Strzelectwo Terenowe - Przygotowanie do HFT\nPrzygotowanie do zawodów HFT część I - sprzęt i akcesoria\nObecne regulacje prawne obowiązujące w Polsce, dostępność sprzętu jak i niezaprzeczalny walor przebywania na świeżym powietrzu powodują, że strzelectwo terenowe staje się coraz bardziej popularną formą spędzania wolnego czasu. Z roku na roku pojawiają się nowi strzelcy, chcący sprawdzić i porównać swoje umiejętności w zawodach terenowych Hunter Field Target. Przede wszystkim z myślą o takich osobach w poniższym tekście zasygnalizujemy najważniejsze aspekty, na które należy zwrócić szczególną uwagę jak i przedstawiamy kilka porad jak przygotować się i o czym należy pamiętać zanim oddamy swój pierwszy oceniany strzał na torze HFT.\nOprócz tak oczywistych elementów jak karabinek z celownikiem optycznym i śrut jest jeszcze kilka akcesoriów, które są przydatne zarówno w trakcie przygotowań jak i podczas samych zawodów.\nW pierwszej kolejności powinno doposażyć się w matę strzelecką dzięki której będziemy mogli wygodnie spędzać czas podczas treningów a na zawodach uchroni nas ona od podłoża mogącego pod koniec toru, po przejściu nierzadko kilkuset osób, przypominać mokradło lub w porze zimowej lodowisko.\nWybór materiałów i wzorów mat jest olbrzymi. Jeżeli to możliwe to polecam maty z wytrzymałej cordury ale ostatecznie ważne jest jedynie aby spełniała ona swoją funkcję.\nKolejnym niezbędnym z akcesoriów jest rękawica strzelecka na dłoń podtrzymującą karabinek. Rynek oferuje nam całą gamę modeli rękawic dedykowanych do sportów strzeleckich zarówno z odkrytymi palcami jak i pełnych. Wybór zależy jedynie od upodobań użytkownika.\nJeżeli używamy karabinków PCP, bezodrzutowych (HFT1) powinna to być rękawica do strzelań I.S.S.F dobrze stabilizująca dłoń i nadgarstek a nie zwykła rękawica taktyczna jakich używa się do strzelań z broni palnej. W mroźne dni, szczególnie podczas rund Pucharu Zimowego, niektórzy strzelcy używają rękawic narciarskich i jest to zdecydowanie lepsze rozwiązanie niż goła dłoń. Nie jest to żadna forma ekstrawagancji czy mody. Rękawica naprawdę jest potrzebna. Dość powiedzieć, że rękawic używają wszyscy strzelcy zarówno z polskiej jak i światowej czołówki. Jeżeli chodzi o karabinki z odrzutem (HFT2) sprawa ma się troszkę inaczej i mistrzowie tej konkurencji stosują już różne typy niemniej praktycznie zawsze na dłoni podtrzymującej karabinek jest jakaś rękawiczka.\nZestaw kluczy imbusowych i śrubokrętów do regulacji karabinka i celownika jest również niezbędny zarówno podczas treningu, kiedy dostosowywujemy osadę do naszych potrzeb jak i w trakcie zawodów kiedy to nie możemy w prawdzie zmieniać ustawień osady ale zawsze mamy prawo naprawić awarie, które jednak czasem się zdarzają.\nNa liście niezbędnych akcesoriów powinna znaleźć się jeszcze chusteczka do optyki lub po prostu chusteczki higieniczne. Szczególnie w okresie jesienno-zimowym przy niskich temperaturach zdarzy się, że „dmuchniemy sobie w celownik” albo w trakcie zawodów rozgrywanych w deszczu dojdzie do pokrycia soczewek parą lub kroplami wody i wtedy w ramach przysługujących nam 2 minut na stanowisku będziemy musieli doprowadzić lunetę do stanu używalności.\nDla osób po raz pierwszy biorących udział w zawodach nawet po wnikliwej lekturze regulaminu może nie być oczywiste, że podczas oddawania strzału najczęściej (poza postawami wymuszonymi) dotykamy karabinkiem palika. Warto więc wyposażyć się w najprostszy nawet palik i podczas treningów ćwiczyć chwyt i oparcie karabinka o palik aby wypracować najbardziej odpowiadającą nam i co ważne powtarzalną technikę.\nBipod, poducha do przestrzeliwania lub inna podstawka pod karabin są przydatne jeżeli będziemy ćwiczyć precyzyjne strzelanie w poszukiwaniu najlepszego skupienia lub jako wsparcie dla juniorów co dopuszcza regulamin.\nW kategorii seniorskiej takie akcesoria są już zakazane dlatego strzelanie należy ćwiczyć bez nich lub o ile to możliwe z użyciem palika albo po prostu z karabinkiem opieranym na dłoni leżącej bezpośrednio na podłożu. Musimy pamiętać również, że wyzerowany z poduchy zestaw strzelecki, szczególnie karabinek sprężynowy, jeżeli następnie będziemy strzelać z palika lub z wolnej ręki, z uwagi na zmianę punktu podparcia może zmienić punkt trafienia. W przypadku karabinków PCP sprawa wygląda już inaczej i osoby posiadające karabinki bezodrzutowe często montują do nich bipody, które podczas oddawania strzałów w trakcie zawodów są składane. Bipody mają dodatkową funkcję gdyż stanowią dociążenie w strefie lufy krótkich karabinków poprawiające stabilizację podczas strzałów z postaw wymuszonych.\nZestaw tarcz, kulochwyt, cele reaktywne będą również niezbędne nie do zawodów ale do treningów i regulacji sprzętu. Możemy stosować dowolne tarcze i cele reaktywne. Pamiętajmy jedynie aby zapewnić podstawowe względy bezpieczeństwa i za celami przewidzieć albo kilkadziesiąt metrów wolnej przestrzeni na bezpieczny opad śrutu albo kulochwyty bądź to naturalne bądź też uprzednio przez nas przygotowane.\nTarcze do różnych konkurencji opracował Klub ŚKS DSSR LOK i z jego strony można pobrać szereg gotowych wzorów do wydruku: LINK\nChrono - wprawdzie na początku może nie jest to niezbędne urządzenie ale z czasem okaże się, że będziemy go bardzo często używać. Jeżeli jest taka możliwość to proponuję nabyć nawet najprostsze combro MK4. Skróci nam czas ustawiania, regulacji i sprawdzania karabinka.\nWarto mieć również dodatkowe, zapasowe pudełko z tym samym śrutem, którego używamy w trakcie zawodów. Częstym widokiem na torze jest kupka śrutu rozsypana w rejonie palika :-) Jeżeli nam się to przydarzy miejmy niewielki zapas 30-40 sztuk w osobnym pudełeczku aby móc bez straty czasu a przede wszystkim bez stresu kontynuować rywalizację.\nPudełko należy wyścielić gąbką aby śruty nie obijały tak o siebie jak i o ścianki opakowania. Doskonale do tego nadają się fabryczne gąbki JSB.


Groził toporkiem bo bał się policji - PORTAL WPR PIASECZNO\nGroził toporkiem bo bał się policji\nFunkcjonariusze piaseczyńskiej drogówki zatrzymali 23-latka, który próbował w nietypowy sposób odstraszyć świadków zdarzenia. Kierowca mercedesa wyciągnął metalowy toporek i kazał odwołać wezwanie policji na miejsce zdarzenia.\nDo zajścia doszło przy ul. Wojska Polskiego w Piasecznie. Prawidłowo poruszający się kierowca audi został uderzony w tył samochodu przez mężczyznę kierującego mercedesem. Po kolizji oba pojazdy zjechały na pobocze. Zatrzymał się także świadek zdarzenia, mieszkaniec Włocławka.\nSprawca wypadku opuścił pojazd chwiejnym krokiem. W momencie, gdy usłyszał, że na miejsce zdarzenia wezwana zostanie policja, wrócił do auta. Ku wielkiemu zdziwieniu mężczyzn wyciągnął zza siedzenia metalowy toporek. Groźbą próbował zmusić świadków do odwołania przyjazdu funkcjonariuszy.\nNadjeżdżający policjanci z drogówki zauważyli niebezpieczne narzędzie w ręku mężczyzny, który natychmiast został obezwładniony. Okazało się, że waleczny kierowca mercedesa to mieszkaniec Pionek. 23-latek podczas kontroli miał ponad 2 promile alkoholu we krwi, znaleziono przy nim porcję marihuany. Ponadto nie posiadał żadnych uprawnień do kierowania pojazdami. „Bohater” usłyszy zarzuty karne.\nGołków Wypadek w Gołkowie. Urwał koła w swoim BMW\nPIASECZNO Pies w... centrum kolizji


