Artykuł: Wawyrzyniec Dayczak - Lud polski na ziemiach czerwonoruskich cz.2 - Olejów na Podolu\nRząd Austryacki przez długie lata po zaborze t. zw. Galicyi bał się, aby mu tej Galicyi nie odebrano; przypuszczał nawet taką rzecz, to też postanowił sobie ten nieszczęśliwy kraj o ile tylko się da - obedrzeć. Przedewszystkiem posprzedawał za bezcen prawie wszystkie dobra królów polskich tak, że dzisiejsze "grunta kameralne" zaledwie małą cząstkę obejmują z dawnych "królewszczyzn". Przemysł, który miał swoje początki w Galicyi dzięki twórcom Konstytucyi 3-go Maja w Polsce, Niemcy zdusili w samym zarodku, stanowiąc śmieszne prawo, że każda galicyjska fabryka ma swoje wyroby własnym kosztem posyłać do Wiednia w celu ostęplowania. Dopiero taki stęplowany towar mógł iść na sprzedaż.\nWogóle rząd czynił wrażenie psa, ogryzającego kość, którą mu inny jego towarzysz chce odebrać.\nJak odbierze, to niech ma, ale już obgryzioną do cna.\nAby naród nie zjednoczył się i nie podniósł przypadkiem gospodarstwa krajowego, rząd "józefiński" zaprowadził podział gruntów na "rustykalne", czyli chłopskie i "dominikalne" czyli pańskie.\nJeszcze inne grały tu rolę powody natury moralnej i te były ważniejsze. Chodziło o to, aby chłop nigdy razem nie poszedł z dziedzicem, bo u dziedzica pokutowała jeszcze myśl o wolnej Polsce. Smutna jest rzecz przyznać, że ta szlachta, której jeszcze się śniły dnie wolności Narodu tak niezrozumiała swego położenia. Kiedy dano nam okruchy autonomii, natenczas sejm polski we Lwowie, w którym głos decydujący miała szlachta, zachował, to samo, co zrobił rząd austryacki t. j. podział własności gruntowej na pola gminne i obszar dworski. Ale nietylko to! Zwierzchność gminna otrzymała odrębne ustawy, administracyę i w innym była stosunku do władz politycznych, niż dwory. Postawiono między wsią, a dworem przegrodę, żeby żadnego łącznika nie było między dziedzicem, a chłopem; gmina sobie, a dwór sobie.\nWieś zostawiona samopas, uciskana niesprawiedliwym podatkiem, bo większym, niż dwór płacił, obciążona szarwarkiem i innymi rozmaitego rodzaju ciężarami, ubożała szybko. Naród rozmnażał się, przychodziły nowe pokolenia, ludzie wzrastali w ilość, a ziemi ubywało. Chłopi - gospodarze nikli, natomiast coraz więcej pojawiało się chałupników, którzy za marną zapłatę służyli po dworach, coraz częściej żydowskich. Jeśli kto miał konie, to jedynym zarobkiem była dlań furmanka\nAle i ta osłabła bardzo po wybudowaniu kolei. W każdej wiosce, gdzie spojrzysz ciemnota panowała i straszliwa nędza; nigdzie rady, z nikąd pomocy. Szybki wzrost chłopów bezrolnych stał się koniecznością dziejową.\nWobec takich warunków, nadzwyczaj groźnych, lud nie mógł żyć spokojnie; ciężka troska zasępiła czoła gospodarzy, nie widzących przed sobą nic, jeno śmierć. W swoim prostym rozumie wykalkulował sobie chłop, że niema lekarstwa na taki stan rzeczy, jak tylko więcej ziemi. Pogoń za ziemią stała się powszechną u ludu na Rusi czerwonej i posłużyła znakomicie Rusinom do agitacyi przeciw Polakom.\nDość, że z całą siłą ujawniła się już podczas powstania w 1863 r. Rozeszła się po wsiach nowina, że "Polaczki" będą napadać wsie, rabować dobytek i bezbronnym ludziom śmierć zadawać. Nastał popłoch\nNad pasem granicznym, gdzie formowały się oddziały powstańcze, ludność wiejska opuszczała wieś i po lasach się kryła. Odważniejsi zostawali w domu i uzbrojeni czem kto mógł, ciągłe warty odprawiali. (Ktoby widział w tem przesadę, niech pyta starych ludzi z Wołynia i powiatu zbaraskiego, a dowie się więcej jeszcze szczegółów.) Po nieszczęśliwej bitwie pod Radziwiłłowem i Panasówką starano się całe powstanie u ludu ośmieszyć. Jeszcze do dzisiaj drwi sobie pierwszy lepszy "djak" z powstańców:\n"Broń do wody, sam do lasu" tak mieli mawiać "polaczki", skoro tylko ujrzeli przed sobą nieprzyjaciela.\nTo też gdy rząd wydał polecenie zamknąć kordon graniczny i chwytać powstańców, włościanie bardzo gorliwie rewidowali po drogach przechodniów i tłumnie biwakowali na granicy.\nSerce mogło pęknąć z żalu, na widok tych ludzi dobrych, którzy tak dali się zbałamucić. Czyż nigdy nie dojdziemy do zgody i jednomyślności?\nAle i u "Polaczków" była wina. Z wielką myślą w sercu szli oni na walkę z tyranem Moskalem uznając, że tylko wspólnie z ludem walkę tę szczęśliwie zakończą, a nie zrozumieli ludu i nie trafili do niego. Chcieli chłopa kupić. W powstaniu styczniowem dziedzice płacili tym chłopom, którzy szli z nimi do powstania.\nByli to po największej części furmani, ordynaryusze i inni ludzie dworscy. Ze wsi nie poszedł prawie nikt.\nA przecież, gdyby postąpiono inaczej, gdyby - jak mówił jeden chłop z okolic Radziwiłłowa - powstańcy wprzódy oświecili byli lud, powiedzieli dokładnie, do czego powstanie zdąża; byłby lud chwycił za kosy, bylibyśmy dzisiaj mieli wolną Rzeczpospolitą i uchwalali prawa nie we Wiedniu, ale w Warszawie.\nPo upadku powstania Rusini przez pewien czas spoczywali na laurach. Polacy zaś przygnębieni nieszczęściem również opuścili ręce. Wkrótce jednak przyszedł nowy atak na nieistniejącą Rzeczpospolitą. Dzięki rublom carskim wzmogło się u ruskiego duchowieństwa moskalofilstwo tak dalece, że przeraziło Polaków.\nW Poczajowie, gdzie istnieje prawosławny klasztor, a w nim cudowna "ruska" Matka Boża, kosztem rosyjskiego rządu drukowano tysiące agitacyjnych broszur i puszczano między lud. Proceder ten nie okazywał trudności, bo do Poczajowa lud galicyjski często pobożne odbywał pielgrzymki. Polacy przerazili się moskalofilów, poczęli więc gwałtem protegować młode ruskie stronnictwo ukraińskie, myśląc, że ukraińcy dążą do zgodnego pożycia z narodem polskim. Z początku nawet tak się zapowiadało, ale ukraińcy, poczuwszy się później dzięki Polakom na siłach, poczęli robić politykę po swojemu.\nPrzedewszystkiem pragnęli podkopać społeczeństwo polskie ze strony najważniejszej, odebrać mu lud i tak już bardzo zniszczony. Ucisk podatkowy, głód ziemi, który stał się u ludu powszechnym, nędzę i wreszcie ciemnotę, wszystko to starali się wyzyskać w walce z Polakami. Na całej linii rozgorzała walka o dusze chłopskie, tysiące rodzin straconych zostało na zawsze dla społeczeństwu polskiego. Największą rolę grali w tej walce bezsprzecznie księża ruscy i im należy się palma pierwszeństwa. Nadużywano ambony do celów czysto agitacyjnych, starano się rozdrapać najbardziej krwawą bolączkę ludu t. j. brak ziemi i nędzę i wykazać. że temu nikt nie jest winien, jak tylko polscy panowie. Ukraińcy postawili sobie taki cel, ażeby krok za krokiem, powoli ale pewnie zdobywać placówkę po placówce, wypierać Polaków z każdego stanowiska we wsi, i mieście, resztki ludu polskiego gwałtem przerabiać na ruskie, polskich zaś obszarników wypierać z ziemi. Ostatecznie pragną oni podzielić Galicyę na część polską na zachód od Sanu i część ruską na wschód od Sanu. Woleliby jednak, aby nastały okoliczności jeszcze lepsze i aby Rusini zagarnęli władzę nad całą Galicyą. W takim razie jużby Galicyi dzielić nie chcieli. Na zewnątrz prowadzą Ukraińcy politykę, która nawet rodowitych Moskali oburza. Światli i postępowi Rosyanie z Petersburga piszą, że w Berlinie powstała już cała literatura, dowodząca wspólności interesów ruskich i pruskich; Ukraińcy jawnie głoszą się sojusznikami austryackich Niemców, którzy chcą zawsze w nędzy zatrzymać kraj nasz, a tem samem chłopa. Wolą Rusini, aby językiem urzędowym w Galicyi był język niemiecki, byleby nie polski.\nMamy dwie główne partye ruskie, jedna łączy się z Moskalami, druga z Niemcami, obydwie zarówno odznaczają się nienawiścią do Polaków. Ta druga jednak stokroć gorsza jest dla społeczeństwa i ludu polskiego, ponieważ w doborze środków walki mniej liczy się z uczciwością. Wobec samego ludu ruskiego fałszywą odgrywa rolę, bo mieniąc się jego opiekunką, używa go nieraz do działalności dlań szkodliwej, rzeczom czysto społecznym nadaje podkład polityczny. I chłop - Rusin do dzisiaj całą ruską akcyę narodową pojmuje społecznie. Czyta tyle broszurek plujących jadem na Polaków i Polskę i myśli ciągle, że to mowa wyłącznie o szlachcie, czyli "lachach"; pojęcie Ukrainy - ojczyzny nie istniało u ludu nigdy i nie istnieje, jest tylko głębokie poczucie krzywdy wyrządzanej całemu ludowi przez prawo. (Ustawa łowiecka, drogowa, propinacyjna i t. d.) Naprawa tych krzywd ze strony szlachty polskiej stała się dziś palącą koniecznością, jedynym może warunkiem przyszłego współżycia z ludem, oraz przyszłego stanowiska tej szlachty w narodzie, stanowiska ideowego, a nie społecznego.\nKażdy człowiek, chociażby najszlachetniejszy, posiada w głębi duszy instynkty zwierzęce, mniej, albo więcej uśpione. Agitatorzy austryacko-ruscy odznaczają się tem, że potrafią budzić owe zwierzęce instynkty, instynkty chciwości i żywiołowej nienawiści\ni podniecać je do najwyższego stopnia.\nA nienawiść jak śmiech jest zaraźliwą i porywa za sobą łatwo wszystkie szlachetniejsze władze duszy. Na takich oparte podstawach "uświadomienie" ludu ruskiego postępuje bardzo łatwo. Jest ono zasadniczo rożnem od uświadomienia ludu polskiego, lub innych ludów zachodnich, a bardzo podobnem do "uświadomienia" za czasów Chmielnickiego, i rzezi humańskiej, oraz przed rokiem 1863 na Ukrainie. Prawie wszystkie fałszywe przesądy, obliczone na ciemnotę ludu, a szerzone dawniej przeciw "Polaczkom", znajdują do dzisiaj świadome i rozmyślne zastosowanie.\nW tym celu wymyślono bajkę o "piśmie cesarskiem" podczas pamiętnych strajków rolnych w r. 1902, w tym celu zmyśla się inne historye, wedle potrzeby. W r. 1902. po raz pierwszy padło ze strony ruskiej słowo, że na wschód od Sanu nie ma chłopów Polaków, że są tylko łacinnicy i katolicy greccy - wszyscy Rusini. Istotnie bardzo wielu "łacinników" brało udział w strajku. Ale czy to ma dowodzić, że oni są Rusinami? - Nie, to dowodzi, że lud strajki rolne pojął dosłownie jako akcyę społeczną, nie zaś narodowo-ruską. Bajki jednak rozsiewane o Polakach chętny znajdują posłuch.\nTam, gdzie oświata nie wyparła fałszywych przesądów, lud wszystko to, co dawniej tyczyło się powstańców, odnosi dziś do sokołów polskich. Dużo ciemnych ludzi powtarza jeszcze, że kto zapisze się do sokołów, ten będzie "fasował" pieniądze. Stąd też tak łatwo przyjmuje się u chłopów Rusinów fałszywa wieść, że wszyscy ci chłopi, którzy jadą z wycieczką na zamek królewski do Krakowa, zapisują się do sokołów i będą pobierać pieniądze. Kiedy w powiatach, gdzie ludność mało jest oświecona, urządzą sokoli polscy zlot, albo festyn, natenczas oczekuje się po wsiach jakiegoś nowego powstania, ponieważ "sokoły zaczynają się ruszać".\nDlaczego lud inaczej myśli o sokołach ruskich?\nDlaczego parobcy Rusini tak tłumnie zapisują się do ruskiego sokoła i tak licznie zakładają gniazda włościańskie?\nSmutny jest to objaw dla inteligencyi polskiej, która nie umiała wzbudzić dla siebie zaufania u ludu. Ale czy ona starała się o to? Jakżeż mogła zjednać sobie chłopów, kiedy w sądzie, przy podatku, w starostwie i t. d. traktowano tych chłopów jak psów.\nPrześladowano tego ciemnego chłopa najrozmaitszemi szykanami w procedurze urzędowej; wynajdywano najrozmaitsze koszta i przeszkody, jak gdyby powszechnie chodziło o to, aby ten chłop nigdy nie zrozumiał swojej sprawy, lecz aby w swojej ciemnej głowie dziwił się mądrości łysych i zezookich urzędników; dziwił się ich mądrości i nienawidził ich zarazem. Sam widziałem raz, kiedy do żyda przyszedł jeden chłop, siwy staruszek, o poradę prosić, w jakiejś nieznaczącej sprawie spadkowej. W sądzie nagadano mu tyle, że biedny starowina nie mógł się stanowczo połapać i zrozumieć, o co chodzi. Kiedy bezradny pytał, co ma począć, jeden skryba, który śmiało mógł temu chłopu buty czyścić, wydął wargi i mówi do staruszka: "Jeśliś taki głupi, to się powieś".\nChłop widział, że ci sami urzędnicy należą do sokoła, nic więc dziwnego, że do tego sokoła tutaj na Rusi nie miał zaufania i niema dotychczas. Ale tam, gdzie prawdziwa oświata polska przyjęła się u ludu, gdzie wszystkie trucizną przez rządowych posiepaków zaprawiane przesądy i oszczerstwa wygnał chłop na cztery wiatry, tam lud inaczej patrzy na organizację sokoła. Tu i ówdzie już parobczacy harni stają w szeregach sokolstwa polskiego, tu i ówdzie powstaje straż ogniowa - Sokół polski.\nA nam chłopom z czerwonoruskiej ziemi potrzeba wszystkim stanąć pod sztandarem srebrzystego sokoła. Niech włościańskie gniazda sokole ścielą się w każdej wiosce, niech się zapisują chłopcy i dziewczęta; niech polskie sokoły chłopskie często gromadzą się w swoim budynku (czytelnia, kółko rolnicze, kancelarya gminna, szkoła, lub może budynek, tylko dla sokołów wystawiony); tam niech uczą się, bawią, śpiewają. Nawet w zabawie można być pożytecznym.\nDo was się odzywam młodzi koledzy, bo ja sam parobczakiem jestem ze wsi. Zakładajcie polskie gniazda sokole po wsiach, a nie pożałujecie tego, ponieważ w tym waszym sokole spędzicie czas bardzo wesoło, a pożytecznie.\nWśród zabawy nauczycie się kochać naszą ziemię szeroką od morza do morza, Polskę, niegdyś tak potężną, a przytem taką śliczną, jak wasze serca. Sokół założył Mieczysław Romanowski, ten co padł od moskiewskiej kuli za wolność i lud polski. Towarzystwo bardzo szerokie ma cele i wzniosłą wytyczyło sobie działalność: Hartować ciało i hartować ducha, aby Polak nie ugiął się przed żadną potęgą, któraby jego narodowi zagrażała; nie splamił się żadną zdradą, żadnym niskim i podłym czynem. Drugim celem polskich sokołów jest zbliżenie wszystkich stanów społecznych w imię wielkiej i potężnej myśli: Niepodległości naszej polskiej ziemi. Hasłem sokoła polskiego jest: Chłop szlachcicowi równy brat, ani starszy, ani młodszy. Niech tylko i ten chłop i ten szlachcic i ksiądz i adwokat i rzemieślnik i wszystkie stany podadzą sobie bratnie ręce i poczują się równymi, wolnymi obywatelami Polski, wówczas staniemy jak jeden silny, olbrzymi Naród polski i powiemy ciemiężycielowi: "Oddaj coś ukradł".\nTo jest cel i zadanie sokołów polskich, dlatego chłopcy dajcie początek i załóżcie gniazdo sokole! Cały kraj pójdzie za Wami. Wówczas niewynarodowi nas ani ruska szkoła, ani ruski ksiądz, ani socyalista, ani rząd austryacki. O, bo ten rząd jeszcze dzisiaj nie skończył swej roboty nad naszą zgubą i nie myśli skończyć. Z namiestnictwa co niedzieli tysiące idzie numerów gazety ruskiej do gmin czysto polskich, albo z większością Polaków. Gazeta owa nazywa się "Narodna czasopyś" i przedstawia urzędowy dodatek do "gazety lwowskiej". Tak więc Polacy nie mają szkoły polskiej, nie mają nauczyciela, musza patrzeć, jak ich dzieci karmione są nienawiścią w ruskiej szkole i rosną na wyrodnych synów polskiej ziemi; nie mają wójta Polaka, ani radnych; nie mają nawet gazety pisanej w rodzinnem słowie. Niechodzi tu o wartość tej gazety, bo rządowa gazeta nigdy Wam korzyści nie przyniesie, ale zawsze radzi słuchacie choćby zawiadomień rządowych w Waszym ojczystym języku.\nPanowie gospodarze! Jeśli Was we wsi jest połowa, a macie jaki wpływ w Radzie gminnej, to żądajcie od namiestnictwa polskiej gazety; przecież Wy za tę gazetę płacicie, możecie więc zażądać takiej, jaka Wam milsza. Lepiej nie brać żadnej gazety, niż gazetę złą.\nA, czy władze rządowe mało krzywdziły chłopów Polaków przy wyborach? Nie mówię już o tem, że w sposób bezczelny narzucano nam takich Polaków na posłów, którzy będąc zausznikami rządu, nie dbali o interesy nasze.\nAle władze rządowe bardzo gorliwie popierały posłów ruskich, którzy podczas działalności swojej poselskiej wszelkiemi siłami starali się lud polski zaprzepaścić. Pracowali zato gorliwie dla ludu ruskiego, zdobywali dlań szkoły ruskie i gimnazya, zaś dla swoich wyborców Polaków nic nie dali. My nie zazdrościmy Rusinom mandatów, bo i tak mało ich mieli, ani niepowinniśmy się dziwić posłom ruskim, ponieważ jak Rusini dla narodu ruskiego przedewszystkiem pracowali, tylko to nam dziwne, że nikt o nas nie dbał. Tyle lat wybieraliśmy posłów do sejmu i Rady państwa i dziś ani nam szkoły, ani kościoła, ani dróg, ani praw. Ot, co nam rząd dał.\nAle nie dziwota; wszak to jest jeden z tych, którzy popełnili rabunek i gwałt na narodzie polskim. Rząd wiedeński czuje, że maczał ręce w tej zbrodni i wstydzi się: rzecz skradziona pali. Dlatego jak najprędzej chciałby, aby ci Polacy poszli sobie raz gdzieś do czarta, zapadli się w piekło. lub gdziekolwiek i nie dopominali się wolności. Oj radziby Niemcy, aby nas już nie było.\nMyślą, że to tak łatwo wydusić nas, jak Wiśniowskiego we Lwowie powiesić! Myślą, że sprawiedliwość już dawno umarła.\nEj szwabski synu nie wiesz, co to polski chłop!\nKiedy przed sześćdziesięciu laty wielki polityk polski Stanisław Smolka domagał się wyodrębnienia Galicyi, podstawiono mu stołek; kiedy potem uczynił to samo Zyblikiewicz i postawił odpowiedni wniosek w Radzie państwa, skrócono temu wnioskowi łeb. Ale myśl wyodrębnienia Galicyi nie umarła. Tego roku taki sam wniosek stawia Niemiec, który, myśląc o swojej skórze, nam mimowoli robi przysługę. I co się dzieje? Rząd, biurokraci, Czesi, socyaliści niemieccy i polscy, ludowcy, Rusini; wogóle wszystkie podnóżki wiedeńskiego rządu podnoszą gwałt, jakby na nich kto ognia nasypał. Pewien Prusak krzyczy nawet, że pruski rząd zaprotestuje przeciw wyodrębnieniu. Sama ta myśl, że Polacy chcą się sami rządzić, przypomniała tym ludziom widmo Polski. Jakto na złodzieju czapka gore !\nI dziś upadł ten wniosek ku wielkiej i wrzaskliwej ich radości, ale niech się nie cieszą zbytnio!\nLud się budzi.\nTadeusz Kościuszko stał się niewidomą potęgą w Narodzie, która już przez wiek podnosi zakrzepłe w ciężkiej niewoli dusze, ciągle zaprzeczając, że jeszcze nie "finis Poloniae" (nie koniec Polski). Rok 1894., w którym Naród uroczyście święcił stuletnią rocznicę bitwy racławickiej, stał się rokiem epokowym w naszych dziejach. Rok ten - to pierwszy słup przydrożny, który wycieńczonemu błędną wędrówką społeczeństwu pokazał:\n- Tamtędy droga...\nWskazał na wieś, spokojnie drzemiącą w głuchej ciemnocie i rozpacznej nędzy.\nDo zbawienia, do przyszłości, do wolnej Rzeczypospolitej...\nTam w pochylonych, kurnych chatach włościańskich tyfus głodowy rok-rocznie setki ofiar zabiera, tam wątłe, brudne dzieci z brzuchami rozwiniętymi nienaturalnie z powodu ciągłego karmienia sia ziemniakiem, obstąpiły matkę spracowaną, aż wyżółkłą z nędzy.\n- "Mamo, chleba" - wołają dzieci, a biedna kobieta bezradnie ręce łamie - "Doloż moja, dolo!"...\nLud na całej ziemi polskiej spał, niby olbrzymie mrowisko pod zmarzniętą ziemią. Niech zejdzie słońce oświaty i prawdy, niech jego promienie stopią mróz ciemnoty i podłych nauk, szerzonych od dawnych lat z Wiednia, wtedy mrowisko ożywi się ruchem i pracą. To jest Kościuszkowa myśl, która pobudziła Naród do czynu w 1894 r.\nMieliśmy wspólną nam wszystkim matkę Polskę: prawda, że w tej Polsce szlachcic zagarnął był największe prawo i władzę dla siebie, ale, gdy on później opamiętać się chciał i szerokie masy ludu do udziału w sprawach publicznych powołał, zabił Polskę odwieczny nasz wróg, Niemiec i ziemią z Moskalem się podzielił.\nRząd niemiecki troskliwą później roztoczył opiekę nad polskim ludem, co mówię, nie nad ludem, - nad jego ciemnotą i uczył. Uczył, że lud ten niema matki, tylko ojca, a ojcem tym - to on, morderca Ojczyzny i Narodu naszego.\nI były czasy, że lud wierzył temu, Niemcy zaś uśmiechali się radośnie. Nasienie wylęgłe w jałowych mózgach Szwabów przyjęło się na gruncie galicyjskim bardzo ładnie i z biegiem czasu dojrzewać poczęło, bo do społeczeństwa wprowadziło zwyrodnienie do tego stopnia, iż nawet dzisiaj niektórzy Polacy postępowaniem swojem poczęli krzyczeć całemu Narodowi: "Precz z Polską, niema Polaków polskich; - są tylko Polacy rosyjscy, austryaccy i pruscy!"\nPamiętajmy o tem raz na zawsze i dzieciom naszym i wnukom opowiadajmy: "Nam nie Wiedeń - ojcem, ani Berlin, ani Petersburg; nam Warszawa matką!"\nSilne uświadomienie narodowe u ludu i zdrowa oświata społeczno-gospodarcza, to są cele wytknięte przez rok 1894. Dzięki ks. Stojałowskiemu szybko rozwinęła się prasa ludowa do tego stopnia, że dziś gazeta jest w chacie potrzebna tak samo, jak pokarm codzienny. Rozmaicie później z ks. Stojałowskim bywało, ale tej zasługi zaprzeczyć mu nie można, że jest twórcą ruchu ludowego. Powstało Polskie Stronnictwo Ludowe i wniosło w rozprószoną rzeszę chłopską pierwiastek organizacyjny, stworzyło poczucie siły i potrzebę jedności w działaniu.\nZa sprawa tego stronnictwa weszli do Sejmu i Rady państwa posłowie, dbający o przyszłość ludu, program ułożyli ludzie pełni poświęcenia dla Narodu. Każdy, ktokolwiek chciał pracować nad podniesieniem społeczeństwa i przyspieszeniem wolności, stawał w szeregu ludowców; bardzo wielu z ludzi, należących dziś do Stronnictwa Demokratyczno -Narodowego to dawni ludowcy Ale zmienne są koleje świata tego, to też z biegiem czasu naczelnicy Stronnictwa Ludowego stanęli na tem samem stanowisku, co stańczycy, to jest na stanowisku klasowem i austryackiem. Jedyna rzecz, która ich różni, jest ta, że tamci hołdują kierunkom wstecznym i niewolnym, ci - ideom demokratycznym, lecz ani tamci, ani ci nie zetrą nam z czoła piętna niewolników i służalców obcych rządów; i tamci i ci działają szkodliwie dla przyszłego zjednoczenia Narodu i Rzeczypospolitej, bo zamiast łączyć - jątrzą społeczeństwo.\nNa szczęście jednak ruch ludowy - to nie Stronnictwo Ludowe, ani żadne inne. Idzie on szerokim, żywiołowym prądem niezależnie i mimo wysiłków, chwilami nawet skutecznych, nie da się zwichnać, ani nagiąć do ciasnych programów partyjnych. Silne przywiązanie do ziemi wytworzyło u ludu zdrowy instynkt, który nie pozwoli działać na szkodę tej ziemi i Narodu. Śpiący przez wieki Olbrzym - Lud zerwał się do rady i czynu dla dobra przyszłych pokoleń\nI w całym Narodzie zapanowała zdrowsza myśl. Przestaliśmy oglądać się na Europę zagraniczną i szukać w tej Europie sumienia i poczucia sprawiedliwości, bo przekonaliśmy się aż nadto, że w tej Europie sumienia nie znajdzie nikt. Przestaliśmy lamentować nad naszą dzisiejsza hańbą i poniżeniem wobec potęgi i świetności minionych dni; przestaliśmy mienić się Chrystusem narodów, który jak ów prawdziwy Chrystus Bóg na Golgocie, umrzeć musiał w celu zbawienia ludzkości. Nie Chrystusem, ale kozłem ofiarnym narodów stać się możemy; pognojowiskiem pod życie narodów innych staniemy się, jeżeli będziemy powstawać przeciw sobie i praw swoich źle bronić.\nPo życie sięgać nowe;\nA nie w powiędłych laurów liść\nW myśl tej zasady rzucono się powszechnie do pracy oświatowej wśród ludu, powstało "Towarzystwo Oświaty Ludowej", które założyło przeszło 400 czytelń w samej tylko Galicyi wschodniej. Jak lud przyjął usiłowania towarzystwa, świadczą wyjątki z listów włościan do Zarządu: "Boże błogosław całą ziemię rodzinną, całą Ojczyznę i Polskę naszą. Amen." Pewien niemajętny wieśniak kupuje 105 dzieł za swoje pieniądze i zaprasza swych współbraci do siebie na pogadanki wieczorne. Poco to robi ? Odpowiedź jest w jego liście: "Oby Bóg Najwyższy pozwolił, byśmy doczekali lepszej przyszłości i odrodzenia narodowego."\nOświatę jednak systematycznie prowadzoną, jaka dziś jest, wniosło dopiero "Towarzystwo Szkoły Ludowej", które dzięki znakomitej organizacyi i poparciu społeczeństwa, dotarło do każdej prawie wsi. Rozwój tego towarzystwa podobny jest do prądu wartkiej rzeki, która wśród załomów trudności wywalczyć sobie musiała koryto własne, by po mozolnej pracy wydostać się na równą płaszczyznę narodowego życia. Tu i ówdzie natrafia jeszcze na grunt grząski i bagnisty, lecz prędko wyrywa się z topieli niedołęstwa i płynie dalej ku zwycięstwu. Prąd ten porwał i porywa za sobą wszystkie dzielniejsze jednostki w kraju, w ostatnich kilku latach nie było prawie miesiąca, aby nowe koło T. S. L. nie powstało. Co roku na 3-go Maja Naród składa tysiące na czytelnie, książki, kursy dla analfabetów, szkoły. Te ostatnie zakłada Zarząd główny T. S. L. coraz liczniej i będzie zakładał, bo Naród domaga się tego.\nSkoro ani rząd, ani c. k. Rada szkolna krajowa nie dba o wychowanie młodych pokoleń, skoro szkoła austryacko-galicyjska należytego pokarmu duchowego młodym umysłom dać nie może, Naród sam musi wziąć na barki to zadanie. Musi tak być; inaczej nie bylibyśmy narodem żyjącym. Szkoły T.S.L. pobudowane zostały w miejscach najbardziej zagrożonych, tam, gdzie ciemnota mogłaby przyprawić o zagładę kilka setek rodzin polskich. Prócz tego znajduje się w kraju przeszło 50 szkółek początkowych T. S. L. i tyleż kursów dla dorosłych analfabetów. W końcu około 1000 czytelń rozwija się świetnie, tworząc po wsiach ogniska światła i zdrowej myśli. Lud tłumnie garnie się do oświaty i coraz to częściej powstają samoistne koła włościańskie T. S. L.\nTakże i tu, po zapadłych kątach Rusi Czerwonej mocniej zabiły chłopskie serca.\nDziałalność oświatowa, obchody narodowe, zgromadzenia, wiece zrobiły i tutaj wiele. Towarzystwa gospodarcze i spółki rolnicze wytworzyły silne poczucie wspólności interesów chłopskich i krajowych; myśl obywatelska coraz częstszym zaczyna być gościem w chacie, uświadomienie narodowe tam, gdzie jest silne i niewzruszone, silniejsze o wiele, niż na Mazurach. Tam bowiem, niema, ktoby czynił zamachy na narodowość i chłopu jego duszę polską wydrzeć chciał.\nW czyjej chłopskiej duszy raz rozgarnięte zostało popielisko przesądów, którem starano się zasypać czysty ogień miłości ziemi macierzy i mowy polskiej; w czyjej piersi ten ogień tajemny raz buchnął, w tej już on nie zgaśnie nigdy.\nWielu jest takich Polaków na Rusi Czerwonej, którzy bez oświaty, bez zachęty żadnej, ani czytania książek ocknęli się i są dziś Polakami. Niech znajdzie się jaki filozof i powie, jakie pobudki działały na chłopa, ciemnego analfabetę, którego ojciec przeszedł był na ruskie, on zaś do cerkwi chodził i żonę ma Rusinkę; jakie pobudki działały na niego, że stał się Polakiem i jest dzisiaj lepszym obywatelem Rzeczypospolitej, niż niejeden poseł. Budzą się ludzie ze snu wiekowego i coraz bardziej lgną do pracy nad wspólną przyszłością, ale jeszcze za powoli. Ilu to jeszcze jest śpiących i zruszczonych dawnych Polaków? A ilu jest jeszcze takich, którzy z nienawiścią wymawiają imię polskie, nie wiedząc o tem, że to ich pradziadów imię!\nWiele jest jeszcze do zrobienia, więcej o wiele, niż zrobione zostało, ale nie należy ustawać w pracy. Lud niech walczy o prawo i należne mu stanowisko społeczne, ale niech łączy je z interesami całego kraju i Narodu. Ze strony zaś t. zw. wyższych warstw społecznych, a przedewszystkiem obszarników potrzeba tylko odrobinę dobrej woli.\nNiech sejm krajowy zniesie ustawy, krzywdzące lud, niech zdejmie z chłopów niesprawiedliwe ciężary, niech da reformę ordynacyi wyborczej i zapewni szerokim masom ludu należną reprezentacyę w izbie sejmowej. Przedewszystkiem jednak zniszczyć przedział między chatą, a polskim dworem i obszary dworskie przyłączyć do gmin.\nW nas leży siła drzemiąca, która, gdy się ocknie, śmiało stawić może czoło wrogom choćby najmocniejszym; a ocknie się wówczas, gdy szlachta szczerze przyłączy się do ludu polskiego rolnego i roboczego dla jednego, wszystkim nam wspólnego celu.\nCzęść pierwszą publikujemy w innym artykule, tu jest link\nDodane przez Remek dnia marzec 11 2018 17:26:210 Komentarzy ˇ 2435 Czytań\n14928349 Unikalnych wizyt


