odżywczych.


Projektowanie i Konstrukcje Inżynierskie - Druk 3D z metalu - praktyka, możliwości i ograniczenia\nŻyjemy w czasach, w których przekaz masowy jest coraz częściej upraszczany i skracany do takiego stopnia, że niejednokrotnie na jego podstawie otrzymujemy całkowicie błędny obraz sytuacji. Druk 3D to obecnie bardzo medialny temat i jedno z tych właśnie zagadnień techniki, które upraszczane są do stopnia fałszującego praktyczne możliwości orientacji w aktualnym stanie rozwoju tej grupy technologii wytwarzania.\nW artykule przedstawimy dostępne obecnie i sprawdzone, praktyczne możliwości druku 3D z metalu, ze zwróceniem szczególnej uwagi na najbardziej dochodowe aplikacje i rozpowszechnione technologie.\nRys. 1 Przykład odciążonej konstrukcji aluminiowego pedału lotniczego wykonanego w technologii DMLS\nAktualnie mamy do dyspozycji co najmniej osiem mniej lub bardziej unikatowych technologii druku 3D z metalu. Możemy je umieścić w czterech głównych grupach, pod względem nakładania materiału:\nselektywne spajanie warstw proszku (ang. Powder Bed),\nselektywne napawanie materiału (ang. Cladding),\nselektywne spajanie arkuszy materiału,\nselektywne natryskiwanie nanoproszków w zawiesinie.\nGrupa 1 i 2 to obecnie najbardziej rozpowszechnione i komercyjnie wykorzystywane technologie druku 3D z metalu i to właśnie na nich skupimy się w artykule.\nZ grupy technologii typu Powder Bed największy sukces w produkcji osiągnęły obecnie techniki warstwowego, selektywnego przetapiania proszków metali za pomocą lasera oraz strumienia elektronów (np.: DMLS, SLM, LC, MLS, EBM).\nRys. 2 Sonda firmy Vectaflow mierząca przepływ gazów w lotniczych silnikach turbinowych. Dzięki zastosowaniu technologii druku 3D z metalu udało się obniżyć jej masę i jednocześnie zwiększyć precyzję pomiaru, poprzez zastosowanie kanałów o zoptymalizowanej geometrii bez konieczności wiercenia (źródło: Vectaflow i EOS).\nTechnologie te od paru lat są dostępne również w Polsce. Pierwsze urządzenia tego typu pojawiły się na świecie w połowie lat 90-tych jednak nie oferowały one pełnego przetopu materiału, ze względu na zastosowanie lasera CO2, którego długość fali świetlnej nie jest zbyt dobrze pochłaniana przez najatrakcyjniejsze dla zastosowań inżynierskich metale. Z tego powodu kompozycje proszków składały się z mieszaniny metali wysokotopliwych i niskotopliwych, które umożliwiały częściowy przetop i spajanie proszku.\nRys. 3 Wspornik anteny satelity obserwacyjnego wykonany metodą przyrostową ze stopu AlSi10Mg. Detal ten został zaprojektowany z wykorzystaniem optymalizacji topologicznej, przez co udało się odciążyć oryginalny projekt o 40%, przy zachowaniu 30% zapasu sztywności tego komponentu (źródło: RUAG i EOS).\nTego typu stopy przypominały składem brąz i oferowały dobrą jakość powierzchni po przetopie, a ze względu na niską twardość umożliwiały również łatwe wyłamywanie struktur podporowych i ścierną obróbkę wykańczającą. Na początku XXI wieku weszły do komercyjnego użycia iterbowe lasery włóknowe pompowane diodami, które generowały światło o długości fali około 1060 nm. Ta długość fali jest już znacznie bardziej pochłaniana przez takie metale jak: żelazo, nikiel, kobalt, chrom czy tytan, a nawet wolfram. Ta transformacja pozwoliła na zastosowanie już pełnego przetopu i możliwość używania stopów ogólnodostępnych, bez dodatku oddzielnych składników niskotopliwych.\nRys. 4 Wymiennik ciepła dla bolidu wyścigowego ze stopu AlSi10Mg (źródło 3TRPD / EOS)\nZe względu na koszty tego typu maszyn pierwotnie technologie te były stosowane głównie do prototypowania skomplikowanych geometrycznie części, które zazwyczaj produkowane były metodami odlewniczymi. Bardzo szybko okazało się, że dzięki dobrym własnościom mechanicznym i swobodzie wytwarzania tych części możliwe jest również budowanie w ten sposób finalnych komponentów do niskoseryjnej produkcji oraz elementów o tak dużym stopniu skomplikowania, że praktycznie nie byłyby one możliwe do łatwego uzyskania przy wykorzystaniu metod klasycznych. Obecnie technologie laserowego przetapiania proszków metali stosuje się do produkcji takich elementów jak:\ntytanowe implanty medyczne ze strukturami porowatymi, umożliwiające znacznie lepszą osteointegrację i dużo mniejszy nakład czasu na wykonanie, niż w przypadku jedynie metodubytkowych,\nkorony i mosty z dentystycznych stopów kobaltu i chromu, a także inne elementy stosowane w protetyce dentystycznej,\nżaroodporne komponenty ze stopów niklu oraz kobaltu i chromu o wysokim stopniu skomplikowania geometrii, stosowane w turbinowych silnikach lotniczych i w silnikach rakietowych,\nwkładki ze stali narzędziowych do form wtryskowych i form odlewniczych ze zintegrowanymi kanałami chłodzącymi, które na tyle poprawiają warunki termiczne formy, że możliwe jest znaczne skrócenie czasu cyklu przy jednoczesnej poprawie wymiarów produkowanych detali,\ntytanowe i aluminiowe odciążone komponenty konstrukcyjne stosowane w lotnictwie,\nskomplikowane komponenty maszyn przepływowych i wymienników ciepła, a także wolframowe elektrody stosowane w obrazowaniu medycznym oraz w przemyśle kosmicznym.\nWszędzie tam, gdzie w grę wchodzi niska masa komponentu albo wysoki stopień skomplikowania części poprzez integrację wielu komponentów, lub gdy obróbka ubytkowa staje się tak droga, że warto wykonać najpierw półfabrykat metodą przyrostową, a następnie obrobić tylko te powierzchnie, które wymagają wysokiej dokładności, technologie druku 3D stają się wyjątkowo opłacalnym rozwiązaniem.\nWarto wspomnieć o kwestiach związanych z dokładnością budowanych detali. Większość sprawdzonych i komercyjnie dostępnych procesów laserowych typu Powder Bed (poza technologią MLS – Micro Laser Sintering) operuje na warstwach materiału o grubości od 0,02 do 0,1 mm z ogniskową plamki lasera od 0,04 do 0,1 mm, w zależności od typu maszyny i przetwarzanego stopu. Pozwala to na wykonywanie w praktyce części z dokładnością wymiarową od +/-0,05 do +/-0,2 mm. Z kolei dla elementów większych, z wymiarami powyżej 300 mm, uzyskuje się nieco gorsze dokładności, ze względu na odkształcenia wynikające z naprężeń termicznych uwięzionych w detalu podczas jego budowania. Dlatego istotne jest odpowiednie zaplanowanie ułożenia detali w przestrzeni roboczej maszyny oraz dobranie odpowiedniego procesu obróbki cieplnej po wydruku części, w celu odprężenia materiału. Rozdzielczość detalu na powierzchni budowanego elementu to w praktyce dwukrotność grubości warstwy proszku lub średnica plamki lasera powiększona o 50%, ze względu na dyfuzję ciepła do ziaren proszku metalu poza obrysem ogniska. W przypadku technologii elektronowej EBM (Electrone Beam Melting), która operuje na proszkach o grubszej gramaturze i wymaga częściowego spieczenia całej powierzchni warstwy proszku wokół budowanego detalu (dla zapewnienia równomiernego przewodnictwa elektrycznego), uzyskuje się znacznie większą chropowatość powierzchni i mniejszą rozdzielczość szczegółów. Niewątpliwą jednak zaletą tej technologii (EBM) jest znacznie mniejszy stopień odkształceń termicznych, między innymi dzięki procesowi w próżni, która jest doskonałym izolatorem i pozwala na mniejsze wystudzenie części podczas przetopu kolejnych warstw proszku.