Lato według Tradycyjnej Medycyny Chińskiej - Zwierciadlo.pl\nNa Początku Lata wzmacnia się energia yang – wydłuża się dzień, jest coraz jaśniej – a energia yin maleje. Mamy wtedy więcej wigoru, wszystko rośnie i kwitnie, zmierzając w kierunku szczytu swoich możliwości. (Fot. iStock)\nJak czerpać z lata, żeby się nie wyczerpać, mówi specjalista w zakresie Tradycyjnej Medycyny Chińskiej Rafał Becker.\nSezon letni zaczęliśmy od przestawienia zegarów. Dłuższe dni sprzyjają większej aktywności, a ciepłe wieczory – spotkaniom towarzyskim. Chodzimy później spać i spędzamy więcej czasu na słońcu. Czy tego właśnie potrzebujemy o tej porze roku?\nTak, latem potrzebujemy więcej słońca, wody i zmiany otoczenia. Jesteśmy bardziej ciekawi świata i otwarci na innych, dlatego warto w tym czasie skorzystać z urlopu, aby odbić się od codzienności, co będzie w tym roku szczególnie ważne w związku z sytuacją na Ukrainie.\nW Tradycyjnej Medycynie Chińskiej wiosnę reprezentuje element drzewa. A jaki symbolizuje lato?\nLato to najgorętszy okres w całym roku, dlatego związane jest z elementem ognia. Ogień reprezentuje ciepło: zarówno to na zewnątrz, jak i wewnętrzne – to, co w nas najlepsze, czyli miłość, współczucie i radość z tego, że żyjemy.\nOgień jest też energią czegoś nowego, pobudza do działania.\nSymbolizuje też pełnię możliwości. W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej ogień jest elementem yang, czyli wyraża aspekt naszej aktywności. Z fizjologicznego punktu widzenia powinniśmy być wtedy pełni życia i pozytywnych emocji. Ruszać do działania.\nMiłość, współczucie, nowe doznania. Lato ma chyba związek z naszym sercem?\nTak, według medycyny chińskiej Serce jest siedzibą miłości i umysłu. Związane z energią yang kontroluje wszystkie emocje, co ma szczególne znaczenie latem, ponieważ ilość spotkań i wyjazdów sprawia, że nasze uczucia są zazwyczaj bardziej intensywne niż w pozostałych porach roku.\nOgień trudno utrzymać w równowadze. Jak uniknąć pożaru?\nWażne, aby w tym czasie dbać o zachowanie dobrego nastroju, regulować emocje i unikać tych zbyt intensywnych, inaczej możemy trwać w jakiejś emocji za długo lub stracić nad nią kontrolę. W medycynie chińskiej każda emocja jest z założenia czymś naturalnym i powinna być adekwatna do sytuacji, a to, co jest w nadmiarze, jest patologiczne. Takie nadmierne pobudzenie wraz z wysokimi temperaturami może rozregulować nam układ nerwowy i zamiast czuć naturalną radość, która ładuje nasze akumulatory na następne pory roku, będziemy wyczerpani i odbije się to na organizmie w okresie jesienno-zimowym.\nTradycyjna Medycyna Chińska nazywa serce Wewnętrznym Cesarzem, czyli organem zarządzającym myśleniem, snem i emocjami.\nZ jednej strony jest to organ zarządzający, bo dla Chińczyków serce to shen, czyli niewidzialny element ognia, energia witalna, która zawarta jest w każdej materialnej cząstce. Z drugiej strony shen można przetłumaczyć też jako umysł lub ducha, czyli coś, czego nie widzimy, ale jest kluczowe dla naszego jestestwa. Dlatego latem powinniśmy zwracać uwagę zarówno na nasz układ krążenia, jak i układ nerwowy, bo oba są szczególnie narażone na patologię w okresie nasilonego gorąca. Wysokie temperatury mogą rozdrażnić nawet najspokojniejszą osobę. Z kolei problemy z krążeniem odczują osoby z chorobą wieńcową, u których naczynia krwionośne są zablokowane z powodu nadmiernej gęstości krwi. Latem krążenie powinno być generalnie lepsze, bo naczynia krwionośne rozkurczają się pod wpływem temperatury. Widoczne na powierzchni skóry żyły to też dobry znak – organizm pozbywa się wtedy nadmiaru gorąca.\nPolskie kalendarzowe lato obejmuje czerwiec, lipiec i sierpień. A jak to wygląda w chińskim systemie 24 sezonów słonecznych?\nSystem 24 sezonów słonecznych tak jak u nas obejmuje 4 pory roku, ale każda z nich podzielona jest na 6 dwutygodniowych sezonów. System ten łączy w sobie wiedzę o pogodzie i klimacie, aktywnościach z dziedziny rolnictwa, zwyczajach ludowych i profilaktyce zdrowia. Pierwszy sezon lata zaczyna się już 5 lub 6 maja i jest to Początek Lata, czyli dla Chińczyków jego przedsionek. Energetycznie zaczyna się coś zmieniać, ale na zewnątrz jeszcze tego nie widać. W tym czasie stopniowo wzmacnia się energia yang – wydłuża się dzień, jest coraz jaśniej – a energia yin maleje. Mamy wtedy więcej wigoru, wszystko rośnie i kwitnie, zmierzając w kierunku szczytu swoich możliwości. Powinniśmy czuć się coraz lepiej. Nasz układ odpornościowy jest w najlepszej kondycji, dlatego latem rzadko chorujemy. Mamy coraz większą chęć do działania i przeżywania. W tym czasie powinniśmy spożywać jak najwięcej pokarmów o naturze wychładzającej i pić więcej wody z cytryną, zielonej herbaty lub wody z miętą. Dieta powinna być lekkostrawna. Maj to czas truskawek, więc zaczynamy powoli wprowadzać te owoce do diety.\nDrugi sezon – Mniejsza Pełność Ziaren – zaczyna się między 20 a 22 maja. W związku ze wzrostem gorąca i wilgoci pojawia się więcej bakterii i wtedy też mogą nam dokuczać problemy żołądkowo-jelitowe. Warto w tym czasie jeść lekkostrawne zupy oraz warzywa i owoce. Im goręcej, tym bardziej dbamy o nawodnienie. Chińczycy w tym czasie polecają ciepłą herbatę z kwiatów chryzantemy, która przyjemnie schładza ciało. Uważajmy też na nadmierne pocenie, bo tracimy wtedy cenne płyny fizjologiczne, co bardzo osłabia organizm. Unikajmy przeciągów i klimatyzacji.\nTrzeci sezon zaś przypada na 5–6 czerwca i nazywa się Ziarna w Kłosach. Im goręcej, tym więcej wody paruje ze zbiorników wodnych, powodując intensywne opady deszczu. Parne powietrze wzmaga zmęczenie. Od tego sezonu ludzie coraz częściej tracą siły witalne, mają coraz większą słabość w kończynach, a ich nastrój zamiast się poprawiać, może się obniżać. Warto wtedy pamiętać o drzemkach, które mogą być świetnym antidotum.\nChodzi o to, żeby nie przeciążać organizmu w najgorętszym momencie dnia?\nJeśli za bardzo wystawiamy się na słońce, to krew się zagęszcza i może dojść do zakrzepów lub ataków serca. Gorąco zużywa naszą energię oraz płyny fizjologiczne, więc jego nadmiar bywa niebezpieczny dla zdrowia. Podczas drzemki mózg odłącza pewne funkcje i ciało może zregenerować aspekt krwi – w trakcie snu łatwiej odbudowuje się ona w naszym organizmie. Krótka drzemka będzie też dobra dla oczu, ponieważ nadmiar światła może działać drażniąco na układ nerwowy.\nNa co jeszcze powinniśmy zwracać uwagę w trzecim sezonie lata?\nNa pewno dobrze jest częściej brać prysznice, ale w miarę ciepłe, bo ciepła woda lepiej zmywa pot i otwiera pory skóry działające jak mikrookienka, przez które pozbywamy się nadmiernego gorąca. Warto też często zmieniać ubrania, żeby były świeże i nie przyklejały się do ciała.\nOd trzeciego sezonu należy dbać o regularne uzupełnianie płynów. W tym czasie możemy zauważyć, że mamy słabszy apetyt, ponieważ ciało nie potrzebuje tyle energii, ile zimą, więc posiłki powinny być lekkostrawne, ale poprawiające trawienie. Pomogą w tym aromatyczne przyprawy, takie jak majeranek czy estragon, które delikatnie pobudzają apetyt. Jeśli chodzi o zboża, warto jeść więcej pszenicy, ryżu oraz jęczmienia, które mają właściwości nawilżające. Chińczycy zaczynają pić kompoty śliwkowe, bo ich kwaśny smak wspiera regenerację i produkcję płynów fizjologicznych. Ponieważ w Polsce wtedy nie ma jeszcze śliwek, można pić wodę z cytryną lub innymi lekko kwaśnymi owocami.\nKoniec czerwca to już eksplozja kolorów i smaków, a także pierwsze urlopy.\nNa ten czas przypada kolejny sezon, zwany Letnim Przesileniem. Zaczyna się 21–22 czerwca i zwiastuje maksimum naszej energii yang. Pogoda jest wtedy najprzyjemniejsza, bo nie ma jeszcze upałów. Chińczycy zachęcają, aby korzystać z wszelkich możliwych aktywności, ale uważać na kąpiele w zbyt zimnej wodzie i klimatyzację – duże różnice temperatur mogą wywołać szok termiczny. Unikajmy surowych i zimnych pokarmów, na przykład surówek w dużej ilości.\nOd tego sezonu warto również zwrócić uwagę na aspekt umysłu. Według Chińczyków zarówno serce, jak i umysł są elementem yang, a niewidzialne yang to nic innego jak energia aktywności, dzięki której żyjemy. Ta energia, sprzężona z energią natury, zaczyna wzrastać już od wiosny; latem osiąga maksimum. Można powiedzieć, że dochodzi do najwyższego punktu, czyli do głowy. Z perspektywy medycyny zachodniej mózg jest w tym czasie najlepiej ukrwiony. Obfitość energii yang sprawia, że jest to doskonały czas na odpoczynek i wyjazdy.\nA na zaczynanie nowych projektów i kreatywne pomysły?\nTak, jak najbardziej. To najlepszy czas dla wszystkiego, co związane z aktywnością psychiczną. Ale musimy uważać też na przeciwne stany umysłu, takie jak melancholia czy strach. W medycynie chińskiej radość opisuje się jako ruch ognia lub światła, które, podobnie jak światło słońca, obejmuje wszystkich i wprawia w dobry nastrój. Natomiast energia związana z emocją strachu ma dokładnie przeciwny kierunek – następuje stagnacja i trwamy w bezruchu. Dlatego latem tak ważne jest, żeby nie zamierać, tylko żyć w pełni.\nPrzed nami jeszcze lipiec i sierpień. Jakie wskazówki mają Chińczycy na kolejne miesiące?\nWedług systemu 24 sezonów słonecznych 8–10 sierpnia zaczyna się pierwszy sezon jesienny. Noce są już chłodniejsze i odnotowujemy coraz większe różnice temperatur. Dlatego Chińczycy wyróżniają jeszcze letni okres Mniejszego i Większego Gorąca. Ten pierwszy zaczyna się 7–8 lipca. W tym czasie powinniśmy wprowadzić do diety proso, na przykład kaszę jaglaną, bo wilgoć w powietrzu spowodowana opadami może zalegać również w naszym organizmie. Z kolei w okresie tak zwanego Większego Gorąca, który przypada na 23–24 lipca, większym problemem jest wysuszenie, dlatego jemy wtedy więcej ryżu i pszenicy, które będą nas nawilżać.\nW najgorętszym okresie powinniśmy zachować szczególną równowagę pomiędzy pracą i odpoczynkiem i zapewniać sobie odpowiednią porcję snu. Unikajmy aktywności w plenerze w godzinach największego nasłonecznienia. Menu powinno być nadal lekkostrawne i aromatyczne – możemy wprowadzić do niego kleiki, które mają działanie nawilżające, a także zupę z rozgotowanej fasoli mung, która wyciąga gorąco i nadmierną wilgoć. Zwracajmy uwagę na regularność posiłków, bo nadmierne gorąco będzie utrudniać pracę układu trawiennego. Możemy teraz jeść surówki i pić więcej soków owocowych.\nA jak radzić sobie z gorącem w betonowej dżungli miast, na przykład gdy zasłabniemy?\nJeśli poczujemy się słabo, najlepiej przysiąść, wypić coś wychładzającego i głęboko pooddychać. Kiedy ochłoniemy, poszukajmy najbliższego parku, usiądźmy na ławce i popatrzmy na trawę lub liście – kolor zielony pomoże umysłowi wrócić do równowagi. Po powrocie do domu warto zjeść coś aromatycznego z dodatkiem ziół, które delikatnie poprawią trawienie i wprowadzą w naturalną cyrkulację energię witalną.\nLato to najjaśniejszy sezon w roku. Czy możemy pozwolić sobie na coraz częściej odradzane kąpiele słoneczne?\nChińczycy mówią, żeby jak najczęściej wychodzić na słońce i czerpać z jego dobroczynnych właściwości, bo to jest witamina D w czystej postaci, ale uważajmy na porę największego natężenia słońca, czyli od godziny 12 do 15. Wtedy powinniśmy też unikać prac fizycznych na zewnątrz oraz intensywnych ćwiczeń. Latem nośmy też jak najwięcej ubrań w kolorze białym, bo biały odbija światło słoneczne i działa uspokajająco na umysł.\nLatem tracimy wiele płynów. Jak zadbać o nawodnienie?\nChińczycy zwracają uwagę na to, że pragnienie powinno być naturalne, a nie wymuszone. Mówi się, że każdy powinien pić dziennie przynajmniej 2 litry wody, ale według medycyny chińskiej nie chodzi tutaj o ilość. Pijemy wtedy, kiedy czujemy pragnienie. W bardzo gorących okresach Chińczycy wybierają lekko osoloną wodę, żeby zatrzymać nadmierne pocenie. Świetnie sprawdzą się też naturalne izotoniki, czyli woda z miodem, cytryną i solą lub woda kokosowa.\nOdpowiednie nawodnienie ma wpływ na ilość i jakość płynów fizjologicznych, które działają korzystnie zarówno na układ nerwowy, jak i odpornościowy. Przesuszenie organizmu wpłynie na gęstość krwi i mogą pojawić się problemy z krążeniem lub ciśnieniem. Oczywiście wszystkie płyny powinny mieć temperaturę pokojową.\nCzy to znaczy, że powinniśmy omijać lodówkę szerokim łukiem?\nTak, bo napoje z lodówki mogą rozregulować nasz układ trawienny. Zimno w naturalny sposób osłabia wytwarzanie soków trawiennych i zbytnio wychłodzony żołądek może zareagować biegunką. Jeżeli to jest raz czy dwa razy dziennie, organizm sobie poradzi, ale nieustanne zalewanie żołądka zimnymi napojami niesie ryzyko, że jesienią, kiedy powinniśmy jeść jak najwięcej witamin, nasz układ trawienny będzie miał problem z ich przyswajaniem.\nA jaki smak ma lato według medycyny chińskiej?\nKorzystnie działają smaki kwaśne, gorzkie i słone: kwaśny ułatwia wytwarzanie płynów fizjologicznych, gorzki ściąga nadmierne gorąco z organizmu, a słony ułatwia zatrzymywanie wody.\nTo dość zaskakujące połączenie smaków, bo lato kojarzy się głównie ze słodyczą owoców. Co w takim razie powinno znaleźć się na naszym wakacyjnym stole? Soczyste pomidory, młode ziemniaki z koperkiem, kompot z rabarbaru, czereśnie, jeżyny i poziomki?\nDodałbym jeszcze wychładzające produkty mleczne, tofu, owoce tropikalne, takie jak arbuzy czy cytrusy, sałatę, cukinię, bakłażana, pieczarki i kapustę pekińską, a z przypraw nasiona kminku, lubczyk, oregano, szczypiorek. I oczywiście wspomniany koperek, który poprawi trawienie i pobudzi apetyt.\nUnikajmy natomiast pikantnych przypraw, takich jak kardamon, cynamon czy chili, które wypala płyny tak bardzo potrzebne nam latem. Na Dalekim Wschodzie chili ma działanie napotne, ale w naszym klimacie jest to niepotrzebne i możemy zniszczyć sobie śluzówkę. Uważajmy również z lodami, bo sztucznie wzmagają pragnienie, a cukier dodatkowo osłabia trzustkę i jesienią możemy mieć problemy z trawieniem słodkich warzyw jak marchew.\nA gdzie najlepiej wypoczywać?\nTo bardzo indywidualna kwestia. Osoby mające problemy z układem krążenia albo nerwowym raczej nie będą szukać wakacji w tropikach, zaś te wychłodzone będą potrzebowały solidnej dawki energii i pojadą chętnie na południe Europy.\nRafał Becker, jedyna osoba w Polsce praktykująca system 24 chińskich sezonów słonecznych. Wiedzę zdobywał u swojego chińskiego mistrza Zhang Ming Lianga, który jest obecnie spadkobiercą tego systemu w Chinach i opracował system nauczania o 24 sezonach słonecznych. W zeszłym roku wiedza ta zyskała tytuł niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin.


