k-2\t22.01.2018 01:22\nautor się trochę myli odnośnie zakończenia. To co jest nakońcu to stek bzdur i typowy japoński damage‑control. Oni tam mają i tak dużo samobujstw więc każdy mocniejsza seria po prostu musi mieć jakieś „szczęśliwe” zakończenie aby tam się nie cieli po seansie. Clanad kończy się kilka epizodów wcześniej, jak dzieciak umiera na ulicy – to jest prawdziwy koniec tej historii\nXillin\t22.01.2018 01:48\nWspaniała teza, poproszę źródło\nAkawashi\t22.01.2018 02:20\nŻul spod biedronki.\nBortak42\t29.06.2017 11:52\nPo obejrzeniu już i tak genialnego pierwszego sezonu zabrałem się za drugi , ponoć jeszcze bardziej genialny sezon i taki też naprawdę był.Fabuła jest perfekcyjna , grafika doskonała.Jest lepiej niż w pierwszym sezonie , postacie są bardziej wyraziste , barwy bardziej wpadające w oko.Widać źdźbła trawy.Naprawdę , coś pięknego.Postacie genialne , lepsze niż w pierwszym sezonie , ale tylko z tego powodu , że było ich więcej i zaczęły wchodzić w dorosłe życie i to potęguję moją opinię o wszystkich postaciach. Fuko pod koniec serii powróciła i skutecznie.Taka dziecinna postać i niewyrośnięta , ale daje się lubić.Zresztą przespała tyle lat , więc nic dziwnego.Pierwsze 9 odcinków to jeszcze dalsze szkolne życie.Szukanie na niby dziewczyny przez Suwaharę , mecz w baseball , Yukine i historia dwóch gangów i legenda o jej bracie , legendarnym przywódcy jednego z nich.Dalej jest już dorosłe życie.Świetnie jest ono przedstawione.Wszyscy tak chcą , być dorośli , a potem jednak okazuje się , że ciężko jest być dorosłym i to , wtedy zaczynają się największe w życiu problemy.Śmierć Nagisy , później jednak po 5 latach przerwy Tomoya był się w stanie zaopiekować swoją córką Ushio.Jakby nie było problemów to potem zachorowała , ale na szczęście zakończyło się to dobrze.Pojechali na wycieczkę i tam Tomoya spotkał swoją babcię i po rozmowie zrozumiał , że ojciec był tak naprawdę dobry i musi się z nim pogodzić i go przeprosić.Później to zrobił pomimo , że jednak przyniósł mu wiele problemów: nie dostał awansu w pracy , ojciec uszkodził mu ścięgna w prawym barku i dużo pił i bywał agresywny , ale jego alkoholizm wynikał z problemów , które miał , bo stracił wszystko oprócz syna.Chciał go wychować na prawdziwego mężczyznę i Tomoya w końcu go docenił.Wcześniej była też historia Misae z jej szkolnych lat.Też bardzo fajna.Cała seria trwała 22 odcinki.Ostatni był o alternatywnych wspomnieniach(pozytywnych , a nie negatywnych , które były prawdziwe).Ostatnie 2 odcinki(23 , 24) to odcinki specjalne.Pierwszy o tym , jak Kyou , Suwahara i Tomoya poznali się.Drugi o ogólnym szkolnym życiu Tomoyi i Nagisy.Tomoya opowiadał to swojej córce.Muzyka jest świetna i jeszcze lepsza od poprzedniego sezonu.Opening i ending dobrze kontrastuje ze sobą i jeszcze lepiej niż w pierwszym sezonie.Muzyka jest naprawdę miła dla ucha i lepsza niż w pierwszym.Ogólnie wszystko jest tutaj jeszcze lepsze , ale oba sezony są obłędne.Jest tutaj cała masa wzruszających momentów Clannad After Story jest prawdopodobnie najbardziej wzruszającym anime , a poprzedni sezon klasuje się zaraz za nim.Już dawno nie oglądałem tak genialnej serii i tego mi było trzeba.Nic dziwnego , że seria ma tak wysoką ocenę na MAL(9,03) i zajmuje 12 miejsce.Jest to jedna z najlepszych serii , jakie oglądałem.Ja stawiam 11/10.Naprawdę bardzo polecam.\nBortak42\t29.06.2017 18:43\nBłąd: Clannad ma na MAL średnią ocen 9,04 i napisałem Suwahara zamiast Sunohara.\nJalaoPeno\t31.01.2017 10:37\nJest trochę nierówno...\n...w recenzji i w samych komentarzach. :)\nZacznę od tego, że obie części, zwłaszcza Afterstory, należą do moich ulubionych anime. Z okazji plotek o sezonie 3, postanowiłem zrobić rewatch i naszła mnie myśl, że recenzja nie do końca oddaje wady i zalety „Clannad”.\nFabuła: przede wszystkim, NIGDY nie patrzę na to, że anime/film/cokolwiek jest robione na podstawie gry/książki/czegokolwiek. Dla mnie liczy się efekt końcowy. Pierwszy raz „Clannad” oglądałem nie wiedząc, że jest robione na podstawie gry. Wniosek? Elementy, które mogą świadczyć o „growym rodowodzie” nie zaburzają fabuły i nie wpływają znacząco na jej ocenę. Znajomość VN to patrzenie lekko przez krzywe zwierciadło. Np. ja nie oceniam „Władcy Pierścieni” na podstawie zgodności z książką – to świetny film, jeżeli fabuła jest spójna i logiczna – jestem na tak.\nDo rzeczy. Pierwszy sezon rozkręca się wolno i rozumiem osoby, które zniechęcają się w okolicach 6‑7 odcinka(apogeum powtarzalności). Cała fabuła jest natomiast w miarę zgrabnie zamknięta w całość, choć trzeba podkreślić, że nie ma w niej nic ponad standardy typowego anime. Gdyby nie klimat i humor, które bardzo mi przypasowały, pierwszy sezon ocenił bym jako lekko powyżej średniej.\nDrugi sezon. Początek, owszem, jest powolny, ALE – wplecione epizody są ciekawe i nieprzeciągnięte. Fajnie było zobaczyć trochę inną stronę Sunohary. A epizod z retrospekcją jest dosyć istotny w zrozumieniu zakończenia Afterstory. Reszta fabuły to emocjonalna karuzela. Tempo przyspiesza, historia robi się poważniejsza. Dla mnie bomba.\nZgadzam się z opisem odcinka 24 – to ewidentnie strzał w stopę ze strony twórców oraz jeden z bardziej rozczarowujących odcinków spośród WSZYSTKICH anime.\nGrafika: odnośnie recenzji 1 sezonu – zarzut, że postaci przebywają dużo we wnętrzach to bardziej zarzut do fabuły niż do grafiki. ;) Poza tym, bohaterowie żyją w dosyć biednym miasteczku, więc nie oczekujmy bogatych wnętrz.\nRysunek jest piękny, to jedno z ładniejszych anime jakie widziałem. Drobny minus za wspomniany w recenzji design postaci. Nie chodzi mi już nawet o wiek, lecz o to, że mamy do czynienia z klasyką anime – żeby odróżnić postaci daje się im jakieś elementy charakterystyczne – tutaj kolorowe spinki, tu fioletowe oczy, tu srebrne włosy… szkoda, że wszystkie twarze wyglądają tak samo.\nMuzyka: jedna z ładniejszych. Świetnie pasuje do sytuacji. Minus za, jak ja to nazywam, „syndrom Death Note” – niektóre kawałki tak idealnie pasują do wielu sytuacji, że pojawiają się zbyt często. Nie przypominam sobie, by przeszkadzało mi to za pierwszym razem, ale podczas drugiego oglądania zwróciłem na to uwagę. A obniżenie oceny o 2 z powodu outro… błagam, przecież outro(irytujące, to prawda) można wyłączyć,dla mnie nie jest częścią anime. To tak jak oceniać napisy końcowe w filmie – mam biały tekst przewijający się na czarnym tle – więc daję słabą ocenę.\nPostaci: tu jest ok. Są bardzo fajne postaci, jak główny bohater(rozwinięcie poniżej), Akio i Tsunae(chyba najlepsi rodzice w anime). Sunohara czy Kyo to taka klasyka anime, ale nie irytują. Nagisa.\nWłaśnie, Nagisa. Nie rozumiem ogólnego hejtu i zarzutu „odmóżdżania”. To ktoś, kto patrzy na świat przez różowe okulary, ale ma też tendencję do nadmiernego obwiniania siebie. Co do jej decyzji w sezonie drugim opisanych w recenzji, nie są zgodne z tym co się pojawiło w anime. Nikogo nie pilnowała przed skokiem w bok oraz nie nalegała na poród w domu – polecam obejrzeć dokładnie te momenty :)\nCo do „sprasowania” bohatera – to, że nie żartuje sobie na okrągło ze znajomych świadczy o sprasowaniu? Serio? Mamy wciąż elementy humorystyczne. Moim zdaniem w Afterstory Tomoya jest bardziej ludzki. Przypominam, że jego celem nie jest zostanie Bogiem nowego świata czy rozwiązanie zagadki jakiegoś ducha, tylko zwyczajnie zapewnienie bytu rodzinie. Nie oczekujmy więc, że zacznie być nagle wizjonerem.\nPodsumowując, jeżeli „Clannad” obejrzysz z „czystą głową”, uważam że seria przypadnie ci do gustu. Na początek trzeba się trochę przemęczyć, ale później jest już tylko lepiej. Kto nie oglądał, polecam. Moja propozycja ocen dla całości(tylko w fabule robię rozgraniczenie):\nfabuła: 7/10(Clannad), 9/10(Afterstory)\nbosia\t18.11.2015 18:04\nWszystko co jest nie tak z tym anime.\nJa rozumiem: dramat romantyczny z dodatkiem magii i świecidełek. Ale to anime jest po prostu złe. Zacznijmy od początku:\n- muzyka : nijaka, większość motywów z VN, więc dźwięki w anime mają monotonną muzyczkę typową dla gier,\n- grafika i animacja: na poziomie, nie ma się do czego przyczepić,\n- postacie, ich rozwój i charakter: tu już zonk, jak w pierwszej serii jeszcze było jakieś zróżnicowanie tak tutaj następuje gwałtowne sprasowanie charakterów postaci, nawet Sunohara kliknij: ukryte traci swoje blond włosy, Nagisie sprasowano resztki mózgu, tak że w momencie kliknij: ukryte jej śmierci myślałam tylko o jednym „no już, umieraj”, scena jak z Trinity w Matriksie, Tomoya, którego nawet lubiłam bo miał jakiś charakter w drugim sezonie go zupełnie traci kliknij: ukryte żeby go odzyskać w momencie utraty żony i być dupkiem dla własnej córki z którą nie utrzymywał praktycznie kontaktu przez 5 lat (wtf)\n- fabuła: tej kompletnie nie rozumiem, najpierw mamy troszkę motywów z pierwszej serii – szkoła i te sprawy, potem bohaterowie dorastają, kliknij: ukryte więc Nagisa po raz kolejny w swoim życiu dostaje ataku tajemniczej choroby, a Tomoya idzie do roboty, po kilku nudnych odcinkach para nagle decyduje się na ślub, którego w anime de facto nie ma, a już w kolejnym na dziecko. Bo przecież jest za nudno. Nie wiadomo jak skonsumują swój związek i zrobią to dziecko, bo jedyny kontakt jaki ze sobą mają to trzymanie się za ręke, ale najwyraźniej to poskutkowało, bo po sekundzie Nagisa jest już w ciąży. Koniecznie też musi wytłumaczyć swojemu ojcu jak to nastąpiło bo przecież on nie ma na to pomysłu (w tym momencie zatraciłam kompletnie wiarę w to, że Nagisa ma jakikolwiek rozsądek), kolejne sceny to pogłębianie się upośledzenia umysłowego Nagisy – pomysł na rodzenie dziecka w domu, pomysł na podtrzymanie ciąży mimo zagrożenie jej życia. Następuje jednak zima życia, Nagisa umiera w bólach, rodząc bokiem i zapewniając, że wszystko będzie dobrze i czuje się świetnie. Tutaj mamy major time skip, budzimy się z zawieszenia po 5 latach. Po stracie żony Tomoya nie jest kompletnie zainteresowany ich wspólnym dzieckiem, jak się okazuje jest zerowo zaangażowany w jej wychowanie, i ogólnie ma ją głęboko w dupie. Najwyraźniej pomysł na dziecko był jedynie Nagisy.\nWrażenia ogólne: anime dobre dla emocjonalnych nastolatków, niestety trochę starsi ludzi dopatrzą się wiele nieścisłości, głupoty bohaterów i dużej naiwności całej serii. Myślę, że naiwność jest dobrym słowem które opisuje całość. Naiwność w wyobrażeniu miłości małżeńskiej (bez kłótni i starć, bez seksu i namiętności), naiwność w wyobrażeniu miłości macierzyńskiej (uproszczona do maksimum – rodzice Nagisy martwią się o nią, bo rozmawiają z jej chłopakiem o tym, ojciec Tomoyi jest alkoholikiem więc jest zły, ale kiedyś był dobry, więc Tomoya powinien się z nim pogodzić, Ushio Tomoyi jest obojętna, bo jest kliknij: ukryte pogrążony w smutku po utracie Nagisy), naiwność w wyobrażeniu choroby (omdlenia, trzymanie okładów na czole, wybieganie na dwór w trakcie zimy – motyw powtórzony w tym anime trzy razy).\nNiestety anime mnie tak naprawdę wkurzyło i nieźle się namęczyłam je oglądając. Twórcom bym powiedziała jedno – jedynka z życia.\nIchiryuu\t18.11.2015 18:30\nRe: Wszystko co jest nie tak z tym anime.\nNo ale dobry spoiler z tą kliknij: ukryte śmiercią Nagisy jakbym wcześniej nie wiedział, to chyba bym się poważnie zdenerwował.\nsiema\t22.01.2018 01:38\nsex to tam jest tylko nie jest pokazany. Jest scena jak nagisa otwarcie mówi co tam robią po ślubie i że dzieci bociany nie przynoszą. W sumie bardzo dobrze… w dzisiejszych czasach pełnych fun serwisu ja odbieram to na +. Konflikt rodzinny pokazany świetnie, jak ty im stawiasz 1 z życia… to ja nie wiem… chyba ci się -2 należy\nChadziuk\t10.06.2015 01:00\nWybaczcie, ale to już przekracza wszelkie granice. Post jest tylko prośbą do Administracji.\nUprzejmie proszę o usunięcie tego posta, jednak dopiero po uporządkowaniu tego, co dzieje się w poście poniżej. Tematy poruszane w odpowiedziach do komentarza znajdującego się pod moim to już szczyt. Takie rozmowy to proszę sobie poruszać u siebie na profilu, w wiadomościach prywatnych, na GG, FB, Skypie, itp., a nie w komentarzach do anime, ludzie! Człowiek wchodzi sobie, żeby przeczytać opinie na temat tego anime, patrzy i myśli '74 odpowiedzi, całkiem gorąca dyskusja, może czegoś ciekawego się dowiem'.\nI dowiedziałem się – kiedy aborcja została dozwolona w Japonii, o jakichś ruchach pro‑life, jakichś historiach o prawdziwej śmierci, kilku filmach, kamikaze, o kilku 'fajnych historiach poruszających ten temat bez takiego motywu Kopciuszka', problemach demograficznych naszego (i nie tylko) państwa, sposobach jak je rozwiązać, problemach gospodarczych przeciętnego, polskiego domostwa, jakichś kampaniach społecznych i wielu, wielu innych.\nTylko wiecie co? TROCHĘ MAŁO TU O ANIME!\nSama twórczyni tematu ciągnie temat dalej, pomimo tego, że zdaje sobie sprawę z tego, że robi offtopic…\nA administracja patrzy i nie reaguje… No błagam Was…\nAvellana\t10.06.2015 09:16\nWłaśnie po to wprowadziliśmy „zwijanie” komentarzy… Wielokrotnie spotykaliśmy się z zarzutami, że tniemy interesujące (przynajmniej dla ich uczestników) dyskusje, jeśli odchodzą od tematyki serii. Dlatego teraz staramy się raczej nie interweniować, dopóki rozmowa nie schodzi już całkiem na poziom pyskówki (na podstawie indywidualnych decyzji moderacji!) albo jeśli uczestnicy nie zaczynają rzucać mięsem. Jeśli ktoś się zorientuje, że dany wątek dla niego nie jest ciekawy, może go jednym kliknięciem „zwinąć” i nie wracać do niego.\nSlova\t10.06.2015 16:20\nTanuki – The More You Know, Even If You Don't Want To.\nlasagna777\t2.06.2015 22:19\nW 1801 r. w Anglii po raz pierwszy użyto sformułowania femicide – kobietobójstwo. Oznacza ono każdy akt przestępczy wymierzony w kobiety i mający na celu torturowanie lub zabijanie ich ze szczególnym okrucieństwem. Jak się okazuje, propagowane jest nie tylko w krajach Trzeciego Świata… bowiem autorzy Clannad nie pochodzą z Ciudad Juarez, prawda?\nAutorzy mang i anime dla dziewcząt często zadają swoim bohaterkom wyszukane udręki, aby potem dokonać na nich możliwie najbardziej pokazowej egzekucji. Najlepiej, żeby była to Tajemnicza Choroba, której w kraju Kwitnącej Technologii nikt nie potrafi wyleczyć… lub Śmiertelne Urodzenie Dziecka, bo przecież wiadomo, że w XXI wieku „na to się umiera” masowo, jak w afrykańskiej dżungli – w sumie nic dziwnego, skoro kobiety rodzą po chałupach, w bólu i brudzie… A najlepiej połączyć Śmiertelną Chorobę z Porodem Trumiennym – i denatkę można skreślić z listy obecnych, po czym nieziemsko się wkurz… że co, popłakać? Ja się wkurzyłam. Nienawidzę ogłupiania widzów i przekłamywania rzeczywistości.\nBo przecież w Kraju Kwitnącej Technologii „wcale” nie ma specjalistycznych szpitali ani oddziałów ginekologiczno‑położniczych, cesarek, OIOMów, aseptyki, antybiotyków, leków przeciwbólowych i innych rzeczy ratujących życie? A wszelkie dane o olbrzymim zagęszczeniu placówek medycznych przypadających na obywatela są zapewne „przesadzone”? Podobnie jak dane o najlepszym standardzie opieki medycznej na skalę światową? „Nie ma” też aborcji, mimo iż w Japonii jest ona niemal równie popularną metodą kontroli urodzeń jak antykoncepcja (o której istnieniu też postaci chyba nie mają pojęcia) – i jest legalna w każdym przypadku do 12 tygodnia, a w zagrożeniu życia kobiety także po tym terminie. (A jeszcze do połowy XX wieku była dozwolona na każdym etapie i z każdej przyczyny…)\nNatomiast bohaterki wyciskaczy mózgu… eee, łez – najwyraźniej masowo przychodzą na świat pod opieką prof. Chazana, zostają oddane pod opiekę państwa Terlikowskich, a edukację zdobywają w szkole wyznaniowej prowadzonej przez zakon Redemptorystów w Toruniu… Myślołby kto, a nie wiedzioł, że akcja toczy się w pewnym kraju nad Wisłą, gdzie aż czarno… A te ich blond włosy i niebieskie oczy to zapewne przypadek, he he… Gdybym była bardziej podejrzliwa, pomyślałabym, że coś tu jest na rzeczy…\nWracając do śmierci i tortur… Twórcy, zanim kliknij: ukryte zafundują Nagisie okropną śmierć w mękach, dokonają na biednej gąsce amputacji mózgu i wszczepienia Tajemniczej Choroby. Nie wiadomo, na czym ona polega, oprócz Tajemniczości, częstego mdlenia i ogólnej Niewyleczalności, bo to lomańcikku. Ciekawe, że heroiny lomancideł… tfu! romansideł!, nigdy nie miewają raka odbytu czy jajnika, przecież na to się umiera częściej niż na omdlenie… ale to już nie byłoby lomańcikku? No jak mi przykro…\nPomijając już kobietobójstwo, poraża mnie głupota bohaterów i ich dążenie do autodestrukcji. Postaci, bez względu na płeć, przypominają modelkę ze Strasznego Filmu, parodii Krzyku. Otóż, gdy taka ofiara (losu) ma do wyboru dwa drogowskazy opisane jako OCALENIE i ŚMIERĆ, to jak sądzicie, w którą stronę pobiegnie? Ano właśnie. Parafrazując zabużańską mowę Pani Frau, jakbym bandę lamingów widziała...\nJednak największe zakłamanie polega na gloryfikowaniu choroby zarówno fizycznej jak i umysłowej, przekazywanej z pokolenia na pokolenie kliknij: ukryte (Państwo Furukawa -> Nagisa -> Ushio). Japończycy nigdy tego nie przyznają wprost, ale do pewnych spraw mają stosunek jak, nie przymierzając, starożytni Spartanie. (Koreańczycy zresztą podobnie.) Osławione ijime jest niczym innym, jak odstrzałem słabych i kalekich sztuk ze stada. kliknij: ukryte Nagisa jest genetyczną bombą z opóźnionym zapłonem, upośledzoną na ciele i umyśle. W prawdziwym japońskim społeczeństwie nie dożyłaby femicide, bo wcześniej wykończyłoby ją ijime, podobnie jak bohaterki Kanon czy Air. Ale tego nie zobaczycie w żadnym anime. Bo zawsze lepiej pokazać widzom słodkie bzdurki niż gorzką prawdę…\nOrihimcia\t2.06.2015 22:47\nPrzecież było wyraźnie zaznaczone, że dziecko było planowane, a Nagisa nie chciała dokonać aborcji…\nNaprawdę uważasz, że historia zyskała by na jakości gdyby Nagisa miała raka odbytu? :D\nA z tym dążeniem do samodestrukcji, co dokładnie masz na myśli?\nDlaczego Nagisę miałoby wykończyć ijime?\nDoesn'tMatter\t3.06.2015 01:00\nNie, dziecko nie było planowane. Nagisa wspomniała tylko, że skoro są małżeństwem, to dochodzi między nimi do współżycia, co jest normalne. Ale sama była zaskoczona faktem, że jest w ciąży. W którymś tam w środkowych odcinków to było.\nOrihimcia\t3.06.2015 17:16\nNo rzeczywiście… Coś mi się pomieszało :P\nAle mówiła, że chce dziecko, tego jestem pewna ;)\nlasagna777\t3.06.2015 05:15\nZ tego, co wywnioskowałam z rozmowy Tomoyi z Nagisą, kliknij: ukryte dziecko było na żądanie tej ostatniej. Mężuś pytał żonkę, czego jej brakuje do szczęścia, oprócz ptasiego mleczka, a ona powiedziała, że dziecka – więc można się domyślic, że zaprzestali stosowania antykoncepcji. Mimo, że odradzali jej to mądrzy ludzie; rodzice, lekarze itd., bo byłby to dla niej wyrok śmierci… Ciekawi mnie, czy jakby Nagisa chciała uprawiać niebezpieczne sporty, to kochający mężuś rzekłby „tak, tak, kochanie, już idę ci to załatwić”???\nSlova\t3.06.2015 14:56\nzaprzestali stosowania antykoncepcji.\nJa myślę, że oni jej nigdy nie stosowali. Nie była im zwyczajnie potrzebna.\nOrihimcia\t3.06.2015 17:18\nTo nie był wyrok śmierci, ale duże ryzyko. Moim zdaniem to jednak różnica ;D\nmichas\t4.06.2015 13:21\nGdzie niby im odradzali ciąże przed zajściem?\nSlova\t3.06.2015 14:55\nDziecko nie było planowane, to był bardzo rzadki przypadek zapłodnienia poprzez trzymanie się za ręce. Tego nikt nie mógł przewidzieć.\nk-2 22.01.2018 01:43:40 - komentarz usunięto\nDoesn'tMatter\t3.06.2015 01:26\nNaprawdę (nie lubię tego słowa, ale nie mogę znaleźć lepszego substywutu niż to, więc wybacz) spinasz się o to, że seria na podstawie VN, które z założenia miało być romantyczną historią z odrobiną magii, jest romantyczną historią z odrobiną magii?\nWymagasz od chińskiej bajki (swoją drogą całkiem niezłej) tego, żeby była ona 'realistyczna jak życie', pomimo tego, że z założenia ma być to romansidło poruszające ludzkie serca? Już nawet nie 'realistyczna w pewien sposób', tylko dosłownie 'Crtl+C Ctrl+V' z życia przeciętnego człowieka? Naprawdę, radziłbym się zastanowić – skoro każde anime miałoby być oparte na zasadach panujących na tym świecie, to po co je w ogóle tworzyć? Czy bajka, która jest kalką tego, co możemy doświadczyć w rzeczywistości, miałaby jakiś sens? Odpowiedź oczywiście brzmi – NIE.\nKsiążki, filmy, seriale, komiksy, bajki, itp. – to wszystko tworzy się po to, żeby oderwać się od tej szarej rzeczywistości, jaką jest życie. Nie na darmo mówimy tu o świecie przedstawionym – to twórca kreuje sobie swój świat, a 'wszelkie podobieństwa do miejsc lub osób istniejących naprawdę, są czysto przypadkowe'.\nJak już Orohimcia wspomniała – czy naprawdę uważasz, że gdyby Nagisa dokonała aborcji, lub poszła do szpitala, gdzie zrobiliby jej cesarkę, jednak umarłaby na raka jelita grubego, to czy ktoś by to obejrzał? Czy ktoś by obejrzał sceny, które prawdopodobnie jemu samemu mogą się przydarzyć? Jaki byłby w tym sens? Bo ja nie rozumiem.\nNo i tak dla jasności – mam nadzieję, że nie atakujesz tylko Clannad za brak realizmu, tylko wszystko, co obejrzysz, bo w praktycznie każdym anime można znaleźć setki przykładów 'nierealistycznego zachowania'. Taki atak na jeden tytuł były 'troszeczkę' nie fair.\nI napiszę coś o czym zapomniałem (chyba, najwyżej jeszcze raz wspomnę) – to anime NIGDY, PRZENIGDY nie pretendowało do bycia czymś realistycznym. Tylko głupek może pomyśleć, że to anime próbuje stworzyć takie pozory.\nlasagna777\t3.06.2015 06:55\nTo o raku odbytu to ironia, nabijam się przecież z fetyszu Strraszliwej Choroby :P\nCo do realizmu w „chińskich bajkach” – jak ja dawno nie słyszałam tego określenia – jeśli twórca bierze się za tzw. trudne tematy, to mówiąc A, powinien powiedzieć B. Czepiam się tego w każdej bajce. Albo bierzemy się za poważną twórczość dla dorosłych, albo radosną z happy endem dla dzieci.\nCo jest złego w szpitalach (ratujących życie) i cesarkach (ratujących życie)? Odpowiedź brzmi: nic. Natomiast bardzo złe jest kliknij: ukryte uśmiercanie kobiet, którym można było uratować życie, gdyby na czas udzielono im pomocy. Jeszcze rozumiem, gdyby to był jakiś dopust boży, np. wypadek samochodowy, pożar, powódź itd. Ale to była głupia i bezsensowna śmierć, której można było uniknąć, gdyby postaci chociaż raz myślały mózgiem...! Złe jest również sieroctwo samo w sobie – tułanie się po bidulach, chyba że ktoś ma to szczęście, że ma dziadków lub wujostwo…\nZa dokładnie to samo – kliknij: ukryte Strraszliwą Chorobę i zabijanie matek przez autorów – zaatakowałam Full Moon wo sagashite. Tak samo zirytował mnie Air, w trakcie którego jestem: kliknij: ukryte Matka była słabego zdrowia, oboje z ojcem byli lekarzami – i nie umieli się zabezpieczyć przed wpadką??? Nieważne, że dla matki będzie to wyrok śmierci, ojciec potem umrze z żalu, a córka będzie się winić za to… Co to za wzorce???