Tanuki-Czytelnia - Zemsta Nidori\nGarrett siedział w zapadłym barze w najbardziej oddalonym i najobskurniejszym zakątku miasta. Karczma nazywała się Tajemniczy Ogród. Z ogrodem łączyły ja tylko zwiędłe roślinki przy nieumytych szybach. Z tajemnicą wiązało się pytanie: czemu ochrona - zamiast na przykład wyrzucić leżącego w kącie i pijanego mieszczucha Vritka - siedzi przy stole i gra w kości, bluźniąc przy tym i rozlewając piwo. Garrett popatrzył na nich przez chwilę, lekko już pijany powiedział, patrząc na kolejny rozbity kufel:\n- Cóż za marnotractwo... - poczym czknął, i popatrzył na swoja butelkę.\nOd godziny sączył piwo „Pan Tadeusz”, czekając na przyjście posłańca od króla Adonarda, zwanego przez pospólstwo Wiedźminem, gdyż za młodu, jeszcze jako szczeniak, zwykł ganiać po wsiach z niemałą armią przy boku, tam wypytywał starostwo lub chłopów o to, czy nie ma jakich wiedźm w pobliżu. Jeśli ktoś wskazał mu chatę wieszczki lub miejscowej lekarki, król leciał do chałupy, siłą wyciągał babę na środek osady, nakazywał rozpalić stos i - ku uciesze dzieci - spalić kobietę. Teraz, gdy lata już minęły i magia została powszechnie zaakceptowana, król otrzymał niechlubne przezwisko, a magowie niechętnie z nim współpracowali. Trzeba również przyznać, że z Adonarda była niezdara jakich mało. To talerz przewrócił, to wazon stłukł. Raz nawet zabił kota nieudolnie go głaskając. Jako że nie mógł przyjąć do wiadomości swojej irytującej cechy, uznał, że jest to spowodowane klątwami wykrzykiwanymi przez baby palone na stosie. Zaczął wzywać różnej maści szarlatanów, wieszczów i wróżbitów, aby rzeczoną klątwę odczynili. Jeden z nich powiedział mu, że jeśli będzie nosił na małym palcu prawej dłoni pierścień o nazwie Zemsta Nidori (lub po prostu Zemsta), urok nie będzie się go trzymał. Król czepił się pomysłu i począł wysyłać posłów za granicę swego państwa w poszukiwaniu artefaktu. Po około roku, w mieście rozeszła się plotka: podobno pierścień jest w posiadaniu maga, który zamieszkuję wieżę na wyspie nieopodal miasta. Pewnego dnia po prostu przybył tam i się urządził. Nikt nie wie, co się stało z miastowym latarnikiem, który tam przebywał. Ludzi niewiele to obchodziło, gdyż mag przejął jego obowiązki. Teraz król chciał wysłać posła do maga. Nikt się zbytnio nie kwapił do roboty, gdyż podejrzewano, że jeśli czarodziej zobaczy posłańca (drugiego już) od króla posądzonego o tępienie magii, poseł skończy jako kupka pyłu. Garrett był wędrowcem, przemierzył pół kontynentu w poszukiwaniu złota, kamieni szlachetnych i sławy. Jak na razie dorobił się tylko dwuręcznego miecza, niewątpliwie gnomiej roboty, przesyconego jakąś magią. Nie wiedział za bardzo, na czym działanie czaru polega, ale dzięki niemu miecz emanował niebieską poświatą, a runy nadawały mu jeszcze poważniejszy wygląd. Był też niesamowicie lekki i poręczny, a Garrett już przyzwyczaił się go używać, gdy argumenty słowne nie pozwalały mu osiągnąć zamierzonego celu. Dziadyga w pewnym mieście za parę sztuk złota przetłumaczył mu runy na mieczu. Nadawały mu nazwę Potop. Garrettowi to nie przeszkadzało i często nawet zwracał się do miecz po imieniu, gdy przez kilka tygodni był sam na szlaku. Można nawet powiedzieć, że był to jego jedyny przyjaciel.\nDrzwi karczmy otworzyły się głośno, ale skrzypnięcie zostało zagłuszone przez ochroniarzy i innych gości, którzy nie starali się zachować ciszy ani trzeźwości. Do środka wszedł dostojnym krokiem niski, łysiejący jegomość w wyblakłym czerwonym stroju ze złotymi zdobieniami. Popatrzył chwilę po gościach, po czym krzyknął do hałasującego tłumu:\n- Poselstwo od króla Adonarda!\nPostał jeszcze chwilę, po czym zirytowany brakiem reakcji dobył dzierżonego przy pasie rapiera i uderzył nim w butelki stojące na ladzie. Hałas, jaki przy ty uczynił, uciszył całą karczmę. Poseł schował broń i powtórzył już ciszej:\n- Poselstwo od króla Adonarda.\nGarrett wstał lekko zachwiawszy się, z zamiarem podejścia do posła. W tym samym momencie od stołu obok wstały jeszcze dwie postacie. Chłopak był szeroki w ramionach, miał wyblakłą kurtkę z czarnej skóry pozbawioną rękawów. Rękawy ciemnej koszuli, którą nosił pod nią, miał podwinięte do łokci. Czarny szal, który miał na szyi, zasłaniał mu pół twarzy, aż dziw, że mógł przez niego oddychać. Spod czarnej bandamy, którą miał na głowie, wystawały ciemnobrązowe włosy do ramion. Oczy miał jasne, wzrok niemiły. Na plecach nosił dwa krótkie, szerokie i zakrzywione miecze, były identyczne. Dziewczyna była prawie naga, jedynie to co nie miało być zauważone, było przysłonięte brązową skórą nabijaną ćwiekami. Od jej paska zwisały w dół, z przodu i z tyłu dwa fantazyjnie zdobione pasy skóry, które miały już tylko dodawać uroku. Buty sięgały kolan. Były wykonane z cienkiej skóry. Typowe buty podróżnika. Włosy związała sznurkiem na środku głowy, co tworzyło długi koński ogon biegnący w górę, a potem opadający aż do pasa. Jej nagie uda były naznaczone sporą liczbą blizn, z oczu patrzyło jej troszeczkę lepiej niż kompanowi. Na plecach miała bardzo długą i bardzo cienką wygiętą szablę. Niewątpliwe obydwoje preferowali szybki styl walki i - sądząc po udach dziewczyny - nie byli wprawnymi wojownikami. Garrett spojrzał na nich starając się skupić wzrok na jednym punkcie. Para spojrzała na niego. Z koloru włosów i oczu, z postawy i ze spojrzenia można było wywnioskować, że są rodzeństwem. Poseł widząc ich reakcję, zbliżył się do nich i zagadał:\n- To wy zgłosiliście się jako ochotnicy do wyprawy na Wyspę Skarbów?\nPierwszy człowiek, jaki popłynął na wyspę (zwaną potocznie Driss) po przybyciu maga i który niósł dla niego dary, opowiadał potem, ze mag ma w swojej komnacie tyle kosztowności i artefaktów, ze nie stać by było na nie nawet samego króla. Stąd przyjęła się nazwa Wyspa Skarbów.\n- Tak - odpowiedziała dźwięcznie dziewczyna.\nChłopak przytaknął. Garrett, mimo że nie spodziewał się towarzystwa, również schylił głowę. Zestawili więc dwa stoły razem, irytując tym samym barmana. Usiedli, poseł przy jednym boku, Garrett przy drugim, rodzeństwo obok siebie przy trzecim. Wędrowiec położył na stole swój szeroki Potop.\n- Dobrze, zacznijmy od formalności - rozpoczął poseł. - Jestem Curio, królewski sekretarz.\n- Garrett z Doliny Braa - burknął wędrowiec.\n- Ja jestem Kłamczucha, a on Skąpiec - powiedziała miło dziewczyna.\nPrzy stole zrobiło się cicho, Curio patrzył na rodzeństwo, jedną brew miał uniesioną. Garrett przestał bawić się butelką, którą trzymał w ręce.\n- Poprawcie mnie jeśli się mylę - zaczął - ale czy jestem tak pijany, że źle zrozumiałem, czy wasze imiona są dość... no jakby to ująć...\n- Głupie? - wpadł mu w słowo Skąpiec, jego głos był twardy i suchy, dodatkowo zagłuszony przez szal - Nie my je wybieraliśmy.\n- Nie wnikam - odrzekł Garrett\n- Eee... dobrze, przejdźmy do konkretów - Curio naprowadził na bezpieczniejsze tematy do rozmowy. - Najpierw pytanie: ile już wiecie?\n- Pozwólcie, że ja zacznę - powiedział Garrett z grymasem na twarzy.\n- Może jak kac ci minie? - zaproponowała Kłamczucha swoim miłym tonem.\n- Pomysł dobry, aczkolwiek nie ma teraz na to czasu. Ja wiem tyle, ile król napisał na kartkach, które w karczmach do ścian przybijacie. Chce odzyskać jakiś artefakt, ma go mag zamieszkujący starą latarnię morską, na wysepce nieopodal miasta.\n- Ten mag to Faraon. Nikt nie wie, jaką magią się zajmuje. Odnowił i umagicznił latarnię, nie wiadomo czego się po nim spodziewać. Można uznać, że jest nekromantą, gdyż nie znaleziono ciała latarnika - uzupełniła Kłamczucha.\n- Pierścień, którego chce król i który jest w posiadaniu Faraona, to Zemsta Nidori. Legenda mówi, że król Sigismund zdradzał swą małżonką Nidori z nimfą wodną z pobliskiego jeziora. Królowa wbiła mu sztylet pod żebra i wrzuciła do wody, by był ze swoją ukochaną. Srebrny sztylet potem przetopiono i zrobiono z niego pierścień. Najprawdopodobniej elfy nasyciły go swóją magią, ale legenda mówi, ze dusza Sigismunda została w sztylecie, a później w pierścieniu. Nazwano go Zemsta Nidori, albo po prostu Zemsta. Działanie czaru nie jest powszechnie znane. - dodał Skąpiec.\nGarrett lekko zszokowany natłokiem informacji, odparł:\n- Od znajomego gnoma, z Władcy Pierścieni.\n- Macie wstęp do najbardziej wykwintnego i najdroższego jubilera w mieście?\n- Jak już mówiliśmy - mamy tam znajomego\n- Nieważne, macie jakiś plan co do maga?\n- Nie - uciął Skąpiec.\n- Tak więc znacie szczegóły - powiedział Curio. - Chciałbym dostarczyć ich więcej, ale człowiek, który był na wyspie, otrzymał od maga zakaz odpowiadania o niej.\n- A nagroda? - Garrett nie mógł zapomnieć o tradycjach najemników.\n- Trzy tysiące w złocie i klejnotach, podział zależy od was.\n- Po tysiąc na głowę? - Garrett spojrzał na rodzeństwo\n- Pół na pół - odparł Skąpiec. - My bierzemy tysiąc pięćset\n- Hojna oferta dziękuję.\n- Ustalicie to między sobą, wypływacie jutro. Na przystani będzie na was czekał statek, Nazywa się „Przedwiośnie”, kapitan jest poinformowany o waszym przybyciu. Ja wracam do zamku. Powodzenia i żegnam.\nMówiąc to, Curio wstał i wyszedł z baru. Przy stole zapadła cisza, jedynie Garrett czasem pociągał łyk Pana Tadeusza. Skąpiec i Kłamczucha patrzyli na niego wyczekująco. Wędrowiec skończył piwo, butelkę odstawił na stół. Zagadał:\n- Chyba musimy wykupić pokój na noc... - rzucił okiem na ochronę, która właśnie biła się o liczbę oczek na kościach. Wokół nich zebrał się mały tłum, który darł się i obstawiał zakłady. Paru mężczyzn gapiło się jednoznacznie na uda Kłamczuchy, ale leżący na stole Potop i szable rodzeństwa trzymały ich na swoich miejscach.\n- ...ale może nie tu - dokończył.\n- Mamy pokoje „Pod Widnokręgiem”, możesz spać u mnie, są dwa łóżka - rzekł Skąpiec.\n- Dzięki, może opowiecie mi o sobie? - Garrett próbował zachęcić ich do rozmowy.\n- Ty pierwszy - odparła Kłamczucha.\n- Bo nas jest dwoje, a ty jesteś pijany - odparł Skąpiec.\nPowiedziawszy to, wyciągnął rękę z zamiarem podniesienia lekko Potopu. Ku jego zdziwieniu podniósł miecz palcem o kilka cali.\n- Lekki co?\n- Mówisz czy idziemy spać?\n- Dobra, tak więc, pochodzę z Doliny Braa, na wschód stąd. Wyruszyłem z miasta, aby użyć sobie życia i nabić kiesę. Błąkałem się długo po zamkach, dworzyszczach, jaskiniach i innych miejscach owianych legendą. Nigdy nie udało mi się zdobyć żadnych bogactw. Jedyne co mam to ten miecz.\n- Gdzie go zdobyłeś? - zapytała Kłamczucha.\n- Historia sprzed paru miesięcy. Pewien troll nie chciał mnie przepuścić przez most. Powiedział, że zrobi to jeśli pójdę do Jaskiń Normanthoru niedaleko miasta Moror.\n- Znamy to miejsce.\n- Tym lepiej. Legendę jaskiń też znacie? Nie? To dobrze, bo jej nie ma. W każdym razie ten trollowaty gbur zasypał wejście kamieniami gdy wszedłem. Chyba mu się nudziło na tym moście. Przez sześć tygodni błądziłem po tych jaskiniach. Była tam wioska goblinów. Chciały mnie schwytać i ograbić, ale się przeliczyły. Jeden z nich miał Potop.\n- Miecz. Tak czy inaczej, było tylne wyjście, w obozie goblinów. Wylazłem tamtędy. Chciałem iść i pokazać trollowi, co o nim myślę. Okazało się, że dzień po tym jak zasypał mnie w jaskini, jakiś mag rozsmarował jego trzewia na całej długości mostu.\n- Bardzo. A ja błąkałem się dalej, mając za towarzysza jedynie miecz. Niedawno zabiłem wyvernę, która naprzykrzała się mieszkańcom pewnej wsi. Chłopi uzbierali trochę grosza i miałem za co wypić. Trzy dni temu znalazłem w karczmie ogłoszenie, które mówiło, że za wykonanie prostego zdaje się zadania jest niemała nagroda. Straż przed wejściem do zamku cofnęła mnie i kazała czekać tu na posła. Koniec. Wasza kolej.\nRodzeństwo spojrzało po sobie, po chwili Kłamczucha zdecydowała się zacząć.\n- Uciekliśmy z cyrku.\n- O, to dopiero nowość. Zwykle słyszy się o odwrotnych przypadkach.\n- Ile z nich jest potwierdzonych?\n- Tak więc, po ucieczce z cyrku, w którym się wychowaliśmy, również błądziliśmy po lasach. Na szczęście umiemy o siebie zadbać.\nGarrett spojrzał z powątpiewaniem na uda dziewczyny. Nie zauważyła jego wzroku.\n- Pewnego dnia uratowaliśmy gnoma z obozu bandytów. Okazało się, że pracuje w tym mieście, we Władcy Pierścieni. Zapewnia nam pieniądze na nocleg i jedzenie.\n- Nie myślałem, że wdzięczność w tych czasach jeszcze istnieje\n- Nieważne. Podsłuchaliśmy też ciekawą rozmowę bandytów. Jakiś baron czy inny wyżej postawiony człowiek zabił siostrę jednego z nich, chyba szefa szajki. Planowali zabić go podstępem, jakąś klątwą bodajże. Jeden z nich wyruszył z obozu. Chyba poszedł do tego barona, a wyglądał niczym druid albo eremita. Kiedy się oddalił, wyrżnęliśmy cały obóz i uwolniliśmy Parcivala, gnoma. Ruszyliśmy śladem bandyty, ale zgubiliśmy się w lesie. Na długi czas. Potem Parcival jakimś cudem znalazł drogę do tego miasta i oto jesteśmy. Niedawno przekazał nam plotkę o tym, że król poszukuje jakiegoś artefaktu. Teraz jesteśmy tu.\n- Zaiste, ciekawa historia - powiedział Garrett w zamyśleniu. - Chciałbym wam coś zaproponować.\n- Czy po odzyskaniu pierścienia moglibyśmy wyruszyć razem? Może ten baron jeszcze żyje i moglibyśmy go ostrzec.\n- Dziwna propozycja.\n- Ja po prostu... mam dość bycia samemu i rozmów tylko z mieczem, a was chyba nic tu nie trzyma.\n- Jeden warunek - powiedział Skąpiec.\n- Dasz nam tysiąc pięćset sztuk złota na konto drużyny.\n- Znaczy moją część nagrody? Za członkostwo w trzyosobowej drużynie?\n- Tak, i wiedz, że pieniądze w drużynie są wspólne.\nGarrett uśmiechnął się, tak jak - sądząc po oczach - Skąpiec. Uścisnęli sobie ręce.\n- Nie ma za co - odparła Kłamczucha, również po wymianie uścisku\nChcieli zamówić sobie jeszcze po piwie, ale odgłosy, jakie docierały ze strony stołu ochroniarzy wskazywały na to, że zaraz zacznie się burda. Zatem wstali i wynieśli się czym prędzej. Po krótkim spacerze dotarli do zadbanego lokalu „Pod Widnokręgiem”. Kłamczucha wytłumaczyła karczmarzowi zaistniałą sytuację i ten pozwolił zostać Garrettowi bez wnoszenia dodatkowej opłaty. Skierowali się do swoich pokoi. W komnacie Skąpca faktycznie były dwa łóżka, zaczęli przygotowywać się do snu. W końcu stało się to, na co Garrett wyczekiwał od momentu zobaczenia ud Kłamczuchy - Skąpiec zdjął swój szal. Ku szczeremu i głębokiemu zdziwieniu wędrowca chłopak miał normalną, przyozdobioną kilkudniowym zarostem twarz. Jednak gdy Skąpiec zdjął koszulę, wątpliwości powróciły.\n- Nie umiecie walczyć, prawda? - zapytał wskazując na głęboką bliznę przecinającą klatkę piersiową chłopaka.\nSkąpiec spojrzał na wskazane miejsce.\n- Mylisz się umiemy. Cyrk to zabawa tylko dla publiczności, to chyba dzieło Tavika, naszego tresera zwierząt. Jeśli dobrze pamiętam, to właśnie jemu pierwszemu spadła głowa podczas naszej ucieczki.\n- Aaa... więc to była tego typu ucieczka.\n- Miało być cicho i finezyjnie, ale sam wiesz jak to bywa.\n- W pełni to rozumiem.\n- Tak więc pierwszy zginął Tavik, potem chyba Denal, już dokładnie nie pamiętam. W każdym razie potem Kłamczucha wypuściła zwierzęta i dopiero była zabawa. Przeżyli tylko Even, poszedł za potrzebą w krzaki i tam chyba usnął, pijak jeden i stara wróżka Tabitha. Zawsze była dla nas miła i leczyła rany, jeśli się takowe zdarzały.\n- Jak tak ciebie słucham, to wydaje mi się, że tylko wy mieliście dość dziwne imiona...?\n- My i jeszcze był Klepsydra. Kłamczucha odcięła mu nogi. Mówię ci - nie ma nic zabawniejszego niż widok czołgającego się kaleki. - powiedział naprawdę rozbawiony - Wracając do pytania, tamci dołączyli do cyrku, my się w nim urodziliśmy.\n- A więc wasi rodzice...\n- Najprawdopodobniej zginęli wtedy, ale cóż, takie życie. Nawet ich nie znaliśmy, tam wszyscy byliśmy „braćmi” i „siostrami”. My byliśmy najmłodsi i najbardziej dręczeni.\n- Dobra, już rozumiem. Przepraszam za podejrzenia.\n- Nie ma za co. Po prostu nie szukaj dziury w całym.\nPoszli się na zmianę wykąpać, po czym położyli się. Garrett długo nie mógł zasnąć, myślał. O swoich nowych towarzyszach, o samotności, o mieczu, w końcu o zadaniu, z jakim mają się jutro zmierzyć. Próbowała przypomnieć sobie wszystko co wie, o magach i ich obyczajach. Pamiętał dzień, w którym magowie i ludzie podpisali dokument, mówiący o wzajemnej akceptacji. Działo się to w czasach, gdy on chodził do szkoły, w Dolinie Braa. Nauczyciel historii kazał im się nauczyć tego dokumentu na pamięć. Zawierał on dwie przysięgi, zwykłych ludzi i czarodziejów. Ludzka mówiła między innymi o akceptacji, przysięga magów mówiła o obietnicy pomagania ludziom w potrzebie, nieukrywania przed nimi sekretów czarów, o udostępnianiu swoich badań nad arkanami magii. Umowę zawarto na Wzgórzu Vivaldiego nieopodal miasta Tulii. Nagle Garrettowi coś przyszło do głowy.\n- No? - powiedział chłopak rozbudzonym głosem, zupełnie jakby czekał na pytanie, najwidoczniej też nie mógł usnąć.\n- Ten mag, Curio mówił, że on zabronił mówić temu człowiekowi który go odwiedził, o tym, co robi na wyspie.\n- No tak, co w związku z tym?\n- Przysięga magów zabrania mu tego robić.