Raciborscy samorządowcy uhonorowani za swoją działalność - Raciborski Portal Internetowy - raciborz.com.pl\nStrona główna Wiadomości Raciborscy samorządowcy uhonorowani za swoją działalność\nOd lewej: radny Tomasz Kusy, wojewoda Jarosław Wieczorek, prezydent Raciborza Dariusz Polowy oraz radny Franciszek Marcol.\n21 samorządowców z naszego województwa otrzymało z rąk wojewody śląskiego Jarosława Wieczorka odznaczenia państwowe nadane przez Prezydenta RP. W ich gronie znaleźli się prezydent Raciborza Dariusz Polowy, radny powiatowy Franciszek Marcol oraz radny Tomasz Kusy.\nPrzedstawiciele samorządów zostali uhonorowani za zasługi w działalności społecznej i samorządowej, w pracy zawodowej oraz za zasługi dla Niepodległej.\nWśród wręczonych wyróżnień znalazły się: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złote, Srebrne i Brązowe Krzyże Zasługi, Medal Srebrny za Długoletnią Służbę oraz Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości. Uroczystość uświetnił występ artystów z Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny.\nSamorządowcy uhonorowani odznaczeniami Prezydenta RP\nNastępny temat:Liczba chorych na COVID-19 w szpitalach spadła poniżej tysiąca\nPrzedsiębiorstwo Komunalne będzie odbierało śmieci w Raciborzu