Sierpień, 2006 | Pod chmurką...\nOpublikowano 29 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nOpublikowano 24 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nZastanawiałam się kiedyś, czy „S@motność w sieci” coś we mnie zmieniła. (Pierwszy raz czytałam ją dosyć dawno temu. Czasem wracam do niej.) Doszłam do wniosku, że nie tyle co zmieniła, ale umocniła mnie w moich uczuciach i pragnieniach. Bardzo chcę mieć takiego Jakuba, jakim jest bohater książki. Jednocześnie mam świadomość, że postać Jakuba jest fikcją literacką. Jest on tak nieprawdopodobny, że może istnieć tylko na stronach książki.\nTa powieść budzi we mnie nadzieję, że piękna miłość może istnieć. Choć jednocześnie jest we mnie niepokój, że nigdy nie jest tak jak powinno być i jakby się chciało żeby było. Wszystkie tęsknoty i pragnienia są gdzieś we mnie. Możliwe, że nigdy już nie spotkam mężczyzny, który je zaspokoi, który obudzi we mnie zafascynowanie i z którym wszystko będzie inne. Czasem mam takie myśli, bo nie wiem czy jestem jeszcze w stanie kochać. I to co mnie najbardziej boli po wszystkich moich przejściach – zaufać. Zaufać, że nie wkradnie się zdrada, albo jakiś inny powód, który doprowadzi do rozstania. Rozstania bolą, chyba czuje to każda osoba, która kochała.\nChciałabym obudzić się z tego stanu uśpienia i znów analizować moje uczucia do kochanej osoby robiąc to wprost do niej niczego nie ukrywając. Chciałabym aby moje serce znów szybciej biło. Chciałabym mieć spocone dłonie, w oczach łzy radości i wzruszenia. Chciałabym nie bać się dotyku. Chciałabym znów odkrywać życie, szukać, smakować, czuć, przeżywać, doświadczać. Ale nie sama….\nSpotkałam kiedyś mężczyznę o wrażliwości trochę mniejszej niż Jakub. Ale czułam przy nim że żyję, że chcę żyć przy nim. To on mnie pozytywnie nakręcał do wszystkiego. Byłam szczęśliwa. Trudno mi się pogodzić, że był ze mną i przy mnie tylko chwilę. Tęsknię za nim…\nZaczynam czytać drugą część S@motności – „Los powtórzony.”\nTym razem moje oczy widzą ją pierwszy raz.\nA potem nie wiem co będę czytać. Nie mam w domu książek, których jeszcze nie czytałam.\nRoczek mojego pupilka:)\nOpublikowano 22 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nW sobotę 19 sierpnia Mateusz (syn mojej koleżanki Moniki i jej męża Tomka) obchodził swoje pierwsze urodziny.\nMateusz jest dzieckiem bardzo żywym i wcale nie powiem, że grzecznym, bo nie jest;)\nMyślę, że wyrośnie z niego łobuz;) Nie znosi chwil kiedy nie jest w centrum zainteresowania. Wtedy krzyczy i piszczy ile tylko ma sił.\nPoniżej zamieściłam kilka fotek jakie udało mi się zrobić. Nie jest łatwą rzeczą zrobić dobre zdjęcie dziecku, które jest cały czas w ruchu i które wcale nie ma ochoty na chwilę się zatrzymać, spojrzeć w obiektyw i dać sobie zrobić dobre zdjęcie. A może ja się po prostu nie nadaję na fotografa;).\nJedna z najlepszych zabaw to latanie samolotem pod samym sufitem;)\nSamolot waży już 13 kg;)\nZdmuchnąć świeczki jeszcze nie potrafię, ale dotknąć paluszkiem się nie boję;)\nCiąg dalszy roczku mojego pupilka:)\nDrugi weekend świętowaliśmy roczek Mateusza.\nTym razem ze względu na to, że była Msza Św.\nNa Mszy było pięcioro rocznych dzieci. Najgłośniejszy oczywiście był Mateusz. Piszczał i nie miał ochoty spokojnie siedzieć w wózku. Najlepsze hasło rzucił Ksiądz, gdy na widok uśmiechu Mateusza powiedział: „To Ty już masz ząbki?.” ;))\nDzisiaj czuję, że po dwóch dniach noszenia Mateusza na rękach bolą mnie ramiona. Nie ma „lekkiego” życia z dzieckiem;)).\nTu jestem już prawie gotowy do wyjścia z domu, ale zdążę się jeszcze wybrudzić;)\nA tu już po Mszy wracamy do domu.\nDziękuję Grajku, bo gdyby nie Ty, dziecko nie miałoby pamiątki ze swoich pierwszych urodzin.\nOpublikowano 16 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nCały długi weekend odpoczywałam u rodziny na wsi.\nMoja ciocia Halina – druga siostra mojego ojca – mieszkająca na stałe w Niemczech od kilku lat ma również mały domek w Polsce na wsi, dokładniej w województwie łódzkim. Korzystając z zaproszenia cioci, wybrałam się do niej z mamą. Nie pojechałabym ale moje plany wyjazdu do Zakopanego rozsypały się w takim szybkim tempie w jakim powstały. Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Na wsi też było rewelacyjnie. W pierwszy dzień załapałam się do robienia porządków. Ale nie narzekam. Komu mogę chętnie pomogę.\nMoja ciocia ma obecnie 60 lat. Od 3 lat choruje na raka piersi. Ma za sobą już siedem operacji, czeka na ósmą. Dom na wsi jest dla niej odskocznią od życia w wielkim mieście, jak również odskocznią od choroby i od wszystkiego co jest z chorobą związane. Oprócz mojej babci (mamy ojca), która zmarła na raka gdy ja miałam 4 latka, i cioci, która obecnie choruje, nigdy nikogo nie znałam z tym typem choroby. Myślę, że nie muszę nikomu tłumaczyć jak rak człowieka wyniszcza (nie tylko ciało, ale psychika człowieka również siada) i do czego prowadzi. Cały weekend widziałam moją ciocię uśmiechniętą, pełną entuzjazmu i życia. Cieszę się, że ona nie załamała się swoją chorobą i akceptuje życie takim jakim one jest. Ja sobie mogę tylko wyobrazić ile ją taka akceptacja i uśmiech kosztuje.\nDom na wsi to dla niej również ucieczka od wszystkich ludzi, którzy okazują jej tylko litość i nie potrafią o niczym innym z nią rozmawiać jak tylko o chorobie, a przecież ona chce żyć i cieszyć się każdym dniem.\nZawsze miałam z nią dobry kontakt. Zresztą z obiema siostrami mojego ojca. O tej pierwszej już kiedyś pisałam przy perypetiach sercowych.\nGdy byłam dzieckiem w każde wakacje rodzice mnie pakowali, wsadzali w autobus i jechałam do Niemiec do ciotki Haliny, wujka Jasia i kuzynki Izabeli (mojej rówieśnicy). Tak jako biedne dziecko z Polski spędzałam wakacje w niemieckim dużym mieście. Rodziców nie było stać na inne wakacje dla mnie, które i tak zawsze były lepsze od wakacji w polskim mieście. Z Niemiec zawsze wracałam z kilkoma nowymi ubraniami i zabawkami. Jako dorastająca panna pamiętam jak ciotka zaprowadziła mnie do wizażystki na makijaż i dobór odpowiednich kosmetyków a później wszystkie te rzeczy mi kupiła. Ale byłam wtedy dumna. Innym razem poszła ze mną przebić uszy i kupiła mi kolczyki. Wiele dla mnie zrobiła zupełnie bezinteresownie, a ja się bardzo cieszyłam, bo gdyby nie ona, wielu rzeczy bym nie miała.\nWracając do weekendu na wsi, po wielkim sprzątaniu później już tylko czas mijał na przyjemnościach i lenistwie. Chodziłam do lasu na spacery z psem. Moja ciocia ma wielkie serce do zwierząt. Kilka lat temu wzięła z polskiego schroniska 2 pieski: suczkę i jej szczeniaka. Suczkę ma ciotka, a szczeniaka wzięła moja kuzynka. Oba pieski są bardzo radosne i szczęśliwe z nowego domu.\nObok domu wujek zrobił sztuczny staw. Hoduje w nim karpie. Na razie są bardzo małe, mają około 7 centymetrów. Karmiłam je chlebem, który znikał w sekundzie. Pierwszy raz widziałam taką zabawną sytuację, kiedy ryba i żaba walczyły o kawałek skórki od chleba. Ciągnęły tą skórkę za dwa końce. W takich chwilach brakuje aparatu fotograficznego.\nOdpoczęłam, wyciszyłam się, nic mnie nie wytrąciło z równowagi przez cały weekend, poza komarami, które nie dawały mi spać w nocy. Potrafiłam później w dzień zasnąć na dworze czytając książkę;).\nMiałam również czas, żeby zastanowić się nad sobą i swoim życiem. Dzięki rozmowie z ciotką, która jest bardzo życiową osobą, mogę na kilka spraw spojrzeć inaczej i zrozumieć dlaczego coś dzieje się tak a nie inaczej. Pojechałyśmy razem do Kościoła na Mszę Św. Kiedyś ciotka mi powiedziała, że modlitwa w Kościele, w którym się jest pierwszy raz ma wielką moc. Słyszałam to jako dziecko i pamiętam do dziś. Nawet jeśli to tylko zabobon, to ja chcę w niego wierzyć. Przypomniałam o tym ciotce i zapytałam czy pamięta. Okazało się, że pamięta o tym doskonale. Powiedziała mi, żebym się nie martwiła, bo gdyby się nie spełniła moja modlitwa to następnym razem pojedziemy do następnej wsi do Kościoła. Zastanawiam się, czy mówiąc mi takie słowa myślała, że moja modlitwa nie jest prostą rzeczą czy jej….\nDo weekendu zostało kilka dni a ja nadal nie mam jeszcze prezentu dla Mateusza.\n19 sierpnia będzie obchodził swoje pierwsze urodziny. Wstępnie już chodziłam po sklepach ale nic mi się na razie na tyle nie spodobało, żebym mogła kupić. Najpierw myślałam o jakichś bucikach. Ale udało mi się załatwić 3 pary używanych bardzo zadbanych bucików. Monice i jej mężowi nie przelewa się z pieniędzmi, tym bardziej teraz kiedy Monika nie pracuje, więc ile mogę to staram się im pomóc. Myślę, że Monika ucieszy się z tych bucików, tym bardziej, że naprawdę są w bardzo dobrym stanie. Zabawki Mateusz dostaje ode mnie bez żadnej okazji, dlatego teraz na roczek nie chce mu żadnej kupić. Tym bardziej, że sama widzę na własne oczy, że on jest dzieckiem, które najlepiej bawi się „zabawkami” swoich rodziców. Najlepsze z nich to torebka mamusi i wszystkie w niej zawartości. Ma różne zabawki, które leżą w kącie. Nie dają mu tyle radości co domowe szafki od mebli a w nich mnóstwo ciekawostek;). Mateusz bardzo lubi czytać, co dosłownie znaczy jeść;). Ostatnio podarowałam mu książkę o Kubusiu Puchatku. Dziecko zafascynowane czymś nowym zamilkło, a za pół godziny okładki już prawie nie było, została zjedzona;). Bardzo trzeba uważać, gdyż małe dzieci wszystko wkładają do buzi. Syn od mojej koleżanki z pracy ma 2 latka. Zjadł kilka dni temu 1 grosz;). Teraz się już z tego śmiejemy, bo na szczęście nic mu się nie stało.\nNiedawno w Kościele widziałam pewną mamę z dzieckiem. Ten chłopczyk mógł mieć około trzech latek. Siedział sobie grzecznie w wózku i bawił się kombinerkami;)). I na pewno nie były to kombinerki z jakiegoś dziecięcego zestawu do zabawy, tylko jak najbardziej prawdziwe;)). Jak widać jest więcej dzieci, których zabawki przeznaczone do zabawy w ich wieku po prostu je nie interesują;)).\nWracając do Mateusza, czas mi ucieka. Muszę pomyśleć o prezencie dla niego. Nie będę jedynym gościem na roczku Mateusza, ale nie chciałabym się też dublować z prezentami.\nPrzypadkowe dzidzi, ale za to jakie słodkie;)\nOpublikowano 11 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nChciałabym obudzić się w takim świecie…\nŻyczę Wszystkim odwiedzającym mojego bloga dobrej pogody, wypoczynku, wielu wrażeń, przygód, uśmiechu i radości przez cały długi weekend.\nOpublikowano 9 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nZ wielką ochotą wczoraj pojechałam na basen. Miałam konkretny cel. Zamiast zaszyć się w kąciku pojechałam nurkować i „odbijać się od dna.” Chciałam sobie poprawić humor. Jak już kiedyś pisałam woda mnie uspokaja i w jakiś sposób pomaga, gdy jest mi smutno. Niektórym kobietom zdecydowanie humor poprawia wizyta u fryzjera. Jednak ja gdybym teraz siadła na fryzjerskim krzesełku, chyba zażyczyłabym sobie, aby obcięto mnie na chłopaka. Taki pomysł ostatnio chodzi mi po głowie. Brak mi trochę odwagi na podjęcie takiej decyzji, bo od wielu lat mam długie włosy i chyba żal by mi było je ścinać. Ale wiele rzeczy w swoim życiu robię pod wpływem chwili więc kto wie….\nGdy pokonywałam długości basenowe przypomniała mi się pewna historia, która wydarzyła się dobre 6 lat temu. Nie miałam wtedy jeszcze swojego bolida i grzecznościowo pożyczałam samochód rodziców. Jechałam wtedy pierwszy raz z Moniką do nowo otwartego Parku Wodnego. Mój ojciec dał mi największy młotek jaki widziałam i zwrócił się do mnie z prośbą, żebym zostawiła go w garażu jak będę brać samochód, bo w domu nie jest już potrzebny. No dobrze, zgodziłam się. Do garażu mamy jakieś 8 minut piechotką. Ciążył mi ten młotek w plecaku. Ale jakże wielkie było moje zdziwienie na basenie, gdy otwarłam plecak a tam młotek;)). Więc mówię do Moniki, żeby przypomniała mi w drodze powrotnej, że mam zostawić młotek w garażu, bo myślę sobie, że co dwie głowy to nie jedna. Myliłam się, dwie głowy to jednak jeszcze za mało;)). Młotek przyniosłam z powrotem do domu i mówię ojcu, żeby go sobie sam wyniósł do garażu, bo na mnie nie można liczyć;)).\nChoć od tego czasu minęło już tyle lat, moja skleroza jest czasem okrutna. Jeśli chodzi o basenową sklerozę to zdarza mi się czasem zapomnieć suszarki do włosów, choć latem nie ma z tym problemu, bo jest ciepło i śmiało mogę wracać do domu mokra jakbym dopiero co wyszła z wody. Jednak wyobraźcie sobie jakie jest moje zdziwienie, gdy w przebieralni po basenie okazuje się, że majtki zostały w domu;)). To są efekty szybkiego pakowania się;)). Na szczęście mam już swojego bolida, droga po basenie do domu nie jest długa i parkuję pod domem a nie w garażu;)). Życie byłoby smutne bez przygód;)).\nCiągle toczą się uczucia\nOpublikowano 8 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nJestem dzisiaj bardzo przygnębiona i wrażliwa na każde bodźcie. Mam ochotę zaszyć się gdzieś w jakimś kąciku. Obiecałam Diabli, że będę dzielna, a czuję, że obietnicy nie potrafię dotrzymać. Dzwoniłam do niej niedawno. Pytałam czy Diablątko ma humor taki jak pogoda. Nie myliłam się. Nawzajem czasem wyczuwamy nie mając ze sobą kontaktu, że coś jednak jest nie/tak. Czy to intuicja kobieca czy coś więcej? Sama nie wiem. Kiedyś anonimowo wysłałam wiadomość do Diabli. Napisałam Jej parę miłych słów. A Ona zaraz odezwała się do mnie, że wie kto jest nadawcą tej wiadomości i że anonimem to ja się nie wykręcę. Byłam w szoku ale było mi bardzo miło, że Ona od razu wiedziała. Za 3 tygodnie jak Diablątko wróci z urlopu czuję, że będzie miała mi wiele do opowiadania. A ja Jej, choć jeszcze nie wiem czy przyznam się o moich smutkach. Piszę już drugi raz na blogu o Diabli, a nie napisałam najważniejszego. Ja i Diabla poza wymianą naszych fotek, nigdy się nie widziałyśmy. Nasza przyjaźń jest przyjaźnią wirtualnie – telefoniczną. Za około miesiąc będzie rok jak się znamy. Myślę, że to będzie już bardzo solidny powód aby się wreszcie spotkać i uścisnąć sobie dłoń.\nZnów sięgnęłam po książkę, którą już kiedyś czytałam „S@motność w sieci” J. L. Wiśniewski. We wrześniu ma być ekranizacja tej powieści. Chcę się wybrać do kina. W tej chwili tylko jedna osoba przychodzi mi na myśl, z którą chciałabym ten film zobaczyć.\nZastanawiałam się jaki mężczyzna może napisać taką książkę? Skąd on tyle wie, czuje, rozumie, i marzy. Czy można napisać coś takiego nie znając kobiecej duszy pragnień? Tak szczegółowo potrafi opisać miłość mężczyzny do kobiety. Czy tacy mężczyźni jak Jakub istnieją? Czy to tylko fikcja….\n„Faceci są jak niektóre radioaktywne pierwiastki: mają bardzo krótki czas połowicznego rozpadu. Potem już promieniują śladowo. I przeważnie tylko w innych laboratoriach. Chociaż niekoniecznie, Wystarczy, że laborantka jest obca i młodsza.”\n„…Milczenie wzmaga tęsknotę…\n…Tęsknota wzmaga smutek…\n…Smutek rodzi tylko zwątpienie…\n…Zwątpienie rodzi żal….toczą się uczucia…”\nPromienie słoneczne w pochmurny dzień\nOpublikowano 6 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nMam w Kościele pewien kącik do którego podążam i siadam gdy tylko jest tam wolne miejsce. Nie wiem czemu, ale ostatnio co drugą niedzielę lubi powtarzać mi się taka historia. Gdy siadam w ławce, chwilę później siada obok mnie kobieta w zaawansowanej ciąży. Towarzyszy jej mąż, który się nią opiekuje. Gdy tylko ona złapie się za brzuszek, on zaraz po cichutku pyta czy wszystko jest w porządku i łapie ją za rękę, jakby na znak, że jest przy niej i żeby czuła się bezpiecznie. Miło na coś takie popatrzeć. Mój instynkt macierzyństwa zawsze umiera, gdy mój książę daje nogę na swym koniu. Zresztą nie tylko instynkt, wtedy wszystko we mnie umiera….\nOd jakiegoś czasu w ogóle pozbywam się myśli, że będę miała kiedykolwiek dziecko. Nie jest mi z tym dobrze, ale może lepiej oswoić się z taką myślą. Gdyby jednak miało stać się inaczej, to się po prostu miło rozczaruję. Zastanawiam się, dlaczego na tyle wolnych miejsc siedzących akurat koło mnie siada przyszła mama? A może nie ma tu żadnych podtekstów, może to tylko zwykły przypadek….\nPóki co, cieszę się razem z koleżankami które będą w sobie odkrywać uroki bycia mamą, i z tymi, które tych uroków już doświadczają.\nSiedząc dzisiaj w Kościele wydarzyła się jeszcze jedna zaskakująca mnie rzecz. Dzień jest pochmurny, co chwilę niebo robi się ciemne i leje deszcz. I tu nagle przez jedno z wysokich okien w Kościele wpadają promienie słoneczne i oświetlają mnie, kobietę w ciąży i siedzącego obok mnie nieznanego mi zupełnie pana. Miło mi się zrobiło, gdy zostaliśmy tak we trójkę dostrzeżeni przez słońce.\nOpublikowano 5 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nDlaczego mężczyźni zdradzają? Wiele razy się nad tym zastanawiałam.\nMężczyźni są tak skonstruowani, że z upływem czasu pożądają coraz mniej. Mniej ale tych kobiet, z którymi pozostają w stałych związkach. A dzieje się tak dlatego, ponieważ dla nich w seksie liczy się świeżość tych najważniejszych bodźców takich jak: dotyk, obraz, nagość, doznania….. Wolą zmienić partnerkę, gdyż nie są w stanie wymyślić nic nowego, by wszystkie te bodźce odżywały przy każdym zbliżeniu z obecną partnerką. Przy nowej partnerce poziom pożądania sam gwałtownie wzrasta. Męskie pożądanie nie jest też zależne od miłości. Kochać mogą jedną kobietę, ale pożądać całe mnóstwo. Żałuję, że musiałam trafić na takiego faceta, by uwierzyć że to prawda.\nZdrada to kłamstwo, oszustwo, to zniszczenie zaufania. Zdrada mocno rani, przede wszystkim duszę i nic nie jest w stanie takiej zranionej duszy ukoić.\nCzy jest różnica między zdradą fizyczną a emocjonalną? Kiedyś myślałam, że jest, a teraz wydaje mi się, że nie ma. Zdradę emocjonalną wymyślono chyba tylko po to by usprawiedliwić niektóre poczynania. Zdrada jest złożona z dwóch etapów, jednakowo ważnych w tym wypadku. Emocjonalnego i fizycznego, gdzie jedno przechodzi w drugie. Nie możemy odłączyć dwóch współzależnych od siebie czynników jakimi są mózg i ciało. W głowie rodzi się pomysł, ochota na zdradę a ciało tego dokonuje. Mężczyzna zdradza z głową, nie odstawia myślenia na półkę. Nie myśli tylko jakie mogą być tego konsekwencje, gdy prawda wyjdzie na jaw. To moje zdanie….\nNie wiem co czuje kobieta w chwili, kiedy ma ochotę zdradzić. Nie zdradziłam nigdy żadnego partnera i wiem, że jaki by nie był, nigdy tego nie zrobię. Słyszałam tylko, że kobiety ponoć nie potrafią dokonać miłości fizycznej bez choć odrobiny uczucia. Może tylko te wyrachowane kobiety potrafią?\nJa wiem, że tylko czując coś więcej do partnera z którym jestem, potrafię się do niego zbliżyć.\nCzy zdradę powinno się wybaczać? Dla mnie wybaczyć znaczy zapomnieć, zresetować pamięć. A tego nie da się zrobić. Ja stale miałabym przed oczami fakt, że on był z inną. Do końca życia pamiętałabym o tym i zadręczała się myślami. Jeśli się kogoś kocha, to nie można go ranić, a dla mnie zdrada to najgorszy sposób zranienia człowieka. Bardzo trudną rzeczą jest wybaczanie. Ale gdybyśmy zawsze rezygnowali z człowieka, który popełnił błąd, który nas zranił to życie nie miałoby najmniejszego sensu. Zdaję sobie sprawę z tego, jednak ja ten jeden raz kiedy zostałam zdradzona, nie potrafiłam wybaczyć partnerowi.\nBóg zapomina i wybacza, człowiek niestety nie potrafi. Związek z osobą zdradzająca nigdy nie wróci do stanu przed zdradą. Nieufność, złamane serce, strach o przyszłość, podejrzliwość. To wszystko w człowieku zostaje….\nChciałabym być kobietą jednego mężczyzny. I mieć mężczyznę jednej kobiety, mnie….\nI tu poniżej chciałabym wstawić fotkę Vadera dla pełnego obrazu nędznej kreatury jaką jest on, reprezentant tego kłamliwego rodu;)\nTam gdzie widzę nowy świt Vader nie istnieje\nOpublikowano 3 sierpnia 2006 Autor: white cloudlet\nPo rozstaniu z Vaderem nie chciało mi się żyć. Każdego dnia ryczałam. Nieważne czy w domu, czy w pracy, czy na ulicy. Każdy dzień był przepełniony smutkiem i żalem. Nie potrafiłam normalnie funkcjonować. Snułam się jak cień z kąta w kąt. Nie rozstawałam się z tabletkami uspokajającymi i tabletkami na sen. Każdego dnia mnie wspomagały choć niewielkie ukojenie przynosiły.\nZadawałam pytania: dlaczego tak się stało? Czym sobie na to zasłużyłam? Czy ja naprawdę jestem takim złym człowiekiem, że musiało mnie coś takiego spotkać? Z braku odpowiedzi zaczęłam wierzyć, że…. jestem złym człowiekiem…..\nZnalazłam sobie wtedy kącik w Kościele. Przychodziłam tam prawie codziennie. Zawsze siadałam w to samo miejsce i po cichutku płakałam. To był czas, kiedy w naszym Kościele był remont. Byli robotnicy, plątał się kierownik tego remontu (Proboszcz) i siostry, które sprzątały. Czułam się niewidoczna, ponieważ nigdy nikt z nich do mnie nie podszedł. No ale w sumie po co? Do złego człowieka? Teraz wiem, że może tak musiało być, ale moje myślenie o sobie w taki sposób nie było rozsądne.\nMyślałam, że oprócz mnie nie ma osoby, która wie o podwójnym życiu Vadera. Po rozstaniu z nim, rozmawiałam z Pawłem – brat Vadera. Powiedziałam Pawłowi, że między mną i Vaderem to koniec, i że wstyd mi się nawet przyznać jaki jest powód tego. Na to Paweł powiedział coś w rodzaju: „Gosia ja wiem co on zrobił. Znam doskonale swojego brata. Wybacz, że nie mogłem Cię ostrzec, ale uważam że nie uwierzyłabyś mi. Myślę, że odwróciłabyś się tylko ode mnie ze słowami, że robię to specjalnie burząc (być może z zazdrości) Wasze szczęście. Proszę Cię, nie płacz za nim, bo nie warto. On się nie zmieni, nie daj się zwieźć tym co mówi. Mam nadzieję, że właściwa miłość szybko Cię odnajdzie, bo na to zasługujesz.” Byłam w szoku po tych słowach. Znów beczałam i nie umiałam przestać. Paweł nie chciał mi powiedzieć, skąd wie co ma na sumieniu jego brat. Ale ja się domyśliłam. Jestem pewna, że poczytał sobie archiwum GG Vadera, bo będąc w domu Vader korzystał z komputera Pawła. Hasła tam nie miał o czym ja też wiedziałam. Bardzo lubię Pawła i mimo wszystko mam do niego żal, że nie powiedział mi o tym wcześniej.