Parafia Czernice Borowe II NIEDZIELA ZWYKŁA „B” 17.01.2021 – Parafia Czernice Borowe\n« Intencje Mszy Świętych 18.01.2021 – 24.01.2021\nŻyczenia Funkcjonariuszy Mazowieckiej Policji »\nII NIEDZIELA ZWYKŁA „B” 17.01.2021\nDzisiaj druga niedziela zwykła w roku liturgicznym. Każdy z nas jest dzieckiem Boga i jest powołany do pełnienia uczynków miłości w chrześcijańskim życiu. Eucharystyczna Ofiara, w której uczestniczymy przygotowuje nas do pełnienia woli Bożej w codziennym życiu, a przede wszystkim oczyszcza nasze intencje i pragnienia, które nie pochodzą z zamysłu Boga. Każdy człowiek w sakramencie chrztu świętego jest powołany przez Stwórcę do pełnienia Jego woli i głoszenia prawdy, która znalazła swe dopełnienie w Jezusie Chrystusie.\nRównież dzisiaj 17 stycznia jest obchodzony 24. Dzień Judaizmu w Kościele Katolickim w Polsce. Został on ustanowiony przez Konferencję Episkopatu Polski w 1997 roku, a organizowany jest w przeddzień Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Tegoroczne obchody noszą hasło: „Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście” (Pwt 30,15). Dziękujemy Panu Bogu za wspólną wiarę objawioną na kartach Starego Testamentu.\nJutro w Kościele w Polsce rozpoczniemy Tydzień Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan, , który w tym roku przeżywamy pod hasłem zaczerpniętym z Ewangelii wg Świętego Jana: „Trwajcie w mojej miłości, a przyniesiecie obfity owoc” (por. J 15,5–9).\nPrzed zbliżającym się świętem Matki Bożej Gromnicznej w zakrystii można nabyć woskowe świece gromnice razem z okapnikiem.\nPoniedziałek (18 stycznia) – Nowe Czernice od strony Chojnowa, godz.9:30.\nWtorek (19 stycznia) – Żebry, godz. 9:30.\nŚroda (20 stycznia) – Czernice Borowe: Placówka Opiekuńczo – Wychowawcza, ul. Krótka, ul. Chełchowskiego (początek), godz. 15:00.\nCzwartek (21 stycznia) – Chojnowo Wieś, godz. 9:30.\nPiątek (22 stycznia) – Chojnowo Osiedle, godz. 9:30.\nSobota (23 stycznia) – Chojnowo Nowa Ulica, godz. 9:30.\nPoniedziałek (25 stycznia) – Chojnowo Kolonia i Chojnówka, godz. 9:30.\nPrzypominam, że w tym roku kolęda w naszej parafii ma charakter „na zaproszenie”. Proszę o pojazdy z miejscowości, gdzie będzie zaplanowana kolęda. Serdecznie dziękuję za wspólną modlitwę, życzliwość i okazywaną pomoc oraz za ofiary materialne składane na cele parafialne, na rzecz cmentarza parafialnego oraz na kolędę. Istnieje możliwość zaproszenia i umówienia spotkania kolędowego poza wyznaczonym terminem.\nMsze Święte o godz. 8:30, 10:00, 12:00 (transmisja on-line) i 15:00 (transmisja on-line).\nDziękuję za ofiarę materialną na rzecz kościoła parafialnego, którą w ubiegłym tygodniu złożyli jubilaci p. Grzegorz i Marzena Urbańscy z okazji 35. rocznicy zawarcia sakramentu małżeństwa.\nNa prośbę Episkopatu Polski i Biskupa Płockiego niedziela za tydzień 24 stycznia br. w diecezji płockiej będzie obchodzona jako „Dzień solidarności z Chorwacją”. W ramach tego dnia podczas każdej Mszy Świętej we wszystkich parafiach będziemy modlić się za poszkodowanych oraz będzie możliwość złożenia ofiary materialnej do puszek. Dnia 29 grudnia 2020 r. Chorwację nawiedziło najsilniejsze od 140 lat trzęsienie ziemi, Jego epicentrum znajdowało się niedaleko stolicy kraju – Zagrzebia. Zginęło kilka osób, setki zostało rannych, a tysiące pozbawionych dachu nad głową. Straty materialne opiewają na miliony dolarów. Kilka dni później, 6 stycznia br., doszło w tym regionie do kolejnych wstrząsów. W obliczu tego wydarzenia Caritas Chorwacji zwróciła się do wszystkich ludzi dobrej woli z prośbą o pomoc.\nW czwartek 21 stycznia świętujemy Dzień Babci, a w piątek 22 stycznia – Dzień Dziadka. Pamiętajmy w tych dniach o naszych Drogich Babciach i Dziadkach, tych żyjących i tych, którzy już odeszli do Domu Ojca.\nProsimy w modlitwie o dar zdrowia i potrzebne łaski dla solenizantów i jubilatów nowego tygodnia. Pamiętamy o chorych, szczególnie przebywających w szpitalu, a naszych bliskich zmarłych powierzamy Bożemu miłosierdziu.\n17 stycznia (niedziela) – Święty Antoni, opat. Żył na przełomie III i IV wieku. Jeden z pierwszych pustelników w Egipcie, który do dziś znajduje wielu naśladowców w praktykowaniu ascetycznej doskonałości chrześcijańskiej.\n19 stycznia (wtorek) – Święty Józef Sebastian Pelczar (1842-1924). Biskup przemyski, który z wielką gorliwością i troską realizował program podniesienia wiedzy, wiary i ducha wśród wiernych i duchowieństwa swojej diecezji. Założyciel Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego.\n21 stycznia (czwartek) – Święta Agnieszka, dziewica i męczennica, która jako dwunastoletnia dziewczynka poniosła śmierć za wiarę w Chrystusa około 305 roku. Opiewana w hymnach i traktatach Świętego Ambrożego jako gotowa i dojrzała do męki oraz do zwycięstwa. Jest patronką dzieci, panien i ogrodników.\nJezus w Ewangelii zadaje dziś pytanie uczniom: „Czego szukacie?”. To pytanie jest skierowane także do każdego z nas, bo Bóg przyszedł do naszego życia jako małe dziecko i pozostał z nami w słowie Bożym i w Komunii Świętej. Niech Boże błogosławieństwo pomoże nam właściwie odpowiadać na pytanie Jezusa naszym codziennym życiem.


Gdy wzywa cię księżyc...: Rozdział XIX.\nSłyszała, jak niebezpieczne, lamparcie pazury wbijają się w gałąź. Podświadomie wiedziała, że zwierzak chce na nią skoczyć i zaatakować. Jak zadziała jej instynkt? Czy uskoczy przed rozszarpaniem skóry, albo co gorsza, na przykład wydrapaniem oczu? Przecież nie działa do końca tak, jak każdy inny wilkołak. Jest... Inna. Wszystkie te przemyślenia trwały mniej niż sekundę. Znacznie mniej, niż sekundę. Dopiero po chwili dobiegł do niej cichy szelest liści. Dokładnie w chwili, gdy zmienny powinien na nią skoczyć, na polankę ktoś wyszedł. Człowiek. A raczej nie do końca. Megan zdała sobie sprawę, że przez tą krótką chwilę wstrzymywała oddech. Zwróciła spojrzenie na stojącego Nicka, łapiąc jeszcze zdumione spojrzenie lamparta.\n- Zmień się i ubierz, przyniosłem twoje rzeczy. Ja z nią zostanę. Mogłabyś załatwić jakieś ubranie? - spytał rzeczowo chłopak, chociaż ton miał jakby nieosobowy. Nie patrzył na nią. Wpatrywał się w lamparta kurczowo uczepionego grubej gałęzi.\nKiwnęła głową, ostatecznie wydając z siebie potwierdzający pomruk, by nie musiał spuszczać wzroku z nowego zmiennokształtnego. Najpierw pognała do leśniczówki, wyciągając przy tym długie łapy tak, jak tylko mogła. Czuła dreszczyk emocji. Spotkaliśmy drugiego zmiennokształtnego! Nicholas nie jest już sam! Ale... Czy nie powinnam się właśnie tym martwić? Przecież... Jej rozmyślania skończyły się tym, że wpadła na drewniane drzwi domku. Pokręciła wielkim łbem, a jej przeszkoda natychmiast stanęła otworem. Dorian przyglądał się jej zdziwiony i nieco zaniepokojony. W sumie wcale się mu nie dziwiła, bo przecież chyba mało który wilk przybiega nagle z lasu i wpada na drzwi. A może nie była jedyna? Och, nadzieja matką głupich...\n- Co jest, Meg? Coś się stało? - zapytał zniecierpliwiony czarnowłosy.\nWparowała przez drzwi, rozpychając się w framudze. Nie miała czasu na wyjaśnienia! Wbiegła do pokoju, gdzie normalnie znajdowały się jej zapasowe ubrania. Pomagając sobie nosem, zębami oraz łapami otworzyła szafkę. Chwyciła w szczękę koszulkę z jakimiś dresowymi spodniami. Wybiegając z pokoju, zauważyła pytające spojrzenie Setha. Z resztą wszyscy się w nią wpatrywali, włącznie z Michaelem. Ups. Wydając z gardła niewyraźny pomruk, spojrzała znacząco na Alfę. Na pewno nic nie zrozumieją z tego bełkotu, ale może jako tako wywnioskują coś ze spojrzenia. Nie zawiodła się, bo już po chwili usłyszała od marszczącego brwi chłopaka:\n- Mamy zostać? - rozpromieniona pokiwała ochoczo głową, po czym wybiegła pospiesznie na dwór.\nNiemalże cwałując między drzewami, chciała na nowo znaleźć się w tamtym miejscu. Tyle się ostatnio działo! I pomyśleć, że w życiu normalnego człowieka największe przeżycia to podwyżka czy tam awans, zdanie matury, albo randka z wymarzonym chłopakiem. Aczkolwiek nie mogła zaprzeczyć, że to ostatnie również wywoływało u niej masę emocji. Poczuła przyjemny dreszcz w okolicach kręgosłupa, gdy o tym myślała. Wbiegając na polanę musiała mocno wbić pazury w ziemię, by się zatrzymać. Nicholas najwidoczniej debatował z lamparcicą, dopóki się tutaj nie pojawiła. Kot zaraz syknął na jej widok i napiął, nieco już rozluźnione, mięśnie. Brunet, nie odwracając się plecami, podszedł do partnerki i odebrał od niej ubranie, muskając przy okazji pysk wilczycy. Nawet tak drobny gest wywołał u niej wiele radości.\n- Zmień się i do nas dołącz - rzucił łagodnie, na nowo podchodząc do zmiennej, która przycupnęła między nagimi gałęziami.\nPosłusznie odwróciła się i zniknęła z nosem przy ziemi. Bardzo łatwo było znaleźć jej swoje rzeczy, które leżały w sumie zaraz przy polance, na której Nick pełnił rolę dyplomaty. Zmieniła się i ubrała błyskawicznie. To wszystko było takie niecodzienne! Płaszczyk postanowiła jednak zostawić nowej zmiennej - wilkołak nie może zamarznąć, ale zmiennokształtny to już nieco inna bajka. Lampart, chociaż nadal było czuć jego strach, pot i niezdecydowanie, chyba zaczął się przełamywać. Widząc wchodzącą na polanę szatynkę wydał z siebie zdziwiony, bliżej nieokreślony odgłos. Podeszła do Nicholasa, uśmiechając się przy tym do nowej krzepiąco. Chłopak zerknął szybko na partnerkę, by zaraz powrócić do "licytowania się" z wielką kocicą. Spojrzał na nią raczej bezosobowo, ale wargi uniósł w delikatnym uśmiechu.\n- To co? Schodzisz i się zmieniasz, czy zostajesz na drzewie? - w odpowiedzi lamparcica zwlokła się ostrożnie z drzewa. Chyba nie miała jednak wyjścia. Megan zwróciła się do bruneta.\n- Słuchaj, chyba będzie lepiej, jeśli odejdziesz dalej?\n- Co? Ale dlaczego? Przecież nie zostawię cię samej. - chłopak zmarszczył brwi. Odpowiedziała mu pięknym, uradowanym uśmiechem. Troszczył się o nią - i weź tu takiego nie kochaj.\n- Dam sobie radę. A jakbyś nie zauważył, po przemianach zazwyczaj jest się nagim. Wiesz, ona chyba nie czułaby się zbyt komfortowo...\n- No tak - mruknął. - Niech będzie, ale uważaj na siebie. Będę tuż obok i podam instrukcję, jeżeli będzie trzeba. - pocałował ją szybko w czoło, po czym niezwłocznie się oddalił. Przynajmniej wiedział, czego jej trzeba. Odwróciła się szybko, chociaż ostrożnie do nieznajomej.\n- Ok, jesteśmy same. Nie wiem jak u was, ale u mnie działa to w ten sposób, że muszę się rozluźnić, wyciszyć i chcieć być człowiekiem. I w to uwierzyć - dodała szybko, przypominając sobie swoją pierwszą przemianę. - Za pierwszym razem nie musi ci się udać, to nic takiego. Nie denerwuj się, mamy czas.\nZmiennokształtna postanowiła jej chyba posłuchać, gdyż przymknęła powieki, próbując się rozluźnić. Cały czas jednak nasłuchiwała. Po dłuższej chwili zamiast lamparta, przed szatynką klęczała chuda, krótkowłosa blondynka. Meg rozszerzyła oczy ze zdziwieniem. Earl?! Może nie znała jej dobrze, ale rozpoznać jeszcze potrafiła. Szybko zarzuciła płaszczyk na ramiona dziewczyny i podała ubranie. może nie było to zbyt rozsądne, bo niebiesko-zielone oczy odprowadzały ją ostrożnie, a ściągnięta twarz nie wyrażała większych emocji. Odwróciła się tyłem, by blondynka mogła się ubrać. W sumie nie powinna tego robić, ale nie widziała innego wyjścia. Ona również nie chciałaby być oglądana nago. Usłyszała za sobą ciche kroki, więc zwróciła się do zmiennej przodem.\n- Jesteś Megan, tak? I chyba wiesz o co w tym wszystkim chodzi. Więc może, kurwa, mi to ktoś wytłumaczy?! - początek wypowiedzi rozpoczął się całkiem spokojnie, by zakończyć drżeniem ze zdenerwowania.\n- Tak... Nicholas powie ci więcej - mruknęła, a zaraz potem na polance pojawił się Nick. Przyjrzała się uważnie "nowej".