…\nNie wiem, jaki to ma wpływ na młode, kształtujące się umysły japońskich dzieci, wiem natomiast, że dzieciom amerykańskim takie „romantyczne bajki do popłakania”, kliknij: ukryte w których matki umierają, robią sieczkę z mózgu. Cytat z niewinnej zabawy dwóch 4‑latek po sesji jednej z bajek Disneya: OK, pretend our parents are dead...\nTo popatrz na posty poniżej…!\nSlova\t3.06.2015 14:58\nnabijam się przecież z fetyszu Strraszliwej Choroby :P\nProszę nie nabijać się z kaze, to poważna choroba, można ja nawet nabyć upadając z trzeciego piętra na stertę zezłomowanych samochodów.\nlasagna777\t3.06.2015 19:17\nO jej, a ja myślałam, że na to chorują tylko piloci‑samobójcy. Umierając za tę chorobę, należy wykrzyknąć: Tora, tora, tora!\nKlemens\t3.06.2015 20:44\nA nie allah akbar? Jak piloci‑samobójcy, to tylko z tym mi się kojarzy.\njolekp\t3.06.2015 21:35\nRaczej chodziło o japońskich kamikaze [link] :)\ntamakara\t3.06.2015 21:56\nTyle teorii na temat kataru, bardzo pouczające :D\nPrawie mam ochotę zobaczyć to anime.\nKlemens\t3.06.2015 23:27\nNo tak, totalnie o tym zapomniałem… Czytam 'tora' i pierwsze co mi na myśl przychodzi to właśnie Tora.\nlasagna777\t4.06.2015 07:37\nNo wiem :) nabijam się przecież.\nSlova\t4.06.2015 16:53\nSłabe to nabijanie. Nawiązanie do Kamikaze też nieśmieszne, na drugi raz bardziej się postaraj.\nSlova\t3.06.2015 15:04\nCo to za wzorce???…\nŻadne. Typowa, oderwana od rzeczywistości fabuła typowej VNki lub ckliwej mangi z tamtej epoki.\nPowtórzę jeszcze raz słowo klucz – oderwanej od rzeczywistości.\nI jeszcze raz – oderwanej od rzeczywistości.\nŚmierć bohaterów w tym przypadku nie jest celem, ale narzędziem, które autorzy wybrali jako potrzebne do wprowadzenia czytelnika w stan emocjonalnego uniesienia.\nPowinniśmy więc oceniać, jak bardzo sensowna była ich decyzja, a nie roztrząsać jej logiczne konsekwencje w fabule, bowiem te nigdy nie były przez autorów brane pod uwagę podczas pisania scenariusza. Miał być denat, jest denat. Koniec tematu, sprawa zamknięta, widz zalał się łzami.\nA VNki keya nigdy nie były czymś mistrzowskim fabularnie, Kyoto Animation je nawet naprawiło.\nXillin\t3.06.2015 15:07\nTak samo zirytował mnie Air\nMaeda to hack, nie potrafi pisać niczego poza budowaniem kiepskiej dramy opartej na chorobach i głupocie postaci połączonej z bezsensownymi elementami nadnaturalnymi.\nThe Beatle\t3.06.2015 23:06\ndokonają na biednej gąsce amputacji mózgu\nŻe co takiego? Na pewno oglądaliśmy tę samą serię? W mojej wersji obecność tego organu o bohaterki była na tyle wątpliwa, że odwołanie do konceptu czajniczka Russela byłoby na miejscu.\nA jakkolwiek jestem w stanie przyznać rację co do faktu niezachowania przez Clannad: After Story perfekcyjnego realizmu, uważam, że opinia jest mocno przesadzona i przychylam się do tego, co pisał Doesn'tMatter. Seria nie jest ani świadomą manifestacją wspomnianego „kobietobójstwa” ani studium na temat systemu opieki zdrowotnej w Japonii, a jedynie ckliwym romansidłem, przy którym wrażliwi chłopcy mogą się z pełnym zaangażowaniem odwodnić wylewając łzy za zdarzenia ukazywane na ekranie.\nCała omawiana sytuacja to najzwyklejsze narzędzie fabularne wywołujące dramatyzm i dające podstawę późnej końcówce serii. Można się spierać o to, czy jest wystarczająco dobrze zamaskowane i czy widz nie dozna uczucia wymuszania na nim emocji, ale to jednostkowa kwestia. Natomiast poddawanie w wątpliwość samej słuszności użycia takiego narzędzia jest niewłaściwe, bo podważa istotę przedstawionej historii. W skrajnym przypadku sprowadza to argumentację do „nie powinno się robić anime o takiej tematyce”.\nOdnosząc się jeszcze do realizmu, nie uważam, żeby Clannad: After Story łamał tą sytuacją swój wewnętrzny realizm. Jak już wspomniałem, nigdy nie aspirował do bycia serią medyczną z twardym oparciem w rzeczywistości tam, gdzie rozważana jest taka tematyka. Odniesienie do realizmu zewnętrznego jest w założeniach błędne przy tego rodzaju medium. W końcu ludzie mają mniejsze oczy, od wpisania nazwiska do zeszytu się nie umiera, a siły zbrojne nie powołują młodzieży do pilotowania gigantycznych robotów.\nKlemens\t3.06.2015 23:30\nod wpisania nazwiska do zeszytu się nie umiera\nNie byłym tego taki pewien. Taki Stalin na przykład. Zgaduję, że wpisany do takowego notesiku biedak umierał dokładnie na to, co posiadacz wpisał :P\nlasagna777\t4.06.2015 08:37\nNie tyle perfekcyjnego realizmu, co nadania przynajmniej jego pozorów.\nJak oglądam horror, SF, fantasy – to wszystko jest wyszczególnione. A to podobno są okruchy życia, a nie fantasy, więc przyzwoicie byłoby zadbać przynajmniej o okruchy realności… Np. wiarygodności psychologicznej postaci (tu możemy o tym zapomnieć, takiego zbiorowiska mutantów to ja nie widziałam nawet w He‑Manie).\nCo do kobietobójstwa, Clannad pretendował do miana bajki promującej wartości prorodzinne – nawet sam tytuł został opacznie przetłumaczony przez autorów jako Klan kliknij: ukryte na Drzewie. Stąd czepiam się antyrodzinnego przekazu, że mothers must die. Nie jest to odosobniony przypadek, z wielu wyciskaczy muzgó wynika, że w Japonii nie ma ani jednej matki, ino kupa sierot… Trudno się potem dziwić, że Japonia ma tak niski przyrost naturalny – adresatkami shoujo są młode dziewczynki, naoglądają się takiego czegoś, a potem nie chcą mieć dzieci, bo wolą żyć :P Stąd się bulwersuję o owe wzorce.\nZaś tytuł Pochwała Głupoty odnosi się właśnie do promowania owej cechy. Przepis na złapanie męża wg Key Visual Arts: należy zaczepić nieznajomego, łazić za nim jak stalker, gadać do siebie nie do końca z sensem, mamrotać pod nosem niezrozumiale, chichotać bez powodu, w wieku 17‑18 lat szczebiotać głosem trzyletniego dziecka, a na koniec zaśpiewać piosenkę dla przedszkolaków. Zwłaszcza chichot należy doprowadzić do perfekcji, aby przerazić ofiarę: Zgoda, będę twoim chłopakiem, tylko odłóż ten nożyk, krzywdę sobie zrobisz... W innych animcach Keya stosowane jest też: naśladowanie oszalałej Caski z Berserka (AUU, GUU itd.), kobyli śmiech NIHAHA oraz skakanie „na barana” na plecy ofary lub atakowanie go w inny sposób. TO DZIAŁA!!!\nRyuki\t4.06.2015 09:29\nadresatkami shoujo są młode dziewczynki, naoglądają się takiego czegoś, a potem nie chcą mieć dzieci, bo wolą żyć :P Stąd się bulwersuję o owe wzorce.\nTak, ale to nie jest shoujo. Skąd ci przyszło do głowy, że Clannad jest adresowany do małych dziewcząt? To ekranizacja VN dla chłopaków…\nCo do kobietobójstwa‑_- Jestem za!!! Nie serio, więcej jest utworów, które boją się cokolwiek robić postaciom kobiecym i robią z nich nietykalne figury niż tych co używają stary schemat pt. „mama zmarła na ciężką chorobę”. A tak szczerze to nic innego jak użycie jednego z bardziej znanych schematów.\nlasagna777\t4.06.2015 11:29\nSugerowałam się tym, że romanse, zwłaszcza łzawe, są adresowane głównie dla dziewcząt. Poza tym zmyliły mnie projekty postaci. Wielkie oczy i takie sobie biusty (względnie ich brak) spotykałam do tej pory w pozycjach shoujo, natomiast w shounenach postaci żeńskie miały raczej wielkie biusty, a oczy niekoniecznie…\nCo do kobietobójstwa‑_- Jestem za!!!\nWstydź się :)\nMorał brzmi nie tylko: „mama zmarła na ciężką chorobę”, ale jeszcze „posiadanie dzieci = śmierć kobiety”... bardzo pouczające…\nOK, do tej pory z tego co pisałam, w większości była to ironia. Ale teraz na serio – rozumiem, że Japończycy chcą, jak już ktoś napisał, oderwać się od rzeczywistości i pofantazjować. Niestety w Polsce jest to rzeczywistość, co jakiś czas z prasy dowiadujemy się z prasy. Sama byłam świadkiem podobnej śmierci – młoda kobieta, która miała całe życie przed sobą. Japończycy takich problemów nie mają, bo mają normalne prawo i normalnych rządzących, więc im się w głowach przewraca…\nRyuki\t4.06.2015 13:40\nKreska nie zależy od demografii xD Osobiście już widziałam różne rzeczy i wiele razy się pomyliłam w ten sposób. Chociażby wygoogluj sobie takie tytuły jak Mother Keepers( wszystkie mangi tej autorki(?) to shouneny ), Aphorism czy nawet bardziej znane Kuroshitsuji lub Pandora Hearts. Osobiście głównie siedzę w shounenach i mogę ci powiedzieć, że w sprawie biustu wszystko zależy od mangaki, najczęściej w jednej mandze znajdziesz i małe i duże. Sama kreska Clannadu to tzw. moe, które często celuje w męskie gusta, choć sam termin różnie można interpretować, do tego stopnia, że wszystko może być moe( jeśli idziemy po definicji „postać, którą się chce bronić” to nawet taki Luffy tu pasuje xD ) To samo z gatunkami^^, romans pod płeć męską rzadki nie jest. Jednak Clannad to ani shoujo ani shounen bo to nie adaptacja mangi. Jednak jeśli chcesz, to jakby się patrzeć na mangi jakie powstały na podstawie tej VN to głównie shounen/seinen.\nEch, ale to schemat używany dosłownie wszędzie. Pełno tego i w zachodnich jak i w wschodnich mediach. Ba śmiem twierdzić, że Hollywood tu przoduje, Japończycy częściej używają motywu „bycia innym” do tworzenia konfliktu.( coś jak w X‑Menach ). Powodem jego powstania nie jest zniechęcenie kogoś do dzieci, zwyczajnie to zabieg wyciągnięcia hipotetycznych łez od widza. Utrata bliskiej osoby to jeden z najpewniejszych ruchów by wywołać dramat bo najłatwiej osoba się do niego przekonuje/rozumie.\nTak na marginesie, najszybszym sposobem na zniechęcenie dziewczynki jest i tak pokazanie filmu z naturalnego porodu.\nXillin\t4.06.2015 16:19\nSytuacja Kuroshita wynika z nieco szerszego problemu.\nDawniej magazyny shoujo były bardziej zróżnicowane, powszechne tam były horrory, było sporo serii akcji, pojawiały się space opery itd. Dzisiaj są one zdominowane przez romanse i komedie, a po inne dzieła dziewczęta sięgają do magazynów shounenowych. Stąd pojawiają się serie celujące w wiele różnych grup odbiorców. Początkowo bardziej neutralny Kuroshit przyciągnął głównie żeńskie grono czytelników, tak więc manga zaczęła się skupiać bardziej na nich.\nRyuki\t4.06.2015 16:41\nBo to bardzo specyficzny magazyn, chociaż wciąż shounenowski, celuje w dziewczyny.^^ Chociaż jakbyśmy patrzyli się serio kto jakie magazyny czyta, to prawie połowa czytelników SJ to dziewczyny a duża część jest po 30.\nchi4ko\t4.06.2015 20:13\nJuż mi na myśl przychodzą ci czterdziestoletni 'shouneni', co czytują „Jumpa” ;P\nSlova\t4.06.2015 21:10\nNO bo zaczęli kiedyś One Pieca i trochę im zeszło…\nlasagna777\t4.06.2015 15:17\nCo do związku kreski z demografią, uznaję swoją pomyłkę. Do tej pory widziałam tylko parę pozycji o „dziecinno‑dziewczyńskiej” kresce, a przeznaczonych ewidentnie nie dla grzecznych dzieci, np. Higurashi, Utena czy Shiki (jestem w trakcie). Z Twojej wypowiedzi wynika więc, że nie są to jedyne „mylące” anime…\nCo do Hollywood i X‑Men, to prawda. Ale weź pod uwagę różnice kulturowe między Ameryką i Japonią. W Ameryce za dyskryminowanie inności możesz trafić pod sąd. Natomiast w Japonii inność jest powodem szykan w szkole, a nauczyciele najczęściej nie chcą się w to mieszać, bo ofiara sama sobie winna, bo inna, a w ogóle to lepiej on niż ja... Dlatego o ile w Ameryce takie osoby jak Nagisa, Fuuko czy Kotomi zostałyby niezwłocznie objęte opieką i troską (kolegów, nauczycieli i zapewne psychologa szkolnego), o tyle w japońskiej szkole natychmiast znalazłyby się na celowniku szkolnych bullies przy braku reakcji władz szkoły.\nRozumiem, gdyby inność tych bohaterek polegała na zaletach, np. przebojowości, zaradności, talencie artystycznym, wybitnej inteligencji, znajomości sztuk walki lub jakichś zdolnościach paranormalnych. Natomiast wymienione przeze mnie bohaterki, podobnie zresztą jak dziewczęta z Air i Kanonu, wyróżniają się niezaradnością w najprostszych sprawach, aspołecznością, sprawiają wrażenie ociężałych umysłowo lub niezrównoważonych – czyli na niekorzyść. Często robią problem z niczego, więc kiedy stanie im się rzeczywista krzywda, nie potrafi mnie to wzruszyć, a jednie zirytować.\nW całym Clannad podobał mi się tylko początek pierwszej części i tylko pojedyncze postaci: Tomoya, Tomoyo i Kyou – chyba nie bez powodu te dwie dziewczyny doczekały się własnych alternatywnych odcinków…\nCo do ostatniego akapitu – nie tylko małych dziewczynek, wielu dorosłych również :)\nYukiiii\t4.06.2015 15:54\nMyślisz, że skoro w Ameryce jest moda na „inność”, to jest ona powszechnie tolerowana. Oj nie, tam to dopiero potrafią się znęcać.\nW Japonii obecnie zjawisko znecania się nad odmiennymi diametralnie zanika, to nie jest naród który w sposób otwarty pokazuje co myśli na dany temat. Jeśli ktoś zachowuje się w sposób odmienny, może po prostu zostać wyalienowany, w pewien sposób na własne życzenie\nlasagna777\t4.06.2015 18:59\nNie mówię, że „moda”, ani że „powszechnie”, tylko że „oficjalnie”.\nNie mówię też, że poza Japonią nie ma bullyingu. Chodzi o to, że oni mają zasadę, że „odstające gwoździe się dobija”. W jednym z artykułów uderzył mnie fakt, że nawet wyróżnianie się w sensie pozytywnym nie jest zbyt dobre, ponieważ budzi zawiść. Dlatego zdolni uczniowie są poddani podwójnej presji: nie tylko być najlepszym, ale i być normalnym. (Nie mówię, że mi się to podoba!)\nCo do „diametralnie się zmienia”, to też nie do końca. Jedną z cech Japończyków jest ich zdolność przystosowania się do panujących reguł. Są też doskonałymi naśladowcami. (To też z artykułów.) Jednak, czy naprawdę biorą sobie do serca słuszność tych reguł, czy tylko jest to powierzchowne? Oficjalnie cesarz nie jest bogiem. Ale kto zagwarantuje, co Japończycy w głębi ducha myślą na ten temat?\nJames Clavell nie był antropologiem, japonistą ani innym specjalistą. Ale miał okazję poznać Japończyków jako ich jeniec podczas wojny. W Szogunie podoba mi się jedna scena: kliknij: ukryte Mariko mówi Blackthorne'owi o swoim cesarzu, który jest bogiem. Rozmówca jest w szoku, bo Mariko jest ochrzczona. Ta odpowiada, że jest chrześcijanką, ale przede wszystkim jest Japonką...\nDlatego nie postawiłabym złamanego grosza za szczerość japońskiego „nawrócenia” z dobijania gwoździ. Dążenie do normalności i jednakowości jest ich cechą od wielu wieków i nie sądzę, żeby nagle, z dnia na dzień, wyrzekli się swojej mentalności, tylko dlatego, że Europejczykom się ona nie podoba. Oni sami czasami przyznają się, że ich kultura jest sztywna i skostniała… więc nie wierzę w tego typu rewelacje. Jakoś bardziej jestem skłonna podejrzewać, że jest to kolejna maska, którą przywdziewają „na odczepnego”, bo się „tego od nich wymaga”.\nZgadzam się jednak, że to nie jest naród, który głośno mówi, co ma na myśli… zwłaszcza przed obcymi narodami. Przecież domowych brudów nie pokazuje się gościom. Natomiast to, co jest w czterech ścianach, to już inna sprawa…\nRyuki\t4.06.2015 19:03\nCóż a ja wciąż kocham to, że wrzucasz cały naród do jednego worka. Nigdy mnie to mierzić nie przestanie.\nchi4ko\t4.06.2015 20:17\nA Polacy to naród pijaków i cwaniaczków. Stereotyp prawdę ci powie. Sorry, musiałam. Kończę offtopa.\nOrihimcia\t4.06.2015 22:06\nPrzepraszam, to nie miało być oczywiscie do Ciebie ^^"\nOrihimcia\t4.06.2015 22:05\nJejku, chyba trochę demonizujesz tych Japończyków. W każdym kraju ludzie są skrajnie różni, a stereotypami nie ma się co kierować… A poza tym ci Japończycy z czasów wojny to nie są Japończycy żyjący dzisiaj. Od tej pory wiele się zmieniło na całym świecie, więc również w Japonii. No, ale to każdy chyba wie :p Więc chyba nie ma sensu o tym rozmawiać…\nRyuki\t4.06.2015 22:33\nPoza tym nawet wtedy ludzie byli różni, w końcu nie każdy Niemiec był nazistą. Tak samo jak każdy kraj ma krew na ręce. Szczerze nie lubię tykania się historii w kontekście teraźniejszości, zwyczajnie to jest śmieszne.\nTeż co do tego twierdzeniu o bycia identycznym trochę uśmiech na twarzy powoduje gdy pamięta się jeden stereotyp o Japończykach. No ten, wiesz o byciu krajem dziwaków i abstrakcji xD\nPS. Dobrze ci koment się pokazał, tanuk czasami wrzuca je w złe miejsce przez moment. Po odświeżeniu wszystko wraca do normy.\nOrihimcia\t4.06.2015 22:58\nZgadzam się z Tobą, stereotypom i czepianiu się historii mówimy nie :D\nA tak poza tym, to zastanawiam się teraz jak tutaj doszliśmy zaczynając od Clannadu… Tam było wyraźnie pokazane, że gdy ktoś był samotny, to najczęściej wynikało to z jego nieśmiałości (Nagisa, Kotomi), a nie z tego, że się nad nim znęcano, bo się wyróżniał (czym niby wyróżniała się Nagisa xD?)\nRyuki\t5.06.2015 00:03\nYeah, ale jej tu nie przekonasz. Ja się tam poddałam>.>\nWiesz trochę to moja wina bo nabąknęłam, że w japońskich mediach częściej tyka się tolerancji jako dramatu a nie uśmiercenia matki. Jednak powód jest zgoła inny niż szkolne problemy. Zwyczajnie przy fantasy czy innym tego typu gatunku gdzie są inne rasy/stworzenia tego typu problem sam się nasuwa. Zresztą go lubię więc sama takie mangi czytam czy oglądam anime.\nZnam historię, które dosłownie są o znęcaniu się w szkole czy poważnych problemach. Jednak nigdy nie pamiętam by ich morałem było stanie się „normalnym” raczej zawsze jest na odwrót, tępione jest znęcanie się za inność. Ogólnie gorszy tu jest hollywoodcki motyw kopciuszka, który właśnie to robi( przemienia kogoś wyróżniającego się w typową popularną osobę ). Co ciekawe jedynym momentem kiedy widziałam ten schemat zrobiony fajnie był koreański webtoon.\nOrihimcia\t5.06.2015 01:01\nPodałabyś może tytuły jakichś fajnych historii poruszających ten temat bez takiego motywu Kopciuszka? :D\nGatunek w sumie nieważny ;)\nRyuki\t5.06.2015 10:30\nOczywiście. Taką fajną mangą na temat problemów młodzieży jest Shibatora. Opowiada ona o młodym policjancie, który chce pracować przy sprawach nieletnich.\nZ tematu inności polecam( akurat to komedie ale poruszają te sprawy ): Sket Dance( prawie wszyscy w szkole to sympatyczni dziwacy ), Angel Densetsu( o tym jak grzeczny uczeń stał się postrachem szkoły z powodu swojej twarzy ) i taka całkowicie rozbrajająca komedia na temat iścia za swoimi marzeniami nie ważne jak dziwnymi Harleluja II Boy. A ten webtoon, który zrobił ten schemat dobrze to Dice: Cube of change.\nTak naprawdę podkreślanie bycia sobą jest dosłownie w co drugiej mandze jaką znam a co za tym idzie i w anime. Tylko motyw prawdziwej przyjaźni jest częstszy. Chociażby czytam teraz Yu‑gi‑oh i pełno tego. Bycie sobą chociażby dało bohaterowi wymarzonego przyjaciela, to i złożenie milenijnego puzzla ale tam szczegół.\nOrihimcia\t5.06.2015 11:03\nlasagna777\t5.06.2015 00:03\nDziwacznością. Powiedz, jakbyś się czuła, gdyby pewnego dnia chłopak, którego dopiero ledwo poznałaś, zaczął za Tobą łazić, chichotać, gadać sam do siebie, a za którymś razem przyznałby się do śledzenia Ciebie? Pomijając już fakt, że lubiłby piosenki z przedszkola… Czy tak zachowują się normalni ludzie? Nie bałabyś się, że z głową tej osoby jest coś nie w porządku?\nOrihimcia\t5.06.2015 00:57\nGdyby to był chłopak, to zachwycona bym nie była, choć taka sytuacja na pewno by mnie rozbawiła… Chociażby opisane wyżej cechy moim zdaniem szczytem dziwności nie są :D\nW gruncie rzeczy, znam dziewczynę zachowującą się podobnie do Nagisy, tyle że w anime cechy zostają często przerysowane. Sprawia to z jednej strony, że seria nie jest do końca realistyczna, ale często ciekawsza i bardziej atrakcyjna. To już zależy czego szuka się w fikcji. Tyle że jeśli ktoś stawia przede wszystkim na realizm to chyba powinien jednak poszukać innej formy fikcji niż anime XD\nRyuki\t4.06.2015 16:56\nZ tych co wymieniłaś to Utena to shoujo, Higurashi to znowu adaptacja VN natomiast Shiki to 100% horror shounenowski( na podstawie nowelek ale dość mocno z tego co wiem zmieniony fabularnie ), również go znam. Ba autora bardzo lubię z powodu Soul Huntera^^ Chociaż akurat jego bardzo specyficzną kreskę w żaden sposób nie pomyliłam bym ze shoujo.\nProszę cię, sama byłam szykanowana z powodu bycia inną( nie z powodu anime czy hobby powiedzmy, że to było jeszcze głupsze ). To nie problem jedynie ani Japonii ani Ameryki. I serio myślisz, że w Stanach wszystko jest ok? Jakby było nie mieliby tyle problemów naokoło nastolatków, którym przysłowiowe piwo się przelało. Takie uroki akurat szkoły…niestety.\nTeż nie mówiłam akurat o takiej inności, miałam na myśli coś mniej codziennego. Jednak muszę powiedzieć, że akurat mangom promowania indywidualizmu nie brakuje^^ Uwielbiam wręcz jak mangacy sami wychodzą na bardzo przyjemnych ekscentryków.\nSlova\t4.06.2015 16:58\nMasz jakieś dziwne standardy i przeświadczenia nie przystające do rzeczywistości w jakikolwiek sposób. Albo oglądasz tak mało różnorodne serie, że rzeczywiście wypaczyłaś sobie światopogląd.\nJapończycy takich problemów nie mają, bo mają normalne prawo i normalnych rządzących, więc im się w głowach przewraca…\nChciałabyś usłyszeć, jak głośno się teraz śmiałem.\nlasagna777\t5.06.2015 01:15\nChłopaku, jakieś dwa‑trzy razy napisałam już, że przyznaję się do pomyłki i nie zamierzam się przy niej upierać…\nPo pierwsze, nad anime i mangę przedkładam J‑horrory, dlatego o Kuroshitsuji wiem mniej niż na przykład o duchu z Yotsuya, którą to legendę poznałam w wielu wersjach, a która jest jedynie wierzchołkiem góry lodowej.\nPo drugie, mam świadomość, że prawdopodobnie nie starczy mi życia, żeby obejrzeć wszystkie możliwe japońskie produkcje animowane. A już dawno przekonałam się, że nie wszystko, co ma nalepkę made in Japan, jest warte uwagi.\nDlatego zgadłeś, zamierzam skupić się na mało różnorodnych seriach, ponieważ już wiem, co lubię, a czego nie. Jednak, jak już po raz N‑ty powtarzam, że sądząc, iż istnieje relacja między techniką rysowania, a grupą odbiorców, popełniłam błąd.\nCo do polityki… nie chcę offtopować. Dobranoc.\nCthulhoo\t10.06.2015 18:13\nJednak, jak już po raz N‑ty powtarzam, że sądząc, iż istnieje relacja między techniką rysowania, a grupą odbiorców, popełniłam błąd.\nNie, nie popełniłaś przy tym błędu. Popełniłaś błąd gdzie indziej, czyli zakładając, że słodkie dziewczynki są kierowane do nastolatek. Natomiast prawda jest taka, że produkcje bazujące na słodkich dziewczynkach aspirujących do bycia moe są kierowane w stronę męskiej publiczności.\nNo i ilość VNek i Dating Simów pokazuje, że romanse nie są kierowane tylko dla dziewcząt i płeć mniej piękna (nie dotyczy Tajlandii) też się nimi interesuje.\nMakoto\t10.06.2015 19:36\nZależy co się uważa za słodkie. Czy bohaterki shoujo nie są Twoim zdaniem uroczo rysowane?\nSlova\t10.06.2015 20:43\nPrzypominam, że Shoujo czytają/oglądają dziewczyny w wieku dojrzewania i faceci po czterdziestce.