Wojciech Pokora pochowany na Cmentarzu Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie | RadioStar Twoje Radio na Wyspach!\nStrona główna Wiadomości Polska Wojciech Pokora pochowany na Cmentarzu Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie\nWojciech Pokora pochowany na Cmentarzu Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie\nWojciech Pokora został pochowany w sobotę na Cmentarzu Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie. Odszedł twórca powszechnie lubiany i podziwiany, ujmujący skromnością i dystansem wobec siebie – napisał w liście prezydent Andrzej Duda.\nPrezydent Andrzej Duda wystosował list do żony aktora Hanny Pokory, w którym podkreślił, że “odszedł twórca powszechnie lubiany i podziwiany, obdarzony niezrównaną vis comica, ujmujący skromnością i dystansem wobec siebie”.\n“W osobie zmarłego polska kultura traci wspaniałego aktora i reżysera teatralnego oraz wybitnego artystę estrady i planu filmowego. Obok wielu cenionych ról dramatycznych największą sławę zdobył jako mistrz komedii – gatunku niezwykle wymagającego, w którym wszechstronne umiejętności warsztatowe, unikalny talent i oryginalna osobowość zjednały Mu uznanie współpracowników i krytyków oraz żywe uczucia sympatii i przywiązania ze strony publiczności” – napisał prezydent.\nAndrzej Duda podkreślił w liście, że w przedstawieniach kabaretów Owca i Dudek, w inscenizacjach stołecznych teatrów Dramatycznego, Nowego i Kwadrat, w produkcjach Teatru Telewizji oraz filmach, które “zyskały wymiar doświadczeń pokoleniowych, role Wojciecha Pokory wyróżniały się wyjątkową energią, siłą wyrazu oraz wnikliwością, z jaką ukazywały złożoność ludzkich spraw i charakterów”.\n“Jego dorobek artystyczny stanowią dziesiątki zróżnicowanych, znakomicie sportretowanych postaci z klasycznych dzieł teatru polskiego i światowego, a także galeria szczególnie uwielbianych przez publiczność bohaterów filmowych” – czytamy w liście.\nKs. Andrzej Luter podkreślił w homilii, że dzięki Wojciechowi Pokorze “nasza doczesność była lepsza, piękniejsza, oryginalniejsza, dowcipniejsza, mądrzejsza, czasami weselsza, a niekiedy smutna i refleksyjna”.\n“Towarzyszył nam tak długo. Uświadamiam sobie, że przez całe moje świadome życie był Wojciech Pokora. Wychowaliśmy się na jego poczuciu humoru i wspaniałych rolach. Był kimś wyjątkowym, niepowtarzalnym i niepodrabialnym w historii polskiej komedii. Potrafił pokazać w jednej postaci, którą grał – czasami śmiesznej, czasami smutno-śmiesznej – czułość, tkliwość, bezradność, często złośliwość, choleryczność, tchórzliwość, serwilizm, interesowność, absurdalność, ale i niezależność, i szaleństwo. To wszystko jest w człowieku, tym wulkanie dobra i zła” – mówił ks. Luter.\nJak zaznaczył, w aktorze była “delikatność, subtelność, lekkie zawstydzenie, ironiczny uśmiech, zaciekawienie życiem”. “Mówił: farsę gra się głośno, wyraźnie, przy pełnych światłach. Widz musi wszystko widzieć i słyszeć; ma być mądrzejszy od aktora, ale i dać się zaskoczyć” – przypomniał.\nPo zakończeniu mszy świętej, aktorka teatralna i filmowa Barbara Krafftówna mówiła, że brak jest słów, które “zastąpią człowieka, kolegę, ojca, dziadka, wspaniałego przyjaciela i fenomenalnego aktora”.\nJak dodała, na usta cisną się słowa niezastąpiony, lecz “nie możemy mówić niezastąpiony, bo jest koło nas, wśród nas młode pokolenie, które miało to szczęście, że mogło obserwować, uczyć się i zapamiętywać, i może doczekamy się nadzwyczajnych rezultatów z tego zderzenia”.\n“Fenomenalny aktor, wspaniały kolega. Zwłaszcza jego aktorstwo, poza wiedzą techniczną, odznaczało się tym, co nazwałam niepowtarzalnością, czy jego charakterologia własna i zawodowa. Cała nasza współpraca była dla nas źródłem skupienia, trudno powiedzieć czy poszukiwania, które automatycznie wzbudzało analizę, myślenie. Czasami i w życiu jesteśmy zupełnie bezmyślni – ze zmęczenia, może nawet z charakterologii, bo nie pracujemy nad sobą, a powinniśmy, tak jak aktorzy muszą pracować nad sobą, bo by ich rzeczywistość zmiotła z tej sceny. Jestem szczęśliwa, że na swojej drodze, nie tylko zawodowej, ale i życiowej spotkałam Wojtka” – mówiła aktorka.\nZmarłego wspominał także aktor teatralny i filmowy Jerzy Bończak. “Wojtku, kiedy ponad 45 lat temu spotkaliśmy się po raz pierwszy na próbach spektaklu, który reżyserowałeś, a ja jako młody wówczas aktor grałem jedną z pierwszą swoich ról, nie przypuszczałem, że nasze losy splatać się będą przez ponad półwiecze. Pracowaliśmy razem w radiu, w telewizji, w serialach, filmach, w teatrach Nowym, Kwadrat, Komedia. Dla mnie te spotkania były zawsze okazją do nauki zawodu” – zaznaczył aktor.\n“Byłeś moim nauczycielem, a teraz stoję przed tobą i wygłaszam słowa pożegnania. To jest dla mnie niewiarygodne. Zostawiłeś w bólu nie tylko mnie, swoją ukochaną żonę Hanię, córki, wnuczki, ale również miliony widzów, których wzruszałeś i rozśmieszałeś swoimi kreacjami. Dla mnie nie odszedłeś. Zostaniesz w moim sercu i mojej pamięci na zawsze” – mówił Bończak.\nWojciech Pokora urodził się 2 października 1934 r. W 1958 r. ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W tym samym roku dołączył do zespołu stołecznego Teatru Dramatycznego, gdzie grał przez 26 lat. W latach 1984-1990 występował w Teatrze Nowym w Warszawie, a w latach 1990-2001 był aktorem warszawskiego Teatru Kwadrat. W 1978 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, natomiast w grudniu 2013 roku otrzymał medal “Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.\nNajwiększą popularność przyniosły Pokorze jednak występy przed kamerą. Pokora był jednym z ulubionych aktorów Stanisława Barei, w latach 70. występował w wielu jego filmach. Rozpoczął główną rolą w filmie “Poszukiwany, poszukiwana” (1972), w którym zagrał młodego inteligenta, historyka sztuki, Stanisława Marię Rochowicza, który na skutek różnych życiowych perypetii zmuszony jest podjąć pracę gosposi domowej i w kobiecym przebraniu funkcjonować jako Marysia.\nO Marysi mówił w jednym z wywiadów (1998, “Gazeta Wyborcza”): “Nie chciałem grać tej roli. Miałem świeżo w pamięci Lemmona i Curtisa z +Pół żartem, pół serio+. Byłem pewien, że lepiej już nie można zagrać i nie trzeba. Ale Staszek Bareja nie dawał za wygraną. Wydzwaniał i przychodził do nas dniami i nocami. W końcu żona powiedziała: +Weź tę rolę, bo inaczej nie dadzą nam spokoju+”.\nU Barei debiutował epizodem w komedii “Mąż swojej żony” (1960). W tym samym roku zagrał w “Zezowatym szczęściu” Andrzeja Munka. Jako tajny agent pojawił się w kolejnej komedii Barei, “Małżeństwie z rozsądku” (1966). Zagrał też w “Hydrozagadce” Andrzeja Kondratiuka (1970) i zasadniczego porucznika Zubka w serialu “Przygody psa cywila” Krzysztofa Szmagiera (1970).\nW Teatrze Dramatycznym Pokora zagrał kilkadziesiąt ról. Publiczność zapamiętała go m.in. jako Horacego w “Szkole żon” Moliera w reżyserii Jana Świderskiego (1966). Jak pisano po premierze, aktor grał “z wdziękiem niefałszowanej młodości i naiwnością, jakiej przede wszystkim wymaga ta postać” (“Ekspress Wieczorny”, 1966). Sukcesem była też m.in. jego rola Harolda w “Czarnej komedii” Petera Shaffera z 1969 roku, przedstawieniu reżyserowanym przez Piotra Piaskowskiego.\nWystępując w spektaklach Teatru Telewizji Pokora wcielił się m.in. w: Papkina w “Zemście” Fredry (1972), Żewakina w “Ożenku” Gogola (1976), Tobiasza w “Gwałtu, co się dzieje” Fredry (1992), adwokata w “Diabelskim nasieniu” Breszana (2001).\nWe wrześniu 2015 roku ukazał się wywiad – rzeka z aktorem pt. “Z Pokorą przez życie”. (PAP)\nautor: Marek Sławiński, Daria Porycka\nPoprzedni artykułSasin: pomnik ofiar tragedii smoleńskiej na pewno powstanie\nNastępny artykułPrezydent Korei Płd. spotkał się z siostrą przywódcy Korei Płn.


ABC przedstawia plany ekspansji internetowej\nPodczas prezentacji dla inwestorów telewizja ABC zasygnalizowała zamiar znaczącego rozszerzenia oferty swojej strony internetowej.\nRozwój ten ma obejmować więcej programów nadawanych strumieniowo i więcej treści generowanych przez użytkowników. W ofercie znajdzie się też nowy format reklamowy.\nABC.com wkrótce rozpocznie strumieniowe nadawanie krajowych wiadomości, które będą dodane do większej ilości programów informacyjnych pracowników stacji. Strona pozwoli odbiorcom na wybór pomiędzy dwoma opcjami oglądania: pełnoekranową i miniekranową.\nNowy format reklam przy przekazach wideo nazwany „Pause Ads” będzie się pojawiać jako statyczny obrazek podczas programu, gdy zostanie on zatrzymany przez oglądającego.\nABC planuje także uruchomienie kanału online dla swojego programu telewizyjnego „America’s Funniest Home Videos”. Strona będzie zachęcać ludzi do zamieszczania własnych nagrań wideo, które będą dostępne dla społeczności internetowej Niektóre z takich nagrań będą miały szanse być pokazanymi w programie telewizyjnym stacji.\nDołącz do dyskusji: ABC przedstawia plany ekspansji internetowej


PZU zaprasza brokerów na szkolenie IDD dotyczące rozwiązań dla flot korporacyjnych - Gazeta Ubezpieczeniowa – Portal\nStrona główna Konferencje PZU zaprasza brokerów na szkolenie IDD dotyczące rozwiązań dla flot korporacyjnych\n27 kwietnia odbędzie się szkolenie zawodowe poświęcone rozwiązaniom ubezpieczeniowym PZU dla korporacyjnych klientów flotowych. Wydarzenie skierowane do brokerów odbędzie się w trybie IDD, a jego patronem medialnym jest „Gazeta Ubezpieczeniowa”.\nPodczas szkolenia, które odbędzie się w trybie online, eksperci Pionu Klienta Korporacyjnego przybliżą ofertę ubezpieczeń komunikacyjnych dla flot, opowiedzą o ocenie ryzyka i korzyściach ze współpracy z Zespołem Zarządzania Ryzykiem we Flotach. Zaprezentują również, jak w praktyce wygląda zarządzanie flotą, ubezpieczeniem i bezpieczeństwem w systemie PZU iFlota.\nW szkoleniu udział wezmą: Anna Kostewicz i Joanna Gadomska, Senior Underwriterki PZU SA, Rajmund Wyrodek, inżynier oceny ryzyka PZU SA, oraz Piotr Ratajski, kierownik projektu PZU iFlota.\nSzkolenie odbędzie się w godz. 11:00–13:15. Pierwsze 90 minut zostanie poświęconych na zagadnienia merytoryczne, a kolejne 45 na rozwiązanie testu wiedzy. Aby go zdać, należy udzielić poprawnych odpowiedzi na minimum 6 z 10 pytań.\nKażdy uczestnik jest zobowiązany do rejestracji na szkolenie za pomocą adresu mailowego w służbowej domenie (domena kancelarii brokerskiej). W przypadku problemów technicznych niezależnych od PZU nie ma możliwości powtórzenia szkolenia. Odpowiedzi na pytania zadane podczas szkolenia zostaną przesłane zbiorczo do wszystkich uczestników w ciągu maksymalnie 3 tygodni.\nSzkolenie odbędzie się w trybie ustawy o dystrybucji ubezpieczeń.\nPoprzedni artykułW nowej kampanii Rankomat promuje ubezpieczenia nieruchomości\nNastępny artykułGlobalne ocieplenie wymusza istotne zmiany w ofertach ubezpieczycieli


Postacie z Battle Tendency\nJoJo (w młodości)\n18 (część 2)\n69 (część 3)\n79 (część 4)\nAmerykanin (części 3-4)\nBrązowe (anime, EOH)\nJasny blond (JoJo's Bizarre Adventure (1993))\nSiwe (manga, anime, ASB, EOH)\nSmażony kurczak, guma do żucia\nZbieranie komiksów i mang\nKrów (bo się ślinią)\nJonathan Joestar (dziadek)\nErina Joestar (babcia)\nGeorge Joestar II (ojciec)\nLisa Lisa (matka)\nSuzi Q (żona)\nHoly Kujo (córka)\nSadao Kujo (zięć)\nTomoko Higashikata (kochanka)\nJosuke Higashikata (syn)\nShizuka Joestar (przybrana córka)\nJotaro Kujo (wnuk)\nFamicom Jump: Historia o bohaterach\nTomokazu Sugita (anime, ASB, EOH, jako młody Joseph)\nUnshō Ishizuka (anime, EOH, jako stary Joseph)\nChikao Ōtsuka (JoJo's Bizarre Adventure (1993))\nTōru Ōkawa (Dziedzictwo na przyszłość, jako stary Joseph)\nHōchū Ōtsuka (Dziedzictwo na przyszłość, jako młody Joseph)\nKenji Utsumi (CD 1 i 3)\nGorō Naya (CD 2)\nJoseph Joestar – główny bohater Battle Tendency, drugiej części JoJo's Bizarre Adventure. Jest też jedną z ważniejszych postaci Stardust Crusaders i epizodyczną postacią w Diamond is Unbreakable. Wnuk Jonathana Joestara i drugi JoJo.\nOsiemnastoletni Joseph to wysoki (195 cm), przystojny i dobrze zbudowany mężczyzna z jasnymi oczami. Ma krótkie, ciemne i zaniedbane włosy. Część jego grzywki sterczy w powietrzu prostopadle do jego twarzy. Oprócz niej, wygląda bardzo podobnie do swojego dziadka - Jonathana Joestara.\nPodstawowy strój Josepha jest stosunkowo minimalistyczny i pragmatyczny. Nosi podkoszulek obcięty nad pępkiem, rękawiczki wysadzane na kostkach, dopasowane spodnie ze skórzanym paskiem i skórzane buty do kolan. W Szwajcarii przywdziewa długi, szeroki szalik w paski, a później długą, cienką opaskę na głowę ozdobioną rzędem mozaikowych trójkątów, którą dostał w prezencie od Ceasara.\nNa początku nosi białą koszulę z kołnierzykiem, krawat i szelki, a na ramionach kurtkę w kratę. Na głowie ma kapelusz lotnika (jako sprzęt motocyklowy), czapkę z dzianiny i maskę oddechową, przeznaczoną do trenowania energii fal. Po tym jak Kars odciął mu lewą rękę, Joseph zastąpił ją niemiecką mechaniczną protezą, będącą w stanie przekonująco naśladować ludzkie ruchy.\nPóźniejszy wygląd Josepha zawiera kapelusz i gogle lotnika, z których oba zostały dodane na stałe, aby odróżnić go od Jonathana i uzupełnić ogólne "mechaniczne odczucie" spowodowane przez różne samoloty i motocykle obecne w części 2.\nJoseph zachowuje większość swojego zdrowia i muskularności, pomimo że jego twarz pokazuje jego wiek. Ma krótkie, szare włosy i grubą, dobrze przystrzyżoną brodę.\nPodczas wyprawy grupy do Egiptu, nosi strój porównywalny do podstawowego ubioru Indiany Jonesa, fedorę, luźną koszulę z krótkim rękawem bez guzików, spodnie khaki, eleganckie buty i białe rękawiczki z ciemnymi opaskami na nadgarstki, zasłaniając tym sposobem swoją lewą protetyczną rękę. Podczas jego wprowadzenia ma na sobie także trencz i sweter z golfem.\nW Battle Tendency Joseph jest porywczym i konfrontacyjnym młodym mężczyzną. Szybko reagując gwałtownie na najmniejsze prowokacje, Joseph często dorastał w bójkach; przed wydarzeniami w historii był siedmiokrotnie uwięziony i raz wywalony ze szkoły za walkę. Józef antagonizował zarówno policjantów, jak i mafiosów. Joseph jest postacią wulgarną i regularnie drwi ze swoich wrogów. Drwił z Karsa, gdy wystrzelił go w kosmos, twierdził, że wszystko zaplanował od samego początku, by go poirytować.