\nRys. 5 Porównanie chłodzenia klasycznego (po lewej) wkładki do form wtryskowych z chłodzeniem konformalnym (po prawej) wykonanym metodą addytywną ze stali martenzytycznej 1.2709 z zaznaczonym gradientem temperatur (źródło: FADO Sp. z o.o.)\nZe względu na szybki skurcz metalu po przetopie niezbędne jest stosowanie struktur podporowych, które mają za zadanie zarówno przytwierdzić detal do płyty startowej, jak i zapewnić podparcie i prawidłowe odprowadzanie nadmiaru ciepła z budowanych geometrii. Stosowanie podpór z materiału rodzimego jest jednocześnie przyczyną większości ograniczeń związanych z tymi technologiami. W przemyśle można się spotkać z kształtami części metalowych, które w przypadku jedynie wytwarzania metodą druku 3D uniemożliwiałyby usunięcie wszystkich podpór. Dlatego dla inżyniera, który chce zastosować technologie addytywne do produkcji tak ważne jest poznanie zasad utechnologiczniania komponentów. W tym wypadku bezcenne jest duże doświadczenie praktyczne w budowaniu wielu rodzajów geometrii, ponieważ jest jeszcze bardzo mało literatury profesjonalnej na ten temat, ze względu na fakt, iż tego typu doświadczenie praktyczne jest pilnie strzeżone przez najbardziej doświadczone firmy, które widzą w wytwarzaniu przyrostowym olbrzymi potencjał konkurencyjności rynkowej. Dotyczy to głównie firm lotniczych.\nRys. 6 Głowica do laserowego napawania proszków metali podczas regeneracji powierzchni wału turbiny (źródło: Fraunhofer ILT)\nObecnie najprostszą aplikacją, która nie wymaga projektowania prawie żadnych skomplikowanych struktur podporowych są wkładki do form wtryskowych z konformalnymi kanałami chłodzenia. Tutaj prawie zawsze detal po odcięciu od płyty startowej jest gotowy do wykańczającej obróbki skrawaniem. Metoda ta staje się na tyle popularna i atrakcyjna w konkurencyjnej branży narzędziowej, że coraz więcej firm zajmujących się przetwórstwem tworzyw sztucznych w Polsce decyduje się na częste wykorzystanie jej dobrodziejstw.\nW przypadku drugiej grupy technologii bazujących na selektywnym nakładaniu materiału mamy do czynienia praktycznie z metodami selektywnego napawania, co pozwala na stosunkowo łatwiejsze regenerowanie uszkodzonych powierzchni istniejących komponentów, jak również tworzenie większych gabarytowo detali w kształcie przybliżonym do finalnego, z uwzględnieniem naddatku na wiórową obróbkę wykańczającą. Prym w tej dziedzinie wiodą techniki laserowego napawania proszków metali poprzez wdmuchiwanie proszku w jeziorko topnicze lasera. Tego typu głowica napawająca umieszczona jest zazwyczaj w 5-osiowej obrabiarce albo na ramieniu 6- lub 7-osiowego robota. Istnieją również rozwiązania wykorzystujące napawanie z wykorzystaniem energii kinetycznej rozpędzonych cząstek metalu oraz metody spawalnicze z topioną elektrodą w próżni lub w osłonie gazu obojętnego.\nWytwarzanie metodami napawania części jest atrakcyjne przede wszystkim ze względu na minimalizację drogiej i czasochłonnej obróbki skrawaniem trudnych i drogich materiałów konstrukcyjnych, takich jak stopy tytanu, stellity czy też żaroodporne stopy niklu. Główne zapotrzebowanie na te technologie pochodzi z przemysłu lotniczego i energetycznego, gdzie podejmuje się starania o obniżenie kosztów wytwarzania dużych elementów lotniczych lub regeneracji powierzchni drogich komponentów turbin gazowych i parowych. Ze względu na znacznie niższą dokładność budowanych komponentów, w granicach milimetrów, zupełnie nie opłaca się wykorzystywanie tych technologii do tworzenia małych części.\nCały czas trwają intensywne prace nad wprowadzaniem nowych materiałów i nowych aplikacji dla technologii druku 3D z wykorzystaniem metali.


Nie można historii zalewać betonem – Rozmowa z ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim - Bibula - pismo niezalezne\nAktualizacja: 2009-10-9 11:53 am\nRozmowa z ks. Tadeuszem Isakowiczem-Zaleskim przeprowadzona przez wydawany w Toronto tygodnik Goniec\nGONIEC: Zacznijmy od spraw polsko-ukraińskich; ksiądz protestował przeciwko przyznaniu doktoratu honoris causa prezydentowi Ukrainy, alarmował ws. rajdu szlakiem Bandery. Dlaczego Polska sama nie reaguje na tego typu sprawy?\n– Zacznę od tego, że ja jestem ogromnie za przyjaźnią polsko-ukraińską, a nawet szczycę się tym, że mój pradziadek był Ukraińcem, był księdzem greckokatolickim, i w mojej rodzinie były w sumie trzy narodowości, polska, ormiańska i ukraińska; trzy różne obrządki, i wszyscy do czasów II w.św. żyli w zgodzie.\nNiestety, I w.św., a później zwłaszcza II w. św. przyniosła straszliwe podziały. Takim złem jest nacjonalizm ukraiński. I trzeba wyraźnie powiedzieć, że w czasie wojny to nie naród ukraiński wymordował naród polski, tylko wrzód, który powstał na narodzie ukraińskim w postaci Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów kierowanej przez Stepana Banderę, a później Ukraińska Powstańcza Armia. Oni dokonali ludobójstwa, z tym że mordowali nie tylko Polaków, ale mordowali przede wszystkim Żydów, Ormian, Czechów na Wołyniu, Słowaków na Rusi Zakarpackiej, ale także tych Ukraińców, którzy nie popierali Stepana Bandery.\nDlatego protestowałem wraz z wieloma innymi osobami przeciwko doktoratowi honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego dla Wiktora Juszczenki, bo właśnie Wiktor Juszczenko na początku dał wielką nadzieję w 2004 roku, że te relacje polsko-ukraińskie o wiele się poprawią.\nByła wtedy tzw. pomarańczowa rewolucja, ale okazało się, że ta pomarańczowa rewolucja to jest taka hucpa, gdzie frakcje polityczne, najczęściej komuniści, walczą ze sobą, wcale nie chcą przemian demokratycznych. Natomiast Juszczenko dodatkowo poparł nacjonalistów i oparł się na pogrobowcach z OUN-UPA. Właśnie Wiktor Juszczenko złamał jakby dotychczas wypracowane zasady, bo zaczął gloryfikować zbrodniarzy.\n– Czy nie jest tak, że Ukraina szuka swojej tożsamości i że praktycznie jest to rdzeń tej ukraińskiej tożsamości?\n– Ależ tak, tylko że Ukraina, która szuka swojej tożsamości w zbrodniarzach wojennych, którzy mordowali Żydów, nie ma szans na wejście do Unii Europejskiej, bo Unia Europejska może jest niewrażliwa na krzywdy zadane Polakom, ale na gloryfikację zbrodniarzy z holokaustu jest.\nA gdzie może szukać? Pisałem bardzo często w różnych publikacjach, że mamy wspólnych bohaterów, bohaterów, których przyjmie też Europa. To są choćby Kozacy, którzy bronili razem z Polakami Chocimia, słynny Symon Petlura, który razem z Piłsudskim szedł na Kijów, jest wielu wybitnych przedstawicieli kultury, pisarzy, polityków ukraińskich, którzy mieli jednak kurs proeuropejski. Właśnie ich się powinno wyciągać w przestrzeń publiczną i im stawiać pomniki i szukać tego, co łączy. Ulubiony mój bohater to jest Symon Petlura, który rzeczywiście z Polakami szedł na Kijów, był za budową niepodległej Ukrainy, ale w oparciu o Polskę, i pozostał wierny.