\nJej jasne, sięgające połowy szyi włosy były roztrzepane i tworzyły jakby krzywą aureolę nad jej głową. Chociaż starała się panować nad łamaniem się głosu i drżeniem ciała, nie wychodziło jej to do końca. No cóż, przecież nie miała do czynienia z ludźmi, to na pewno bardziej w tym przeszkadzało. Zielono-niebieskie oczy wyrażały zarówno strach, jak i niepewność. Szok i logikę. Kryło się w nich wiele, często, mieszanych uczuć. Dziewczyna była o kilka centymetrów wyższa od Megan i znacznie chudsza - chociaż i szatynka nie należała z pewnością do grubych, ostatnio dawał się jej również we znaki wilkołaczy metabolizm. Jasne usta dziewczyny były ściągnięte w prostą linię. Miała wrażenie, jakby blondynka była już na granicy płaczu, który nieubłaganie wciskał się jej do oczu.\n- Otóż... Jak się nazywasz?\n- Earl. - skrzywiła się zniecierpliwiona blondynka.\n- Taak. Earl. Od teraz jesteś zmiennokształtną.\n- Ee... A to znaczy?\n- Możesz się zmieniać w lamparta. Albo, kto wie i inne zwierzęta. Chociaż przeszłaś przemianę dosyć późno, więc poddałbym to wątpliwościom. Ale o tym później. Jak chyba zdążyłaś zauważyć, twoja przemiana to lampart. Ja zmieniam się w psa dingo. A Megan to wilkołak - chyba nie muszę tego tłumaczyć. To...\n- Taki wielki, zmutowany wilk - wtrąciła szatynka, uśmiechając się przy tym krzepiąco.\n- Tak, mniej więcej. No i... Witaj w nowym wcieleniu. - brunet wzruszył lekko ramionami, spoglądając na blondynkę wyczekująco. Po dłuższym czasie Earl postanowiła się odezwać.\n- Ale... Skąd się to do diabła wzięło?! - syknęła cicho i nie wiadomo czy do kogoś, czy do samej siebie.\n- To geny. W twojej krwi musiała płynąć choć kropla posoki zmiennokształtnych. Ale jak przypuszczam, jest tych genów znacznie więcej - w końcu musiały się jakoś wybić... - Megan czuła, że chłopak bardzo powstrzymywał się przed mamrotaniem.\n- Dziwne to wszystko... Chociaż... - dalszą część swojej wypowiedzi szeptała niedosłyszalnie dla ludzkiego ucha. - W sumie... W końcu nie jestem ich...\n- Och, Earl - wtrąciła się szatynka.\n- Widzisz... Wśród wilkołaków i wszelkich psowatych bardzo trudno o coś takiego, jak dyskrecja. Lepiej, żebyś to wiedziała - stwierdziła z bladym uśmiechem.\n- O. Ee... Fajnie wiedzieć. A tak w ogóle to nie zimno ci? - blondynka zmierzyła wzrokiem jej cienki sweterek i dżinsowe rurki, sama jeszcze szczelniej okrywając się podarowanym płaszczykiem.\n- Nie. Znaczy może trochę, ale mi nic szczególnego nie powinno się stać. Widzisz... Wilki nie zamarzają.\n- Aha... - bąknęła Earl, spuszczając wzrok na swoje pożyczone, stare tenisówki. Nastała chwila ciszy, po czym, jak można się było tego spodziewać, popłynęła seria pytań, na które cierpliwie odpowiadał Nick. - Ej, a musimy się zmieniać jakoś... Regularnie?\n- Z tego co słyszałem, raczej nie, ale pewnie będziesz czuła taką wewnętrzną potrzebę. Ja nigdy nie miałem tak, by zbyt długo się nie zmieniać.\n- Aha. A od kiedy jesteś... Zmiennokształtnym?\n- Od urodzenia potrafię się zmieniać. Lepiej takt o nazywać, bo zmiennym jesteś od zawsze.\n- Czemu ja tak nie potrafiłam?\n- Tak jak mówiłem, masz rozcieńczoną krew.\n- A twoi rodzice potrafią się zmieniać?\n- Przykro mi... To jak dorastałeś?\n- To raczej nie powinno cię interesować.\nTak mniej więcej przebiegała cała ta rozmowa. Earl okazała się bardzo silną i całkiem zabawną osóbką, oczywiście gdy już trochę się rozluźniła. Podziękowała za pożyczenie ubrania oraz obiecała je zwrócić. Już na drugi dzień miała rozpocząć treningi z Nickiem. Chłopak był wyraźnie podekscytowany poznaniem drugiego zmiennokształtnego i wcale mu się nie dziwiła. Niestety jego samotnicza natura pozostała niezmienna - nie lubił kontaktów z innymi stworzeniami i tyle. Chyba jednak nic tego nie zmieni. No, ale ważne, że lubi mnie, stwierdziła bezczelnie w myślach. Pożegnali się, gdyż brunet stwierdził, że nieco się to wszystko zmieniło. Rozumiała go doskonale. Poza tym i tak musiała zdać raport sforze.\nIdąc przez las, usłyszała ciche uderzenia łap o ziemię i szmer ściółki. Było to zapewne jakieś zwierze, ale z racji, że i tak zbliżało się w jej kierunku, postanowiła poczekać, by je zobaczyć - cóż, ludzka ciekawość. Chwilę potem na dróżkę wyszedł wielki, rudy basior. Zwrócił w jej kierunku łeb, obdarzając jak zwykle chłodnym, pochmurnym spojrzeniem, po czym ruszył niespiesznie przed siebie. Michael. Dopiero po kilku sekundach od zniknięcia wilka, zdała sobie sprawę, że stoi w miejscu. Pospiesznie ruszyła w kierunku leśniczówki. Wiedziała dobrze, że Michael ją przeraża, chociaż nie chciała się do tego tak naprawdę przyznać. Było w nim coś... Przerażającego. Gdy doszła do drewnianej chatki, od razu zaczęła opowiadać o ostatnich zdarzeniach.\n- Niedziela - mruknęła sama do siebie, gdy już odzyskała świadomość. Przeciągnęła się leniwie na łóżku.\nDzisiejszego dnia jakoś nic jej się nie stało. Powłócząc nogami skierowała się do łazienki, by zrobić poranne, podstawowe czynności. Po długim prysznicu wpatrywała się w swoje odbicie w lustrze. Raany, jakie mam worki pod oczami! Pociągnęła powiekę do dołu w bliżej nieokreślonej czynności, chociaż jeżeli miało to czemuś już służyć, to pewnie obejrzeniu zaczerwienienia wewnętrznej stronie powiek. Wczoraj jak zwykle się zaczytała, co zaowocowało dosyć późnym zakończeniem męczącego i ekscytującego dnia. Chwyciła jakieś ubranie, by już za chwilę pojawić się w kuchni z głośnym:\n- Głodna jestem...\n- Ty cały czas jesteś głodna! Dziecko kochane, a może ty masz tasiemca? - zlękła się Jenny, odwracając przerażona od lodówki.\n- Nie, no coś ty. Po prostu mam apetyt... - mruknęła pod nosem szatynka, siadając przy stole.\nPorozmawiały jeszcze trochę, nim przed Megan staną parujący talerz pełen jedzenia. Jak zwykle zaczęła łapczywie pochłaniać pokarm. Dopiero po chwili zauważyła dziwne spojrzenie siedzącej obok niej matki. Na pytanie "no co?" odparła jedynie "nie wiem, dziwna jesteś", po czym kobieta wstała od stołu i wzięła się za zmywanie. Takie słowa od własnej matki... No cóż, ale przecież nie była normalna. Byłą wilkołakiem i było jej z tym bardzo dobrze, naprawdę. Gdy odstawiła szklankę do zlewozmywaka, usłyszała kroki na przed domem, a zaraz potem zamykanie frontowych drzwi. Poczuła futro. I to psie. Zaciekawiona poszła w tamtym kierunku i aż pisnęła.\nW korytarzu stał jej ojciec z małym szczeniakiem na rękach. Od razu rozpoznała owo szczenie - był to wilczarz irlandzki. Taki, o którym zawsze marzyła. Największa rasa psa. Trochę wielkości... Wilkołaka. Uśmiechnęła się głupio na samo to porównanie. Sierść szczenięcia była nieco dłuższa i w różnych odcieniach szarości, miejscami nieco brązowawa. Wokół zgrabnej szyi pieska zawiązana była różowa, jasna kokarda. Ciemne oczy skierowały się na nią. Widać było w nich senność, ale i ogromną żywiołowość. Długi ogonek zaczął chodzić równo na boki, a z małego pyszczka wydobył się piskliwy szczek.\n- No... Chyba już cię lubi - powiedział zadowolony z siebie mężczyzna, puszczając szczeniaka na ziemię.\n- To... On... Jest dla mnie? - wydukała, głaszcząc szczeniaka.\n- Tak, oczywiście. Tu masz rodowód. - położył na szafkę plik kartek.\n- Co... O! Ty już kupiłeś? - spytała wychodząca z kuchni Jenny.\n- A co miałem czekać? Miał być pies, to jest pies.\n- A właśnie... Do jakiej wielkości rośnie taki pies? - zwróciła się do córki. - Bo twój ojciec nie chciał się tym ze mną podzielić. - rzuciła mężczyźnie oskarżycielskie spojrzenie.\n- No... Kiedy ustanie na dwóch łapach, będzie większy od ciebie - mruknęła szatynka, przytulając do siebie - jak sprawdziła - suczkę. Ona jej już z pewnością nie odda!\n- Wy oszaleliście?! Takiego giganta w domu trzymać?! - zawołała zdziwiona kobieta.\n- Oj, no maamoo... Nie przesadzaj - rzuciła dziewczyna, bawiąc się z żywiołowym chartem.\n- Ja na was nie mam siły... Ale to ty się będziesz nim zajmować! - ofuknęła matka, po czym zniknęła w kuchni.\nOkazało się, iż szczeniaczek ma rodowodowe imię Brenda, jednak postanowiła je zmienić na nieco abstrakcyjne Vitra. No co? Ma się tą wyobraźnię. Zajmując się psiakiem, zapominała nawet na dłuższy czas o głodzie. Po kilku godzinach postanowiła wyruszyć do chłopaków, coby pochwalić się swym nowym pupilkiem. Wzięła kupioną przez ojca smycz i obrożę, po czym szybko wyszła z domu. Szczeniak oczywiście się ciągał, ale z pewnością przyda mu się trochę ruchu. W końcu to chart i to nie byle jaki, bo irlandzki - a wilczarez jednak trochę tego ruchu potrzebują, no wiadomo. Wkroczyła do leśniczówki bez pukania, razem z pieskiem na rękach i "bananem" na twarzy.\n- Hej! Muszę się wam pochwalić swoim nowym pupilkiem - zawołała zadowolona z siebie. Zaraz zleciała się sfora z wszelkimi uśmiechami i co tam jeszcze. Znali historię Deno, więc ich radość była tym większa.\n- O, Megan, widzę, że spuściłaś już Nicholasa ze smyczy - rzucił uszczypliwie Reid, który trzymał się dziwnie daleko od Vitry.\n- Nie, tak łatwo to on się mnie nie pozbędzie. - uśmiechnęła się krzywo. A właśnie, gdzie on jest? Zauważyła przemykającego do któregoś z pokoi Michaela. Na nowo spojrzała w kierunku mikrego blondyna. - A tak w ogóle to ty się boisz tej małej?\n- Niee, dlaczego?\n- Tak się z daleka trzymasz...\n- Bo nie lubię psów - fuknął dziwnie dumny z siebie Reid. Jednak już po chwili chłopak tarzał się ze szczenięciem po ziemi i krzyczał, by nie lizać go po twarzy.\n- Tak, nie lubisz psów - rzuciła rozbawiona szatynka.\nWszyscy entuzjastycznie przyjęli Vitrę, a i planowali bieganie z nią, gdy już trochę podrośnie. Wracając do domu zadzwoniła do Nicholasa. Chciała się z nim spotkać, lecz odpowiedział, że musi poćwiczyć trochę z Earl. Zapowiedział, że w najbliższych dniach nie będzie miał zbyt wiele czasu, ale postara się wpaść wieczorem. No nic, pozostała jej nadzieja. Megan czuła piekącą zazdrość i lekki smutek. W końcu zostawił ją dla innej dziewczyny! Nie, nie. Zaczynała sama sobie wymyślać głupoty. Byli sobie przeznaczeni i nic tego nie zmieni. Miała przynajmniej taką nadzieję. Tymczasem zgarnęła Vitrę na ręce, by szara suczka mogła wtulić się i usnąć w ramionach właścicielki.\nNo, nareszcie udało mi się wkleić ten rozdział. Mi osobiście niezbyt się podoba, no ale... Polecam zobaczyć sobie zdjęcie wilczarza irlandzkiego w google - historia tej rasy wprost mnie urzekła. ;) No, a także jest największy, a ja kocham wielkie zwierzaki jakoś szczególnie. Do końca maja będę miała problemy z dodawaniem rozdziałów, potem może jakoś się to wyrówna czy coś. Także przepraszam. Czuję się, jakbym Was krótko mówiąc "olewała"... Ale uwierzcie, że w prowadzeniu bloga tylko to się dla mnie liczy. Ach, no i świadomość własnych błędów, ale czytelnicy są pierwszorzędni, bo bez Was, nie byłoby tu nic. Pozdrawiam, przepraszam i dziękuję, że wiernie trwacie wraz ze mną przy tym blogu. (;\nAutor: Nightmare. o 08:29\nKajojciaxD 17 maja 2011 00:11\nNo więc, czekałam na tę notkę od dłuższego czasu.. I powiem Ci, że z jednej strony trochę się rozczarowałam, że nie było "jakieś bójki" z tym lampartem, ale akcja rozwija się zaskakująco.. Cały czas ciekawi mnie Michael.. Zobaczymy też co wyniknie z Earl..Nowy psiak tez mnie cieszy.. Czyli w skali od 1 do 10 masz u mnie 9,75:D:D Pozdrawiam i czekam na nexta..:P:)\nAnonimowy 17 maja 2011 13:13\nsprawdziłam w google. pies fantastyczny :D też uwielbiam takie basiory! tylko że moją miłością są dogi niemieckie.\nale dość o psach.\ndobra notka. zauważyłam gdzieniegdzie literówki, ale nie było ich wiele, także nie ma się czym przejmować.\nco do Earl - bardzo mnie ciekawi. czekam z niecierpliwością na to co wyniknie w związku z nią, bo coś na pewno się zdarzy.\nach. i teraz to czego brakowało mi w tej notce : sfory! są boscy, daj nam ich trochę więcej! :D\nAnonimowy 19 maja 2011 07:48\nAhh nareszcie! Czekałam na ten rozdział od dłuższego czasu. I się doczekałam!!\nAnonimowy 22 maja 2011 07:51\nTrafiłam na Twój blog niedawno i muszę przyznać, że akcja mnie wciągnęła. Czekam niecierpliwie na dalsze rozdziały i powodzenia w pisaniu.