Mama, żona - KOBIETA : Wydawnictwo NieZwykłe Książka pt.: "Złączeni miłością" Cora Reilly - rozdział 3\nWydawnictwo NieZwykłe Książka pt.: "Złączeni miłością" Cora Reilly - rozdział 3\nKiedy wyszliśmy z prywatnego odrzutowca, który wylądował na lotnisku w Palermo, poczułam na skórze październikowe słońce. Nowy Jork był szary i deszczowy, ale na Sycylii przywitały nas słońce i ciepło.\nPodniosłam głowę, rozkoszując się dotykiem promieni na skórze. Spodziewając się cieplejszej pogody, ubrałam się w pomarańczową sukienkę maksi z efektem ombre i złotym paskiem podkreślającym talię oraz moje ulubione złote sandały.\nLuca ścisnął moją dłoń, przez co zerknęłam na niego. Patrzył spode łba na naszego pilota, który taksował mnie wzrokiem. Pociągnęłam swojego męża za rękę, przyciągając jego uwagę, a on spojrzał na mnie i grymas znikł z jego twarzy.\n– Jesteś zbyt piękna.\n– Jasne – powiedziałam ze śmiechem. – Chodźmy. Chcę zobaczyć nasz jacht. – Chciałam też oddalić się od pilota, zanim Luca postanowiłby pozbawi\ngo kilku kończyn.\nNa lotnisku czekał na nas biały SUV marki Maserati razem z kierowcą.\n– To żołnierz sycylijskiej Famiglii. Mój stryjeczny dziadek jest tu capo.\n– Naprawdę? Poznałeś go już kiedyś?\n– Widziałem go dwa razy w życiu. Nie przyleciał na pogrzeb mojego ojca, ponieważ w tamtym czasie miał wszczepiany rozrusznik serca. Jest już po siedemdziesiątce, więc w którymś momencie jego wnuk, Alessandro, przejmie jego obowiązki.\n– A nie jego syn?\n– Jego syn nie żyje. Zabiła go Camorra, która rządzi Kampanią.\n– Och. A co z Camorrą w Stanach?\n– Oni trzymają się z dala od zachodniego wybrzeża. Benedetto Falcone jest najbardziej szalonym człowiekiem, jakiego można spotkać.\nDotarliśmy do samochodu. Nasz kierowca, wysoki facet w wieku Luki z ciemnymi włosami i brodą, uścisnął dłoń Luki i przedstawił się po włosku jako Alessandro. Luca wyglądał na zdziwionego i powiedział płynnie po włosku:\n– Nie poznałem cię. Minęło już trochę czasu. Nie spodziewałem się, że mój stryjeczny dziadek przyśle swojego wnuka, żeby mnie przywitał.\nAlessandro skinął głową.\n– Dowód szacunku, jaki okazują sobie ludzie honoru. – Zwrócił się w moją stronę i zmierzył mnie wzrokiem, najwyraźniej zaskoczony, po czym wreszcie spojrzał mi w oczy i odezwał się po angielsku z akcentem.\n– To zaszczyt poznać kobietę ze złotymi włosami, która zapewniła pokój między oddziałem z Chicago i Nowym Jorkiem.\nLuca patrzył na niego czujnym wzrokiem.\n– Jest też moją żoną.\nDenerwowało mnie to, że zwracali się do mnie po angielsku, zakładając, że nie znam włoskiego. Może i byłam znana ze swojego piękna, ale miałam też najwyższe oceny w klasie i mogłabym pójść do każdego z najlepszych college’ów w kraju, gdybym nie była tym, kim byłam.\nPomimo rozdrażnienia, jakie czułam, uśmiechnęłam się i odezwałam się, mówiąc perfekcyjnie po włosku:\n– To nie ja zapewniłam pokój, Luca to zrobił, ponieważ jest najlepszym capo, jaki kiedykolwiek rządził Nowym Jorkiem.\nObaj mężczyźni spojrzeli na mnie w zaskoczeniu, a ja uniosłam brwi, patrząc na Lucę. W jego spojrzeniu pojawił się błysk uznania. Po chwili znowu zwrócił się do Alessandra.\n– Czy mój stryjeczny dziadek spodziewa się dzisiaj mojej wizyty?\nKiedy Alessandro pokręcił głową, zalała mnie fala ulgi.\n– Wie, że będziesz chciał nacieszyć się podróżą poślubną ze swoją żoną. Ale chciałby się z tobą spotkać, zanim wrócicie do Nowego Jorku.\n– Naturalnie – odpowiedział Luca. Alessandro pomógł mu załadować nasze walizki do bagażnika, po czym wsiedliśmy do samochodu. Mój mąż usiadł z tyłu, razem ze mną, a Alesandro wyglądał, jakby nie miał nic przeciwko temu. Miałam przeczucie, że Luca chciał mie\nswojego kuzyna na oku, więc ucieszyłam się, kiedy Alessandro wysadził nas przy przystani i odjechał. Luca ruszył w stronę czarno-białego jachtu, ciągnąc nasze dwie walizki długim pomostem. Jacht był o wiele większy, niż się spodziewałam. Luca pomógł mi wdrapać się na łódkę, a następnie wniósł nasze bagaże.\n– Umiesz tym sterować?\n– Jasne. To jak prowadzenie auta.\nWątpiłam w to. Poprowadził mnie na dolny pokład, który był szczytem luksusowego szyku – część sufitu była zrobiona ze szkła, dzięki czemu widać było niebo. Meble, ściany i dywany były w najróżniejszych odcieniach złamanej bieli i koloru kremowego z dodatkami z nieco ciemniejszego drewna. Część wypoczynkowa oraz stół mogły pomieścić przynajmniej ośmioro ludzi. Luca szedł dalej i dalej, aż wreszcie dotarliśmy do sypialni z przyległą łazienką. Ogromne łóżko miało kremowy baldachim oraz lustra nad zagłówkiem, a także jedno wbudowane w baldachim. Podeszłam do łóżka i przyjrzałam się lustrom, na wpół zawstydzona, na wpół zaciekawiona.\nLuca obserwował mnie z ramionami skrzyżowanymi na piersi, patrząc na mnie wygłodniałym wzrokiem.\n– Nie mogę się doczekać, aż zobaczę twoje piękne ciało pod każdym kątem, kiedy będę w tobie.\nZarumieniłam się. Nie byłam pewna, czy podobała mi się myśl, że miałabym być tak obserwowana albo, co gorsza, że sama miałabym siebie obserwować.\nLuca podszedł do mnie i pogłaskał mnie po policzku.\n– Nadal taka niewinna.\nZmarszczyłam brwi. Tu nie do końca chodziło o niewinność. Po prostu nie chciałam pokazywać swojego ciała pod każdym istniejącym czy niekorzystnym kątem.\n– Nie jestem pewna, czy mam ochotę oglądać taką ilość siebie.\nLuca zaśmiał się.\n– Nie mów mi, że wstydzisz się swojego ciała, Aria. Kurwa. Prawie zabiłem pilota, personel naziemny i Alessandro za to, jak się na ciebie gapili, a ty wstydzisz się tego ciała. – Wskazał na mnie.\n– Może i inni nie widzą moich niedoskonałości, ale to nie znaczy, że ja ich nie widzę.\n– Zaufaj mi, Aria, jesteś doskonała. Widziałem wiele kobiet nago i wszystkie z nich oddałyby lewą nerkę, żeby być choćby w połowie tak piękne, jak ty.\n– Musisz tak mówić, bo jesteś moim mężem – stwierdziłam, lecz zaczynałam się rozluźniać. Nie miało znaczenia to, czy mi się nie podobało, jak wyglądam; wystarczyło mi, że Luca uważał mnie za piękną.\nPołożył dłoń na mojej talii i nachylił się, żeby powiedzieć mi do ucha:\n– Nic nie muszę. Taka jest prawda. A teraz chodź, bo zaraz rzucę cię na łóżko i pokażę ci, jak cholernie seksowna dla mnie jesteś.\nNie miałabym nic przeciwko temu, ale i tak podążyłam za nim na górny pokład, a następnie do znajdującego się najwyżej mostku kapitańskiego.\n– Wow – powiedziałam.\nLuca posłał mi szelmowski uśmiech.\n– Poczekaj chwilę. Muszę odcumować. – Wrócił po kilku minutach, stanął za kołem sterowym i odpalił silnik. Patrzyłam z zafascynowaniem, jak wciskał przyciski i sprawdzał najróżniejsze panele, na których temat nic nie wiedziałam. Na twarzy Luki widoczna była koncentracja, gdy odbijał od przystani i wypływał na otwarte wody.\n– Możemy się zatrzymać praktycznie wszędzie, gdzie zechcemy i będziemy mieli to miejsce tylko dla siebie.\nPodobał mi się ten pomysł, bardzo mi się podobał, a szczególnie to, że Lucę też miałam mieć tylko dla siebie.\nArii chyba równie mocno podobało się to, że mieliśmy mieć ocean i dzikie plaże tylko dla siebie. Chciałem pieprzyć się z nią na plaży, w oceanie, na pokładzie słonecznym i pod tym ogromnym lustrem. Dla Arii to wszystko miało być pierwszym razem i stawał mi już na samą myśl o tym.\n– A co z jedzeniem?\nNasze umysły chyba nie podążały tymi samymi mrocznymi ścieżkami. Musiałem powstrzymać się od uśmiechu.\n– Poprosiłem moją rodzinę, żeby zapełnili lodówkę i szafki jedzeniem.\n– Więc musimy gotować?\nZmartwienie Arii dopełniło reszty. Wybuchnąłem śmiechem. Aria miała taki sam talent do gotowania co ja. Z pewnością nie przypominała włoskich żon sprzed lat.\n– Umrzemy z głodu albo się pochorujemy – oznajmiła, kręcąc głową.\n– Coś wymyślimy, a poza tym i tak mam ochotę tylko na jedną rzecz – powiedziałem niskim głosem, przyciągając do siebie Arię.\n– Póki co. Zobaczymy, co będziesz myślał po kilku dniach jedzenia niesmacznych rzeczy. – Przywarła do mnie, dzięki czemu poczułem na żebrach jej miękkie piersi; postanowiłem szybko znaleźć jakieś miejsce, gdzie mógłbym zacumować. Wkrótce znalazłem niewielką marinę i zakotwiczyłem jacht, po czym poszedłem z Arią do kuchni. Zrobiliśmy sałatkę i wypełniliśmy talerze ciabattą, serem pecorino, oliwkami i szynką parmeńską, a następnie przenieśliśmy się na pokład słoneczny, usiedliśmy i obserwowaliśmy, jak słońce znika za horyzontem.\n– To jest niesamowite.\nNajbardziej niesamowitym widokiem ze wszystkich była złota aureola, jaką zachodzące słońce utworzyło wokół głowy mojej żony. Włożyła kawałek chleba do ust i przełknęła z zawstydzeniem.\n– Patrzysz na mnie takim dziwnym wzrokiem.\nPokręciłem głową i zjadłem kilka kawałków szynki. I wreszcie moje pragnienie jedzenia zostało zastąpione innym, więc odstawiłem talerz, pochyliłem się do przodu i wsunąłem dłoń pod jej sukienkę. Aria uśmiechnęła się lekko, wsuwając kawałek sera do ust. Nadal wstydziła się mnie uwodzić, ale już rzadko odwracała wzrok. Przesunąłem dłoń wyżej, na jej szczupłe kolano. Przyjrzała się otaczającym nas klifom.\n– Jesteśmy tu sami – zapewniłem ją. Nie ryzykowałbym tak. Nie chciałem, by ktoś zobaczył coś, co mogłem oglądać tylko ja. Odstawiła talerz i przysunęła się bliżej mnie, dzięki czemu mogłem sięgnąć jeszcze wyżej. Przyjąłem to zaproszenie i wsunąłem dłoń między jej uda, przesuwając palcami po jej gładkiej skórze. Westchnęła cicho; jej oczy zapłonęły pożądaniem i oparła się na rękach, odrzucając głowę nieco do tyłu. Włosy opadły jej na ramiona i skórzane siedzenie niczym złoty jedwab. Zbyt piękna, by móc to opisać.\nPrzesunąłem dłoń wyżej i musnąłem jej wilgotne wejście. Uniosłem szybko brwi.\n– Nie masz na sobie bielizny? – wychrypiałem, a mój członek drgnął.\nNawet w świetle zachodzącego słońca dostrzegłem rumieniec na twarzy Arii.\n– Zdjęłam ją przed kolacją.\nMruknąłem. Kurwa, robiła się w tym coraz lepsza. Kciukiem zacząłem kreślić kółka na jej łechtaczce i Aria uniosła biodra, przyciskając cipkę do mojej dłoni. Wolną ręką podciągnąłem jej sukienkę do góry, odsłaniając szczupłe nogi i podbrzusze. Uklęknąłem na jednym kolanie i chwyciłem ją za pośladki, a następnie przyciągnąłem ją do swoich gotowych warg.\n– Tak, proszę – zaskomlała i, kurwa, prawie doszedłem w spodniach. Nadal nie mówiła o swoich potrzebach zbyt otwarcie i już samo to, że powiedziała cokolwiek, było niesamowite. Lubiła, kiedy ją lizałem, a ja lubiłem to, kurwa, robić. W przeszłości rzadko to robiłem, wolałem ostry seks albo żeby kobieta robiła mi loda, ale smakowanie Arii było rajem. Nigdy nie zapomniałbym zachwytu, jaki ujrzałem na jej twarzy, gdy zrobiłem to po raz pierwszy.\nCzciłem ją swoimi ustami i językiem, czekając, aż będzie bliska orgazmu i wtedy wsunąłem w nią palec. Tak lubiła najbardziej. Wystarczył jeden palec, żeby doszła, a ja nie przestawałem ssać jej łechtaczki i wkrótce zostałem nagrodzony okrzykiem przyjemności oraz jej słodkimi sokami. Kurwa. Uwielbiałem jej smak.\nKiedy jej oddech zwolnił, odsunąłem się i pocałowałem ją w kolano, a następnie wyprostowałem się. Aria spoglądała na mnie spod przymkniętych powiek.\n– Rozbieraj się, principessa. Chcę zobaczyć twoje idealne ciało.\nWstała, zdjęła sukienkę przez głowę i rzuciła ją na podłogę. Stała przede mną kompletnie naga. Jakie niedoskonałości w sobie widziała? Ja nie potrafiłem dostrzec żadnej.\nZłapałem ją w pasie, a następnie przysunąłem ją bliżej siebie, żeby posmakować jej sutków, po czym puściłem ją i szybko się rozebrałem. Wzięła w dłoń mój członek, ale ja pokręciłem głową.\n– Chcę się z tobą pieprzyć, Aria. Uklęknij na kanapie.\nZawahała się, jednak zrobiła to, o co ją poprosiłem.\nUstawiłem Arię tak, żeby klęczała przede mną na czworakach. Tej pozycji jeszcze nie wypróbowaliśmy. Raz uprawialiśmy seks, kiedy była przerzucona przez oparcie kanapy, lecz to było coś nowego i bardzo podobał mi się jej tyłek pod tym kątem.\nUklęknąłem za nią i wtedy zauważyłem, że Aria jest spięta; czułem, jak jej wejście zaciska się na główce mojego penisa. Nie wiedząc, co wywołało tę reakcję, pogładziłem ją po plecach, ale ona się nie rozluźniła. Była zbyt spięta i nie mogłem w nią wejść, nie sprawiając jej bólu.\n– Aria? – wycedziłem. Miałem wrażenie, jakby moje jądra miały w każdej chwili pęknąć.\nNie zareagowała, jednak spięła ramiona tak mocno, że znalazły się tuż przy jej uszach i zaczęła nieco inaczej oddychać. Płakała? Objąłem ją w pasie, podniosłem i odwróciłem twarzą do siebie. Szybko spojrzała mi w oczy. Nie płakała, lecz z pewnością coś ją zmartwiło.\n– Przepraszam – powiedziała cicho. – Możemy spróbować zrobić to w jakiejś innej pozycji?\n– Najpierw powiedz mi, dlaczego się spięłaś? Dlaczego nie podoba ci się klęczenie na czworakach?\nSpojrzała w dół, co było cholernie złym znakiem.\n– Przypomniał mi się dzień, w którym zobaczyłam cię z Grace.\nKurwa. Poczułem się jak największy dupek na ziemi. Pochyliłem się i uniosłem jej podbródek. Spojrzała mi w oczy, patrząc na mnie cholernie bezbronnie.\n– Aria, mówiłem ci, że to już przeszłość. Nie istnieje dla mnie żadna inna kobieta. Jesteś tylko ty.\n– Wiem. Nie wiem, dlaczego nie potrafię o tym zapomnieć.\nNie byłem pewien, co zrobić z jej bólem, więc pocałowałem ją. Odsuwając się, wyszeptałem:\n– Chodźmy do środka. Będę się z tobą kochał w naszym łóżku. – Kiedy się zawahała, ująłem w dłonie jej twarz i przybliżyłem do niej swoją. – Jesteś jedyną kobietą, z którą się kochałem, Aria. – Gdyby usłyszeli mnie teraz moi żołnierze, to musiałbym złożyć kolejne, jeszcze bardziej krwawe, oświadczenie, żeby odzyskać ich szacunek.\nJednak twarz Arii złagodniała i nie żałowałem już swoich słów. Poszła za mną na niższy pokład, do naszej sypialni. Nic nie mówiła i gdy kazałem jej położyć się na plechach i przesunąłem palcami między jej udami, czułem, że nie była już tak bardzo podniecona, jak wcześniej. Miała zamknięte oczy – albo z powodu luster, albo starała się ukryć przede mną swoje uczucia. Położyłem się obok niej i pogłaskałem ją po policzku. Otworzyła oczy i nie zobaczyłem w nich już poczucia krzywdy. Więc po prostu wstydziła się luster. Z tym mogłem sobie jakoś poradzić.\nKiwnąłem głową w kierunku lustra znajdującego się nad nami i jej wzrok powędrował w tamtym kierunku. Jej delikatne ciało wyglądało na kruche w porównaniu z moim, a jej blada skóra była zbyt idealna przy moich bliznach i twardych mięśniach. Wbiła wzrok w małą bliznę na swoim ramieniu. Oczywiście, Arii przeszkadzała jedna drobna skaza na jej ciele… Która nawet nie była skazą, ponieważ był to dowód jej miłości do mnie. Zacząłem odwracać jej uwagę i na nowo wzniecać w niej pożądanie. Ująłem jej pierś w dłoń, a następnie ułożyłem sutek między palcem wskazującym i środkowym i przesunąłem dłonią w górę i w dół. Aria odwróciła wzrok.\n– Nie, principessa, chcę, żebyś patrzyła, jak moje dłonie czczą twoje ciało.\nPodniosła wzrok i już ani razu nie odwróciła go od lustra. Kiedy przesunąłem dłoń niżej, zaparło jej dech w piersiach.\n– Rozsuń nogi – rozkazałem i właśnie tak zrobiła. Kciukiem i środkowym palcem rozsunąłem jej wargi, odsłaniając łechtaczkę. Uniosła biodra, a ja palcem wskazującym przycisnąłem łechtaczkę i zacząłem kreśli\nmałe kółka. Otworzyła delikatnie usta, wiercąc się. Wkrótce była równie gotowa co wcześniej. Cofnąłem dłoń i ułożyłem się między jej nogami, po czym przysunąłem ją bliżej siebie, jeszcze bardziej rozsuwając jej nogi i podnosząc jej pośladki. Nadal skupiała wzrok na lustrze i mógłbym dojść już od patrzenia na jej przepełnioną pożądaniem i fascynacją twarz.\n– Tak, kochanie, patrz, jak mój fiut w ciebie wchodzi. – Zadrżała z pożądania, a ja wsunąłem penisa w jej ciasne wejście. Jej ciało przyjęło mnie, poddając się naporowi, a moje jądra zacisnęły się na widok mojego kutasa zagłębionego w niej. Przytrzymywałem jej biodra, wschodząc w nią powolnymi ruchami. Od czasu postrzelenia kochałem się z nią powoli i delikatnie i do tej pory mi to nie przeszkadzało, ale dzisiaj chciałem więcej. Jednak po tym, co wydarzyło się na pokładzie słonecznym, nie chciałem na nią naciskać.\nNic nie było tak przyjemne, jak kochanie się z Lucą, lecz w jego oczach widziałam głód, a na ustach kontrolowany grymas wskazujący na to, że potrzebował więcej. A ja byłam na to gotowa. Chociaż kochałam tę jego delikatniejszą część, to podczas seksu ta mroczniejsza i surowsza też mi się podobała. Wbiłam pięty w jego pośladki, patrząc mu w oczy jego odbiciu w lustrze.\n– Więcej – wydyszałam, a on od razu mnie posłuchał. Oparł się na dłoniach, wbijając we mnie wygłodniały, zaborczy wzrok i wszedł we mnie mocniej. Znowu spojrzałam na lustro, a on wydyszał:\n– Tak, principessa. Oglądaj nas. – I tak zrobiłam. Nie mogłabym się odwrócić, nawet gdybym próbowała. Luca był wspaniały, a obserwowanie, jak staję się jego, podniecało mnie jak nic innego. Mięśnie jego pleców poruszały się pięknie pod opaloną skórą, a twarde, okrągłe pośladki spinały się z każdym pchnięciem. Był tak silny i potężny. Stuprocentowy mężczyzna, stuprocentowy samiec alfa, stuprocentowo mój.\nWszedł we mnie mocniej, głębiej i dotarł do miejsca, o którego istnieniu nie wiedziałam przed ślubem, co spowodowało, że doszłam, krzycząc. Luca wsparł się na przedramionach, poruszając biodrami mocniej, przesuwając mnie dalej, w głąb łóżka. Zaczął dyszeć szybciej i po chwili mruknął. Jego pośladki znów się spięły, a ramiona napięły, i doszedł we mnie, a ja prawie sama doszłam jeszcze raz, obserwując go w tym momencie w lustrach. Jak mogłam myśleć, że zwracałabym uwagę na swoje ciało, kiedy mogłam oglądać Lucę? Przesunęłam dłońmi po jego mięśniach, po jego silnych pośladkach, zachwycając się tym, że ten mężczyzna był mój, i to nie tylko ciałem, ale też sercem. Przeszłość nie miała już znaczenia, a najmniejsze znaczenie miała Grace. Nie zamierzałam dawać jej szansy na zniszczenie choćby choć jednej z kolejnych sekund mojej podróży poślubnej.\nLuca zamarł nade mną i schował twarz w moich włosach, lecz gdy podniósł wzrok, zobaczyłam w jego spojrzeniu niewypowiedziane pytanie.\n– Nic mi nie jest – zapewniłam go niskim głosem. – Uwielbiam to lustro.\nLuca zaśmiał się. Był to mroczny dźwięk pochodzący z głębi jego piersi.\n– Wiedziałem, że ci się spodoba.\nZszedł ze mnie i przyciągnął mnie do siebie. To było dobre rozpoczęcie naszej podróży poślubnej.\nNastępnego dnia wypłynęliśmy wczesnym rankiem, kierując się na małą wioskę rybacką, która w okresie letnim przepełniona była turystami, lecz przez resztę roku była cicha i malownicza. Chodziliśmy po niej, szukając małej kafejki, gdzie moglibyśmy zjeść śniadanie, ponieważ nasza próba zrobienia naleśników skończyła się kompletną klapą. Głodni jak wilki, usiedliśmy przy niewielkim okrągłym stoliku niedaleko przystani. Siedzący na drewnianym krześle Luca wyglądał jak olbrzym i musiałam powstrzymać się od śmiechu, ale on był widocznie rozluźniony. Bardziej rozluźniony, niż pozwalał sobie na to w domu. Oczywiście trzymał jeden pistolet przy łydce i nóż w kaburze na piersi, i dlatego też, nie zważając na upał, ubrał się w czarną koszulę. Tutaj raczej nie patrzyło się zbyt przychylnie na jawne noszenie broni, więc Luca musiał się dostosować. Zamówiłam cappuccino i ciasteczka, chociaż tubylcy zazwyczaj rezerwowali te przysmaki na popołudnie. Po śniadaniu przeszliśmy się po deptaku, a tubylcy i turyści przyglądali nam się z zaciekawieniem.\n– Chodź, wracajmy na jacht. Wolę, kiedy jesteśmy tylko we dwoje.\nMusiałam się z nim zgodzić. Przykuwaliśmy zbyt dużo uwagi, głównie dlatego, że Luca przy swoim wzroście wyglądał jak zawodowy futbolista.\nMój mąż odnalazł dla nas kolejną zaciszną zatoczkę. Mój wzrok powędrował na krystalicznie czystą wodę, w stronę nietkniętego łuku plaży. Luca wyciągnął do mnie maskę z rurką do nurkowania.\nOdebrałam je od niego zaskoczona.\n– Nigdy wcześniej nie nurkowałam.\n– No to czeka cię pierwszy raz – powiedział. Byliśmy już ubrani w stroje kąpielowe, więc pozostało nam tylko założyć maski. Nie mogłam powstrzymać szerokiego uśmiechu na widok wystrojonego w ten sposób Luki.\n– Nie brałam cię za człowieka, który nurkuje. Przecież nie da się wziąć broni do wody.\nUniósł swoje ciemne brwi i podniósł kaburę na łydkę z zakrzywionym nożem, po czym przypiął ją sobie do nogi. Oczywiście, że zamierzał wziąć ze sobą broń.\nPopchnął mnie delikatnie w kierunku platformy na końcu jachtu. Usiadłam na krawędzi i powoli zsunęłam się do wody. Jeszcze nigdy nie pływałam tak daleko od brzegu i martwiłam się, że będę się bała, kiedy nie będę czuła gruntu pod nogami, ale gdy Luca do mnie dołączył, ogarnęło mnie poczucie bezpieczeństwa. Luca mnie ochroni. Pewnie to on był najbardziej niebezpiecznym drapieżnikiem znajdującym się w tych wodach. Musiałam powstrzymać się od uśmiechu. Jak tylko włożyłam głowę pod wodę i zobaczyłam, co znajdowało się pod nią – ryby i, jeszcze niżej, fascynujące formacje skalne – zapomniałam o swoich zmartwieniach. Nurkowaliśmy razem prawie przez godzinę i przez ten cały czas Luca pozostawał blisko mnie, jak zwykle okazując mi swoją troskę.\nPo tym zjedliśmy kolację, po czym mój mąż zabrał nas na plażę w nadmuchiwanym pontonie. Rozłożył koc na piasku, a ja usiadłam, podczas gdy on wyjął z wiaderka szampana i usiadł obok mnie. W nozdrzach czułam słony zapach oceanu.\nNalał szampana do dwóch kieliszków i podał mi jeden z nich. Stuknęliśmy się lampkami i pocałowaliśmy się, po czym upiłam łyk alkoholu. Przez lata przyzwyczaiłam się do szampana i nauczyłam się doceniać jego cierpki smak oraz bąbelki musujące na języku. Luca objął mnie w pasie i przyciągnął do siebie; patrzyliśmy na różowo-pomarańczowy zachód słońca.\n– Nigdy bym nie pomyślała, że tak będzie – przyznałam szeptem.\nLuca odwrócił się do mnie.\n– Nas, nasze małżeństwo – powiedziałam. – Przez trzy lata przed naszym ślubem wyobrażałam sobie, jak będziesz mnie traktował. Słuchałam historii Umberto na temat walk, w których brałeś udział, o tym, jak zmiażdżyłeś jednemu z mężczyzn tchawicę, jak zabiłeś po raz pierwszy w wieku jedenastu lat, i mogłam myśleć tylko o tym, że nie przeżyję, jeśli naprawdę będziesz mężczyzną, którego on i wszyscy inni opisywali.\nZamilkłam, przyglądając się falom. Nadal dobrze pamiętałam swoje obawy; jeszcze trzy miesiące wcześniej była to jedyna rzecz, o jakiej myślałam w bezsenne noce, a teraz siedziałam obok Luki, z kieliszkiem szampana w ręku, czując się bezpieczniej niż kiedykolwiek. Mój mężczyzna nie przerwał mi, obserwując mnie bacznie, więc ciągnęłam dalej:\n– Ojciec czasami nas bił, Giannę częściej niż mnie czy Lily, i martwiłam się, że ty będziesz robił gorsze rzeczy. – Luca zacisnął dłoń na mojej talii, ale ja mówiłam dalej. – To prawda, byłam trzymana pod kloszem, ale kobiety mówią różne rzeczy i to, co podsłuchałam na temat ich mężów, przerażało mnie, a na ich mężów nie mówiło się nawet „Imadło”. Wiem, że dopiero co się pobraliśmy, ale jeśli w dalszym ciągu będziesz traktował mnie tak, jak traktujesz mnie teraz, to będę szczęśliwsza, niż myślałam, że mogłabym kiedykolwiek być. Wiem, że mogę uznać siebie za szczęściarę. Wiem o tym za każdym razem, kiedy kobiety pocieszają mnie i patrzą na mnie współczująco, bo jestem twoją żoną.\nWreszcie spojrzałam mu w oczy. Część jego twarzy skrywały cienie, ale jego oczy zdawały się świecić jasno od emocji.\n– Dlaczego, kiedy jesteś ze mną, nie jesteś tym potworem, którego wszyscy się boją?\nNic nie odpowiedział, tylko wziął głęboki wdech. Czekałam, licząc na odpowiedź.\n– Bo nie chcę nim być. Chcę, żeby ta część mojego życia była dobra, czysta. Reszta zawsze będzie przepełniona przemocą i śmiercią. Okrucieństwo mam we krwi i z radością pozostaję potworem, kiedy nie jestem z tobą, ponieważ taka jest moja natura i mi się to podoba, ale nie przy tobie, nigdy przy tobie, Aria, przysięgam.\n– Naprawdę możesz mi coś takiego obiecać?\nZamyślił się na kilka sekund, po czym wymamrotał:\n– Tak, dopóki nie zrobisz czegoś tak niewybaczalnego, że wybuchnę.\n– I wtedy co? – zapytałam.\nLuca wydał z siebie niski pomruk i delikatnie pocałował mnie w skroń.\n– To się nigdy nie wydarzy.\nPokiwałam głową i pociągnęłam kolejny łyk szampana.\n– Czy twój ojciec uderzył cię kiedykolwiek, gdy było już po naszych zaręczynach? – wyszeptał mrocznie Luca.\nDla Luki to była odpowiedź sama w sobie; spiął się.\n– Ostrzegłem go, żeby cię nigdy nie dotykał.\nPołożyłam dłoń na jego przedramieniu.\n– To już przeszłość, Luca. Nie pozwól, żeby zepsuła teraźniejszość. – Widziałam, że nie chciał odpuścić, więc postanowiłam posłuchać swojej własnej rady. Opróżniłam kieliszek, odstawiłam go, wyswobodziłam się z objęć Luki i wstałam. Ściągnęłam sukienkę przez głowę i rzuciłam ją na piasek obok męża, który obserwował mnie z podnieceniem. Oświetlały nas tylko światła naszego jachtu oraz mała lampka stojąca na kocu. Bryza targała moimi włosami, a ja uśmiechnęłam się do mężczyzny mojego życia. Wstał i rozebrał się. Na widok jego nagiego ciała, przeszedł mnie dreszcz. Luca podszedł do mnie, nachylił się i pocałował mnie. Przesuwałam dłońmi po jego klatce piersiowej i umięśnionym brzuchu, a on po moich plecach i pośladkach. Wkrótce, po tym, jak już przez chwilę zadowalał mnie swoimi silnymi, doświadczonymi palcami, zapragnęłam poczu\ngo w sobie i to pragnienie wygłuszyło wszystko inne, co czułam. Jego członek wbijał się uporczywie w mój brzuch. Cofnęłam się o krok i złapałam oddech, po czym powiedziałam:\n– Chcę znowu spróbować zrobić to w tamtej pozycji.\nLuca pokiwał głową, ale gdy zaczęliśmy ustawiać się na kocu, widziałam, że nadal miał wątpliwości. Odwróciłam się plecami do niego, a następnie uklęknęłam i oparłam się na rękach. Poczułam zdenerwowanie. Z jakiegoś powodu obawiałam się, że w tej pozycji Luca będzie bardziej porównywał mnie do swoich poprzednich kochanek. Widziałam, jak pieprzył się z Grace, jak ostro pozwalała mu się wziąć, jak nieposkromiony był. Moje ciało nadal czasami się blokowało, nawet wtedy, kiedy tego nie chciałam, a w nowych pozycjach nieraz czułam dyskomfort.\nLuca pogładził mnie z uwielbieniem po plecach i rozluźniłam się, czując na sobie jego dotyk. Przycisnął członek do mojego wejścia, ale nie wszedł we mnie. Zamiast tego wyciągnął do przodu dłoń i zaczął mnie pieści\n. Jęknęłam i przesunęłam się nieco do tyłu, tak, że główka członka wsunęła się we mnie. Zrobił cichy wydech, wsuwając się we mnie głębiej i gdy mnie wypełnił, zrozumiałam, dlaczego ta pozycja była jego ulubioną. Był we mnie głębiej niż kiedykolwiek i musiałam oddychać powoli, żeby przyzwyczaić się do tego nowego doznania. Czułam się zbyt rozciągnięta. Luca chwycił mnie za biodra i powoli wyszedł ze mnie, po czym w tym samym rytmie się wsunął. Poruszał się powoli i delikatnie, a moje ciało stopniowo przyzwyczaiło się do tej pozycji. Luca nie przyśpieszył i chociaż czułam ukłucie bólu, to zaczęłam poruszać szybciej biodrami, dopasowując się do jego ruchów, pokazując mu, że nie musiał się powstrzymywać. A jednak zacisnął palce w mojej talii, powstrzymując mnie.\n– Nie, kochanie – warknął. – Nadal jesteś trochę spięta.\n– Nie obchodzi mnie to – wydusiłam z siebie. – Możesz poruszać się szybciej.\nLuca pochylił się do przodu, wsuwając się jeszcze głębiej, a kiedy przycisnął klatkę piersiową do moich pleców, wessałam przez zęby powietrze.\n– Nie, nie mogę. Bo wtedy będzie cię bolało.\n– Chcę, żeby było ci przyjemnie.\n– Uwierz mi, sprawianie ci bólu nie jest dla mnie przyjemne – oznajmił ochrypłym głosem. – Mamy całe życie, żeby wypróbować każdą pozycję. Nie zmuszaj się do czegoś tylko dlatego, że czujesz, że musisz spełnić jakieś oczekiwania. W moich oczach przerastasz je wszystkie.\nWyszedł ze mnie. Wydałam z siebie dźwięk protestu, który ucichł, jak tylko okręcił mnie i usadowił na sobie.\n– Ujeżdżaj mnie. Chcę patrzeć na twoją twarz.\nSpojrzałam mu w oczy, co upewniło mnie w przekonaniu, że naprawdę tego chciał; uśmiechnęłam się, siadając na nim okrakiem. Patrzyliśmy sobie w oczy, a ja poruszałam biodrami, czując przyjemność wzbierającą między moimi nogami i nawet, kiedy przyjemność była już prawie nie do zniesienia, zmusiłam się do zachowania powolnego rytmu. Luca zaczął oddychać ciężej i chwycił mnie w talii, a ja osiągnęłam spełnienie. Luca spiął się i odrzucił głowę do tyłu, dochodząc we mnie. Pocałowałam go w gardło, czując pod ustami jego szybki puls. Delikatnie go ugryzłam i Luca mruknął, a jego penis drgnął we mnie. Uśmiechnęłam się, nie odrywając ust od jego skóry. Mój.\nDni spędzone na jachcie minęły zbyt szybko i kiedy ostatniego dnia zostawialiśmy naszą łódź w przystani w Palermo, poczułam pewną tęsknotę.\nLuca chyba to wyczuł.\n– Wrócimy tu następnej wiosny, obiecuję.\nJednak nie mogliśmy jeszcze wrócić do Nowego Jorku, ponieważ nadal czekała nas wizyta u stryjecznego dziadka Luki i zauważyłam, że zachowanie mojego męża zmieniło się, kiedy wsiedliśmy do samochodu Alessandro, który odebrał nas z przystani. Luca wrócił do bycia capo, znowu był czujny. Teraz na jego twarzy nie pozostało nic z łagodności czy delikatności. Czasami, gdy widziałam, jakie spojrzenia posyłał innym, przypominały mi się moje przeszłe obawy i czułam niesamowitą ulgę na myśl, że właśnie tym były – dawnymi lękami.\n– Podróż poślubna się udała? – zapytał Alessandro. Tym razem zrezygnował z angielskiego. Starał się do nas zagadać, chociaż robił to raczej z obowiązku.\n– Tak, dziękuję – odpowiedziałam. Alessandro zerknął na Lucę w lusterku wstecznym, jakby był zaskoczony, że to nie Luca odpowiedział na jego pytanie. Myślałam, że pytanie było skierowane do nas obojga.\n– Czy jest jakiś powód, dla którego mój stryjeczny dziadek chce ze mną rozmawiać, czy chce po prostu wzmocnić więzi rodzinne? – Luca od razu przeszedł do rzeczy.\n– Podzieli się z tobą swoimi przemyśleniami – odparł szorstko Alessandro i mężczyźni wymienili się spojrzeniami, przez które przeszedł mnie dreszcz. Powietrze zdawało się gęstnieć od ich walki o dominację. Czułam się, jakby zamknięto mnie w klatce z dwoma wilkami alfa.\nTrzydzieści minut później dotarliśmy do rozległej posiadłości. Ze swoimi kremowymi fasadami i kolumnami przypominała mi wille, jakie widziałam w Toskanii. Na podwórku, przed głównym wejściem, rodzina Luki ustawiła długi stół. Przywitała mnie gromada kobiet, które obsypywały mnie pocałunkami, przytulały i z zadziwieniem przyglądały się moim włosom. Wszystkie miały czarne pukle, podobne do tych na głowie Luki. Jak zwykle, wyróżniałam się. Luca od razu podszedł do wysokiego starszego mężczyzny z wąsem. Był to jego stryjeczny dziadek. Po chwili sama podeszłam do nich, żeby przywitać się z capo sycylijskiej Famiglii. Otaksował mnie wzrokiem, oczywiście skupiając się na moich włosach, po czym uśmiechnął się.\n– Musisz być dumą oddziału z Chicago.\n– Teraz jestem częścią Famiglii, ale dziękuję – odpowiedziałam, posyłając mu swój zniewalający uśmiech, starając się w ten sposób załagodzić swój sprzeciw. Zaśmiał się ochryple, a następnie sięgnął po cygaro. Jedno wyciągnął też do Luki, a on je przyjął. Powstrzymałam się od wzdrygnięcia. Nienawidziłam tego zapachu.\n– Mów mi Adalberto, jeśli mogę mówić na ciebie Aria? – Adalberto przeniósł spojrzenie swoich ciemnych oczu na Lucę, czekając na jego zgodę. Luca skinął głową.\nMoje zdanie oczywiście się nie liczyło.\n– Może pomożesz moim córkom i wnuczkom przygotować dla nas posiłek? – zaproponował Adalberto.\nUsta Luki drgnęły, ale chyba nikt poza mną tego nie zauważył.\n– Tak, Aria, może im pomożesz?\nWredny komentarz zachowałam dla siebie. Zamierzałam sprawić, żeby Luca za to zapłacił, kiedy zostaniemy sami.\nWeszłam za kobietami do ogromnej kuchni, licząc na to, że dadzą mi zadanie, z którym sobie poradzę. Na kuchence stało kilka garnków, a pod sufitem, na haku, wisiało jagnię w całości, już oskórowane, i patrzyło na mnie martwym wzrokiem. Po chwili byłam otoczona trajkoczącymi Włoszkami, mówiącymi zbyt szybko, żebym mogła wszystko zrozumieć; powierzyły mi zadanie przygotowania karczochów. Nigdy nie patrzyłam, jak ktoś to robi i nie miałam pojęcia, co z nimi począć. Livia, najmłodsza siostra Alessandro, która miała dopiero dwanaście lat, zauważyła moją nieudolność, więc wzięła ode mnie nóż i pokazała mi, co robić, a wkrótce, gdy mój brak wprawy kompletnie zepsuł dwa warzywa, przejęła ode mnie to zadanie. Wreszcie powierzono mi mieszanie zupy w jednym z garnków. Pomimo mojej bezużyteczności, kobiety były dla mnie miłe, ale jednocześnie też zaskoczone, że nie potrafiłam gotować.\n– Czyli mężczyźni w Ameryce nie oczekują od swoich żon tego, żeby potrafiły gotować? – zapytała jedna z córek Adalberto, krągła kobieta po czterdziestce. Większość Włochów też raczej nie wymagała od swoich żon tego, by były świetnymi kucharkami, lecz mafia tkwiła w przeszłości.\n– Z takimi włosami nie musi umieć gotować – odparła Livia i kiedy posłałam jej uśmiech, zarumieniła się. Kobiety pokiwały głowami. Nie za bardzo podobała mi się narzucona mi rola głupiej blondynki, ale one z pewnością nie chciały sprawić mi tym przykrości. Luca nie poślubił mnie ze względu na mój intelekt, o czym wiedzieli wszyscy. Ani jemu, ani mnie nie dano wyboru.\nGdy później podałyśmy mężczyznom przygotowane jedzenie, Adalberto zapytał, jak sobie poradziłam, a kobiety pochwaliły moje umiejętności. Jednak Luca dobrze wiedział, że było to wierutne kłamstwo. Nigdy nie miałam zostać dobrą kucharką. Po napięciu wokół jego oczu poznałam, że jego rozmowa z Adalberto i Alessandro, który siedział z nimi, ale unikał kontaktu wzrokowego z Lucą, musiała go zmartwić.\nPóźniej, kiedy wreszcie byliśmy sami w naszym samolocie, miałam okazję go o to zapytać.\n– Tutejsza Famiglia ma coraz trudniej. Mój stryjeczny wuj zapytał mnie, czy przyjąłbym do siebie Alessandro i jego siostry, jeśli sprawy wymknęłyby się spod kontroli.\n– Oczywiście. Jesteśmy rodziną. Tak dyktuje honor, ale Alessandro miał zostać capo. Nie byłoby mu łatwo pogodzić się z tym, że to ja rządzę w Nowym Jorku. Tak więc mam nadzieję, że do tego nie dojdzie. – Z jego twarzy zniknęło zmartwienie i pojawiło się na niej rozluźnienie. – Więc podobno zmieniłaś się nagle w szefa kuchni. Czy to oznacza, że mogę spodziewać się kolacji?\n– Oczywiście – odparłam słodko. – Wiesz, że Marianna uwielbia gotować wystawne dania.\nLuca zaśmiał się. Nasza gosposia była naszym zbawieniem w kwestii jedzenia. Często z wyprzedzeniem przygotowywała kilka posiłków na kolejne dni, wkładała je do plastikowych pojemników i wstawiała do lodówki, żebyśmy nie umarli z głodu.\n– Jesteś okropną panią domu.\n– Nie wychowano mnie na panią domu. Wychowano mnie na żonę na pokaz. – Te słowa pozostawiły gorzki posmak w moich ustach, ale taka była prawda i musiałam się z tym pogodzić.\nLuca pokręcił głową, przesuwając po mnie pełnym uwielbienia wzrokiem.\n– Urodziłaś się, by być królową.\nAutor: Mama, żona - KOBIETA o 17:18:00\nEwelina tkacz 2 października 2020 17:21\nSylwia 2 października 2020 18:23\nNie moge sie już doczekać aż przeczytam całość\nMarzena 2 października 2020 18:25\nFajna w sam raz dla romantyczek\nMargaretta 3 października 2020 20:48\nZ przyjemnością przeczytałabym całość....włoskie klimaty uwielbiam!\nAgnieszka Markowska 5 października 2020 21:01\nMafijne porachunki w tle z miłością uwielbiam takie klimaty\nBeata Po 6 października 2020 07:40\nZdzisława Imianowska 20 października 2020 12:49\nNie mogę opędzić się myśli Aniu co będzie dalej się działo :)\nJacek Imianowski 22 października 2020 11:29\npaniom rozdział się podoba,ja to wole inne książki