Wystawa „Miłosz - Szukanie ojczyzny” z Przewodnikiem - Europejskie Dni Dziedzictwa\nWystawa „Miłosz - Szukanie ojczyzny” z Przewodnikiem\nDwór znajduje się nad brzegiem jeziora Hołny w malowniczej wsi Krasnogruda, na północno-wschodnim krańcu Polski, w odległości 8 km od Sejn. W 2011 roku w zrewitalizowanym kompleksie dworskim z XVII wieku otwarto Międzynarodowe Centrum Dialogu. Przed wojną dwór należał do rodziny Czesława Miłosza. Dwór otoczony jest zabytkowym parkiem.\nKrasnogrudzki Dwór to miejsce gościnne i propagujące działania artystyczne i edukacyjne związane z wielokulturowym dziedzictwem pogranicza.\nZ myślą o artystach, uczniach i entuzjastach sztuki, powstały tu pracownie artystyczne i edukacyjne, prowadzona jest działalność kulturalno-edukacyjna odwołująca się do wielokulturowego dziedzictwa Wielkiego Księstwa Litewskiego, rodzinności Europy, różnorodności kulturowej obszarów pogranicza i twórczości Czesława Miłosza.\n9–10, 16–17 września 2017, w godz. 10.00–16.00\nWystawa „Miłosz – Szukanie ojczyzny” z Przewodnikiem\n„Miłosz – Szukanie ojczyzny” przedstawia Noblistę przede wszystkim jako poetę. Na ścianach są Jego wiersze w różnych językach, zdjęcia z różnych okresów życia i karteczki z wierszami, które zwiedzający mogą zabierać ze sobą. Każda z sal ma swoje imię, nazwę: Powracający, Podróżny, Wygnany, Miłosny, Gościnny, Filolog, Przyrodnik.\nJest to opowieść o życiu i losie Czesława Miłosza, o pamięci miejsca i dawnych mieszkańców dworu, rodzinie, o ważnych tematach w Jego twórczości.\nNiektóre pokoje są przestrzeniami warsztatowymi z możliwością prowadzenia zajęć interaktywnych.\nZnajduje się tu Pracownia Przyrody. Jest to przestrzeń dedykowana edukacji przyrodniczej, wrażliwości na świat natury, z gablotami wypełnionymi zielnikami, zbiorem kamieni, gniazd ptaków i roślin.\nJest też Pracownia Spiżarni – przestrzeń zapachów i smaków, starych przepisów, konfitur, ziołowych naparów, bogactwo regionalnej wiedzy kulinarnej.\nWe dworze jest też Biblioteka, której zbiory dotyczą tematów dziedzictwa dawnej Rzeczypospolitej.\nW piwnicach dworu znajduje się kawiarnia literacka „Piosenka o porcelanie” – przestrzeń wieczorów poetyckich, literackich, debat, dyskusji i kameralnych koncertów.\n16-500 Sejny, ul. Piłsudskiego 37\ntel. 87 5162765\nNazwa: Ośrodek „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów”\nWyspaceruj dzieło sztuki\nBrama Wybrańców 1, 43-200 Pszczyna\nWystawa fotografii pt. „Krajobraz dziedzictwa - dziedzictwo krajobrazu”.\nspotkanie (z twórcą, podróżnikiem, regionalistą), wystawa, konkurs\nStrażacka 4, 66-615 Dąbie