\nW pierwszych dniach po odkryciu tajemnicy Vaderka koniecznie chciałam go przyłapać na „gorącym uczynku” i znaleźć czat na którym poznaje panienki. W którymś z tych dni kiedy polowałam na niego, poznałam bardzo miłą i sympatyczną kobietę. Ma na imię Kasia ale lubię na nią mówić Diabla. Im bardziej nasza przyjaźń się rozwijała tym bardziej umacniałam się w przekonaniu, że to nie przypadek sprawił, że się poznałyśmy. To znów jakaś Boża siła zadziałała. Jestem tego pewna, ponieważ wiele osób próbowało mi pomóc swoim wsparciem i dobrym słowem, ale widziałam, że załamywali ręce. Tracili przy mnie nadzieję, że się otrząsnę. A tak naprawdę to tylko Diabla miała cierpliwość do mnie. Tylko ona mnie rozumiała co ja czuję. Nie od razu przyznałam się Jej, czego i w jaki sposób dowiedziałam się o swoim niby facecie. Długo dusiłam to w sobie. Nie umiałam o tym nikomu powiedzieć. A gdy powiedziałam o tym Diabli okazało się, że podobnej historii doświadczyła na swojej skórze, więc doskonale wiedziała co ja w tamtej chwili czuję. Okazała mi tyle serca i życzliwości, że zaczęłam znów pomaleńku odzyskiwać równowagę psychiczną i wierzyć, że warto żyć a szczęście znów mnie odnajdzie. Bardzo ucieszyłam się, kiedy pewnego dnia przyznała mi rację, że w naszym poznaniu się absolutnie nie ma przypadku. To się musiało wydarzyć. Chciałam podkreślić, że życie Ją też nigdy nie oszczędzało. Jej też jest czasem bardzo ciężko, a mimo to wyciąga do mnie pomocną dłoń kiedy tylko ja tego potrzebuję. Obecnie wspieramy się nawzajem i nie wyobrażam sobie, żeby Diabli mogło nie być w moim życiu. Pamiętam słowa które dawno temu powiedziała mi Diabla, a całkiem niedawno powtórzyła: „Gosia przecież lubisz pływać. Nabierz głęboko powietrza, zanurkuj, dotknij dna, ale się od niego odbij i wypłyń na powierzchnie.” Dziękuję Jej za te słowa.\nDiablątko obecnie rozpoczęła wakacyjny urlop i przez cały miesiąc Jej GG się nie zaświeci. Smutno mi troszkę z tego powodu ale obiecałam Jej, że będę silna pod jej nieobecność. Wiem, że Diablątko zagląda czasem na mój blog, lecz nigdy się jeszcze w komentarzach nie ujawniła. Mam nadzieję, że jeśli będzie gotowa to kiedyś to zrobi.\nPo tym wszystkim co mnie spotkało, stałam się bardzo podejrzliwa. Czułam, że nie dam rady zaufać żadnemu facetowi. Bardzo źle mi było z tą myślą, ale inaczej nie umiałam. Oprócz braku zaufania wiedziałam, że będzie również problem z dotykiem. Niestety nie o wszystkim człowiek potrafi zapomnieć z czym miał w przeszłości do czynienia. Zarzekałam się, że nie jestem w stanie nic zmienić, że tak będzie już zawsze. Dla każdego nowego faceta stawałam się niedostępna. Robiłam to ze strachu. Bałam się, że historia może znów się powtórzyć, a ja nie przeżyję kolejny raz rozczarowania. Cały czas tęskniłam za bezpieczeństwem i silnymi męskimi ramionami. A przed ludźmi starałam się udawać, że jestem silna i niczego nie potrzebuję. Nie wierzyłam chwilami w nic.\nKilka miesięcy później, ciężką pracą, dobrocią swojego serca, rozgonił chłód i rozmroził lód powstały na moim sercu…. Grajek. Jestem mu za to wdzięczna, bo dzięki niemu uwierzyłam, że znów potrafię kochać. Tylko On wie, ile trudu kosztowało Go oswojenie mnie z tego wydziczenia, które we mnie głęboko się zakorzeniło. Ocierał mi łzy, wspierał rozmową i wierzył, że dam radę. Tylko On wie, z jakim oporem z mojej strony miał do czynienia. Żałuję, że zanim wszystko zrozumiałam zdążyłam Grajka „wykończyć.”\nKochani czytający mojego bloga. Nigdy nie pozwólcie sobie na bycie tą trzecią osobą w związku, który de facto powinien składać się tylko z dwóch osób. Naprawdę nie warto.\n„MY się nie dzieli przez 3.” Pamiętajcie o tym.\nKażdy kto dopuszcza się zdrady drugiej osoby, w swoim czasie zapłaci za to wielką cenę. Ja w to wierzę. Gdy nie ułoży się jedna miłość, warto żyć dla następnej.\nA my walczmy o swoje szczęście. Każdy z nas na nie zasługuje. Mam nadzieję, że los i dobry Bóg nam w tym pomoże.\nWspomnienia Vaderkowe część 5\n12/13/14/15.08.2005 r. – długi weekend – Czechy.\nZbliżał się długi weekend. Nie wiedziałam jeszcze jak go razem spędzimy.\nW piątek po pracy pojechałam do Vaderka do Opola, a potem już razem pojechaliśmy wieczorem do Głuchołaz. Rodzice Vaderka bardzo się ucieszyli jak mnie zobaczyli. Pani Michalina tradycyjnie wyściskała mnie jakbym już była jej synową ;-). W sobotę spakowaliśmy samochód i ruszyliśmy w drogę. Pojechaliśmy do Czech na przepiękne i malownicze Morawy. Wszystko co zwiedziłam w ten weekend widziałam po raz pierwszy, a moim przewodnikiem był Vaderek, ponieważ był już tam kilka razy.\nDojechaliśmy do rozdroża Ovčárna, tam zostawiliśmy samochód, ponieważ wyżej w górę nie można było już wjechać. Zresztą żeby dojechać do tego miejsca musieliśmy zapłacić i dostaliśmy specjalną przepustkę. Poruszaliśmy się po terenie rezerwatu przyrody. Pieszo weszliśmy na górę Praděd (Pradziad) 1491 metrów n.p.m. Pradziad to najwyższy szczyt Jesioników i całych wschodnich Sudetów. Na jego stokach znajduje się 7 wyciągów narciarskich, a na jego szczycie wznosi się potężna wieża telewizyjna (162 m wysokości), dzięki czemu sylwetka Pradziada jest z daleka łatwa do rozpoznania. Biorąc pod uwagę łączną wysokość szczytu i wieży telewizyjnej 1653 metry n.p.m., to o 50 metrów wyżej niż szczyt najwyższej góry w Czechach – Snĕžka. Przy dobrej widoczności z wieży telewizyjnej można zobaczyć nawet Tatry oddalone o 300 km. Na szczyt wieży telewizyjnej trzeba było wjechać specjalną windą. I tu zaczął się cyrk w wykonaniu Vaderka. Jak małe dziecko uparł się, że on nie wsiądzie do windy bo się boi. Zaraz mi się przypomniało jak w czerwcu wyskoczył z kolejki na Szyndzielnię ;-). Ciśnienie zaczęło mi się już podnosić ;-). Pani, która pobierała opłatę za wjazd i obsługiwała windę zaczęła się śmiać z niego ;-). A ja musiałam go trzymać za rączkę jak małego dzieciaczka i powtarzać, że zaraz będziemy na samej górze, bo ta jakże nowoczesna i bardzo sprawna winda szybko jeździ, więc ma się nie bać, bo nic się nam nie stanie ;-). A jak będzie grzeczny to może dostanie później jakąś niespodziankę ode mnie ;-). A poza tym, nie po to tyle godzin szłam pieszo na tą górę, żeby teraz odpuścić sobie wjazd na szczyt wieży ;-). Ja też boję się jeździć windą i czasem nawet dręczą mnie koszmary ze spadającą windą a w niej oczywiście ja, ale któreś z nas musiało być w tej chwili mądrzejsze i dzielniejsze. Ta funkcja przypadła mnie ;-). Przyznam szczerze, że na szczycie tej wieży Vader się uspokoił, ale za to ja miałam stracha. Zaczęłam się denerwować, chyba jak dla mnie było jednak za wysoko. Ta wieża im wyżej na nią się wjeżdżało robiła się coraz węższa. Na szczycie mogło być tylko kilka osób. Pooglądaliśmy piękne widoki, posłuchaliśmy trochę czeskiego przewodnika. Ja nic nie rozumiałam, ale Vader zna biegle język czeski więc był moim osobistym tłumaczem ;-). Później zjechaliśmy na dół z tej wieży „grozy” i znów szlakiem schodziliśmy z Pradziada. Vader wpadł na pomysł, żebyśmy nie trzymali się szlaku, bo niepotrzebnie pójdziemy kilka godzin, tylko żebyśmy zeszli jakimś skrótem, który zaoszczędzi nam czas. No i w sumie skrótem, którego on nie znał, tylko chciał liczyć na swoją intuicję. Ciśnienie znów mi poszło do góry ;-). Nie zgodziłam się i uważam że dla naszego bezpieczeństwa dobrze zrobiłam. Musze zaznaczyć, że na nasz wyjazd w góry kompletnie nie byliśmy przygotowani, nie mieliśmy odpowiedniego obuwia ani kurtek przeciwdeszczowych. Niestety deszcz nas złapał w drodze powrotnej i zrobiło się zimno. Nie wyobrażam sobie jakby to było gdybyśmy nie poszli szlakiem tylko jakimś niby wymyślonym skrótem przez niewiadomo jakie chaszcze, bo wokół był gęsty las. Jeszcze by nas jakaś czeska zwierzyna pogoniła ;-). Gdy zeszliśmy do samochodu to byłam tak spragniona, że piwo smakowało mi jak nigdy dotąd ;-). Zważywszy na fakt, że nic innego do picia nam nie zostało ;-). No i jakże istotny kolejny fakt warty podkreślenia, tym razem to Vader był kierowcą więc ja mogłam upijać się do woli ;-).\nPo powrocie z Pradziada prosto pojechaliśmy do miasteczka Karlova Studánka. Vaderek koniecznie chciał mi pokazać to piękne miasteczko. Karlova Studánka to uzdrowisko zaliczane do najładniejszych kurortów w całych Czechach. Jest położona na wysokości 800 metrów n.p.m. bezpośrednio po wschodniej stronie Pradziada. Charakteryzuje się swoistym mikroklimatem pozbawionym zanieczyszczeń oraz dużą liczbą źródeł z zimną, naturalnie gazowaną wodą. W miasteczku jest kilka punktów poboru tej zdrojowej wody. Wokół uzdrowiska znajduje się las iglasty, który na większych wysokościach ma charakter puszczy i jest częścią ogromnych terenów leśnych o powierzchni 1000 km2 wchodzących w skład rezerwatu. Idąc główną wybrukowaną drogą i oddychając czystym górskim powietrzem, można podziwiać położone wśród zieleni bardzo ładne, koloru brunatnego domy zdrojowe, w większości pochodzące z pierwszej połowy IXX wieku. W Karlovej Studánce zjedliśmy obiad i napiliśmy się wody zdrojowej. Pospacerowaliśmy, żeby jak najwięcej zobaczyć. V-a-d-e-r musiał oczywiście znów podnieść mi ciśnienie. W tym miasteczku był bezwzględny zakaz palenia papierosów do którego on się nie dostosował. Gdyby odpowiednie służby go przyłapały to zapłaciłby niezły mandat. Ja się denerwowałam za niego, bo trochę czułam się odpowiedzialna za tego gamonia, co przyznaje nie było mądre z mojej strony, przecież nie ja paliłam ;-).\nPo tych wszystkich atrakcjach sobotnich zbliżał się wieczór i musieliśmy znaleźć jakiś nocleg. I tu wielkie zaskoczenie. Nigdzie nie było już wolnych miejsc noclegowych. A jak się już jakieś znalazło to cena była tak kosmiczna jak w hotelu pięciogwiazdkowym, więc musieliśmy rezygnować. Żałowaliśmy, że nie zabraliśmy ze sobą namiotu, bo wtedy problemu z noclegiem by nie było. Po długich poszukiwaniach już prawie byliśmy zrezygnowani i myśleliśmy, że będziemy musieli wracać do Głuchołaz. W sumie nie było daleko, żeby wrócić, bo całe Morawy patrząc na mapę znajdują się tuż pod Głuchołazami. A przejście graniczne z Czechami łączy dwa miasta: Głuchołazy – Mikulovice. Ja po prostu nie chciałam nadużywać gościnności rodziców Vaderka, choć wiem, że Oni nigdy nie daliby mi myśleć w taki sposób. Zawsze byłam u Nich mile widzianym gościem. Swój pokój i swoje łóżko zawsze odstępował mi gościnnie brat Vaderka – Paweł, za co zawsze byłam mu niezmiernie wdzięczna, choć kawałek podłogi też by mi wystarczył. Wracając do poszukiwań naszego noclegu ucieszyłam się, bo w końcu zlitowała się nad nami sympatyczna Pani Milena. Dała nam całkiem ładny i czysty pokój dwuosobowy. Spaliśmy w małym miasteczku Domaąov. Wieczorny prysznic był kojący i relaksujący po całym dniu atrakcji. Spaliśmy jak zabici.\nW niedzielę rano jeszcze raz podziękowaliśmy Pani Milenie za gościnę. Wzięliśmy od niej wizytówkę, być może przyda się na przyszłość, gdy będziemy wybierali się w czeskie Morawy. Śniadanie zjedliśmy w pobliskiej knajpie i ruszyliśmy w dalszą trasę.\nVaderek zabrał mnie do miejscowości Branna. Tam podobno często odbywają się zloty motocyklowe na które on jeździ. Obiecał, że zabierze mnie tam na najbliższy zlot, pewnie na zakończenie sezonu. Opowiadał mi, że znajomi motocykliści często jeżdżą w te okolice, ponieważ są tam extra „winkle,” świetne widoki i nie jest drogo, żeby spędzić tam weekend.\nPojechaliśmy zwiedzić Jeskyne na Pomezi (Jaskinie na Pograniczu) w miejscowości Vapenna, niedaleko Lipová Lázně. Zwiedzaliśmy tą jaskinie z czeskim przewodnikiem, a moim przewodnikiem osobistym był oczywiście Vaderek.\nPojechaliśmy również do Javornika. Nazwa tego miasta jest słowiańskiego pochodzenia i wywodzi się od drzewa jawor i jaworowego lasu. Nad miastem góruje zamek Janský Vrch (Wzgórze Jana). Pod koniec XIII wieku na wzgórzu na wysokości 336 metrów n.p.m. został zbudowany gród. Na jego miejscu na przełomie XV i XVI wieku powstał zamek, w którym obecnie znajduje się stylowa ekspozycja wnętrz mieszkalnych rezydencji biskupów wrocławskich oraz największy zbiór fajek w Republice Czeskiej. Zwiedziliśmy ten Zamek znów z czeskim przewodnikiem. Tym razem mój osobisty przewodnik mnie bardzo zawiódł. Vader wiedział, że nie znam czeskiego i zamiast tłumaczyć mi co mówi przewodnik to przylepił się do jakiegoś młodego polskiego małżeństwa i im tłumaczył. Byłam zła i nie pozostało mi nic innego jak udawać, że się obraziłam na niego. W końcu ja fundowałam wejście do tego Zamku, a teraz mam sobie go zwiedzać i nie wiedzieć co mówi przewodnik? Jak zobaczył, że ze złości aż dostałam kolorów na twarzy to łaskawie przyszedł mnie przytulić i zapytać co się stało, jakby nie wiedział czemu się złoszczę. Nie wiem co mi się wtedy stało, bo zamiast pozwolić mu dać się przytulić to bez zastanowienia brzydko mu powiedziałam i pokazałam ten feralny środkowy palec ;-). Stanął jak wryty, a jak oprzytomniał co zrobiłam, to miałam siną dupkę za swój wyczyn ;-). Długo nasza zgoda nie trwała. Po Javorniku pojechaliśmy do miasteczka Ceská Ves na kryty basen. Przy obcych ludziach Vader wrzeszczał na mnie, że podobno za długo się przebieram a on musi na mnie czekać. A czy ja Cię trzymam? Za przeproszeniem w dupie Cię mam, idź gdzie chcesz i czekać na mnie nie musisz. Jak się przebiorę to do basenu trafię! Nie mam tylko beznadziejnych majtek do przebrania jak TY ciarachu! Jestem kobietą! Potem około 15 minut pływaliśmy udając, że siebie nie widzimy. Aż do momentu jak mnie jakiś nurek zaczął za nogi łapać i wciągać na dno. To ten gamoń zwinął jakiemuś dziecku maskę do nurkowania i myślał że mnie rozbawi swoim pomysłem utopienia mnie ;-). Powiedzmy, że znów się pogodziliśmy. Wygłupialiśmy się w wodzie jak małe dzieci ;-). Ale znów nasza zgoda nie trwała długo. Nie wytrzymałby jakby nie dogadał mi, że znów musi na mnie czekać, bo długo się suszę i przebieram po basenie. Oczy mogłam sobie dopiero pomalować w samochodzie, co oczywiście też musiał durnie skomentować, cham! Do tej pory takie drobiazgi mu nie przeszkadzały! Zawsze się cieszył, że dbam o siebie a dziś przeszedł sam siebie. Po basenie pojechaliśmy na kolację do knajpy tuż przy samej granicy w Mikulovie. Dalej czułam niesmak po tym jak się zachował na basenie w stosunku do mnie i myślę, że było to widać po mnie. W knajpie była kulminacja naszej kłótni. Tam już Vader przegiął na całej linii. Obrzucił mnie tyloma okropnymi epitetami, że miałam wszystkiego serdecznie dosyć. Nie wytrzymałam. Poleciały mi łzy. Nie wiem co w niego wstąpiło. Wrzeszczał na mnie i nie były to żarty. Powiedział między innymi, że jestem typową rasową babą, bo jestem bardzo pamiętliwa. Przykładowo podał, że jak rasowa baba pamiętam, że jej facet rok temu nie wyrzucił śmieci. Nawet nie wiesz Vaderku jak mnie wtedy zraniłeś. Miałam ochotę obrócić się pięcie, wsiąść do samochodu i pojechać prosto do domu. Długo potem jeszcze żałowałam, że tego nie zrobiłam. On zawsze dominował w naszym związku. Czułam, że nie pojechałby za mną. Pozwoliłby mi pojechać do domu. W ciszy wróciliśmy do Głuchołaz. Pojechaliśmy prosto do jego siostry Beaty i jej męża Pawła. Dojechał jeszcze brat Tomka – Paweł, i tak sobie wspólnie siedzieliśmy wieczorem przy grillu. Męczyłam się strasznie, w głowie miałam tysiące myśli ale doczekałam się przeprosin. Vader przeprosił mnie tak jak było go w tej chwili stać na to. Ale i tak nie było między nami dobrze. Przeprosiny przyjęłam, ale nie umiałam od tak po prostu zapomnieć ile narobił mi przykrości. Słowa strasznie ranią. Na noc pojechaliśmy do rodziców Vaderka. W poniedziałek rano przy śniadaniu zapytałam co dzisiaj robimy. I znów się zaczęło. Vader na mnie warknął, że chce spokojnie zjeść a przeze mnie nie może. Warknął na mnie przy rodzicach i przy Pawle. Poczułam się jak nic nie warty śmieć. Zdziwiłam się, bo nikt z nich nie zareagował na jego słowa. Paweł później powiedział mi, że Vader zawsze był w domu dla wszystkich nieprzyjemny. Oni się po prostu przyzwyczaili, że ma czasem takie odzywki niekulturalne i przestali na nie reagować. Cieszą się, że wyprowadził się ponad 10 lat temu z domu i bywa u nich rzadko. Opowiedziałam trochę Pawłowi jak Vader potraktował mnie w Czechach. Paweł skomentował to słowami, żebym się nie przejmowała, i że wie, że jego brat często żałuje swoich czynów jednak nie lubi się do tego przyznawać. No cóż, ja bym chciała czasem usłyszeć, że żałuje tego co zrobił. A najlepiej jeśli pomyśli zanim coś powie lub zrobi.\nNa koniec wspomnień tego długiego weekendu powiem, że fajnie by było wrócić kiedyś znów w te piękne okolice. Naprawdę warto zobaczyć tak ciekawe miejsca, polecam. Tylko nie zapomnijcie wziąć ze sobą bardziej doborowego towarzystwa niż ja miałam.\n„…ale to już było… i nie wróci więcej… znikło gdzieś za nami…”\nWspomnienia Vaderkowe część 6\nW poprzednich 5 wspomnieniach opublikowałam tylko kilka naszych weekendowych wypadów. Wybrałam te najciekawsze. W sumie to chcąc się widzieć nasze spotkanie musiało być jak najbardziej wyjazdowe. A mianowicie z kilku powodów. Kilka tygodni po tym jak zaczęliśmy się spotykać Vader musiał zmienić mieszkanie. Wynajmował kawalerkę ale dostał wypowiedzenie, ponieważ właścicielka chciała znów wrócić do tego mieszkania. Po długich poszukiwaniach w których kierował się przede wszystkim ceną wynajmowanego lokum znalazł skromny pokój w piwnicy pewnego domu. Właścicielką była starsza pani, która wprowadziła bezwzględny zakaz odwiedzania Vaderka przez kogokolwiek. Nie wierzyłam w to, póki sama nie usłyszałam tej wiadomości od starszej pani. Nawet za drobną opłatą nie pozwalała mi zostać na noc u Vaderka. Dlatego nie było wyjścia, i kiedy ja jechałam do niego od razu oboje jechaliśmy do Głuchołaz do jego rodziców. A gdy Vader wybierał się do mnie, to w sumie też nie było za ciekawie. Od naszego wyjazdu do Węgleszyna moja mama przestała lubić Vaderka i powiedziała mi o tym wprost. Ja nawet długo nie musiałam się zastanawiać co jest tego powodem. W większości przypadków uważam, że czepiała się pierduł i zawsze przychodziła z tym do mnie, nigdy jemu o nic nie zwróciła uwagi. Ale były również rzeczy które mi zaczęły przeszkadzać, lecz zaciskałam zęby i wszystko tolerowałam. Po prostu Vader zaczął przeginać i mieszkanie moich rodziców zaczął traktować jakby przyjeżdżał na wczasy agroturystyczne. Na dzień dobry dostawałam jego brudne ubrania do wyprania. Do szału mnie doprowadzały brudne skarpety leżące na środku mojego pokoju. Ubranie motocyklowe, kask i buty potrafił zostawić na środku przedpokoju. Ledwo przyjechał to wrzeszczał, że jest głodny, gdzie później jedzenie i picie miał przynoszone pod nos cały weekend. Spał ile mu się tylko chciało i kiedy chciało. Zachlapywał łazienkę i nie sprzątał po sobie. Dym z papierosów był w całym mieszkaniu. Wiele rzeczy tolerowałam, chodziłam za nim ze szmatą i sprzątałam wszystkie miejsca w których bywał. Robiłam to, bo tłumaczyłam sobie że jest moim gościem, że jest moim facetem, że dam radę ścierpieć jego wybryki. Poza tym, gdy ja bywałam u niego równie miło mnie przyjmował, choć ja nie zachowywałam się tak jak on. Będąc u jego rodziców zawsze po sobie sprzątałam. Zastanawiałam się dlaczego on się tak zmienił. Nigdy wcześniej taki nie był. Niestety nie potrafiłam nic mądrego wymyślić.\nOd tego wyjazdu do Węgleszyna również zaczęły się między nami niedomówienia i spięcia na różne tematy. Vader często podnosił na mnie głos i robił to gdy w domu również była moja mama. Nie wtrącała się do naszych kłótni, dziwie się, że to tak dzielnie znosiła. Gdy Tomka nie było to mówiła mi, że tak nie powinno być. Ja jej tłumaczyłam, że się docieramy i dlatego mamy czasem odmienne zdania, i że pewnie to okres przejściowy, bo Tomek jest zestresowany ponieważ po raz kolejny nie układa mu się z pracą. A sama tak do końca nie wierzyłam, że to taki powód.\nWspomnienia Vaderkowe część 7\nPoniżej zamieściłam mój list do Tomka, którego jednak nigdy do niego nie wysłałam.\nNiestety w chwili obecnej nie mam możliwości porozmawiać z Tobą w 4 oczy.\nTen mail musi mi taką rozmowę zastąpić. Napiszę co mam Ci do powiedzenia.\nWiem, że w tej chwili po raz kolejny rozjechało Ci się Twoje życie zawodowe.\nTo co chcę Ci teraz powiedzieć nie ma nic wspólnego z tą sytuacją.\nMyślę że zauważyłeś że od dłuższego czasu nic między nami się nie układa.\nNie potrafimy ze sobą już rozmawiać, nie potrafimy być ze sobą.\nNie widzę żadnego wyjścia jak po prostu rozstać się.\nCzuję, że od ponad dwóch miesięcy nie ma już NAS.\nMyślę, że już udało mi się Ciebie całkowicie rozszyfrować. Mam dosyć oszukiwania mnie, mam dosyć twoich kłamstw, nieszczerości, krzyków i braku szacunku do mojej osoby.\nNie zasłużyłam sobie na to w żaden sposób.\nJa szukam partnera, a nie dominatora i kłamcy.\nWiem, że prowadzisz podwójne życie i żałuję że nie dowiedziałam się tego wcześniej.\nTy tylko wiesz jak długo już to trwa i jak dobrze to ukrywałeś przede mną.\nWidzę jak trudno jest Ci wszystko zapamiętać co do Ciebie mówię i jak mylisz fakty, które nie są w ogóle związane z moją osobą. Tylko z kim? Jak ona ma na imię? Albo jak one mają na imię? Zresztą jest to już nieważne. Nie potrafię Ci tego wybaczyć. Nie zasługujesz na to. Przegrałeś. Zawiodłam się na Tobie. Straciłeś mnie.\nNie karm mnie już pustymi słowami dotyczącymi naszej przyszłości i tym, że innej kobiety w Twoim życiu nie ma. To wszystko kłamstwa na które ja nie dam się już nabrać.\nNie ma w Tobie żadnej dobroci!\nZa długo zwlekałam, żeby wreszcie wydusić to z siebie. Łudziłam się że to jakiś okres przejściowy, że może się coś zmieni na lepsze, że Ty się zmienisz. Żyłam iluzją własnych pragnień, naiwnie i mocno wierzyłam. Niestety przyznaję, że zrobiło się jeszcze gorzej. Oprócz bólu i przykrości z Twojej strony nic więcej nie dostałam.\n3 nasze ostatnie weekendowe spotkania były po prostu tragiczne. Nie podobało mi się Twoje zachowanie. Cały czas było widać jak błądzisz myślami gdzieś daleko ode mnie. I te krzyki… dlaczego?\nGdzie podział się ten człowiek z błyszczącymi oczami, którego poznałam z rozkwitem wiosennych kwiatów pełen życia i werwy?\nZnasz mnie już jakiś czas, dobrze wiesz jaką jestem osobą i czego w życiu pragnę.\nSkoro pragniesz czegoś innego to dlaczego nie powiedziałeś mi tego wcześniej? Można było wszystkiemu w porę zapobiec. A teraz wstyd mi za Ciebie.\nWiesz Tomku, gdy Cię poznałam, myślałam że wygrałam los na loterii, jednak okazałeś się pustym losem\nRozstania bolą. Tylko zimni i obojętni nie cierpią.\nNie przyjeżdżaj, nie dzwoń, nie pisz, nie chce…\nBędę pamiętać piękne chwile które razem spędziliśmy.\nBędę pamiętać piękne miejsca które mi pokazałeś.\nByłam gotowa uchylić Ci nieba, a Ty wszystko zepsułeś.\nZostała pustka. Wszystko jest ponure.\nTylko jak mam przestać Cię kochać?