\nAnonimowy 23 maja 2011 07:15\nszkoda ze nie piszesz z w pierwszej osobie ale tak tez jest super....micheal moglby sie zakochac w early:)\nAnonimowy 23 maja 2011 07:59\nChodzi właśnie o to, że ja nie lubię pisać w pierwszej osobie, a i czytać tak średnio. W trzeciej jest... Moim zdaniem bardziej trafnie. Sama już nie wiem.\nRozdział pojawi się raczej późno, zapewne w kolejnym tygodniu dopiero... Muszę doprowadzić do końca bierzmowanie, a będę miała znacznie więcej czasu.\nPS. Imię "Earl" jest zawsze w tej samej formie, bez żadnych zmian. ;)\nAnonimowy 24 maja 2011 08:28\nFajny rozdział. A to Megan znała się z Earl? Bo nie kapuje. Czekam na nexta i życzę weny.\nPs.: U mnie nn na niezwyklosc-dnia-codziennego.blog.onet.pl\nNightmare. 24 maja 2011 12:58\nJuż tłumaczę: otóż Megan mieszka w małym miasteczku, gdzie również jest szkoła. A w takich miejscach każdy się z każdym zna (wiem coś o tym, bo właśnie mieszkam w takiej mieścinie, chociaż ja tam ludzi nie znam...), także znała ją, lecz tylko z widzenia. Dodatkowo Earl i bodajże... Stella? Już się sama pogubiłam. No mniejsza. Earl z jakąś koleżanką przerwały rozmowę Nicka i Meg w rozdziale, gdy była na spacerze w parku itd. Tamten był taki dosyć leniwy, liczny niestety nie pamiętam... ;)\nMeg 4 czerwca 2011 12:12\nPrzepraszam za zaległości w czytaniu, ale już zabieram się do nadrabiania. Muszę w końcu się dowiedzieć jak dalej potoczyła się akcja, bo ciekawość mnie zje. Wróciłam do pisania i założyłam nowego bloga: http://life-blood-love-pain.blogspot.com/\nAnonimowy 7 czerwca 2011 05:59\nPrzeczytalem cala Twoja opowiesc i jestem naprawde pod wrazeniem :) . Czekam na kolejne rozdzialy i mam nadzieje ze jak najszybciej beda:) z kazdym rozdzialem jest lepiej :)\nAnonimowy 10 czerwca 2011 17:01\nKiedy będzie coś więcej? Już nie mogę się doczekać :)\nnita_anita 11 czerwca 2011 00:04\ntrafiłam tutaj przypadkiem i szczerze mówiąc spodobało mi się :D czekam na następny rozdział :)\n_Flor_Azucena_ 12 czerwca 2011 14:16\nJak miło, że nie wiedziałam nic o rozdziale >.<\nI to już drugi raz.. ; /\nWeszłam by Ci powiedzieć, że u mnie nowy rozdział..\nJeśli nie chcesz być informowana, to powiedz ;)\nAnonimowy 14 czerwca 2011 05:33\nPrzepraszam Flor, ostatnio chyba zawiadamiałam na gg. Może mam zły numer?\nOstatnio cierpię na KOMPLETNY brak ochoty na pisanie tego opowiadania. Muszę się jednak zmobilizować i dodać w końcu ten rozdział, czuję się strasznie nie fair w stosunku do Was, a jeszcze przez ostatnich kilka dni nie miałam internetu. Postaram się coś dodać pod koniec tygodnia, no ale jak zwykle nic nie obiecuję.\nMożecie mnie zlinczować, pozdrawiam Nightmare.\n_Flor_Azucena_ 14 czerwca 2011 12:24\nTo może Ty podaj mi swój numer, to się do Ciebie odezwę?\nRozumiem Twoją sytuację, ostatnio była u mnie podobna..\nMeg 19 sierpnia 2011 00:39\nZostałaś przeze mnie nominowana do One Lovely Blog Award. Więcej informacji na moim blogu. Zapraszam do zabawy!\nwolff 23 grudnia 2011 05:45\nNo nie... Już chyba nie masz na co narzekać :) Rozdział świetny, nie mogę się doczekać biegania z Vitrą.


Dentysta celebrytów Kevin Sands zdradza swoje tajemnice - informacje i ciekawostki stomatologiczne\nDentysta celebrytów Kevin Sands zdradza swoje tajemnice\nUśmiech od Kevina Sandsa\nKevin Sands to od 15 lat najbardziej ustosunkowany dentysta, u którego leczy się m.in. rodzina Kardashianów, Caitlyn Jenner (słynna transwestytka, dziennikarka), Britney Spears, Justin Bieber. Ma gabinet w Beverly Hills i w Dubaju.\nPo tym jak na Instagramie Kim Kardashian i Hailey Baldwin umieściły tego samego dnia swoje posty z Kevinem Sandsem, jego popularność wśród gwiazd jeszcze bardziej wzrosła.\nOto wywiad, który przeprowadził z dentystą portal wmagazine.com.\nSkąd Pan pochodzi i kiedy otworzył Pan gabinet?\nPochodzę z Los Angeles, tu się urodziłem i wychowałem. Praktykę dentystyczną zacząłem w 1999 r.\nKtóra z gwiazd stała się Pana pierwszą pacjentką?\nBritney Spears była jedną z moich pierwszych pacjentek. Pojawiła się w gabinecie „z ulicy”.\nSkąd aż tylu celebrytów w Pana gabinecie?\nBo jestem naprawdę dobry w tym co robię i uszczęśliwiam ludzi. Staram się być rzetelny. Pacjenci tylko u mnie otrzymują usługi na tak wysokim poziomie . Z całego świata ściągnąłem najlepszych artystów. Mam talent zauważania co decyduje o dobrym uśmiechu i nigdy nie idę na kompromis. Bawię się pracą.\nNie bez znaczenia jest też fakt, że jestem z tego miasta. Wszyscy moi przyjaciele to celebryci, stali się najlepszymi agentami, reżyserami, producentami. To są zalety dorastania tutaj.\nKiedy rodzina Kardashianów dołączyła do Pana klientów?\nKim Kardashian przyszła jakieś 5-6 lat temu.\nTyle osób śledzi teraz Pana stronę, czy Kim nauczyła Pana posługiwania się Instagramem?\nNauczyła mnie jak lepiej robić zdjęcia i jak je edytować.\nKim nigdy nie uśmiecha się na zdjęciach, jak Pan to ocenia?\nNie wiedziałem, nigdy tego nie zauważyłem.\nCzy płaci Pan pacjentom za posty?\nCzy sławne osoby spotykają się w poczekalni?\nStale. Aktorzy, agenci, producenci, reżyserzy robią w mojej poczekalni interesy.\nAparaty ortodontyczne stały się modne. Czy modelki proszą o nie?\nNie, nawet nie wiem co odpowiedzieć.\nJakie są sekrety idealnego uśmiechu?\nRegularne czyszczenie, nitkowanie, picie kawy z większą ilością mleka, by nie była tak mocna, stosowanie rozwodnionego sosu sojowego.\nJakie prezenty można znaleźć w torbach firmujących gabinet?\nMoje reklamówki są jak pięciogwiazdkowy hotel. Na najlepszej ulicy w Beverly Hills można zobaczyć torebki Chanel, Prady, Gucci i od Kevina Sandsa. Pacjent znajduje w środku opracowany przeze mnie preparat do wybielania zębów, nici dentystyczne, różne kosmetyki, świece.\nCzyszczenie zębów jest luksusowym doświadczeniem?\nStaram się, by pacjenci czuli się w moim gabinecie jak w spa.\ndentysta celebryci Kim Kardashian


Czy opłaca się hodować świnie? A czemu dużo pracy ręcznej?\nCzy opłaca się hodować świnie? Dzisiaj, 17:05\nCzy opłaca się hodować świnie? A jak pasze każdej grupie wiekowej bedziesz dawał? Chyba że wszyscy jednakową bedą mieli\nCzy opłaca się hodować świnie? Z woreczka do tubomatu, przy parti 60 sztuk, to 6 pari x2 worki=12 worków dziennie, co to jest\nSzkoda kasy na jakieś paszociągi itp itd\nCzy opłaca się hodować świnie? No poki co to jest mało ale z czasem to bedzie gorzej;p a nie myslisz o wstawianiu 3x100? tak co miesiąc po 100sztuk, przy takiej partii to i cenę można lepszą wychaczyć a 10-20gr na kg to juz sporo jest\nCzy opłaca się hodować świnie? Obawiam się troszkę "świńskiego dołka" bo co mi da 20 gr przy cenie 4,8 zł, jeżeli za miesiąc może być cena 5,5 zł. I tu jest ten problem, bo nie można przewidzieć\nAle może masz rację z tą partią po 100 sztuk.\nA pytanko, ile by kosztowało wybudowanie zbiornika na gnojowice, na cały rok (czyli te 900 sztuk)? Ile tak w ogóle przypada m3 na tucznika?\nCzy opłaca się hodować świnie? kop najgłębiej ruszta i 100% rusztu i nie potrzebny zbiornik, taki zbiornik to z 50tyś napewno+ osprzęt to lepiej w ruszta zainwestować\nCzy opłaca się hodować świnie? A czy można zrobić tak, że ruszta położyć tylko przy jednej ścianie, i zrobić na nią spadek, żeby gnojowica spływałą w to jedno miejsce? Czy to się raczej nie sprawdzi?\nCzy opłaca się hodować świnie? Nie sprawdzi sie, latem swinie bedą leżały na ruszcie a załatwiały się na betonie a samo to nie spłynie ;/\nCzy opłaca się hodować świnie? :< Czyli 100% ruszta ;/\nCzy opłaca się hodować świnie? Paszociąg to jest podstawa. I jak bym wstawiał całą partie no ostatecznie na 2 bo wtedy uzyskasz lepszą cenę. Na upartego można żywić jedną paszą ale lepiej pociągnąć 2 paszociągi i robić 2 różne pasze.Paszociąg możesz kupić sobie używany na allegro trafiają się z 3-4 tyś.\nCzy opłaca się hodować świnie? Plastikowe są dla prosiąt małych, na beton od 20 kg juz mozna smiało wganiać, zdażało się że i mniejsze stały. Betonowe tylko mamy juz 15lat i się niz z nimi nie dzieje\nCzy opłaca się hodować świnie? a świnie nie padają na nogi na betonach?\nCzy opłaca się hodować świnie? Jak jest pasza zbilansowana to jest wszystko dobrze.\nCzy opłaca się hodować świnie? Danonki na mocne kości? : P\nCzy opłaca się hodować świnie? Słyszał ktoś o hodowaniu trzody na zasadzie pracy dla kogoś? Przywożą prosiaki około 30 kg do mojej chlewni, paszę przywożą, ja trzymam je u siebie i chodzę koło nich i mam normalną wypłatę co miesiąc ? Od 350 sztuk chowanych wyliczył mi 2800 + premie na miesiąc.\nOpłaci się zainwestowac w obory, które stoją u mnie puste i tak pracowac? Oczywiście na rusztach, pasza wpompowana na chlewnie i doprowadzona rurami do karmników, woda też sama leci jeżeli poziom w zbiorniku się zmniejszy, dziennie trzeba by spędzic 2 godziny w chlewni\nCzy opłaca się hodować świnie? ludzie i dzeici rolnikow patrzcie naprawde profesjonalnie bo w hodowli swin nie ma litosci na bledy i tym bardziej na pytania oczywiste do tego ilosc i jakosc i jest oplacalnowc\nCzy opłaca się hodować świnie? Niby to 2800 na rękę za 2h roboty dziennie. Ale dużo odtrącają za upadki, zużycie paszy musi być dobre, przyrosty itp itd.\nCzy opłaca się hodować świnie? Za upadki nie odtrącają. U mnie w okolicy mieszka lekarz, który nadzoruje hodowlę. A paszy jedzą ile chcą, pasza jest od nich i jest tak skontrułowana aby tucznik najszybciej przybierał na wadze.\nCzy opłaca się hodować świnie? Do jakiej firmy tuczycie te świnie za te 2800zł.\nCzy opłaca się hodować świnie? No to nic tylko wstawiaj : P To jest moje zdanie


MarieBette Café and Bakery, Charlottesville - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: MarieBette Café and Bakery\nAtrakcje w pobliżu obiektu MarieBette Café and Bakery\nNr 2 wśród 15 Piekarnie w lokalizacji CharlottesvilleNr 25 wśród 481 Miejsca, W Których Warto Zjeść w lokalizacji Charlottesville\nwspaniały obiad - z francuskiego ciasta jak dobrze\nMój towarzysz i ja jesteśmy zadowoleni z naszego sałatki. Miałem moje z kurczakiem, miała Chodzę bez. Obie były bardzo dobre, ładnie podane i bardzo przyjemny. Nie ma nic szczególnie francuskie o sałatek lub na lunch i brunch potrawy, ale to nadal jest dobry. Wyroby cukiernicze...są prawdziwe francuskie i naprawdę doskonałe - faktycznie, Galerię. Są różne rodzaje rogaliki - jest wiele do powiedzieć o czekoladę Almond rogaliki.Więcej\nByłem w Charlottesville wiele razy w ciągu ostatnich dwóch lat i nie wiem jak to wspaniałe miejsce uciekaliśmy od mnie aż do teraz. Pyszne francuskie ciasta, boskie naleśniki i świeżo wyciskany sok pomarańczowy były tylko kilka pozycji próbowany na ruchliwej sobotni poranek. Bądź przygotowany, że...trzeba poczekać, ale warto.Więcej\nDoskonałe dania kuchni francuskiej, znacznie poprawili obsługę\nCieszę się, że obsługa, wcześniej przerywał, poprawie. Były tam jeden lub dwa trudne pracowników, którzy oczywiście zostały usunięte. Doskonałe! wypieki pozostają super, jedzenie jest po prostu idealne, więc mariebette teraz to rzadko 5 star Award. Gorąco polecam.\nTo jest niesamowite. Wyroby cukiernicze są po prostu najlepsze jakie kiedykolwiek miałem - nie można wyobrazić sobie jak wszystko jest dobre i warte każdego kalorii. Na pewno tam wrócimy i spróbować innych pozycji z menu. MarieBette jest jednym urokliwe miejsce w mieście pełna wspaniałych jedzeniem.\nZatrzymujemy się tutaj raz lub dwa razy w miesiącu. Jedzenie jest niesamowite - uwielbiamy quiche i obiad sałatki. pieczone jajka są świetne. Moje dzieci go uwielbiać ich rogaliki. Zawsze z uśmiechem bez względu na to jak było tłoczno mogą być. Ich personel jest zawsze chętny...do weź mnie dolewanie na herbatę.Więcej\nWyjątkowe doskonała jakość ciasta\nPrzyjechaliśmy tu na śniadanie o 10 : 00 w dni powszednie i było pełne ludzi się zarówno ciasta, i dobre śniadania. Wiele z ciasta były wyprzedane już! Siedzenia zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Bardzo unikalne, doskonałe jedzenie, duży wybór kawy i soku. Wewnątrz i...na zewnątrz. Bardzo czyste. Szybka obsługa nawet zatłoczony.Więcej\njest tu wiele razy, podczas gdy w Charlottesville na miesiąc. Śniadanie było niezwykłe, a kawa i ciasta są na najwyższym poziomie. Mój ulubiony przedmiot to brunch z cytryny ricotta naleśniki, ale wszystko tu jest dobre.\nPodczas postoju w Charlottesville, wróciliśmy tutaj, aby odebrać śniadanie. Długa kolejka przesuwa się dość szybko, a śniadanie kanapki i ciasta są warte czekania. Bardzo dobra kawa. Byliśmy bardzo zadowoleni z obsługi stolików na ostatnich wizyt - dobra obsługa i tym samym doskonałe jedzenie, więcej możliwości...wyboru. pojawiło się kilka pieczywo zabrać ze sobą, i wszystkie były bardzo dobre. Gdybym mieszkał tu, będziemy stali bywalcy.Więcej\nPyszne, świetna obsługa, niskie ceny śniadanie i lunch\nMarieBette jest o wiele bardziej niż piekarnia, jako że dają doskonałe śniadania i obiady. Są często zatłoczone, ale w tabeli warto poczekać. Jeden zamówienia przekąski i dania z menu, ale desery są w większości wybrana z wypieki na wyświetlaczu.\nMiałem Albemarle (sałatkę z kurczaka na bagietka) na obiad i byłem naprawdę zadowolony z tego. Ładne kawałki kurczaka z slivered migdały i suszonych owoców. Chleb był nigdzie guma i sałatkę z kurczaka miał mało sos aby powiązać rzeczy razem, ale nie obciążaj innych smaków. Mój...przyjaciel Jeffersonian - schab kanapka i powiedzieli, że to było fantastyczne. Nasz kelner był bardzo uprzejmy i nie mogło być bardziej przyjemne. Wszystko w piekarni wypadek wyglądał i pachniał fantastyczne. Nie mogę się doczekać, aby wrócić i spróbować ciasto rzeczy. Jest to małe, lokalne firmy, która naprawdę zasługuje na wsparcie społeczności. Wspaniałe jedzenie i wspaniała obsługa!Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu MarieBette Café and Bakery.\nAdres: 700 Rose Hill Dr, Charlottesville, VA 22903-5254\nNumer telefonu: +1 434-529-6118