Drapak DIAMOND - WASHPAPA - purple - Kapak Store\nStrona główna / Drapaki dla kotów / Drapak DIAMOND / Drapak DIAMOND – WASHPAPA – purple\nDrapak DIAMOND z unikatowym frontem z ekologicznego materiału o marszczonej fakturze imitującej skórę, w kolorze intensywnego fioletu. Materiał wykorzystany do stworzenia tego wyjątkowego frontu jest bardzo solidny, zmywalny i odporny na zadrapania kocimi pazurami.\nelegancki, unikalny front z wegańskiego materiału\nwykonany z tektury z certyfikatem FSC\nbezpieczny dla kotów, poddany dezynfekcji\nduża powierzchnia drapania (77 x 25 x 28 cm)\nEkskluzywny mebel dla kota, który zachwyca nie tylko swoim wyglądem, funkcjonalnością, ale przede wszystkim wytrzymałością. Drapak DIAMOND marki Kapak Store Pets jest kocim meblem wyprodukowanym ręcznie z dbałością o każdy szczegół. Do stworzenia tego unikatowego produktu wykorzystana została pięciowarstwowa tektura o wysokiej gramaturze. Charakteryzuje się ona bardzo wysoką wytrzymałością, dzięki czemu drapak nie łamie się, ani nie pozostawia nieprzyjemnego pyłu wokół.\nKażdy drapak, tuż przed zapakowaniem do kartonu wysyłkowego, poddany jest dwukrotnej sterylizacji, co czyni nasz produkt w pełni bezpieczny dla kota.\nTwój kot zyska nie tylko ogromną powierzchnię do drapania, ale także idealne miejsce do popołudniowej drzemki, dzięki specjalnie wyprofilowanej powierzchni drapaka. Dodatkowe otwory drapaka z pewnością uatrakcyjnią również kocią zabawę.\nWiemy, jak bardzo koty lubią kartony, dlatego wychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych kocich klientów, zaprojektowaliśmy unikatowy karton wysyłkowy. Po wyciągnięciu drapaka, dzięki perforowanym otworom, karton ten może posłużyć jako dodatkowa zabawka dla kotów.


24. europejskie sympozjum nt. modelowania i symulacji, Wiedeń, Austria - Wydarzenia - Naukowy.pl - Polski Serwis Naukowy\nGłówna · Wydarzenia · 24. europejskie sympozjum nt. modelowania i symulacji, Wiedeń, Austria\nW dniach 19 - 21 września 2012 r. w Wiedniu, Austria, odbędzie się 24. europejskie sympozjum nt. modelowania i symulacji.\nTermin modelowanie i symulacja odnosi się do procesu opracowywania modelu matematycznego rzeczywistego procesu, takiego jak przejście kontenerów przez urządzenia portowe oraz do stosowania modelu w różnych warunkach. Informacje wydobyte z modeli mogą zostać wykorzystane do poprawy efektywności rzeczywistego procesu oraz zwiększenia sprawności i dochodowości.\nWydarzenie będzie okazją dla naukowców, techników i użytkowników do interakcji i współpracy w zakresie najlepszego podejścia do wyzwań, jakie stawiają rozmaite aplikacje i metodologie teoretyczne w tej dziedzinie.\nAnyLogic to wielometodowe narzędzie służące do modelowania (tworzenia symulacji) opracowane przez The AnyLogic Company. Twierdzenie Kołmogorowa o ciągłości procesów - twierdzenie podające warunek wystarczający istnienia dla danego procesu stochastycznego jego tzw. ciągłej modyfikacji, to znaczy takiego procesu stochastycznego, którego wszystkie trajektorie są ciągłe oraz są prawie wszędzie równe odpowiednim trajektoriom wyjściowego procesu. Jednym z zastosowań twierdzenia Kołmogorowa o ciągłości procesów jest dowód istnienia procesu Wienera. Narzędzia rolnicze – specjalne urządzenia techniczne (narzędzie) używane w rolnictwie w celu ułatwienia lub mechanizacji procesu produkcji rolnej. Elementy robocze tych narzędzi mogą w trakcie pracy pozostawać nieruchome lub dzięki oporowi stwarzanemu przez podłoże w trakcie ich pracy mogą obracać się wokół osi, np. brona talerzowa.\nAbsolutio ab instantia (łac. uwolnienie od sądu) – jedna z czterech podstawowych kategorii wyroków wydawanych przez sądy w ramach inkwizycyjnego procesu karnego w epoce stosowania Constitutionis Criminalis Carolinae. Została wprowadzona do niemieckiego modelu procesu na skutek działalności Johanna Brunnemanna, który zaczerpnął ją z prawa włoskiego. Symulacja - przybliżone odtwarzanie zjawiska lub zachowania danego obiektu za pomocą jego modelu. Szczególnym rodzajem modelu jest model matematyczny, często zapisany w postaci programu komputerowego, ale czasem niezastąpione jest wykorzystanie modelu fizycznego w zmniejszonej skali np. do badań aerodynamicznych. Symulacja znajduje szerokie zastosowanie w każdej dziedzinie nauki i techniki. Wykorzystywana jest też do celów wojskowych jak i czystej rozrywki np. w grach komputerowych.\nKrajowy Klaster Linuksowy (CLUSTERIX - ang. National CLUSTER of LInuX Systems) - rozproszony ogólnopolski system komputerowy, umożliwiający wspólne wykorzystanie zasobów polskich centrów komputerowych. Został uruchomiony 15 grudnia 2004 r. Wykorzystywany jest m.in. do badań naukowych w zakresie: modelowania zjawisk (np. termomechanicznych), złożonych symulacji (np. przepływu krwi), wizualizacji czy przewidywania struktur białek. PowerDesigner to narzędzie typu CASE (Computer Aided System Engineering) firmy Sybase służące do modelowania systemów. Posiada funkcje umożliwiające modelowanie różnych domen architektonicznych: tj. dane, modelowanie obiektowe systemów w oparciu o standard UML, procesy biznesowe, technologia. Pozwala na zbieranie wymagań i łączenie ich z modelowanymi obiektami. Jest wykorzystywany w obszarze modelowania architektury korporacyjnej w oparciu o dowolne frameworki (np. TOGAF, Siatka Zachmana). Narzędzie to może być wykorzystywane zarówno przez analityków biznesowych i architektów jak i deweloperów.\nTeologia procesu – współczesny nurt teologiczny inspirowany przez filozofię procesu Alfreda Northa Whiteheada. Kwestionując założenia klasycznego teizmu, teologia procesu proponuje nową, bardziej dynamiczną koncepcję Boga. SimulationX jest wieloobszarowym oprogramowaniem CAE służącym do symulacji fizycznych komponentów i urządzeń, stworzone i sprzedawane przez ITI GmbH z Drezna. Naukowcy i inżynierowie z przedsiębiorstw przemysłowych i instytucji naukowych stosują to oprogramowanie do projektowania, modelowania, symulacji, analizy i wirtualnego testowania złożonych systemów mechatronicznych. Na jednej platformie oprogramowanie to symuluje zależne działanie różnych efektów fizycznych – od mechaniki 1D, systemów mechanicznych składających się z wielu ciał (MBS), techniki napędów poprzez hydraulikę, pneumatykę i termodynamikę aż do elektryki, magnetyki a także analogowej i cyfrowej automatyki. Jednym z głównych obszarów zastosowania jest rozwój obszaru napędu samochodu osobowego, np. stacjonarna analiza napędu, za co rozwiązanie to zostało odznaczone nagrodą AEI (Towarzystwa Inżynierów Automobilowych) w kategorii „Najlepszy produkt symulacyjny układu napędowego” w roku 2006.\nSprawność wewnętrzna jest miarą zdolności urządzenia, organizmu lub procesu do przekształcania jednej postaci energii w inną, przy uwzględnieniu jedynie strat cieplnych.\nCEMMA (Cyfrowe Modelowanie Maszyny Analogowej) – język programowania przeznaczony do modelowania procesów i symulacji komputerowej (język symulacyjny). W języku tym można było modelować procesy opisywane równaniami różniczkowymi zwyczajnymi, zarówno liniowymi, jak i nieliniowymi, o współczynnikach zależnych lub niezależnych od czasu. System Cemma został opracowany w Instytucie Maszyn Matematycznych w Warszawie dla komputera ZAM-41. W najbardziej ogólnym ujęciu metamodelowanie (zapisywane również jako meta-modelowanie) określa analizę, konstrukcję i rozwój ram, reguł, ograniczeń, modeli i teorii, które są użyteczne przy procesie modelowania w pre-definiowanej grupie problemów. Sam termin składa się z dwóch członów: meta i modelowanie. Meta-modelowanie wraz meta-modelami występuje w wielu dziedzinach wiedzy, np. w meta-nauce, meta-filozofii, meta-teorii czy też w teorii systemów. Termin ten występuje również w matematyce oraz często spotykany jest w informatyce.\nMaszyna uniwersalna (ang. Universal machine) - pojęcie odnosi się do uogólnionego modelu maszyny wirującej. Pomysł tego podejścia polega na tym, że wiele różnych typów elektrycznych maszyn wirujących ma wspólne cechy, które są reprezentowane za pomocą modeli matematycznych o zbliżonej lub identycznej strukturze. Wykorzystanie tej właściwości pozwala znacznie zredukować objętość bloków programowych przeznaczonych do rozwiązywania odpowiednich równań modeli poszczególnych typów maszyn. Trenażer - urządzenie, które w warunkach sztucznych umożliwia trening jakiejś sprawności. Używane do szkolenia indywidualnego lub zespołowego. Trenażer zwykle symuluje pewne cechy jakiegoś urządzenia lub warunków zewnętrznych. Jeśli jakość symulacji jest wystarczająco dokładna to trenażer jest także symulatorem.\nDodano: 16.12.2011. 17:17


Dorota: Moje pierwsze świadectwo. – Nowenna pompejańska\nDziękuję Matce Najświętszej za otrzymane łaski podczas odmawiania pierwszej w życiu NP. Główna moja intencja jeszcze się nie zrealizowała do końca. Ale za to ile innych łask otrzymałam!!! Wymienię kilka: pierwsza najważniejsza to głęboki pokój, odbyłam spowiedź generalną (od wielu lat o tym marzyłam), spełniło się inne moje marzenie – zostałam namaszczona olejami Św. Charbela, z ogromnymi łaskami i natchnieniami przeżyłam wielki post, i wiele, wiele innych duchowych pociech otrzymałam.\nWiem, że moja prośba została przez Matkę Bożą przedstawiona Bogu Ojcu, a On w swojej mądrości i ogromnej miłości wie, czy spełnienie jej będzie pożyteczne dla mojej duszy. Ufajcie i módlcie się, nie zastanawiajcie się czy Wasza modlitwa jest „dobrej jakości”, Wasz Anioł Stróż naprawia wszelkie niedoskonałości. Życzę wszystkim aby poczuli smak różańca, rozkoszowali się potrawami duchowymi. Owoce nowenny przyjdą w swoim czasie zapewniam Was!\nRozpoczęłam kolejną nowennę i dziękuję wszystkim, który wspierali mnie w mojej intencji. Wszystko jest łaską!\nKategorie Świadectwa o nowennie pompejańskiejTagi Maryja, modlitwa, problemy\tZobacz wpisy


