Historia Żydów w starożytności. Od Thotmesa do Mahometa « IMPERIUM ROMANUM\nStrona Główna » Księgarnia » Inne » Historia Żydów w starożytności. Od Thotmesa do Mahometa\nUnikatowe opracowanie historii Żydów w szerokim zakresie chronologicznym obejmującym ponad dwa tysiące lat – od czasów gdy w Kanaanie uformowała się niewielka społeczność określana mianem Izraela, aż do podbojów arabskich w VII w. n.e. Opierając się na wszechstronnej bazie źródłowej, w tym na najnowszych badaniach archeologicznych, autorzy w zwartym wykładzie przedstawiają historię polityczną Żydów, rozwój ich kultury i zmiany religijne zachodzące na przestrzeni wieków. W pierwszej część podręcznika przedstawiono historię Izraela i Żydów od czasów najdawniejszych do upadku państwa Hasmoneuszy. W drugiej części omówiono okres panowania rzymskiego, kiedy Żydzi, pozbawieni własnej państwowości, żyli w państwie klienckim wobec Rzymu, a następnie w rzymskiej prowincji. Tu też pokazano zmiany zachodzące w świecie żydowskim w dobie chrystianizacji państwa.\nPublikację wyróżnia wyjątkowe ujęcie tematu, gdyż prezentowany w niej wykład nie przypomina tradycyjnych „biblijnych” historii Izraela, został bowiem – gdy tylko było to możliwe – oparty na źródłach pozabiblijnych konfrontowanych z narracją Biblii. W wielu miejscach autorzy odrzucają wersje wydarzeń przedstawione w Piśmie jako niezgodne z faktami historycznymi. W myśl tej koncepcji metodologicznej, nakazującej w miarę możliwości ujmować dzieje Żydów w kontekście zewnętrznym, ramy chronologiczne podręcznika wyznaczają egipski faraon i arabski prorok – Thotmes III i Mahomet – zamiast postaci znanych przede wszystkim z narracji żydowskich.\nCena: 73,01 zł | Produkt jest dostępny


Złoty bardzo słaby, możliwa dalsza korekta - Puls Biznesu - pb.pl\nZłoty bardzo słaby, możliwa dalsza korekta\nopublikowano: 23-01-2009, 16:37\nZłoty w piątek silnie tracił na wartości na fali wyprzedaży przez zagranicznych inwestorów. Na długu po korekcie stabilizacja.\nZłoty testował w piątek niewidziany od lat poziom 4,45 zł/euro.\n"Mieliśmy kolejną falę osłabienia złotego. Testowaliśmy poziom 4,45 zł/euro. Traciły waluty w regionie, a zaczęło się od forinta, który po przebiciu 290 HUF/euro zaczął tracić, pociągając za sobą region" - powiedział Andrzej Krzemiński z Banku BPH.\nNa rynku długu po korekcie nastąpiła stabilizacja. W tym tygodniu doszło do wzrostów rentowności po dużej podaży długu na aukcji zamiany oraz obawach o stan budżetu.\n"Dzisiaj mieliśmy spokojny dzień. Rano lekko rosły rentowności, aby po południu spadać. Patrzymy już na wtorkową Radę i odpowiedź na pytanie, czy obetnie o 50 czy 75 pb" - powiedział Marcin Ziółkowski z Banku Millennium.\nTMS: Złoty osłabia się razem z walutami regionu\nKNF wyjaśni czy spółki nie zatajały informacji o opcjach walutowych\nZespół Komisji Trójstronnej o przeciwdziałaniu skutkom kryzysu\nBDM wydał rekomendację ‘akumuluj’ dla Farmacolu\nAukcje , Banki , Rentowność , Złoty , PO , Flesz , Budżet , Dług , Euro , Waluty , Regiony\nPuls Inwestora / Waluty / Złoty bardzo słaby, możliwa dalsza korekta


POWSTANIE LISTOPADOWE - Biżuteria Patriotyczna - Pierścienie, Krzyże, wisiorki\nSamo autorstwo pomysłu wykonania krzyżyków budzi również pewne wątpliwości. „Kurier Polski” z 1831 r. pisze: „Pomysłowość warszawian zamierza zużytkować driewo słynnej Olszynki wyrobem z niego tabakierek pamiątkowych i innych drobiazgów”. Wśród tych bliżej nieokreślonych drobiazgów mieszczą się zapewne krzyżyki, obrączki złote z drzazgami olszyny, igielniki drążone z gałązek, kubki srebrne z denkami lub pokrywkami z drewna olszyny, ci także ścięte gałązki olch rosnących na polu bitwy. Wydaje się, że rozmaite pamiątki z gałązek olch rosnących na polach Grochowa wykonywano również na emigracji. „Gazeta Warszawska” z 18 kwietnia 1831 r. i „Dziennik Powszechny Krajowy” z 17 kwietnia zamieszczają list z Berlina z prośbą „ … aby na wieczną rzeczy pamiątkę przysłano choć cokolwiek drzewa z Olszynki Grochowskiej tyle wsławionej d. 25 lutego”. Nasuwa się przypuszczenie, że drewno te zamierzano wykorzystać do wyrobu pamiątek.


7,13 (196 ocen\ti\t66 opinii) Zobacz oceny\nDrodzy czytelnicy, zapraszam Was na recenzję książki "Butik na Astor Place". Powieść ukazała się 18 lutego. Ja miałam okazję przeczytać ją wcześniej i dzięki temu mogę ją Wam serdecznie polecić.\nJuż sama okładka zachęca do zakupu. Jest po prostu piękna, idealna do tej książki.\nDostrzegam, że nie zawsze opisy z tyłu zgadzają się z treścią, są napisane tak by zainteresować potencjalnego czytelnika.\nI mimo, że prawda odrobinę różniła się od tego, czego się spodziewałam.\n"Butik na Astor Place" to relacja dwóch kobiet żyjących w różnych czasach .\nAmanda żyje w "naszych czasach", jest właścicielką butiku, sprzedaje ubrania vintage. Pewnego dnia od starszej pani kupuje ubrania, których ta chce się pozbyć, są jej niepotrzebne. W jednym z nich Amanda znajduje dziennik.\nPrzez chwilę trudno było mi zorientować się, które wspomnienia należą do kogo, ale na szczęście bardzo szybko można zorientować się w akcji.\nBałam się odrobinę tej książki. Niepotrzebnie. Już na początku przepadłam, losy drugiej bohaterki były tak ciekawe, że nie miałam ochotę odkładać tej powieści.\nNapisane jest, że losy Amandy i Olive miały być do siebie podobne. Ja widzę tylko jedno podobieństwo: dążenie do spełniania marzeń związanych z pracą. Amanda dodatkowo zmaga się z problemami w życiu prywatnym, próbuje zerwać z żonatym partnerem choć bardzo go kocha.\nMimo, że opowieść Amandy była ciekawa to ja jednak z największym zainteresowaniem czytałam o życiu Olive, młodej kobiety żyjącej na początku XX wieku, jej pracy i życiu osobistym . Dziewczyna ppo śmierci ojca musiała wziąć życie w swoje ręce, sama się z nim zmierzyć. Czy to się udało?\nBardzo wciągający jest wątek pięknych ubrań vintage.


Błękitne lato - jedynie 25,01 zł w matras.pl\nWspaniała powieść na wakacje dla każdej nastolatki, wciąga już od pierwszej strony. Ania, licealistka z Warszawy, spędza wakacje w małej miejscowości u swojej babci Ali. Z dala od stolicy ulega urokowi ratownika Mariusza. Chce, by to on został jej pierwszym, wymarzonym mężczyzną. Mimo, że o również tego pragnie, to nie wystarczy. na horyzoncie pojawia się bowiem jego dawna miłość, która nie zamierza z niego rezygnować.\nAnna jest spokojną ambitną i mocno stąpającą po ziemi licealistką ... Poznajemy ją w momencie, gdy kończy drugi rok nauki. Jej przyjaciółka, Luiza, z tejże okazji organizuje u siebie w domu imprezę, która ma być początkiem upragnionego lata. Przyjaciółki na ten czas rozstają się, Luiza jedzie do Hiszpanii, a Anna wyjeżdża do babci, która mieszka w małym miasteczku, Klonowie. A tam, „kolejne lato” zmienia się w jedno z najpiękniejszych okresów. Ta chodząca twardo po ziemi dziewczyna ulega urokowi przystojnego ratownika, Mariusza. Traci głowę do starszego od niej mężczyzny, za którym wciąż wlecze się przeszłość…\nOgólnie rzecz ujmując Błękitne lato podobało mi się. Jeśli potrzebujecie, lub chcecie powrócić do czasów młodości, pierwszych wakacyjnych miłości, beztroski i radości, to ta książka jest właśnie dla was. Jestem bardzo zaskoczona całym tym letnim klimatem, który unosi się wokół tej historii. Dzięki niej, przez chwilę mogłam wymazać tę okropną pogodę za oknem, powdychać gorące powietrze i cieszyć się promieniami słońca na mojej twarzy. Nic innego nie pozostaje, jak czekać na kolejne lato, które może okazać się Twoim Błękitnym latem. Czytaj dalej >> << Zwiń


24-03-2015r. – Łomża Theoforos\nTematem konferencji wygłoszonej po modlitwie wspólnotowej byli Kobieta i Mężczyzna.\nRówność płci jest niepodważalna, i obie plci mają taką samą godność, lecz nie można mówić o jednakowości, wbrew temu co toksyczne ideologie chcą narzucić. Dobrym przykładem jest film „norweski eksperyment” ukazujący eksperyment w, którym jednego z bliźniąt, chłopca, który stracił męskie narządy płciowe próbowano wychować jak dziewczynkę. Środowiska gender używają tego eksperymentu jako dowód, że płeć jest tylko konstruktem kulturowym pomijając fakt, że obaj chłopcy popełnili samobójstwo wskutek tej próby.\nChrześcijaństwo od początku ukazywało kobiety na równi z mężczyznami. Żaden Rabbi nie miał żadnej uczennicy, podczas gdy Jezus nauczał również kobiety.\nPodczas gdy mężczyźni zostali stworzeni do świata rzeczy, kobiety zostały przysposobione do świata osób. Co objawia się u kobiet potrzebą wyrażania i odbierania emocji, sygnałów\nwerbalnych i nie werbalnych. Dla przykładu mężczyznę zbudzi burza za oknem lecz może on nie usłyszeć płaczu dziecka; kobieta natomiast może nie słyszeć burzy, ale zbudzi ją płacz dziecka.\nProblem powstaje gdy kobieta oczekuje, że mężczyzna domyśli się o co jej chodzi. Kobiety oczekują zapewnień o tym że są kochane, że są piękne i ważne. Jeśli kobieta nie jest chwalona przez „swego mężczyznę”, często szuka akceptacji u innych, obcych mężczyzn.\nMężczyźni natomiast potrzebują od kobiet akceptacji ich siły, inteligencji i mądrości.\nMężczyźni potrafią podjąć się większego wysiłku krótkotrwałego, skupiając się na tym jednym zajęciu, podczas gdy kobiety mogą rozłożyć wysiłek i uwagę na dłuższy czas i na wiele działań jednocześnie.\nNiekiedy kobiety ciągłym krytykowaniem lub nadmierną troską potrafią zdusić męskość w\nmężczyznach (w synach czy mężach). Niekiedy mężczyźni (ojcowie, mężowie) potrafią zabić w kobiecie poczucie piękna i ważności.\nWażnym jest więc zdobywanie wiedzy na temat różnic jakie Bóg złożył w każdej z płci. Musimy pamiętać, że tożsamość dziecku – zarówno córce jak i synowi – może nadać jedynie ojciec, budując wartość dziecka – gdy pomaga wzrastać, lub niszcząc wartość – gdy rani słowem i czynem.\nGdy dziecku brakuje ziemskiego ojca, tożsamość może być nadana przez Boga.


Carousel Gloss - kolekcja błyszczyków od Lime Crime - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Carousel Gloss » Carousel Gloss - kolekcja błyszczyków od Lime Crime\ncarousel gloss lime crime błyszczyk szminka kampania połysk brokat blask\ncarousel gloss/Lime Crime\nTysiące połyskujących drobinek w jednym błyszczyku.\nInspiracją do stworzenia najnowszej linii błyszczyków od Lime Crime była kolorowa karuzela mieniąca się tysiącem barw, jaką pamiętamy z dzieciństwa.\nJak wyznała Doe Deere, dyrektor kreatywny marki, jej celem było stworzenie błyszczyka, który będzie wirującą grą kolorów i który przeniesie nas w magiczny świat cudów.\nTa kolekcja to jest moje zaproszenie dla Ciebie do krainy fantazji. Daj się porwać przez lawinę migocącego światła - reklamuje produkt Doe Deere.\nJak Wam się podoba unikatowy pomysł Lime Crime? Skusiłybyście się na takie cacko?\nPrezentuje je apetycznie zaokrąglona Brooklyn Decker. Marka La Senza zaprezentowała właśnie swoją najnowszą kolekcję bielizny, której twarzą została kusząca Brooklyn Decker. Prawda, że aż miło się patrzy na jej apetyczne ... czytaj więcej