BEATYFIKACJA CZYLI KONIEC - ItinerariumItinerarium\n← OBOK W POKOJU LUB KILKA ULIC DALEJ\nKTO SŁUCHA NOKTURNÓW BLADEGO KSIĘŻYCA →\nBEATYFIKACJA CZYLI KONIEC\nPosted on 2021/09/11 by ks. Mietek Puzewicz 0\nTrochę się bałem beatyfikacji i kanonizacji Jana Pawła II, słusznie bo były to akty zamknięcia Jego wpływu na umysły ludzkie, powstała fala kremówkowo – pomnikowa. Cały papieski program przemiany cywilizacji kurzy się na półkach ze zwykle nieprzeczytanymi encyklikami i adhortacjami. Oczywiście przyjdzie czas – raczej za późno – kiedy Polacy oderwą się w końcu od papki politycznych miazmatów (z jakiejkolwiek strony) i poznają, uwierzą a może i zaczną realizować projekt Cywilizacji Miłości.\nMam w swojej biografii przynajmniej dwa epizody krótkich spotkań z błogosławionym od dzisiaj Prymasem Tysiąclecia. Dużo więcej czytałem Jego myśli i idei, to wystarczyło, abym zaszczepił się dwoma inspiracjami. Najpierw, że nawet jeden człowiek może skutecznie przeciwstawić się systemowi. Piszę, że „jeden człowiek”, bo Prymas miał słabych współpracowników, nader ostrożnych i lękliwych. Musiał też przeciwstawić się „systemowi kościelnemu”, który w latach 50-tych i 60-tych dla świętego spokoju dogadać chciał się z ówczesnymi władzami. Stąd wierzę w człowieka, jego moc, wolę, prawdę i miłość, zdolne są pokonać wszelkie systemy.\nDruga inspiracja, to wiara, z pozoru słaba, bez pieniędzy i czołgów, wiara, która pozwoliła Prymasowi porwać naród i wyjść z komunistycznego mroku.\nTe dwie inspiracje jakoś wrosły w moje myślenie i działanie. Beatyfikacja Prymasa nie przeszkadza mi, trochę się tylko boję – jak w przypadku Jana Pawła II – że może oznaczać koniec realnego wpływu postaci (i postawy) Wyszyńskiego na polskie umysły i serca.


