OFERTA: Przezwajanie silników elektrycznych | Przezwajanie silników Kielce\nOFERTA: Przezwajanie silników elektrycznych\nHome >> OFERTA: Przezwajanie silników elektrycznych\nPrzezwajanie silników elektrycznych jest naszą główną usługą, którą świadczymy nieprzerwanie od kilkunastu lat. Standardowo dokonujemy przezwojenia bądź remontu silników do 50 kW, ale jeżeli masz większy silnik, także możesz się z nami skontaktować. Chętnie udzielimy pomocy.\nOferujemy przezwajanie i naprawy silników tradycyjnych, wykorzystywanych często w gospodarstwach domowych, a także większych i bardziej skomplikowanych, takich jak te stosowane w żurawiach budowlanych. Skontaktuj się z nami i zapytaj o szczegóły naszej oferty.\ntel. 694 294 028\nNaprawa prądnic do agregatów\nBrzeziny, ul. Podlesie 4\nOFERTA: Naprawa prądnic\nOFERTA: Usługi elektryczne\nZBYNEX USŁUGI ELEKTRYCZNE\nPUH ZBYNEX USŁUGI ELEKTRYCZNE\nŚwiadczymy usługi elektryczne na terenie Kielc oraz okolic (Morawica, Nowiny, Chęciny i inne miejscowości). W naszej ofercie znajdziesz m.in. przezwajanie silników, naprawy spawarek, prostowników, agregatów prądotwórczych oraz prądnic , a także instalacje elektryczne. Pracujemy starannie, dokładnie i za przystępną cenę! Zapraszamy do kontaktu.\nWszystkie prawa zastrzeżone, realizacja: DŚ


Wózki Widłowe Chińskie w Nowym Targu, 2019\nw kategorii Wózki widłowe chińskie w Nowym Targu\nWózki widłowe chińskie porównaj ceny i koszty w Nowym Targu\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na wózki widłowe chińskie w Nowym Targu? Złóż zapytanie, a firmy z Nowego Targu same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: kawa herbata kakao Olkusz, minikoparki używane Proszowice, kosztorys ślepy Wadowice\nJeśli interesują Cię opinie na temat wózki widłowe chińskie, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Nowego Targu. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się wózki widłowe chińskie w Nowym Targu, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nPodobne zlecenia: wózki widłowe, wózki widłowe toyota, wózki widłowe używane, używane wózki widłowe, wózki podnośnikowe, wózki widłowe Nowy Targ, wózki widłowe toyota Nowy Targ, wózki widłowe używane Nowy Targ, używane wózki widłowe Nowy Targ, wózki podnośnikowe Nowy Targ


Zobacz temat - [Komentarze do] Inne cRPG - Drakensang | Children of Bhaal (Forum)\nChildren of Bhaal (Forum) Athkatla » Slumsy (Dyskusje) » Miedziany Diadem » Loża Komentatorów (Opinie) » [Komentarze do] Inne cRPG - Drakensang\n[Komentarze do] Inne cRPG - Drakensang\nWysłany: 2015-03-04, 11:22 [Komentarze do] Inne cRPG - Drakensang\nPanowie szanuję Wasze sympatie, gusta itd. Nic mi do nich, ale nim zaczniecie tak wychwalać "niemieckie oko", to pograjcie w ostatnie Divinity, a potem napiszcie o tym, co w temacie.\nKiedyś lata temu grałem, zagrałem, zapomniałem, już lepsze są ostatnie wydania z tego systemu okowego\nVinci prawdę napisał w swojej recenzji odnośnie gier, jest wielki\nWysłany: 2015-03-04, 11:44\nKiedyś zagram. Na razie sprzęt za słaby.\nWysłany: 2015-03-04, 12:51\nJa grałem w demówkę okowego Blackguarda i troszkę mnie zmęczyła... zapytam jak laik, bo nie chce mi się szukać: ostatnie Divinity jest oparte na Dark Eye? Nie ma nic wspólnego z Divine Divinity? Ostatnio jest bardzo niechętny (a może raczej ostrożny i leniwy) wszelakim nowością.\nWysłany: 2015-03-04, 13:56\nNie jest, oparte jest na całej serii Divinity, pewne rozwiązania były w jedynce i w następnych serii gier. Sugeruje poczytać jak Vinci to opisał, a zrobił to bardzo dobrze.\nWspomniałem o oku niemieckim w kontekście tego, że po prostu rozwiązania w nim są trochę nie za bardzo ciekawe jak się zapozna z innymi grami, nie można się zamykać na inne rozwiązania, mimo nie zawsze dobrych doświadczeń, coś o tym wiem\nWysłany: 2015-03-04, 14:34\nNobanionie, troszkę tych crpg poznałem, choć przyznaje, że nowości może nieco mniej, bo po pierwsze: mam mniej czasu, po drugie: chyba od pewnego czasu stałem się marudny i za dużo od nowości wymagam, po trzecie: jestem starym nostalgicznym piernikiem, więc non stop wałkuje te same leciwe już gry. Chyba czekam na jakąś rewolucje w crpg a każda nowa gra w zasadzie nic do kanonu nowego nie wnosi. Myślałem, że może PoE będzie czymś takim a chyba się jednak na to nie zanosi (tak przynajmniej zasugerowałem się postami Kliwera w tym temacie).\nSwego czasu trochę pogrywałem w Divine Divinity i bardzo mnie ta gierka mile zaskoczyła. Ostatnio jednak jak do niej wróciłem i zacząłem się bardziej przyglądać mechanice gry, w szczególności przedmiotom i umiejętnościom, stwierdziłem, że za dużo w rpgu h&s więc moja dawna sympatia do DD nieco osłabła.\nEDIT: Ha, właśnie przeczytałem nowego posta Vinciego co do itemów - losowość i mało unikatów, no właśnie...\nWysłany: 2015-03-05, 19:29\nAleż jaja. Za nic nie mogę pokonać wielkiego szczura w kanałach Cały czas takie pitu pitu, sala, 4 badziewnie łatwe szczury, sala badziewnie łatwe szczury, sala... A tu nagle taki boss! Brak drogi odwrotu, no nie wiem co robić. Sam wielki szczur nie jest jakiś mega, ale wytrzymały jak czołg i cały czas przyzywa mniejsze. Już 3 razy przegrałem. No nic, próbujemy dalej.\nTu mnie zaskoczyli. W sumie pozytywnie. Trochę zacząłem lekceważyć tę grę i jestem dość słabo przygotowany i wyposażony. Trzeba se było więcej atutów bitewnych wykupić i trochę mikstur uzdrawiających naważyć. I ogniste pułapki kupić. Bo te sidła na niedźwiedzie to sobie mogą...\nWysłany: 2015-03-05, 19:47\nNie pamiętam jak go w końcu utłukłem, ale tak mi się coś kołacze pod sklepieniem, że jak przywołał kilka szczurów to chyba zostawiłem sobie jednego a resztę wybiłem i przez to nie przywoływał już kolejnych. Sam jeden (plus dodatkowy słabeusz) to już nie był taki "twardy". Zastrzegam jednak, że mogę się mylić i źle to zapamiętać. W Drakensangu walki z mini-bossami często są bardzo epickie.\nWysłany: 2015-03-05, 21:35\nTrochę to durne. Przelazłem kilkupoziomowy loch i stoczyłem ciężką walkę po to żeby... oczyścić browar ze szczurów? Serio? W Dragon Age taka zabawa to była na Głębokich Ścieżkach, gdzie tłukło się arcy-zło.\nSystem jest trochę za bardzo losowy. Idzie dobrze, dobrze aż nagle bah! tank dostaje 4 rany na raz. Nie tak, że jedna po drugiej, tylko od jednego łupnięcia. No i leży.\nOstatecznie Forgrim tankował z tarczą, walił potężne uderzenia i ściągał na siebie uwagę. Z boku stał mój dzielny krasnoludzki saper z dwuręcznym toporem i też łoił potężne uderzenia. Amazonka leczyła rany i trucizny, a jak nie było co leczyć waliła w myszę fintami, by trochę zbić jej obronę. Szarlatanka stała z tyłu i też leczyła, tyle że czarami, i czarami osłabiała mysz.\nJak nadchodziły te przyzywane myszy to wybijałem je jedną po drugiej całą ekipą na hura, dużego szczura chwilowo olewając. Przed walką sobie jeszcze rozstawiłem na polu bitwy kilka pułapek i w strategicznych momentach na nie wroga naprowadzałem (swoją drogą trochę za słabe te sidła i do tego można postawić max 3- mało ździebko)\nNałykałem się w między czasie czego się dało. Smarowidła na broń, jakieś walające się po plecakach dopalacze. Wypstrykałem się prawie ze wszystkiego co leczy. Teraz idę do alchemika odnawiać zaopatrzenie.\nW sumie jestem usatysfakcjonowany tą finalną walką. Było ciekawie. Dużo gorzej cała reszta tego lochu- 5 leveli identycznych korytarzy, grupki identycznych jednogatunkowych wrogów, do tego łupy przy których te stare pochodnie z Gothica wydają się artefaktami. Całość jeszcze przerywana dłuższymi pauzami na oprawienie tej zwierzyny. No szkoda. Strasznie nierówna ta gra.\nZ tymi hexami to się w głowie nie mieści! Postać stoi tuż obok potwora, ale nie może go zaatakować, bo gra uważa, że nie stoi na sąsiednim polu...\nNa tym obrazku widać lepiej o co chodzi. Do każdego obiektu da się podejść w dokładnie 6-ciu punktach. Na tej ilustracji np. amebę mogą zaatakować max 4 postacie, bo pozostałe 2 boki hexu zajmują sarkofagi. Hipotetyczna postać stojąca w miejscu oznaczonym X zgodnie z regułami tej gry wcale nie stałaby obok potwora. A to jest gra w czasie rzeczywistym! Grrrr...\nHipotetyczna postać stojąca w miejscu oznaczonym X zgodnie z regułami tej gry wcale nie stałaby obok potwora.\nNie wiem czy w Drakensangu hexy funkcjonują jakoś inaczej, niż przyjęło się hexów używać, ale wydaje mi się, że ciężko naleźć hexy, które się będą stykały tylko narożnikami O.o Więc nie będzie hexa w zaznaczonym miejscu...\nAle to już offtop wrzucony tu tlyko dlatego że to temat z komentarzami.\nSłuszna uwaga Picollo, źle to narysowałem.\nW tej grze problem jest taki, że postacie poruszają się swobodnie, jak w normalnej grze 3D, ale akcje wykonują w systemie hexowym.\nWygląda to np. tak. Postać podbiega do szczura. Wydajesz jej rozkaz zaatakowania szczura, a ona, by to zrobić, musi się cofnąć (mimo że stoi tuż obok niego) by stanąć po środku sąsiedniego hexu. Jako że to czas rzeczywisty to szczur się przemieszcza i okazuje się, że nasza postać jest znowu źle spozycjonowana, musi przenieść się do następnego hexu i zrobić kolejny krok. Jak dwie ekipy tak na siebie biegną i potem próbują się ustawić to zaczyna się istne pandemonium kroków w bok, cofania się i biegania wokół siebie.\nWysłany: 2015-03-07, 21:24\nW końcu doszedłeś do tego Kliwerze, że gra ma buga jak rzeka Bug? Dlatego założyłem ten temat, dziwiąc się tak wysokim ocenom tej produkcji, ale spokojnie, jeszcze pograsz, to zobaczysz inne ciekawe sprawy :) Dlatego u mnie ta gra stoi/leży sobie na półce i śliczniem ją kiedyś odinstalował i nic mnie nie zmusi do jej ponownej instalacji... Walki ze szczurami- bezcenne wydarzenie w tej grze i te "milczące" rozmowy- miodzio\nOczywiście, to moje zdanie itd... po to ten temat jest...\nWysłany: 2015-03-11, 08:03\nW sumie, wbrew opinii Nobaniona, coraz bardziej mi się ta gra podoba. Wady owszem są takie jak pisałem, pojawiają się niektóre nowe, ale jednak pozytywne doznania nad typ przeważają.\nPogorszyły się w zasadzie walki z bossami- teraz są już za proste. Takiej jazdy jak z tym szczurem niestety jak na razie więcej nie spotkałem. Inne walki też są trochę prostsze. Początkowo musiałem kombinować, bo mi postacie od tych ran padały, często mając ponad połowę paska życia. Teraz jak wypompowałem każdemu siłę woli, to rany widuję praktycznie tylko na szarlatance, wojów rzadko bierze.\nNa szczęście koleje lochy nie są już takie jelitowe, długie, puste i bez sensu. Widać tylko przy tym browarze ktoś miał wyraźnie zły dzień i spłodził potworka.\nTo co doskwierało doskwiera nadal, przede wszystkim brak prawdziwego roleypleja w dialogach.\nAle nadal po prostu zachwyca mnie oprawa i projekty lokacji. To jednak robi klimat. Jak stoisz o świcie na wzgórzu, gdzieś z lasu dolatuje kukanie kukułki, w dalszej perspektywie widzisz płonący zamek a jeszcze dalej malowniczy krajobraz kładzie się ku horyzontowi. No coś pięknego. Tu nie chodzi o ilość fajerwerków graficznych, ale o estetyczny smak i projekt.\nBardzo podobała mi ta duża leśna lokacja. Tak właśnie powinny wyglądać misje w lesie! Czarownice, gadające ropuchy, święte dęby, obóz inkwizycji, konkurujące grupy bandytów, leśny dwór… A do tego jeszcze możliwość wyboru strony i trochę inne zadania dla każdej. A na deser skradankowa misja w zamku (którą jednak można przejść i na rympał, jak się chce). Jak to porównać do misji w lesie z Dragon Age 1, gdzie wyraźnie nie mieli na nią pomysłu i walnęli po prostu wielkie lochy no to jak niebo a ziemia.\nI te miejsca, ech… Idziesz przez ciemny las, wychodzi na polanę, robi się jaśniej. Tu kilka sadzawek, na nich lilie. A wokół skaczą wielkie ropuchy. Po tym lesie się po prostu przyjemnie chodziło.\nZagęszczenie przeciwników na metr kwadratowy też odpowiednie; nie za duże nie za mała.\nA walka z całym obozem inkwizycji (oczywiście sprzymierzyłem się z czarownicami), była naprawdę wyzwaniem.\nFajna jest też ta kilkuczęściowa misja z domami kupieckimi. Też możliwość wyboru, a nawet zmiany strony. No i jaka inna gra pozwala, dzięki zdolności handlu, podbić wypłatę z 20 do 100? No taki handel to ja rozumiem.\nNaprawdę szkoda, że w kilku innych miejscach tej gry nie dopieszczono. Ale jednak chyba trafi do moich ulubionych. Historycznie wiarygodna strefa urbanistyczno-społeczna, bardzo dobre zadania poboczne i świetne projekty lokacji napowierzchniowych (lochy tylko jako tako znośne niestety)- to przesądza, że tytuł się broni.\nWysłany: 2015-03-11, 10:29\nJeżeli podoba Ci się klimat jedynki tym bardziej spodoba Ci się Kliwerze dwójka W porównaniu do jedynki jest bardziej dopracowana i fabularnie i część irytujących w jedynce detali poprawili, choć niestety te upierdliwości w walce zostały. Co jest dla mnie niezrozumiałe to fakt, że lokacje po ich "przejściu" stają się nieaktywne. Dobrze, że w dwójce to zmienili. A lokacje faktycznie są klimatyczne. Szkoda tylko, tak jak już pisałem wcześniej, że gra nie została zrobiona z większym rozmachem.\nWysłany: 2015-03-11, 11:20\nPotwierdzam co szlachetny sajok napisał, kontynuacja już jest "lepsiejsia" , co trochę zaskakuje, że część starych bolączek została. Co do rozmachu, szkoda, ale jak przypuszczam, to nie ostatnie słowo twórców gier opartych o Oko.\nWysłany: 2015-03-11, 15:47\nNo, i tak trzymać szacowny Nobanionie. Z takim podejściem jeszcze zostaniesz viceprezesem spółki Dark Eye Forever sp. z o.o.\nA przy okazji sam też zapytam - zdobyłeś może wszystkie części zbroi Tie'Shanny z dodatku do dwójki? Tak w ogóle to przedmioty magiczne z Drakensangów są - jakby to powiedzieć - mniej "spektakularne" niż w innych crpg, ale za to jak dla mnie dość klimatyczne. Subiektywnej ocenie pozostawię to czy komuś to odpowiada czy nie...