Czy Ewa Minge miała operacje plastyczne? Co jest jej największą pasją? Czy fascynuje ją śmierć i dlaczego zajęła się pomaganiem. EKSKLUZYWNY WYWIAD | Viva.pl\nCzy Ewa Minge miała operacje plastyczne? Co jest jej największą pasją? Czy fascynuje ją śmierć i dlaczego zajęła się pomaganiem. EKSKLUZYWNY WYWIAD\nKatarzyna Piątkowska • 26 listopada 2017 19:00\nEwa Minge znów musi się tłumaczyć z operacji plastycznych. "Ale to już ostatni raz, bo postanowiłam, że zakończę ten temat". Nam opowiedziała o tym, jak to jest z tymi operacjami i czy boli ją to, że bardziej niż jej działalność charytatywna ludzi obchodzą jej dorysowane brwi. W szczerej rozmowie opowiedziała też czy walczy z hejtem i jakie jest jej największe marzenie.\nZobacz też: Pokaz najnowszej kolekcji Ewy Minge w Paryżu! Co pokazała w luksusowym hotelu Shangri-La?\nEwa Minge o marzeniach, hejcie i operacjach plastycznych\n- Nie jest łatwo umówić się z Tobą na rozmowę.\nTo dlatego, że pracuję na pięciu etatach (śmiech). W kolejnym wcieleniu będę księżniczką. Będę leżeć i charytatywnie budować szpitale. Tak by mi się podobało. A tymczasem niestety muszę pracować.\n- I ciągle musisz się tłumaczyć ze swoich rzekomych swoich operacji.\nI w końcu dałam sobie słowo i mojemu zespołowi, że to będzie ostatni raz. Wszyscy by chcieli, żebym usiadła i powiedziała, „tak robiłam operacje plastyczne twarzy i bardzo was wszystkich za to przepraszam”. Nie! Nie robiłam operacji plastycznych twarzy. Sąd karny w Warszawie posiada wszystkie akta mojej sprawy przeciwko znanemu lekarzowi, który mało, że mówił publicznie nieprawdę, co mu udowodniono, to swoje kłamstwa przekazywał w sposób obrzydliwy, chamski. Używając epitetów niegodnych dorosłego człowieka, a tym bardziej wykonującego taki zawód. Przecież w jego przypadku, z etycznego punktu widzenia, takie zachowanie jest niedopuszczalne. W tych aktach znajdują się wszelkie dokumenty z powołania sądu, a także te dotyczące moich chorób, które powodują u mnie czasowe zmiany wyglądu. Poza tym mam 50 lat. Jeśli robiłabym sobie jakieś operacje to powinnam być piękna, gładka z wielkimi oczami o ciekawym kolorze soczewek kontaktowych (śmiech)\n- Nigdy nie chciałaś zrobić sobie operacji twarzy ?\nOstatnio o tym myślę. Skoro jestem taka okropna, to może w końcu coś powinnam sobie zrobić, żeby nie straszyć (śmiech). Jak się zdecyduję to pewnie udokumentuję to na moim profilu społecznościowym i biorąc pod uwagę ogólne zainteresowania tematem, będzie to hit sieci (śmiech). Tymczasem drażnię, tym, że wciąż zaprzeczam.\n- A Ciebie nie drażni to, że portale plotkarskie bardziej interesują się twoją urodą niż działalnością charytatywną?\nI to jak! Ale wiesz, ja się nie przyznaję, bo nie mam w tym temacie do czego. Publicznie, głośno i otwarcie zapytana o temat np.biustu natychmiast się przyznałam, że poprawiałam go i nie robiłam z tego tajemnicy. Wszystko jest dla ludzi. Premiera tej "sensacji" miała zresztą miejsce w VIVE!\nOstatnio razem z Anną Dymną w telewizji opowiadałyśmy o działalności charytatywnej, i że to nie jest łatwe. A wiesz co napisał jeden z portali? Że Ewa Minge z narysowanymi brwiami opowiadała w telewizji o "trudnych przejściach". Cudzysłów przez nich użyty. To była pełna kpina z tematu, którym była budowa hospicjum. Tematu "trudnej "rozmowy nie podali, bo niechcący zareklamowaliby pozytywne postawy społeczne zamiast hejtu, w czym się specjalizują. Ręce mi opadły. Ich nie interesuje, że ktoś robi fajne rzeczy, pomaga innym, bo na tym nie zarobią. A mnie tak, bo media poza zarabianiem worków pieniędzy powinny mieć też jakąś misję, kształtować pozytywne postawy społeczne. A co do "narysowanych brwi" jak myślisz ile kobiet po chemioterapii to zabolało? Okrutne, bezmyślne bawienie się człowiekiem i jego emocjami. U mnie w fundacji wrzało. Sporo dziewczyn ma bowiem dorysowane brwi, a pomagam im pozbyć się kompleksów, żeby nie siedziały podczas chemioterapii w domu, bo wydaje im się, że są brzydkie.\n- Walczysz z tymi portalami, z hejtem?\nNie. I wiem, że gdyby to się działo w Stanach Zjednoczonych to dzisiaj byłabym bardzo bogatą kobietą. Ale wierzę, że karma wraca. Za tymi portalami plotkarskimi stoją na szeregowych stanowiskach przeważnie bardzo młodzi ludzie, którzy poczuli władzę nośnego medium. I niestety bezkarność. Kiedyś dorosną, założą rodziny i ich dziecko przyjdzie zapłakane ze szkoły, bo je ktoś krzywdzi, hejtuje, poniża. Nie życzę nikomu, ale może się zdarzyć, że sami zachorują. Może dostrzegą, że za ich własnym bólem stoją oni sami. Póki co, hipoteza ich nie boli. Kiedyś zgłosili się do mnie bardzo znani prawnicy, którzy powiedzieli, że od dawna obserwują jak jestem nękana. Powiedzieli, że to co się dzieje to jest publiczny stalking sterowany przez jeden z portali, i że maja pomysł jak poprowadzić temat prawnie. Zastanawiałam się nad tym. Ale nauczona doświadczeniem polskiego sadownictwa odłożyłam temat na kiedyś. Sąd pierwszej instancji w sprawie przeciwko wspomnianemu już lekarzowi, stwierdził, że lekarz, który mnie publicznie obrażał nie mówił prawdy twierdząc, że przeszłam operacje plastyczne twarzy i go skazał, a sąd drugiej instancji uchylił wyrok, bo w Polsce jest wolność słowa.\nKiedy zajmowałam się tylko modą, miałam to gdzieś. Ale teraz jak robię fajne rzeczy dla innych ludzi, którzy są najsłabsi, śmiertelnie chorzy, to naprawdę boli. Temat kompletnie nieistotny w moim przypadku (mój wygląd to moja sprawa, nie startuję przecież w wyborach miss) przykrywa duże sprawy, które robię. I nie chcę się chwalić. Chcę zarażać postawą społecznej odpowiedzialności za słabszych. Niestety wiecznie muszę tracić energię i czas, na odpieranie absurdalnych zarzutów\n- Dlaczego zajęłaś się działalnością charytatywną?\nDwa razy zdawałam na medycynę. Niewiele mi brakowało, żebym została lekarzem, ale trzeci raz już nie podeszłam do egzaminów. Doszłam do wniosku, że widocznie tak musi być. Poza tym, gdy miałam 20 lat zachorowała moja ukochana kuzynka, po niej lawinowo los podsuwał mi ciężko chorych ludzi do opieki, nauczyłam się jak pomagać ludziom w obliczu śmiertelnej choroby. Kiedy zachorowała moja mama przeszłam z nią cała drogę aż do chwili śmierci, dostrzegłam jeszcze więcej sensu w byciu blisko ludzi chorych. Zajmowałam się nimi. Udawało mi się często wyrywać ich z trudnej rzeczywistości jaką jest świadomość śmiertelnej choroby. Całe życie pomagałam, bo tak zostałam wychowana i tak wychowałam moich synów. Poza tym mam predyspozycje. Nie umiem na przykład śpiewać (śmiech), ale umiem pomóc chorym osobom znów cieszyć się życiem, wyciągnąć z depresji, spełnić marzenia, których nie zrealizowali jak byli zdrowi. Moja własna choroba była dla mnie punktem zwrotnym. Powiedziałam sobie, że jak wyzdrowieję, usystematyzuję to moje pomaganie i założę fundację. Tak powstał Dom Życie, który pomimo śmiertelnych wyroków podopiecznych, tętni życiem, śmiechem,radością i ogromną nadzieją, która często się spełnia.\n- A Ty jakie masz marzenie?\nŻeby udało mi się zbudować Dom Życie drugiego etapu, czyli po prostu hospicjum, w którym moi podopieczni, ci którym nie udaje się zostać po tej stronie lustra i muszą przejść na drugą stronę, będą mogli spokojnie odejść w warunkach godnych człowieka. I jestem na najlepszej drodze.


"Kapitan Borchardt" na pełnym morzu. Młodzi żeglarze z Opolszczyzny ruszyli w rejs po Bałtyku Kontrola KAS na A4. Przewoźnikowi grozi wysoka kara Utrudnienia dla kierowców w ścisłym centrum Opola. Drogowcy we wtorek rozpoczną remont ulicy Książąt Opolskich Znamy listę Koalicji Obywatelskiej w jesiennych wyborach parlamentarnych. Dwie niewiadome do senatu Lider opolskiego SLD wystartuje w wyborach. Piotr Woźniak na liście znajdzie się za Marceliną Zawiszą z partii Razem Bez ofiar śmiertelnych. Policja podsumowała długi weekend na opolskich drogach "Dużo udało się zrealizować, wiele planów jest w realizacji" - Katarzyna Czochara w Loży Radiowej podsumowała 4-letnią kadencję w Sejmie Wojciech Komarzyński: Samorząd musi uzyskiwać z rządem tzw. efekt synergii\nBył pod wpływem narkotyków Naćpany wsiadł za kierownicę. Chciał przejechać policjantkę, zniszczył radiowóz NIK opublikował raport ws. fatalnej inwestycji KGHM. „Nie leżała w interesie spółki” Müller: premier poprosił wiceministra Piebiaka o wyjaśnienia Müller: Premier poprosił wiceministra Piebiaka o wyjaśnienia Próbowali uniknąć płacenia podatków. CBA zatrzymało przedsiębiorców i doradców Robert Lewandowski z prestiżowym wyróżnieniem w Niemczech. Został „Gwiazdą Roku”\nOpole teraz » 20°C jutro 18°C pojutrze 23°C


Wzór zaświadczenia becikowe - ayoy.pl\nJednorazowa zapomoga z .Musisz odebrać zaświadczenie z urzędu, ale nie będziesz wtedy obecny. Wzór dokumentu zaświadczenia lekarskiego do becikowego powinien zawierać: miejscowość, datę, pieczęć zakładu opieki zdrowotnej, tytuł, treść oświadczenia.Becikowe 2016 - sprawdź aktualne warunki przyznania becikowego, zobacz jakie dokumenty trzeba dołączyć i jakie progi dochodów obowiązują w tym roku. Jeśli nie do końca wiesz, jak wypełnić wniosek o becikowe, możesz sięgnąć po wzór formularza lub poprosić o pomoc urzędnika przyjmującego wniosek.Wzór legitymacji inspektora kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;. W nowym rozporządzeniu Ministra Zdrowia, zasady uzyskiwania becikowego zostały zaostrzone, określono także nowy wzór zaświadczenia potwierdzającego pozostawanie kobiety pod opieką lekarską.Becikowe 2018: komu przysługuje świadczenie? Jeśli kobieta pojawi się u lekarza po raz pierwszy po tym terminie, np. w 13. tygodniu, becikowe nie będzie jej przysługiwało.Becikowe 2018/2019 - wniosek, dokumenty. Wzory pism, w formacie *.doc dla programu MsWord oraz w otwartym formacie *.odt (Open Office). Becikowe to jednorazowa zapomoga z .Zaświadczenie lekarskie.Od 1 stycznia 2012 r. do otrzymania becikowego ponownie wymagane jest przedstawienie zaświadczenia lekarskiego o pozostawaniu pod opieką medyczną przez okres co najmniej od 10 tygodnia ciąży - do porodu.\nSprawdź! Podwójne becikowe przysługuje rodzinom, których dochód nie przekracza 539 zł na osobę.\nDo ustalenia dochodu rodziny wymaganym dokumentem do becikowego jest zaświadczenie z urzędu skarbowego. Zaświadczenie potwierdza fakt odbycia co najmniej trzech wizyt u ginekologa - w każdym trymestrze ciąży.Becikowe - 2018 r. Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka nazywana potocznie becikowym to jednorazowe świadczenie przysługujące z tytułu urodzenia się dziecka. zaświadczenie lekarskie, na którym lekarz lub położna informują, że matka dziecka zgłosiła się do ginekologa nie później niż w 10. tygodniu ciąży. Pobierz wzór wniosku o becikowe >> (źródło: obywatel.gov.pl) Jakie dokumenty należy dołączyć do.O wystawienie takiego dokumentu kobieta może poprosić lekarza udzielającego jej świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, ambulatoryjnej specjalistki lub w trakcie leczenia szpitalnego.Becikowe - jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka - nie jest świadczeniem obowiązkowym - aby je otrzymać, należy złożyć wniosek oraz dostarczyć wszelkie wymagane dokumenty (tu znajdziesz pełną listę wymaganych dokumentów).Od 2009 roku warunkiem koniecznym możliwości ubiegania się o becikowe, jest dostarczenie zaświadczenia potwierdzającego, że kobieta była .Podwójne becikowe.\nBecikowe 2000 zł bywa też nazywane drugim becikowym.Wypełniony wniosek o ustalenie prawa do jednorazowej zapomogi(wzór wniosku do pobrania) Zaświadczenie wystawione przez lekarza lub położną potwierdzające pozostawanie kobiety pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu (wzór do pobrania) - wymóg dotyczy tylko biologicznych rodziców dziecka,wzór zaświadczenia do becikowego. Wzór pisma - wniosek o becikowe. Becikowe w 2016 r. podobnie jak w latach ubiegłych wynosi 1000 zł na jedno dziecko. Wniosek o becikowe. Becikowe jest jednorazowym świadczeniem w wysokości 1000 zł, które przysługuje rodzicom (oraz opiekunom prawnym i faktycznym) z tytułu urodzenia dziecka - ale tylko tym rodzinom, w których dochód netto na osobę nie przekracza 1922 zł. Jakie dokumenty są potrzebne i ile wynosi becikowe? Pobierz darmowy wzór w dwóch formatach PDF i DOCX!Wniosek o becikowe 2019. Świadczenie to jest przeznaczone tylko dla osób, które spełniają określone .zaświadczenie od lekarza lub położnej informujące o tym, że mama dziecka była pod opieką lekarza nie później niż od 10 tygodnia ciąży do dnia porodu (zaświadczenie to nie obejmuje opiekuna prawnego ani opiekuna faktycznego dziecka) pisemne oświadczenie, że powyższe becikowe nie zostało już pobrane np.\nprzez drugiego rodzicaBecikowe - nowe zasady i wzór zaświadczenia.\nZobacz i pobierz gotowy wzór zaświadczenia. W tym celu należy złożyć odpowiedni wniosek wraz z dokumentami.Wniosek o becikowe składa się w urzędzie zajmującym się wypłatą świadczeń rodzinnych w danej gminie, np. wydział spraw społecznych w urzędzie gminy (miasta) albo miejscowy ośrodek pomocy społecznej. Z tytułu urodzenia się żywego dziecka, rodzice mogą złożyć wniosek o jednorazową zapomogę od państwa, tzw. becikowe. Nie da się ukryć, że wniosek o becikowe nie należy do najkrótszych formularzy - liczy sobie aż 7 stron! Co powinno zawierać zaświadczenie o zarobkach: nazwa, adres, dane kontaktowe zakładu pracy imię, nazwisko, numer PESEL, numer dowodu osobistego, adres zamieszkania pracownika charakteru wykonywanej pracy rodzaju zawartej umowy o pracę i czasu jej obowiązywaniaZ tytułu urodzenia się żywego dziecka, rodzice mogą złożyć wniosek o jednorazową zapomogę od państwa, tzw. becikowe. Chcąc rozpowszechnić opiekę lekarską nad kobietami w ciąży - ustawodawca uzależnił od niej wypłatę becikowego. W 2018 r. kwota i zasady przyznawania becikowego się nie zmienią - becikowe dalej wynosić będzie 1000 zł.Do konsultacji społecznych przekazany został projekt rozporządzenia ministra zdrowia, który określa formy opieki nad kobietą w ciąży, wzór zaświadczenia lekarskiego, które musi dołączyć do wniosku rodzic ubiegający się o becikowe, oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka (obydwa świadczenia 1 tys.\nzł).Dokumenty do becikowego - potrzebne papiery, warunki otrzymania.\nWzory pism zapiszesz klikając w ikonę dokumentu programu MsWord. Przepisy wchodzą w życie 1 listopada 2009 r. - jednak ich złe przygotowanie może przysporzyć kłopotów.Zobacz tez: Becikowe 2014 - dokumenty Wymagania te nie są wygórowane, a wskazane w rozporządzeniu świadczenia towarzyszą każdej normalnie prowadzonej ciąży. Czytelniczka.Podanie o becikowe. W celu otrzymania zapomogi do wniosku należy dołączyć niezbędne dokumenty.Becikowe 2017 - komu przysługuje, ile wynosi i jakie formalności trzeba załatwić, żeby otrzymać pieniądze? Gdzie są granice bezmyślności [LIST] To, co przydarzyło mi się w Wydziale Spraw Społecznych UMK podczas składania wniosku o przyznanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka (tzw. becikowego), jest tak .Becikowe tylko z zaświadczeniem od lekarza. Lista dokumentów, które potwierdzą dochód twojej rodziny, zależy od waszej sytuacji.Wszystkie badania, którym poddawała się matka dziecka muszą być odpowiednio udokumentowane, aby później uzyskać wymagane zaświadczenie lekarskie. Becikowe w 2018/2019 roku podobnie jak w latach ubiegłych wynosi 1000 zł na jedno dziecko. Jakie są zasady przyznawania becikowego 2015? Zwykle oprócz wniosku o becikowe wymagane jest: zaświadczenie lekarskie potwierdzające, .Becikowe według nowych zasad. Napisz upoważnienie do odbioru zaświadczenia.Przeczytaj, jak powinno wyglądać upoważnienie do odbioru zaświadczenia. Jeśli jesteś w tak trudnej sytuacji, zostanie Wam wypłacone becikowe w wysokości 2000 zł netto. * Akt urodzenia - charakterystyka dokumentu, procedura sporządzenia * Becikowe - nowe zasady,.Becikowe to jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka. Zaświadczenie lekarskie o okresie, w którym konieczne jest sprawowanie opieki nad dzieckiem w wieku do ukończenia 8 lat Aktualizacja formularza: 18 grudnia 2018 r.przepisowa mama Becikowe,Strefa rodzica,W urzędzie 20 października 2015 21 listopada 2016 becikowe,co to jest dochód nieopodatkowany,dokumenty potrzebne do becikowego,jak dostać becikowe,jakie dokumenty dołączyć do wniosku o becikowe,wniosek o becikowe komentarzy 20Zaświadczenie o zarobkach. Trzeba jednak pamiętać, że do uzyskania wypłaty 1000 zł konieczne będzie udokumentowanie opieki medycznej w zaświadczeniu zgodnym z wzorem określonym w rozporządzeniu.samodzielnie napisane oświadczenie, że wcześniej na to samo dziecko nie pobrano już becikowego — jeśli instytucja, w której składasz wniosek, poprosi cię o takie oświadczenie, oświadczenia albo zaświadczenia o dochodach osób z rodziny. Kto może się o nie starać? Rodzice dziecka powinni mieć polskie obywatelstwo i mieszkać w kraju, mogą być również. zaświadczenie .Becikowe 2019 będzie przyznawane na tych samych zasadach, co w 2018 r. Sprawdź, jakie warunki trzeba spełnić, żeby otrzymać 1000 zł na dziecko i wydrukuj wniosek o becikowe..