Metoda nauk matematycznych cz. 4 - Wiedza o logice\nHome » Metody w logice » Metoda nauk matematycznych cz. 4\nMetoda nauk matematycznych cz. 4\nZupełnie odmienną rzeczą jest dowodzenie; jest ono narzędziem nauki i w tym charakterze ma nie tylko wyciągać wyniki logiczne, lecz stawiać prawdy; obowiązują je wszystkie prawi dla procedury logicznej; lecz zarazem ma pewne zasady, których nie znajduje w sylogizmie właściwym, zasady równie konieczne, jak te prawdy, które stawia.\nZasady dowodzenia w ogóle. W starożytności przedmiotom żywych rozpraw było zapytanie: czy dowodzenie może być rozwijano na wstecz do nieskończoności? Arystoteles okazał niezbitymi dowodami, że we wstecznym toku prawd dowiedzionych potrzeba zatrzymać się gdziekolwiek.\nPewna prawda wypływa z drugiej prawdy; ta z trzeciej; ta ostatnia znów z innej, i tak ciągle; każdy z terminów tego szeregu ma za swą rękojmię termin poprzedni. Ależ, nieskończoność jest szeregiem niewyczerpalnym, gdyby więc szereg prawd dowiedzionych ciągnął się na wstecz do nieskończoności, rękojmia uzasadniająca cofałaby się bez kresu, i wciąż uciekałaby przed umysłem; a więc nie byłoby dowodzenia. Pomimo togo, co powiedział Pascal, nauka dowodząca wszystkiego, nie byłaby nauką idealną i doskonałą; przeciwnie, byłaby to nieustanna przynęta dla umysłu.\nMetoda nauk matematycznych cz. 5 Idealna nauka widziałaby intuicyjnie wszelką prawdę i nie potrzebowałaby rozwijać mozolnie, w przestworze czasu, łańcucha dowodzeń. Słabości dowodem jest potrzeba opierania jednych prawd nu drugich; ale słabość ta byłaby nie do uleczenia, gdyby potrzeba było…\nMetoda nauk matematycznych cz. 3 Metoda nauk matematycznych. Dowodzenie. Metodą nauk matematycznych jest dowodzenie. Arystoteles określił dowodzenie wyrazami: sylogizm konieczności. Wiemy, co rozumieć należy przez prawdy konieczne; są to takie zdania, których subiekt i atrybut połączone są takim związkiem, który…\nLogika jest nauką ścisłego i jasnego kreowania myśli. Zajmuje się regułami poprawnego rozumowania i udowadniania twierdzeń. Jest częścią filozofii. Dzisiejsza logika wykorzystuje metody formalne, które znacznie poszerzyły pole działania tej nauki. Blog powstał przy współpracy z torebki fałdowe, i . Każdy wpis tutaj umieszczony wymaga ogromnej wiedzy a dzięki wszystkie posty sprawdzane są pod kątem poprawności..\nMetoda nauk matematycznych cz. 1\nPoznaliśmy, w poprzedzających wpisach, formy myśli w ich wspólnych własnościach, i nie troszcząc się o rzeczywistość zewnętrzną względem umysłu; wypada nam teraz poznać formy właściwe …\nKlasyfikacja i podział pojęć cz. 6\nWynika stąd, że można postawić pewne stopnie ogólności i podrzędności pomiędzy ideami oderwanymi tego samego rzędu. I tak: zielony, biały, niebieski, i t. p. są …\nO pojęciach i terminach cz. 5\nTerminy szczegółowe i terminy ogólne. Mówiliśmy już o terminach, które wyrzec można o wielu przedmiotach. Pierwsze są to terminy szczegółów, to ja, moja żona, mój …