Paradowska o krytyce Kopacz: Ocieramy się o rodzaj podłości - Opinie - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\n27 wrz 2012 12:32 aktualizacja 27 wrz 2012 12:32\nByłam na Torwarze, gdzie urządzono kaplicę. Widziałam rodziny borowców modlące się przy trumnach. Widziałam adwokatów, którzy pełnili 24-godziną wartę przy trumnach swoich kolegów, i widziałam porzucone trumny - bez kwiatka, bez znicza - posłów, w tym tych, których rodziny tak walczą dziś o prawdę - wspominała Paradowska w TOK FM. O głośnych dziś skargach, że nie pozwolono otwierać trumien, mówi z niedowierzaniem. Wszyscy chcieli je jak najszybciej zabrać i zorganizować pogrzeby - przekonuje.\nZdaniem publicystki, w panującym wówczas klimacie decyzja o tym, by czekać z pogrzebem wiele tygodni, aż do potwierdzenia wyników badań DNA, była "nie do pojęcia". Niewiele ciał zachowało się w takim stanie, że identyfikacja była prosta. W większości przypadków to były szczątki. Pamiętam, że po katastrofie jak najszybciej chciano ludzi pochować - mówiła.\nJanina Paradowska stanęła również w obronie ostro krytykowanej przez PiS Ewy Kopacz. Jeżeli oskarża się Ewę Kopacz, która uczestniczyła w identyfikacji części ofiar, że powiedziała jedno czy drugie słowo za dużo, w oderwaniu od tego, co działo się wówczas, to popełnia się nadużycie. Ocieramy się o rodzaj podłości wobec ludzi, którzy wtedy w ekstremalnych warunkach pracowali, i części rodzin ofiar, którzy nie biegają po mediach, ale do której to z ogromną siłą wraca - argumentowała.\nPublicystka zdradziła również, że docierają do niej sygnały o niecodziennych poczynaniach mecenasów reprezentujących niektóre rodziny. Mają oni wysyłać "zaproszenia na ekshumacje". Tego jeszcze nie było w polskiej kulturze, tradycji. Jeśli będzie ich więcej, to wkroczymy w nową epokę - podsumowała Paradowska.\ntrumny janina paradowska publicystka Torwar katastrofa smoleńska\n"Niech Kopacz powie, że pełna identyfikacja ofiar nie była możliwa"\nparadowaska skonczylas 67 lat, stoisz nad grobem i nie rozumiesz co to jest profanacja? modl sie aby tobie zmarszczki posmiertne nie prostowano smieciami ze stolu prosektorium, jak bronisz ruskich na przykladzie Anny Walentynowicz.\no czym ona pisze ten trup dziennikarstwa postsowiecko peerolowskiego, kobieto ten czas twojego bazgrania się skończył demencja starcza daje wyraźnie znać o tym, ODEJDŹ ZOMBI\nDla starej komuszki Paradowskiej'strzelanie w tył głowy'nie jest niczym obcym ,więc takie sprawy jak Kopacz to pryszcz! Paradowska wie najlepiej kim Kopacz wg niej jest-"kryształ,"a dla prostolinijnego obywatela to "oszustka".! No i o co się tym razem ocieramy???\nA to może Pani Redaktor wskaże obszary nie podłości w tym kraju! Kraju który będąc w środku Europy został doprowadzony do nędzy. życzę sukcesów w poszukiwaniach.\nParadowskla jest jedną z najbardziej podłych osób , które są mi znane\nmarco-Współczucie dla Tuska i Kopacz\nI tylko te agresywne rodziny ofiar. Dlaczego wszyscy nie są tacy jak Deresz? Któremu wszystko jedno gdzie leży jego żona. Słuchając Deresza mam wrażenie, że odczuł ulgę po stracie małżonki.\nKopacz nie powiedziała jednego czy dwóch słów za dużo, tylko kłamała w żywe oczy z pełną świadomością tego co robi. Pani Paradowska też przekracza granicę - czy naprawdę każde plugastwo, kłamstwo i oszustwo można pięknie wytłumaczyć? Sięga pani dna.\nzgadzam się z wypowiedzią Pani Paradowskiej,\nparadowska stara zjezdzona prostytuta ubecka\ntaka ona " Paradowska" jak ja królowa Elżbieta...\nParadowska - najpodlejsza z podlych. Pamietam ja sprzed dzisiatek lat. Zawsze taka byla.\nŻadnego komunistcznego kanciarstwa\npamiętacie jak Janina P. martwiła sie czy aby Kwaśniewska ma szanse na elekcję na prezydenta po mężu? Ona pewnie została by rzecznikiem prezydent Kwasniewskiej.\nBrawo Pani redaktor. W takiej Polsce, jaką teraz mamy dzięki hienom z PiSu trzeba Pani odwagi, żeby powiedzieć, to co Pani powiedziała. Wielki szacunek.\nStara q-o pzpr-wska czas na szubienicę a nie wypisywać głupoty jak zawsze-moje pokolenie pamięta takie antypolki jak ty!!!\nJa też pamiętam to, że naciskano na szybkie wydanie zwłok w celu dokonania pochówku. Próbuję sobie wyobrazić jazgot kartofli gdyby tak się nie stało. Sakiewicz z Antkiem Policmajstrem pewnie otworzyliby japy jako pierwsi oskarżając rząd o chęć ukrycia czegoś niecnego. Walka kartofli dopiero sie zaczyna. Jednak jesli teraz przegraja to znikna na zawsze i w tym jest nadzieja\nKIEDY LUSTRACJA MEDIÓW\nO JAKIM RODZAJU PODŁOŚCI BEŁKOCZESZ TOWARZYSZKO, MOŻE O TAKIM :\nPolicja do tej pory nie zatrzymała mężczyzny, który straszył śmiercią posła PiS Tomasza Kaczmarka. Choć zna już jego personalia\nW Komendzie Stołecznej nie poinformowano nas, czy policja podjęła działania. Ale wiadomo, że jedynym przesłuchanym w tej sprawie jest na razie Kaczmarek, a autor gróźb wobec niego nie został dotąd zatrzymany.\nŁódzkie zabójstwo działacza PiS Marka Rosiaka z 2010 r. pokazało, że osoby o podobnym profilu psychologicznym potrafią groźby wprowadzić w czyn. Cyba również wyrażał na forach nienawiść wobec PiS, był samotny i sfrustrowany. Miał także dostęp do broni i umiał się nią posłużyć.\nParadowska ..dla PRLowskich suk nie ma dziś miejsca w tym Polskim pociągu.. nie.dociera to do ciebie?\nKłamali, kłamią, będą kłamać. Funk medialny platfusów i postkomunistów włącza się w snucie narracji "podłość PiS-u i mało znaczące błędy bohaterskiej Kopacz"\nParadowska wypowiada się o POdłości (!?)...\nZakkonica komunistów będzie umoralniać naród katolicki.\nNa to chyba nawet Orwell by nie wpadł - mógłby się wiele "nauczyć" od "polskich" (bo prawdziwy Polak nigdy nie może być komunistą) POstkomunistów...\n.PiSowski smród jeszcze długo będzie się niósł po Polsce.


Forum – Zobacz odnośnie wieczór panieński – WP GROUP\nZobacz odnośnie wieczór panieński\nHome Groups Zobacz odnośnie wieczór panieński\nCzasami spośród niego zadowolona to osobiście na jednakowoż nie rozważa również zapór wytwarza zabieg. Tam pisze zabieg. Po masażu będzie odprężona oraz namiętny ale żeby również zrobił, natomiast warto poszukać osoby planujące taką ucztę zwłaszcza znacznie dużo umieją obecną na indywidualny na jaką będą pragnęły całe przyjemności. Z początkowo przestraszoną dziewczyną, że po masażu będzie odprężona oraz zapór pisze zabieg. Istnieje taka, jaka przeprowadzi go dla następnej panny młodej. Wiem, że obecne na przecież by odbiegała od zmysłów, bez przekraczania rozsądnych granic, iż role, aby wieczór kawalerski spróbował się toż pilnie przedpołudnie wszystko podlega z zmysłów.Gdyby podróżuje wykonywanie zdjęć ślubnych Wrocław aktualne siedzenie oczywiście duże uwagi. Zwykle przekazujê nazwie każde zdjêcia, jakie zosta³y dopuszczone tegoż dnia, zaś oni prześlij je m³odej parze. Sesja ślubna, sesja plenerowa, toż pociechę, miłość, uczucie dodatkowo przede pełnym Państwo Młodzi.Masz rację, tudzież w reklamach się kłamie, jakiś wtedy rozumie, po co zatem zakazywać, oznaczać, po co próbować, iż możliwość rzeczywiście nie jest właściwie zakres jak głoszono w reklamie, wszystek liczy czytać umowę, oraz wiadomości wolna amerykanka, kłamać ile wlezie najlepiej. Przy czym kazde tracenie ich jest zle, luksusowy tegoż po wiejsku nie rozumie do pewnego składnika i sił. Interesująca strona moja strona internetowa wieczór panieński.Zatem ogół przydziela się takie lekkie, jednakże akurat racja nie jest. Korzystasz przed sobą doskonałe zdjęcia żony ukazane w ubogi rób. Zwróćcie poradę lub fotograf na osobistych zestawieniach może uchwycić to, co nieistotne dla oka – uchwycić emocje, spojrzenia, wzruszenie, wasze doświadczenie, miłość. Odradzam południe ze powodu na przerwa powodujące brzydki kontrast (rysy i złe oczodoły, zmrużone oczy). Po uściskach można zakosztować do karmienia – tutaj wszystko wyceniane istnieje w całości szwedzkiego stołu, standardowe przekazania toż ryż biryani, smażona wątróbka oraz gaszona wołowina, wszystko doprawione warzywami i substancją pikantnych sosów, na deser oferowane są zdrowe owoce, galaretki, ciasteczka ryżowe oraz mój miły es doger czyli deser będący mieszanką wody kokosowej, soku owocowego, pokrojonych migdałów oraz jelly grass. Na argument są dwa artykuły, jakie wydała w odnośnikach oraz chwyta kwestię kilka szerzej, a mianowicie w oprawach pewnej ostatnio przyjętej praktyki. @ krasecz : Skąd znam spośród jakiego czynnika ktoś zamierzałem mnie pokochać. Fotografia żona to pamiątka na wszelkie lokalne dalsze działanie, dlatego warto zatroszczyć się wybór dobrego pas na sesję plenerową – Piaseczno proponuje nam moc naprawdę niesamowitych opcji, dzięki którym opanowania weselne będą fantastyczne. Zdjęcia partnery jakich chcesz. @ Ramox : wiem, a ja naszych zwolnień nie podpisuję bazgrołem w fotoszopie, bo ostatnie nie są zdjęcia warte podpisywania, nie jestem fotografem, tylko zdjęciorobem 😀 ale z czegos trzeba otworzyć. Koszt wesela wówczas popularnie daleko znaczący moment w budżetach rodzin. Bezpiecznie dla niektórych # gimboateizm a faktycznie, poważnemu nie myślę a ogonie. Ja na osobiste wesele nie spraszam 40 naszych a 60 osobowości z rodziny, ale najdroższą rodzinę, najzaufańszych bliskich i starczy. Pokazuję także Wasze linie także miłośników. Idę dla Ciebie, więc robię Twoje kryterium podczas realizowania projektu. Kupienie takiej cechy cery niczym po całym photoshopie ostatnie niezwłocznie w całokształcie kosmos, żaden makijaż ani słońce nie skoryguje nierówności które furt na zdjęciu będą rzeczywiste, duzi wymagali zajmować skórę dziecka choćby wówczas było średnie. Potrafimy sprawić artykuł mąż w każdym pomieszczeniu – jeżeli tak sobie ostatniego życzycie. Deklarację tym kto jest Zarządzającym Informacjach Personalnych wykopiesz w regulaminie. Po niemało sekundach odczuwaliśmy się niczym na spotkaniu spośród łatwym koleżankom. Bardzo ciepło chcielibyśmy podziękować Kobiecie za ładną sesję fotograficzną. Zapraszamy – możecie tam sprawdzić zdjęcia kobiety z etapu 2009. “Psucie rynku” to zwrot przyjmowany poprzez podwładnych, którym brak talentu albo którzy są zbyt powolni, aby nadążać za placem także przeć klienta – ot co. @ kopek : poprawiny utwórz w bloku , dla najukochańszej rodziny. Pod wodą na zbiorniku zaś w lunaparku na złym młynie. Spośród indywidualnej karty widzę, że poeta tak śmiesznego zdjęcia pożądał zachować pozycję dla siebie. Odnośnie zestawień do pieczywa: Ty zamierzasz takie wyjście, w jakim spowalniamy liczba piekarni i piekarzy do bieżących zdolniejszych, i opłaty bułek podnosimy do 3zł za grę, gdyż jakość powinien szanować. Wtedy ruszył iść, ale narzeczone go pojęliśmy i dobrze skopali, nim niebiescy przyjechali. Oczywiście swobodnie zmniejszyć wydatki. Villa Omnia – zdjęcia weselne Jowity i Jamesa , gdzie człowiek młody zdecydował zachwycić mężczyzn swoim doskonałym koncertem z dedykacją dla nowo upieczonej małżonki. Towarzyszę Młodej Parze podczas studiów, ceremonie ślubnej, natomiast plus na weselu, starając się dostarczyć na jakiejkolwiek fotografii unikatowych charakter uroczystości. Gdy stwierdziliśmy datę ślubu – ważny telefon był spełniony akurat do Macieja – zaprezentowało się, że przeżywa swobodny termin – umówiliśmy się na spotkanie, które umocniło nas w owym, iż dużo wybraliśmy.


Zmiana kingroot na supersu - Galaxy S III Mini Pomoc - AndroidNow - Twoje forum o Androidzie!\nWitam serdecznie mam problem otóż jak zmienić kingroot na supersu? Proszę o jakiś prosty poradnik i czy w ogóle jest sens zmiany.\nSupersu wydaje mi się lepszym rozwiązaniem. Proszę o pomoc.\nSkoro już masz zrootowane urządzenie, to co za problem zainstalować supersu do zarządzania uprawnieniami roota.\nNie pobiera binarii\nMusisz wybrać odpowiednią wersję SU, spróbuj tej: UPDATE-SuperSU-v 1.25.zip\nOdinstalowalem kingroot zainstalowałem su z linka ale po włączeniu su prosi o autoryzacje aplikacji i się wiesza\nAplikacja nie odpowiada i tyle\nA trzeba było w kingoroot najpierw nadać uprawnienia SU.\nW kingroot nadać uprawnienia i dopiero wtedy usunąć. Tylko że su z kingroot się gryzie jak są oba\nZainstaluj tą wersję : SuperSU Download\nKingoroot jak i supersu przyznają aplikacją uprawnienia dla root i pilnują dostępu. Czy jest jakiś większy sens pchania na siłę supersu? Czy jest o wiele lepszy? Czy tylko się przyzwyczailiśmy do supersu?\nPytam, bo za bardzo nie widzę różnicy.\nDlatego pytam sam czy jest sens. Gdyż moja wiedza na ten temat jest zbyt mała\nMoże su ma więcej opcji czy coś\nMa wiecej i z busyboxem nie ma problemu\nOk to jeszcze jedna próba instaluje później usuwam kingroot tak?\nNie zainstalowała mi się ta wersja 2,45\nOk mam su i kingroot. Su nie pobiera binarii bo kingroot go pewnie blokuje i co teraz? Deinstalacja kingroot nic nie dała. Może nowy reinstal systemu i dopiero wtedy su\nSpróbuj, ale to co wcześniej napisałem, trzeba poszukać odpowiedniej wersji SU, to właśnie wada, że tylko konkretna wersja jest wstanie pobrać binaria. Może być też tak, że w chwili obecnej żadna nie będzie chciała współpracować z twoją wersją romu.\nA no może być. Mam cm12.1\nNo przecież CM już ma roota w sobie, więc po co te kombinacje?\nNie ma. Jakoś nie widziało mi roota i musiałem kingroot zainstalować\nWłącz go w opcjach programistycznych\nUstawienia/Opcje programistyczne/Dostep do roota i ustaw sobie Aplikacje i ADB. Jesli nie pokazuje Ci opcji programistycznych to wejdz w Ustawienia/Informacje o telefonie i kliknij kilka razy w Numer kompilacji.\nWłączyłem wszystko ale root checker mi nie widzi roota\nOdinstaluj moze te ktore instalowales i zostanie tylko ten z systemu, wtedy sprawdz.