Magda Gessler po rewolucji w Malborku. Emisja programu w listopadzie lub grudniu? | Malbork Nasze Miasto\nMagda Gessler po…\nRadosław Konczyński 8 października 2016, 12:10\nKarczma Zamczysko w Malborku (nazwa po rewolucji - Na Fali), położona przy linii kolejowej Gdynia-Warszawa, z pięknym widokiem na zamek - to tutaj gościła w tym tygodniu Magda Gessler. „Malbork: zjawiskowa pogoda, wiatr, deszcz... Pyszne zmiany” - tak napisała liderka „Kuchennych Rewolucji” na swoim profilu na Facebooku na początku swojego pobytu w Zamczysku. A jak się skończyło? Tego do końca nie wie nawet sam personel i właściciel.\n- To jest program. Zobaczymy, jak realizatorzy to zmontują. Emisja ma być w listopadzie lub grudniu. Dopiero się dowiemy - mówi Krzysztof Łopata, właściciel Karczmy Zamczysko.\nTrochę trwała sama akceptacja kandydatury. Właściciel Zamczyska zgłosił się na wiosnę, ekipa realizatorska przyjechała potem na rekonesans, rozmawiała z personelem, obejrzała lokal i zakwalifikowała restaurację do programu.\nTermin nagrania był przekładany ze względu na okres wakacyjny, aż wreszcie załoga „KR” na początku października zjawiła się w Karczmie Zamczysko. To miejsce, które na stałe wpisało się w świadomość mieszkańców Malborka w pierwszej dekadzie XXI wieku, gdy przez kilka lat odbywał się tutaj Malborski Przegląd Muzyczny. Zamczysko działało sezonowo, a Krzysztof Łopata był jednym z trzech współwłaścicieli.\nOd ośmiu lat już sam prowadzi restaurację, teraz zamieniając ją w lokal całoroczny. Do tej pory stawiał na kuchnię polską - w tym „rycerską”. W menu można było znaleźć Jadło Krzyżaka (żeberka zapiekane w miodzie na ostro), Jadło Komtura (stek wieprzowy z bekonem i cebulą), Jadło Wielkiego Mistrza (polędwica), Przysmak Giermka (gulasz z kaszą gryczaną) czy Przysmak Damy Dworu (pierś nadziewana szynką i serem).\nDo telewizyjnego programu Krzysztof Łopata zgłosił się po trosze dla promocji, po trosze dla zmiany oblicza miejsca.\n- Pani Magda ma siłę przebicia. Wiadomo też, że dobrze jest, by taki fachowiec spojrzał z boku na to, co robimy. Jasne, że mieliśmy trochę stresu i nadal mamy, bo nie wiemy, jak zostaniemy pokazani. Przez pierwsze dwa dni pani Magda „zjechała” nas trochę, ale pozostałe dwa dni w kuchni minęły przyjemnie - opowiada właściciel restauracji.\nJak wyglądało nagranie? Wszyscy ci, którzy oglądają „Kuchenne Rewolucje”, mniej więcej wiedzą, czego można się spodziewać. Ocena sytuacji i „diagnoza” wydana przez Magdę Gessler, integracja personelu, ustalanie jadłospisu, zmiana wystroju i nazwy, przygotowywanie kolacji dla gości. Kolacja odbyła się w ubiegłą środę i ekipa telewizyjna zakończyła pracę. Właściciel i personel czekają teraz na niezapowiedzianą kontrolę ze strony znanej restauratorki.\n- Nie wiemy, kiedy pani Magda się zjawi. Czasem przyjeżdża po czterech, czasem po sześciu tygodniach. A to będzie najważniejszy moment, kiedy oceni, czy spełniamy jej wymagania - mówi Krzysztof Łopata. - Dopiero po emisji programu okaże się, czy żałuję, czy nie, że się zgłosiliśmy. Mam nadzieję, że wszystko będzie w porządku. Mimo wszystko widać, że pani Magda naprawdę chce pomagać restauratorom. Dała mi nawet swój numer telefonu komórkowego i mogę dzwonić po poradę, jeśli będę potrzebował.\nMagda Gessler najwyraźniej lubi rewolucjonizować kulinarne Pomorze, bo w minionych latach kilkakrotnie już gościła w naszym województwie. Zmieniała oblicze restauracji m.in. w Gdańsku, Kościerzynie, Pucku, Słupsku, Łebie, Nowym Dworze Gd.\nMagda Gessler o celebrytach w swojej restauracji\nrestauracja Na Fali Malbork\nZanim w hotelu Otomin, prowadzonym przez Urszulę i Stanisława Frankowskich oraz ich córkę Katarzynę i zięcia Dariusza Stangreckich (prezentujemy na zdjęciach)...


Czysty dywan - nieosiągalne? | Przedszkole\nczyszczenie tapicerki wrocławWybieramy dywanDywan potrafi ozdobić wnętrze, podkreślając jego styl. Wprowadza więcej przytulności, daje poczucie komfortu (zwłaszcza przy zimnych podłogach). Jednak wybrać dywan nie jest łatwo - wybór na rynku jest ogromny, a ceny bardzo zróżnicowane. Najpierw warto się zastanowić nad tym, czy dywan ma być syntetyczny, czy wełniany. Różnicą jest nie tylko cena, ale też jakość wykonania, trwałość i wygląd. Jednak przede wszystkim dywany wełniane czyści się inaczej, niż te syntetyczne - wymagają użycia specjalnych płynów do czyszczenia ma mokro. Pamiętajmy tez, że jest to element który może bardzo zmienić wnętrze, dlatego powinien być dobrze dopasowany - jeśli planujemy znacząco zmienić styl i chcemy kupić dywan - to albo kupmy tańszy, który bez żalu będzie można zmienić, albo kupmy dywan pod nowy styl. Ocet w chemii domowejZe względu na niską cenę i łatwą dostępność, ocet spirytusowy bywa do dziś powszechnie używany w gospodarstwie domowym jako podręczny środek czyszczący, dezynfekujący i odkamieniający oraz jako składnik w wielu tradycyjnych przepisach na domowe odplamiacze, kosmetyki, a nawet lekarstwa. Ocet był znany już od czasów starożytnych, wykorzystywano go do polewania kamieni bądź skał, które później ulegały rozpadowi, ocet znalazł również szerokie zastosowanie w wielu iberyjskich kopalniach w czasie panowania Kartaginy w Hiszpanii.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/OcetO ubikacji kucanejUbikacja kucana, ubikacja narciarska (właśc. ubikacja turecka, ubikacja arabska) ? typ urządzenia sanitarnego, służącego do wypróżniania się w pozycji kucznej. Zasadnicza część tego rodzaju ubikacji zbudowana jest z owalnej misy zmontowanej na poziomie posadzki, zakończonej w dolnej części odpływem o średnicy od 75 do 100 mm. Po obu stronach misy znajdują się (choć nie zawsze) podstawy na umieszczenie stóp. Niektóre modele mają możliwość spłukiwania za pomocą specjalnych zaworów spłukujących. Wykonane są najczęściej z ceramiki lub stali nierdzewnej. W przeciwieństwie do ustępów innych typów nie posiadają własnego zasyfonowania.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ubikacja_kucanaDodane: 02-11-2016 03:16Tagi: Uncategorized czyszczenie tapicerki czyszczenie wykładzin pranie foteli pranie kanap pranie tapicerki wrocław sprzątanie Widok do druku: czyszczenie tapicerki wrocław Poprzednie wpisy:


Super Meat Boy po raz pierwszy wyląduje na sprzęcie Nintendo - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościSuper Meat Boy po raz pierwszy wyląduje na sprzęcie Nintendo\nKuba Kleszcz 05.03.2016 11:01\nSuper Meat Boy po raz pierwszy wyląduje na sprzęcie Nintendo\nTwórcy gry Super Meat Boy potwierdzają o to, o czym można było usłyszeć podczas ostatniego Nintendo Direct. Przygody najsłynniejszego kawałka wątroby trafią na WiiU i nie przyjdzie nam długo na nie czekać.\nO trafieniu Super Meat Boya na WiiU dało się usłyszeć już w październiku zeszłego roku. Plan twórców w końcu się ziści - mimo że nie wyznaczono jeszcze dokładnej daty premiery, wiemy, że tytuł pojawi się na WiiU w ciągu najbliższych dwóch miesięcy.\nGra Team Meat w drodze na WiiU zwiedziła chyba już cały growy świat. W październiku zeszłego roku pojawiła się na PS4 i Vicie, jednak nie była to ta sama wersja, co przy okazji poprzednich premier.\nZ gry wycięto wtedy oryginalny soundtrack i zastąpiono go nowym. Kwestię tego, który był lepszy, pozostawiamy Wam do rozstrzygnięcia, jednak ten sam los może spotkać wersję gry na WiiU.\nWarto zauważyć, że Super Meat Boy to gra w pewnym stopniu czerpiąca z konwencji wymyślonej przez Mario. Wszak księżniczka zawsze była w innym zamku.\nŹródło: http://www.gamespot.com/articles/super-meat-boy-headed-to-wii-u/1100-6435383/ / http://super-meat-boy-fans.deviantart.com/gallery/40418444/Meatboy\nTagi: Nintendo super meat boy Team Meat\nSuper Meat Boy trafi na Nintendo Switch już w tym roku...\nSuper Meat Boy trafi na Nintendo Switch po 7 latach od...\nPo prawie 6 latach czekania Super Meat Boy z datą...\nSuper Meat Boy trafi do sprzedaży w pudełku\nNastępna wiadomość: Twórcy Street Fighter V uczą, jak grać Birdie'em Birdie się roztył, ale pomimo to trafił do nowego Street Fighter V (PS4), które w naszej recenzji otrzymało mocne 8/10. Jak opanować grubasa z...


Doktorat został przyznany przez Senat Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego za wiarygodne zaangażowanie w komunikacji społecznej trzech papieży i Kościoła.\n– O. Lombardi łączy w sobie umiejętności i najlepsze cechy profesjonalizmu i etyki wymagane na wszystkich podstawowych specjalnościach zawodowych, których uczymy w naszym Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa – mówił w laudacji wygłoszonej z okazji nadania o. Federico Lombardiemu tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie prof. Jerzy Olędzki. Przytaczając motto towarzyszące o. Lombardiemu, które brzmi: „komunikować by jednoczyć a nie dzielić, informować dla przymierza, komunii w rodzinie, w społeczeństwie, w Kościele i między narodami”, podkreślił, że podobną dewizę stara się stawiać jako ważny cel dydaktyczny i wychowawczy Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego.\nSam laureat w wygłoszonym wykładzie wspominał swoją pracę dla trzech papieży, opisując wydarzenia, które najbardziej zapadły mu w pamięć. – Jan Paweł II miał proroczą wizję mediów – mówił o. Lombardi, cytując słowa Papieża Polaka z początku jego pontyfikatu, w których stwierdził: „błogosławiona instytucja, ta telewizja!”. Tłumaczył, że głoszenie Ewangelii gestami sprawiało, że przesłanie Papieża stawało się bardziej skuteczne niż słowo mówione lub pisane. Zwrócił uwagę, że takich zdolności komunikacji jak Jan Paweł II, nie miał Papież Benedykt XVI. Miał on za to wybitny talent do wypowiadania się w sposób precyzyjny, uporządkowany i zwięzły. O. Lombardi przypomniał też, że Benedykt zdecydował się na zmianę sposobu przeprowadzania samolotowych konferencji prasowych: dokonywał wyboru pytań, przedstawionych mu z pewnym wyprzedzeniem, dzięki czemu konferencje wypadały idealnie.\nMówiąc o Franciszku, o. Lombardi odwołał się do swego „przerażenia” na początku pontyfikatu, gdy okazało się, ze papież nie jest poliglotą i że nie śpiewa. Mimo to do Rzymu śpieszyły tłumy. – Zrozumiałem więc, że znajomość języków jest dla komunikacji ważna, ale to nie wszystko. Najważniejsza jest bliskość Papieża z ludźmi. Franciszek ubezpośrednia komunikację aż do uścisków i pocałunków – podkreślał.\nO. Lombardi dzielił się też refleksjami na temat komunikacji społecznej. Na zakończenie swego przemówienia wyraził pragnienie, by media wspomagały papieską służbę ludzkości i światu. – Niech prorocze wołanie Jana Pawła II: „Błogosławiona telewizja!”, zabrzmi na nowo, wzbogacone o: „Błogosławiona sieć! Błogosławione new media i social media” – powiedział. Dodał, że strategie komunikacyjne, są rzeczą drugorzędną, a najważniejsze jest uwydatnianie charyzmatu służby Papieża i wagi jego przesłania.\nFederico Lombardi posiada już trzy tytuły doktora honoris causa – uniwersytetów w Toronto (Kanada), w Salamance (Hiszpania) i Papieskiego Uniwersytetu Salezjańskiego w Rzymie.\nWnioskodawcą przyznania doktoratu honoris causa z teologii środków społecznego przekazu dla o. Lombardiego był Instytut Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa, który świętuje w tym roku 25-lecie swojego istnienia.\nWystąpienie o. Federico Lombardiego, doktora honoris causa UKSW\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: Warszawa, media, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Federico Lombardi, UKSW, doktorat honoris causa, środki społecznego przekazu, teologia środków społecznego przekazu