\nMakoto\t10.06.2015 20:46\nCiężko mi sobie wyobrazić czym shoujo może zainteresować czterdziestoletniego mężczyznę ;_;\nSlova\t10.06.2015 20:49\nNie musisz sobie tego wyobrażać, dbaj o swoje zdrowie psychiczne.\nMakoto\t10.06.2015 21:10\nJako mangozjeb nie mogę mieć mieć zdrowia psychicznego, więc możesz mi powiedzieć jeśli masz takie informacje\nRyuki\t10.06.2015 20:59\nZależy od faceta? Pewnie niektóre powody potrzebują przysłowiowego wybielacza na mózg. Jednak są i pewnie osoby czytające je bo urocze czy bo lubią romansy( ja chociażby jeśli dożyję 40 nie zamierzam zmieniać tego co lubię z powodu swojego wieku ).\nPS. Co do kreski w shoujo… zależy od artysty… tak myślę. Jednak będąc szczerym najbardziej popularne style są dla mnie przerażające. Chociaż akurat to chłopaki w nich wyglądają dla mnie jak potwory z slasherów.\nMakoto\t10.06.2015 21:29\nJa ogólnie dzielę kreskę z szojcow na trzy typy. Jeden z nich jest dla mnie paskudny, drugi nawet ładny, a ostatni wręcz uwielbiam :P\nlasagna777\t4.06.2015 11:31\nDoesn'tMatter\t4.06.2015 19:09\nStąd czepiam się antyrodzinnego przekazu\nClannad i antyrodzinny przekaz? Ktoś tu chyba nie obejrzał do końca, zanim zaczął komentować.\nNA BOGA! To jest tylko głupia, animowana bajka! Po jaką cholerę doczepiać do tego jakieś morały i przekazy?! To ma bawić, zachwycać i wzbudzać emocje, a nie uczyć. Od uczenia jakichkolwiek wartości są rodzice, najbliższa rodzina, szkoła, otoczenie, itp, a nie japońska bajka z moe dziewczynkami… Na serio, ludziom to tworzącym nawet przez sekundę nie przeszło przez myśl, żeby w jakikolwiek sposób ich dzieło miało kogokolwiek, czekogolwiek uczyć. Myśleli zapewne o kasie. Ogromnej ilości kasy. No i może jeszcze o tym, czy się uda, bo od tego czy się uda, czy się nie uda, zależy ile kasy dostaną. No i w jaki sposób to uatrakcyjnić, żeby wpadło więcej kasy. Ale na 100% nie myśleli o walorach edukacyjnych. Jak ja kocham, kiedy ludzie dopatrują się rzeczy, które nawet przez myśl nie przeszły twórcom podczas procesu tworzenia. Clannad wzbudziło Twoje emocje? W jakiś sposób napewno.\nRozpowrzechniasz w jakiś sposób to anime? Tak.\nCzy rozpowszechnienie tytułu jest dla niego dobre? Tak.\nCzy znany i kontrowersyjny tytuł przynosi dochody? Tak.\nWięc zadanie wykonane! 'Sasuga KyoAni', jak to ktoś z użytkowników Tanuka napisał, ale nie pamiętam kto.\nmłoda kobieta, która miała całe życie przed sobą\nMożesz przybliżyć sytuację? Ktoś na niej wymusił tą decyzję? Bo jak nie, to po co mieszać do tego politykę? W ogóle po co mieszać politykę z bajką?! OO\nNatomiast w Japonii inność jest powodem szykan w szkole, a nauczyciele najczęściej nie chcą się w to mieszać, bo ofiara sama sobie winna, bo inna, a w ogóle to lepiej on niż ja…\nOho, rykłem gromkim śmiechem. Ktoś tu ma pojęcie o japońskich realiach z XX wieku. Z resztą, w Hameryce to wygląda tak samo, jeżeli nie jeszcze gorzej. Tam dzieciaki są prześladowane na 100000% bardziej, więcej i w większej ilości.\nW Ameryce za dyskryminowanie inności możesz trafić pod sąd.\nTaka ciekawostka – w Japonii też :)\ntakie osoby jak Nagisa, Fuuko czy Kotomi\n[...]gdyby inność tych bohaterek polegała na zaletach, np. przebojowości, zaradności, talencie artystycznym, wybitnej inteligencji[...]\nTak, definitywnie nie obejrzałaś tego anime. Albo nie znasz znaczenia tych słów.\nlasagna777\t4.06.2015 23:40\nMasz rację, czepiam się. Bo wiem, że to tak nie wygląda.\nCo do kobiety… Byłam na pierwszym roku studiów i miałam praktyki w wiejskim szpitalu. Przywieziono nam na izbę młodą kobietę w zaawansowanej ciąży, praktycznie w stanie agonalnym (zator wodami płodowymi, fragmentem łożyska czy innym materiałem – ciąża niestety sprzyja zakrzepom i zatorom). Nawet nie poród ją zabił, tylko ciąża sama w sobie. Nie sądzę, żeby wiedziała o jakiejkolwiek chorobie (np. trombofilii, toczniu itd., które mogłyby predysponować do zakrzepów). Nie wiem, jaka byłaby jej decyzja, gdyby wiedziała, że może się jej to przydarzyć. I gdyby wiedziała, ile wspólnego ma taka śmierć z bajkowymi wyobrażeniami.\nWspominam o niej w kontekście tego, że śmierć na skutek powikłań ciąży/porodu nie ma w sobie nic romantycznego. To nie jest tak, że taka osoba jest przytomna i ma siłę wygłaszać ckliwe banały, a potem malowniczo zasypia i umiera. Tamta kobieta została przywieziona w stanie wegetatywnym. Zresztą, żadna śmierć, ani ginekologiczno‑położnicza, ani żadna inna, nigdy nie jest romantyczna. Nigdy! Człowiek umierający nie kontroluje pęcherza ani jelit. Dobrze to opisał Sapkowski w rozmowie Bonharta z Ciri: Tak się umiera, Szczurzyco...\nByłam też obecna przy innych zgonach (internistycznych). Również zero romantyzmu.\nŚmierć jest potwornością, nie pięknem. Zmarły człowiek to nie śliczna, wielkooka narysowana postać, która wygląda jakby spała. To sa ciężkie, gumowate zwłoki, które już nie są osobą.\nZ kolei o żonie, którą zabił poród jako taki, mówił mi jeden z pacjentów. Mogę jedynie domyślać się, że obiłby facjatę każdemu cwaniakowi zachwycającemu się, jakie to romantyczne, piękne i wzruszające. Jakoś mu się nie dziwię.\nRazi Cię pisownia imienia przez długie u:? Wiesz, czym się różni yuki od yuuki, seki od seiki (czyt. se:ki), dosei od dousei, kashu i kashuu? Wyraźnie było u: długie, tak jak w nazwisku Miaki Yuuki. A F brzmiało jak H, bo japońskie F tak brzmi. Dosłownie brzmiało to jak „hu:ko ćian”.\nNie bój się, obejrzałam. Przebojowymi, zaradnymi osobami były Kyou i Tomoyo… i żadnej z nich Tomoya nie wybrał… a szkoda, bo jego z kolei ceniłam za inteligencję i cięty dowcip, przynajmniej początkowo.\nCo do Hameryki, jak najbardziej jest tam przemoc i inne patologie, ale jednocześnie jest poprawność polityczna posunięta do granic absurdu. Tam nie wolno powiedzieć Murzyn (Nigro) ani Indianin, bo to już jest obelga – trzeba mówić Blackman i Rdzenny Amerykanin. Czarnoskóry nastolatek nie ma prawa nazwać zioma z dzielni czarnuchem (nigger), bo dostanie naganę od białej nauczycielki, że jest rasistą.\nOczywiście, że w USA jest rasizm itd. Ale jest też jednocześnie olbrzymia poprawność polityczna, nakazująca tępić go akurat właśnie tam, gdzie go nie ma!\nWiem, że w Japonii też pewne rzeczy są karalne. Ale tam nie jest to posunięte do granic absurdu…\nWidziałeś kiedykolwiek japoński film, w którym protagonistą jest przedstawiciel mniejszości: Koreańczyk, Chińczyk, Ainu lub biały gaijin, a Japończycy występują w roli tych złych? Widziałeś kiedykolwiek, żeby Japończycy co i rusz przepraszali we własnym kraju za to, że są żółci? I tym się różnią od białych Amerykanów.\nCo do stereotypów dotyczących Japończyków, oni sami je powielają. To, że są istotami stadnymi z tendencją do monolitu, że nie okazują emocji, że nie lubią inności, że są genialnymi naśladowcami, ale mało oryginalnymi; że mają dziwne dla Europejczyka zwyczaje i przsądy itd. – musiałabym poszukać tych książek, bo nie mam przed sobą i nie chcę skrzywdzić autorów wypowiedzi, przypisując jednemu, co powiedział drugi. Generalnie korzystałam z wypowiedzi japonistów, antropologów i podróżników, a nie mangaków.\nZnajomi, którzy byli w Japonii, dziwnym trafem również powielają stereotypy na temat sztywnej, ciasnej, skostniałej kultury, w której czuli się jak w gorsecie. Tam jest inaczej, oni są zupełnie inni niż w bajkach – no właśnie. Największy szok przeżywają najgorliwsi otaku, którzy naprawdę byli wcześniej przekonani, że Japończycy są wielkookimi stworkami z ADHD…\ntamakara\t5.06.2015 09:57\nPo prostu nie mogę się powstrzymać :<\nPytanie: Czy Ty naprawdę chcesz, żeby ekranowa śmierć z jakiegoś wyciskacza łez, gdzie owa śmierć jest zabiegiem artystycznym (dobrym czy nie – oto prawdziwy punkt wyjścia do dyskusji), była przedstawiona w 100% realistycznie, z brudem, wydzielinami i może jeszcze smrodem, jeśli tylko technika pozwoli na domowe odtwarzanie zapachów z tv? Powtórzę za Slovą.\n[Jest to] Typowa, oderwana od rzeczywistości fabuła typowej VNki lub ckliwej mangi z tamtej epoki.\nChcesz się czepiać niedokładności w przedstawianiu działań medycznych/objawów chorobowych/nie dość realistycznego zgonu? Idź komentować Ostry dyżur. A może jakiegoś slashera? Opisywanie swoich interesujących doświadczeń z praktyki jest bezcelowe, bo te dwie sytuacje do siebie nie przystają.\nWidziałeś kiedykolwiek japoński film, w którym protagonistą jest przedstawiciel mniejszości: Koreańczyk, Chińczyk, Ainu lub biały gaijin, a Japończycy występują w roli tych złych?\nJa widziałam. Przykłady: Go! na podstawie powieści Kaneshiro Kazukiego. Absolutnie genialny i do dziś jeden z moich ulubionych. Albo Kurai Tokoro de Machiawase.\nI trochę z innym wydźwiękiem:\nWitch of West is Death, My Darling is a Foreigner.\nI jeszcze Aoi Tori, o nauczycielu, który się jąka. Ogólnie cała masa filmów i seriali o tym, że inny nie znaczy zły i „ludzie ludziom zgotowali ten los”.\nTak, Japończycy mają słabość do łzawych, poruszających serca fabuł, najlepiej jeszcze takich o przełamywaniu swoich słabości, w stylu przez ciernie do gwiazd i razem zwojujemy świat. O produkcjach przedstawiających ich heroiczną historię nie wspominając. No i co? Widać przemawia to do ich narodowego sentymentalizmu (ups, generalizuję) oraz jest przejawem (teoria spiskowa) odgórnych działań mających na celu unifikację i zachęcenie do pracy dla osiągnięcia wspólnego celu. Tak, źródeł należy szukać w czasach wojen z początku XX wieku. Tak, młodzieńczy bunt może być wzięty w karby reguł i spacyfikowany. Tak, „w kupie siła” jest mocno kultywowane i historia II wojny światowej ciągle jest wybielana, co nie znaczy, że wszyscy myślą tam w jeden sposób.\nJaponia jest w trakcie wielkich przemian społecznych. Można powiedzieć, że (już od wielu lat) stoi w rozkroku i w kilku punktach masz nawet rację, ale przychodzenie tu i autorytatywne głoszenie prawd objawionych na temat swojej wiedzy zdobytej nie przez obserwację materiału źródłowego, ale zasłyszaną… To naprawdę jest wesołe, chociaż w taki smutny sposób. Szczególnie smutne jest opisywanie wrażeń „otaku”, których zaskoczyło, że Japonia nie jest siedliskiem „wielkookich”. Nie znam Twoich znajomych, ale oni tak na poważnie? Trochę to żenujące…\nNa koniec mała lekcja języka polskiego. Murzyn nie jest odpowiednikiem słowa na N (:D). Murzyn oznacza dosłownie czarnego człowieka, jest całkowicie neutralne. Mamy w naszym języku słowo obraźliwe dotyczące czarnych i brzmi ono trochę inaczej.\nno nie mogłam się powstrzymać…\nlasagna777\t5.06.2015 21:17\nZ ijime i staniem w rozkroku, nie zamierzam się kłócić, bo obydwie mamy po trochu racji. Już trochę ochłonęłam i nie zamierzam się więcej czepiać.\nBrak realizmu, który mnie razi, to bynajmniej nie elementy fantastyczne, tylko właśnie niewiarygodna psychika postaci. (Z tego powodu podobał mi się np. Berserk i Miecz Nieśmiertelnego – były tam elementy nadprzyrodzone, ale zachowanie ludzi bardzo ludzkie).\nZnajomi opisywali „sztywną, surową kulturę” i „oni wcale nie są tacy, jak w bajkach”.\nNatomiast ci „weseli” lub „smutni” – to nie są żadni moi znajomi, tylko osoby z pewnego amerykańskiego forum poświęconego mandze i anime, piszący opinie w tonie: prawdziwe japońskie dziewczyny sa brzydkie, bo wcale nie przypominają tych z anime… To było jakiś czas temu, trafiłam na to forum przypadkowo, szukając czegoś innego. A wspominam o tym wyłącznie w kontekście skutków braku realizmu. Istnieją ludzie, którzy autentycznie w to wierzą (wiem, że uogólniam, kiedy mówię, że najczęściej są to Amerykanie)...\nOstrego dyżuru nie oglądam, bo tego typu seriale są przesłodzone i ckliwe. Wolę horrory, zwłaszcza azjatyckie. Duchy są fikcją, ale ludzkie zachowania jak najbardziej prawdziwe.\nCo do małej lekcji polskiego, w naszej szkole anglistka mówiła nam, że Nigro to Murzyn, nie mylić z nigger – czarnuch. Potem inna mówła, że Nigro zostało zastąpione przez Blackman ze względu na poprawność polityczną. O tym, że termin Murzyn został uznany za rasizm i zastąpiony przez Czarny, czytałam w jednej powieści Stephena Kinga, ale w polskim tłumaczeniu, musiałabym znaleźć oryginał i upewnić się, jakich wyrażeń użył King. Jeśli nie mam racji, zwracam honor.\nYumi\t5.06.2015 12:12\nJestem bardzo ciekawa, czy słyszałaś o Agacie Mróz i widziałaś film Nad życie, a jeśli tak jak to oceniasz. Bardzo.\nPoza tym srsly, czepiać się o realizm dotyczący choroby Nagisy i wszystkiego z tym związanego w Clannadzie, to jak czepiać się kompletnego braku realizmu/anatomii/fizjologii/wszystkiego w hentaiach. Tym, którzy tego typu rzeczy lubią i czytują to i tak nie przeszkadza (wręcz przeciwnie powiedziałabym), a osoby które mają z tym problem nie czytują.\nlasagna777\t5.06.2015 21:53\nPrzypadek znam, za film podziękuję, bo znam działanie propagandy zarówno pro‑life, jak i pro‑choice.\nNo wiesz! Jak tak możesz wrzucać wszystkie hentaje do jednego wora. To szkodliwy i krzywdzący stereotyp… Widziałam swego czasu kliknij: ukryte hentai zwracający uwagę tym, że w odróżnieniu od zwykłego młócenia miał jeszcze dość inteligentną fabułę z elementami thrillera psychologicznego. Akcja toczyła się w szpitalu, był bardzo poprawny pod względem zarówno anatomicznym, jak i wiedzy merytorycznej – powiedziałabym, że nawet mieli o tym większe pojęcie niż niektóre wyciskacze łez… ale sama treść oczywiście obrzydliwa. Jednak dziur logicznych czy sytuacji niewiarygodnych było słownie jedna czy dwie…\nYumi\t8.06.2015 11:05\nA mnie właśnie bardzo interesuje Twoje zdanie – no bo dlaczego, wytłumacz mi, kobieta nie może sama zadecydować? Prawdą jest, że widziałam dawno temu Clannad, ale zapamiętałam to tak, że ona wyraźnie chciała tego dziecka, nawet wiedząc że może to kosztować życie. Nie było tak, że MUSIAŁA je urodzić bo no nie wiem, nikt jej aborcji nie zrobi.\nJa generalnie nie uważam, że kobieta powinna oddać życie za dziecko i zawsze popierałam aborcję, zwłaszcza w tym kontekście. Ale dlaczego przechodzić ze skrajności w skrajność? Jeśli jest świadoma zagrożenia i bardziej jej zależy na dziecku, to co w tym, na bogów, złego? Wiem że to trochę już odbiega od treści Twojego komentarza, ale na podstawie wszystkiego, co pisałaś w temacie, odniosłam wrażenie, że takie masz poglądy.\nlasagna777\t8.06.2015 19:57\nMoże zadecydować, ale niech to będzie JEJ intymna sprawa, a nie dziennikarzy i innych hien; żeby nie robić z niej bojowniczki ruchu pro‑life, jeśli nią nie była. Co innego dramat, a co innego dramat z wyraźnym kontekstem ideologicznym.\nZwłaszcza wątpliwe etycznie jest sprzedawanie reżyserom praw do wykorzystania wizerunku zmarłej przez jej męża krótko po pogrzebie. Nie wiem jak Ty, ale ja nie sprzedałabym śmierci ukochanej osoby za żadne pieniądze. A podobno już zdążył się pocieszyć z nową kobietą…\nFilm może kiedyś obejrzę, choć słyszałam o typowo „polskim” aktorstwie (czyt. drewnianym)...\nCo do moich poglądów – wspieram wartości tradycyjne: heteroseksualne małżeństwo posiadające dzieci (bo inaczej ludzkość wyginie), niemieszanie męskości z kobiecością (magnes powinien mieć dwa bieguny, aby się przyciągały), poszanowanie intymności własnej i cudzej (powinny istnieć tematy tabu), nieokazywanie emocji (nie lubię wrzasków, płaczów i histerii), patriotyzm i dumę z własnego pochodzenia, szacunek dla starszego w hierarchii (rodzica, lekarza, nauczyciela, policjanta). I te wartości zawsze ceniłam u Japończyków. To, co nie podoba mi się na Zachodzie, to brak dystansu do drugiej osoby i brak tabu, powiedziałabym, że wręcz wjeżdżanie z kamerą do majtek. A także kosmopolityzm, brak szacunku dla hierarchii, dyskryminowanie większości (także heteroseksualnej) przez różnego rodzaju mniejszości.\nNiestety, także w Japonii, Korei i w ogóle Azji, mającej do tej pory opinię konserwatywnej części świata, następuje coraz większy upadek tradycji. Równouprawnienie kobiet oznacza prawo do pracy zawodowej – problem w tym, że kończy się to tym, że kobiety nie chcą mieć dzieci, a często nawet nie chcą brać ślubu z życiowym partnerem. Mężczyźni są coraz bardziej miękcy, kobiety coraz bardziej bezpruderyjne. I to mnie martwi.\nZ drugiej strony, jestem przeciwna zmuszaniu do rodzenia przez kobiety ciężko chore, zgwałcone, nieletnie lub w trudnej sytuacji materialnej. To jest zbrodnia.\nPrawo aborcyjne w Japonii jest surowsze niż było kiedyś (do I połowy XX w. była całkowicie dozwolona) – a mimo to spada dzietność! Podobnie jest zresztą w Polsce. Więc, paradoksalnie, zakaz aborcji jest wrogiem dzietności.\nStąd pozorne sprzeczności w moich wypowiedziach. Popieram jednocześnie małżeństo i rodzicielstwo, jak i prawo kobiety do decyzji o własnym ciele.\nWątek Nagisy nie podoba mi się dlatego, że: kliknij: ukryte po pierwsze, od samego początku sprawiała ona na mnie wrażenie osoby głęboko upośledzonej, która sama jest jeszcze dzieckiem i prawdopodobnie nigdy nie dorośnie. Być może nie bez wpływu na to wrażeni jest jej seiyuu, która piszczy głosikiem kilkuletniej dziewczynki, przy czym robi to taak powooli, jakby niezbornie – jakby w główce dziewczynki powoli przesuwały się trybiki. Dlatego jej decyzja o poczęciu i urodzeniu dziecka bardziej przypomina mi pragnienie posiadanie lalki przez dziewczynkę. Tak samo jej kaprysy dotyczące rodzenia w domu – badania z USA i Holandii mówią, że jest to bardzo niebezpieczne (śmiertelność dzieci wzrasta dwukrotnie, śmiertelność matek również, choć nieco mniej niż w przypadku dzieci) – zwłaszcza w jej stanie! Poza tym, nawet będąc w ciąży, bawiła się zabawkami z serii Dango Kazoku, co jednoznacznie potwierdzało, że jest po prostu smarkata. Ta jej smarkatość i lekkomyślność jednocześnie mnie irytuje i przeraża. Gdyby taką decyzję podjęła Kyou lub Tomoyo, nie miałabym wrażenia, że dzieci mają dzieci. Nie miałabym też takiego wrażenia, że bohaterowie robią wszystko, żeby dążyć do własnej zguby.\nClannad nie jest jedynym anime, którego bohaterki zachowują się jak dzieci specjalnej troski. Tak samo zawiodłam się na Air i Kanon. W Clannad miałam nadzieję na komedię haremową, której bohaterki, przypominające ekipę z Hinamizawy, będą ostro walczyć o chłopaka. Tak, wiem, że Rena, Shion i reszta nie były do końca normalne :), ale były sprytne i rezolutne... Z kolei po szumnych zapowiedziach Kanon spodziewałam się antycznej tragedii na miarę Wyspy Skazańców... Do Air zachęcił mnie wątek historyczno‑nadnaturalny.\nPrzepraszam za offtop, mam nadzieję, że udało mi się zaspokoić Twoją ciekawość. Przepraszam za hejt, po prostu w najwyższym stopniu irytują mnie takie bohaterki jak Nagisa, Ayu czy Misuzu.\nYumi\t9.06.2015 13:35\nRozumiem i dziękuję za tak rozbudowaną wypowiedź :)\nJeśli chodzi o przypadek Agaty Mróz i film – ja się nie interesuję jakoś bardzo tą sprawą, po prostu go widziałam (całkiem przypadkiem w sumie) i od razu mi się nasunęło. Nie wnikam w powody, dlaczego jej mąż/rodzina czy ktokolwiek inny sprzedał prawa (chociaż potrafię zrozumieć że być może niektórzy chcieli, żeby historia została opowiedziana i zapamiętana, ludzie naprawdę różnie radzą sobie ze stratą i nie mi to osądzać) bo to nie moja sprawa. Dramat z kontekstem ideologicznym? Ale przecież ona zadecydowała tak, jak mówi ideologia pro‑life i nikt nie musi na siłę wciskać jej tego wizerunku. Sprawa stała się głośna bo po pierwsze, dziewczyna była już znana, a po drugie… Dla organizacji, osób o takich poglądach jej przypadek stał się wzorem do naśladowania i trudno kogokolwiek za to winić.\nJeśli chodzi o Twoje poglądy ogólnie, to nie ma sensu żebym cokolwiek kontrowała bo to nie miejsce na coś takiego, ale przynajmniej mam teraz jasny, spójny obraz, no i rozumiem powód aż tak intensywnej krytyki.\nJeśli chodzi o Clannad sam w sobie, to widziałam go lata temu i fakt, dość łatwo się wzruszam, a wtedy to już w ogóle, dlatego drugi sezon mi się podobał. Obejrzenie całkiem niedawno Kanona wskazuje na to, że trochę mi się dorosło i pewnie teraz inaczej bym na to zareagowała. I tak, sama też nie znoszę dziecinnych panienek w stylu Nagisy (to akurat miałam zawsze). Nie podchodzę jednak do tematu tak radykalnie, bo dla mnie cała seria jest zbyt mocno oderwana od rzeczywistości, żeby brać ją na poważnie. Po prostu nie przyrównuję tego wszystkiego do rzeczywistości i może dlatego nie przeszkadza mi na przykład dziecinność Nagisy i fakt, że ktoś taki jest w ciąży. Zgadza się, w prawdziwym życiu byłoby to straszne, ale na szczęście to tylko anime.\nDaerian\t9.06.2015 16:24\ntamakara\t9.06.2015 17:19\nI na dodatek to musiała być jakaś inna Japonia, bo aborcja przestała być tam przestępstwem w 1948…\nlasagna777\t9.06.2015 19:41\nPowiedzmy raczej, że oficjalnie była zakazana, ale nieoficjalnie i tak patrzono na to przez palce, do czasu…\nW 1842 roku w Japonii wydano pierwsze prawo bezpośrednio tyczące się aborcji, które ją zakazywało na terenie Edo, ówczesnej stolicy Japonii. Zakaz ten jednak nie był respektowany poza Edo aż do 1869 roku, kiedy to uchwalono zakaz na szczeblu ogólnokrajowym. Zakaz ten jednak nie wiązał się z żadnymi karami do 1907 roku, kiedy to kodeks karny wyróżnił karę do 1 roku pozbawienia wolności dla kobiety poddającej się aborcji i do 7 lat dla osoby, która ją wykonuje.\nPotem jest tak, jak mówisz – od 1923 zalegalizowano wyłącznie w przypadkach medycznych, a od 1948 dodano do tego gwałt i wady płodu, w 1989 także przyczyny socjalne.\nO szeroko rozumianym podziemiu aborcyjnym przed 1948 (że „było na porządku dziennym”) mówił mi kolega z forum medycznego, który tam był (dyskutowaliśmy na temat pigułki „po” i kolega zdryfował na Japonię, mówił także o kapliczkach dla mizuko, że sporo tego było jak na kraj, gdzie ofocjalnie był całkowity zakaz), jednak nie podał żadnych źródeł, więc na chwilę obecną jestem w stanie tego obronić.\nA wspominam tym jedynie w kontekście tego, że jakiekolwiek zakazywanie przerywania ciąży nie prowadzi do wzrostu dzietności, tylko do wzrostu podziemia aborcyjnego lub uśmiercania noworodków.\nW okresie zaostrzenia – od 1923 do 1948:\nInnym powodem przyjęcia proaborcyjnego ustawodawstwa był proces sądowy Miyuki Ishikawy, położnej jednego z tokijskich szpitali, która zabijała noworodki na życzenie ich rodziców. Kobiecie postawiono zarzut zamordowania w latach 30. i 40. XX wieku 103 noworodków, choć szacunki sięgają wyższej liczby.\nI właśnie takie rzeczy wpłynęły na wprowadzenie wyjątków od zakazu.\nChoć prawdą jest, że trochę „zaokrągliłam” liczby – z „1923” do „pierwszej połowy”. Mea culpa.\ntamakara\t9.06.2015 20:11\nTak się składa, ze robiłam w tym temacie research stricte naukowy, więc nie musisz mnie zasypywać cyferkami :) Jakby tego nie nagiąć, istnienie podziemia aborcyjnego =/= „aborcja była całkowicie dozwolona”.