"How can you rise, if you have not burned."\nTemat: "How can you rise, if you have not burned." Czw Mar 15, 2018 1:11 am\n∴ Feniks ∴\nWIEK: 33 (750*)\n"Tego świata, jednego i tego samego świata wszechrzeczy, nie stworzył ni żaden z bogów, ani żaden z ludzi, lecz był on, jest i będzie wiecznie żyjącym ogniem zapalającym się według miary i według miary gasnącym."\n» Zahartowany w Ogniu - Fëanáro dzięki swej magii potrafi znieść destrukcyjne oddziaływanie ognia w odróżnieniu od innych żywych istot tak, że żywioł ten nie czyni mu krzywdy. Prócz jego ciała tyczy się to także noszonego ekwipunku, a całość ta łączy się z umiejętnością manipulacji ogniem. Przejście przez płomienie, a nawet przebywanie pośród nich nie zada mu obrażeń.\nMałego tego, Benvolio czuje się pośród ognia jak ryba w wodzie, czy może właściwszym byłoby określenie - jak feniks w płomieniach. Przebywanie pośród ognia, jaki płonie w naturalny sposób (a więc nie sztucznie podtrzymywany przez jego magię) dostarcza mu paliwa podczas korzystania z aspektu feniksa obniżając koszt heyat tychże umiejętności. Nie musi on bowiem poświęcać heyat na tworzenie płomieni, a jedynie manipulację samego ognia.\n» Zrodzony z Płomieni - aspekt feniksa pozwala jego posiadaczowi na manipulację ogniem oraz płomieniami z dowolnego źródła o ile znajdują się w zasięgu umiejętności użytkownika. Manipulacja ta obejmuje emisję akustyczną (dźwięk towarzyszący spalaniu), emisję promieniowania cieplnego (temperaturę), emisję promieniowania widzialnego (barwa płomieni - zmienna wynika w zróżnicowaniu dostarczanej ilości powietrza podczas procesu spalania), ogólno pojętą intensywność (wielkość płomieni), a także ukształtowanie płomieni. Benvolio potrafi więc dowolnie kształtować i manipulować ogniem zmieniając jego "parametry". Im większe płomienie mają podlegać "formowaniu" tym więcej heyat na to zużyje.\n» Krzeszący Ogień - kolejną emanacją aspektu feniksa jest inicjowanie zapłonu prowadzącego do manifestacji płomieni. Benvolio może więc otoczyć się woalem ognia, bądź nanieść go na trzymany przedmiot. Wzniecenie ognia na materii, która nie jest naturalnym paliwem dla procesu spalania i podtrzymywanie go będzie kosztowało heyat (przykładowo podpalenie ostrza miecza, aby płonęło przez jakiś czas; otoczenie siebie samego płomieniami etc.), w przypadku podpalenia substancji podatnych na spalanie wystarczy jedynie moment inicjujący, aby proces samoistnie trwał aż do całkowitego zużycia paliwa (pochodnia, ognisko, drewniany płot, trawa) tak jak zwyczajne podłożenie ognia.\n» Odrodzony z Popiołów - ostatecznym przejawem aspektu feniksa jest właściwość zmartwychwstania odnosząca się do legendarnego ptaka. Poświęcając część swojego heyat Benvolio może w sytuacji śmiertelnego zagrożenia (np. otrzymania śmiertelnego ciosu) doprowadzić do samospalenia (następuje zainicjowanie na całym swoim ciele zapłonu o temperaturze tak wielkiej, że jego ciało spopiela się). Jest to sposób na oszukanie ostatecznego końca, gdyż z własnych szczątek będących popiołem elae jest w stanie po pewnym czasie odrodzić się. Jest to proces długotrwały, który można przyspieszyć jeśli ktoś umieści owy popiół w jakimkolwiek źródle ognia. Fëanáro w ciągu kilku dni odradza się jako kilkuletnie dziecko, zaś proces dojrzewania do momentu, aż osiągnie wiek sprzed samospaleniem trwa nawet miesiąc. Procesowi temu towarzyszy także częściowa amnezja i stopniowe powracanie wspomnień sprzed zmartwychwstania.\n*Elae używa także tej umiejętności aby zapewnić swojej jaźni długowieczność. Gdy jego obecne ciało osiąga już pełnię witalnych sił i ma umrzeć ze starości, odprawia on antyczny, znany tylko jemu, rytuał polegający na przyszykowaniu specjalnego stosu pogrzebowego, na którym to dokonuje samospalenia. Ciało, jak opisane wyżej odradza się z wolna (w tym przypadku proces trwa równie długo, co u każdego naturalnie dorastającego elae) odzyskując stadialnie wspomnienia z poprzednich "wcieleń".\n» Awatar Feniksa - Fëanáro może manipulując płomieniami otoczyć się nimi i podtrzymywać je tak, aby przybrały one formę legendarnego ptaka (skrzydła poruszające się do wtóru ruchu górnych kończyn elae, ptasi łeb wokół głowy użytkownika itd.). Forma ta może służyć zarówno do ofensywy (zaciśnięcie dłoni w pięści i wyprowadzenie ciocu poskutkuje uderzeniem we wroga ognistym skrzydłem), jak i obrony (zasłonięcie siebie, bądź sojuszników skrzydłami owiniętymi wokół ciała). Nadaje mu także mobilności, gdyż rozpostarłszy skrzydła jest w stanie dzięki ich rozmiarowi dostosowanemu do posiadanej wagi ciała wzbić się w powietrze i latać.\nNiewątpliwym minusem owej formy jest znaczny koszt heyat, jaki ona kosztuje.\n» Używanie broni - Miecze\n» Siła ponad słabością - Benvolio jest wyjątkowo zadufaną we własne umiejętności istotą. Skutkuje to niekiedy sytuacjami, gdy duma i przeświadczenie o własnej potędze pakuje go w tarapaty.\n» Wodowstręt - przez wzgląd na naturę swych zdolności elae nie przepada za przymusowym lądowaniem w zbiornikach wodnych, ba, nawet deszczowa pogoda wprowadza go w humorzasty nastrój.\n» Życie ponad śmiercią - kolejnym skutkiem ubocznym jego aspektu i niezwykłych zdolności regeneracyjnych jest przeświadczenie o rzekomej nieśmiertelności, co powoduje lekkomyślne narażanie własnego życia.\n» Zimowa Awersja - Fëanáro żywi skrywaną pod dyplomatycznym mirażem i falsyfikowaną chęcią pokoju, niechęć względem dworu zimowych elae. Wynika to z przemożnego pragnienia unifikacji całej nacji pod berłem jednego króla, co podkopywane jest często przez dworzan zimy. Prawdziwym zarzewiem konfliktu jest częściowe obarczanie winą zimowych elae za dawny mord na jego nacji, podczas którego zginęli jego bliscy.\n» Żelazna Hierarchia - Benvolio skupia większość swojej uwagi próbom osadzenia na tronie elae osobistego kandydata i decyzje jakie podejmuje podyktowane są temu zamierzeniu. Jako prawa ręka letniego księcia uznaje wyłącznie jego autorytet. Nie cofnie się on przed niczym, by osiągnąć swój cel i marzenie, nawet, jeśli miałoby to wiązać się z ryzykownymi posunięciami. Egzekwowanie rozkazów księcia (niekiedy wynikłych poprzez jego sugestie) ma priorytet nad resztą.\n» Żar - aktywne używanie aspektu Feniksa powoduje generowanie uciążliwego dla osób nie nawykłych do wysokich temperatur gorąca. Elae lata z reguły nie mają z tym problemu, ale inne stworzenia, a zwłaszcza te zimnolubne będą odczuwały wysoki dyskomfort, pocenie i duszności. Przez wzgląd na powyższe swych mocy Benvolio musi korzystać z rozwagą.\n» Ciemność - Fëanáro nawet jak na elae lata wykazuje niezwykłą nadaktywność wraz ze zbliżającym się południem, zaś im bliżej zachodu słońca, aż do kulminacyjnej północy jego witalność, wigor i zapał maleją. Nie boi się ciemności jednak stworzenie dzienne jest idealnym wyznacznikiem jego jestestwa i to własnie za dnia ukazuje się w pełni jego potencjał.\n» Brzemię Długowieczności - Benvolio traktuje swoją długowieczność nie tylko jako dar, ale i jako wielkie brzemię. Rzadko kiedy przywiązuje się on do kogokolwiek, gdyż zdaje sobie doskonale sprawę z tego, że jego bliscy kiedyś odejdą, zaś jego jaźń przetrwa odradzając się na nowo. Wszystko to sprawia, że elae ma dość nihilistyczne podejście do otaczającego go świata dostrzegając jak mało kto jego przemijalność i niestałość. Wybuchowa osobowość ustępuje często miejsca zadumie, ponuremu nastrojowi i braku chęci nie tylko do działania, ale i do egzystowania. W wyjątkowy smutek graniczący niemal z rozpaczą wprowadzają go myśli, wspomnienia i wzmianki o dawnej królowej letniego dworu, której służył, którą wielbił i skrycie kochał.\n"You may kill a fire. And everything you know falls to dust and ash. Yet the remarkable treasure in this seemingly hopeless pile, is hidden deep within. The burning embers incarnate the perpetual desire to go from spark to flame."\nFëanáro nawet jak na standardy elae jest wysokim, mierzącym ponad metr dziewięćdziesiąt wzrostu osobnikiem. Choć smukły, widać, że dba o nienaganną sylwetkę będąc w sile wieku. Zaprawiony w boju nie zapomina o regularnych ćwiczeniach fizycznych przeplatanych szermierczym treningiem, co skutkuje umięśnioną sylwetką i wzorową kondycją. Rzadko widywany bez swej rodowej zbroi sprawia wrażenie osoby zaangażowanej w siły zbrojne aniżeli dworskie niuanse.