Ugniatacz do ziemniaków nylonowy Niebieski | Faktoria\nUgniatacz do ziemniaków nylonowy Niebieski\nUgniatacz do ziemniaków wykonany z nylonu w kolorze niebieskim\nLekki, wygodny i poręczny ugniatacz do ziemniaków uwielbianej przez kupujących linii Colori, to produkt znanej marki Vialli Design. Prezentowany ugniatacz został stworzony z myślą o tym, by skutecznie i szybko ułatwić przygotowanie ziemniaków do podania na talerz. Nieprzypadkowy kształt produktu i wyprofilowana rączka sprawiają, że jest wygodny w użytkowaniu i bardzo łatwy w utrzymaniu czystości. Jako dopełnienie całej linii Colori stanowi piękny stojak, podstawkę do reszty akcesoriów kuchennych. Ugniatacz został wykonany z wysokiej jakości nylonu i nie traci swoich funkcjonalności nawet w temperaturze sięgającej do 210 stopni Celsjusza. Produkt nadaje się do mycia w zmywarce.\nPolsko-włoska marka powstała w 2010 roku, a swoją siedzibę ma w Polsce. Została wyróżniona wieloma certyfikatami i nagrodami, w tym Laurem Konsumenta oraz Polską Jakością. W swojej bogatej ofercie posiada wyłącznie produkty najwyższej jakości.\nArtykuły marki Vialli Design to przede wszystkim przedmioty powiązane z kompleksowym wyposażeniem przestrzeni kuchennej, dedykowane stołowi. W ofercie jednak znajdziemy także liczne dekoracje ścienne i takie dodatki do wnętrz jak sztućce, noże, melamina, termosy, obrazy oraz deski.\nOceń jako pierwszy “Ugniatacz do ziemniaków nylonowy Niebieski” Anuluj pisanie odpowiedzi


Czy limfocyty B mają zdolności fagocytarne? : Nauka\nTeraz jest 23 maja 2017, o 07:05\tStrona główna forum » Forum naukowe » Nauka\nCzy limfocyty B mają zdolności fagocytarne?\nTytuł: Czy limfocyty B mają zdolności fagocytarne?Napisane: 2 maja 2017, o 18:31 Dołączył(a): 2 maja 2017, o 18:22Posty: 2Płeć: Przygotowuje się do matury i mam dylemat, gdyż nigdzie nie jest napisane że limfocyty B należą do komórek żernych. Wiadomo natomiast że są to komórki prezentujące antygeny, a przecież żeby mogły je prezentować, muszą je najpierw wchłonąć (według podręcznika do biologii). Byłabym bardzo wdzięczna za wyjaśnienie tej, niezrozumiałej dla mnie kwestii.\nTytuł: Re: Czy limfocyty B mają zdolności fagocytarne?Napisane: 4 maja 2017, o 00:59 Dołączył(a): 18 kwi 2014, o 17:52Posty: 79Płeć: Limfocyty B nie mają zdolności fagocytarnych - informacja na podstawie histologii Sawickiego oraz Zarzyckiego.\nTytuł: Re: Czy limfocyty B mają zdolności fagocytarne?Napisane: 4 maja 2017, o 11:39 Dołączył(a): 19 kwi 2015, o 16:14Posty: 18Płeć: Limfocyty B nie pobierają antygenów, które później prezentują na drodze fagocytozy, ale na drodze endocytozy zależnej od receptorów - w tym wypadku receptora BCR. Różnica jest dość znaczna, ale raczej nie trzeba tego ogarniać na poziomie liceum :pWarto wiedzieć, że profesjonalne fagocyty to przede wszystkim monocyty, makrofagi, komórki dentystyczne, neutrofile i monocyty.[ Post via Android ] Góra\nTytuł: Re: Czy limfocyty B mają zdolności fagocytarne?Napisane: 4 maja 2017, o 20:28 Dołączył(a): 2 maja 2017, o 18:22Posty: 2Płeć: Dziękuję! :D Może i się nie przyda, aczkolwiek znając mechanizm, łatwiej zapamiętać rzeczy przydatne\nTytuł: Re: Czy limfocyty B mają zdolności fagocytarne?Napisane: 4 maja 2017, o 22:48 Dołączył(a): 31 paź 2013, o 17:18Posty: 250Płeć: Delocker napisał(a):Warto wiedzieć, że profesjonalne fagocyty to przede wszystkim monocyty, makrofagi, komórki dentystyczne, neutrofile i monocyty.Makrofagi pochodzą z monocytówJest dużo różnych "rodzajów" makrofagów - wiedza nieistotna dla liceumKomórki dendrytyczne jak jużJeszcze eozynofile mogą fagocytować\nTytuł: Re: Czy limfocyty B mają zdolności fagocytarne?Napisane: 5 maja 2017, o 15:18 Dołączył(a): 19 kwi 2015, o 16:14Posty: 18Płeć: AniaMistrzFikania napisał(a):Dziękuję! Może i się nie przyda, aczkolwiek znając mechanizm, łatwiej zapamiętać rzeczy przydatneTo jest trochę skomplikowane, bo trzeba wiedzieć co nieco o biologii limfocytów T i B. Żeby limfocyt B mógł zacząć produkować przeciwciała musi uzyskać sygnał zwrotny od limfocytu Th, a żeby go uzyskać to taki lim. B musi na swojej powierzchni zaprezentować fragment antygenu w kontekście MHC II. Fagocytoza jest procesem mniej selektywnym - internalizacji na tej drodze ulegają głównie cząsteczki już opłaszczone przeciwciałami bądź elementami układu dopełniacza i rolą fagocytozy jest usunięcie takiego oznakowanego elementu z organizmu. To właśnie przeprowadzają profesjonalne fagocyty, do których zalicza się wymienione przeze mnie komórki (eozynofile fagocytują, ale w znacznie mniejszym stopniu, dlatego nie zalicza się ich do profesjonalnych fagocytów). Endocytoza receptorowa jest z kolei znacznie bardziej selektywna i służy komórkom do pochłaniania określonych cząsteczek - lim. B akurat do pochłaniania antygenów. Dlaczego endocytoza receptorowa a nie fagocytoza? Bo pozwala to lim. B na znaczne zwiększenie swojej szansy na aktywację przez lim. Th, który też musi rozpoznać określony antygen na powierzchni komórki. Zjawisko to ogólnie jest bardzo ważne w immunologii, bo pozwala na indukcję odpowiedzi immunologicznej względem antygenów skoniugowanych z określonymi wybranymi już przez nas antygenami, ale to już inna bajka :pW liceum to ważne jest chyba tylko co jest APC (antigen-presenting cell) i że lim. B potrzebuje sygnału od lim. Th, żeby produkować przeciwciała.[ Post via Android ] Góra\n[ Posty: 6 ] Strona główna forum » Forum naukowe » Nauka\nWątki Autor Odpowiedzi Wyświetlone Ostatni post delfiny mają swoje imiona\n11 cze 2006, o 21:22


Obrazki z Północy – Muzeum Zabawek i Zabawy\nYou are here: Home / Aktualności / Galeria Dziecieca Abrakadabra / Obrazki z Północy\n11 września 2014 /0 Comments/in Galeria Dziecieca Abrakadabra, Wiadomości archiwalne /by muzeum\nKarlsson z dachu szybujący nad miastem, smok o czerwonych oczach lecący w kierunku zachodzącego słońca, ulica Awanturników, na której mieszka mała Lotta, Madika z Czerwcowego Wzgórza przyglądająca się przez okno, jak pada śnieg. Od przyszłego wtorku galerię dziecięcą „Abrakadabra” Muzeum Zabawek i Zabawy będą zamieszkiwać bohaterowie książek Astrid Lingren, namalowani przez estońską ilustratorkę Ilon Wikland.\nWszystko za sprawą wystawy przygotowanej dzięki współpracy muzeum z Ambasadą Estonii w Polsce. Wernisaż wystawy odbędzie się we wtorek 21 września o godz. 12. Gościem wernisażu będzie Pani Anne-Ly Ader, Konsul Ambasady Estonii w Polsce.\nNa wystawie „Obrazki z Północy” zwiedzający obejrzą reprodukcje prac estońskiej ilustratorki Ilon Wikland. Wśród prezentowanych prac będą przede wszystkim ilustracje do książek Astrid Lingren, m.in. „Karlsson z dachu,” „Smok o czerwonych oczach”, „Lotta z ulicy Awanturników” czy „Madika z Czerwcowego Wzgórza”. Pani Wikland przez wiele lat współpracowała z najsłynniejszą szwedzką autorką książek dla dzieci, tworząc rysunki do jej nowych książek. Na wystawie znajdą się także ilustracje do książki napisanej w 1995 roku przez Rose Lagercrantz, a opowiadającej o pełnym przygód i podróży dzieciństwie Ilon Wikland.\nReprodukcjom towarzyszyć będą fragmenty wywiadów, wspomnień, przemyśleń Ilon Wikland. – To niesłychanie ciepła osoba o wspaniałej, dziecięcej wyobraźni, która uwielbia rysować, kocha dzieci i zwierzęta. Jest pełna optymizmu i energii życiowej, choć nie miała najłatwiejszego dzieciństwa. Bardzo żałujemy, że autorka nie przyjedzie na nasz wernisaż. Nic straconego, bo pani Wikland nadal sporo podróżuje. Aby pamiętała o wystawie w Muzeum Zabawek i Zabawy za pośrednictwem ambasady przekażemy jej prezent – wyjaśnia dyrektor muzeum Jolanta Podsiadło.\nWystawie towarzyszyć będzie gra planszowa, której scenariusz będzie pokazywał uroki nadbałtyckiej Estonii oraz konkurs rysunkowy dla dzieci. „Obrazki z Północy. Ilustracje Ilon Wikland” można oglądać w muzeum do końca października.\nEstońska ilustratorka urodziła się w 1930 roku w Tartu, w Estonii. W 1944 roku jej babcia, w strachu przed komunizmem, zawiozła Ilon na statek, który zabrał do Szwecji. Od tego czasu Ilon zamieszkała z własną ciocią. Ilon uczyła się w Sztokholmie w szkole książki i reklamy (School for Book and Advertising Art). Później kontynuowała studia w Sztokholmie w Konstfack (Uniwersytet Sztuki, Rękodzieła i Wzornictwa), a także w szkole malarstwa Signe Barth, jak również w Londynie i Paryżu. W Szwecji Wikland poznała także Astrid Lingren, której spodobały się jej rysunki. Tak zaczęła się wieloletnia współpraca pań przy kolejnych książkach dla dzieci. Od 2007 roku oryginalne prace Wikland można oglądać w Muzeum Okręgu Läänemaa w estońskim Haapsalu.\nIlon Wikland mieszka obecnie w Sztokholmie. Ma cztery dorosłe córki i dziesięcioro wnucząt.\n0 0 muzeum muzeum2014-09-11 12:04:462014-09-11 12:04:46Obrazki z Północy\nWakacje z Muzeum Zabawek i Zabawy będą ciekawsze Głośne czytanie


Kościół - Dolice i okolice. Galeria - archiwum starych zdjęć\nDolice i okolice. Galeria - archiwum starych zdjęć\nDolice, Dolice, piękne okolice...\nStrona główna > Dolice > Kościół\nNajczęściej oglądane - Kościół\nOłtarz180 odsłonOłtarz w kościele dolickim.\nKościół174 odsłonArchiwalne zdjęcie powojenne. Kościół podczas święta.\nPłyta nagrobna172 odsłonPiaskowcowa płyta nagrobna. Poświęcona Fryderyce Krystynie Wilhelminie Bluth (zm. 1831 r.), z domu Schwabes, drugiej żonie dolickiego pastora Jakuba Augusta Piotra Blutha. Inskrypcja - minuskuła neogotycka.\nPocztówka162 odsłonKościół, plebania oraz szkoła.\nKościół157 odsłonZdjęcie z 2000 r.\nAmbona153 odsłonDrewniana, renesansowa ambona z k. XVI w. Pochodzi z kościoła w Morzycy.\nChrzcielnica152 odsłonDolice, chrzcielnica 2 poł. XIX w.\nOłtarz151 odsłonDolice, drewniany, ołtarz z ok. 1613 r. Pochodzi z kościoła w Morzycy. Odnawiany w 1732 r.\nKościół150 odsłonKościół, w tle plebania\nPomnik145 odsłonPomnik - I Wojna Światowa 1914-20 r. Poświęcony 74 poległym i zaginionym w I wojnie światowej mieszkańcom Dolic. Stał na obecnym terenie przykościelnym w miejscu gdzie stoi teraz grota Matki Boskiej, gdzie wykorzystana jest podstawa pomnika. Druga część tego pomnika została wykorzystana do budowy pomnika św. Józefa stojącego po drugiej stronie kościoła.\nKościół142 odsłonWidok z ul. Wiejskiej, od strony banku.\nPomnik pamięci136 odsłonKriegerdenkmal\nplików: 20, stron: 2 1 2\nWybierz język Arabic / العربية Portuguese (Brazilian) / Português Brasileiro Bulgarian / Български Chinese simplified / 中文 - 简体 Czech / Česky Danish / Dansk English (US) English (British) Estonian / Eesti Finnish / Suomea French / Français German (informal) / Deutsch (Du) German (formal) / Deutsch (Sie) Greek / Ελληνικά Hungarian / Magyarul Icelandic Italian / Italiano Japanese / 日本語 Luxembourgish / Lietuviškai Norwegian / Norsk Polish / Polski* Portuguese (Portugal) / Português Russian / Русский Serbian / Srpski Slovak / Slovensky Slovenian / Slovensko Spanish / Español Mexican Spanish / Español mexicano Swedish / Svenska Turkish / Türkçe Ukrainian / Українська Domyślny język\nZdjęcia i widokówki ze zbiorów udostępnili:\nJanusz i Mariusz Gajowniczek


Dama kameliowa - ebook - Alexandre Dumas - mobi, epub - księgarnia Publio.pl\nPublio.plEbookiPowieść, opowiadanieObyczajowaDama kameliowa\nDama kameliowa. Alexandre Dumas - ebook (epub + mobi)\nSłynna powieść o tragicznej miłości młodego prawnika Armanda Duvala i pięknej paryskiej kurtyzany Małgorzaty Gautier, zwanej „damą kameliową”.\nMałgorzata Gautier i Armand Duvall pochodzą z różnych światów, a mimo to ich romans wybucha płomiennym żarem. On wychował się w biednej rodzinie, ona jest luksusową kurtyzaną. By budować swój związek oboje decydują się porzucić dawne życie. Na drodze do ich szczęścia staje ojciec Armanda. Przekonuje dziewczynę, by ta zostawiła ukochanego. Czy parze uda się przezwyciężyć trudności, które zsyła im los?\nNajsłynniejsza powieść Alexandre’a Dumasa (syna) oparta na jego autobiografii. Jej sukces sceniczny nakłonił autora do poświęcenia się w całości dramatopisarstwu.\nEPUB - 0,28 MB, MOBI - 0,78 MB,\n1. poł. XIX w., (98), Armand Duval, (6), arystokracja, (372), ebook, (25177), gruźlica, (7), klasyka literatury, (4266), kochanek, (23), kurtyzana, (20), literatura francuska, (779), Małgorzata Gautier, (6), miłość, (4057), Paryż, (251), Pola Elizejskie (Paryż), (6), powieść, (2674), powieść ebook, (13198), romans, (2551), śmierć(2009)