Strona główna / Wiadomości / Strażnicy odnaleźli auto\nFunkcjonariusze bolesławieckiej Straży Miejskiej w trakcie patrolu ujawnili przy ulicy Karkonoskiej samochód, którego wygląd wskazywał na to, że jest porzucony. Po sprawdzeniu okazało się, że pojazd figuruje w bazie danych Komendy Powiatowej Policji w Bolesławcu jako pojazd skradziony. Sprawę przekazano miejscowej Policji.\nKomunikat Straży Miejskiej w Bolesławcu:\nSkradziony na terenie miasta Bolesławiec samochód odnaleziony przez strażników miejskich.\nDnia 4 stycznia 2019 roku funkcjonariusze Straży Miejskiej w Bolesławcu podczas pieszego patrolu miasta ujawnili przy ul. Karkonoskiej pojazd marki Volkswagen, którego stan wskazywał, iż jest nieużywany. Podjęto czynności służbowe zmierzające do ustalenia jego właściciela, w wyniku których okazało się, iż przedmiotowy samochód widnieje w bazie danych Komendy Powiatowej Policji w Bolesławcu jako pojazd skradziony – kradzież zgłoszono trzy dni temu. Na miejsce wezwano funkcjonariuszy policji, którzy prowadzą dalsze czynności w sprawie.


Znajdź różnicę - Nauka języków\nPosted on 15 października 2017 29 grudnia 2017 nauka\nZanim zaczniemy naukę języka angielskiego, musimy zdecydować, którym dialektem chcemy mówić. Angielski przecież niejedno ma imię. Najpopularniejsze odmiany to oczywiście angielski brytyjski i angielski amerykański. Wbrew pozorom różnic pomiędzy nimi jest sporo i warto je znać, aby nie popełnić gafy czy niezręczności. Dotyczą one między innymi słownictwa. Szkoła w USA nauczy nas, że winda to elevator, a szkoła językowa w Anglii nazwie ją lift. Podczas gdy Brytyjczycy wyjeżdżają na holiday, Amerykanie odpoczywają na vacation. To tylko przykładowe różnice, których jest o wiele więcej.\nSzkoła językowa w Anglii kontra amerykańska\nMieszkańcy USA mają tendencję do ułatwiania sobie życia w każdej dziedzinie, dlatego uprościli również ortografię, wyrzucając z niektórych wyrazów zbędne, ich zdaniem, litery. Stąd w dialekcie brytyjskim napiszemy na przykład jewellry, a w amerykańskim jewelry. Szkoła w USA nauczy nas też nieco innej gramatyki. Niektóre z czasowników, które w brytyjskim mają nieregularną odmianę, w amerykańskim zaliczają się do regularnych, jak na przykład dream i learn.\nSzkoła w USA – prosto, prościej, najprościej\nDialekty te różnią się także wymową. Najlepiej to słychać podczas wymawiania spółgłoski r, która przez Amerykanów w wielu słowach wypowiadana jest bardzo wyraźnie, a w ustach Anglików jest o wiele słabsze, a po samogłosce wręcz niesłyszalne. Z manii upraszczania wynika również rzadsze stosowanie przez Amerykanów wyrażeń w czasie present perfect, który w brytyjskim angielskim jest na porządku dziennym.\nJeżeli chcemy być konsekwentni i mówić poprawnie, w którymś z tych dialektów, musimy też pilnować przyimków. Czasem te różnice są bardzo subtelne, ale istnieją i warto zdawać sobie z nich sprawę. Polegają między innymi na tym, że w USA pojedziemy on the weekend, a w Anglii at the weekend. Żaden z tych dialektów nie jest lepszy od drugiego. Ważna jest konsekwencja, czyli dbanie o to, by nie mieszać zasad obowiązujących w obu odmianach i nie tworzyć kolejnej, nieoficjalnej wersji języka angielskiego.\nOferty kursów językowych w Anglii i w USA (choć nie tylko tam) znajdziesz na https://www.jpedukacja.pl/.\nBezproblemowe mówienie w języku obcym – mamy na to sposóbPrevious\nNigdy nie jest za późno na naukę językaNext


10 gru 2019, 21:59 Re: Co to za glon? (#61)\nJuż po trzech do pięciu dni zaobserwujesz zmiany.\n17 gru 2019, 22:35 Re: Co to za glon? (#62)\nMija mniej więcej tydzień odkąd podaje mikro ok 0,1ppm przez ten czas. Efekty jak na załączonych zdjęciach, co teraz robic? Dzięki za pomoc!!!\nTutaj też chyba zielenice i wciąż koloru\nTeż bez glonu\n17 gru 2019, 23:54 Re: Co to za glon? (#63)\nTzn jak jest ten efekt bo wg mnie wszystko jest ok??\nJa bym nie podnosił tylko zostawił tak jak jest.\n19 gru 2019, 17:34 Re: Co to za glon? (#64)\ngazownik napisał(a): Tzn jak jest ten efekt bo wg mnie wszystko jest ok??\nZerknij na pierwsze dwie foty - na starogyne pojawiły się chyba zielenice i althernea też częściowo jakiegoś glona ma no i wciąż nie odzyskała ładnej barwy, Reszta roślin póki co wydaje się ok. dzieki\n01 sty 2020, 22:48 Re: Co to za glon? (#65)\nNo i problemy z glonami powracaja...\nOd ostatniego wpisu dodalem nowe rosliny w swoim akwarium - mikolaj przyniosł mi miedzy innymi ludwigie pantanal i white. Rosliny sie ukorzeniły, chyba sie nawet przyjeły, bo zaczeły puszczac nowe pedy, niestety na ludwigi white pojawila sie wata, co to?, natomiast ludwigia pantanal rosnie nieproporcjonalnie - zbyt wysoka w stosunku do swojej rozpietosci.\nStarogyne repens chyba dostala znowu zielenice (pewnie od Fe). Najgorzej sytuacja wyglada z 2 rodzajami trawek - jedna powinna być cala czerwona a druga czerwien powinna miec u nasady przy korzeniu. Załaczam fotki.\nNawozenie bez zmian:\nNO3 - 10,\nOswietlenie - ok 12500 lumenow (zredukowalem nieco ledy spectrum - wydaje mi sie ze przez nie rosliny zbyt szybko szly w gore)\nFe podaje sumarycznie ok 0,2 ppm tyg rozbite na 7 porcji.\nCo robic? Dzieki za pomoc i uwagi!!!\nludwigia white i wata w dolnej czesci\nstarogyne repens i zielenice\npantanal - wysoki, nawet odzyskuje powoli kolor\ntrawka - powinna byc czerwona u nasady a jest... lipa:(\npowinna byc cala czerwona.\n01 sty 2020, 23:21 Re: Co to za glon? (#66)\nmoim zdaniem micro w dół, masz samo żelazo?\n02 sty 2020, 00:09 Re: Co to za glon? (#67)\nbobi200 napisał(a): moim zdaniem micro w dół, masz samo żelazo?\nUzywam AKWAN MIKRO EI POWDER o takim składzie: chelat żelaza 8% (Fe), chelat manganu 13% (Mn), chelat cynku 15% (Zn), kwas borowy (B), chelat miedzi 14% (Cu), molibdenian sodu 2-wodny (Mo), siarczan kobaltu 7-wodny (Co), siarczan niklu 6-wodny (Ni), sorbinian potasu, kwas L-askorbinowy, disodu wersenian 2-wodny (EDTA)\nZmniejszenie mikro a tym samym Fe nie spowoduje zupelnie utraty i tak slabego czerwonego koloru?\n02 sty 2020, 00:29 Re: Co to za glon? (#68)\nPrawdopodobnie spowoduje utratę czerwieni ale pomoże Ci w opanowaniu glonów. o Kolor będziesz martwił się później\n02 sty 2020, 00:42 (#69)\nOk od jutro makro o połowę w dół pójdzie...\n02 sty 2020, 00:59 Re: Co to za glon? (#70)\ntylko tak na 2 tygodnie minimum. Po prostu obserwuj rośliny i glony\n02 sty 2020, 21:12 Re: Co to za glon? (#71)\na te ciemne nitki to przez mikro i Fe? Co to za paskudztwo?\nOd dzisiaj zmniejsze podawanie mikro o polowe do wartosci 0,1 ppm tyg (zwykle podaje mikro wieczorem gdy juz swiatlo nad akwarium zgasnie). W weekend planuje podmienic ~40% wody.\n03 sty 2020, 07:37 Re: Co to za glon? (#72)\nTe ciemne nitki to mogą być początki Compsopogon, spowodowany złymi parametrami wody, brudnym filtrem lub podłożem. Pewnie przekarmiasz ryby, nieregularnie podmieniasz wodę. Może być nawet od złego podawania co2, tak czytałem.\nPytanie tylko, czy wzrost roślin zahamował, kiedy zaczęły się pojawiać? Jeśli tak to masz jakąś blokadę, bo zaczął Ci się osiadać brud na roślinach.\nNa twoim miejscu zajrzałbym do filtra polepszyłbym filtrację na przyszłość, chore rośliny oczyścił lub przyciął i poczęstował easycarbo chore miejsca. Woda utleniona na nie raczej nie działa.\n03 sty 2020, 12:35 Re: Co to za glon? (#73)\nRoszko napisał(a): Te ciemne nitki to mogą być początki Compsopogon, spowodowany złymi parametrami wody, brudnym filtrem lub podłożem. Pewnie przekarmiasz ryby, nieregularnie podmieniasz wodę. Może być nawet od złego podawania co2, tak czytałem.\nTo raczej nie jest związane z jakością wody - wymieniam ja dość regularnie raz na tydzień, ok 30%. Prefiltr czyszczę regularnie raz na 2-3 tygodnie. ciemne nitki pojawiły się przede wszystkim na ludwigi white.\nRaczej obstawiam że coś moze blokowac mikro. Ograniczyłem już mikro a w weekend zrobię podmiane wody.\n03 sty 2020, 16:59 Re: Co to za glon? (#74)\nTeż pisałem o blokadzie, a brud swoją drogą, chodziło mi o polepszenie filtracji, żeby dołożyć jakieś porowate media, albo watę, bo 2-3 tygodnie to typowo dla samego chemika w roślinnym z dobrymi mediami bez gąbek.\nPotem poprawić cyrkulacje w dolnej części, bo gdzieś tam masz zastój że się osadzaj brud.\nCompsopogon objawia się na początku takim ciemnym zielonym nalotem na szczytach i brzegach liścia, potem zaczynają wychodzić ciemne nitki i wzrost się blokuje, głownie przez nadwyżkę no3.\n04 sty 2020, 13:12 Re: Co to za glon? (#75)\nporowate media mam w filtrze - 2 kosze + 2 kosze jakis plastikowych elementow do filtracji mechanicznej - zakupione w komplecie do filtra eheim 2275 4+, dodatkowo uzywam prefiltra przed filtrem glownym - 3 gabki + wata. System wydaje sie dosc wydajny. Niby filtr ktory uzywam jest dedykowany do wiekszych akwariow.\nNO3 waha sie w granicach 10do max 20 ppm (10 - popodmianie, ok 20 przed kolejna podmiana) - raczej nie jest najgorzej.\nWszystkie plywajace liscie i inne syfy zbieram na biezaco z lustra wody.\nPoki co zredukowalem mikro, zrobie podmiane i zobaczymy czy przyniesie to jakies efekty... Boje sie ze rosliny znowu straca kolor ale trzeba opanowac glony.\nKolejny filtr kupic?