Pierwowzór Necronomiconu zeskanowany i dostępny online – Piotr Peszko – elearning, szkolenia, projektowanie\nJeden z najbardziej tajemniczych manuskryptów średniowiecza został zeskanowany i udostępniony online. Tak zwany manuskrypt Voynicha, zaprezentowany publicznie po raz pierwszy w 1915 r. w Instytucie Sztuki w Chicago, jest bardzo ciekawym tekstem, którego jeszcze nikt nie rozszyfrował. Z jednej strony posiada wszelkie znamiona bycia językiem, niestety żadnym ze znanych dotychczas. Z drugiej strony wygląda jak szyfr, ale nie jest nim w dzisiejszym rozumieniu, bo tekst zaszyfrowany nie posiada cech semantycznych.\nTekst został zapewne napisany gdzieś w centralnej Europie około XV wieki i pierwszym jego posiadaczem był mało znany praski alchemik. Całość wygląda jak poradnik młodego alchemika i przyznam, że jest co oglądać: zawiera część poświęconą roślinom, wyglądającą jak zielnik, część mogącą być przewodnikiem astronomicznym i sporą ilość tekstów alchemicznych oraz takich, które możemy określić jako „magiczne”.\nJest też sporo obrazków i są tzw. momenty.\nZ czystej ciekawości lub sympatii do Lovecrafta warto kilka stron przeglądnąć, bo\n„nie jest umarłym ten, który spoczywa wiekami, nawet śmierć może umrzeć wraz z dziwnymi eonami”.\nObszerna analiza tego, czym jest manuskrypt, sporo o jego historii i próbach analizy na Wikipedii. Można zdać się również na moją rekomendację, którą zamieszczam poniżej.\nMając wyuczoną w liceum zdolność dowolnej interpretacji utworów wszelakich można pokusić się o całkiem niezłą zabawę w odgadywanie, co autor miał na myśli. Próbka: na poniższej stronie analizował, co nadaje się do palenia w fajce wodnej…\nGdy już wypalił wszystko co miał, postanowił rozrysować schemat, prowadzący do zrozumienia kobiety. Niestety strona z opisem zaginęła, więc jesteśmy w… punkcie wyjścia.\nNa szczęście nie ma się co załamywać, bo jest też instrukcja, jak nakłonić osiem kobiet do kąpania się w jednej wannie…\n… oraz opis, dlaczego nie schylać się do beczki. Życzę miłego oglądania. Jeśli mielibyście jakiś pomysł na rozszyfrowanie, albo znaleźlibyście ciekawsze kąski – zapraszam do komentowania.\nDlaczego video DSLR wcale nie jest takie fajne?


OZMA XIX Niedźwiady 2015\nwięcej w temacie: ozma\nMiło mi poinformować, że rozpoczęły się zapisy do 19 Ogólnopolskiego Zlotu Miłośników Astronomii OZMA 2015, który odbędzie się w dniach 13-16 sierpnia 2015 r. (czwartek-niedziela) na terenie amatorskiego obserwatorium astronomicznego w Niedźwiadach koło Szubina, woj. kujawsko-pomorskie, gdzie ma swoją siedzibę Pałucko-Pomorskie Stowarzyszenie Astronomiczno-Ekologiczne. Właśnie tam narodziła się idea OZMA i również tam odbył się legendarny już pierwszy zlot OZMA'97. Wzorem ubiegłego roku OZMA 2015 trwa gratis o jeden dzień dłużej. Wszyscy chętni mogą bowiem przyjechać do Niedźwiad już w środę, 12 sierpnia. A warto, bo przecież wówczs spodziewane jest maksimum Perseidów.\nSzczegółowy program zlotu wkrótce. Więcej informacji na stronie organizatora www.ppsae.pl\nAktualny czas: 09.12.19, 01:45 Polskie tłumaczenie © 2007-2019 Polski Support MyBB


15 - 16 CZERWCA, Siedlce | Mazowiecki Festiwal Teatrów Amatorskich\nMazowiecki Festiwal Teatrów Amatorskich to przegląd amatorskiego ruchu teatralnego na Mazowszu. Organizowany jest w dwóch etapach. Półfinały odbywają się\nw Ostrołęce, Ciechanowie, Łochowie i w Radomiu. Do udziału w Finale zapraszamy również laureatów festiwalu „Srebrna Maska” w Siedlcach. Ośrodki organizujące półfinały typują do Finału jeden zespół młodzieżowy oraz maksymalnie dwa zespoły dziecięce.\nW Festiwalu mogą brać udział zespoły prezentujące różne formy (m.in. małe i większe formy teatralne, teatry dźwięku, światła, ruchu). Zespoły ocenianie są w kategorii teatrów dziecięcych (szkoła podstawowa) oraz w kategorii teatrów młodzieżowych (gimnazja, licea). Podczas Finału odbywają się warsztaty teatralne, happeningi, spektakle gościnne oraz dyskusje. Ważną częścią finału festiwalu są konsultacje merytoryczne dla opiekunów grup teatralnych.\nTradycyjnie Finał Festiwalu odbywa się w siedzibie teatru, który zdobył nagrodę główną w kategorii młodzieżowej w poprzedniej edycji Festiwalu. Forma wędrującego Festiwalu jest zarazem formą promocji lokalnych instruktorów teatralnych (mieszkańcy często dopiero w ten sposób dowiadują się, że na ich terenie działa Teatr). Organizacja finału integruje w odczuwalny sposób lokalne podmioty odpowiedzialne za kulturę.\nFestiwal odbędzie się w dniach 15 - 16 czerwca 2019 r. w Sala widowiskowej Podlasie, ul. Sienkiewicza 63.\nO terminach przeglądów półfinałowych decydują współorganizatorzy a ostateczny termin zgłoszenia finalistów mija 30 maja br.\nW programie artystycznym 19. Mazowieckiego Festiwalu Teatrów Amatorskich po prezentacjach teatrów młodzieżowych (15 czerwca) będą realizowane warsztaty teatralne. Po ogłoszeniu wyników zaprosimy uczestników i mieszkańców miasta na prezentację plenerowego spektaklu p.t. Exultet w wykonaniu specjalnego gościa Festiwalu Teatru A – Exultet. Po prezentacjach grup dziecięcych (16 czerwca) odbędzie się spektakl p.t. grupy artystycznej związanej z Miejskim Ośrodkiem Kultury w Siedlcach. Po obradach komisji zaplanowane są konsultacje artystyczne instruktorów grup z jurorami.