Mazepin: Za sezon daję sobie czwórkę, za adaptację do F1 trójkę - Wyprzedź Mnie!\nNikita Mazepin uważa, że za sezon 2021 zasługuje na szkolną czwórkę , natomiast za adaptację do Formuły 1 przyznał sobie trójkę .\nOstatecznie Mazepin uplasował się w klasyfikacji na ostatnim miejscu z zerowym dorobkiem punktowym, będąc zdominowanym przez Micka Schumachera w większości eliminacji. Kierowca zapytany jak oceniłby swój sezon 2021, odpowiedział: Ukończyłem szkołę cztery lata temu i od tego czasu nie dostawałem ocen. Nie tęsknię za tym! Nie dałbym sobie piątki, ponieważ to bardzo dobra ocena i nie wiem co musiałbym za nią wykonać. Jutro równie dobrze mógłbym otrzymać inne wymagania .\nCzwórka to maksimum, jakie mogę sobie dać. W pewnych momentach sezonu było naprawdę trudno. Adaptację oceniłbym na trzy, ponieważ nie była to moja najmocniejsza strona i to tutaj mam największe pole do poprawy .\nKierowca Haasa dodał również, że najgorzej wspomina debiutanckie Grand Prix Bahrajnu. Korzystałem w tym roku z kilku samochodów i najgorsze występy notowałem w tych trudnych w prowadzeniu lub w zbyt ciężkich. Poza tym popełniłem kilka błędów, jak w Bahrajnie czy w Brazylii, gdzie wierzyłem, że jadę po awans do Q2 lub mogę pokonać kierowców Williamsa. Było jednak kilka mocnych momentów, jak wyścigi na Silverstone, Interlagos czy w Meksyku .\nMazepin potwierdza działania prawne przeciwko ekipie Haas21.06.2022


PlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce - Seriale Srebrnego Ekranu\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce. Sony zaskoczyło polskich widzów, wybierając nasz kraj jako rynek testów nowej usługi streamingowej powiązanej bezpośrednio z marką PlayStation. Na początku pojawiły się ciche i niezbyt jasne zapowiedzi nowego VOD, a następnie szybko swój debiut zaliczyła usługa PLAYSTATION PLUS VIDEO PASS. Już teraz wszyscy czynni użytkownicy PlayStation Plus, bez dodatkowych opłat, w ramach swojej subskrypcji mogą pobrać aplikację dostępową i mogą korzystać z nowego serwisu z filmami i serialami od Sony.\nJak zawsze, by nie był to jedynie zwykły news prasowy, najpierw musieliśmy przetestować tą usługę na własnej skórze. Dzisiaj więc krótko o tym, czym jest PlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce. Co oferuje polskim widzom oraz jak sprawdza się usługa od strony technicznej. Ponadto trochę filozofii w temacie, czy dla korporacji SONY opłaca się posiadać kilka równoległych projektów streamingowych ? Czy historia porażek Sony na tym polu nie pozwala wyciągnąć odpowiednich wniosków ? No i w końcu, czy rzeczywiście SONY bierze się za streaming video na serio i jak nowa usługa się ma do wcześniej zapowiadanych projektów VOD ? O tym wszystkim w dzisiejszym artykule filozoficzno-newsowym.\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce – niespodzianka dla polskich widzów\nIt’s a Bird ? It’s a Plane ? NO. It’s Sup…ehm… PLAYSTATION PLUS VIDEO PASS :). Sama usługa jednak spadła nam z nieba równie szybko, co pikująca w przestworzach ikona DC. Coś tam się wcześniej mówiło. Coś się zarysowywało na horyzoncie. Później BOOM i już jest. Gotowa do pobrania appka na konsolach PS4 i PS5. Okazuje się przy tym, że PlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce to usługa skierowana do graczy, którzy są równocześnie kinomaniakami i serialomaniakami. Całkiem nowa usługa od korporacji SONY debiutuje wyłącznie w Polsce. Sony Interactive Entertainment wybrało nasz kraj jako rynek testu nowego VOD. Jesteśmy więc pierwszym i jedynym krajem, który otrzymał dostęp do tej usługi.\nWOW chciałoby się powiedzieć. I jeszcze raz WOW. Co to się ostatnio dzieje w Polsce ? Pod koniec zeszłego roku podobny zaszczyt spotkał nas ze strony nowej usługi VOD flixmojo. To platforma streamingowa nastawiona głównie na klasykę filmową i serialową. Ich właściciel również wybrał Polskę na start i jako przyczółek do dalszej globalnej ekspansji. Więcej o samej usłudze możecie przeczytać w artykule „Flixmojo – nowa platforma w Polsce„. Problem tylko taki, że po kilku miesiącach stoi ona nieco jakby na bocznym torze. Progres jest tam minimalny, a od strony serialowej praktycznie zerowy. Nic więc dziwnego, że poza startem usługi nikt w Polsce nie pochyla się już nad tematem tej platformy. Poza granicami naszego kraju jej debiut również przeszedł bez żadnego echa.\nTym razem w przypadku usługi PLAYSTATION PLUS VIDEO PASS jest zupełnie inaczej. O debiucie w Polsce nowego VOD piszą nawet zagraniczne media. Na baa, właścicielem usługi jest SONY, więc taki gracz, z którym trzeba się liczyć. Teraz polscy widzowie korzystający z konsol Sony czwartej i piątek generacji mogą testować PlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce przez 12 kolejnych miesięcy jako pierwsi na całym świecie.\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce – z czym to się je i z czym to się pije ?\nNowa usługa oferowana jest w ramach programu PS Plus. Seriale Srebrnego Ekranu to serwis dla serialomaniaków, a niekoniecznie graczy. Należy się więc kilka słów wyjaśnienia. PlayStation Plus to usługa subskrypcyjna dedykowana do tej pory wyłącznie dla graczy. Pozwala ona za opłatą na jeden miesiąc, trzy miesiące czy dwanaście miesięcy korzystać z pełnej gamy gier wydanych w ramach programu PS Plus. Tam co miesiąc pojawia się po kilka gier do pobrania. Często są to istne perełki warte między 100 a 300 zł ceny rynkowej za daną grę. Opłacając ten swoisty abonament, pobieramy tą grę za free. Od tej pory możemy grać w te gry tak długo, jak opłacamy PS Plus. Jeżeli przerwiemy subskrypcję, gry te nam z dysku nie znikną. Jedynie pojawi się nich kłódka. Po odnowieniu subskrypcji ponownie możemy wrócić do ogrywania tych gier.\nTak było dotychczas. Usługa dla graczy jest generalnie świetna. [red. korzystam z niej odkąd pamiętam i pobrałem przez ten czas multum gier. Po dokupieniu największego z możliwych pojemnościowo dysków zewnętrznych właściwie się nie ograniczałem. Tych gier z PS Plus jest tyle pobranych, że nawet zdążę umrzeć trzy razy zanim ogram te wszystkie tytuły ;P]. Teraz dodatkowo gracze korzystający z PS Plus za tą samą cenę mają dostęp do nowego VOD od Sony. To biblioteka filmów i seriali produkcji Sony Pictures Entertainment. Na starcie mamy tam tylko część wyselekcjonowanych tytułów. Twórcy usługi gwarantują jednak wzbogacanie oferty filmowej i serialowej co trzy miesiące. Trzymamy więc za słowo 😉\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce – z ograniczonym dostępem ?\nKtoś może powiedzieć: WTF is this ? Dostęp do platformy streamingowej tylko z poziomu konsoli ! Przecież platformy streamingowe są multiplatformowe sprzętowo !\nI TAK i już NIE. Pierwszy raz zmieniło ten stan rzeczy Apple. Dostęp do platformy Apple TV+ na starcie był mocno ograniczony przecież. Dotyczył jedynie sprzętów z nadgryzionym jabłkiem oraz telewizorów Samsung tylko z najnowszą wersją (i drugą co do najnowszych wersji) systemu Tizen. Korzystanie z VOD za pośrednictwem przeglądarki innej niż Safari, to było natomiast jedynie poletko dla masochistów. Tym samym Apple jako pierwsze skończyło z tezą, że platformy streamingowe są multiplatformowe sprzętowo.\nSamo SONY natomiast zapowiedziało niedawno nową usługę streamingową BRAVIA CORE, do której dostęp widzowie mają jedynie z poziomu najnowszych telewizorów marki Sony Bravia. Więcej o samej usłudze możecie przeczytać w artykule „Bravia Core – czyli nowe VOD od Sony„. Wówczas spekulowaliśmy, że takie ograniczenie traci sens i usługa powinna być chociaż dostępna na wszystkich pozostałych sprzętach SONY. Teraz już wiemy, że korporacja Sony miała inne plany streamingowe. Nie jeden, a kilka takich usług streamingowych równocześnie.\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce – kolejne od Sony ?\nCzy takie rozdrobnienie ma sens ? Przypomnijmy, że tą drogę wybrały kiedyś WarnerMedia. Chcieli oni mieć równocześnie funkcjonujące usługi HBO NOW, HBO GO oraz nowo powstający wówczas HBO MAX i Boomerang streaming service z całą bazą kreskówek Warner Bros. oraz dawnej wytwórni Hanna-Barbera. Jednakże jak ich właściciel AT&T podliczył koszty funkcjonowania tylu usług równocześnie, to wziął wówczas włodarzy WarnerMedia na dywanik. Wytyczne były jasne. Albo jedno wielkie i liczące się na świecie HBO MAX, albo możecie zapomnieć o zabawie streamingowej.\nNo właśnie, a teraz SONY chce robić coś dokładnie podobnego. Jednak by było zabawnie, oni sami przerabiali już ten temat w przeszłości. Mieli kilka równolegle działających usług streamingowych, a żadna z nich świata nie zawojowała. Jaką to przecież długą drogę przeszło Sony Crackle, by ostatecznie stać się własnością całkiem innego podmiotu. Więcej o samej usłudze oraz jej historii, możecie przeczytać w artykule „Crackle Plus – VOD po liftingu„. Ponadto Sony miało w przeszłości również usługę powiązaną z marką PlayStation. Poza polskim rynkiem funkcjonowało wówczas OTT PlayStation Vue. 30 stycznia 2020 roku usługa ta jednak zakończyła swój żywot.\nCzy korporacja Sony nie uczy się na własnych (i cudzych) błędach ? Kolejny raz startuje z nowymi usługami VOD, które będę funkcjonować równolegle. No a pamiętajmy jeszcze o istniejącym przez pośredników AXN Player i AXN Now. Nie lepiej zrobić jedną, ale za to wielką platformę streamingową ? Sony ma obecnie umowę na wykorzystanie infrastruktury chmurowej Microsoft Azure. Wydawało się więc, że pójdą w tym kierunku. Jednak okazuje się, że nowe usługi będą bezpośrednio związane z ich rodzimymi sprzętami. Będzie to tym samym jeszcze bardziej hardcorowe powiązanie niż u Apple (red. ja to tam się nie boję. Mam konsole PlayStation, a i nowy telewizor Sony Bravia się przyda. Gorzej jednak inni widzowie, bo wiem jak marudni pod tym względem są polscy konsumenci).