Sloty bonus powitalny bez depozytu betsc\nDarmowe Spiny Przy Rejestracji Bez Depozytu – No Deposit Bonus | Casino Reviews | Free Spins Gry Hazardowe Przez Neta | Darmowe Automaty do Gry Online I Najlepsze sloty Bonus powitalny 100% do 100EUR LUB 300 Free Spins. Darmowe spiny bez wymaganego depozytu 2021 dla graczy PL. kasyna z najświeższymi slotami i darmowymi spinami bez depozytu 2021, to trafiłeś we właściwe miejsce! 50 free spinów bez depozytu; 125 darmowych spinów; 100 % bonus w Najbardziej istotnym elementem są oczywiście bonusy powitalne , które mogą Odbierz 55 darmowych spinów bez depozytu na slocie Book of Dead . Jak zdobyć bonus 50 zł bez depozytu w kasynie online ☆ GOXBET ☆ Pakiet 50 darmowych spinów do rejestracji w grze 2020 Hit Slot od Endorphina przy\nEkskluzywny bonus za pierwszy depozyt jest zazwyczaj o wiele korzystniejszy niż ten bez depozytu. Gracz może liczyć na powiększony nawet dwukrotnie depozyt oraz wiele darmowych spinów. Można otrzymać nawet takie bonusy do 5 pierwszych wpłat depozytów, wszystko zależy do strony. Bonus bez depozytu free spiny pozwala ci swobodnie wypróbować nowe kasyno – dzięki bonusom darmowych spinów bez depozytu poznasz nowe automaty do gier oferowane w innych kasynach. Nie zapomnij sprawdzić w swoim ulubionym kasynie online, czy nie jest oferowany bonus darmowe spiny bez depozytu lub bonus free spiny za kolejny depozyt. TERAZ: Darmowy bonus , 10x spinów za darmo z rejestracją w grze. Bez depozytu + 100 darmowych spinów i 100% bonus powitalny do 100 € po pierwszej wpłacie! Bonus W Kasynie Bez Depozytu 25 Euro | Kasyno Bonus za Rejestracje bez Depozytu | Bonus Powitalny. Bonusy free spiny i duży wybór gier. Ciasto jest niestety dość rzadkie, gry hazardowe darmo sloty jeśli jesteś już zalogowany. Auta możesz u nas nabyć na trzy sposoby: w formie abonamentu, to od razu w sumie wiedziałam jakie są moje\nSloty bonus powitalny. Czterostopniowy bonus powitalny stanowi z pewnością duży plus dla Sloty Casino. W sumie można zdobyć nawet 1500 euro + 300 darmowych spinów. Pierwszy bonus od depozytu stanowi 100% od wpłaty i maksymalnie może wynieść 300 funtów + 300 darmowych spinów w grach: Starburst, Gonzo’s Quest, Red Riding Hood, Aloha. Bonus powitalny kasyno otrzymywany za złożenie pierwszego depozytu w danym serwisie jest bardzo popularny, zwłaszcza wśród nowych, zaczynających swoją przygodę z hazardem graczy. Nagrodę otrzymuje się po rejestracji w kasynie oraz wpłaceniu pierwszej sumy pieniędzy do posługiwania się nimi na stronie internetowej.\nW naszym zestawieniu znajdziesz nie tylko bonusy powitalne na start, oferty 40 Free Spinów za rejestrację w bonusie bez depozytu w Slottica na slot Wild\nBonus powitalny bez depozytu 2021 nie jedno ma imię, a na start możesz dostać np. darmowe spiny, możliwość bezpłatnej gry lub dodatkową gotówkę do wykorzystania w kasynie. Nie zapomnij jednak przeczytać warunków. Poza darmowymi spinami online kasyno wrzutowe bonus bez depozytu, Casino Dukes praktycznie obsypuje swoich graczy (zarówno nowych, jak i istniejących) bonusami: Bonus powitalny od depozytu do 350 £ za pierwsze 2 kolejne depozyty gracza: do 250 £ bonus od pierwszego depozytu + 100 £ za drugi depozyt Ekskluzywne bonusy bez depozytu w najlepszych kasynach. Bonus za rejestrację bez konieczności wpłacania depozytu to jedna z najbardziej atrakcyjnych promocji, na jakie można trafić w świecie e-hazardu. Współcześnie coraz więcej kasyn internetowych i dostawców oprogramowania udostępniają swoim graczom właśnie tego rodzaju dodatkowe promocje, co … Powitalny bonus bez depozytu. Darmowy bonus powitalny to kolejna opcja, na którą mogą zdecydować się kasyna szukające nowych graczy. Podobnie jak bonus bez depozytu, otrzymuje się go za darmo – o czym zresztą informuje sama nazwa. Jest to kolejny bonus, który w każdym kasynie pojedynczy gracz może otrzymać tylko raz.


Dziś mam dla Was pomysł na kolejne ciasto, przepyszny sernik z brzoskwiniami. Odkąd ponownie polubiłam serniki, uwielbiam sięgać po ser i albo zrobić coś klasycznego albo zaszaleć i odrywać nowe smaki. Ten serniki, myślę, że wielu z Was zna, a kto jesz...\nTradycyjne Polskie słodkości, Ciasto kruche, Ciasta z owocami, Ser, Jaja, Mąka krupczatka, Ser biały, Brzoskwinie, Sernik, Serki, Beza\nŚwięto babci i dziadka, to wspaniała okazja aby przygotować dla nich coś wyjątkowego.Pamiętajcie o nich nie tylko od święta- starsi ludzie czekają na spotkanie, rozmowy odrobinę zainteresowania i zwykłego przebywania razem.. Moi dziadkowie już odeszli:...\nW kilka chwil, Dla dzieci, AROMAT, Ciasteczka, Prezenty, Jabłka, Ciasta z owocami, Ciasto francuskie\nZ ciasta kruchego można wyczarować tyle dobroci. Dziś mam dla Was przepis na kruche ciasto z nadzieniem ze śliwek i jabłek. Idealne na święta jak i na co dzień. Kruche ciasto ze śliwkami i jabłkami Składniki (na dużą blachę)6 żółtek1,5 kostki mas...\nświęta, Wielkanoc, Boże Narodzenie, Ciasto kruche, Jabłka, Ciasta z owocami, śliwki, Mąka krupczatka, Jesień, Lato, Półkruche\nDziś mam dla Was przepis na pyszne ciasto kruche ze śliwkami i kisielową pianką. Kruche ciasta w moim rodzinnym domu pojawiały się chyba najczęściej, a że lubię powracać wspomnieniami do tego co dobre, dziś polecam wam właśnie ten wypiek.Kruche c...\nCiasta, Desery, Tradycyjne Polskie słodkości, Ciasto kruche, Ciasta z owocami, śliwki


Nowoczesne czasomierze za niewielkie pieniądze - Willa Arka\nStart » Zakupy » Biżuteria » Nowoczesne czasomierze za niewielkie pieniądze\nW ofertach sklepów z czasomierzami jest obecnie bardzo duży wybór produktów. Największą popularność w ostatnim czasie zyskały nowoczesne zegarki (Citizen). Ich wielką zaletą jest nie tylko atrakcyjny wygląd zewnętrzny, ale również ponadprzeciętna solidność wykonania. Dostępne w sprzedaży czasomierze zostały zrobione z jakościowych materiałów. Dzięki temu ich powierzchnia nie ulega zarysowaniom i doskonale prezentuje się w każdej sytuacji. Dodatkowo warto podkreślić, że szczególnie wytrzymałe na uszkodzenia są proponowane zegarki (Citizen). W sprzedaży znajdują się rozwiązania zarówno dla kobiet, jak również mężczyzn. To sprawia, że każdy zainteresowany pozyskaniem interesującego czasomierza, na pewno znajdzie opcję, z której będzie niezwykle zadowolony. Cechą charakterystyczną prezentowanych produktów jest ich konkurencyjność cenowa. Każdy miłośnik piękna i solidności może sobie pozwolić na oferowane rozwiązania.\nDodane: 2016-01-22 Kategoria: Zakupy / Biżuteria\nW co najlepiej ubrać dziecko na chrzest?\nW dzisiejszych czasach rodzice mają praktycznie nieograniczoną możliwość strojenia swoich dzieci. Na rynku mamy niezliczoną ilość modeli ubranek, zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców. Największą czę�...\nMiałeś kiedyś w ręku garnek? Pewnie tak. Durszlak? Zgaduję, że również. A patelnię? Zanim odpowiesz pozwól, że nie mam wcale na myśli patelni metalowej ani ceramicznej. Mowa dziś o doskonałej, zaprojektowan...\nSklep Promoefekt zajmuje się sprzedażą odzieży wykorzystywanej w celach reklamowych. na przykład podczas imprez plenerowych. Oprócz tego ma również w ofercie bluzy polarowe, które także mogą spełniać funkcje...\nProdukcja wieszaków do krawata\nW branży odzieżowej często stosuje się odpowiednie dodatki wytwarzane z tworzyw sztucznych. To właśnie w produkcji tego rodzaju akcesoriów kaletniczych specjalizuje się nasza firma Polimer, która na krajowym ryn...\nEfektywne działania w kampaniach reklamowych\nOdzież reklamowa, taka jak koszulki reklamowe, bluzy, czy też czapki jest już nieodzowną częścią kampanii reklamowych. Dzieje się tak nie tylko ze względu na jej użytkowy charakter. Odzież stanowi doskonałe, ...


Bieganie na czczo. Czy to ma sens? - odmień swoje życie dzięki bieganiu\nStrona główna Dieta Odchudzanie przez bieganie Bieganie na czczo. Czy to ma sens?\nAle w życiu nic nie jest białe i czarne… nie ma najlepszej metody treningowej, złoty środek nie istnieje – niestety. Chciałbym przedstawić niezwykle popularny ostatnio temat: „biegania na czczo„. Mam nadzieję, że każdy z Was wyciągnie z tego artykułu coś dla siebie.\nPo całonocnym śnie, poziom glikogenu i glukozy we krwi jest niski, z tego powodu nasze mięśnie spalą więcej białka jako paliwa – czyli trenując na czczo, moglibyśmy uzyskać efekt odmienny od zakładanego – spalić ciężko wypracowane mięśnie, co łączyć się będzie ze spadkiem wydolności. Nie można nie wspomnieć o kortyzolu – hormonie, który rano w znacznym ilościach występuje w naszym krwiobiegu. Pan Kortyzol, sprawia, że dochodzi do zwiększonego rozpadu białka mięśniowego, rozkładania go na aminokwasy i wykorzystywania go jako źródła energii.\nOgromnym minusem biegania na czczo jest szybkie zmęczenie, tak więc jeśli już, to w rachubę wchodzi tylko trening o niskiej intensywności. Niższa intensywność = mniej spalonych kalorii = mniej spalonej tkanki tłuszczowej!\nPodstawy fizjologii wysiłku fizycznego z zarysem fizjologii człowieka(A. Jaskólski)\nŻywienie w sporcie (Anita Bean)\nKonsultacja – trener Paweł Grzonka\nPoprzedni artykułWartości odżywcze w diecie biegacza\nNastępny artykułSuplementy diety czyli popularne „suple”


Siemens ładuje w Hamburgu elektrobusy różnych producentów -\nHamburger Hochbahn AG rozpoczął dzisiaj regularną eksploatację trzech elektrycznych Nowych Urbino 12 na linii nr 109, którą ochrzczono mianem 'linii innowacji'. Autobusy wyprodukowane przez Solarisa będą ładowane na tych samych stacjach, z których korzystają od końca 2014 roku Volvo 7900 Hybrid electric. Ładowarki skonstruował Siemens. Siemens jest zatem pierwszym producente\nJesteś tutaj: Infobus / Producenci / Siemens ładuje w Hamburgu elektrobusy różnych producentów\nInfoBus.pl - Opublikowano: 17.08.2016 17:01:48\nHamburger Hochbahn AG rozpoczął dzisiaj regularną eksploatację trzech elektrycznych Nowych Urbino 12 na linii nr 109, którą ochrzczono mianem "linii innowacji". Autobusy wyprodukowane przez Solarisa będą ładowane na tych samych stacjach, z których korzystają od końca 2014 roku Volvo 7900 Hybrid electric. Ładowarki skonstruował Siemens.\nSiemens jest zatem pierwszym producentem na świecie, który zapewnia kompleksową infrastrukturę do ładowania elektrobusów. Szeroka paleta rozwiązań niemieckiej firmy zapewnia interoperacyjność dla pojazdów pochodzących od różnych producentów.\nTerminali z ładowarką ma moc 300 kW. Siemens postawił w Hamburgu dwa tego typu rządzenia. Stacje mogą dostarczyć do pojazdu wystarczająco dużo energii, aby mogły pracować cały dzień od terminala do terminala na linii 109. Operacja ładowania trwa tylko około sześciu minut. Ładowarki znajdują się w centrum komunikacyjnym przez głównej stacji kolejowej Hamburga oraz w dzielnicy Alsterdorf.\nProces ładowania jest z zgodny międzynarodowymi standardami opartymi na normach IEC 61851 i ISO 15118, które są wytycznymi regulującymi projektowanie i budowę systemów ładowania elektrobusów. Ujednolicone standardy umożliwiają pojazdom różnych producentów korzystanie z tego samego systemu ładowania. Takie rozwiązanie pozwala operatorom wybierać dostawców e-busów niezależnie od posiadanego systemu ładowania i zapewnia ich współdziałanie.\nTrzy elektryczne Urbino 12 są wyposażone w pokładowy system ładowania Siemensa, który jest przeznaczony do korzystania z szybkiego ładowania. Uwzględniając zarówno pokładowy sprzętu i ładowarki dostarczone przez jednego dostawcę nie tylko uzyskujemy interoperacyjność, ale także optymalnie współgranie systemów zgodnych z otwartymi standardami międzynarodowymi. Poprzez wyposażenie autobusów w system ładowania Siemensa urządzenia do ładowania pojazdów wszelkiego typu i pochodzące od różnych producentów mogą być łatwo zintegrowane w na jednej platformie.