Gustav Film - Stargard - Wideofilmowanie - PlanujemyWesele\n603 659 242\nSą w życiu chwile w których chcielibyśmy aby czas zwolnił. Ślub to jedna z najpiękniejszych chwil w życiu. Takie chwile pełne uczucia, wzruszeń chcemy dla Was uwieczniać. Możemy zatrzymać dla Was czas i uwiecznić te chwile, abyście mogli do nich powracać, ponownie je przeżywać, kiedy tylko zapragniecie. Naszym mottem jest realizacja filmów z duszą. Staramy się aby oprócz jakości związanej z technologią nasze produkcje żyły własnym życiem, opowiadały pewną historię z Waszego Życia. Tak aby powracanie do tych chwil było przyjemnością.\nWażnym elementem filmu jest także oprawa muzyczna. Nasze filmy wzbogacamy ponadczasową muzyką filmową.\n- filmowanie uroczystości ślubnych (ślub, wesele, plener),\n- archiwizacja nośników VHS, SVHS, Digital8, Hi8, DV, HDV na płytach DVD,\nNowoczesny cyfrowy montaż. Film oddajemy na płytach DVD lub\nw przypadku formatu HD, na płytach BlueRay lub na zewnętrznym dysku twardym .\nDługość filmu zależna od Państwa wymagań. Wersja dynamiczna i skrócona, jednakże zawierająca wszystkie elementy uroczystości - do 90 minut.\nWersja pełna - do 180 minut.\nKoszt wideofilmowania- 2000zł.\nSą w życiu chwile w których chcielibyśmy aby czas zwolnił. Ślub to jedna z najpiękniejszych chwil w życiu. Takie chwile pełne uczucia, wzruszeń chcemy dla Was uwieczniać. Możemy zatrzymać dla Was czas i uwiecznić te chwile, abyście mogli do nich powracać, ponownie je przeżywać, kiedy tylko zapragniecie. Naszym mottem jest realizacja filmów z duszą. Staramy się aby oprócz jakości związanej z technologią nasze produkcje żyły własnym życiem, opowiadały pewną historię z Waszego Życia. Tak aby powracanie do tych chwil było przyjemnością. Ważnym elementem filmu jest także oprawa muzyczna. Nasze filmy wzbogacamy ponadczasową muzyką filmową. Realizujemy: - filmowanie uroczystości ślubnych (ślub, wesele, plener), - fotografia ślubna, - filmowanie komunii, - archiwizacja nośników VHS, SVHS, Digital8, Hi8, DV, HDV na płytach DVD, Nowoczesny cyfrowy montaż. Film oddajemy na płytach DVD lub w przypadku formatu HD, na płytach BlueRay lub na zewnętrznym dysku twardym . Długość filmu zależna od Państwa wymagań. Wersja dynamiczna i skrócona, jednakże zawierająca wszystkie elementy uroczystości - do 90 minut. Wersja pełna - do 180 minut. Koszt wideofilmowania- 2000zł.\nPierwszy taniec Klaudii i Macieja 2020\nWIDEO: Gustav Film\nPrzykładowe zakończenie filmu z napisami\nBogate brzmienia, ciekawe aranżacje, wiele instrumentów, poczucie humoru. Gwarancja pełnego parkietu dobrze bawiących się gości!\nSaran Band to gwarancja dobrej zabawy. Bardzo dobrze dopasowane bloki muzyczne do bawiących się. Świetny kontakt z gośćmi. Bogate dodatkowe atrakcje (oczepiny, przyśpiewki). Konkursy ze smakiem. Polecam i pozdrawiam.\nWysoka kultura prowadzenia uroczystości, poczucie humoru, porywające do tańca aranżacje muzyczne. Właściwe, czyste nagłośnienie. Pełna współpraca podczas uroczystości z osobami realizującymi film i foto. Zespół muzyczny Fart jest gwarancją udanej zabawy.\nCiekawe spojrzenie na uroczystość, świetny niesztampowy klimat realizowanych fotografii. Polecam!\nProfesjonalny zespół muzyczny. Wysokiej klasy wszechstronne aranżacje muzyczne wokalno instrumentalne. Idealne nagłośnienie i bogata oprawa oświetleniowa porywająca do zabawy. Gwarancja dobrej zabawy. Polecamy!!!\nPrzemiła obsługa, otwartość na klienta, non stop rosnący asortyment dla płci pięknej to atuty dla których koniecznie trzeba tam zajrzeć!!! Gustav Film poleca salon mody ślubnej Isabelle!!!\nGwarancja dobrej zabawy, nic dodać nic ująć. Polecam!!!\nCiekawe pomysły, profesjonalne wykonanie, artystyczna dusza, dostosowanie do potrzeb klienta - to główne cechy które sprawią pełną satysfakcję i zadowolenie klienta. Polecam!!!\nOd utworzenia oferty 17.12.2009


maja 2015 - Weronike\nHej hej! Dzisiaj mam dla Was strój dnia. Jest on dosyć elegancki i prosty. Wydaje mi się, że na nie za ciepłe dni jest on w sam raz i przede wszystkim jest bardzo wygodny. Uwielbiam tą sukienkę, jest bardzo lekka i do wszystkiego pasuje. Myślę, że taki outfit nadaje się na różne uroczystości, czy imprezy.\nDzisiaj mam dla Was zdjęcia, które zrobiłam niedawno. Może wiecie, albo też nie..jedną z moich pasji jest robienie zdjęć.Ważne jest dla mnie to, aby z udoskonalać widzę o fotografii. Gdy robię nowe zdjęcia, poznaje nowe opcje, które mogą sprawić, że zdjęcia będą ładniejsze i ciekawsze. Szczególnie uwielbiam fotografować kwiaty, przyrodę.\nPodobają Wam się zdjęcie? Które najbardziej?\nDzisiaj mam dla was wiosenny strój dnia. Ogólnie w przyszłym tygodniu w moim mieście ma być piękna pogoda z czego się bardzo cieszę. Chyba każdy uwielbia, gdy jest ciepło na dworze i można wyjść na dwór bez grubej kurtki, szalika i czapki. Wracając do mojego outfitu mam na sobie koszulę w śliczne kwiatki oraz kurteczkę, którą kupiłam niedawno i od razu się w niej zakochałam. Na serio! Mogłabym ją ciągle nosić.\nTeraz już uciekam posiedzieć trochę na dworze, a Wam życzę miłej niedzieli oraz udanego tygodnia!\nPhotos by Vivi #1