\n- Jak tak teraz o tym wspominasz, to faktycznie nie powinien...\n- Tak więc...\n- Ale - przerwał Skąpiec - może to być nekromanta, ich przysięga nie obejmowała.\n- Tylko czy nekromanta nie zrównałby miasta z ziemią?\n- Po co? Może po prostu prowadzi jakieś badania. A ludzie z miasta mogliby mu się przydać, no i pamiętaj o latarniku.\n- Dla mnie to dziwne, trzeba odnaleźć tego człowieka, który był u niego z darami.\n- Naciągana ta twoja teoria.\n- Mnie się wydaje, że mam rację, trzeba go znaleźć.\n- Dobra, biorę to na siebie, tylko nie zapomnij, że jutro wypływamy.\n- Curio nie sprecyzował, uznajmy, że w południe. Od rana pójdziemy poszukać twojego posłańca, a potem...\n- Ty pójdziesz - przerwał Garrett - bo muszę ci powiedzieć, że zainteresowała mnie wasza historia. Ja poszukam jakichś informacji na temat tego waszego barona. Popytam, czy może nie była żadnych ataków na takowych ostatnimi czasy.\n- Jak chcesz. Ustalone, wyruszymy o szóstej nad ranem. U karczmarza zostawimy wiadomość dla Kłamczuchy.\n- Mi to odpowiada, dobranoc.\nKłamczucha obudziła się około dziesiątej, jak wywnioskowała po pozycji Słońca na niebie. Przebrała się w swoją skąpą, niekrępującą ruchów zbroję, zarzuciła szablę na plecy i wyszła z komnaty. Idąc korytarzem stanęła obok drzwi do pokoju swoich towarzyszy. Nie usłyszała nic, co mogłoby wskazywać na to, że są w środku. Zeszła na dół, do gospody. Lekko zirytowało ją to, że jej brata ani Garretta nie ma w barze. Karczmarz, zauważywszy ją, krzyknął:\n- Panienko! Panienko!\n- Już, już słucham.\n- Dwóch młodzieńców, jeden w czerwonym skórzanym pancerzu i jasnymi włosami, o, dotąd - wskazał ręką szyję - i drugi, gębę miał w szal zawiniętą...\n- Wiem którzy, przecież wczoraj z nimi wchodziłam - zauważyła.\n- Możliwe, pamięć już nie ta, w każdym razie kazali przekazać „spotykamy się w południe, przy wejściu do portu”.\n- Ahaa... dobrze, dziękuję za wiadomość.\nWciąż zirytowana dziewczyna zamówiła posiłek i zjadła. Nie mogąc wymyślić nic ciekawego do roboty, wróciła do pokoju. Postanowiła zaostrzyć szablę, jednak uznała, że tylko zepsuje ostrzę, w końcu to Skąpiec dbał o uzbrojenie i znał się na tym. Znudzona padła na łóżko. Przypomniała jej się babka Tabitha i sytuacja, gdy byli jeszcze małymi dziećmi. Wtedy to Klepsydra uderzył wyjątkowo boleśnie jej brata w nogę. Babka Tabitha opatrzyła mu ją, a ona śpiewała Skąpcowi różne piosenki, aby przestał płakać. Kilka dni później nazbierał dla niej jej ulubionych stokrotek i powiedział jej, że pięknie śpiewa. Wiedziała, że kłamie, gdyż wszyscy z cyrkowej ekipy, mówili zawsze żeby się zamknęła, bo nie umie śpiewać. No może z wyjątkiem babki Tabithy. Jednak wtedy to pierwszy raz ktoś ją docenił. To był jej najszczęśliwszy dzień. Rozpamiętując te chwile, zaczęła sobie podśpiewywać. Po chwili rozśpiewała się na dobre, zaczęła krzątać się po pokoju zupełnie beż żadnego celu. Tak minął jej czas oczekiwania na południe. W końcu zeszła na dół do karczmy. Przywitały ją tam zdziwione i pytające spojrzenia gości i barmana.\n- To panienka tak śpiewała? - odparł karczmarz.\nKłamczucha dopiero teraz zdała sobie sprawę, jaki hałas musiała robić. Zrobiła się czerwona na twarzy, opuściła głowę, zacisnęła pięści i odrzekła:\n- Ja przepr...\n- Myślałby kto, że syrena tam na górze siedzi - barman zignorował jej odpowiedź\nKłamczucha podniosłą zdziwione spojrzenie. Ludzie patrzący się na nią, uśmiechali się. Spojrzenia mieli życzliwe. Kłamczucha wciąż czerwona jak piwonia, przeprosiła wszystkich i wybiegła na zewnątrz. Uradowana pobiegła w stronę portu. Przy bramie zobaczyła swojego brata i Garretta. Żywo nad czymś dyskutowali, ich śmiech niósł się echem po całym porcie. Dziewczyna zbliżyła się do nich:\n- Widzę, że już się zaprzyjaźniliście.\n- Ależ oczywiście, teraz zachwycamy się otaczającymi nas elementami przyrody - odpowiedział Garrett.\n- Na przykład jakimi?\n- Na przykład takimi - odparł wędrowiec, wskazując na chłopa, który załatwiał się w rynsztoku.\n- Wspaniale, teraz będę musiała znosić towarzystwo dwóch cyników zamiast jednego - uśmiechnęła się Kłamczucha. - Dobra, teraz gadajcie, gdzie was rano wywiało.\n- Byłem poszukać informacji na temat waszego barona - zaczął Garrett. - To najprawdopodobniej Baron Erfar von Nicci. Niedawno zmarł na jakąś dziwną chorobę, dzień po zarażeniu. Niedaleko jego posiadłości zauważono tamtego dnia człowieka przypominającego druida. Już mu raczej nie pomożemy.\n- A ty? - Kłamczucha spojrzała na brata.\n- Otóż, nasz towarzysz uznał, że człowiek, który był u Faraona na wyspie, coś ukrył. Miał rację, zgadnij kogo wysłali na Wyspę Skarbów w charakterze posła? Jussufa...\n- Jussufa Młota? Tego banitę?\n- Tak. Adonard najwidoczniej uznał, że jeśli mag go usmaży, to nic się nie stanie. No i Jussuf, jak to rasowy złodziej i bandyta, gdy zobaczył co mag trzyma u siebie w wieży, postanowił położyć na tym łapę. Powiedział mi, że drzwi wejściowych do wieży strzeże ogromny potwór. Trzeba mu podać hasło. Faraon oczywiście jako mag, ma obowiązek wpuszczać ludzi do swojej wieży, jeśli tego pragną. Kazał potworowi przekazać hasło ludziom, miało być powszechnie znane\n- To po co w ogóle to hasło? - zapytała Kłamczucha\n- Potwór wpuszcza ludzi, przecież są też żywiołaki mówiące ludzkim głosem i inne kreatury tego typu. Dobra, nie przerywaj już. W wieży jest komnata, nazywana przez potwora Komnatą Tajemnic. Każdy człowiek, który tam wejdzie, napotka co innego. Na końcu sali są drzwi, którym trzeba podać drugie hasło. Po czym prosto do Faraona. Jussuf uznał, że nie powie nikomu, jak dostać się do wieży, a sam zbierze ekipę, pójdzie tam i ograbi maga. Wyjątkowo nieinteligentny człowiek.\n- I tak po prostu ci to powiedział?\n- Nie. Musiałem mu obiecać, że weźmiemy go na wyspę i pomożemy mu zabić Faraona.\n- Czyś ty oszalał?! Gdzie...\n- Spokojnie, chwilę potem miał przykry wypadek. Potknął się i upadł prosto na przejeżdżający obok wóz pełen uzbrojenia.\n- A ciało wrzuciłem do studni wdowy Muriel. Ta starucha i tak z niej nie korzysta, więc nieprędko go znajdą. Ten głupiec podał mi oba hasła, inaczej stałby tu z nami.\n- Wiecie co - wtrącił Garrett - my tu gadamy, a kapitan Przedwiośnia dość znacząco się na nas od pewnego czasu patrzy. Może chodźmy?\nRuszyli więc w kierunku statku. Dźwięczna nazwa idealnie pasowała do zadbanego statku, jednak nie mieli zbytnio czasu podziwiać jego piękna, gdyż kapitan na ich widok rzucił tylko „w końcu” i bez słowa odbił od portu. Wyspę Skarbów było widać z brzegu, więc podróż nie trwałą zbyt długo. Wkrótce stanęli na piaszczystym brzegu wysepki, którą bez trudu dałoby się obejść w parę minut. Ruszyli ścieżką w górę, ku wieży. Po chwili stanęli zszokowani na widok tego,co ukazało się ich oczom. Przed wrotami do wieży stał ogromny i budzący niechęć stwór. Był dwa razy większy od normalnego człowieka i miał grubą, ciemnoczerwoną, zrogowaciałą skórę. Miał krótkie nogi, nadrabiał to jednak ogromnym torsem. Budową ciała przypominał golema, dlatego też nie mógł przyłożyć swych masywnych rąk do boków. Jednak golemy mając zazwyczaj kamienną budowę, są mniejsze i krępe, on przechadzając się przed wrotami wieży, robił to zgrabnie i płynnie. W końcu bohaterowie przemogli się i podeszli do monstrum, z bliska dojrzeli na jego małej głowie duże żółte oko z pionową źrenicą.\n- Witam - głos rozległ się w ich głowach, potwór nie miał ust.\n- Eee... czym ty jesteś? - nie wytrzymał Garrett.\n- Jestem tylko sługą mojego pana, nazywa mnie Latarnik.\n- Więc... - Kłamczucha patrzyła szeroko otwartymi oczami na potwora - to ty jesteś tutejszym latarnikiem? To to się z tobą stało.\n- Tak - odpowiedział beznamiętnie Latarnik. - Nie chciałem go wpuścić do mojej wieży, więc zamienił mnie w to. Powiedział, że jeśli będę mu służyć w tej postaci przez dziesięć lat, odmieni mnie z powrotem. Czas na tej wyspie wolno płynie...\n- Dobrze, teraz chcemy się dostać do środka - odparł Skąpiec.\n- Chwileczkę - chłopak wyjął z kieszeni karteczkę - to będzie „lalka”\n- Dobrze, możesz wejść.\n- A my? - zapytała Kłamczucha.\n- Lalka - odparł Garrett.\n- Lalka - powtórzyła Kłamczucha.\n- Nie, tylko jeden człowiek na raz - odparł stwór. - On - uniósł rękę, wskazując na Skąpca.\nGarrett odskoczył w bok i pobiegł szybkim krokiem w kierunku drzwi. Latarnik z niesamowitą szybkością odwrócił się i uderzył wędrowca pod żebra. Garrett stracił oddech na chwilę. W tym samym momencie rodzeństwo dobyło broni. Skąpiec zaczął kręcić się z odbierającą mowę szybkością. Wirując naokoło stwora z mieczami w rękach, zawadził o jego plecy i bok tnąc je i rozsiewając naokoło krew. Kłamczucha wbiła szablę w kolano potwora. Latarnik, zaskoczony atakiem, chciał się odwrócić, ale Garrett, któremu już wróciły zmysły, wyskoczył do przodu ze swoim Potopem. Zamachnął się. Ręka stwora z ohydnym mlaśnięciem odpadła od reszty ciała. Skąpiec przestał wirować, wbił obydwa miecze w plecy stwora. Kłamczucha wyszarpnęła szablę z nogi stwora, skoczyła nad nim, robiąc fantazyjne salto i lądując mu na ramionach. Wbiła ostrze głęboko w żółte oko. Garrett, czując co się święci, odskoczył w bok, Skąpiec w tył, zostawiając miecze w plecach monstrum. Kłamczucha wyciągnęła szablę, ochlapując krwią uchylone drzwi wieży. Zeskoczyła na ziemię. Latarnik runął ciężko na brzuch. Jego krew spływała szybko w dół ścieżki. Garrett usiadł na ziemi, Kłamczucha również straciła władzę w nogach i upadła na kolana obok niego. Skąpiec wyjął swoje miecze ze zwłok.\n- Jussuf mówił o potworze, spodziewałem się w najgorszym przypadku smoka.\n- Już nie żyje, jakby na to nie spojrzeć - odparł Garrett i wstał, pomógł podnieść się dziewczynie.\n- Nic ci nie jest? - spojrzała na jego żebra.\n- Nie połamał mnie i mogę chodzić. Przeżyję, idziemy dalej.\nPodeszli do drzwi wieży, Skąpiec pchnął je. Przed nimi rozciągała się długa na kilkaset metrów sala, pogrążona w mroku.\n- Dajcie mi chwilę - Garrett skierował się w prawo, idąc wzdłuż boku wieży. Po chwili wyłonił się z drugiej strony.\n- Co ty robisz? - zapytała Kłamczucha.\n- Obszedłem wieżę dookoła.\n- Brawo, tym samym udowodniłeś, że jest okrągła - odparł Skąpiec.\n- Ta sala nie ma prawa się tam zmieścić.\n- To magiczna wieża, jeśli takie rzeczy cię dziwią, to może nie idź dalej...\n- Dobra, wchodźmy.\nDrzwi same się za nimi zamknęły, pogrążając ich w ciemności. Jedynie na końcu sali, przy drzwiach, paliły się pochodnie. Oni stali w kilkusetmetrowym korytarzu, prowadzącym do sali w której znajdowały się dwa rzędy kolumn, na jej końcu były oświetlone drzwi. Ruszyli do przodu. Garrett pierwszy, za nim Kłamczucha, ostatni Skąpiec. Pomieszczenie było duże, zbudowane z czarnego kamienia, który mógłby być zwykłem granitem, gdyby nie jaśniejące blado w ciemnościach, fioletowe wzory jakimi był zdobiony. Świecące linie, przesuwały się lekko, stwarzając wrażenie przesuwania się komnaty. Nagle jedna z płyt podłogowych na które nastąpił Garrett zapadła się w podłogę. Naokoło nich rozległ się złowieszczy syk. Kłamczucha pierwsza zorientowała się, co się dzieje, kucnęła i podcięła nogą Garretta, który runął na ziemię. Skąpca nie zdążyła, ze ścian wystrzeliły długie na metr kolce. Cztery przeszyły na wylot Skąpca, jeden przebił koński ogon Kłamczuchy. Dziewczyna patrzyła przerażona na swojego brata, Garrett tak samo, po chwili zorientował się, że przyciska ręką płytę, która uaktywniła pułapkę. Podniósł drżącą dłoń. Kolce z powrotem wsunęły się w ściany. Skąpiec upadł na plecy, nie dawał żadnych znaków życia. Kłamczucha klęknęła przy nim. W mroku Garrett nie widział jej reakcji.\n- Chodź, zostaw go - wędrowiec pociągnął dziewczynę za rękę. Ruszyli w głąb sali, jaśniejące wzory zaczęły poruszać się szybciej, rozpraszając tym samym uwagę. Gdy szli między kolumnami, Garrett zerwał linkę znajdującą się na wysokości kostek. Usłyszeli jakiś okropny zgrzyt nad sobą, spojrzeli w tym kierunku. Z sufitu leciała w ich kierunku uwieszona na łańcuchu metalowa kula z gęsto rozsianymi, opływowymi wypustkami. Zdziwiony Garrett nie zdążył odskoczyć. Kula trafiła go pod żebra, dokładnie tam, gdzie Latarnik. Poleciał kilka metrów w tył i wypluł krew, Kłamczucha doskoczyła do niego.\n- W porządku? Możesz iść? - zapytała słabym głosem.\n- Mogę, ale dwa razy... - powiedział Garrett z grymasem bólu na twarzy.\nDziewczyna pomogła mu wstać. Tym razem zwracała uwagę na sznureczki przywiązane do każdej z kolumn. Dotarli do drzwi, w świetle świec zobaczyli, że cali są w krwi Skąpca. Garrett zamierzał jakoś pocieszyć Kłamczuchę, ale nagle zza ostatniej kolumny wypadł na nich mechaniczny strażnik. Był to wielki, metalowy twór, pod jego pancerzem szły kable i druty, które dawały mu życie. Dobyli swoich broni, ale nim zdążyli cokolwiek zrobić, robot odrzucił Garretta w tył, następnie złapał za gardło Kłamczuchę i podniósł ją na wysokość swojej twarzy. Jak dziecko, które chce się czemuś przyjrzeć. Garrett wstał, zaczął biec w kierunku maszyny, doskoczył do niej i ze złością przeciął plecy stwora. Mechaniczny strażnik puścił Kłamczuchę, która upadła jak szmaciana lalka. Wędrowiec w szaleńczym napadzie ciął stwora, przecinając niewidoczne kable i obwody, dopóki maszyna nie upadła w kałuży oleju. Chłopak upuścił miecz, podparł się rękami o kolana. Oddychał tak przez chwilę, starając się nie zauważać krwi Skąpca, którą był ubrudzony od stóp do głów. Podniósł Potop i podszedł do Kłamczuchy, po to by zobaczyć dokładnie to, czego się obawiał. Dziewczyna patrzyła pustym wzrokiem w dal, z ust spływała jej po szyi strużka krwi. Garrett ze ściśniętym gardłem podszedł do drzwi, wciąż dzierżąc Potop. Drzwi wyglądały zwyczajnie, były drewniane ze zwykłą klamką. Jedyne co różniło je od zwykłych domowych drzwi, to sporej wielkości kamienna twarz, lub raczej czaszka, która znajdowała się na wysokości głowy Garretta. Jej oczodoły jarzyły czerwonym światłem.\n- Hasło? - usłyszał w swojej głowie. Zapomniał go, odwrócił się i ruszył w kierunku Skąpca. Z jego ciała wziął kartkę, wrócił pod drzwi. Papierek był zakrwawiony, ale dało się odczytać hasło.\n- Wesele - wychrypiał.\nDrzwi otworzyły się, ukazując mu spiralne schody. Ruszył powoli na górę, dotarł do drugich drzwi. Zapukał.\nWszedł do środka, do sporej komnaty, która zakręcała w prawo. Najprawdopodobniej otaczała wieżę. Ściany zastawione były półkami, na których leżały różnej maści pierścienie, amulety, bronie, a nawet wielki złoty klucz. Garrett zrezygnowany nie rozglądał się wokół, dlatego też jego oczom umknęła oddalona część sali. Leżały tam stosy kości, wnętrzności oraz różne przedmioty codziennego użytku. Na biurku rozłożone zostały rysunki ludzkiego ciała, gestów i mudr. Zza rogu wyłonił się Faraon. Był w pomarańczowej szacie, zdobionej złotą nicią. Miał długie siwe włosy, choć na środku głowy już wyłysiał, szara broda sięgała mu do pasa. Wzrok i wyraz twarzy miał życzliwy, zupełnie jakby zobaczył wnuczka, który przyszedł go odwiedzić po długim czasie.\n- Widzę, że Komnata Tajemnic nie była dla was życzliwa, ale cóż, trzeba było nie zabijać Latarnika. A teraz, czego tu chcesz? - powiedział.\n- Król urzędujący w tym mieście chce pierścień, Zemstę - odpowiedział cicho Garrett.\n- Dobrze, rozumiem, skontaktuję się z nim w tej sprawie. Dziękuję za wiadomość, możesz już iść, przerwałeś mi w ważnej czynności. Latarnik przecież sam nie ożyje.\n- Nie. Nie przyszedłem tu poinformować cię o tym. Przyszedłem po pierścień.\n- Nie dam ci go. Chyba że zaoferujesz coś w zamian? Rozumiesz, my kolekcjonerzy nie lubimy rozstawać się z naszymi rzeczami. Tak więc mam ci pomóc, czy wyjdziesz sam?\nOstatnie słowo uderzyło Garretta gorzej niż Latarnik. Wyszarpnął Potop i rzucił się na maga. Gdy ostrze już miało go dosięgnąć, ten po prostu zniknął. Garrett, wybity z rytmu, zatoczył się. Poczuł coś na lewym ramieniu, to była ręka Faraona. Chciał się odwrócić, ale mag właśnie skończył szeptać formułę. Eksplozja, jaka wytworzyła się pod jego dłonią, oderwała rękę Garrettowi, a jego samego odrzuciła na półkę z przyrządami alchemicznymi. Runął na ziemię, a obok niego z ogromnym hukiem spadały retorty, moździerze i alembiki. Faraon wziął ze zwłok Garretta Potop, przyjrzał mu się. Wsadził miecz pod pachę i ruszył w głąb wieży, mrucząc pod nosem:\n- Ciekawe po co mu Zemsta... ale jeśli zaoferuje odpowiednią cenę...\n- Który to miał być palec, Curio?\n- Mały. Prawej dłoni.\nKról był tego dnia uradowany. Po długich negocjacjach za dwadzieścia tysięcy sztuk złota z królewskiego skarbca, zakupił od maga z wieży pierścień, który miał odpędzić jego klątwę. Nałożył go na palec.\nPóźniej mówiono, że Faraon umyślnie zabił króla, podsyłając mu przeklęty pierścień. Ludzie długo debatowali nad tym, co zrobić. Kilku z nich chciało ruszyć na maga i siłą rozwiązać problem. Popłynęli więc statkiem na wyspę. Nie minęła godzina jak wrócili przerażeni. Wyspy strzegły cztery okropnie zdeformowane monstra, które nie chciały nawet słuchać o wejściu do wieży.