Jak wyczyścić zlew? Krok po kroku - LeOrganic Jak Wyczyścić Zlew? Krok Po Kroku | LeOrganic\nPiotr 5 grudnia 2020 2 min read\nMożna by pomyśleć, że cała ta bieżąca woda utrzyma je w czystości, ale zlewozmywaki są znanym pożywką dla bakterii. W rzeczywistości istnieje duża szansa, że to najbrudniejsze miejsce w całym domu. Oto, jak zachować czystość.\nBrudne naczynia, resztki jedzenia wypłukane z desek do krojenia, brudny mączniak. To właśnie sprawia, że zlewozmywaki są jednym z najbrudniejszych miejsc w Twoim domu. Na szczęście nie musisz codziennie wybielać zlewu, aby utrzymać zdrowy dom. Płyn do mycia naczyń lub naturalne środki czyszczące, takie jak soda oczyszczona i ocet , w połączeniu z dobrą szczotką do szorowania , mogą powstrzymać zarazki.\n1. Krok 1: Wyszoruj i spłucz.\n2. Krok 2: Oczyść zakamarki.\n3. Krok 3 czyszczenia zlewu: Nabłyszczanie zlewu.\n4. Krok 4: Wyczyść też swoje narzędzia.\n5. Krok 5: Utrzymuj porządek w zlewie.\nKrok 1: Wyszoruj i spłucz.\nDokładnie wyszoruj zlew szczoteczką do dozowania mydła . Mieszanka łagodnego płynu do mycia naczyń i wody to najlepszy sposób na wyczyszczenie większości zlewozmywaków, szczególnie tych o delikatniejszych powierzchniach, takich jak miedź lub emaliowane żeliwo. Soda oczyszczona i pasty wodne działają na twardszych zlewozmywakach, takich jak stal nierdzewna, ale powinieneś unikać kwaśnych środków czyszczących, takich jak ocet do betonu, porcelany lub emaliowanego żeliwa.\nStal nierdzewna: Użyj sody oczyszczonej i pasty wodnej, a następnie spłucz ocet.\nPorcelana, miedź i granit: Zmieszaj ciepłą wodę z łagodnym płynem do naczyń. (Bez zmywaków!)\nŻeliwo emaliowane: większość metod nieściernych działa. (Unikaj plam i zadrapań.)\nKrok 2: Oczyść zakamarki.\nNie zapomnij wyczyścić trudno dostępnych miejsc, w których znajdują się bakterie. Możesz użyć wody i octu do namoczenia kranów, dysz rozpylających i sitek do zlewu . Wyczyść brud wzdłuż podstawy baterii i krawędzi odpływu za pomocą czystej szczotki .\nKrok 3 czyszczenia zlewu: Nabłyszczanie zlewu.\nAby zlew ze stali nierdzewnej lśnił, napełnij butelkę z rozpylaczem octem i wodą w proporcji 1: 1, aby ją wytrzeć. Ocet biały zawiera kwas octowy, naturalny środek dezynfekujący, który skutecznie zabija zwykłe zarazki. W przypadku powierzchni, które nie są bezpieczne dla octu, użyj mieszanki gorącej wody i mydła antybakteryjnego.\nKrok 4: Wyczyść też swoje narzędzia.\nCo jest jeszcze bardziej brudne niż twój zlew kuchenny? Twoja gąbka do naczyń , oczywiście! Kiedy zacznie śmierdzieć, wyrzuć go. Dobrze jest również wyszorować uchwyt na gąbkę , szczotkę do naczyń i matę do zlewu (lub po prostu przepłukać je przez zmywarkę).\nKrok 5: Utrzymuj porządek w zlewie.\nAby Twoja kuchnia była zdrowa, regularnie uzupełniaj gąbki i szczotki do naczyń i przechowuj je w pojemniku, który można myć w zmywarce . Wybierz wentylowaną konstrukcję do suszenia sanitarnego i czyść ją po każdej wymianie gąbki.\nPrevious 13 porad na pyszne i oszczędne gotowanie!\nNext Jak grać w szachy? Naucz się już teraz!\n13 porad na pyszne i oszczędne gotowanie!\n23 listopada 2020 Piotr


Bluza dla mam w jasnych kolorach z dużym napisem „Super woman” w pełnej rozmiarówce.\nBluza "super woman" mama\nWszystkie mamy są jak „super bohaterki”, które w każdej sytuacji powinny czuć się pięknie i wyglądać dobrze. Klasyczna bluza z napisem „super woman” to podstawa w szafie u każdej kobiety, która pragnie wyglądać nie tylko modnie ale i czuć się wyjątkowo. Wykonana jest z najlepszej jakości bawełny\nPoszukiwania kobiecej bluzy uznać można za zakończone. W I LOVE MILK dostępna jest bowiem damska bluza, w której każda z pań poczuje się dziewczęco i pewnie. Fason przygotowany został z uwzględnieniem charakterystycznych cech kobiecej sylwetki. Materiał pięknie układa się na ramionach i wzdłuż rąk, z kolei taśma podtrzymująca bluzę w pasie doskonale podkreśla linię bioder. Odzież dostępna jest w modnych, jasnych kolorach – szary melanż, pudrowy róż oraz biały. Pasuje więc nie tylko do domowych stylizacji, lecz także do zestawienia wyjściowego.\nKażda kobieta zasługuje na miano SUPER WOMAN\nNapis „SUPER WOMAN” przygotowany został według unikatowego wzoru, który widoczny jest już z daleka. Nie należy obawiać się o utratę jego właściwości, ponieważ zarówno on, jak i bawełniany materiał świetnie znoszą pranie i wielokrotne noszenie odzieży. Co więcej, w I LOVE MILK znaleźć można odzież dla dziecka z podobnym napisem. Prezentowana bluza dla mam jest bardzo wygodna i ciepła. Można prać ją w pralce wraz z innymi ubraniami. Odzież zaprojektowana w Polsce powstaje w rozmiarach XXS-XL.\n#NOWOŚCI #Ubranka dla dzieci #MAMA #Black friday


Indonezja i Japonia zacieśniają współpracę obronną i gospodarczą | Centrum Studiów Polska-Azja\n17 stycznia 2017 11:52 / przez Domyślny dla witryny\nW czasie dwudniowej wizyty w Indonezji w dniach 15-16.01.2017 r., premier Japonii Shinzō Abe wraz z indonezyjskim prezydentem Joko Widodo potwierdzili zobowiązania obu państw do zacieśnienia współpracy w zakresie bezpieczeństwa morskiego i pogłębienia kooperacji w sferze obrony. Podczas spotkań omówiono również możliwości inwestycyjne w indonezyjską infrastrukturę.\nPrzebywający z dwudniową wizytą w Indonezji, premier Japonii Shinzō Abe, poinformował podczas konferencji prasowej, że oba narody wyspiarskie nadały współpracy morskiej „najwyższy priorytet”, zaznaczając że „Japonia będzie aktywnie wspierać współpracę w zakresie bezpieczeństwa morskiego i wspierać rozwój odległych wysp indonezyjskich”, dodając przy tym, że ministrowie obrony i spraw zagranicznych obu państw spotkają się w tym roku w celu pogłębienia współpracy w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa.\nSłowa japońskiego premiera nawiązywały do ujawnionego w poprzednim miesiącu porozumienia między Indonezją a Japonią, którego jednym z głównych celów jest wzmocnienie indonezyjskiej zdolności do obrony swych rozległych granic morskich.\nW czasie dwudniowej wizyty w Indonezji, premierowi Shinzō Abe towarzyszyło 30 prezesów czołowych firm japońskich w celu wzmocnienia współpracy również w sferze gospodarczej, szczególnie w kwestii inwestycji w rozwój indonezyjskiej infrastruktury.\nPrezydent Joko Widodo zaznaczył podczas wspólnej konferencji, iż japońskie inwestycje w Indonezji zwiększyły się od 2015 roku niemal dwukrotnie, osiągając w zeszłym roku poziom prawie 5 mld USD.\nPodczas rozmów omówiono współpracę państw w zakresie rozwoju sieci kolejowej, elektrowni oraz portów morskich Indonezji.\ntagi:Indonezja - Japonia,inwestycje japońskie w Indonezji,shinzo abe\nIndonezja i Japonia zacieśniają współpracę obronną i gospodarczą Reviewed by Domyślny dla witryny on 17 stycznia 2017 .\nW czasie dwudniowej wizyty w Indonezji w dniach 15-16.01.2017 r., premier Japonii Shinzō Abe wraz z indonezyjskim prezydentem Joko Widodo potwierdzili zobowiązania obu państw do zacieśnienia współpracy w zakresie bezpieczeństwa morskiego i pogłębienia kooperacji w sferze obrony. Podczas spotkań omówiono również możliwości inwestycyjne w indonezyjską infrastrukturę. Przebywający z dwudniową wizytą w Indonezji, premier Japonii Shinzō Abe, poinformował


Stroje piłkarskie – jak wybrać najlepszą odzież sportową? – LuxuryGOLD\n8 marca 2021 8 marca 2021 Luxury\tBrak komentarzy\nUlubionym sportem mężczyzn od lat jest piłka nożna. Wielu z nich nie jest tylko zapalonymi kibicami przed telewizorami, ale czynnie uprawiającymi tę dyscyplinę zawodnikami. Jedni robią to bardziej rekreacyjnie, inni zawodowo. Chłopcy od najmłodszych lat aspirują na zawodników szkolnej drużyny piłkarskiej lub zapisują się na dodatkowe zajęcia poza szkolne do klubów sportowych. Wszystkich łączy jedno i to samo – miłość do piłki nożnej oraz konieczność dobrania odpowiedniej i komfortowej odzieży sportowej.\nStroje piłkarskie – z czego powinny się składać?\nOdzież sportowa do gry w piłkę nożną musi składać się z konkretnych elementów. Jednym z nich i najważniejszym, jest wybór odpowiednich butów do gry. Należy je dopasować odpowiednio do nawierzchni na jakiej będą odbywały się mecze. Inne buty założymy do gry na hali, a jeszcze inne do gry na murawie. Złe dobranie obuwia może skutkować niechcianymi upadkami, a w efekcie kontuzjami. Poza butami na strój piłkarski składa się:\nkoszulka – musi być przewiewna, najlepiej z lekkiej tkaniny, np. poliestru, który dobrze wyprowadza wilgoć na zewnątrz\nspodenki/dresy piłkarskie – długość spodni jest uzależniona od pogody i temperatury na zewnątrz. Specjalne spodenki do gry w piłkę nożną umożliwią swobodne poruszanie się i komfort gry\ngetry piłkarskie – dobrej jakości getry piłkarskie chronią ciało gracza przed wszelkimi otarciami oraz skaleczeniami. Najlepiej, aby były wykonane z wytrzymałego i trudno rwącego się materiału. Powinny mieć wzmocnienia na palcach i piętach.\nbluza piłkarska – odpowiednia bluza dobrze będzie chronić ciało w zimniejsze temperatury. Nie powinna być za duża, ani zbyt mała, aby nie przeszkadzała w wykonywanych ruchach. Materiał z jakiego jest wykonana powinien być przewiewny.\nczapka i rękawice do gry w piłkę nożną – tego typu dodatki stroju piłkarskiego są przydatne w chłodne dni podczas rozgrywanych meczy na zewnątrz. Chronią zakończenia nerwowe i hamują uciekanie ciepła. Nawet będąc w ciągłym ruchu niskie temperatury mogą być nieprzyjemne. By zwiększyć komfort na szyję można założyć także komin.\nochraniacze piłkarskie – piłka nożna, to mocno kontuzyjna dyscyplina sportu, dlatego stroje piłkarskie powinny być dodatkowo wyposażone w specjalne ochraniacze.\nJak kupić dobry strój piłkarski?\nStroje piłkarskie przede wszystkim powinny być zrobione z odpowiedniego, przewiewnego i elastycznego materiału, aby nie powodowały dyskomfortu podczas gry. Tego typu odzież sportowa nie może być zbyt ciasna, ani zbyt duża. Strój powinien lekko przylegać do ciała, zachowując komfort poruszania się. Uprawiając piłkę nożną w bardzo rekreacyjny sposób, nie ma obowiązku kupowania profesjonalnej odzieży piłkarskiej, wystarczy założenie na siebie wygodnego stroju sportowego, choć każdy kto gra troszkę więcej i miał okazje założyć na siebie strój piłkarski wie, że żadne inne ubranie nie przebije tego komfortu. Każdy kto gra choć trochę bardziej regularnie powinien zaopatrzyć się w profesjonalną odzież piłkarską, ponieważ zdecydowanie poprawi ona wygodę podczas gry oraz zwiększy bezpieczeństwo na boisku. Najważniejszym aspektem dobrego stroju piłkarskiego jest jakość materiału z jakiego wykonany jest strój. Najlepsze stroje piłkarskie, to stroje termoaktywne, ponieważ przepuszczają one pot na zewnątrz koszulki i blokują wiatr oraz wodę z zewnątrz. Mecze rozgrywane są niezależnie od pogody, dlatego materiał ubrania jest tak istotny. Najlepszymi materiałami z jakich powinna być zrobiona tego typu odzież sportowa, to poliester oraz polietylen. Najgorszym wyborem jest bawełna, ponieważ przepuszcza ona wodę, szybko się zużywa i nie chroni przed wiatrem.\nJeśli interesują Cię stroje piłkarskie dobrej jakości, zajrzyj tu: https://zina.pl/odziez/stroje-pilkarskie\n← Jak dobrać fryzurę do kształtu twarzy? Podpowiadamy\nModne fryzury na 2021 →