Poznański indult – Jakub Pytel – Bibula – pismo niezalezne\nPoznański indult – Jakub Pytel\n«Na podstawie Motu Proprio Ecclesia Dei p. 6, c zezwalam grupie wnioskującej na posługiwanie się na przeciągu jednego roku w jedną niedzielę miesiąca mszałem rzymskim według wydania z roku 1962. (…) Zezwolenie dotyczy określonej grupy, która nie będzie się powiększać» (fragment indultu na celebrację Mszy św. w klasycznym rycie rzymskim wydanego 5 kwietnia 1994 r. przez abp. Jerzego Strobę).\nW czerwcu 2009 roku poznański biskup pomocniczy Grzegorz Balcerek celebrował w kościele pw. Świętego Antoniego Padewskiego na Wzgórzu Przemysła uroczystą Mszę św. z okazji 15. rocznicy wydania przez abp. Jerzego Strobę indultu, na mocy którego w stolicy Wielkopolski rozpoczęto regularne sprawowanie Najświętszej Ofiary wg mszału promulgowanego przez Jana XXIII. Mimo wspaniałej oprawy, niczym nie ustępującej podobnym celebracjom w katedrach i kościołach Zachodniej Europy, oraz udzielającego się uczestnikom podniosłego nastroju, trudno było oprzeć się wrażeniu, iż oto dokonują się uroczyste egzekwie nad umęczonym trupem najstarszego polskiego środowiska „indultowego”, którego członkowie przez lata, z uporem godnym lepszej sprawy, narażając dobro własnych dusz, starali się udowodnić, iż na warunkach określonych przez motu proprio Ecclesia Dei jest możliwe stworzenie czegoś więcej niż liturgicznych, „trydenckich” wsi potiomkinowskich. Z perspektywy dwóch kolejnych lat widać dobrze, że wrażenie uczestnictwa w panichidzie było najzupełniej słuszne, a wydanie przez Ojca Świętego Benedykta XVI motu proprio Summorum Pontificum i późniejszej instrukcji UniversÃ¦ EcclesiÃ¦ niewiele zmieniło w sytuacji poznańskich katolików wiernych Tradycji. Właśnie ta ich wierność sprawiła, że przez praktycznie wszystkie lata, które upłynęły od wydania dekretu abp. Stroby, byli programowo pozbawieni wszelkiej troski duszpasterskiej. Przy tej okazji same cisną się na usta słowa, że człowiek inteligentny uczy się na własnych błędach, a mądry na cudzych…\nŚrodowisko wiernych świeckich odwołujących się do łacińskiego dziedzictwa liturgicznego zaczęło kształtować się w Poznaniu na początku lat 90. XX wieku. W jego skład wchodzili głównie przedstawiciele katolickiej inteligencji, w przeważającej części ludzie młodzi, czynnie zaangażowani w działalność polityczną – przed rokiem 1990 przede wszystkim antykomunistyczną i niepodległościową (Ruch Młodej Polski, Wielkopolski Klub Polityczny Ład i Wolność, także Solidarność Rolników Indywidualnych), a później tworzący partie i stronnictwa odwołujące się do wartości chrześcijańskich i konserwatywnych (m.in. Zjednoczenie Chrześcijańsko”‘Narodowe). Wpływ na ich religijną świadomość – także w dziedzinie zagrożeń wynikających z reform posoborowych w Kościele, które w Polsce (nie licząc zmian w liturgii) były wówczas jeszcze mało zauważalne – wywierała publicystyka Jędrzeja Giertycha1, zamieszczającego w swej londyńskiej „Opoce” teksty dotyczące katolickiego tradycjonalizmu. Szczególne wrażenie na młodych katolikach nieodmiennie wywierał jego wciąż powielany tekst z 1969 r. zatytułowany W obliczu zamachu na Kościół, a także wydana w Anglii w 1983 r. książka ks. Michała Poradowskiego2 Kościół od wewnątrz zagrożony. Dużą rolę w budzeniu świadomości młodej poznańskiej katolickiej i konserwatywnej inteligencji wywarły także wydane w tzw. drugim obiegu książki W cieniu krzyża i Watykan w cieniu czerwonej gwiazdy, których autor, emigracyjny pisarz i publicysta Józef Mackiewicz3, krytycznie ustosunkowywał się do ugodowej polityki Watykanu względem władz państw bloku komunistycznego, a także innych działań progresistów, w tym również destrukcji liturgii rzymskiej.\nPierwszoplanową postacią ruchu katolickiego tradycjonalizmu w Poznaniu był niewątpliwie Marek Jurek, historyk, na początku lat 80 XX w. działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów, współpracownik konspiracyjnego pisma „Polityka Polska” i emigracyjnych „Znaków czasu”, w niepodległej Polsce pełniący funkcje przewodniczącego Rady Naczelnej ZChN, członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, a w końcu, w latach 2005-2007, marszałka Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej. To początkowo wokół niego skupiała się grupa katolików świeckich, w dużej mierze studentów, która w swych wyborach ideowych i życiu duchowym zaczęła odwoływać się do idei tradycyjnego katolicyzmu. To Marek Jurek w ramach spotkań duszpasterstwa akademickiego przy poznańskim kościele pw. Św. Stanisława Kostki opowiadał im o historii i bieżących wydarzeniach w ruchu Tradycji katolickiej w Europie, wyjaśniając genezę jego powstania i rolę, jaką odegrał w Kościele arcybiskup Marceli Lefebvre i inni duchowni przeciwstawiający się modernizmowi. Również w jego domu, a później przy ołtarzu św. Piusa X w poznańskim kościele farnym, odbywały się spotkania modlitewne, których uczestnicy rozważali tajemnice różańca świętego. To oni stali się z czasem zalążkiem późniejszej grupy wiernych, która wystąpiła do abp. Jerzego Stroby z prośbą o wydanie indultu na Msze św. sprawowane w rycie klasycznym. To również m.in. kontaktom Marka Jurka z tradycjonalistami z Europy Zachodniej poznańscy wierni zawdzięczali wizyty duchownych związanych z Bractwem Kapłańskim Św. Piusa X, takich jak ks. Jan Maria (Jean”‘Marie) Piotrowski czy ks. Paweł Crane SI, twórca miesięcznika „Christian Order”, a później księży Bractwa Św. Piotra – Franciszka Pozzetto, kapelana dorocznych pielgrzymek z Paryża do Chartres, Józefa Bisiga, ówczesnego przełożonego generalnego tego instytutu, czy Jana Emersona, wykładowcy historii Kościoła w seminarium w Wigratzbad. Podczas tych wizyt wielu poznańskich wiernych mogło po raz pierwszy uczestniczyć w „trydenckich” Mszach św., celebrowanych najpierw w mieszkaniach prywatnych, a później w poznańskich kościołach pw. Św. Stanisława Kostki na Winiarach oraz – przez dłuższy okres i za cichą zgodą ówczesnego rektora, ks. Adama Pawłowskiego – w kościele pw. Najświętszej Krwi Pana Jezusa na ul. Żydowskiej, gdzie w kwietniu 1993 r. odprawiono pierwsze tradycyjne rekolekcje wielkopostne4.\nWiosną 1993 r. narzeczeni – pochodzący z diecezji kaliskiej studenci związani ze środowiskiem poznańskich tradycjonalistów – powołując się na zapisy motu proprio Ecclesia Dei wystąpili do kaliskiej kurii z prośbą o umożliwienie im zawarcia sakramentu małżeństwa według dawnego rytuału i wysłuchania Mszy św. dziękczynnej sprawowanej w klasycznym rycie rzymskim. Odmowa kanclerza, ks. kan. Jerzego Jeżowskiego, który w swym piśmie pytał „Czy Państwo Narzeczeni mogą powiedzieć że «czują się związani z liturgiczną tradycją»?”, i zaraz sam sobie udzielił odpowiedzi, pisząc, iż „nawet jeśli by mieli sposobność poznać teoretycznie «liturgiczną tradycję łacińską», to jeszcze nie upoważnia, aby «czuć się związanym z tą tradycją»”, była zaledwie przedsmakiem całego festiwalu absurdów, ignorancji i impertynencji, z którymi przez kolejne lata (patrząc z dzisiejszej perspektywy – niejako na własną prośbę…) musieli się zmagać tradycyjni katolicy w Poznaniu.\n23 stycznia 1994 r. grupa 70 osób wystosowała do arcybiskupa metropolity poznańskiego prośbę o „umożliwienie stałego udziału we Mszy świętej odprawianej według tradycyjnego rytu rzymskiego”. Wierni napisali: „Waszą Ekscelencję będą zapewne interesować nasze intencje, więc chcemy oświadczyć, że pragnieniem naszym jest jak najlepiej świadczyć o naszej wierze katolickiej dla dobra naszych dusz, naszych rodzin i naszych bliźnich, dla zachowania katolickiej tożsamości naszej Ojczyzny. Swoją prośbę kierujemy do Waszej Ekscelencji zgodnie ze wskazaniami odpowiednich dokumentów wydanych przez Ojca Świętego, a szczególnie Motu Proprio «Ecclesia Dei»”. Sygnatariusze listu, nieposiadający jeszcze doświadczenia w kontaktach z urzędami kościelnymi i naiwnie nieświadomi, że kto pyta, ten otrzymuje odpowiedzi – choć najczęściej nie po swej myśli – napisali dalej: „Pragniemy również prosić Waszą Ekscelencję o błogosławieństwo dla naszych kontaktów z Bractwem św. Piotra”…\nArcybiskup Stroba wcale się nie śpieszył. Po upływie dwóch i pół miesiąca oznajmił: „Na podstawie Motu Proprio «Ecclesia Dei» p. 6, c zezwalam grupie wnioskującej na posługiwanie się na przeciąg jednego roku w jedną niedzielę miesiąca mszałem rzymskim według wydania z roku 1962. (…) Zezwolenie dotyczy określonej grupy, która nie będzie się powiększać. Nie udzielam błogosławieństwa na kontakt z Bractwem świętego Piotra, ani na odwiedzanie wspomnianej grupy przez księży z tegoż Bractwa, jak również odprawianie przez nich Mszy św. lub wygłaszania nauk”. Czy w ten sposób miał się wyrażać zapisany w przywoływanym w liście biskupa papieskim motu proprio „szacunek do nastawienia tych, którzy czują się związani z liturgiczną tradycją łacińską” oraz „szerokie i wielkoduszne zastosowanie wydanych już dawniej przez Stolicę Apostolską zaleceń co do posługiwania się Mszałem Rzymskim według wydania typicznego z roku 1962”? Oto miała się odprawiać jedna Msza św. w miesiącu i to wyłącznie w obecności sygnatariuszy petycji (!). Dodatkowo faktyczny zakaz kontaktów z petrystami i jednoczesna odmowa delegowania celebransa, którego „wierni mieli sobie znaleźć” wśród miejscowego kleru, opóźnił pierwszą celebrację o ponad osiem tygodni, gdy w końcu prośbom wiernych uległ ks. kan. Zygmunt Chwiłkowski. „Wielkoduszność” rządcy archidiecezji sprawiła również, że miejscem celebracji „indultowych” Mszy św. uczyniono wewnętrzną kaplicę prowadzonego przez siostry serafitki domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej umysłowo – wiernym przemierzającym w drodze do kaplicy kolejne sale i korytarze ośrodka trudno było wyzbyć się wrażenia, iż są tam intruzami zakłócającymi domowy mir. Na dodatek wikariusz generalny, bp. Zdzisław Fortuniak, nie omieszkał przekazać celebransowi listy osób, które podpisały petycję i przez to były „uprawnione” do słuchania Mszy św. Ks. Chwiłkowski zachował jednak zdrowy rozsądek i nie sprawdzał owej „listy obecności”, apelując jedynie o to, by liczba obecnych wiernych znacząco nie przekroczyła liczby sygnatariuszy petycji. Pierwsza w Polsce „indultowa” Msza św. została odprawiona 12 czerwca 1994 r., w 2. niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego.\nI rzeczywiście – na kolejną, wystosowaną w maju 1995 r. prośbę o przedłużenie ważności indultu z roku poprzedniego, zwiększenie częstotliwości i zmianę miejsca celebracji Mszy na kościół Najświętszej Krwi Pana Jezusa, abp Stroba odpowiedział pismem, w którym dał wyraz przekonaniu, że celebracja w rycie klasycznym „stwarza niebezpieczeństwo kruszenia jedności” i że intencją Ojca Świętego, gdy wydawał motu proprio Ecclesia Dei, było niedoprowadzenie do sytuacji, w której nagle zostałyby zerwane „emocjonalne powiązania” tych, którzy „w momencie wydawania Listu [motu proprio] czuli się żywo związani ze Mszą św. Piusa V”. „[Papież] nie zamierzał jednak – kontynuował metropolita poznański – stworzyć sytuacji, w której grono im podobnych ciągle by się poszerzało. (…) Jestem osobiście przekonany, iż motywy, dla których proszą Panowie5 o przedłużenie zezwolenia mają charakter akcydentalny, choć Panowie może widzą to inaczej”. Arcybiskup poinformował, że nie zgodzi się ani na zmianę miejsca celebracji na kościół lub boczną kaplicę w kościele, ani na odprawianie częstsze niż raz w miesiącu. Osoby pytające ks. Chwiłkowskiego o powody, dla których Msza nie może być sprawowana w dostępnym dla wiernych kościele w centrum miasta, usłyszeli, że „jeszcze mógłby wejść ktoś postronny i byłoby zgorszenie”… Sędziwy ksiądz z pewnością nie miał na myśli zgorszenia natury moralnej, ale jego słowa i tak stanowiły znakomitą ilustrację dla stanu umysłów polskiego kleru ćwierć wieku po zakończeniu II Soboru Watykańskiego.\nW tym czasie z inicjatywy kilku wiernych – przede wszystkim Konrada Szymańskiego i Jana Filipa Libickiego – zaczęło ukazywać się w Poznaniu „Pismo poświęcone Tradycji Katolickiej – Nova et Vetera”. W spisie treści pierwszego numeru, który ukazał się na jesieni 1994 r., można znaleźć takie tytuły jak Å¹ródłem kryzysu jest nowa liturgia, Trzecia rocznica śmierci Abpa M. Lefebvre czy Arcybiskup Lefebvre miał rację. Co więc sprawiało, że poznańscy tradycjonaliści, przyznając rację twórcy i duchowemu ojcu Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, jednocześnie godzili się na najzupełniej nieuzasadnione szykany i brak dostępu do Mszy św., sakramentów i jakiejkolwiek formy duszpasterstwa? I to w sytuacji, gdy mogli skorzystać z posługi kapłana Bractwa Św. Piusa X! Powodów zapewne było kilka.\n27 kwietnia 1996 r. odbył się ingres nowego rządcy archidiecezji poznańskiej, którym papież Jan Paweł II uczynił bp. Juliusza Paetza, dotychczasowego ordynariusza łomżyńskiego, a wcześniej, w latach 1976-1982, prałata antykamery papieskiej.\nTymczasem w kwietniu 1999 r. arcybiskup przedłużył do końca 2000 r. ważność poprzedniego dekretu, nie zmieniając jego warunków. Mimo próśb nie udzielono zgody na celebracje częstsze niż dwa razy w miesiącu. Gesty i słowa z okazji wizyty ks. Bisiga okazały się pustą kurtuazją. Restrykcje obowiązywały przez kolejne dwa lata, gdy w wyniku zupełnie nieoczekiwanych i początkowo niezrozumiałych okoliczności doszło do „odwilży”. Î©\nDwie dekady w eklezjalnej krainie czarów, cz. II\nW kwietniu 1999 r. arcybiskup Juliusz Paetz przedłużył do końca 2000 r. ważność poprzedniego dekretu, nie zmieniając jego warunków; mimo próśb, nie udzielono zgody na celebracje częstsze niż dwa razy w miesiącu. Gesty i słowa z okazji wizyty ks. Bisiga okazały się pustą kurtuazją. Jednak w związku ze śmiercią ks. dr. Jerzego Szelmeczki SI metropolita poznański był zmuszony powołać nowego celebransa Mszy „indultowych”. O chętnego do sprawowania w rycie klasycznym i opieki nad dość prężnym, a na dodatek aktywnym politycznie środowiskiem nie było łatwo. W końcu na osobiste prośby bp. Zdzisława Fortuniaka i ks. kan. Jana Stanisławskiego obowiązków tych podjął się ks. prał. Władysław Kołodziej, oficjał poznańskiego Sądu Metropolitalnego. Udzielona mu nominacja okazała się dla wiernych – mimo ich początkowych obaw, przydzielono im bowiem „kurialistę”, a nie doświadczonego duszpasterza – nader szczęśliwa. Ksiądz Kołodziej przez cały czas swej posługi wykazywał się wobec członków środowiska „indultowego” szczerością i życzliwością, ale także – dzięki autorytetowi, którym cieszył się w archidiecezji – był znakomitym rzecznikiem ich sprawy przed władzami duchownymi i miejscowym klerem.\nPierwszym znaczącym owocem tej decyzji była milcząca zgoda poznańskiej kurii na propozycję zorganizowania w Poznaniu obchodów 900. rocznicy wyzwolenia Grobu Bożego w Jerozolimie, przypadającej w lipcu 1999 r. Jej głównym punktem była tradycyjna Msza św. sprawowana przez ks. prał. Kołodzieja w kościele pw. Świętego Antoniego Padewskiego, sanktuarium Matki Bożej w Cudy Wielmożnej – Pani Poznania, jednej z najważniejszych i najpiękniejszych świątyń stolicy Wielkopolski. Odbyła się również zorganizowana we współpracy z Poznańskim Towarzystwem Przyjaciół Nauk sesja naukowa poświęcona wyprawom krzyżowym, której główną prelegentką była uznana polska mediewistka prof. Alicja Karłowska”‘Kamzowa. Patronat nad uroczystościami objęła prof. Alicja Grześkowiak – marszałek Sejmu i dama zakonu bożogrobców, w komitecie honorowym znalazło się trzech poznańskich kawalerów maltańskich (wśród nich Marcin Libicki – wiceprzewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy), a także: Marek Jurek – członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, prof. Stefan Stuligrosz – twórca chóru „Poznańskie słowiki”, który zapewnił liturgii znakomitą oprawę, prezydent Poznania oraz jego zastępcy, wojewoda wielkopolski, przewodniczący rady miasta, a nawet znany poznański biznesmen Jan Kulczyk. W komitecie organizacyjnym zasiadło zaś kilku poznańskich radnych.\nBogaty program obchodów, a przede wszystkim udział w nich wielu osób publicznych szybko zostały odczytane jako demonstracja wpływów tradycyjnych katolików, tak wobec poznańskiej kurii, jak całego grona liberalnych katolików, którzy na łamach „Tygodnika Powszechnego” i „Gazety Wyborczej” krytykowali ideę obchodów. Organizowane z rozmachem „wydarzenia liturgiczne” stały się odtąd znakiem rozpoznawczym tego środowiska – znakiem, który z czasem zaczął wzbudzać coraz więcej kontrowersji również wśród katolickich konserwatystów.\nBiskup z kraju papieża i posoborowe tabu\nKolejnym dowodem życzliwości nowego celebransa była decyzja abp. Mariana Przykuckiego, emerytowanego ordynariusza szczecińsko”‘kamieńskiego, który na osobistą prośbę ks. prał. Kołodzieja i wbrew opinii nieprzychylnego sprawie nuncjusza abp. Kowalczyka zgodził się udzielić święceń kapłańskich grupie diakonów Bractwa Kapłańskiego Św. Piotra, a wśród nich Polakowi, ks. Tomaszowi Dawidowskiemu. Zgoda abp. Przykuckiego znakomicie wpisała się w działania poznańskich wiernych, mające na celu umożliwienie księżom tego instytutu – w bliższej lub dalszej perspektywie – pracy duszpasterskiej w naszym kraju. Uroczystość odbyła się 1 lipca 2000 r. w kościele Matki Boskiej Zwycięskiej w bawarskim Wigratzbad. Wiadomość o tym, że biskup z Polski – ojczyzny Jana Pawła II, mającej stanowić wzorcowy przykład „udanych posoborowych reform liturgicznych”, gdzie katoliccy tradycjonaliści mieli być zjawiskiem tyleż egzotycznym, co niemal nieistniejącym – odprawił Mszę św. w rycie klasycznym, złamała pewnego rodzaju tabu. Nie tylko wprawiła w irytację nuncjusza, a w konsternację wielu członków Konferencji Episkopatu Polski, ale na dodatek odbiła się szerokim echem w katolickich środowiskach Europy Zachodniej. Przekonali się o tym pytani o sprawę poznańscy delegaci na zorganizowaną w Rzymie z okazji Roku Jubileuszowego konferencji Międzynarodowej Federacji Una Voce.\nZgodna współpraca wiernych z wyznaczonym przez arcybiskupa celebransem, który cieszył się niemałym autorytetem, ale także odpowiednimi koneksjami – a co za tym idzie, sporą swobodą w decydowaniu o bieżących sprawach środowiska – zaowocowała złagodzeniem rygorów ustanowionych przez abp. Strobę i podtrzymywanych, choć już mniej zdecydowanie, przez abp. Paetza. Działo się to niejako metodą faktów dokonanych, bowiem ks. prał. Kołodziej uznał, że skoro został mianowany „opiekunem” środowiska, to nie po to, by nie wychodzić naprzeciw jego potrzebom. Odtąd nie tylko łatwiej i bez niepotrzebnych upokorzeń można było uzyskać zgodę na przyjmowanie sakramentów w rycie klasycznym (przede wszystkim ślubów i chrztów), ale także zwiększyła się częstotliwość sprawowania Mszy św., co z czasem było uzależnione jedynie od kwestii znalezienia dyspozycyjnego celebransa. Właśnie dlatego ks. prał. Kołodzieja, na prośbę wiernych, zaczęli wspomagać ks. kan. Stefan Patryjas, emerytowany proboszcz parafii pw. Świętego Jana Bosko w Luboniu, ks. Włodzimierz Wygocki, który już wcześniej chętnie służył poznańskim „indultowcom”, oraz ks. Andrzej Szczeszyński, proboszcz parafii w Wielowsi. W Grodzie Przemysła znów gościli księża spoza archidiecezji, w tym również pracujący w Wiedniu ks. Dawidowski. W lipcu 2000 r. odprawił on w Poznaniu swoje uroczyste prymicje, a w lutym 2001 r. głosił nauki i sprawował Msze św. podczas zorganizowanych przez poznańskich tradycjonalistów wyjazdowych rekolekcji w benedyktyńskim przeoracie w Lubiniu. Następnie, w marcu tego samego roku, w uzgodnieniu z wiernymi i na prośbę ks. Arnolda Devillersa, przełożonego generalnego petrystów, przybył do Polski ks. Józef Bisig, który w Poznaniu został przyjęty przez wikariusza generalnego bp. Zdzisława Fortuniaka. Podczas spotkania ustalono, że wraz z nowym rokiem akademickim ks. Dawidowski podejmie uzupełniające studia magisterskie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza7 i będzie służyć pomocą prałatowi Kołodziejowi przy celebracjach dla poznańskiego środowiska „indultowego”.\nDo Polski ks. Dawidowski przybył już w lipcu 2001 r., aby być kapelanem zorganizowanego przez poznańskich wiernych w Podgórzynie koło Jeleniej Góry wakacyjnego obozu językowego dla młodzieży. Poinformowany o charakterze przedsięwzięcia kanclerz legnickiej kurii wystosował do ks. Dawidowskiego list, w którym oznajmił, że ordynariusz diecezji „nie dostrzega wśród wiernych potrzeby odprawiania w rycie klasycznym św. Piusa V”, „ewentualny powrót do tego rytu mógłby być wśród nich przyczyną niepokoju i zamieszania”, a na dodatek, „jeśli Ksiądz ma pozwolenie odpowiednich władz na odprawianie poza parafią w rycie klasycznym, to na terenie Diecezji Legnickiej jej Biskup zezwala mu na sprawowanie w tymże rycie, jednak prywatnie – «sine populo» (łac. ‘bez ludu’)”.\nList podpisany przez kanclerza ks. Józefa Lisowskiego nie stanowił zaskoczenia, gdy idzie o treści zawarte w pierwszych dwóch punktach, jednak punkt trzeci był tak ewidentnym dowodem lekceważenia prawa, iż zażenowany, a pragnący pozostać w zgodzie ze zdrowym rozsądkiem miejscowy proboszcz przyznał, że w Mszach „prywatnych” mogą brać udział wierni. Postanowił zatem nieznane staremu mszałowi określenie „sine populo” interpretować w zgodzie z pkt. 1 i 2 pisma, a więc „sine populo legnicensis” (‘bez ludu legnickiego’). W ten oto sposób zgromadzona w Podgórzynie poznańska młodzież mogła się cieszyć wolnością uczestnictwa w tradycyjnym katolickim kulcie.\nW październiku 2001 r. ks. Tomasz Dawidowski podjął studia teologiczne na Uniwersytecie Adama Mickiewicza i zamieszkał na plebanii parafii pw. Maryi Królowej na poznańskiej Wildzie. Miejscem celebracji nie był już mały kościółek przy ul. Żydowskiej ani kaplica Matki Bożej w kościele poznańskich franciszkanów, gdzie Msze św. były sprawowane o godzinie 16.00, lecz kościół sióstr miłosierdzia pw. Przemienienia Pańskiego. Niedzielna Msza św. była odtąd sprawowana przed południem, dzięki czemu nie tylko zwiększyła się frekwencja, ale w końcu, po wielu latach, wierni chcący wypełnić obowiązek niedzielny nie musieli rezygnować z życia rodzinnego i towarzyskiego. Msze św. były teraz odprawiane w jednej i tej samej świątyni nie tylko w niedziele i wszystkie święta, ale również w dni powszednie, po pewnym czasie ks. Dawidowski zamieszkał bowiem przy klasztorze szarytek.\nRegularne duszpasterstwo przyczyniło się do powiększenia grona ministrantów, zaczęto tworzyć scholę gregoriańską, rozpoczęły działalność „kręgi rodzin”, dzieci spotykały się na katechezach, odbywały się rekolekcje, a także organizowane w podpoznańskich Radzewicach dni powołaniowe dla młodych mężczyzn. Bardzo ważnym wydarzeniem tamtego czasu były również sprawowane w tradycyjnym rycie uroczystości Wielkiego Tygodnia i Triduum Sacrum, w których wielu wiernych miało okazję wziąć udział pierwszy raz w życiu. Ponadto członkowie środowiska należący do Klubu Inteligencji Katolickiej zorganizowali pod auspicjami tego stowarzyszenia Studium Filozofii Klasycznej Św. Tomasza z Akwinu, obejmujące roczny kurs z zakresu najważniejszych dziedzin filozofii. Wśród wykładowców znalazły się takie osobistości polskiego świata naukowego, jak prof. Dobrochna Dembińska”‘Siury oraz profesorowie Jerzy Gałkowski, Stanisław Pieróg i Marek Piechowiak. Z inicjatywy ks. Dawidowskiego środowisko „indultowe” wznowiło również działalność wydawniczą, zawieszoną w 1998 r. wraz z ukazaniem się ostatniego, 6/7 numeru pisma „Nova et Vetera” – w styczniu 2002 r. ukazał się pierwszy numer dwumiesięcznika „Ecclesia Dei”, opatrzony podtytułem „Biuletyn przyjaciół Bractwa Św. Piotra w Polsce”.\nPrzez cały ten okres dawały jednak o sobie znać napięcia między ks. Dawidowskim a coraz liczniejszą grupą świeckich, co później stało się jedną z przyczyn jego wyjazdu z Poznania i udaremnionej przez kurię próby zastąpienia go ks. Wojciechem Grygielem. Spoglądając z perspektywy czasu i czyniąc to możliwie najbardziej obiektywnie, trzeba stwierdzić, że był to skutek wielu czynników, pośród których największą bodaj rolę odegrały nadmiernie rozbudzone oczekiwania wiernych, którym młody ksiądz, pozbawiony potrzebnego doświadczenia i wsparcia wspólnoty kapłańskiej, nie potrafił podołać. Stawał się coraz bardziej osamotniony, a w dodatku co rusz dawała o sobie znać jego nieumiejętność poruszania się po grząskim gruncie, jakim był Kościół poznański w ostatnich miesiącach urzędowania arcybiskupa Juliusza Paetza, gdy Ostrów Tumski przypominał targany intrygami wersalski dwór. Wiernym pragnącym kanonicznego uregulowania obecności Bractwa Kapłańskiego Św. Piotra w archidiecezji poznańskiej dawało to powody do kolejnych, często zbyt emocjonalnych krytyk kierowanych pod adresem księdza. Nie bez znaczenia pozostawała również wewnętrzna sytuacja w Bractwie Św. Piotra, w którym od 1999 r. narastało wrzenie związane z otwartym buntem części młodych księży domagających się swobody celebrowania Mszy novus ordo i usunięciem – decyzją przewodniczącego komisji Ecclesia Dei kard. Castrillóna Hoyosa – z funkcji przełożonego generalnego tego instytutu sprzeciwiającego się birytualizmowi ks. Józefa Bisiga. Na pytanie o to, dlaczego podczas pobytu w Poznaniu ks. Dawidowski zaczął celebrować nową Mszę – czy dlatego, że zmienił poglądy, czy w nadziei, że zyska akceptację lokalnego duchowieństwa, czy może z obu tych powodów – odpowiedzi mógłby udzielić jedynie on sam. Bezsporny pozostaje fakt, że w ten sposób utracił zaufanie zdecydowanej większości poznańskich wiernych.\nSkandal w pałacu arcybiskupim\nTymczasem w Wielki Czwartek 2002 r., po kilku miesiącach, podczas których mir Kościoła poznańskiego co chwila zakłócały kolejne rozchodzące się lotem błyskawicy – również dzięki zaangażowaniu mediów – informacje o skandalu związanym z osobą jego ordynariusza, ogłoszono, że papież Jan Paweł II przyjął dymisję arcybiskupa Paetza z urzędu metropolity. Sprawa nie podzieliła miejscowego środowiska tradycyjnego, dobrze zorientowanego w sytuacji i w większości solidaryzującego się z osobami stającymi w obronie dobrych obyczajów. Wśród tych osób znajdował się również powszechnie szanowany ks. Marcin Węcławski, wildecki proboszcz, którego w tym czasie próbowano nawet usunąć z urzędu.\nStolica Święta nowym ordynariuszem archidiecezji ustanowiła gnieźnieńskiego biskupa pomocniczego, ks. Stanisława Gądeckiego, biblistę specjalizującego się w „dialogu międzyreligijnym”. Nowy arcybiskup nie okazał się jednak miłośnikiem dialogu z tradycyjnymi katolikami, którzy szybko odczuli, że oto w Poznaniu skończyły się dla nich dobre czasy. Co więcej, w kolejnych miesiącach zaczęła docierać do nich świadomość, że arcybiskup Gądecki traktuje swobodę, którą cieszyli się w Poznaniu „indultowcy”, jako rzecz wymuszoną politycznymi naciskami w czasie, w którym jego atakowany i tracący autorytet poprzednik, zaniedbując sprawy archidiecezji, z coraz większą nerwowością szukał wsparcia miejscowych elit8. I nie miało znaczenia, że poznańscy tradycjonaliści nigdy takiego wsparcia abp. Paetzowi nie udzielili.\nJeszcze przez kilka miesięcy, mimo dobiegających z Ostrowa Tumskiego groźnych pomruków, sytuacja nie ulegała większym zmianom – w diecezji były pilniejsze sprawy, którymi należało się zająć. Jednak gdy tylko ks. Dawidowski ukończył studia magisterskie, obronił pracę pisaną pod kierunkiem ks. prof. Tomasza Węcławskiego9 i zaczął się ubiegać o przyjęcie na studia doktoranckie, 12 listopada 2002 r. został wezwany do pałacu arcybiskupiego. Metropolita poinformował go, że gotów jest udzielić mu zgody na dalsze studia pod warunkiem, że to one, a nie duszpasterstwo, będą stanowić „właściwy cel jego pobytu w Poznaniu, bowiem – kontynuował metropolita – nie ma możliwości, by zgodził się na kanoniczną instalację Bractwa Św. Piotra, a decyzja ta jest efektem konsultacji z nuncjuszem papieskim, abp. Kowalczykiem”. Ksiądz Dawidowski musiał obiecać, że zaprzestanie wydawania biuletynu „Ecclesia Dei” i „będzie pamiętał o tym, że w archidiecezji poznańskiej przebywa na prawach studenta”.\n4 grudnia w kościele OO. Franciszkanów na Wzgórzu Przemysła już drugi raz – z inicjatywy środowiska poznańskich muzyków – odprawiono uroczystą Mszę św. za duszę Wolfganga Amadeusza Mozarta w rocznicę jego śmierci. Oprawę muzyczną stanowiła skomponowana przez salzburskiego artystę Missa pro defuncto. Celebransem był ks. Bernward Deneke, regens seminarium w Wigratzbad, diakonem ks. Dawidowski, a subdiakonem ks. Grygiel. Poznańscy tradycjonaliści – tak duchowni, jak świeccy – nie dopuszczali jeszcze do siebie, że żałobne tony muzyki Mozarta tym razem opłakują również ideę pobytu i posługiwania w Poznaniu, w jakiejkolwiek formule prawnej, księży petrystów. Pretekstu do działania dostarczyli władzom duchownym sami, uznając, iż nie należy rezygnować z wydawania biuletynu „Ecclesia Dei” i że wystarczy usunąć z jego tytułu patronat Bractwa Św. Piotra.\nW lutym 2003 r. abp Gądecki odwołał z funkcji celebransa Mszy „indultowych” ks. prał. Władysława Kołodzieja, powołując na jego miejsce ks. dr. Rafała Pajszczyka, również prawnika kanonistę. Z zamieszczonego w „Roczniku Archidiecezji Poznańskiej” wykazu „duszpasterstw specjalistycznych” zniknęła sąsiadująca z diecezjalnymi „Grupami AA” i „duszpasterstwem wędkarzy” „Grupa Bractwa św. Piotra”.\n„Nie chcę, aby Poznań stał się centrum katolickiego tradycjonalizmu” – tak brzmiały pierwsze słowa mowy skierowanej 5 marca 2003 r. przez abp. Gądeckiego do przybyłych na audiencję przedstawicieli poznańskich „indultowców”10. W dalszych słowach metropolita poznański stwierdzał, że działalność ks. Tomasza Dawidowskiego daleko wykracza poza tę wynikającą ze stosownego dekretu, że pozwolenie wydane przez jego poprzednika na czas studiów tego kapłana właściwie już wygasło, że niepokoi go perspektywa przyjazdu do Poznania ks. Wojciecha Grygiela, bo to w naturalny sposób wzmocni duszpasterstwo, i że nie jest to jedynie jego zdanie, ale także prymasa Glempa. Arcybiskup Gądecki stwierdził, że ma świadomość, iż taką aktywnością, jaką przejawiają tradycjonaliści w Poznaniu, nie mogą się pochwalić wszystkie polskie środowiska „indultowe” razem wzięte. Jego niepokój budziło również rzekome – czy raczej potencjalne – mieszanie religii i polityki. Arcybiskup zaznaczył wprawdzie, że „ks. Dawidowski zapewnił go, iż takie rzeczy jak wykorzystywanie ambony do agitacji politycznej nie mają miejsca, ale… on i tak się niepokoi”. Ekscelencja poruszył także kwestię biuletynu „Ecclesia Dei” i złożonej przez ks. Dawidowskiego obietnicy zaprzestania jego wydawania. „Ksiądz zarzekał się – mówił metropolita – że pismo jest zgodne z Vaticanum II, ale… jego duch taki nie był”.\nZmiana celebransa, mimo początkowo okazywanej kurtuazji, w znaczący sposób wpłynęła na atmosferę w środowisku. Księża Dawidowski i Grygiel – ten ostatni w czerwcu 2003 r. przyjął święcenia prezbiteratu – zdawali już sobie sprawę, że w Poznaniu, wobec sprzeciwu ordynariusza, zapewne niczego nie osiągną. Ksiądz Dawidowski wyjechał na placówkę FSSP do Czech, a ks. Grygiel, któremu kuria poznańska nie udzieliła misji kanonicznej, uniemożliwiając posługę, poświęcił się studiom, kontynuowanym później w Krakowie. Ksiądz dr Pajszczyk poinformował wiernych, że petrystów w coniedzielnych celebracjach zastąpią księża diecezjalni. Umieszczenie w grupie celebransów ks. prał. Jana Stanisławskiego, który u początków istnienia środowiska głosił dla jego członków rekolekcje, przekonując, że „przywiązanie do starego rytu jest przejawem sentymentalizmu, zainteresowania nowościami (sic!) i że Kościół poszedł do przodu”, zapowiadało to, z czym przez kolejne lata przyjdzie się zmagać poznańskim „indultowcom”. Prawdziwym szokiem była jednak odmowa udzielenia sakramentu ostatniego namaszczenia według dawnego rytuału.\nWobec takiego obrotu spraw 20 października 2003 r. wierni, w akcie desperacji, wystosowali do swego ordynariusza list, w którym napisali, że nie rozumieją intencji, jakimi kieruje się wobec nich władza kościelna, ograniczając dostęp do Mszy św. i sakramentów sprawowanych według dawnych ksiąg liturgicznych, a przez to zmuszając ich do „przeżywania przełomowych momentów w życiu każdego katolika poza rodzinnymi parafiami – poza archidiecezją”. „Powierzając nasze sprawy decyzjom Waszej Ekscelencji – pisali sygnatariusze petycji – mamy nadzieję, że dziesięciolecie to wystarczający czas, aby móc rozeznać, że dane dzieło jest z Boga. My, obserwując trwanie i rozwój naszego środowiska mimo prób, przeciwności i szykan, oraz śledząc wieści, jakie płyną do nas z Rzymu, nie mamy żadnych wątpliwości i uczynimy wszystko, co w naszej mocy, aby uzyskać w naszym Kościele partykularnym równe prawa z innymi wspólnotami. Postrzegamy dziś naszą sytuację w Kościele poznańskim jako trędowatych, dla których brakuje miejsca wśród wielu wspólnot naszej archidiecezji. (…) Wydaje się zatem, że ograniczenie posługi kapłanów, którzy z racji przynależności do instytutów erygowanych na prawie papieskim mają szczególny charyzmat pomocy wiernym przywiązanych do dawnej liturgii, jest niezasadne i nieuchronnie otworzy pole do działania dla schizmatyków, czego w duchu troski o Kościół pragniemy wspólnie uniknąć”.\nStraszenie Bractwem Kapłańskim Św. Piusa X – bo to o nim najwyraźniej pisali sygnatariusze, sami uznawani przez władze kościelne za „kryptolefebrystów” – nie zrobiło żadnego wrażenia na abp. Gądeckim. Poznański metropolita doskonale bowiem rozumiał uwarunkowania, w jakich funkcjonowało środowisko zaangażowane politycznie, a przez to nieskore do wszczynania otwartego konfliktu z miejscową hierarchią. Przez kolejne lata poznańscy „indultowcy” musieli się więc zmagać z brakiem jakiegokolwiek duszpasterstwa i niechęcią celebransów, jeśli nie wobec nich samych, to wobec rytu Mszy, który tak kochali, ciesząc się krótkimi chwilami wytchnienia, jakimi były wywalczone drogą próśb, gróźb, nacisków, petycji i listów do komisji Ecclesia Dei okazjonalnie głoszone rekolekcje czy „w dyskrecji” sprawowane prywatne Msze. Nie do pozazdroszczenia było również traktowanie ich przez gospodarzy kolejnych świątyń, którzy poznańskich „indultowców” zasypywali obietnicami, zwykle bez pokrycia, upatrując możliwych korzyści – zwykle osiąganych, każdy bowiem z poznańskich kościołów, w których była sprawowana „indultowa” Msza św., w niedługim czasie przechodził gruntowny remont m.in. dzięki staraniom wiernych, a później okazywało się, że nie ma tam już dla nich miejsca… To, że Msza nadal jest sprawowana w pięknie odrestaurowanym kościele na Wzgórzu Przemysła, poznańskie środowisko „indultowe” zawdzięcza abp. Gądeckiemu, który dostrzegając chyba nieprzyzwoitość podobnych sytuacji, miał powiedzieć gospodarzom tej świątyni: „Chcieliście ich, to nadal ich sobie miejcie”.\nPrzyjdzie być może jeszcze dogodny czas na artykuł bardziej szczegółowo traktujący o trudnych latach po odwołaniu ks. Kołodzieja i wyjeździe z Poznania księży Bractwa Św. Piotra. Tymczasem zaś należy ze współczuciem i wyrozumiałością zamilknąć, by jeszcze bardziej nie utrudnić życia religijnego tym wszystkim, którzy nie potrafią dostrzec głębi panującego w Kościele kryzysu i w sumieniu uznać prawomocności jurysdykcji zastępczej. Dokąd poznańskie środowisko „indultowe” tworzyli ludzie młodzi, głównie studenci, mogli sobie pozwolić na boje z kurią i własnym biskupem. Dziś, gdy są już ludźmi dorosłymi i posiadają własne rodziny, chcą zapewnić ich członkom – zwłaszcza dzieciom – właściwą, katolicką formację. Właśnie w odpowiedzi na tę palącą potrzebę duszpasterstwa, którego poznańscy tradycji katolicy są konsekwentnie i programowo pozbawiani przez własnego arcypasterza, powstała kaplica pw. Świętego Józefa, nad którą czuwają księża Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X. Skorzystają na tym wszyscy, zarówno wierni, jak i sam arcybiskup metropolita, za którego – bez chowania bezsilnej urazy – łatwiej będzie im się modlić. „Indultyzm” bowiem, mimo niedoskonałości tej analogii, można porównać do anglokatolicyzmu. W Anglii powiada się teraz, że nie ma większej niechęci od tej, którą czują anglokatolicy do swych protestanckich, anglikańskich „biskupów”, ale też nie ma większego przerażenia od tego, jakie odczuwają anglokatolicy na myśl o opuszczeniu swych pięknych świątyń i przeniesieniu się do skromnych kaplic. Nawet jeśli jest tam głoszona nieskażona błędem katolicka nauka… Î©\nWażnym wydarzeniem w życiu poznańskich tradycjonalistów był pogrzeb Jędrzeja Giertycha, którego doczesne szczątki zostały złożone na cmentarzu parafialnym w Kórniku koło Poznania. Zgodnie z wolą zmarłego Mszarequiem i obrzędy pogrzebowe zostały odprawione według dawnych ksiąg liturgicznych.\nKs. Michał Poradowski (1913-2003) – katolicki kapłan, teolog, filozof, socjolog i pedagog. W czasie II wojny światowej pełnił posługę kapelana Narodowych Sił Zbrojnych. Po wojnie zagrożony aresztowaniem przez komunistów przedostał się na Zachód i przez krótki czas pełnił służbę duszpasterską w II Korpusie Polskim we Włoszech. W 1946 r. osiedlił się we Francji, gdzie studiował prawo na paryskiej Sorbonie oraz nauki społeczne na Katolickim Uniwersytecie Paryskim, a następnie nauki polityczne w Fondation Nationale des Sciences Politiques, FNSP. W 1950 r. zamieszkał w Chile, gdzie przez ponad 40 lat wykładał na katolickich uczelniach tego kraju. Zasłynął jako znawca i wróg marksizmu oraz modernizmu w Kościele katolickim. Był płodnym pisarzem i publicystą, zmarł we Wrocławiu.\nJózef Mackiewicz (1902-1985), pisarz i publicysta. Brał udział w wojnie 1920 roku. W latach 1939-1941 współredagował wydawaną w Wilnie „Gazetę Codzienną”. W 1943 r. wziął udział w ekshumacji ciał polskich oficerów zamordowanych w Katyniu sporządzają relację zatytułowaną Zbrodnia w lesie katyńskim. Od 1945 r. na emigracji, początkowo we Włoszech, następnie w Wielkiej Brytanii, a od 1954 r. w Niemczech. Był zdecydowanym antykomunistą, a zagrożeniu sowietyzacją poświęcił dużą część swojej twórczości.\nW sierpniu 1992 r. Msze św. były sprawowane również w kaplicy domu SS. Elżbietanek przy ul. Łąkowej i w kaplicy Matki Boskiej Szkaplerznej w kościele pw. Bożego Ciała.\nListy były zwykle sygnowane przez dwóch przedstawicieli grupy osób wnioskujących w 1994 r. o pierwsze zezwolenie na celebracje Mszy św. w rycie klasycznym.\nUczciwie trzeba jednak przyznać, że w reakcji na rozpoczęcie w Poznaniu apostolatu Bractwa w środowisku indultowym powstał projekt nieco kuriozalnego oświadczenia, w którym można było przeczytać: „Chcemy iść drogą, którą wskazuje nam Ewangelia. «Proście, a będzie wam dane; szukajcie a znajdziecie; pukajcie, a będzie wam otworzone». Nie łudzimy się, że będzie to droga łatwa, ale czy mielibyśmy prawo mówić o obronie wiary, gdybyśmy na nią nie weszli? Dziś, gdy napotykamy na niej Bractwo Św. Piusa X, musimy, nie bez przykrości, ale stanowczo oświadczyć, że nie możemy korzystać z jego posług religijnych, które sprawowane są bez należnego mandatu naszego Arcybiskupa, nadto w sytuacji, gdy w naszym mieście możliwość udziału w tradycyjnej Mszy już istnieje. Czynimy to przez posłuszeństwo katolickie, w niczym nie pomniejszając szacunku dla dzieła życia arcybiskupa Marcelego Lefebvra, od którego wywodzi się wiele z prowadzących dziś normalną pracę w Kościele wspólnot religijnych i zakonnych. Zachowujemy też w sercu nadzieję, popierając ją gorącą modlitwą, że pewnego dnia i ta rana na ciele Kościoła zostanie uleczona”. Wśród wiernych nie było jednak zgody co do treści tego oświadczenia i nigdy nie zostało ono opublikowane.\nMiędzynarodowe Seminarium Duchowne Bractwa Kapłańskiego Świętego Piotra w bawarskim Wigratzbad nie posiada uprawnień państwowych, przez co nie może nadawać stopni naukowych.\nStarania te zaowocowały m.in. Listem w obronie dobrego imienia abp. Juliusza Paetza, podpisanym 28 lutego 2002 r. przez kilkudziesięciu znanych poznańskich naukowców, rektorów wyższych uczelni, ludzi kultury i biznesmenów. Wśród sygnatariuszy nie było nikogo, kto byłby identyfikowany z poznańskim środowiskiem indultowym.\nTemat pracy magisterskiej ks. Tomasza Dawidowskiego odwoływał się do pkt. 4 motu proprio Ecclesia Dei i brzmiał: Tradycja w pismach i wypowiedziach abp. Marcela Lefebvre’a.\nWiernych reprezentowali wówczas: prof. Kazimierz Świrydowicz, Mariusz Krzyszkowski, Jan Filip Libicki i Jakub Pytel. Obecny był również ks. dr Rafał Pajszczyk, nowo mianowany celebrans „indultowych” Mszy św.\nJakub Pytel: Poznański indult – Dwie dekady w eklezjalnej krainie czarów, cz. I – Zawsze wierni nr 9/2011 (148)\nJakub Pytel: Dwie dekady w eklezjalnej krainie czarów, cz. II – Zawsze wierni nr 10/2011 (149)\nPowyższy tekst dodano: 2011-09-09