\nPrzechodząc już zaś do samego odzienia w skład pancerza elae wchodzi bogato zdobiony i finezyjnie wykuty hełm. Ze szczeliny w wąskiej wizurze dostrzec zaś można parę żarzących się intensywnie lazurowych oczu. Następnym elementem stroju jest sama zbroja płytowa, którą Benvolio zakłada na ubraną wcześniej długą tunikę obszytą skórą. Zbroja prócz opisanego uprzednio hełmu składa się z głównej części chroniącej korpus - napierśnika i naplecznika (odpowiednio z przodu i z tyłu), oraz dwoma hojnie ozdobionymi naramiennikami (przedstawiającymi drapieżne ptasie głowy). Spoza korpusu wysuwa się lekka, mithrilowa kolczuga opadająca dwoma bokami na uda wojownika nie krępując mu zbytnio ruchów (aniżeli miałby zamiast niej pełne opłytowanie). Na osłonę nóg składają się odpowiednio nabiodrki, nakolanki i nagolenice, a na samym dole trzewiki ciężko obute i osłonięte od góry kolejnymi płytkami. Ręce chronione są przez wystającą spod naramienników kolczugę, nałokietnice, karwasze i wreszcie czarne skórzane rękawice o segmentowych blaszkach osłaniających poszczególne palce. Całość połączona jest dosyć luźno przez różnorakie rzemienie i elastyczne sznurki sprawiające, że choć zbroja ta nie jest tak kompletna jak te, używane przez ludzkie rycerstwo (nie jest to więc standardowa pełna zbroja płytowa), tak o wiele bardziej wygodna. Umożliwia bowiem swobodniejsze poruszanie i wykonywanie gwałtownych ruchów, przy tym zachowując lekkość przez wzgląd na zastosowanie odpowiednich stopów przy jej wyrabianiu i wykuwaniu przy udziale płatnerskich mistrzów jego rasy. Cały pancerz ma takie same ubarwienie jak hełm - jest amarantowej barwy przeplatającej się zawiłymi wzorami i szlaczkami koloru malachitu.\nNa pancerz Benvolio zarzuca zwiewną jedwabną pelerynę z głębokim kapturem o szkarłatnej barwie. Pełni ona funkcje reprezentatywną, będąc oznaką wysokiej hierarchii na dworze, a także praktyczną jeśli jej użytkownik chce skryć się przed niepogodą, czy wścibskimi spojrzeniami. Elae spina ją pod szyją za pomocą bogato inkrustowanej broszy z godłem rodu Fëanáro - feniksem. Nogi szermierza odziane są w solidne skórzane spodnie, a pod spodem znajduje się bawełniana bielizna w formie wiązanych portek.\nDodatkowo do widocznego wyposażenia Benvolia należy wąski, skórzany pas przetykany lśniącymi, złocistymi tasiemkami. Do tegoż pasa umocowana została równie bogato zdobiona pochwa z leżakującym wewnątrz mieczem. Gotterdammerung - bo tak zwie się ów oręż, jest mieczem długim wykutym onegdaj przez kowali bifröstu. Jego prostota i brak złożoności stanowi wyraźny kontrast wobec reszty całego ekwipunku pełnego przepychu i elegancji, jakże typowej dla elae.\nHełm skrywa mężczyznę o szlachetnych rysach twarzy z króciutko przystrzyżonym zarostem i blond włosach średniej długości z kilkoma kosmykami opadającymi na czoło. Duże usta, niewielki nos i wielkie lazurowe oczy sprawiają, że pośród swej rasy może uchodzić za przystojnego. Jego badawcze spojrzenie rzadko koncentruje się na jednym punkcie głodne nowych doznań wzrokowych i bodźców do odczucia. Wyraz twarzy zdradza pewną zadziorność i pewność siebie co podkreśla delikatny uśmieszek nieschodzący mu z oblicza. Lico jasne, ładnie komponujące się z barwą włosów i alabastrową karnacją. Wszystko to sprawia, że mógłby znaleźć się na plakacie przedstawiającym typowego elae lata. Młode ciało nie współgra z jego oczami, one jedyne po dogłębnym wejrzeniu zdradzają dyskretnie, że w tych dwóch indygowych jeziorach mieszczą się tlące się wciąć ogniki minionych, dawnych dziejów...\nBenvolio jest duszą równie niestałą jak żywioł ognia, z którym to los nieodłącznie go związał. Za każdym razem, gdy odradza swą jaźń na nowo traci wspomnienia z poprzedniego bytowania na świecie i dopiero wraz z dojrzewaniem odzyskuje je. Powoduje to jego wysoką niestałość emocjonalną, a niekiedy nawet zachwianie psychiczne. Nieustannie walczą w jego wnętrzu dwie natury odzwierciedlające ścierający się żywioł młodości z nihilizmem przeszłego życia.\nJego charakter zmienia się wraz z pogodową aurą, jak i cyklem dnia i nocy. Podczas słonecznych dni buzuje w nim energia, pełen jest chęci do działania i spodziewać się po nim można śmiałych czynów. Za dnia jest niezwykle pewny siebie i swoich umiejętności, czasami aż nadto, Wygrywa w nim zadufanie i jurność typowa dla młodzików. W nocy, czy też podczas pochmurnych dni przeważa marazm, zamyślenie i oddawanie się nostalgii. Ciężko wtedy o sensowną interakcje z jego osobą, gdyż staje się zrzędzący i burkliwy. Przypomina wtedy starca, aniżeli osobę adekwatną do wieku aktualnego ciała.\nWieczne doskonalenie swych umiejętności czyni z niego osobę, na której można polegać bez względu na okoliczności. Brak satysfakcji z osiągniętych wyników i czynów sprawia, że zawsze ma on przed sobą kolejną górę do przeskoczenia, kolejne morze do przepłynięcia i kolejne miejsca do odkrycia. Zdaje sobie sprawę, że daleko mu do osiągnięcia limitów, jakie narzuca mu ciało, umysł i duch, przez co nie brakuje mu motywacji do dalszego doskonalenia. Odkąd tylko pamięta jego największą miłością była szermierka i ćwiczenie fechtunku pochłania go bez reszty. Gdy w jego głowie kłębi się zbyt wiele myśli próbuje zająć umysł treningiem walki mieczem.\nOpowieść dobrze jest zacząć od bajki, jaką bohater naszej historii słyszał wielokrotnie od pokojówek i zastępczych matron, które opiekowały się nim, gdy był jeszcze berbeciem. Ta bowiem była jego ulubioną i całkiem możliwe, że była czymś więcej, aniżeli bajaniem dworskiej mamki...\nGdy świat był jeszcze młody niczym brzask, na leśnej polanie spotkała się para kochanków.\nOna była niezaspokojona, On zaś nieustraszony.\nAby zadośćuczynić swym pragnieniom Ona zapragnęła jako dowód miłości otrzymać niegasnący promyk, On zaś chcąc wykazać się swą odwagą obiecał tego dokonać.\nPrzeobraził się w potężnego ptaka, stworzenie o rozłożystych skrzydłach i niezmordowanej kondycji.\nJuż jako skrzydlaty twór wzbił się w powietrze i niewiele myśląc skierował swój lot ku górze.\nKu samemu słońcu.\nLeciał bez wytchnienia dzień i noc nic nie robiąc sobie z co raz bardziej uporczywego gorąca.\nŻar przenikał go do samej kości, jednak heros nie poddawał się czując na sobie wzrok ukochanej.\nWreszcie Jego skrzydła zajęły się ogniem, aż cały stanął w płomieniach.\nJego upór próbował przezwyciężyć i to, ale pomimo niezmordowanych sił niszczycielski żywioł strawił Go doszczętnie, aż został po Nim tylko popiół.\nOna widząc wszystko z dołu poczęła lamentować zrozpaczona.\nJej ukochanego spotkała zguba, a Ona czuła się winna.\nZbyt późno zdała sobie sprawę ze skutków swej zachcianki.\nNieprzebrane potoki łez rosiły źdźbła trawy pod Jej bosymi stopami.\nTraf chciał, że ujrzał Ją Wiatr, który postanowił pochylić się nad Jej niedolą.\nDmuchnąwszy potężnie zebrał on cały popiół, jaki pozostał z Niego i poprosił Ogień, aby ten tchnął ponownie płomieniem życia w Jej ukochanego.\nPodobno do dnia dzisiejszego śmiały heros próbuje dokonać zuchwałego czynu, aby zaimponować swej kochance.\nPodobno cykl ten powtarza się nieustannie i powtarzać ma się aż po kres dziejów.\nPodobno Jego zwą Skutekiem, a Ją Przyczyną...\n~ 750 lat temu ~\nNa nocnym niebie właśnie zajaśniał żarzący się punkt ciągnąc za sobą równie widowiskowy warkocz. Małe ciało niebieskie poruszało się z zawrotną prędkością wzbudzając podziw i lęk pośród tych, którzy obserwowali zjawiskowe wydarzenie. Kometa. Dla niektórych oznaka nadchodzących wielkich zmian, zapowiadająca coś podniosłego i wspaniałego. Inni twierdzili, że to złowróżebny omen niosący przestrogę nieszczęścia i katastrofy. Traf chciał, że tej właśnie wyjątkowej nocy narodził się jasnowłosy elae, któremu matka w połogu nadała imię Benvolio. Krótko po porodzie zmarła zstępując z padołu łez przenosząc się do lepszego ze światów. Medycy twierdzili, że rodzicielka miała zbyt słabe ciało i nie była w stanie znieść trudów poczęcia niemowlaka. Niektórzy wypominali trudną ciążę i to, że dziecię wyzuło ją kompletnie z sił witalnych. Jak było naprawdę, tylko bogowie wiedzą, acz późniejszym następstwem śmierci matrony był dystans, jaki zachowywał do syna jego ojciec. Malec został powity, gdyż głowa jednego z najznamienitszych rodów nie mogła obyć się bez potomka.\nNarodzony z konieczności.\nJako dziedzic rodu, Benvolio, musiał od wczesnej młodości umieć więcej, być mądrzejszym i szlachetniejszym aniżeli pospólstwo, gdyż to na niego mieli w przyszłości spoglądać wszyscy. To on miał być brany za przykład, wytykany palcem i traktowany jak porcelanowy wąż. Z przesadną ostrożnością, ale i skrywaną niechęcią. Ot, przekleństwo bycia kimś ponad resztą. Chłopiec musiał umieć wyrzec się swego dzieciństwa, niewinności, a nawet samego siebie, gdyby zaszła taka potrzeba. Głowa rodu niosła na swoim karku los innych, dlatego nikt nie był wobec niego pobłażliwy. Głowa rodu nie mogła kierować się gniewem, kaprysem, zachcianką, czy pożądaniem. Miały dla niego istnieć tylko honor, tradycja i służba. Tak mówiły odwieczne kodeksy familii i zgodnie z nimi go wychowywano.\nUczono go szermierki dzień w dzień, odkąd tylko podrósł do bycia zdolnym udźwignąć ćwiczebny kij. Uczono go, że prawdziwy rycerz nie szuka zwady, a stara się jej uniknąć. Uczono, że miecz to nie tylko broń, że to także zwierciadło, które pokazuje obraz duszy szermierza.\n- Tak jak ostrze można wyszczerbić, tak samo dusza może mieć rysy. Sztuka miecza polega na dyscyplinie i wzmacnianiu własnego wnętrza. Należy więc starać się, by dusza była ostra i czysta. Najczystsze dusze stale tkwią w pochwie. - mawiał jeden z wynajętych przez ojca nauczycieli.\nWpajano mu wiele rzeczy, większość zaś mówiła o poświęceniu dla dobra dworu, dla dobra rodu. Dla dobra ogółu.