\nlasagna777\t9.06.2015 21:04\nRozumiem. Nie zamierzam się kłócić.\nA chodzi mi tylko o to, że spadek dzietności nie jest związany z legalnością aborcji, tylko ze zmianą mentalności ludzi, nastawieniem bardziej egoistycznym i konsumpcyjnym. A także, niestety, ze wzrostem emancypacji kobiet i odejściem od ich tradycyjnej roli w rodzinie i społeczeństwie… Podobnie jest w bogatych krajach Europy. Im więcej ambicji mają kobiety, tym dłużej odkładają macierzyństwo. Żeby zwiększyć dzietność, należałoby zmienić mentalność ludzi, wrócić do poprzednich wartości i tradycji, a nie wprowadzać zakazy, które doprowadzają w praktyce do tragedii.\nWiem, że to co piszę, jest niefeministyczne w ustach kobiety, i do tego pracującej…\nchi4ko\t9.06.2015 21:18\nMam nadzieję, że zazwyczaj zachowujesz swoje poglądy dla siebie i nie prawisz kazań na prawo i lewo w celu nawrócenia ludzi na 'jedyną słuszną drogę'. Takie włażenie butami w czyjeś życie byłoby mocno niekulturalne.\nlasagna777\t9.06.2015 21:28\nZazwyczaj tego nie robię, chyba że mnie jakieś anime wkurzy. Na temat poglądów zawędrowałam tylko dlatego, że spytała mnie o nie Yumi. Na przyszłość postaram się nie offtopować. Jeśli moja wypowiedź łamie regulamin, możesz zgłosić ją do moderacji – sama mam ochotę to zrobić z niektórymi swoimi bardziej agresywnymi wypowiedziami.\nEasnadh\t9.06.2015 21:38\nJuż nie chodzi o to, że to, co piszesz, jest niefeminityczne. To jest zwyczajnie oerwane od rzeczywistości.\nŻeby zwiększyć dzietność, należałoby zmienić mentalność ludzi, wrócić do poprzednich wartości i tradycji, a nie wprowadzać zakazy, które doprowadzają w praktyce do tragedii.\nNa litość, czy ty przez ostatnie 24h oglądałaś w kółko ten śmieszny spot Fundacji Mamy i Taty?\nOwszem, porozmnażajmy się jak króliki, naróbmy sobie po 10 dzieci – tylko z czego je wyżywisz? Za co ubierzesz? Za co kupisz artykuły szkolne? I gdzie je upchniesz? W wynajętej kawalerce? A jak nie będziesz dawała z tym wszystkim rady, bo nie zarabiasz nawet najniższej krajowej, to ci te dzieci i tak zabiorą.\nNie przeczę, że są osoby, które nie decydują się na dzieci ze względu na ambicję i karierę. Wydaje mi się jednak, że w dużej ilości przypadków stoi za tym, przynajmniej w naszym kraju, tak na przykład, prosty fakt, że młodych ludzi zwyczajnie na dzieci nie stać. Podam przykład, który mam na wyciągnięcie ręki, żeby daleko nie szukać – brat mojej współlokatorki, z wykształcenia i zawodu nauczyciel w przedszkolu, kocha dzieci. Własnych nie ma, bo ma jakąś śmieciową umowę i zwyczajnie nie jest aktualnie w stanie zapewnić dziecku godnych warunków życia. Ja zresztą uważam tak samo – pomimo tego, że mam 28 lat, nie zdecydowałabym się teraz na dziecko, bo cholernie bym się bała, że mu czegoś zabraknie. Tak więc nie potrzebne nam podejście: „upchnijmy kobiety z powrotem do kuchni i ewentualnie sypialni (a w następstwie sali porodowej), a wszystko znowu będzie cacy”, tylko „poprawmy warunki życia” – i wtedy może będzie więcej dzieci.\nlasagna777\t9.06.2015 22:06\nKto mówi, że 10? Mówię o 1 czy 2. Też przypadkiem wiem, że lepiej mieć jedno, dobrze odchowane, wykarmione, niż siedmioro żyjących w nędzy.\nProszę, czytaj uważnie – pisałam, w jakich sytuacjach jestem przeciwna zmuszaniu kobiet do rodzenia, wymieniłam także trudną sytuację materialną. Co innego schorowana kobieta, naiwna nastolatka czy ofiara gwałtu, a co innego zdrowa i zamożna kobieta, która może sobie pozwolić na dziecko czy dwa.\nSpotów nie oglądam.\nNie jestem za „upychaniem kobiet w sypialni” przy braku poprawy sytuacji krajów biednych. Mówiłam cały czas o Japonii i bogatych krajach Europy. Nie o Polsce!\nLain\t9.06.2015 22:33\nAle Ty wiesz, że jedno a nawet dwójka dzieci nie gwarantuje zastępowalności pokoleń, więc nie rozwiązuje problemu starzenia się społeczeństwa?\nlasagna777\t9.06.2015 22:48\nWiem, ale to już temat na osobne forum. Dlatego nie kontynuuję.\nRyuki\t9.06.2015 21:57\nWiesz ten wywód o robieniu dzieci brzmi dla osoby takiej jak ja raczej zabawnie. Nie z powodu brzmienia jak z początku 20 wieku a z tego, że zwyczajnie jest dzisiaj nie potrzebny. Obecnie ludzie rozmnażać się jak króliki nie muszą. W krajach rozwiniętych ani nasz gatunek nie trzebią choroby ani wojny a do tego ludzie mają więcej do roboty wieczorami niż seks( ilość rozrywek czy hobby ). Gdybym miała być szczera jest nas wręcz za dużo( zaznaczę od razu osobą nie lubiącą ludzi i opętaną ochroną środowiska nie jestem xD ).\nRównież nie wiem czy namawianie ludzi nie chcących z różnych powodów od kariery po własną naturę( jak chociażby ja ) mieć dzieci jest dobre. Bo we mnie akurat te spoty wywołują jedynie pokazanie dośc znanego znaku obiema rękami. Może to tylko ja ale akurat u nas lepiej jest moim zdaniem dać tym co chcą lepsze warunki( to i zmienienie systemu emerytalnego ale to już inna sprawa ). Nie wiem jak z Japonią bo tam nie mieszkam, a wypowiadanie się o kraju na ten temat nie znając sprawy od środka uważam za niezbyt fajne.\nlasagna777\t9.06.2015 22:33\nNie oglądam spotów, czytałam natomiast ststystyki GUSu, z których wynika, że starzenie się społeczeństwa dotyczy nie tylko Polski, ale całej Europy, także tej bogatej części.\nCo do Japonii:\nTo prawda, że mamy przeludnienie, ale dotyczy ono właśnie tych najbiedniejszych krajów… W Europie statystyki są spadkowe, może z wyjątkiem imigrantów… (Dalej nie piszę, bo otrzymam tytuł dyżurnego forumowego rasisty, tak jak już zostałam moherem, aborcjonistką, a nawet zboczeńcem.)\nJeśli chodzi o offtop, wycofuję się z dalszej dyskusji, bo to już nie dotyczy anime.\nRyuki\t9.06.2015 22:45\nTo wciąż nie znaczy, że Europa potrzebuje większej ilości dzieci. Ja również pisałam o krajach rozwiniętych( Polska jest krajem rozwijającym się ) choć głównie chodziło mi o ogół. Po co jeszcze dodawać do całej puli?\nCo do linku, to nic nie zmienia. Nie tworzę sobie opinii o takich sprawach z artykułów czy statystyk. To jedna z rzeczy, którą nie zamierzam oceniać nie będąc częścią tego społeczeństwa( tak samo z prawem do mienia broni w USA ).\nlasagna777\t9.06.2015 22:53\nOK, masz swoje zdanie, ja swoje. Zaczęłam tylko dlatego, że wkurzyło mnie zachowanie i psychika bohaterów anime, a obecne rozważanie o dzietności nie mają już z nimi związku. Dlatego proszę o zakończenie dyskusji, mimo iż jest ciekawa, bo każdy z nas po części ma rację.\nCamillusFlauret\t10.06.2015 10:16\nTo wciąż nie znaczy, że Europa potrzebuje większej ilości dzieci.\nOczywiście, że potrzebuje. Zresztą nie tylko ona, katastrofa demograficzna ma miejsce również w Japonii, czy Korei Południowej. Władze w różnych krajach próbują temu przeciwdziałać, nie zawsze podejmując wystarczające, bądź rozsądne działania – polityka „multikulti” jest tu doskonałym przykładem stwarzania nowych problemów zamiast rozwiązywania starych.\nRyuki\t10.06.2015 11:31\nPrzy tak dużej ilości ludzi na Ziemi…nie. Sorry ale ja to widzę inaczej, nie mam nic do większego wymieszania się między krajami. Problemy kulturowe oczywiście będą, to normalne jednak jestem w tym bardziej optymistyczna na dłuższą metę niż w próbie dodawania jeszcze większej ilości ludzi. Tak tylko wspomnę, że to również dostarcza nowych problemów.\nCamillusFlauret\t10.06.2015 12:12\nSorry ale ja to widzę inaczej, nie mam nic do większego wymieszania się między krajami.\nTy może i nie masz, Francuzi, czy Skandynawowie mają, co pokazują sukcesy tamtejszych nacjonalistów.\nProblemy kulturowe oczywiście będą, to normalne\nDla mnie gwałcenie kobiet z powodu swobody ubioru, mordowanie za nieposłuszeństwo, czy z powodu religii nie jest normalne.\njednak jestem w tym bardziej optymistyczna na dłuższą metę niż w próbie dodawania jeszcze większej ilości ludzi.\nGłównym celem jest osiągnięcie „pełnej zastępowalności pokoleniowej”. Pokazujesz tylko, iż nie masz pojęcia w temacie o którym dyskutujesz.\nRyuki\t10.06.2015 12:38\nTak, to świetnym sposobem na rozwiązanie problemu jest dodanie kolejnych gęb do wyżywienia? Bo wtedy oczywiście kraje rozwinięte będą mieć ciągłość pokoleń ale przy tym pogłębią się problemy w innych krajach.\nI tak wszystkie problemy kulturowe to radykalni islamiści. I tak wszyscy emigranci chcą opresji na kobietach. Ok, jak uważasz. Też oczywiście mówiłam o swoim podejściu, nie mam bowiem prawa wypowiadać się za innych. Co ciekawe kiedy pisałam o różnicach kulturowych w głowie nawet nie miałam Islamu^^\nI ok, mogę się nie znać^^ W końcu jak ktoś jest za innym podejściem do tematu to się nie zna. Nie uważasz, że takie przygryzienie rozmówcy jest trochę tanie? W ten sposób mnie do niczego nie przekonasz, tylko dajesz pozory( nie mówię, że tak jest ), że argumenty ci się skończyły i chcesz prostym sposobem skończyć rozmowę postawiając na swoim.\nA tak szczerze pisałam, że bardziej skłaniam się do powolnego wymieszania i asymilacji niż podnoszenia wyżu demograficznego. Jest wiele powodów dla których mam takie podejście, jednym z nich jest choćby to jak nierealne jest podniesienie urodzin w krajach rozwiniętych. Świat się zmienił, podejście ludzi również więc cała ta metoda wydaje mi się odrealniona. Oczywiście jeśli ktoś wymyśli sposób by wyż się podniósł bez wchodzenia z butami w prywatne decyzje społeczeństwa i przy okazji nie doprowadzi do problemów z przeludnieniem to jak najbardziej, czemu nie. Tylko zostaje jedno pytanie, jak to zrobić?\nCamillusFlauret\t10.06.2015 13:28\nTak, to świetnym sposobem na rozwiązanie problemu jest dodanie kolejnych gęb do wyżywienia?\nOsiągnięcie „pełnej zastępowalności pokoleniowej” to nic innego jak zachowanie populacji na tym samym poziomie.\nBo wtedy oczywiście kraje rozwinięte będą mieć ciągłość pokoleń ale przy tym pogłębią się problemy w innych krajach.\nRozwiń proszę, nie rozumiem kontekstu.\nI tak wszystkie problemy kulturowe to radykalni islamiści.\nNorwegowie rozpoczęli deportacje sprawiających problemy imigrantów w ubiegłym roku. Ufam, iż inni pójdą ich śladem ^_^\nW ten sposób mnie do niczego nie przekonasz, tylko dajesz pozory( nie mówię, że tak jest )\nNie zamierzam. Napisałaś nieprawdę, ja ją skorygowałem.\njednym z nich jest choćby to jak nierealne jest podniesienie urodzin w krajach rozwiniętych. Świat się zmienił, podejście ludzi również więc cała ta metoda wydaje mi się odrealniona.\nWe Francji, „wyspach”, czy Skandynawii w znacznej mierze się to udało. Dobrym przykładem są Polki, które tam osiągają zastępowalność pokoleniową. No ale Ty twierdzisz, że się nie da…\nRyuki\t10.06.2015 13:53\nKrótko cały świat jest ze sobą w pewny sposób połączony. Kiedy u nas będzie więcej społeczeństwa może to wpłynąć na przeludnione kraje biedne. Jednym z powodów dla których imigrują jest brak tam środków. Kiedy u nas nie będzie braków w rękach do pracy, lub wręcz będzie nas trochę za dużo to tamte kraje nie będą mieć powodu do emigracji. Wtedy tam znów powiększy się przeludnienie co doprowadzi do jeszcze większej późniejszej emigracji, tylko tym razem odbije się to w krajach rozwiniętych jeszcze mocniej. Ponieważ przeludnienie i ubóstwo przyjdzie tutaj. To jak wielkie domino. Można oczywiście zachować się jak wielki penis i zamknąć się na inne kraje. Jednak moim zdaniem jeśli chcemy podnieść nasz wyż powinniśmy patrzeć się na całość. Czyli również na sytuacje krajów, które z naszego niżu korzystają po to by nie było tej pętli jaką opisałam. Dlatego stopniowo powinno się naprawiać problemy globalnie nie tylko w naszej Europie.\nNie jest to głupi pomysł. Mówiłam o powolnym uczeniu się razem żyć, a w tym wypadku oczywiście trzeba zająć się jednostkami, które przeszkadzają i narażają innych.\nJakoś tego nie widzę ale kłócić się nie będę^^\nPolki w innych krajach -> emigranci -> mieszanie się kultur. Nie chcę więc wyjść na niemiłą ale czy ty właśnie nie dałeś mi argumentu? Bo mam nadzieję, że nie myślałeś, że ja tylko mówię o dalekich kulturach? Kiedy pisałam o mieszaniu chodziło mi o ogół. Polacy w końcu są częścią emigracji na zachód i to bardzo dużą. Nasza kultura nie różni się tak wielce jednak też potrafimy zabawne problemy na zachodzie sprawić.\nCamillusFlauret\t10.06.2015 14:23\nKiedy u nas będzie więcej społeczeństwa może to wpłynąć na przeludnione kraje biedne.\nNiech zaczną korzystać z antykoncepcji. Chińczykom to pomogło, to i innym wyjdzie na dobre.\nPolki w innych krajach -> emigranci -> mieszanie się kultur. Nie chcę więc wyjść na niemiłą ale czy ty właśnie nie dałeś mi argumentu?\nAleż proszę, ja nie jestem obraźliwy^_^\nNasza kultura nie różni się tak wielce jednak też potrafimy zabawne problemy na zachodzie sprawić.\nTutaj dotknęłaś kolejnego problemu. Nawet społeczności bliskie sobie kulturowo nie są zdolne do daleko zakrojonej integracji.\nRyuki\t10.06.2015 14:36\nAntykoncepcja? Chcesz otworzyć kolejną puszkę z robakami? Problemów z tym jest cała masa od wiary po dostępność i koszt( tak są kraje gdzie ludzi na prezerwatywy nie stać ). Jednak w moim wywodzie właśnie chodziło o to, że trzeba pomagać takim krajom z problemami społecznościowymi, antykoncepcja się do tego zalicza. Nie tylko z powodu dzieci ale również chorób.\nAle ja tego nie sugeruję‑_- Nie mówię również o pełnej integracji bo nudno by było gdyby wszyscy byli identyczni( ta rozmowa by wtedy chociażby nie istniała ) ale o zwyczajnym znalezieniu tzw. middle ground i akceptacji( po obu stronach, i rodowitych mieszkańców danego kraju i emigrantów ). Wiem, że to łatwe nie jest ale niemożliwe również nie.\nCamillusFlauret\t10.06.2015 14:46\nJednak w moim wywodzie właśnie chodziło o to, że trzeba pomagać takim krajom z problemami społecznościowymi, antykoncepcja się do tego zalicza.\nNie potrafimy sobie poradzić z własnymi problemami, a Ty chcesz pomagać innym? Bądźmy poważni.\nRyuki\t10.06.2015 15:02\nNie miałam na myśli Polskę ani nawet jedno konkretne państwo. W skrócie są problemy jakie nie rozwiążesz bez współpracy i bez spoglądania się na innych. Zwłaszcza gdy one wiążą ze sobą tyle krajów na raz. Olewanie jednej strony może tutaj jak pisałam zrodzić nowe czasem gorsze problemy.\nk2\t22.01.2018 01:27\ngenetycznej choroby nie wyleczysz…\nmistic\t22.01.2018 01:52\nnie ogarniasz tej produkcji bo jesteś degeneratem niestety…\ntwórcy anime stworzyli idealny, sielankowy świat w którym ludzie nie uprawiają gender, kobiety o zgrozo chcą być kobietami i mieć dzieci a miłość jest naprawdę słodka, a główny bohater nie obraca w każdym odcinku innej laski i zderzyli to z okrucieństwem życia, też nie przedstawiony w 100% realistycznie, jednak zarys tego co chcieli przekazać i jakie problemy poruszyć jest jak najbardziej czytelny i głęboki.\nOceniając produkcję musisz przyjąć wartości na jakiej dana produkcja została oparta, a ty odnosisz to do rzeczywistości i co gorsza swoich własnych zdegenerowanych wartości.\nNo o większą głupotę to po prostu trudno.\nKlemens\t29.09.2014 22:13\nJa jeszcze tego nie skomentowałem?\nZacznijmy od tego, że jestem zwolennikiem nierozdzielania serii Clannad na Clannad i Clannad After Story. Dla mnie niepotraktowanie tego jako całości jest poważnym grzechem względem tego arcydzieła, majstersztyku i kanonu anime, 8 cudu świata.\nPierwsza część może nie urzeknie przeciętego odbiorcy, bo mamy do czynienia ze zwykłym chłopakiem, budującym swój haremik, jednakże zdecydowanym w jedną stronę. Jest trochę dramatu, kliknij: ukryte (choćby historia Fuko, która swoją drogą JUŻ mnie wzruszyła do łez) trochę więcej dramatu, kliknij: ukryte (historia Kotomi) a poza tym… więcej dramatu kliknij: ukryte (historia Tomoyo). No i w prezencie dostajemy całkiem przyjemnie poprowadzony romans, gdzie ani główny bohater, ani główna bohaterka nie są super oczywiści – owszem, wiadomo, że będą oni w końcu razem, ale zachowują się w miarę normalnie – jak przyjaciele. W sumie dochodzi do wyznania, oboje są szczęśliwi i historia się kończy Happy Endem. No nie całkiem, bo tu właśnie zaczyna się początek naszego opowiadania…\nAfter Story zagłębia się w tematykę zwykłej (i niezwykłej zarazem, ale o tym w spoilerze poniżej) pary, pokazując rozwój ich miłości – jak to niektórzy trafnie ujęli – pokazane jest tu 'to, co było potem'. I tak oto dowiadujemy się co staje się z bohaterami po skończeniu szkoły, jak potoczyły się ich dalsze losy w sprawach sercowych itp. W końcu jakieś anime pokazujące, że życie nie polega tylko na 'kocham Cię' i 'kocham Cię, bądźmy razem na zawsze', bo widać też problemy takiej kliknij: ukryte rodziny. Widz po takim seansie jest uświadomiony, że jeśli chce się żyć z kimś na poważnie, to trzeba WSZYSTKO zacząć brać na poważnie, a nie tylko ów miłość – rachunki, jedzenie, dach nad głową – za to się nie zapłaci miłością, tylko pieniędzmi, które trzeba zarobić zapie^&%!#c w robocie – nie ważne jakiej, czy się ją lubi, czy nie, czy jest ciężka, czy nie – jak daje pieniądze, to się nie wybrzydza i pracuje na miłość. W domu są problemy? Rozwiązuje się je razem, a nie magicznym sposobem jeden z bohaterów sam rozwiąże sam swój kłopot, po czym powie o nim swojej drugiej połówce. ZWYKŁE ŻYCIE! To właśnie pokazuje nam to anime. A to tylko niektóre przykłady.\nkliknij: ukryte A teraz o najważniejszym dramacie – śmierć dwóch najbliższych osób Tomoyi. Bądźmy szczerzy, czy na miejscu jest pytanie 'co zrobiłbyś gdyby…?/czy byłbyś w stanie…?' ? Myślę, że takie gdybanie nie ma nawet sensu, bo nikt nie jest w stanie wyobrazić, jakby czuł się po stracie swojej żony i córki i to w obu przypadkach na własnych rękach. Na samą myśl o tych scenach mam łzy w oczach.\nWiele osób narzeka na to, że twórcy wskrzesili obie panie, a cała historia zakończyła się szczęśliwie. Jednak znowu – jestem w grupie tych nielicznych, którym pękłoby serce, gdyby młody Okazaki nie dostałby jakiegoś prezentu od życia, pomimo tego, co zrobił dla innych.\nCo do bardziej formalnych rzeczy, no to:\n-fabuła – anime zrobione na podstawie VN studia Feel, więc no kurczę, materiał idealny;\n-grafika i animacja – fabułę dopełnia ręka studia Kyoto Animation, które co by nie powiedzieć, pod względem graficznym zawsze moim zdaniem trzyma poziom;\n-muzyka – w życiu się nie spodziewałem, że jakikolwiek utwór doprowadzi mnie do łez, a już szczególnie o rodzinie klusek z mochito; o OP AS nie będę się wypowiadać, bo już na samą myśl przechodzą przeze mnie ciarki, łzy napływają do oczu, a jak zacznie mi to lecieć w głowie, to koniec – godzina z życia wzięta na wylewanie łez (no i się zaczęło ;_;) – utwór dla mnie po prostu zakazany. W sumie cały soundtrack jest świetny, ale osobiście te dwa utwory są dla mnie takim mini‑podsumowaniem tej serii, takie 'Clannad w pigułce'.\nPodsumowując – nie oglądałeś, to nie wiesz co straciłeś. Ciężko opisać w słowach uczucia, jakie szargają człowiekiem podczas seansu – wściekłość, zdezorientowanie, radość, spokój, zaciekawienie, strach, irytacja, niepokój, smutek (DUUUUUUUUUUUŻO smutku) – cała paleta, do wyboru, do koloru. A to wszystko w tym samym czasie, bądź następujące jedno po drugim, bez czasu na zmianę nastroju.\nOgółem ciężko opisać tą serię, ale jedyne co mogę zalecić osobiście, to nie traktować tego osobno – to jest jedna, ciągła historia, zawierająca 44 odcinki po 24 minuty + 2 odcinki OVA.\nA ocena? Administracjo, dajcie możliwość wstawić chociaż 2 razy wstawić ocenę 11/10, bo 10/10 to za mało. Seria dla mnie bezcenna – daje 10/10 dla obu części, ale tylko dlatego, że to jest maksimum. Jak już wspomniałem – seria bezcenna.\nPS A, zapomniałem dodać, że seria jest strasznie przewidywalna, ale wydaje mi się, że właśnie ta przewidywalność dodaje temu arcydziełu uroku.\nXaven\t15.11.2014 11:11\nRe: Ja jeszcze tego nie skomentowałem?\nWłaśnie skończyłem oglądać i miałem zamiar zabrać się za napisanie własnej recenzji, jednak po przeczytaniu twojego komentarza, stwierdziłem, że to nie potrzebne, bo większość uczuć i tego co chciałbym napisać o tej serii zostało napisane przez ciebie, co więcej, z taki dobrym językiem moje recenzja pewnie by wyglądała beznadziejnie porównując do twojej.\nJednym zdaniem: totalnie zgadzam się z twoją recenzją, co do każdego zdania, każdej kropki, a w szczególności do traktowania dwóch serii (Clannad i Clannad: After Story) jak jedną. Jeśli historia tego anime zaczęła by się w momencie pierwszego odcinku Clannadu After Story, nie ukazując wcześniejszych historii, to w moim odczuciu nie stało by się tak wielkim arcydziełem jakim jest po przedstawieniu obu wątków. To samo tyczy się w drugą stronę, czyli jeśli Clannad zakończyłby się bez kontynuacji, na pewno nie wywarłby na mnie takiego wrażenia jak po obejrzeniu całości.\nCo do oceny, to z pewnością wstawiłbym ocenę 11/10, a nawet może 12/10, ogólnie wolałbym to wyrazić słowami ARCYDZIEŁO, niż mierzyć wartość za pomocą liczb.\nNo i bardzo się cieszę, że CLANNAD stał się moim jubileuszowym 50 anime, właściwie jestem tym zaszczycony, że właśnie ów tytuł nim się stał cennym osiągnięciem (licząc tylko serie TV, bez movie, ova, speciali etc.).\nMoże i jeszcze wiele anime obejrzę, nie wiadomo, może nawet lepszych od Clannadu, i tego się boje, że zacznę oceniać anime bardziej surowiej i dokładniej wraz z doświadczeniem, ale na pewno nie zapomnę tej serii, ze względu, że to on zawsze będzie przypominać mi moje chwile i początki spędzone przy anime (bo, przecież 50 tytułów to nie za dużo, jak dla mnie to dopiero początek na drodze do stania się otaku -.-).\nDaerian\t15.11.2014 14:18\nJa zaś jestem stuprocentowym zwolennikiem rozdzielenia obu serii, ponieważ o ile zwykły Clannad uważam za bardzo dobrą i przyjemną serię, o tyle After Story wręcz przeciwnie.\nW stopniu, który sprawił, że serii nie dokończyłem.\nOrihimcia\t15.11.2014 16:38\nA co nie spodobało Ci się w After Story?\nJa natomiast troszkę się nudziłam, oglądając pierwszą serię, jednakże cieszę się, że ją dokończyłam, bo inaczej nie obejrzałabym After Story, które jak koledzy wyżej uważam za arcydzieło.\nDaerian\t15.11.2014 16:59\nNajnudniejszy możliwy pairing, przesadzona emocjonalność, usmutnianie na siłę i parę absurdów – nie pamiętam już dokładnie.\nSkrufi\t22.07.2014 23:21\nAfter Story. Legendarny wyciskacz łez, podobno najbardziej wzruszające anime wszech czasów. Cóż, nie rozpłakałem się podczas seansu, ale rozumiem, co w tym ludzie widzą. Osobiście wolę bardziej dramatyczne zakończenia (jak np. w Mirai Nikki). Spodobał mi się natomiast morał tej opowieści. Odebrałem ją jako przede wszystkim opowieść o macierzyństwie- kliknij: ukryte Nagisa nie usuwa ciąży mimo zagrozenia życia, ojciec Tomoi żyje tylko dla syna- te i podobne im wątki były naprawdę poruszające i mocno dawały do pomyślenia na temat kilku spraw.