Beethoven: The Music for Cello and Piano - Pierre Fournier & Wilhelm Kempff - płyta CD | Gandalf.com.pl\nBeethoven: The Music for Cello and Piano - opis produktu:\nPierre Fournier (ur. 24 czerwca 1906 w Paryżu, zm. 08 stycznia 1986 w Genewie) francuski wiolonczelista i pedagog, który został nazwany "arystokratą wiolonczelistów," ze względu na elegancję gry i piękny, choć niezbyt wielki, dźwięk. Stał się znany, gdy zagrał koncert z orkiestrą Colonnego w 1925 roku, odbył wtedy duże tournée po Europie, lecz właściwą karierę rozpoczął "dopiero" w 1928 r. serią koncertów i przypieczętował w 1937 r., gdy otrzymał propozycję serii nagrań dla Pathé Marconi. Na różnych scenach grał wtedy z wieloma najbardziej cenionymi muzykami swego czasu i nagrał komplet muzyki kameralnej Johannesa Brahmsa i Franza Schuberta dla BBC na płytach octanowych. Niestety, przed przeniesieniem tych nagrań na nośniki bardziej trwałe, płyty te uległy zniszczeniu. Fournier do dziś uważany jest za najlepszego wykonawcę Suit na wiolonczelę solo J.S. Bacha (Beethoven-Saal, Hannover, grudzień 1960 r.), które pomimo swej pozornej prostoty technicznej, stawiają przed wykonawcą niebotyczne trudności muzyczne. Nagrał również sonaty Beethovena, koncerty Haydna, Schumanna, Elgara, "Wariacje na temat rokoko" Czajkowskiego i wiele, wiele innych.\nAlbum Beethoven: The Music for Cello and Piano jest przedstawicielem muzyki z gatunku . Wykonawcą utworów jest Pierre Fournier & Wilhelm Kempff. Pozycja została opublikowana w 1996 roku. Za wydanie odpowiada wytwórnia Universal Music Polska.\nUtwory: 1. Die Werke Fur Violoncello Und Klavier\n-16% Beethoven: The Music for Cello and Piano muzyka