Sprzeczności w Biblii - Kościół Rzymskokatolicki\nSprzeczności w Biblii Zobacz następny temat\nWysłany: Nie 14:40, 30 Sty 2011\nW religii chrześcijańskiej Bóg jest pełen miłosierdzia i dobroci.W starym testamencie jest jednak dużo rozdziałów, gdzie Bóg nie wydaje się miłosierny i dobry.Jak to interpretować?\nWysłany: Nie 17:42, 30 Sty 2011\nPonieważ stary testament przedstawia nam Boga jako sprawiedliwego Sędziego, z którym lepiej nie zadzierać, zaś nowy testament kładzie nacisk na dzieło zbawienia i Boże miłosierdzie nad pogrążoną w grzechach ludzkością.\nWpisałam tu kiedyś fragment: MIŁOSIERNY BÓG STAREGO TESTAMENTU - pewne wyjaśnienie jest:\nMiłosierdzie Boże było obecne w każdej dziedzinie życia Izraelity i objawiało się jako:\n- odpuszczenie win (zob. Ps 32; 51; 130 i in.)\n- błogosławieństwo (zob. Pwt 7, 13-15; 28, 1-14)\n- uzdrowienie upadłych na duchu (zob. Ps 147, 3)\n- pocieszenie (zob. Ps 86, 17; 119, 49-52)\n- pouczenie o przykazaniach (zob. Ps 119)\n- obfite plony ziemi (zob. Ps 107, 33-38; Pwt 7, 13-15; 28, 1-14)\n- uleczenie chorych (zob. Ps 41; 103; 107, 17-20)\n- obdarzenie szczęśliwą starością (zob. Ps 71)\n- ratunek od wrogów (zob. Ps 6; 69; 118 i in.)\n- opieka i pomoc (zob. Ps 90; 91; Rdz 24, 12.27 i in.)\n- zachowanie przy życiu (zob. Rdz 19, 19-22; Ps 30; 86, 13)\n- ocalenie od głodu i pragnienia (zob. Ps 107, 5-9)\n- ochrona podróżujących po morzu (zob. Ps 107, 23-31)\n- obdarzenie potomstwem (zob. Pwt 7, 13-15, 28, 1-14)\nCały troszkę długi tekst:\nWysłany: Czw 14:35, 10 Lut 2011\nCzyżby w NT był inny Bóg? który jest tylko Bogiem miłosiernym, a już sprwaiedliwym nie?\nNie mam nic przeciwko temu, że prawo wojenne starożytnego Izraela było równie okrutne jak u narodów ościennych. Ale w Księdze Jozuego bezpardonowe zabijanie pokonanych wrogów jest przedstawione jako nakazane przez Boga. Przeciw temu się buntuję. Bóg jest przecież Stwórcą wszystkich ludzi i zależy Mu na dobru wszystkich Iudzi, nie tylko jednego narodu. Co najwyżej starożytnym Izraelitom mogło się wydawać, że Bóg ich kocha przeciwko innym narodom.


Klimatyzator AUX Warszawa - Klimatyzacja JTLS Technika\nKlimatyzator AUX Warszawa\nProdukowany w Chinach klimatyzator AUX to sprzęt ceniony na całym świecie, również w Polsce. Specjalizujemy się w sprzedaży oraz naprawie najlepszych rozwiązań na rynku, dlatego ta marka znajduje się w naszym katalogu. Oferujemy profesjonalny serwis klimatyzacji AUX w Warszawie, zapewniając kompleksowe wsparcie w tym zakresie. Dzięki nam Twoja klimatyzacja w domu lub firmie będzie działać bez zarzutu.\nO jakości marki AUX przekonują się każdego dnia mieszkańcy ponad 100 państw na całym świecie. W tym przypadku wysoka jakość wykonania idzie w parze z efektywnością i atrakcyjną ceną. Nic zatem dziwnego, że chińskie systemy znajdują zastosowanie w domach, mieszkaniach, biurach czy obiektach firmowych – wszędzie tam, gdzie niezbędna jest kontrola nad temperaturą i wilgotnością powietrza. Producent działa na rynku od 1986 roku, nieustannie inwestując w rozwój technologii i udostępniając coraz doskonalsze wyroby.\nOfertę AUX wyróżnia m.in. różnorodność produkowanych wariantów klimatyzatorów. Są to modele:\nZapewniamy również dostęp do zestawów typu multi oraz akcesoriów. Specjaliści odpowiedzialni za rozwój technologii w chińskim przedsiębiorstwie skupiają się między innymi na tym, żeby sprzęt działał niezawodnie i z poszanowaniem środowiska naturalnego. Dowodem na ekologiczność produktów jest zastosowanie w nich czynnika chłodniczego R32. Nowoczesne modele są też wyposażane w programatory, odbiorniki Wi-Fi czy rozmaite tryby dla jeszcze większej wygody użytkownika.\nInwestując w klimatyzację, chcesz, żeby działała bezawaryjnie i oszczędnie. Problem w tym, że nawet najdoskonalszy sprzęt może ulegać awariom i potrzebuje regularnego przeglądu oraz konserwacji. Pamiętaj zatem o usługach naszego kompleksowego serwisu klimatyzacji w Warszawie. Działamy w dzielnicach zlokalizowanych po obu stronach Wisły, szybko reagując na wszelkie pilne wezwania czy umówione prace serwisowe. Skontaktuj się z nami, jeżeli potrzebujesz fachowego wsparcia!


ŹRÓDŁA Z, KTÓRYCH CZERPIEMY WIEDZĘ cz1. -BODY CHALLENGE | Treningi Personalne, Dietetyka, Współpraca Online, Fitness Modeling\nŹRÓDŁA Z, KTÓRYCH CZERPIEMY WIEDZĘ cz1. -BODY CHALLENGE\nZadajecie nam wiele pytań odnośnie literatury i źródeł, z których czerpiemy wiedzę...\nPowiemy Wam szczerze, że ostatnimi czasy wiedzę głównie czerpiemy ze specjalistycznych magazynów. Na szczęście na rynek wkroczyły gazety, w których artykuły piszą osoby najlepsze z branży. Specjaliści od dietetyki i treningu, a nie przypadkowi ludzie z redakcji powielający mity.\nNo dobra, ale przejdźmy do rzeczy…\nDzisiaj chcielibyśmy przedstawić Wam dwumiesięcznik\nDlaczego według nas warty jest uwagi ?\nPo pierwsze redaktorem prowadzącym jest sam Jakub Mauricz, jeden z najbardziej znanych dietetyków w Polsce prowadzący sportowców na najwyższym szczeblu m.in samą Joannę Jędrzejczyk Mistrzynię UFC... co mówi samo za siebie.\nW magazynie Jakub zdradza tajniki diety dla zawodnika MMA. Wskazówki dotyczące jego odżywiania można jednak również przełożyć na inne dyscypliny. Co ciekawe Jakub porównuje swoją rozpiskę ze standardową dietą rozpisaną przez kulturystę. Co na pierwszy rzut oka daje nam już do zrozumienia, że typowa "dieta kulturystyczna" jest pozbawiona wielu wartości odżywczych i nie daje takich samych możliwości, jeśli chodzi o efektywną pracę zawodnika. Wszystkie zresztą artykuły w BODY CHALLENGE dotyczące odżywiania w sporcie są bardzo ciekawe i pouczające, gdyż dementują wiele zakorzenionych mitów i pokazują, że dieta sportowca może być nadal smaczna i pożywna.\nKolejnym fajnym działem zarówno dla trenerów jak i dla osób, chcących ułożyć sobie samodzielnie dokładny i prawidłowy trening są rozpiski. Pokazane jest w nich jak krok po krok taką odpowiednią jednostkę skomponować. Oprócz przystępnych i wyczerpujących opisów dostajemy zdjęcia ćwiczeń, o których mowa i jest git !\nPowiemy Wam co jeszcze nam się szczególnie podoba....\nSą to artykuły dotyczące dietoterapii. Niestety dziś wiele (w szczególności kobiet) boryka się z niedoczynnością tarczycy bądź insulinoopornością. Dieta i trening w tych jednostkach chorobowych niestety nie mogą wyglądać tak samo jak u zdrowych osób. Wiedza na ten temat nie jest jednak powszechnie dostępna, co powoduje, że dietetycy i trenerzy często popełniają błędy przy prowadzeniu takich osób. Niektórzy nawet w ogóle nie podejrzewają, że ich podopieczni nie mają satysfakcjonujących wyników właśnie z tego powodu. W BODY CHALLENGE specjalistki w tym temacie Ajwen, Monika Skuza, MedFood przedstawiają nam jak rozważnie powinno się planować aktywność fizyczną, tak, aby pomagała, a nie dodatkowo szkodziła.\nCóż więcej możemy rzec... chyba nic. Ten magazyn po prostu trzeba przeczytać :)\naha jeszcze jedno....\njeśli chcielibyście zamówić prenumeratę BODY CHALLENGE możecie skorzystać z naszego kodu rabatowego (-10%)\nChętny/na ? to....\n- wejdź na:\n- wpisz w polu "kod rabatowy": fit-lovers\n- zatwierdź kod pomarańczowym przyciskiem\nMamy nadzieję, że artykuł był dla Was pomocny : )\nEtykiety: AJWEN, BODY CHALLENGE, FIT INFO, FIT MAGAZYN, FOOD FORUM, JACEK BILCZYŃSKI, KSIĄŻKI DIETETYKA, MAURICZ, SUPLEMENTACJA, trening\nAnusiak 6 maja 2016 06:04\nZapowiada się dobra lektura na weekend :) Dzięki za inspirację!\nDominik 2 czerwca 2016 05:06\nDzięki za polecenie książki :), na pewno kupię :)\nSTYLIZACJA INSPIROWANA PIERWSZYM CIEPŁYM DNIEM\n5 niesamowitych właściwości wody kokosowej\nŹRÓDŁA Z, KTÓRYCH CZERPIEMY WIEDZĘ cz1. -BODY CHAL...


Makaron z pesto pistacjowym i boczkiem - przepis sycylijski! - kingagajatravels.pl\nPosted by Kinga Gajewska | Jan 4, 2022 | Kulinaria, Lifestyle, Sycylia | 0 |\nMakaron z pesto pistacjowym i boczkiem to jeden z najprostszych, najszybszych i najsmaczniejszych przepisów kuchni sycylijskiej. Pistacje to jedne z najsłynniejszych sycylijskich orzechów, które ostatnimi czasy podbijają serca i podniebienia Polaków. Te najlepsze rosną w małym miasteczku Bronte, u stóp Etny, na wulkanicznej i bardzo żyznej glebie. Połączenie pesto z pistacji z boczkiem jest naprawdę efektowne. Smakuje prosto, ale i wykwintnie. Makaron z pesto pistacjowym i boczkiem to idealny pomysł zarówno na szybki obiad w ciągu tygodnia, jak i na niedzielne pierwsze danie w typowo sycylijskim stylu. Poniżej znajdziecie przepis na to danie dla dwóch osób. Jestem pewna, że przypadnie Wam do gustu. Smacznego!\nMakaron z pesto pistacjowym i boczkiem – przepis\nPesto z pistacji:\n200 g makaronu (spaghetti, penne albo fusilli)\nPrzygotuj pesto: pistacje wrzuć do garnka z gotującą się wodą i blanszuj przez 5 minut. Odcedź je i obierz z ciemnej skórki. Wrzuć pistacje do kielicha blendera i dodaj oliwę z oliwek, parmezan, obrany ząbek czosnku, sól, pieprz i liście bazylii. Zblenduj wszystko na gładką masę. Jeśli chcesz, żeby Twoje pesto zawierało małe kawałki pistacji, nie blenduj go dokładnie na jednolitą masę. Jeśli pesto będę mało wodniste, dodaj trochę więcej oliwy z oliwek i wymieszaj.\nNa patelni rozgrzej oliwę z oliwek i podsmaż na niej posiekaną drobno cebulę.\nPokrój boczek w małą kostkę lub w cienkie paski (jak wolisz). Kiedy cebula będzie zeszklona, wrzuć boczek na patelnię i podsmaż przez kilka minut.\nNa patelnię dodaj pesto. Całość dokładnie wymieszaj.\nDo gotującej się i dobrze osolonej wody wrzuć makaron i gotuj go al dente.\nDo pesto pistacjowego i boczku dodaj trochę wody (ok. 4-5 łyżek) z drugiej części gotowania makaronu. Dzięki temu zagęścisz sos i sprawisz, że lepiej połączy się on z makaronem.\nKiedy makaron będzie al dente, odcedź go, wrzuć na patelnię i wymieszaj z sosem.\nMakaron wyłóż na talerze i posyp posiekanymi pistacjami.\nMakaron z pesto pistacjowym i boczkiem – zapisz ten przepis na Pintereście!\nPreviousDrewniana mapa świata do domu podróżnika (i nie tylko)\nNextPodróżnicze podsumowanie 2021 roku


Jak stworzyć projekt na Mikrowsparcie? Dowiedz się na szkoleniu! – Kulturalny Toruń\nOpublikowano: 21 marca 2019 r.\nUdział w szkoleniach jest bezpłatny. Liczba miejsc ograniczona. Na szkolenia obowiązują wcześniejsze zapisy. Wszystkich chętnych zapraszamy do przesyłania zgłoszeń poprzez formularz znajdujący się poniżej:


Bracia Slater. Kane [L.A. Casey] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nISBN: 978-83-66074-38-5 Data wydania: 2018-04-20\nDla mniejszej wersji mnie – za bycie takim odlotowym dzieckiem\nRozdział 1 Bolała mnie głowa. Dosłownie pękała. Miałam ściśnięty żołądek i czułam lekkie zawroty głowy. Czułam się beznadziejnie. Czułam się tak, bo się bałam. Tak potwornie się bałam… i to wszystko przez cholerny plastikowy patyczek! Starałam się nie patrzeć na niego tak, jakby miał zadecydować o całym moim losie, gdy siedziałam w głównej łazience domu braci Slater. Skupiłam się na wykafelkowanej podłodze i na łączącej ją fudze, byle tylko nie patrzeć w górę. Liczyłam kafelki i za każdym razem docierałam tylko do dziesięciu lub jedenastu, zanim unosiłam głowę do góry. Nie. Syknęłam na siebie i uspokoiłam się przed zerknięciem. Nie chciałam wiedzieć, co pokaże ten durny patyk, ale musiałam. Zjadało mnie to od półtorej godziny. Spojrzałam w sufit i zamrugałam. Chciałabym, żebyś tu była, mamo. Potrzebowałam mamy – kogoś, komu mogłabym opowiedzieć o tym beznadziejnym dniu. Przełknęłam ślinę i wyobraziłam sobie swoją mamę stojącą przede mną i w myślach wszystko na nią przelałam. Dzisiejszy dzień obfitował we wrażenia, łagodnie mówiąc. To był dzień przeprowadzki Keeli i Aleca. Przeprowadzali się ze swojego maleńkiego mieszkania do pięknego domu na wprost domu braci w Upton. Jako przyjaciele pomogliśmy w pakowaniu – chowaliśmy do kartonów rzeczy w starym miejscu i wyjmowaliśmy w nowym. Każdy miał frajdę przy pakowaniu rzeczy w mieszkaniu i rozpakowywaniu ich w domu, ale zaliczyliśmy też parę kłótni… i innych problemów, z którymi trzeba było sobie poradzić. Keela miała najwięcej zmartwień na głowie. Moja przyjaciółka była zestresowana i zrzuciłam to na karb przeprowadzki, ale Keela wyjawiła, że nie radzi sobie dobrze i nie była to wyłącznie wina przeprowadzki. Miewała koszmary o tym, co wydarzyło się między jej wujem a braćmi trzynaście miesięcy temu. Keela nigdy nie lubiła rozmawiać o tym, co się wtedy stało. Znałam zarys wydarzeń, ale bez szczegółów. Nie wiedziałam, co tak bardzo ją przeraziło… Tak bardzo, że nadal miewała przez to koszmary. Jej sny nie były jedynym problemem. Źle czuła się z tym, jak szybko rozwijał się jej związek z Alekiem. Ona chciała cieszyć się randkowaniem, podczas gdy on już myślał o ślubie i dzieciach. Problem? Alec nic o tym nie wiedział. Ani o jej koszmarach, ani o wątpliwościach dotyczących ich związku. Oczywiście wszystko wyszło na jaw… na parapetówce, którą zorganizował w tajemnicy. Keela nie była zadowolona, zaliczyła lekkie załamanie, a na domiar złego jej wujek, kuzynka Micah i jej mąż musieli się tam pojawić. Rozumiesz, ten wujek, który jest prawdziwym bandziorem, kuzynka, która jest największą jędzą, oraz mąż kuzynki – największy dupek świata. Tak, właśnie oni. Przyjechali i wywołali kłótnie i bójkę… Doprowadzili nawet do wezwania policji. Dowiedzieli się o imprezie przez tego głąba, Gavina. Był jakoś powiązany z Brandonem i Jasonem. W każdym razie to wciąż zbyt świeży temat, by o tym myśleć. Potrzebowałam czasu. Cała sytuacja nie wyglądała najlepiej, ale prawdziwą wisienką na torbie było to, co zrobiłyśmy razem z Branną, Bronagh i Alannah w łazience Keeli. Zanim na to wpadłyśmy, wypiłyśmy trochę, by odpocząć po długim dniu ogarniania kartonów z rzeczami i pomyślałyśmy, że będzie zabawnie, jeśli zrobimy sobie testy ciążowe. I było zabawnie, dopóki Keela się nie pojawiła i nie strąciła testów do zlewu, mieszając je. Normalnie to nie byłby żaden problem, ale zgadnij, co pokazał jeden test. Zgadłaś. Jedna z nas była w ciąży – i nie miałyśmy pojęcia która. Mogłyśmy podziękować za to Keeli. Przeraziłam się jeszcze bardziej, gdy Alannah wykluczyła siebie z kręgu możliwości, bo nikt nie zaliczył jej od pół roku. Więc zostałam ja, Bronagh i Branna jako możliwe przyszłe mamy. Ha. Fantastycznie. Modliłam się, by były to Bronagh lub Branna, bo obie miały stałych facetów, a ja nie. Jedyny związek, w jakim tkwiłam, to ten oparty na nienawiści ze Stormem – a on był psem. I mnie nie znosił. Chciałyśmy zrobić testy jeszcze raz, ale oczywiście nie miałyśmy ich więcej. Keela miała właśnie jechać po nowe, gdy wspomniani wcześniej goście się pojawili i wszystko skomplikowało się na godzinę lub dwie. Gdy sytuacja się uspokoiła, Keela pojechała po nowe testy z Kane’em Slaterem. To ten, którego nie lubimy, mamo. Czekałam niecierpliwie, aż wrócą, podobnie jak reszta chłopaków. Wszyscy trzej – Nico, Ryder i Alec – siedzieli w salonie i próbowali poskładać w całość stłuczony wazon. Wiedziałam, że była to przegrana sprawa, ale poszłam do domu Rydera po klej, gdy mnie o to poprosił. Musiałam skorzystać z toalety i tak oto skończyłam, siedząc na podłodze i patrząc na test ciążowy. Znalazłam pudełko i zobaczyłam, że jednak został w nim jeszczcze jeden, ostatni. Wiedziałam, że Branna oczywiście chciałaby go użyć, ale ja musiałam wiedzieć, czy to nie ja jestem w ciąży. Musiałam. Zebranie się na odwagę, by sprawdzić wynik, było trudniejsze, niż sądziłam. Miałam zerknąć na test, gdy zadzwoni mój telefon, co wydarzyło się już dziesiąty raz w ciągu ostatnich pięciu minut. Nie odebrałam za pierwszym sygnałem, bo myślałam, że to Gavin, ale gdy zerknęłam po chwili, okazało się, że była to Keela. Odebrałam. – Aideen! Nareszcie! – załkała Keela. Zamarłam. – Keela? Co się dzieje? Wszystko w porządku? – Nie – sapnęła. – Kane, on zemdlał. Serce zaczęło mi walić, żołądek się skurczył, w gardle narosła gula, a głowa pulsowała. Doskonale wiedziałam, jak się teraz czułam – byłam przerażona. – Co to znaczy, że Kane zemdlał? – krzyknęłam do słuchawki po chwili ciszy. – Dokładnie to, co słyszałaś. Byliśmy w Tesco i on upadł. Bez ostrzeżenia, tak po prostu upadł. Przyjechała karetka i sanitariusze wzięli go na nosze. Pojadę z nim do szpitala. Możesz iść i powiedzieć braciom, żeby zawijali tyłki do szpitala? Żaden z nich nie odbiera telefonu. – A co z dziewczynami? Próbowałaś dzwonić do nich? – zapytałam chrapliwie. Keela syknęła. – One też nie odpowiadają. Zabiję ich wszystkich. Jestem przerażona na śmierć, a nikt, do cholery, nie odbiera. Zamrugałam i z zaskoczeniem odkryłam, że po policzkach ciekną mi łzy. Co, do diabła? Szybko je otarłam i wzięłam kilka wdechów, by się uspokoić. W panice nikomu nie pomogę. Starałam się zachować względny spokój, a tymczasem moja przyjaciółka panikowała. Zacisnęłam oczy, gdy Keela pociągnęła nosem. – Wszystko będzie w porządku, Kay – powiedziałam, mając nadzieję, że jej to pomogło, bo mi ani trochę. – Po prostu powiadom braci i spotkajmy się w szpitalu, proszę. Rozłączyła się i przez moment stałam w bezruchu, starając się przetrawić, co mi powiedziała, ale nie mogłam, po prostu nie mogłam. I dobrze, bo błyskawicznie podjęłam decyzję i wybiegłam z domu Slaterów, bez zbędnego zastanawiania się. Biegiem dostałam się na drugą stronę ulicy i wpadłam do domu Keeli i Aleca. – Chłopaki! – krzyknęłam. – Aideen! – Ryder chwycił mnie za ramiona, gdy wpadłam do pokoju. – Uspokój się i powiedz, co się stało. Sapałam ciężko przez chwilę, próbując złapać oddech, a gdy mi się to udało, spojrzałam po braciach. – Keela dzwoniła… ze sklepu. Alec przysunął się bliżej. – Czy wszystko z nią w porządku? Pokiwałam głową. – Z nią tak. Nico też stanął bliżej. – A z Kane’em? Do oczu napłynęły mi łzy. Znowu. Potrząsnęłam głową – Powiedziała, że to się wydarzyło tak nagle. W jednej chwili stał obok niej, a sekundę później leżał na podłodze. Wszyscy bracia otworzyli szeroko oczy, a Branna i Alannah wydały z siebie okrzyk przerażenia. – Próbowała się do was dodzwonić, ale nikt nie odbierał – mówiłam dalej. – Jest z nim w drodze do szpitala, ale my też musimy tam jechać. Następnych parę minut minęło mi jak we mgle, chłopcy krzyczeli, a dziewczyny płakały. Wszyscy wybiegliśmy z domu Aleca i Keeli i wsiedliśmy do samochodów. Pojechałam z Ryderem i Alekiem, a Nico razem z dziewczynami pojechał po Bronagh. – Wyjdzie z tego, prawda? – zapytałam ich, gdy Ryder wyjechał na ulicę z Nikiem siedzącym mu na ogonie, który po chwili skręcił, by pojechać po swoją dziewczynę. Poczułam uścisk na swoim ramieniu. – Nic mu nie będzie. Od dawna nie rozmawiałam z Bogiem, właściwie odkąd mama zmarła, gdy byłam mała, ale w drodze do szpitala modliłam się, by dowiedzieć się, co jest Kane’owi i czy wydobrzeje. Modliłam się intensywniej niż kiedykolwiek, błagałam go, by pozwolił Kane’owi wydobrzeć. Podskoczyłam, gdy zadzwonił mój telefon. Odebrałam natychmiast. – Słucham? – Gdzie wy jesteście? – zapytała Keela płaczliwie. Była roztrzęsiona, słyszałam to w jej głosie. Potwornie się zmartwiłam. – Już niedaleko… Co z nim? Bracia wstrzymali oddech, gdy zadałam pytanie, o którym wszyscy myśleli. – Próbuję się dowiedzieć, ale nie jestem z nim spokrewniona, dlatego jego bracia muszą się tu zjawić – szlochała Keela. – Dlaczego? – zapytałam, przerażona tym, co mogę usłyszeć. – Bo nie chcą mi powiedzieć, czy on żyje, czy nie!\nRozdział 2 Kiedy zaparkowaliśmy przed wejściem do szpitalnego oddziału ratunkowego, bracia wysiedli i sprintem pognali do rozsuwanych drzwi, które prowadziły do miejsca, gdzie znajdowała się Keela… oraz Kane. Siedziałam nieruchomo na siedzeniu. W ogóle nie mogłam się ruszyć. Keela powiedziała mi przez telefon, że nie wiedziała, czy Kane żyje, czy nie. To na pewno nie oznaczało najgorszego, ale najwyraźniej istniała taka możliwość i to wystarczająco mnie przerażało. Nie mogłam tam iść, by usłyszeć, że Kane umarł. Gdyby tak było, chyba bym zemdlała. Nawet nie potrafiłam w pełni wyjaśnić, dlaczego czułam się tak, a nie inaczej… Przecież Kane strasznie mnie wkurzał przez cały czas. To dobrze, że nie pobiegłam do szpitala razem z braćmi, bo Ryder nie zaciągnął ręcznego i nie wyciągnął kluczyków ze stacyjki. W sumie nawet nie zamknął za sobą drzwi. On i Alec po prostu wybiegli z auta, jakby się paliło. Nie dziwiłam im się, bo przecież ich brat leżał gdzieś w szpitalu. Spojrzałam na budynek, ale szybko spuściłam głowę. Nie znosiłam tego miejsca. Właściwie to ogólnie nienawidziłam szpitali. Moja mama tutaj zmarła. Mimo że byłam mała, gdy to się stało, to szpitale zawsze kojarzyły mi się ze strasznym miejscem, w którym zabiera się ludziom ich ukochanych. Wiedziałam, że to bez sensu, ale ten irracjonalny strach nie chciał mnie opuścić. Miałam tylko nadzieję, że gdy wejdę do środka, to nie wyjdę z niego z ludźmi, którzy będą musieli zająć się sprawami pogrzebowymi. To by mnie chyba zabiło. Kiedy pozbierałam swoje rzeczy, wślizgnęłam się na siedzenie kierowcy. Chwyciłam mocno za klamkę i zamknęłam drzwi z trzaskiem, a potem wycofałam samochód. Inni kierowcy znajdujący się tuż za mną zaczęli trąbić, ale ja nawet nie spojrzałam w lusterko. W ogóle nie zwróciłam na nich uwagi, mówiąc szczerze. Czułam się otępiała i znieczulona na wszystko, co znajdowało się dookoła… Mimo to usłyszałam, jak po chwili ktoś zaczął walić pięścią w moje okno. Wrzasnęłam i mocniej chwyciłam za kierownicę. – Musi pani odjechać! – Strażnik szpitala zmarszczył brwi, patrząc na mnie przez szybę. – Tutaj nie można parkować. Proszę odjechać. Pierdol się. Pokiwałam głową i wyjechałam. Zaczęłam powoli kierować się znakami i wjechałam na wielopoziomowy parking publiczny. Okazało się, że trzy pierwsze piętra były całkowicie zajęte. Najwyraźniej wszyscy w dzielnicy Tallaght dzisiaj zachorowali. Byłam już wkurzona, kiedy dotarłam na czwarte piętro parkingu, ale na szczęście znalazłam miejsce koło windy i schodów, więc nieco się rozluźniłam. Kiedy tu przyjechaliśmy, cieszyłam się, że chłopcy od razu pobiegli na oddział, ale nie było ich już ponad dziesięć minut i zaczynałam się lekko niecierpliwić. Musiałam wiedzieć, czy z Kane’em jest wszystko w porządku. Musi wyzdrowieć… Nie ma innej opcji. Gdy już zaparkowałam samochód, zaciągnęłam ręczny i odebrałam kartę parkingową z maszyny, a potem udałam się na oddział ratunkowy. Rozejrzałam się po szpitalu i z trudem przełknęłam ślinę. Byłam zdenerwowana. Próbowałam odnaleźć chłopaków i Keelę, ale nigdzie ich nie widziałam. – Cholera – wymamrotałam na głos. I co ja teraz, do diabła, zrobię? – Czy mogę pani w czymś pomóc? – zapytał ochroniarz stojący po mojej lewej stronie. Pokiwałam głową i podeszłam do niego. – Tak, proszę. Niedawno mój przyjaciel został przyjęty na oddział ratunkowy. Przyjechał tu karetką. Nazywa się Kane Slater. Wraz z nim przyjechała moja przyjaciółka Keela Daley, taka ruda dziewczyna. Kane zemdlał. Przed chwilą przyszli tu jego bracia, na pewno ich pan widział. Obaj są wysocy, a jeden z nich ma włosy krótko przycięte po bokach i dłuższe u góry, a na prawym ramieniu tatuaż. Jest naprawdę bardzo przystojny, jak jego… – Ach, tak, chodzi pani o tych Amerykańców? – ochroniarz przerwał moją paplaninę. – Jestem pewny, że chłopak, którego pani opisała, groził, że złamie mi nos, jeśli nie wpuszczę ich, by mogli zobaczyć się z pacjentem. Skrzywiłam się. – Alec jest zazwyczaj bardzo miły. Przysięgam. Ochroniarz prychnął pod nosem. – Bez wątpienia tak jest, ale niestety nie mogę pani pomóc. Żeby tam wejść, trzeba być pacjentem lub jego rodziną. Cholera. – Cóż, to zabawne, że wspomina pan o rodzinie, bo… – Aideen! Podskoczyłam, gdy ktoś wykrzyknął moje imię. Obróciłam się i niemal zaczęłam skakać z radości, gdy zauważyłam Nica, który wbiegł na oddział przez główne drzwi, a za nim podążały Bronagh, Branna i Alannah. – On jest rodziną! – poinformowałam ochroniarza. – Jest młodszym bratem Kane’a… to znaczy pacjenta. Ochroniarz przyjrzał się Nicowi, który podszedł do mnie i położył mi rękę na ramieniu. – Jakieś wieści? – zapytał mnie. Pokręciłam głową. – Dopiero co zaparkowałam samochód, a teraz próbowałam wejść na salę, ale nie mogę, bo nie jestem spokrewniona z Kane’em. Nico spojrzał groźnie na ochroniarza. – Ona należy do rodziny. Podobnie jak one wszystkie – powiedział i wskazał na dziewczyny stojące obok niego. Ochroniarz jęknął głośno. – I mam uwierzyć, że one wszystkie są… – To moje żony – przerwał Nico mężczyźnie. Spojrzałam na niego szeroko otwartymi oczami, podobnie jak dziewczyny. – Że co? – zapytał ochroniarz po chwili milczenia. Nico z pokerową miną wskazał na mnie i na dziewczyny. – To moje żony. Legalnie… Nie jesteśmy katolikami. O. Mój. Boże. Ochroniarz zamrugał zdezorientowany, a potem przyjrzał się mnie i dziewczynom. Po chwili wrócił wzrokiem do Nica i już byłam pewna, że chciał go wyśmiać i powiedzieć, że to zwykłe kłamstwo, jednak nie to usłyszałam. – Szczęściarz z pana. Że co proszę? Nico pokiwał głową, w której jak zwykle gnieździły się dobre pomysły, i westchnął. – Wiem. Cholernie trudno wybrać, z którą z nich będę spać danej nocy, ale żeby było sprawiedliwie, stworzyliśmy grafik. Wolałbym, żeby się nie kłóciły, chcąc zwrócić na siebie moją uwagę, rozumie pan? Poza tym ja ledwo za nimi nadążam. Seks z każdą z nich codziennie to duży wysiłek, ale ktoś to musi robić, prawda? Poczułam, jak drga mi powieka, gdy słyszałam kłamstwa Nica, które przychodziły mu z taką łatwością. Mężczyzna patrzył na niego z szeroko otwartymi ustami, zupełnie jakby Nico był Jezusem Chrystusem w ludzkiej postaci. – Jasna cholera – wysapał ochroniarz. Spojrzałam na dziewczyny i zauważyłam, że wszystkie kręcą głowami i przewracają oczami w reakcji na słowa tego łatwowiernego ochroniarza. – Tak – westchnął Nico. – Może nas pan przepuścić? Muszę