\nDopiero podczas ostatnich scen, gdy w tle leciał główny motyw serii, miałem okazję poznać znaczenie tekstu tej piosenki. Wydaje mi się, że ona również wiele mówi o wychowywaniu dziecka. Wynika z niej, że to właśnie dzieci nadają sens życiu. Najbardziej uderzyły mnie ostatnie wersy „Gdy nadejdzie dzień, w którym mała dłoń nas opuści/ właśnie wtedy, wszystko się powtórzy "... to było coś. Skłania do rozmyśleń.\nCóż, After Story wywołuje emocje. Warto było przemęczyć pierwszą serię (co takie łatwe nie było), bo całokształt robi wrażenie.\nsaw_chain\t11.07.2014 14:29\na mówcie co chcecie...\nŚwieżo po seansie, jeszcze ukradkiem ocieram łzy, ale z ciekawości wpadłam zobaczyć co inni o tym myślą i nie mogłam się powstrzymać. Musiałam zostawić komentarz.\nNie będę tym razem krytykiem, seria godna nazwania „wyciskaczem łez”. Wszyscy wokół uważają mnie raczej za osobę z kamienia, ale to raptem druga seria na której szczerze się poryczałam (pierwszą było Angel Beats – w sumie nie wiem dlaczego mnie to tak wzruszyło na końcu). I choć jest sporo niedociągnięć, to mam bardzo pozytywne odczucia związane z tą serią.\nNajbardziej żałuję, że Tomoya został „sprasowany”. Jego żarty w pierwszej serii były przezabawne ( kliknij: ukryte zwłaszcza z małą Fuko), chyba pokuszę się o stwierdzenie, że najinteligentniejsze jakie kiedykolwiek widziałam. Ale wybronię twórców – to by było raczej dziwne, gdyby nic a nic się nie zmienił, a powiem nawet, że dobrze, że nabrał dojrzałości. Przeczę sama sobie :)\nA i końcóweczka. Mówcie sobie co chcecie, nie pojmuję jak to się stało, ale jestem szczęśliwa. Po prostu było mi strasznie żal Tomoyi kliknij: ukryte Ale, gdy tylko wyszedł na dwór z chorą Ushio nie mogłam uwierzyć jak głupio postąpił. „Czyś ty zwariował, matole?” Dalej liczyłam na to że wyzdrowieje i będą mogli prowadzić szczęśliwe życie Właśnie tutaj się poryczałam najbardziej. Dlatego jestem szczęśliwa, że wyszło tak a nie inaczej.\nI mówcie co chcecie, może jestem mało ambitnym widzem, któremu wystarczy jakaś świetlna papka, ale cieszę się że tak się stało.\nLina\t30.04.2014 15:55\nDo czego by się tu jeszcze przyczepić...\nRecenzja wg przepisu: „Do czego można byłoby się tu jeszcze przyczepić” przekładana „Co mi się jeszcze tutaj nie podobało”.\nCiężko oprzeć się wrażeniu, że normalność i prostota autorowi recenzji przeszkadzają. Jakby chciał powiedzieć – przydałoby się więcej elementów fantastycznych ale takich spod znaku Ghibli, a nie jakiś tam światełek; brakuje wielokątów miłosnych, bo jak to tak żeby główny bohater nawet nie spojrzał na inną dziewczynę i dlaczego nie dał w pysk swojemu szefowi gitarą elektryczną na której lata do pracy lub przynajmniej nie powiedział, że wchodzi on do pracy zaraz za swoim brzuchem; dlaczego nikt nikogo jeszcze nie zdradził – to na pewno dodałoby pikanterii i ubarwiło związek.\nAż dziwne, że autor nie przyczepił się, że brakuje tu mechów albo że postapokaliptyczny świat jest za bardzo kolorowy lub że może się zdarzyć że w grudniu pada śnieg.\nA tak w ogóle to widz jest z pewnością debilem i skoro ending mu się nie podoba to na pewno będzie się nim katował po raz n‑ty, bo nie wpadnie na pomysł żeby włączyć pauzę.\nOrihimcia\t29.01.2014 22:31\nO ile pierwsza seria była ok, to ta jest po prostu fenomenalna. Naprawdę wpłynęła na mój sposób postrzegania pewnych spraw. Niesamowicie wzruszająca. Tutaj wszystko wydaje mi się lepsze, mimo iż z pozoru było takie same – bohaterowie, kreska (którą dopiero teraz doceniłam i uważam, że jest piękna i świetnie pasuje do klimatu serii). Ale w sumie nie do końca zrozumiałam zakończenie. Hmm… kliknij: ukryte czyli Ushio i Nagisa ostatecznie umarły czy nie? Czy Tomoya w pierwszej wersji też umarł i dzięki temu mógł powrócić do przeszłości? Gorąco polecam wszystkim, nawet tym, którym pierwszy Clannad się nie spodobał.\nNikodemsky\t27.12.2013 17:26\nHistoria dość naciągnięta, właściwie całość można by zamknąć w niecałych 20 odcinkach, momentami trochę przynudzał.\nPoczątek mi się podobał – nieco bardziej poważny ton, brak rozterek sercowych i próby rozwiązania nieco ważniejszych(bynajmniej jak dla bohaterów) problemów. Następnie zaczyna się wkraczanie w dorosłe życie i tutaj zaczyna się trochę całość przeciągać, rozumiem również, że był to zabieg, aby nieco podnieść wiarygodność i wielkość dramatycznych momentów – dla mnie historia była momentami faktycznie smutna ale nic, co mogłoby wycisnąć łzy.\nTomoya zatracił swój oryginalny charakter kompletnie, co w ogóle mi się nie podobało – popadł w jakiś dziwny stereotyp „dorosłości” i zaczął robić się po prostu szarym człowiekiem z problemami. Nagisa jednak praktycznie wcale się nie zmieniła, nadal była delikatną dziewczyną „kawaii”, która ciągle miała tylko przepraszam i dziękuję na ustach. Związek tych dwóch postaci nie licząc szybkiego wkroczenia w dorosłe problemy był raczej mało interesujący. Dla odmiany jednak ciekawe było wyciągnięcie jakby przeszłości Misae, całość była trochę „nagła” ale skupienie się również na postaciach drugoplanowych może nieco bardziej wpłynąć pozytywnie na całość – choć szkoda, że ona sama miała raczej niewielki wpływ na sam przebieg wydarzeń(można chyba ją traktować jako „wątek poboczny”). Kyo, Kotomi, Ryo i Youhei praktycznie nie było później widać, ciekaw byłem trochę jak im poszło na wstępie do dorosłości, choć powiedzmy, że przy podsumowaniu pokazali się z dobrej strony.\nUważam jednak nadal, że całość powinna być nieco bardziej przemyślana pod względem dramatu – tutaj wygląda to troszkę, jak zaczerpnięcie z nieco starego pomysłu i nie ma miejsca na własną interpretację, ewentualnie na ustalenie sobie w wyobraźni innego zakończenia. Nie rozumiem również dlaczego dwa ostatnie odcinki są potraktowane jako część serii – bez problemu można by je zaliczyć do OVA.\nPodsumowując jednak nie było wcale źle, pojawiały się momenty, których brakowało mi w oryginalnej serii, poza tym autorzy wyszli z inicjatywą kontynuowania historii, co raczej rzadko się zdarza i w tym przypadku było całkiem przyjemnie, cieszę się, że zamknąłem całą opowieść Clanada w całości. Żeby ocenić w skali liczbowej, to musiałbym podzielić serię na kategorie, całościowo określić w skali od 1 do 10 byłoby raczej niesprawiedliwie – serię na pewno mogę polecić na spokojne wieczory dla widza, który nie wymaga zbyt wiele od rozwinięcia lekkiej serii.\nsajonara\t26.12.2013 01:39\nmożna się zgodzić co do ocen fabuły/muzyki/grafiki/postaci, ale mając na uwadze kilka genialnych odcinków/scen, które zrobiły na mnie ogromne wrażenie, wystawiłbym tutaj ogólną ocene 10/10.\nByczusia\t7.09.2013 11:24\nDrugiej serii. Były naciągane momenty, choćby niektóre z Ushio kliknij: ukryte Ni z gruszki ni z pietruszki Tomoya przychodzi do domu i widzi Ushio, ta się go nie boi i niemal od razu taka ufna do niego. Rozumiem, że to dziecko, ale bez przesady Trochę też mi było szkoda, mimo, iż jej nie trawiłam Nagisy kliknij: ukryte jej śmierć. Następnie kolejny cios dla kliknij: ukryte ojca. Córka umiera. Lecz jak to ktoś tu wspominał odziedziczenie tej choroby po matce mało wiarygodne Związek Nagisy z Tomoyą był taki naciągany. Nagle ten ślub również nie wydawał się zbyt wiarygodny. Ale ta seria ma również plusy. Choćby ten robocik z tą dziewczynką, czy wiadomo co się stało z postaciami, kim one się stały. I Ushio mi nawet przypadła do gustu. Zakończenie jednak można różnie interpretować. kliknij: ukryte Nasz główny bohater jakby cofa się do tego dnia i jest szczęśliwe życie. Fajnie, ale też trochę naciągane, zakończenie nie powinno być happy endem.\nAnonim\t7.09.2013 16:26\nRe: Blaski i cienie\nWygoogluj sobie „Clannad timeline”\nNika\t9.05.2013 18:30\nSorry… Wiem, że to miał być Wielki Dramat, ale nie… nie wzruszył mnie, a jedynie wynudził. Pierwsza seria jest 1000 razy lepsza.\nFOX\t9.05.2013 01:27\nOgólnie, dobrze skonstruowana kontynuacja. Dobrze, że twórcy dokończyli w After Story wątki niedokończone w pierwszej części (ścieżki: Yukine, Mei, Misae), ale dużym minusem jest brak równie ciekawych (przez całą serię nie doczekałem się Kappeia) ścieżek pozostałych bohaterów. Szczególnie ścieżka Akio wypadłaby dobrze.\nJako że anime wzruszyło mnie niemiłosiernie i samo w sobie jest dobre: 8/10\njm3\t25.03.2013 01:55\nNie zgadzam się z oceną recenzenta, uważam że „After Story” jest serią lepszą, chociaż osobiście niezbyt podoba mi się pomysł rozdzielania tych dwóch serii i rozpatrywania ich w kategoriach niezależnych. Clannad nie jest moim ulubionym gatunkiem, a właściwie mieszanką moich ulubionych gatunków (bo sam dramat akurat jest), to doceniam ten utwór i sądzę iż w swojej kategorii jest dziełem wybitnym. Jest to opowieść bardzo autentyczna i przepełniona emocjami, z której według mnie można wyciągnąć wiele pozytywnych i wartościowych aspektów – jest ich tak wiele, że nawet nie potrafię sobie wyobrazić osoby, która mogłaby przynjmniej kilku nie dostrzec. Zakładając, że technicznie obie serie są na podobnym poziomie, to jednak wartość merytoryczną „After Story” oceniłbym ciut wyżej.\nWiele osób w komentarzach porównuje serie Clannad, Kanon, Air i często nie dostrzega międza nimi różnicy, otóż różnice są i to bardzo istotne. Oczywiście nie zaprzeczam, podobieństwa również są, choćby te wynikające z tytułu gatunku, ale przekazana wartość emocjonalna w każdym jest inna. Wydaje mi się, że ludzie często nie chcą albo nie potrafią zobaczyć tych wartościowych rzeczy, dlaczego? Niestety nie wiem, powody z pewnością są różne.\nClannad w jednym zdaniu – Czasami warto odpuścić, zatrzymać się i dostrzec te rzeczy, które inni robią dla Ciebie, a których dotąd nie widziałeś.\nthorn\t20.08.2012 00:07\ndobrze, choć nie powalająco\nPierwsza część to w moim odczuciu przede wszystkim całkiem zgrabnie podana historia o ludzkiej determinacji, dzięki której, mając przy okazji wsparcie oddanych i życzliwych przyjaciół, można dokonywać najprawdziwszych cudów. W tle zaś opowieść o dwójce głównych bohaterów kliknij: ukryte otwierających się stopniowo na otaczający ich świat i powoli rodzącą się między nimi miłość, do smaku wymieszana z typowym szkolnym klimatem i mnóstwem naprawdę dobrego, momentami ciętego humoru (nieco chyba niedoceniany element tej serii). Całość może nie piorunująca, ale całkiem przyjemna.\n„Afterstory” do przedostatniego odcinka włącznie można by po prostu opisać jednym słowem: życie. Wraz ze wszystkimi odcieniami jego blasków i cieni. kliknij: ukryte Zarówno melancholijny tekst piosenki z openingu jak i podejrzanie spore nagromadzenie szczęśliwych wydarzeń na początku kontynuacji „Clannadu” z każdym kolejnym odcinkiem coraz bardziej upewniało mnie, że w którymś momencie seria zafunduje Tomoyi i Nagisie jakiś tragiczny zwrot. No i nie przeliczyłem się. Śmierć młodej Furukawy dała jednak początek bodaj najbardziej interesującej części całej historii: stopniowemu powrotowi Tomoyi do życia, procesowi układania na nowo swoich spraw i odnajdywania celu, dla którego mógłby co rano wstawać z łóżka. Comeback Tomoyi zostaje przerwany kolejnym ciosem- stratą dziecka. I tu następuje u mnie moment konsternacji spowodowany kosmiczną interwencją dziewczynki i robota z równoległego świata, dzięki której Nagisa i Ushio cudownie wracają do życia. Ok, rozumiem, że tak najprawdopodobniej było w grze, na której całą serię oparto, a twórcy dołożyli wszelkich starań aby jak najlepiej wyjaśnić i wyeksponować związek pomiędzy światem, w którym toczy się zasadnicza akcja a tym, który jest niczym innym niż pozbawioną życia pustynią. I byłoby to dla widza nawet znośne, gdyby kliknij: ukryte przyjąć (zgodnie z przewijającą się ciągle w tle teorią o nieskończonej ilości równoległych światów), że w jednej rzeczywistości Tomoya traci kolejną ukochaną osobę i zapewne, zapijając gorzkie wspomnienia, stoczy się na dno jak własny ojciec, w drugiej zaś pędzi spokojne życie przy boku żony, córeczki oraz kochających przyjaciół. Tyle, że twórcy nie pozwalają na taką interpretację, wyraźnie pokazując, że zarówno Tomoya jak i Nagisa pamiętają wszystko z „wcześniejszego świata”. W zasadzie więc następuje coś w rodzaju „naprawienia” wcześniejszej smutnej historii poprzez doszycie na chama łatki z napisem „happy end”. Niby to fajnie, że tak się to wszystko milusio kończy, ale gdy w zasadzie unieważnia się część opowiedzianej już historii (w tym też i te dobre momenty, czyli pojednanie Tomoyi z ojcem i radość opuszczonej Ushio z odzyskania ojca), to pojawia się pewien zgrzyt.\nNie zmienia to jednak faktu, że „Afterstory” z całą pewnością nie pozostawia widza biernym wobec przedstawionych wydarzeń,. Do diabła, we mnie coś delikatnie tąpnęło, gdy kliknij: ukryte zobaczyłem jak facet ze trzy lata starszy ode mnie traci najpierw żonę, a potem córkę. Trochę to jednak zmusza do dokonania małego przewartościowania tego, co my sami uważamy za „problemy”.\nZ innych drobniejszych spostrzeżeń: openingi zdecydowanie lepsze od endingów. A opening z „Afterstory” wraz z naprawdę PRZE‑ŚWIET‑NYM utworem zapadnie mi w pamięć na bardzo długo.\nZa cały dwupak daję 8/10\nTBA\t8.07.2012 17:42\nTak jak pierwszą serie tą też oglądnęłam w szybkim tempie. Wszystko oceniam tak jak w poprzedniej serii, chociaż tu brakuje mi tych złośliwości Tomoy'i. Za to Akio jak zwykle rządzi. :D\nKanaria.\t30.04.2012 13:57\nNawet nie zauważyłam,że nie dodałam komentarza to tej serii,ale już się rehabilituję.\nJako,że Clannad zupełnie mi się nie podobał (oceniłam go na marne 2 gwiazdki) to po cichu wierzyłam,że dalsza seria będzie lepsza/fajniejsza/ciekawsza,oj i jak bardzo się pomyliłam.\nClannad After Story to seria,która prawie niczym nie różni się od poprzedniczki.Co prawda bohaterowie poboczni dostali mniej czasu antenowego (a szkoda) i twórcy zmniejszyli ilość scen komediowych,ale tak poza tym można było wyczuć,że to kontynuacja Clannada.\nKilka początkowych odcinków to zamykanie wątków z poprzedniej serii.Nasi bohaterowie kończą szkołę,a przed nimi już tylko…samodzielne życie.\nO właśnie i tutaj pies pogrzebany.\nOglądając serie doszłam do wniosku,że życie w Japonii to normalnie raj na ziemi.\nNie mam ochoty wypisywać tu tych wszystkich absurdów,które nam twórcy grzecznie zaserwowali,ale każdy kto oglądał anime i każdy kto wie,że prawdziwe życie wcale nie wygląda tak jak życie Tomoy'i i Nagisy powinien wiedzieć o jakie wątki chodzi.\nZawiodło mnie również to,że twórcy nawet nie próbowali pokazać,że Tomoya i Nagisa naprawdę są parą.Nie chodzi mi o to,że powinni kleić się do siebie na każdym kroku,ale może chociaż..coś. kliknij: ukryte Fakt,że młodzi ludzie,którzy się kochają,a wstydzą się potrzymać za ręce,przy czym pewnego dnia oświadczają,że zostaną rodzicami,wcale nie wygląda realnie,no bądźmy szczerzy,to chwyt,który powinien być zastosowany dla ogłupienia jeszcze niczego nie świadomych dzieci.\nNie,nie płakałam,ani razu.\nI nie żebym była jakimś cyborgiem bez uczuć,bo jest mnóstwo serii przy których wylewałam potoki łez.Po prostu nie znalazłam w tej serii niczego co by miało mnie wzruszyć.A tak.Jedna rzecz kliknij: ukryte śmierć Nagisy.No choć właściwie,to patrzyłam na to obojętnie.Można się było spodziewać,że na koniec jakimś cudem zmartwychwstanie.No i jeszcze Ushio,która oprócz wyglądu odziedziczyła po matce tajemniczą chorobę.Normalnie jak jakieś science‑fiction.\nNo i dumny Tomoya,nie mógł kliknij: ukryte pogodzić się z ojcem,prawda? I ktoś taki uważa się za dorosłego? Obraża się na wieki,bo jego ojciec jest alkoholikiem? Zamiast mu pomóc,odcina się i traktuje jak wroga.Głodny i brudny jednak nie chodziłeś,prawda Tomoya?\nOgólnie to seria nie przypadła mi do gustu.\nJuż chyba bardziej życiowe jest Bokurano...w pewnym stopniu…\nKanaria.\t30.04.2012 14:00\nRe: Rodzina Okazakich.\nPrzepraszam,ale nie zauważyłam,że zawarłam spoiler w spoilerze,\nTak dziwnie to wygląda,ale to z czystego roztrzepania.\nSubaru\t30.04.2012 14:09\nCo do alkoholika, to może nie wiesz, ale taki rodzic potrafi naprawdę wypaczyć psychikę dziecka i zrobić wielkie krzywdy nie tylko tym, że pije, a tym, co po pijaku robi. Nie tylko krzywdy fizyczne i nie ma znaczenia, że nie chodził głodny i brudny.\nKanaria.\t1.05.2012 13:52\nWiem doskonale,ale w Clannadzie wygląda to strasznie nienaturalnie.Przecież to dramat na siłę.\nKanaria.\t1.05.2012 14:02\nOczekiwałam od tej serii nieco więcej realizmu.\nA tak? Wyszła zwykła „bajka”.\nzrobciu\t30.04.2012 21:20\nale każdy kto oglądał anime i każdy kto wie,że prawdziwe życie wcale nie wygląda tak jak życie Tomoy'i i Nagisy powinien wiedzieć o jakie wątki chodzi.\nBez żadnej napastliwości, pomijając kliknij: ukryte cudowne uzdrowienie Uschio , podaj mi proszę trzy przykłady jak wygląda prawdziwe życie ( o ile oczywiście masz ochotę podyskutować :)).\nzrobciu\t30.04.2012 21:23\nBredzę kliknij: ukryte chodziło mi oczywiście o cofnięcie czasu i „zmartwychwstanie” Nagisy i Ushio.\nTo z przemęczenia:)\nKanaria.\t1.05.2012 14:00\nPrzepraszam,ale nie za bardzo zrozumiałam.\nProsisz o przykłady absurdów,które odnalazłam w anime,czy raczej o przykłady z życia wzięte? (myślę,że wystarczy wyjrzeć przez okno,czy porozmawiać z jakimś dorosłym człowiekiem,by przekonać się,że to co pokazali nam twórcy Clannadu AF to zwykła bujda.)\nzrobciu\t1.05.2012 20:17\nAbsurdy życia w Polsce to ja doskonale znam z autopsji, absurdy życia w Japonii chyba również (niestety tylko z książek i neta), natomiast nie dostrzegam absurdów w Cllannad AS. Pewnie jestem nieobiektywny, bo to moja ulubiona seria. Właśnie dlatego poprosiłem żebyś wymieniła chociaż trzy, pomijając zjawiska nadprzyrodzone.\nzrobciu\t1.05.2012 20:24\nZapomniałem o najważniejszym. Ocena jakiejkolwiek serii to indywidualna sprawa i absolutnie nie zamierzam przekonywać cię do zmiany zdania, chodzi mi tylko o wymianę spostrzeżeń:)\nKanaria.\t4.05.2012 15:41\nNo więc chociażby fakt,że Tomoya tak łatwo znalazł pracę.I to jaką.Bez żadnego wykształcenia (no dobra średnie ma) i do tego z trwałą kontuzją.\nDalej,tak łatwo znalazł mieszkanie,było go stać żeby się utrzymać.\nPamiętam,że było tam coś takiego,że niby Sanae od śmierci Nagisy nie płakała ani razu….pff domyśl się co o tym myślę.\nOgólnie to całe te (wielokrotne) powtarzanie klasy przez Nagise,oj bo raz w roku,systematycznie musiała zachorować.\nOgólnie to seria powinna być życiowa,a wyszło pstro.\nRóżowe życie,żadnych kłopotów.\nSorki za tą ironię w niektórych miejscach,ale myślę,że nie potrafię pozytywnie odbierać tego co ukazują twórcy w Clannadzie AF,patrząc na nasze polskie życie i polskie standardy.\nMoże (na pewno) to tu tkwi problem.\nzrobciu\t5.05.2012 21:11\nPolskie życie, polskie standardy, tak z całą pewnością masz rację i tak sobie myślę, że gdybym był w Twoim wieku nie posiadał rodziny i zobowiązań, z całą pewnością zawinąłbym za przeproszeniem dupę i wiałbym gdzie pieprz rośnie (nie żeby gdzie indziej było łatwiej, ale z całą pewnością jest normalniej).\nCo do Twoich zarzutów:\n1. bezrobocie w Japonii wynosi ok 4% czyli praktycznie w przeniesieniu na polskie realia go nie ma. Zwróć uwagę, że początkowo pracował jako zwykły pomocnik. Co do kontuzji osobiście znałem dziadka który nie miał dłoni (proteza) a nikt nie mógł mu dorównać w kopaniu studni.\n2. mieszkanie zawsze i wszędzie znajdziesz łatwo, zasadnicze pytanie za ile??? W kraju Kwitnącej Wiśni jest jedna zasada im dalej od stacji tym taniej. Mieszkanie Tomoy'i należy do tych najmniejszych, typowo na wynajem ok 18m2. Ceny takich mieszkań w DUŻYCH japońskich miastach zaczynają się od 50tys jenów za miesiąc, podczas gdy hostessa (nie prostytutka) za jedną imprezę potrafi dostać ok 20tys jenów (polecam Języki i kolczyki Hitomi Kanechoia.\n3. Nie jestem kobietą, mam żonę, nie rozumiem kobiet, nie wypowiem się, krótko i zwięźle emocje Japończyków opisał Piotr Krasko w książeczce Japonia\n4. Nagisa „kiblowała” za przeproszeniem tylko trzy lata, mam kolegów którzy z pierwszej klasy podstawówki nie mogli w trzy lata zrobić:) poważnie.\nNa koniec mogę dodać tylko tyle, że swoją wiedzę dotyczącą Japonii czerpię z książek (polecam Japonia daleka czy bliska Ewy Kamler, Księżniczka Masko – uwięziony motyl Kobayashi Yoko, W drodze na Hokkaido Will Ferguson, Groteska Natsuo Kirino…), internetu i telewizji więc tu i ówdzie mogą wkraść się drobne nieścisłości:(\nNapisałem się jak głupi a wszystko i tak sprowadza się jak już zauważyłaś do naszych polskich standardów…\nKanaria.\t13.05.2012 19:06\nNie,wcale nie uważam,że napisałeś się jak głupi.\nTo dobrze,że ktoś próbuje ze mną dyskutować.\nMystogan 6.10.2012 20:09:28 - komentarz usunięto\nPride\t24.08.2012 20:48\nNie chciałbym cie obrazić, ale twoje spostrzeżenia w moim mniemaniu wyglądają tak jakby pisała je 15 letnia dziewczynka, która o zyciu wie tylko tyle co przeczyta w kolorowych magazynach lub na internecie ..\nNasi bohaterowie kończą szkołę,a przed nimi już tylko…samodzielne życie.\nNie mam ochoty wypisywać tu tych wszystkich absurdów,które nam twórcy grzecznie zaserwowali,ale każdy kto oglądał anime i każdy kto wie,że prawdziwe życie wcale nie wygląda tak jak życie Tomoy'i i Nagisy\nZastanawiam mnie to jak może wyglądać twoje życie po skończeniu liceum/technikum ?.Przeciętny polak ma 3 opcje studia/praca/wyjazd za granicę i chyba są to dość normalne opcjce. Więc z kąd ty wysnuwasz takie wnioski, że takie życie jak jakie jest pokazana w Clannadzie jest mało mozliwe i jest rajem na ziemi ?.Napiszę więcej sam mam znajomych, którzy w wieku 20 lat założyli rodzinę i ich życie jest bardzo podobne do tego ukazanego nam w ww. Anime – Ten twój argument jest dla mnie bardzo słaby wyssany z palca .\nZawiodło mnie również to,że twórcy nawet nie próbowali pokazać,że Tomoya i Nagisa naprawdę są parą\nAkurat bardzo sobie cenię to, że twórcy nie pokazywali zadnych scen, które obrazowałyby wyrażanie w sposób fizyczny swoich uczuć. W moim mniemaniu ten zabieg był celowy i tylko bardziej obrazował to intymne uczucie jakie do siebie darzyli, jakby nagle zaczeli ostro flirtować i wkardłoby się odrobine fanserwisu to cała ta otoczka straciłaby swój urok .Fakt za rękę mogliby się trzymać, ale mi to w niczym nie przeszkadzało\noi dumny Tomoya,nie mógł kliknij: ukryte pogodzić się z ojcem,prawda? I ktoś taki uważa się za dorosłego? Obraża się na wieki,bo jego ojciec jest alkoholikiem? Zamiast mu pomóc,odcina się i traktuje jak wroga.Głodny i brudny jednak nie chodziłeś,prawda Tomoya?