\nTak mało było w tym wszystkim miejsca dla niego samego.\nRzadko widując się z ojcem znalazł przyjaciół wśród rówieśników i pomimo restrykcyjnego wychowania nie brakowało mu niczego.\n~ 730 lat temu ~\n-Fëanor! - dźwięczny głos przyjaciela wyrwał go z zamyślenia i zmusił do spojrzenia w stronę źródła hałasu. Polana, na której się znajdował, była otoczona prastarymi drzewami, a ich gałęzie zdawały się muskać taflę lazurowego stawu. Melodyjny świergot ptaków i cieple promienie słońca sprawiały, że Benvolio zapomniał zupełnie o rzeczywistości.\n- Mówiłem, żebyś mnie tak nie nazywał. Zdrobnienie rodowego nazwiska uchodzi za wyraz bycia bezczelnym. - odparł znajomemu udając obrażonego. Zaraz jednak wyszczerzył zęby w uśmiechu dając upust temu, iż w rzeczywistości sam miał głęboko gdzieś dworskie konwenanse.\nFinwë doskoczył do niego długim susem przeskakując nad krzakiem dojrzewających jagód i poprawił kołczan uwieszony na plecach. W ręku dzierżył długi, finezyjnie wyrzeźbiony łuk z drzewa o jasnej niczym piasek barwie.\n- Nie chciałem ci przerywać Benvolio, ale wzywają nas do pałacu. To ponoć coś ważnego. - oblicze elae spochmurniało, co mogło oznaczać, że wieści jakie mieli zastać nie należały do tych najprzyjemniejszych. Fëanáro skinął rozmówcy głową, po czym zerwał się na równe nogi i we dwójkę opuścili obrzeża puszczy. Gdy dotarli do zabudowanego terenu Benvolio dał znać przyjacielowi, że dołączy do niego za moment, sam zaś udał się do dzielnicy mieszkalnej, gdzie przebywali najubożsi z elae. Po krótkich poszukiwaniach wszedł do obdrapanego domostwa, gdzie znalazł osobę, którą szukał.\n- Míriel, wiedziałem, że cię tu znajdę. - oznajmił ciepłym głosem zwracając się do czarnowłosej elae pochylonej nad leżącym w łóżku dzieckiem.\n- Benvolio, dobrze, że jesteś. Mógłbyś wrzucić to ziele do kotła? - odparła kobieta nie oderwawszy wzroku od leżącego szkraba. Mały miał wysoką gorączkę i był cały rozpalony. Fëanáro był pełen szczerego podziwu dla starań Míriel oraz bezinteresownej pomocy, jaką niosła potrzebującym. Jej aspekt sprawiał, że była ona w stanie nadawać leczniczych właściwości większości roślin, jakie zetknęły się z jej magią. Blondyn wykonawszy polecenie podsunął niewielki zydel i przysiadł się do łóżka z chorym. Jego aspekt nadawał się głównie do niszczenia, zadawania bólu i destrukcji, a mimo to dzięki niemu mógł stać się dworzaninem. Míriel zaś robiła tak wiele dobrego, a piastowała o wiele niższą rangę, co było dla niego jawną niesprawiedliwością. Czasy były na tyle niespokojne, że zdolności ofensywne były wysoce cenione. Podczas wojny mało kto przejmował się ofiarami i skutkami podbojów.\n- Muszę iść. - rzucił pusto w przestrzeń.\n- Tak, rozumiem. - odparła dziewczyna.\n- Cieszę się, że do mnie zajrzałeś. Jeśli będziesz potrzebował uzupełnić zapas medykamentów wiesz, gdzie mnie szukać. - dodała ciepło po chwili obdarzając go przyjaznym spojrzeniem.\n- Oczywiście. Wiesz, Míriel. Cieszę się, że są tacy elae jak ty. Naprawdę. - odpowiedział jeszcze, nim przekroczył próg domostwa i pobiegł pędem w stronę dworu.\n~ 725-715 lat temu ~\nOjciec Benvolia był jednym z bardziej wpływowych ludzi na dworze przez co starał się wpychać syna do dworskiej polityki nakłaniając go do czynnego weń udziału. Z czasem Fëanáro dostrzegł pogłębiającą się przepaść, jaka oddzielała członków tej samej rasy. Uwydatniające się kasty, sztucznie narzucone podziały na lepszych i gorszych tylko przez wzgląd na pochodzenie, odcień skóry, czy posiadany aspekt. Wiecznie trwająca sielanka pośród elae lata była tylko ładnie przyozdobionym mirażem. Znaczna część społeczeństwa żyła w ubóstwie w odróżnieniu od dworzan opływających w przepych i bogactwa. Gdy próbował zająć głos w tej sprawie wyśmiewano go, a nawet oskarżano o podburzanie ładu publicznego. Jego własny ród groził mu wykluczeniem ze swych szeregów, jeśli nie poprzestanie na tych niebezpiecznych mrzonkach. Wtedy też jego uwagę zwróciła ona.\nDziewczyna z królewskiego rodu, księżniczka i przyszła pretendentka do tronu elae lata. Od najmłodszych lat skrywana przed światem zewnętrznym, żyła niczym słowik w złotej klatce. Po osiągnięciu wieku dojrzałości u elae zaczęła brać udział w najważniejszych zebraniach rady dworu, a także okazjonalnie wygłaszać przemówienia wobec niektórych uroczystości i ceremoniałów. Benvolio ujrzał ją po raz pierwszy, gdy ta rozpoczynała przemową obchody przesilenia letniego. Jej głos wydał mu się tak powabny i melodyjny, że prędzej uwierzyłby, że dźwięki te wydaje matka natura poprzez delikatny szelest liści i kojący szum strumienia. Poprzez trele śpiewnych ptaków i roztańczone na wietrze źdźbła trawy. A jej widok, ach cóż to był za widok.\n"Kochałem ja dotąd? O zaprzecz mój wzroku. Boś jeszcze nie znał równego uroku."\nOdziana w zwiewne szaty ametystowej barwy, przeplatane połyskującymi na różne srebrzyste odcienie nićmi. Przystrojona w chabrowy wianek na czole z rozpuszczonymi, złocistymi włosami opadającymi równiutko na ramiona. Zarumienione policzki, szczery uśmiech i wwiercający się w duszę wzrok potrafiący topić najbardziej zatwardziałe serca. Do tego bił od niej ten niewyobrażalny, wewnętrzny blask i ciepło mogące ogrzać wszystkich wokół. Jakby sama jutrzenka postanowiła spersonifikować się przed oczarowanym bez reszty młodzianem. Zauroczenie cielesne, choć jakże intensywne, tak nie karmiące prócz wzroku, duszy. Ta zaś uległa, gdy Fëanáro usłyszał jej przemowy. Była ona pełna współczucia i zrozumienia dla słabych i pokrzywdzonych, dla wykorzystywanych i zepchniętych na margines. Ona rozumiała potrzeby swojego ludu i wydawała się dążyć do zmian.\nWykorzystując koneksje rodu, Benvolio szybko zbliżył się do księżniczki obejmując z czasem pozycję jednego z jej przybocznych. Podczas pełnienia służby uważnie przysłuchiwał się i obserwował Tinúviel, aby przekonać się, co do jej szczerych intencji. Zaczął zakulisowo wspierać zarówno jej kandydaturę na władcę, jak i osoby, które mogłyby w tym pomóc. Dodatkowo sprawował pieczę nad jej bezpieczeństwem, co jeszcze bardziej zżyło go z nią i powiązało ich losy. Benvolio nigdy nikomu nie zdradził swych uczuć jakimi od pierwszego wejrzenia darzył Tinúviel doskonale zdając sobie sprawę z faktu, że nawet jeśli księżniczka odwzajemniałaby jego uczucia, to i tak taki mariaż nie mógłby dojść do skutku z powodu dzielących ich kast i tylko prawowity książę mógłby starać się o jej rękę. Fëanor pogodził się z tym i wystarczyło mu zwyczajnie być przy wybrance swego serca służąc jej radą i pomocą.\n~ 715-700 lat temu ~\nMijały lata, a Benvolio awansował na stanowisko jednego z markizów dworu, zaś Tinúviel zasiadła wreszcie na tronie stając się królową letnich elae. Czasy wyniszczających wojen, a także nieustannego konfliktu z dworem zimy zmierzały ku końcowi. Pokojowe traktaty miały lada dzień się ziścić, a żywot szarych rodaków wyczekiwać poprawy. Jak to jednak często bywa los potrafi płatać figle, niektóre z nich są zaś mroczne i przepełnione rozpaczą...\n"Przecież nigdy nie spotykają nas tylko te nieszczęścia, których się spodziewamy."\nProblem polegał na tym, że owe radykalne zmiany nie podobały się wielu osobom. Zarówno pokój, jak i zniesienie kastowej społeczności kłóciły się z interesami wpływowych nacji i osób ustawiających pionki na szachownicy. Rojaliści wierni królowej, jak i ona sama, znaleźli się na celowniku wrogich sił, które powoli, acz konsekwentnie, niczym pająk pustelnik, roztaczały nad ofiarami sieć lepkich pajęczyn. Gdy pajęczak ten przystępował do ataku, było już zbyt późno na reakcję.\nTinúviel odbywała podróż z jednej ze świątyń do pałacu, gdy Benvolio otrzymał pilny raport wzywający do błyskawicznej mobilizacji sił zbrojnych. Miał on na celu odparcie łamiącego traktat pokojowy najazdu sił dworu zimy. Fëanáro bez zwłoki uczynił, co uważał za słuszne, zostawiając królową z zaufaną gwardią królewską. Sam zaś chciał udać się do stolicy, by zebrać lwią część wojska i uderzyć na nieprzyjaciela. Już w oddali widząc unoszące się kłęby smolistego dymu nad widniejącymi w oddali dachami co wyższych budynków popędził, czym prędzej ku wyznaczonej destynacji. Jego oczom ukazał się obraz przyprawiający go o grozę, gdy dotarł do bram tętniącej zwykle życiem metropolii letnich elae. Z baszt i wieżyczek zwisało bezładnie kilka zakrwawionych ciał. Zewsząd słychać było odgłosy walki i szczęk oręża. Przedzierając się przez to straszne, obce w tym momencie dla niego miasto, Fëanáro widział kątem oka jak to tu, to tam wybuchają pożary. Widział, jak huczące kule pocisków zapalających suną jeden po drugim w niebo. Jak zderzają się w licznych miejscach ze sobą przeróżne aspekty magii. Słyszał krzyk setek krzyczących gardeł. Krzyk bezsilności, niedowierzania i nieopisanego cierpienia. Nie wiedział ile to trwało. Miał wrażenie, że śni na jawie. Że to tylko koszmar, z którego nie potrafi się w żaden sposób wybudzić. Przemierzając kolejne uliczki napotykał wiele ciał, nierzadko należące do zbrojnych dworu zimy. Krew zagotowała się w nim, a szok ustąpił miejsca niepohamowanej złości. Pióropusz ognia otoczył jego postać, gdy ruszył czym prędzej do jednej z biedniejszych dzielnic. Dał upust wściekłości podpalając i spopielając każdego napotkanego przedstawiciela zimy. Wpadł do skromnego budynku roztrącając wszystko wokół i zatrzymał się dopiero przy ciałach Finwë i Míriel. Świeże ślady walki znaczyły, że spóźnił się niewiele. Kilka wrogich trupów leżało w bezładnej kupie po całym pomieszczeniu. Okrzyk bezsilności miał wydobyć się z jego gardła, ale wszystko co słyszał to tylko świst buzujących wokół niego płomieni. Nie panując nad emocjami doprowadził do zainicjowania potężnego wybuchu niszczycielskiego żywiołu. Ogień błyskawicznie począł trawić drewnianą konstrukcję i nim w porę się opamiętał jedna z nadpalonych belek zwaliła mu się na głowę. Poczuł jeszcze przenikliwy ból w okolicy potylicy, a potem ciemność objęła go swym szczelnym całunem...