Sentido Benalmadena Beach, Benalmadena, Costa del Sol, Hiszpania - TraveliGo.pl\nkilka minut spacerem od portu jachtowego Benalmadena. Restauracje i bary w pobliżu.\nod piaszczystej plaży oddzielony promenadą. Leżaki i parasole za opłatą.\n143 pokoje, 12 pięter, winda. Lobby z recepcją, concierge, restauracja z bufetem, kilka barów. Na zewnątrz basen, taras słoneczny, bar przy basenie. Leżaki i parasole przy basenie w cenie, ręczniki kąpielowe za kaucją.\nZe śniadaniem lub z dwoma posiłkami: wszystkie posiłki w formie bufetu. Show cooking.\n3 posiłki w formie bufetu. Wybrane lokalne napoje alkoholowe i bezalkoholowe w barze w godz. 11-23:00. Lokalne wino, piwo oraz napoje bezalkoholowe, woda do obiadu i kolacji. Późne śniadanie do godz. 12:00 w barze z przekąskami, przekąski w godz. 12-17:00. All inclusive obowiązuje do godz. 11:00 w dniu wymeldowania.\nPokoje dwuosobowe (A1-3A): łóżko queen size, sofa, mini lodówka, klimatyzacja, zestaw do parzenia kawy/herbaty, odpłatny sejf, TV sat., telefon, taras. Łazienka z prysznicem, WC, suszarka. Z bocznym widokiem na morze (A1-3B). Z widokiem na morze (A1-3C): łóżko queen size lub 2 oddzielne łóżka i sofa, poza tym jak A2A.\naerobik, siłownia, waterpolo, joga, program "HolidayPlus" z ofertą dla ciała i umysłu obejmującą m.in. SENTIDO Daybreak: kombinacja tai chi, joga, pilates, SENTIDO aqua aerobik: ćwiczenia wspierające kondycję fizyczną, psychiczną oraz witalność. Za opłatą: sporty wodne na plaży (firmy zewnętrzne).\nsauna. Za opłatą: wstęp do SPA z whirlpoolem oraz masaże.\nminiklub (4-12 lat), basen, minidisco, plac zabaw.\nokazjonalnie wieczorna rozrywka w hotelowym barze.\nHotel wyremontowany zimą 2017/2018, tuż przy piaszczystej plaży. Aktywności Holiday plus.\nMasz pytania o ofertę Sentido Benalmadena Beach? Zadzwoń lub napisz!


elka.pl - Jason Doyle skuteczny w Szwecji\nStart Żużel Jason Doyle skuteczny w Szwecji\nLeszczyński "Kangur "w gazie\n15.09.2021. Radio Elka, Michał Konieczny\nZ bardzo dobrej strony w lidze szwedzkiej pokazał się Australijczyk startujący w barwach Fogo Unii Leszno Jason Doyle. Gdyby nie jedna wpadka zakończyłby to spotkanie z kompletem punktów.\nJego Dackarna Malilla wybrała się do Gislaved na wtorkowy, wieczorny pojedynek z tamtejszą drużyną Lejonen. Po dwóch biegach gospodarze\nprowadzą 9:3 i właśnie wtedy do akcji wkracza Jason Doyle, to właśnie on i Ricky Kling dowożą w trzecim wyścigu komplet punktów.\nLeszczyński "Kangur" jeździł koncertowo dokładając do swojego dorobku kolejne trójki. Niestety w ostatnim biegu przydarzyło mi się zero, ale wtedy losy spotkania były już praktycznie przesądzone. Ostatecznie Jason Doyle zakończył to spotkanie mając na koncie 12(3,3,3,3,0).\nPrzypomnijmy, że również ostatnio ten zawodnik przy okazji meczu we Wrocławiu był najskuteczniejszym leszczyńskim Bykiem.\n1. Dodane przez ??????????, w dniu - 15-09-2021 10:22\nalbo inaczej tam z cieniasami sobie daje radę a na Polskę to trochę za mało\n2. Dodane przez Kibic, w dniu - 15-09-2021 10:23\nPowinno być raczej szwedzki kangur startujący w barwach Unii Leszno.\n3. Dodane przez KSUL, w dniu - 15-09-2021 13:38\ndo kom 1 - tam jezdza mocni gracze, radze sie interesowac doglebniej rozgrywkami swiatowymi. JASON JEST FORMA, TO TERAZ POWODZENIA W SOBOTĘ W AUSTRALII I NA NIEDZIELĘ PO BRĄZ!!!! 16:00 SMOCZYK


Imprezy, Kalendarz wydarzeń, Kultura, Oświata, Rozrywka\nOpublikowano 13 lutego 2017, autor: Rafał Krzymiński\n11 lutego 2017 do 2 marca 2017\n11.00-12.30 Czytanie na drugie śniadanie – „Antywalentynki”, Centrum Biblioteczne dla Dzieci i Młodzieży – Biblioteka\n19.00 Polskie przeboje lat 60. według Erato – sala Hydro(za)gadka Zielonogórskiego Ośrodka Kultury. Usłyszymy takie hity jak ” O mnie się nie martw”, „Autostop”, „Kwiaty we Włosach”, „Mały Książę”. Zagra band pod kierunkiem Krzysztofa Mrozińskiego (piano), Janusz Brzozowski (gitary), Paweł Słoniowski (bas), Darek Jaros (instrumenty klawiszowe), Michał Polak (perkusja). Bilety w cenie 10 zł.\n19.00-21.00 Teatr Nowy z Zabrza – „Wysokie napięcie”. Obsada: Magdalena Waligórska, Zbigniew Stryj, Mateusz Lisiecki. Przezabawna opowieść o problemach małżeńskich, namiętności i zgubnych przyzwyczajeniach. Czy awaria instalacji elektrycznej może być przyczyną rozpadu małżeństwa, a wystawa żółwi szansą na namiętny romans? – Lubuski Teatr. Bilety – ulgowy i normalny w cenie 55 zł.\n20.00 VI Zielonogórska Wiosna Jazzowo-Bluesowa – koncert Stanisława Soyki i Wojciecha Karolaka (organy Hammonda). Towarzyszą im Tomasz Grzegorski (saksofon) i Arek Skolik (perkusja). Największe jazzowe hity w wykonaniu prawdziwych wirtuozów. Muzyka, która wprowadza w dobry nastrój i wielka klasa artystów, którzy ją prezentują – Piekarnia Cichej Kobiety, ul. Fabryczna 13.\n20.00 Underground Event i 4 Rap w ZG – wraca największy cykl imprez hip-hopowych w województwie lubuskim. Organizatorzy zapowiadają bitwę freestylową z nagrodami, konkursy i najgrubszy melanż w naszym mieście – WySPa, klub studencki, ul. Wojska Polskiego 65.\n21.00 Happy Birthday One Love – Rubin Robi Raban – drugie urodziny klubu. Wstęp w cenie 15 zł.\n12.00-13.30 Anna Seniuk w Krakowskim Salonie Poezji w Zielonej Górze, wojewódzka i miejska biblioteka publiczna (sala dębowa).\n15.00-18.00 Bal karnawałowy na zakończenie ferii zimowych. Centrum zaprasza dzieciaki w przebraniach, mile widziane są akcenty przyrodnicze. Najmłodsi będą uczestniczyć w pokazach chemicznych i fizycznych, poznają tajniki ludzkiego ciała oraz wkroczą w świat ptaków i pająków – Centrum Przyrodnicze przy ul. Dąbrowskiego 14.\nBilety : 15 (dziecko) i 5 zł (opiekun).\n19.00 Dziwna para – Cezary Żak i Artur Barciś w legendarnym hicie z Broadway`u autorstwa najczęściej wystawianego komediopisarza amerykańskiego na świecie – Neila Simona. Dziwna para spotyka się raz w tygodniu na partyjce pokera. Oskar (Żak), to dziennikarz sportowy, po rozwodzie, bałaganiarz. Feliks (Barciś) jest domatorem, hipochondrykiem i histerykiem, kiedy jego małżeństwo również się rozpada, wprowadza się do Oskara.\n17.00 Ruszają zapisy do grupy Duży Kucharz (7-10 lat). Pracownia Ence Ręce czeka na młodych kucharzy. Zapisy pod nr 664 294 338 lub encerece@gmail.com\n18.00 Śladami Anny German – recital Pauliny Kapłon-Talik – sala Hydro(za)gadka Zielonogórskiego Ośrodka Kultury. Bilety w cenie 20 zł do nabycia na abilet.pl i na godzinę przed koncertem (jeśli nie zostaną wcześniej wyprzedane).\n9.30 Konwersatorium Bibliotekoznawcze – wykład prof. dr hab Maryli Hopfinger-Amsterdamskiej, klub Pro Libris, wojewódzkiej i miejskiej biblioteki publicznej.\n16.30-18.00 Kleksowa Akademia Rodziny – Dźwięczne granie – czyli o instrumentach prawie wszystko – zajęcia przybliżające instrumenty muzyczne prowadzone przez Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną I st. w Zielonej Górze– Biblioteka Pana Kleksa\n19.00 Koncert Trio: Anna Zielińska (skrzypce, elektronika), Wojtek Jachna ( trąbka, elektronika) i Rafał Iwański (elektronika, obiekty), galeria BWA. Poznański-toruńsko-bydgoskie trio prezentuje inne oblicza instrumentów. Wstęp jest wolny.\n10.00-18.00 Dzień Kota. W piątek zaplanowano warsztaty, na których będzie można zrobić zabawkę dla mruczków, a w sobotę (18.02) spotkania z behawiorystami, warsztaty plastyczne o kociej tematyce i budowanie budki dla kota – Centrum Przyrodnicze przy ul. Dąbrowskiego 15.\n20.00 koncert Joanny Konrad z zespołem w składzie: Maciej Tubis – (fortepian),\nAndrzej Święs (kontrabas) i Radek Bolewski (perkusja), sala Hydro(za)gadka Zielonogórskiego Ośrodka Kultury.\n21.00 Mutual Attraction. To jeden z najciekawszych polskich producentów muzyki elektronicznej, z solidnym wsparciem reprezentantów lokalnej sceny, klub Obiekt, ul. Kazimierza Wielkiego 21.\n20.00 Zielonogórski zespół Cadillac specjalizuje się w coverach.Tym razem przypomną najlepsze kawałki Led Zeppelin.\nBilety w przedsprzedaży w cenie 20 zł (bilet kolekcjonerski) w bileterii Muz-Art przy al. Niepodległości 12, tel. 68 324 63 13 – piwnica artystyczna Kawon.


5 czerwca 2016 | rzym1.pl\nCoraz więcej osób, postawia własne wakacje spędzić zagranicą. Jest to, powiązne z chęcią zwiedzenia świata i zobaczenia nowych miejsc. Jednak, nie zawsze wybierane są, na przykład: Wyspy Kanaryjskie lub Majorka. Spowodowane jest to, wysoką ceną, oraz lotem samolotem. Mnóstwo osób, decyduje się na wycieczki, gdzie można dojechać transportem kołowym. Na pewno są one tańsze, a poza tym, część ludzi uważa, że też bezpieczniejsze. Jednak, jeśli wybierzemy się na wycieczką zorganizowaną przez biuro, trzeba liczyć się z tym, że podróżować będziemy w dużym, pełnym autokarze. Tak naprawdę, nie wiadomo kto, prócz naszych bliskich, będzie towarzyszyły nam w pojeździe. Jest to często niekomfortowe, zwłaszcza, kiedy mamy dziecko, które zawsze może się rozpłakać i nie wiadomo, jak na to zareagują współpasażerowie. Stąd, świetnym rozwiązaniem jest wynajęcia busa z kierowcą. Będzie można w sposób komfortowy, bez zmartwień jechać w wyznaczone miejsce i obserwować mijane okolice. Wszystkich, których celem podróży jest Holandia, Niemcy lub też Belgia, zapraszamy do zapoznania się z ofertą TOMTUR. Jest to firma, która organizuje, między innymi przewozy podkarpacie polska holandia, jak również przewozy do innych, poprzednio wymienionych państw. Decydując się skorzystać z tej propozycji, można poczuć się bezpiecznie. Podróż odbywa świetnie przygotowanymi busami, które prowadzone są przez profesjonalny personel. Obecnie trasa busów przebiega przez województwa: podkarpackie, małopolskie, śląskie oraz dolnośląskie.\nbusy polska niemcy podkarpacie, tanie busy podkarpacie holandia


Maj 2017 – farabrodnica.pl\nI MIEJSCE DLA KATARZYNEK\nPosted on 29 maja 2017 by farabrodnica\tNapisano w Bez kategorii\n26 maja br. odbył się w Górznie Konkurs Pieśni Maryjnej, w którym już po raz piąty udział wzięła schola „Katarzynki” z naszej Parafii. Reprezentacją scholii była starsza grupa w przedziale wiekowym 12-18 lat. Grupa została przygotowana przez Pana Piotra Jaworskiego,…\nMAJÓWKA DOMOWEGO KOŚCIOŁA\nBasia Zielińska W odpowiedzi na zawołanie Papieża Franciszka, aby Parafia był wspólnotą wspólnot oraz na zaproszenie wspólnoty Domowego Kościoła w niedzielne, wiosenne popołudnie 21 maja kilkadziesiąt osób z naszej Parafii spotkało się na pętli autobusowej przy ulicy Lidzbarskiej. Po krótkim…\nWYCIECZKA LSO DO GRUDZIĄDZA I CHEŁMNA\nPosted on 22 maja 2017 by farabrodnica\tNapisano w Bez kategorii\nWycieczka ministrantów i lektorów [20.05.2017] Bruno Woźniak Dnia 20 maja br. odbył się wyjazd Liturgicznej Służby Ołtarza, która wraz z księdzem Tomkiem wczesnym rankiem wyruszyła w podróż. Najpierw zatrzymaliśmy się w Sanktuarium Maryjnym w Rywałdzie, gdzie odmówiliśmy Litanię do Najświętszej…