Lodzia Makówkówna - Rozdział XXVI (cz. 12) - Powieści dla dziewczyn\nLodzia Makówkówna – Rozdział XXVI (cz. 12)\n– Kiedy to było? – zapytała słabo, wstrzymując na chwilę oddech.\n– W poniedziałek – odparł bez wahania. – Pablo wyrwał się z roboty i wpadli do mnie coś wypić i pogadać. To znaczy Ania wzięła tylko picie, bo twój pantoflarz zażyczył sobie pełny, dwudaniowy obiad. Twierdzi, że kazałaś mu dobrze się odżywiać! – zaśmiał się. – A wiadomo, że jak gwiazdeczka coś każe, to nie ma wymówek. Jakieś zaświadczenie nawet miałem mu wystawić, bo podobno żądasz dowodów na piśmie… i cholera, zapomniałem! Ania bardzo się z tego uśmiała, żałowała, że nie mogła cię poznać, tak się ucieszyła, że brejdak wreszcie się zakochał… Oni w rodzinie od paru lat mają totalną obsesję na tym punkcie. Miałem w telefonie wasze zdjęcie z plecenia warkocza, pokazałem jej, była pod wrażeniem twoich włosów. Wyściskała nas obu za te dobre wieści i tak nam się zaczęło fajnie gadać… prawie jak kiedyś…\nW jego głosie coś się lekko zmieniło, jednak na wpół otumaniona Lodzia zarejestrowała to jedynie skrawkiem podświadomości.\n– To dzięki tobie, Lodziu. Jakby czas się cofnął – ciągnął ciszej Majk. – Rozmawialiśmy o tobie, potem o innych rzeczach, ważnych i nieważnych. Byliśmy tam we trójkę… i wiesz? Poczułem się jak za dawnych czasów, jakby nam ubyło z dziesięć czy piętnaście lat. Wtedy wszystko wyglądało inaczej… Ech, stare dzieje! – westchnął.\nLodzia, której zaczęło się niebezpiecznie kręcić w głowie, przytrzymała się odruchowo sklepowego wózka Majka, starając się opanować. Lecz on na szczęście nie zwracał już na nią uwagi… Zostawił w spokoju niesforne pudełka, oparł się ramieniem o skraj półki i zapatrzył się gdzieś w przestrzeń. Przez chwilę milczeli oboje, każde zatopione w swoich myślach.\n– Posiedziałem z nimi do samego końca – podjął cicho Majk. – Nie wiem, kiedy zleciał ten czas… Potem Pablo odwiózł ją na pociąg, miała od razu przy sobie walizkę. Wszystko na ostatnią chwilę. Ale cieszę się, że przyjechała i że wpadli do mnie, chociaż na tak krótko. Nie widziałem jej już prawie rok, Pablo zresztą też.\nBlada jak płótno Lodzia nie ogarniała jeszcze umysłem bombardujących ją informacji. Jak przez mgłę docierał do niej tylko ich ogólny wydźwięk i konsekwencje.\n– Wspaniale wygląda – mówił dalej Majk jakimś dziwnym głosem. – Śliczna jak zawsze, taka sama jak kiedyś, z tym swoim cudownym uśmiechem i błyszczącymi oczami. I chyba naprawdę szczęśliwa… a to najważniejsze.\nPomimo burzy przechodzącej przez jej własne wnętrze i dokonującej tam istnego spustoszenia, Lodzia zerknęła na niego uważnie, tknięta łagodnym tonem jego głosu, tonem, jakiego jeszcze nigdy u niego nie słyszała. Z zaskoczeniem dostrzegła na jego twarzy wzruszenie, które wysubtelniło jego rysy niemal nie do poznania, zaś w oczach… w oczach zapaliło mu się przedziwne, niebywałe u niego światło, podobne do tego, które ona sama tak często widywała w oczach Pabla. Serce ścisnęło jej się nagle, zrozumiała w lot.\n– Ach, więc ty?… – szepnęła i urwała.\nMajk spojrzał na nią ze smutnym uśmiechem.\n– Tak, Lodziu – pokiwał głową. – Domyślasz się… To się zaczęło jeszcze w podstawówce, chyba zaraz na samym początku, odkąd Pablo zaczął zabierać na plac zabaw swoją młodszą siostrzyczkę. To było jego oczko w głowie, opiekował się nią i lał po ryju każdego, kto jej sprawił najmniejszą przykrość. A ja mu w tym chętnie pomagałem. Nauczył mnie od małego, że jest najważniejsza na świecie… i tak już zostało – westchnął. – Pewnie tak zostanie do końca, nie zapomnę jej nigdy, choćby nie wiem co…\nJego głos zadrżał lekko przy ostatnich słowach. Lodzia wstrzymała oddech, oszołomiona tym niespodziewanym, jakże intymnym wyznaniem. Nagle zrobiło jej się wstyd, bo czyż miała prawo stać się powiernicą takiej tajemnicy? Jak poczuje się Majk, kiedy odkryje to niezręczne nieporozumienie?\n– Oni nie są prawie wcale do siebie podobni – ciągnął w zamyśleniu Majk. – Ale kolor oczu i niektóre miny mają identyczne. Kiedy widzę je u niego, to przede mną zaraz staje ona. Moja Anabella… tak ją zawsze nazywałem w myślach – uśmiechnął się leciutko. – Ma na drugie imię Izabella. Pabla widuję co chwila, więc nie mam szans o niej zapomnieć, choćbym nawet chciał… a nie chcę.\nLodzia przyglądała mu się ze zdumieniem i narastającym w duszy smutkiem. Pamiętała, co Pablo mówił jej na studniówce o swojej rodzinie, i powoli do jej świadomości docierał w pełni dramat Majka. Anabella, nazwa jego słynnej w całym mieście knajpy! Hołd dla ukochanej, utraconej kobiety… Nigdy by nie pomyślała, że ten sprytny, wiecznie roześmiany biznesmen z niesforną czupryną, wielkim tupetem i doświadczeniem rasowego donżuana może kryć na dnie serca tak silne i tak nieszczęśliwe uczucie. Nagle jego rozrywkowa natura i luźny styl życia nabrały w jej oczach drugiego dna… jakby w ciągu kilkudziesięciu sekund stał się zupełnie innym człowiekiem!\nRozdział XXVI (13) (14)


Msza Święta w Bradford Registration, Sat 24 Apr 2021 at 18:00 | Eventbrite\nProsimy o dostosowanie się do zaleceń stewardów przy wejściu do kościoła. Limit wiernych w kościele wynosi 84 osoby oraz dodatkowo max. 10 osób jako chórzyści lub schola - (te osoby nie są zobowiązane do rezerwacji miejsca w kościele), więc w sumie 84 osoby. W związku z powyższym, jeżeli udział w nabożeństwie planowany jest dla rodziny, prosimy w takim przypadku zarezerwować TYLKO CZTERY (4)miejsca i po przybyciu do kościoła poinformować o tym stewarda a on wyznaczy dla rodziny całą ławkę. Limit dla rodziny w jednej ławce to 8 osób. Limit dla pojednczych osób w jednej ławce to 4.\nBradford Table Top Fair


PSB ALMARES Szemud - pomorskie\nPrzechodząc na listę produktów sklepu PSB ALMARES Szemud zmieniasz Twój wybrany sklep. Czy chcesz kontynuować?\nMateriały budowlane i wykończeniowe - Szemud\nBudowa i remont są bardzo ważnymi i odpowiedzialnymi zadaniami, wymagającymi wykorzystania najlepszej jakości materiałów, aby inwestycja mogła przetrwać latami. PSB ALMARES Szemud to miejsce, w którym mogą Państwo nabyć materiały budowlane i materiały wykończeniowe. Bogata oferta pozwala na zakup wszelkich niezbędnych materiałów i narzędzi, co pozwala na fachowe, kompleksowe wykonanie prac. Zarówno materiały budowlane, jak i materiały wykończeniowe pochodzą wyłącznie od renomowanych producentów. Gwarantujemy, że produkty zakupione w PSB ALMARES Szemud zapewnią trwałość i solidność przeprowadzonych prac budowlanych. O szczegóły związane z dostępnością pełnej oferty asortymentowej należy pytać w składzie.\nDuży wybór artykułów wyposażenia wnętrz - Szemud\nOferujemy artykuły do wyposażenia wnętrz oraz narzędzia i materiały wykończeniowe najbliżej Twojej lokalizacji np. PSB ALMARES Szemud. Dzięki szerokiej ofercie asortymentowej i profesjonalnemu doradztwu wykończenie wnętrz i wyposażenie pomieszczeń będzie przyjemnością. Zaopatrując się w PSB ALMARES Szemud masz możliwość sprawnego i dokładnego wykonania instalacji hydraulicznych oraz elektrycznych. Oferowane produkty są zgodne z normami oraz potwierdzone certyfikatami. Nasza oferta jest regularnie uzupełniana o nowe materiały wykończeniowe i narzędzia budowlane, tak aby nie musieli Państwo odwiedzać kilku miejsc w celu skompletowania potrzebnych produktów. O szczegóły związane z dostępnością pełnej oferty asortymentowej należy pytać w składzie.\nAkcesoria i narzędzia ogrodowe - Szemud\nOferujemy narzędzia budowlane i ogrodowe np: kosiarki, podkaszarki, kosy spalinowe oraz nasiona i rośliny. Wszystko po to, by mogli Państwo w sposób kompleksowy zadbać o otoczenie swojego domu. W PSB ALMARES Szemud znajdą Państwo zatem również kostkę brukową, bramy i ogrodzenia, jak i szeroki wybór architektury ogrodowej. Oferowane przez nas artykuły pochodzą od renomowanych producentów, więc będą mogli Państwo korzystać z nich latami, ułatwiając sobie wykonywanie wszelkich prac wokół budynków. O szczegóły związane z dostępnością pełnej oferty asortymentowej należy pytać w składzie.\nZachęcamy do zapoznania się z bogatą ofertą produktów oraz zakupów w naszym PSB ALMARES Szemud. Dzięki oferowanym materiałom budowlanym i wykończeniowym, akcesoriom oraz narzędziom budowlanym, a także sprzętowi do wykonania instalacji hydraulicznych oraz elektrycznych, zarówno indywidualne budowy, jak i duże inwestycje prowadzone przez wyspecjalizowane firmy budowlane, będą łatwiejsze w realizacji. Budowa, urządzenie wnętrz, a także zagospodarowanie przestrzeni stanie się łatwiejsze, a najwyższa jakość produktów będzie stanowić gwarancję satysfakcji na lata.


Zimowe sosny w Tomaszowie – BanaśKa\nStrzępy jesiennej spódnicy\nZimowe sosny w Tomaszowie\n18 lutego, 2021 25 lutego, 2021\nZimowe sosny w Tomaszowie, 2021\nolej na płótnie 70x100cm\nŚwiatło przebija się przez gałęzie. Podświetla rozbujane gałęzie sosen. Jasne tło i błękit śniegu wydobywa zarys drzew. Cienie prowadzą wzrok wgłąb obrazu. Żywe kontrasty, drobne plamy barw budują strukturę światła i gałęzi, tworząc mozaikę, która hipnotyzuje wzrok.\nOryginał. Rok powstania: 2021. Technika: olej. Podobrazie: płótno bawełniane naciągnięte na drewnianą ramę. Rozmiar obrazu: wysokość 100cm, szerokość 70cm. Boki obrazu zamalowane w kolorystyce obrazu. Kolory obrazu mogą nieznacznie różnić się od oryginału w zależności od kalibracji monitorów.\nZimowe słońce, choć nisko zawieszone, świeci tak intensywnie, że niemal oślepia. Blask odbija się od śniegu i atakuje oczy niemal ze wszystkich stron. Zmrużone, załzawione widzą inaczej, mniej realnie, ale za to barwniej i bajeczniej.\nStrzępy jesiennej spódnicy Poprzedni\nModrzew zaplątany Dalej


Profesjonalne podejście do realizacji każdego zlecenia - AW Prom\nSzukasz może kolejnych pomysłów wiążących się z przedstawianym w tym artykule zagadnieniem? Jest na to doskonała metoda: kliknij tutaj i zobacz więcej w serwisie (http://www.rentor.pl/wypozyczalnia/energia-powietrze-i-woda/)!\nOdpowiednie podejście do każdego z klientów, a co najważniejsze, indywidualne traktowanie jednostki doceniane są jako szczególnie typowe dla nas cechy najbardziej.\nUsługi takie jak pomiary tensometryczne trafiają idealnie w teraźniejsze wymagania klientów na rynku. Chcą oni wybierać dla siebie głównie przetestowane opcje, więc stawiają w stu procentach na polecanie innych. W końcu niepodobna, żeby tak wiele osób na rynku się myliło. Do całkowitej dyspozycji osób zainteresowanych propozycją jest spora wiedza praktyczna oraz teoretyczna naszych ekspertów z , którzy dokładają wszelkich starań do szczegółowej realizacji każdego zlecenia.\nCo konsumenci sądzą o oferowanych im możliwościach?\nKiedy przyjrzymy się bliżej specjalistycznym usługom, takim jak analizy wytrzymałościowe – definicja, spostrzega się stosowanie profesjonalnego sprzętu. Nie bez znaczenia jest mnogość opcji do wyboru na rynku, o której mówią klienci. Analizy prowadzone są przez naszych fachowców w sposób zupełnie profesjonalny, więc tak bardzo zwracają uwagę. Nieograniczone możliwości wyboru jedynie sprawdzonych propozycji okazują się idealnym wyborem.\nChcesz czytać dalej wciągającą lekturę? Zatem nic nie powinno Ci przeszkodzić – kontynuuj koszulki na zamówienie z własnym nadrukiem na kolejnej podstronie.\nStawiając na ofertę naszej firmy, można być całkowicie pewnym stawiania na pewną opcję. Usługi takie jak pomiary tensometryczne, odróżniają się profesjonalizmem. Do dyspozycji klientów jest różnorodna oferta, trafiająca w wymagania klientów w stu procentach. Wskazane jest zwrócić uwagę na dostępne aktualnie możliwości, aby wybierać dla siebie te szczególnie korzystne. Wybór jest bardzo szeroki, dzięki czemu dostosować możemy propozycję w sposób zupełnie indywidualny.


MEDAL OF HONOR 2 download •• POBIERZ ZA DARMO •• ściągnij na PC.\nMedal of Honor 2 Polecamy:\nMedal of Honor 2 [ZAPOWIEDŹ]\nWymagania sprzętowe - Medal of Honor 2\nOpis - Medal of Honor 2\nMedal of Honor 2 to gra zapowiedziana na 2012 rok, będąca kontynuacją znanej serii. Wzbudza jednak u wielu jej fanów obawy. Powodem tego jest Medal of\nHonor 2010, czyli tytuł, który miał wielką kampanię reklamową, jednakże\ngameplay był na tyle kiepski, ze gra zebrała dość niskie noty. Czy wymagania graczy co do medal of Honor 2 zostaną zaspokojone? Jak na razie trudno cokolwiek na ten temat powiedzieć, ponieważ wydawca – doskonale znana graczom firma Electronic Arts – jest dość skąpa w udzielaniu informacji na temat.\nKilku rzeczy można jednak być pewnym już teraz. Po pierwsze Medal of Honor 2 wyjdzie na najpopularniejsze platformy czyli PC i konsole Xbox 360 oraz Playstation 3. Po drugie, najważniejszym elementem tego tytułu będzie\nrozgrywka w trybie multiplayer. W grze z 2010 roku otrzymaliśmy standardowy wybór klas postaci, być może druga odsłona przyniesie jakieś\nniespodzianki? Nie wiadomo, czy pojawi się przed demo Medal of Honor 2, które umożliwiłoby wcześniejsze zapoznanie się ze wszelkimi innowacjami w rozgrywce. Na szczęście EA dość często organizuje beta testy swoich nadchodzących tytułów, jeśli więc ktoś chciałby zasmakować rozgrywki przed premierą, powinien wypatrywać informacji na ich temat na portalach branżowych. Wiadomo,\nże Medal of Honor 2 będzie tworzony na tym samym silniku, co Battlefield 3. Tak więc pod względem oprawy wizualnej nie powinniśmy być rozczarowani.\tDodaj komentarz:\nWasze komentarze do gry: Medal of Honor 2\n, 03.05.2014\tsuper :D\tdodał:\n, 21.01.2014\tSuper ;)\tGry akcji


Tag niewybuch | Tygodnik Bydgoski\n31 lip 10:56\nPocisk artyleryjski na polu w Zamartem\nPocisk artyleryjski z czasów II wojny światowej znaleziono w czwartkowe popołudnie (29 lipca) na nieużytkach rolnych w pow. sępoleńskim. Niewypał znalazł 44-latek podczas wykonywania prac ziemnych. Teren zabezpieczyli policjanci, a niewybuch został przekazany saperom.\n20 kwi 07:57\nUwaga na niewybuchy. Szczególnie podczas prac polowych\nNiewybuch z czasów II wojny światowej znalazł mężczyzna podczas prac polowych. To już czwarty przypadek w krótkim czasie, gdzie podczas prac rolnych na terenie powiatu inowrocławskiego wydobywane są niewybuchy.\n6 kwi 14:17\nMieszkańcy ewakuowani, droga zablokowana. Saperzy usuwali 50 kg bombę\npolicjanci z Nieetatowej Grupy Rozpoznania Minersko-Pirotechnicznego Komendy Powiatowej Policji w Inowrocławiu oraz wojskowi saperzy.\nNiemiecki granatnik przeciwpancerny znaleziony pod Więcborkiem\nPolicjanci po raz kolejny zostali powiadomieni o znalezieniu niebezpiecznej „pamiątki” z czasów II wojny światowej. Tym razem niewybuch odkryto na terenie posesji w Dalkowie (gmina Więcbork).\nZnalezisko z czasów II wojny. W regionie odkopano pocisk artyleryjski\nPocisk artyleryjski odkopano na terenie parku w Komierowie, około 50 kilometrów od Bydgoszczy. Najprawdopodobniej pochodzi z czasów II wojny światowej. Niewybuchem zajęła się miejscowa policja.\nZnalazł niewybuch na polu. Pilnowali bombę całą dobę\nMieszkaniec Wiela podczas przeglądu należącego do niego pola znalazł niewybuch pochodzący prawdopodobnie z czasów wojny. Nietypowe znalezisko zabezpieczali do czasu przyjazdu specjalnej jednostki wojskowej miejscowi policjanci.\nPolicja alarmuje! Niewybuch na Grunwaldzkiej [AKTUALIZACJA]\nAKTUALIZACJA. Na miejsce przyjechali saperzy z Chełmna i już zabrali niewybuch. Ruch na Grunwaldzkiej został przywrócony o 10:50 - informuje policja.