pieczątki online to e-pieczatki24.pl - Zadbany przyjacielski katalog dla SEO\nOsoby, które zaczynają prowadzić własną działalność gospodarczą, zastanawiają się, czy należałoby mieć pieczątkę firmową. Posiadanie stempla nie jest wymagane poprzez polskie prawo, jednak często należałoby wyposażyć swoją firmę w pieczątkę. Dziś, aby ją nabyć, nie musimy nawet wychodzić z domu. Istnieją sklepy internetowe, które wykonują tego typu produkty na zamówienie. Pieczątka online wykonywana jest w bardzo szybkim tempie. Możemy pozyskać ją nawet na drugi dzień od zamówienia. Wszystko zależy od tego, jaką wysyłkę wybierzemy. W sklepach pieczątki online sprzedawane są w przeróżnych rozmiarach i kształtach. Możemy odnaleźć pieczątki owalne, okrągłe, kwadratowe o przeróżnych wielkościach.


Irak: do 250 wzrosła liczba ofiar śmiertelnych zamachu w Bagdadzie | Blaber\nIrak: do 250 wzrosła liczba ofiar śmiertelnych zamachu w Bagdadzie\nMateusz Kowalski 6 lipca 2016 30 listopada 2017\nWcześniej podawano, że w ataku zginęło 213 osób.\nWe wtorek Biały Dom poinformował, że kondolencje z powodu zamachu premierowi Iraku Hajdarowi al-Abadiemu złożył w rozmowie telefonicznej wiceprezydent USA Joe Biden. “Wiceprezydent stanowczo potępił atak ISIL (Islamskie Państwo Iraku i Lewantu – poprzednia nazwa IS), określając go tchórzliwym i desperackim aktem wymierzonym w ludność cywilną” – napisano w oświadczeniu.\nNiedzielny zamach, który uznawany jest za jeden z najkrwawszych, do jakich w ogóle doszło ostatnio w Iraku, był przedmiotem wtorkowych rozmów amerykańskiego sekretarza stanu Johna Kerry’ego i ministra spraw zagranicznych Arabii Saudyjskiej Adila ibn Ahmada ad-Dżubeira. Podczas spotkania podkreślono, iż należy zwiększyć wysiłki na rzecz pokonania tzw. Państwa Islamskiego (IS).\nRównież we wtorek, podczas konferencji prasowej w Bagdadzie, minister spraw wewnętrznych Iraku Muhammad Salim al-Ghaban ogłosił, że rezygnuje ze stanowiska i jego obowiązki przejmie jego zastępca. Podkreślił, że krwawego zamachu nie udało się udaremnić ze względu na brak współpracy między wieloma jednostkami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo w stolicy.\nDo zamachu w Bagdadzie doszło w nocy z soboty na niedzielę. Zamachowiec samobójca wysadził w powietrze samochód wyładowany ładunkami wybuchowymi w dzielnicy handlowej Karrada, zamieszkiwanej głównie przez szyitów. (PAP)


Wyposażenie łazienek - ofertowy.pl\nPost autor: KarinaM » 21 lut 2020, 15:21\nPost autor: skoczek » 08 kwie 2020, 6:14\nJesteśmy w połowie remontu. Niedługo zabieramy się za łazienkę, więc na pewno przejrzę ofertę tego sklepu. Lubię mieć kilka opcji do wyboru. Do tej pory żaden sklep nie przebił jeszcze mebli łazienkowych od akord https://sklep.akord.net.pl/33-meble-lazienkowe. Dobrze się prezentują, a przy tym cena jest naprawdę atrakcyjna. Jaki kolor mebli masz w swojej łazience? My się zastanawiamy między brązem a bielą.