\nOszołomiony, okryty sadzą i przysypany popiołem elae wydostał się spod zgliszczy chwiejąc się i zataczając. Z kącika ust, z nosa i z czoła ciekła mu drobnymi stróżkami krew, acz same płomienie nie wyrządziły mu większej krzywdy. Ledwo stojąc na nogach walczył chwilę z huraganem myśli próbując zunifikować je, aby móc należycie odnaleźć się w całej sytuacji. Spośród całego natłoku bodźców i stanu oszołomienia wyłoniła się jedna postać, niczym samotna gwiazda na firmamencie smolistego nieba - Tinúviel. Pędząc na złamanie karku, walcząc z bólem i będąc w mentalnej rozsypce udało mu się złapać za uzdy wystraszonego konia z pobliskiej stajni. Ruszył galopem do poprzedniej lokacji, gdzie zostawił przybocznych z królową.\nZeskoczywszy z konia szermierz omal nie złamał nogi lądując w nienaturalny sposób na piaszczysty trakt. Zaklął pod nosem utykając teraz przez gwałtowność uprzedniego ruchu. Mijał ciała gwardzistów, a także zwłoki napastników należących do obydwu dworów. Ponaglał siebie w duchu sycząc z bólu. Kuśtykał co raz bardziej, ale jego determinacja zdawała się tłumić receptory odpowiedzialne za te bodźce. Potknął się o kamień i upadł twarzą wprost w powoli zastygającą kałużę krwi. Umorusany w życiodajnej cieczy przelanej tego wieczoru tak obficie. Zacisnął w bezradności palce na grudce ziemi zmusiwszy swoje ciało do jeszcze odrobiny wysiłku. Dopiero teraz zdał sobie sprawę z obrażeń, jakie odniósł podczas przeprawy przez stolicę. Walki z napastnikami były wyjątkowo krwawe i brutalne. Oberwał kilkoma zaklęciami, a lewa nogawica przesiąknięta była juchą.\n- Jeszcze trochę. - wypowiedział przez zaciśnięte zęby zbierając się z ziemi.\nPonurym drogowskazem na tej upiornej ścieżce były dla niego kolejne ciała i ślady krwi. Z traktu zszedł łagodnym zboczem pośród gęste listowie, gdzie w niewielkiej sadzawce ujrzał widok mrożący wszystkie członki, ale i nurzający w rozpaczy jego duszę. Pozbawiony nadziei załamał się doszczętnie ostatnie metry przemierzając w otępiałym marazmie. Noc ustępowała właśnie miejsca na nieboskłonie słońcu.\n"Chodźmy, wieczór dobiega już końca. - Niestety! Ze wschodem dla mnie zachód słońca."\nBenvolio delikatnie i z pietyzmem ujął w ramiona bezładne ciało Tinúviel klęcząc po kostki w płytkiej wodzie. Jej szata była miejscami poszarpana i pokrwawiona. Tunika na piersi stanowiła szkarłatną plamę.\n- Nie... Nie... Niee... - zawodził raz po raz kołysząc bezradnie zwłokami ukochanej królowej. Po policzkach rzęsiście spadały mu łzy załamując taflę wody niewielkimi kręgami. Promienie słoneczne nieśmiało zaczęły kąpać ich w przytłumionym blasku. Fëanor wtulony w pozbawione życia ciało trwał tak przez kilka godzin.\nWreszcie wstał i zaniósł Tinúviel na pobliskie wzgórze pełne kwitnącego kwiecia. Zebrał wiele gałęzi i drewna z lasu położonego opodal i uformował pogrzebowy stos, na którym ułożył królową. Następnie położył się obok i zainicjował spalanie. Miał zamiar podnosić temperaturę ognia do momentu, aż także i po nim nie pozostanie nic prócz popiołów.\nStracił wolę życia i postanowił odejść ku wiecznym krainom licząc, że spotka tam Tinúviel.\n~ 680lat temu ~\nBenvolio, nie zdając sobie początkowo z tego sprawy, miast zginąć - dzięki mocy władanego aspektu - odrodził się na nowo. Rozpoczął "zmartwychwstanie" od stadia niemowlęcego i dopiero po latach stopniowo odzyskiwał wspomnienia, które był w stanie uporządkować. Pamięć ta była bolesna i mało brakowało, a postradałby zmysły. Zawsze wydawało mu się, że stanie w obliczu własnej śmierci musi być potwornym doświadczeniem. Wiedział, że nikt nie może być pewien, jak się wtedy zachowa, czy nie obudzi się w nim przerażone, pragnące żyć zwierzę. Nie przypuszczał jednak, że można było uniknąć śmierci i czuć konieczność dalszego życia jako straszne, ciążące brzemię.\n~ 670-660lat temu ~\nPo odzyskaniu większości wspomnień Benvolio miał zamiar pociągnąć do odpowiedzialności osoby, które mógłby obarczyć winą za masakrę na bliskich, dawnych podkomendnych i ludności cywilnej. Czas na opłakiwanie zmarłych i żałobę przeminął. Nastał czas zemsty.\n"Duszę mam w mroku, więc niósł będę światło."\nNastępne lata Fëanáro poświęcił na odkryciu spisku, jaki doprowadził do rzezi owej feralnej nocy. Śledztwo ciągnęło się, gdyż musiał działać zakulisowo nie wychylając się z mroku. Na początku rozpuścił wieść o swej śmierci, by uśpić czujność wrogów. Nie było to trudne, gdyż po odrodzeniu wychowywał się jako kompletnie nieznana, można by rzec nowa osoba. Starał się nie pokazywać publicznie twarzy, aby zrządzeniem losu nawet po tylu latach nie został przez kogoś rozpoznany. Największym zawodem, jaki go spotkał podczas prób wymierzania sprawiedliwości był upływ czasu. Minęło bowiem około trzydzieści lat od zamordowania królowej i okazało się, że nie wszyscy winowajcy nadal żyją. Tych, których nie był już w stanie dosięgnąć osobiście stalą i ogniem zostali przez niego przeklęci, a Benvolio poprzysiągł dokończyć swej zemsty w zaświatach, gdy po własnej, ostatecznej już śmierci odnajdzie ich dusze.\n~ 650-30lat temu ~\nPo tym, jak udało mu się wreszcie zakończyć krwawą wendettę Fëanáro powrócił na dwór obejmując w krótkim czasie na powrót stanowisko markiza. Najstarsi dworzanie, choć początkowo wysoce sceptyczni, co do jego prawdziwej tożsamości, wreszcie byli w stanie uwierzyć, że mają do czynienia z tą samą osobą, która onegdaj służyła pod królową, jako jej najbardziej lojalny i oddany zausznik. Przekonała zaś ich do tego szanowana na dworze wieszczka - Eärwen, która zaznajomiona z wszelkiego rodzaju legendami i podaniami ich rasy odczytała jego powrót, jako coś, co miało nastąpić. Istniała bowiem stara przepowiednia mówiąca o Feniksie - ognistym ptaku, który na wieki strzec miał królewskiego rodu elae. Nie każdy uwierzył jej słowom, oznajmiającym, że Fëanor rzekomo miałby symbolizować owego Feniksa, wielu było takich, którzy uważali go za bezpodstawnego uzurpatora i szarlatana, ale prawda była taka, że chcąc nie chcąc Benvolio przeżył ich wszystkich. Był świadkiem przemijania wielu pokoleń elae, obserwował zmiany, jakie zachodziły na świecie przez setki lat zawsze służąc dobru dworu. Marzył o tym, by kiedyś potomek wywodzący się z linii należącej do Tinúviel objął władzę nad obydwoma dworami jego rasy.\n~ 30lat temu ~\nPewnego razu Fëanáro został zaproszony przez Melianę - potomkinię Eärwen, do swej siedziby, gdyż twierdziła ona, że miała widzenie, w którym to Benvolio miał rzekomo odegrać ważną rolę. Przepowiednia, jaką usłyszał pradawny elae, mówiła o mającym się niedługo narodzić dziedzicu królewskiego rodu. Ten z dawna wyczekiwany monarcha miałby zjednoczyć zwaśnione przed wiekami rody zbierając pod jednym sztandarem wszystkich elae. Symbolem zaś jego władzy miał być potężny artefakt w postaci berła wykutego w czasach, gdy wszystkie elae tworzyli jeden naród. Usłyszawszy od Meliany, że ów dziedzic rzeczywiście miałby wywodzić się od rodu Tinúviel, Fëanor tym mocniej skoncentrował całą swoją uwagę i wysiłek na znalezieniu rzeczonego berła, a także na obserwowaniu ówczesnych pretendentów do tronu.\n“He seized the lightning from Heaven and the scepter from the Tyrants.”