Wasilków. Ulatniający się gaz na Kruczej? Obcokrajowcy gotowali obiad - poranny.pl\nWasilków. Ulatniający się gaz na Kruczej? Obcokrajowcy...\nWasilków. Ulatniający się gaz na Kruczej? Obcokrajowcy gotowali obiad\n28 lutego 2016 14:01\nStraż pożarna została wezwana do bloku przy ul. Kruczej w Wasilkowie. Mieszkańcy powiadomili o ulatniającym się gazie ©Tomasz Straż pożarna została wezwana do bloku przy ul. Kruczej w Wasilkowie. Mieszkańcy powiadomili o ulatniającym się gazie\nStraż pożarna została wezwana do bloku przy ul. Kruczej w Wasilkowie. Mieszkańcy powiadomili o ulatniającym się gazie ©Tomasz Materiały podobne\nWasilków. Pożar malarni. Na miejscu cztery zastępy strażaków\nWasilków. Pożar przy ul. Nadrzecznej. Spłonęła malarnia\nUl. Kolejowa. Pożar obudził ludzi przed świtem\n- W bloku przy ul. Kruczej w Wasilkowie ulatnia się gaz - napisał do nas Tomasz i przesłał zdjęcie zdarzenia.\nO godz. 12.15 podlascy strażacy otrzymali zgłoszenie od zaniepokojonych mieszkańców.\n- Na miejsce zostały wysłane trzy zastępy straży, w tym jednostka chemiczna - mówi dyżurny Komendy Wojewódzkiej PSP w Białymstoku. - Jednak przyrządy nie wykryły żadnych substancji.\nStrażacy nie poddali się. Mieszkanie, z którego wydobywał się niepokojący zapach odnaleźli po węchu. Mieszkali w nim obcokrajowcy.\n- Okazało się, że przyrządzali danie z pewnego rodzaju cebuli, która wydziela specyficzny zapach - dodaje Komendy Wojewódzkiej PSP w Białymstoku. - Nikomu nic się nie stało. Nikogo też nie ewakuowano z bloku.\nulica krucza wasilków\nburczymucha 3 marca, 08:33 Dlaczego Poranny.pl boi się napisać, że to byli ukraińcy? kaszub 28 luty, 22:46 Wyklęci i ich zwolennicy macie sprzymierzeńców mordujmy braci w wierze chrześcijan prawosławnych las wita 28 luty, 21:24 jeden gazem truje a obok bezrobotna po godz 22 na obcasach lata po panelkach..a synus pietami wali.. olaboga2 28 luty, 17:46 No dobra,kto zapłaci za to zgłoszenie? Jutro kolega zrobi foto jak pies sika, to dobry temat o powodzi i faszystowskich gestach. obywatel RP 28 luty, 16:37 Co Ci obcokrajowcy robią na Kruczej? i z czego żyją??? Zapewne z moich podatków. Wszystkie komentarze (7)\nDwoje rowerzystów w szpitalu. Zderzyli się na ścieżce\nPrawie 72 mln euro na rozwój gmin\nFlaga na kiju od mopa? Obchody 3 Maja w Wasilkowie\nWoda drożeje mimo sprzeciwu radnych\nNowy dyrektor Teatru Dramatycznego Poranny.pl poleca\nDarmowa przejażdżka Dartem przyciągnęła tłumy (wideo)\nMorsy kąpały się i chodziły po rozżarzonych węglach SERWISY PARTNERSKIESERWISY REGIONALNE