\n– Ale zdradził go Piłsudski…\n– No właśnie, ale powiedzmy wyraźnie, że nie tyle Piłsudski, co zdradziła go narodowa demokracja, która zawarła traktat ryski w 1921 r. Piłsudski jak poszedł do obozu internowania, gdzie petlurowcy byli, to jest Szczypiorno koło Kalisza, to powiedział publicznie: “Panowie, ja was przepraszam”. Piłsudski miał wyrzuty sumienia z tego powodu. Ale to trzeba też wyraźnie powiedzieć, że petlurowcy byli wierni, tylko ta rodząca się II Rzeczpospolita w pewnym momencie uważała ich za sojuszników, a jak traktat ryski powstał, to za wrogów. Tu wyraźnie mówmy, gdzie jest błąd.\n– Dlaczego więc ta opcja nie przeważa?\n– Są generalnie dwa powody, tu dotknę czułych miejsc.\nPo prostu obecni nacjonaliści to są byli komuniści, którzy się przefarbowali – tak jak w Polsce wielu komunistów nagle się stało patriotami – i wcale im nie zależy na relacjach polsko-ukraińskich. Oni świadomie szczują, świadomie gloryfikują zbrodniarzy. Wiedzą o tym, że SS Galizien jest nie do przyjęcia przez nikogo, a oni ją gloryfikują.\n– Część Kozaków wydali.\n– Część, ale właśnie wydali słynnych Kozaków z Linzu, czyli Kozaków dońskich, ale to są całkiem inni Kozacy, ci co mieszkali na Wschodniej Ukrainie, którzy jeszcze uciekli po rewolucji bolszewickiej, ale tych Ukraińców z Galicji nie wydano i oni właśnie zostali osiedleni najczęściej w Kanadzie, w okolicach Toronto, w Anglii.\n– Jakie poparcie ma ta frakcja wschodnia, rosyjska?\n– W tej chwili jest tak, jak Korwin-Mikke określił, wybór będzie między dżumą a cholerą, tzn. są nacjonaliści, którzy są obecni tylko na Zachodniej Ukrainie, i środek Ukrainy i wschód, który jest prorosyjski. Dla Polski nie jest ani jedna opcja dobra, ani druga.\nW tej chwili wygląda na to, że wygra Janukowycz, który jest jednak prorosyjski i może doprowadzić do rozpadu Ukrainy, podzielenia. Natomiast ważne jest to, że naród ukraiński wcale nie popiera nacjonalistów, on uważa to także za zło, bo oni przecież mordowali też Ukraińców, UPA i SS Galizien. I to jest ciekawe, że w tej chwili Juszczenko – są to ostatnie jego miesiące – próbuje rozpaczliwie opierać się na nacjonalistach, on zniknie z powierzchni politycznej, nacjonaliści zostaną zepchnięci do jakiegoś takiego getta w postaci dawnej Galicji Wschodniej, bo tam jest ich siedziba, a reszta narodu się może podzielić. I to jest naprawdę niebezpieczny syndrom. Natomiast ja nie rozumiem polskiej polityki, uważam, że jest niestety fatalna.\n– O to właśnie miałem się zapytać, dlaczego postawa prezydenta wobec środowisk kresowych jest właśnie taka, dlaczego lansuje się tę “miłość” polsko-ukraińską na siłę, to nie jest oparte na faktach?\n– Tzn. przyjaźń polsko-ukraińska rzeczywiście powinna być, bo w tej chwili się spełnia sen Józefa Piłsudskiego, który marzył o tym, żeby między Polską a Rosją były państwa buforowe. I rzeczywiście, jest Ukraina i Białoruś, cała sieć tych państw. I to jest dobrze, i to że Ukraina jest niepodległa jest dobrze. Międzymorze nawet lansowane przez Moczulskiego.\n– Idea krajowa, która była przed wojną…\n– Tak, to są wszystko bardzo dobre rzeczy, tylko w tym jest błąd, że źle oceniono siły polityczne na Ukrainie, uznano, że Wiktor Juszczenko to jest jedyny zbawca Ukrainy, że on sprowadzi Ukrainę do Europy i dla niego poświęcono pamięć o pomordowanych Polakach.\nMinęło pięć lat i okazało się, że Juszczenko wcale nie jest zbawcą Ukrainy, drugie, że Ukraina jest nieprawdopodobnie podzielona w sprawie Bandery, a trzecia rzecz, że jednak sami Polacy – to się stało na naszych oczach, nagle powstał cały ruch społeczny, który protestuje przeciwko temu. To nie są tylko rodziny pomordowanych, ale choćby przy doktoracie Juszczenki, protestowała jednak ogromna grupa ludzi.\nBłędy popełnili wszyscy. No niestety, z przykrością muszę zacząć od Lecha Kaczyńskiego, na którego głosowałem, ale właśnie dlatego, że wierzyłem, że on przywróci prawdę historyczną. Rzeczywiście, w sprawie Katynia, paktu Ribbentrop-Mołotow powiedział prawdę, ale dokładnie odwrotnie postępuje w sprawie relacji z nacjonalistami ukraińskimi i tu wychodzi niestety jego hipokryzja, że on inaczej ocenia ofiary Katynia, a inaczej ofiary na Wołyniu czy Podolu. Bo tam mordowali Rosjanie, to są “dobre” ofiary, a tu mordowali Ukraińcy, to są “złe” ofiary.\nNatomiast tragiczna jest przede wszystkim polityka obecnego ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego, o którym wszyscy wiedzą, że jest zakochany w Stanach Zjednoczonych i poza Stanami Zjednoczonymi praktycznie nic nie widzi, on realizuje jakby pewne oczekiwania administracji amerykańskiej, która jednak chce utrzymania Juszczenki na “tronie” w Kijowie. Pomijam, że Juszczenko ma żonę z Ameryki, że to jest cała…\n– Sikorski też.\n– Sikorski też… tu się gryzę w język. Ale że oni są w ogóle proamerykańscy.\nI jak były protesty, to pod wpływem protestów obaj ministrowie podjęli decyzję – to też jest ewenement, że nagle trzeba aż dwóch ministrów, żeby podjąć decyzję – że ich zatrzymano nie dlatego, że chwalili Banderę, tylko dlatego, że jak stwierdzono, wyłudzili wizy.\n– Wspomniał Ksiądz o tym polskim środowisku, które jest zainteresowane tym, co się na Wschodzie dzieje, to są środowiska kresowe, które zaczęły ostatnio powstawać. Czy to organizowanie się ma do czegoś doprowadzić, czy będziemy mieli w Polsce Muzeum Kresów z prawdziwego zdarzenia, czy pamięć o tej polskiej tożsamości wschodniej zostanie jakoś zachowana?\n– To jest pewien fenomen, co się dzieje w Polsce. Należę do pokolenia dzieci, moi rodzice się urodzili na Kresach, a ja się urodziłem w Krakowie. Co ciekawe, że w tej chwili najbardziej aktywne są dzieci, a często i wnuki, a znam przypadek, że są to prawnuki Kresowian, bo to często jest tak – poszukiwanie wspólnych korzeni. To jest bardzo w Polsce ważne.\n– Jest ksiądz autorem książki o ludobójstwie na Kresach, jaka jest percepcja tej książki właśnie wśród tych ludzi, którzy się interesują, zaczynają się interesować rodziców, dziadków korzeniami?\n– Ja myślałem cały czas, że już do grobu przejdę jako autor książki “Księża wobec bezpieki”, bo najwięcej za nią oberwałem, a okazało się, że tak nie jest. Ta nowa książka, która sprzedaje się, według mnie, bardzo dobrze, bo jest już trzecie wydanie w ciągu roku, no to samo to świadczy. Tak jak teraz w Edmonton czy w Calgary, czy w Montrealu jestem zapraszany z powodu tej książki, a nie tej poprzedniej, bo tu jest dużo Kresowian. Natomiast co się stało, że książka została od razu zaatakowana, tzn. zaatakowana przez stronę, która się raczej nie powinna wypowiadać. Dla mnie, jako księdza, jest bardzo przykre, że pierwszym, który wyciągnął wszystkie możliwe szable, to był arcybiskup greckokatolicki, ukraiński z Przemyśla Jan Martyniak, który napisał bardzo ostry list do kardynała Dziwisza, mojego przełożonego, gdzie domagał się wręcz usunięcia mnie ze stanu kapłańskiego. Za napisanie książki. Natomiast ciekawa reakcja była Kościoła rzymskokatolickiego, nie dał się w to wciągnąć, tzn. stwierdzono, dobrze, to proszę wskazać, na której stronie i w którym rozdziale jest błąd. I okazało się, że nie ma tu argumentów rozumowych.\n– Czy od diaspory ukraińskiej w Polsce?\n– Właśnie ciekawe jest, że to jest forum internetowe, a przy dzisiejszym Internecie jest to bardzo łatwo sprawdzić, więc przychodziło najczęściej zza wschodniej granicy, zza Buga, ale też z Polski czy ze Szwecji. Więc widać było, że ktoś jednak tę działalność koordynuje, że to nie są przypadkowe jakieś maile. Ja się nie dałem zastraszyć i telewizja polska zrobiła zresztą cały program na ten temat pod koniec sierpnia, gdzie to pokazała.