\nPoszukiwania berła zaprowadziły Benvolia do zapomnianej przez śmiertelników ruin, jakie leżały pośród gór okalających tereny elae. Kierując się wskazówkami, na jakie natrafił słuchając ludowych podań, skierował swe kroki do miejsca, z którego rzekomo już nie wracano. W podziemnej części budowli panowała zupełna ciemność, która szybko została rozświetlona aspektem Fëanora. Kręte korytarze najeżone były pułapkami czyhającymi na śmiałków. Pomimo doświadczenia i zaprawienia w pokonywaniu przeszkód nawet Benvolio musiał być ekstremalnie ostrożny przedzierając się przez śmiertelny labirynt. Niekiedy przejścia blokowały logiczne łamigłówki wymagające rozwiązania, by przejść dalej. Minęło wiele godzin, nim szermierz wreszcie dotarł do wielkiej sali mającej być końcem jego poszukiwań. Dostrzegł on bogato zdobiony ołtarz i leżące na nim mistyczne berło. Była tu także pusta, kamienna misa umiejscowiona na niewielkim piedestale, stojąc samotnie na środku sali. Rozświetlając mrok płomieniami wydobywającymi się z ostrza dzierżonego miecza Fëanor ujrzał coś jeszcze. Skalne malowidła i symbole, w których rycerz rozpoznał bardzo starą odmianę longmai. Dla osób, które nie były z nim zaznajomione pozostawały obrazki w zakrojony sposób przedstawiając najważniejszą część historii. Oczy Fëanáro rozszerzyły się, a usta otworzyły zdziwione po tym, jak dokończył on odszyfrowywać to, co opowiadały runy. Szermierz przejechał dłonią po napisie mówiącym "... I tylko wieczny ogień będzie w stanie rozpalić żar królewskiego symbolu. Niech jaśniejący kaganek ogrzeje serce wybrańca, przygotowując mu drogę ku chwale...". Wiedząc, co ma uczynić Fëanor podszedł do antycznej misy i dotknąwszy jej chropowatej powierzchni nadjedzonej zębem czasu wypowiedział pod nosem pradawne słowa. Jego palce zajaśniały lazurowym płomieniem oświetlając całe pomieszczenie. Ogień począł buzować co raz mocniej, a Benvolio poczuł, jak stróżka potu opada mu po skroni. Jeszcze nigdy nie był tak wyczerpany, jak w tej właśnie chwili. Coś dziwnego zaczęło dziać się z jego ciałem. Zdołał on jeszcze zrobić dwa kroki w stronę ołtarza z berłem nim znieruchomiał. Był całkowicie spetryfikowany. Nie mógł się poruszyć, ani nawet mrugnąć okiem, ale szczerze mówiąc wcale go to nie dziwiło, bo czy kamienne posągi mrugają?\nFëanáro jeszcze wtedy nie wiedział, że w tej właśnie nieruchomej postaci miał spędzić najbliższe dwadzieścia lat. Bez skutecznie próbował używając mocy swego aspektu uwolnić się, czy choćby dokonać samospalenia. Jedyne, co udało mu się tym dokonać była przyprószona warstwa popiołu.\n~ 30-10lat temu ~\nBenvolio mimo wysoce ograniczonych możliwości robienia czegokolwiek, jako kamienny posąg nie próżnował. Słyszał wiele chaotycznych głosów dochodzących do niego nie wiadomo skąd. Nigdy nie milkły i nie reagowały w żaden sposób. Jedyne, co mu zostawało, to samemu stać się słuchaczem.\nKażdy stałby się cierpliwy odgrywając przez dwadzieścia lat rolę posągu.\n~ 10lat temu ~\nWreszcie nastąpiła przewidziana chwila. Fëanáro uśmiechnąłby się, gdyby tylko był do tego zdolny. Dwójka młodych elae weszła do sali, w której się znajdował i odegrała się scena, której to się spodziewał. Wszystko zgadzało się z tym, co powiedziały mu głosy. Gdy jeden z młodzików chciał sięgnąć ku artefaktowi z ołtarza okrywający go popiół i kamień opadły zeń czyniąc go wolnym. Uchwycił on młodego Kelxisysa za dłoń powstrzymując przed chwyceniem za berło.\nSam je pochwycił.\nTak być musiało.\nChwilę potem śmierć miała zamiar objąć go w swe ramiona. Ból, jaki teraz odczuwał był niewyobrażalny, ale on i śmierć byli już dobrymi znajomymi. Ginął i umierał wiele razy za każdym razem odradzając się na nowo. Teraz też miało się tak stać, ale nie mógł sobie pozwolić na mozolne, stadialne dorastanie po samospaleniu. Musiał przeciwdziałać czemuś jeszcze i aby się to ziściło dotknął ostatkiem sił Wiecznego Ognia płonącego wesoło w misie. Niebieskie płomienie pokryły całe jego ciało, zaś on sam jak gdyby nigdy nic wyszedł z nich uklęknąwszy przed Kelxisysem. Oto bowiem stał przed nim ten, o którym to mówiła przepowiednia. Król wszystkich elae.\nPodał młodzikowi berło patrząc na wciąż przerażonego młodzieńca. Gdy ten je przejął Fëanáro miał ostatnie zadanie do wykonania. Dobywszy swego oręża znalazł się chyżo przed osobą, która jako ostatnia pojawiła się w sali. Drącym się smarkaczem wykrzykującym imię Llabronacha. Jeden precyzyjnie wymierzony zamach i czyste cięcie pozbawiło zdrajcę głowy. Benvolio spojrzał jeszcze na młodzieńca towarzyszącemu księciu, nim ten zemdlał na zimną posadzkę. Rycerz uśmiechnął się pod nosem widząc potencjał, jaki drzemał w tych elae. Zostali oni właśnie przekuci na nowo i zahartowani niegasnącym płomieniem przemiany.\nNadszedł czas walki o dominację...\n"Życie trwa tylko chwilę, więc spal się jak najjaskrawszym płomieniem."\n» Dewizą jego rodu jest "Rinasce piu gloriosa" co znaczy - "Odrodzi się jeszcze wspanialszy".\n» Jego nazwisko rodowe - Fëanáro - znaczy w starym lorgmai tyle, co duch ognia. Poprzez uproszczenie bliscy znajomi zwą go z tego tytułu Fëanor.\n» Benvolio uwielbia wszystko co ostre i pikantne. Nie szczędzi on przypraw suto okraszając nimi większość spożywanych dań.\n» Ulubionym trunkiem elae jest grzane wino.\n» Niemal codziennym rytuałem Fëanáro jest kontemplowanie wschodów i zachodów słońca leżąc na tarasie przy akompaniamencie palonej fajki.\n» Elae nie jest przesadnie religijny, a już z pewnością nie można go posądzić o bycie zabobonnym. Choć często w różnych sytuacjach wydaje się zwracać do swej bogini opiekuńczej - Niaki, o tyle ciężko wyczuć w tych aktach, by przyjmował on postawę poddańczą. Cechuje go pewna doza arogancji względem większości członków istniejącego panteonu i jawna buńczuczność co do absolutów.\n» Benvolio zdaje się żywić niechęć wobec Llabronacha. Nie wiadomo dlaczego chowa on w sobie urazę do tego właśnie bóstwa opiekuńczego, ale gdy tylko pada imię tegoż boga wydaje się on być co najmniej podirytowany.\n» Długowieczność i stopniowo powracająca pamięć z przeszłych "wcieleń" sprawia, że elae jest niezwykle niestały emocjonalnie, zaś jego psychika cierpi na wieczne rozdarcie między nihilistycznym marazmem, a żywiołowym zapałem do działania.\n» Jego wiek sprawia, że większość starszych członków dworu darzy go wielkim szacunkiem. Wynika to zaś z faktu, że za ich młodości Benvolio był sędziwy i doświadczony. Pamiętają o nim wszystkie żyjące do dziś pokolenia. Wielu z nich traktuje go jako dawnego mentora, nauczyciela, czy opiekuna, co dla postronnych może być dziwne, patrząc na jego obecny, młodzieńczy wygląd. Krążą o nim legendy, zaś dociekliwy historyk odnajdzie wzmianki na jego temat w starych podaniach i zapiskach.\nTemat: Re: "How can you rise, if you have not burned." Pon Mar 19, 2018 8:56 pm\nTemat: Re: "How can you rise, if you have not burned." Pon Mar 19, 2018 11:13 pm\nZahartowany w Ogniu\nKoszt: Jako że jest to umiejętność pasywna, zamiast zwykłego kosztu, zmniejsza regenerację twojego Heyat. Twoje punkty Heyat regenerują się 5/post.\nDodatkowe: Przy każdym kolejnym zaklęciu uwzględniona zostanie jego koszt w przypadku, gdy przebywasz w otoczeniu płomieni. Nowy koszt oznaczony zostanie gwiazdką.\nZrodzony z Płomieni\nKoszt aktywacji Koszt utrzymania\nDo 1m³ 15 Heyat 5 Heyat/post\nDo 125m³ 30 Heyat 10 Heyat/post\nDo 1000m³ 60 Heyat 20 Heyat/post\nDodatkowe: W tym przypadku bonus z zaklęcia Zahartowany w Ogniu nie występuje, gdyż samo działanie tego czaru wymaga twojej obecności w pobliżu ognia.\nKoszt: 25 Heyat | 15 Heyat*\nKoszt podtrzymania (tylko materiały niepalne): 10 Heyat/post | 7 Heyat/post*\nKoszt: 70 Heyat | 50 Heyat*\nDodatkowe: Jeżeli podczas użycia tej umiejętności sprowadzisz swoje Heyat do poziomu ujemnego, istnieje ryzyko powikłań. Im bliżej Jesteś granicy -30 tym większe zagrożenie oraz konsekwencje. Dodatkowo, jeżeli twoje prochy zostaną zniszczone/rozwiane/stanie się z nimi cokolwiek podobnego, to:\n»W przypadku niewielkich szkód, efekty powstania z popiołów będą podobne jak dla sprowadzenia się do ujemnego poziomu Heyat przy użyciu zaklęcia.\n»Jeżeli stracona zostanie większa część, zaklęcie nie dochodzi do skutku, a ty pozostajesz martwy.\nKoszt aktywacji: 70 Heyat | 60 Heyat*\nKoszt podtrzymania: 10 Heyat/post | 8 Heyat/post*\nPowyższy koszt dotyczy samego pozostania w formie feniksa. Jeżeli zamierzasz wykonać jedną z akcji zawartych w tabelce, ignorujesz podany powyżej koszt podtrzymania i kierujesz się tylko tym, co w komórce tabeli.\nLot 20 Heyat/post | 15 Heyat/post*\nOfensywa 30 Heyat/post | 20 Heyat/post*\nDefensywa 15 Heyat/post | 10 Heyat/post*\nDodatkowe: Jeżeli zaklęcie skończy się podczas lotu, czeka cię bardzo bolesny upadek. Nie ma żadnych zabezpieczeń, które powoli sprowadzą cię na ziemię.\n» Forma zapewnia ci +20 do testów ataku ofensywnego\n» Trafiając swojego przeciwnika, podpalasz go. Oznacza to, że dopóki nie zostanie on ugaszony, podczas każdego pisanego przez siebie posta, otrzymywać będzie jedną lekką ranę. Oczywiście, zwyczajne obrażenia wynikające z trafienia również obowiązują - tak jak w przypadku zwyczajnej walki.\n» Jeżeli zostaniesz trafiony przez twojego przeciwnika, musi on wykonać test na zwinność o skali trudności 50. Jeżeli mu się nie uda, zostaje podpalony - podpalenie działa jak w przypadku powyżej.\n» Przechodząc do defensywy, możesz otoczyć się skrzydłami. Uzyskujesz wówczas bonus +15 do rzutu na obronę, a osoba atakująca cię, podlega ryzyku podpalenia na warunkach takich samych jak w podpunkcie powyżej. Możesz przekazać ten bonus innej osobie, lecz wcześniej musisz znaleźć się w jej pobliżu, aby móc otoczyć ją skrzydłami. Używając tej zdolności, sam nie możesz wykonywać żadnych innych akcji.\nTemat: Re: "How can you rise, if you have not burned."