\nCzy ty w ogule orientujesz się w słowach, które piszesz ?Mało jest takich rpzypadków, że dzieci dorastają z rodzicami alkoholikami i mają poważne zaburzenia w dorosłym życiu…\nPostaw się w sytuacji takiego człowieka.Matka nie żyje ojciec Alkoholik, idziesz do szkoły i wiesz, że jedyne do czego wrócisz i co zastaniesz w domu to syf i lezacy pijany ojciec. Ciekawe jest jak ty jako nastolatka byś zachowywała się, z pewnością byś robiła wszystko aby pomóc ojcu, jakoś nie chce mi się wierzyć w to, a nawet jeśli to takich ludzi to liczyć na palcach u ręki\nwięc chociażby fakt,że Tomoya tak łatwo znalazł pracę.I to jaką.Bez żadnego wykształcenia (no dobra średnie ma) i do tego z trwałą kontuzją.\nDalej,tak łatwo znalazł mieszkanie,było go stać żeby się utrzymać\nNie rozumiem co w tym dziwnego ? . Po pierwsze o kontuzji barku nikt nie wiedział niego w pracy, dopiero później to wychodzi na jaw .Po drugie praca ta jest bardziej załatwiona po znajomości, a nawet jeśli już chcesz się tak upierać to przejrzyj sobie raporty z ostnaich lat i % bezrobocia w japoni ^^. Po trzecie tak taka praca, jak Toomoya wykonuje nie wymaga od niego żadnego wykształcenia wystarczy, ze cię przyjmą na staż do nauki abyś złapał praktykę i tak tez jest na początku po przyjęciu Tomoyi do pracy, widac, że jego znajomy mu pokazuje co i jak.\nJak juz bierszesz się za krytykę jakiegoś tytuły to mniej pewność, że masz ku temu odpowiednie argumenty, mi to się wszystko wydaje wyssane z palca aby tylko pokazać wszystkim jak ty to się nie wzruszyłaś i nie rozumiesz jak ludzie moga się wzruszać na tej serii. Proponuje nabrać trochę doświadczenia w życiu i może wtedy trochę spojrzysz na to trochę innym 'okiem'\nSubaru\t23.03.2012 13:47\nPierwsza seria była typowym życiem szkolnym z elementami dramatu, „After Story” jest wchodzeniem w dorosłe życie, tym, co dzieje się po zakończeniu edukacji, o braniu odpowiedzialności za siebie i bliskich, zakładaniu rodziny.\nWielki plus za ukazanie pracy młodego człowieka, za ukazanie ile siły i wysiłku trzeba, by się usamodzielnić, niezwykle rzadko w anime poruszane są takie tematy (nasuwa mi się tylko „Nana”).\nGłówny bohater jeszcze bardziej zyskuje w moich oczach, jest wiarygodny, a jego historia trafiła do mnie. Okazaki w drugiej połowie serii staje się dorosłym, odpowiedzialnym mężczyzną. Wrażliwy, fajny facet.\nPoczułem nawet lekką sympatię do Nagisy, przestała być tylko jęczącą panienką, aczkolwiek nie widać wielkiego rozwijania się jej uczuć…\nOjciec Nagisy jest po prostu super :D\nGdy pojawiła się informacja o kliknij: ukryte ciąży Nagisy, spodziewałem się, że umrze przy porodzie. Poruszająca scena. Tak, After Sory naprawdę mnie poruszyło i się wzruszyłem. Nie historia szkolna, a obyczajowa.\nW drugiej serii „Clannad” nabiera realizmu, pozbywa się wad, które miała pierwsza seria, zyskuje fabularnie. Ogląda się z przyjemnością i zaciekawieniem. Pięknie kliknij: ukryte ukazane rodzicielstwo. Pod koniec wszystko się miesza, zaciera. Czy to dobrze? Nie wiem. Na pewno można wymyślić pół tuzina innego rozwoju wydarzeń i zakończenia.\nbudyń\t12.03.2012 18:48\nTo anime jest takie nudne…Po tym jak kliknij: ukryte Nagisa zachorowała było strasznie.Ciągnie się i ciągnie.Ni to śmieszne ni to nad wyraz wzruszające wręcz nijakie.Zaraz ktoś powie że jestem dzieckiem poszukującym akcji ale nie jestem.Pierwsza seria była lepsza(śmieszniejsza, bardziej dramatyczna). Wiem że to nie skupia się na komedii, ale proszę to było koszmarne.Nie skończyłem oglądać zostały mi 3 odcinki.Odradzam!!! 1/10 (Nagisa wygląda jak mrówka)\nZantax 12.03.2012 19:38:56 - komentarz usunięto\nbudyń 5.04.2012 11:43:19 - komentarz usunięto\nIKa 5.04.2012 12:36:10 - komentarz usunięto\nMystogan 11.04.2012 22:45:21 - komentarz usunięto\nMystogan 3.05.2012 20:45:45 - komentarz usunięto\nsfinks90\t12.03.2012 15:58\npłakałem jak bóbr… nie wiedziałem, że aż taki uczuciowy jestem.. znowu poczułem się jak człowiek, a może jak dziecko.. nie mogę wyjść z podziwu\nHex\t25.02.2012 15:27\nZmieszany, a wstrząśnięty...\nNo, po bardzo średnim pierwszym sezonie, skończyłem drugi sezon. Krótko. Wypieprzyć odcinki szkolne (te wątki powinny być w pierwszym sezonie!) i zacząć od razu zakończeniem nauki (+ krótkie flashbacki) oraz zmienić odcinek 22 na coś bardziej spójnego i byłoby rewelacyjnie. Ja rozumiem, że to ekranizacja gry, ale po co, tam wstawiać elementy rządzące światem gry? Życie to nie gra! Ufffff. Byłoby 9/10 a jest 7/10.\nMystogan\t3.03.2012 21:00\nRe: Zmieszany, a wstrząśnięty...\nWłaśnie przez takich ludzi jak ty to piękne anime ma tak średnią, jak nie słabą ocenę. Idź lepiej oglądać Bleacha lub Pokemony bo do dramatów się nie nadajesz. Coś bardziej spójnego, bez tego odcinka nic by spójne nie było głąbie.\nŁakomczuszek Pospolity\t3.03.2012 22:16\nOj, nie nazwałabym siódemki niską oceną, zresztą Hex ma prawo mieć takie a nie inne zdanie, sama AS wystawiłam ładniutkie 7. c:\nHex\t4.03.2012 14:35\n@Mystogan Trochę kultury kolego. Takie jest moje zdanie i już. A ocenę zmieniłem na 6+/10 bo zapomniałem, że miłość Nagisy i Tomoyi została ukazana za bardzo „cnotliwie”. Przez całą serię (poprzednią również) ani razu się nie pocałowali! Nie zrobili tego nawet w momencie oświadczyn czy już będąc małżeństwem! I nadal będę stawiał na swoim, że spaprali cały potencjał odcinków 16‑22 przez to co się wydarzyło w odcinku 23 (deus ex machina wiecznie żywa).\nHex\t4.03.2012 14:36\nerrata: I nadal będę stawiał na swoim, że spaprali cały potencjał odcinków 16‑21 przez to co się wydarzyło w odcinku 22 (deus ex machina wiecznie żywa).\nMystogan\t11.04.2012 22:43\nNo niestety dla kogoś kto nie zzna się w ogóle na kulturze Japoni to anime może się takie wydawać. W tym anime nie chodziło o to aby Nagisa się z nim całowała. Zresztą to nei jest typowy romans tylko dramat + komedia. Po drugie z twojej wypowiedzi wywnioskowałem że porównujesz Japonię do Polski, a tego się nawet nie da porównać. Po trzecie 6+ to jest ocena przeciętna tak jak 7 a to anime zasługuje na pełną 10, jak nie 11.\nkamiltrol\t22.04.2012 16:33\nprawdziwy rzeczowy komentarz, widzę, że jeszcze ktoś rozumie o co w tym wszystkim chodzi.\nCaretaker\t27.01.2012 04:47\nCała seria Clannad jest wprost boska. Oczywiście After Story jest bardziej wzruszająca niż pierwsza część, ale i tak TRZEBA zacząć od samego początku. Mała rada: warto obejrzeć anime do samego końca (czyli włączając w to recap po After Story). Kto miał wątpliwości co do zakończenia, ten zrozumie. 11/10. I nie dlatego, że anime jest bezbłędne (bo takie nie istnieją), ale za pokłady emocji jakie porusza.\nsplicer\t30.06.2011 12:44\n9/10, ale zakończenie okropne!\nBardzo mi się podobało, bardziej niż pierwsza seria. e Były momenty i wzruszające i zabawne. To było tak fajnie wymieszane. :)\nI wystawiłbym 10/10, bo czemu nie, ale… zakończenie to po prostu żałość.\nNo i jeszcze ending, tragedia. Masakra.\nkliknij: ukryte Nadal Nagisy nie polubiłem :<\nTaiczo\t26.06.2011 22:03\nObejrzałem Hurtowo całego Clannada i płakałem chyba z 10 razy.\nShun-Shun\t13.06.2011 19:55\npierwszy Clannad ma się tak do drugiego jak tarpan do corvetty; stado się rozpierzchło i dobrze zaczęła się akcja na poważnie, dramatycznie i tragicznie; no właśnie co do tragizmu, mam nieodparte wrażenie, że twórcy tej serii odmienili to słowo we wszystkich możliwych kombinacjach, a ostatnie odcinki to tak cisną w migdał, że jeśli ty chłopaku/dziewczyno nie płakałeś/płakałaś to zalecam wizytę u lekarza; ale najważniejsze, że zakończenie jest takie jakie być powinno. wspaniałe anime!\nzensc\t21.05.2011 05:30\nPo pierwszej części postawiłem sobie za sprawę honoru, że nie dam się więcej złamać i nie poryczę się jak baba na anime! Zawiodłem… i to wielokrotnie. Twórcy robią nam prawdziwą sieczkę z mózgu, zwłaszcza kliknij: ukryte gdy utożsamiasz się z Tomyą i kiedy myślisz, że już gorzej być nie może to oni dalej będą cię katować. No ale muszę im wybaczyć bo na zakończenie mamy pełną rehabilitację. Ta seria podobała mi się znacznie bardziej niż jej poprzedniczka głównie ze względu na to, że nie lubię haremówek. Po za tym tragedia przedstawiona na tle cukierkowego i beztroskiego świata który pamiętałem z pierwszej części wypadła arcy dramatycznie.\nodpowiedzi: 0 usunięty 6.05.2011 10:32:57 - komentarz usunięto\nDuchDucha\t23.04.2011 20:10\nniezłe i godne szacunku\nNie jest to moja ulubiona seria ale bardzo ją szanuje. W większości serii po perypetiach pokazuje się nam szczęśliwe zakończenie z happy endem i ludzie chcą wierzyć, że tak będzie w prawdziwym życiu. A tu losy bohatera układają się tak jak może być w prawdziwym życiu, czyli do dupy. Jeśli są tu tacy co mi nie wierzą to znaczy, że życie jeszcze im kopa nie dało, a to się stanie.\nAi\t7.04.2011 08:51\nNie jestem w stanie dokończyć tego anime\nPoczątek anime (czasy szkoły) był w porządku. Jednak od momentu w którym Nagisa zachorowała i musiała powtarzać rok to anime zrobiło się nudne. A teraz doszłam do odcinka w którym kliknij: ukryte Nagisa umarła i nie jestem w stanie oglądać dalej, ponieważ to dla mnie zbyt przygnębiające. Mam tylko jedno pytanie: na MALu w opisie Nagisy jest napisane kliknij: ukryte „In the true ending of ~After Story~, Nagisa survives, and lives together with Tomoya and Ushio.” Może mi ktoś to wyjaśnić?\nMaaya_Rose\t7.04.2011 10:25\nRe: Nie jestem w stanie dokończyć tego anime\nTo trochę skomplikowana sprawa. W pewnym momencie‑nie zdradzę w jakim‑czas niejako cofa się do momentu kliknij: ukryte porodu i Nagisa przeżywa. Powiem tylko, że ma to związek z kliknij: ukryte tajemniczym światem ze snów Tomoyi.\nwoord\t7.04.2011 11:59\nNaprawdę przerywanie w tym momencie jest bez sensu i po prostu psuje całą historię. Trochę, jakby przerwać władcę pierścieni po pierwszej część bo Gandalf nie żyje(głupie porównanie, wiem…) W każdym razie, zbierz się i obejrzyj do końca, bo jak najbardziej warto!\nzensc\t21.05.2011 05:21\nkliknij: ukryte Do oglądaj bo wbrew wszelkim pozorom to ma happy end!\nBhaal\t3.04.2011 21:17\nTo jedno z najlepszych anime jakie ogladalem!!! Tyle mam do powiedzenie.\nMystogan\t8.10.2012 21:24\nKyaa\t29.01.2011 16:21\nMi się nie podobało. Niby wiem, że to historia opisująca to, co działo się po zakończeniu pierwszej części, bardziej jednak podobały mi sie momenty, kiedy chodzili do szkoły, pracowali w klubie teatralnym itp. Za mało było również takich bohaterek jak Kyou, Kotomi, Tomoyo, Fuko itd. W ogóle z tego zrobiła się taka łzawa telenowela. Wielokrotnie się wzruszyłam, owszem, jednak i tak znacznie więcej łez wylałam, oglądając historię Kotomi w pierwszej części. Każdy odcinek coraz mniej mi się podobał. No ale jednak można obejrzeć, polecam fanom dramatów i romansów.\nodpowiedzi: 0 woord 12.12.2010 20:27:24 - komentarz usunięto\nEliz1323\t7.12.2010 18:40\nDobre anime ;) W tej serii przekonałam się do Nagisy.\nkliknij: ukryte (szczególnie podobało mi sie jak się nawaliła xD)\nKoniec był całkiem dobrze zrobiony bo kliknij: ukryte\nNawiązali do tej legendy z życzeniami\nprzez co wydało się że na chwilkę przysną xD\nDobrze wspominam i polecam ;)\nodpowiedzi: 0 Skowoo 17.11.2010 21:19:27 - komentarz usunięto\nharnassc\t12.11.2010 12:46\nco to dużo pisać ja kocham tę serie i jest w moim top10. oczywiście ode mnie ma 10/10\nprzy seansie nie jeden raz miałem łzy w oczach ;D\nMei-chan\t27.09.2010 16:20\nGdy umarła kliknij: ukryte Ushio popłakałam się strasznie. Jednak wszystko zakończyło się happy endem. Zakochałam się w piosence Chiisana Te No Hira :*\nTa co kocha clannad i clannad AS\t11.09.2010 20:05\nCllannad After Story\nOd razu chcę powiedzieć, to anime jest najbardziej wzruszające i piękne jakie kiedykolwiek widziałam! Płakałam chyba z nawet…. i tak tego nie zliczę…i co najważniejsze cieszę się,że Tomoya jest właśnie z Nagisą! Te cudowne chwile pełne nadziei i smutku…radości i….wybaczcie…jestem świeżo po obejrzeniu i dalej lecą mi łzy…Pokazane zostały sceny z życia….chwilami były bardzo trudne ale niekiedy doprowadzały do śmiechu…np. zachowania Akio….Jestem wielką maniaczką anime….ale Nigdy! ale to nigdy tak nie płakałam…! A obejrzałam już bardzo wiele anime…choć mam zaledwie 13 lat….zrozumiałam co Clannad AS miał nam do przekazania!\nbakemono\t12.11.2010 08:18\nRe: Cllannad After Story\nrada dla ciebie : Nie komentuj świeżo po anime(chaos straszny stworzyłaś)\nA od siebie dodam że postać Nagisy była najbardziej znienawidzoną przeze mnie(tragizm tkwi ale w wyborze:pierwsza napotkana owieczka,zakończenia 1 serii nie obejrzałem bo nie wytrzymałem.Więc tymbardziej nie wezme się za TO).\nzensc 21.05.2011 05:35:45 - komentarz usunięto\nYumi\t20.08.2010 09:10\nDo anime Clannad ~After Story~ podchodziłam dosyć sceptycznie. Dlaczego? Po pierwsze, oglądałam Air. Podobało mi się, ale mimo wszystko zawiodłam się, ponieważ oczekiwałam więcej. Nie wciągnęło mnie, nie poruszyło tak bardzo jak powinno. Spodziewałam się trochę takiej powtórki z rozrywki. Poza tym, obejrzałam pierwszą serię Clannada i także trochę się rozczarowałam. Podobało mi się, było zabawne, a także dobre na wyciszenie, ale to też nie było to. No i wreszcie po trzecie, i ostatnie, wiedziałam, i to zanim zabrałam się za pierwszą serię, że kliknij: ukryte Nagisa umrze. Przeczytałam o tym na jakimś forum, gdzie użytkownik najwyraźniej pozbawiony mózgu napisał sobie coś takiego nie ukrywając tekstu. A to forum nawet nie dotyczyło Clannada. Tak więc spodziewałam się… no do końca nie wiem czego, może jakiegoś taniego dramatu, w każdym razie czegoś co niespecjalnie przypadnie mi do gustu, Z drugiej strony, mimo wszystko byłam ciekawa jak to się potoczy, no więc zaczęłam oglądać.\nI co? Na początku nic. Kilka odcinków, mogących równie dobrze znaleźć się w pierwszej serii. Trzymających tamten klimat, ale także odrobinę nudzących („No niech coś się w końcu wydarzy!”). Później kliknij: ukryte ponownie powtarzanie szkoły przez Nagisę, zakończenie roku, samodzielnie życie Tomoyi, w końcu powracający temat ojca no i zawarcie małżeństwa. Zrobiło się ciekawiej. Ale tak naprawdę poruszyło mnie dopiero ok. 15, 16 odcinka, oczywiście, kiedy kliknij: ukryte Nagisa umarła. W tamtym momencie byłam tak zszokowana, że nawet nie płakałam. Raczej wpatrywałam się w ekran szeroko otwartymi oczyma. Może uroniłabym łezkę, gdyby nie ten koszmarny ending, który natychmiast wybił mnie z rytmu. Mimo, że teoretycznie wiedziałam, nie spodziewałam się tego, miałam nadzieję, że to się jednak nie wydarzy, a nawet jeśli, to nie spodziewałam się tak szybko. No i płakałam dopiero przy następnym odcinku, przełomowy okazał się moment, kiedy kliknij: ukryte zobaczyłam ją w openingu, chociaż już jej nie było… Dalsze odcinki były równie wzruszające, a za jakiegoś powodu naprawdę poruszyła mnie historia ojca Tomoyi. No i oczywiście kliknij: ukryte odnajdywanie więzi z córką, to było piękne. Do samej końcówki mam mieszane odczucia. Od początku nie podobało mi się, że kliknij: ukryte Ushio zachorowała. Moja wersja zakończenia zakładała, że kliknij: ukryte żyłaby sobie szczęśliwie z ojcem. To by było takie słodko‑gorzkie zakończenie i bardzo by mi pasowało. Z drugiej strony, kliknij: ukryte restart do porodu bardzo mi się podobał, bo kliknij: ukryte cały czas nie mogłam się pogodzić ze śmiercią Nagisy.\nPostacie w Clannadzie to jest dla mnie swego rodzaju rewolucja. Chodzi mi o to, że ja po prostu nie znoszę postaci żeńskich z gatunku tych nieśmiałych, cichych, delikatnych i słodkich dziewczątek. Mam na nie alergię, i zwykle oglądanie czegoś, w czym taka właśnie dziewoja jest jedną z głównych postaci, jest dla mnie męką. A tu stała się rzecz dziwna: mój wykrywacz oczywiście od razu zareagował na Nagisę, Ryou i Kotomi, i początkowo automatycznie mnie od nich odrzuciło. Ale potem, niezauważalnie wszystkie je bardzo polubiłam. Zwłaszcza Nagisę. Nie wiedziałam, jak bardzo ją lubię do momentu, gdy kliknij: ukryte umarła. Jest niesamowicie ciepłą, uroczą postacią i jako taka mnie urzekła. kliknij: ukryte Bardzo mi jej brakowało, tego podśpiewywania („Dango, dango, dango, dango, Dango Daikazoku”) i ogólnie kojącego sposobu bycia. Jedyne co do końca mnie w niej irytowało, to dodawanie na końcu każdego zdania nieszczęsnego „desu”.\nTomoya jest naprawdę dobrą postacią męską, taką, którą rzadko spotyka się w haremówkach. Tutaj rzeczywiście te wszystkie dziewczyny mają powód, żeby tak się koło niego tłoczyć. I nie zgodzę się z tym, że to, jak kliknij: ukryte płakał za każdym razem gdy wspomniano o Nagisie było nierealistyczne i bezsensu. Było bardzo z sensem, zwłaszcza, jeżeli kliknij: ukryte przez pięć lat strał się w ogóle o niej nie myśleć i nie rozpamiętywać, odrzucał od siebie fakty. W takim wypadku, kliknij: ukryte w momencie w którym się otworzył było tak, jakby ona dopiero co umarła. Trudno jest się pogodzić ze kliknij: ukryte stratą kogoś tak bliskiego, naprawdę. Widziałam podobną sytuację na własne oczy i wiem co mówię. Tak naprawdę nigdy nie można się do tego całkiem przyzwyczaić… Jak już o tym mowa, to bardzo podobał mi się sposób, w jaki ukazano związek jego z Nagisą. Może to prawda, że nie pokazywano bardziej intymnych momentów ich życia i ja także byłam tym odrobinę rozczarowana. W zamian za to, przepięknie pokazano jak bardzo się nawzajem potrzebują. Wspierali się nawzajem, chcieli być blisko siebie. Po prostu widać było jak bardzo się kochają. I za to ma Clannad ode mnie ogromny plus.\nWracając do postaci do wszystkie je naprawdę lubiłam: Kyou, Ryou, Kotomi, Tomoyo, Sunoharę (był świetną postacią komediową, nie zapomnę jego kliknij: ukryte randek z Sanae ani momentu, w którym kliknij: ukryte powrócił do naturalnego koloru włosów). No właśnie, Sanae i Akio – jedne z najlepszych jakie widziałam w ogóle. Gagi z nimi naprawdę śmieszyły, a w poważniejszych momentach bardzo pięknie pokazano jak ważna jest dla nich rodzina, więzi łączące wszystkich jej członków.\nŻeby nie przedłużać napiszę tylko, że grafika jest naprawdę śliczna, zarówno tła jak i postacie (i pod tym względem znowu Air przegrywa z Clannadem, bo Ariowe oczy były nie do wytrzymania i wszystko psuły). Muzyka towarzysząca poszczególnym scenom śliczna i nastrojowa, zwłaszcza rozczulała mnie zawsze melodia z Dango Daikazoku. Opening piękny, lepszy od tego z pierwszej serii, ending… sam w sobie niezły, ale straszliwie wybijający z nastroju.\nNo, nie myślałam, że aż tak się rozpiszę.\nNa koniec dodam, że anime naprawdę godne polecenia. Nawet jeśli pierwsza seria średnio się komuś podobała, to drugiej warto dać szansę. Jest dużo lepsza.\nmaciek\t28.08.2010 18:06\nTego nie opisza slowa\nWłasnie skonczylem ogladac to anime po raz drugi i z pewnoscia moge stwierdzic, ze jest to najwspanialsze anime jakie kiedykolwiek moglo byc stworzone. Pierwsza seria byla przystawka do tego co czeka nas w Clannad After Story, rozwijala akcje, ktora moglismy ogladac w drugim sezonie kliknij: ukryte od kiedy Tomoya ożenił się z Nagisą. . Kazdy odcinek dawal mi wiele do myslenia. Nierzadko płakałem, mimo że jestem chłopakiem. Uświadomiło mi wiele ważnych rzeczy o życiu, jakie one jest ważne. kliknij: ukryte Kiedy Tomoya stracić Nagisę całkiem się załamał, ale po 5 latach wrócił do Ushio, byl bardzo szczesliwy, cieszyl sie tym co ma. NAstepnie stracil córkę jego życie całkiem sie zalamalo, pragnal nigdy nie poznac Nagisy…aby nikt nie cierpial. Bardzo przywiazalem sie do wszystkich postaci, nawet do tych, ktorych na poczatku nie lubilem, dlatego male rozstanie z nimi w drugiej serii, bylo dla mnie troche smutne. ALe to tak jak w życiu Tomoyi kliknij: ukryte nie wsyzstko musi byc szczesliwe. Odchadzac od wspanialej fabuly przechodze do…Kreska stoi na najwyzszym miejscu, osobiscie jest moja ulubiona ze wszystkich anime (obejrzalem ok. 20), kazdy detal jest znakomicie przedstawiony, nie mozna sie doszukac jakichs bledów. Muzyka jest wspaniala, nie ma takiego uczucia jak w niektorych anime (np. Noen Genesis Evangelion), ze jest cicho tak, ze po zamknieciu oczu, anime nie instanieje- mowiac prosciej caly czas towarzysza nam wspaniale utwory. Melodia jest doskonale dobrana do danych sytuacji. Podsumowujac polecam kazdemu kto liczy na „madre” anime po ktorym ciezko jest sie skupic i troche zdac sprawe z nie ktorych rzeczy. Na pewno nie jest to pozycja dla osob, ktore beda to przewijac i czekac kiedy stanie sie cos „przelomowego”.\nU mnie jest na pierwszym miejscu razem z Naruto i Code Geass (oczywiscie obie serie), jednak nie mozna tego porownac, poniewaz to sa calkiem inne gatunki. Jednym słowem kliknij: ukryte Clannad Banzai!\nJesli ktos chce, oto moje statystyki [link]\nbakemono\t12.11.2010 08:24\nSkusiłem się i przeczytałem spoiler że kliknij: ukryte Nagisa umarłai o ludzie,eureka,nagle wróciła mi chęć obejrzenia tego anime ale od wspomnianego 15,16 epizodu.\nmacien\t14.08.2010 09:11\nUżytkowniku Eva myślę iż powinnaś skorzystać z opcji „ukryj tekst”, twoj komentarz zawiera informacje o anime, ktore sa spoikerami dla tych co dopiero zabieraja sie za to. Co do anime to…wspaniale! Polecam kazdemu kto lubi dobre anime o tematyce dramtat‑romans. Druga seria zdecydowanie odbiega od pierwszej. Jezeli ktos ogladal Kanona i mu sie podobal…to bedzie lepsze!\nEva\t30.07.2010 11:52\nDla mnie z trójki Kanon, Air i Clannad to właśnie ta ostatnia podobała mi sie najbardziej.Choć akcja toczyła się powoli to nie nudziłam się ani trochę, a jak kliknij: ukryte Nagisa i Ushio umierały to płakałam jak małe dziecko. Bohaterowie są świetni, ale najbardziej lubiłam Nagisę. Dla mnie to jedna z najlepszych postaci jakie wogle widziałam. Serię oglądałam 2 lata temu a nadal pamiętam imiona wszystkich bohaterów. Całe anime na długo pozostaje w pamięci\nShirokami\t24.07.2010 11:35\nNie wiem czy to wina kolejności w jakiej oglądałem Clannada, kanona i aira ale muszę powiedzieć, że Clannad spodobał mi się najbardziej. a chyba najbardziej ostatnie odcinki. Choc może oprócz ostatniego który mnie trochę zdenerwował kliknij: ukryte Bo co to ma być za restart do porodu ushio i wszystko później zamienia sie w happy end\nPodobał mi się tez humorystyczne wstawki których niestety/naszczęście było mniej niż w pierwszej serii.\nOgólnie seria przypadła mi do gustu.\npewupe\t24.06.2010 20:46\nJak oglądałam zwykłego Clannada przyznam, że się męczyłam. Minęło chyba półtora roku zabrałam się za Clannad AF. Nie wiem, czy to kwestia dojrzałości, innego spojrzenia, ale ten Clannad bardzo mi się podoba – o wiele bardziej niż np. Nodame Cantabile, który ma znacznie lepsze oceny. Tak więc uważam, że warto dać Clannad AF szansę :)\nAnonim\t9.07.2010 03:45\noceny na tanuki to tylko kwestia recenzenta. Nie przejmowałbym się nimi. Porównaj sobie oceny na np. myanimelist.net .