Andrzej Berner | RankingLekarzy.pl\nchirurg ogólnyAndrzej Berner\nMiałem przyjemność leczyć się u doktora Bernera i z całego serca mogę polecić go wszystkim osobą, które zmagają się z problemami nowotworowymi. Dużą zaletą dr. Bernera jest to, że bardzo indywidualnie podchodzi do pacjenta, poświęca mu maksimum uwagi, zajmuje się jego chorobą od początku do końca. Dodatkowo po zabiegu operacyjnym sam załatwia chemioterapię, także nie trzeba się tym przejmować i zamartwiać. Nie żałuje, że trafiłem właśnie na dr. Bernera. Jeszcze raz polecam!\nBardzo dobry i kompetentny lekarz! Byłam u niego na wizytach i jestem bardzo zadowolona z podejścia doktora Bernera do mnie. Skomplikowane rzeczy tłumaczy bardzo jasno, zabiegi przeprowadza profesjonalnie i dokładnie. Jeśli chodzi o usuwanie zmian skórnych to nie pozostają blizny! Spokojnie podchodzi do pacjenta oraz zabiegu, tak że człowiek przestaje się bać i stresować :) Na prawdę wart polecenia.\nByłem u doktora na wizycie, ponieważ miałem pewną wątpliwość co do mojego stanu zdrowia. Wcześniej odwiedziłem trzech różnych onkologów, jednak to dr. Berner stwierdził co mi jest, postawił skuteczną diagnozę i zlecił kompleksowe badania. Ten lekarz znakomicie zna się na swojej specjalizacji, wyjaśnia wszelkie wątpliwości i pomaga w powrocie do zdrowia. Na prawdę bardzo kompetentny lekarz!\nZnakomity diagnostyk i onkolog. Potrafi rozmawiać z pacjentem i poświęcić mu maksimum czasu, wytłumaczyć każdy szczegół. Uważam, że dr. Berner jest człowiekiem o dużej wiedzy i kompetencjach. Po pierwszej wizycie skierował mnie na odpowiednie badania, przepisał właściwe leki. Mam do niego pełne zaufanie, bo to na prawdę dobry chirurg i onkolog.\nByłem u pana doktora już na trzech wizytach i śmiało mogę stwierdzić, że to lekarz profesjonalista. Sumienny, cierpliwy i spokojny. Uważnie słucha pacjenta i dobiera mu odpowiednie leczenie. Szczerze polecam wszystkim, którzy mają problemy onkologiczno-chirurgiczne.\nZ całą pewnością mogę polecić tego lekarza. Uważam go za wybitnego fachowca, a także życzliwego człowieka. Dziękuję mu z całego serca za ogromny wkład w moje leczenie.


DGT stuka do bram gospodarki morskiej | Infomare.pl - Morski Portal informacyjny\nZnajdujesz się w: DGT stuka do bram gospodarki morskiej\nDGT stuka do bram gospodarki morskiej\nDodano: 24 mar 2016, 10:13\nJesteśmy polską firmą, która wytwarza urządzenia telekomunikacyjne najnowszej generacji, na światowym poziomie. Naprawdę nie mamy się czego wstydzić, bo nasze produkty są porównywalne z produktami światowych firm telekomunikacyjnych – nie ukrywa dumy Marek Buksiński Dyrektor Marketingu DGT Sp. z o. o.\nTym produktem, który stanowi największy powód do dumy całej załogi, jest Zintegrowany System Łączności Dyspozytorskiej DGT-MCS IP, pracujący m.in. w całym kraju we wszystkich siedemnastu wojewódzkich Centrach Powiadamiania Ratunkowego, zapewniając obsługę ogólnopolskiego numeru alarmowego 112, a ostatnio także w otwartym na początku marca br. Ośrodku Ratownictwa Zarządu Morskiego Portu Gdańsk. We wszystkich Centrach Powiadamiania Ratunkowego notuje się rocznie aż 20 mln połączeń!\n„Przyjmowanie i obsługa zgłoszeń alarmowych, koordynacja działań i szybkie podejmowanie decyzji to podstawowe zadania stawiane dyspozytorom we wszystkich służbach odpowiedzialnych na co dzień za bezpieczeństwo publiczne…” – czytamy w folderze, opisującym zintegrowany system łączności dyspozytorskiej DGT-MCS produkcji DGT. Przy zróżnicowanych środkach łączności, w szczególności radiowych, wykorzystywanych przez różne służby, jest niezwykle istotne, by zastosowany system łączności dyspozytorskiej potrafił je zintegrować w ramach jednolitej platformy telekomunikacyjnej. DGT-MCS IP zapewnia łączność dyspozytorską z środkami komunikacji: telefonicznej, komórkowej, radiowej UHF/DMR, trankingowej analogowej i cyfrowej TETRA. Dzięki DGT-MSC wszyscy uczestnicy np. skomplikowanej akcji ratowniczej mogą porozumiewać się ze sobą i wspólnie podejmować decyzje, przy czym całość rozmów jest rejestrowana dzięki wmontowanemu specjalnemu modułowi. Rozwiązania te zyskały duże uznanie użytkowników, a w ubiegłym roku Złotą Gwiazdę Policji (w 2011 roku była to Brązowa Gwiazda). Wersja mobilna systemu DGT-MCS może być instalowana w samochodach, na jednostkach pływających i innych obiektach, które pełnią funkcję mobilnych centrów dowodzenia.\nKolejną perełką polskich inżynierów z DGT jest Integrator Radiowy. Zapewnia on swobodną komunikację użytkowników czterech systemów radiowych w ramach jednej konferencji lub dwóch systemów w ramach dwóch konferencji. Poprzez kolorowy ekran dotykowy Integratora zapewniona jest niemal intuicyjna obsługa połączeń. Istnieje możliwość odsłuchu danej konferencji radiowej z tabletu czy smartfonu. „Szybkość i niezawodność komunikacji jest kluczowym czynnikiem, decydującym o powodzeniu akcji” – czytamy w opisie urządzenia. Dyrektor firmy, jadąc samochodem, może na bieżąco śledzić przebieg konferencji, odbywającej się daleko od niego. Ważną cechą Integratora Radiowego jest automatyczna rejestracja wszystkich połączeń zrealizowanych za jego pośrednictwem.\nTakie i inne innowacyjne rozwiązania w telekomunikacji i teleinformatyce, dostosowane do indywidualnych potrzeb odbiorców, spółka DGT tworzy już od 25 lat. Wszystko zaczęło się w 1991 roku, kiedy to młodzi absolwenci Politechniki Gdańskiej stworzyli pierwszą polską cyfrową centralę telefoniczną. Potem były nowoczesne systemy PBX, systemy łączności dyspozytorskiej, ISDN, systemy dostępu abonenckiego, łączności specjalnej i wiele, wiele innych.\nDziś DGT ma swoją siedzibę i nowoczesny zakład produkcyjny w Straszynie koło Gdańska. Specjalnością DGT jest konstrukcja i produkcja zintegrowanych systemów łączności. Wersje specjalne mogą pracować w trudnych warunkach środowiskowych. DGT dostarcza również nowoczesne systemy łączności klasy operatorskiej stosowane w sieci publicznej i sieciach resortowych oraz rozbudowane systemy PBX (w technologiach TDM i VoIP). DGT specjalizuje się także w opracowywaniu i wdrażaniu systemów łączności specjalnej przeznaczonych dla wojska. Systemami usprawniającymi bezpieczeństwo kraju, będącymi często dopełnieniem zintegrowanych systemów łączności, są dedykowane systemy rejestracji i analizy informacji przesyłanych w sieciach operatorów stacjonarnych i komórkowych, w tym w sieci Internet. Kolejną, istotną grupę, rozwijanych w DGT urządzeń, stanowią urządzenia do niezawodnej i bardzo szybkiej transmisji danych. Wykorzystują one dostępne technologie transmisji stosowane w sieciach komórkowych (GSM/UMTS/HSPA, CDMA2000 oraz LTE) oraz technologie przewodowe, w tym VDSL2 oraz jej rozwinięcia VDSL2 Vectoring oraz VDSL2 Bonding.\nInnowacyjne projekty realizowane w firmie DGT są także możliwe dzięki stałej współpracy z czołowymi, krajowymi uczelniami technicznymi i instytucjami badawczymi. W projektach firmy uczestniczą od lat takie ośrodki naukowe jak: Politechnika Gdańska, Politechnika Warszawska, Akademia Górniczo-Hutnicza, Politechnika Śląska, Instytut Energetyki czy Wojskowy Instytut Łączności. DGT jest wpisana na listę przedsiębiorstw o szczególnym znaczeniu dla obronności kraju.\nDotąd gdański port jest jedynym przedstawicielem gospodarki morskiej, która zaczęła właśnie korzystać z najnowocześniejszych systemów łączności, choć oczywiście inżynierowie z DGT mają nadzieję, że wkrótce także inne polskie porty i firmy związane z gospodarką morską podążą śladem gdańskiego portu.\nFoto: mat. pras. DGT