Ziaja Herbikaplant Pietruszka, krem pod oczy, 15ml - Sklep Hektor.pl\nZobacz wszystkie produkty marki: ZiajaProducent: ZiajaEAN: 5901887000419\nCena jednostkowa: 138,00 zł / kg\nZiaja Herbikaplant Pietruszka to delikatny, nieperfumowany krem o aktywnej formule odżywczej. Przeznaczony do codziennej pielęgnacji delikatnej skóry wokół oczu w każdym wieku. Intensywnie nawilża i skutecznie łagodzi podrażnienia. Likwiduje drobne zmarszczki i zapobiega ich powstawaniu. Wygładza, uelastycznia i łagodnie napina skórę. Zapewnia odpowiednie nawilżenie i lekko rozjaśnia naskórek.\nOceń produkt Ziaja Herbikaplant Pietruszka, krem pod oczy, 15ml


Zdrowie za wszelką cenę. Przeczytaj fragment książki „Szarlatani” - Lubimyczytać.pl\nDługie życie, dobre zdrowie i nieprzemijająca uroda od zawsze należą do wielkich marzeń ludzkości. Ramię w ramię z tymi pragnieniami idą niezwykłe (nieraz całkowicie absurdalne) sposoby na ich spełnienie. I szarlatani, którzy chcą na nich zarobić.\nBez wątpienia osiągnięcie współczesnego poziomu rozwoju medycyny wymagało setek lat ciężkiej pracy i odważnych eksperymentów. Dla postępu niezbędne były nowatorskie, budzące powszechny sprzeciw rozwiązania, które wprost nie mieściły się w głowie. Nie zmienia to jednak faktu, że niektóre z bardziej „kreatywnych” pomysłów dawnych lekarzy powodują mieszankę niedowierzania, obrzydzenia i nerwowego śmiechu…\nNiezawodny sposób na powstrzymanie krwotoków? Upuszczanie krwi. Pacjent uskarża się na silny ból głowy? Spróbujmy przyżegania jego skroni rozgrzanym do czerwoności stalowym prętem. Wyłowiony z wody topielec nie może odzyskać przytomności? Do cucenia przyda się przenośny zestaw do lewatywy z dymu tytoniowego. A to dopiero początek.\nAutorzy „Szarlatanów” udowadniają, że nie ma rozwiązania, którego nie spróbują zdesperowani pacjenci, jeśli tylko ich medycy (czasem nieuczciwi, a czasem nieświadomi) zaordynują w przekonujący sposób. A to, że w przeszłości lekarstwo bywało znacznie gorsze od choroby, to już zupełnie inna sprawa.\nKsiążka Lydii Kang i Nate’a Pedersona przypomina fascynującą kolekcję osobliwości. Jest zbiorem makabrycznych, ale, co gwarantuje pełna dowcipu i dygresji narracja, na swój sposób bardzo zabawnych opowieści i ciekawostek, opatrzonych licznymi ilustracjami i rycinami. Poznając najgorsze pomysły w dziejach medycyny, pozostaje nam się cieszyć że nie żyjemy (a zwłaszcza nie chorujemy!) w tamtych czasach.\nFragment książki "Szarlatani"\nFragment książki "Szarlatani", rozdział "Elektryczność"\nJest to książka, którą będę się starała przeczytać. Już sama seria #nauka gwarantuje dobrą lekturę.


Kronika policyjna: 1-10 stycznia\n1 dodane: 11:28, 12/01/10\n3 stycznia na Trakcie Św. Wojciecha (na wysokości numeru 170) samochód potrącił pieszego.\nWezwano pogotowie. Do czasu przyjazdu karetki, mężczyzna był reanimowany przez jednego z przechodniów. 46-letnia ofiara wypadku z poważnymi obrażeniami głowy została przewieziona do szpitala. Życiu mężczyzny nie zagraża już niebezpieczeństwo. Kierowca był trzeźwy. Pieszy miał ponad promil alkoholu we krwi. Ze wstępnych ustaleń policji wynika, że 46-latek wbiegł na jezdnię w miejscu niedozwolonym.\n„Rozbójnik” z Raduńskiej zatrzymany\nPolicjanci z I Komisariatu zatrzymali sprawcę rozboju. Napad miał miejsce 29 grudnia na ulicy Raduńskiej. Bandyta przyłożył jednemu z przechodniów nóż do szyi. Zażądał pieniędzy. Napastnik był bardzo agresywny, w ruch poszły pieści. Mężczyzna przewrócił swą ofiarę na ziemię. Zabrał jej portfel. Zrabował w sumie 50 złotych i 100 euro. Śledczy rozpoczęli poszukiwania bandyty. Już po kilku dniach udało im się natrafić na jego ślad. 5 stycznia mężczyzna został zatrzymany. 25-letni Grzegorz H. spędzi najbliższe trzy miesiące w areszcie śledczym.\nKradli kable na Oruni\nZnowu kradzież kabli telekomunikacyjnych na Oruni. Tym razem złodzieje „zaatakowali” na ulicy Diamentowej 5 i Przy Torze 17. Straty oszacowano na ponad 4 tysiące złotych. Złodziei udało się zatrzymać kilka dni po kradzieży. Okazali się nimi być trzej nieletni mieszkańcy Gdańska. Najmłodszy z nich ma 13, najstarszy 17 lat. W momencie zatrzymania cała trójka miała przy sobie następujące akcesoria: piły, haki do wyciągania kabli oraz łomy. Nieletnimi zajmie się teraz Sąd Rodzinny.\nDemolka w Nowy Rok\nKompletnie pijana, uszkodziła kilka samochodów zaparkowanych na ulicy Krzemowej – w ten sposób 21-letnia gdańszczanka postanowiła uczcić Nowy Rok.\nKobieta kopała i rysowała samochody, wyrwała również kilka wycieraczek. Została zatrzymana przez policję. 21-latka miała 1,7 promila alkoholu we krwi. Trafiła do policyjnego aresztu. Po wytrzeźwieniu, gdańszczanka nie umiała wyjaśnić powodów swojego zachowania.\nFotorapidy w Gdańsku\nKolejne fotorapidy staną w całym Gdańsku. Kilka z nich zobaczymy także na ulicach Oruni.\n• Kronika policyjna: 4-28 grudnia ..» (2 koment.)\nTak, Indie to świetny przykład, zwłaszcza wziąwszy pod uwagę wyznawców Dżinizmu, którzy chodzą z miotełkami i oczyszczają przed sobą drogę, żeby nie daj Bóg, nie uczynic krzywdy żadnemu żywemu stworzeniu!\nMiło, że jesteś taki wyrozumiały i empatyczny. Tacy ludzie to skarb! Więcej nam takich potrzeba;p\nW Indiach wciąż obcinają ręce złodziejom i ludzie boją się kraść. Za zabójstwa jest kara śmierci i ludzie boją się zabijać. No ale to jest "zacofanie" i "politycznie niepoprawne" dla lewicy, więc rozumiem Twoje ...wiecej\nW Indiach wciąż obcinają ręce złodziejom i ludzie boją się kraść. Za zabójstwa jest kara śmierci i ludzie boją się zabijać. No ale to jest "zacofanie" i "politycznie niepoprawne" dla lewicy, więc rozumiem Twoje obawy. Niech III PRL ma się dobrze :)...mniej\nA dziękuję, z dłońmi wszystko w porządku ;p Polska to nie Mezopotamia, a kodeks Hammurabiego niekoniecznie się sprawdził. Ze swojej strony zdrowia życzę (nie tylko dłoniom)\nDo gosc z 20:19: widzę że cie zabolało. Czyżbyś bał sie o swoje dłonie?\nCzyżby Bakuś i jego mafia skrzatów wpadła? Zostawcie nasze kable w spokoju!\nA pajacom obcinac kable od netu!\nZłodziejom obcinać od razu dłonie!!!