zobaczyć się z bratem, a nie mogę zostawić ich tu samych. Gdy jedna kobieta strzela fochy, to już jest tortura, ale cztery? To jak wyrok śmierci, niech mi pan wierzy. Och, któryś z braci Slater dzisiaj umrze, i mogłam się założyć o grubą kasę, że to nie będzie Kane. – Ależ oczywiście – powiedział ochroniarz i poklepał Nica po ramieniu, jakby był jego kolegą. – Proszę wchodzić. Pana bracia są na końcu korytarza, siedzą w poczekalni po prawej. Nico również poklepał ochroniarza po ramieniu i powiedział z udawaną wdzięcznością: – Dziękuję. Naprawdę panu dziękuję. Och, na litość boską! Jęknęłam i chwyciłam Nica za wyciągniętą rękę. Miałam ochotę się uśmiechnąć, bo ten syknął nagle z bólu, kiedy Bronagh złapała go za drugą dłoń. – Wszystko będzie w porządku, mężu – warknęła. – Będziemy dzisiaj dla ciebie bardzo wyrozumiałe. – Tak – wtrąciłam, gdy ochroniarz przesunął kartą przez czytnik i otworzył nam drzwi. – Naprawdę dobrze się dzisiaj tobą zajmiemy, kochanie. – Farciarz – mruknął za nami ochroniarz. Szliśmy równo, dopóki nie usłyszeliśmy, jak zamykają się za nami drzwi. Wtedy dziewczyny zaczęły bić Nica, każda w inną część ciała. – Auć, auć, kurwa, auć! – syczał, próbując od nas odskoczyć. Obrócił się twarzą do nas i wycofał się, unosząc ręce w geście poddania. – Nic innego nie przyszło mi na myśl, a musieliśmy się tu jakoś dostać. Alannah zmrużyła oczy. – Naprawdę nie stać cię na nic więcej niż bajer, że jesteśmy twoimi czterema żonami? Nico zagryzł dolną wargę. – Nie. Kłamca. Bronagh gotowała się ze złości, mrucząc coś pod nosem, jednak Nico nawet nie chciał na nią spojrzeć. To chyba była najmądrzejsza rzecz, jaką zrobił w ciągu ostatnich pięciu minut. – Ale przecież dzięki mnie się tutaj dostaliśmy, prawda? Chodźmy w końcu odnaleźć moich braci i dowiedzmy się, co stało się z Kane’em – westchnął Nico i obrócił się. – W którym pokoju według tego ochroniarza są Ryder i Alec? – W ostatnim po prawej – wymamrotałam. Przyspieszyliśmy i w końcu dotarliśmy do wskazanego pomieszczenia. Nico wszedł do środka, a dziewczyny dreptały mu po piętach. Ja zawahałam się przed drzwiami, nie wiedząc dlaczego. Jeśli miałabym zgadywać, to obstawiałabym, że się bałam. Cholernie się bałam i to mnie martwiło. Nie miałam pojęcia, co to mogło oznaczać. Czy to, że zależało mi na Kanie, skoro tak się nim przejmowałam? Czy ja go lubiłam? Czy po prostu nie chciałam, by umarł, bo wtedy wszystkim byłoby smutno? Stwierdziłam, że chyba to ostatnie, bo tylko dzięki tej wersji w mojej głowie nie pojawiały się kolejne pytania. Podskoczyłam, gdy Bronagh nagle wyjrzała na korytarz. – Hej, wszystko okej? Zamrugałam powiekami. – Tak, nic mi nie jest. Złapała mnie za rękę i pociągnęła do środka. – No to chodź. Pozwoliłam poprowadzić się do poczekalni i wtedy wszyscy na mnie spojrzeli. Wbiłam wzrok w buty i poczekałam, aż ktoś powie, co się stało z Kane’em. Bronagh położyła mi ręce na plecach i powiedziała: – Jeszcze nie mamy żadnych informacji. To mnie wkurzyło. Potrzebowałam usłyszeć, co się z nim działo… To znaczy my potrzebowaliśmy. Zacisnęłam ręce w pięści. – Dajcie mi chwilę – warknęłam. Obróciłam się i otworzyłam drzwi. Wyszłam na korytarz, rozglądając się dookoła. W końcu zauważyłam pielęgniarkę, która szła w stronę recepcji, z której przyszliśmy, i wlepiała wzrok w jakieś dokumenty przyczepione do podkładki z klipsem. – Przepraszam! – krzyknęłam i szybko podbiegłam do kobiety, która zatrzymała się i obejrzała przez ramię. – W czymś pani pomóc? – zapytała, gdy zatrzymałam się przed nią. – Tak, proszę – odparłam. – Przyjechałam tu z rodziną Kane’a Slatera i do tej pory nie otrzymaliśmy żadnych informacji na temat jego stanu zdrowia. Trafił na oddział jakieś dwadzieścia minut temu, a jego bracia siedzą w poczekalni i bardzo się niecierpliwią. Chciałam tylko dodać, że każdy z nich ma ponad metr dziewięćdziesiąt wzrostu i jest napakowany. Ważą pewnie tyle, co dorosły byk. Więc bardzo proszę przyjść i powiedzieć im, co się dzieje z ich bratem, zanim… się wkurzą. Kobieta przełknęła ślinę i pokiwała głową. – Dziękuję – odparłam, wzdychając. Poczułam ulgę, gdy uwierzyła, że bracia mogą być niebezpieczni. Wiedziałam, że łatwo wpadali w szał, ale w szpitalu by im raczej nie odbiło. Na szczęście moje małe kłamstewko zapewni nam jakieś informacje, więc nie obchodziło mnie, co pomyślała sobie pielęgniarka. Kiedy weszłam do pokoju, wszyscy na mnie spojrzeli, ale gdy tylko pojawiła się za mną pielęgniarka, skupili się na niej i natychmiast wstali. – Ty – warknęła Keela do pielęgniarki. Uniosłam brwi. Czy o czymś nie wiedziałam? – O, cholera – wyszeptała pielęgniarka. – Powiedziałam, że chcemy innej pielęgniarki! – krzyknęła Keela. Kobieta wzruszyła ramionami. – Brakuje nam dziś personelu, więc albo ja, albo nikt. – No to lepiej nikt, ty podła krowo! – odparła Keela z wrzaskiem. Ja pierdzielę. Keela była naprawdę wściekła. Podeszłam do przyjaciółki. – Co się stało? – zapytałam cicho. – Ta suka nie chciała nas poinformować o stanie Kane’a. Gdy tylko przewieźli go przez podwójne drzwi na salę, kazała ochroniarzowi zatrzymać mnie w recepcji. Gdyby Alec i Ryder się nie pojawili, wciąż bym tam sterczała. – Takie są zasady! – warknęła pielęgniarka. – Mówiłam, że to szpital ustala zasady, nie ja. – Ja ci zaraz, kurwa, dam zasady – zagroziła Keela. Stanęłam przed przyjaciółką. – Uspokój się – mruknęłam, a potem ściszyłam głos do szeptu. – Przynajmniej dopóki nie powie nam, co z Kane’em. Keela od razu się uspokoiła, ale widziałam, że nie była z tego powodu zadowolona. Pokiwałam głową i obróciłam się do kobiety. – A więc – zaczęłam. – Co z nim? Gdy słowa opuściły moje usta, wstrzymałam oddech. Pielęgniarka przewróciła kartki na swojej podkładce z klipsem i przeczytała kilka linijek, rozglądając się po pokoju. – Stan pana Slatera jest stabilny. Podaliśmy mu tlen, podłączyliśmy do kroplówki, a teraz badamy mu krew, by znaleźć przyczynę omdlenia. Zamrugałam i powoli wypuściłam oddech, gdy dotarły do mnie słowa pielęgniarki. Stan Kane’a był stabilny! Żył! Dzięki Bogu. – To dlaczego nie mogłaś mi tego powiedzieć? – Keela nagle krzyknęła do pielęgniarki. Alec podbiegł do niej i otoczył narzeczoną ramionami, by nie zaatakowała kobiety. – Tak trudno było powiedzieć, że żyje? Jak, kurwa, śmiesz zatajać przede mną takie informacje?! Przez ciebie myślałam, że nie żyje! Przez ciebie musiałam powiedzieć jego braciom, że może nie żyć! Jak mogłaś?! Pielęgniarka wyglądała, jakby zaraz miała się rozpłakać. Nie wiedziałam, czy to przez fakt, że Keela na nią krzyczała, czy dlatego, że źle się czuła przez to, że nie poinformowała rodziny o stanie pacjenta. Ale tak naprawdę mnie to nie obchodziło – niech sobie płacze. Przez nią wszyscy umieraliśmy ze strachu, bo nie mogliśmy się niczego dowiedzieć, dopóki bracia nie udowodnili, że należą do rodziny. – P-przepraszam – wymamrotała pielęgniarka. Keela próbowała ją dopaść, wyciągając w jej stronę ręce. – Przepraszasz? – wrzasnęła. – Dopiero zaczniesz mnie przepraszać! Pielęgniarka cofnęła się. – Proszę się uspokoić albo wezwę… – Niech pani nawet nie próbuje – przerwałam pielęgniarce. – Nie wezwie pani ochrony, by wyrzucili nas ze szpitala, gdy członek naszej rodziny leży na oddziale. Jeśli pani to zrobi, to przysięgam, że sama znajdzie się pani w szpitalnym łóżku. – Cholera – zaklął Nico i podszedł do mnie szybko. Stanął przede mną i położył mi ręce na ramionach, popychając mnie lekko w tył. Obejrzał się na pielęgniarkę przez ramię i powiedział: – Proszę już lepiej iść, bo pani obecność źle wpływa na moje dziewczyny. Pielęgniarka wymamrotała coś i wybiegła z pokoju, zatrzaskując za sobą drzwi. – Powinieneś był pozwolić mi ją uderzyć! – krzyknęła Keela do Aleca, próbując się obrócić w jego ramionach. Alec nic nie powiedział, tylko ścisnął ją mocniej i trzymał, dopóki nie uspokoiła się na tyle, by się do niego przytulić. Przez chwilę wszyscy milczeliśmy i wtedy powiedziałam: – Wszystko z nim w porządku. Nico otoczył mnie ramieniem, a ja wybuchnęłam płaczem. Gdy Bronagh podeszła do nas, Nico objął ją drugim ramieniem, tuląc nas do siebie. Odwzajemniłam uścisk, a łzy płynęły mi po twarzy. Słyszałam, że dziewczyny również płaczą z ulgi. Dotarło też do mnie czyjeś dyszenie. Gdy otworzyłam oczy, zobaczyłam, że Ryder opiera się czołem o głowę Nica i klepie go po ramieniu, wzdychając ciężko. Rozpłakałam się jeszcze bardziej, gdy ujrzałam łzy Nica spływające mu po policzkach. Nigdy wcześniej nie widziałam, by płakał. Odsunęłam się, by on i Bronagh mogli zostać sami. Wiedziałam, że w tej chwili potrzebował tylko jej, i cieszyłam się, że mają siebie nawzajem. Najgorsze było ciągle przed nami i potrzebowaliśmy siebie, by jakoś to przetrwać. Wiedzieliśmy już, że z Kane’em na razie było dobrze, ale nie mieliśmy pojęcia, co mu się stało i dlaczego. Usiadłam na plastikowym krześle w poczekalni i oparłam łokcie na kolanach, ukrywając twarz w dłoniach. Zamknęłam oczy i skupiłam się na oddychaniu. Nagle zrobiło mi się niedobrze. Nie byłam pewna, czy to z powodu nagłej ulgi na wieść o stanie Kane’a, czy może przyczyna była zupełnie inna... – Aideen? Uniosłam głowę, gdy Keela mnie zawołała. – Tak? – zapytałam. Przyjaciółka usiadła obok mnie i położyła mi rękę na plecach. – Nie wyglądasz zbyt dobrze. Prychnęłam i usiadłam prosto. – Mdli mnie. Myślę, że to przez nerwy. Tak strasznie się… bałam. Keela oparła czoło o moje ramię. – Wiem. Ja też. Kiedy upadł… Usłyszałam ten okropny dźwięk, gdy ciało zderzało się z podłogą. Nie wiedziałam, co mam robić. Uciszyłam ją. – Dzięki tobie trafił tutaj i to jest najważniejsze. Keela pokiwała głową i pociągnęła nosem. Zmarszczyłam brwi i obróciłam się, by otoczyć przyjaciółkę ramionami. Z nas wszystkich ona najmniej potrzebowała dodatkowego stresu, jaką była choroba Kane’a. Miała wystarczająco dużo na głowie i bez tego. Tuliłam do siebie Keelę i szeptałam jej do ucha uspokajające rzeczy. Alec po jakimś czasie podszedł do nas, więc poszłam przytulić innych znajdujących się w pomieszczeniu, a potem usiadłam na najbliższym krześle. Mijały godziny, a ja patrzyłam przez okno w poczekalni, obserwując księżyc przemierzający nocne niebo w powolnym tempie. Gdy drzwi się otworzyły, zamrugałam powiekami i spojrzałam na nie. Do środka weszła pielęgniarka, którą Keela prawie pobiła. Byłam teraz jedyną dziewczyną, która nie spała. Bronagh położyła się na Nicu, Keela na Alecu, a Alannah i Branna oparły się głowami o uda Rydera i pochrapywały. Chłopaki oglądali w telewizji jakiś mecz futbolu amerykańskiego ze ściszonym głosem, jednak po pojawieniu się pielęgniarki wszyscy odwrócili się w jej stronę. Kobieta przełknęła głośno ślinę. – Moja zmiana właśnie się skończyła i mam państwu powiedzieć, że czas odwiedzin dobiegł końca, ale wiem, że jeszcze nie widzieliście się z członkiem waszej rodziny. Wykorzystałam to, że mam dług u pracowników nocnej zmiany i dogadaliśmy się. Pozwolą kilkorgu z państwa zostać w pokoju pana Slatera, a reszta poczeka tutaj. Później się zmienicie. W tej sposób pragnę przeprosić. Nie chciałam tak bardzo denerwować państwa przyjaciółki. Ja tylko wykonywałam swoją pracę. Wyciągnęłam rękę i ujęłam dłoń pielęgniarki. – Bardzo dziękuję i przepraszam. I przepraszam też w imieniu Keeli. Źle się zachowaliśmy. Po prostu jesteśmy… – Wystraszeni? – dokończyła za mnie i uśmiechnęła się lekko. Pokiwałam głową w odpowiedzi. – Rozumiem – dodała i podała mi jakiś papier. – Tutaj macie nazwę oddziału, na którym znajduje się pan Slater, a także numer pokoju. Do rana musicie jednak opuścić ten pokój, bo będzie potrzebny dla rodzin innych pacjentów. Na tamtym oddziale również jest poczekalnia, pomieścicie się tam wszyscy, jeśli będzie taka potrzeba. – Dziękuję – powiedziałam i odchrząknęłam. – Naprawdę to doceniam. Pielęgniarka przechyliła głowę i uśmiechnęła się z napięciem, a potem wyszła z pokoju. Przez chwilę nikt nic nie mówił, aż w końcu odezwał się Alec: – Powinniśmy częściej pozwalać Keeli grozić ludziom w ten sposób. Jest skuteczna. Prychnęłam i pokręciłam głową. Przeczytałam kartkę, którą dała mi pielęgniarka. – Kane leży na oddziale świętego Piotra w pokoju numer dziewięć – powiedziałam i spojrzałam na braci, a potem na dziewczyny. – Idźcie się z nim zobaczyć, a my tutaj zostaniemy. Później się zmienimy. Ryder zamrugał, zaskoczony. – Jesteś pewna? Czy byłam pewna? – Jasne – odparłam i zagryzłam wargę. – Jesteście przecież jego braćmi. Chłopcy przez chwilę nic nie mówili, a potem pokiwali głowami na zgodę i delikatnie odsunęli dziewczyny śpiące im na kolanach, by móc wstać. Nico miał mały problem z uwolnieniem się od Bronagh, więc Alec musiał mu pomóc. Chciało mi się śmiać na ich widok. Zakryłam usta ręką, by zdusić śmiech. W końcu Nico wyrwał się z silnego uścisku śpiącej królewny. Pocałował ją w głowę, ściągnął sweter i przykrył nim swoją dziewczynę. Podszedł do mnie i żartobliwie kopnął mnie w nogę, gdy zauważył moje rozbawienie. – Nie osądzaj jej po rozmiarze. Ona tak naprawdę ma uścisk anakondy. Mimo małego wzrostu jest bardzo silna. Wierz mi. – Nie wątpię w to, mężu – odparłam i puściłam do niego oko. Nico prychnął. Gdy Alec i Ryder zapytali, dlaczego go tak nazwałam, uśmiechnęliśmy się z Nikiem szeroko. Życzę powodzenia w wyjaśnianiu, kolego. – Opowiem wam po drodze, a teraz chodźmy – powiedział Nico i wziął ode mnie kartkę, którą dostałam od pielęgniarki. Ryder mrugnął do mnie, gdy mnie mijał, a Alec szturchnął mnie pięścią w ramię. Zamknęli za sobą drzwi najciszej, jak się dało, i w pokoju zrobiło się cicho. Słyszałam spokojne oddechy dziewczyn. Bronagh co kilka chwil pochrapywała lekko, lecz poza tym nie słyszałam nic. Oparłam głowę o ścianę i westchnęłam. Podciągnęłam nogi, zamykając oczy i próbując się rozluźnić. Było mi niewygodnie, ale nie przez to miałam taki kiepski nastrój. To wszystko przez Kane’a i jego pobyt w szpitalu. Żył, a jego stan określono jako stabilny, więc nie narzekałam. Co prawda nie wiadomo, co mu dolegało, ale liczyło się to, że żył. Wolałam, by żył, nawet chory, niż umarł.\nTYTUŁ ORY GINAŁU: Kane A Slater Brothers Novel Redaktor prowadząca: Ewelina Sokalska Redakcja: Monika Pruska Korekta: Justyna Yiğitler Opracowanie graficzne okładki: Łukasz Werpachowski Cover Design by Mayhem Cover Creations Copyright © 2015, L.A. Casey Published by L.A. Casey www.lacaseyauthor.com Copyright © 2018 for Polish edition by Wydawnictwo Kobiece Łukasz Kierus Copyright © for Polish translation by Sylwia Chojnacka Wszelkie prawa do polskiego przekładu i publikacji zastrzeżone. Powielanie i rozpowszechnianie z wykorzystaniem jakiejkolwiek techniki całości bądź fragmentów niniejszego dzieła bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody posiadacza tych praw jest zabronione. Wydanie elektroniczne Białystok 2018 ISBN 978-83-66074-38-5 Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku: www.facebook.com/kobiece Wydawnictwo Kobiece E-mail: redakcja@wydawnictwokobiece.pl Pełna oferta wydawnictwa jest dostępna na stronie www.wydawnictwokobiece.pl Na zlecenie Woblink woblink.com plik przygotowała Katarzyna Rek\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Bracia_Slater__Kane-ebookRO/p02044579i020" target="_blank" title="Bracia Slater. Kane [L.A. Casey] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Bracia Slater. Kane [L.A. Casey] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