Jaka wkrętarka do budowy mebli ogrodowych na działce bez prądu?\ngulonus 21 Mar 2014 11:56 1683 3\n#1 21 Mar 2014 11:56\nMam zbudować kilka mebli ogrodowych - w tym ławkę, domek dla dzieci i prawdopodobnie huśtawkę ze stempli. Ogród jest na ogródkach działkowych gdzie nie ma prądu. Meble ogrodowe będę robił z desek sosnowych oderwanych z palet Euro - czyli chyba po 18mm grubości. Trzeba będzie wiercić w nich otwory pod wkręty.\nJaka najtańsza wkrętarka poradzi sobie z tym zadaniem?\nSzukam też takiej która w razie awarii będzie mogła zostać naprawiona w serwisie.\nCzy warto dopłacać do NiLion czy wystarczy taka z NiCd?\nNa razie wybieram pomiędzy Verto i Einhell.\n#2 21 Mar 2014 13:10\nZależy do jakiej kwoty.\nPod wkręty się nie wierci,wkręty się wkręca wiercąc pod wkręta osłabiasz połączenie,to tak tylko na marginesie.\n#3 21 Mar 2014 14:52\nTak jak napisałem wcześniej:\n"Jaka najtańsza wkrętarka poradzi sobie z tym zadaniem? "\na z tym wkręcaniem to ja jednak zawsze wolę zrobić otwór wiertłem 2 i dopiero wkręty. Nie buduję schronu więc taka wytrzymałość mi wystarczy\nZ takich uwag to najtrudniej będzie przewiercić na wylot stemple bo skończy się na wiertle 10.\n#4 21 Mar 2014 17:06\nAkumulatorowa wkrętarka wiertarka 14,4 V SKIL 2411\nNowa wiertarko-wkrętarka 14,4 V\nPosiada wbudowany identyfikację bitowy śruby i funkcję pamięci na wiertła.\n3-godzinna ładowarka wyłącza się, kiedy akumulator jest naładowany zapobiegając przegrzaniu zarówno akumulatora i ładowarki.\n5 ustawień położenie momentu obotowego pozwala na precyzyjne wkręcanie, z pełnym lock-up pozycji do wiercenia, podczas gdy elektroniczny hamulec zapobiega nadmiernemu dokręceniu wkrętów i umożliwia szybszą i bardziej wydajne funkcjonowanie. 13mm podwójne szybkozaciskowy uchwyt wiertarski dla szybkiej i łatwej wymiany akcesoriów.\nKonstrukcja zapewnia optymalną równowagę, podczas gdy miękki antypoślizgowy uchwyt jest przeznaczony do pochłaniania drgań, zapewniając optymalny komfort użytkownika.\nPojemność akumulatora 1,2 Ah\nPrędkość bez obciążenia 0-550 obr./min\nMaksymalny moment obrotowy 10 Nm\n5 ustawień momentu obrotowego\nMax. średnica wiercenia w drewnie 25 mm\nMax. średnica wiercenia w stali 6 mm\nMax. średnica wkrętów 5 mm\nCzasa ładowania akumulatora 3 godz.\nPodobne tematy Jaka wkrętarka do budowy mebli ogrodowych na działce bez prądu?\nJeśli Autor założy panel PV i podłączy do akumulatora i przetwornicy (1-2kW) to będzie mógł zasilić sprzęty domowe na 230V, a takie coś jak czajnik be... (38)\nWitam Muszę wywiercić otwory pod puszki 60 ki głębokie w porothermie ale w domku nie ma 230 v jaką wkrętarkę aku polecacie do takiej pracy.,Miałem do... (1)\nMoże być B 16A ale najlepiej tego samego producenta. Nie ryzykowałbym z 3xb16A przed spodziewanymi odbiornikami 3F jak silniki czy grzejniki. Mogą ule... (4)\npodłączenie prądu na działce a umowa!\nWitam, za 6 miesięcy minie podpisanie umowy na podłączenie prądu na działce w obrębie Łódzkim linia napowietrzna. Termin podłączenia już minął z dnie... (1)


Oferta dla opiekunek, to echtehilfe24.pl. Firma pośredniczy w zatrudnieniu na przystępnych wymogach na obszarze Niemiec. Opiekunki osób starszych mają gwarantowane ubezpieczenie ,plus wysokie pensje. Zaufani wspólnicy z zagranicy poręczają tym pośrednikom ogrom ważnych atrakcyjnych propozycji pracy. Propozycje zatrudnienia są cały czas dostosowane charakterystycznie do pracownika. Można liczyć nawet na 1600 EUR miesięcznie. Należności są dokonywane punktualnie. Dodatkowo opiekunki mają gwarantowane legalne zatrudnienie i wyższe składki ZUS.\nDobry wachlarz oferty dla opiekunek, to echtehilfe24.pl. Tu wyszukasz prawne zatrudnienie oraz wysokie wynagrodzenie. Pracownicy zdołają zarobić nawet 1600 EUR netto. Praca szykowana na terenie Niemiec jest prawna, a pracodawcy gwarantują usługi transportowe. Opiekunki mogą przewidywać na wysokie składki ZUS. Kilkuletnie doświadczenie pośrednika zaręcza wyszukanie oferty dopasowanej do twoich potrzeb. Konsultanci poprzez krótką dyskusję dobiorą terminy plus region, w którym może być zatrudniona opiekunka. Oferty zwykle planują prowadzenie domu – porządki, kucharzenie, sprawunki i czyszczenie. Co więcej praca u osób w starszym wieku, to prace pielęgnacyjne, w zależności od wydolności fizycznej. Od opiekunek wymaga się minimalnej zdolności języka niemieckiego.\nFajna praca dla każdego jako opiekunka Niemcy. Koszalin województwo zachodniopomorskie.\nOferta dla opiekunek, to echtehilfe24.pl. Firma pośredniczy w zatrudnieniu na dostępnych wymogach na obszarze Niemiec.…\nJeśli zależy Tobie na stworzeniu odpowiedniego sklepu internetowego powinieneś wiedzieć, że świetnie trafiłeś, ponieważ to…\n23 stycznia 2019 26 stycznia 2019 Inne 5 komentarzy\nnabór do pracy w Koszalinie, Praca opiekunka osób starszych Niemcy\nEligiusz 22 marca 2019 o 15:19 Odpowiedz\nHerminia 26 marca 2019 o 04:32 Odpowiedz\nBoguta 18 czerwca 2019 o 05:54 Odpowiedz\nMargot 24 września 2019 o 16:26 Odpowiedz\nFabian 23 stycznia 2020 o 23:09 Odpowiedz


Strona główna Aktualności 08.03.2016 10:58\nZaprojektowany z myślą o najbardziej wymagających sportowcach smartwatch Lenovo Moto 360 Sport trafił do sprzedaży w Polsce. Urządzenie dostarcza wszystkich niezbędnych sportowcom informacji, a dzięki swoim fitnessowym możliwościom może być dobrym partnerem podczas każdego treningu.\nLenovo Moto 360 Sport pozwoli na wykonywanie nawet najcięższych ćwiczeń fizycznych bez obawy o zegarek. Specjalnie zaprojektowana, wytrzymała konstrukcja zawierająca kanały wentylacyjne zapewnia komfort podczas całego treningu, a silikon użyty do jej wykonania nie pochłania potu i jest odporny na przebarwienia oraz blaknięcie. Wzorem innych inteligentnych zegarków z rodziny Lenovo Moto, także edycja Sport wyróżnia się eleganckim designem.\nSmartwatch został wyposażony w moduł GPS, który współpracując z aplikacją Moto Body umożliwiając mierzenie wydajności podczas biegu. Takie rozwiązanie jest bardzo istotne dla sportowców, gdyż pozwala na stałą kontrolę dystansu, tempa i czasu okrążeń. Wbudowany w urządzenie pulsometr za pomocą aplikacji Moto Body pomoże określanie długości czasu spędzanego w danych strefach tętna. W celu sprawdzenia liczby uderzeń serca na minutę w trakcie treningu, wystarczy jedynie spojrzeć na ekran zegarka.\nAplikacja Moto Body określa liczbę kroków oraz przebyty dystans, a następnie porównując je z dziennymi i tygodniowymi wynikami z przeszłości dostosowuje cele w taki sposób, aby zwiększać ilość ruchu użytkownika. Dane zebrane za pomocą aplikacji Moto Body pozwalają na generowanie cotygodniowych maili raportujących postępy i motywujących do dalszej aktywności fizycznej. Moto 360 Sport współpracuje również z aplikacjami fitnessowymi, m.in. MapMyRun, Under Armour Record oraz Strava. Śledzona aktywność pozwala oszacować również liczbę spalanych kalorii w danym okresie czasu.\nLenovo Moto 360 Sport to także bogactwo funkcji systemu operacyjnego Android Wear w polskiej wersji językowej. Dzięki możliwości szybkich odpowiedzi na WhatsApp oraz raportowaniu ostatnich postów na Facebooku, użytkownik jest w kontakcie ze swoimi znajomymi nawet podczas treningu. Już jedno spojrzenie na nadgarstek pozwala na sprawdzenie nowych wiadomości, zaproszeń z kalendarza, pogody czy powiadomień z najczęściej używanych aplikacji. Ponadto zegarek reaguje na głosową komendę „OK Google” – wystarczy zadać pytanie, aby uzyskać potrzebne informacje z telefonu i internetu.\nSmartwatch umożliwia słuchanie muzyki bez konieczności zabierania z sobą smartfonu. W tym celu wystarczy zsynchronizować z zegarkiem ulubione playlisty i audycje z Google Play Music oraz podłączyć słuchawki Bluetooth. Kolejnym ułatwieniem w korzystaniu z Lenovo Moto 360 Sport jest sterowanie za pomocą gestów. Aby sprawnie poruszać się między powiadomieniami, wystarczą prosty ruchy nadgarstka. Szybki w jedną, a następnie wolny w drugą stronę obrót nadgarstka przewija obraz do dołu. Aby przemieścić się w górę powiadomienia, należy obrócić nadgarstek szybko w jedną, a następnie wolno w drugą stronę.\n35-milimetrowy ekran chroniony szkłem Gorilla Glass trzeciej generacji zapewnia wygodne korzystanie z zegarka nawet w świetle słonecznym. Wszystko za sprawą innowacyjnego hybrydowego wyświetlacza Moto AnyLight, który w pomieszczeniu zachowuje się jak ekran LCD, a na zewnątrz odzwierciedlając jasność naturalnego światła słonecznego pozwala cieszyć się wyraźnym obrazem o nasyconych barwach. Dodatkowo, jasność ekranu dostosowuje się automatycznie do otoczenia bez konieczności zmiany ustawień. Lenovo Moto 360 Sport posiada także stopień ochrony IP67. Oznacza to, że urządzenie jest pyłoszczelne oraz może przebywać pod wodą na głębokości 1 metra przez 30 minut.\nLenovo Moto 360 Sport działa pod kontrolą czterordzeniowego procesora Qualcomm Snapdragon 400, taktowanego z częstotliwością 1.2 GHz. Urządzenie dysponuje 4GB pamięci wewnętrznej oraz 512 MB pamięci operacyjnej RAM umożliwiającej płynne przemieszczanie się pomiędzy aplikacjami. W zegarku zamontowano moduł Bluetooth 4.0 Low Energy, kartę Wi-Fi 802.11 b/g oraz zestaw czujników takich jak wysokościomierz barometryczny, akcelerometr, czujnik oświetlenia otoczenia czy żyroskop. Bateria o pojemności 300mAh pozwala na cały dzień standardowego użytkowania. Smartwatch współpracuje z urządzeniami pracującymi pod kontrolą systemu iOS (co najmniej 8.2) oraz Androidem w wersji 4.3 lub nowszej.\nLenovo Moto 360 Sport dostępny jest w kolorach czarnym, białym i pomarańczowym w cenie ok. 1399 zł. Więcej informacji o produktach Lenovo, w tym o Moto 360 Sport, można znaleźć na stronie Lenovo Moto Polska.


Jak urządzić małe mieszkanie? - DomZone\nDomZone»Urządzanie»Jak urządzić małe mieszkanie?\nfunkcjonalne wnętrza małe mieszkanie urządzanie pokoju urządzanie wnętrz\nMałe mieszkanie to niemały problem. Dużą przestrzeń znacznie łatwiej zaaranżować tak, by była nie tylko funkcjonalna, ale i piękna. Nie oznacza to jednak, że małe wnętrza skazane są na porażkę. Wręcz przeciwnie. Potrzeba tu jednak doskonałego planu, który sprawi, że 30- czy 40-metrowe mieszkanie będzie ergonomiczne, przytulne i z przyjemnością będzie się w nim przebywać.\nSalon, sypialnia i biuro w jednym\nKawalerka to mieszkanie, w którym jeden pokój pełni rolę salonu, biura, jadalni i sypialni. Spryt i dobra organizacja pozwolą na to, aby na jednej przestrzeni stworzyć strefę, w której będzie się wypoczywać, pracować, spożywać posiłki i spać. Wystarczy umiejętnie podejść do tematu, by wykreować przestrzeń, która będzie się zmieniać wraz z porą dnia. W kawalerce rzadko znajdziemy miejsce na sofę i łóżko. Zamiast dwóch mebli, lepiej wybrać jeden, wielofunkcyjny. Wygodna kanapa z funkcją spania sprawdzi się tu idealnie. Do niej, aby wykreować miejsce na popołudniową kawę, warto dostawić stolik kawowy, który wieczorem posłuży jako nocny, na którym z powodzeniem odłożymy czytaną przed snem książkę. Całość warto uzupełnić o wygodny fotel i stojącą lampę. Fotel nie zajmie wiele miejsca, które w kawalerce jest na wagę złota, ale stworzy kącik relaksu i salon z prawdziwego zdarzenia. Kanapa sprawdzi się także jako łóżko, a pojemnik na pościel pozwoli zachować ład i porządek we wnętrzu.\nW każdym mieszkaniu warto zadbać o miejsce, w którym spożywa się posiłki. Po to, aby nie musieć jeść na kanapie czy przy niskiej, niewygodnej ławie. Nie musi być to rozkładany stół z szeregiem krzeseł. Jeśli salon połączony jest z aneksem, na granicy kuchni i pokoju można stworzyć wyspę, która spełniać będzie funkcję stołu, a wysokie, modne hokery zastąpią krzesła. Jeśli kuchnia stanowi osobne, mikroskopijne pomieszczenie, lepiej jadalnię przenieść do pokoju. Warto postawić na niewielki, stojący przy ścianie stół dla maksymalnie 4 osób. Większy – zmniejszy przestrzeń, a najważniejszy w urządzaniu kawalerki jest umiar.\nDomowe biuro to prawdziwy luksus, a miejsce do pracy przyda się każdemu, kto choć raz przeniósł służbowe obowiązki do domu. W kawalerce nie ma mowy o dużym, dębowym biurku, skórzanym, przepastnym fotelu i regale na dokumenty, ale małą, subtelną konsolę, która będzie pełnić rolę biurka, na pewno zmieścimy w jednopokojowym mieszkaniu. Dodatkowo możemy powiesić nad nią lustro, które nie tylko optycznie powiększy przestrzeń i ją rozświetli, ale dzięki niemu stworzymy toaletkę, która pomoże przy codziennym makijażu.\nZasada dotycząca urządzania niewielkich przestrzeni, mówi o tym, że wnętrza należy aranżować wzdłuż ścian i w górę. Zatem warto postawić na zabudowaną szafę i szereg szafek kuchennych, które sprawią, że wszystko będzie miało swoje miejsca, a przestrzeń nie będzie zagracona. Lepiej, niż komoda sprawdzi się witryna – wyższa i smuklejsza. W dodatkach zdecydowanie warto postawić na umiar. Kilka fotografii czy kwiatów w zupełności wystarczy. Większość domowych przedmiotów: kuchenne przyprawy, naczynia czy dokumenty, lepiej pochować. Wówczas przestrzeń będzie czysta i minimalistyczna, dzięki czemu wyda się większa.\nNiezwykle ważne są także kolory. Kawalerki lubią się z jasną paletą barw. Biele, szarości i błękity sprawdzają się tu doskonale. Nie oznacza to, że trzeba zrezygnować z uwielbianego koloru bakłażana, czy modnego w tym sezonie szmaragdu. Jednak te barwy, lepiej niż na ścianach, sprawdzą się w dodatkach. Podobnie rzecz wygląda z deseniami. Duże kwiaty, czy królujące w modzie liście doskonale sprawdzą się jako wzory na poduszkach, zasłonach, ale lepiej nie zdobić nimi ścian. W ich przypadku warto postawić ma monochromatyzm.\nMałe mieszkanie nie musi wiązać się z ograniczeniami. Nie trzeba rezygnować z miejsca do pracy czy stołu przy którym posiłek smakuje lepiej. Warto jednak postawić na multifunkcjonalność domowych przedmiotów i, w zależności od pory dnia czy nastroju, zmieniać ich przeznaczenie. Jak się okazuje, z kawalerki też można uczynić wyjątkowy apartament.