Meble ogrodowe – Parkieciarz.eu Online\nLato to idealny, aby zadbać o meble ogrodowe. Właściwa konserwacja nie tylko poprawi ich wygląd, ale pozwoli nam korzystać z nich dłużej. Doskonałym rozwiązaniem są kolorowe emalie dzięki którym krzesła i stoły w ogrodzie nabiorą zupełnie nowego charakteru. Lato to dobry czas na konserwację mebli ogrodowych. Ładna pogoda sprzyja pielęgnacji nieco zaniedbanych po zimie drewnianych […]\nPosted in Aktualności, Kleje, lakiery, oleje, zaprawy, Meble ogrodowe Tags: Dekoral Możliwość komentowania Kolorowe meble ogrodowe została wyłączona


24-2 New Calceta ;, Tagbilaran City, Filipiny\n2-gwiazdkowy Imperial Ridge Pension House zapewnia swoim gościom nocleg w 1.5 km od Bohol National Museum.\n1.5 km dzieli Imperial Ridge Pension House od Cathedral of San Jose. Hotel znajduje się w odległości 1 km od centrum Tagbilaran City.\nHotel oddaje do użytku odwiedzających 9 pokoi. Każdy z nich wyposażony jest w telewizję kablową z dostępem do filmów, płatną dodatkowo telewizję, balkon, szafkę i biurko. Są one wyposażone w łazienki z prysznicem, bezpłatnymi przyborami toaletowymi i ręcznikami kąpielowymi.\nCodziennie rano goście mogą zjeść śniadanie w restauracji. Bogate menu zapewniają Bo's Coffee Club i Chicken Ati, usytuowane w 150 metrach od obiektu.\nNie więcej niż 10 minut jedzie sie do Imperial Ridge Pension House z lotniska Tagbilaran.\nÓw biznesowy hotel udostępnia gościom całodobową recepcję, czyszczenie chemiczne i usługę prasowania.\nImperial Ridge Pension House, Filipiny\n3-gwiazdkowe Ikoi No Mura Hotel w [Country3]\n3-gwiazdkowe Ramada Hotel w [Country3]\n2-gwiazdkowe Abimanyu Villas Hotel w [Country3]\n[StarCount stars] Sofia Willa w [Country3]\n3-gwiazdkowe Apart Millor Garden Hotel w [Country3]\n[StarCount stars] Demisheva 110 Apartament w [Country3]\n3-gwiazdkowe Bali Hotel w [Country3]\n4-gwiazdkowe Palia Sa Coma Playa Hotel w [Country3]\n5-gwiazdkowe Rodos Palladium Hotel w [Country3]\n[StarCount stars] The Great Western Nocleg ze śniadaniem w [Country3]\n4-gwiazdkowe Semara & Spa Seminyak Ośrodek wypoczynkowy w [Country3]\n[StarCount stars] Bullarto House Motel w [Country3]\n[StarCount stars] The Penn Club Nocleg ze śniadaniem w [Country3]\n[StarCount stars] Memory Apart Hotel apartamentowy w [Country3]\n3-gwiazdkowe Maya Vacanze Hotel w [Country3]\n3-gwiazdkowe The Five Room By 5Th Avenue Hotel w [Country3]\n[StarCount stars] New Arbat 3 Room Flat Apartament w [Country3]\n3-gwiazdkowe Costa Caleta Hotel w [Country3]\n3-gwiazdkowe Elba Lucia Sport & Hotel w [Country3]\n3-gwiazdkowe Fjordhotell Hotel w [Country3]\n5-gwiazdkowe Savoy Sheikh Hotel w [Country3]\n5-gwiazdkowe Aria Hotel w [Country3]\n5-gwiazdkowe Eftalia Aqua Ośrodek wypoczynkowy w [Country3]\n4-gwiazdkowe Torre De Oro Hotel w [Country3]


jakie macie doświadczenia z olejem konopnym - Biznes na oku potencjalnego klienta\nStrona główna > Biznes > Inne > jakie macie doświadczenia z olejem konopnym\nMożecie mi zaproponować kogoś kto specjalizuje się w układaniu terapii z olejami konopnymi. Jeśli możecie coś poradzić to dajcie znać, chętnie skorzystam z pomocy kogoś kto faktycznie specjalizuje się w układaniu terapii i będzie mógł mi pod tym kątem coś podpowiedzieć.\nJak masz taką możliwość to staraj się skorzystać z pomocy kogoś kto od A do Z taką terapię ułoży, powie jakie wybrać oleje i jak stosować, dzięki temu jest większe prawdopodobieństwo wysokiej skuteczności.\nLiczy się między innymi to, by terapia konopna była dopasowana do danych problemów z jakimi konkretna osoba musi się zmagać. Więc staraj się szukać kogo kto faktyczne będzie dobrze znał ten temat.\nNa pewno będzie się liczyć stężenie oleju i jego właściwe dawkowanie więc jak ktoś nie zna tematu to lepiej szukać kogoś kto taką terapię będzie w stanie w odpowiedni sposób ułożyć i zaplanować to i efekty będą potem lepsze.\nDużo jest tych propozycji jeśli chodzi o oleje więc wybór odpowiednich wcale nie będzie taki prosty jakby się mogło wydawać, dlatego faktycznie pomoc kogoś kto dobrze zna temat będzie cenna.\nPopularność olejów konopnych rośnie więc wydaje mi się, że będzie można faktycznie kogoś znaleźć, kto będzie na tyle znał ten temat, że będzie w stanie podpowiedzieć jak oleje stosować, by dawało to dobre efekty.\nUmiejętność stosowania olejów to właśnie taka kwestia, z którą dość często się zmagamy, natomiast jak się uda taką dobrą terapię ułożyć to jej efekty mogą być naprawdę rewelacyjne więc warto będzie z takiego wsparcia korzystać.\nZ olejami konopnymi udało mi się zniwelować dolegliwości wynikające z raka i tutaj na pomoc ze strony Andrzej Andrew na FB i jego grupy można liczyć https://www.facebook.com/groups/2073520546292917. Indywidualnie ułożona w ramach badania laboratoryjnego terapia z olejami, daje świetne efekty. Zdecydowanie polecam.\nSzukaj kogoś kto zna temat i układa terapie konopne wykorzystując wsparcie badań laboratoryjnych, wtedy będzie można liczyć na najlepsze efekty takich właśnie terapii indywidulanie planowanych.


Nudy. | Filonek ma cukrzycę\nOpublikowano 26 czerwca 2011 Autor: mamafilonka\nNadeszły wakacje. Wracam do pisania. Gosia, mama słodkiego Mateuszka żartowała niedawno, że czasem po prostu taka nuda w tej cukrzycy, że nie ma o czym pisać – no, to fakt. Ale najwyższa pora, żeby tu wrócić, choć wcale to nie oznacza, że nuda minęła. Jest bezpłciowo, mało ciekawie i do bólu rutynowo, tzn. cukry idealne, żadnych niedocukrzeń, żadnych wyjazdów do góry ponad 180 mg%. Noce jednostajne, poranki bezpieczne, słodkie nawet śniadania niczego nie zmieniają. No to nie ma naprawdę o czym pisać.\nFilipek przyzwyczaił się za to do noszenia sensora. My tym bardziej. Nie umie jeszcze, co prawda, odczytać sobie danych z pompy, ale robi to świetnie Mikołaj. Kiedy chłopcy bawią się w ogródku, zwykle z kuzynami Kacperkiem i Kornelem, nie ma mowy, żeby Filip przerwał bitwę, porzucił karabin maszynowy, zdjął hełm i wrócił na górę odczytać poziom cukru. Ale jest w stanie na dwie sekundy zalotnie wypiąć biodro, żeby Mikołaj wyjął pompę i odczytał cukier. Słyszę wtedy odpowiedzialnego sześciolatka z poczuciem misji w głosie, który woła pod balkonem „Jeden, trzy, pięć i dwie kreski w dół! Spada cukier, dajcie Filipkowi soczku!!!” To jest dopiero ciągły monitoring glikemii!\nMikołaj jest niezwykłym chłopczykiem, możemy na nim polegać. Kiedyś zawołał „Jeden, jeden i szóstka do góry nogami, zapomniałem jak się nazywa”.\n6 lipca 2011 o 17:47 napisał:\nDzień dobry.No, az nie wieżę własnym oczom, wszedłem tu z przekonaniem, ze nic się nie zmieniło a tu niespodzianka, znów zaczeła Pani znów pisac, z czego bardzo się ciesze;-)znów można wyczuć tą ogromna siłe jaką Pani posiada;-)serdecznie pozdrawiam


podróże – Radosław Morek – takie tam blogowe zapiski…\nThe Midnight Sky od NETFLIX\nZanim obejrzałem sam film The Midnight Sky (polski tytuł: Niebo o Północy) przeczytałem recenzję na jednym z poczytnych portali. Nie jestem pewien, czy autor tej recenzji obejrzał ten film. The Midnight Sky to postkatastroficzny dramat zrealizowany na podstawie na powieści Good Morning, Midnight z 2016 roku, której autorką jest Lily Brooks-Dalton. Odtwórcą głównej roli oraz... Czytaj dalej →\n26 grudnia 2020\t 0\nIndie na zdjęciach\nSpotkanie towarzyskie o przyszłości z bardzo dobrą znajomą w Traffic Club'ie, a dokładnie już jego koniec zbiegł się z początkiem pokazu zdjęć z Indii. W ferworze z głowy uleciały mi i imię i nazwisko autorki zdjęć, ale sprawdziłem - zdjęcia są autorstwa Doroty Nowak-Baranowskiej. Proszę o wybaczenie, tak już mam, imiona i nazwiska nie pozostaję... Czytaj dalej →\n19 września 2011\t 0


Zderzenie tramwajów - artykuły | Poznań Nasze Miasto\nKolejne zderzenie tramwajów w Poznaniu! Tym razem na Grochowskiej\nDo drugiego we wtorek zderzenia tramwajów doszło w Poznaniu około godziny 15.20. Na tramwaj linii nr 15 stojący na przystanku przy ulicy Grochowskiej najechała jadąca za nim "1".\nwypadek tramwaj 15\nwypadek tramwaj grochowska\nwypadek tramwaj hetmańska\nProkuratura: Wypadek na Małych Garbarach. Zarzut dla motorniczego\nMotorniczemu „ósemki”, która uczestniczyła latem w wypadku tramwajowym na Małych Garbarach, prokuratura postawiła zarzut nieumyślnego spowodowania katastrofy w ruchu lądowym – informuje „Gazeta Wyborcza”.\nwypadek małe garbary\nZderzenie dwóch tramwajów na Dąbrowskiego\nZderzenie tramwajów linii 17 i 2 sparaliżowało torowisko na ul. Dąbrowskiego. Dwie osoby zostały ranne.\nwypadek tramwajowy dąbrowskiego\nWołyńska: Taksówka uderzyła w tramwaj\nOk. godz. 8.30 na skrzyżowaniu ulic Małopolskiej i Wołyńskiej w Poznaniu taksówka uderzyła w tramwaj numer dziewięć.\nwypadek na wołyńskiej\ntaksówka uderzyła w tramwaj\nZderzenie tramwajów w centrum Poznania. Katastrofa samolotu-ćwiczenia przed EURO 2012. Wyroki za korupcję w WORD. Centralna Procesja Eucharystyczna - oto najważniejsze wydarzenia tygodnia w serwisie Głos.tv\nboze ciało w poznaniu\n21 czerwca - Wydarzenia dnia w skrócie [ZDJĘCIA]\nSprawca wypadku pod Lesznem pod wpływem narkotyków, komisja wyjaśnia przyczyny wypadku tramwajów, Krzysztof Kotorowski zostaje w Lechu - oto wybrane wydarzenia dzisiejszego wydania serwisu NaszeMiasto.pl.\nwypadke pod lesznem\nopcja na wtorek\nsuczka wychowała lisy\nPoznań - Wypadek na wyjeździe z trasy PST. Dwie osoby ranne\nPrzed godz. 10 doszło do kolizji tramwajowej na ulicy Roosevelta.