BAJKI LAUREATÓW WYBRANE PRZEZ DZIECI cz.1\nPsikusy księżniczki Zosi\nDawno, dawno temu, za górami, za lasami było piękne miasto Malbork, gdzie nad rzeką Nogat piętrzył się ogromny zamek. Na tronie tego miast zasiadali król Kazimierz i królowa Jadwiga. Byli oni dobrymi władcami, kochanymi przez swych poddanych. Niestety, nie można było powiedzieć tego samego o ich córce Zosi. Zosia była niesforną, niegrzeczną księżniczką o bujnej czuprynie i wyobraźni. Jej ulubionym zajęciem było płatanie niemiłych figli mieszkańcom Malborka. Stałym psikusem dziewczynki było smarowanie podłogi masłem, by służba wywracała się, łamała sobie ręce i nogi. Często warczała na śpiące koty i śmiała się z tego, jak w popłochu uciekają, myśląc, że goni je pies. Ale najlepszym żartem było podnoszenie zwodzonego mostu w chwili, gdy na dziedziniec miała wjeżdżać królewska bryczka. No i jeszcze jedno – gdyby Zosia nie bała się myszy, z pewnością podrzucałaby je królewskim gościom do łóżek.\nPewnego dnia księżniczka leżała na swojej królewskiej, sypialnianej sofie i wpadł jej do głowy świetny pomysł, przy którym wszystkie inne żarty wydawały się nudne.\nZosia zamknęła drzwi sypialni i zaczęła głośno krzyczeć i płakać:\n– Ratunku, pomocy! Zatrzasnęłam się w sypialni! Uwolnijcie mnie!\nGdy praczka piorąca nad rzeką ubrania usłyszała krzyk, natychmiast pobiegła ratować dziewczynkę. Dziesięć minut próbowała otworzyć drzwi, aż w końcu Zosia ze złośliwym uśmiechem na buzi wpuściła kobietę i powiedziała:\n– Oj, zapomniałam przekręcić klucz.\nPraczka nie zdążyła już na to nic odpowiedzieć, bo przez okno zobaczyła, że ubrania królewskiej pary odpływają rzeką.\nW niedzielę, gdy gruba kucharka Helga przygotowywała uroczystą kolację, Zosia powtórzyła ten sam numer:\nI znowu się udało, kucharka ile sił w nogach wbiegła po schodach i stając w drzwiach, zobaczyła zadowoloną z siebie księżniczkę, ze słowami:\n– No, przydało ci się trochę sportu!\nTa również, nie zdążyła nic powiedzieć, bo z kuchni zaczął wydobywać się czarny dym.\n– Moja pieczeń! – zawołała tylko i odbiegła.\nW sobotni wieczór, gdy rodzice księżniczki nareszcie mieli okazję odpocząć przy królewskim kominku, z pokoju Zosi dobiegł przeraźliwy krzyk:\n– Mamo! Tato! Ratunku, pomocy! Zatrzasnęłam się w sypialni, a tu jest wielka mysz!\nKról i królowa doskonale wiedzieli, że Zosia bardzo boi się myszy! Pobiegli do pokoju Zosi, ale nie dali rady otworzyć drzwi, więc wezwali na pomoc silnych malborskich rycerzy. Przybyli tak szybko, jak tylko było to możliwe i z ogromnym hukiem wyważyli sypialniane drzwi księżniczki. Bardzo się zdziwili, gdy zobaczyli Zosię, która siedziała na podłodze i bawiła się lalkami.\n– Po co tyle hałasu? – spytała złośliwie.\nKról zrobił się czerwony jak burak. Przeprosił rycerzy i ostrzegł Zosię, że przyjdzie dzień, w którym naprawdę będzie potrzebowała pomocy, a wtedy już nikt jej nie uwierzy.\nDziewczynka niczym się nie przejęła, położyła się wygodnie na łóżku i planowała kolejny psikus. Nagle zauważyła pod szafą, coś, co zaparło jej dech w piersiach. Na podłodze siedziała największa i najstraszniejsza mysz, jaką kiedykolwiek widziała. Zosia wcisnęła się pod kołdrę i zaczęła wzywać pomoc, najgłośniej jak tylko potrafiła.\n– Ratunku, pomocy! Mysz! AAAA! W moim pokoju jest mysz! Pomocy! Proszę, proszę!\nZa drzwiami stali rodzice Zosi oraz cała służba wraz z rycerzami. Mama Zosi, rozzłoszczona, powiedziała do córki:\n– Przykro mi, córeczko! Za wiele już tego! Nikt z nas nie da się nabrać na twoje żarty! Sama możesz wyjść z pokoju. Dobranoc.\nZosia przeżyła najokropniejszą noc w swoim życiu, nie zmrużyła oka. Wczesnym rankiem, król uwolnił księżniczkę z pułapki, a mysz uciekła z zamku. Dziewczynka była blada i przemęczona. Cały dzień spała jak suseł, a gdy się obudziła, była już grzeczną Zosią o dobrych manierach.\nO królu, który lubił maślankę\nDawno , dawno temu żył sobie król krzyżacki, który bardzo lubił maślankę. Pewnego dnia na dziedziniec swojego zamku zostały wezwane wszystkie panny, które należały do jego królestwa. Gdy weszły na dziedziniec, jedna z nich powiedziała:\n– Po co nas wezwałeś, królu?\n– Tak, po co? – zapytała druga.\n– A po to, że mam dla was konkurs – mówił król. – Ta, która zrobi najlepszą i najsmaczniejszą maślankę, zostanie moją żoną. Straże, proszę zaprowadzicie panny do wieży.\nStraże, słuchając rozkazu króla, wykonali bardzo dobrze swoje zadanie. Król poszedł za strażnikami aż do wieży. Kiedy dotarli na miejsce, każda panna dostała swoje stanowisko pracy i dzielnie przygotowywała swoją maślankę.\nWszystkie panny zaczęły swoją prace, a król krzyżaków sam doglądał, jak sprawnie im to idzie. Strażnicy też oglądali, żeby króla nie otruto. Kilka pań próbowało tak zrobić i zostały zdyskwalifikowane z konkursu. Po skończonej pracy każda panna przyniosła kubek maślanki.\nKról próbował wszystkich maślanek, ale najbardziej smakowała mu tylko jedna. Potem odbył się wielki bal i wszyscy pili pyszną i zdrową maślankę. A na cześć nowej królowej wieża, w której sporządzono maślankę, została nazwana Wieżą Maślankową.\nOd tego czasu królestwo jest znane w całej okolicy jako pijący maślankowscy.\nKtóregoś dnia przyszedł posłaniec.\n– Królu, mam złe wieści … atakują nas!\n– Kto? Kiedy? Gdzie?\n– Kto, nie wiem, kiedy? Za około pięć minut. Gdzie? Na wschód.\n– Aha … CZYLI IDĄ DO WIEŻY MAŚLANKOWEJ! Wyślij tam trzy grupy strażników! A ty powiedz mieszkańcom, że jesteśmy zaatakowani!\nPięć minut później, jak powiedział posłaniec, wróg był na polu bitwy. Była to Polonia.\nNiestety… nawet trzykrotna ochrona nie dała rady. Król z królową i mieszkańcy musieli się ewakuować. Ewakuacja się udała i świętowali, że przeżyli . Następnego dnia chcieli odbić wieże i powiedzieli, że chcą sojuszu!\n– Chcemy sojuszu! chcemy sojuszu!\n– Dobrze, już dobrze. Będziecie mieli sojusz, tylko króla z królową mi dajcie na rozmowę.\nPo rozmowie król z królową zamieszkali w Wieży Maślankowej i żyli długo i szczęśliwie.\nLegenda o Kałdku\nJak co tydzień, w niedzielę w moim domu zebrała się cała rodzina. To jest nasza rodzinna tradycja, że spotykamy się wszyscy, nieważne, czy jesteśmy daleko, czy mamy inne zajęcia. Na ten dzień rzucamy wszystko i spotykamy się. Zaraz po pysznym obiedzie, przyrządzonym przez babcię i mamę, zasiadamy wszyscy w salonie. Dziadek siedzi na swym ulubionym fotelu, przy kominku. Reszta rodziny również rozsiada się wygodnie, gdyż dziadek jak zawsze zaczyna opowiadać bajki, legendy i stare historie rodzinne. Tym razem senior rodu zapowiedział, że opowie nam o tym, jak powstały niektóre dzielnice Malborka oraz jak mieszkańcy Malborka dostali się na drugi brzeg rzeki Nogat.\n– Wiecie skąd wzięła się nazwa Kałdowo? – spytał dziadek – ale nie uzyskał odpowiedzi. Zatem zaczął swą bajkową opowieść, a my zasłuchani w jego cudowny głos, oczami wyobraźni przenieśliśmy się do starego grodu.\nDawno, dawno temu, kiedy to jeszcze ludzie wierzyli w skrzaty, magiczne istoty i magię, malborżanie bardzo chcieli dowiedzieć się co jest na drugim brzegu rzeki. Przez wiele lat starali dostać się na drugą stronę rzeki, lecz każda próba kończyła się porażką. Łódki i małe statki w magiczny sposób zatapiały się na środku Nogatu. Ogromne wiry nie przepuściły nikogo i nic. Jednak mieszkańcy starego grodu byli bardzo ciekawi, a jednocześnie pokorni, uczciwi i pomocni. Starszyzna postanowiła zwrócić się o pomoc do wodnego skrzata. Zamieszkiwał on w przybrzeżnych zaroślach, ale od jakiegoś czasu nie widziano go tak często jak dawniej. Po długich poszukiwaniach odnaleźli go, jednak on był smutny. Mówił, że ludzie zapominają już o dobrych skrzatach których jest coraz mniej.\nNazywał się on Kałdek, był nieduży, miał błonki między palcami ,które ułatwiały mu pływanie. Lubił ludzi i po wysłuchaniu ich prośby o pomoc w zrobieniu mostu, zgodził się im pomóc. Postawił jednak warunek – żeby pamięć o nim była zachowana.\nMalborżanie zgodzili się na ten warunek. I tak nieduży skrzat zatrzymał niebezpieczne wiry na rzece, aby ludzie mogli swobodnie stawiać most łączący oba brzegi rzeki Nogat. Pomagał jak umiał, wszędzie było go pełno. Doradzał, żartował i nareszcie był wesoły. Po prostu czuł się potrzebny. W niedługim czasie postawiono most. Ludzie byli szczęśliwi i wdzięczni Kałdkowi. I tak jak obiecali znaleźli sposób, aby pamięć o ostatnim skrzacie nie zaginęła. Otóż ziemię po drugiej stronie rzeki Nogat nazwali Kałdowem. Kałdek był bardzo zadowolony, zaufał ludziom i ci nie zawiedli go.\nNazwa Kałdowo jest do dziś, przetrwała całe wieki. Tylko nie wszyscy wiedzą, skąd ta nazwa.\n– Ale wy już wiecie! – zakończył swą piękną bajkę dziadek.\nJest wiele nazw, które powtarzamy, a nie wiemy od czego pochodzą. Może warto poszperać trochę w historii i odnaleźć je.\nO Krakenie, który stworzył rzekę Nogat\nDawno, dawno temu żył sobie Kraken. Był bardzo wielki, ale nikt o nim nie wiedział. Obok jego domu na wzgórzu Malborka był królewski zamek, w którym żyli król\ni królowa. Nie wiedzieli o Krakenie i go nie znali, ale on ich tak. Kraken miał moc zmniejszania i powiększania się. Mógł też stawać się niewidzialnym. Tak wchodził do królestwa i nikt go nie widział. Stając się niewidzialnym, mógł robić, co mu się tylko podobało. Chociaż był Krakenem i miał wielką moc, nie krzywdził innych. Był miły i uczciwy. Kraken był mądry, na przykład wiedział, jak powstał Malbork. Teraz wam trochę opowiem…\nW 1480 roku miasto otoczone było murami. Prawdopodobnie do Malborka przeniesiono komtura krzyżackiego na Zamek Wysoki. Do jego zadań należało dbanie o bezpieczeństwo mieszkańców, ściąganie podatków i sprawowanie władzy sądowniczej. Kraken teraz wam opowie o herbie Malborka, który powstał w końcu XIII wieku. Przedstawia on fragment ceglanego muru z blankami i zamkniętą bramą. Ponad murem wznoszą się trzy wieże ze spiczastymi dachami. Na środkowej wieży, szerszej nieco i wyższej od pozostałych znajduje się tarcza z krzyżem, świadectwo przynależności do państwa krzyżackiego.\nPewnego dnia w zamku krzyżackim rozpętał się harmider.\n– Już wam mówię o co chodzi – powiedział jeden ze strażników do królowej. – Niedaleko na wzgórzu mieszka Kraken!\n–Co? – Odpowiedzieli król i królowa.\n– Jak on wygląda? – zapytała królowa.\n– Jest zielony w białe kropki i ma czarne rogi.\nTa wiadomość w dwa dni rozeszła się po całym mieście. Nawet doszła do Krakena. Gdy się o tym dowiedział, postanowił się nie martwić. Ciągle jacyś nie znajomi pojawiali się obok jego domu. Pewnego dnia przyszli rycerze i chcieli go zabić. Wtedy Kraken stawał się niewidzialny.\nByła późna noc Kraken i położył się spać. Królowa nie mogła zasnąć przez tą wiadomość o Krakenie. Rozkazała swoim najlepszym rycerzom go zabić. Jak powiedziała, tak się stało. Nie martwcie się… Kraken żyje. W nocy rycerze zaatakowali, ale nie zabili Krakena, jednak powiedzieli królowej, że im się to udało. Kraken postanowił się zemścić. Jak powiedział, tak zrobił.\nW nocy, gdy wszyscy już spali, Kraken użył swojej mocy powiększania\ni powiększył się jak tylko mógł. Powiększył też szklankę wody. Na początku miał plan lekko oblać, a nawet tylko zwilżyć zamek. Jednak tak się nie stało. Gdy Kraken szedł do zamku, potknął się i zgniótł zamek, robiąc wielką dziurę, a potem powiedział:\n– Ta dziura jest za pusta!.\nPotem zalał dziurę wodą. Powiedział:\n– Od teraz to będzie dziura, którą będziemy nazywać – hmm: może rzeka? Tak, to będzie rzeka, która będzie miała nazwę NOGAT. Dlaczego nazwa rzeki NOGAT? Ponieważ została zrobiona przez moją nogę.\nPo tym zdarzeniu Kraken postanowił wrócić do Malborka. Kraken miał jeszcze jedną moc. Mógł się raz w swoim życiu nieodwracalnie stać człowiekiem. Wybrał ten moment i od tego momentu nie nazywał się Krakenem tylko Kreg. Bardzo podobnie, ale jednak inaczej. Gdy już zamieszkał w Malborku powiedział: brakuje mi tu nad rzeka Nogat zamku. Zebrał grupkę ludzi i odtworzyli zamek. Kreg został królem i nazwano go Kazimierz Jagiellończyk.\nOdtąd król rządził Malborkiem. On i jego poddani żyli długo i szczęśliwie.\nPrzygoda Niebieskiej skarpetki w mieście nad Nogatem\nTo będzie opowieść o małej kotce, która lubiła zwiedzać historyczne miasta. Kotka była biała i miała niebieską łapkę. Gdy była mała, zajadała się jagodami i łapka zabarwiła się jej na kolor niebieski – z tego powodu nazwana została Niebieską Skarpetką. Kotka lubiła wspinać się po murach i bardzo chciała zobaczyć największy na świecie zamek.\nPewnego dnia państwo Podróżniccy – właściciele Niebieskiej Skarpetki – oznajmili swoim dzieciom, że pojadą do Malborka, miasta, w którym znajduje się największy zamek z cegły. Kotka oczywiście słyszała całą rozmowę i bardzo się ucieszyła. Przez pół dnia uganiała się z radości za swoim ogonkiem. Następnego dnia cała rodzina spakowała się i kicia grzecznie wskoczyła do klatki, którą dzieci wyłożyły miękkim kocykiem. Bagaże zostały zapakowane do samochodu, wszyscy zapięli pasy i wyruszyli na północ Polski. Gdy wjeżdżali do miasta, przez okna samochodu zobaczyli wielką budowlę z czerwonej cegły. Wysiedli i ruszyli w kierunku kas, a kocim oczom ukazała się błyszcząca w słońcu figura pięknej Pani z dzieciątkiem na rękach. Pan Podróżnicki stanął w długiej kolejce po bilety. Nagle Niebieska skarpetka poczuła zapach lodów jagodowych. Klatka była otwarta, więc kotka wyskoczyła z niej i pobiegła za zapachem.\nTrafiła na plac, gdzie biegało pełno dzieci i stała figura króla na koniu. Stanęła i rozejrzała się, skąd mógł pochodzić zapach lodów, aż tu nagle coś wystrzeliło ją powietrze z wielką siłą. Okazało się, że znalazła się na samym środku fontanny miejskiej i w górę uniósł ją potężny strumień wody. Niebieska Skarpetka przez chwilę była przerażona tym, że znalazła się bardzo wysoko, ale strach ustąpił, gdy zobaczyła piękną panoramę miasta z lotu ptaka. Zachwycała się ciemną rzeką, która przypominała jej wielkiego leniwego węża. Pola wokół miasta wyglądały jak zielono – żółta szachownica. Zabawni wydali się jej ludzie, którzy z tej wysokości wyglądali jak mrówki. Te mrówki jednak nagle zaczęły się robić coraz większe i większe. Kotka spadała! Po chwili poczuła, że leży na czymś twardym. Ale nie była to ziemia, tylko skrzydło przelatującego samolotu odrzutowego! Silniki warczały tak głośno, że kicia musiała zatykać uszy. Zastukała w kabinę i pan pilot wpuścił ją do środka.\n– Czy mógłbyś mnie zabrać tam, gdzie piękna Pani z dzieciątkiem? – zamiauczała prosząco kicia. Pilot wysadził ją na głównej wieży zamkowej. Stamtąd kicia sprawnie zeskoczyła z murów i pomachała swojemu wybawcy ogonem na pożegnanie.\nNiebieska Skarpetka dotarła do swojej rodziny i dyskretnie wskoczyła do klatki. W tej chwili usłyszała głos swojej Pani, jak zwraca się do dzieci:\n– O, widzicie, jaka ona jest grzeczna. Tyle wytrzymała w klatce i nie marudzi. A kotka uśmiechnęła się do siebie i była dumna, że zwiedziła Malbork. Teraz czas na jej przygody w zamku, ale to już, drogie dzieci, zupełnie inna opowieść.\nHania Keńska z rodzicami\nO złym magu, który zabrał Nogat\nDawno temu w średniowieczu było królestwo Malbork i tak jak w każdym królestwie rządzili tam król i królowa. Mieszkali w pięknym zamku. Był też jednak zły mag, który pragnął zawładnąć królestwem, ale rządzić chciał źle, więc król i królowa nie mogli do tego dopuścić. Zwołali straż, aby chroniła mieszkańców i ich samych.\n– Musimy zapobiec przejęcia przez maga królestwa! – powiedziała królowa do straży.\nJednak mag szykował plan przejęcia królestwa. Postanowił wykraść ze skarbca wszystko, co cenne, więc to zrobił w nocy. Przyleciał pod wieżę skarbca, ale strażnicy pilnowali wejścia.\n– No nie, myślałem, że śpią – szepnął mag do samego siebie, ale przypomniało mu się zaklęcie, którego uczył się od małego w Akadami dla magów.\n– Abrakadabra czary mary, przenieś mnie w mig do skarbca! – Wymówił zaklęcie i przeniósł się do środka, i w mig zabrał do worka cały skarb, i poleciał do domu. Gdy tylko królestwo się obudziło, strażnicy poszli zobaczyć skarbiec. Kiedy weszli, to oniemieli z zaskoczenia. Nie było skarbu, pobiegli od razu do króla i zdali raport. W tym czasie zły mag cieszył się z łupu, jaki zabrał królowi i królowej:\n– Jest, mam łup króla, teraz mogę zrobić złe rzeczy! – krzyczał uradowany mag.\nW zamku zwołano zebranie kryzysowe.\n– Musimy go złapać! – krzyknął król.\nJednak mag pojechał daleko, do miasta do Malborka ,wszedł do sklepu i zobaczył książkę z machinami. Kupił i pojechał do domu.\nW tym czasie w zamku panował chaos. Wszyscy się szykowali do odbicia skarbu magowi. Całe wojsko się przygotowywało, ubierali się w lśniące zbroje, brali konie i miecze, szykowali się do napadu na domek maga, który się niczego nie spodziewał:\n– Użyjemy elementu zaskoczenia i wedrzemy się niezauważenie dachem domu – powiedział szeptem król.\nMag był w domku i nie wiedział, że zaraz wejdzie do jego domku wojsko króla i królowej:\n– Na trzy: raz, dwa, trzy – powiedział król.\nI nagle do domu maga weszło wojsko, załapali maga i skarb, który ukradł.\nNa placu zamkowym po przyjeździe wojska było słychać wiwatujących żołnierzy. Wsadzono złodzieja do lochu. Kiedy wszyscy się uspokoili, to poszli z magiem przed sąd, w którym był król i królowa, i skazano maga na pięćdziesiąt lat w lochach. Mijały dni, miesiące, lata, a mag starzał się, siwiały mu włosy i urosła broda, która sięgała mu aż do stóp.\nPrzyszły święta Bożego Narodzenia. Na dziedzińcu wyprawiono ucztę wigilijną. Wszyscy mieszkańcy dostali prezenty, ale mag i inni więźniowie nic nie dostali. Mag siedział już dwa lata i odliczał czas do wyjścia na wolność i na zemstę.\n– Hm ... muszę wymyślić zemstę na nich. I jak by tu zdobyć zamek? – powiedział mag sam do siebie.\n– Cisza – powiedział jeden ze strażników. Mag myślał i myślał, i dumał jak stąd uciec, i jak się zemścić nad królestwem. Minęło już dwadzieścia pięć lat. Magowi zostało jeszcze tyle samo, ile już siedzi. Przyszła pora śniadania, więźniowie dostali zupę z ogórków, chleb i wodę do popicia na obiad, mieli ziemniaki i wodę, a na kolację chleb z pasztetem i herbatą do picia. Mag szykował się do ucieczki.\n– Muszę sobie przygotować noże, żeby przeciąć kraty – powiedział Mag, jak powiedział tak zrobił. Ukradł ze stołówki wszystkie noże i zaczął przecinać kraty. Przecinał i przecinał, minęło pół godziny i mag nie przeciął ani jednej kraty, minęło znowu pół godziny i nic. W końcu przeciął jedną kratę, a minęło dokładnie trzy godziny. Minęło pięć dni, aż mag przeciął wszystkie kraty. Zmarnował sto piętnaście noży. Nadeszła noc, a wraz z tym mag miał możliwość ucieczki z lochów zamku i udania się do domu, by przygotować zemstę.\nMag zaczął uciekać, nikt go nie zauważył, ale zapomniał, że musi się przebić przez mur i wrócił do celi, aby zakryć dziurę w kratach i poszedł spać. Następnego ranka obudził się, zjadł śniadanie i ukradł łyżki z jadalni. Nadeszła noc i mag znowu rozpoczął ucieczkę z zamku: podszedł do muru i zaczął kopać pod murami. Wolność, nareszcie wolność! Teraz mógł iść do domu i uknuć zły plan przejęcia zamku.\nNastał dzień i pilnujący więźniów wojskowi poszli po więźniów do ich cel, żeby zaprowadzić ich na śniadanie. Jednak gdy podeszli do celi maga, ich oczom ukazał się widok przeciętych krat i brak więźnia. Mag jednak był daleko od zamku, wziął swoje rzeczy i uciekł do oddalonego od domu o pięć kilometrów miasta. To miasto było pod władaniem Malborka. Do maga podszedł czarnoksiężnik i powiedział:\n– Witaj, co cię do nas sprowadza, słyszałem o tym, że uciekłeś z zamku króla?\n– powiedział czarnoksiężnik.\n– Szukam kryjówki, żeby mnie nie złapali – powiedział Mag.\n– Jasne, znajdzie się miejsce u nas, bo my mamy zakon czarnoksiężników – powiedział czarnoksiężnik.\n– Dziękuję – powiedział mag i poszli do domu czarnoksiężnika. Zeszli do piwnicy, a mag tam zamieszkał. Mijały dni. Straż szukała maga w wszystkich miastach, wsiach a nawet w innych królestwach. Strażnik wskazał na miasto, w którym jest mag i powiedział:\n– Jeszcze tam nas nie było – i pojechali tam go poszukać. Pojechali do miasta i wchodzili do wszystkich domów i gospodarstw, aż znaleźli dom czarnoksiężnika i weszli tam. Czarnoksiężnik jednak zamknął drzwi do piwnicy i gdy tylko straż chciała tam wejść, czarnoksiężnik nie chciał ich wpuścić pod pretekstem, że tam jest spiżarnia jego żony.\n– Chłopcy, wejdźcie tam i sprawdźcie wszystko – powiedział strażnik. Czarnoksiężnik zaczął ich zatrzymywać, żeby nie weszli do piwnicy, ale mag to słyszał i zaczął szukać miejsca na schowanie się. Wojskowi weszli do piwnicy i zaczęli przeszukiwać wszystkie kryjówki. Mag ukrył się w szafie, w której były ubrania czarnoksiężnika ,ale go nie znaleźli i powiedzieli:\n– Nie znaleźliśmy maga, ale jak byś go widział, to powiedz naszemu oddziałowi w mieście –\ni wrócili do zamku, i powiedzieli do króla i królowej:\n– Przykro nam, ale go nie zaleźliśmy, byliśmy wszędzie – powiedzieli wojskowi. Minęło pięć miesięcy i mag znalazł plan na zemstę nad zamkiem: był to bardzo zły plan, bowiem chciał zabrać wodę z Nogatu. I któregoś dnia podszedł do zamku z innymi magami, którzy chcieli się zemścić nad zamkiem, zaczaili się i poczekali na noc, żeby nikt ich nie zauważył. Nadeszła noc i magowie zaczęli wypowiadać zaklęcie:\n– Czary mary hokus pokus wodus znikikandus – powiedzieli zgodnie razem i woda zniknęła. Przyszedł dzień i wszyscy się obudzili i poszli po wodę, ale się okazało, że jej nie ma. Powiedzieli to wojsku, które od razu znalazło maga i jego kolegów i ich załapali, i skazali ich na całe życie w lochach. Minęło pięć dni, aż udało się odzyskać wodę w Nogacie za pomocą machiny z metalu. A król i królowa nagrodzili wojskowych medalami. A magowi nie udało się przejąć zamku.\nMorał z tego, że nie warto uciekać i nie robić niczego robić złego, bo i tak to samo cię spotka.\nDawno, dawno temu za górami, za lasami rozpościerała się cudowna kraina zwana Malbork. W tej krainie nikt nigdy nie był smutny. Wszyscy żyli spokojnie i szczęśliwie. Jednak pewnego letniego dnia wszystko się skomplikowało.\nMieszkający nad rzeką Nogat bajkopisarz Bogumił zastanawiał się, o czym napisać nową bajkę, bowiem od dawna żadnej nie stworzył. Przyłożył więc pióro zamoczone w atramencie do swego pergaminu i już miał zacząć pisać, kiedy coś odwróciło jego uwagę. Deszcz z wielką siłą dudnił w okna, lecz to nie ten dźwięk przerwał mu w pisaniu. Podszedł do okna. Wsłuchiwał się w ponurą ciszę przerywaną rytmicznym dudnieniem. Nic nie usłyszał. Zdążył odejść zaledwie kilka kroków, kiedy przez dźwięk deszczu uderzającego w szybę przebiło się coś zupełnie innego. Tętent kopyt. To właśnie to usłyszał poprzednim razem. Okazało się, że przed jego domem zatrzymał się powóz zaprzężony w cztery białe konie. Wstrzymał oddech. Nie miał pojęcia, kto o tej porze odwiedzałby jego bajecznie spokojne odludzie i szczerze mówiąc, trochę go to przerażało. Z cudownie zdobionego powozu wyłoniła się postać w kapturze. Bogumił nawet nie podejrzewał, kim ona była i jakie były jej zamiary. Usłyszał pukanie do drzwi. Było już zbyt późno, by zgasić światło, zasłonić zasłony i udawać, że nikogo nie ma w domu. Przez chwilę się wahał, czy otworzyć drzwi. Kiedy się nad tym dłużej zastanowił zdał sobie sprawę, że nie ma innego wyjścia i w końcu je otworzył. Na wprost niego stała owa zakapturzona postać. Teraz Bogumił miał okazję przyjrzeć się jej z bliska. Była niewiele wyższa od niego, odziana w aksamitną, czerwoną pelerynę. Postać łagodnym głosem zapytała:\n– Czy ty jesteś bajkopisarz Bogumił?\n– Ta,k to ja. Jednak nie zamierzam kontynuować tej rozmowy, dopóki nie dowiem się, kim jesteś. – odpowiedział z powagą Bogumił.\n– Och, wybacz mi! Ciągle zapominam o tym by się przedstawić! – zawołał przybysz – Jestem rycerz Marianek i przychodzę z wiadomością od czarodzieja Floriana. – Po tych słowach zdjął kaptur, a oczom pisarza ukazała się okrągła, zarumieniona twarz Marianka częściowo zasłonięta jego rycerskim hełmem.\n– Cóż to za wiadomość? – zapytał Bogumił nie kryjąc ciekawości.\n– Otóż bardzo przykra… Podły brat czarodzieja Floriana, Seweryn, bardzo lubi czytać bajki, a ponieważ ty, Bogumile, coraz rzadziej je piszesz, ten zły czarnoksiężnik powiedział, że jeśli do jutra nie otrzyma od ciebie Złotej Księgi Bajek, to zniszczy całą tę krainę. Przede wszystkim wszystkie książki z bajkami, które zapewniały jej mieszkańcom wieczne szczęście, a przecież dobrze wiesz, że radość to honor i godność tej krainy.\n– Ale jak mam to zrobić? Skąd mam wiedzieć, gdzie jest ta księga? – spytał przestraszony bajkopisarz.\n– Właśnie po to tu jestem – żeby ci pomóc. Zanim jednak wyruszymy w drogę, musisz poznać naszą trasę. – Kiedy to powiedział, w całym pomieszczeniu rozbrzmiała muzyka. Bogumił natychmiast zorientował się, że Marianek zamierza mu zaśpiewać o trasie, którą będą musieli przebyć. Nie mylił się, ponieważ chwilę później usłyszał głos Marianka:\nChcesz ratować miasta honor\nJa dam tobie radę złotą\nWsłuchaj się więc w moje słowa\nI uważaj o czym mowa\nHen za rzeką, hen za lasem\nWielka przepaść jest\nTylko z lianą albo z dwoma\nMożesz przez nią przejść\nPoprzez góry i pagórki\nTwoja trasa wiedzie\nNo a potem będzie z górki\nGdy przez bramę przejdziesz\nBrama ciebie zaprowadzi\nDo gejzerów srebrnych\nOne tobie podpowiedzą\nKiedy? Jak? Którędy?\nKiedy Marianek skończył śpiewać,, Bogumił zarzuciwszy na siebie płaszcz, wyszedł z domu. Następnie jeszcze raz przypomniał sobie słowa piosenki i czym prędzej przeszedł po wąskiej kładce jak po moście na drugą stronę Nogatu. Później przeszedł przez szeroki pas drzew, który w piosence został nazwany lasem. Piosenka nie kłamała – tuż przy wyjściu z ,,lasu” znajdowała się przepaść, a nad nią belki, z których zwisały liany. Pisarz i jego nowy przyjaciel złapali się ich i mocno się rozbujali, po czym nagle je puścili i przeskoczyli na drugą stronę. U zbocza góry, którą mieli przejść, czekały na nich dwa kasztanowe rumaki i dzięki temu ten etap wędrówki okazał się łatwiejszy do przebycia. Szybko znaleźli się po drugiej stronie góry, a ich oczom ukazała się brama. Podeszli do niej. Na jej czubku wisiał napis: „Przejdź, zadaj pytanie, a ja ci odpowiem…”. Bogumił zgodnie z poleceniem przeszedł przez bramę, wypowiadając takie słowa:\n– Jak dojść do srebrnych gejzerów?\n– Idź do konia z brązu, jego głowa wskazuje twój cel. – Odrzekła brama.\n– Jak znaleźć tego konia? – spytał bajkopisarz.\n– Na koniu siedzi król, który w ręku trzyma berło. Kiedy słońce jest najwyżej, to ono drogę wskazuje. – Wyrecytowała brama.\n– Och, dzięki ci stokrotne! – wykrzyknął Bogumił, po czym spojrzał na zegarek. Właśnie wybiła dwunasta. Rozejrzał się dokoła. Nic się nie wydarzyło. Marianek od dłuższego czasu nie odezwał się ani słowem. Mimo wszystko pisarz nagle usłyszał jego krzyk:\n– Tam! Promienie słoneczne wskazują drogę!\n– Chodźmy! – dodał zniecierpliwiony.\nSzli i szli. Przez pola i przez łąki. Gdy nagle usłyszeli piosenkę podobną do tej, którą poprzednio śpiewał Marianek, a brzmiała tak:\nPod zamkiem krzyżackim jest smok\nCo strzeże pięknej Damy\nI ważny każdy krok\nDzisiaj jest wam zadany\nMości pana z kamienia\nOn wam konia ofiaruje\nDo księgi odnalezienia\nBogumił i Marianek zgodnie ze słowami piosenki udali się do zamku. Na szczęście smok spał. Obeszli go najciszej jak mogli, uwolnili piękną damę, która dała im eliksir, a następnie odczarowali króla z brązu, który ofiarował im swego rumaka. Pojechali na nim do jaskini ukrytej w nieprzebytym gąszczu. Mimo że w jaskini było bardzo ciemno, Bogumił od razu dostrzegł grubą, złotą księgę i już kilka minut później byli z nią na zewnątrz. Kiedy znaleźli się na otwartej przestrzeni Marianek pstryknął palcami i wszystko wokół nich zaczęło wirować. Znaleźli się w mrocznej, starej wieży, która była najwyraźniej siedzibą czarnoksiężnika Seweryna.\n– Kim jesteście? – zapytał czarnoksiężnik.\n– Bajkopisarz Bogumił i Rycerz Marianek. – Odrzekł poważnie pisarz.\n– Ach tak. Nie spodziewałem się, że mój brat tak szybko zareaguje. – powiedział Seweryn, po czym machnął różdżką, przez co książka trafiła wprost w jego ręce, a Bogumił i Marianek zostali przeniesieni do domu bajkopisarza.\n– Ja już muszę wracać do mego czarodzieja, ale było mi bardzo miło przeżyć tę przygodę razem z panem. – Rzekł Marianek, szeroko się uśmiechając.\n– Mnie również. – odpowiedział Bogumił, odwzajemniając ten uśmiech.\nPo chwili Marianek zarzucił pelerynę i odjechał powozem w siną dal.\nPo tej przygodzie pisarz miał bardzo dużo pomysłów na bajkę, dzięki czemu wszystko wróciło do normy – nawet czarnoksiężnik dzięki czytaniu bajek trochę się zmienił i wszyscy żyli długo i szczęśliwie.\nOpowiem Ci dzisiaj ciekawą bajkę. Jak to w Malborku jest mieszkać fajnie…\nDawno, dawno temu, za siedmioma górami, za siedmioma rzekami, było sobie królestwo które zwało się Malbork. Pewnego dnia w rzece Nogat, która przepływała przy królestwie, pływała malutka buteleczka z wiadomością. Król i królowa, spacerując nad rzeką Nogat, zainteresowali się tajemniczą buteleczką i postanowili odczytać spoczywającą w środku wiadomość. Po przeczytaniu wiadomości uznali, że trzeba powiedzieć o tym całemu królestwu. W liście było napisane:\nCałemu królestwu grozi niebezpieczeństwo!\nPrzerażający potwór jest już niedaleko Malborka!\nJeżeli Król nic z tym nie zrobi, wszyscy zginiemy!\nPo ogłoszeniu strasznych wiadomości, całe królestwo strasznie się przestraszyło. Król wydał nakaz, by wszyscy rycerze pomogli mu pokonać tajemniczego potwora. Następnego ranka, wszyscy byli gotowi do walki. Gdy nagle… usłyszeli straszny ryk potwora! Był tak głośny, że nawet w jednym domu szyba pękła.\nKiedy Król zobaczył potwora, już chciał wycofać się z walki. Był to wielki i przerażający potwór. Gdy rycerze zobaczyli go postanowili walczyć o królestwo. Król zamknął oczy, by policzyć do dziesięciu i przestać się bać. Gdy otworzył oczy, nie mógł się nadziwić.\nPotwór, który wydawał mu się przerażający, nagle zmienił się w małego bezbronnego kotka. Wszyscy rycerze zdziwili się mocno. Wszyscy pytali, jak to jest możliwe, jak to się stało? Król był równie zdziwiony, jak rycerze. Kotek patrzył swoimi słodkimi oczami na rycerzy i Króla. Po czym słodko miauknął.\nKról postanowił przygarnąć kotka i znaleźć tego anonimowego dowcipnisia. Jednak sam nie wiedział, jak to zrobić, ponieważ na początku kotek był potworem, lecz magicznym sposobem zmienił się w malutkie słodkie zwierzątko. Król jeszcze parę dni nie dowierzał, co się wydarzyło. Czytał wiele razy list z butelki, lecz w ogóle go nie rozumiał. Nie widział sensu w tym liście.\nNastępnego dnia, Królowa wybrała się nad Nogat, pooglądać łagodny nurt rzeki. Widziała piękne łabędzie, pływające po rzece, widziała…\nNagle nie wiadomo skąd płynącą, w jej kierunku butelkę z wiadomością w środku.\nKrólowa wyciągnęła butelkę z wody i przeczytała ją.\nDo mieszkańców Królestwa Malbork!\nOstatnio wysłałem butelką inną wiadomość,\ndotyczącą tajemniczego potwora.\nNo, może nie do końca był to potwór, mój projekt się nie udał.\nPewnie zapytacie jaki projekt? Już tłumaczę.\nOtóż ten ,,potwór” został stworzony przeze mnie.\nStworzyłem go po to, by zobaczyć, czy w razie niebezpieczeństwa\nbędziecie potrafili się zjednoczyć i mimo waśni i sporów między wami,\nwspólnie ramię w ramię stawić czoła wspólnemu wrogowi.\nPróbowałem pomóc wam w pokonaniu prawdziwego potwora.\nLecz niestety mój ,,potwor” pokazał swoje prawdziwe oblicze, troszeczkę za szybko. No ale do rzeczy…\n,,Potwór” o którym tak mówię to pogoda.\nDo naszego królestwa ma przyjść straszna ulewa.\nBędzie padać, dużo deszczu i gradu.\nBędą błyskawice. Naprawdę ostrzegam!\nKrólowa po przeczytaniu listu poszła natychmiast pokazać to swojemu mężowi. Wystarczyło parę chwil, a Król dowiedział się o tym całym incydencie. Całe królestwo nie wychodziło z domów i czekało na tajemniczego ,,potwora” czyli zwykłą burzę.\nNo i nadeszły dni, w których nastała wielka ulewa. Mieszkańcy miasteczka siedzieli w domach i obserwowali ciemne chmury. Minęło parę godzin i dalej strasznie padało. Mury bardzo dobrze się trzymały, a w Nogacie woda nadal była na normalnym poziomie. Minęła kolejna godzina. Burza powoli się uspakajała i nagle, burza się skończyła a chmury rozproszyły się. Wszyscy odetchnęli z ulgą.\nMinęło parę lat od strasznej burzy, Królestwo nie dostało już żadnych podejrzanych wiadomości. Wszyscy żyli tak jak dawniej. I wszystko szczęśliwie się skończyło, a nasz kotek żył szczęśliwie u boku Króla.\nDawno, dawno temu za lasami, za łąkami nad rzeką Nogat, czystą i lśniącą, stał potężny zamek. Władał w nim król Dobiesław ze swoją przepiękną żoną Anną.\nW królestwie wiodło się dobrze, ludziom żyło się spokojnie. Jedyne, czego brakowało, to potomstwa, o którym od wielu lat marzyli król i królowa. Z tego powodu Anna stawała się smutniejsza, coraz bardziej przygnębiona i zamknięta w sobie.\nNa jej twarzy coraz rzadziej pojawiał się uśmiech. Dobiesław starał się ją rozweselić\ni przygotowywał dla niej rozmaite niespodzianki.\nPewnego ciepłego dnia wybrali się na rejs po rzece. Usiedli w łodzi\ni ruszyli w dół rzeki. Płynąc podziwiali uroki okolicy. Pozwoliło to Annie zapomnieć\no trosce, która ją dręczyła. Piękny do tej pory dzień, nagle zaczął się zmieniać. Niebo pociemniało, wiatr przybrał na sile, tak mocno, że łodzią zaczęło kołysać na boki. Wystraszona Anna chwyciła z całej siły za ramię swego męża, przy którym zawsze czuła się bezpiecznie. W tej samej chwili z toni wodnej wynurzyły się dwie rusałki. Były to przepiękne młode nimfy z zielonymi włosami i błękitnymi oczami. Królewska para z niedowierzaniem patrzyła na ukazujący im się widok. Zamarli… Wtem jedna z nimf przemówiła:\n– Przybyłyśmy, aby spełnić wasze pragnienie o dziecku.\n– Podarujcie nam skrzynie z bursztynem, którego jest dużo w waszym królestwie,\na my sprawimy, że szczęście spłynie na was.\n– Dlaczego mamy wam wierzyć...?\nAle nimfy nic już nie odpowiedziały, tylko zanurzyły się w błękitnej wodzie i odpłynęły.\nDobiesław i Anna oszołomieni zdarzeniem w milczeniu wrócili do zamku. Dopiero przy wieczornej kolacji zaczęli rozmawiać. Czy to co ich spotkało nie było snem? Czy możliwe jest, aby rusałki mogły ziścić ich tęsknotę za dzieckiem? Po długiej nocnej rozmowie postanowili zaufać nimfom i kazali spakować ogromną skrzynię bursztynu do łodzi. Z samego rana wypłynęli, jednak nimf nigdzie nie było. Zaczęli tracić nadzieję… Jednak w trzeci dzień, ku ich zaskoczeniu, nieoczekiwanie pojawiły się zielonowłose dziewczęta. Zabrały skarb i kazały czekać…\nMijały dni tygodnie, a Dobiesław i Anna z każdym dniem coraz mniej wierzyli w daną przez rusałki obietnicę. Postanowili w końcu, że popłyną na miejsce spotkania z nimfami. Ku ich zdziwieniu po rzece płynęła maleńka łódeczka, w której w kołysce\nz bursztynu było niemowlę. Szczęśliwa para wróciła do królestwa, gdzie rozpoczęły się przygotowania do wielkiej uroczystości.\nMałej księżniczce nadano imię Bursztynka. Król i królowa w podziękowaniu dla szlachetnych nimf postanowili zrzucić na dno rzeki skrzynię z drogocennym kamieniem, a jedną z komnat swojego zamku wypełnili bursztynem na cześć tego zdarzenia. Od tej pory wielka radość panowała w rodzinie królewskiej i wszystkim dobrze się wiodło, żyli długo i szczęśliwie. Król wyprawił ucztę, na którą zaprosił całą okolicę, a ja tam byłam, miód i nektar piłam.