\n– Ci upowcy, którzy mają 80 czy 90 lat, mogą być bezpośrednimi sprawcami tych zbrodni.\n– Tak, ale poza tym boją się tego, że w ogóle wyjdą dokumenty, że to UPA, przedstawiana jako organizacjo narodowowyzwoleńcza, zostanie potępiona. Może nie żyją sprawcy, ale organizacja działa, jest Kongres Nacjonalistów Ukraińskich we Lwowie, są spadkobiercy duchowi, prawni spadkobiercy, nawet się boją o ewentualne odszkodowania, do których mogą być pociągnięci. Więc tutaj reakcja jest histeryczna. Co pokazuje, że tym bardziej jest to miejsce, wrzód, który trzeba przeciąć.\n– Czy ksiądz ma tutaj w Kanadzie w swoim rozkładzie spotkań spotkanie z Ukraińcami?\n– Nie, nie mam, chociaż muszę powiedzieć, że w Calgary trzy osoby, które były na spotkaniu, przedstawiły się jako Ukraińcy, nawiasem bardzo dobrze mówiące po polsku, więc widać, że to jest nowa imigracja, to nie są jacyś ludzie sprzed I czy II w.św. I zaczęli ze mną polemizować. Ja jestem za tym, tak im powiedziałem, że ich podziwiam, że na spotkaniu, gdzie są sami Polacy, ktoś może wstać i powiedzieć, że jest Ukraińcem, co uważam za bardzo pozytywne. Natomiast przedstawiali swoje argumenty. To były argumenty prymitywne i jak próbowałem się dowiedzieć, skąd oni to mają, to oni twierdzą, że mają to z prasy ukraińskiej. Ta prasa ukraińska ładuje w głowy prymitywne rzeczy, m.in. rzecz, która mnie chyba najbardziej zaskoczyła, że oskarżano Bataliony Chłopskie o to, że razem z NKWD mordowały Ukraińców.\n– To jest taki argument, jak ten, że bolszewicy musieli mordować wyzyskiwaczy.\n– Albo że mordowano Żydów, dlatego że byli krwiopijcami i wszy roznosili. To ten poziom.\nW dyskusji w Polsce, muszę powiedzieć, wyraźnie też jest podział. Środowisko związane z dawną Unią Demokratyczną reaguje histerycznie na wszelką próbę krytyki Juszczenki, ja miałem trzy razy polemikę z Henrykiem Wujcem. Wujca znam z opozycji, był ministrem rolnictwa, nigdy nie słyszałem, żeby się zajmował kiedykolwiek historią, raczej rolnictwem, i nagle on występował jako ekspert w telewizji, że on się świetnie zna na sprawach ukraińskich. To jest w ogóle paranoja. Ale też niektóre inne osoby się wypowiadały, broniąc Juszczenki. Ten podział nagle się okazał nie lewica – prawica, bo moim zdaniem, lewicy i prawicy w Polsce też już nie ma, takiego jasnego podziału, tylko nagle się okazało, czy można dla dobra relacji polsko-amerykańskich, polsko-ukraińskich, poświęcić pamięć o jakichś wydarzeniach.\n– Proszę Księdza, książka o lustracji w Kościele wywołała największe kontrowersje, co z lustracją, czy jest jeszcze szansa na to, żeby w ogóle, że kiedykolwiek będziemy mogli do tego wrócić?\n– Ustawa została zakorkowana. Jeżeli chodzi o Kościół, to Kościół podjął decyzję, według mnie fatalną. Komisje kościelne zostały powołane pod wpływem nie tylko mojej presji, ale kilku innych osób, które domagały się ujawnienia. Ogólnopolska komisja stwierdziła, że w Episkopacie spośród 135 obecnych członków Episkopatu 20 jest zarejestrowanych w aktach SB jako tajni współpracownicy bądź osoby związane z SB. I stwierdzono, że wszyscy są niewinni i w 20 wypadkach wszystko było sfałszowane. A więc nawet nie poda się nazwisk i nie opublikuje się tych sfałszowanych dokumentów. No i oczywiście nikt w to nie wierzy, bo to jest niemożliwe, żeby nagle jedna grupa społeczna była taka, gdzie wszyscy mieli sfałszowane dokumenty. To mogło być w pojedynczych przypadkach. A znowuż teraz tych wszystkich 135 jest podejrzanych, no bo nie wiadomo który.\nOczywiście komisje kościelne są już w tej chwili fikcją, one wycofały się na swoje pozycje, nie chcą dalej prowadzić badań, natomiast ogromna grupa młodych historyków świeckich to prowadzi.\nJak jestem w IPN-ie, to mnie tam uważają za dziadka, bo mam 53 lata, a wokół mnie siedzi armia młodych magistrantów i doktorantów i oni piszą, czy to się będzie Kościołowi podobało, czy nie.\nLada moment mogą wybuchnąć bomby, bo teraz jest mowa o nowym prymasie Polski, ale już wiadomo, że ci kandydaci potencjalni to nie mają czystego sumienia. I teraz co będzie? Będzie mianowany prymas i znowu ktoś wyciągnie akta i powie na drugi dzień: tak, macie prymasa, ale tu w aktach jest to i to, to co wtedy? To jest kompromitacja Kościoła. I dziwię się, że Kościół, który przeżył już ten wstrząs z arcybiskupem Wielgusem, sam sobie teraz szykuje kolejną sensację. Watykan też miał jakby swój kontrwywiad. Lada moment to wszystko wystrzeli. To niech to Kościół polski sam powie, a nie czeka na to, że kolejna osoba będzie…\n– Proszę Księdza, na koniec może o tym, czym się Ksiądz na co dzień zajmuje, dzieci niepełnosprawne, ośrodek w Radwanowicach. Czy Ksiądz, jeżdżąc np. do Ameryki, do Kanady, do Stanów Zjednoczonych, podpatruje też, jak się te rzeczy rozwiązuje, że tak powiem. Jest np. w Kanadzie…\n– Zacznę od tego, że bardzo się cieszę, że fundacja mimo tych moich problemów z książkami rozwija się, mamy 30 domów na terenie całej Polski, ponad 1000 podopiecznych. A współpracujemy z bardzo wieloma innymi organizacjami i dostałem teraz bardzo ciekawą propozycję od Telewizji Polskiej, że od pierwszej soboty października razem z Anną Dymną mamy prowadzić swój własny program o niepełnosprawnych, to jest TVP Info, III program ogólnopolski, zawsze premiera będzie w sobotę o godz. 19.00, a powtórka w niedzielę o godz. 11.00 czasu polskiego, i później ten program ma iść też do TVP Polonia.\nDlatego między innymi, będąc tutaj w Kanadzie, ze względu na książki, starałem się, będąc w innych miastach, podpatrzyć, jak ten system wygląda, bo między innymi chcemy w poszczególnych programach pokazywać przykłady pozytywne i negatywne z różnych innych krajów, żeby też rodziny dzieci niepełnosprawnych, które są w Polsce, miały świadomość, że to jest problem ogólnoświatowy. I teraz są kraje, które to dobrze rozwiązują i można je naśladować, a są kraje, gdzie nawet są duże pieniądze, a system jest chory. M.in. jeden z programów będzie poświęcony Kanadyjczykowi Jeanowi Vanier, który zakładał wspólnoty Wiara i Światło, które są obecne w Polsce, i wspólnoty stałego życia, które dotyczą ludzi upośledzonych. Te różne ciekawe programy, metody, będą u nas pokazywane.\nJa z góry, jeżeli to będzie publikowane, zachęcam, że będzie specjalna strona internetowa, gdzie Polacy z całego świata mogą pisać na tematy niepełnosprawnych, pokazywać pewne rzeczy. Bo program jest tzw. misją, czyli program jest w telewizji publicznej po to, żeby zachęcać zwłaszcza rodziny gdzieś tam w różnych drobnych środowiskach, żeby widziały, jak się można kontaktować. Ja z tym programem wiążę duże nadzieje, dlatego że po raz pierwszy możemy, jako przedstawiciele tych organizacji, mówić, co chcemy, na temat niepełnosprawnych. Nie że nam ktoś w telewizji będzie narzucał, tylko mamy tematy kontrowersyjne.\n– Jakie plany w Kanadzie?\n– Powiem tak. Ja przyjechałem na zaproszenie kilku organizacji, najpierw było Edmonton i Calgary, gdzie są organizacje patriotyczne, kresowe, gdzie jest jeszcze dużo żołnierzy armii Andersa i ich potomków, i tam mówiłem o Kresach Wschodnich generalnie.