Rodzinna sesja lifestyle w plenerze -Konrad i rodzice - Starogard Gdański - Marta Trzcińska Fotografia\nRodzinna sesja lifestyle w plenerze -Konrad i rodzice – Starogard Gdański\nRodzinna sesja lifestyle w plenerze to zdecydowanie najczęstsza sesja jaką wykonuję. Cieszy się ona ogromną popularnością ponieważ mnóstwo ludzi chce mieć cudowną pamiątkę na przyszłość :) A co innego tak wspaniale jak zdjęcia pozwoliłoby zatrzymać wspomnienia na resztę życia? Pamięć nie jest doskonała, pamiętniki to opisy, natomiast zdjęcia to coś na co wystarczy spojrzeć, by przypomnieć sobie dany dzień, dany moment, daną sekundę… Ten uśmiech, to spojrzenie, ta minka, ten dotyk… Moim zdaniem zdjęcia to najwspanialsza pamiątka jaka będzie towarzyszyć nam przez całe życie! Zostanie po nas nawet później – kiedy nas już nie będzie na tym świecie.\nDlaczego o tym piszę? Ponieważ ja w fotografii kocham właśnie to, że dzięki niej mogę zatrzymywać wspomnienia na zawsze. Jedno naciśnięcie spustu migawki sprawi, że ta malutka część sekundy została zatrzymana i będzie piękną pamiątką na dziesiątki, a może i setki lat ;) Ale wystarczy już tego wstępu…\nDzisiaj chciałabym pokazać Wam bardzo wesołą, bardzo słoneczną, bardzo rodzinną sesję, którą zrobiliśmy wraz z Konradem i jego rodzicami. Piękne, letnie, gorące, późne popołudnie. Zbliżał się zachód słońca, słoneczko wspaniale nam dopisało. Wszyscy byli w rewelacyjnych humorach, w szczególności Konrad ♥ To wszystko zaowocowało ogromem zdjęć! Było świetnie!\nNajpierw szaleństwa na polance, później pluskanie się jeziorze, dalej sesja mamusi z brzuszkiem i kolejne rodzinne ujęcia… Zresztą co ja Wam będę opisywała – spójrzcie sami :)\nRodzinna sesja lifestyle w plenerze to jest coś co z pewnością zostanie w Waszych wspomnieniach na długo! Piękna pamiątka i wspaniała zabawa – właśnie tego możecie spodziewać się z mojej strony ♥ To co? Kiedy się widzimy na sesji ;) ???\nA jeśli macie ochotę zobaczyć więcej zdjęć z takich plenerowych sesji rodzinnych to zapraszam TUTAJ :)\nchłopiecciążadzieckojeziorolatomamamama i synrodzicerodzinasesjasesja ciążowasesja dziecięcasesja lifestylesesja nad jezioremsesja plenerowasesja rodzinnasesja Starogard Gdańskisesja zdjęciowasłońcetatatata i synzachód słońca


Sytuacja zwierząt w Ukrainie jest dramatyczna. Wywiad z Angeliką Kimbort ze Stowarzyszenia Otwarte Klatki | ekologia.pl\nSytuacja zwierząt w Ukrainie jest dramatyczna. Wywiad z Angeliką Kimbort ze Stowarzyszenia Otwarte Klatki\nSchroniska, które dotąd opiekowały się bezdomnymi psami i kotami są w trudnej sytuacji. Niedługo może skończyć się żywność. Nie można też zapominać o zwierzętach w ogrodach zoologicznych czy tych na fermach przemysłowych. Jeśli ich opiekunom coś się stanie lub odcięte zostaną drogi dla pomocy humanitarnej, również te zwierzęta czeka długa i bolesna śmierć głodowa. Jeśli do tego dodamy stres związany docierającymi do nich odgłosami wystrzałów i wybuchów i brak możliwości ucieczki, to skala cierpienia jest niewyobrażalna – mówi Angelika Kimbort, koordynator ds. prawnych Stowarzyszenie Otwarte Klatki.\nAngelika Kimbort, koordynator ds. prawnych Stowarzyszenie Otwarte Klatki\nZwierzęta są cichymi i niewinnymi ofiarami wszystkich konfliktów zbrojnych – czy wiemy jak wygląda sytuacja zwierząt w Ukrainie?\nSytuacja zwierząt jest dramatyczna. Zwierzęta, które przekroczyły polską granicę wraz ze swoimi opiekunami i są bezpieczne, ale to jedynie promil zwierząt, które żyły w Ukrainie. Zostało tam wiele zwierząt domowych, które zostały porzucone w trakcie ewakuacji ludności lub uciekły przerażone ostrzałem. Jeszcze przed wojną bezdomność psów w Ukrainie była zjawiskiem powszechnym, zatem zwierząt błąkających się po opustoszałych miastach Ukrainy może być naprawdę wiele.\nCo się stanie z tymi zwierzętami? Jaki los je czeka?\nTe zwierzęta czeka najprawdopodobniej śmierć głodowa. Schroniska, które dotąd opiekowały się bezdomnymi psami i kotami są w trudnej sytuacji. Niedługo może skończyć się żywność. Nie można też zapominać o zwierzętach w ogrodach zoologicznych czy tych na fermach przemysłowych. Jeśli ich opiekunom coś się stanie lub odcięte zostaną drogi dla pomocy humanitarnej, również te zwierzęta czeka długa i bolesna śmierć głodowa. Jeśli do tego dodamy stres związany docierającymi do nich odgłosami wystrzałów i wybuchów i brak możliwości ucieczki, to skala cierpienia jest niewyobrażalna.\nCzęść Ukraińców zabiera zwierzęta ze sobą – jak wyglądają procedury na granicy? Z jakimi problemami mogą się zetknąć?\nGłówny Lekarz Weterynarii w porozumieniu z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz z Krajową Administracją Skarbową uprościł procedury dotyczące wjazdu podróżnych z terenu Ukrainy wraz ze zwierzętami towarzyszącymi. Chodzi przede wszystkim o koty, psy i fretki. Informację w języku polskim, ukraińskim i angielskim opublikowano na stronie GLW: www.wetgiw.gov.pl i warto tam regularnie zaglądać, ponieważ została już kilkakrotnie zaktualizowana. Tymczasowa procedura dopuszcza wjazd do Polski zwierzęcia, które nie posiada aktualnego szczepienia przeciwko wściekliźnie, badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania, świadectwa zdrowia lub oznakowania (mikroczipa). Zwierzę takie należy zgłosić np. funkcjonariuszowi Straży Granicznej lub Policji, a następnie wypełnić wniosek o pozwolenie na przemieszczenie zwierzęcia na teren UE lub tranzyt przez państwo członkowskie (jeśli Polska nie jest krajem docelowym podróży). Zwierzę zostanie bezpłatnie zaszczepione i oznakowane, po czym opiekun uzyska stosowne pozwolenie. Jeśli ktoś nie zgłosił zwierzęcia przy przekroczeniu granicy powinien zgłosić się do zakładu leczniczego dla zwierząt w celu dopełnienia procedur (zaszczepienia, oznakowania). Informacji można poszukiwać także na na stronach Powiatowych Inspektoratów Weterynaryjnych, gdzie publikowane są np. listy lekarzy weterynarii wyznaczonych do szczepienia zwierząt z Ukrainy. Zwierzę może zostać poddane izolacji. Powyższe nie dotyczy zwierząt poniżej 8 tygodnia życia.\nProblemem może być panujący na granicy chaos. Funkcjonariusze SG nie dokonali rejestracji w systemie wszystkich przekraczających granicę osób. Tak samo może być ze zwierzętami. Jednakże z uwagi na zagrożenie wścieklizną, zalecałabym udanie się do lekarza weterynarii w Polsce osobom, które z jakiegoś powodu nie zgłosiły wwozu zwierzęcia do Polski. Bezpieczeństwo naszych zwierząt jest równie ważne. Jeśli zwierzę wymaga leczenia, to warto zaglądać, np. na grupy fejsbukowe, gdzie można znaleźć informacje o bezpłatnej pomocy oferowanej przez kliniki weterynaryjne lub organizacje społeczne, które takie usługi finansują.\nDlaczego tak ważne jest, by nie rozdzielać zwierząt i ich opiekunów?\nKażdy, kto na co dzień opiekuje się jakimś zwierzęciem, wie jak trudna jest nawet kilkudniowa rozłąka. Pomiędzy troskliwym opiekunem i pupilem tworzy się wyjątkowa więź. Ucieczka przed wojną w pośpiechu, stresie, często bez pożywienia jest wykańczająca dla ludzi i zwierząt. Dlatego powinniśmy zapewnić im wspólne miejsce pobytu w Polsce. Izolacja bez opiekuna, w obcym miejscu, będzie dla zwierzęcia ogromnym stresem. Z kolei obecność ukochanego zwierzęcia i codzienne spacery z nim będą pomagały odnaleźć się w nowej sytuacji osobom, które uciekły przed wojną.\nOczywiście jeśli opiekun zwierzęcia zdecyduje się na czasowe przekazanie go pod opiekę organizacji prozwierzęcej (np. gdy nie ma warunków do jego utrzymywania w miejscu tymczasowego pobytu), powinien mieć możliwość kontaktu z nim. Ważne jest także umowne ustalenie na jaki okres zwierzę jest przekazywane pod opiekę i po jakim czasie od nieodebrania zwierzęcia w ustalonym terminie stanie się ono własnością organizacji. Chodzi o to, aby dać aktualnym opiekunom zwierząt czas na zorganizowanie sobie nowej przestrzeni życiowej, a jednocześnie zapewnienie organizacjom możliwości prawidłowego funkcjonowania. Jeśli bowiem organizacja przyjmie kilkadziesiąt psów z Ukrainy, a te nie zostaną odebrane przez dotychczasowych właścicieli przez wiele miesięcy, to blokuje się możliwość adopcji tych zwierząt i pomocy kolejnym zwierzętom w potrzebie. Aktualnie dysponujemy umową czasowego powierzenia opieki nad zwierzęciem w języku polskim, ukraińskim, rosyjskim i angielskim, przygotowanym przez prawników oraz tłumaczy. Każda organizacja, która zgłosi się do mnie, może bezpłatnie otrzymać taką umowę.\nNiestety część zwierząt domowych zostanie w Ukrainie, bo ich opiekunowie nie będą mogli ich wziąć albo ruszą na wojnę. W jaki sposób możemy pomóc takim zwierzętom, jeżeli nie możemy ich przetransportować do Polski?\nOrganizacje społeczne w Polsce organizują zbiórki pieniężne i rzeczowe, przy czym przekazywanie darów rzeczowych jest utrudnione. Z informacji prasowych wynika, że konwoje humanitarne mają problemy z dotarciem do potrzebujących ludzi i nie chcą zabierać karmy dla zwierząt. Transportu podejmowały się organizacje społeczne i osoby prywatne. Dotarło do nas też kilka niezwykle smutnych informacji o tragicznej śmierci aktywistów transportujących karmę dla zwierząt w schroniskach. Mimo tego to wsparcie rzeczowe musi nadal płynąć. Nadzieja umiera ostatnia i musimy wierzyć, że osoby które zostały tam na posterunku, będą nadal walczyć o te zwierzęta. Kilka dni temu widziałam z kolei apel dyrektora zoo w Mikołajowie, który prosił o kupowanie biletów wstępu i tym samym pomoc zwierzętom.\nOfiarami wojny są nie tylko zwierzęta domowe. Co ze zwierzętami gospodarskimi, pozostawionymi na przemysłowych fermach…. Jaki los ich czeka?\nJeśli chodzi o fermy wielkopowierzchniowe, np. drobiu, to zazwyczaj są one zautomatyzowane. Paszę podają zwierzętom zaprogramowane urządzenia, zatem istotny jest stały dopływ prądu. W naszej prasie branżowej można znaleźć informacje, z których wynika, że fermy drobiu w obwodzie charkowskim wciąż działają i pokrywa się to z researchem dokonanym przez naszych aktywistów. Duża część ferm przemysłowych jest ulokowana na zachodzie Ukrainy, gdzie sytuacja nie jest jeszcze tak zła ja na wschodzie. W Ukrainie działa wciąż wiele mniejszych gospodarstw przydomowych. Los hodowanych tam zwierząt zależy od losu ludzi, którzy się nimi opiekują.\nPolacy bardzo chętnie pomagają nie tylko ludziom, ale i zwierzętom z Ukrainy. Niektórzy chcą teraz adoptować, przyjmować do siebie zwierzęta z Ukrainy. Czy to dobry pomysł?\nUważam, że w pierwszej kolejności powinniśmy adoptować polskie psy i koty. Schroniska i organizacje społeczne mają pod opieką wiele zwierząt, a niektóre z nich czekają na nowe domy od lat. Słyszałam o osobach, które w zasadzie miały finalizować adopcję psów, ale w ostatniej chwili rezygnowały, bo chciały zaopiekować się wyłącznie tymi z Ukrainy. Podchodzę ze sporą rezerwą do tego typu porywów serca. Mogą się one skończyć wtórną bezdomnością zwierząt. Dlaczego? O zwierzętach z Ukrainy niewiele wiemy. Nie znamy ich historii. Część zwierząt, które przyjechały do Polski, to dotąd bezdomne zwierzęta, zgarnięte prosto z ulicy. Będą zdziczałe, z problemami behawioralnymi. Do tego dodajmy traumę związaną z wojną i długą podróżą. Niewiele wiemy o zdrowiu tych zwierząt. Leczenie weterynaryjne bywa bardzo kosztowne Opieka nad takim zwierzęciem może być sporym wyzwaniem i może być bardzo kosztowna, dlatego powinna być przemyślana i zapewniana przede wszystkim przez organizacje społeczne, które mają w tym zakresie doświadczenie i fundusze na tę “pierwszą pomoc”. Dlatego w tym zakresie, po pierwsze apeluję o wsparcie organizacji społecznych, których celem statutowym jest ochrona zwierząt i które mają doświadczenie w opiece nad tzw. trudnymi przypadkami. Ta pomoc, to nie tylko wpłaty pieniężne, ale właśnie przemyślana adopcja zwierząt, które już wcześniej zostały zaopiekowane i są gotowe na nowe domy.\nCzy gołąb grzywacz na miano króla zasługuje?\nJak w takim razie pomagać dobrze, rozsądnie?\nPomagać można na wielu płaszczyznach i moje porady są uniwersalne bez względu na to czy mówimy o pomocy zwierzętom z Ukrainy. Jako, że psy i koty dożywają kilkunastu lat, zanim podejmiemy decyzję o adopcji, musimy zadać sobie szereg pytań: co właściwie wiem o opiece nad zwierzęciem? Czy mój tryb życia pozwoli na wygospodarowanie czasu, np. na 3 spacery dziennie z psem? Czy w razie mojej choroby lub urlopu szybko znajdę kogoś do opieki nad zwierzakiem lub będzie mnie stać na opłacenie hotelu dla zwierząt? Czy stać mnie na opiekę lekarsko-weterynaryjną? Takich pytań jest wiele.\nJeśli chodzi o wspieranie organizacji prozwierzęcych, to przed dokonaniem wpłaty zalecam prześledzenie historii działalności wybranej organizacji. Wpłat należy dokonywać na oficjalne rachunki bankowe (zazwyczaj są one podane na stronach internetowych). Każda zbiórka na rachunek osoby prywatnej, zwłaszcza jeśli nie jest nam ona osobiście znana, powinna wzbudzić nasze wątpliwości. Warto wspierać organizacje działające lokalnie, takie które możemy osobiście odwiedzić. Zamiast przesyłać pieniądze możemy po prostu pójść na zakupy. Z kolei zanim zdecydujemy się na pomoc rzeczową warto sprawdzić co konkretnie jest potrzebne. Organizacje często publikują listy niezbędnych rzeczy. Wolontariusze pomagający przy dystrybucji zebranych darów wskazywali na to, że zakup produktów, np. w zgrzewkach jest lepszą opcją, niż kupowanie wielu różnych produktów pojedynczo, które następnie trzeba przepakowywać, co zajmuje wiele czasu.\nWarto zajrzeć także na bloga Otwartych Klatek, gdzie zebraliśmy najważniejsze informacje jak i komu pomagać: https://www.otwarteklatki.pl/blog/jak-pomagac-zwierzetom-w-ukrainie\nekologia.pl Wywiady Sytuacja zwierząt w Ukrainie jest dramatyczna. Wywiad z Angeliką Kimbort ze Stowarzyszenia Otwarte Klatki