"Pierwszy dzwonek w nowej szkole na "Serbinowie" zabrzmiał w poniedziałek 2 września 1985 roku o godzinie 14.00. Oznajmił inaugurację roku szkolnego 420 uczniom w 15 oddziałach nauczania przedszkolnego i początkowego. Grono pedagogiczne tworzyły wówczas same panie: Bożena Brudzyńska, Danuta Chojaczyk, Jolanta Głowińska, Alicja Gnitecka, Małgorzata Grzesiek, Krystyna Hrehorowicz, Teresa Kobiałka, Beata Wieczorek, Danuta Nowak, Katarzyna Nowatkowska, Teresa Pająk, Magdalena Polewiak, Iwona Palko, Mariola Parylak, Jolanta Przybysz, Małgorzata Skrzypek i Maria Ślusarczyk. Funkcję wicedyrektorki powierzono p. Teresie Robak. Gospodarzem zaś został współtwórca szkoły p. Władysław Fedoryszyn, który jeszcze przez cały rok szkolny dzielił czas między zadania dydaktyczno - wychowawcze a nadzór na placu budowy. Prace zakończono w wakacje. Kierownikiem administracyjnym szkoły został p. Zygmunt Pilecki, w sekretariacie urzędowała p. Aleksandra Syguła, a opieką pielęgniarską objęła uczniów p. Wiesława Rychard.\nW roku 1987/1988 szkoła gościła już 1225 uczniów i przedszkolaków. Uczyli się oni w 43 oddziałach. Kiedy na "Serbinowie" kończono budowę nowych bloków mieszkalnych, w szkole finalizowano prace nad salą gimnastyczną. W sekretariacie szkoły rozpoczęła p. Wiesława Dziedzic. W tym roku dziewczęta trenowane przez p. Emila Matuszaka cieszyły się sukcesami sportowymi. W czerwcu 1988 roku wyruszył pierwszy Pieszy Rajd Szóstki po Ziemi Oleśnickiej. Z placówką pożegnało się 95 ósmoklasistów.\nPodczas apelu inauguracyjnego 1988/1989 na dziedzińcu stało już 1349 uczniów. Nowy rok znaczył kolejne osiągnięcia w konkursach przedmiotowych oraz zawodach sportowych.\nW piątym roku działalności - 1989/1990 - ukończono prace nad zagospodarowaniem terenów przyszkolnych. Powstały dwa boiska do siatkówki, dwa do koszykówki, boisko do piłki nożnej, bieżnie, skocznie, plac apelowy i rozległe skwery. Grono uczniów powiększyło się o 31 osób. Na konto szkoły wpisano następne sukcesy.\n3 września 1990 roku rozpoczął się okres, w którym turystyka odgrywała ważną rolę w życiu szkoły. W lokalnej prasie pisano: "Szóstka tradycyjnie propaguje takie formy wypoczynku, jak wielodniowe wycieczki i jednodniowe piesze rajdy po Ziemi Oleśnickiej. Zwłaszcza ta ostatnia forma cieszy się dużą popularnością ze względu na niskie koszty" (Kurier Oleśnicki, 1991).\nW roku 1992/1993 uczniowie szóstki tradycyjnie już sięgali po laury w różnych dziedzinach nauki i sporcie. Zainicjowano eliminacje do konkurencji o Puchar Dyrektora SP 6 w biegach przełajowych po osiedlu "Serbinów". W kwietniu aktorów szkolnych oklaskiwano za kolejne udane przedstawienie. Prawdziwą popularnością cieszyły się wyjazdowe formy edukacyjne. O ochronie środowiska naturalnego dwa zespoły klasowe uczyły się w okolicach Kórnika i Rogalina pod opieką swoich nauczycieli: B. Gołębskiej, I. Dudy, I. Zawiszy i J. Stali. Inna grupa zwiedzała polskie wybrzeże pod kierunkiem panów A. Chojaczyka, W. Pietrzaka, J. Szczerby. Uwieńczeniem turystycznych wypraw był VI Rajd Szóstki, w którym uczestniczyło 1500 osób.\nRok 1993/1994 rozpoczął długofalowy program profilaktyki uzależnień pod hasłem: Dziękuję, nie! Efektem wspólnych rozmów i działań uczniów oraz nauczycieli było zorganizowanie w szkole klubu bilardowego jako alternatywnej formy spędzania wolnego czasu. Grupę teatralną p. B. Sycianko kilkakrotnie oklaskiwano na scenie MOKiS - u za "Jasełka". W dalszym ciągu poszerzała się lista znaczących osiągnięć uczniów.\nWrzesień 1994/1995 rozpoczął się ogólnopolską akcją "Sprzątamy Ziemię naszą planetę". W październiku Komenda Hufca ZHP w Oleśnicy reaktywowała 11. i 12. Drużynę Harcerską przy SP 6. W grudniu do życia powołano Uczniowski Klub Sportowy. W czasie ferii zimowych w szkole funkcjonowało Osiedlowe Centrum Gier i Zabaw "Zima 95". Wiosną grupa uczniów znów odbywała edukację morską we Władysławowie.\nKolejny rok szkolny 1996/1997 obfitował znów w sukcesy uczniów w różnych dziedzinach. Nadal kwitło życie sportowe i turystyczne Szóstki. "Zielone wyprawy" zawędrowały nad Bałtyk i w Kotlinę Kłodzką. W IX Rajdzie Szóstki uczestniczyło blisko 1000 osób. W czerwcu 1997 r. szkoła żegnała 187 absolwentów.\nW nowy rok 1997/1998 Szóstka wkroczyła jako najbardziej usportowiona szkoła w województwie. Podobnie jak w poprzednich latach o sukcesach jej wychowanków często czytało się na łamach lokalnych gazet. Na uroczystym apelu w czerwcu 1998 roku, jak zwykle, absolwenci śpiewali Dezyderatę - ich grono liczyło 148 uczniów.\nWe wrześniu 1998 roku dyrekcja i cała społeczność szkoły ponownie cieszyły się ze zwycięstwa we współzawodnictwie sportowym szkół województwa wrocławskiego za rok szkolny 1997/98. W Szóstce wiele się działo. Żegnał się z nią dotychczasowy dyrektor p. W. Pietrzak. Funkcję gospodarza przejął p. E. Matuszak, do grona wicedyrektorów dołączył p. K. Kaczmarek. Osobowość nowego dyrektora ósmoklasiści poznawali podczas spotkania "101 pytań do ...". Na konto szkoły wpisały się nowe sukcesy sportowe. W kwietniu 1999 roku w szkole gościł Metropolita Wrocławski Ksiądz Kardynał H. Gulbinowicz, który dzielił się z pracownikami spostrzeżeniami na temat młodzieży.\nW trzecie Tysiąclecie Szkołę Podstawową nr 6 w Oleśnicy wprowadzał p. Emil Matuszak\n1 września 1999roku, w związku z reformą oświaty, rozpoczął się moment przeobrażania Szóstki z ośmioletniej w sześcioletnią szkołę podstawową. Placówka zmieniła swój statut zgodnie z aktem założycielskim z 1 kwietnia 1999 roku. Edukacją 1158 uczniów zajmowało się wówczas 82 pedagogów. O sprawy administracyjne i porządkowe dbało 29 pracowników obsługi. W szkole utworzona została klasa integracyjna, w której wraz ze zdrowymi uczyły się dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. W październiku 1999 roku we współzawodnictwie sportowym za rok szkolny 1998/1999 Szóstka zajęła II lokatę. W lutym 2000 roku z okazji 745. rocznicy nadania praw miejskich Oleśnicy integrowała się z oleśnickimi szkołami w ramach realizacji projektu edukacyjnego "Urodziny Oleśnicy". W czerwcu 2000 roku zaś otworzyła swoje gościnne progi uczestnikom I Powiatowej Konferencji o Wychowaniu zorganizowanej z inicjatywy Dolnośląskiego Kuratorium Oświaty. W tym roku po raz ostatni społeczność szkoły żegnała ósmoklasistów.\n1 września 2000 roku w Szóstce obchodzącej 15. Jubileusz po raz kolejny zabrzmiał dzwonek i zainaugurował milenijny rok szkolny. Uroczysty apel zgromadził 1504 uczniów. Wśród honorowych gości znaleźli się Burmistrz Oleśnicy Jan Bronś, ks. kanonik Jan Suchecki, wiceprzewodniczący Rady Miasta Grzegorz Świtoń, byli dyrektorzy SP 6 Władysław Fedoryszyn i Walerian Pietrzak, przedstawicielka Kuratorium Oświaty we Wrocławiu Danuta Leśniewska oraz komendant oleśnickiego Hufca ZHP Kazimierz Słupianek. Dyrektor Emil Matuszak powiedział wówczas: "Oby ten rok szkolny był równie udany jak wszystkie poprzednie". Życzenie się spełniło. Już w październiku szkoła z wielkim zaangażowaniem uczestniczyła w Finale Tygodnia Praw Dziecka zorganizowanym przez Parlament Dzieci i Młodzieży Oleśnickich Szkół Samorządowych i Parlament Szkolny SP 6. W listopadzie czwartoklasiści i ich opiekunka Celina Głombska urządzili w szkole muzeum w ramach projektu "Oleśnica - moja mała ojczyzna". W grudniu w Hali Ludowej we Wrocławiu najlepsi sportowcy z SP 6, nauczyciele wychowania fizycznego, dyrektor Emil Matuszak oraz dyrektor Zespołu Oświaty Samorządowej Walerian Pietrzak przyjmowali gratulacje dla szkoły za I miejsce we współzawodnictwie szkół w Dolnośląskich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej za rok 1999/2000. W styczniu 2001 roku do szkoły przybyli uczestnicy I Powiatowej Konferencji pod hasłem "Szkoła dla wszystkich". W konkursie "Ferie zimowe 2000" Szóstka zajęła I lokatę. W marcu 2001 roku została włączona do Dolnośląskiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie. W kwietniu miały miejsce uroczyste obchody Dnia Ziemi, w których uczniom towarzyszyli dostojni goście.\nRok szkolny 2001/2002 przywitało na placu apelowym 1100 uczniów. W październiku wybierali oni przedstawicieli do Parlamentu Szkolnego oraz Rzecznika Praw Ucznia. Reprezentacja szkoły uzyskała tytuł mistrza Dolnego Śląska w finale wojewódzkiej masowej imprezy sportowo - rekreacyjnej "Puchar 5 Milionów". W marcu 2002 r. odbyła się lekcja regionalizmu podczas spektaklu "Powiat oleśnicki wczoraj i dziś" przygotowanego przez p. C. Głombską. Miesiąc później za zgodą dyrektora p. E. Matuszaka szkoła gościła uczestników I Dolnośląskiego Forum Wymiany Doświadczeń Parlamentów Dzieci i Młodzieży z całego Dolnego Śląska, którego celem było stworzenie warunków do powołania Dolnośląskiego Parlamentu Dzieci i Młodzieży. Wśród gości witano Dolnośląskiego Kuratora Oświaty, Burmistrza Bogatyni, Burmistrzów czeskiego Hradka i niemieckiego Zittau. Tak cenna inicjatywa mogła być zrealizowana dzięki opiekunowi oleśnickiego Parlamentu, nauczycielowi SP 6, K. Kaczmarkowi i poparciu pomysłu przez ówczesnego Dolnośląskiego Kuratora Oświaty p. Stanisława Łopatowskiego, a także przychylności Burmistrza Oleśnicy Jana Bronsia, który uwierzył najmłodszym mieszkańcom miasta i ich opiekunom, że mogą przygotować i zrealizować takie zadanie. Dziś Dolnośląski Parlament działa skutecznie trzeci rok. Odbył dziewięć sesji plenarnych, a nauczyciel Szóstki - K. Kaczmarek został pełnomocnikiem Kuratora Oświaty ds. Dolnośląskiego Parlamentu Dzieci i Młodzieży. Funkcję tę pełni społecznie. W maju w szkole świętowano Dzień Unii Europejskiej podczas prezentacji w ramach projektu "Od podwórka do Strasburga".\nRok szkolny 2003/ 2004 uczniowie powitali razem z gośćmi - byłymi dyrektorami p. W. Fedoryszynem i p. W. Pietrzakiem, a także ks. J. Sucheckim, którzy w tym dniu zaszczycili szkołę swoją obecnością. Szóstka zyskała certyfikat "Szkoły z klasą", dzięki udziałowi w ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej. We wrześniu tradycyjnie odbyło się sprzątanie świata oraz wybory do nowego Parlamentu Szkolnego. W październiku zaś w Polkowicach podczas inauguracji roku sportowego reprezentacja uczniów, nauczycieli i rodziców odbierała gratulacje za zwycięstwo we współzawodnictwie szkół podstawowych województwa dolnośląskiego. W grudniu szkołę odwiedzili mistrzowie sportu - R. Kubacki i W. Chlebosz oraz żużlowcy J.Hampel i T. Jędrzejak. Zainteresowani integracją spotkali się w Szóstce w czasie II Powiatowej Konferencji "Szkoła dla wszystkich. Na konto szkoły uczennica Magdalena Bryk wpisała kolejny piękny sukces - została laureatką II Dolnośląskiego Konkursu Interdyscyplinarnego "zDolny Ślązaczek".\nRok 2004/2005 to wyjątkowy czas dla 937 uczniów, 64 pedagogów i 20 pracowników obsługi. Na co dzień korzystają z gabinetów lekcyjnych, dwóch sal gimnastycznych, siłowni, kompleksu boisk, dwóch pracowni komputerowych z dostępem do sieci internetowej, biblioteki połączonej z salą telewizyjną, świetlicy, gabinetu pedagoga szkolnego oraz pedagoga specjalnego, opieki stomatologicznej i pielęgniarskiej. Obok zadań ujętych w stałym harmonogramie uroczystości szkolnych realizowali przez cały rok działania związane z obchodami Jubileuszu XX-lecia istnienia placówki. "Święto Drzewa" w październiku zainicjowało partnerską współpracę ze szkołą podstawową z Warendorfu w Niemczech. Na placu przed szkołą pojawiło się "Drzewko dla pokoju". Cała społeczność Szóstki oraz rodzice zaangażowali się w kampanię "Bohater" i wybrali swojego patrona, którym został Janusz Korczak. W kwietniu pogrążeni w smutku i zadumie żegnali w kościele Matki Bożej Miłosierdzia w Oleśnicy wielkiego Polaka - Papieża Jana Pawła II podczas uroczystej Mszy Świętej. W czerwcu uczniowie, absolwenci, rodzice, nauczyciele i mieszkańcy Serbinowa wspólnie bawili się na szkolnym boisku podczas osiedlowego festynu pod hasłem Moje zdrowie zależy ode mnie i Pieszego Rajdu Szóstki po Ziemi Oleśnickiej.\n10 czerwca 2005 roku odbyła się ceremonia wręczenia szkole sztandaru. Przybyli na nią liczni honorowi goście. Odsłonięto ścianę patrona w głównym holu budynku. Szóstka zyskała nazwę:\nim. Janusza Korczaka w Oleśnicy\n/Opracowano na podstawie książki wydanej okazji XX-lecia szkoły "20 lat Szóstki"\nRok 2005/2006 to dalszy czas wytężonej nauki i pracy dla uczniów i nauczycieli. Podczas III edycji ogólnoświatowej akcji "Święto Drzewa" posadzono kolejne "Drzewko dla pokoju", wzbogacając szkolny drzewostan. Reprezentacja naszej szkoły brała udział w warsztatach "Oleśnica w kawałkach" z okazji 750 rocznicy urodzin Oleśnicy. Piękną lekcję patriotyzmu z okazji Święta Niepodległości pokazali w szkole i w kościele członkowie koła teatralno-muzycznego. Od miesiąca grudnia uczniowie zostali zobowiązani do noszenia identyfikatorów z wizerunkiem patrona. Uczniowie z wielkim zaangażowaniem uczestniczyli w konkursach, warsztatach plastycznych, happeningach i akcjach związanych z unijną solidarnością krajów europejskich. Gazetka szkolna "Nowineczki z Szósteczki" wydała swój jubileuszowy 50 numer. Po raz pierwszy odbył się konkurs "Uczeń Szóstki na szóstkę". W ostatecznej rywalizacji zwyciężyli: Paweł Dawidziak z kl. 4d, Wioletta Wysocka z kl. 5b i Wojciech Michalak z kl. 6a.\nRok szkolny 2006/2007 uczniowie powitali z radością. 10 października, podczas obchodów "Święta Drzewa" uczniowie klas pierwszych posadzili swoje drzewka oraz "Drzewko dla pokoju". 24 października odbył się w naszej szkole VII Miejski Konkurs Recytatorski klas I-III o nagrodę Burmistrza Miasta pod hasłem "Nasze szkolne sprawy". 17 listopada odbyła się VII Konferencja Dolnośląskiej Sieci Szkół Promujących zdrowie. Nasza szkoła była współorganizatorem. Przedstawiliśmy gościom pokaz multimedialny zawierający dorobek szkoły w promowaniu zdrowia od czasu jej przystąpienia do sieci szkół promujących zdrowie.\n22 grudnia obchodziliśmy zgodnie z tradycją "Dzień Zielonej Wstążeczki". Uczniowie obejrzeli spektakl "I Ty możesz być rycerzem". Spektakl był miniaturą, często występujących dobrych i złych zachowań. Laureatami II edycji konkursu "Uczeń Szóstki na szóstkę" zostali: Wojtek Mazur z kl. 4c, Monika Fryta z kl. 5b i Tomasz Świtoń z kl. 6c. 2 czerwca świętowaliśmy czynnie Dzień Sportu. 16 czerwca odbyła sie V edycja Festynu Osiedlowego "Moje zdrowie zależy ode mnie". Impreza ta, promująca zdrowie i sportowy styl życia skierowana była do uczniów i ich rodziców, którzy czynnie włączyli się w jej zorganizowanie.\nW roku szkolnym 2006/2007 nasza szkoła podjęła współpracę międzynarodową ze szkołami w Wielkiej Brytanii, Szwecji, Niemiec i Polski w ramach europejskiego programu Socrates - Comenius i aktywnie przystąpiła do trzyletniego projektu szkolnego "Baw się i ucz po europejsku".\n3 września nowy rok szkolny 2007/2008 rozpoczęło 818 uczniów i 50 nauczycieli, którym przyświecała myśl, aby "Szóstka" była szkołą bezpieczną, by każdy czuł się w niej dobrze i mógł rozwijać swoje zdolności oraz zainteresowania. Tradycyjnie już w pierwszym miesiącu nauki uczniowie powołali do życia nowy samorząd szkolny i uczestniczyli w akcji "Sprzątanie Świata". W październiku odbyło się uroczyste pasowanie pierwszoklasistów, którzy w ramach obchodów Święta Drzewa posadzili kolejne drzewka na terenach przyszkolnych. W grudniu z inicjatywy Szkolnego Zespołu "Bezpieczna Szkoła" cała społeczność "Szóstki" uczestniczyła w spotkaniach i warsztatach profilaktycznych z okazji Dnia Zielonej Wstążeczki. W lutym 2008r. powstała szkolna strona internetowa, prezentująca bieżące informacje z życia placówki, aktualności sportowe i galerię grafiki komputerowej uczniów. Jej twórcą i administratorką została nauczycielka informatyki - p. M. Marciniak. Na przełomie lutego i marca delegacja nauczycieli SP6 odwiedziła Saltfort w Wielkiej Brytanii w ramach realizacji projektu unijnego "Comenius - Baw się i ucz po europejsku". Z kolei w maju w ramach rewizyty w "Szóstce" gościli przedstawiciele szkół z Niemiec, Szwecji i Wielkiej Brytanii, a Szkolny Klub Europejski wziął udział w imprezie miejskiej z okazji Dnia Europy pod hasłem "Przebojowa Europa". W czerwcu po raz szósty uczniowie, nauczyciele, rodzice i sympatycy naszej placówki wspólnie bawili się na Szkolnym Festynie pod hasłem "Moje zdrowie zależy ode mnie" połączonym z obchodami Dnia Patrona. Na listę szkolnych osiągnięć uczniowie SP 6 wpisali kolejne znaczące sukcesy w konkursach przedmiotowych i zawodach sportowych na szczeblu miejskim, powiatowym , a nawet ogólnopolskim. 20 czerwca z udziałem zaproszonych gości - Burmistrza Oleśnicy p. J. Bronsia i Dyrektora Zespołu Oświaty Samorządowej p. W. Pietrzaka - "szóstkowicze" żegnali absolwentów i mijający rok szkolny.\nPoczątek września roku szkolnego 2008/2009 słonecznie przywitał wracających z wakacji uczniów i nauczycieli oraz kolejny rocznik najmłodszych, którzy przyszli do szkoły po raz pierwszy. W nowym roku zgodnie z tradycją kontynuowane były działania wpisane już na stałe w kalendarz życia społeczności szkolnej, m.in. udział w ogólnopolskiej akcji "Sprzątanie Świata - Polska 2008", wybory do szkolnego parlamentu, pasowanie pierwszaków na uczniów i czytelników biblioteki, Dzień Zielonej Wstążeczki, kiermasze świąteczne, "Drzwi Otwarte" dla przyszłych uczniów i ich rodziców, liczne konkursy oraz klasowe i szkolne imprezy okolicznościowe. Wspomnieć warto o Europejskim Dniu Zabaw, który w ramach realizacji projektu "Comenius - Baw się i ucz po europejsku" przebiegał jednocześnie we wszystkich szkołach partnerskich w Szwecji, Niemczech, Wielkiej Brytanii i w "Szóstce", integrując dzieci zabawami na boiskach szkolnych. W październiku uczniowie mieli okazję spotkać się z zaproszonymi do szkoły piłkarzami i trenerami Klubu Śląsk Wrocław. W kwietniu zaś przy placówce otwarto nowe, pokryte sztuczną nawierzchnią, boisko sportowe, które powstało w ramach ogólnopolskiej akcji "Blisko boisko". Z tej okazji szkołę odwiedzili znamienici goście: p. Ewa Wolak, p. Stanisław Huskowski, p. Janusz Krasoń - posłowie na Sejm RP, p. Zdzisław Średniawski - Marszałek Województwa Dolnośląskiego, p. Beata Pawłowicz - Dolnośląski Kurator Oświaty, p. Marcin Przychodny - Dyrektor Wydziału Kultury Fizycznej, Sportu i Rekreacji Urzędu Marszałkowskiego, główni sponsorzy, władze miasta Oleśnicy i powiatu oleśnickiego, przedstawiciele partnerskiego miasta Chrudima, przedstawiciele klubów sportowych, media lokalne i regionalne oraz wykonawcy. Uroczystego przecięcia wstęgi dokonali p. Beata Pawłowicz - Dolnośląski Kurator Oświaty, p. Barbara Mróz - Dyrektor Oddziału PZU SA we Wrocławiu, p. Adam Wszołek - Dyrektor Oddziału PZU Życie SA we Wrocławiu, p. Anna Kotala - Wicedyrektor Wrocławskiego Oddziału Banku Gospodarstwa Krajowego oraz p. Jan Bronś - Burmistrz Oleśnicy. Boisko zostało poświęcone przez ks. prałata Jana Sucheckiego Proboszcza Parafii pw. Matki Bożej Miłosierdzia. W czerwcu po raz siódmy uczniowie, rodzice i nauczyciele bawili się na festynie osiedlowym podczas obchodów Dnia Patrona, zaś szóstoklasiści tanecznym krokiem poloneza rozpoczynali swój pierwszy bal. Na uroczystych apelach z udziałem zaproszonych gości wszyscy uczniowie odebrali świadectwa szkolne, zaś najlepsi - nagrody książkowe za sukcesy w nauce, w konkursach i rywalizacjach sportowych oraz całoroczną systematyczną pracę na rzecz szkoły.\nRok szkolny 2009/2010 w "Szóstce" rozpoczęli uczniowie zgromadzeni w trzynastu klasach IV-VI, dwunastu oddziałach I-III, trzech oddziałach przedszkolnych i jednej grupie pięciolatków. Cała społeczność "Szóstki" uroczyście pożegnała dotychczasowego wicedyrektora p. Krzysztofa Kaczmarka. Funkcję zastępcy dyrektora placówki objęła p. Jadwiga Wieczorek. Jak co roku, uczniowie, rodzice i nauczyciele przystąpili do realizacji zaplanowanych zadań. Bogaty wachlarz tradycyjnych imprez i uroczystości wzbogaciły nowe przedsięwzięcia. W szkole gościli przedstawiciele Bractwa Rycerskiego "Hern". Swoje pasje i umiejętności uczniowie prezentowali w pierwszej edycji szkolnego konkursu "Mam Talent". W dwóch salach lekcyjnych zainstalowano tablice interaktywne, dzięki którym uczniowie mogli pełniej oraz aktywniej uczestniczyć w lekcjach. W kwietniu cała społeczność szkolna, podobnie jak wszyscy Polacy, była świadkiem niezwykle bolesnej karty historii naszej Ojczyzny. W dniu żałoby narodowej uczniowie, dyrekcja i pracownicy szkoły chwilą wspomnień i minutą ciszy uczcili pamięć ofiar katastrofy lotniczej w Smoleńsku. Na listę osiągnięć "Szóstki" wychowankowie wpisali kolejne spektakularne sukcesy: Z. Gołębska została laureatką IX edycji Konkursu Stypendialnego "zDolny Śląsk", B. Salika powołano w skład pływackiej kadry narodowej młodzików, M. Pawłowska zdobyła II miejsce w Finale XV Dolnośląskiego Konkursu Recytatorskiego "Pegazik" w kategorii "Młodsi", szkolna drużyna wywalczyła VIII miejsce w Finale Dolnośląskiego Konkursu Bezpieczeństwa, "szóstkowicze" znaleźli się także w gronie laureatów XXIII edycji Ogólnopolskiego Konkursu "Mój las" na szczeblu okręgu wrocławskiego, N. Leja zdobyła II miejsce Finale IX Powiatowego Konkursu Humanistycznego dla szkół podstawowych pod hasłem "W poetyckiej krainie Juliusza Słowackiego", W. Szatkowska - I miejsce w VI Powiatowym Konkursie Ortograficznym dla szkół podstawowych "Piszemy poprawnie", a M. Duda w tym samym konkursie - III miejsce. Rok szkolny 2009/2010 zakończono 25 czerwca z perspektywą 67 dni wakacji.\n1 września 2010 roku o godz. 9.00 dzwonek zainaugurował jubileuszowy rok szkolny 2010/2011. Od powstania placówki minęło 25 lat. Kolejny rok przyniósł kolejne wyzwania dla całej społeczności "Szóstki". Szkoła przystąpiła do realizacji Programu "Szkoła dla Ekorozwoju" pod patronatem Fundacji GAP Polska i Fundacji Partnerstwo dla Środowiska. Ta kampania ekologiczna zaowocowała pokaźną zbiórką elektrośmieci przekazanych Fundacji "Nasze Środowisko" w ramach Ogólnopolskiego Konkursu "Chroń Przyrodę dla Przygody. Oszczędzam energię - chronię klimat". Liczne zadania podejmowane przez uczniów w ramach programu wyrabiały świadomość ekologiczną i uczyły poszanowania energii w najbliższym środowisku. Od kwietnia 2011r. w placówce rozpoczęto realizację projektu systemowego "Indywidualizacja procesu nauczania i wychowania uczniów klas I-III szkół podstawowych" finansowanego przez Europejski Fundusz Społeczny w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, którego celem jest zapewnienie każdemu dziecku na pierwszym etapie kształcenia oferty edukacyjno - wychowawczej i profilaktycznej zgodnej z jego indywidualnymi potrzebami i możliwościami rozwojowymi. W czerwcu wizyta p. Ludmiły Seredyńskiej-Iwaniuk /Sekretarza Zarządu Dolnośląskiej Rodziny Katyńskiej we Wrocławiu/ oraz p.Teresy Florkiewicz zainicjowała realizację projektu "Katyń - ocalić od zapomnienia". Szóstoklasiści wysłuchali opowieści o historii zbrodni katyńskiej i bliskich, którzy zostali zamordowani przez NKWD w 1940 roku. W czerwcu po raz dziewiąty szkoła wspólnie ze Spółdzielnią Mieszkaniową "Zacisze" w Oleśnicy oraz przy współpracy z Komendą Powiatową Policji i Państwową Strażą Pożarną w Oleśnicy zorganizowała coroczny Festyn Osiedlowy pod hasłem "Wesoło i zdrowo na sportowo". Rok szkolny "szóstkowicze" pożegnali w słoneczną i gorącą środę - 22 czerwca.\nPodczas uroczystego apelu 1 września 2011 roku o godz. 9.00 "szóstkowicze" powitali rok szkolny 2011/2012. Zasłużeni na polu naukowym i sportowym uczniowie naszej szkoły otrzymali stypendia podczas Dolnośląskiej Inauguracji Roku Szkolnego, która odbyła się w tym dniu w Gimnazjum nr 3 w Oleśnicy.\nAktywna współpraca uczniów, rodziców i nauczycieli, jak co roku, owocowała licznymi działaniami, wśród których warto wymienić ogólnoszkolne akcje oraz tradycyjne obchody świąt i uroczystości wpisanych na stałe do szkolnego kalendarza, m.in. sprzątanie świata, wybory do szkolnego parlamentu, pasowanie pierwszaków na uczniów i czytelników biblioteki, Dzień Zielonej Wstążeczki, kiermasze świąteczne, "Drzwi Otwarte", liczne konkursy, turnieje, spotkania z "ciekawymi" ludźmi oraz klasowe i szkolne imprezy okolicznościowe.\nJuż we wrześniu "Szóstka" stanęła murem za Krainą Wielkich Jezior Mazurskich w Światowym Dniu Głosowania na Nowe 7 Cudów Natury /New7Wonders/.\nPosadzenie w parku przy ul. Klonowej przez Panią T. Florkiewicz i Dyrektora SP 6 E. Matuszaka dębu - pomnika upamiętniającego ofiarę zbrodni katyńskiej - Piotra Florkiewicza, było doniosłym akcentem podsumowania projektu "Katyń - ocalić od zapomnienia...", do którego szkoła włączyła się w minionym roku szkolnym.\nSzczególne miejsce w życiu placówki zajęły obchody Roku Korczakowskiego. Podjęte przez społeczność "Szóstki" przedsięwzięcia miały na celu propagowanie sylwetki oraz idei Patrona szkoły. Ich podsumowaniem była Gala Korczakowska w oleśnickim MOKiS-ie, którą uświetnili swoją obecnością zaproszeni goście. Uroczystość stanowiła okazję do podziękowań i nagród. Uhonorowano zwycięskie zespoły Międzyszkolnego Konkursu "Dzieci mają swoje prawa"; wręczono podziękowania Rodzicom i Przyjaciołom szkoły za zaangażowanie w pracę na rzecz placówki; za wzorową postawę i osiągnięcia dydaktyczne uczniowie otrzymali "Laury Szóstki" oraz nagrody książkowe, a występy laureatów szkolnej edycji "Mam Talent" spotkały się z ciepłym przyjęciem uczestników gali.\nBarwną Paradą Korczakowską rozpoczął się obfitujący w różne atrakcje coroczny festyn osiedlowy, a kilka dni później, 29 czerwca, "szóstkowicze" pożegnali mijający rok szkolny. Nagrody za najlepsze wyniki w nauce odebrało łącznie 190 uczniów.\nZakładka "Aktualności" na szkolnej stronie internetowej znów zapełniła się notatkami dokumentującymi intensywne życie szkolne "Szóstki".\nRok szkolny 2012/2013 społeczność "Szóstki" rozpoczęła uroczyście w słoneczny poniedziałek, 2 września. Na boisku o godz. 9.00 zgromadzili się rodzice, nauczyciele i 844 uczniów, którzy wypełnili 25 klas I - VI i 6 oddziałów przedszkolnych.\nKierując się trzema zasadami Patrona szkoły - współrządzenie, współgospodarzenie, oddziaływanie opinii społecznej - od samego początku włączali się w liczne przedsięwzięcia, które sprzyjały rozwijaniu wiedzy, zainteresowań, uzdolnień oraz odpowiedzialności, samorządności i koleżeństwa. Aktywna współpraca uczniów, rodziców i nauczycieli, jak co roku, zaowocowała licznymi działaniami, które doskonale wpisały się w tworzenie wizerunku szkoły wspierającej uzdolnienia. Wśród nich warto wymienić tradycyjne obchody uroczystości oraz imprez wpisanych na stałe do szkolnego kalendarza, m.in. udział w ogólnopolskiej akcji Sprzątanie Świata pod hasłem "Kocham, lubię, szanuję...- nie śmiecę", wybory do Samorządu Szkolnego i Młodzieżowej Rady Miasta, pasowanie pierwszaków na uczniów i czytelników biblioteki, Święto Drzewa, Dzień Zielonej Wstążeczki, kiermasze świąteczne, "Drzwi Otwarte" dla przyszłych uczniów i ich rodziców, liczne konkursy oraz klasowe i szkolne imprezy okolicznościowe. Włączając się aktywnie w realizację projektu "Pozwólmy zwierzętom żyć tam, gdzie się urodziły", szóstkowicze dali wyraz swojej wysokiej świadomości ekologicznej, którą potwierdził również honorowy certyfikat Szkoły Dbającej o Środowisko, przyznany placówce za zaangażowanie się w akcję "Stań po zielonej stronie mocy".\nW kwietniu "Szóstka" była gospodarzem I Oleśnickiej Nocy z Przyrodą, w której udział wzięło około 280 uczniów z 20 szkół podstawowych z miasta i powiatu oleśnickiego. Listę szkolnych osiągnięć wzbogaciły tytuły laureatów i mistrzów, które uczniowie wywalczyli na szczeblach miejskich, powiatowych, wojewódzkich, a nawet ogólnopolskich w konkursach przedmiotowych oraz rywalizacjach sportowych. Za całoroczną pracę nagrody książkowe i Laury Szóstki najlepsi odebrali na czerwcowej, uroczystej Gali w MOKiS-ie. Kilka dni później szkoła radośnie świętowała Dzień Patrona podczas corocznego festynu osiedlowego, na którym, jak zwykle, nie brakowało atrakcji.\nRok szkolny 2013/2014 w trzydziestu czterech klasach I - VI, sześciu oddziałach sześciolatków i trzech oddziałach pięciolatków rozpoczęło w Szóstce łącznie dziewięciuset jedenastu uczniów. 2 września przywitała ich nowa Pani Dyrektor, Jadwiga Wieczorek, w towarzystwie również nowych Pań Wicedyrektorek - Bożeny Łukoszko i Doroty Terki. Inaugurację roku szkolnego uświetnił swoją obecnością gość honorowy - Burmistrz Oleśnicy Pan Jan Bronś, który wręczył wyróżniającym się uczniom stypendia za osiągnięcia w nauce i sporcie. W nowe, szkolne życie "szóstkowicze" wkraczali z Certyfikatem Szkoły Wspierającej Uzdolnienia, który zapewnił im zaszczytne miejsce w Dolnośląskiej Sieci Szkół Wspierających Uzdolnienia. Tradycyjne, coroczne obchody szkolnych świąt i uroczystości uzupełniały nowe, wspólne działania uczniów, nauczycieli oraz rodziców. Podejmowane w ciągu roku różnorodne przedsięwzięcia sportowe w związku z Ogólnopolską Akcją Ministra Edukacji Narodowej "Ćwiczyć każdy może" organizowaną w ramach Roku Szkoły w Ruchu zaowocowały uzyskaniem certyfikatu "Szkoły w Ruchu". Entuzjazm i zaangażowanie całej szkolnej społeczności w oleśnickim konkursie "Kibic na medal" zostały nagrodzone pamiątkowymi piłkami oraz pięćdziesięciocalowym telewizorem, który wzbogacił szeroką gamę szkolnych pomocy dydaktycznych. W kwietniu Szóstka była gospodarzem II Oleśnickiej Nocy z Przyrodą, w której udział wzięło około 450 uczniów wraz z opiekunami ze szkół podstawowych z miasta i powiatu oleśnickiego.\nNa listę szkolnych sukcesów uczniowie wpisali wiele imponujących osiągnięć, m. in. w Konkursie Ministra Edukacji Narodowej pod hasłem "Mam 6 lat" Martyna Pamuła zajęła pierwsze miejsce w województwie, a drugie Jan Jędrysiak; w Konkursie Bezpieczeństwa Zarządu Województwa Dolnośląskiego i Stowarzyszenia Gmin Polskich Euroregionu Nysa "Uczę się bezpiecznie żyć" dziewczęta z klas trzecich: Nicola Woźniak, Emilia Szmalec i Natalia Spurek oraz klas piątych: Natalia Sobiegraj, Kinga Kuśmierczyk i Oliwia Olszańska zdobyły pierwsze miejsca w swoich kategoriach wiekowych; w XXIX Biegu o Memoriał Bogusława Psujka w klasyfikacji szkół podstawowych Szóstka również uplasowała się na pierwszym miejscu. Coroczny festyn osiedlowy w ramach obchodów Dnia Patrona rozpoczął się reaktywowanym Rajdem Szóstki po Ziemi Oleśnickiej. Jego honorowym komandorem został Pan Walerian Pietrzak - były Dyrektor Szóstki i pasjonat pieszych wędrówek. Na uroczystej, czerwcowej Gali w MOKiS-ie Laury Szóstki otrzymało 22 uczniów, a ponad 140 odebrało nagrody oraz dyplomy za godne reprezentowanie szkoły w konkursach i zawodach sportowych. W piątek, 27 czerwca ze szkołą żegnało się 105 absolwentów - 34 z nich otrzymało świadectwo z wyróżnieniem.