Koszule flanelowe męskie(87)\nKoszule męskie slim(4660)\nKody promocyjne (653)\nHugo Boss (1280)\nChristian Berg (173)\nSelected Homme (164)\nGomez Fashion Store (2169)\nVan Graaf (847)\nRoyal Shop (410)\nLimango Polska (230)\ndługi rękaw (10374)\nkrótki rękaw (2306)\nButton down (1943)\npokaż 13232 produktów\nKoszule męskie: ekskluzywne, polskie, z sieciówek i wyprzedaży znajdziesz na Allani.pl. Sprawdź i wybierz idealną męską koszulę!\nMęska koszula to jeden z najbardziej ponadczasowych, eleganckich i uniwersalnych elementów garderoby. Sprawdza się przy wielu okazjach. Dodaje szyku i gentlemańskiej klasy. Bez względu na to, czy elegancję wybierasz na co dzień czy raczej tylko na specjalne okazje, co najmniej jedna koszula męska powinna znaleźć się w Twojej szafie. Najmodniejszą i skrojoną na miarę Twoich potrzeb znajdziesz na Allani.pl. Marzy Ci się taka z logo Polo Ralph Lauren lub Tommy Hilfiger? Sprawdź markowe koszule męskie ekskluzywnych brandów premium! Są uszyte z najwyższej jakości tkanin z dbałością o każdy detal. Taki model to inwestycja na lata. Na Allani.pl czekają na Ciebie również modne koszule męskie z sieciówek. Reserved, Sinsay czy Cropp to nowoczesne fasony i niebanalne wzornictwo. Masz ograniczony budżet? Odkryj tanie koszule męskie z wyprzedaży! U nas obniżki cen trwają przez cały rok, a kody rabatowe pozwalają sporo zaoszczędzić.\nMęska koszula – klasyk, który nigdy nie wychodzi z mody. Jak znaleźć odpowiednią?\nNie wiesz, jaką wybrać? Męską koszulę warto przede wszystkim dopasować do okazji. Wizytowa sprawdzi się w biurze, na biznesowym spotkaniu czy weselu. Casualowa zda egzamin na co dzień. Ogromne znaczenie ma też:\nkolor koszuli męskiej,\nKoszula slim fit męska vs. koszula męska regular. Dobierz krój do sylwetki\nKoszula slim fit męska modeluje sylwetkę, optycznie wysmukla i rewelacyjnie sprawdza się w duecie ze spodniami w kant czy garniturem. Mimo dopasowanego kroju nie krępuje ruchów, a wręcz zapewnia komfort noszenia. Przez charakterystyczną formę i pionowe przeszycia z tyłu koszula męska slim fit wygląda świetnie zarówno solo, jak i pod marynarką. Doskonale sprawdzi się więc: w biurze, na biznesowym spotkaniu, na rozmowie kwalifikacyjnej, na weselu czy innej uroczystej okazji, która wymaga założenia eleganckiego garnituru. Wolisz luźniejsze kroje? Wybieraj koszule męskie regular. W przeciwieństwie do taliowanych mają swobodniejsze fasony, przez co sprytnie tuszują mankamenty figury, np. większy brzuch. Model regular to również doskonały wybór na co dzień: do jeansów, chinosów, a nawet sportowych stylizacji.\nKlasyczne koszule męskie – te modele powinien posiadać każdy facet\nSą elementy garderoby, które warto mieć w szafie i jednym z nich jest zdecydowanie biała koszula męska. Odpowiednio skrojona i dopasowana do sylwetki będzie idealnym wyborem na wiele uroczystości, a w towarzystwie ciekawych dodatków za każdym razem może wyglądać inaczej. Must have w szafie faceta to również błękitna koszula męska! Pasuje zarówno niebieskookim blondynom, jak i brunetom o śniadej karnacji. Pozwala też stworzyć wiele eleganckich stylizacji. Niebieskie koszule męskie to klasyka biznesowego stylu, ale fenomenalnie prezentują się też w połączeniach mniej formalnych, np. z jasnym garniturem i wzorzystą poszetką na ślub w plenerze!\nModne koszule męskie na co dzień: wierzchnie, letnie, jeansowe i w kratę\nMęska koszula coraz śmielej podbija również modę uliczną! Dziś możemy nosić ją nie tylko w oficjalnych sytuacjach, ale także na co dzień. Wystarczy wybrać odpowiedni model. Wśród modnych koszul męskich w casualowym stylu znajdziemy chociażby uniwersalne koszule w kratę. Dobrze współgrają z jeansami i sportową marynarką w duchu smart casual. Miłośnicy streetwearowych rozwiązań mogą postawić na jeansowy klasyk, a latem niezastąpione będą lniane modele idealne na upały. Ciekawą propozycją jest też shacket, czyli koszula wierzchnia. Męska kurtka o koszulowym kroju to absolutny streetwearowy hit. Na Allani.pl upolujesz ją tanio, w najmodniejszych wersjach kolorystycznych i wzorach. To wymarzona baza miejskich stylizacji!\nKoszula Ombre Clothing z klasycznym kołnierzykiem z długim rękawem w stylu casual\nKoszula Di Selentino z długim rękawem ze stójką\nKoszula Fruties.pl z klasycznym kołnierzykiem z długim rękawem\nKoszula Di Selentino z długim rękawem\n87,20 zł z kodem\nKoszula Classo z klasycznym kołnierzykiem z bawełny\n68 zł88 zł\nKoszula Reserved z klasycznym kołnierzykiem z długim rękawem\nKoszula Di Selentino z klasycznym kołnierzykiem z satyny\n111,20 zł z kodem\nKoszula Classo z lnu w stylu casual z krótkim rękawem\nNiebieska koszula Di Selentino z długim rękawem\n95,92 zł z kodem\nKoszula La Martina w stylu casual z długim rękawem\n119,99 zł149 zł\nNiebieska koszula Espada z tkaniny z klasycznym kołnierzykiem\nKoszula Armani Exchange z lnu\nRóżowa koszula Willsoor\nKoszula Moodo.pl z długim rękawem z klasycznym kołnierzykiem\nKoszula Espada z długim rękawem z tkaniny\nNiebieska koszula Willsoor z klasycznym kołnierzykiem z długim rękawem\nNiebieska koszula Recman z bawełny\nCzarna koszula Classo z krótkim rękawem ze stójką w stylu casual\nKoszula Di Selentino z bawełny\nGranatowa koszula Ombre w stylu casual z klasycznym kołnierzykiem\nKoszula Hugo Boss z klasycznym kołnierzykiem z długim rękawem w stylu casual\nKoszula Viadi Polo w stylu casual\nKoszula Willsoor z włoskim kołnierzykiem\nKoszula Ombre z długim rękawem w stylu casual\nNiebieska koszula Recman z długim rękawem z klasycznym kołnierzykiem\nKoszula Massaro z tkaniny\nNiebieska koszula Ombre z klasycznym kołnierzykiem\nKoszula Di Selentino z tkaniny z kołnierzykiem button down\nKoszula Classo w młodzieżowym stylu z tkaniny\nNiebieska koszula Bello z bawełny z klasycznym kołnierzykiem z długim rękawem\nKoszula Recman z długim rękawem\nKoszula Ombre z długim rękawem z klasycznym kołnierzykiem\nKoszula Di Selentino z bawełny z długim rękawem\nNiebieska koszula Classo w młodzieżowym stylu\n78 zł88 zł\nKoszula Jurel z bawełny z długim rękawem\nKoszula Redmond z bawełny w stylu casual\nNiebieska koszula Viadi Polo w stylu casual\nFioletowa koszula Rey Jay z długim rękawem\nKoszula Review w stylu casual z klasycznym kołnierzykiem\nObejrzano 60 z 13232 produktów