Katarzyna Kwaśny-Czehak - Centrum Kontakt\nKatarzyna Kwaśny-Czehak - psychoterapeuta, Warszawa Mokotów\nKatarzyna Kwaśny-Czehak jest psychologiem, psychoterapeutką pracującą w nurcie analitycznym jungowskim oraz psychodynamicznym, analityczką jungowską (PM IAAP). Jest członkinią Zarządu Polskiego Towarzystwa Psychoanalizy Jungowskiej.\nPosiada doświadczenie w pracy psychoterapeutycznej z dorosłymi, dziećmi i rodzinami. Pracowała na oddziałach psychiatrycznych, w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, w ośrodku rehabilitacji słuchu i mowy, a także w ośrodku dla osób pokrzywdzonych przestępstwem. Posiada również doświadczenie jako trenerka szkoleń z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.\nMgr Katarzyna Kwaśny-Czehak pracuje terapeutycznie z pacjentami dorosłymi, dziećmi i rodzinami, w tym z parami oraz diadą rodzic-niemowlę. Prowadzi diagnozę psychologiczną w obszarze intelektu i osobowości.\nPracuje metodą psychoterapii analitycznej w nurcie jungowskim oraz metodą Sandplay – terapia w piaskownicy. Interesuje się analizą marzeń sennych w kontekście indywidualnym i kolektywnym. Prowadzi macierze śnienia społecznego.