piątek, 08 kwiecień 2016 07:18\nMaso Corto. Stacja narciarska z lodowcem.\nVal Senales (niem. Schnalstal) to dolina położona na wysokości ponad 2000 m n.p.m u podnóża lodowca Hochjoch (3280 m n.p.m.), w Tyrolu Południowym, regionie zamków, winnic i malowniczych gór w rejonie Ötztaler Alpen, niedaleko austriackiej granicy. W gebi kotliny na wysokosci 2011 m znajduje sie Maso Corto. Można tu jeździć na nartach prawie przez okrągły rok, a sezon trwa od października do maja.\nTradycje narciarskie liczą w Val Senales ponad pół wieku, bo pierwsi narciarze turyści zainteresowali się jej otoczeniem wkrótce po II wojnie światowej. Miejscowi zapaleńcy na początku lat 50. minionego stulecia założyli klub narciarski, a na przełomie dekad uruchomili pierwsze wyciągi - w Madonna di Senales oraz właśnie tutaj, w Maso Corto.\nLeo Gurschler - poczatki\nWszystko zaczelo sie od pomyslodawcy, młodego farmera, Leo Gurschlera. Owładnięty ideą przekształcenia Maso Corto w stację narciarską, zaraził swoja wizja sąsiadów. W latach 60-tych dzialajace w dolinie wyciagi miewaly przestoje z powodu braku wystarczajacej ilosci sniegu. Gurschler wykorzystal lodowiec i tak dzięki jego osobistemu zaangażowaniu, w połowie lat 70. ruszyła kolejka gondolowa na Grawand. Jej górna stacja na wysokości 3212 m jest po dziś dzień najwyżej położoną w Południowym Tyrolu. Niestety slabe wyniki ekonomiczne doprowadziły pioniera do bankructwa, spowalniając rozwój stacji. Dopiero przełom stuleci, komunalne i regionalne inwestycje w modernizację infrastruktury zapoczątkowały epokę prosperity Maso Corto, niewielkiego, zwartego kompleksu hotelowego z dolną stacją kolejki tuż obok. Wagonik pokonuje 1200 m deniwelacji w 6 minut. Infrastrukturę uzupełniają krzesełka i orczyki, obsługujące łącznie 35 km tras.\nWidok na Palla Bianca\nNajwyżej poprowadzone nartostrady zbiegają sie z jęzorami lodowca Hohjoch w niezwykłej wysokogórskiej scenerii. Wśród okolicznych trzytysięczników wybija się Weißkugel (Palla Bianca, 3739 m). W tym rejonie dominują trasy niebieskie - długie, łagodne Finail 1 i 2 oraz nieco krótsze, nazywane po prostu Grawand 1, 2 i 3, oznaczone w zależności od nachylenia stoku, na niebiesko lub na czerwono. Jest tam także trasa dla narciarzy-biegaczy.\nW terenie obejmującym lodowiec są znakomite warunki do prowadzenia treningów przez cały rok. W pazdierniku 2015 swoją formę szlifowała już w Maso Justyna Kowalczyk.\nW strefie lodowcowej górne odcinki tras zjazdowych kończą się na wyraźnym progu, przez który przelewa się lodowiec. Jest Gletscherbar (Bar Ghiacciaio, 3013 m), i dolna stacja krzesełek. To charakterystyczny wyciąg, bo wspiera się na filarze, przy którym zazwyczaj pracują ratraki, obsypując śniegiem. Słup wbity jest bowiem w lodowiec, więc biała pierzynka jest niezbędna, aby utrzymywać stałą temperaturę. W tym rejonie można jeździć praktycznie przez cały rok. Czasem nawet jeszcze jedną sekcję poniżej progu, po trasach Gletschersee - czerwonej z numerem 1 i niebieskiej - z numerem 2.\nAle tylko zimą odcinkami czarnej trasy nazwanej po prostu Talabfahrt (Zjazd w dolinę), da się wrócić na nartach prosto do hotelowego kompleksu. W połączeniu z wybranymi trasami w partiach lodowcowych zjazd od górnej stacji gondoli liczy około 7 km długości.\nNa stok Palla Bianca vis a vis lodowca, wywozi narciarzy orczyk, docierając na wysokość 3289 m, na żebro nazywane po niemiecku Im hinteren Eis, a po włosku Punta della Vedretta. Prowadzi stamtąd w dół czerwona trasa Hintereis. Dolna stacja orczyka znajduje się nieopodal schroniska Schöne Aussicht (Bella Vista; 2842 m). Zgodnie z nazwą - roztacza się stamtąd wspaniała panorama. Latem kamienny budynek trudno dostrzec na zasłanym głazami zboczu. Ale zimą, gdy okolicę pokrywają śniegi jest inaczej.\nJeszcze nieco niżej, na wysokości 2444 m, tuż przy trasie w dolinę, znajduje się jeszcze jedno niewielkie schronisko, Teufelsegghütte (Baita Teufelsegg). Można się do niego dostać krzesłami wprost z Maso Corto, a kolejnymi wyjechać znowu wyżej, na stoki Palla Bianca, gdzie są jednak tylko dwie trasy - Teufelsegg 1 i 2, obie czarne.\nPo drugiej stronie kotliny\nZ hotelowego kompleksu w Maso Corto krzesełka wywożą na nasłonecznione piętro doliny, na wysokość 2430 m, czyli bez mała na nasze Rysy. Wyciąg kończy się koło Lazaunhütte (Baita Lazaun), drewnianego schroniska w jaki z czasem przekształcił się dawny pasterski szałas. Krzesełkowa kolejka, o której mowa jest następcą najstarszego w Maso Corto, bo otwartego w 1968 roku wyciągu. Na tarasie albo w chłodniejsze dni wewnątrz, można się delektować regionalnymi daniami. Z progu widać też najwyższy szczyt całych przedzielonych austriacko-włoską granicą Alp Ötztalskich, Wildspitze (3774 m). Łatwo go wypatrzeć przy ładnej pogodzie, bo choć w panoramie nadal dominuje bliższa Palla Bianca, wystarczy skierować wzrok w kierunku schroniska Bella Vista i widocznej ponad nim szerokiej przełęczy. Jeszcze jeden plan dalej wznosi się Wildspitze. A przełęcz, o której mowa jest sceną powtarzanego od stuleci w czerwcu i wrześniu redyku owiec (transumanza delle pecore). Z Val Senales o stromych stokach ponad tysiąc zwierząt brnie przez lód i śnieg na pastwiska do rozległej doliny Vent. Dziś na austriacką stronę, bo w 1918 roku po rozpadzie habsburskiej monarchii, zwycięskie mocarstwa rozdzieliły Tyrol między Austrię i Włochy.\nSpod Lazaunhütte widać jeszcze jedno ważne dla Alp Ötztalskich miejsce. To, w którym w 1991 roku topniejący lodowiec odkrył skrywane przez - jak się okazało - ponad 5 tysięcy lat ciało myśliwego. Od miana gór, w których znaleziono bezcenną mumię nazwano go Ötzim. W hotelu na Grawandzie urządzono poświęconą mu galerię, a w stolicy Południowego Tyrolu (w odległym od Maso Corto o 55 km) Bolzano/Bozen złożono w Muzeum Archeologicznym, w specjalnie skonstruowanym sarkofagu ze szklaną ścianą. Niecodzienny eksponat przyciąga około 300 tys. gości rocznie, a naukowcy się martwią, że jeśli nie znajdą skutecznego sposobu na zakonserwowanie zwłok, to mumia ulegnie zniszczeniu w ciągu stu lat. Jak widać z naturą technologia się jeszcze równać nie może.\nZjazd w dolinę czerwonymi trasami Lazaun 1 lub 2, a wieczorami, także na sankach. Specjalnie przygotowaną Rodelweg (pista per slittino) długości 3,3 km, 431 m deniwelacji.\nW Maso Corto, idealnym miejscu dla rodzin, grup przyjaciół oraz ekip ćwiczących narciarstwo lub snowbording znajduje się Top*** Residenz Kurz. Szczegółowych informacji o ofercie udzielają Sepp Platzgummer oraz jego zespół (w składzie polscy rezydenci): Lino, dwie Kasie i Asia.\nW Top Residenz Kurz jest polska animatorka i działa polska szkółka narciarska. Ponadto z hotelem współpracuje w sezonie zimowym ekipa Niezależnego Testu Narciarskiego (NTN), prowadząc testy i serwis sprzętu.\nWśród atrakcji bieżącego sezonu nie zabraknie, cieszących się w minionych latach dużym zainteresowaniem, tygodni testowych nart marki Blizzard i Nobile Ski. Szczegóły: www.masocorto.it


Wzrasta spożycie makaronu w Polsce, ale daleko nam do Włochów! | Dr Jacek Roik\nRoczne spożycie na osobę systematycznie rośnie i wynosi obecnie prawie 4 kg. Daleko nam jednak zarówno do największych miłośników makaronów – Włochów (28 kg), jak i większości krajów europejskich, gdzie konsumpcja to średnio 10 kg na osobę – powiedziała serwisowi portalspożywczy.pl Dorota Liszka, Manager ds. Komunikacji Korporacyjnej Grupy Maspex Wadowice.\n- Wynika to między innymi z szerszego wykorzystania makaronów do przyrządzania potraw oraz z chęci skrócenia czasu przygotowywania posiłków w domu. Makaron stosowany jest jako dodatek do zup, mięs, ryb, sosów, zapiekanek, sałatek i dań słodkich – mówi Dorota Liszka. Duże znaczenie dla zwiększającego się popytu na makarony przypisywane jest także wzrastającej ofercie rynkowej pod względem nowych gatunków i kształtów makaronów. Pojawiające się na rynku nowe produkty z grupy mrożonych mieszanek warzywnych i warzywno-mięsnych oraz gotowych sosów również wpływają na większe zainteresowanie różnymi rodzajami makaronów, dostosowanymi do gotowych potraw.\nW Polsce około 60 proc. przeznacza się do zup, dlatego konsumenci wybierają najczęściej kształty typowe dla tego typu dań: nitki i jej pochodne oraz inne mniejsze formy. Makaron nierzadko używany jest również do dań mięsnych, dań z sosami, czy w formie łazanek. Jednym z bardziej popularnych dań makaronowych w Polsce jest również spaghetti. Przy wyborze polski konsument kieruje się w pierwszej kolejności przeznaczeniem makaronu oraz jakość.\nLubella, marka makaronu produkowana przez Grupę Maspex Wadowice, jest obecnie liderem rynku. Udziały wartościowe Lubelli wynoszą 23,4 proc. (źródło: AC Nielsen, ON 2008) przy 6,1 proc. udziału następnego producenta.\nKategorie: Ogólna. Tagi: makaron, mięsa, ryby, sałatki, sosy, słodkie dania, zapiekanki, zupy. Autor: roik. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Krzysztof Łukasik (Mitutoyo AZS Wratislavia) - Kamptal Klassik Trophy, Austria | Portal kolarski #mtbxcpl\nKrzysztof Łukasik (Mitutoyo AZS Wratislavia) – Kamptal Klassik Trophy, Austria\n29 marzec 2017\t0\t1083\nPierwszy poważny weekend sezonu! Poważny na tyle, że z domu wyjechałem już w piątek rano. Niestety nie odjechałem zbyt daleko, bo pierwszy przymusowy przystanek musiałem odhaczyć już w Warszawie – ćwiczenia z mechaniki kwantowej. Dramat, ale na szczęście potem było już tylko lepiej – zgarnięcie Oli, szybki transfer do Wrocławia, tam zmiana furki i wyjazd do Austrii. Podróż przebiegła zgodnie z planem i na noclegu zameldowaliśmy się w sensownych, wieczornych godzinach.\nNastępny dzień rozpoczęliśmy od objazdu trasy. Pomimo tego, że wyścig ten jest dosyć popularny wśród zawodników z naszego kraju ja znalazłem się w Langenlois po raz pierwszy. Sporo słyszałem o specyfice trasy i jej oldskulowym charakterze. Dwa długie podjazdy i stosunkowo proste zjazdy są czymś odbiegającym od standardów dzisiejszego XCO. Ten rodzaj trasy chyba jednak mi odpowiada. Biorąc pod uwagę moją atechniczość na zjazdach, z optymizmem patrzyłem na swoje szanse w wyścigu. Zacząłem się wręcz nosić z zamiarem „ogolenia tego ogórka” :)) Reszta dnia przebiegła pod znakiem standardowych przedwyścigowych rytuałów – leżenia i jedzenia pizzy.\nNiedziela to już niecierpliwe wyczekiwanie na chwilę swojego triumfu :P W końcu o 13:45 usłyszeliśmy strzał startera i ruszyliśmy na trasę. Niestety, rzeczywistość dosyć szybko zweryfikowała moje zamiary. Już pierwszy podjazd rozjazdówki pokazał, że tym razem Fabianowi (Gigerowi) i spółce się upiecze ;) A tak zupełnie poważnie, była to walka o utrzymanie się w połowie stawki – w nogach gruz, a nikt dookoła mnie nie myślał o zwolnieniu. Na szczęście udało mi się zażegnać ten początkowy kryzys i w moim subiektywnym odczuciu każda rudna była odrobinkę lepsza od poprzedniej.\nOstatecznie wyścig zakończyłem na 42 miejscu. Pierwszy start w sezonie jest zawsze dosyć specyficzny i bez wątpienia jest jeszcze zbyt wcześnie, żeby oceniać swoją dyspozycję. Paradoksalnie jednak ten nienajlepszy wynik jest motywacją do dalszej pracy i zachętą do wyjazdów na takie zagraniczne zawody.\naustria 41 kamptal klassik trophy 34 komentarz postartowy 1242 krzysztof łukasik 117 langenlois 18 mitutoyo azs wratislavia 53 xco 1817


W Teatrze Lalka, jak w starym kinie. Po premierze "Anna - brzydkie kaczątko", Czas Dzieci\nW Teatrze Lalka, jak w starym kinie. Po premierze "Anna - brzydkie kaczątko"\nBól jaki towarzyszy procesowi wyrzynania się ząbków, odpuścił już nasze pociechy parę lat temu. Mamy kolejny sprawdzian, kolejne wyzwanie - Nauka Czytania. Sporo tego jak dla naszego dziecka, które zasypia wtulone w misia, a budzi się ze snami o zapachu galaretkowym.\nWchodzi do Szkoły i musi czytać, pisać, sylabizować, głoskować etc.\nPolecam zatem przekonać podświadomość, że czytanie da się lubić, a w tym celu zapraszam do Teatru Lalka na spektakl "Anna - brzydkie kaczątko”.\nTak, tak, już słyszę, jak się wścieka siedmioletni miłośnik Transformersów, że jego noga na Brzydkim Kaczątku nie postanie!\nA jednak, warto ten krok zrobić.\nKaczątko, w dodatku brzydkie, posłużyło tylko, jako obowiązkowa lektura, czytana przez główną bohaterkę. Dla jednych “głupią Ankę”, dla niej samej - Annę, wspaniałą pomysłową, z wyobraźnią wielką jak cała Księgarnia.\nChoć dziewczynka, przez lata ma kłopot z nauką czytania, zmienia szkoły i znajomych, w końcu, wzmocniona dobrymi emocjami, rusza do przodu i zaczyna czytać.\nA kiedy już zacznie czytać i pisać, to stanie się pisarką dla dzieci. Z Brzydkiego Kaczątka zmieni się w pięknego łabędzia. Mój syn, choć “dawno wyrósł z bajek dla maluszków”, otwierał szeroko zaskoczone, uśmiechnięte oczy, bo sztuka ta zaskakuje swoją magiczną animacją komputerową.\nCzy to Aktor jest magiczny? Czy technika żywa?\nOżywiona grafika, kompatybilna reakcja, artystyczna kreska, czy to Galeria Sztuki, Teatr i Performer zmówili się przeciwko mojemu obrażonemu synowi?\nWyśmiali mojego dzieciaka, on się szykował, że będzie tak jak przewidywał- kiepsko, a okazało się, że było wspaniale.\nW “Lalce” nie wydarzyła się, żadna rewolucja komputerowa, nad wszystkim panuje aktor. Przedstawienie ma ciekawy stelaż, wygląda raczej jak niemy film w “Starym Kinie”, napisy oraz muzyka na żywo z pianina, w tle.\nWspaniały Teatr, a przy okazji lokalizacja do ogarnięcia dla każdego; wystarczy, że powiem, Pałac Kultury i jesteś w sercu miasta, w niezwykłym teatrze.\nCo ważne, sztuka trafiła do syna, który orłem w czytaniu nie jest, może nadal pozostaje “Brzydkim Kaczątkiem”. Perspektywy bycia Łabędziem na pewno zdjęły stres z chłopca wciąż pragnącego przygody i zabawy, a niekoniecznie odpowiedzialnej pracy.\nPolecam dla dzieci, jako wstęp do trudów nauki wczesnoszkolnej.\nW sztuce cieszy również tempo: spektakl jednogodzinny bez przerwy, a to bardzo ważne dla szybko nudzących się dzieci. Tutaj czasu na nudę nie przewidziano.\nmama Joanna z synem Krzysiem\nspektakl można obejrzeć w Teatrze Lalka, rekomendowany dla dzieci 7+\nData modyfikacji: 8 marca 2016