\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce – oferta programowa\nDość jednak filozofowania. Będzie co będzie. Przejdźmy do samej usługi PLAYSTATION PLUS VIDEO PASS. Szefostwo Sony Interactive Entertainment zaznacza, że to dopiero dwunastomiesięczny okres testowy. Co będzie później, to czas pokaże. Przez ten czas użytkownicy PS Plus mogą testować usługę w tej samej cenie co subskrypcja PS Plus. Bez żadnych dodatkowych opłat. Na start PlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce oferuje piętnaście filmów oraz sześć seriali. Nas tutaj oczywiście interesują wyłącznie seriale (red. choć osobiście na starcie odpaliłem „Jumanji: The Next Level„, bo mocno bawią mnie te nowe filmy Jumanji). Z obowiązku newsowego możemy jednak napisać, że w zestawieniu filmów znajdziecie tam: „American Hustle„, „Arrival„, „Baby Driver„, „Bad Boys„, „Blade Runner 2049„, „Bloodshot„, „Charlie’s Angels„, „Inferno„, „Sausage Party„, „Underworld: Blood Wars„, „Venom„, „This is the End„, „The Equalizer 2„, „Zombieland 2: Double Tap” i wspomniany wcześniej „Jumanji: The Next Level„.\nOK. a teraz najważniejsze. Jakie seriale ? Mamy „SuperMansion” z trzema sezonami oraz komplet „Community” (tj. 6 sezonów). Jest również „Future Man” (3 sezony) oraz pierwszy i równocześnie jedyny sezon „Deadly Class„. Bibliotekę seriali na starcie uzupełnia „S.W.A.T.” z dwoma sezonami oraz „Lost Girl” (pięć sezonów). Wszystkie seriale są przygotowane pod polskiego widza, czyli mają polskie tłumaczenie. Do wyboru lektor lub napisy.\nTrochę jednak mało tych seriali i niestety (dla nich niestety) są one w Polsce dostępne w innych legalnych źródłach VOD. Jedynie „Lost Girl” może cieszyć, bo nigdzie nie ma kompletu tego kanadyjskiego serialu. Zobaczymy co kwartał jakie nowe seriale zawędrują do tej usługi. Na logikę przyda się coś, co nie jest dostępne w innych internetowych źródłach dostępnych w Polsce. Wtedy jest szansa na przyciągnięcie ofertą innych serialomaniaków, którzy posiadają konsole od Sony, ale do tej pory nie czuli potrzeby wykupywania subskrypcji.\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce – od strony technicznej\nWszelkie większe błędy można wyłapać po dłuższym użytkowaniu. To za krótki czas by wydawać wyroki. (red. najwyżej artykuł później zaktualizuję) Najbardziej podczas użytkowania rzuca się w oczy pasek postępu wyświetlanego materiału video, który nie można normalnie przewijać. To tylko dosłownie podgląd postępu. Trochę trzeba było się nagłówkować jak więc przewijać do przodu i do tyłu. Do tego służą przyciski L1 i R1 na padzie. Jednak cofają one nam materiał video lub go przewijają do przodu w kilku stopniach szybkości (np. x2, x4). Uhm słabo, bo przypomina to nieszczęsne przewijanie w polskim playerze, które niegdyś mocno irytowało. Poza tym przy serialach nie ma listy „oglądaj dalej”, do której przyzwyczaiły nas inne serwisy VOD. Ponownie więc musimy wejść na listę seriali, wybrany tytuł i dopiero widzimy opcję „wznów”, w miejscu gdzie zakończyliśmy ostatni seans.\nPauzowanie też do wygodnych nie należy, bo nie dzieje się to za jednym „kliknięciem”. Może to kwestia pada. Właściwie służy on do gier, a nie do oglądania. [red. niestety nie posiadam pilota do konsoli, ale jeśli ktoś kupił PS5 z dedykowanym pilotem, to pewnie ma łatwiejszą nawigację]. Jednak konsole PlayStation od dawna nie są tylko urządzeniami do gier. To centra multimedialne, z których możemy odpalić Netflixa, Amazon Prime Video, HBO GO, YouTube, czy wiele innych. Tamtejsze aplikacje dostępowe są dobrze dostosowane pod użytkownika i nie ma co narzekać. [red. sam długi czas alternatywnie oglądałem przez konsolę. Od ponad roku jednak przestałem, bo pozamieniałem przystawki do TV po różnych telewizorach i konsola do oglądania przy nowych podłączeniach traciła u mnie sens]. Nic więc dziwnego, że Sony kolejny raz wykorzystuje konsole PlayStation do strumieniowania video.\nPlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce – słowo końcowe\nNa koniec musimy pamiętać, że PlayStation Plus Video Pass nowe VOD w Polsce, to usługa testowa. Nie jest to więc produkt kompletny i ostateczny. Nawet jeśli Sony odstrzeli projekt po roku czasu, to nic na tym nie stracimy. Co innego przy takim BRAVIA CORE, który wymaga kupna wcale nie taniego nowego telewizora. I który dodatkowo mobilizuje do tworzenia prywatnej cyfrowej biblioteki treści o jakości z płyt Blu-ray 4K Ultra HD. Widać jednak, że Sony stawia na rozdrobnienie usług streamingowych i to już raczej przesądzone. Przy okazji chcą pchnąć do przodu jeszcze mocniej swój sprzętowy dział sprzedażowy. Stąd wszystkie nowe usługi VOD są powiązane z ich rodzimymi sprzętami.\nOferta skierowana jest do kinomaniaków i serialomaniaków, którzy są równocześnie graczami. Stąd ścisłe powiązanie nie tylko z konsolami PlayStation, ale też samym abonamentem PlayStation Plus. W Polsce użytkowników konsol od Sony jest całkiem sporo. Zawsze cieszą się one większym wzięciem niż Xbox-y czy różne konsole od Nintendo. Czy użytkownicy tych konsol będą równie chętnie sięgali po usługę PLAYSTATION PLUS VIDEO PASS, to już pokażą kolejne dwanaście miesięcy. Do tego czasu (a może i jeszcze ponad ten czas) możemy korzystać z nowego VOD od SONY. Dostępnego tylko w Polsce.\n[UPDATE po kilku miesiącach użytkowania. Na początku ten problem techniczny nie był widoczny, ale wraz z poszerzeniem biblioteki seriali zaczął być odczuwalny. Przy niektórych serialach appka potrafi się wykrzaczyć podczas oglądania. W najlepszym wypadku wraca później do zakładki z serialem w miejscu przerwanego oglądania. W najgorszym wypadku potrafi stracić pamięć na pasku postępu, co jest bardziej frustrujące. Ciężko jednoznacznie stwierdzić co jest przyczyną problemu. Mogą mieć na to wpływ skoki prędkości internetu i PING. Kilka razy jednak wywalało również na stabilnym łączu, więc problem może być głębszy i leży w samej aplikacji.]


Pantone / Kolor Roku 2019, a raczej Koral Roku - FORelements\n|W Pomysły na wnętrza, Kolory we wnętrzach, Trendy\nPodkład muzyczny: Ewa Bem – „Żyj kolorowo”\nKolor Roku 2019: Znak czasów\nKolor Roku według Pantone to coroczna zagadka, wywołująca emocje porównywalne do wyczekiwania świątecznych prezentów, ponieważ wybór ogłaszany jest zawsze w grudniu. Tajemnicze gremium z Carlstadt w New Jersey przesądza, jaka barwa najlepiej zobrazuje aktualne nastroje w świecie designu, mody, kultury oraz te społeczno-ekonomiczne. Proces obserwacji oraz analiz, którego wynik będzie miał wpływ na bardzo wiele dziedzin, trwa okrągły rok; eksperci w tym czasie zbierają obserwacje i doświadczenia, przemierzając równie okrągły glob wzdłuż i wszerz, z góry na dół, włącznie z głębinami oceanicznymi, o czym się zaraz przekonamy.\nNajpierw jednak obejrzyjmy film z mojego YouTube 'owego cyklu Akademia Dagmary, na którym przedstawiam Koral Roku.\nKolor Roku 2019: Żyj koralowo\nDo przyszłego grudnia będzie nam patronować KORAL Roku, czyli Living Coral. To – jak uzasadnia Instytut Pantone – barwa „ożywcza, afirmująca życie, radosna”; energetyczna, ale z łagodną, złocistą poświatą. To kolor rafy, a ta przecież ma niezmierzony jak Rów Mariański zakres odcieni, dzięki czemu Kolor Roku można nazwać koralowym, łososiowym, papajowym; można go porównać do czerwonej pomarańczy i dojrzałej brzoskwini.\nLiving Coral, a dokładnie – PANTONE 16-1546, to barwa intensywna, ale nie inwazyjna. Jest uosobieniem bogactwa raf oraz ich niezwykłej siły, by utrzymywać przy życiu zróżnicowane i złożone morskie ekosystemy. To także memento, że konieczność dbania o środowisko jest nieunikniona. Zmiana klimatu oraz Wielka Pacyficzna Plama Śmieci stały się bardzo realnym zagrożeniem i choć gigantyczna fala plastikowych odpadów dryfuje gdzieś w okolicach Hawajów stanowi niebezpieczeństwo dla ludzi na całej Błękitnej (jeszcze) Planecie. Living Coral przypomina, że życie zaczęło się w oceanie, dlatego jego unicestwienie oznacza unicestwienie nas samych. Należy więc zewrzeć szyki w walce o naturę, co zresztą jest kolejnym komunikatem niesionym przez Kolor Roku – wspólnota i bliskość, o czym za chwilę.\nOceanarium w Lizbonie / Pic: FORelements.pl\nKolor Roku 2019: Miłość w czasach popkultury\nLiving Coral jest także odpowiedzią na rosnący wpływ wysokich technologii na życie ludzi; cyfryzacja, chłodne odizolowanie oraz wszechobecność mediów społecznościowych dających namiastkę kontaktów przyjacielskich to zaprzeczenie szczerości i prawdziwości relacji; doświadczeń dających poczucie bliskości oraz intymności.\nKolor Roku 2019 według Pantone to uosobienie joie de vivre, pozytywnego usposobienia i chęci przebywania z innymi. Zachęca do beztroski i głębokiego oddechu, do spokoju, jaki daje kontakt z naturą i radosne wakacje, najlepiej nad morzem. Barwa ta – według ekspertów Instytutu – stanowi połączenie współczesnego życia z wrodzoną potrzebą bliskości przyrody.\nPrzyjrzyjmy się pięciu paletom zaproponowanym przez Instytut Pantone. Eksperci skomponowali Living Coral z innymi barwami, grupując je tematycznie. I tak:\nFocal Point to paleta, w której Living Coral ma pierwszeństwo, jest najbardziej widoczny, skupia uwagę;\nShimmering Sunset to paleta odważna, inspirowana barwami nieba o wschodzie i zachodzie słońca. To cykl życia, które budzi się i zasypia;\nSympatico to paleta nawiązująca do kolorów skóry. To hołd dla jedności ludzkiej na całej planecie;\nTrippy to paleta nieco halucynogenna, pełna radości, hipisowskiej beztroski, spontaniczności i afirmacji życia;\nUnder the See to podwodne życie i ekosystem wokół tropikalnego raju. To siła i bezpieczeństwo, jakie daje rafa zamieszkującym ją stworzeniom.\nKolor Roku 2019: Z życia wzięte\nZanim przejdziemy do wnętrz, zobaczmy, jak teoria ma się do praktyki. Przejrzałam zdjęcia z moich podróży i poszukałam zarówno barwy koralowej, jak i jej podobnych oraz tych, które można znaleźć w proponowanych przez Pantone zestawieniach.\nLiving Coral i jego odcienie oraz bliscy krewni na palecie kolorystycznej są wszechobecni – w modzie, architekturze, sztuce, miejskim krajobrazie i codziennych przyjemnościach. Można to zauważyć dookoła i czerpać inspiracje, bez końca i nieustannie. Bo jak wiemy, design jest wszędzie.\nKoralowy zachód słońca widziany z samolotu / Pic: FORelements.pl\nKoralowe joie de vivre w oceanicznej bryzie na plaży w Dubaju / Pic: FORelements.pl\nKoralowy aperol w Wenecji nad brzegiem kanału / Pic: FORelements.pl\nKoralowe domy w maleńkich włoskich miasteczkach / Pic: FORelememts.pl\nKoralowa architektura w lizbońskim ogrodzie botanicznym / Pic: FORelements.pl\nKoralowe mozaiki w nowojorskim metrze / Pic: FORelements.pl\nPomysł na tapetę, czyli koralowe elementy egipskich fresków pokazanych w nowojorskim Metropolitan Museum of Art / Pic: FORelements.pl\nFernand Léger w nowojorskim muzeum MoMA / Pic: FORelements.pl\nHenri Matisse w nowojorskim muzeum MoMA / Pic: FORelements.pl\nParyska wystawa z okazji 70-lecia domu mody Dior / Pic: FORelements.pl\nLondyńska wystawa domu mody Balenciaga / Pic: FORelements.pl\nTorebka Dolce & Gabbana w Galeries Lafayette / Pic: FORelements.pl\nKoralowa biżuteria vintage na pchlim targu w Brukseli / Pic: FORelements.pl\nSzkło vintage na pchlim targu w Brukseli / Pic: FORelements.pl\nKolor Roku 2019: Koralowy zawrót głowy mieszkaniowy\nDwadzieścia tysięcy mil podmorskiej żeglugi kończy się przybiciem do portu i udaniem się do mieszkania. Krótko mówiąc: zobaczmy, jak Kolor Roku 2019, czyli Living Coral, wygląda we wnętrzach.\nA wygląda bardzo dobrze i w towarzystwie barw mocnych, i tych łagodnych. Jest niezwykle uniwersalny. Nabiera wyrazistości w zestawieniach z niebieskościami, zieleniami oraz nasyconymi różami, czerwieniami i pomarańczami. Ponadto – jak to w przyrodzie bywa, a Koral Roku z natury pochodzi – świetnie harmonizuje również z paletą barw związanych z ziemią, kamieniami, minerałami. Living Coral plus błękit nieba, szmaragd oceanu, beż piasku na plaży, złoto słońca – to inspiracje, dzięki którym można w domu mieć rajską wyspę mimo grudniowych deszczów, śniegów i wiatru za oknem.\nSzukając przykładów tu także wykorzystałam zdjęcia z moich targowo-festiwalowo-wystawowych peregrynacji. Zrobiłam je w ciągu ostatnich trzech lat, co dowodzi, że barwa ta oraz jej pokrewne są obecne i popularne już od dłuższego czasu i pewnie jeszcze długo z nami pozostaną.