Niesłyszący uchodźcy trafili do Wrocławia. Zaopiekowała się nimi wrocławska społeczność głuchych | Gazeta Wrocławska\nNiesłyszący uchodźcy trafili do Wrocławia. Zaopiekowała się nimi wrocławska społeczność głuchych\nMaciej Rajfur 11 marca 2022, 9:49\nUchodźcy z Ukrainy przyjęci w fundacji. Archiwum fundacji Fonis\nFundacja Fonis we współpracy z Polskim Związkiem Głuchych opiekuje się niesłyszącymi Ukraińcami, którzy uciekli przed wojną do Wrocławia. To ważna i profesjonalna pomoc, o którą dzisiaj bardzo trudno.\nPierwsza rodzina przyjechała ze Lwowa. Udało się ją sprowadzić przez wcześniejszy kontakt wrocławskiej społeczności głuchych z Europejskiego Spotkania Niesłyszących Katolików, w którym uczestniczyli jakiś czas temu. To rodzina z dwójką dzieci, w której rodzice są osobami niesłyszącymi, a dzieci słyszącymi. Wśród nich jest 6-letnia Marija, która dobrze mówi po polsku. Nauczyli ją dziadkowie mający polskie korzenie. Dziewczynka teraz świetnie spełnia się w roli tłumacza z polskiego na ukraiński język migowy. Drugie małżeństwo przyjechało ze wschodniej Ukrainy z 3-letnim dzieckiem i koleżanką. Potem dołączali kolejni uchodźcy. Wrocławianie zadeklarowali swoją pomoc niesłyszącym uchodźcom w punkcie wolontariatu na Dworcu Głównym PKP. Na odzew nie trzeba było długo czekać.\nFundacja Fonis, w której działa 30 wolontariuszy, udziela potrzebującym przybyszom początkowej pomocy w postaci noclegu i wyżywienia, ale chce jak najszybciej ich usamodzielnić. Szuka dla nich mieszkań, najlepiej bezpłatnych, pomagają w znalezieniu pracy, co - z powodu problemów ze słuchem - wydaje się niezwykle trudne.\nRodziny z Ukrainy przyjeżdżają zwykle w komplecie - nie muszą się rozdzielać, bo głusi mężczyźni są wypuszczali z Ukrainy ze względu na swoją niepełnosprawność.\nCo ciekawe, w fundacji zaledwie dwa tygodnie przed wybuchem wojny przeprowadzono kurs międzynarodowego języka migowego na poziomie średniozaawansowanym. Uczestniczyli w nim zarówno głusi, jak i słyszący wolontariusze. Język ten stosuje się w kontaktach międzynarodowych społeczności niesłyszących.\n"Musimy to jasno powiedzieć: głuchym łatwiej się dogadać z głuchymi, stąd pomoc fundacji jest potrzebna. Nawet człowiek słyszący, operujący dobrze językiem migowym, nie zrozumie niesłyszącego tak dobrze" - mówi ks. Tomasz Filipowicz, prezes fundacji Fonis, który świetnie miga.\nTłumaczy, że operowanie międzynarodowym językiem migowym zależy od umiejętności obu rozmówców. Istnieje natomiast parę uniwersalnych znaków, które zrozumieją głusi z różnych narodów. Jednak nie jest ich tak dużo, aby się swobodnie komunikować.\n"Ukraiński język migowy różni się od polskiego języka migowego tak, jak werbalny język ukraiński różni się od werbalnego polskiego. Choć myślę, że łatwiej się dogadać dwóm obcokrajowcom w języku migowym, niż dwóch obcokrajowcom słyszącym" - mówi kapłan, prowadzący od lat duszpasterstwo niesłyszących i niewidomych archidiecezji wrocławskiej.\nWidziałeś tych ludzi? Okradali mieszkania we Wrocławiu, szuka ich policja [ZDJĘCIA]\nW poniedziałek oraz wtorek dwóch mężczyzn włamało się i okradło mieszkania przy ulicach Gajowickiej, Słotnej oraz Komorowskiej. Policjanci proszą o kontakt wszystkie osoby, które mają jakiekolwiek…\n47 cywilnych ofiar bombardowania Czernihowa. Prezydent Ukrainy potwierdza\nTransport dla walczącej Ukrainy ruszył z Wrocławia. To akcja urzędu marszałkowskiego\n"The Times": Wołodymyr Zełenski przeżył trzy zamachy w ciągu kilku dni\nZatrudnienia będą potrzebowały m.in. uciekające przed wojną kobiety\nĆwiczenia będą, ale cykliczne dla rezerwistów. Uwaga na fake newsy\nWrocław wspiera jak może. Od drobnych gestów po duże zbiórki. Tak możesz pomóc\nOto najtańsze, duże mieszkania wystawione na sprzedaż we Wrocławiu [CENY]\nSzukasz dużego, czteropokojowego mieszkania we Wrocławiu? Ale takiego, którego zakup nie zrujnuje twojego budżetu domowego? Oto mieszkania (czteropokojowe) do 450 000 złotych, które można kupić we…\n„To było najgorszych pięć dni w życiu każdego Ukraińca”. Zełenski opublikował wideo\nRodzeństwo z Ukrainy zostało samo w Polsce. Pomogli policjanci z Wrocławia [ZDJĘCIA]\nWrocław: Urząd Wojewódzki wyznaczył miejsca dla uchodźców z Ukrainy\nZ dziećmi trzeba rozmawiać o tym, co dzieje się na Ukrainie [WYWIAD Z PSYCHOLOGIEM]\nPolicjanci z Wrocławia pomagają uchodźcom na granicy polsko-ukraińskiej [ZDJĘCIA]\nAktualny bilans wojny. Ukraiński sztab dowodzenia podał najnowsze dane\nUkraina walczy. Szrot: Prezydent Zełenski wykazuje się bezprzykładnym bohaterstwem\nDolny Śląsk i Koleje Dolnośląskie wspierają uchodźców z Ukrainy\nNOWE Raport Drogowy Pomorze 24.05.2022 16:30\nKapitalna renowacja budynku wydziału farmacji w centrum Wrocławia [ZDJĘCIA]\nWłaściciele stacji proszą o pomoc. Wiecie coś o tej kradzieży?


Gimbasket rozbity przez Spartakusa - Jelonka.com\nGimbasket rozbity przez Spartakusa\nSobota, 4 grudnia 2010, 16:52\nZgodnie z oczekiwaniami koszykarze Spartakusa Jelenia Góra walczący o awans do II–ligi rozgromili młodych zawodników z Gimbasketu Wrocław 93:42.\nOceniając wiek, doświadczenie oraz warunki fizyczne zawodników obu drużyn, a także pozycję w tabeli nie trudno było wskazać faworyta tego spotkania. Wszystko zaczęło się planowo, jeleniogórzanie prowadzili 12:0, a pierwszy honorowy punkt goście zdobyli po rzucie osobistym. Tą część gry Spartakus wygrał 22:5.\nDruga kwarta charakteryzowała się prostymi błędami w rozegraniu piłki, przewaga jeleniogórzan stopniowo rosła i podopieczni Joanny Kawalec schodzili na przerwę prowadząc 44:16.\nW trzeciej odsłonie nasi zawodnicy nie potrafili zdobyć punktów przez ponad 3 minuty, wrocławianie nie wykorzystali szansy na poprawę rezultatu zdobywając w tym czasie tylko 4 pkt. W dalszej części gry zawodnicy Spartakusa poprawili skuteczność i dołożyli kolejne 7 oczek do swojej przewagi.\nPrzez większą część ostatniej obserwowaliśmy wyrównaną walkę – do stanu 72:39. W tym momencie gospodarze przeprowadzili szturm, głównie za sprawą Adamczyka i dobili rywali wygrywając 93:42.\nSpartakus Jelenia Góra – Gimbasket Wrocław 93:42 (22:5, 22:11, 21:14, 28:12)\n~R.I 5-12-2010 11:45\nGratulacje dla całego zespołu i Pani Asi.


Klaster LifeScience Kraków realizuje samodzielnie lub w kooperacji z partnerami projekty związane z branżą life science i z rozwojem innowacyjności w tym obszarze.\nW realizowanych projektach Klaster pełni rolę lidera lub występuje jako partner merytoryczny. Realizowane projekty mają zasięg zarówno regionalny jak i międzynarodowy.\nIstnieje możliwość realizacji własnych projektów przy wsparciu Klastra LifeScience Kraków. Wszystkich zainteresowanych prosimy o kontakt z naszym biurem.