Pierwszy test Widodo | Centrum Studiów Polska-Azja\n25 stycznia 2015 22:38 / przez Domyślny dla witryny\nW głowach obywateli Indonezji snuje się wizja rozwoju sytuacji po tym, jak osoba nominowana przez prezydenta na szefa policji okazała się być zamieszana w korupcję.\nKilka dni po nominowaniu generała Budiego Gunawana na szefa policji Komisja ds. Korupcji podała go jako jednego z podejrzanych w brudnym praniu pieniędzy. Jednakże Kongres zdecydował uznać nominację pomimo podejrzeń o łapówkarstwo Budiego. Tym samym, prezydent musi stawić czoła oskarżeniom, że ulega on presji elity politycznej i nie zwalcza korupcji, mimo że było to jedną z głównych obietnic w kampanii prezydenckiej.\nWedług Komisji ds. Korupcji generał Budi Gunawan jest uwikłany w akty łapówkarstwa. Dla poparcia swojej tezy przedstawiła ona raport z Centrum Analiz Raportów Transakcji Finansowych, który ujawnia podejrzane transakcje bankowe wykonywane przez generała w latach 2005-2008. Prawdopodobnie Budi miał kilka depozytów na łączną kwotę 5.9 milionów dolarów w różnych bankach.\nJeżeli się okaże, że podejrzenia są prawdziwe, to generałowi grozi od 4 do 20 lat więzienia.\nWiele osób twierdzi, że Gunawan został nominowany na szefa policji ze względu na jego bliski kontakt z Megawati Sukarnoputri, która jest byłym prezydentem Indonezji, a w tej chwili jest prezesem PDI-P, partii która poparła Widodo w wyborach prezydenckich. Sytuacja ta prawdopodobnie wskazuje, jak silny wpływ na obecną głowę państwa ma Megawati.\nJeden z redaktorów gazety „The Jakarta Post” powiedział, że to Widodo jest prezydentem, więc nie powinien on pokazywać, że inne osoby mają na niego tak duży wpływ jak Megawati. W innym przypadku kwestionuje to, kto rządzi w państwie.\nZwolennicy nowej głowy państwa nie kryją swojego rozczarowania, kiedy prezydent zdecydował się nie odwoływać nominacji Budiego na szefa policji, ponieważ Widodo obiecał walczyć z korupcją i osobami w nią uwikłanymi, a nie dopuszczać ich do władzy.\ntagi:Budi Gunawan,Joko Widodo,korupcja,Megawati Soekarnoputri\nPierwszy test Widodo Reviewed by Domyślny dla witryny on 25 stycznia 2015 .\nW głowach obywateli Indonezji snuje się wizja rozwoju sytuacji po tym, jak osoba nominowana przez prezydenta na szefa policji okazała się być zamieszana w korupcję. Kilka dni po nominowaniu generała Budiego Gunawana na szefa policji Komisja ds. Korupcji podała go jako jednego z podejrzanych w brudnym praniu pieniędzy. Jednakże Kongres zdecydował uznać nominację pomimo podejrzeń