Ford Coaching | Kodeks etyczny ICF\nLokalizacja Ford Coaching > Kodeks etyczny ICF\nBędę postępować w taki sposób, że będzie to miało pozytywny wpływ na profesję coachingu, a także powstrzymam się od jakichkolwiek działań lub wygłaszania oświadczeń, które mają szkodliwy wpływ na ogólne rozumienie lub akceptację coachingu jako profesji.\nNie będę świadomie wygłaszać publicznie żadnych nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd stwierdzeń ani wygłaszać nieprawdziwych oświadczeń związanych z profesją coachingu.\nBędę szanować inne podejścia do coachingu. Będę szanować wysiłki i zasługi innych osób oraz nie będę przedstawiać ich jako własne.\nPrzez poznanie charakteru coachingu i sposobu, w jaki może on oddziaływać na życie innych osób, poznam wszystkie kwestie, które mogą powodować niewłaściwe wykorzystanie mojego wpływu.\nZawsze będę się starać rozpoznawać kwestie personalne, które mogą pozostawać w konflikcie z moimi obowiązkami w roli coacha lub sprawiać, że będę gorzej je wykonywać, lub pogarszać moje relacje zawodowe lub pozostawać z nimi w konflikcie. Kiedy fakty i okoliczności będą tego wymagać, niezwłocznie poszukam profesjonalnej pomocy i określę działania, które należy podjąć, z uwzględnieniem kwestii, czy odpowiednie będzie zawieszenie lub zakończenie moich relacji coachingu.\nJako trener lub osoba nadzorująca obecnych lub potencjalnych coachów będę postępować zgodnie z kodeksem etycznym stowarzyszenia ICF we wszystkich sytuacjach związanych ze szkoleniem i nadzorem.\nBędę uczciwie i umiejętnie przeprowadzać badania i składać z nich sprawozdania, postępując z przyjętymi naukowymi standardami. Moje badania będą prowadzone po uzyskaniu niezbędnej zgody lub przyzwolenia zaangażowanych osób, z zastosowaniem metod, które będą w wystarczającym stopniu chronić uczestników przed ewentualnymi szkodami. Wszystkie działania związane z badaniami będą wykonywane zgodnie z przepisami kraju, w którym będą prowadzone.\nBędę w odpowiedni sposób tworzyć, utrzymywać, przechowywać i usuwać zapisy prac wykonane w związku z praktyką coachingu, korzystając z metod propagujących poufność i przestrzeganie wszystkich przepisów, które mają zastosowanie.\nBędę korzystać z informacji kontaktowych (adresy e-mail, numery telefonów itd.) członków stowarzyszenia ICF jedynie w taki sposób i w takim zakresie, w jakim upoważnia mnie do tego stowarzyszenie ICF.\nZASADY POSTĘPOWANIA W RELACJI Z KLIENTAMI\nBędę odpowiedzialny/a za wyznaczanie jasnych, odpowiednich i zależnych od kultury granic decydujących o potencjalnym kontakcie fizycznym z klientem.\nNie będę mieć kontaktów seksualnych z jakimkolwiek klientem.\nBędę tworzyć jasne umowy z klientami i przestrzegać wszystkich uzgodnień ustalonych w kontekście profesjonalnych relacji coachingu.\nPrzed pierwszą sesją lub w jej trakcie zapewnię, że mój klient zrozumie charakter coachingu, granice poufności, uzgodnienia finansowe i inne warunku umowy dotyczącej coachingu.\nBędę odpowiednio określać swoje kwalifikacje, wiedzę i doświadczenie w roli coacha.\nNie będę celowo wprowadzać klienta w błąd ani wygłaszać nieprawdziwych stwierdzeń o tym, co uzyska on podczas procesu coachingu lub ode mnie jako coacha.\nNie będę udzielać obecnym ani przyszłym klientom informacji lub rad, o których wiem, że są mylne lub wykraczają poza moje kompetencje.\nNie wykorzystam celowo jakiegokolwiek aspektu relacji pomiędzy coachem a klientem w celu uzyskania przewagi lub korzyści osobistych, zawodowych albo finansowych.\nBędę szanować prawo klienta do zakończenia procesu coachingu w jego dowolnym momencie. Będę czujny/a i dostrzegę wskazówki świadczące o tym, że relacja coachingu przestaje przynosić mojemu klientowi korzyści.\nJeżeli będę przekonany/a, że usługi innego coacha lub inny zasób przyniosą klientowi większe korzyści, zachęcę go do wprowadzenia zmian.\nPodejmę wszystkie rozsądne kroki w celu zawiadomienia odpowiednich władz, jeżeli klient wyjawi zamiar narażający na niebezpieczeństwo jego samego lub inne osoby.\nPOUFNOŚĆ / PRYWATNOŚĆ\nBędę przestrzegać poufności informacji pochodzących od mojego klienta, chyba że upoważni mnie on do innego postępowania lub będzie wymagało tego prawo.\nPrzed ujawnieniem nazwisk innych osób jako klientów lub w referencjach albo ujawnieniem jakichkolwiek innych informacji określających tożsamość klientów uzyskam ich zgodę.\nUzyskam zgodę osoby, która jest w trakcie coachingu, przed ujawnieniem informacji innej osobie, która wypłaca mi wynagrodzenie Konflikty interesów\nBędę się starać unikać konfliktów pomiędzy interesami moimi a interesami moich klientów.\nW przypadku pojawienia się rzeczywistego lub potencjalnego konfliktu interesów otwarcie o tym powiem i dokładnie omówię z klientem sposób postępowania, który będzie dla niego najbardziej korzystny\nUjawnię klientowi informację o całym przewidywanym, pochodzącym od innych osób wynagrodzeniu, które mogę otrzymać za jego skierowanie.\nBędę świadczyć usługi w zamian za inne usługi, towary lub inne wynagrodzenie o charakterze niepieniężnym tylko wtedy, gdy nie będzie to powodować pogorszenia\nApproved by the Ethics and Standards Committee on October 30, 2008.\nApproved by the ICF Board of Directors on December 18, 2008.\nNasze doświadczenie\tMetoda Co-active coaching\nWróć do coachingu\nZobacz, kto skorzystał\nz naszych szkoleń\n„Bardzo ważne było podanie usystematyzowanej wiedzy o emocjach, ale także dla mnie niezwykle istotne były różnorodne ćwiczenia praktyczne.”\nJoanna Morawska – Warszawa\n„Szkolenie prowadzone w miłej atmosferze i ciekawy sposób. Fajna grupa ludzi. Trenerzy zawsze otwarci na nasze uwagi i komunikaty. Umieli dostosować się do potrzeb grupy.”\nMenedżer sprzedaży – Warszawa\n„Miałam intuicyjną wiedze o emocjach i świadomość, że radze sobie z nimi całkiem nieźle w przypadku innych. Dowiedziałam się, że jednak tak nie jest. Sama świadomość tego faktu, większa uważność na co dzień od razu pomagają w lepszym zarządzaniu własnymi emocjami. Najlepiej oceniałam poziom oceny emocji u innych i tutaj szkolenie pomogło mi tą wiedzę ugruntować i udoskonalić; bardzo przydatne umiejętności.”\nUczestniczka z Warszawy – Warszawa\n„Bardzo profesjonalnie poprowadzone szkolenie, wszystkie założenia przedstawione na początku szkolenia zostały zrealizowane.\nSzkolenie sprawiło, iż rozpoznanie moich emocji następuje bardzo szybko, co powoduje inne nastawienie i reakcje wobec osób, z którymi rozmawiam. Posiadłam umiejętność panowania nad wybuchami złości i gniewu, umiem nad nimi zapanować. Sprawdziłam w tygodniu po szkoleniu, w sytuacjach, które miały w przeszłości powtarzalność. Szkolenie dało mi umiejętność rozpoznania emocji u innych i odpowiednie zarządzanie nimi.\nWyjątkowe szkolenia pozwalające poznać i rozwinąć dodatkowe umiejętności niezbędne w pracy a także w życiu codziennym.\nMiejsce – centrum Warszawy to bardzo dobry wybór. Przerwy w warsztatach ustawione w odpowiednim czasie. Warsztaty prowadzone w odpowiedniej intensywności.\nProfesjonale i indywidualne podejście do uczestników warsztatów, zrozumienie dla braku wiedzy w nowych obszarach. Jasny, klarowny sposób przekazywania wiedzy. Przyjazne nastawienie do uczestników szkolenia.\nBardzo dobre podejście trenera do uczestników warsztatów. Omawianie poszczególnych tematów w bardzo przystępny i zrozumiały sposób, świetne podawanie przykładów. Jeden z najlepszych trenerów, z jakimi przyszło mi odbyć szkolenie. Pełen profesjonalizm i umiejętność przekazania wiedzy.\n„Szkolenie jest kompleksowym treningiem z rozpoznawania kłamstwa, co jest interesującym zagadnieniem w zasadzie dla każdego.\nSzkolenie w kompleksowy sposób ujmuje zagadnienie kłamstwa i jego rozpoznawania. Przyda się każdemu, dla kogo kwestia wiarygodności rozmówcy i przekazywanych przez niego informacji jest istotna. Szkolenie pokazuje jak patrzeć, żeby zobaczyć symptomy kłamstwa, uczy pewnej wrażliwości, ale nie daje gotowej recepty do zastosowania od razu. To od naszego zaangażowania, wytrwałości i regularnego treningu zależy, jaki efekt osiągniemy.”\nMagda z Warszawy – Warszawa\n„Podczas szkolenia zostały omówione wszystkie tematy, o których była mowa na samym początku oraz moje osobiste oczekiwania zostały spełnione poprzez nabycie nowych umiejętności oraz udoskonalenie już posiadanych.\n„Ćwiczenie się” w mówienia kłamstwa lub prawdy podczas 3 minutowych wypowiedzi pomogło w świadomości i uważności na które kanały zwracać uwagę i w jaki sposób. Uzmysławia, że to że coś widzimy lub nam się wydaje, nie musi od razu oznaczać kłamstwa – nie ma czegoś takiego jak nos Pinokia – a należy jedynie zgłębić dany temat w celu weryfikacji hipotez. Bardzo ciekawi uczestnicy!\nNajfajniejsze chyba były ćwiczone scenki z mówieniem prawdy lub fałszu na początku szkolenia i na końcu, ponieważ było to najbardziej przypominające rzeczywistość i sytuacje, w których uczestniczymy codziennie w drugą osobą. Zupełnie inaczej „analizuje” się kogoś na żywo niż na filmie zupełnie nieznaną osobę.\nTo, co poznałem na szkoleniu postaram się wykorzystać w pracy podczas rekrutacji, aby wybrać bardziej odpowiednią osobę oraz dowiedzieć się więcej informacji – teraz wiem kiedy, gdzie i jak szukać tych informacji.”\nKrzysztof – Warszawa\n„Dużo wiedzy merytorycznej, opartej na badaniach możliwość sprawdzenia swoich umiejętności na różnych etapach szkolenia ćwiczenia praktyczne fajny kontakt z prowadzącym oraz innymi uczestnikami.”\n„Szkolenie dało możliwość przyjrzenia się posiadanemu sposobowi oceniania ludzi pod kątem ich wiarygodności i rozszerzyło wachlarz wskaźników, dzięki którym ta ocena może stać się bardziej trafna.”\nŻaneta – Warszawa\n„Szkolenie z oceny prawdomówności i wiarygodności oceniam na bardzo wysokim poziomie, zarówno merytorycznym jak i organizacyjnym. Wspaniali prowadzący jak i ciekawa grupa uczestników dopełniły atmosferę.\nTo co na pewno wykorzystam to wiedza o tym, że decyzję o stwierdzeniu czy dana osoba mówi prawdę czy też nie – nie podejmę pod wpływem chwili, tylko muszę przeanalizować jej kontekst, tło, zweryfikować możliwe scenariusze a dopiero na końcu podjąć ostateczne wnioski.”\n„Dzięki szkoleniu będę lepiej oceniać zachowania innych i cierpliwiej podchodzić do niektórych osób z mojego środowiska.”\n„Największym zaskoczeniem było dla mnie jak wielkim obciążeniem dla umysłu jest tworzenie strategii kłamstwa.\nZdałam sobie tez sprawę , że strategią które mnie może uchronić przed kłamstwem innych jest zwiększenie mojej\nuważności w kontaktach z klientami i partnerami w biznesie.”\nTrzydniowy kurs (ESaC) w Warszawie, w którym uczestniczyłem, oprócz tego, że był prowadzony przez dwóch bardzo zaangażowanych i kompetentnych trenerów, dostarczył mi solidną strukturę, dzięki której mogę dalej uczyć się, w jaki sposób zarządzać moimi własnymi emocjami oraz emocjami innych osób.\nTrudno nie docenić wartości tych kompetencji u umiejętności dla każdego, kto pracuje z innymi osobami, co w rzeczywistości oznacza, że są one niezbędne dla wszystkich.\nEmil Tchorek – Warszawa\n© by Ford Coaching 2014-2016. Wszelkie prawa zastrzeżone Projekt i wdrożenie Projektowanie stron internetowych


Parowozownia pomocnicza w Piechowicach, powołana do obsługi linii Jelenia G. Zachodnia- Szklarska Por. Posiadała na stanie maszyny Tr6 ( 4 sztuki), czasem wspomagane przez TKt2, przesyłanie lokomotyw z parowozowni głównej przez Gryfów i Lwówek Śląski.\nNa wyposażeniu znalazły się:12m obrotnica, 1 dźwig obrotowy, szlifierka, wiertarka\nW skład zabudowań wchodziły: zasiek węglowy, kanał szlakowy, magazyn oleju i smarów, dwustanowiskowa hala parowozowa oraz wieża ciśnień.\nParowozy MDp Piechowice obsługiwały odcinki z Jeleniej G. Zach. Do Lubania i Szklarskiej Poręby.