FAIRFIELD INN & SUITES OCEAN CITY (MD) - opinie o hotel oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Fairfield Inn & Suites Ocean City\nHotele w pobliżu Raggamuffin Jewelry and Clothing\nHotele w pobliżu Fun Cycles\nHotele w pobliżu Old Pro Golf - 23rd Street\nHotele w pobliżu Ember Island Miniature Golf\nHotele w pobliżu OC Baysports\nHotele w pobliżu OC Water Sports\nHotele w pobliżu Judith M Fishing\nHotele w pobliżu Acqua Spa\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Fairfield Inn & Suites Ocean City\nAtrakcje w pobliżu obiektu Fairfield Inn & Suites Ocean City\nFairfield Inn & Suites Ocean City opinie\nNr 17 wśród 112 hoteli w lokalizacji Ocean City\nFairfield Inn243 USD\n#17 z 112 hoteli w lokalizacji: Ocean City\nUżytkownik Toni S napisał recenzję sie 2017\nDoskonała obsługa klienta, poszliśmy daleko poza to, czego się spodziewaliśmy. Wysokiej jakości łóżka, bardzo podobał mi się nowoczesny wystrój łazienki, piękny widok na kanał z balkonu. Netflix Hulu i na ekranie telewizora. Był traktowany jak król/Królowa, na pewno wrócimy.\nUżytkownik Giovanna H napisał recenzję sie 2017\nTen hotel jest super! Zatrzymaliśmy się na dwie noce i pracownicy byli bardzo mili, przyjaźni i pomocni. Śniadanie było pyszne i obfite. Po prostu trzy drobne dolegliwości, nie uważam, że poduszki były tak wygodne i gofrownica przegotowane gofry na punkt, w którym jesteśmy chrupiące. Ponadto, pokój wydawał się być zbyt duszne w nocy pomimo, że na temperaturę 71 stopni. Poza wymienionymi wyżej jest to fantastyczne miejsce na pobyt, jest nowy i tylko dwóch przecznic od promenady. Na pewno wrócimy! ! ! Hughes G.…\nUżytkownik VACATIONLOVERNewYork napisał recenzję lip 2017\nSan Diego, Kalifornia180 przesłanych treści45 podziękowań\nNowy, czysty, miły personel\nPo zakończeniu wiele badań w Ocean City postanowiłem udać się do tego miejsca. Był to nowy, czysty i personel recepcji był bardzo przyjemny. Poprosiłem o pokój z pierza i wymagane było spotkać. Tylko że ja miałem tylko dwie poduszki w moim pokoju, który był nietypowe dla Marriott. Zadzwoniłem do recepcji, a oni wysłać dwa dodatkowe poduszki do mojego pokoju. Ja również prosiłem o pokój z dala od windy, wiec jest na stronie ciszej. To żądanie nie było spotkanie, ale może dlatego, że była niedziela wieczór to był dość spokojny. Oni zablokować drzwi o 23:00, i mają wiele miejsc parkingowych. Plaża jest dwie przecznice dalej. Warto zatrzymać się i baw się dobrze.…\nUżytkownik Erik T napisał recenzję lip 2017\nFairfield Inn Ocean City jest nowy, czysty hotel w samym sercu OC przy promenadzie. Personel jest bardzo przyjazny, a śniadanie jest powyżej średniej. Nasza recepcjonistka Joanni był bardzo miły i pomocny z porad dotyczących rzeczy do zrobienia i zobaczenia. Na pewno wrócę tu! Na najwyższym poziomie…\nUżytkownik acina napisał recenzję lip 2017\nEllicott City, Maryland4 przesłane treści6 podziękowań\nNowoczesny, czysty hotel.\nMieszkaliśmy w tym hotelu w lipcu 4. weekend i to było niesamowite! Pokoje są nowoczesne i czyste. Personel był przyjazny i pomocny. Śniadanie było więcej niż się spodziewałem. Mieli świeże gofry, jajka, płatki owsiane, płatki śniadaniowe, chleb i bułeczki, sok, kawa, i mleko. Śniadanie było wystarczająco duże, aby pomieścić wszystkich. Mają ładne " zachód słońca " taras z kilkoma stolikami i krzesłami. Basen był mały, ale mieliśmy ogromny, więc nie korzystaliśmy z basenu. Nie korzystać z siłowni, ale to był pokaźnych rozmiarów z dobrym sprzętem. Było kilka minut spacerem do plaży, która jest w samym końcu promenady (w przypadku pociągu obrotów wokół). W pokoju znajduje się mała lodówka, mikrofalówka, ekspres do kawy. Wydawało się, że jest świeża kawa w holu. Był tam również telewizor i wiele miejsc do podłączenia w nasze urządzenia (co jest rzadkością). Dużo miejsca na ubrania. Mały obszar do przechowywania bagażu i powiesić kilka przedmiotów. Bezpłatny bezprzewodowy internet. To by było miło, gdyby jeden z tych linii składanego ubrania więc mogliśmy wysuszyć stroje kąpielowe. Wiele bezpłatnych miejsc parkingowych. Byliśmy tam tylko na kilka dni, więc nie trzeba ich czystymi naszego pokoju. Plusy: Bardzo nowoczesne i czyste. Doskonałe śniadanie. Kilka minut spacerem do plaży. Wiele miejsc do podłączenia urządzeń. Bezpłatny bezprzewodowy internet. Przyjazny personel. Bezpłatny parking. Doskonała lokalizacja. WADY: Mały basen, nie ma gdzie powiesić mokre ubrania. Na pewno tu wrócę.…\n166 USD - 421 USD (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)


WŁOSKI ŚLUB - Organizacja Ślubu we Włoszech: WSZYSTKIE DROGI PROWADZĄ DO RZYMU (w naszej wersji na ślub z ukochaną osobą)...\nWSZYSTKIE DROGI PROWADZĄ DO RZYMU (w naszej wersji na ślub z ukochaną osobą)...\nMoja droga rownież zaprowadziła mnie do Wiecznego Miasta, poprzez serce mojego meża Włocha. Chciałabym opowiedzieć o moim pięknym mieście które zaadopotowałam jako mój drugi dom “po Polsce oczywiście!!!”. Pragne pokazać ciekawe miejsca opowiedzić interesujace historie i ciekawosti, których wydaje się że jest tutaj nieskończona ilość. Mieszkając tutaj już 20 lat cały czas odkrywam nowe miejsca i poznaje fascynujących ludzi. Kto raz przyjedzie do Rzymu pozostanie pod jego wrażeniem, kiedyś sama w to nie wierzyłam dopóki nie doznałam tego zauroczenia. Do Rzymu i Watykanu rocznie przybywają milony turystow, i nie przypadkowo każdy tutaj sie czuje jak w domu. W mojej wirtualnej podroży bardzo mi pomoże moja pasja fotograficzna. Jestem fotografem ślubnym i bardzo często mam okazje pokazać to piękne miasto Młodym Para z roznych stron świata, które wybierają Rzym na miejsce zawarcia związku małżeńskiego. Może kiedyś ktoś z Was czytelników zdecyduje się zorganizować swój ślub w Rzymie, na pewno pomogę w tym przedsięwzięciu z ogromną przyjemnoscią.\nRzym to jedno z nielicznych miejsc na świecie, gdzie nowoczesność, średniowiecze i starożytność łącza się w idealną całość, oferując odwiedzającym piękną i magiczną atmosferą. Starożytny Rzym - klejnot Potężnego Cesarstwa Rzymskiego, ze wszystkimi swoimi ruinami ... Barokowy Rzym ze wszystkimi architektonicznymi dziełami sztuki i nieskończoną ilością pałaców i ogrodów. Chrześcijański Rzym, w którym przebywa na co dzień Papież, z niezliczoną ilością kościołów i bazylik.\nTo tutaj ma swój początek najstarsza droga zwana przez Rzymian „regina viarum”, czyli królową dróg - Via Appia Antica, najstarsza droga rzymska,. Rozpoczyna się w Rzymie przy Circo Massimo i biegnie (obecnie z przerwami) na południe aż w okolice Kapui pod Neapolem gdzie skręca na wschód i ciągnie się aż do miasta Brindisi na wybrzeżu Adriatyku. Na przedmieściach Rzymu droga przebiega przez Parco dell’Appia Antica, w którym zlokalizowane są ruiny starożytnych willi, a także rzymskie katakumy, oraz przepiękna Villa dei Quintilli. Budowę drogi rozpoczął cenzor Appiusz Klaudiusz w 312 p.n.ch. Appia Antica była pierwszą drogą rzymską nazwaną imieniem urzędnika, który nakazał budowę. W III i II wieku p.n.e. uzyskała twardą nawierzchnię z bazaltowych płyt. Była też czymś w rodzaju cmentarza. Prawo XII tablic (V wiek p.n.e.) zabraniało grzebania zmarłych w obrębie miasta, więc grzebano ich w pobliżu dróg, tuż za murami (zobacz np.nekropole). Z tego powodu przy Via Appia wyrosły między innymi takie monumentalne grobowce jak: grobowiec Metellusów, grobowiec rodziny Scypionów, Katakumby świętego Kaliksta i inne. W XIX wieku odrestaurowano starą drogę i przywrócono jej świetność na odcinku pierwszych 11 mil, dziś jest jedną z atrakcji turystycznych Wiecznego Miasta.\nZapraszam do przeczytania następnego artykułu odnośnie polskich akcentów na Via Appia Antica.\nAutor: Włoski Ślub o 06:58\nEtykiety: Rzym, Ślub w Rzymie, Ślub we Włoszech


Going Global since from the early stage - GoGlobal - Fundacja OIC\nProjekt GoGlobal w ramach programu „Erasmus for Young Entrepreneurs”:\nPoczątkujący przedsiębiorcy (przedsiębiorcy, którzy mają poważne plany założenia własnej firmy lub założyli ją w ciągu ostatnich trzech lat).\nDoświadczeni przedsiębiorcy posiadający małe lub średnie przedsiębiorstwo lub takim przedsiębiorstwem zarządzający\nZdobywanie wiedzy, umiejętności i doświadczenia poprzez obserwację doświadczonego przedsiębiorcy w innym kraju Unii Europejskiej;\nMożliwość nawiązania współpracy lub rozpoczęcia wspólnej działalności;\nNabycie wiedzy na temat uwarunkowań kulturowych, organizacyjnych i prawnych w zakresie prowadzenia firmy w innym kraju UE;\nPomoc organizacyjna i finansowa w zakresie parowania, wsparcie logistyczne oraz wypłata grantu Komisji Europejskiej na pokrycie kosztów podróży i utrzymania w trakcie wyjazdu.\nKorzyści dla Doświadczonych Przedsiębiorców:\nDostęp do umiejętności i innowacyjnej wiedzy nowego przedsiębiorcy;\nPozyskanie wiedzy na temat nowych rynków zbytu oraz kontaktów biznesowych;\nUmocnienie potencjału firmy poprzez poszerzenie rynku zbytu;\nUtworzenie sieci kontaktów przedsiębiorców z różnych krajów UE\nSzczegółowych informacji o projekcie GoGlobal i programie udziela:\nTel. +4881 7493239\nInformacje o programie „Erasmus for Young Entrepreneurs” są dostępne na stronie www.erasmus-entrepreneurs.eu\nProjekt w ramach programu „Erasmus for Young Entrepreneurs”, finansowany ze środków Unii Europejskiej


Lidl: Split payment będzie dla nas podstawową formą regulowania płatności - Detal\nAutor: dlahandlu.pl 23 września 2019 13:53\nOpublikowano nowelizację ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzającą obowiązek stosowania metody podzielonej płatności tzw. „split payment”. Od listopada br. system „split payment” obowiązywać będzie w sektorze budowlanym, obrocie stalą, częściami samochodowymi, elektroniką i w innych branżach wrażliwych. Dla innych branż, na razie, to rozwiązanie będzie dobrowolne, to Lidl Polska zapowiada, że dla firmy będzie to podstawowa forma regulowania płatności z dostawcami towarów i usług ze wszystkich branż.\n- Świadomość, że wpływy z podatku VAT realizowane za pośrednictwem dużych przedsiębiorstw, a takim bez wątpienia jest Lidl Polska, są ważną częścią budżetu kraju, kierując się przy tym zasadą efektywności firma podjęła decyzję o stosowaniu mechanizmu podzielonej płatności, czyli rozdzielenia płatności netto i VAT na dedykowane konto, w znacznie szerszym zakresie niż nakłada to na nią ustawodawca. Lidl chce, aby od 1 listopada 2019 była to podstawowa forma regulowania płatności w Polsce nie tylko z podmiotami, na które ustawodawca nakłada taki obowiązek, ale ze wszystkimi dostawcami. Ta nowa forma płatności będzie obejmowała każdą złotówkę transakcji (według wytycznych prawa przepis dotyczy transakcji od 15.000 zł – w Lidl każdej transakcji). Sieć ma nadzieję, że ta decyzja istotnie przyczyni się do eliminacji nadużyć podatkowych w kraju i będzie motywacją dla innych przedsiębiorców do szerszego, niż wymagają tego przepisy, wprowadzania mechanizmu podzielonej płatności.\n- Wprowadzany od 1 listopada 2019 roku mechanizm będzie naszym zdaniem skutecznym rozwiązaniem, które z jednej strony zapewni ochronę dla nabywcy towaru lub usługi, z drugiej, w sposób systemowy pomoże uszczelnić system podatkowy w Polsce – zauważa Aleksandra Robaszkiewicz, Head of Corporate Communication Lidl Polska. Zawsze dokładamy starań, aby współpracować wyłącznie ze sprawdzonymi dostawcami i usługobiorcami, jednak wiemy również, że ewentualne nadużycia podatkowe mogą być w praktyce trudne do zidentyfikowania. Podjęliśmy zatem decyzję, że od listopada 2019 „split payment” będzie podstawową formą regulowania płatności przez Lidl Polska – informuje Robaszkiewicz.\nW Dzienniku Ustaw opublikowano już nowelizację ustawy o podatku od towarów i usług VAT, która ma uszczelnić system i ściągalność należnych pieniędzy. Podzielona płatność („split payment”) została wprawdzie wprowadzona już przed rokiem, ale była do tej pory dla przedsiębiorców tylko dobrowolna. Wszystkim przedsiębiorcom, zarejestrowanym podatnikom VAT banki założyły osobne konta vatowskie, na które trafia należny podatek z opłacanych faktur. W momencie regulowania płatności metodą podzielonej płatności nabywca wykonuje przelew, na którym wskazuje numer faktury, numer NIP dostawcy, kwotę brutto oraz VAT. Konto vatowskie używane jest głównie do regulowania VAT-u, ale będzie można z niego również dokonywać regulacji innych danin np. opłacać podatek dochodowy, czy rozliczać się z ZUS-em. Nowelizacja ustawy wprowadza od 1 listopada 2019 roku obowiązek stosowania mechanizmu „split payment” w szczególnie wrażliwych branżach, tj. m.in.: w usługach budowlanych, obrocie stalą i surowcami wtórnymi, częściami samochodowymi i elektroniką użytkową.\nLidl Polska RSS Lidl RSS split payment RSS sieci handlowe RSS Aleksandra Robaszkiewicz RSS\nStrauss 2019-09-24 17:36:46\nNa pewno za to będą co do dnia regulować płatności wobec dostawców, nie wymuszać ich odraczania i innych opłat, jak inne sieci.\nByle się przypodobać...W Grecji taki system funkcjonuje już od dawna...\nDostawca 2019-09-24 13:48:44\nPrzecież to nie są pieniądze Lidla\nŚr 20:17 Lidl otwiera czery sklepy jednego dnia. Sieć ma prawie 700 placówek\nŚr 20:14 Żabka, Biedronka, Auchan – bitwa na franczyzę\nŚr 19:17 Sprzedaż LfL Biedronki w III kw. wzrosła o 7,8 proc.\nŚr 18:24 225 stacji sieci MOYA\nŚr 18:06 Tesco wyposaża sklepy w Polsce w defibrylatory\nŚr 15:00 Wskaźnik bezrobocia po raz kolejny przyjął rekordowo niską wartość\nŚr 14:33 Żabka oferuje studentom staże w swoich centrach logistycznych\nŚr 14:22 Ardanowski: Nowy rząd powinien zająć się obniżeniem akcyzy na cydr\nIlość aktualnych ofert: 8106