\n– Czy to były kameralne spotkania?\n– Nie, to były duże. Akurat tam było ich dużo i muszę powiedzieć, że Edmonton to był już prawdziwy maraton, ale bardzo dobrze, że był. Ja ciągle tam apelowałem, żeby to starsze pokolenie spisywało, póki jeszcze jest to pokolenie, wspomnienia. Muszę powiedzieć, że mój następny pomysł to jest wydanie książki, która byłaby całym cyklem “Wspomnienia Polaków z czasów II w.św.” z uwzględnieniem takich tematów jak Kresy Wschodnie, bo oni się rozproszyli po całym świecie. I jest wiele wątków. Ja mam wstrząsające te relacje. Wydawało mi się, że dużo wiem na temat historii, ale jak dostawałem te relacje, to są to rzeczy…\n– Materiałów jest dużo, ale jest ubóstwo w materiałach fotograficznych.\n– Dotknął pan tu ważnej sprawy, że podejmę z powrotem współpracę z Instytutem Gaucka w Berlinie, bo jeżeli się gdziekolwiek zachowały, to u Niemców, bo Niemcom było np. na rękę, że Ukraińcy mordują Polaków, ale w rodzinnej wsi mojego ojca relacje się zachowały, że przyjechali Niemcy i sfotografowali. Gdzieś te zdjęcia muszą być. Już nie mówię o tym, że kiedyś może się otworzą archiwa radzieckie.\n– Ksiądz wykorzystał jego prace jako reklamę?\n– Tak. Nikifor był niepełnosprawny z bardzo nieznaną przeszłością, do końca są nieznane losy jego rodziny. I właśnie tego typu rzeczy, 40 najlepszych prac, zostaną pokazane w Montrealu.\nZa: Goniec - Toronto, Nr 40/2009 i 41/2009\nPrzedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=14459 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.\n(28 | 0.435 | 30193)


Czy zamrażanie nasienia jest dobrym pomysłem? - Staraniowy.pl\nJesteś tutaj: Staraniowy.pl > Niepłodność > Czy zamrażanie nasienia jest dobrym pomysłem?\ndodany: 30.07.2018 autor: Agnieszka Kęsek Komentarze 0\nTo, że mrozić można jajeczka, jest wiedzą dość powszechną i nikogo już istnienie tego zabiegu nie dziwi. Ale mrożenie nasienia to już zabieg, o którym nie pisze i nie mówi się tyle. Czy jest dobrym rozwiązaniem? W jakich sytuacjach powinno się na niego zdecydować?\nSperma też się starzeje?\nJajeczka z wiekiem się kończą – szybciej lub wolniej. Ale jak to wygląda w przypadku nasienia? Czy ono też się „starzeje”? Otóż – tak. Sperma nie pozostaje jednakowej jakości przez całe życie. Według specjalistów najlepsza jest, kiedy mężczyzna ma 18 lat.\nWiek ma wpływ na płodność męską. Przede wszystkim – z wiekiem zmniejsza się ilość plemników w ejakulacie. Ich zdolność do zapłodnienia może pozostać taka sama jak u znacznie młodszego mężczyzny, jednak będzie ich mniej. To oczywiście prowadzi do zmniejszenia szans na szybkie zapłodnienie.\nU starszych mężczyzn zmniejszają się także ruchliwość i „siła przebicia” plemników, a więc pogarsza się, oprócz ilości, również do pewnego stopnia jakość spermy. Co więcej, z wiekiem zwiększa się też zagrożenie wadami płodu, także ze względu na nasienie!\nU mężczyzn poddających się badaniu nasienia można wykryć wiele nieprawidłowości z nim związanych. Jedną z nich jest oligozoospermia. Występuje, kiedy ilość plemników w 1 ml ejakulatu wynosi poniżej 15 milionów. Niestety, ta przypadłość znacznie utrudnia starania o dziecko. Jeśli plemników jest bardzo mało, można zastosować metody wspomaganego rozrodu.\nMężczyźni decydują się na zamrażanie nasienia najczęściej jeśli są przed zabiegami chemioterapi lub radioterapii. U osób leczonych onkologicznie to w zasadzie jedyna metoda na wskrzeszenie płodności już po pokonaniu choroby, ponieważ wspomniane metody niestety niszczą plemniki praktycznie całkowicie.\nNiestety, mimo to, ciągle niewielki odsetek mężczyzn, których czeka radio lub chemioterapia zgłasza się aby zamrozić plemniki. Na tę procedurę decydują się też panowie pracujący w szkodliwych warunkach, którzy wiedzą, że mogą one mieć negatywny wpływ na płodność.\nInnym powodem, dla którego mężczyzna może uznać za dobry pomysł witryfikację nasienia, jest przezorność (choć takich panów jest znikoma ilość). Jeśli wiedzą, że ojcami zostaną późno, nie spieszy im się do ojcostwa, a mają świadomość, że z wiekiem będzie coraz ciężej począć dziecko\n– jest to rozsądna decyzja.\nZwolennicy mrożenia nasienia twierdzą, że jeśli mężczyzna wie, że zdecyduje się na późne ojcostwo, najlepiej, jeśli już za młodu zamrozi swoje nasienie. Dzięki temu ma większą pewność, że będzie ono dobrej jakości, wolne od nieprawidłowości. To bowiem oczywiste, że lepsze jest to „młodsze”.\nPrzeciwnicy tego pomysłu uważają, że nie ma sensu mrozić nasienia jeśli nie ma wyraźnych, medycznych wskazań do tego. Podkreślają, że to niepotrzebnie, jeśli dotyczy zdrowych, płodnych osób, odziera proces prokreacji, tworzenia nowego życia z wyjątkowości.


wymiary: 73.7 x 58 cm\ntechnika: czarna kredka, ołówek, biały pastel,\nsygnowany i datowany prawa góra.: L Wyczół | 1902\nNiżej autorska dedykacja: Kochanemu | Rektorowi | na pamiątkę.\nAdresatem umieszczonej na obrazie dedykacji i pierwszym właścicielem "Bacy" był prof. Tadeusz Browicz (1847-1928) wybitny lekarz, naukowiec, rektor (1894/95) Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego bliższa znajomość z artystą zaowocowała także namalowanym przez Wyczółkowskiego pastelem portretem Browicza w stroju rektora (zbiory MNK). W latach późniejszych Baca stał się własnością córki profesora, Zofii Nowotnowej i jako taki pokazywany był w czerwcu 1937 roku na Pośmiertnej Wystawie poświęconej Leonowi Wyczółkowskiemu w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. W katalogu tej wystawy na stronie 28, pod nr 269 zapisano: "Baca (1902), rys. węglem."\nPraca powstała prawdopodobnie podczas pobytu artysty w Tatrach. Bywał w Zakopanem już w latach 90. XIX wieku. W kręgu problematyki związanej z Tatrami artysta tworzył od 1898 do 1910 i nawet nieco później, obrazy olejne, pastele, akwarele i grafiki. Poza serią widoków tatrzańskich powstało również wiele bezpośrednich szkiców, notat , z ujęciem postaci górali. Artysta wykonywał portrety podkrakowskich chłopów i górali, np. Szymona Tatara o orlim drapieżnym nosie, czy, Tomka Gadeję, Wojciecha Janika z Zakopanego. Był to okres wielkiej mody na Zakopane, Tatry jak pisze Tadeusz Dobrowolski ”szerzonej przez inteligencję młodopolską, okres mętnej jeszcze i solidarystycznej idei odświeżenia narodu krwią i krzepą chłopską, dzięki czemu legenda Tatr odegra wielka rolę zarówno w literaturze jak i w malarstwie. Oleje i pastele Wyczółkowskiego powstające w tym czasie cechowało\nprawdziwe mistrzostwo techniczne.”\nPortretowany starszy gazda "Baca" ubrany jest w czarny filcowy kapelusz obszyty muszelkami lub paskiem nabijanej blaszkami skóry, która zyskała sobie niegdyś miano „korony bacowskiej”, białą lnianą koszulę z szerokimi rękawami, na którą ma narzuconą białą wyszywaną gunie, białe obcisłe spodnie i na nogach skórzane płytkie pantoflekierpce. Studium portretowe starego górala ma znakomicie opracowaną głowę z twarzą pooraną zmarszczkami o ostrych rysach i przenikliwym dobrym spojrzeniu. Długie ciemne kosmyki włosów sięgają do ramion. Baca siedzi ze splecionymi rekami na drewnianej ławce przy ścianie, jest lekko pochylony do przodu. Artysta z dużą swobodą operuje szeroką kreską.