2 lutego 1653: Nowy Amsterdam (obecnie Nowy Jork) otrzymał...\nWydarzenia z kalendarza historycznego: 2 lutego 1653\nWydarzenie z dnia 2 II 1653 - 366 lat temu.\nNowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone (USA), 2 lutego 1653\n: Nowy Amsterdam (obecnie Nowy Jork) otrzymał prawa miejskie. Okres: XVII wiek, zakres terytorialny: Europa i świat. Wydarzenie wybrano z bazy liczącej 53 825 pozycji. Dane o wydarzeniu pochodzą z bazy z dnia 20 sierpnia 2019 roku (dzień tygodnia: wtorek, godzina 09:53). Kod identyfikacyjny wydarzenia w16530202psk00.


Ramowy rozkład dnia w naszym przedszkolu.\nSchodzenie się dzieci do przedszkola. Zabawy: wspierające rozwój, integrujące grupę, swobodne w kącikach zainteresowań, praca indywidualna.\nZajęcia porządkowe, zabawy ruchowe, ćwiczenia poranne. Przygotowanie do śniadania. Czynności higieniczne przed śniadaniem.\nOwoc oraz sok ze świeżo wyciśniętych owoców i warzyw.\nZajęcia wychowawczo- dydaktyczne wynikające z podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz przyjętego programu wychowania przedszkolnego, uwzględniając potrzeby i możliwości rozwojowe dzieci. Rozwijanie twórczej aktywności dzieci.\nZajęcia z języka angielskiego ( 2 razy w tygodniu – zgodnie z harmonogramem zajęć).\nSpacery, gry i zabawy na świeżym powietrzu w ogrodzie przedszkolnym lub w sali ( w zależności od pogody).\nZajęcia porządkowe, higieniczne, przygotowanie do obiadu.\nOdpoczynek poobiedni ( w młodszych oddziałach – leżakowanie). W starszych- utrwalenie poznanych wierszy, piosenek. Czytanie literatury dziecięcej.\nCzas przeznaczony na zajęcia rytmiczne.\nCzynności higieniczne. Przygotowanie do podwieczorku.\nZabawy swobodne, praca indywidualna dostosowana do możliwości i potrzeb dzieci. W okresie jesiennym, wiosennym i letnim- spacery, gry oraz zabawy w ogrodzie przedszkolnym; w okresie zimowym- w sali. Odbieranie dzieci.\nZatwierdzony na radzie pedagogicznej dnia 31.08.2020r


Solberg & Hansen - Herbata sypana - Sommer Te Ferskendrom - Peach - Coffeedesk\nDla kogo? Dla Kawosza Dla Herbatnika Dla Czekoladoholika Dla Baristy Dla Hipstera Dla Geeka Dla Seniora Dla Fana Designu Dla Podróżnika Dla Ekscentryka Fit & Healthy Jaki budżet? Do 50 zł Do 100 zł Do 200 zł Do 500 zł Do 1000 zł > 1000 zł Kategorie Zestawy Książki Gadżety Szkolenia Skarpetki Coffeedesk.pl › Nasze marki ›Herbaty Solberg & Hansen ›Solberg & Hansen - Herbata sypana - Sommer Te Ferskendrom - Peach\nSolberg & Hansen - Herbata sypana - Japan Genmaicha\nSolberg & Hansen - Herbata sypana - Rosehip & Hibiscus\nSolberg & Hansen - Herbata sypana - Sommer Te Ferskendrom - Peach\n+44 Coffeepoints! Cena: 25,00 zł\nSolberg hansen herbata sypana norwegia napar zioła Sommerte Ferskendrom Oceń produkt:\nNorweska mieszanka od Solberg & Hansen. Smak lata - kawałki owoców połączone z ziołami. Rewelacyjne zarówno na ciepło, jak i serwowane na kostkach lodu! Opakowanie: 70g\nSkład: kawałki jabłek, kawałki ananasa (ananas, cukier, kwas cytrynowy), skórka owoców dzikiej róży, kawałki brzoskwiń z mąką ryżową, aromat, płatki słonecznika, mirt cytrynowy, kwiaty herbaciane. Sposób zaparzania:\nCzas: 8 - 10 minut\nIlość: 5g / 100ml\nteapigs Up Beet - Energy Tea 15 piramidek\nRozgrzewająca herbata na zimne dni, jak to zrobić, co wybrać?\nAutor: Justyna Graboń Data publikacji: 28.11.2014\nNa zewnątrz robi się coraz zimniej, dlatego szukamy sposobów na rozgrzanie. Ja w pierwszej kolejności kieruję się do swojej półki z herbatami. Ze wszystkich kolorów najlepiej rozgrzewa czarna, dlatego zawężam swoje poszukiwania do którejś z nich. A jeżeli naprawdę zmarzłam? Kto powiedział, że nie mogę napić się herbaty z dodatkami!


Z: Warszawy Okres wylotów: maj 2022 Taryfa: LLXEUGO\nNajkorzystniejszy cenowo lot z Warszawy do Nowego Jorku realizowany jest 01 maj 2022 r. Najtańszy powrót z Nowego Jorku jest 08 maj 2022 r. Jeżeli chcesz zarezerwować najtańsze połączenie lotnicze postaraj dostosować się do jednej z tych dat.\nNajniższa cena biletu za połączenie lotnicze tam i z powrotem (loty z WAW do EWR w maju) wynosi: 2253 PLN. Ceny połączeń lotniczych z Warszawy (WAW) do Nowego Jorku (EWR) w maju możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów.


Grupa CCC inwestuje w spółkę Xpress Delivery - E-commerce\nŹródło: MK 25 sierpnia 2021 17:34\nGrupa CCC, lider sektora obuwniczego i rynku e-commerce w Europie Środkowo-Wschodniej, zostanie mniejszościowym udziałowcem Xpress Delivery – firmy technologicznej rozwijającej ekspresowe dostawy.\nGrupa CCC inwestuje w spółkę specjalizującą się w ekspresowych dostawach przesyłek; fot. shutterstock\nGrupa CCC inwestuje w spółkę specjalizującą się w ekspresowych dostawach przesyłek.\nUsługa CCC Express została wprowadzona w listopadzie ubiegłego roku.\n– Od dziewięciu miesięcy wspólnie z Xpress Delivery z sukcesem rozwijamy usługę CCC Express, która spotkała się z zainteresowaniem klientów. Widzimy w rynku ekspresowych dostaw, duży potencjał. Stając się udziałowcem Xpress Delivery będziemy mogli jeszcze bardziej zacieśnić naszą współprace, poprzez udostępnienie usługi na rynkach zagranicznych oraz w nowych kanałach sprzedaży – mówi Karol Półtorak, Wiceprezes Zarządu Grupy CCC ds. Strategii i Rozwoju. – Współpraca ta wpisuje się w nasze cele strategiczne rozwijania unikalnego ekosystemu handlu poprzez budowanie doświadczenia i wygody dla klientów. Dzięki niej, dziś w naszym portfolio znajduje się usługa, która jest kolejnym przełomem w zakresie obsługi konsumenta.


“Encyklopedia Zdrowia” od “Super Expressu”\n“Super Express” (Murator) wprowadza na rynek serię wydawniczą “Super Poradnik”. Pierwszą książką z cyklu będzie “Podręczna Encyklopedia Zdrowia”, która ukaże się w poniedziałek 14 marca br.\n„Podręczna Encyklopedia Zdrowia” będzie przewodnikiem po najczęściej występujących chorobach, zawierającym: szczegółową charakterystykę objawach chorobowych, praktyczne rady, jak rozpoznać chorobę, zapobiegać, leczyć oraz informacje, jak wspomagać leczenie naturalnymi sposobami. Cena książki to 6,99 zł\nWydaniu pozycji towarzyszy kampania promocyjna w prasie („Przyjaciółka”, “M jak Mama”, „Zdrowie”, „Super Express”) i w internecie (Se.pl, poradnikzdrowie.pl). Działania przygotował Dział Marketingu ”Super Expressu”.\nDołącz do dyskusji: “Encyklopedia Zdrowia” od “Super Expressu”\nCo to za poroniona historia??? 14 marca dajecie starego newsa i piszecie o czymś, co "ukaże się" w poniedziałek 8 marca??? Nie macie niczego nowego czy wrzucacie starocie???\nA może dawno superaka nie było na wirtualnych i costamcostam trzeba bylo wyslac