\nLizbona (targi Intercasa) / Pic: FORelements.pl\nWarszawa (Galeria Heban) / Pic: FORelements.pl\nMediolan (targi iSaloni) / Pic: FORelements.pl\nWarszawa (targi Warsaw Home) / Pic: FORelements.pl\nMaastricht (targi kolekcjonerskie TEFAF) / Pic: FORelements.pl\nKortrijk (targi Biennale Interieur) / Pic: FORelements.pl\nBruksela (Hotel Pantone) / Pic: FORelements.pl\nBruksela (targi kolekcjonerskie BRAFA) / Pic: FORelements.pl\nParyż (targi Maison et Objet) / Pic: FORelements.pl\nMediolan (galeria Spazio Rossana Orlandi) / Pic: FORelements.pl\nLondyn (London Design Festival) / Pic: FORelements.pl\nFrankfurt (targi Ambiente) / Pic: FORelements.pl\nDubaj (Dubai Design Week) / Pic: FORelements.pl\nEindhoven (Dutch Design Week) / Pic: FORelements.pl\nMediolan (targi Euroluce) / Pic: FORelements.pl\nFrankfurt (kawiarnia na lotnisku) / Pic: FORelements.pl\nNowy Jork (sklep z herbatą i ceramiką) / Pic: FORelements.pl\nLizbona (hotel) / Pic: FORelements.pl\nFrankfurt (targi ISH) / Pic: FORelements.pl\nBardzo jestem ciekawa, czy podoba Wam się Kolor Roku 2019. Moim zdaniem nie jest zaskakujący, ale w sumie – czy musi? Living Coral to znak czasów, to memento, by pamiętać, co się dzieje dookoła, z naturą, z ginącymi ekosystemami, z nami, ludźmi.\nKoral Roku to jednocześnie barwa optymizmu i ciepła, radości życia i pogodny ducha, dobrej energii. Może więc jest dla nas jeszcze nadzieja? Projektowanie wnętrz i nasze domy tylko na tym wyborze skorzystają. Tego akurat jestem pewna.\nUkłony (kolorowo-koralowe), Dagmara\nbrzoskwiniowy w domu design jak dobierać kolory jak dobrać kolory do mieszkania Jaki kolor na tapety jaki kolor na ściany jak pomalować mieszkanie jak urządzić dom jak urządzić mieszkanie kolorowe ściany w mieszkaniu Kolor Roku 2019 Kolor Roku Pantone koralowy w domu Pantone Hotel porady projektowanie wnętrz projektowanie wnętrz wydarzenia trendy 2019 trendy i tendencje we wnętrzach trendy kolorystyczne trendy meblarskie trendy w designie trendy we wnętrzach trendy w mieszkaniach na ten rok trendy w projektowaniu wnętrz trendy w urządzaniu wnętrz łososiowy w domu


Manicure, pedicure, henna brwi - BS Justyna Kowalek | Groupon\nBS Justyna Kowalek\nHenna brwi z regulacją (12,99 zł) lub manicure (od 19,99 zł) i więcej opcji w BS Justyna Kowalek w Gdyni (do -57%)\nSposób na podkreślenie urody dzięki hennie i regulacji brwi bądź wybranemu zabiegowi na paznokcie\nMiło i profesjonalnie, czego chcieć więcej. Polecam!\nJestem zadowolona z usługi. Polecam innym\nMiła obsługa, usługa wykonana perfekcyjnie.\nczas trwania zabiegów (manicure/pedicure): 30 min\ngodziny otwarcia salonu: 9-16\nSprawdź dostępne terminy i rezerwuj tel. 786 972 662 z podaniem kodu zabezpieczającego.\nSpecjalizacją zlokalizowanego w Gdyni salonu jest stylizacja paznokci. Na miejscu można zadbać o stan płytki oraz o jej prezencję, wybierając manicure i pedicure w różnych odsłonach (klasyczny, spa, hybrydowy). Aby podkreślić spojrzenie, warto skusić się na hennę i regulację brwi. Dopełnieniem może być zagęszczanie rzęs, które optycznie powiększa oczy i zapewnia spojrzeniu pokaźną dawkę magnetyzmu.


To by nie spał\nBoby mu w głowie pękła żyłka''\n- ,,O Robokach'' – piosenka radiowa popularna w Polsce międzywojennej\nW mitologiach rozmaitych ludów i kultur występują tzw. stwory chimeryczne. Termin ten utworzono od chimery – potwora ziejącego ogniem rodem z mitologii greckiej, który ciało i głowę przednią miał lwa, środkową głowę – kozy, a zamiast ogona węża. Starożytni Grecy wykreowali też: sfinksy (wespół z Egipcjanami), satyry, gorgony, harpie, Pegaza, centaury, syreny. Wyobraźnię ludzi średniowiecza zapełniały: kynokefale (rozważano nawet możliwość ich chrystianizacji!), jednorożce, mantykory, morscy mnisi i morscy biskupi. Nikt już nie wierzy w ów fantastyczny zwierzyniec. 1 A jednak stwory chimeryczne są na świecie. Bo widział ktoś ssaka latającego jak ptak?\nOczywiście mam na myśli nietoperze zasiedlające wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy, spokrewnione z owadożernymi i lotokotem. Polskie słowo ,,nietoperz'' pochodzi ze starocerkiewnosłowiańskiego ,,pyrz'' - ,,ptak'', a z przedrostkiem ,,nie'' oznacza ,,nie będący ptakiem''. Potocznie acz błędnie nazywa się je ,,latającymi myszami'', a francuska ich nazwa ,,chauve – souris'', oznacza ,,łysa mysz'', co nawiązuje do ich nieowłosionych skrzydeł.\nEwolucjonizm pozwala znaleźć możliwie najbardziej prawdopodobną odpowiedź na pytanie dlaczego nietoperze, zamiast grzecznie siedzieć w zakamarkach ludzkiej podświadomości, w mitach i legendach – istnieją w realnym świecie? Pterozaury wyginęły w mezozoiku razem z dinozaurami, gadami morskimi i amonitami. W trzeciorzędzie (eocen) nadrzewne owadożerne wykształciły błonę lotną i używając jej do przemieszczania się między konarami drzew, wykształciły skrzydła. Wówczas napotkały konkurencję ze strony ptaków i zamiast zejść ze sceny historii naturalnej jak pterozaury, nietoperze zajęły ich niszę ekologiczną przestawiając się na nocny tryb życia. Najstarszym nietoperzem był ikariokteris, unoszący się nad wodami jeziora Messel na terenie obecnych Niemiec. Prawdopodobnie miał jeszcze słabo rozwinięty zmysł echolokacji i prowadził jeszcze dzienny tryb życia.\nNajwiększym nietoperzem świata jest kalong (170 cm rozpiętości skrzydeł), a najmniejszym – nocek wąsatek o wymiarach trzmiela. W Polsce gdzie żyje 20 gatunków nietoperzy, największe wymiary osiąga borowiec wielki, 2 a najmniejsze – karlik malutki (3 cm długości).\nWzrok nie jest najlepszym zmysłem nietoperzy. To jak nietoperze mogą poruszać się w mroku nocy, interesowało już włoskiego naturalistę Lazzaro Spalanzaniego. Zawiązywał on nietoperzowe oczy i ich właścicieli wpuszczał do ciemnego pokoju, po którym zwierzęta te poruszały się bez trudności. Nie potrafił jednak wyjaśnić dlaczego tak się dzieje. Dopiero w XX wieku trzem Amerykanom – Griffinowi, Pierce'owi i Gambalasowi badającym nietoperze udało się wykryć echolokację jako sposób ich orientacji w nocy. To wielkie odkrycie swoją drogą spotkało się z niedowierzaniem i przerażeniem opinii publicznej, ponieważ mechanizmy działania sonaru, a później radaru były tajne! Co to takiego owa echolokacja? W czasie lotu nietoperz bez przerwy wydaje piski, nieraz niesłyszalne dla ucha ludzkiego (ultradźwięki), które w postaci echa powracają do uszu nietoperza umożliwiając mu lokalizację danego obiektu (stąd nazwa zjawiska), przy czym gacki (np. wielkouchy) mają małżowinę uszną chronioną przed samoogłuszeniem za pomocą fałdy skórnej zwanej ,,koziołkiem''. Jednak w ewolucyjnym wyścigu, w którym nie ma mety, ćmy – ofiary nietoperzy nie są wcale bierne! Wydają własne serie ultradźwięków zagłuszające ,,radary'' nietoperzy. I tak z biegiem czasu powstają coraz lepiej władające zmysłem echolokacji nietoperze, oraz ćmy uzbrojone w coraz lepsze ,,zagłuszacze'' i tak ad infinitum. Echolokacja występuje również u salangan, tłuszczaków, tenreków i waleni.\nNajbardziej zwracającą uwagę częścią anatomii nietoperzy są skrzydła. Łacińska nazwa tej grupy – Chiroptera oznacza ,,rękoskrzydłe''. Ów narząd lotu jest zbudowany z upodobnionych do skóry włókien mięśniowych i pozbawiony sierści. Skrzydła te są 5 – palczaste. Pierwszy palec wystaje poza obręb skrzydła i służy jako narząd zaczepu o powierzchnię. Pozostałe palce są monstrualnie wydłużone i stanowią podpory dla mięśniowej błony lotnej. W wielu przypadkach błona lotna spina także kończyny tylne i ogon (u molosów wystający poza jej obręb), tak więc poruszając się na lądzie nietoperze są zmuszone pełzać, zaś w czasie spoczynku – wisieć głową w dół. Nie jest to więc ,,je nadprzyrodzune'', ale jedno z wielu zadziwiających nieraz zwierząt, mających takie, a nie inne wymagania biologiczne.\nUbarwienie niektórych nietoperzy może być bardzo kolorowe. W Polsce żyją: mroczek pozłocisty, którego brązowe futro na grzbiecie ma ,,złote'' domieszki i mroczek posrebrzany mający ,,srebrne'' włoski na grzbiecie przypominające siwiznę. Futro tubaka meksykańskiego jest złoto – rude, zaś żyjące bardziej na południe Noctilio leporinus i namiotnik Etophyla alba mają sierść białą.\nKształty głów nietoperzy są bardzo zróżnicowane. Największe nietoperze – kalongi i rudawki mają łby podobne do głów psowatych, stąd nazwano je ,,latające psy'' (kalongi) i ,,latające lisy'' (rudawki). 3 U rudawki rurkonosej nos jest rozdwojony na boki. Gacki słyną z monstrualnych uszu - ,,radarów'', zaś lironosy po prostu mają na nosie wyrostek podobny do uwiecznionego w ich nazwie instrumentu. Śliczne, białe namiotniki trochę przypominają kształtem pyska małe świnki. ,,Ryjek'' i okrągłe uszy są nieowłosione i pokryte jasnożółtą skórą. Nazwa podkowców wywodzi się od ich narośli na nosach twórcom nazwy budzącym skojarzenia z podkową. 4 Łapy Noctilio leporinus uzbrojone w szpony służą do łapania ryb, zaś kalongi i rudawki nie mają ogonów.\nWiększość nietoperzy to zdeklarowani mięsożercy. Łupem wszystkich gatunków polskich padają wyłącznie owady. Chciałbym zwrócić uwagę, że jako zwierzęta nocne eliminują one wiele ,,szkodników'' niedostępnych dla dziennych ptaków. Nietoperze tropikalne często większe od krajowych mogą atakować znacznie większe zwierzęta. Gacek biały (Ameryka Środkowa), wbrew nazwie niespokrewniony z naszych wielkouchym, lecz należący do upiorowatych, zjada nawet inne nietoperze (sic!), zaś lironos Lavia (Ameryka Północna) dokonuje odłowów jaszczurek i ptaków wymiarów gołębia! Południowoamerykański Noctilio leporinus, zwany rybakiem nocnym, chwyta ryby lecąc nisko nad wodą. Zbiorniki wodne przyciągają też tubaka meksykańskiego, lecz tego ostatniego tylko dla komarów. Największą sławę zdobyły wampiry z Ameryki Południowej. Odżywiają się krwią, najchętniej bydlęcą. Na morskich wybrzeżach atakują ssaki płetwonogie. Nawet pies Alexandra von Humboldta w czasie jego podróży do Nowego Świata był kąsany przez wampiry. Ludziom też może się dostać, chociaż rzadko. W czasie wyprawy do Ameryki Południowej amerykański zoolog William Beebe dla żartu kłuł uczestników wyprawy igłą po nogach, ale gdy gryzły ich ,,prawdziwe'' wampiry nic nie czuli. Po przegryzieniu skóry wampir zlizuje wyciekającą z ranki krew językiem. Nietoperze te są solidarne między sobą i nawet dzielą się pokarmem. Ich nalot nie grozi wykrwawieniem; po rance zostaje biała, cienka blizna, lecz istnieje niebezpieczeństwo przenoszenia przez wampiry wścieklizny. Jednak nie wszystkie nietoperze pobierają białko pochodzenia zwierzęcego. Olbrzymie kalongi i rudawki nie muszą uganiać się za nocną zwierzyną, toteż prowadzą dzienny tryb życia, mają dobry wzrok, zaś zmysł echolokacji daleko gorszy niż u innych nietoperzy. Odżywiają się nektarem kwiatowym (kalongi zapylają kwiaty baobabów) i owocami wyrządzając tym szkody na plantacjach. Jedynie w Indiach są im one puszczane płazem, bowiem rudawki są tam otoczone kultem. W USA ogrody zoologiczne nie mogą posiadać takich wielkich nietoperzy, które mogłyby się zaaklimatyzować na południu kraju. Kalongi i rudawki żyją w Indiach, w Azji Południowo – Wschodniej, w Afryce i w Australii.\nNietoperze są ssakami łożyskowymi. Mają po jednym młodym w miocie.\nNajwiększe zanotowane stada nietoperzy żyją w jaskini Carlsbard w stanie Nowy Meksyk (USA), a są to stada molosów meksykańskich. Tak jak ławice ryb, lub chmary szarańczy, stada nietoperzy są stadami anonimowymi, czyli pozbawionymi hierarchii. Ale czy jest to cała prawda? W Indiach Zdenek Vesolovsky odkrył i napisał o tym na kartach ,,Głosów dżungli'', że wśród wiszących na drzewach rudawek każda z nich zajmuje stałe miejsce. W stadach anonimowych nie ma stałych miejsc spoczynku.