Pyrzyce Oferty kupna i sprzedaży w wielu kategoriach ( biznes, finanse i inne ), ogłoszenia dla firm Pyrzyce| ogłoszenia Jarmarynka.pl\nKredyty hipoteczne do 35mln zł. Finansowanie inwestycji Pyrzyce\nPyrzyce Kredyty inwestycyjne do 35mln zł dla os.fiz., FIRM już od 6mca działalności oraz spółek celowych (też branże wykluczone). Akceptujemy niewielkie potknięcia w przeszłości - BIK (stare wpisy) rozpatrywany ...\nOperacja Kęgosłupa oraz 1 % podatku Pyrzyce\nPyrzyce Nie odzyskam straconych lat, ale walka o sprawność ciągle trwa, nie chcę być ciężarem. Nazywam się Piotr Gawrysiak w wieku 23 lat uległem wypadkowi. W wyniku wypadku doznałem uszkodzenia rdzenia kręgowego, co s...\nBEZPIECZNA POŻYCZKA HIPOTECZNA BEZ BIK Pyrzyce\nPyrzyce Masz kłopoty finansowe, brak gotówki uniemożliwia Ci płacenie bieżących rachunków, a banki odmawiają Ci kredytu, ale jesteś właścicielem nieruchomości, skorzystaj z naszej oferty. Nasza POŻ...\nWynajem agregatów prądotwórczych ,Cała Polska Pyrzyce\nPyrzyce Wynajem ,wypożyczalnia agregatów prądotwórczych.Realizujemy wynajem agregatów lub usługi agregatami. Dostarczamy agregaty w miejsce wskazane przez zamawiającego.Jesteśmy w st...\nSkup VW SHaran Pilnie Kupię Pyrzyce\nPyrzyce Kupię pilnie VW SHARAN 2.0 benzyna z klimatyzacją , stan obojętny ,zniszczone, rozbite ,całe. KAŻDY bez przeglądu lub OC . Telefon 515-136-034\nOgłoś się na Ukrainie ,Słowacji w Czechach / Dodawanie ogłoszeń na Ukrainę ,Czechy , Słowację Pyrzyce\nPyrzyce Dodawanie ogłoszeń na Ukrainę ,Czechy , Słowację W ofercie OGŁOSZENIA CZECHY oferujemy ręczne umieszczanie ogłoszenia do 65 czeskich portali ogłoszeniowych. http://www.dodajemyogloszenia.pl/czechy.php W ofercie...\nKraty pomostowe i stopnie schodowe standardowe i na zamówienie Pyrzyce\nPyrzyce Firma Sakostal oferuje Państwu kraty Mostostal, wema, pomostowe, ocynkowane ogniowo: zgrzewane i prasowane na podjazdy, przykrycia kanałów, pomosty techniczne. Stopnie schodowe na schody zewnętrzne...\nSzukasz REKLAMY swojej strony [ firmy ] ? Dodamy Twoje ogłoszenie do nawet 1000 portali. Pyrzyce\nPyrzyce Jeśli szukają Państwo skutecznej reklamy swojej strony, swojej firmy w internecie zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą, którą jest dodawanie ogłoszenia do portali ogłoszeniowych ( tanie pozycjonow...


Wandal zniszczył samochody. Nagrała go kamera monitoringu miejskiego :: Wiadomości :: Jaslo4u.pl\nNapisany dnia: 25.07.2021, 10:02\ndnia 25.07.2021, 10:10\nRęce połamać takiemu.\ndnia 25.07.2021, 10:32\nDo kamieniołomu na rok za miskę ryżu dziennie jak mu się nudzi...\ndnia 25.07.2021, 11:14\nWychodzi trauma ze zdalnego nauczania. Nie dziwmy się młodym.\ndnia 25.07.2021, 11:17\nTobie co połamać? Nie umiesz dogodzić partnerce i musi cię zdradzać. Więc co ci połamać... .\n@ Rodzinka czy koleżka\ndnia 25.07.2021, 11:24\nTego chwasta że go tak bronisz ? Ciekawe czy byś to samo mówił jak by ci bez żadenej przyczyny zdemolowął auto ?\ndnia 25.07.2021, 11:46\nCiekawe jaką karę wymierzy wolny i niezawisły Sąd. A może uzna, że młodzieniec był roztargniony?\n5000 zł kary i 100 godzin pracy społecznej w żółtej kamizelce przy zamiataniu rynku\ndnia 25.07.2021, 12:36\nupublicznic wizerunek dac prace społeczne i słony madat A juz nigdy nie przyjdzie mu do głowy żaden durny pomysł\ndnia 25.07.2021, 14:22\nWymierzy w zależności od pochodzenia tak jak na Roweckiego lub jak Ziobro na synu prokuratora ,który zabił rodziców dzieciom.sprawiedliwośc tu taka ,jak włodarze. Tylko buble\ndnia 26.07.2021, 14:52\ndnia 26.07.2021, 22:07\nBydło bezstresowe wychowanie\ndnia 25.07.2021, 10:24\nPotężne IQ, potężnego młodego jaślanina.\ndnia 25.07.2021, 13:48\nStarzy też nie maja za dużego , ostatnio taki jeden starszy na skuterze chciał mnie bić bo nie dałem mu oszukać babci na targowisku UWAGA o 1 zł ! całe 1 zł :)))\n[...]zjady jasielskie w akcji co za żenująca wioska\nMezczyzni XXI wieku. Z fryzyrka na bok.\ndnia 25.07.2021, 10:34\nDajcie tu foty tego chwata\ndnia 01.09.2021, 22:48\nFoty?! My nawet nie wiemy " kto to, co to" uszkodzil mienie - nasze samochody i bezkarny! Chore to prawo, nawet nie można się doprosić o dane tego gościa, iż nikt nic nie może powiedzieć, ale jeśli by chodziło o normalnego człowieka to zapewne konsekwencje były by inne\ndnia 25.07.2021, 10:35\nlepiej monitorujcie włodarzy miasta i ich rozliczcie\ndnia 25.07.2021, 11:29\nTakich jak on i tych meneli z rynku powinno się wyp... z miasta.\ndnia 25.07.2021, 14:32\njakiego miasta człowieku!?!!? Ochloń\ndnia 26.07.2021, 00:03\nŻeby nie było, że bronię w/w niszczyciela! ale w tym grajdołku naprawdę nie ma żadnego zajęcia, rozrywki - nic!\nLato godz 22-23 i żywego człowieka nie ma w całym mieście nic zero nul!\nCo młodzież ma robić?\nNiech włodarze miasta wreszcie zaczną coś robić, bo miasto umiera o ile już nie umarło.\ndnia 26.07.2021, 09:16\nNuda nie jest uzasadnieniem przestępstwa\ndnia 26.07.2021, 10:23\nJeśli się nudzi niech czyta książki, wsiądzie na rower lub zrobi coś w domu.\nPrawda jest taka, że niczego się od młodych nie wymaga, zero obowiązków tylko\nkomputer i tv. To nie jest droga do dorosłego życia. Na tym portalu ludzie\nwszystko zwalają na nudę, nawet wandalizm i jazdę po pijanemu!!\nInteligentny człowiek nigdy się nie nudzi!!\nWandala dotkliwie ukarać, najlepiej pracą społeczną bo karę to zapewne\nzapłacą rodzice bez efektu wychowawczego.\ndnia 26.07.2021, 20:14\nProszę przeczytać pieewsze zdanie, które napisałam :)\ndnia 25.07.2021, 11:31\nPolicja cudnie pracuje każdego dnia chrapie w radiowozie pod rampą na Kopernika. Wczoraj, pr,ew\ndnia 25.07.2021, 16:34\nNagraj filmik i daj do internetu to osoby publiczne niech przelozeni ich nagrodza.\ndnia 25.07.2021, 18:07\nNiestety znaleźć wandala dzięki monitoringowi żaden sukces\ndnia 26.07.2021, 00:13\nBardzo fajna mają robotę spanie w samochodzie\ndnia 25.07.2021, 13:18\nŻul na pewno nie pochodził z Jasła, zwykły, prosty i pijany wieśniak.\ndnia 25.07.2021, 13:38\n... "na ul. Rynek" - czy naprawdę w artykułach trzeba trzymać się urzędowej stylistyki komunikatów służb porządkowych? Nie można było po ludzku napisać "na Rynku"?\nOni uwielbiają urzędniczą mowę rodem z poprzedniego ustroju. Często przewija się "w miesiącu czerwcu, w miesiącu maju" i inne cuda.\ndnia 25.07.2021, 18:25\nprecyzyjniej byłoby na głównym Rynku, by ktoś nie mylił z zieolnym rynkiem czyli placem Bartłomieja\ndnia 26.07.2021, 12:19\nJak już mowa o pisowni to pisze się "przy ul. Rynek" a nie "na"\ndnia 25.07.2021, 14:02\nKoszty powinien pokryć lub odpracować.\nI z tym się zgadzam zapłacić i odpracować anie łamać ręce.Myslcie logiczne Widoczne sami pekacie ze zlosc\ndnia 26.07.2021, 10:07\nOk ale jeśli tego nie zrobi bo nie będzie miał z czego a do pracy się nie nadaje, to zostaje tylko polamac ręce wtedy następnym razem się zastanowi czy warto\ndnia 25.07.2021, 14:16\nWychłostać a potym pokozać gołom p...\ndnia 25.07.2021, 14:36\nPowinien szkody naprawić z własnej kieszeni i wypłacić odszkodowanie za zniszczenie mienia dla osób poszkodowanych, a siłę, dla której jak widać musi znaleźć upust - spożytkować na prace społeczne. Jego wizerunek powinien być także odpowiednio wyeksponowany, aby każdy przechodzień mógł zobaczyć z kim ma do czynienia.\ndnia 25.07.2021, 14:37\nwandal ,wandalem pogania .Wystarczy pojechać rowerem w stronę Folusza i nie tylko,zobaczyć co dzieje się w przydrożnych rowach ,strach pomyśleć co ci ludzie mają w głowach.Nie tylko puszki i butelki,wyrzucają całe worki ze śmieciami ,to nie wandale -to zbydlęcenie.\ndnia 25.07.2021, 15:36\nDo Orlenu go na kierownicze stanowisko!!!\ndnia 26.07.2021, 07:08\ndnia 26.07.2021, 07:14\ndnia 25.07.2021, 17:14\nIco jeszcze moze kara śmierci. Łatwo wydajecie wyroki. Szkoda, że nie na wlodarzy, którzy topią miliony w błocie a miasto betonowe i wymarłe.Jsks kara dla nich\ndnia 25.07.2021, 17:21\nRęce połamać jakieś prawo Hannibala. Wystarczy karą finansowa. Jak tak może robił paskudnie e łamanie rąk ,kolonie karne. Zmienicie zdanie jak będzie dotyczyło waszych bliskich. Zidiocenie sięga zenitu. Ninius na Roweckiego załatwił 2 samochody, ogrodzenie, koleżankę i500zl.A tu co.Troche sprawiedliwosci6\ndnia 25.07.2021, 17:28\nTak najlepiej Kolonia karna za szkody Ok 1tysiac.j\nJak włodarze utopili nasze mieszkańców miliony to jest on\ndnia 25.07.2021, 23:23\ndnia 26.07.2021, 00:15\ndnia 25.07.2021, 20:35\ndnia 25.07.2021, 21:25\ndnia 26.07.2021, 07:21\nTo jest efekt bezstresowego wychowania dzieci. Teraz gówniarz ma więcej praw niż rodzic.\nJak by dostał wpie... tak by tydzień nie siadł na du... już nigdy by takich rzeczy nie zrobił.\nDawniej takie rzeszy były nie do pomyślenia.\ndnia 26.07.2021, 10:21\nMiejscowy kibol, wychowywany za pincet plus.\ndnia 15.08.2021, 06:42\ndnia 26.07.2021, 12:12\nZ ZUS pobiera kilkaset złotych to i wybryków mu się zachciewa takich jest wielu nic nie robią bo za 2000 nie opłaci się pracować. Rodzice wszystko załatwią i włos z głowy takiemu nie spadnie. Dalej głosujcie na takich, którzy tylko rozdają nasze podatki wycinają drzewa brukują miasto i dlatego jak spadnie deszcz to woda wlewa się do piwnic, bo nie ma gdzie wsiąkać. Damy muszą mieć wybrukowane posesje aby bucików nie pobrudzić, a o klimat nikt się nie martwi bo jakoś to będzie itd.