niepubliczne przedszkole wilanów i Karate-kids.pl - Nowo otwarty katalog z stronami\nDzieci w takich placówkach podzielone są na mniejsze grupy, dzięki czemu nauczyciele mają większą kontrolę nad dzieckiem oraz mogą poświęcić mu wiecej czasu. Dzięki indywidualnemu podejściu do maluchów, dzieci chętniej wykonuje zadania i szybciej się rozwijają. Rodzice, którzy chcą posłać swoje dziecko do przedszkola prywatnego muszą się liczyć z większymi kosztami. Opłaty miesięczne są inne w każdej placówce w zależności od jej lokalizacji. Najczęściej rodzice za niepubliczne przedszkole płacą od 600 do 100 złotych. Opłaty zazwyczaj obejmują zajęcia dydaktyczne w ramach podstawy programowej wychowania przedszkolnego, zajęcia plastyczne, z języka angielskiego, sportowe, z logopedii i sporo innych, w zależności od danego przedszkola.


Obawa przed inwestycjami - Inventum TFI\nStrona główna inwestowanie Obawa przed inwestycjami\nW Polsce panuje powszechna obawa przed inwestycjami. Z drugiej zaś strony zachodzi coraz większa konieczność, by właśnie za pomocą różnorodnych inwestycji pomnażać majątek. Skąd taka konieczność? Związane jest to chociażby z reformą systemu emerytalnego. Polacy powinni zacząć oszczędzać oraz znaleźć sposób na to by na tych oszczędnościach zarabiać.\nSkąd duża niechęć do inwestycji i tak duże obawy z nimi związane? Oczywiście pierwszym powodem jest niewiedza. I w tym wypadku obawy są słuszne. Nie wiemy jak, w co i kiedy inwestować, nie wiemy nawet jaka lokata jest opłacalna, a co dopiero tu mówić o inwestycji w akcje czy obligacje. Skąd taka sytuacja?\nNiestety zawodzi już szkoła. Uczy nas liczyć, ale o przedsiębiorczości wiemy tyle, ile przysłowiowy kot napłakał. Wiedza o inwestycjach to wiedza, którą w naszym kraju każdy zdobywa sam. Na poziom specjalisty wchodzą naprawdę nieliczni. Powinno być zupełnie inaczej. Powinniśmy mieć podstawową wiedzę, która pozwoliłaby nam w dorosłym życiu mądrze i właściwie inwestować już pierwsze zarobione pieniądze. Tymczasem pozbawieni tej podstawowej wiedzy młodzi ludzie są zagrożeni różnymi pułapkami, w tym popadnięciem w spiral ę długów czy utratą wszystkich oszczędności.\nOczywiście nie da się całości problemu rozwiązać jednym ruchem. Konieczne jest tu długoletnie wielofazowe działanie. Po pierwsze trzeba zacząć od szkół. Po drugie trzeba zadbać, by dorosłe osoby, które teraz chciałby inwestować, wiedziały jak to robić. Potrzebny jest więc dostęp do podstawowej wiedzy. Tak, byśmy nie szukali „po omacku” w Internecie, na różnych forach. Powinniśmy mieć dostęp do ogólnej, prawdziwej, rzetelnej informacji.\nOczywiście cześć problemów wynika z naszego zaniedbania, przyzwyczajeń i stereotypów. Myślimy o bankach ze sporą dozą nieufności, a o ludziach pracujących na giełdzie – jak o oszustach. Ten sposób myślenia pewnie długo się nie zmieni, bo zaufania nie mamy nawet do własnego państwa. Widać to chociażby po niechęci z jaką inwestujemy w obligacje. Co ciekawe, jesteśmy na szarym końcu Europy, jeśli chodzi w ogóle o procentowy udział w społeczeństwie osób posiadających konta bankowe. Wynika z tego, że wielu z nas wydaje miesiąc w miesiąc wszystkie zarobione pieniądze, nie odkładając przez lata nawet złotówki. Mówiąc obrazowo – ufamy bardziej swojej szufladzie niż bankowi. Nieszczególnie interesują nas zwykłe konta bankowe, tym trudniej jest więc przekonać przeciętnego Polaka do poważnej rozmowy na temat oszczędności i inwestycji.\nTymczasem coraz więcej słyszymy o konieczności mądrego inwestowania swoich oszczędności. Jak jednak tego dokonać skoro nasze doświadczenie odnośnie jakichkolwiek inwestycji ogranicza się do pogłosek? Zanim zaczniemy narzekać na ten stan rzeczy, powinniśmy przyjrzeć się swoim działaniom. Czy rzeczywiście dokonujemy działań finansowych w sposób przemyślany? Czy opieramy swoje działania na wiedzy, czy na intuicji. Czy próbujemy zdobyć stosowną wiedzę? Możliwości dziś jest dużo i powinniśmy o tym pomyśleć, by nasze dzieci mogły brać z nas przykład.\nPoprzedni artykułBezpieczne inwestowanie\nNastępny artykułJak efektywnie zorganizować dystrybucję gadżetów reklamowych\nSztuka inwestowania to wysublimowane połączenie ogromnej intuicji z wiedzą i nutką szaleństwa. Jeśli ktoś nie wierzy w to co robi inwestując to lepiej niech...


NFZ przeznaczył 1,3 mld zł m.in. na poprawę dostępu do specjalistów - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plNFZ przeznaczył 1,3 mld zł m.in. na poprawę dostępu do specjalistów\n4 września 2018, 16:17 | Aktualizacja: 04.09.2018, 16:38\n"W planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia na 2018 rok zwiększa się pozycję B2 +Koszty świadczeń opieki zdrowotnej+ w planach oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia o kwotę 1,3 mld zł" – czytamy w wydanym we wtorek zarządzeniu prezesa NFZ.\nMinister zdrowia Łukasz Szumowski zapowiedział we wtorek w rozmowie z PAP, że będą też dodatkowe pieniądze na skrócenie kolejek do specjalistycznej opieki ambulatoryjnej, diagnostykę i wybrane terapie. (PAP)\nTagi:NFZ, służba zdrowia, gospodarka


Diakonia formacyjno-małżeńska – Wspólnota Rodzin Emaus\nDiakonia formacyjno-małżeńska powstała z potrzeby podzielenia się doświadczeniem radości wynikającej z życia w sakramentalnym małżeństwie opartym na Bogu i chęci wspierania małżeństw wobec różnych trudności i zagrożeń. Aktualnie główne zadania to:\n1. Przygotowanie małżeństw zainteresowanych wstąpieniem do WRE poprzez cykl spotkań. Spotkania mają na celu pomóc kandydatom zapoznać się z duchowością WRE i zasadami członkostwa. Mamy nadzieję, że udział w spotkaniach jest umocnieniem również dla małżeństw, które nie decydują się przyłączyć do Wspólnoty.\n2. Działania wspierające drogę małżonków poprzez udział członków Diakonii w różnych inicjatywach, np.\norganizacja konferencji i spotkań na tematy dotyczące małżeństwa (szczególnie Remont Małżeński)\norganizacja biblioteczki WRE zawierającej szczególnie literaturę o małżeństwie\n3. Dodatkowe zadania diakonii:\nogłaszanie naboru do wspólnoty dla Kandydatów\nwysyłanie zaproszeń do kandydatów na dni skupienia i rekolekcje wakacyjne oraz informowanie o innych wydarzeniach i inicjatywach\nna dniach wspólnoty zatroszczenie się o rozmowę z nowymi małżeństwami/ Kandydatami/osobami, których nie znamy.


Impreza rozpoczęła się wspólnym ogniskiem i pieczeniem kiełbasek. Po posiłku nastał czas wesołych zabaw i konkursów. Było przeciąganie liny, rzucanie do celu, a także bieg w parach na trzech nogach. Zwycięzcy zostali nagrodzeni kolorowymi medalami .Ostatnią zabawą był mecz rozegrany workiem napełnionym napompowanymi balonami. Było mnóstwo śmiechu i dobrej zabawy.


Wielkanoc 2021 - Parafia Kwiatonowice p.w. Matki Bożej Królowej Polski\nW tak wielkim dniu jakim jest zwycięstwo Jezusa nad śmiercią, pragnę życzyć wszystkim moim parafianom, Przyjaciołom z dawnych lat jak również każdemu spotkanemu człowiekowi na swej drodze w realu czy online, aby spotkanie przy pustym Grobie i ołtarzu Pańskim, uzbroiło nas siłą pokonywania wszelkich „wirusów grzechu”, a otrzymana łaska napełniła nas prawdziwą radością a nie chwilową uciechą.\nCzęścią naszej radości było to że mogliśmy przeżywać takie chwile:\nRozpoczynając Wielki Tydzień, przynieśliśmy palmy by przywitać Króla Wszechświata z wdzięcznością za dzieło odkupienia, którego się podjął z miłości dla nas.\nW Wielki Czwartek ustawiliśmy krzyż prosząc Chrystusa Najwyższego kapłana, aby zabrał nasze troski związane z pandemią i chronił nas od wszelkiego zła.\nW Wielki Piątek poświęciliśmy krzyż i tu rozpoczęliśmy ostatnią drogę krzyżową. Panowie Piotr, Tomasz i Krzysztof odśpiewali Mękę Pańską (jak już od wielu lat) wprowadzając nas w zbawcze misteria.\nLiturgia Paschalna Wielkiej Soboty rozpoczęła się od poświęcenia ognia, od którego zapaliliśmy paschał, symbol Jezusa, aby rozświetlał nam drogi życia od momentu chrztu, aż do przejścia przez bramę śmierci.\nPoranną Rezurekcją ogłosiliśmy Zmartwychwstanie Jezusa i tak chcemy czynić każdego dnia rozpoczynając dzień pacierzem by głosić to swoim życiem.