Słodkości warte grzechu. Jogurtowe ciasto ze śliwkami - DoradcaSmaku.pl\nSłodkości warte grzechu. Jogurtowe ciasto ze śliwkami\nLatem chyba każdy z nas korzysta z obfitości owoców. Ale nie tylko dlatego goszczą na naszych stołach letnie ciasta z owocami. Ja przygotowuję je z jednego powodu – wszyscy je uwielbiamy.\nDla odmiany śliwki… Muszę przyznać, że są to owoce dla mnie obojętne. Mogą być, a może ich nie być. Ale mój teść je uwielbia… I to dla niego – na specjalne zamówienie – jogurtowe ciasto ze śliwkami. Ciasto samo w sobie pyszne. Puszyste, delikatne, rozpływające się w ustach. Do tego owoce i niezastąpiona kruszonka….\n80 ml likieru śliwkowego\nŚliwki opłukać pod bieżącą wodą. Osuszyć, wypestkować i obrać ze skórki. Przełożyć do szklanego naczynia i skropić likierem śliwkowym. Odstawić na godzinę w chłodne miejsce.\nMasło utrzeć z cukrem na puszystą masę. Cały czas ucierając dodawać po jednym jaju, kwaśną śmietanę, jogurt naturalny, skórkę otartą z cytryny i sok wyciśnięty z owocu. Na samym końcu połączyć z mąką wymieszaną z proszkiem do pieczenia i solą. Ciasto przelać do kwadratowej formy o boku 25 cm, wyłożonej papierem do pieczenia. Na wierzchu ciasta ułożyć przygotowane owoce. Oprószyć cynamonem.\nSkładniki na kruszonkę umieścić w jednym naczyniu (płatki migdałowe wcześniej posiekać). Rozcierać palcami, aż do uzyskania ‘kuleczek’ o odpowiednich rozmiarach. Kruszonkę rozsypać na owocach.\nCiasto piec około 40 minut w piekarniku nagrzanym do temperatury 180°C (do tzw. suchego patyczka).