Ogłoszenia parafialne 15.07.2012\nOgłoszenia duszpasterskie na XV niedzielę zwykłą, 15.07.2012\n– w poniedziałek liturgiczne wspomnienie NMP Szkaplerznej\n– w piątek wspomnienie bł. Czesława, kapłana\n1. Dzisiaj w naszej Parafii obchodzimy Odpust ku czci Matki Bożej Szkaplerznej. Porządek odprawiania Mszy św. jak w każdą niedzielę. Uroczysta suma odpustowa o godz. 11.00. Na wszystkich Mszach Świętych głosi do nas Słowo Boże nasz rodak ks. Adam Domoń świętujący srebrny jubileusz swojego kapłaństwa. Księdzu Jubilatowi serdecznie dziękujemy za przyjęcie zaproszenia na naszą odpustową uroczystość i składamy gratulacje z okazji jubileuszu z najlepszymi życzeniami obfitego błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Bożej Szkaplerznej na dalsze lata posługi kapłańskiej.\n2. W przyszłą niedzielę, z racji przypadającego 25.07 wspomnienia Św. Krzysztofa patrona kierowców po wszystkich Mszach Św. na parkingu przy kościele i kaplicach odbędzie się poświęcenie pojazdów z modlitwą\no bezpieczne i szczęśliwe podróżowanie. Komisja Episkopatu Polski\nds. Misji zwraca się przy tej okazji z prośbą o ofiary do puszek na środki transportu dla misjonarzy.\n3. W najbliższy piątek zapraszamy na nabożeństwo ku czci Bożego Miłosierdzia.\nO 17.45 przeczytamy fragment Dzienniczka św. S. Faustyny następnie odprawimy Mszę św. w intencjach podawanych przez czcicieli Bożego Miłosierdzia a także za zmarłych z ogłoszonych intencji pogrzebowych. Po Mszy św. Koronka do Bożego Miłosierdzia i ucałowanie relikwii św. S. Faustyny. Następnie adoracja Najśw. Sakr.\nw intencji Ojczyzny, która trwać będzie do 21.00. Zakończymy ją Apelem Jasnogórskim.\n4. Zromadzenie Sióstr Sługi Jezusa serdecznie zaprasza młodzież żeńską do Bukowiny Tatrzańskiej na „Wakacje z Jezusem” w dniach od 19 do 26.08. Szczegóły wyjazdu na plakatach.\n5. Wójt Gminy Biskupice wraz z Prezesami Straży Pożarnej zapraszają na Gminny Dzień Strażaka, który odbędzie się w przyszła niedzielę w Sławkowicach na boisku sportowym o godz. 14.00\n6. W najbliższy czwartek Świetlica Środowiskowa w Szczygłowie organizuje wyjazd do Sanktuarium w Czernej. Zapisy w świetlicy do wtorku lub telefonicznie pod numerem 250 06 51.\n7. Parze młodej z wczorajszego dnia składamy serdecznie podziękowanie za ofiarę na kwiaty do naszego kościoła a Pani Annie Piech, Józefie Dąbrowskiej i Panu Henrykowi Kubikowi dziękujemy za wykonanie dekoracji w naszym kościele.\n8. Powoli zbliża się czas nawiedzenia Obrazu Jezusa Miłosiernego oraz relikwii św. Siostry Faustyny i bł. Jana Pawła II w naszej parafii. Przypominamy, że będzie ono miało miejsce w dniach 25 i 26 lipca. Poprzedzi je Triduum przygotowujące nas do tego ważnego wydarzenia. Dlatego w przyszłą niedzielę na wszystkich Mszach Świętych wygłosi do nas słowo Boże ks. Zygmunt Tokarz, który w kwietniu głosił nam misje.\nW minionym tygodniu z naszej wspólnoty parafialnej pożegnaliśmy śp. Annę Łanoszka ze Szczygłowa. Polecajmy ją i naszych bliskich zmarłych Miłosierdziu Bożemu.\nMSZE ŚWIĘTE 16.07 – 22.07.2012\n6.30 O szczęśliwe rozwiązanie, bł. Boże i potrzebne łaski dla Katarzyny\n+ Benedykta i Marii Kupiec /imieninowa/\n6.30 + Władysława Dębowskiego w 2 r śm., Władysława ojca\n6.30 O zdrowie, bł. Boże i opiekę Matki Bożej dla Mariusza\n18.00 O bł. Boże, dary Ducha św. zdrowie i opiekę M. Bożej dla Kubusia w 6r . urodzin\n6.30 + Czesława Augustynka w 10r śm.\n18.00 O szczęśliwe rozwiązanie, bł. Boże i potrzebne łaski dla Elżbiety\n6.30 + Czesława Augustynka w 10r śm. /imieninowa/\n18.00 Do Miłosierdzia Bożego\n6.30 + Krzysztofa Rączki na imieniny\n18.00 + Anny Kowalik / na imieniny/ Józefa męża\n6.30 + Marii Poznańskiej / na imieniny/\n9.30 W 25 r ślubu Elżbiety i Marka dziękczynna z prośbą o bł. Boże, potrzebne łaski i opiekę Matki Bożej\n11.00 W 20 r ślubu Marty i Bogumiła Antys dziękczynna z prośbą o bł. Boże, potrzebne łaski i opiekę Matki Bożej\n18.00 + Marii Pajdak, Józefa męża i Józefa syna\nPrzebieczany 8.15 + Zygmunta Fliśnika w 30r śm. i rodziców Anny i Józefa\nTrąbki 10.15 Za zmarłych z rodziny Kamisińskich\nZabłocie 12.15 + Józefa Siudy w r śm. jego rodziców, braci, siostry,\nWtorek Zabłocie + Józefa Kulmy w 26r śm.\nŚroda Trąbki O szczęsliwe zbiory, zachowanie od klęsk żywiołowych nieszczęść dla mieszkańców z Trąbek od II Róży Kobiet z Trąbek\nCzwartek Przebieczany + Anny Lidwin, Wacława męża\nMsze św. do Miłosierdzia Bożego – Piątek 20.07.2012\n1. + Natalii i Jana Rzeszut; ich rodziców Walerii i Franciszka, Zofii\n2. + Kazimierza Ptak / urodzinowa/\n3. + Mirosława Łanoszki\n4. + Wiesława Pracucha /od sąsiadki Marii/\n5. + Marii Ptak / od uczestników i pracowników Środowiskowego Domu Samopomocy z Tomaszkowic\n6. + Michała Jaszczyka / od bratanicy Grażyny z rodziną/\n7. + Anny Łanoszka od córki Marii z mężem\n8. + Stanisława Wrony od rodziny Mrozowskich\n9. + Stanisława Klimy od córki Danuty\n10. + Czesława Wojtowicza od brata Janka z rodziną\n11. + Daniela Nitki od kolegów i koleżanek ze szkoły podstawowej\n12. + Szczepana Szczurka od Mieczysława Sosin z rodziną\n13. + Wacławy Jachymczak od Michaliny\n14. + Doroty Lenik od koleżanek i kolegów z zakładu pracy z Myślenic


Apple nie może przywrócić powiadomień push w Niemczech - Biznes, Finanse i Prawo\nAdrian Nowak 13-04-2012, 13:10\nRozwiązanie umożliwiające natychmiastowe informowanie np. o nowych e-mailach zostało wyłączone dla niektórych urządzeń firmy Apple w Niemczech już dwa miesiące temu. Według kolejnego wyroku sądu wcześniejsza decyzja była jak najbardziej poprawna, a powiadomienia push nie mogą wrócić do użytkowników.\nSąd w Mannheim podtrzymał wcześniejszy wyrok w sprawie powiadomień push, które miały być bezprawnie wykorzystywane przez firmę Apple w Niemczech. Warto podkreślić, że problem dotyczy tylko niektórych urządzeń.\nWygoda powiadomień push polega na tym, że mobilne sprzęty nie sprawdzają co określoną ilość czasu, czy np. na naszym koncie pocztowym znajdują się nieprzeczytane wiadomości. Zamiast tego dzięki specjalnej technologii otrzymują po prostu informację, gdy na użytkownika czekają nowe informacje.