Kreatywne odchudzanie: 3 podstawowe mity dotyczące odchudzania, czyli zaprzyjaźnij się z kuchnią wg pięciu przemian\np>Autorem artykułu jest Dorota Jakubiak\nGotowanie wg pięciu przemian, wywodzące sie z dietetyki będącej częścią tradycyjnej medycyny chińskiej, jest liczącym sobie kilka tysięcy lat systemem żywieniowym, którego celem jest zachowanie równowagi energetycznej w ciele czlowieka.\nStan równowagi uzyskujemy poprzez odpowiednie zestawianie produktów używanych do przygotowywania potraw, co służy tym samym utrzymaniu pełnego zdrowia i witalności.\nTa równowaga energetyczna dotyczy zrównoważenia w posiłkach dwóch rodzajów energii:jin i jang. Wszystkie produkty żywnosciowe, przyprawy i zioła mają wlasną energetyczną naturę, od zimnych, poprzez ochładzające, neutralne, ciepłe, na gorących kończąc. Jin to zimno, jang - gorąco. Wszystkie produkty różnią się od siebie smakowo i to stanowi podstawę ich klasyfikacji wg przemian, do których należą. Filozofia pięciu przemian opiera się na porach roku i zmianach w naturze, jakie wraz z nimi nadchodzą. Przemian jest pięć:\nDrewno - pora wiosenna, smak kwaśny, narządy: wątroba i woreczek żółciowy\nOgień - pora lata, smak gorzki, narządy: serce i jelito cienkie\nZiemia - pożne lato, smak słodki, narządy: żołądek, śledziona i trzustka\nMetal - jesień, smak ostry, narządy: płuca i jelito grube\nWoda - zima, smak słony, narządy: nerki i pęcherz moczowy\nZachowanie tej kolejności podczas gotowania jest ważne, gdyż w ten sposob dokonuje się zrownoważenie smakowe i energetyczne całego posiłku.\n3 podstawowe mity związane z odchudzaniem\nMit nr1 Podstawą diety powinny być surówki, owoce, chude mleko, sery i jogurt, drób, powinniśmy unikać węglowodanów.\nGdy popatrzymy na te produkty z punktu widzenia ich energetyki, zauważymy, że taka dieta prowadzi do wychłodzenia naszego ciała. Wychłodzenie żołądka i śledziony (głównych „dystrybutorów" energii uzyskanej z pożywienia w naszym ciele) ma swoje konsekwencje w znaczącym pogorszeniu przemiany materii (nadmiar jin dostarczanej w pożywieniu ), w związku z czym ulega ona znacznemu obniżeniu.A to wplywa na wszystkie procesy życiowe w naszym organizmie.Taka niezrównoważona, pozbawiona energii jang dieta powoduje, ze jesteśmy ciągle głodni, obsesyjnie myślimy o jedzeniu, a po zjedzeniu naszego surówkowo - kurczakowego obiadu (być może dodatkowo popitego zimnym napojem), zamiast przyjemnego ciepla w brzuchu czujemy w nim tylko wielką dziure...Zdrowy człowiek myśli o jedzeniu, gdy odczuwa spadek energii. Wychłodzony surową dietą grubasek nieustannie myśli o następnym posiłku. A jest on przede wszystkim głodny energii jang i związanego z nią ciepła!Oczywiście nie oznacza to,że mamy całkowicie zrezygnować z sałatek i owoców. Pamiętajmy jednak o konieczności ich energetycznego zrównoważenia np.poprzez dodatek „ciepłych" przypraw i traktowanie ich raczej jako dodatek do gotowanych posiłkow, niz jako podstawę naszej codziennej diety.\nMit nr 2 Należy unikać cukrów i węglowodanów, a przynajmniej drastycznie ograniczyć ich ilość\nJeżeli pod pojęciem cukrów i węglowodanów mamy na myśli biały chleb, makaron czy słodycze, to rzeczywiście lepiej z nich zrezygnować, i to nie tylko na czas diety. Produkty te, pozbawione większości odżywczych składników, są bardzo niezrównoważone energetycznie, wychładzają śledzionę, zakwaszają organizm i niekorzystnie wpływają na pracę wszystkich narządów. Biały cukier z punktu widzenia medycyny chińskiej jest trucizną i nie zalicza się go do produktów żywnościowych.\nInaczej przedstawia się sprawa, gdy weżmiemy pod uwage pełne zboża i kasze. To one powinny stanowic podstawę naszej diety. Tutaj szczególnie polecam kaszę jaglaną, która poprzez swój alkaliczny odczyn bardzo korzystnie wpływa na nasze ciało. Pozostałe zboża powinniśmy bardzo dokładnie przeżuwać, w przeciwnym razie będą one zakwaszać organizm. Możemy łączyć je z różnymi dodatkami, przyprawami, a ugotowany zgodnie z pięcioma przemianami posiłek na nich oparty wyraźnie doda nam energii i poprawi samopoczucie.Zrównoważenie smakowo-energetyczne prawidłowo skomponowanego dania sprawia, że po prostu nie mamy ochoty na jakiekolwiek przekąski po jedzeniu, jak to często sie dzieje w przypadku naprędce zjedzonej kanapki z serem lub wędliną.\nMit nr 3 Im mniej jesz, tym wiecej schudniesz\nW tym myśleniu kryje się pułapka. Ponieważ nasza zachodnia dietetyka opiera się na skrupulatnym liczeniu kalorii, siłą rzeczy to kalorie stają się naszym głównym wrogiem w dochodzeniu do szczuplejszej sylwetki. A co się okazuje?Po pierwszych utraconych kilogramach naszą radość z tego powodu mąci fakt, że nagle waga zatrzymuje sie w miejscu. My popadamy w desperację i być może wracamy do naszego zwyczajowego sposobu odżywiania pocieszając się batonikami czy ciastkiem z bitą śmietaną, co z kolei wzbudza w nas poczucie winy... Co się dzieje?Po drastycznym obniżeniu ilości przyjmowanego jedzenia dajemy sygnał naszemu ciału, że potrzebujemy uruchomienia tzw. głodowych rezerw.W związku z tym nasz organizm obniża znacznie szybkość przemiany materii, aby zachować rezerwy odżywcze na ewentualność głodu.Medycyna chińska tlumaczy to obniżenie sprawności metabolizmu utratą energetycznej równowagi,spowodowaną wychłodzeniem śledziony i nadmiarem jin w organiżmie, biorąc pod uwagę, że z reguly nasza dieta odchudzajaca opiera się na wychładzających surowiznach, owocach (zwlaszcza tych południowych) i jogurcie. Gdy przerwiemy w którymś momencie naszą dietę (co z reguły wcześniej czy póżniej jest nieuniknione) wracając do dawnych kulinarnych upodobań, będziemy na prostej drodze do efektu jojo i związanego z nim rozregulowania przemiany materii. Naprawienie takich szkód wymaga już zazwyczaj pomocy specjalisty.\nOdżywianie wg pięciu przemian uczy nas zachowania równowagi, również w ilości spożywanego pokarmu. Jedzmy taką ilość jedzenia, aby zaspokoić głód, ale nie czuć przeciążenia.W przeciwieństwie do tradycyjnych zachodnich diet system ten pokazuje nam, jak przy wykorzystaniu znajomości energetycznej natury produktów zrównowazyć energetycznie nasz organizm (poprzez pożywienie), a tym samym spowodować naturalną eliminację zbędnego tłuszczu z naszego ciała.Gdy nasze pożywienie opiera się na gotowanych i przemyślanych energetycznie potrawach, zaczynamy w naturalny sposób eliminować z naszej diety to, co w żaden sposób nie służy ani naszemu zdrowiu, ani naszej szczupłej sylwetce.Juz po kilku dniach spożywania takich posiłków zauważamy wyraźną poprawę naszego ogólnego samopoczucia i wyrażny wzrost energii.\nChciałabym tutaj zasugerowac coś, co znam z własnego doświadczenia. Gdy mamy problem z wagą, postarajmy sie dać sobie czas na zmianę stylu odżywiania i na zaasymilowanie go na stałe. Nie dajmy się zwieżć obietnicom płynącym z najnowszych diet cud. Gdy na dwa-trzy tygodnie zmieniamy całe nasze dotychczasowe zwyczaje żywieniowe, często po prostu maltretując się ciągłym nienasyceniem i poczuciem głodu (w dodatku będąc dumnymi ze swojej niezłomnej siły woli:-)), rozregulowujemy tylko własny organizm, bo po ostatnim dniu restrykcyjnej diety z reguły nadrabiamy z nawiązką nasze wyrzeczenia, a tym samym stracone kilogramy. Gdy chcemy schudnąć, skupmy swoją uwagę na osiągnięciu równowagi w naszym ciele i w naszym umyśle. Poznajmy różnego rodzaju techniki relaksacyjne, posmakujmy medytacji. Nauczmy się wyciszać, wyłączać na chwilę z codziennej bieganiny i wsłuchajmy się w samych siebie. Niech gotowanie, przygotowywanie posiłków i jedzenie stanie sie przyjemnością. A po jakimś czasie zauważymy, że w naturalny sposób pozbywamy sie niepotrzebnego balastu w postaci zbędnego tłuszczu, nasza skóra promienieje, a my tryskamy energią. Niech powrót do szczupłej sylwetki będzie konsekwencją zmiany naszego stosunku do samych siebie i stylu odżywiania się, a nie celem samym w sobie. Możemy wtedy liczyć na trwałe efekty.\nNa koniec dodam, ze aktywność fizyczna jest niezbędnym elementem w zachowaniu dobrego zdrowia. Pobudza ona pracę gruczołów wydzielania wewnętrznego, ruch płynów wewnątrz ciała, przyspiesza przemianę materii, wpływa korzystnie na produkcję endorfin, czyli hormonu szczęścia.Możemy wybrać dla siebie taki rodzaj aktywności fizycznej, który nam najbardziej odpowiada i który lubimy..Może to być nawet codzienny półgodzinny spacer w parku. Pamietajmy: „ruch to zdrowie". W tym stwierdzeniu spotykają się oba systemy, dalekowchodni i nasz zachodni.\nEtykiety: EFT artykuły z sieci, fakty i mity o odchudzaniu, kuchnia 5 przemian


Nowy Lancer WRC\nMotofakty.pl Motosport Pozostałe sporty Nowy Lancer WRC\nData publikacji: 2005-01-17 14:08 Autor: (mp)\nMitsubishi Motors oficjalnie potwierdziło udział w Rajdowych Samochodowych Mistrzostwach Świata WRC 2005.\nZespół składać się będzie z dwóch samochodów w specyfikacji World Rally Car - Mitsubishi Lancer WRC05, które wezmą udział we wszystkich 16 eliminacjach mistrzostw. W sezonie 2005 barwy Mitsubishi reprezentować będą: Fin Harri Rovanperä, Francuz Gilles Panizzi oraz Włoch „Gigi” Galli.\nRovanperä wystartuje we wszystkich 16. eliminacjach mistrzostw. Panizzi prowadził będzie Lancera podczas wyścigów z nawierzchnią asfaltową. „Gigi” Galli będzie dzielił fotel kierowcy drugiego Lancera WRC05 z Panizzim, ale nie jest wykluczone, że w niektórych rundach europejskich Mitsubishi podejmie decyzję o zgłoszeniu trzeciego samochodu.\nLancer WRC05 wyposażony jest w 2-litrowy silnik o mocy 300 KM, który napędza 4 koła. Prędkość maksymalna auta w zależności od przełożeń wynosi od 190 do 220 km/h.\nW związku ze zmianą przepisów dotyczących samochodów WRC w Lancerze zwiększono szerokości nadwozia o 30 mm, z 1770 do 1800 mm. Przekonstruowano przedni i tylny spoiler, tylny pas oraz zderzaki. Zastosowano dłuższe wahacze, stabilizatory oraz półosie, zmianom poddano amortyzatory i sprężyny. Przeprowadzono również modyfikacje osprzętu silnika, m.in. systemu turbodoładowania.


vidaXL Nogi do ławki, 2 szt., kształt litery O, żeliwne sklep internetowy | vidaXL.pl\nWymiary: 25 x 42 cm (szer. x wys.)\nPrzesyłka obejmuje 2 szt. nóg do ławki w kształcie litery O\nNasze nogi do ławki w kształcie litery O w antycznym stylu sprawią, że Twoja ławka nabierze industrialnego stylu. Mogą być również stosowane jako nogi do stołu lub do niskiego stolika.\nNogi do ławki zostały wykonane z solidnego żeliwa, które wypolerowano, pomalowano i polakierowano, dla jeszcze większej wytrzymałości. Te wytrzymałe nogi podtrzymają ciężką ławkę dzięki kształtowi litery O. Wstępnie wywiercone otwory na płycie montażowej sprawiają, że nogi można łatwo i szybko przykręcić do ławki.\nPrzesyłka obejmuje 2 szt. nóg do ławki w kształcie litery O.


Tuba Ostrowa - Aktualności - Nieskuteczna pogoń Ostrovii\nNieskuteczna pogoń Ostrovii\nPiłkarze Ostrovii 1909 przegrali pierwszy ligowy mecz z Polonią Kępno 3:4. Mimo porażki pokazali niebywałą ambicję "goniąc wynik" od stanu 0:4 w 30 minucie. Ostrowianom do remisu zabrakło czasu i odrobiny szczęścia.\nFatalny w wykonaniu biało-czerwonych był początek spotkania. Po 25 minutach gospodarze prowadzili już 4:0. Cztery strzały przy małym zaangażowaniu w defensywie gracze Polonii zamienili bramki.\nOstrowianie zdołali się otrząsnąć i gra wyglądała co raz lepiej. W 35 minucie po podaniu Mateusza Rachwalskiego kontaktowego gola zdobył Mateusz Ziemiański.\nGra ostrowskiej drużyny ożywiła się jeszcze bardziej po zmianie stron i wejściu na murawę Michała Giecza, który nie trenował cały tydzień z powodu choroby. W Kępnie zabrakło natomiast doświadczonych Marka Szymanowskiego (kontuzja) i Damiana Błaszczyka (sprawy osobiste).\nNadzieje na odwrócenie losów spotkania odżywała z każdą kolejną minutą. Do siatki Polonii po uderzeniach głową trafiali Maciej Mikulski (50 minuta) i Michał Giecz (85 minuta). Kilku centymetrów do pokonania bramkarza gospodarzy zabrakło Krystianowi Szczepaniakowi. Na boisku pojawił się także jego rówieśnik Kacper Piotrowicz (obaj roczniki 2003).\nGroźnie kontrowali gracze Polonii, ale dobrą robotę wykonywał Kacper Dziuba.\nOstatecznie Ostrovia przegrała sobotnie spotkanie 3:4, ale po fatalnym początku wyszła z niego z twarzą. Okazja na rehabilitację nadarzy się już w czwartek, 15 sierpnia. O godzinie 12.00 na Stadionie Miejskim biało-czerwoni podejmą LKS Gołuchów.\nPolonia Kępno - Ostrovia 1909 Ostrów Wlkp. 4:3 (4:1)\nPolonia: Mateusz Gola 6', Łukasz Walczak 9 i 28', Filip Latusek 19'\nOstrovia: Mateusz Ziemiański 35', Maciej Mikulski 49', Michał Giecz 88'\nKacper Dziuba – Kamil Krawczyk, Szymon Kasprzak, Łukasz Wiącek, Mateusz Rachwalski, Sebastian Smolarek (57′ Szymon Jankowski), Jordan Kaczmarek (65′ Krystian Szczepaniak), Maciej Kaniewski (46′ Maciej Kaniewski), Maciej Mikulski (70′ Kacper Piotrowicz), Daniel Kaczmarek, Mateusz Ziemiański.\nInf. Dawid Bilski, fot.Ostrovia 1909


magnes Społem - Dom - DecoBazaar\nDecoBazaar > Dom > Magnesy > magnes Społem (nr 4985723)\nTak, to naprawdę fragment starej miseczki!\nOto magnes autorstwa Magdaleny Ziółkowskiej wykonany ręcznie, metodą recyklingu z fragmentu starej porcelany. Element ceramiczny - kawałek miski opatrzony jest napisem Społem - napis nie jest reprodukcją, lecz oryginalnie znajdował się na naczyniu. Wzór jest bardzo trwały, odporny na ścieranie.\nWymiary magnesu: 31 x 48 mm.\nTAGI: #eko, #porcelana, #recykling, #vintage


ody leczenia zębów. Współcześnie stomatologia korzysta z wielu zdobyczy techniki, umożliwiając coraz precyzyjniejsze wykonywanie zabiegów. Stomatologia przeszła więc sporą drogę, żeby znaleźć się na takim poz\nDodane: 29-07-2020 00:31\nStomatologia, jako odrębna dziedzina medycyny, istniała już od wielu lat, a wraz z upływem czasu zaczęto wykorzystywać coraz nowsze techniki oraz metody leczenia zębów. Współcześnie stomatologia korzysta z wielu zdobyczy techniki, umożliwiając coraz precyzyjniejsze wykonywanie zabiegów. Stomatologia przeszła więc sporą drogę, żeby znaleźć się na takim poz\nPotrzeby współczesnych firm na oprogramowanieKiedy trzeba iść do dentystyStomatologia ZabrzeWszystko co chcesz wiedzieć o konserwacji i czyszczeniu skórAutokary, taksówki, buzy i inne środki lokomocjiArtykuł o opiece medycznej i lekarzach specjalistachNaturalne i niedrażniące kosmetyki. Czy takie istnieją?Wizyta u stomatologa - nie ma się czego baćCzy można Zamontować fotowoltaikę w sobotę?Cars, constructions, industry and other places electricians workFrezarki - kilka faktów i ciekawostekO odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejWirtualne biuro - fakty i korzyściPolecany dentystaW świecie mechanikiWokół każdego domu- prace wykończeniowe ogroduO podróży grupąKilak ciekawych faktów o zabawkach i rady, jak je kupowaćJak zimować motor?Perfect vacation? In Spain!Shocking profession - electriciansAnother boring article - plumbingBiznesowo - o myjniach bezdotykowychNie lej wody - oszczędzaj?Jak oszczędzać wodę naprawdę wydajnie?O oczyszczalniach i ekologiiDywan - problematyczny w czyszczeniuStomatologia i protetyka, kilka faktówWyposaż ogród w saunę. Kilka poradKrótko i na temat: Choroba stwardnienia rozsianegoSubiektywnie o reklamieO salonach urody i zabiegach kosmetycznych