Zakładka do książki z onyksem, wire wrapping, stal chirurgiczna - Zakładki do książek - Wnętrze\n> Wnętrze > Zakładki do książek > Zakładka do książki z onyksem, wire wrapping, stal chirurgiczna\nRęcznie wykonana, niezwykle oryginalna zakładka do książki ze stali chirurgicznej z onyksami. Stworzona techniką wire wrapping. Długość całkowita ok.13,6 cm. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\nzakładka do książki, onyks, zakładka, stal chirurgiczna, prezent\nKomplet bawełnianych poszewek w grochy\nNo 14 48,00\nAbstrakcja -praca wykonana tuszem i akwarelą\nAbstrakcja -praca wykonana tuszem


Pojemniki na odpady Krosno - kosze na śmieci | smieci.eu\nsmieci.eu > Oferta > Pojemniki na odpady > Pojemniki na odpady Krosno\nPojemniki na odpady Krosno to sposobność do kupienia koszy do śmieci za pośrednictwem Internetu. Ta unikalna metoda daje możliwość do zaoszczędzenia czasu i pieniędzy. Sklep z koszami na śmieci obsługuje klientów z całej Polski i pracuje w pełni zdalnie. W ciągłej ofercie posiadamy nowe i używane pojemniki na śmieci. Każdy z Was może je kupić wykonując parę kliknięć myszką bez wychodzenia z domu. Nasze najpoważniejsze atuty to w pierwszej kolejności atrakcyjne ceny i tania przesyłka. Zaskoczymy Was w takich kwestiach jak:\n1 Pojemniki na odpady Krosno do kupienia w Internecie\n1.1 Kosze na śmieci Krosno – sklep online\nPojemniki na odpady Krosno do kupienia w Internecie\nSzeroki wybór koszy do śmieci – pojemniki na odpady Krosno są mocno zróżnicowane. W gamie produktowej naszego sklepu Internetowego można znaleźć tak wewnętrzne jak i zewnętrzne kubły do nieczystości. Każdy z nich ma zróżnicowany litraż i zastosowanie. Nadają się one do segregowania śmieci w domu i na dworze. Kubły zewnętrze wypełniają wymagania normy PN:EN 840 i pasują pod zasyp wszystkich typów pojazdów komunalnych.\nPewność trwałości – pojemniki na odpady Krosno są trwałe i solidne. Ich kupno to gwarancja, że wystarczą na długi czas. Kubły do śmieci są wykonane z najlepszej jakości komponentów, a ich przydatność konfirmują liczne certyfikaty i znaki jakości. Zapraszamy do składania zamówień online. Na każdą informację udzielimy informacji w ciągu kilku godzin.\nBrak kolejek – pojemniki na odpady Krosno todroga do zrobienia zakupów w sposób zupełnie komfortowy. Z nami nie stracicie Państwo cennych minut i nie zabrudzicie swojego samochodu w momencie transportu. Kosze do śmieci i inne towary dowiezie Wam kurier, a wydarzy się to bez najmniejszego kłopotu.\nAkcesoria dodatkowe – pojemniki na odpady Krosno to nie tylko kubły na śmieci. Dystrybuujemy również worki, stelaże oraz liczne dodatki do pojemników. U nas kupić można środki do odkażania i chemię przemysłową. Dodatkowo każdy stały klient może liczyć na bonifikatę i udział w różnych promocjach. Zaopatrujemy wspólnoty mieszkaniowe i osoby prywatne. Kwestia finansowa wspierana jest przez płatności online. Za każdą transakcję wystawiamy fakturę VAT. Pełna oferta znajduje się w tym miejscu. Przyjdź do nas już teraz !\nKosze na śmieci Krosno – sklep online\nPojemniki na odpady Krosno to nasza propozycja w zakresie sprzedaży online zbiorników na śmieci. Za pomocą sklepu Internetowego pomagamy Państwu w nabyciu wybranych pojemników na wszystkie frakcje śmieci. Na naszej stronie Internetowej wyszukacie Państwo oczekiwane przez Was śmietniki, a za poczynione transakcje uiścicie opłatę z wykorzystaniem bankowości elektronicznej. Sklep z pojemnikami na odpady Krosno otwarty jest przez 24 godziny na dobę. Działamy w sposób ciągły od 2018 roku. Kupione produkty dostarczy Państwu kurier. Zapewniamy proces wysyłki w przeciągu 1 doby od złożenia zapotrzebowania. Pojemniki na odpady Krosno to gwarancja takich wartości dodatkowych jak:\nKonkurencyjne ceny – pojemniki na odpady Krosno to nie tylko nieposzlakowana jakość, ale także atrakcyjne ceny. Nasi odbiorcy mogą liczyć na liczne rabaty oraz akcje promocyjne organizowane wiele razy w przeciągu roku. Przy większych zakupach prosimy o szybszy kontakt mailowy lub telefonicznie. Oprócz zupełnie nowych zbiorników posiadamy również ich używane odpowiedniki w bardzo dobrym stanie technicznym.\nWszystko w jednym sklepie – oprócz pojemników na odpady klienci sklepu online mogą się u nas wyposażyć także w takie przedmioty jak: worki, stelaże czy płyny do mycia pojemników na nieczystości. Mieszkańcy miasta Krosno oraz przedsiębiorstwa z bliskiej okolicy wyszukają u nas wszystko co konieczne do prowadzenia gospodarki odpadami. O naszym profesjonalizmie świadczą zdobywane referencje oraz pochlebne komentarze od wcześniejszych nabywców.\nDotrzadztwo ekologiczne – pojemniki na odpady Krosno są sprzedawane przez specjalistów z wieloletnim doświadczeniem. Osobom korzystającym z propozycji sklepu podpowiemy jaki zbiornik będzie dla nich najodpowiedniejszy. Znamy wszystkie szczegóły dotyczące naszych produktów. Takie kwestie jak np. ich wymiary nie stanowią dla nas tajemnicy.\nWłaściwa kolorystyka – w naszym kraju śmieci odbierane są z podziałem na 5 frakcji. Każdą z nich reprezentuje inny kolor. W sklepie z pojemnikami na śmieci zaopatrzycie się Państwo w zbiorniki służące do przechowywania: metali i tworzyw sztucznych, szkła, bio, papieru i tektury oraz śmieci zmieszanych. Każdy z nich będzie miał właściwą barwę a także pojemność. Sprzedajemy zbiorniki 60, 120, 240 i 1100 litrowe.


Lego city Na sygnale LMJ-16 książka w sklepie Bee.pl\n> Mama i dziecko > Książeczki dla dzieci > Dla dzieci 7-13 lat > Lego city Na sygnale LMJ-16\nKażdego dnia grupa bohaterów ratuje mieszkańców LEGO® City. Od górskich stoków po miejskie ulice - pomoc jest zawsze w drodze! Jak dzielni ratownicy radzą sobie z codziennymi obowiązkami? Wybierz się w podróż karetką, helikopterem lub radiowozem, by się o tym przekonać. Przeczytaj zabawne opowiadanie i komiks, rozwiąż ciekawe zadania i złóż minifigurkę lekarza. Książka "Na sygnale" to kolejna niesamowita przygoda w LEGO City!\nSzczegóły - Lego city Na sygnale LMJ-16\nKod producenta: LMJ-16 AM


Tag jaja - śmieszne filmiki\njeja.pl/filmiki /tag jaja\nSzwagier shot: Płeć\nSzwagry nie próżnują... Oto ich najnowsza produkcja. Tym razem muszą zmierzyć się ze wstrząsającą wiadomością dotyczącą zmiany płci. Kto zmienia płeć i jaka była na to reakcja? Sprawdźcie sami!\nWieś, piękne krajobrazy i niekonwencjonalne odmierzanie czasu.\nGrupowy skok do wody\nWakacyjna przygoda, która utkwi mu na długo w pamięci.