październik | 2017 | Andrzej S. Nartowski o corporate governance\nDokąd na radę nadzorczą?\nRegularne odbywanie posiedzeń rady nadzorczej z dala od nadzorowanej spółki to markowanie nadzoru. Uwadze rady może umykać wiele ważnych spraw.\nPolskie prawo daje radzie nadzorczej swobodę wyboru miejsc odbywania posiedzeń. Nie ma tu ograniczeń nakładanych na walne zgromadzenie, które powinno obradować w siedzibie spółki, a może także w miejscach wskazanych w jej statucie, natomiast spółka publiczna może odbywać walne w miejscowości będącej siedzibą giełdy, na której jest notowana – jednakże walne zgromadzenia mogą być odbywane wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rady nadzorcze nierzadko korzystają z możliwości prowadzenia obrad poza spółką, nawet poza krajem. Pod pojęciem „posiedzenie wyjazdowe” kryje się często weekend spędzany z rodzinami na koszt spółki w jakiejś atrakcyjnej miejscowości. W swoim czasie modne było pielgrzymowanie przez piastunów spółek do miejsc kultu. Często wizytowano Fatimę. Jednym spółkom może to pomogło (BIG), innym (jak stocznia szczecińska) niekoniecznie. Rozjeżdżano się także po Polsce, wzdłuż i wszerz.\nWprawdzie dobrze pracująca rada nadzorcza znaczną część powierzonych jej zadań wykonuje poza posiedzeniami, poprzez swoje komitety lub delegowanie członków do samodzielnego pełnienia określonych czynności nadzorczych, bądź za sprawą podejmowania uchwał w trybie pisemnym lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość – niemniej pewne czynności rada może podjąć wyłącznie na posiedzeniach. Jestem przekonany, że dla spółki lepiej, gdy rada obraduje w jej siedzibie. Skoro powierzono jej sprawowanie stałego nadzoru nad działalnością spółki we wszystkich dziedzinach jej działalności, nie może takiego mandatu spełniać bez reszty zaocznie.\nWarto, by rada nadzorcza odwiedzała przedsiębiorstwo spółki. Przeprowadzała wizje lokalne. Przekonała się naocznie, czym naprawdę spółka się zajmuje, w jakich warunkach działa, jakie warunki pracy oferuje załodze; to wszystko niekoniecznie wynika z kwitów słanych radzie przez zarząd. Rada bezwzględnie powinna zobaczyć zakład, zwiedzić obiekty, odbywać swobodne spotkania z wybranymi specjalistami. Pracownik wzywany do miejsca, gdzie rada obraduje poza spółką, trzymany tam pod drzwiami przez wiele godzin, bywa mniej skłonny do otwartości w rozmowie niż ten sam pracownik u siebie, w swoim środowisku, na swoim gruncie.\nNiestety, rady nadzorcze spółek pozastołecznych często spotykają się w Warszawie, daleko od nadzorowanej spółki. Członkom rady nie chce się ruszać w Polskę, nawet tę najbliższą. Wiadomo: uważają, że są ogromnie zajęci, ich czas tak wiele kosztuje, nie warto tracić go w podróżach. Lecz regularne odbywanie posiedzeń rady nadzorczej z dala od nadzorowanej spółki to markowanie nadzoru. Uwadze rady może umykać wiele ważnych spraw.\nPamiętam posiedzenia rady nadzorczej spółki-córki w siedzibie spółki-matki. W pokoju obrad obecny był zarząd, a specjaliści ze spółki wzywani do przedstawienia spraw, którymi się zajmują, czekali na korytarzu. Pożyczaliśmy im krzesła. Kiedy obrady przeciągały się, tracili sporo czasu. Kilka miesięcy później jeden z nich wszedł do rządu… Sprawy wyglądają znacznie gorzej, gdy pracownik traci nadto czas na dojazd do miejsca obrad.\nPrzykładem jest opowieść zasłyszana od pracownika spółki położonej w tzw. terenie: „Przyjeżdżamy do Warszawy, by stanąć przed radą nadzorczą. Siedzimy i czekamy na wezwanie przed oblicza rady. Wraz z nami siedzi ekipa wezwana w innej sprawie. Tamci wchodzą po kilku godzinach. Ich spotkanie z radą trwało kwadrans, posłuchanie było powierzchowne. Ale już mogą wsiąść do samochodów, wracać do domu. My wciąż czekamy. Po 18:00 wychodzi do nas ktoś Biura Zarządu: posiedzenie rady dobiegło właśnie końca, brakło czasu na spotkanie z nami, zostaniemy wezwani w innym terminie, teraz mamy złożyć do podbicia blankiety delegacji – i możemy wracać. Zmarnowaliśmy dzień. I pół nocy”.\nInaczej brzmi opowieść o posiedzeniu rady w innej spółce: „Pamiętam, kiedy rada nadzorcza zjechała do nas z Warszawy. Zwiedzali przedsiębiorstwo. Potem mieli posiedzenie, na które zaproszono zarząd, dyrektorów pionów, szefa relacji inwestorskich, jeszcze kilka osób. Pani przewodnicząca (szkoda, że już jej nie ma) sprawnie prowadziła obrady, zadawala zarządowi dużo pytań, bardzo merytorycznych. Atmosfera była rzeczowa, kompetencje rady zrobiły na nas wrażenie. Jednak w zasadzie rada obraduje w naszym warszawskim biurze, zarząd dojeżdża na te posiedzenia, bywają też wzywani pracownicy”.\nWażne jest, jak radę nadzorczą ocenią akcjonariusze na walnym zgromadzeniu i czy obdarzą jej członków absolutoriami. Nie bez znaczenia jest wszakże, jak postrzegają radę pracownicy. Od tego zależy ich gotowość do udzielania radzie informacji. Rada może żądać sprawozdań i wyjaśnień w sprawach związanych z działalnością spółki nie tylko od zarządu, także od pracowników. Ale czy potrafi korzystać z tego źródła?\nTekst ogłoszony w Gazecie Giełdy i Inwestorów PARKIET 18 października 2017 r.\n2017.03.22 Kurier z Warszawy, konwojent, straż pożarna, czyli przypadki prezesów\n2015.07.04 Rada nadzorcza w podróży\n2011.08.25 Dokąd na walne zgromadzenie?\n2002.09.09 Posiedzenie wyjazdowe\nWpis opublikowany w Corporate governance i otagowany posiedzenie wyjazdowe, rada nadzorcza, rada nadzorcza poza posiedzeniem 30 października 2017 przez Andrzej S. Nartowski.


Resko24.pl - niezależny portal informacyjny - Nadleśnictwo Resko. Podsumowanie działań edukacyjnych w 2021 roku\nNadleśnictwo Resko dziękuję wszystkim nauczycielom i wychowawcom, którzy tak chętnie podejmują wspólne przyrodnicze wyzwania i angażują uczniów do uczestnictwa w leśnych zajęciach. Obserwując dzieci biorące udział z roku na rok w lekcjach z leśnikiem, cieszy fakt, że leśna nauka zostaje zapamiętana i powraca na kolejnych spotkaniach w postaci szerokiej przyrodniczej wiedzy.\nRok 2022 Nadleśnictwo Resko rozpoczyna cyklem spotkań pod hasłem „Jak możesz pomóc zwierzętom przetrwać zimę” połączonych z warsztatami na temat dokarmiania ptaków. Podczas tych zajęć dzieci mogą przygotować samodzielnie stołówkę dla małych skrzydlatych przyjaciół z wykorzystaniem szyszek, nasion i tłuszczu.\nSerdecznie zapraszamy do dalszej współpracy w zakresie edukacji przyrodniczo-leśnej i zachęcamy do spacerów z leśnikiem do lasu!


chosen 1 - wszystko na temat chosen 1 | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : chosen 1\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia chosen 1. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku chosen 1) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem chosen 1 posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania chosen 1 jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 2 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 16.11.2017 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Sobota 08.09.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania chosen 1 ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu chosen 1.


Znaczenie opcji put na rynku akcji\nNieopłacalne opcje inwestycyjne\nZnaczenie opcji put na rynku akcji - Opinie brokerów ubezpieczeniowych na południu kraju\nW niniejszym wpisie omówię znaczenie rolowania opcji dla strategii Na rynku akcji posiadamy nieograniczony potencjał zysku oraz. Nie zawsze jednak prawidłowość ta jest spełniona. Inwestor prawdopodobnie zrezygnuje z wykonania opcji, nieopłacalne jest wykonanie gdyż cena rynkowa jest wyższa od ceny wykonania. Choć mechanizm działania opcji na rynku walutowym czy „ opcji wykupu” spotykanych w umowach leasingowych jest podobny, artykuł dotyczy prawych aspekty opcji towarzyszącej transakcji transakcjach zawieranych poza rynkiem zorganizowanym ( w obrocie prywatnym).\nMijają 3 miesiące. Liczba akcji przypadających na jedną opcję= 100 akcji; premia opcyjna= 200zł; czas do wykonania= 3ms; Płacimy premię opcyjną.\nA więc jego ryzyko jest ograniczone do ceny rynkowej opcji. Instrumentem bazowym dla opcji na warszawskiej giełdzie jest indeks WIG20.\nZnaczenie opcji put na rynku akcji. Opcja na akcje ( opcja akcji opcja akcyjna) jest kontraktem dającym jej Pomimo wzrostu znaczenia tej drugiej grupy instrumentów należy podkreślić że mają. Na rynku dostępne są transakcje opcyjne o różnym stopniu komplikacji.\nWartość wewnętrzna opcji sprzedaży ( put) Podsumowując powyższe opcja może posiadać wartość wewnętrzną lub jej nie posiadać. Rozważmy dwa przypadki: Cena instrumentu bazowego wynosi 110zł. Na rynku istnieją dwa rodzaje opcji: opcje put i call. Efektywny rynek to taki, który w każdej chwili uwzględnia w cenach instrumentów finansowych ogół informacji dostępnych na ich temat.\nOpcje na indeks Wig20 są więc wyceniane według oczekiwań dla tego właśnie instrumentu bazowego. Opcje połączeń są umowami które dają właścicielowi prawo a nie obowiązek zakupu 100 akcji bazowych akcji po ustalonej cenie iw określonym czasie o nazwie datę ważności.\nOct 29 inwestor jednocześnie gra bowiem na wzrosty ( trzymając akcje) i na spadki danych aktywów ( kupując PUT- a), · Kupując PUT- a na posiadane akcje przez co strata na spadku akcji jest pokryta przez wzrost wartości opcji PUT. Lub sprzedaży ( put) określonej ilości akcji po określonej cenie i w określonym terminie.\nAkcji opcji Testowanie\nJak czytać nazwy opcji? Informujemy, że rozmowy z naszymi pracownikami są nagrywane.\nW przypadku rozmów oraz korespondencji elektronicznej związanych ze świadczeniem usług przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, wykonywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, lub nabywania lub zbywania instrumentów finansowych na własny.\nPlan opcji na akcje tesli\nNajlepsi handlowcy na indyjskim rynku akcji\nWielkie opcje strategii\nSamouczek strategii opcji\nWymagania maklera giełdowego\nJak wygrać opcję binarną handlu\nOpcje binarne euro dolar amerykański 5 punktowa strategia dziesiętna\nAce sprzedaje recenzje


Need for Speed | Zobacz jak wygląda pełna wersja nowej gry\nFilip Trusz 05.09.2015 06:14\nMamy coś dla wszystkich, którzy czasem lubią się wyluzować przed monitorem albo telewizorem. Niedługo premierę będzie miała zręcznościowa gra wyścigowa Need for Speed. Twórcy właśnie zaprezentowali nowy zwiastun\nfot. Need for Speed (EA)\nSerii Need for Speed chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. To już legenda wśród gier komputerowych. Electronic Arts przygotowuje się właśnie do premiery nowej, już dziewiętnastej, odsłony popularnej serii. Po kilku nie do końca udanych edycjach, twórcy postanowili stworzyć grę w stylu legendarnych NFS: Underground czy trochę nowszego NFS: Most Wanted.\nCzego możemy się spodziewać? Szalonych, zręcznościowych wyścigów (o realizmie i symulacji raczej w tej odsłonie nie ma co mówić...), otoczki nielegalnego gangsterskiego półświatka, policyjnych pościgów, nocnych miejskich wyścigów, driftu i całej masy tuningu. Jeżeli lubicie takie lżejsze podejście do ścigania się na ekranie monitora, to szykuje się gra dla Was. Co ciekawe w przerywnikach filmowych będą występować prawdziwi aktorzy, w jedną z postaci wcieli się słynny Ken Block.\nNeed for Speed zadebiutuje już 3 listopada w wydaniach na komputery PC i dwie nowe konsole: PS4 i Xbox One. Na nowym zwiastunie możemy zobaczyć o co w tym wszystkim chodzi.\nNOWY POJAZD AMERYKAŃSKIEJ ARMII\nJuż wiem co kupię sobie pod choinkę hehe:)\njak tak oglądam model jazdy to od razu kojarzy mi się z Race Draiver GRID jedynką, te drifty, odbijające się nocne światła od asfaltu, dla mnie najlepsza samochodówka, chociaż w kilka tytułów z ostatnich lat nie grałem ;)\nZacnie to wygląda, miejmy nadzieje że to co jest pokazane na gameplay'u będzie identyczne na naszych monitorach/telewizorach. Czekam z niecierpliwością!


Trudny wybór między hantlami bitumicznymi i żeliwnymi Aleja handlowa\nStrona główna » Hantle żeliwne czy bitumiczne – które są lepsze?\nKategoria: Sport 25 kwietnia 2018\nJeżeli planujesz urozmaicić swoje treningi w domu ćwiczeniami siłowymi lub dopiero zastanawiasz się nad najlepszym sposobem rozpoczęcia przygody z aktywnością fizyczną i dbaniem o formę, koniecznie zwróć uwagę na hantle. Będąc jednym z najprostszych przyrządów do ćwiczeń, hantle dają szerokie możliwości wykonywania ćwiczeń ogólnorozwojowych, siłowych i fitness, a nawet rehabilitacyjnych.\nHantle są doskonałym przyrządem sportowym i często stanowią podstawowy, najważniejszy element wyposażenia domowej siłowni – przekonuje nasz rozmówca z firmy Prosport. Ćwiczenia z hantlami mogą stanowić doskonałe urozmaicenie treningu górnych partii ciała, dzięki czemu pomagają w szybkim i przyjemnym modelowaniu atrakcyjnej sylwetki.\nOczywiście, bardzo ważny jest wybór odpowiednich hantli. Dla amatora zakup nawet tak podstawowego sprzętu może być wyzwaniem, ponieważ obecnie dostępny jest szeroki wybór hantli z różnych materiałów. Czym różnią się hantle żeliwne od bitumicznych i czy któreś z nich są naprawdę lepsze?\nKiedy wybrać hantle żeliwne?\nNajważniejszą zaletą hantli żeliwnych jest stosunek wielkości do wagi. Żeliwo jest materiałem bardzo ciężkim, toteż wykonane z niego hantle 10 kg będą mniejsze od hantli bitumicznych o takiej samej wadze. Jest to szczególnie ważne w sytuacji, gdy nie dysponujesz dużą powierzchnią do przechowywania swojego sprzętu sportowego.\nKolejną zaletą hantli wykonanych z żeliwa jest ich wytrzymałość. Właśnie z tego powodu żeliwne hantle są z reguły droższe od swoich bitumicznych odpowiedników. Jeśli zależy ci na sprzęcie, który posłuży przez wiele lat, najlepszym rozwiązaniem będzie właśnie zakup hantli żeliwnych.\nNiestety, ta sama cecha, która z jednej strony jest zaletą, może niekiedy okazywać się przekleństwem. Ciężkie i wytrzymałe hantle żeliwne wyjdą bez uszczerbku ze zderzenia z podłożem nawet ze sporej wysokości. Jednak jeśli zamierzasz ćwiczyć na delikatnym parkiecie z paneli lub drewna, możesz uszkodzić podłogę.\nBiorąc pod uwagę powyższe, dochodzimy do wniosku, że hantle z żeliwa to sprzęt przeznaczony przede wszystkim dla bardziej zaawansowanych sportowców, którzy ćwiczą już z dużymi obciążeniami, regularnie i w najbliższym czasie nie będą potrzebowali kupować hantli o jeszcze większych obciążeniach.\nKiedy wybrać hantle bitumiczne?\nDo zakupu hantli bitumicznych przekonuje przede wszystkim atrakcyjna cena, która bywa nawet 3 razy niższa niż obciążenia o takiej samej wadze, ale żeliwnego. M.in. dlatego takie hantle proponuje się zazwyczaj amatorom i osobom, które nie są jeszcze pewne, że będą konsekwentnie kontynuować treningi.\nKolejną zaletą hantli kompozytowych jest lepsza amortyzacja w razie upadku. Innymi słowy, podczas ćwiczeń z takim obciążeniem, parkiet twojej siłowni będzie bardziej bezpieczny. Uszkodzeniu może ulec natomiast sam sprzęt sportowy, choć by doprowadzić do kruszenia materiału trzeba się jednak trochę postarać.\nPodsumowując, hantle bitumiczne to propozycja głównie dla osób początkujących, które nie szukają bardzo dużych obciążeń lub trenują czysto rekreacyjnie. Natomiast bardziej zaawansowani sportowcy i profesjonalni kulturyści najczęściej wybierają tradycyjne hantle żeliwne.