\nNietoperze lubią ciepły klimat, toteż najwięcej ich gatunków zamieszkuje rejony tropikalne. Gatunki z okolic o klimacie umiarkowanym stosują hibernację. Wyjątkiem są rosyjskie populacje borowców wielkich zimujących w Bułgarii. Nietoperze to dobrzy lotnicy i potrafią odbywać wędrówki. Osobnik zaobrączkowany w Dreźnie (Niemcy) został znaleziony aż na Litwie. Padło tu słowo ,,zaobrączkowany''. ,,A więc nietoperze można obrączkować jak ptaki?'' - Czytelnik zapyta. Niezupełnie. W ich przypadku ,,obrączka'' jest raczej naklejana na skrzydło niż zakładana na nogę, aby nie uszkodzić błony lotnej. Jednak cel przedsięwzięcia jest taki sam...\nProszę sobie wyobrazić grupę ludzi pierwotnych wchodzących z pochodniami w głąb jaskini. Z piskiem ulatują w powietrze gromady wystraszonych ogniem nietoperzy. W panicznej ucieczce, któryś z nich mógł zderzyć się z czyjąś ciemną, gęstą czupryną. Tak mógł się narodzić mit o wkręcaniu się nietoperzy we włosy. Prawda jest taka, że puszysta struktura niektórych fryzur zagłusza zmysł echolokacji i nietoperz może tam wlecieć, ale jest to zupełnie przypadkowe i mówienie tu o jakiejś pladze, czy choćby o zwykłym nietoperzowym zwyczaju jest przejawem ignorancji. 5 Krucjatę na rzecz oczerniania nietoperzy rozpętali już starożytni Egipcjanie na ogół przecież rozkochani w zwierzętach. Jest taka grecka bajka, w której nietoperz, jeżyna i nur założyli spółkę handlową. Kiedy jednak zatonął statek przewożący ich towary; jeżyna zaczepia o wszystko kolcami jakby chcąc się spytać o zaginione rzeczy, nur poszukuje ich w wodzie, a nietoperz przestawił się na nocny tryb życia chroniąc się przed wierzycielami. W średniowieczu nietoperze zaliczano w poczet ,,diabelskich'' zwierząt na równi z kotami, sowami i ropuchami. Zresztą jeszcze dziś charakterystyczne sylwetki tych nocnych lotników są elementem grozy. 6 Na kartach ,,W pustyni i w puszczy'' Henryka Sienkiewicza z baobabu ,,Krakowa'' wylatywały min. wystraszone dymem nietoperze. O zwierzęciu tym Adam Mickiewicz wspominał w ,,Panu Tadeuszu'' przy opisie wieczoru. Nietoperz był także ulubionym zwierzęciem Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej, która nazywała go ,,nocnym geometrą''. W logo Ojcowskiego Parku Narodowego znajduje się nietoperz na tle zamku. Na obrazie historycznym ,,Wernyhora'' Jana Matejki nad głową kozackiego wieszcza unosi się nietoperz. Na omawianych zwierzętach również wzorowany strój Batmana. W Chinach i Japonii nietoperzom przypisuje się przynoszenie szczęścia.\nJakie jest znaczenie nietoperzy? Należy uprzytomnić sobie ich wielkie zasługi oddawane rolnikom, ogrodnikom i gospodarce leśnej w ograniczaniu liczebności szkodliwych owadów. Rudawki zapylają kwiaty baobabów, a ich odchody są używane jako nawóz. Podobno w XIX wieku jako nawóz eksportowano z Ojcowa wydaliny miejscowych nietoperzy. Mięso rudawek jest jednym z przysmaków zwierzoburczej kuchni chińskiej. Nietoperze te odławia się na jej potrzeby w Azji Południowo – Wschodniej za pomocą latawców, w które się zaplątują. Nawet kiedy ludzie chcą się zabijać między sobą, mogą liczyć na pomoc nietoperzy. Podczas II wojny światowej na froncie amerykańsko – japońskim alianci zaopatrywali nietoperze w bomby i wypuszczali je. Latające ssaki kryły się we wrogich pomieszczeniach, po jakimś czasie nieświadomie wysadzając je w powietrze. Oczywiście nietoperze ginęły w wybuchu. W jednym z numerów periodyku ,,Świat to apteka'' było napisane: ,,Duńscy lekarze ostrzegają, że kolonie nietoperzy istniejące w ogrodach zoologicznych mogą stanowić zagrożenie dla odwiedzających dzieci. Nietoperze bywają nosicielami nadzwyczaj groźnej choroby jaką jest wścieklizna. Podczas lotu w wolierach (ptaszarniach) ślina nietoperzy, która jest siedliskiem zakażenia, ulega rozpyleniu w rodzaj aerozolu, łatwo przedostającego się do dróg oddechowych''. Wampiry przenoszą wściekliznę, toteż toczy się z nimi walkę. Ich pyski są smarowane substancjami chemicznymi powodującymi wykrwawienie; na szczęście preparat działa wybiórczo. Roślinożerne kalongi i rudawki powodują straty w uprawach tropikalnych owoców i jedynie w Indiach puszcza się im to płazem. W USA prawo zabrania hodowli kalongów i rudawek w ogrodach zoologicznych z obawy, aby nie zaaklimatyzowały się na południu kraju.\nNietoperze są grupą bardzo ,,sędziwą'' w porównaniu z ludźmi; wszak wyewoluowały w eocenie, ludzie zaś pochodzą z plejstocenu. Jednak ci ostatni bardziej niż wrogowie naturalni (węże, sowy, kuny, koty) zagrozili nietoperzom. Powodem nietoperzowej gehenny jest chemizacja rolnictwa i gospodarki leśnej, wycinanie lasów, a tym samym niszczenie siedlisk, niepokojenie ich lub zabijanie. Wszystkie krajowe gatunki nietoperzy są pod całkowitą ochroną prawną. W Polskiej Czerwonej Księdze znajdują się: borowiaczek, nocek orzęsiony, nocek Natetera, nocek Backsteina, podkowiec mały, mroczek pozłocisty i mroczek posrebrzany.\n1 Do wyjątków wierzących w rzeczywiste istnienie mitycznych istot takich jak smoki czy syreny należy Krzysztof Dreczkowski; Polak mieszkający na Słowacji, autor bloga ,,zmiennokształtne.blogspot.com''.\n2 W mojej mitologii Sirrah; praojciec wszystkich nietoperzy był właśnie borowcem wielkim.\n3 W mojej mitologii pojawiają się fantastyczne stwory – judawki – mające postać rudawek z byczymi rogami (z ich nazwą po raz pierwszy zetknąłem się w 2006 r. czytając ,,Religię Słowian'' Andrzeja Szyjewskiego; wygląd owych istot jednak sam wymyśliłem :).\n4 W mojej mitologii w Burus żyła rasa Podkowców – ludzi z głowami nietoperzy podkowców (odsyłam do posta: ,,Człowiek – rak'').\n5 W mojej mitologii Dziewanna Šumina Mati używała żywych nietoperzy jako wałków do nakręcania włosów.\n6 W ,,Hobbicie'' J. R. R. Tolkiena w Bitwie Pięciu Armii wzięły udział min. groźne nietoperze być może wzorowane na demonach skree ze szkockiego folkloru (skree miały postać olbrzymich nietoperzy).


fałszywy banknot | Codziennik mławski – Mława\nZapłacił fałszywą dwusetką. Jest nagranie z monitoringu\nWydział Kryminalny mławskiej komendy Policji prowadzi postępowanie w sprawie oszustwa. Sprawca posłużył\nCiechanowska Policja publikuje wizerunek mężczyzny, który dokonywał płatności imitacją banknotu\nZapłacił fałszywym banknotem. Poszukuje go przasnyska policja!\nPrzasnyska Policja poszukuje mężczyzny, który w dniu 8 marca 2020 roku, na stacji paliw płynnych


Chata na 72 godziny - Skandynawskie Podróże\nChata na 72 godziny\nCzy 72 godziny na łonie dzikiej szwedzkiej natury wystarczą, by uporać się ze stresem? Zbadali to naukowcy z Instytutu Karolinska w ramach niezwykłego eksperymentu „Chata na 72 godziny”. Pięcioro zestresowanych uczestników przez trzy dni prowadziło prawdziwie szwedzki tryb życia.\nStres na łonie natury\nSkandynawia coraz częściej kojarzona jest z surowym pięknem przyrody, otwartymi przestrzeniami i nieograniczonymi możliwościami obcowania z naturą. To nie tylko ziemia obiecana dla zmęczonych tempem codzienności turystów, ale też doskonała przestrzeń do życia. Prym w tym obszarze wiedzie Szwecja, od lat plasująca się na pierwszych miejscach rankingów krajów, których mieszkańcy są najbardziej zadowoleni z jakości życia. Jednym z powodów jest właśnie niemalże nieograniczony i łatwy dostęp do nieskażonej cywilizacją natury. Jej wpływ na samopoczucie człowieka postanowili zbadać naukowcy w ramach eksperymentu pod nazwą „Chata na 72 godziny” (ang. ”The 72 Hour Cabin”).\nProjekt, zainicjowany przez oficjalny szwedzki portal informacyjno-turystyczny „Visit Sweden” we współpracy z Radą Turystyki Zachodniej Szwecji (Turistrådet Västsverige) i badaczami z Instytutu Karolinska, miał na celu sprawdzić, co może dać 72-godzinny pobyt na łonie szwedzkiej natury.\nDo udziału zaproszono pięcioro przedstawicieli jednych z najbardziej stresujących zawodów świata. W tym gronie znaleźli się między innymi: policjantka z Monachium, dziennikarz z Londynu i taksówkarka z Paryża. Spędzili oni trzy doby w szklanych chatach na wyspie Henriksholm, dwie godziny drogi od Göteborga. Nie był to jednak zwykły urlop.\nUczestnicy mieli nie tylko rozkoszować się świeżym powietrzem i zapierającymi dech w piersiach krajobrazami zapewnionymi przez transparentne ściany ich mikrodomków, zaprojektowanych przez studentkę architektury Jeannę Berger, ale przede wszystkim – przyjąć w tym czasie szwedzki styl życia. Dni mijały im więc na łowieniu ryb, kąpielach w jeziorze, zbieraniu grzybów i pogaduchach przy ognisku. W tym czasie naukowcy skrupulatnie badali poziom ich zadowolenia. „Myślałem, że będą to kolejne wakacje, a okazało się, że doświadczyłem czegoś, co zmieniło moje życie” – przyznał Baqer Keshwani z Nowego Jorku, jeden z uczestników, który na co dzień zajmuje się koordynacją wydarzeń.\nJak natura wpływa na samopoczucie człowieka?\nEksperyment, który miał miejsce we wrześniu 2017 roku, potwierdził korzystny wpływ aktywnego obcowania z dziką naturą Szwecji na poziom zadowolenia jego uczestników. Po 72 godzinach ich samopoczucie znacznie się polepszyło, a poziom stresu spadł nawet o 70 procent.\nNa tym nie koniec, bo ciśnienie tętnicze obniżyło się o 9 procent w stosunku do poziomu sprzed eksperymentu. Walter Osika i Cecilia Stenfors z Instytutu Karolinska, którzy czuwali nad badaniem, zaobserwowali także spowolnienie akcji serca i znacznie obniżenie poziomu poczucia lęku oraz wzrost kreatywności uczestników. Jeden z nich, Ben Fogle, prezenter radiowy z Londynu, przyznał w trakcie eksperymentu: „Czuję, jak świat zwalnia”. W obliczu przyspieszonej i stresogennej rzeczywistości, w której żyjemy, brzmi to jak obietnica prawdziwego relaksu. Tym bardziej, że szklane chaty i nieprawdopodobnie piękna dzika natura Zachodniej Szwecji są na wyciągnięcie ręki – rezerwacji można dokonać pod adresem www.vastsverige.com.\nNie trzeba jednak jechać aż na wyspę Henriksholm, by doświadczyć głębokiego odprężenia w szwedzkim stylu. Co najmniej 72 godziny warto spędzić w Skanii, rejonie kraju położonym najbliżej Polski. Znajdziemy tam 200 kilometrów plaż, 1180 km tras pieszych i kilkaset kilometrów tras rowerowych. Warto choćby popływać kajakiem na słynącym z czystości wód Jeziorze Immeln czy zatrzymać się w samym sercu lasu bukowego w STF Nyrup Naturhotell – hotelu oferującym noclegi w przypominających jurty namiotach.\nMożliwości jest wiele, ale warto pamiętać, że prawdziwe odprężenie czeka na tych, którzy – oprócz przebywania na świeżym powietrzu – przyjmą choć na 72 godziny aktywny, szwedzki model życia.\nPotrzeba obcowania na łonie natury wpisana jest w nasze DNA. Zbawienny wpływ otwartej przestrzeni na kondycję i samopoczucie człowieka wynika z naszego pierwotnie ukształtowanego, nierozerwalnego z nią związku. Miejskie populacje na całym świecie łakną kontaktu z przyrodą – według danych GUS, także Polacy i Polki w wolnym czasie najchętniej wybierają spacery i odpoczynek na świeżym powietrzu. Być może to przejaw samozachowawczego instynktu, bo ciągłe przebywanie w mieście i w czterech ścianach nikomu nie służy. Za to regularne wyprawy do lasu czy nad jezioro przynoszą same korzyści: począwszy od głębszego doświadczenia odpoczynku i redukcji stresu, przez poprawę pamięci krótkotrwałej i ograniczenie objawów depresji, aż po… ochronę wzroku i redukcję stanów zapalnych.\nDoskonale zdają sobie z tego sprawę Szwedzi i Szwedki, którzy przywilej swobodnego kontaktu z przyrodą traktują jak świętość. „Allemansrätten”, czyli „prawo wszystkich ludzi” gwarantowane nawet przez szwedzką konstytucję, zostało przyjęte w 1974 roku i wynika z przekonania, że ludzkość jest integralną częścią środowiska naturalnego. Według tego prawa każdy może przebywać na łonie natury, korzystać z dóbr lasów i jezior, wędrować po górach i kąpać się w rzekach. Namiot można rozbić wszędzie, nawet na terenie prywatnym, ale jeśli planujemy zostać dłużej niż na jedną noc warto zapytać właściciela o zgodę.\nPodstawowa zasada korzystania z tego prawa to szacunek do natury i innych ludzi, ale taką zasadą każdy z nas powinien się kierować wszędzie i zawsze. Wtedy będziemy żyli w prawdziwie szwedzkim stylu.\nGöteborg to miasto, w którym cywilizacja przenika się z naturą