Orzeczenie o stopniu niepelnosprawności - Strona 33 - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: elwik18 » 01 maja 2013, 09:03\nDzięki Żabusia - rozwiałaś moje wątpliwości\nPost autor: Baby » 06 maja 2013, 19:50\nWrednaTubisia, jaki wywiad społeczny?\nPost autor: Natuśka » 06 maja 2013, 22:21\nWrednaTubisia pisze: no jak byk w wezwaniu:"badanie lekarskie i wywiad społeczny"\nTylko było o komisji, ale u mnie to w ogóle chryja jest\nBaby pisze: WrednaTubisia, jaki wywiad społeczny?\nMnie pracownik socjalny wypytał o warunki mieszkaniowe właśnie, nawet o rodzaj ogrzewania, czy centralne czy jakie Ile osób w rodzinie, z czego się utrzymuję, czy rodzina mnie jakoś wspomaga finansowo w czasie studiów i właśnie o ograniczenie samodzielności. Pamiętam, że na wypisywała w tym punkcie sporo i ona zaznaczyła u siebie, że umiarkowany.\nFianalnie dostałam umiarkowany, ale lekarza też miałam w porządku\nOstatnio zmieniony 06 maja 2013, 23:00 przez Natuśka, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Natuśka » 06 maja 2013, 22:59\nWrednaTubisia pisze: Natuśka, no to się nazywa właśnie wywiad społeczny\nW sensie wiem, wiem, tylko na moim wezwaniu nie było o wywiadzie wspomniane Dowiedziałam się od koleżanki z roku, że takie coś będzie\nPoprawiłam cytowanie w poprzednim poście.\nPost autor: Baby » 06 maja 2013, 23:40\nWrednaTubisia, he he podoba mi się stawanie na komisję z materiałami edukacyjnymi J-elity na wszelki wypadek\nPost autor: nataliak71 » 13 maja 2013, 10:46\na mnie się wydawało, że trafiłam na inną komisję niż powinnam. Zapytali o leki i czy dobrze się teraz czuję. Potem rozmowa z doradczą zawodowym. Generalnie nikt nie pytał o crohna i nie odczułam aby wypełnianie wniosku przez Panią zmierzało w jego kierunku więc pewnie mi nie przyznają żadnego stopnia....\nPost autor: atabe » 13 maja 2013, 15:09\nCórki też nie pytano ochorobę, jedynie o warunki mieszkaniowe i finansowe ,a dostała umiarkowany na pięć lat. Więc bądż dobrej myśli\nPost autor: Brawurka » 13 maja 2013, 18:09\natabe pisze: na pięć lat\nO, to bardzo długo. Zazdroszczę.\nPost autor: Natuśka » 13 maja 2013, 19:24\nnataliak71 pisze: Zapytali o leki i czy dobrze się teraz czuję.\nPowiedz, że powiedziałaś, że niedobrze się teraz czujesz?\nJa na swojej gadałam wszystko co mi ślina na język przyniosła, ale generalnie fajnego miałam lekarza i hojnego w sumie\nnataliak71, obaczymy co będzie\nBiadolisz, a potem napiszesz, że znaczny dostałaś\nPost autor: nataliak71 » 14 maja 2013, 20:39\nhihi, no jasne, że powiedziałam, że nie mogę powiedzieć, że czuję się dobrze bo codziennie mam jakieś dolegliwości, które utrudniają mi funkcjonowanie\nPost autor: kasinp » 16 maja 2013, 15:12\nWrednaTubisia, czyli st. znaczny?\nPost autor: kasinp » 16 maja 2013, 15:42\ni masz zniżki na przejazdy , i inne , ja mam przy znacznym te cuda , ale ja mam st. tylko z tyt. 08T może masz wiecej tych znaczków np. R albo N\nPost autor: kasinp » 16 maja 2013, 16:14\nzasiłek obowiązuje od znacznego , chyba że choroba jest zdiagnozowana przed ukończeniem pełnoletnosci to wtedy dają juz przy umiarkowanym . Jeśli chodzi o zniżki na przejazdy to ja ze znacznym jezdze komunikacją podmiejską za darmo razem z opiekunem , przy umiarkowanym mialabym częściową odpłatność. Kartę parkingową posiadam równiez i tu chyba jest przy umiarkowanym jak i znacznym\nPost autor: Brawurka » 16 maja 2013, 18:01\nkasinp, a czemu znaczny masz? Chyba rzadkość?\nPost autor: kasinp » 16 maja 2013, 18:07\nwiesz , pierwszy raz stanęłam na komisji , dostałam od ręki znaczny na dwa lata , w tym dniu ja byłam w strasznym stanie , zresztą dopiero co po kolonce jakoś dwa dni wcześniej wyszłam ze szpitala , mialam owrzodzenia , i w ogóle morfologia była straszna , żelazo było oznaczone <5 (mniej niż ) nawet nie podali ile dokładnie . Bóle brzucha i podczas komisji ze 3 razy w ciągu badania leciałam na kibel ( wiadomo stres) odczuwałam również ból przy badaniu brzucha przez p. doktor , myślała ze udaję ale zmierzyła mi ciśnienie i puls i sie za głowe zlapala , poza tym mialam jeszcze gorączke i szereg innych dolegliwości , stwierdzila więc ze ja nawet po zakupy nie mogę isc sama i pytała kto ze mną przyjechał.. po prostu komisja trafiła mi z datą kiedy było ze mna źle ... takie szczęście w nieszczęsciu


Konferencja Samorządów Uczniowskich województwa kujawsko-pomorskiego\nW piątek uczniowie naszej szkoły zaangażowali się w wydarzenie dla młodych liderów z naszego województwa pt. "Konferencja Samorządów Uczniowskich województwa kujawsko-pomorskiego".\nReprezentanci szkoły - Jan Kalinowski oraz Jakub Baran poszerzyli swoją wiedzę oraz wymienili się doświadczeniami z pozostałymi w trakcie uczestnictwa w trzech panelach.\nCałe wydarzenie odbyło się dzięki ogromnej pracy Kacpra Wieczorkowskiego - przewodniczącego Samorządu Uczniowskiego. Kacper, oprócz organizacji wziął udział w panelu o aktywizacji młodzieży. W swoich wypowiedziach nawiązywał do modelu działania samorządu w LO.\nDzięki wsparciu uczniów naszej szkoły udało się sprawnie przeprowadzić rejestracje uczestników, przygotować materiały fotograficzne i filmowe oraz pakiety dla uczestników.\nKonferencja Samorządów Uczniowskich województwa kujawsko-pomorskiego: Czytaj więcej\nDnia 16 listopada w naszej szkole odbył się Mam Talent zorganizowany przez klasę 3a. Na początku wszyscy zgromadzeni zostali przywitani przez prowadzące: Maję Pieniak i Łucję Małecką. Przedstawiono jury w składzie: Pani Profesor Bogusława Wojno, Pani Profesor Aldona Nocna oraz Pan Profesor Jakub Krzewiński.\nW pierwszej części imprezy mogliśmy zasłuchać się w piosenki śpiewane przez utalentowanych wokalistów. Po niesamowitych występach prowadzące musiały się nawodnić, więc poprosiły naszą wodziankę Andżelę o przyniesienie wody. W części drugiej wydarzenia publiczność została zaproszona do obejrzenia wystaw z obrazami, rysunkami oraz zdjęciami. Była możliwość zadawania pytań autorom. Po powrocie na swoje miejsca prowadzące rozbawiły scenę krótkim żartem. Następnie przyszedł czas na uczestników z kolejnymi talentami takimi jak: granie na gitarze, prezentowanie scenki oraz śpiew. Po pięknych występach jury udały się na narady. Niespodziewanie pojawił się tajemniczy kowboj, który wyzwał Pana Profesora Buskę na pojedynek jengi. W tym samym czasie zostały policzone głosy oraz wybrani zwycięzcy Mam Talent.\nPo pojedynkach nadszedł długo wyczekiwany moment. Prowadzące odczytały zwycięzców:\n- 2. miejsce ex aequo Oliwia Trojanowska i Patrycja Winiecka,\n- 1. miejsce Nandi Lewandowska,\n- nagroda publiczności - Aleksander Wonorski.\nNa zakończenie wszyscy zostali zaproszeni na Mam Talent, który odbędzie się już za rok. Serdecznie gratulujemy zwycięzcom oraz dziękujemy wszystkim uczestnikom i publiczności za wzięcie udziału w imprezie. Życzymy wielu sukcesów oraz wytrwałości w rozwijaniu swoich pasji!\nDziękujemy Panu Michałowi Nawrockiemu i Radzie Rodziców za ufundowanie nagród oraz Panu Łukaszowi Małeckiemu za wsparcie techniczne.\n„Talent jest to kawałek szlachetnego, lecz surowego metalu. Dopiero pilna praca go obrobi i wartość mu wielką nadaje”.\nApel "Polska Niepodległa"\nDzień 10 listopada 2021 roku był w naszej szkole dniem niezwykle podniosłym i uroczystym. Świętowaliśmy bowiem odzyskanie niepodległości przez Polskę! Klasa maturalna 3c mimo trudów przygotowań do egzaminu dojrzałości pieczołowicie zadbała o formalność i należytą odświętność apelu dotyczącego tak ważnego dla wszystkich Polaków wydarzenia, jakim jest Narodowe Święto Niepodległości.\nPrzygotowane widowisko artystyczno-historyczne przybliżyło nam sytuację polityczną naszego kraju przed dniem 11 listopada 1918 roku, ukazało trudy życia codziennego, ale przede wszystkim oddało ducha narodu polskiego. Była to dla nas chwila zadumy i refleksji okraszona oprawą muzyczną i licznymi recytacjami naszych uczniów. Szczególne podziękowania dla naszych szkolnych talentów muzycznych, Patrycji Bibro, Aurelii Tomaszewskiej oraz Aleksandra Wonorskiego za dostarczenie nam rozlicznych wzruszeń podczas uroczystości.\nŚwiętujmy dziś i pamiętajmy na co dzień nie tylko od święta o bohaterach, dzięki którym żyjemy dziś w wolnym kraju. Oni bowiem zapłacili za naszą wolność cenę najwyższą, stracili życie wierząc w słuszność swojej sprawy.\nApel "Polska Niepodległa": Czytaj więcej\nKoncert muzyki filmowej z cyklu „Cztery pory roku”\nNasi uczniowie mają rozliczne talenty. Śpiewają i grają na gitarze. Pod opieką Sławka Małeckiego (absolwenta LO) ćwiczą w MCK. W sobotę zaprezentowali piosenki filmowe. Na scenie w Teatrze Letnim zaśpiewali i zagrali uczniowie: Patrycja Bibro, Zuza Drywa, Katarzyna Stancelewska, Aurelia Tomaszewska, Aleksander Wonorski oraz absolwenci:Dominika Bibro, Ola Ejsmond, Miron Karlewski i Hubert Popławski. Otrzymali zasłużone brawa!\nKoncert muzyki filmowej z cyklu „Cztery pory roku”: Czytaj więcej


« Meble do biura z wysokiej jakości materiałów\nWybór mebli do biur »\nPrzy decydowaniu się na zakup nowoczesnych mebli można obecnie postawić na takie meble, które pozwalają na zapewnienie trwałości wykonania mebli. Jeśli chce się stworzyć taką przestrzeń użytkową, która jest ergonomiczna wówczas dobrym rozwiązaniem jest postawić na odpowiednie meble biurowe, które pozwalają na zapewnienie znacznie dłuższego czasu użytkowania. W tym względzie można decydować się na meble biurowe łódź, które są wykonane optymalnie w zakresie jakości oraz pochodzą od renomowanych producentów, co znów pozwala na zapewnienie znacznie wyższej jakości wykonania mebli. Jednocześnie ważne jest również by wybierać takie meble, które są również odpowiednie meble biurowe pod kątem funkcjonalności, co pozwala na stworzenie bardziej wygodnych przestrzeni biurowych do użytkowania przez pracowników. W tym względzie Meble biurowe na zamówienie mogą być znacznie wygodniej dopasowane do oczekiwań użytkowników. W tym względzie można uzyskać dostęp do mebli, które są wykonane zgodnie ze wskazówkami przekazanymi producentowi.


VDB Flat 74 Okap - niskie ceny i opinie w Media Expert\nKlasyka pełna dobrego stylu\nOkap wyposażyliśmy w sprawdzoną, bezawaryjną turbinę o wysokiej mocy, a także trwały, aluminiowy filtr przeciwtłuszczowy, który w ciągu kilku sekund umyjesz pod bieżącą wodą albo w zmywarce.\nOŚWIETLENIE LED PRZYJAZNE DLA WZROKU\nDzięki 4 prędkościom pracy dostosujesz moc pochłaniania i oczyszczania powietrza do Twoich potrzeb. Gotuj tak jak chcesz i unikaj nieprzyjemnych zapachów, które rozchodzą się po mieszkaniu.\nKupując okap VDB FLAT 74 w zestawie otrzymujesz: urządzenie, pilot do sterowania, kartę gwarancyjną oraz instrukcję obsługi.\nSuper wybór, pilot bardzo przydatny w codziennym użytkowaniu, nie trzeba podchodzić do urządzenia ;). Produkt polski, solidne wykonanie nie żaden bubel, filtr można myć w zmywarce. Polecam, to dobry wybór.\nBEATA B 7 kwietnia 2017\nOkap do zabudowy na pilota więc nie trzeba kombinować i się schylać żeby go załączyć jestem zadowolona z tego produktu.\nInstrukcja obsługi Okap VDB Flat 74


Trasa dla osób jadących z centralnej Polski, bądź z Polski zachodniej. Trasa szybka, drogami płatnymi. Ta trasa jest nastawiona na maksymalne skrócenie czasu podróży. Opłaty drogowe stanowią tu drugorzędne kryterium.\nNa mapce pokazane są dwa różne miejsca wyjazdu – Łódź i Zielona Góra obie zbiegają się w okolicach Brna. Tę trasę polecam też dla wyjeżdżających z Wrocławia. Dla Wrocławian wygodniej i szybciej będzie nadłożyć trochę drogi pojechać przez Ostravę niż przez Kłodzko do Ołomuńca. Oczywiście jazda przez Kłodzko zapewni nam piękniejsze widoki ale droga wydłuży się na pewno o dwie albo trzy godziny.