Życie i twórczość Ernsta Tollera | Stacja Szamocin\n1893 – urodził się 1 grudnia 1893 r. w Szamocinie [Samotschin w powiecie Kolmar (Chodzież), w prowincji Pozen (Poznań) w okręgu regencyjnym Bromberg (Bydgoszcz)] Jego matka Charlotte (zwana Idą) z domu Cohn była szamocinianką od kilku pokoleń, ojciec Mendel Toller (zwany Maxem) pochodził z Tucholi. Ich małżeństwo zawarte zostało w Szamocinie w 1885 r. Ernst miał starsze rodzeństwo, brata Heinricha i siostrę Hertę. Tollerowie byli członkami wspólnoty żydowskiej. Zajmowali się handlem, posiadali również ziemię uprawną. Spowinowaceni z Cohnami należeli do kupieckiej elity Szamocina. Byli właścicielami m.in. spichlerza i kilku budynków w centrum miasta.\n1900 – rozpoczął edukację w szamocińskiej „prywatnej szkole wyższej” dla chłopców z rodzin niemieckojęzycznych. W 1904 r. uczyło się w niej 6 uczniów, 3 ewangelików i 3 Żydów.\n1905 – ciężko zachorował, przeszedł operację co stało się powodem rocznej przerwy w nauce\n1906 – kontynuuje naukę w gimnazjum w Bydgoszczy. Mieszka na pensji u prywatnych rodzin. Podejmuje pierwsze próby literackie, należy do szkolnego zespołu teatralnego i bierze udział w szkolnych przedstawieniach. Pragnie zostać aktorem. Pisze do miejscowej gazety.\n1911 – umiera jego ojciec. Interesy rodzinne przejmuje matka, prowadzi hotel i sklep z towarami kolonialnymi w rynku, oraz pomaga synowi Heinrichowi handlującemu zbożem.\n1913 – kończy szkołę w Bydgoszczy i wyjeżdża do Francji. Zostaje wpisany na listę uniwersytetu dla obcokrajowców w Grenoble, prawdopodobnie na wydział prawa i administracji.\n1914 – wybuchła pierwsza wojna światowa. 9 sierpnia Toller, wiedziony patriotycznym uniesieniem zgłasza się do wojska. Służy w 1 Bawarskim Regimencie Artylerii Pieszej stacjonującym w Monachium. Szamocińska Firma Toller przejmuje zaopatrzenie miasta Bochum w ziemniaki. Urzędnicy z Bochum przyjeżdżają do Szamocina.\n1915 – jest artylerzystą, stacjonuje na tyłach, w okolicy twierdzy Germersheim nad Renem, potem w rejonie Strasburga. W marcu zgłasza się na ochotnika na front, 13 miesięcy spędza pod Verdun częściowo na pierwszej linii, zostaje odznaczony za odwagę i awansuje na stopień podoficera. Pisze wiersze wojenne, rzeczowe i pozbawione patriotyzmu.\n1916 – zostaje ranny, przechodzi załamanie fizyczne i psychiczne. Przebywa w szpitalu polowym w Strasburgu, a potem w sanatorium w Ebenhausen (dolina Isery) i w regimentowej kompanii rekonwalescentów w Moguncji. W tym okresie krystalizują się jego poglądy – do końca życia będzie walczącym pacyfistą.\n1917 – jako niezdatny do służby wojskowej zostaje urlopowany na studia na Uniwersytecie Monachijskim. Zapisuje się na wydział prawa i filozofii. Należy do kręgu skupionego wokół „profesora teatru” Arthura Kutschera, poznaje R. M. Rilkego i T. Manna. Pracuje na dramatem Przemiana. Bierze udział w konferencji na zamku Lauenstein w Turyngii, zaaranżowanej przez wydawcę Eugena Diederichsa, dzięki któremu poznaje wybitnego ekonomistę, filozofa i socjologa Maxa Webera; wchodzi z nim w polemikę dotyczącą stosunku do wojny. Weber jest za doprowadzeniem wojny do zwycięskiego końca, Toller stoi na czele frakcji młodych opowiadającej się za jej przerwaniem na drodze rewolucji społecznej. Max Weber zaprasza Tollera na uniwersytet w Heidelbergu, gdzie ten uczęszcza na wykłady z prawa i administracji. W listopadzie pracuje nad stworzeniem „Kulturalno-Politycznego Związku Młodzieży w Niemczech” i przeprowadza listowną, ogólnoniemiecką akcję w celu uzyskania dla niej poparcia. 21 grudnia wyjeżdża do Berlina, gdzie poznaje polityka USP Kurta Eisnera i na naukowo-politycznym spotkaniu wygłasza pierwszą mowę.\n1918 W styczniu wraca do Monachium, ale nie kontynuuje studiów; podczas zgromadzenia studentów na uniwersytecie występuje jako mówca pacyfistyczny, odbywa też pierwszy wieczór autorski, na którym prezentuje swoje wiersze. Bierze udział w strajku robotników zakładów amunicji, przemawia do tłumu. Po zakończeniu strajku zostaje aresztowany i kilka miesięcy przebywa w areszcie wojskowym, a w przerwach w szpitalu wojskowym. Zostaje odesłany do wojska i służy w baterii rekonwalescentów w Neu-Ulm, na granicy z Wirtembergią. Latem spotyka się z Gustawem Landauerem w Krumbach (Frankonia). Dzięki staraniom matki odbywa przymusowe badania lekarskie w Psychiatrycznej Klinice Uniwersyteckiej w Monachium. Postępowanie wyjaśniające przed sądem w Lipsku z oskarżenia o zdradę stanu zostaje umorzone. We wrześniu zostaje zwolniony z wojska. 8 lub 9 listopada, podczas pobytu w Landsbergu (Gorzów) u matki, dowiaduje się o przewrocie w Monachium i Berlinie. Wraca do Monachium i oddaje się do dyspozycji Eisnera. Zostaje wiceprzewodniczącym Rady Więziennictwa Bawarskich Rad Robotniczych, Chłopskich i Żołnierskich i tym samym wchodzi w skład prowizorycznej Rady Narodowej „Ludowego Państwa” Bawarii.\n1919 – 12 stycznia ponosi – wraz z Eisnerem – druzgocącą klęskę w bawarskim okręgu w wyborach do parlamentu krajowego. Na początku lutego jako delegat z Monachium jedzie do Berna na Kongres II Międzynarodówki Socjalistycznej. Po powrocie, 21 lutego dowiaduje się o zamordowaniu Eisnera. W marcu zastępuje Niekischa w zarządzie bawarskiej USP. 6–7 kwietnia w Monachium Centralna Rada Rewolucyjna (bez udziału Tollera) proklamuje Bawarską Republikę Rad, Toller, jako przewodniczący Rady Centralnej (po Niekischu), zostaje automatycznie najwyższym jej urzędnikiem, sygnatariuszem dekretów. 13 kwietnia, w wyniku zakończonego sukcesem puczu komunistów przeciwko niekomunistycznemu rządowi Republiki Rad, Toller zostaje pozbawiony funkcji i oddaje się do dyspozycji jako żołnierz. W Armii Czerwonej, w wyniku plebiscytu, zostaje komendantem odcinka frontu w okolicy Dachau. 16′17 kwietnia Dachau zostaje zdobyte, a 26 kwietnia Toller rezygnuje z funkcji komendanta z powodów politycznych. Pod koniec kwietnia Toller zapobiega prawnemu odwetowi na mordercach Eisnera (hrabiemu Arco-Valley–owi i przywódcy SPD Auerze) i po egzekucjach w gimnazjum w Luipold uwalnia resztę osadzonych tam więźniów. Od 1 maja, po zajęciu Monachium przez Freikorps i oddziały rządowe, poszukiwany listem gończym (nagroda z ujęcie go to 10 000 marek), ukrywa się. 4 czerwca w wyniku denuncjacji zostaje aresztowany i uwięziony. Oskarżony o zdradę stanu staje przed doraźnym Sądem Krajowym nr 1 w Monachium. Grozi mu kara śmierci. 14–16 czerwca w procesie, w którym w jego obronie złożył zeznania prof. Weber oraz odczytano listy Thomasa Manna, Carla Hauptmanna, Bjorna Bjornsona, Maxa Halbe i Romain′e Rollanda, zostaje skazany na wyrok minimalny – 5 lat twierdzy. 24 września zaczyna odbywać karę w prowizorycznym więzieniu w twierdzy Eichstätt we Frankonii. 30 września w Berlinie na deskach ekspresjonistycznego teatru Karl-Heinza Martina Die Tribüne ma miejsce debiut dramaturgiczny Tollera, premiera Die Wandlung (Przemiana); w roli głównej wystąpił Fritz Kortner, przedstawienie zagrano 115 razy. Do 1924 r. w Niemczech wystawiono jeszcze 5 innych inscenizacji tej sztuki. W więzieniu w Eichstätt powstaje kolejna sztuka: Tłum–Człowiek oraz wiersze więzienne i sztuka dla teatru kukiełkowego Zemsta wykpionego kochanka. Przemiana ukazuje się drukiem w serii Der dramatische Wille wydawnictwa Kiepenheuer.\n1920 – 10 stycznia ratyfikowany zostaje Traktat Wersalski, w wyniku którego Szamocin wraca do Polski. Rodzina Tollerów, wraz z częścią niemieckich mieszkańców, opuszcza miasto. 3 lutego Toller zostaje przeniesiony do więzienia w twierdzy Niederschönenfeld w okolicy Rain. W połączonych wyborach do landtagów i parlamentu niemieckiego Toller jest pierwszym rezerwowym na liście USP. 15 listopada w Stadttheater w Norymberdze Friedrich Neubauer reżyseruje i wystawia przed publicznością związkową sztukę Masse Mensch (Tłum–Człowiek) (4 przedstawienia).\n1921 – Toller kończy Die Maschinenstürmer (Niszczyciele maszyn).\nW bawarskim landtagu Toller zastępuje zamordowanego szefa frakcji USP Karla Gareisa, jednak z powodu uwięzienia pełnienie obowiązków jest niemożliwe.\nNa scenie berlińskiej Volksbühne, w reż. Jürgena Fehlinga odbywa się publiczna premiera sztuki „Tłum-Człowiek” (70 przedstawień). Do 1924 r. ma miejsce 17 kolejnych inscenizacji w 8 krajach, w tym w 4 miastach ZSRR.\n1922 – odbywa się premiera Die Maschinenstürmer (Niszczyciele maszyn) w reż. Karla-Hainza Martina w Grose Schauspielhaus w Berlinie. 6 sierpnia na święcie ludowym w Lipsku pokaz sztuki masowej Obrazy z wielkiej rewolucji francuskiej. Rozwiązanie USP kończy pracę partyjną Tollera.\n1923 – 3 maja odbywa się premiera Zemsty wykpionego kochanka na scenie Altes Theater w Lipsku w reż. Alwina Kronachera ()około 50 przedstawień); do 1932 r. powstaje 38 inscenizacji w 13 krajach. Powstaje komedia Der entfesselte Wotan (Wotan wyzwolony).\n1924 – 17 stycznia w Dreźnie odbywa się premiera Der deutsche Hinkemann (Hinkemann) w reż. Paula Wiecke (jedno przedstawienie). Spektakl wywołuje wrogie reakcje nacjonalistycznej prawicy. 10 lutego szturmem budynku próbują zapobiec rozpoczęciu zamkniętego przedstawienia w Raimund-Theater w Wiedniu, zorganizowanego dla Socjaldemokratische Kunststelle (jedno przedstawienie). W kwietniu trwa seria skandali teatralnych – w saksońskim Delizsch (jedno przedstawienie), w berlińskim Residenz-Theater, gdzie główną rolę gra Heinrich George (około 60 spektakli). Złożenie do druku tomu Das Schwalbenbuch (Księga jaskółek), najczęściej przekładanego w latach późniejszych dzieła Tollera, prowadzi do ostatniego, gwałtownego starcia z zarządem twierdzy Niederschönenfeld (tzw. wojna jaskółcza).\n15 lipca Toller zostaje wypuszczony z twierdzy. Natychmiast zostaje bezprawnie wydalony z „Wolnego Państwa” Bawarii i potajemnie odtransportowany na granicę z Turyngią. Spotyka go fala sympatii ze strony robotników i kręgów lewicowo-liberalnych. Osiedla się w Berlinie, ale w latach późniejszych nieustannie podróżuje z odczytami, przemówieniami i wykładami.\n18 lipca w Berlinie po raz pierwszy ogląda swoją sztukę na scenie (Hinkemann), publiczność gotuje mu owację. 3 sierpnia na święcie związkowym w Lipsku ogląda Przemienienie. 16 listopada w Teatrze Bolszoj w Moskwie odbywa się premiera Wotana Wyzwolonego w reż. K. P. Chochłowa.\n1925 – Pod koniec stycznia Toller jedzie do Pragi na premierę pierwszej niemieckojęzycznej inscenizacji Wotana Wyzwolonego w reż. Karla Demetza, na scenie Małej Deutsches Theater. W marcu ma miejsce przerwana z powodu choroby podróż do Palestyny. W grudniu angielski PEN-Club zaprosił Tollera do Londynu.\n1926 – 23 lutego w Die Tribüne w Berlinie ma miejsce pierwsza na terenie Niemiec premiera Wotana Wyzwolonego (reż. Jürgen Fehling).\n10 miesięcy Toller spędza w ZSRR. Przystępuje do grup Rewolucyjnych Pacyfistów skupionych wokół Ossietzky′ego i Tucholskiego. Nawiązuje bliskie stosunki z Niemiecką Ligą Praw Człowieka. Lato i jesień spędza we Francji.\n1927 – w styczniu Toller wygłasza serię odczytów i uczestniczy w swoich przedstawieniach w Austrii. W lutym bierze udział w brukselskim kongresie Ligi przeciwko Wyzyskowi Kolonialnemu. Poznaje tam i zawiera znajomość z indyjskim politykiem Jawaharlalem Nehru. W marcu odbywa autorskie tournee po Danii i Norwegii. Latem pracuje z Piscatorem nad Hoppla, wir leben (Hopla, żyjemy). 1 września w Kammerspielen w Hamburgu odbywa się premiera Hoppla, wir leben w reż. Hansa Lotza, 3 września premierą tej samej sztuki Piscator otwiera swój pierwszy teatr Theater am Nollendorfplatz w Berlinie; przedstawienie grane jest około 60 razy.\n1928 – na początku roku Toller z Hermanem Kestenem podróżuje po Włoszech i Afryce Północnej, we wrześniu odbywa tournee autorskie po Szwecji i Norwegii, w listopadzie, w Berlinie, bierze udział w zakładaniu Międzynarodowego Komitetu Przyjaciół ZSRR.\n1929 – 2 lutego w Lessing-Theater w Berlinie ma miejsce premiera komedii Bourgeois bleibt Bourgeois (Burżuj, zawsze będzie burżujem) w reż. Alexandra Granowskiego, napisanej przez zespół autorski Toller/Hasenclever/Kesten na podstawie sztuki Moliera (nie zachowała się). 24 lutego w Theater am Schliffbauerdamm w Berlinie Toller wygłasza wspomnienie o Kurcie Eisnerze w 10 rocznicę jego śmierci. Jest gościem na premierze Hopla, żyjemy, który to spektakl wyreżyserował Peter Godfrey w Gate Theatre w Londynie. Przedstawienie idzie 22 razy. W październiku i grudniu Toller wjeżdża na spotkania do USA i Meksyku, wygłasza 33 publiczne przemówienia.\n1930 – Toller i Thomas Mann goszczą w Warszawie na Kongresie PEN. 31 sierpnia premiera Feuer aus den Kesseln (Ogień z kotłów) w Schliffbauerdamm w Berlinie (reż. Hans Hinrich, scen. Caspar Neher). We wrześniu, na Kongresie Światowej Ligi na Rzecz Reformy Seksualnej w Wiedniu, Toller wygłasza referat zatytułowany Uwięzienie i seksualność. 4 grudnia przystępuje do Rezolucji Międzynarodowego Komitetu Obrony Związku Radzieckiego. Pod tytułem Narodowy socjalizm opublikowana zostaje polemika na temat „Kulturalnego bankructwa mieszczaństwa”, którą toczyli w berlińskim radiu Ernst Toller i Alfred Mühr. W Teatrze Narodowym w Mannheim odbywa się premiera Wunder im America (Cud w Ameryce), sztuki napisanej z Kestenem.\n1932 – na Kongresie PEN w Budapeszcie Toller – w dyskusji o faszyźmie – występuje przeciwko Marinettiemu.\n31 października w Raimund-Theater w Wiedniu ma miejsce premiera Die blinde Göttin (Ślepa boginii) w reż. Jürgena Fehlinga.\n1933 – Toller przebywa w Szwajcarii podczas gdy w Berlinie płonie Reichstag (27 lutego). Nazwisko Tollera znajduje się na sporządzonej przez Göbelsa liście wrogów narodu, a jego książki płoną na stosach. Po nieudanej próbie aresztowania skonfiskowane zostają dobra osobiste Tollera.\nPrzewodniczący międzynarodowego PEN-Clubu H. G. Wells zaprasza Tollera na kongres w Dubrowniku, gdzie ten wygłasza oskarżycielską mowę pod adresem potulnej wobec reżimu sekcji niemieckiej. Jego głośne wystąpienie wyznacza przyszły polityczny kierunek PEN, organizacja zwraca się przeciwko hitleryzmowi.\nLatem Toller odbywa cykl autorskich spotkań w Jugosławii. 23 sierpnia Toller zostaje pozbawiony niemieckiego obywatelstwa. We wrześniu przed komitetem Izby Gmin wygłasza mowę na temat podpalenia Reichstagu.\nAmsterdamskie wydawnictwo Querido wydaje autobiografię Tollera zatytułowaną Eine Jugend in Deutschland (Młodość w Niemczech). Z Eritzem Landshoffem właścicielem wydawnictwa Querido połączy Tollera przyjaźń.\nEmigrant Toller, jako urodzony w Szamocinie stara się o obywatelstwo polskie. Minister Spraw Zagranicznych Józef Beck nie zamierzał jednak zaryzykować pogorszenia stosunków z ambasadorem Niemiec Moltkem i sprawa obywatelstwa dla Tollera zawisa w próżni; zostaje załatwiona pomyślnie dopiero po śmierci Tollera.\n1934 – Toller poznaje osiemnastoletnią Christiane Grautoff protegowaną Reinhardta, swoją przyszłą żonę. Z Zurychu jedzie do Londynu; w tym samym czasie ukazują się trzy jego książki; pisze do gazet („Observer”, „Manchester Guardian”, „New Statesman”, „Time&amp”, „Tide”, „Spectator”), zakłada niemiecki PEN-Club na emigracji, z siedzibą w Londynie. Z przyjacielem literatem Hermannem Kestenem pracuje nad edycją listów z więzienia. Późnym latem jedzie do Leningradu na I Kongres Radzieckiego Związku Pisarzy, gdzie wygłasza referat Dzieło dramatopisarza.\n1935 – ukazują się Briefe aus dem Gefängnis (Listy z więzienia). Powstaje Nie wieder Friede (Mała Frida). W marcu ma miejsce nieudana próba uprowadzenia Tollera przez nazistowskiego agenta. 16 maja, w Londynie, Toller zawiera związek małżeński z Christiane Grautoff. W czerwcu w Paryżu, bierze udział w I Międzynarodowym Kongresie Pisarzy w Obronie Kultury.\n1936 – w lutym usiłuje z przyjaciółmi założyć Komitet na Rzecz utworzenia Niemieckiego Frontu Narodowego, co na skutek oporu SPD na Emigracji w Pradze skończyło się niepowodzeniem. W marcu i kwietniu podróżuje z Christiane przez Półwysep Iberyjski.\n11 czerwca w londyńskim Gate Theatre odbywa się premiera komedii pacyfistycznej Nigdy więcej pokoju! (No more peace!) w reż. Normana Marshalla, z Christiane w głównej roli kobiecej. 19 czerwca Toller wygłasza mowę inauguracyjną pt. Das Wort (Słowo) na londyńskim Kongresie PEN-Clubu. Od października do lutego 1937 r. podróżuje po USA i Kanadzie i odbywa około 50 wystąpień. Rozpoczyna współpracę z Metro-Goldwyn-Mayer w charakterze scenarzysty.\n1937 – w kalifornijskiej Santa Monica pracuje nad scenariuszami. Kończy scenariusz Lola Montez, kończy pracę nad Hangman Also Die jednak ilość interwencji cenzorskich jakie uwzględniono w scenariuszu sprawia, że Toller nie poczuwa się do jego autorstwa. Odbywa pięciotygodniową podróż po Meksyku. Przechodzi ciężki kryzys psychiczny o charakterze maniakalno-depresyjnym.\n1938 – w lutym wraca do Nowego Jorku i prawdopodobnie od tego czasu jest pod stałą opieką psychiatryczną. Jego choroba i niestałość Christiane stają się powodem rozpadu małżeństwa. Pisze Nie wieder Friede i rozpoczyna tragedię martyrologiczną Pastor Hall. Przemawia na paryskim Kongresie PEN. Pod koniec lipca i w sierpniu przebywa w Hiszpanii, w Barcelonie i na froncie katalońskim, gdzie przemawia do członków Brygad Międzynarodowych. Odbywa lot do oblężonego Madrytu i 26 sierpnia, za pośrednictwem Radia Madryt, wygłasza do prezydenta Roosevelta apel o pomoc głodującemu narodowi hiszpańskiemu. Od września do grudnia Toller pochłonięty jest organizacją ogólnoświatowej akcji pomocy dla głodującej Hiszpanii, niezmordowanie promuje swój projekt humanitarny, pomocy dla Hiszpanii. Przemawia przed rządami i kościołami we Francji, Anglii, krajach skandynawskich i USA.\n1939 – cierpi na bezsenność, przy znacznym osłabieniu sił intelektualnych pracuje nad ukończeniem Pastora Halla – sztuki, której kanwą była antyhitlerowska działalność protestanckiego pastora Martina Niemölera. Pod koniec marca generał Franco odnosi sukces militarny, akcja pomocy dla Hiszpanii ponosi porażkę. W Europie umacnia się faszyzm, do Tollera dociera wiadomość, że jego rodzeństwo znajduje się w obozie koncentracyjnym. W maju, podczas Kongresu PEN w Nowym Jorku Toller po raz ostatni przestrzega i apeluje do demokracji międzynarodowej o zdecydowaną reakcję na panoszący się faszyzm. Po przemówieniu podejmowany jest, wraz z innymi pisarzami, przez prezydenta Roosevelta w Białym Domu.\n22 maja w Nowym Jorku Toller wiesza się w pokoju hotelu Myflower przy Central Park.\n27 maja w Cambell Funeral Chapel przy Broadway′u na Manhattanie odbywają się uroczystości pogrzebowe z udziałem niemal 500 gości; mowy wygłaszają noblista Sinclar Lewis, ostatni prezydent Republiki Hiszpańskiej dr Juan Negrin i Oskar Maria Graf, Klaus Mann odczytuje list swojego ojca Thomasa Manna. Uroczystości pogrzebowe odbywają się także w Hollywood i w Londynie.\n28 maja w krematorium Ferncliff w Ardsley w Nowym Jorku odbywa się spopielenie zwłok. Nikt nie zgłasza się po odbiór urny z prochami Ernsta Tollera, po paru latach odkrywa ten fakt kuzynka Tollera i dzięki jej staraniom, na cmentarzu Nowym Jorku pojawia się tablica pamiątkowa.\nGóra Ernst Toller Dalej