\ndevid\t20.04.2010 23:28\nNajlepszy Air, a najgorszy Clannad\nNiestety jestem zawiedziony Clannadem. Niektórzy mówią, że II sezon jest lepszy niż I, ale wcale tak nie uważam. Ogólnie Clannad to zwykła komedia z jakimś pseudo dramatem, a wykonanie i postacie znacznie gorsze niż w przypadku Air i Kanon 2006. Tamte anime potrafiły oddziaływać emocjonalnie w tym pozytywnym sensie, a Clannad nie.\njk\t24.07.2010 16:34\nRe: Najlepszy Air, a najgorszy Clannad\nZ tym że Kanon 2006 potrafił odziaływać na emocje całkowicie się zgadzam, jeżeli natomiast chodzi o Air daje mu znacznie niższe noty. Air przy Clannad to śmieszna haremowka, przecukrzona i rażąca pseudodramatem.\nCaretaker\t27.01.2012 04:40\nKwestia gustu chyba. Po Clannad widziałam Air i to ten drugi wydał mi się płytki. Wzruszyłem się tylko na samiutkim końcu Air. Przy Clannad, praktycznie nie mogłem powstrzymać łez od 16 odcinka aż do końca. Prawie non‑stop.\nSuiKaede\t24.03.2010 13:39\nŁadne, ale nudne.\nClannad jako taki mnie potwornie zmęczył – już pierwsza seria szła mi jak krew z nosa,a druga jeszcze gorzej.\nAkcja była mimo wszystko troche za wolna.\nW sumie miła, relaksująca bajka o szczęściu rodzinnym i sile prawdziwych uczuć.\nWzruszyła mnie scena z Ushio w polu słoneczników :) to było piękne.\nNie poleciłabym jednak tego nikomu jako realistycznej serii , zwłaszcza z powodu magicznie rozwiązujących się problemów głównego bohatera(choć nie tylko). W życiu nie ma tak łatwo.\nW sumie uważam Clannad i AS za najsłabsze historie od Key – Kanon go zjada bez popitki, że o Airze już nie wspomne.\n(inna sprawa, że ciężko, żeby Clannad zrobił na mnie większe wrażenie, skoro sporą część motywów pożycza sobie od starszych serii. Recykling fabularny wiecznie żywy).\nMyśle, że obie serie Clannada najbardziej się spodobają, jeśli nie oglądało się wcześniej ani Aira, ani innych moe serii tej kategorii.\nDescartes\t24.03.2010 19:52\nRe: Ładne, ale nudne.\nUwazam dokladnie odwrotnie – air jest slabiutki, kanon za to jest na podobnym poziomie, chociaz tam wkurza motyw chlopaka, ktory wszystko zapomnial… chociaz jest to dobrze wyjasnione, to prowadzenie narracji jest nieco dziecinne. Clannad jest nieco zbyt zbyt dlugi, i to moze meczyc – ale jak zaden inny film pokazuje rozwoj bohaterow w czasie. Kazda z tych trzech serii ma magicznie rozwiazujace sie problemy, wic nie doszukiwalbym sie tu problemow, aczkolwiek koncowka w Clannadzie jest nieco pokrecona – Kanon wybrnal znacznie ciekawiej. Tak czy siak, anime robi wrazenie, i polecam obejrzec.\nSuiKaede\t24.03.2010 20:36\nWiesz, ale ani Air, ani Kanon nie udają jakichś życiowych serii. Air to piękna (w.g mnie) baśń mająca w sobie sporo z klimatu japońskich mitów, Kanon jest zbliżony do Clannada, ale mnie przekonał bardziej (bo krótszy,bo fajniejsze postacie i bo był pierwszy.)\nKrew mnie zalewa jak ktoś pokazuje Clannada jako przykład dojrzałego, życiowego anime.*\nPokazać to komuś dorosłemu w tym kontekście, to sprawić, że tylko się utwierdzi, że anime to bajeczki dla dzieci(skoro to niby jest takie poważne….).\nWolałabym, gdyby kliknij: ukryte nie męczyliby nas happy endem na siłę, przynajmniej za pomocą baśni i kulek, albo Nagisa i Ushio w ogóle nie umarły.\nSwoją drogą, w Kanonie kliknij: ukryte motyw boskiego wpływu cudów na życie też mnie nie przekonał, jeśli uznać go za megagłębokie przesłanie życiowe.\nNiemniej po całym tym angście i powadze, zakończenie AS było śmieszne po prostu…\n*(żeby nie było, nie pije do nikogo konkretnego ;))\nDescartes\t25.03.2010 04:26\noch, ja nie twierdze, ze jakakolwiek z tych serii jest 'zyciowa'!:) po prostu fajnie sie oglada, a historia potrafi zaskoczyc. Co do happy endow, coz – ostatnio ogladalem taka mase filmow bez happy endow, ze nagle staly sie dla mnie interesujaca nowoscia, i z checia pozwalam mojej glowie odpoczac od drastycznych zakonczen. Fajne to;)\nAle racja, bez przygotowania animowaego osoba postronna powie, ze to kolejna czarodziejka z ksiezyca.\nTo co lubie w Clanad to rozwoj postaci i zakres czasowy. W air nie lubilem nieuchronnosci przeznaczenia, nikt mi nie bedzie wciskal, ze zycie jest juz odgornie (przez jakiegos jednorozca, rozowo niewidzialnego) zaplanowane. I zbyt wielkie naciaganie – postacie byly koszmarnie przejaskrawione. Kanon jako calosc jest klasa sama w sobie, clanad zaczyna sie komedyjka i konczy dramatem (pomijajac jak bardzo przesadzonym). Jezeli ktos lubi takie historie, to polubie wszystkie 3 animki, jezeli ktos lubi pokemony, to sie tym znudzi. A jezeli ktos zaczyna ... za nic nie pozyczac tego animowym niemowlakom!\nAch, i anime nie ma na celu pokazwyania jakichs nie wiedomo jakich przeslan. To jest film jak kazdy inny, alien nie ma nie wiadomo jakich przeslan a fajnie sie oglada (czesc 1 przynajmniej).\nWracajac do kanona – nie bylo tam specjalnie wplywu boskich cudow. Raczej standardowe japonskie legendy, co bylo podkreslone, i standardowa japonska skleroza lat mlodzienczych – a to akurat w tym konkretnym anima w koncu ma prawdziwe podloze.\nSuiKaede\t25.03.2010 16:38\nChodziło mi o Kanonowe wielokrotnie powtarzane zdania typu kliknij: ukryte „Cuda się zdarzają, to jest moc cudó” itd ;)\nPewnie, ja nie uważam, żeby anime KEY były jakieś megagłębokie. One mają wzruszać i poruszać.\nHappy endy są super, tylko ten tutaj po prostu jakiś naciągany mi się wydał.\nMimo wszystko Clannad to dobra seria, tylko jakoś najmniej mi przypadła do gustu.\nNycia\t24.03.2010 01:08\nnie wiem jak mam opisać moje wrażenia po obejrzeniu Clannad After Story… Słowo zachwycona jakoś mi tu nie pasuje ale chyba lepszego nie znajdę. Początkowe odcinki to mistrzostwo. Takie płynne przejście od pierwszej serii, w której było dużo humoru(tragizm też ale nie tyle) do poważniejszej drugiej.\nPotem było trochę gorzej. Tomoya zyskiwał plus za plusem aż do momentu kiedy kliknij: ukryte co odcinek zaczął płakać. Apogeum nastąpiło po śmierci Nagisy. Tego że porzuci Ushio się po nim kompletnie nie spodziewałam. Potem jak już się „ocknął” wkurzało mnie to że na najmniejszą wzmiankę a Nagisie on wybucha płaczem. Bez niej wszystko się wali i pali, dobrze że wróciła choć w dziwny sposób Druga sprawa pokazanie uczuć bohaterów. Relacja Nagisy i Toymoyi w ogóle nie posunęła się na przód kliknij: ukryte wstydzą się wziąć za ręce ale Nagisa dziwnym trafem w ciążę zaszła(reakcja Akio była cudowna) No i ending. Totalna masakra… Odcinek pełen dramatyzm, wszyscy płaczą(czasami ja też) a tu na koniec mi wyskakuje radosna pioseneczka. Zawsze ją przewijałam bo tego się nie dało znieść.\nJak widać wady są ale seria ma tak niesamowitą magię że nie mogłam się od niej oderwać(dalej nie wiem jak dałam radę się uczyć ciągle myśląc o tym co będzie w Clannadzie). Postaci są tak sympatyczne że nie sposób ich nie lubić(Akio! No i Tomoya jak ma przebłysk geniuszu). Może ja jestem jeszcze młoda i głupia ale te sytuacje wydały mi się takie życiowe(choć paradoksalnie-> patrz dziewczyna i robot z innego wymiaru). To pierwsze anime na którym ryczałam jak głupia(a myślałam że mnie to nie dotyczy…)I w ogóle je uwielbiam. Podsumowując naprawdę polecam to anime każdemu. Warto chociaż spróbować zobaczyć. Najwyżej się nie spodoba a nuż wciągnie jak mnie?\nAniMangaManiaczka\t23.03.2010 23:19\nbuuuuu ta seria tez mnie doprowadziła do łez T.T kliknij: ukryte a jak nagisa umarła póżniej jej cureczka a na końcu tomoyaT.T ale są też dobre strony tego anime ale ich nie zdradze ;P\nzrobciu\t2.02.2010 11:25\nAfter Story, jedno z najlepszych anime które widziałem. Zostaje w głowie na długo po tym jak się je obejrzało.\nW moim odczuciu twórcom należą się brawa za to że udało im się uniknąć przeładowania dramatyzmem. Seria chociaż bardzo smutna i wzruszająca nie pozostała pozbawiona humoru, gagi i żarty są dobrze umiejscowione, nie rażą i są dobrze wkomponowane w historię. Chociaż niełatwo się wzruszam, podczas oglądania serii nie raz poleciała mi łezka.\nCo do postaci, Nagisa jak dla mnie nabrała charakteru, generalnie wszyscy dojrzali, no może poza Furukawami, dzięki którym nie raz i dwa turlałem się za śmiechu.\nNaprawdę gorąco polecam Clannad After Story każdemu.\nJak dla mnie pozycja obowiązkowa\ntyrael\t30.01.2010 03:21\nobowiazkowy tytul dla kazdego, ocena poza skala\nciezko znalezc mi odpowiedni przymiotnik… to prostu trzeba zobaczyc.\ngenialne, ciezko o lepsze.\npolecam tez kanon (2006)\nAnpan\t29.01.2010 16:14\nPierwsza seria była świetna, a After Story to już czysta poezja, anime doskonałe pod każdym względem, zapewne na długo pozostanie na mojej liście jako numer jeden, tylko raz w życiu można obejrzeć tak przepiękną i wzruszającą historię, coś naprawdę doskonałego. 12/10\nguuren\t17.01.2010 23:04\nJak dla mnie to była emocjonalna jazda bez trzymanki. Po obejrzeniu byłem kompletnie rozbity… Seria może i przesadza z tragizmem, ale robi to smacznie. Pokazane sytuacje dają dużo do myślenia. Ktoś napisał, że Tomoya został zmieniony na gorsze, bo się więcej „kłania” a nie strzępi język. I bardzo dobrze, bo to jest jedna z oznak dojrzewania – człowiek nabiera pokory do świata wraz z upływem lat i kolejnymi trudnościami. Dodatkowo doskonałe zamknięcie wątku ojca głównego bohatera, ciekawie rozwijane postacie rodziców Nagisy i samej bohaterki. Seria daje naprawdę dużo do myślenia, szczególnie osobom, które zaczynają się powoli zastanawiać nad tym, co tak naprawdę jest w życiu istotne (i nie mam przez to na myśli dyskusji ze znajomymi). Warto.\nThanquol6\t16.01.2010 02:41\nObecnie Clannad jako pierwsza seria + after story zajmują pozycje 1 na mojej liści anime i wątpię, by to się miało prędko zmienić. Mimo iż zakończenie faktycznie mogłoby być inne, to uważam że anime jest niemal doskonałe. Jedyne anime przy jakim zdarzyło mi się ronić łzy… A obejrzałem większość wysoko ocenianych anime tego gatunku. Żadne nie odniosło takiego rezultatu jak to właśnie. Po prostu trafiło w mój punkt widzenia świata, wzruszając mnie bez żadnych zahamowań :)\nola\t8.01.2010 18:13\nHmm… Powiem szczerze, że anime oglądało się przyjemnie do czasu, kiedy nie zaczęli przesadzać z tragizmem. O ile w pierwszej serii stan mojego ducha wirował od wzruszających scen, tak potem, pod koniec drugiej, zaczęłam się trochę nudzić. Jak dla mnie kliknij: ukryte cała ta śmierć Nagisy, potem nagle obudzenie się tatusia, bo jakżeby inaczej, i oczywiście znów śmierć najbliższej osoby była dziwna.\nPrzesadzili z dramatyzowaniem, przez co anime straciło na wartości. Tak naprawdę nic mnie już w drugiej serii pod koniec tak nie wzruszało. Aha, kliknij: ukryte i jeszcze totalny happy end, żeby nie było. Oj, taaaak. To, co mi było potrzebne, do przesłodzenia tej zgorzkniałej herbatki.\nTemat kliknij: ukryte odległego świata był taki sobie, trochę mnie nudził, bo jednak wolałam sceny z kliknij: ukryte życia bohaterów. Ogólnie to co do końcówki tego wątku, na początku myślałam kliknij: ukryte o Nagisie i Tomoyi, pod samą końcówkę jednak obstawialam, że to będzie ich córka i jak się okazało trafnie.\nOgólnie to oczekiwałam jakiegoś większego romansu, pocałunków, wiadomo, jakiś oznak, kliknij: ukryte że Nagisa i Tomoya są normalną parą. A tutaj niestety twórcy trochę mnie zawiedli. Nie mogłam przez to wyobrazić sobie niektórych rzeczy.\nNie mniej jednak, nie uważam, że oglądanie tego anime to czas stracony. Anime przyjemne, mówiące również o marzeniach i życiu. Typowy wyciskacz łez, który kolejny raz na mnie nie podziałał. Gdyby tylko fabuła potoczyła się inaczej, to może wtedy…\nbarnik\t7.01.2010 23:26\nTo anime nie ma sobie równych w gatunku i nigdy nie będzie miało. Jeśli pierwsza seria była genialna to druga jest… czystą perfekcją. Żadne anime, żadne anime nie rozwaliło mi psychiki i nie rozklejało mnie podczas seansu jak Clannad. Takie anime ogląda się raz na kilka lat – zbyt trudno potem się pozbierać. POlecam wszystkim miłośnikom romansów, komedii też (w sumie to nieraz kwestie postaci rozwalają widza). POLECAM\nTybet82\t1.01.2010 23:44\nJuż ładnych parę lat siedzę w „anime”. Często łapiąc z lotu trafiam na różne serie szukając tego co wszyscy! „Spełnienia” ... Po serii „Clannad” mogę stwierdzić jedynie że moje poszukiwania już się zakończyły bo znalazłem to czego szukałem „anime doskonałe”. Tak „niestety” trzeba nazwać całą serię bo inne epitety nie przychodzą mi do głowy. Po Tym Anime zakończyłem swoją podróż i przestałem poszukiwać bo znalazłem swoje „EL DORADO” wśród „bajek”. Kreska, muzyka, fabuła biją na głowę wszystko co do tej pory widziałem a bohaterowie innych serii stracili imiona .... dosłownie ... 10/10 gdybym mógł dać więcej bez wahania zrobił bym to… w swoim gatunku niedościgniony wzór. No cóż niech się się inni uczą…\nmoniczka1991\t6.12.2009 20:19\nJedne z pierwszych anime które obejrzałam od początku do końca be żadnych przerw. Znacznie lepszy i bardziej wzruszający od pierwszego sezonu. Polecam wszystkim bo to najlepsza inwestycja w chłodne wieczory.\nFifiHyuga\t28.11.2009 13:15\nCudowna twórczość! Top 1 w mojej krótkiej liście obejrzanych anime.\nNie rozumiem dlaczego redaktor , który pisał recenzje o tym anime , aż tak słabo to ocenił.\nPo 1 serii również sądziłem , że mnie nic nie zaskoczy , a jednak. Dalsze losy Nagisy i Tomoyi świetnie przedstawiały " silny " związek pomiędzy nim.\nWędrówka Tomoyi przez kliknij: ukryte życie i śmierć swoich bliskich , wywarła na mnie uczucia , jakich się nie spodziewałem.\nMusze się przyznać , iż płakałem przy tym anime , dwa razy.\nJak dotąd najlepszy " wyciskacz łez " , jaki powstał.\nChociaż każde anime na podstawie " visual novel " mi się niezmiernie podobało.\nNajpiękniejsza w tej twórczości była muzyka. Utwór :\n„Inside a Cradle Overflowing with Light” , który leciał chyba z 3‑4 razy , powodował iż w oczach zbierały mi się łzy , a w sercu smutek.\nTo koniec mojego krótkiego , ale jakże poplątanego komentarza.\nAlutka\t23.11.2009 19:02\nnigdy nie zdarzyło mi się płakać na niczym co oglądałam… aż do teraz… na clannad after story ryczałam nawet gdy leciała melodia ,,dango” >.<\nhakman4\t28.11.2009 21:42\nNo to miałaś powód.Raczej w takich chwilach to się buzia uśmiecha i powtarza „dango,dango ...” xD\nPrzypadek nadwrażliwości,ale w przypadku Clannad to jest\nTe z się wzruszyłem i to nie na jednej scenie z tej serii xD >.<\ncamonoka\t17.10.2009 08:26\npowiem tak : kocham i nienawidzę jednocześnie . . beczałem jak bóbr oglądając tą serię . . chociaż wolałbym aby potoczyło się inaczej . . szczególnie poruszyły mnie odcinki 18 , 19 i 20 . . po tych odcinkach słysząc openning zachowywałem się tak jak to napisał Descartes „całkiem nie po męsku” . . Polecam 10/10 !!\nMatysekkk\t14.10.2009 14:40\nZ całą pewnością, ocena tego anime jest baardzo niesprawiedliwa . To arcydzieło zasługuje na większy respekt :)\nDescartes\t11.08.2009 02:20\nsponiewierany, i wyleczony. 10/10\nDoskonale anime. Dramat, i kawal prawdziwego, nieprzeslodzonego zycia. od 16 odcinka juz sam opening powodowal, ze, hmm, zachowywlaem sie nie calkiem po mesku ;p.\nkliknij: ukryte Mialem nadzieje, ze ushyu przezyje, i ze tomoya stworzy rodzine z przedszkolanka (jak juz pogodzilem sie ze smiercia nagisy), ale widocznie zrobili to inaczej. jak ona upadla zaczely leciec ku*wy pod adresem autorow… nie dlatego, ze to bylo zle… widzac, jak jest chora, bralem to pod uwage, ale to byl solidny kop emocjonalny. Tak samo wycieczka z corka, tak samo starania Sanae‑san…\nNie zgadzam sie z niska ocena recenzji. Pierwsza polowa serii pokazuje, jak rozchodza sie sciezki ludzi, pokazuje ich dorastanie, druga polowa to tomoya z rodzina. Bez pierwszej polowy bylo by to znacznie plytsze. Aktualnie cala seria jest u mnie na najwyzszej polce, razem z EF‑tales of, rahxephonem i Shingetsutan Tsukihime (jak to jest, ze serie oparte na grach komputerowych sa tak dobre?)\nPolecam… niewiele lepszych wyborow, jezeli jeszcze ktos nie ogladal…\nSss\t12.09.2009 10:14\nRe: sponiewierany, i wyleczony. 10/10\nShingetsutan Tsukihime (jak to jest, ze serie oparte na grach komputerowych sa tak dobre?)\nRozwaliło mnie to… :O\nGdybyś spotkał kogoś, kto grał w Shingetsutan Tsukihime to spaliłby Cię na miejscu za te słowa. Gracze uważają, że nie powstało żadne anime na podstawie Shingetsutan (tak samo uważa studio, które tą grę robiło)\nVenom\t12.09.2009 11:16\nja gralem we wszystkoz z marki Shingetsutan Tsukihime, po kilka razy, a anime uwazam za, dobre, na podstawie gry, lecz bardzo plytkie w porownaniu z sama gra.\nW dodatku jestem fanem Tsukihime, w kazdej postaci, wiec nie widze powodow by kogos „spalic”,a po za tym , pierwszy raz slyszę takie bzdury:\nSss\t12.09.2009 13:47\nNo to chyba nie przeglądałeś internetu od kilku lat. Anime ST nie ma. Jest to oficjalne założenie i nawet sam Type -Moon nie uznaje tego anime jako cześć kanonu. Jest ono tak słabe że fani poprzysięgli sobie, że już nie będą nawet wspominać o tym anime (którego nie ma). Type‑Moon teraz nie ma czasu żeby zabrać się za jakiekolwiek anime, a gdy zleca robienie go innym firmom wychodzą takie potworki jak Tsukihime\nVenom 12.09.2009 14:20:53 - komentarz usunięto\nSss 12.09.2009 14:47:33 - komentarz usunięto\nGIga\t20.07.2009 17:39\nKocham Clannad!! Najlepsze anime jakie moze byc !! Nie ma lepszego ;] ogladalem juz z 30‑40 anime ale nic dorownuje Clannad !!!\nProx\t16.07.2009 02:04\nObejrzałem już z 50 serii, ale nic mnie nie poruszyło jak Clannad AS. Przez kilka dni chodziłem zamyślony.\nNAJLEPSZE ANIME NA ŚWIECIE ! TOP1 BEZ GADANIA !\nodpowiedzi: 0 Tomoya 13.07.2009 23:05:17 - komentarz usunięto\nGaret\t12.07.2009 23:48\nClannad after story zasługuje na znacznie lepszą ocenę niż ta która jest w recenzji. Ciąg dalszy Nagisy i Okazakiego to coś naprawdę godnego uwagi. W większości odcinków zdołowany byłem naprawdę zwłaszcza wtedy gdy kliknij: ukryte Okazaki został ze swoją córką sam po śmierci Nagisy.\nNa koniec powiem że to anime to jedno najlepszych jakie widziałem.\nUsunięto wycieczkę osobistą i ukryto spoiler.\nZnudzona panem a. Moderacja\nClann\t9.07.2009 20:31\nStrasznie poruszająca historia, doskonała kontynuacja. Jak dla mnie 10/10. Polecam każdemu\ntokiko\t7.07.2009 09:42\nskonczylam ogladac druga serie i mige powiedziec jedno: jest to jedno z najpieknijeszych anime jakie widzialam. i mowie tu glownie o drugiek serii;) jest to drugie anime które mnie tak poruszylo (pierwszym bylo Full moon wo sagashite) napoczatku bylam nastawiona do serii troche sceptycznie ale po pierwszych kilku odcinkach zostałam oczarowana:) kliknij: ukryte bardzo mi sie podobalo zakonczenie calej serii, choc na poczatku jakos nie moglam sie w tym polapac ale zrozumienie przyszlo potem samo;) naprawde jest to cudowne anime o losach zwyklych (dla mnie niezwyklych) ludzi…\nAdmi\t1.06.2009 23:16\nDopiero co jestem po obejrzeniu, więc może być trochę obiektywnie(zresztą, nieważne jak się staramy, zawsze będzie obiektywnie).\nPo oglądnięciu 1 sezonu myślałem, że w 2 już nic nam pokazać specjalnego nie mogą i okaże się to nikomu nie potrzebną historyjką – było zupełnie odwrotnie, to 1 sezon jakby przestałbyć ważny przy 2. Grafika i muzyka stoją na bardzo wysokim poziomie, czego można było się spodziewać po tym studiu. Bardzo spodobała mi się ilość powiązań 2 sezonu z 1 kliknij: ukryte -świat, który się skończył i ushio i tomoya w nim,\n-opening 1sezonu, w którym pokazana jest Ushio(biegnąca przez pole kwiatów), a nie tak jak myślałem na początku Nagisa\n-powtarzająca się historia najpierw ojca Tomoya w stosunku do niego, a później Tomoya w stosunku do Ushio\nTo 1 rzecz, na której się popłakałem mimo, niezwykłego wstrzymywania się przed tym: kliknij: ukryte Przy scenie śmierci Nagisy jakoś udało mi się powstrzymać, ale przy Ushio już nie dałem rady(20 letni facet, wstyd xD)\nNo i miłym dodatkiem okazała się kliknij: ukryte Fuko :) Sądziłem, że nigdy się nie obudzi :)\nTak jak w 1 sezonie były same „happy endy”, tak kliknij: ukryte w 2 specjalnie ich nie uświadczamy. Dopiero na koniec dostajemy jeden wielki happy end ;)\nPodsumowując to anime zarówno jako całość(clannad+after story) są bardzo dobre.\n1 sezon jako świetna komedia, 2 już jako dramat i pokazanie jakie życie może być naprawdę.\nCountach\t29.05.2009 22:13\nPierwszy sezon Clannadu uznaje za bardzo dobry dramat obyczajowy. Spodziewałem się kontynuacji na podobnym poziomie.\nAfter Story jest w moim odczuciu nieco słabszy. Początkowe odcinki traktujące nadal o szkole są OK i miło, że autorzy nie zdecydowali się od razu na zmianę klimatu serii. Kolejne odcinki są mniej interesujące. Taki tam slice of life – przyjemny w odbiorze ale nie pokazujący wiele nowego. Zdumiewający jest przede wszystkim brak rozwoju uczuć głównych bohaterów. Twórcy wyjątkowo szczędzą jakiegokolwiek okazywania miłości, co uważam za co najmniej mało realistyczne. Broń Boże nie chcę żadnych scen łóżkowych, ale tu nawet przytulania jest jak na lekarstwo. W połowie serii następuje zwrot akcji o 180 stopni. Otrzymujemy 100% wyciskacz łez. Im dalej tym dramatyczniej. Kiedy stwierdzamy, że na happy end nie ma już szans obserwujemy kolejny zwrot akcji. Trochę to zagmatwane, ale wiem, że chodziło o wierność grze. Niektórzy widzowie mogą nie być tak tolerancyjni. Podoba mi się, że elementy magiczne ograniczono do minimum i dokończono wątek ojca Tomoyi.\nTo teraz o paru mniejszych wadach. Tomoya jako szkolny delikwent numer 1, psocący i rzucający dość często uszczypliwymi komentarzami w After Story staje się zaradnym mężczyzną, któremu nie w głowie żadne figle. Wiadomo – minęło trochę czasu, ale to nie były żadne dekady. Z upływem lat wiąże się kolejny problemem – wygląd postaci zmienia się bardzo nieznacznie. Niektóre mają trochę inne fryzury, ale nadal za bardzo przypominają młodzików. Dorośli, np. Sanae i Akio, nie zmieniają się wcale.\nGrafika prezentuje wysoki poziom. Ponownie otrzymujemy przepych kolorystyczny, miękkość i odpowiednio stosowane rozmycia.\nMuzyka – opening bardzo przyjemny, utwory z tła również. Za Palm of a Tiny Hand wręczyłbym nagrodę. Ending to jakieś kuriozum. Nie dość, że nie wpada w ucho, to jego skoczny charakter pasuje co najwyżej do kilku początkowych odcinków. Aż prosi się o alternatywny kawałek specjalnie dla dramatycznej części serii.\nPodsumowując Clannad jako całość – daję mocne 8/10. Bardzo dobre anime, które niestety nie ustrzegło się kilku, łatwo zauważalnych, błędów.\naga-chan\t22.05.2009 21:46\ndla mnie anima Clannad i Clannad After Story jest po prostu świetna!ta seria jest troche lepsza‑bardziej łzawa;P Kocham tą anime i jest jedna z moich ulubionych:) słodka jest Nagisa i Ushiooo:):* POLECAM :)\nDathen\t9.05.2009 12:35\n7/10 to trochę przesada\nMimo iż mnie też tknęło to, że anime wyszło poza wydarzenia ze szkoły a od momentu kliknij: ukryte kiedy umarła nagisa oglądałem już tylko dlatego, że zacząłem to jednak recenzja powinna być bardziej obiektywna – wystarczy spojrzeć na ocenę na anidb (9.06, co jest niezwykłym wynikiem, niewiele anime przekroczyło 9), więc 7 to wynik zaniżony.