\nZ udogodnień tego typu nie mogą obecnie korzystać niemieccy użytkownicy smartfonów iPhone, a także iPodów oraz iPadów. Pod koniec lutego Apple zapewniało, że problem powiadomień push związanych z usługami iCloud oraz MobileMe jest tylko tymczasowy, jednak jak się okazuje, w najbliższym czasie nie ma co liczyć na ich powrót.\nW związku z naruszeniami patentów Motoroli Mobility, Apple będzie musiało zapłacić odszkodowanie za wykorzystywaniem zastrzeżonych przez konkurenta rozwiązań. Na razie nie wiadomo, jaką sumę kalifornijski koncern będzie musiał przekazać na rzecz mobilnego oddziału Motoroli.\nProblem tylko mobilny\nWarto zauważyć, że problem dotyczy wyłącznie użytkowników urządzeń przenośnych. Powiadomienia push związane z usługami e-mail na komputerach biurkowych czy laptopach działają bez zakłóceń - informowała niedawno firma Apple.\n- Użytkownicy wciąż otrzymywali będą powiadomienia e-mail z iCloud oraz MobileMe - uspokaja kalifornijski gigant. - W przypadku urządzeń mobilnych nowe wiadomości pojawiały się będą jednak dopiero po otwarciu aplikacji Mail bądź ustawieniu automatycznego sprawdzania nowej poczty w panelu sterowania iOS.\npush powiadomienia push Niemcy iPod iPhone iPad Apple


Czy posiada ktos aparat:Pentagram optiqe 20? - Forum 2021 - RODZICE.PL\nPotrzebuje kilku danych i mam w tej sprawie kilka pytan prosze jesli jest krtos taki odezwijcie sie!!A jesli nie to szukam kogos kto ma pojecie o aparatach…pilnie!!\n2 odpowiedzi na pytanie: Czy posiada ktos aparat:Pentagram optiqe 20?\nRe: Czy posiada ktos aparat:Pentagram optiqe 20?\ntakiego aparatu nie mam, ale jeśli chcialabyś zapytać o aparat, chętnie pomogę. Obcykana jestem w temacie troszkę.\nwiedziec sie czy do tego aparatu mozna dokupic lampe blyskowa bo zdjecia nie sa za jasne odpowiedz jak mozesz i jak wiesz…pozdrawiam\nZnasz odpowiedź na pytanie: Czy posiada ktos aparat:Pentagram optiqe 20?


ZDECYDOWANE NIE DLA GMO – Kampania "Stop dla GMO w Polsce"\nTo niektóre z pytań zadanych przez uczestników konferencji pt. „GMO – szansa czy zagrożenie dla polskiego rolnictwa i środowiska naturalnego?”.\nNiestety nie uzyskaliśmy na nie odpowiedzi bowiem, mimo iż konferencja miała miejsce w Sejmie, zabrakło na niej przedstawicieli rządu, nie było posłów ani senatorów; zero przedstawicieli z ministerstw!\nW 2012 Klub Prawa i Sprawiedliwości złożył w Sejmie projekt ustawy o GMO; według projektu cała Polska stałaby się strefą wolną od upraw roślin modyfikowanych genetycznie.\nW 2012 posłowie Prawa i Sprawiedliwości bezskutecznie wnioskowali o odrzucenie projektu o wydłużenie moratorium na GMO w paszach.\nMiędzynarodowa Koalicja dla Ochrony Polskiej Wsi – ICPPC oraz wiele innych organizacji domagają się, by Rząd PiS wytłumaczył się z tej zaskakującej zmiany w stronę upraw GMO i pasz z GMO.\nW 2015 roku wprowadzono bardzo ważną poprawkę do prawa dotyczącego inżynierii genetycznej, zmieniającą dyrektywę 2001/18/WE. Na mocy tej nowej dyrektywy 2015/412/EU państwa członkowskie UE otrzymały prawo wprowadzenia całkowitego(!!!) zakazu upraw GMO na swoim terytorium. I TAKI ZAKAZ MUSI WPROWADZIĆ RZĄD RP; podobnie jak zrobiły to inne kraje, które chcą być wolne od GMO – np. Niemcy, Austria czy Francja, która ma całkowity zakaz uprawy kukurydzy MON810 oraz 8 innych odmian kukurydz GM, które są w procesie autoryzacji (1507×59122, 1507, 59122, Bt11, GA21, MIR604, Bt11*MIR604*GA21).\n„…Wprowadzenie upraw GMO spowoduje uzależnienie rolników – a w dalszej konsekwencji kraju – od międzynarodowych korporacji pod względem:\na) materiału siewnego, a w ślad za tym\nb) herbicydów, związanych z daną odmianą rośliny oraz\n2. Degradacja gleb.\n3. Biologiczne skażenie środowiska przez GMO, powstawanie nie tylko krzyżówek odmian naturalnych i stosowanych w rolnictwie, ale także tzw. superchwastów i superszkodników. A więc skażenie upraw konwencjonalnych, tradycyjnych i ekologicznych z wszystkimi tego negatywnymi skutkami ekonomiczno-społecznymi.\n4. Zagrożenia bezpieczeństwa żywności i pasz, a więc zdrowia ludzkiego oraz zwierząt i roślin.\n5. Przyspieszenie degradacji stosunków społeczno-ekonomicznych i kulturowych w obszarach wiejskich w postaci:\nc. wzrostu bezrobocia\nd. wzrostu emigracji zarobkowej,\nWiosną 2006 roku, Prezydent Lech Kaczyński, kierując się niezwykłą przezornością, nie tylko wprowadził krajowy zakaz upraw GMO, ale także ogłosił zakaz importowania i stosowania pasz GMO, który miał wejść w życie dwa lata później. Było to jak najbardziej uzasadnione, ponieważ pozostałości GMO w organizmach zwierząt karmionych importowaną soją i kukurydzą GMO, przechodzą do organizmów ludzi spożywających mięso i produkty mleczne. Prezydent Kaczyński miał świadomość, że zezwalając na GMO, poddaje się naród pewnej formie stopniowego ludobójstwa, jeśli GMO zostanie dopuszczone…- przypomniał Sir Julian Rose, prezes Międzynarodowej Koalicji dla Ochrony Polskiej Wsi – ICPPC\n„…Międzynarodowa Koalicja dla Ochrony Polskiej Wsi – ICPPC oraz wiele innych organizacji wzywają Rząd RP, Posłów i Senatorów do NATYCHMIASTOWEGO WPROWADZENIA ZAKAZU UPRAW GMO W POLSCE oraz stopniowego wycofywania ze sprzedaży produktów żywnościowych i pasz zawierających GMO – termin całkowitego wycofania wspomnianych produktów nie może być dłuższy niż 3 lata.\nRównocześnie DOMAGAMY się nieograniczonego dostępu do tradycyjnych, lokalnych/regionalnych nasion oraz nieograniczonego dostępu do dobrej jakości żywności produkowanej przez tradycyjnych i ekologicznych rolników!…” – podkreśliła Jadwiga Łopata – laureatka Nagrody Goldmana (Ekologiczny Nobel), odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi przez śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, właścicielka gospodarstwa edukacyjnego.\n« Konferencja 1 września w Sejmie nt. GMO, pt. “GMO zagrożeniem dla polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego kraju”\nGMO – KONIEC JEDZENIA JAKIE ZNAMY. Niszczenie żywności przez korporacje »