Stolarka / stolarz Szymbark - meble, stolarnia, usługi stolarskie, kuchnie na wymiar w Szymbarku\nstolarka / stolarz w Szymbarku\nstolarka / stolarz Uście Gorlickie\nstolarka / stolarz Ropa\nDan-Drew Usługi Stolarskie Wojciech Giza Limanowa, Młynne 86 remont / firma remontowa\nFirma DAN-DREW oferuje usługi stolarskie na terenie Limanowej i okolic. W naszej ofercie znajdziecie Państwo m. in.: schody, barierki, meble, drzwi zewnętrzne i wewnętrzene, wiaty, altany. Nieprzerwanie od 2010 roku powiększamy grono zadowolonych ...\nSzymbark stolarka / stolarz\nPowyższe firmy budowlane i remontowe mogą oferować prace w zakresie: meble, fachowcy, stolarka aluminiowa, kuchnie, usługi stolarskie, stolarnia, kuchnie na wymiar, stolarstwo. Na naszych stronach znajdziecie państwo cennik oraz dane kontaktowe do najlepszych fachowców.


Jaworze | dzieje.pl - Historia Polski\n24.05.2020 XIX wiek\nRozpoczyna się remont zabytkowego domu zdrojowego w Jaworzu koło Bielska-Białej. Wójt Radosław Ostałkiewicz poinformował w niedzielę, że umowa z wykonawcą została podpisana w minioną środę. W najbliższy wtorek firma przejmie plac budowy. Prace potrwają rok.\n15.07.2019 Kultura i sztuka po 1989 roku\nDwie budki, w których można pozostawić książkę, albo ją zabrać i przeczytać, ustawiła gmina Jaworze w parku zdrojowym, tuż obok fontanny solankowej oraz tężni – poinformował wójt Jaworza Radosław Ostałkiewicz. Samorząd planuje ustawienie kolejnych biblioteczek.\nZwiązki nauczycielskie o projekcie dot. dyscyplinarek: brak definicji pojęcia „dobro dziecka”


Ustanie stosunku pracy w trakcie okresu rozliczeniowego - Portal Kadrowy\nPracownik jest wynagradzany według stawki w wysokości 10 zł/godz. Pracuje w systemie równoważnym, w 2-miesięcznym okresie rozliczeniowym. W okresie maj – czerwiec, zgodnie z harmonogramem, powinien przepracować łącznie 328 godzin. Na maj zaplanowano 145 godzin, a na czerwiec 183 godziny. Z pracownikiem rozwiązano umowę o pracę za porozumieniem strony z dniem 31 maja 2015 r. Wymiar czasu pracy w skróconym okresie rozliczeniowym, tj. w maju 2015 r., wynosi 160 godz. [(40 godz. × 4 tyg.) + (8 godz. × 1 dzień) – (1 święto × 8 godz.)]. Jednak pracownik przepracował 145 godzin, czyli 15 mniej (160 godz. – 145 godz.).\nPracownik zatrudniony w 1-miesięcznym okresie rozliczeniowym, w systemie równoważnym, zwolnił się z pracy 19 czerwca br. Zarabiał miesięcznie 3.400 zł. Na ten miesiąc miał zaplanowaną pracę zgodnie z wymiarem wynoszącym 168 godzin. Jednak do 19 czerwca przepracował łącznie 96 godzin (8 dni po 12 godzin). W przypadku zatrudnienia trwającego tylko przez część miesiąca w takim systemie czasu pracy, gdzie rozkład pracy jest nierównomierny, do wyliczenia wynagrodzenia za przepracowaną część miesiąca przyjmuje się liczbę godzin, jaka brakuje pracownikowi do osiągnięcia nominału w danym miesiącu (pismo GIP z 6 stycznia 2010 r., GPP-364/118-4560-79/09/PE/RP). Innymi słowy, jest to liczba godzin nieobecności pracownika w pracy, a nie liczba godzin, jaka była do przepracowania w okresie po rozwiązaniu angażu. Zatem pracownikowi brakowało do tego wymiaru 72 godziny, a nie liczba godzin, jaka była do przepracowania w okresie od 20 do 31 maja.