Kawalerka poznan – Poznań – Nieruchomości | Gumtree\n"kawalerka poznan" w Nieruchomości w Poznań\nFiltry powiadomienia:Nieruchomości w Poznań (Hasło: "kawalerka poznan")\nKawalerka 35m z osobną kuchnią - idealna dla pary - bezpośrednio\nPolecam na wynajem dużą kawalerkę w doskonałej lokalizacji tuż przy parku Kasprzaka, blisko Areny, na Łazarzu - Grunwaldzie. W pięć minut przejdziesz na skrzyżowanie Głogowskiej/Hetmańskiej, skąd odjeżdżają liczne tramwaje do centrum (w 10 minut znajdziesz się na Rondzie Kaponiera).Na kawalerkę składa się:- obszerny salon - sypialnia, z dużą szafą, stołem i nową kanapą ( ......\nSprzedam mieszkanie przy ul.polanka posnania\nSprzedam mieszkanie przy ul. Polanka. Kawalerka ma 31 m2 na co składa się przedpokój z szafa komandor, łazienka oraz salon z aneksem kuchennym i duży balkon z widokiem na spokojna okolice. W mieszkaniu ogrzewanie gazowe z ekononicznego pieca, na wiosnę podłączenie do cieplika miejskiego. Mieszkanie przestronne, cieple, ciche w bardzo dobrej lokalizacji....\nKompaktowa kawalerka na Wildzie, do objęcia od zaraz!\nKawalerka na Dębcu przy ul. Łozowej w Poznaniu.Mieszkanie znajduje się na parterze w dziesięciopiętrowym bloku z windą.Na powierzchni 17,9 m2 znajdują się: pokój z kuchnią, przedpokój oraz łazienka.Mieszkanie zlokalizowane w dobrze skomunikowanej okolicy, dlatego może stanowić doskonałą inwestycję pod wynajem. Okna PCV z wystawą od zachodu.Łazienka po generalnym remonci ......\nUstawna kawalerka ul. Chłapowskiego!! POLECAM WILDA\nŚwietna kawalerka!Oferuję na sprzedaż kawalerkę usytuowaną na 3 piętrze w bloku z windą z 1986 r. Mieszkanie mieści się w malowniczej dzielnicy Poznania, Wildzie przy ul. Dezyderego Chłapowskiego. Na powierzchnię 31 m2 składają się:- salon- kuchnia- Korytarz- Łazienka.Mieszkanie wolne od zaraz. W korytarzu znajduje się pojemna szafa typu Komandor. ......\nPrzytulna kawalerka ul. Raczyńskiego!! POLECAM PODOLANY\nWyjątkowa kawalerka!Oferuję na sprzedaż kawalerkę usytuowaną na 1 piętrze w niskim odnowionym i ocieplonym bloku z lat 80-tych w pięknej dzielnicy Poznania-na Podolanach przy ul. Raczyńskiego. Na powierzchnię 22 m2 składają się:- Salon- Kuchnia- Łazienka- Przedpokój.Mieszkanie wolne od zaraz. 2 lata temu przeprowadzany był remont wraz z wymianą i ......\nKawalerka na Piątkowie - os. Sobieskiego\nMam przyjemność zaprezentować Państwu ustawną kawalerkę, położoną w świetnej lokalizacji na poznańskim Piątkowie na os. Jana III Sobieskiego.Nieruchomość o powierzchni ok. 32,8 m2 znajduję się na wysokim parterze w ocieplonym, wysokim bloku z windą.Mieszkanie składa się z:- pokoju z wnęką,- kuchni z oknem,- korytarza,- łazienki oraz wc.<br ......\nKawalerka w Centrum z balkonem (ul Garbary)\nMam przyjemność zaprezentować Państwu kawalerkę położoną w samym sercu Poznania Nieruchomość o powierzchni ok. 28 m2 znajduję się na piątym piętrze w nowszym bloku Atanera z 2005 roku.Idealne zarówno jako pierwsze mieszkanie jak i na inwestycję.Mieszkanie składa się z:- salonu połączonego z aneksem kuchennym z wyjściem na balkon,- korytarza,- ł ......\nKawalerka z balkonem na Piątkowie - POLECAM!!! (os. Bolesława Chrobrego)\nMam przyjemność zaprezentować Państwu kawalerkę, położoną na poznańskim Piątkowie na os. Bolesława Chrobrego.<br />Nieruchomość o powierzchni ok.38 m2 znajduje się na pierwszym piętrze w niskim bloku z 2000 roku.W skład mieszkania wchodzi:- ustawny pokój połączony z aneksem kuchennym z wyjściem na balkon,- przedpokój,- łazienka razem wc.Okna PCV.<br ......\nSzukam kawalerki na wynajem na okres min 5 lat. Może być do remontu\nSzukam kawalerki na wynajem na okres min 5 lat. Może być do remontu, tel 602-805-816\nDla 2 osób niekrępująca kawalerka w Zegrzu na Ratajach . Całkowity koszt miesięczny 1300 zł W tym mieszczą się opłaty za gaz , prąd,wodę śmieci oraz całodobowy internet. Nie mam zdjęć...\nKawalerka na ul. Smardzewskiej w nowym apartamentowcu z 2008r. Blisko do przystanku na ul.Grunwaldzkiej. Łazienka z prysznicem, aneks kuchenny z płytą i lodówką. Duży przedpokój z szafą. Mieszkanie słoneczne otoczone zagospodarowaną zielenią. Miejsce parkingowe w podziemnej hali garażowej w cenie 35.000zł. Polecam Grażyna tel. 607753653. ...\nNOWE OD DEWELOPERA. KAWALERKA W SUPER CENIE, DOGODNA LOKALIZACJA- NARAMOWICE\n0% prowizji. Przy tej ofercie biuro nie pobiera prowizji od kupującego Kupujący zwolniony z 2% podatku PCC NOWE OD DEWELOPERA. KAWALERKA W SUPER CENIE, DOGODNA LOKALIZACJA- NARAMOWICE, WINDA, BALKON. Polecam do sprzedaży przestronną kawalerkę o powierzchni 31,73m2. Mieszkanie posiada balkon. Znajduje się na trzecim piętrze w pięciopiętrowym budynku. Składa si ......\nKAWALERKA NA WINOGRADACH – MOŻLIWOŚĆ WYDZIELENIA NIEZALEŻNEJ KUCHNI,\n0% prowizji. Przy tej ofercie biuro nie pobiera prowizji od kupującego. Kupujący zwolniony z 2% podatku PCC. KAWALERKA NA WINOGRADACH – MOŻLIWOŚĆ WYDZIELENIA NIEZALEŻNEJ KUCHNI, DOSKONAŁE POŁĄCZENIE KOMUNIKACYJNE Z CENTRUM, MOŻLIWOŚĆ WYKOŃCZENIA W CENIE 600 ZŁ/M2. Prezentowana oferta to kawalerka o powierzchni 35,16m2 plus dodatkowo duży balkon o ......\nNa wynajem piękna kawalerka w wysokim standardzie!Gdzie?Poznań, Jeżyce - skrzyżowanie ul. Bukowskiej i PolskiejJaki standard?NoweW pełni umeblowaneWyposażenie m.in.:✅ płyta elektryczna✅ mikrofalówka✅ lodówka✅ pralka✅ telewizorAtuty?W pakiecie:✅ internet ......\nKomfortowa Kawalerka Batorego Ataner Pestka OD ZARAZ\nPolecam na najem umeblowaną kawalerkę ( 28 m2) o ładnym standardzie. Lokal znajduje się na 1 piętrze na osiedlu Atanera - zamknięty teren, ochrona, monitoring.Składa się z salonu połączonego z aneksem kuchennym, łazienki, korytarza. Całość w pełni umeblowana i wyposażona - lodówka, płyta 2 palnikowa do gotowania, zmywarka, telewizor, pralka. Dostępna szafa w zabudowie, kanap ......\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: Nieruchomości w Poznań (Hasło: "kawalerka poznan")


TerraCity (Antalya, Turcja) - opinie - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu TerraCity\nTerraCity opinie, Antalya\nNr 18 wśród 143 atrakcji w lokalizacji Antalya\nFener Mah. Tekelioglu Cad. No:55 Lara, Muratpasa, Antalya 07160 Turcja\n728recenzji42pytania z odpowiedziami\nUżytkownik jacekherda napisał recenzję sty 2020\nWitam Miałem z Żoną zamiar kupić tam ubrania szyte w Turcji. W sumie nie kupiliśmy nic. Sieciówki takie jak w Polsce, i sporo sklepów z chińszczyzną. Dostaliśmy podpowiedź by zrobić to w Antalya w Gulluk (ulica ciągnąca się od morza).i nie ukrywam że byliśmy zadowoleni\nUżytkownik Olga K napisał recenzję paź 2016\nGdynia, Polska108 przesłanych treści10 podziękowań\nŚredniej wielkości galeria handlowa. Dużo znanych europejskich sieciówek z cenami jak w Polsce lub wyższymi. Polecam za to sieci tureckie, bo można złowić naprawdę niedrogie i ładne rzeczy, których u nas nikt nie ma :-) Na poziomie -1 kilka fajnych sklepów z butami, nie za drogie i bardzo unikatowe. Polecam.…\nDornoch, Wielka Brytania1 426 przesłanych treści233 podziękowania\nDobra oferta sklepów\nDobrze uciec przed upałem na godzinę lub 2 - w niektórych dobrych sklepach, w tym w Decathlonie, znaleźliśmy kilka rzeczy do kupienia.\nLancashire, Wielka Brytania44 przesłane treści14 podziękowań\nPrzebywając w okolicy Konyaalti w Antalyi zawsze odwiedzaliśmy pobliskie centrum handlowe Migros 5, ale podczas tej wizyty rozwinęliśmy skrzydła i podróżowaliśmy przez Antalyę do Lary i odwiedziliśmy TerraCity. Niektóre sklepy były takie same jak Migros (i inne centra handlowe), ale było ich wystarczająco dużo, aby podróż była opłacalna. W tym dobrej wielkości fuzje i przejęcia wraz z markowymi sklepami i popularnymi markami. Food court to zwykły wybór, ale zawiera dobre dania kuchni tureckiej, jeśli chcesz uniknąć takich jak KFC i McDonalds. Jest to również cinima, kręgielnia, sekcja gier i p dla dzieci! są obszary.…\nUżytkownik londongirl042 napisał recenzję sty 2020\nLondyn, Wielka Brytania31 przesłanych treści61 podziękowań\nŚwietne miejsce do robienia zakupów wszystkie ceny podane są w lirach tureckich. Wiele sklepów znanych projektantów. Świetny sklep na najwyższym piętrze jest jak ogromny Primark z jeszcze lepszymi cenami wartymi obejrzenia. Mcdonalds Burger King i Popeye Chicken są również dostępne tutaj. Świetne miejsce dla zakupoholików.…\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu TerraCity\nKiedy otwarta jest lokalizacja TerraCity?\nObiekt TerraCity jest otwarty w następujących godzinach:\nJakie hotele są w pobliżu TerraCity?\nHotele w pobliżu TerraCity:\n(0.56 km) Serenity Lara Hotel\nZobacz wszystkie hotele w pobliżu TerraCity na stronie Tripadvisor\nJakie restauracje są w pobliżu TerraCity?\nRestauracje w pobliżu TerraCity:\n(0.04 km) 55 Samsun Pide\nZobacz wszystkie restauracje w pobliżu TerraCity na stronie Tripadvisor\nJakie atrakcje są w pobliżu TerraCity?\nAtrakcje w pobliżu TerraCity:\nZobacz wszystkie atrakcje w pobliżu TerraCity na stronie Tripadvisor


Bezpłatne porady wnętrzarskie Betty Moore - rynekfarb.pl | Rynek Farb\nBezpłatne porady wnętrzarskie Betty Moore\n10 grudnia 2016 Autor: Anna Maślanka\nakcja Benjamin Moore dekoracyjne kolorystyka konsultacje Polska porady Warszawa wystrój wnętrz\nAkcja trwa od 6 do 20 grudnia. W tych dniach w salonie firmowym Benjamin Moore przy ul. Połczyńskiej 100 w Warszawie w godzinach 9.00 – 15.00 będzie można skorzystać z bezpłatnych konsultacji w sprawie urządzania wnętrz. Jeśli jesteś zainteresowany, zarezerwuj termin – telefonicznie pod numerem 519 116 526.\nZ bezpłatnej porady skorzystać mogą także osoby spoza Warszawy. Wystarczy, że zrobisz zdjęcia wnętrza, które chcesz poddać metamorfozie, opiszesz swoje oczekiwania i prześlesz je na adres mailowy mkaczynska@bmpolska.com.\nEkspertka Betty Moore doradzi, jakie odcienie z palety Benjamin Moore najlepiej sprawdzą się w danym wnętrzu i podpowie, jak osiągnąć oczekiwany efekt dekoracyjny. Zasugeruje również, jakiego rodzaju farby użyć. Zapraszamy do skorzystania z oferty!\nWycisz się z Kolorem Roku 2014 Benjamin Moore Styl amerykański – efektowna mieszanka sprzeczności Kolory Benjamin Moore na rok 2015 Tikkurila szkoli studentów ASP Śnieżka na Świątecznych Targach Designu Kolory do sypialni – wystrój na dobry sen Farby Benjamin Moore w strefie Bloggers Zone Noc Muzeów z Benjamin Moore