\nodpowiedzi: 0 Drax113 8.05.2009 23:25:09 - komentarz usunięto\nhiohio\t7.05.2009 07:24\nClannad jest najlepszym anime jakie widzialem :) A widzialem juz ich sporo :P\nCanis\t27.04.2009 01:46\nNaprawdę niezwykłe anime. Nie umiem powiedzieć kiedy płakałem ostatnim razem, ale gdy kliknij: ukryte w 21 odcinku Ushio powiedziała po raz pierwszy tacie, że go kocha rozpłakałem się (dwudziestoletni facet) i to nie tak, że uroniłem łzę, tylko całkowicie. Już od bardzo dawna nie widziałem tak dobrego anime. Muszę się jednak z fm'em zgodzić w trzech punktach. Początkowe odcinki to przystawka przed głównym daniem, ending nie pasuje, a zakończenie jest trochę jakby… Wydaje się nieprawdziwe. Dopiero po lekturze na czym opierała się gra uznałem, że zakończenie jest jednak logiczne i pasuje do serii.\nZ chęcią wystawiłbym najwyższą ocenę, ale te wady (zwłaszcza niedopowiedzenie w zakończeniu) sprawiają, że nie mogę tego zrobić. Niemniej jednak uważam, że jest to wspaniała seria, którą z czystym sumieniem mogę zaliczyć do najlepszych. 9/10\nMar\t27.04.2009 16:26\nteż płakałem :)\nNie wyobrażam sobie aby ktoś ani razu nie uronił łzy na tym anime. Ja rozpłakałem się na 16 i 18 odcinku, zwłaszcza kliknij: ukryte śmierć Nagisy mnie poruszyła, ogarnął mnie niesamowity smutek jak nigdy podczas oglądania czegokolwiek.\nClannad After Story jest dowodem na to jak ogromne pokłady emocji i uczuć można zawrzeć w animacji. Nieprędko doczekamy się czegoś równie poruszającego.\nmasakra 17.06.2009 22:33:33 - komentarz usunięto\nzenbu\t29.04.2009 12:47\nDla mnie to niedopowiedzenie wcale nie jest wadą, a właśnie zaletą, pozostawia pole do popisu naszej wyobraźni, trzeba trochę pogłówkować, żeby poukładać całość w głowie.\nCóż, oczywiście są też fani anime, którzy wolą mieć wszystko podane gotowe na tacy :).\nevrangei\t23.04.2009 01:17\nWidzę że fm starał być śmieszny pisząc recenzję, ale jednak mu nie wyszło. Owszem anime zasługuje chwilami na kpiny, ale tu były w złych momentach.\nTa scenka pięścią dziewczynkę w twarz faktycznie się udała mimo iż nieświadoma.\nNajlepszy odcinek to 21 bo taki dramat to mało kiedy się widzi. Jedynie końcówka Air ma coś w tym stylu, również doskonałego anime.\nUważam że Clannad after jest lepszy niż poprzedni choć pierwsza połowa i niektóre dalsze odcinki były bardzo słabe i nie spełniały swojej roli.\nMuzyka ładna choć w większości odcinków nie pasowała bo jakieś smutne rytmy nieadekwatne do scen nie mogą się podobać.\nZgadzam się że edning nie pasował do klimatu lecz taki sobie był również opening i niestety tylko jedna wersja co w seriach ponad 20 odcinków nie powinno mieć miejsca.\npawel\t21.04.2009 01:20\njedne z najlepszych anime tego rodzaju nie niewachał bym sie powiedziec ze nawet najlepsze pod słoncem jestem 22‑letnim facetem i powiem ze podobało mi sie jak nigdy poniewaz miałem podobne sytuacje co w tej anime i prawie tak samo sie potoczyło ogladajac to czułem sie jak bym widział własne zycie naprawde warto :)pozatym recenzent niezawsze musi miec ze tak powiem obiektywnie oceniac karzdej seri a co niedociagniec nie ma idealnego dzieła :) ale chyba te jest najblizsze temu :) pierwsza seria sietna ale kontunuacja chyba jeszcze nigdy niebyła tak udana :)\npawel 21.04.2009 01:23:03 - komentarz usunięto\nInfernus\t19.04.2009 13:28\nPisałem już o pierwszej serii że jest bardzo dobra ale druga przeszła moje najśmielsze oczekiwania.Słyszałem ze jest dobra ale nie sądziłem że aż tak,jedno z najlepszych anime jakie do tej pory powstało.I dopiero po obejrzeniu drugiej serii zrozumiałem fenomen Clannad.Jeśli jesteś fanem anime to jest to tytuł obowiązkowy !!!\nAyanami\t17.04.2009 18:27\nMoim zdaniem anime udane, tak samo jak poprzednia seria tegoż tytułu. Ocena więc taka, a nei inna: 8/10.\nviesiu\t16.04.2009 20:23\nZabawne. Tego samego dnia, w którym ukazała się recenzja KyoAni potwierdziło, że na ostatnim DVD ukaże się OVA z Kyou w roli głównej :p\nAltramertes\t15.04.2009 08:31\nBardzo dobra kontynuacja pierwszej serii, choć nie ustrzegła się kilku wad. Poza tym najlepsze były dla mnie odcinki ciągnące fabułę zwykłego Clannada, bo było się jeszcze wtedy z czego pośmiać, a w After Story… no cóż, płacz i zgrzytanie zębów. To tyle:)\nshinji\t14.04.2009 22:31\nSeria rewelacyjna, oglądnąłem całość jednym tchem i jestem zachwycony (to był dopiero maraton, ale nie mogłem się odkleić od TV :P). Seria nie tylko dorównuje pierwszemu Clannadowi, ale w moim odczuciu nieznacznie go przewyższa, jednak ocenianie obu serii osobno w moim przekonaniu mija się z celem, tę historię powinno traktować się jako jedno, i jako jedna całość wypada najlepiej, za całość jestem skłonny dać nawet 10/10.\nSzanuję Twoją recenzję, ale ocena jest o wiele za niska, wystarczy spojrzeć, jakie to anime zbiera noty w najpopularniejszych rankingach. No i te 6 za fabułę i muzykę to jedno wielkie nieporozumienie, w tekście recenzji nie doszukałem się odpowiednich argumentów, dla których mógłbyś aż tak obniżyć notę.\nZachęcam do oglądania, naprawdę warto, to perełka w swoim gatunku!\nverbatim05\t14.04.2009 21:31\nCóż…Ci którzy uważają Clannada za arcydzieło (jak ja :P) chętnie sięgną po drugą część.\nMnie osobiście ocena trochę zaskoczyła.\nSądziłem że będzie oscylować się pomiędzy 8 a 10\nA tu 7 :]\nPolecam z całego serca to anime i naprawdę jest wiele momentów przy których naprawdę będzie się (chciało) płakać. Nie zawiedziecie się.\nhawk\t14.04.2009 21:30\nTasiemcowa telenowela przesycona momentami, ktore w zamierzeniu mialy sprawic, ze widz zaleje sie lzami i zacznie wzdychac nad biednymi bohaterami. Coz, nie uronilam lez i nie zalowalam bohaterow. Moze jestem dziwna, ale rozbawila mnie koncowka. kliknij: ukryte A szkoda, myslalam, ze wszyscy umra i doczekam sie ciekawego zakonczenia Postacie praktycznie w ogole nie zmienily sie z biegiem lat. Szczerze powiedziawszy, nie poruszyla mnie historia z Clannad AS i dlatego w pelni zgadzam sie z recenzja\nAchmed 19.04.2009 15:26:50 - komentarz usunięto\nLevi\t14.04.2009 09:28\nW pełni zgadzam sie z autorem recenzji, po pięknym Clannadzie otrzymujemy pozbawioną „tej magii” kontynuację, która momentami poprostu nudzi…\nSixTonBudgie\t13.04.2009 23:36\nOsobiście bardziej cenię sobie to anime (coś pomiędzy 8 a 9). Bardziej mi przypadło do gustu niż pierwsza seria, w której zbyt dużo, jak dla mnie, było „sztampowego” humoru.\nMoże na pewien minus świadczyć to, że fabułę można było odgadnąć zanim w ogóle rozpoczęto emisję CAS. Owszem, całkiem podobała mi się, aczkolwiek mimo wszystko miałem nadzieję, że różnice w porównaniu z pełnometrażówką będą większe (to, że fabuła oparta jest na grze w niczym nie tłumaczy tego przede mną).\nCóż, widać lubię takie melancholijne nastroje…\nmiq\t13.04.2009 17:19\nwszystko ładnie pięknie, poza tym kiczowatym zakończeniem -o-' mogli zrobic tak, ze kliknij: ukryte ushio wyzdrowiala, a potem tomoya by sie zakrecil kolo Kyou. Tak to sieczka przyprawiająca o mdłości z przesłodzenia. no bez przesady… kliknij: ukryte tomoya umierający nagle bez przyczyny, jakies tajemnicze goraczki… zenada\njuz air byl lepszy Xx\nUkryto spoilery. Moderacja.\nViters 13.04.2009 18:55:22 - komentarz usunięto\ndokladny widz\t29.08.2010 09:17\nTomoya nigdy nie kliknij: ukryte umarl, jezeli chodzi Ci o tego robota, ktory byl Tomoyą to on tylko polaczyl sie z drugim swiatem.\nGiga\t13.04.2009 11:58\nNie widziałem lepszej anime niż ta… razem z Clannad zwykły !! najlepsza anime pod każdym względem!! jak ktoś lubi porządny dramat to niech lepiej obejrzy !\nmiq 13.04.2009 17:20:05 - komentarz usunięto\nodpowiedzi: 0 Ren 13.04.2009 11:33:53 - komentarz usunięto\nPaniol\t13.04.2009 10:32\nClannad after story przebil samego siebie ukazujac dorosłe zycie w ktorym nie wszystko musi sie udac a takze odpowiedzialnosc ktora sie z tym wiaze.\nAnime wyjatkowe o ktorym na pewno nigdy nie zapomne i na pewno zobacze je nie raz, składnia do refleksji jak my bysmy postapili na miejscu Tomoyi (chyba tak sie odmienia nie bijcie jak zle xd)\nDaje 10/10 ze wzgledu na super fabułe,muzyke i zakonczenie ww wyjatkowy sposob serii\nCypek\t13.04.2009 02:42\nTo najlepsze anime jakie kiedykolwiek powstało bynajmniej dla mnie… Są wzruszające momenty, jak i wiele zabawnych, które zostały według mnie odpowiednio rozmieszczone. Muzyka w anime kreuje cudowny nastrój oraz klimat, dzięki czemu mogłem się idealnie wczuc w każdą sytuacje.\nChciałbym odnieśc się do recenzji. Dla mnie to jakiś żart… Albo recenzent olał totalnie sprawę, i zrobił recenzję korzystając z różnych materiałów, albo po prostu obejrzał parę odcinków na szybko. Najpierw zacznę od opinii o zakończeniu. Jest idealne i wzruszające. Poprzez "... prawdziwego zakończenia” mam rozumie iż zakończenie anime Clannad jest fałszywe? Absurd… Z jakiej racji anime by takie samo jak gra? Po za tym tekst informujący o endingu to totalne masło maślane. Nic ważnego z niego nie wynika, przynajmniej dla mnie(nie chodzi mi tutaj o informacje o fabule, tylko o odczucia, czy samo też inne wartości takie jak piękno itp.). „Bardziej odpowiednie zakończenie całej historii” – czy to kolejny żart? Anime zostało od początku pierwszej serii świetnie zaplanowane i nie mogło byc lepszego zakończenia… Przedstawia to między innymi schemat na pewnej polskiej stronie poświęconej Clannadowi.\nKolejnym absurdem jest posądzanie twórców o lenistwo. Tutaj widac iż autor „zrobił sobie jaja”, bo doskonale widac fizyczną zmianę bohaterów. Między innymi ojciec Tomoyi się postarzał, jak również sam Tomoya(broda, widac też, że stał się bardziej „męski” niżeli „ch łopięcy”. Także można to zaobserwowac przy Kyo, czy Nagisie itd. Wida to także po ubiorze. Po za tym okres pięciu lat nie jest na tyle długi, aby stali się „dziadkami”...\nNastępna sprawa to humor. Gdzie został zatracony? W którym momencie? Może od odcinka x do końca serii? To, że pojawiło się wiele smutnych, przykrych oraz wzruszających scen, nie znaczy, że z anime zniknęły żarty i śmiech… Między innymi odcinki z Ushio, czy nawet ostatni odcinek posiadają wiele zabawnych momentów.\nPozostaje jeszcze wiele spraw, które mógłbym skrytykowac, lecz uważam iż na tą chwilę podane przeze mnie argumenty są odpowiednie do zmiany recenzji. Uważam, że ta powinna byc prawie całkowicie zreformowana.\nTo jest tylko moja opinia i nie miałem zamiaru nikogo obrażac. Ostatni raz odniosę sie do recenzji. jest ona totalnie subiektywna… Myślę, iż ten portal jest na tyle dobry i profesionalny, aby wprowadza tylko obiektywne recenzje. Oczywiście tu ktoś może się przyczepic iż ja także jestem subiektywny(tak jest, wyrażam swoje zdanie), z tą różnicą iż nie napisałem żadnej recenzji, lecz zarzuciłem pewne rzeczy autorowi.\nTą recenzję odbieram jako komentarz.\nNa koniec proszę o zmianę recenzji, mam nadzieje że powyższe argumenty zadecydują o tym. Jeszcze raz podkreślam, że nie chciałbym nikogo uraźic.\nCypek 13.04.2009 02:45:34 - komentarz usunięto\nDyrcie\t12.04.2009 22:44\nJestem zaskoczony dość niską oceną dla Clannada ale szanuję subiektywną ocenę recenzenta.\nDla mnie Clannad After Story to najlepsze anime jakie widziałem a siedze w temacie od 15 lat. Brakuje mi słów by opisać geniusz tej serii. Odcinek 16 sponiewierał mnie jak jeszcze nic w życiu. Zakończenie również mi się bardzo podobało, zwłaszcza że bardzo lubie elementy podróży w czasie i magii.\nDla takich perełek warto interesować się anime, boje się jednak że nieprędko doczekam się czegoś na tym poziomie, coraz trudniej znaleźć mi tytuł który mnie wciągnie, a po AS to już w ogóle.\nodpowiedzi: 0 Danexis 12.04.2009 22:23:13 - komentarz usunięto\nFreyi\t12.04.2009 20:36\nMiałem przyjemność skończyć to anime właśnie teraz, w dniu wydania recenzji, więc jestem na świeżo!^_^ Moim skromnym zdaniem jest to jedna z najlepszych serii jakie oglądałem. Piękna grafika, wspaniała muzyka i cudowna fabuła, która wzruszyła pewnie nie jednego (mnie również =]). Myślę, że recenzent zbyt ostro ją ocenił lub po prostu nie zna się na tym gatunku anime. Ja, Clannad After Story, oceniam na 10/10. Absolutna czołówka, jeśli chodzi o romans, dramat, czy komedie! Polecam każdemu!\nKerq\t12.04.2009 19:37\nNa wstępie chcę powiedzieć, że zgadzam się z opinią recenzenta tylko jeśli chodzi o grafikę, w innych kwestiach mam odmienne zdanie. Clannad After Story bije na głowę wszystkie dotychczasowe produkcje KyoAni. Air – nudziłem się okropnie, ledwo dotrwałem do końca. Kanon 2006 – seria dobra, oglądało mi się ją przyjemnie. Clannad – podobnie jak Kanon 2006. Clannad After Story to niezwykle piękna historia o dorastaniu, miłości, życiu i ludzkich problemach urzekła mnie totalnie. Ending mi się podobał, chociaż faktycznie niezbyt pasuje do końcowych odcinków serii. Jest to drugie anime, przy którym się rozkleiłem (w tym wypadku kilkakrotnie). Samo zakończenie było fantastyczne, pierwszy specjal był świetną odskocznią po tylu dramatycznych odcinkach i jestem z niego zadowolony, co do odcinka 24 imo można go było pominąć. Podsumowując, Clannad After Story to dla mnie absolutny numer jeden wśród dramatów i jedna z najlepszych serii jakie w ogóle oglądałem, nie żałuję ani minuty spędzonej nad tą serią.\n10/10 i znak jakości.\nKrei\t12.04.2009 18:09\nCo tu dużo pisać?Anime idealne w każdym odcinku.Tylko więcej takich perełek!Szczęście że jeszcze ktoś potrafi stworzyć taka ciekawą historię:)\nRen\t12.04.2009 17:28\nPrzyznam, że z niecierpliwością czekałem na recenzje Clannada AS tu na tanuki i spodziewałem się oceny min. 9 (nie 10 bo można by odjąć za zmniejszenie ilości momentów zabawnych, charakterystycznych dla pierwszego sezonu).\nChwilami, czytając samą recenzję miałem wrażenie, że nie wiem o czym autor pisze, odbiegając od wątku w tylu kierunkach, że aż ciężko się połapać. Jednocześnie wrzucając w pewne miejsca spoilery, których nie powinno tu być. Osobiście nie jestem zadowolony z rezultatów i zawiodłem się trochę.\nClannadowa grafika stoi na najwyższym możliwym poziomie i wydaje mi się, że spokojnie powinno dostać 10. Uważam również, że należałoby podnieść oceny za fabułę (choćby za samo wyjaśnienie w końcu czym był genialny Illusionary World!).\nChciałbym jednocześnie zauważyć, że C AS jest serią 22‑odcinkową a kolejne dwa epizody to odcinki specjalne, których analiza powinna znajdowac się w innym artykule. Zwłaszcza, że odcinek 23 dzieje się rok przed pierwszym sezonem. Co do odcinka 24 zgadzam się całkowicie – ja również oczekiwałem odcinka specjalnego o alternatywnym zakończeniu z Kyou, ale niestety…\nAha – Clannad powstał na podstawie gry visual novel a nie eroge.\nLuchianka\t12.04.2009 12:45\nJednak opinia o Clannad zostaje nie zmieniona\nPo niemal półrocznej przerwie zobaczyłam 2 sezon Clannad.Po obejrzeniu stwierdzam,że niczym szczególnym mnie nie zaskoczył. Dokończenie school arc z sielankową atmosferą,która zmienia się w dramat po którym ,,cudownie” po wszystkich trudnościach następuje szczęśliwe zakończenie.\nZawiodłam się z jednej strony ponieważ obraz związku Tomoyi z Nagisą nadal się nie podoba,ślub został ograniczony do pokazania pierścionka i kilku zdań.Od 15‑do początku 17 odcinka była normalnie powtórka z filmu,brakuje mi wątku z Ryou i Kappeiem,pokazanie happy endu ograniczyło się od 2/3 ostatniego odcinka i 5 minut zapychaczy beznadziejnej rozmowy Fuuko z Kouko.Ten Torch w nieodpowiednich momentach.Jak na produkcje na podstawie VN Keya zdecydowanie było dla mnie za długo.\nZ drugiej strony wątek Illusionary World łączył się idealnie z wydarzeniami dziejącymi się w ,,realnym” świecie i ciekawe rozwiązanie sprawy z nią związanej,żarty w odcinkach z Mei,pijaną Nagisą i patetycznością Yoshino,rodzice Nagisy swoim zachowaniem i charakterem pokazali klasę‑uważam ich z najlepszych rodziców w M&A jakich widziałam,wątek z Ushio pozwalał uzyskać Tomoyi efekt Katharsis.\nMimo plusów i minusów nadal nie zmienia faktu,że cały Clannad wraz z Afterstory zostaje na 3 miejscu w kategorii ekranizacji Keya przez Kyoto‑Ani.\nMam wrażenie,że Key uwielbia w swoich produkcjach wykorzystywać te motywy (Snu,,duchów,cudu,fantastyki,nadziei,śmierci itd) i chwyty (Przesadny dramatyzm,mimika postaci,słowa,obraz),żeby wywoływać u swoich odbiorców płacz i wzruszenie.\nIrys\t12.04.2009 12:41\nAutor chyba ocenił za surowo. Dla mnie i mojego brata, nie ma i nie będzie lepszego Anime.\n10000/10 ! Polecamy gorąco. Zaopatrzcie się w paczkę chusteczek. Ta seria bije o głowę poprzednią i jeszcze bardziej zapada w pamięci.\nObejrzeliśmy na prawdę sporo ale Clannad AS jest przepiękny.\nMoim zdaniem Autor nie zna się kompletnie na takim stylu Anime ... Recenzja wypaczona\nwa-totem\t12.04.2009 12:28\nwarte uwagi, ale...\nAfter Story pozbawione jest w znacznej części urokliwego humoru pierwszej serii, który w dodatku zastąpiło melancholijne rozważanie upływu czasu oraz angst.\nNie jest to oferta dla wszystkich, jednak ja AS traktuję jako nieodłączną część Clannada. I jest coś bardzo niezwykłego w serii która śledzi losy bohaterów przez tyle lat, aż w dorosłe życie, i w dodatku bezlitośnie podważając dogmat „szczęśliwego ever‑after”. Wypruty, lecący z nóg po pracy Tomoya, czy zahukany i przybity Sunohara w roli skoszarowanego w firmowym internacie salarymana bez krzty indywidualności… bolesne, ale takie prawdziwe. I tylko nie pokazali nam Ryou‑pielęgniarki.\nI mimo że faktycznie postaci nie zmieniły się bardzo, kiedy porównałem projekty z początku pierwszej i z końca drugiej serii, oczywiste jest że KyoAni starało się by upływ czasu było znać. To że w przypadku nawet dwudziestoparolatków nie będzie to aż tak wielka różnica, to inna para kaloszy. A że chce się nucić pewną piosenkę, to co innego…\nThe music's for the sad men…\nNikorin\t12.04.2009 11:56\nNo cóż…wszyscy piszą: nie udane zakończenie, zły ending, zbyt ckliwe… ale…\nKto z was nie miał choćby ochoty popłakać (ja osobiście byłam cała mokra i ryczałam jak nie wiem co!~!) przy oglądaniu tego anime?\nDanexis\t12.04.2009 13:05\n[...] Kto z was nie miał choćby ochoty popłakać (ja osobiście byłam cała mokra i ryczałam jak nie wiem co!~!) przy oglądaniu tego anime?\nAno ja jeszcze na żadnym Anime tak nie płakałem ^^\nCLANNAD bije na głowę wszystkie inne serie, mimo iż w After Story nie było tyle humoru co w poprzedniej serii jest ona [dla mnie] bardzo udana.\nLiquid.pl\t12.04.2009 11:56\nrecka troszke straszna..\nlecz co kto lubi, mi sie AS podobalo niesamowicie, lepiej od pierwszego sezonu ze wzgledu na Ukyo.\nTakze 9.5/10 daje, zakonczenie tez bylo dobre.\nAgrael\t12.04.2009 11:06\nTa recenzja mnie też zaskoczyła. Osobiście oceniam Clannad AS wyżej. Początek czyli ostatnie historie z czasów szkolnych służył do zamkniecia tego epizodu i tak jak pierwsza seria do lepszego poznania bohaterów. Tak samo tak samo nażekanie na brak humoru, As w załorzeniu było poważniejsze no powiedzcie jakie szanse Tomoya by miał w dorosłym życiu jakby zachowywał się tak jak w szkole? Jakoś nie widze aby ktoś był tolerowany gdyby w robocie ciągle płatał figle, drwił z innych i urywal się. Zakończenie owszem jest dyskusyjne ale jak na mój gust nieźle wyszli z tej sytuacji. Bo tu problem był cięższy niż w innych VN bo zamiast jednego głównego scenariusza z jednym zakończeniem aby zyskać właściwe zakończenie w VN samo AS trzeba było przejść 2 razy wiec sytuacja była dość ciężka. Wiec jak dla mnie nie wypadli przy tym tak źle. Muzyka jest wspaniała zwłaszcza że podstawowy OST clannadu wzbogacono w o utwory z Clannad Vocal album i Arranged Album. Opening jest bardzo dobrze dopasowany (polecam przeczytać słowa tej piosenki), no i minusem owszem jest Torch bo dawno nie widziałem tak źle wsadzonego endingu ale czy to jest powód aby odrazu jechać po całej ścieżce dźwiękowej? Poza tym odniosłem wrażenie że recenzent zapomniał że motywem głównym tej histori jest rodzina nie miłość jak w innych anime tego typu(to AS nie pasują mi nawiązania do tego że to niby haremówka. Ogólnie serie oceniam wysoko bo między 9 a 10. Ta historia można powiedzieć że mnie po prostu „kupiła” bo owszem mimo iż nie jest idealna to jest przepiękna i ma te specyficzną dla tego tytułu magie(jej esencją są choćby odcinki 12 i 18)\nr4mios\t12.04.2009 10:04\nCo do zakończenia, to myślę, że odpowiedzialnym za ten „kompromis” powinny się potoczyć głowy. Ogólnie wypaczyło mi odbiór całej serii, kliknij: ukryte bo przecież te fantastyczne sceny z Ushio i zgubioną jej zabawką – „pierwszą rzeczą od taty” – czy pojednanie z ojcem Tomoyi tak jakby się nie odbyły. Dlatego ciągle staram się rozpamiętywać tę serię nie zauważając tego zepsutego zakończenia. Patrząc w ten sposób Clannad AS pokazuje swoje piękno i to, że powinniśmy się cieszyć tym co mamy i walczyć żeby tego nie stracić tak, jak to robił Okazaki. Uczy też, że nie powinniśmy oceniać ludzi pochopnie, bo zawsze może występować jakiś czynnik, który wymusza pewne działania w taki, a nie inny sposób, na które nic nie można poradzić.\nJak dla mnie jest to godna kontynuacja pierwszej serii i dostarczyła mi wiele emocjonujących chwil ...tylko to zakończenie ;/\nzielony 13.04.2009 22:14:42 - komentarz usunięto\nuguu\t12.04.2009 09:45\ntak samo badziewiaste jak clannad air i kanon, uguu~\ngość\t12.04.2009 11:41\nmoże nie badziewie ale odgrzewany kotlet\nJedno z tych wyżej wymienionych można obejrzeć ale kolejnych podobnych już nie trzeba bo nie ma sensu znowu oglądać tego samego, ckliwe animce o nudnej tematyce. To samo mogę powiedzieć o tej serii… po obejrzeniu AIR, nie zalecałbym oglądania jemu podobnych anime bo to strata czasu. Tak więc jeśli ktoś oglądnął Clannad, to After Story po prostu musi obejrzeć ale niech się już nie zabiera za te inne w/w… jeśli wcześniej widział/a Kanon'a albo AIR to tego samego doświadczy tutaj, więc nie ma sensu tracić na to czas. No ale co kto lubi.\nmug\t12.04.2009 08:17\nNie powiem, trochę zaskoczyła mnie recenzja. Wydaje mi się, że jest trochę za surowa. Moim zdaniem Clannad After Story jest udaną kontynuacją poprzedniej serii.\nKlimat jest ten sam, można się pośmiać, można się wzruszyć (nawet bardzo często:)\nKompletnie nie rozumiem oceny za muzykę. Jasne, piosenka na końcu może nie była najlepsza, ale żeby tak nisko oceniać „całokształt”? Trochę się to buntuję :)\nMoim zdaniem, seria jest naprawdę niezła. I można ją polecić chyba wszystkim, którzy uwielbiają Clannad :)