Tradycyjne hiszpańskie potrawy świąteczne | spain.info po polsku\nRoscón de Reyes, typowo świąteczny hiszpański wypiek\nBardzo smaczny sposób na rozgrzanie w trakcie zwiedzania\nSą święta, jest zimno, a Ty masz tak wiele do zobaczenia… Doradzimy Ci, jak rozgrzać się na trasie zwiedzania zabytków: kup torebkę pieczonych kasztanów na jednym z wielu straganów, które napotkasz w niemal każdej turystycznej dzielnicy. Wystarczy kierować się zapachem pieczonych kasztanów i batatów, aby natrafić na nie na trasie spaceru.\nŚwiąteczne posiłki, które zdają się nie mieć końca\nCzy byłeś już w Hiszpanii na tapas? Czy widziałeś w barach te blaty pełne niewielkich porcji? W Hiszpanii najważniejsze świąteczne posiłki rozpoczynają się zazwyczaj od składającej się z przystawek przekąski, która może przypominać te suto zastawione barowe blaty. Szynka iberyjska, smaczne sery wszelkiego rodzaju, owoce morza, przetwory, pikle, pyszne potrawy przygotowane specjalne na te dni… Aż trudno uwierzyć, że to tylko przystawki. Następnie na stół trafia pierwsze danie, podawane często w głębokim talerzu, w postaci zupy lub bulionu. Do najpopularniejszych należą puchero andaluz (jednogarnkowa potrawa andaluzyjska), katalońska zupa escudella, zupa czosnkowa (np. w Kastylii-La Manchy), krem migdałowy na Balearach czy nawet zupa z pstrąga (tradycyjna w Kastylii i León).Wśród dań głównych najczęściej spotykamy pieczone mięsa (zwłaszcza jagnię lub prosię − w miarę możliwości przyrządzane w piecu opalanym drewnem) oraz ryby, takie jak pieczony pagrus czy okoń morski.\nWspominaliśmy już, że posiłki nie mają końca, czyż nie? Wcale nie przesadzaliśmy. Po bożonarodzeniowym posiłku stół zapełnia się najprzeróżniejszymi świątecznymi słodyczami, które towarzyszą długiej rozmowie. Być może z tego powodu lub dlatego, że świąteczne uroczystości są przygotowywane z myślą o dzieciach, to słodki smak cechuje Boże Narodzenie w Hiszpanii. Dla lubiących słodycze lista smakołyków jest w święta bardzo długa, a każdy region ma swoje specjały. Zalecamy pozostawić słodycze nienaruszone aż do podwieczorku i wykorzystać tę okazję, aby spróbować nugatu turrón, ciasteczek polvorones i mantecados, marcepanu i oczywiście ciasta roscón de Reyes. Choć można się nim delektować w cukierniach i restauracjach przez cały okres świąteczny, tradycyjnie spożywa się je późnym południem 5 stycznia (podczas Orszaku Trzech Króli) lub 6 stycznia, już po tym, jak Trzej Królowie pozostawili prezenty dla wszystkich dzieci.W środku skrywa zabawny akcent, ukryta jest w nim mała figurka, która przyniesie szczęście temu, kto znajdzie ją w swojej porcji.\nW 100% hiszpańskie toasty\nMamy na myśli te, które wznosimy cavą. Cava to wytrawne, białe wino musujące, produkowane w Hiszpanii i doskonałe na specjalne okazje. Chcesz uczynić toast jeszcze bardziej hiszpańskim? Wnosząc go, powiedz „Salud!” („Na zdrowie!”). Inną mniej formalną wersją jest „chin chin”, chociaż prawdopodobnie usłyszysz wiele osób wznoszących toast w formie popularniejszego okrzyku „Arriba, abajo, al centro y adentro” („W górę, w dół, do środka, do wewnątrz”).\n12 winogron na szczęście\nCzy chcesz, żeby nowy rok był fantastyczny? W takim razie w sylwestrową noc, 31 grudnia, musisz zjeść 12 winogron na szczęście, gdy wybije dwunasta. Zobaczysz, jak naród zastyga przed telewizorami, aby zjadać winogrona w rytm uderzeń zegara wybijającego północ. Zgodnie z tradycją, jeśli zdążysz zjeść wszystkie winogrona, nowy rok przyniesie Ci szczęście. Jeśli chcesz świętować w wielkim stylu, zachęcamy do osobistego przeżycia tego doświadczenia na placu Puerta del Sol w Madrycie (pamiętaj, że trzeba przybyć na plac kilka godzin wcześniej). Jeśli jesteś w innym mieście, nie martw się: prawie w każdym winogrona spożywa się w jakimś ikonicznym miejscu.


Barbara Berckhan - Inteligentny sposób radzenia sobie z głupimi uwagami i docinkami » Darmowe ebooki\nStrona główna » Książki » Polskie » Barbara Berckhan - Inteligentny sposób radzenia sobie z głupimi uwagami i docinkami\nBarbara Berckhan - Inteligentny sposób radzenia sobie z głupimi uwagami i docinkami ebook\nAtak słowami może tak samo urazić, jak uderzenie w twarz. Większość ludzi najpierw nie wie, co powiedzieć. Odbiera im po prostu mowę. Dopiero póżniej przychodzi im na myśl właściwa riposta. Albo też odpowiadają spontanicznie, wytaczając jeszcze cięższe działa. A przy tym często odnajdują się nagle w błędnym kole, ponieważ z głupiej uwagi bardzo łatwo rozwija się poważny konflikt. Barbara Berckhan przedstawia w swojej nowej książce 12 strategii, których zastosowanie w codziennych sytuacjach sprawi, że będziemy w stanie skutecznie i inteligentnie bronić się przed docinkami oraz złośliwą krytyką. Dowiemy się z niej m.in.: jak spowodować, aby ataki odbiły się od nas niczym piłka jak zbić z tropu atakujące nas osoby; jak uda się nam `odtruć` nierzeczową krytykę; w jaki sposób `unieszkodliwić` przeciwnika... prawiąc mu komplementy. źródło opisu: http://jednosc.com.pl/product_info.php?cPath=15∏ucts_id=567 źródło okładki: http://jednosc.com.pl/product_info.php?cPath=15∏ucts_id=567\nEtwas intelligentere Art, sich gegen dumma Sprüche zu wehren : Selbstverteidigung mit Worten, mit Trainigsprogramm\nBarbara Berckhan - Inteligentny sposób radzenia sobie z głupimi uwagami i docinkami pdf: - podobne tytuły\nHeike Baum - Czy babcia jest w niebie? O przeżywaniu rozstań i smutkuCo robić, kiedy dzieci po raz pierwszy spotykają się ze śmiercią? W jaki sposób możemy pomóc dzieciom w pokonywaniu ich lęków? Jak odpowiedzieć na pytania, na które często sami nie znamy odpowiedzi?\nBarbara Berckhan - Teraz trudno mnie zranić: sześć strategii suwerennego ra ...Czy wy również to znacie? Bezsenne noce z powodu nierzeczowej krytyki, bóle żołądka po emocjonalnym szantażu, kłębiące się w głowie myśli będące efektem zdenerwowania i trosk, albo inne szarpiące\nMaria Adele Garavaglia - Czy silniejszy zawsze zwycięża?Seria Wielkie problemy naszych dzieci prezentuje historyjki psychoedukacyjne, służące zwerbalizowaniu problemu, a tym samym sprzyjające zrozumieniu lęków, obaw, niepowodzeń oraz pokazujące, jak\nBarbara Dolińska - Placebo. Dlaczego działa coś, co nie działa?Barbara Dolińska - Placebo. Dlaczego działa coś, co nie działa? Zjawisko placebo od lat fascynuje i zadziwia, stawiając badaczy przed koniecznością odpowiedzi na kłopotliwe pytanie: dlaczego działa\nNollke Matthias - Asertywność i sztuka celnej riposty. Jak umiejętnie i sku ...Nazwa releasu: Nollke Matthias - Asertywność i sztuka celnej riposty. Jak umiejętnie i skutecznie odpierać krytykę i ataki słowne oraz rozładowywać sytuacje konfliktowe Opis: W dyskusjach,