Lekcje o seksie - artykuły | Dziennik Łódzki\nPrzed południem w ciążę nie zajdziesz, czyli co o seksie wiedzą gimnazjaliści\nJeśli łykniesz trzy tabletki antykoncepcyjne, to przez trzy dni jesteś bezpieczna - tyle o antykoncepcji i seksie wiedzą niektórzy gimnazjaliści. Efekt? Co roku tylko w Łodzi w niechcianą ciążę zachodzi od 13 do 15 dziewcząt z gimnazjum.\ngimnazjum 30 łódź\nNastolatki uprawiają seks za iPhony i kosmetyki\nW poniedziałek w Łodzi rozpoczynają się lekcje o seksie. Poprowadzi je fundacja SPUNK, a zapłaci za to miasto. Lekcje odbędą się w gimnazjach. Pod warunkiem, że rodzice wyrażą zgodę. Ale nie wszyscy są zainteresowani tego typu zajęciami.\nZakaz odwożenia dzieci do szkół. Takie rozwiązania mogą pojawić się także w Łodzi 114\nZakaz wjazdu samochodami w bezpośrednie okolice wybranych szkół może być wprowadzony także w Łodzi. Zdaniem radnego Bartosza Domaszewicza to ciekawa inicjatywa warta rozważenia.\nzakaz odwożenia dzieci do szkół\nzakaz dojazdu do szkół\nPLUS Oby oburzeni sami nie oburzyli, czyli demonstracja przeciw wiceprzewodniczącemu łódzkiej rady Bartoszowi Domaszewiczowi\nPLUS Domaszewicz – wstyd Łodzi, duma Platformy Obywatelskiej\nPLUS Prokuratura umorzyła dochodzenie w sprawie zwolnień lekarskich łódzkiego radnego Bartosza Domaszewicza z Platformy Obywatelskiej\nProkuratura Rejonowa Łódź Górna nie dopatrzyła się "znamion przestępstwa" w kontrowersyjnej sprawie kilkumiesięcznego przebywania na zwolnieniu lekarskim radnego Bartosza Domaszewicza (PO). Autor doniesienia, Michał Owczarski z Fundacji Życie, zapowiada odwołanie od tej decyzji.\nMałgorzata Moskwa-Wodnicka i Bartosz Domaszewicz, radni z Łodzi, martwią się o dożywianie dzieci\nRadni Małgorzata Moskwa-Wodnicka z SLD i Bartosz Domaszewicz z PO narzekają, że podopieczni MOPS od miesiąca czekają, aż wojewoda przekaże pieniądze na dożywianie.\ndożywianie dzieci łódź\nlekcja edukacja seksualna lodz


Zwichnięte gula palec - Porusza burzliwemu palec\nZwichnięty palec😖 narośl na dużych palcach stóp zdjęć\nUsuwanie kości forum stóp ból kości palucha, koślawe zniekształcenie pierwszego palca u dzieci Ból kości w stopie. Jak traktować środków ludowej palucha koślawego stóp jak usunąć gromadzeniu się między palcami, środki folk Leczenie dużych kości palców palucha koślawego urządzenie.\nNastawianie złamanego palca na żywca zwiększa kości na palucha\nŚrodków ludowej deformacje stóp koślawego oraz korektor Kup, koślawe zniekształcenie stóp zamówienie stłuczenie kości na leczenie stóp. Jak leczyć guz na palucha u mężczyzn w dolnej części prawej nogi deformacji, koślawe zniekształcenie cena leczenie guzki toe na stawy.\n1. Leczenie kontuzji palców dlaczego dziecko koślawe stopy zwichnięte gula palec\nLeczenie kostnego stóp kciuka leczenie palucha koślawego palucha w Moskwie, Leczenie koślawego płaskostopia u dorosłych palec odkształcenie 10 MB. Nowotwór krwi na palcu chirurgia kości koślawego, wzrost na stopie pod kciukiem jak usunąć koślawego.\nVLOGMAS 2017 #14 rosną nierówności na palcach, które wykonują\nHalyus opinii koślawego korektor czy możliwe jest, aby skorygować przerwać instalację koślawego, strephexopodia dziecko Dr Komarovsky wpadać na nogi kciuka. Operacja kolana koślawe zniekształcenie deformacja palców przyczyny i leczenie zdjęcie, wpadać na piechotę blisko palucha, że jest ona deformacji palców stopy.\nTrepanacja czaszki - usunięcie potężnego krwiaka mózgu leczenie palucha koślawego środków deformacja ludowe zwichnięte gula palec\nTo wygląda jak płaski koślawości stóp bolesne guzki pod palcami, Operacja z palucha palucha 1 palców palec kość zdrowie. Olej rekina i wawrzynu wpadać opinie zatrzymania ćwiczenia dla kości na stopie najbliższej palucha, odchylenie koślawego od łokci jest koślawa deformacja stóp.\nOrtopeda Wrocław - chirurgia ręki i USG bioderek dziecięcych Jak pozbyć się modzele na palcach wstrząsami\nJoga z kamienia na palucha że przez guz na środkowym palcu, anty koślawego buty dla dzieci Ustawienie koślawe kolana w masażu niemowląt. Masaż stóp płasko-koślawe zniekształcenie u dziecka wzrosła guz na boku stosu, palucha koślawego SCHIENE hallufix guzki na dużych palcach it.\nPart 09 - Sons and Lovers Audiobook by D. H. Lawrence (Ch 13) Bump kciuk\nKoślawego o catch Kup w Petersburgu bolesny guzek na stawach palców, palucha koślawego, że jest to zdjęcie stożki na zginanie palców. Masaż płaskiej koślawością glina ból w kości na stopie najbliższej palucha, deformacja palców u dzieci Deformacja dużych środków toe ludowych.\nChapter 12 - Jane Eyre by Charlotte Bronte szpotawe kolana deformacja u dziecka zwichnięte gula palec\nKostnego stłuczenie palec co narośla na palcach, koślawego o tym, jak leczyć koślawe zniekształcenie operacji stopy w germanu. Kość stopy leczenia kciuka Ninja-Shuz i niemieckie koślawego przegubowy autobus hallyufiks, Stanowisko koślawe kolana Komorowski koślawe zniekształcenie przed.\nGüzel Köylü - odcinek 28. napisy PL Jak pozbyć się uderzeniami pieszo od kciuka jodu\nJak leczyć szczep palce Jak leczyć koślawego, kukurydza na kości palców powoduje deformację stóp. Hammer odkształcenie drugiej operacji palca wideo buty z płaskim koślawe stopy Montaż, usunąć nierówności na palcach Jak pozbyć się kości w stopie na palucha.\nBook 03 - The Hunchback of Notre Dame Audiobook by Victor Hugo (Chs 1-2) usuwanie deformacji w koślawego krasnodare\nDeformacja stóp u dzieci w wieku 12 lat Jak pozbyć się stłuczki na palec wskazujący, koślawe zniekształcenie biodrach bóle kości i rośnie w stopę. Hammer deformacji palców pracy palucha koślawego ru, jak leczyć kość na dużym palcu środków ludowej jak leczyć kość w palcu.


Hornets podpisują i zwalniają – PELICANS.PL – Polska strefa fanów Pelicans\nHornets podpisują i zwalniają\nPrzemysław Izdebski19 kwietnia 2012\nSezon dla New Orleans Hornets powoli dobiega końca, jednak w ekipie ”Szerszeni” pojawi się nowa twarz. 10-dniowy kontakt podpisał center Darryl Watkins, który ma zastąpić w rotacji kontuzjowanego do końca sezonu Chrisa Kamana. Dołączenie nowego zawodnika oznaczało iż ktoś musiał zostać zwolniony. Wybór padł na Chrisa Johnsona który od meczu z Phoenix Suns nie pojawiał się na parkiecie.\nDarryl Watkins w NBA odbył krótki epizod podczas sezonu 2007/2008, kiedy to bronił barw przez 9 spotkań Sacramento Kings. Jego wyniki pozostawiały wiele do życzenia notował zaledwie 1 punkt i 1 zbiórkę.\nCenter był już w Hornets podczas przygotowań do sezonu, lecz ostatecznie nie załapał się do szerokiej kadry. Chris Johnson w barwach ekipy z Nowego Orleanu zagrał 7 spotkań, w których średnio zdobywał 3 punkty, 3 zbiórki, a w sumie spędził 11 minut na parkiecie.\nMiejmy nadzieję iż Darryl zapamiętał lekcję z poprzednich latach i pokażę się z dobrej strony, ale zbyt wielkich szans na grę w przyszłym sezonie nie ma.


Ekwipunek, Plecaki, Porady\nDobry plecak to podstawa. A że sporą część życia, spędzam w podróży z plecakiem, zawsze zależało mi na tym aby mieć jak najlepszy. Staram się zawsze kupować też taki plecak, który posłuży mi lata. Wybór niby jest duży, ale jak zacznie się szukać to wcale już tak różowo nie jest.\nWięc jaki wybrać plecak turystyczny? Plecak z którego byłem najbardziej zadowolony i który służył mi ponad dziesięć lat to plecak Vaude. Był ze mną wiele razy w Chinach w Kirgistanie, Rosji, na górskich trekkingach i na trampingach z grupami. Ostatecznie poległ podczas miesięcznej wyprawy stopem do Murmańska. Pod sam koniec pękł system mocowania, dało się go jeszcze nosić ale na tyle aby dojechać do Polski.\nBył jednak wytrzymały, stosunkowo lekki, bardzo pakowny i dobrze się go nosiło. Po tym jednak gdy musiałem się z nim – około trzech lat temu pożegnać, rozpocząłem poszukiwania kolejnego plecaka turystycznego.\nMiał być uniwersalny, wytrzymały i dobrze leżeć. Tym razem mój wybór padł na Deutera Air Pro 65+10L. Jest świetny, ale chyba trochę obecnie żałuję, że jednak nie zdecydowałem się na kolejny plecak Vaude (jak np. Centauri). Przede wszystkim Deuter jest ciężki. I to jest jego spory minus. Leży dobrze, ale nie idealnie. Wykonany jest solidnie, ale denerwują mnie takie drobiazgi jak strzępiące i odpadające gumki na ramionach z logo firmy.\nWybrałem wersję Pro, aby mieć boczne kieszenie. I to jest jego zasadnicza zaleta. Bez nich moim zdaniem plecak traci bardzo wiele na funkcjonalności, a teraz niestety tendencja idzie w stronę kieszeni siateczkowych. Trochę dla mnie bez sensu. Na Deutera złego słowa powiedzieć nie mogę i jestem ogólnie z niego zadowolony, ale jak na plecak za takie pieniądze, bo tani nie był, chyba oczekiwał bym jednak czegoś lepszego. W każdym razie na pewno jeszcze kilka lat ze mną pojeździ i będzie na nie jednej wyprawie. Do tej pory zresztą zdążył już być w wielu miejscach – Nepalu, Kirgistanie, Uzbekistanie, Chinach i wielu innych mniejszych wyprawach.\nMa dwie boczne zamykane kieszenie, dwie kolejne w klapie, praktyczny duży komin, dzięki czemu można go znacznie powiększyć. Sporo przydatnych pasków. Tak, jest to solidny bardzo dobry plecak, ale nie wybitny. A oczekiwałem wybitnego ;)\nZ mniejszych plecaków od niedawna mam przyjemność używać Osprey Kestrel 48L. I nim jestem zachwycony. Przede wszystkim jego wagą. Jest leciutki. Nosi się go też bardzo dobrze, a na kilkudniowe wyjazdy jego wielkość jest idealna. Ciężko mi w tym momencie oceniać jego wytrzymałość, bo mam go za krótko aby to stwierdzić, ale wygląda solidnie. Ma jedną zamykaną boczną kieszeń, dodatkowy uchwyt na kijki, w górnej klapie dwie kieszenie. Sporo różnych dodatkowych pasków. Tak ten plecak mi się podoba :)\nSchodząc jeszcze niżej z rozmiarem, mam od kilku lat Deutera Act Trail 32L. I tu w przeciwieństwie do jego większego brata jestem w 100% z niego zadowolony. Idealny plecak na 1-2 dniowe wyjścia. Klapa z dwoma kieszeniami, jedna zamykana boczna kieszeń, sporo pasków, jest gdzie przymocować dodatkowe rzeczy i kijki. Pas biodrowy dobrze leży, waga też ok.\nKupując plecak koniecznie trzeba go przymierzyć. I to z obciążeniem. Zobaczyć jak na nas leży, jak się w nim chodzi. Czy ma wystarczającą regulację. Czy jest wystarczająco praktyczny na nasze potrzeby.\nZastanówmy się gdzie i ile będziemy z nim jeździć. Nie ma sensu wydawać fortuny na plecak, który będzie służył przez dwa tygodnie w roku. Co musimy w nim zmieścić, i ile będziemy z nim chodzić.\nZły plecak może nam zniszczyć cały wyjazd. Lepiej dłużej wybierać i znaleźć coś co nam będzie idealnie odpowiadało. Bo ma nam służyć przez kilka ładnych lat.\nTripSymbol - Free Travel App\nmaj 13, 2017 / 11:00 Odpowiedz